HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Albinus (-os) de Smyrne, Épitomé de la philosophie de Platon

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ω = 22 formes différentes pour 191 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[4]   ψευδὴς γίνεται ἡ δόξα· ἐν ᾧ δὲ γίνεται ἡ μνήμη καὶ

[25]   γινομένη καθίσταται καὶ ἠρεμεῖ· πρὸς ᾧ δὴ γινομένη ταράττεται, τούτῳ οὐκ

[32]   ἐκείνων ὂν τὸ αὐτό, ἐν ᾧ καὶ τὸν πλείω χρόνον ὑπάρχομεν.

[6]   κατηγορεῖται, τοῦ δὲ τρίτου, ἐν ᾧ ὁ κοινὸς ὅρος ἀμφοτέροις ὑπόκειται

[6]   ὑπόκειται, τοῦ δὲ δευτέρου, ἐν ᾧ ὁ κοινὸς ὅρος ἀμφοτέρων κατηγορεῖται,

[6]   καὶ τοῦ μὲν πρώτου, ἐν ᾧ ὁ κοινὸς ὅρος τοῦ μὲν

[14]   ὡς ὄντος ποτὲ χρόνου, ἐν ᾧ οὐκ ἦν κόσμος· ἀλλὰ διότι

[6]   δὲ ὁ συλλογισμὸς λόγος, ἐν ᾧ τεθέντων τινῶν ἕτερόν τι τῶν

[18]   ὄναρ κατ´ εὐθυωρίαν γινομένας φαντασίας ὡδὶ συνίστασθαι· ταύταις δὲ ἑπομένως καὶ

[27]   καὶ μέγιστον ἀγαθὸν οὔτε εὑρεῖν ᾤετο εἶναι ῥᾴδιον οὔτε εὑρόντας ἀσφαλὲς

[27]   τῆς τοῦ λογικοῦ παντὸς φύσεως. Ὡμοιῶσθαι γὰρ τοὺς ἄφρονας τοῖς ὑπὸ

[10]   δύναμιν εὐεργετεῖ, παντὸς ἀγαθοῦ αἴτιος ὤν· καλὸν δέ, ὅτι αὐτὸς τῇ

[10]   ὅρασιν καὶ τὰ ὁρώμενα, οὐκ ὢν αὐτὸς ὄψις, παρέχων δὲ τῇ

[10]   οὐρανοῦ. Ἐνεργεῖ δὲ ἀκίνητος, αὐτὸς ὢν εἰς τοῦτον, ὡς καὶ ὁ

[29]   δύναιτό τις φρόνησιν ἔχειν ἀκόλαστος ὢν καὶ δειλός. Ἀχώριστοι οὖν εἰσὶν

[27]   ἕνεκα τῶν τιμῶν, ὧν τοιοῦτος ὢν λήψεται, οὐδὲ μισθῶν ἕνεκα, ἀλλὰ

[10]   καὶ τὰ νοούμενα· οὐ γὰρ ὢν ὅπερ ἐστὶν ἡ νόησις, παρέχει

[33]   μέσος τις ὑπάρχει οὔτε φαῦλος ὢν οὔτε ἀστεῖος, ὅθεν καὶ τὸν

[10]   βέλτιον· ἄμφω δὲ ἄτοπα· ἐξ ὧν ἁπάντων ἀναφαίνεται καὶ τὸ ἀσώματον

[33]   χρήσεται αὐτῷ παρεγγυῶν ταῦτα, δι´ ὧν ἀσκηθεὶς ἔσται τέλειος, τέλος δὲ

[10]   ὕλης, εἰ ἐξ ὕλης ὑπάρχοι· ὧν ἀτόπων ὄντων ἀσώματον αὐτὸν ὑποληπτέον·

[18]   καὶ τὸ δεξιὸν ὁρᾶται, ἐφ´ ὧν δὲ κατὰ ἴσον, ἐφ´ ὧν

[13]   καὶ φρονήσεως οἰκείαν ὑπάρχουσαν. ~Ἐξ ὧν δὲ συνέστηκεν ὁ κόσμος, δύο

[18]   ὧν δὲ κατὰ ἴσον, ἐφ´ ὧν δὲ τὰ κάτω πρὸς τὰ

[4]   ταῦτα ὥσπερ εἰς ἐκεῖνα, ἀφ´ ὧν ἐγένετο, ἀναζωγράφησιν τὸ τοιοῦτον ὁ

[34]   καὶ ἄλλας πολιτείας ἐξ ὑποθέσεως, ὧν ἐστὶν ἥ τε ἐν Νόμοις

[36]   εἰς τὴν Πλάτωνος δογματοποιΐαν εἰρῆσθαι· ὧν ἴσως τὰ μὲν τεταγμένως εἴρηται,

[30]   τὰς ἐν τῷ λογιστικῷ, ἀφ´ ὧν καὶ αἱ λοιπαὶ τὸ τέλειον

[6]   μικτοὶ ἐκ τούτων· κατηγορικοὶ μέν, ὧν καὶ τὰ λήμματα καὶ τὰ

[12]   δεῖ παραδείγματα εἶναι τὰς ἰδέας, ὧν καὶ τὰς ἐπιστήμας γίνεσθαι καὶ

[7]   μηνῶν τε καὶ ἐνιαυτῶν· ἐξ ὧν κατά τινα οἰκείαν ὁδὸν καὶ

[15]   μίμησιν πράττοντες ὅσα πράττουσιν, ἀφ´ ὧν κληδόνες καὶ ὀττεῖαι καὶ ὀνείρατα

[16]   λύπη, φόβος τε καὶ θυμός, ὧν κρατήσασαι καὶ μηδαμῶς βιασθεῖσαι αἱ

[25]   ὑποπεσόντων ἀναμιμνησκόμενοι τῶν πάλαι ἐγνωσμένων, ὧν λήθην ἐλάβομεν ἐνσωματωθέντες. Ἔτι τε

[18]   κοιλότητα συνιόντων. Οὕτω γὰρ ἐφ´ ὧν μὲν ἐξ ἐναντίων τὸ λαιὸν

[4]   ὁ δὲ περὶ τὰ αἰσθητά· ὧν ὁ μὲν περὶ τὰ νοητὰ

[17]   τε καὶ ἀστραβῶν τριγώνων, ἐξ ὧν τὰ στοιχεῖα ἐγένετο, σπέρματος γένεσιν

[4]   κρινόμενον, τὸ δὲ δι´ οὗ, ὧν τὸ μὲν εἴη ἂν ὁ

[13]   δύο ὑπαρχόντων, σώματος καὶ ψυχῆς, ὧν τὸ μὲν ὁρατὸν καὶ ἁπτόν,

[27]   εὐδαιμονέστατον, οὐχ ἕνεκα τῶν τιμῶν, ὧν τοιοῦτος ὢν λήψεται, οὐδὲ μισθῶν

[34]   ἐπικούρους καὶ εἰς τοὺς δημιουργούς, ὧν τοῖς μὲν τὸ βουλεύεσθαι καὶ

[17]   περὶ τὸν ὀμφαλὸν τόπους, περὶ ὧν ὕστερον εἰρήσεται. ~Ἱδρύσαντες δὲ περὶ

[27]   ὅτε δὲ αὐτὰ καὶ θνητὰ ὠνόμαζεν ἀγαθά. Τὴν δὲ εὐδαιμονίαν οὐκ

[1]   Φιλόσοφος δ´ ἐστὶν ὁ παρωνύμως ὠνομασμένος ἀπὸ τῆς φιλοσοφίας, ὡς ὁ

[2]   τοῦτο τὸ πάθημα αὐτῆς φρόνησις ὠνόμασται, ὅπερ οὐχ ἕτερον εἴποι ἄν

[27]   τοῦτο ὑπὸ τῶν ἀνοήτων ἀγαθὸν ὠνόμασται, τοῦτο δέ φησι μεῖζον εἶναι

[18]   λεῖον ὑπάρχον καὶ πυκνὸν ἀδελφὸν ᾤοντο εἶναι τοῦ μεθημερινοῦ φωτός. Τοῦτο

[14]   τὸν ζῳοφόρον κύκλον πληροῖ τὰς ὥρας τοῦ ἔτους· οἵ τε ἄλλοι

[4]   ἐννοίας ὡς ἐπὶ μέτρα τινὰ ὡρισμένα κρίνομεν, εἴτε οὕτως ἔχει τάδε

[12]   φύσιν αἰσθητῶν καὶ κατὰ μέρος ὡρισμένα τινὰ δεῖ παραδείγματα εἶναι τὰς

[16]   πρώτης ὕλης μόρια ἄττα πρὸς ὡρισμένους χρόνους, ὡς εἰς αὐτὸ πάλιν

[4]   νοητῶν τὰ μὲν πρῶτα ὑπάρχει, ὡς αἱ ἰδέαι, τὰ δὲ δεύτερα,

[4]   αἰσθητῶν ἐστὶ τὰ μὲν πρῶτα, ὡς αἱ ποιότητες, οἷον χρῶμα, λευκότης,

[27]   ἡγεῖτο εἶναι δι´ αὑτὰς αἱρετάς, ὡς ἀκόλουθόν γε ληπτέον τῷ μόνον

[12]   παράδειγμα ὑπάρχουσαν τοῦδε τοῦ κόσμου ὡς ἂν ἀπεικονισμένου ἀπ´ ἐκείνης, πρὸς

[14]   τῆς κινήσεως τοῦ κόσμου διάστημα, ὡς ἂν εἰκόνα τοῦ αἰῶνος, ὅς

[32]   γὰρ ἐνορᾶται ἡδονὴ καὶ λύπη ὡς ἂν ἐκ τούτων μεμιγμένοις. Τῶν

[18]   ἄλλως ἢ κατὰ ἀνάκλασιν συντελεῖσθαι, ὡς ἂν ἔχῃ τὸ κάτοπτρον κυρτότητος

[29]   γίνεται καὶ ἐπιβάλλοντι κατ´ ἀξίαν, ὡς ἂν παντέλειά τις οὖσα τῶν

[7]   γὰρ ἡ τῶν μαθημάτων ἐπίσκεψις ὡς ἂν προοίμιόν τι πρὸς τὴν

[9]   εἰ ἀπό τινός τι γένοιτο, ὡς ἀπ´ ἐμοῦ ἡ ἐμὴ εἰκών,

[4]   ἔπειτα τὴν ἀπὸ Πλάτωνος αἴσθησιν ὡς ἀπὸ Σωκράτους λαβὼν συνθείη ᾗ

[32]   συναριθμητέον τούτοις φόβον καὶ ἐπιθυμίαν ὡς ἀρχικὰ ὑπάρχοντα καὶ ἁπλᾶ. Ὅ

[6]   τὸ τοῖς ὀνόμασιν ὀρθῶς χρῆσθαι· ὡς γὰρ κερκίδι χρήσαιτ´ ἂν ὑφαντικὸς

[7]   τὰ αὐτὰ τὴν ἀκοὴν ἀναφέροντες· ὡς γὰρ πρὸς ἀστρονομίαν ὄμματα συνέστηκεν,

[27]   δὲ σαφῶς ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ὄντων. Ὡς γὰρ τούτους, τυχόντας τῆς ἐκ

[23]   δύο αὐτῇ προσέθεσαν μέρη θνητά· ὡς δὲ μὴ τῆς φλυαρίας τῆς

[9]   πρὸς τὸν αἰσθητὸν κόσμον παράδειγμα, ὡς δὲ πρὸς αὑτὴν ἐξεταζομένη οὐσία.

[9]   μὲν πρὸς θεὸν νόησις αὐτοῦ, ὡς δὲ πρὸς ἡμᾶς νοητὸν πρῶτον,

[9]   δὲ πρὸς ἡμᾶς νοητὸν πρῶτον, ὡς δὲ πρὸς τὴν ὕλην μέτρον,

[9]   δὲ πρὸς τὴν ὕλην μέτρον, ὡς δὲ πρὸς τὸν αἰσθητὸν κόσμον

[23]   γὰρ παραλαβόντες ἀνθρωπίνην ἀθάνατον οὖσαν, ὡς δείξομεν, παρὰ τοῦ πρώτου θεοῦ

[31]   κακίαν, πάντως ὁ τοιοῦτος ἐξηπάτηται, ὡς δι´ ἐλάττονός τινος κακοῦ ἀποικονομησόμενος

[6]   ἂν χρήσαιτο τῇ θέσει, εἰ ὡς διαλεκτικοῦ παρόντος ποιοῖτο τὴν θέσιν,

[35]   καί τῳ τρόπῳ ὄντι παρέπεται· ὡς εἰ μὴ καὶ αὐτὰ μετελάμβανε

[7]   νῷ θεωρούμενα κατὰ ταὐτὰ μεταβαίνομεν· ὡς εἰ μὴ οὕτω μετίοιμεν ταῦτα

[10]   ἐστὶ καὶ νῷ μόνῳ ληπτός, ὡς εἴρηται, ἐπεὶ οὔτε γένος ἐστὶν

[16]   μόρια ἄττα πρὸς ὡρισμένους χρόνους, ὡς εἰς αὐτὸ πάλιν ἀποδοθησόμενα, ἐδημιούργουν

[16]   ἰσαρίθμους τοῖς ἄστροις· ἐμβιβάσας τε ὡς εἰς ὄχημα ἄστρον τὸ σύννομον

[34]   ὡς οἱ ὄρειοι, ἢ βαρυτέραν, ὡς ἐν γεωλόφοις οἰκοῦντες πεδίοις· ἔνιοι

[28]   καὶ δίκαιον καὶ ὅσιον εἶναι, ὡς ἐν Θεαιτήτῳ· διὸ καὶ πειρᾶσθαι

[6]   ἀγαθά· κατὰ δὲ τὸ δεύτερον ὡς ἐν Παρμενίδῃ οὕτως· ὃ μὴ

[2]   ἄριστα δ´ ἐν πράξει καὶ ὡς ἐν ταύτῃ προηγούμενα τὸ περὶ

[28]   δὲ τὸ μόνον δίκαιον εἶναι, ὡς ἐν τῷ τελευταίῳ τῆς Πολιτείας·

[8]   ἢ πηλοῦ προλεαίνοντας ταῦτα καὶ ὡς ἐνδέχεται ἀσχημάτιστα παρέχοντας. Προσήκει δὴ

[27]   φανέντων καὶ πολὺ πρόσθεν αὐτῶν ὡς ἐξηπατημένων· οὕτω δὴ καὶ τοὺς

[31]   ἐπὶ κακίαν αὐτὴν ὁρμήσει, ἀλλ´ ὡς ἐπ´ ἀγαθόν· εἰ δὲ καὶ

[32]   ψυχῆς ὡς ἐπὶ κακῷ ἢ ὡς ἐπ´ ἀγαθῷ. Ἄλογος μὲν οὖν

[31]   κακίαν ὁρμᾷ, πρῶτον μὲν οὐχ ὡς ἐπὶ κακίαν αὐτὴν ὁρμήσει, ἀλλ´

[32]   τοίνυν πάθος κίνησις ἄλογος ψυχῆς ὡς ἐπὶ κακῷ ἢ ὡς ἐπ´

[4]   ἀναφέροντες ἐπὶ τὰς φυσικὰς ἐννοίας ὡς ἐπὶ μέτρα τινὰ ὡρισμένα κρίνομεν,

[30]   ὑπερβολήν, τὴν δὲ κατ´ ἔνδειαν, ὡς ἐπὶ τῆς ἐλευθεριότητος ὁρᾶται ἐπὶ

[7]   μετίῃ γεωμετρίαν, ἀλλὰ προσχρώμενος αὐτῇ ὡς ἐπὶ τὸ ὂν ἀεὶ ἀνιέναι

[2]   ἀεὶ ταύτην τρέφειν καὶ αὔξειν, ὡς ἑπόμενον δὲ καὶ ἐπὶ τὸν

[6]   ὀνομάτων, οὐ μὴν ἁπλῶς οὐδὲ ὡς ἔτυχεν, ἀλλὰ ὥστε τὴν θέσιν

[4]   σώματος ἦν ἡ ψυχή, ἥτις, ὡς ἔφαμεν, τότε μὲν νόησις ἐλέγετο,

[12]   τὸν τῆς ἀναλογίας τρόπον· ὥστε ὡς ἔχει πῦρ πρὸς ἀέρα, οὕτως

[6]   διακριτικὸν τῆς ἑκάστου οὐσίας ὄργανον, ὡς ἡ κερκὶς τοῦ ὑφάσματος. Περὶ

[11]   σώματα αἱ ποιότητες. Εὐλογώτατόν τε, ὡς ἡ ὕλη ἄποιος, τὴν ποιότητα

[5]   ἡ δὲ ὅλου εἰς μέρη· ὡς ἡνίκα τέμνομεν τὴν ψυχὴν εἴς

[14]   ἢ τῷ ἀνομοίῳ τὸ ἀνόμοιον, ὡς Ἡρακλείτῳ τῷ φυσικῷ. Ὅταν δὲ

[10]   νοητόν, ἐμφανταζόμενον ἔχειν τὸ αἰσθητόν, ὡς καὶ μέγεθος συνεπινοεῖν καὶ σχῆμα

[10]   ἀκίνητος, αὐτὸς ὢν εἰς τοῦτον, ὡς καὶ ὁ ἥλιος εἰς τὴν

[30]   ὑπάρχουσα, τὰ οἰκεῖα ἑκάστῃ ἐνδίδωσιν, ὡς καὶ ὁ κυβερνήτης τοῖς ναύταις

[9]   εἴη ἂν καὶ πρῶτα νοητά, ὡς καὶ πρῶτα αἰσθητά· εἰ δὲ

[10]   νοητῶν, ἔστι πρῶτα νοητὰ ἁπλᾶ, ὡς καὶ πρῶτα αἰσθητά· τὸ δ´

[8]   οὔτε ἀσώματον, δυνάμει δὲ σῶμα, ὡς καὶ τὸν χαλκὸν ὑπακούομεν δυνάμει

[6]   λέγειν μέρος ἐστὶ τὸ ὀνομάζειν, ὡς καὶ τοῦ λόγου μέρος τὸ

[31]   δὲ τῷ ἀδικοῦντι ὑποσχεῖν δίκην, ὡς καὶ τῷ νενοσηκότι ὑποσχεῖν ἰατρῷ

[5]   ἐκ τῶν περιεχόντων διὰ συλλογισμοῦ· ὡς κατὰ λόγον εἶναι τῆς διαλεκτικῆς

[10]   οὐχ ὡς χωρίζων ταῦτα, ἀλλ´ ὡς κατὰ πάντα ἑνὸς νοουμένου. Καὶ

[19]   βαρέων λείων τε καὶ τραχέων, ὡς κρίνειν καὶ τὰς ἐν τούτοις

[9]   θεοῦ. Ἔστι δὲ ἡ ἰδέα ὡς μὲν πρὸς θεὸν νόησις αὐτοῦ,

[15]   πυρὶ ἀέρι τε καὶ ὕδατι, ὡς μηδὲν κόσμου μέρος ψυχῆς ἄμοιρον

[33]   οὐ βιωτὸν αὐτῷ οὕτως ἔχοντι ὡς νῦν ἔχει· ὅταν δ´ ἕλῃ

[10]   διότι πάσης ἀληθείας ἀρχὴ ὑπάρχει, ὡς ὁ ἥλιος παντὸς φωτός· πατὴρ

[1]   παρωνύμως ὠνομασμένος ἀπὸ τῆς φιλοσοφίας, ὡς ὁ μουσικὸς ἀπὸ τῆς μουσικῆς·

[26]   τινα οὔπω τὴν ἕξιν ἔχοντα· ὡς ὁ παῖς δυνάμει ῥηθήσεται καὶ

[34]   ἂν καὶ ὅπλισιν ἢ κουφοτέραν, ὡς οἱ ὄρειοι, ἢ βαρυτέραν, ὡς

[10]   ποιοῦ) οὔτε μέρος τινός, οὔτε ὡς ὅλον ἔχον τινὰ μέρη, οὔτε

[5]   ἡ ἀρχὴ ἀγένητος, ὅπερ τίθενται ὡς ὁμολογούμενον, τοῦ ἀγενήτου καὶ ἀφθάρτου

[14]   κόσμον, οὐχ οὕτως ἀκουστέον αὐτοῦ, ὡς ὄντος ποτὲ χρόνου, ἐν ᾧ

[28]   θεῷ λέγει, ποτὲ δ´ ἕπεσθαι, ὡς ὁπόταν εἴπῃ· ὁ μὲν δὴ

[28]   τούτοις ἑξῆς· ποτὲ δὲ ἀμφότερα, ὡς ὁπόταν φῇ· τὴν δὲ θεῷ

[5]   δὲ φωνῆς τομὴ εἰς σημαινόμενα, ὡς ὅταν ἓν καὶ ταὐτὸν ὄνομα

[5]   ἡ δὲ συμβεβηκότων εἰς ὑποκείμενα, ὡς ὅταν φῶμεν τῶν ἀγαθῶν τὰ

[5]   ἡ δὲ ὑποκειμένων εἰς συμβεβηκότα, ὡς ὅταν φῶμεν τῶν ἀνθρώπων τοὺς

[25]   οἱ ἄνθρωποι ζῆν, τῷ τεθνάναι· ὡς οὖν ὁ θάνατος διάκρισις ψυχῆς

[23]   τὸ ἄλλο σῶμα πρὸς ὑπηρεσίαν ὡς ὄχημα προσφύσαντες, καὶ αὐτοῖς δὲ

[25]   πρὸς ἄλληλα σῶμα καὶ ψυχή, ὡς πῦρ καὶ ἄσφαλτος. Καὶ ἡ

[16]   δὲ περὶ τοῦ ἀνθρωπείου γένους ὡς συγγενεστάτου θεοῖς πάλιν φροντὶς ἦν

[25]   προσγένηται, ἐπιφέρει τούτῳ τὸ ζῆν ὡς σύμφυτον ὑπάρχον ἑαυτῇ· τὸ δὲ

[4]   αἱ ἰδέαι, τὰ δὲ δεύτερα, ὡς τὰ εἴδη τὰ ἐπὶ τῇ

[10]   ὅρασιν, ὅταν αὐτῷ προσβλέπῃ, καὶ ὡς τὸ ὀρεκτὸν κινεῖ τὴν ὄρεξιν

[14]   τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον γνωρίζεται, ὡς τοῖς Πυθαγορείοις ἀρέσκει, ἢ τῷ

[5]   πράγματος δεῖ τὸ γένος λαβεῖν, ὡς τοῦ ἀνθρώπου τὸ ζῷον, ἔπειτα

[10]   συμμετρία, ἀγαθόν. Λέγω δὲ οὐχ ὡς χωρίζων ταῦτα, ἀλλ´ ὡς κατὰ

[35]   ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχοντα καταγίνεται, ὁ δὲ σοφιστὴς

[11]   ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχοντα, οὐδὲ μόνιμα καὶ ἔμπεδα,

[17]   κύριον ἐνέδησαν εἰς τὴν κεφαλήν, ὥσπερ ἄρουραν ὑποθέντες τὸν ἐγκέφαλον, περί

[7]   ἀκοὴ πρὸς τὸ ἐναρμόνιον· καὶ ὥσπερ ἀστρονομίᾳ τὸν νοῦν προσέχοντες ἀπὸ

[17]   καὶ τῶν αἰσθήσεων τῇ κεφαλῇ, ὥσπερ δορυφορουσῶν τὸ ἡγεμονικόν. Ἐν τούτῳ

[9]   πρός τι ὀφείλει γίνεσθαι, οὗ ὥσπερ εἰ ἀπό τινός τι γένοιτο,

[4]   τῇ διανοίᾳ ἀποβλέπῃ εἰς ταῦτα ὥσπερ εἰς ἐκεῖνα, ἀφ´ ὧν ἐγένετο,

[14]   τε νοῦν αὐτῆς καὶ αὐτὴν ὥσπερ ἐκ κάρου τινὸς βαθέος ἢ

[33]   καὶ οὖσαι, ὑπὸ τῆς ἀρετῆς ὥσπερ ἐπικεχρωσμέναι· ἥ τε φυσικὴ τῶν

[17]   διὰ δὲ σαρκὸς σκέπη αὐτοῖς ὥσπερ ἐπιπλασσομένης πῃ μὲν λευκῆς πῃ

[26]   δὲ ὄντι αὐτῷ τῇ φύσει ὥσπερ ἐποχεῖται τὸ ἐφ´ ἡμῖν· ὃ

[7]   καὶ ἀνωτέρω τῶν μαθημάτων τάττεται, ὥσπερ θριγκός τις ὑπάρχουσα ἢ φυλακὴ

[28]   εἴπῃ· ὁ μὲν δὴ θεός, ὥσπερ ὁ παλαιὸς λόγος, ἀρχήν τε

[22]   ἱδρῶτα δὲ καὶ τὸ δάκρυον ὥσπερ ὀρόν τινα φλέγματος· τὸ δὲ

[11]   ποιεῖν πολὺ πρόσθεν εὑρίσκεται πάσχοντα· ὥσπερ οὖν ἔστι τι παθητικὸν εἰλικρινῶς,

[33]   δὲ ἡ τῆς μέσως διακειμένης. Ὥσπερ οὖν τρεῖς εἰσὶν ἕξεις ψυχῆς

[34]   οὓς κατὰ τὸ θυμικὸν τακτέον ὥσπερ συμμαχοῦντας τῷ λογιστικῷ· τοῖς δὲ

[23]   ὅρου καὶ τῶν φρενῶν, καταδήσαντες ὥσπερ τι οἰστροῦν καὶ ἄγριον θρέμμα·

[27]   ἐπιτήδευσιν αὐτοῦ προετίμων, ἀφ´ ἧς ὥσπερ τι ὄμμα ψυχῆς ἐκκαθηραμένους καὶ

[7]   τρίτην αὔξησιν ἔχουσα· χρήσιμον δὲ ὥσπερ τι τέταρτον μάθημα καὶ ἡ

[13]   ἐπίπεδα· τῆς δὲ ἐπιπέδου φύσεως ὥσπερ τινὰ πρόγονα δύο ὑπάρχει τρίγωνα

[7]   μετιόντες ἀπὸ τούτων τῶν μαθημάτων ὥσπερ τινὸς ὑποβάθρας καὶ στοιχείων. Καὶ

[10]   καὶ τὸ ἐραστὸν καὶ ἐφετὸν ὥσπερ φῶς φανὲν καὶ οἷον ἐκλάμψαν

[10]   γὰρ ἔσται ἁπλοῦς οὐδὲ ἀρχικός· ὥστε ἀσώματος ἂν εἴη ὁ θεός.

[12]   μέρη κοσμήσας αὐτοῦ καὶ σχήμασιν, ὥστε διακρῖναι ὅπως νῦν ἔχει πῦρ

[5]   ἄλογον καὶ θνητὸν καὶ ἀθάνατον, ὥστε εἰ συντεθεῖεν αἱ προσεχεῖς διαφοραὶ

[9]   ἂν ἄλλο εἴη ἢ ἰδέα; ὥστε εἶεν ἂν αἱ ἰδέαι. Ἀλλὰ

[9]   μὴν διαφέρει νοῦς δόξης ἀληθοῦς· ὥστε εἶεν ἂν αἱ ἰδέαι. ~Ἑξῆς

[9]   ἔστι νοητὰ ἕτερα τῶν δοξαστῶν· ὥστε εἴη ἂν καὶ πρῶτα νοητά,

[6]   ἐκφώνησιν, ἀλλὰ τὸ ἐξ ἀμφοῖν, ὥστε εἶναι παντὸς ὄνομα κατὰ τὸ

[6]   τὰ πράγματα καὶ διακρίνομεν αὐτά, ὥστε εἶναι τὸ ὄνομα διδασκαλικόν τι

[13]   δώδεκα, διαιρουμένων εἰς πέντε τρίγωνα, ὥστε ἕκαστον δι´ ἓξ τριγώνων εἶναι,

[6]   εἰ ἀκριβῶς ἐντύχοιμεν τῷ βιβλίῳ, ὥστε ἐν αὐτῷ ὑποδεδεῖχθαι, τίνα μὲν

[28]   καὶ διδασκαλίᾳ καὶ θεωρημάτων παραδόσει ὥστε ἐξίστασθαι μὲν τὰ πολλὰ τῶν

[14]   ἐλθόντες ταύτην τὴν τάξιν λάβωσιν, ὥστε εὐθείας νοηθείσης ἀπὸ τῆς ἀπλανοῦς

[25]   ἀρχὴ δὲ ἀγένητον καὶ ἀνώλεθρον· ὥστε ἥ τε τῶν ὅλων ψυχὴ

[30]   μὴ λυπούμενος ἀπαθής, ὁ δ´ ὥστε καὶ καταφθίνειν ὑπὸ τῆς λύπης,

[10]   τοῦ τῆς αἰσθήσεως πάθους ἐμπιπλάμενοι, ὥστε καὶ ὁπότε νοεῖν προαιροῖντο τὸ

[34]   ἀνθρώπους λογάδας ἀπὸ πάσης ἡλικίας, ὥστε κατὰ τὰς διαφορὰς τῆς φύσεως

[25]   γινομένη ταράττεται, τούτῳ οὐκ ἔοικεν· ὥστε μᾶλλον τῷ νοητῷ ἔοικε, τὸ

[36]   δὲ σποράδην τε καὶ ἀτάκτως· ὥστε μέντοι ἀπὸ τῶν εἰρημένων θεωρητικούς

[14]   διὰ παντὸς περιέχειν καὶ περικαλύψαι, ὥστε ὅλῳ τῷ κόσμῳ αὐτὴν παρεκτεῖναι

[29]   πάσχειν φησὶν αὐτὸν ὁ Πλάτων· ὥστε οὐκ ἂν δύναιτό τις φρόνησιν

[6]   δή τίς ἐστι τῶν πράξεων, ὥστε οὐχ ὁ ὁπωσδήποτε λέγων ὀρθῶς

[8]   ληπτόν· ἰδιότητα δ´ ἔχειν τοιαύτην, ὥστε πᾶσαν γένεσιν ὑποδέχεσθαι τιθήνης λόγον

[34]   τηνικάδε, ὅταν ἕκαστον μέρος αὐτονομῇ, ὥστε προβουλεύειν μὲν τοὺς ἄρχοντας τοῦ

[19]   δὲ τὸ ῥυπτικὸν ἔχοντας σφοδρὸν ὥστε συντήκειν πικρούς, τοὺς δὲ ἠρέμα

[10]   ὅλον ἔχον τινὰ μέρη, οὔτε ὥστε ταὐτόν τινι εἶναι ἢ ἕτερον·

[6]   ἁπλῶς οὐδὲ ὡς ἔτυχεν, ἀλλὰ ὥστε τὴν θέσιν γενέσθαι ἀκόλουθον τῇ

[31]   μελέτῃ. Τοσοῦτον δὲ κακὸν ἀδικία, ὥστε φευκτότερον εἶναι τὸ ἀδικεῖν τοῦ

[25]   φύσει ἡγεμονικὸν τῷ θείῳ ἔοικεν· ὥστε ψυχὴ τῷ θείῳ ἐοικυῖα ἀνώλεθρος

[12]   κατὰ τὸν τῆς ἀναλογίας τρόπον· ὥστε ὡς ἔχει πῦρ πρὸς ἀέρα,

[19]   δὲ φωνή ἐστιν ἡ δι´ ὤτων ἐρχομένη ἐγκεφάλου τε καὶ αἵματος,

[28]   ἑξῆς. Καὶ γάρ τοι τῆς ὠφελείας ἀρχὴ τὸ ἀγαθόν, τοῦτο δὲ

Chapitre
[4]	ψευδὴς γίνεται ἡ δόξα· ἐν	ᾧ	δὲ γίνεται ἡ μνήμη καὶ
[25]	γινομένη καθίσταται καὶ ἠρεμεῖ· πρὸς	ᾧ	δὴ γινομένη ταράττεται, τούτῳ οὐκ
[32]	ἐκείνων ὂν τὸ αὐτό, ἐν	ᾧ	καὶ τὸν πλείω χρόνον ὑπάρχομεν.
[6]	κατηγορεῖται, τοῦ δὲ τρίτου, ἐν	ᾧ	ὁ κοινὸς ὅρος ἀμφοτέροις ὑπόκειται
[6]	ὑπόκειται, τοῦ δὲ δευτέρου, ἐν	ᾧ	ὁ κοινὸς ὅρος ἀμφοτέρων κατηγορεῖται,
[6]	καὶ τοῦ μὲν πρώτου, ἐν	ᾧ	ὁ κοινὸς ὅρος τοῦ μὲν
[14]	ὡς ὄντος ποτὲ χρόνου, ἐν	ᾧ	οὐκ ἦν κόσμος· ἀλλὰ διότι
[6]	δὲ ὁ συλλογισμὸς λόγος, ἐν	ᾧ	τεθέντων τινῶν ἕτερόν τι τῶν
[18]	ὄναρ κατ´ εὐθυωρίαν γινομένας φαντασίας	ὡδὶ	συνίστασθαι· ταύταις δὲ ἑπομένως καὶ
[27]	καὶ μέγιστον ἀγαθὸν οὔτε εὑρεῖν	ᾤετο	εἶναι ῥᾴδιον οὔτε εὑρόντας ἀσφαλὲς
[27]	τῆς τοῦ λογικοῦ παντὸς φύσεως.	Ὡμοιῶσθαι	γὰρ τοὺς ἄφρονας τοῖς ὑπὸ
[10]	δύναμιν εὐεργετεῖ, παντὸς ἀγαθοῦ αἴτιος	ὤν·	καλὸν δέ, ὅτι αὐτὸς τῇ
[10]	ὅρασιν καὶ τὰ ὁρώμενα, οὐκ	ὢν	αὐτὸς ὄψις, παρέχων δὲ τῇ
[10]	οὐρανοῦ. Ἐνεργεῖ δὲ ἀκίνητος, αὐτὸς	ὢν	εἰς τοῦτον, ὡς καὶ ὁ
[29]	δύναιτό τις φρόνησιν ἔχειν ἀκόλαστος	ὢν	καὶ δειλός. Ἀχώριστοι οὖν εἰσὶν
[27]	ἕνεκα τῶν τιμῶν, ὧν τοιοῦτος	ὢν	λήψεται, οὐδὲ μισθῶν ἕνεκα, ἀλλὰ
[10]	καὶ τὰ νοούμενα· οὐ γὰρ	ὢν	ὅπερ ἐστὶν ἡ νόησις, παρέχει
[33]	μέσος τις ὑπάρχει οὔτε φαῦλος	ὢν	οὔτε ἀστεῖος, ὅθεν καὶ τὸν
[10]	βέλτιον· ἄμφω δὲ ἄτοπα· ἐξ	ὧν	ἁπάντων ἀναφαίνεται καὶ τὸ ἀσώματον
[33]	χρήσεται αὐτῷ παρεγγυῶν ταῦτα, δι´	ὧν	ἀσκηθεὶς ἔσται τέλειος, τέλος δὲ
[10]	ὕλης, εἰ ἐξ ὕλης ὑπάρχοι·	ὧν	ἀτόπων ὄντων ἀσώματον αὐτὸν ὑποληπτέον·
[18]	καὶ τὸ δεξιὸν ὁρᾶται, ἐφ´	ὧν	δὲ κατὰ ἴσον, ἐφ´ ὧν
[13]	καὶ φρονήσεως οἰκείαν ὑπάρχουσαν. ~Ἐξ	ὧν	δὲ συνέστηκεν ὁ κόσμος, δύο
[18]	ὧν δὲ κατὰ ἴσον, ἐφ´	ὧν	δὲ τὰ κάτω πρὸς τὰ
[4]	ταῦτα ὥσπερ εἰς ἐκεῖνα, ἀφ´	ὧν	ἐγένετο, ἀναζωγράφησιν τὸ τοιοῦτον ὁ
[34]	καὶ ἄλλας πολιτείας ἐξ ὑποθέσεως,	ὧν	ἐστὶν ἥ τε ἐν Νόμοις
[36]	εἰς τὴν Πλάτωνος δογματοποιΐαν εἰρῆσθαι·	ὧν	ἴσως τὰ μὲν τεταγμένως εἴρηται,
[30]	τὰς ἐν τῷ λογιστικῷ, ἀφ´	ὧν	καὶ αἱ λοιπαὶ τὸ τέλειον
[6]	μικτοὶ ἐκ τούτων· κατηγορικοὶ μέν,	ὧν	καὶ τὰ λήμματα καὶ τὰ
[12]	δεῖ παραδείγματα εἶναι τὰς ἰδέας,	ὧν	καὶ τὰς ἐπιστήμας γίνεσθαι καὶ
[7]	μηνῶν τε καὶ ἐνιαυτῶν· ἐξ	ὧν	κατά τινα οἰκείαν ὁδὸν καὶ
[15]	μίμησιν πράττοντες ὅσα πράττουσιν, ἀφ´	ὧν	κληδόνες καὶ ὀττεῖαι καὶ ὀνείρατα
[16]	λύπη, φόβος τε καὶ θυμός,	ὧν	κρατήσασαι καὶ μηδαμῶς βιασθεῖσαι αἱ
[25]	ὑποπεσόντων ἀναμιμνησκόμενοι τῶν πάλαι ἐγνωσμένων,	ὧν	λήθην ἐλάβομεν ἐνσωματωθέντες. Ἔτι τε
[18]	κοιλότητα συνιόντων. Οὕτω γὰρ ἐφ´	ὧν	μὲν ἐξ ἐναντίων τὸ λαιὸν
[4]	ὁ δὲ περὶ τὰ αἰσθητά·	ὧν	ὁ μὲν περὶ τὰ νοητὰ
[17]	τε καὶ ἀστραβῶν τριγώνων, ἐξ	ὧν	τὰ στοιχεῖα ἐγένετο, σπέρματος γένεσιν
[4]	κρινόμενον, τὸ δὲ δι´ οὗ,	ὧν	τὸ μὲν εἴη ἂν ὁ
[13]	δύο ὑπαρχόντων, σώματος καὶ ψυχῆς,	ὧν	τὸ μὲν ὁρατὸν καὶ ἁπτόν,
[27]	εὐδαιμονέστατον, οὐχ ἕνεκα τῶν τιμῶν,	ὧν	τοιοῦτος ὢν λήψεται, οὐδὲ μισθῶν
[34]	ἐπικούρους καὶ εἰς τοὺς δημιουργούς,	ὧν	τοῖς μὲν τὸ βουλεύεσθαι καὶ
[17]	περὶ τὸν ὀμφαλὸν τόπους, περὶ	ὧν	ὕστερον εἰρήσεται. ~Ἱδρύσαντες δὲ περὶ
[27]	ὅτε δὲ αὐτὰ καὶ θνητὰ	ὠνόμαζεν	ἀγαθά. Τὴν δὲ εὐδαιμονίαν οὐκ
[1]	Φιλόσοφος δ´ ἐστὶν ὁ παρωνύμως	ὠνομασμένος	ἀπὸ τῆς φιλοσοφίας, ὡς ὁ
[2]	τοῦτο τὸ πάθημα αὐτῆς φρόνησις	ὠνόμασται,	ὅπερ οὐχ ἕτερον εἴποι ἄν
[27]	τοῦτο ὑπὸ τῶν ἀνοήτων ἀγαθὸν	ὠνόμασται,	τοῦτο δέ φησι μεῖζον εἶναι
[18]	λεῖον ὑπάρχον καὶ πυκνὸν ἀδελφὸν	ᾤοντο	εἶναι τοῦ μεθημερινοῦ φωτός. Τοῦτο
[14]	τὸν ζῳοφόρον κύκλον πληροῖ τὰς	ὥρας	τοῦ ἔτους· οἵ τε ἄλλοι
[4]	ἐννοίας ὡς ἐπὶ μέτρα τινὰ	ὡρισμένα	κρίνομεν, εἴτε οὕτως ἔχει τάδε
[12]	φύσιν αἰσθητῶν καὶ κατὰ μέρος	ὡρισμένα	τινὰ δεῖ παραδείγματα εἶναι τὰς
[16]	πρώτης ὕλης μόρια ἄττα πρὸς	ὡρισμένους	χρόνους, ὡς εἰς αὐτὸ πάλιν
[4]	νοητῶν τὰ μὲν πρῶτα ὑπάρχει,	ὡς	αἱ ἰδέαι, τὰ δὲ δεύτερα,
[4]	αἰσθητῶν ἐστὶ τὰ μὲν πρῶτα,	ὡς	αἱ ποιότητες, οἷον χρῶμα, λευκότης,
[27]	ἡγεῖτο εἶναι δι´ αὑτὰς αἱρετάς,	ὡς	ἀκόλουθόν γε ληπτέον τῷ μόνον
[12]	παράδειγμα ὑπάρχουσαν τοῦδε τοῦ κόσμου	ὡς	ἂν ἀπεικονισμένου ἀπ´ ἐκείνης, πρὸς
[14]	τῆς κινήσεως τοῦ κόσμου διάστημα,	ὡς	ἂν εἰκόνα τοῦ αἰῶνος, ὅς
[32]	γὰρ ἐνορᾶται ἡδονὴ καὶ λύπη	ὡς	ἂν ἐκ τούτων μεμιγμένοις. Τῶν
[18]	ἄλλως ἢ κατὰ ἀνάκλασιν συντελεῖσθαι,	ὡς	ἂν ἔχῃ τὸ κάτοπτρον κυρτότητος
[29]	γίνεται καὶ ἐπιβάλλοντι κατ´ ἀξίαν,	ὡς	ἂν παντέλειά τις οὖσα τῶν
[7]	γὰρ ἡ τῶν μαθημάτων ἐπίσκεψις	ὡς	ἂν προοίμιόν τι πρὸς τὴν
[9]	εἰ ἀπό τινός τι γένοιτο,	ὡς	ἀπ´ ἐμοῦ ἡ ἐμὴ εἰκών,
[4]	ἔπειτα τὴν ἀπὸ Πλάτωνος αἴσθησιν	ὡς	ἀπὸ Σωκράτους λαβὼν συνθείη ᾗ
[32]	συναριθμητέον τούτοις φόβον καὶ ἐπιθυμίαν	ὡς	ἀρχικὰ ὑπάρχοντα καὶ ἁπλᾶ. Ὅ
[6]	τὸ τοῖς ὀνόμασιν ὀρθῶς χρῆσθαι·	ὡς	γὰρ κερκίδι χρήσαιτ´ ἂν ὑφαντικὸς
[7]	τὰ αὐτὰ τὴν ἀκοὴν ἀναφέροντες·	ὡς	γὰρ πρὸς ἀστρονομίαν ὄμματα συνέστηκεν,
[27]	δὲ σαφῶς ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ὄντων.	Ὡς	γὰρ τούτους, τυχόντας τῆς ἐκ
[23]	δύο αὐτῇ προσέθεσαν μέρη θνητά·	ὡς	δὲ μὴ τῆς φλυαρίας τῆς
[9]	πρὸς τὸν αἰσθητὸν κόσμον παράδειγμα,	ὡς	δὲ πρὸς αὑτὴν ἐξεταζομένη οὐσία.
[9]	μὲν πρὸς θεὸν νόησις αὐτοῦ,	ὡς	δὲ πρὸς ἡμᾶς νοητὸν πρῶτον,
[9]	δὲ πρὸς ἡμᾶς νοητὸν πρῶτον,	ὡς	δὲ πρὸς τὴν ὕλην μέτρον,
[9]	δὲ πρὸς τὴν ὕλην μέτρον,	ὡς	δὲ πρὸς τὸν αἰσθητὸν κόσμον
[23]	γὰρ παραλαβόντες ἀνθρωπίνην ἀθάνατον οὖσαν,	ὡς	δείξομεν, παρὰ τοῦ πρώτου θεοῦ
[31]	κακίαν, πάντως ὁ τοιοῦτος ἐξηπάτηται,	ὡς	δι´ ἐλάττονός τινος κακοῦ ἀποικονομησόμενος
[6]	ἂν χρήσαιτο τῇ θέσει, εἰ	ὡς	διαλεκτικοῦ παρόντος ποιοῖτο τὴν θέσιν,
[35]	καί τῳ τρόπῳ ὄντι παρέπεται·	ὡς	εἰ μὴ καὶ αὐτὰ μετελάμβανε
[7]	νῷ θεωρούμενα κατὰ ταὐτὰ μεταβαίνομεν·	ὡς	εἰ μὴ οὕτω μετίοιμεν ταῦτα
[10]	ἐστὶ καὶ νῷ μόνῳ ληπτός,	ὡς	εἴρηται, ἐπεὶ οὔτε γένος ἐστὶν
[16]	μόρια ἄττα πρὸς ὡρισμένους χρόνους,	ὡς	εἰς αὐτὸ πάλιν ἀποδοθησόμενα, ἐδημιούργουν
[16]	ἰσαρίθμους τοῖς ἄστροις· ἐμβιβάσας τε	ὡς	εἰς ὄχημα ἄστρον τὸ σύννομον
[34]	ὡς οἱ ὄρειοι, ἢ βαρυτέραν,	ὡς	ἐν γεωλόφοις οἰκοῦντες πεδίοις· ἔνιοι
[28]	καὶ δίκαιον καὶ ὅσιον εἶναι,	ὡς	ἐν Θεαιτήτῳ· διὸ καὶ πειρᾶσθαι
[6]	ἀγαθά· κατὰ δὲ τὸ δεύτερον	ὡς	ἐν Παρμενίδῃ οὕτως· ὃ μὴ
[2]	ἄριστα δ´ ἐν πράξει καὶ	ὡς	ἐν ταύτῃ προηγούμενα τὸ περὶ
[28]	δὲ τὸ μόνον δίκαιον εἶναι,	ὡς	ἐν τῷ τελευταίῳ τῆς Πολιτείας·
[8]	ἢ πηλοῦ προλεαίνοντας ταῦτα καὶ	ὡς	ἐνδέχεται ἀσχημάτιστα παρέχοντας. Προσήκει δὴ
[27]	φανέντων καὶ πολὺ πρόσθεν αὐτῶν	ὡς	ἐξηπατημένων· οὕτω δὴ καὶ τοὺς
[31]	ἐπὶ κακίαν αὐτὴν ὁρμήσει, ἀλλ´	ὡς	ἐπ´ ἀγαθόν· εἰ δὲ καὶ
[32]	ψυχῆς ὡς ἐπὶ κακῷ ἢ	ὡς	ἐπ´ ἀγαθῷ. Ἄλογος μὲν οὖν
[31]	κακίαν ὁρμᾷ, πρῶτον μὲν οὐχ	ὡς	ἐπὶ κακίαν αὐτὴν ὁρμήσει, ἀλλ´
[32]	τοίνυν πάθος κίνησις ἄλογος ψυχῆς	ὡς	ἐπὶ κακῷ ἢ ὡς ἐπ´
[4]	ἀναφέροντες ἐπὶ τὰς φυσικὰς ἐννοίας	ὡς	ἐπὶ μέτρα τινὰ ὡρισμένα κρίνομεν,
[30]	ὑπερβολήν, τὴν δὲ κατ´ ἔνδειαν,	ὡς	ἐπὶ τῆς ἐλευθεριότητος ὁρᾶται ἐπὶ
[7]	μετίῃ γεωμετρίαν, ἀλλὰ προσχρώμενος αὐτῇ	ὡς	ἐπὶ τὸ ὂν ἀεὶ ἀνιέναι
[2]	ἀεὶ ταύτην τρέφειν καὶ αὔξειν,	ὡς	ἑπόμενον δὲ καὶ ἐπὶ τὸν
[6]	ὀνομάτων, οὐ μὴν ἁπλῶς οὐδὲ	ὡς	ἔτυχεν, ἀλλὰ ὥστε τὴν θέσιν
[4]	σώματος ἦν ἡ ψυχή, ἥτις,	ὡς	ἔφαμεν, τότε μὲν νόησις ἐλέγετο,
[12]	τὸν τῆς ἀναλογίας τρόπον· ὥστε	ὡς	ἔχει πῦρ πρὸς ἀέρα, οὕτως
[6]	διακριτικὸν τῆς ἑκάστου οὐσίας ὄργανον,	ὡς	ἡ κερκὶς τοῦ ὑφάσματος. Περὶ
[11]	σώματα αἱ ποιότητες. Εὐλογώτατόν τε,	ὡς	ἡ ὕλη ἄποιος, τὴν ποιότητα
[5]	ἡ δὲ ὅλου εἰς μέρη·	ὡς	ἡνίκα τέμνομεν τὴν ψυχὴν εἴς
[14]	ἢ τῷ ἀνομοίῳ τὸ ἀνόμοιον,	ὡς	Ἡρακλείτῳ τῷ φυσικῷ. Ὅταν δὲ
[10]	νοητόν, ἐμφανταζόμενον ἔχειν τὸ αἰσθητόν,	ὡς	καὶ μέγεθος συνεπινοεῖν καὶ σχῆμα
[10]	ἀκίνητος, αὐτὸς ὢν εἰς τοῦτον,	ὡς	καὶ ὁ ἥλιος εἰς τὴν
[30]	ὑπάρχουσα, τὰ οἰκεῖα ἑκάστῃ ἐνδίδωσιν,	ὡς	καὶ ὁ κυβερνήτης τοῖς ναύταις
[9]	εἴη ἂν καὶ πρῶτα νοητά,	ὡς	καὶ πρῶτα αἰσθητά· εἰ δὲ
[10]	νοητῶν, ἔστι πρῶτα νοητὰ ἁπλᾶ,	ὡς	καὶ πρῶτα αἰσθητά· τὸ δ´
[8]	οὔτε ἀσώματον, δυνάμει δὲ σῶμα,	ὡς	καὶ τὸν χαλκὸν ὑπακούομεν δυνάμει
[6]	λέγειν μέρος ἐστὶ τὸ ὀνομάζειν,	ὡς	καὶ τοῦ λόγου μέρος τὸ
[31]	δὲ τῷ ἀδικοῦντι ὑποσχεῖν δίκην,	ὡς	καὶ τῷ νενοσηκότι ὑποσχεῖν ἰατρῷ
[5]	ἐκ τῶν περιεχόντων διὰ συλλογισμοῦ·	ὡς	κατὰ λόγον εἶναι τῆς διαλεκτικῆς
[10]	οὐχ ὡς χωρίζων ταῦτα, ἀλλ´	ὡς	κατὰ πάντα ἑνὸς νοουμένου. Καὶ
[19]	βαρέων λείων τε καὶ τραχέων,	ὡς	κρίνειν καὶ τὰς ἐν τούτοις
[9]	θεοῦ. Ἔστι δὲ ἡ ἰδέα	ὡς	μὲν πρὸς θεὸν νόησις αὐτοῦ,
[15]	πυρὶ ἀέρι τε καὶ ὕδατι,	ὡς	μηδὲν κόσμου μέρος ψυχῆς ἄμοιρον
[33]	οὐ βιωτὸν αὐτῷ οὕτως ἔχοντι	ὡς	νῦν ἔχει· ὅταν δ´ ἕλῃ
[10]	διότι πάσης ἀληθείας ἀρχὴ ὑπάρχει,	ὡς	ὁ ἥλιος παντὸς φωτός· πατὴρ
[1]	παρωνύμως ὠνομασμένος ἀπὸ τῆς φιλοσοφίας,	ὡς	ὁ μουσικὸς ἀπὸ τῆς μουσικῆς·
[26]	τινα οὔπω τὴν ἕξιν ἔχοντα·	ὡς	ὁ παῖς δυνάμει ῥηθήσεται καὶ
[34]	ἂν καὶ ὅπλισιν ἢ κουφοτέραν,	ὡς	οἱ ὄρειοι, ἢ βαρυτέραν, ὡς
[10]	ποιοῦ) οὔτε μέρος τινός, οὔτε	ὡς	ὅλον ἔχον τινὰ μέρη, οὔτε
[5]	ἡ ἀρχὴ ἀγένητος, ὅπερ τίθενται	ὡς	ὁμολογούμενον, τοῦ ἀγενήτου καὶ ἀφθάρτου
[14]	κόσμον, οὐχ οὕτως ἀκουστέον αὐτοῦ,	ὡς	ὄντος ποτὲ χρόνου, ἐν ᾧ
[28]	θεῷ λέγει, ποτὲ δ´ ἕπεσθαι,	ὡς	ὁπόταν εἴπῃ· ὁ μὲν δὴ
[28]	τούτοις ἑξῆς· ποτὲ δὲ ἀμφότερα,	ὡς	ὁπόταν φῇ· τὴν δὲ θεῷ
[5]	δὲ φωνῆς τομὴ εἰς σημαινόμενα,	ὡς	ὅταν ἓν καὶ ταὐτὸν ὄνομα
[5]	ἡ δὲ συμβεβηκότων εἰς ὑποκείμενα,	ὡς	ὅταν φῶμεν τῶν ἀγαθῶν τὰ
[5]	ἡ δὲ ὑποκειμένων εἰς συμβεβηκότα,	ὡς	ὅταν φῶμεν τῶν ἀνθρώπων τοὺς
[25]	οἱ ἄνθρωποι ζῆν, τῷ τεθνάναι·	ὡς	οὖν ὁ θάνατος διάκρισις ψυχῆς
[23]	τὸ ἄλλο σῶμα πρὸς ὑπηρεσίαν	ὡς	ὄχημα προσφύσαντες, καὶ αὐτοῖς δὲ
[25]	πρὸς ἄλληλα σῶμα καὶ ψυχή,	ὡς	πῦρ καὶ ἄσφαλτος. Καὶ ἡ
[16]	δὲ περὶ τοῦ ἀνθρωπείου γένους	ὡς	συγγενεστάτου θεοῖς πάλιν φροντὶς ἦν
[25]	προσγένηται, ἐπιφέρει τούτῳ τὸ ζῆν	ὡς	σύμφυτον ὑπάρχον ἑαυτῇ· τὸ δὲ
[4]	αἱ ἰδέαι, τὰ δὲ δεύτερα,	ὡς	τὰ εἴδη τὰ ἐπὶ τῇ
[10]	ὅρασιν, ὅταν αὐτῷ προσβλέπῃ, καὶ	ὡς	τὸ ὀρεκτὸν κινεῖ τὴν ὄρεξιν
[14]	τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον γνωρίζεται,	ὡς	τοῖς Πυθαγορείοις ἀρέσκει, ἢ τῷ
[5]	πράγματος δεῖ τὸ γένος λαβεῖν,	ὡς	τοῦ ἀνθρώπου τὸ ζῷον, ἔπειτα
[10]	συμμετρία, ἀγαθόν. Λέγω δὲ οὐχ	ὡς	χωρίζων ταῦτα, ἀλλ´ ὡς κατὰ
[35]	ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ	ὡσαύτως	ἔχοντα καταγίνεται, ὁ δὲ σοφιστὴς
[11]	ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ	ὡσαύτως	ἔχοντα, οὐδὲ μόνιμα καὶ ἔμπεδα,
[17]	κύριον ἐνέδησαν εἰς τὴν κεφαλήν,	ὥσπερ	ἄρουραν ὑποθέντες τὸν ἐγκέφαλον, περί
[7]	ἀκοὴ πρὸς τὸ ἐναρμόνιον· καὶ	ὥσπερ	ἀστρονομίᾳ τὸν νοῦν προσέχοντες ἀπὸ
[17]	καὶ τῶν αἰσθήσεων τῇ κεφαλῇ,	ὥσπερ	δορυφορουσῶν τὸ ἡγεμονικόν. Ἐν τούτῳ
[9]	πρός τι ὀφείλει γίνεσθαι, οὗ	ὥσπερ	εἰ ἀπό τινός τι γένοιτο,
[4]	τῇ διανοίᾳ ἀποβλέπῃ εἰς ταῦτα	ὥσπερ	εἰς ἐκεῖνα, ἀφ´ ὧν ἐγένετο,
[14]	τε νοῦν αὐτῆς καὶ αὐτὴν	ὥσπερ	ἐκ κάρου τινὸς βαθέος ἢ
[33]	καὶ οὖσαι, ὑπὸ τῆς ἀρετῆς	ὥσπερ	ἐπικεχρωσμέναι· ἥ τε φυσικὴ τῶν
[17]	διὰ δὲ σαρκὸς σκέπη αὐτοῖς	ὥσπερ	ἐπιπλασσομένης πῃ μὲν λευκῆς πῃ
[26]	δὲ ὄντι αὐτῷ τῇ φύσει	ὥσπερ	ἐποχεῖται τὸ ἐφ´ ἡμῖν· ὃ
[7]	καὶ ἀνωτέρω τῶν μαθημάτων τάττεται,	ὥσπερ	θριγκός τις ὑπάρχουσα ἢ φυλακὴ
[28]	εἴπῃ· ὁ μὲν δὴ θεός,	ὥσπερ	ὁ παλαιὸς λόγος, ἀρχήν τε
[22]	ἱδρῶτα δὲ καὶ τὸ δάκρυον	ὥσπερ	ὀρόν τινα φλέγματος· τὸ δὲ
[11]	ποιεῖν πολὺ πρόσθεν εὑρίσκεται πάσχοντα·	ὥσπερ	οὖν ἔστι τι παθητικὸν εἰλικρινῶς,
[33]	δὲ ἡ τῆς μέσως διακειμένης.	Ὥσπερ	οὖν τρεῖς εἰσὶν ἕξεις ψυχῆς
[34]	οὓς κατὰ τὸ θυμικὸν τακτέον	ὥσπερ	συμμαχοῦντας τῷ λογιστικῷ· τοῖς δὲ
[23]	ὅρου καὶ τῶν φρενῶν, καταδήσαντες	ὥσπερ	τι οἰστροῦν καὶ ἄγριον θρέμμα·
[27]	ἐπιτήδευσιν αὐτοῦ προετίμων, ἀφ´ ἧς	ὥσπερ	τι ὄμμα ψυχῆς ἐκκαθηραμένους καὶ
[7]	τρίτην αὔξησιν ἔχουσα· χρήσιμον δὲ	ὥσπερ	τι τέταρτον μάθημα καὶ ἡ
[13]	ἐπίπεδα· τῆς δὲ ἐπιπέδου φύσεως	ὥσπερ	τινὰ πρόγονα δύο ὑπάρχει τρίγωνα
[7]	μετιόντες ἀπὸ τούτων τῶν μαθημάτων	ὥσπερ	τινὸς ὑποβάθρας καὶ στοιχείων. Καὶ
[10]	καὶ τὸ ἐραστὸν καὶ ἐφετὸν	ὥσπερ	φῶς φανὲν καὶ οἷον ἐκλάμψαν
[10]	γὰρ ἔσται ἁπλοῦς οὐδὲ ἀρχικός·	ὥστε	ἀσώματος ἂν εἴη ὁ θεός.
[12]	μέρη κοσμήσας αὐτοῦ καὶ σχήμασιν,	ὥστε	διακρῖναι ὅπως νῦν ἔχει πῦρ
[5]	ἄλογον καὶ θνητὸν καὶ ἀθάνατον,	ὥστε	εἰ συντεθεῖεν αἱ προσεχεῖς διαφοραὶ
[9]	ἂν ἄλλο εἴη ἢ ἰδέα;	ὥστε	εἶεν ἂν αἱ ἰδέαι. Ἀλλὰ
[9]	μὴν διαφέρει νοῦς δόξης ἀληθοῦς·	ὥστε	εἶεν ἂν αἱ ἰδέαι. ~Ἑξῆς
[9]	ἔστι νοητὰ ἕτερα τῶν δοξαστῶν·	ὥστε	εἴη ἂν καὶ πρῶτα νοητά,
[6]	ἐκφώνησιν, ἀλλὰ τὸ ἐξ ἀμφοῖν,	ὥστε	εἶναι παντὸς ὄνομα κατὰ τὸ
[6]	τὰ πράγματα καὶ διακρίνομεν αὐτά,	ὥστε	εἶναι τὸ ὄνομα διδασκαλικόν τι
[13]	δώδεκα, διαιρουμένων εἰς πέντε τρίγωνα,	ὥστε	ἕκαστον δι´ ἓξ τριγώνων εἶναι,
[6]	εἰ ἀκριβῶς ἐντύχοιμεν τῷ βιβλίῳ,	ὥστε	ἐν αὐτῷ ὑποδεδεῖχθαι, τίνα μὲν
[28]	καὶ διδασκαλίᾳ καὶ θεωρημάτων παραδόσει	ὥστε	ἐξίστασθαι μὲν τὰ πολλὰ τῶν
[14]	ἐλθόντες ταύτην τὴν τάξιν λάβωσιν,	ὥστε	εὐθείας νοηθείσης ἀπὸ τῆς ἀπλανοῦς
[25]	ἀρχὴ δὲ ἀγένητον καὶ ἀνώλεθρον·	ὥστε	ἥ τε τῶν ὅλων ψυχὴ
[30]	μὴ λυπούμενος ἀπαθής, ὁ δ´	ὥστε	καὶ καταφθίνειν ὑπὸ τῆς λύπης,
[10]	τοῦ τῆς αἰσθήσεως πάθους ἐμπιπλάμενοι,	ὥστε	καὶ ὁπότε νοεῖν προαιροῖντο τὸ
[34]	ἀνθρώπους λογάδας ἀπὸ πάσης ἡλικίας,	ὥστε	κατὰ τὰς διαφορὰς τῆς φύσεως
[25]	γινομένη ταράττεται, τούτῳ οὐκ ἔοικεν·	ὥστε	μᾶλλον τῷ νοητῷ ἔοικε, τὸ
[36]	δὲ σποράδην τε καὶ ἀτάκτως·	ὥστε	μέντοι ἀπὸ τῶν εἰρημένων θεωρητικούς
[14]	διὰ παντὸς περιέχειν καὶ περικαλύψαι,	ὥστε	ὅλῳ τῷ κόσμῳ αὐτὴν παρεκτεῖναι
[29]	πάσχειν φησὶν αὐτὸν ὁ Πλάτων·	ὥστε	οὐκ ἂν δύναιτό τις φρόνησιν
[6]	δή τίς ἐστι τῶν πράξεων,	ὥστε	οὐχ ὁ ὁπωσδήποτε λέγων ὀρθῶς
[8]	ληπτόν· ἰδιότητα δ´ ἔχειν τοιαύτην,	ὥστε	πᾶσαν γένεσιν ὑποδέχεσθαι τιθήνης λόγον
[34]	τηνικάδε, ὅταν ἕκαστον μέρος αὐτονομῇ,	ὥστε	προβουλεύειν μὲν τοὺς ἄρχοντας τοῦ
[19]	δὲ τὸ ῥυπτικὸν ἔχοντας σφοδρὸν	ὥστε	συντήκειν πικρούς, τοὺς δὲ ἠρέμα
[10]	ὅλον ἔχον τινὰ μέρη, οὔτε	ὥστε	ταὐτόν τινι εἶναι ἢ ἕτερον·
[6]	ἁπλῶς οὐδὲ ὡς ἔτυχεν, ἀλλὰ	ὥστε	τὴν θέσιν γενέσθαι ἀκόλουθον τῇ
[31]	μελέτῃ. Τοσοῦτον δὲ κακὸν ἀδικία,	ὥστε	φευκτότερον εἶναι τὸ ἀδικεῖν τοῦ
[25]	φύσει ἡγεμονικὸν τῷ θείῳ ἔοικεν·	ὥστε	ψυχὴ τῷ θείῳ ἐοικυῖα ἀνώλεθρος
[12]	κατὰ τὸν τῆς ἀναλογίας τρόπον·	ὥστε	ὡς ἔχει πῦρ πρὸς ἀέρα,
[19]	δὲ φωνή ἐστιν ἡ δι´	ὤτων	ἐρχομένη ἐγκεφάλου τε καὶ αἵματος,
[28]	ἑξῆς. Καὶ γάρ τοι τῆς	ὠφελείας	ἀρχὴ τὸ ἀγαθόν, τοῦτο δὲ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 27/05/2010