HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Albinus (-os) de Smyrne, Épitomé de la philosophie de Platon

Liste des contextes (ordre alphabétique)

γ = 79 formes différentes pour 331 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[31]   ὁ φαῦλος, ἀκούσια ὑπάρχει· τῆς γὰρ ἀδικίας ἀκουσίου οὔσης πολὺ μᾶλλον

[6]   τῇ τοῦ πράγματος φύσει· μὴ γὰρ ἄλλο τὴν ὀρθότητα εἶναι τοῦ

[10]   κατὰ τόπον καὶ ἀλλοίωσιν. Εἰ γὰρ ἀλλοιωθήσεται, ἢ ὑφ´ αὑτοῦ ἢ

[30]   ἐπίτασιν δέχονται καὶ ἄνεσιν· ἄλλος γὰρ ἄλλου ἀφρονέστερος καὶ ἀδικώτερος· ἀλλ´

[25]   ἢ πῶς ἀπ´ ὀλίγων; διεψεύσθημεν γὰρ ἄν, οἷον φέρε κρίναντες τὸ

[25]   ἂν ἐπαχθείημεν τὸν τρόπον· οὐ γὰρ ἂν ἄλλως μάθησις ὑποσταίη, ἢ

[12]   οὐκ ἦν ὁ κόσμος— ἀπέχρη γὰρ ἂν αὐτῷ μία μεσότης— σφαιροειδὴς

[31]   τὴν κακίαν ἀκούσιον ὑπάρχειν. Τίς γὰρ ἂν ἑκὼν ἐν τῷ καλλίστῳ

[31]   ἡ ἀρετὴ τοιοῦτον ὑπάρχει· οὐδὲ γὰρ ἂν ἐπαινετὸν ἦν τὸ καλόν,

[29]   ἀντακολουθεῖν ἡγητέον τὰς ἀρετάς. Ἡ γὰρ ἀνδρία δόγματος ἐννόμου διασωστικὴ ὑπάρχουσα

[12]   καὶ τοὺς ὅρους· παρὰ πάντας γὰρ ἀνθρώπους ἄνθρωπόν τινα νοεῖσθαι καὶ

[35]   ἀντίκειται τὸ μὴ ὄν· τοῦτο γὰρ ἀνύπαρκτον καὶ ἀνεννόητον καὶ μηδεμίαν

[25]   ἀνάμνησιν τῶν πάλαι γνωσθέντων. Εἰ γὰρ ἀπὸ τῶν κατὰ μέρος ἐνενοοῦμεν

[32]   κρίσεσι τὰ αὐτὰ ἦν· ταύτας γὰρ ἀποβάλλομεν καταγνόντες αὐτῶν, εἴτε δεόντως

[14]   ὁ κόσμος καὶ νοερόν· ἄριστον γὰρ αὐτὸν βουλόμενος ποιῆσαι ὁ θεὸς

[10]   τινι εἶναι ἢ ἕτερον· οὐδὲν γὰρ αὐτῷ συμβέβηκε, καθ´ ὃ δύναται

[31]   ἀδικοῦντας καὶ διαφόρως· αἵ τε γὰρ βλάβαι διάφοροι. καὶ τὸ ἀκούσιον

[8]   σχῆμα ἔχουσαν μηδὲ ποιότητα. Οὐ γὰρ γένοιτ´ ἄν τι εὖ παρεσκευασμένον

[25]   ὁρατόν, σκεδαστόν, συντεθόν, πολυειδές. Καὶ γὰρ δὴ καὶ ἡ ψυχὴ διὰ

[28]   τῷ τελευταίῳ τῆς Πολιτείας· οὐ γὰρ δὴ ὑπὸ θεῶν ποτὲ ἀμελεῖται,

[6]   τοῦ πράγματος φύσει κείμενον· οὐ γὰρ δήπου ἂν τὸ τυχὸν τῷ

[26]   ἐνέργειαν λεγομένου διήνεγκε. Τὸ μὲν γὰρ δυνάμει ἐπιτηδειότητά τινα ἀποσημαίνει πρός

[32]   ἔμφασιν ἢ κατὰ κακοῦ. Ἀγαθὸν γὰρ ἐὰν μὲν παρεῖναι ὑπολάβωμεν, ἡδόμεθα,

[9]   τοῦτο, εἰσὶν αἱ ἰδέαι· καὶ γὰρ εἰ ἄμετρος ὑπάρχει ἡ ὕλη

[10]   ὄντων ἀσώματον αὐτὸν ὑποληπτέον· καὶ γάρ, εἰ σῶμά ἐστι, καὶ φθαρτὸς

[26]   οὐ μὴν πάντα καθειμάρθαι. Ἡ γὰρ εἱμαρμένη νόμου τάξιν ἐπέχουσα οὐχ

[20]   δὲ κάτω τινὰς ὀνομάζειν· ἄλλα γὰρ εἶναι βαρὺ μὲν τὸ χαλεπῶς

[30]   κακίας ἐπ´ ἀρετὴν μεταβῆναι· πολλὴν γὰρ εἶναι τὴν διάστασιν πρὸς ἄλληλα

[20]   κάτω οὐδαμῶς ὁρίζειν προσήκει· οὐδὲν γὰρ εἶναι τὸ μὲν ἄνω τὸ

[19]   καπνόν τε καὶ ὁμίχλην· τούτων γὰρ εἰς ἄλληλα ἀμειβόντων ἡ τῆς

[14]   τὴν διδασκαλίαν αὐτῆς πεποίηται. Ἐπεὶ γὰρ ἕκαστα τῶν ὄντων κρίνομεν τῇ

[14]   αὐτῆς τῶν ἐντός. Ἡ μὲν γὰρ ἐκτὸς ἄσχιστος ἔμεινεν, ἡ δὲ

[14]   ἐποίησε καὶ νοερόν· τό τε γὰρ ἔμψυχον ἀποτέλεσμα τοῦ μὴ ἐμψύχου

[23]   διὰ τῶν ὀνείρων μαντικήν· ἐμφαίνεσθαι γὰρ ἐν αὐτῷ διὰ τὸ λεῖον

[30]   ἐπὶ θάτερα δὲ ἀσωτία. Γίνεται γὰρ ἐν τοῖς πάθεσιν ἀμετρία κατὰ

[29]   λόγου ὀρθοῦ διασωστική ἐστι, τὸ γὰρ ἔννομον δόγμα ὀρθός τίς ἐστι

[32]   καὶ ὅσα τοιαῦτα· ἐν τούτοις γὰρ ἐνορᾶται ἡδονὴ καὶ λύπη ὡς

[4]   συμπλοκὴ μνήμης καὶ αἰσθήσεως. Ὁπόταν γὰρ ἐντύχωμεν αἰσθητῷ τινι πρῶτον καὶ

[27]   ὅλῃ τῇ Πολιτείᾳ. Τὸν μὲν γὰρ ἐπιστήμην ἔχοντα τὴν προειρημένην εὐτυχέστατον

[18]   ἢ κοιλότητος ἢ μήκους· διάφοροι γὰρ ἔσονται φαντασίαι, ἀνταπωθουμένων τῶν φώτων

[10]   ὕλης εἶναι καὶ εἴδους· οὐ γὰρ ἔσται ἁπλοῦς οὐδὲ ἀρχικός· ὥστε

[10]   τοιοῦτον ἀποτετελεσμένον) οὔτε ἄποιον (οὐ γὰρ ἐστέρηται τοῦ ποιὸν εἶναι ἐπιβάλλοντός

[4]   ἐστὶν ὁ λόγος· ὁ μὲν γάρ ἐστι παντελῶς ἄληπτός τε καὶ

[29]   φρόνησις μετὰ ἀνδρίας ὑφίσταται· ἐπιστήμη γάρ ἐστιν ἀγαθῶν· οὐδεὶς δὲ δύναται

[5]   εἴδη ἐστὶ τρία· ἡ μὲν γάρ ἐστιν ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν ἐπὶ

[25]   καὶ ἀνώλεθρον ἂν εἴη· ἀσώματος γάρ ἐστιν οὐσία, ἀμετάβλητος κατὰ τὴν

[30]   σπουδαίους εἶναι ἢ φαύλους. Τοὺς γὰρ ἐφ´ ἱκανὸν προκόπτοντας τοιούτους εἶναι·

[18]   δὲ τὴν κοιλότητα συνιόντων. Οὕτω γὰρ ἐφ´ ὧν μὲν ἐξ ἐναντίων

[1]   τῆς ψυχῆς φυσικῶς κατεσταλμένον· ὁ γὰρ ἐφιέμενος μαθημάτων περὶ τὰ ὄντα

[30]   εἶεν περὶ τὸν αὐτόν. Οὕτω γὰρ ἔχει θρασύτης πρὸς δειλίαν, καὶ

[10]   κατὰ ἀναλογίαν οὕτω πως· ὃν γὰρ ἔχει λόγον ὁ ἥλιος πρὸς

[4]   καὶ τί τὸ πραττόμενον. Τῷ γὰρ ἔχειν ἔννοιαν φυσικὴν καλοῦ καὶ

[19]   αὐτῶν τῶν σωμάτων· τὰ μὲν γὰρ ἔχοντα μείζονας μόνιμα καὶ ἑδραῖα,

[30]   οὐ τὸν ἐν αὑταῖς· οὐ γὰρ ἔχουσιν· ἀλλὰ κατὰ τὸν ὑπὸ

[4]   ὅταν δὲ παραλλάξῃ, ψευδής. Ἂν γὰρ ἔχων τις μνήμην Σωκράτους ἐντυχὼν

[34]   καὶ στρατηγικὴν καὶ δικαστικήν· σκέπτεται γὰρ ἡ πολιτικὴ ἄλλα τε μυρία

[7]   τῷ τῆς ψυχῆς λογισμῷ. Ἔστι γὰρ ἡ τῶν μαθημάτων ἐπίσκεψις ὡς

[14]   δυνάμει οὐχ ὅμοια. Ἥλιος μὲν γὰρ ἡγεμονεύει πάντων, δεικνύς τε καὶ

[32]   συνυπάρχουσά τε τῷ ἐναντίῳ· μίγνυται γὰρ ἡδονὴ καὶ λύπη, οὐκ ἂν

[10]   τι αὐτῷ, οὔτε κακόν (οὐ γὰρ θέμις τοῦτο εἰπεῖν) οὔτε ἀγαθόν

[15]   καὶ τὰ ἐπίγεια. Ὁ μὲν γὰρ θεὸς τοῦ τε παντὸς ὑπάρχει

[23]   ἄλλην ἄλλῳ ἀπένειμαν. Τὸ μὲν γὰρ θυμικὸν ἔταξαν ἐν καρδίᾳ, τὸ

[30]   τέχναι μήτε ἐπιστῆμαι εἰσίν· οὐδὲ γὰρ ἴδιον θεώρημα ἔχουσιν· ἡ μέντοι

[13]   συστατικὸν τοῦ κύβου γίνεται· τέτταρα γὰρ ἰσοσκελῆ τρίγωνα συνελθόντα τετράγωνον ποιεῖ,

[30]   ἀρεταὶ ἀλλήλων αἱ τέλειαι. ~Λέγονται γὰρ καὶ ἄλλως ἀρεταί, αἱ οἷον

[34]   θείας μοίρας ὄντως φιλοσοφήσειαν. Ἄριστα γὰρ καὶ μετὰ δικαιοσύνης ἐπανάξειν τὰς

[26]   τῆς Ἑλένης οἱ Ἕλληνες. Οὕτω γὰρ καὶ ὁ Ἀπόλλων τῷ Λαΐῳ

[1]   καὶ εὐμάθειαν καὶ μνήμην· εἰδοποιεῖ γὰρ καὶ ταῦτα τὸν φιλόσοφον. Αὗται

[6]   τοῖς ὀνόμασιν ὀρθῶς χρῆσθαι· ὡς γὰρ κερκίδι χρήσαιτ´ ἂν ὑφαντικὸς ἀνήρ,

[31]   τὸ σῶμα εἰς θεραπείαν· πᾶσα γὰρ κόλασις ἰατρεία τίς ἐστιν ἡμαρτηκυίας

[24]   καὶ τόποις ὀφείλει κεχωρίσθαι. Εὑρίσκεται γὰρ μαχόμενα ἀλλήλοις, οὔτε αὐτοῦ τινὸς

[10]   εἶναι πρότερόν τι αὐτοῦ· τὸ γὰρ μέρος καὶ τὸ ἐξ οὗ,

[35]   καὶ τὸ μὴ ὄν· τὸ γὰρ μὴ τὶ ὂν οὐκ ἔστιν

[1]   γνώμῃ τὸν μέλλοντα φιλοσοφεῖν· ἐναντιώτατον γὰρ μικρολογία ψυχῇ μελλούσῃ θεωρεῖν τὰ

[22]   ὑπὸ χολῆς τοῦτο πέπονθε· τὰ γὰρ μυρία πάθη καὶ πολύτροπα χολή

[9]   ἰδέαι, καὶ οὕτω παραμυθοῦνται· εἴτε γὰρ νοῦς ὁ θεὸς ὑπάρχει εἴτε

[30]   τὸ προσῆκον ἢ ἐλλείπειν· οὔτε γὰρ ὁ μηδὲ γονέων ὑβριζομένων ὀργιζομένος

[2]   μελετῆσαι εἰς ἀνθρώπων ἤθη. Ἥξει γὰρ ὁ σπουδαῖος ἐπὶ τὰ κοινά,

[25]   πιθανώτατον ἀίδιον αὐτὴν εἶναι, οὐ γὰρ οἷόν τέ τι τὸ φθεροῦν

[12]   πρὸς ταύτης σειόμενα. Ἐξ ἑκάστου γὰρ ὅλου τῶν τεττάρων αὐτὸν στοιχείων

[33]   τὴν τοῦ ἤθους ὁμοιότητα· τὸ γὰρ ὅμοιον τῷ ὁμοίῳ μετρίῳ ὄντι

[28]   δὲ τοῦτο χειρίζει. Ποτὲ μὲν γὰρ ὁμοίωσιν θεῷ λέγει τὸ φρόνιμον

[35]   διὰ τὸ σκοτεινὸν δυσδιόρατον. Τῷ γὰρ ὄντι οὐκ ἀντίκειται τὸ μὴ

[29]   τὸ ἐπιθυμητικὸν τῆς σωφροσύνης. Ἑτέρου γὰρ ὄντος τοῦ τε λογιστικοῦ καὶ

[7]   σκέψις γένοιτ´ ἂν ἡμῖν. Δεῖ γὰρ ὀξέως ἀπὸ τῶν ὁρατῶν καὶ

[19]   ἐναντίοις αἰτίοις συνίσταται. Τὸ μὲν γὰρ ὀξύτητι τῶν μερῶν καὶ τραχύτητι

[31]   καὶ ταύτῃ ἀκουσίως ἐλεύσεται· ἀδύνατον γὰρ ὁρμᾶν τινὰ ἐπὶ κακὰ βουλόμενον

[24]   ἁρπάζοντος ἐπιθυμία λογισμῷ μαχομένη· λέγει γὰρ οὕτως· Αἲ αἲ τόδ´ ἤδη

[34]   θεωρητικοὺς τοῦ πρώτου ἀγαθοῦ. Μόνως γὰρ οὕτως κατὰ τρόπον διοικήσειν αὐτοὺς

[9]   πρὸς αὑτὴν ἐξεταζομένη οὐσία. Καθόλου γὰρ πᾶν τὸ γινόμενον κατ´ ἐπίνοιαν

[30]   μητὲ φαύλην μητὲ σπουδαίαν· οὐδὲ γὰρ πάντας ἀνθρώπους ἢ σπουδαίους εἶναι

[20]   ἄνω τὸ δὲ κάτω. Τοῦ γὰρ παντὸς οὐρανοῦ σφαιροειδοῦς ὄντος καὶ

[34]   ἀγωγῆς καὶ ὁπλίσεως. Οἱ μὲν γὰρ παραθαλάττιοι καὶ ναυτίλλοιντο ἂν καὶ

[23]   εἰ καὶ δόξομεν παλιλλογεῖν. Ψυχὴν γὰρ παραλαβόντες ἀνθρωπίνην ἀθάνατον οὖσαν, ὡς

[10]   ἔννοιαν αὐτοῦ) οὔτε ποιόν (οὐ γὰρ ποιωθέν ἐστι καὶ ὑπὸ ποιότητος

[31]   ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι· τὸ μὲν γὰρ πονηροῦ ἔργον, τὸ δὲ ἀδικεῖσθαι

[34]   τρόπον διοικήσειν αὐτοὺς πάντα· οὐ γάρ ποτε κακῶν λήξειν τὰ πράγματα

[6]   Κρατύλῳ τοιοῦτον ἔχει νοῦν· ζητεῖ γάρ, πότερον φύσει τὰ ὀνόματά ἐστιν

[30]   τὰς ἐν τῷ παθητικῷ. Αὗται γὰρ πράττουσι τὰ καλὰ κατὰ λόγον,

[7]   αὐτὰ τὴν ἀκοὴν ἀναφέροντες· ὡς γὰρ πρὸς ἀστρονομίαν ὄμματα συνέστηκεν, οὕτως

[30]   ἱκανὸν προκόπτοντας τοιούτους εἶναι· οὐ γὰρ ῥᾴδιον εὐθέως ἀπὸ κακίας ἐπ´

[13]   φύσις ἡ τῶν ἐπιπέδων· τῶν γὰρ στερεῶν προηγεῖται τὰ ἐπίπεδα· τῆς

[32]   δ´ ἐκ τούτων πέπλασται. Οὐ γὰρ συναριθμητέον τούτοις φόβον καὶ ἐπιθυμίαν

[32]   πράγματος οὐ κινεῖται πάθος· πάντα γὰρ συνίσταται ἢ κατὰ ἀγαθοῦ ἔμφασιν

[13]   διάφορος οὖσα τυγχάνει. Τὸ μὲν γὰρ σῶμα αὐτοῦ ἐκ πυρὸς γέγονε

[10]   Ὅπερ κἀκ τούτων ἀποδειχθήσεται· εἰ γὰρ σῶμα ὁ θεός, ἐξ ὕλης

[30]   ἄνθρωπον πάσῃ κακίᾳ συνεχόμενον· οὐδὲ γὰρ σῶμα οἷόν τε εἶναι ἔχον

[27]   πρῶτον προσαγορεύσαι ἄν τις. Πάντα γὰρ τὰ ὁπωσοῦν παρ´ ἀνθρώποις ἀγαθὰ

[11]   εἴη ἢ τὰ ἀσώματα· παθητὰ γὰρ τὰ σώματα καὶ ῥευστὰ καὶ

[25]   τοῦτο τῶν ἀμφισβητουμένων ὑπάρχει. Πιθανὸν γὰρ τὰς ἀλόγους ψυχάς, ψιλῇ τε

[9]   οἷον μείζονος καὶ ὑπερέχοντος· εἶναι γὰρ τὰς ἰδέας νοήσεις θεοῦ αἰωνίους

[22]   ἢ χολὴ ἢ φλέγμα· πάντα γὰρ ταῦτα οὐδὲν ἄλλο ἢ σύντηξιν

[34]   ἐν τῇ Πολιτείᾳ διεξῆλθεν· ἐν γὰρ ταύτῃ προτέραν μὲν ὑπέγραψε τὴν

[27]   ἀπὸ τῆς ἀρετῆς χρήσεως· χωρισθέντα γὰρ ταύτης ὕλης μόνον ἐπέχειν τάξιν,

[26]   Ἀπόλλων τῷ Λαΐῳ προεῖπεν· Εἰ γὰρ τεκνώσεις παῖδ´, ἀποκτενεῖ ς´ ὁ

[7]   μὴν ἡ στερεομετρία χρησιμωτάτη· μετὰ γὰρ τὴν δευτέραν αὔξησιν ἀκόλουθος ἡ

[10]   πρὸς τὰς ἑαυτοῦ νοήσεις. Κατὰ γὰρ τὴν ἑαυτοῦ βούλησιν ἐμπέπληκε πάντα

[6]   φύσει τοῦ πράγματος θέσιν. Μήτε γὰρ τὴν θέσιν τὴν ὁποιάνποτε τοῦ

[30]   συνέπονται αἱ κακίαι ἀλλήλαις· εἰσὶ γάρ τινες ἐναντίαι, αἳ οὐκ ἂν

[10]   εἰπεῖν) οὔτε ἀγαθόν (κατὰ μετοχὴν γάρ τινος ἔσται οὗτος καὶ μάλιστα

[19]   εἰς τὴν ἐκείνων ἕδραν· σεισμὸς γάρ τις καὶ τρόμος τότε συνίσταται,

[10]   τοιαύτη τις ἂν εἴη· θεωρῶν γάρ τις τὸ ἐπὶ τοῖς σώμασι

[10]   ὑπάρχει τούτου, οὗ μέρος· καὶ γὰρ τὸ ἐπίπεδον πρότερον ἢ τὸ

[32]   λύπη, θυμός, ἔλεος, αἰσχύνη· οἰκεῖον γὰρ τὸ ἡσθῆναι ἐπὶ τοῖς κατὰ

[6]   τὴν φύσιν τοῦ πράγματος. Ἔστι γὰρ τὸ ὄνομα ὄργανον πράγματος οὐχ

[6]   δὲ τὸ χρήσασθαι καλῶς· οὕτω γάρ τοι καὶ αὐτὸς ὁ ὀνοματοθέτης

[28]   καὶ τὰ τούτοις ἑξῆς. Καὶ γάρ τοι τῆς ὠφελείας ἀρχὴ τὸ

[6]   ἵππον θείμεθα ἀνθρώπῳ ὄνομα. Καὶ γάρ τοι τὸ λέγειν μία δή

[9]   τῶν κατὰ φύσιν αἰώνιον. Οὔτε γὰρ τοῖς πλείστοις τῶν ἀπὸ Πλάτωνος

[14]   τοσούτῳ· ἥλιος δὲ ἐνιαυτῷ· περιελθὼν γὰρ τὸν ζῳοφόρον κύκλον πληροῖ τὰς

[32]   οὐ παντελῶς ἐστέρηται ἡδονῆς· οὐδὲ γὰρ τὸν τυχόντα ἄν τις διαγένοιτο

[14]   τῶν ὄντων, ἑπτὰ ὄντα. Καὶ γὰρ τὸν χρόνον ἐποίησε τῆς κινήσεως

[7]   τὴν τῶν ὄντων θεωρίαν· ἐφιέμεναι γὰρ τοῦ ὄντος λαμβάνεσθαι γεωμετρία τε

[14]   δὲ σχισθεῖσα θατέρῳ. Ἡ μὲν γὰρ τοῦ πάντα περιέχοντος οὐρανοῦ κίνησις

[6]   κατὰ τρόπον καὶ προσφόρως. Καὶ γὰρ τοῦ τέκτονος μὲν τὸ ποιῆσαι

[27]   τοῦ λογικοῦ παντὸς φύσεως. Ὡμοιῶσθαι γὰρ τοὺς ἄφρονας τοῖς ὑπὸ γῆν

[26]   δὲ τάδε πείσεται· εἰς ἄπειρον γὰρ τοῦτο, ἀπείρων μὲν ὄντων τῶν

[10]   μάλιστα ἀγαθότητος) οὔτε ἀδιάφορον (οὐδὲ γὰρ τοῦτο κατὰ τὴν ἔννοιαν αὐτοῦ)

[27]   σαφῶς ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ὄντων. Ὡς γὰρ τούτους, τυχόντας τῆς ἐκ τοῦ

[13]   τὸν σεισμὸν παρέχεται· ὑπό τε γὰρ τούτων ἡ ὕλη σείεται καὶ

[14]   τούτων συνηράνικε τὴν ψυχήν· ἢ γὰρ τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον γνωρίζεται,

[32]   τῆς ψυχῆς μερῶν κινήσεις· ἐν γὰρ τῷ παθητικῷ τῆς ψυχῆς συνίσταται,

[12]   χωρητέον ἐντεῦθέν ποθεν ἀρξαμένους. ~Ἐπεὶ γὰρ τῶν κατὰ φύσιν αἰσθητῶν καὶ

[32]   ἁπλῶς ἀγαθῶν δύναται εἶναι· ἐξίτηλος γὰρ φαίνεται καὶ οὐδενὸς ἀξία, ἐπιγεννηματικὴ

[33]   σκοποὶ διαφέροντες ἀλλήλων. Ἡ μὲν γὰρ φαύλη μόνου τοῦ σώματός ἐστι,

[22]   ἢ σύντηξιν εἶναι. Τὸ μὲν γὰρ φλέγμα ὑπάρχειν νέας σαρκὸς σύντηξιν·

[32]   ὑπάρχοντα καὶ ἁπλᾶ. Ὅ τε γὰρ φοβούμενος οὐ παντελῶς ἐστέρηται ἡδονῆς·

[10]   νόησιν καὶ τὰ νοούμενα· οὐ γὰρ ὢν ὅπερ ἐστὶν ἡ νόησις,

[17]   δὲ τὰ σιτία κατὰ τὴν γαστέρα πνεύματί τε καὶ θερμῷ τεμνόμενα

[30]   κολάζονται, τὰ δὲ ἧττον. Καίτοι γε ἀκρότητες αἱ ἀρεταὶ ὑπάρχουσαι διὰ

[10]   τὴν ὄρεξιν ἀκίνητον ὑπάρχον· οὕτω γε δὴ καὶ οὗτος ὁ νοῦς

[24]   χρόνον δυναμένων συστῆναι. Ὁρᾶται δέ γε ἐπὶ μὲν τῆς Μηδείας ὁ

[11]   οὐδὲ μόνιμα καὶ ἔμπεδα, ἅ γε καὶ ἐν οἷς δοκεῖ τι

[30]   ἐπιτείνονται οὔτε ἀνίενται, αἱ μέντοι γε κακίαι καὶ ἐπίτασιν δέχονται καὶ

[25]   καὶ ἡ ἀνθρωπίνη. τοῦ αὐτοῦ γε κράματος ἀμφότεραι μεταλαβοῦσαι. Αὐτοκίνητον δέ

[27]   δι´ αὑτὰς αἱρετάς, ὡς ἀκόλουθόν γε ληπτέον τῷ μόνον αὐτὸν ἡγεῖσθαι

[25]   τὸ φθεροῦν αὐτὴν νοῆσαι. Εἴ γε μὴν αἱ μαθήσεις ἀναμνήσεις εἰσίν,

[25]   ἔχουσα ἄφθαρτον ἂν εἴη. Τό γε μὴν αὐτοκίνητον ἀρχικῶς ἀεικίνητον, τὸ

[19]   τῆς ὀσφρήσεως αἴσθησις συντελεῖται. Τήν γε μὴν γεῦσιν ποικιλωτάτων χυμῶν ἐπιγνώμονα

[9]   μέτρα τινὰ ἄϋλα ὑπάρχουσαι. Ἔτι γε μὴν εἰ ὁ κόσμος μὴ

[24]   περὶ τὰ ζῷα ὄντος. Ἔπειτά γε μὴν ἕτερα ὄντα τῇ φύσει

[7]   τὴν τῶν τακτικῶν θεωρίαν· τό γε μὴν κατὰ τὴν γεωμετρίαν ἐπιτηδειότατον

[10]   πρότερον ἢ τὸ ἐπίπεδον· μέρη γε μὴν οὐκ ἔχων ἀκίνητος ἂν

[11]   ἂν εἴη ἡ ποιότης. Εἴ γε μὴν σώματα καὶ αἱ ποιότητες,

[19]   τὸ ὁμαλὸν μετὰ πυκνοῦ· τό γε μὴν ψυχροῦ καὶ θερμοῦ πάθος

[8]   γένεσιν καὶ φύσιν. Καὶ πρῶτόν γε περὶ ὕλης λέγωμεν. Ταύτην τοίνυν

[30]   ὁρᾶσθαι περὶ πάσας ἢ τάς γε πλείστας καθ´ ἑκάστην ἑκατέρωθεν δύο

[27]   ὀλίγοις τῶν γνωρίμων καὶ τοῖς γε προσκριθεῖσι τῆς περὶ τοῦ ἀγαθοῦ

[15]   τῶν ἐντὸς οὐρανοῦ θεῶν μετά γε τὴν ψυχὴν τοῦ κόσμου, τροφὴν

[7]   τὴν τοῦ ἀγαθοῦ γνῶσιν, ὅταν γέ τις μὴ πράξεως ἕνεκα μετίῃ

[24]   τὸ παθητικὸν καὶ λογιστικόν, εἴ γε τὸ μὲν περὶ τὰ νοητά

[10]   τι ἐκ τούτων· ἀλλ´ ἕκαστόν γε τούτων οὐκ ἀρχικόν. Καὶ ἄλλως

[33]   θεὸν μηδέποτε ἐν γηΐνῳ σώματι γεγενημένον, διαπορθμεύοντα τὰ παρὰ θεῶν ἀνθρώποις

[29]   τοῦ λογισμοῦ καὶ πειθηνίων αὐτῷ γεγενημένων, ὅθεν καὶ ἀντακολουθεῖν ἡγητέον τὰς

[13]   γὰρ σῶμα αὐτοῦ ἐκ πυρὸς γέγονε καὶ γῆς ὕδατός τε καὶ

[19]   καὶ ἔμπαλιν μεταπίπτει. ~Ἀκοὴ δὲ γέγονε πρὸς φωνῆς γνῶσιν, ἀρχομένη μὲν

[9]   τι· τὸ δὲ πρὸς ὃ γέγονε τί ἂν ἄλλο εἴη ἢ

[9]   οὐ μόνον ἔκ τινός ἐστι γεγονώς, ἀλλὰ καὶ ὑπό τινος, καὶ

[32]   ἐθῶν μοχθηρῶν· ταῦτα δ´ ὑπάρχει γέλως καὶ ἐπιχαιρεκακία καὶ μισανθρωπία, ἃ

[5]   συντεθεῖεν αἱ προσεχεῖς διαφοραὶ τῷ γένει τῷ ἐξ αὐτῶν, ὅρον ἀνθρώπου

[16]   εἰς γυναικὸς ἐν τῇ δευτέρᾳ γενέσει βίον ἐλεύσονται, μὴ παυόμεναι δὲ

[14]   κόσμος· ἀλλὰ διότι ἀεὶ ἐν γενέσει ἐστὶ καὶ ἐμφαίνει τῆς αὑτοῦ

[25]   αὐτοκίνητον ἀρχὴ πάσης κινήσεως καὶ γενέσεως, ἀρχὴ δὲ ἀγένητον καὶ ἀνώλεθρον·

[12]   πλημμελῶς κινουμένην πρὸ τῆς οὐρανοῦ γενέσεως ἐκ τῆς ἀταξίας παραλαβὼν πρὸς

[36]   καὶ τῶν λοιπῶν αὐτοῦ δογμάτων γενέσθαι.

[6]   ἔτυχεν, ἀλλὰ ὥστε τὴν θέσιν γενέσθαι ἀκόλουθον τῇ τοῦ πράγματος φύσει·

[12]   τινὰ συναγωγὸν ἀμφοτέρων ἐν μέσῳ γενέσθαι, θεῖος δὲ δεσμὸς ὁ τῆς

[28]   ὃς ἂν προθυμεῖσθαι θέλῃ δίκαιος γενέσθαι καὶ ἐπιτηδεύων ἀρετὴν εἰς ὅσον

[28]   εὐεξίαν. Ἐφικοίμεθα δ´ ἂν τοῦ γενέσθαι ὅμοιοι θεῷ φύσει τε χρησάμενοι

[28]   τὸ σώφρονα ἅμα καὶ δίκαιον γενέσθαι, οὕτω πως· οὐκοῦν εὐδαιμονέστατοι, ἔφη,

[28]   δίκαιον καὶ ὅσιον μετὰ φρονήσεως γενέσθαι· ποτὲ δὲ τὸ μόνον δίκαιον

[4]   μὲν πρὸ τοῦ ἐν σώματι γενέσθαι τὴν ψυχὴν αὐτὸ τοῦτο νόησις

[4]   τοῦ ἐν τῷδε τῷ σώματι γενέσθαι τὴν ψυχήν, θεωρούσης αὐτῆς τὰ

[33]   τὸ ἀντὶ ἐραστοῦ καὶ ἐρωμένου γενέσθαι φίλους. ~Τῶν δὲ πολιτειῶν φησι

[14]   τῷ πλήθει, τὰ δὲ εἰς γένεσιν ἀριθμοῦ καὶ χρόνου καὶ δεῖξιν

[17]   ὧν τὰ στοιχεῖα ἐγένετο, σπέρματος γένεσιν ἐσόμενον· τὸ δὲ ὀστοῦν ἐκ

[8]   γένεσιν, τελευτῶντες δὲ εἰς ἀνθρώπων γένεσιν καὶ φύσιν. Καὶ πρῶτόν γε

[22]   δὲ τὴν τῶν ὁμογενῶν ἀνάπαλιν γένεσιν, οἷον ἐκ σαρκὸς εἰ γένοιτο

[8]   καὶ ἐπισκοποῦντες τὴν τοῦ κόσμου γένεσιν, τελευτῶντες δὲ εἰς ἀνθρώπων γένεσιν

[8]   δ´ ἔχειν τοιαύτην, ὥστε πᾶσαν γένεσιν ὑποδέχεσθαι τιθήνης λόγον ἐπέχουσαν τῷ

[23]   πρώτου θεοῦ οἱ τὰ θνητὰ γένη δημιουργοῦντες θεοὶ δύο αὐτῇ προσέθεσαν

[16]   πάντα, τρία δὲ τὰ λοιπὰ γένη ζῴων ἔλειπεν, ἅπερ ἔμελλε θνητὰ

[10]   ἀρχικόν. Καὶ ἄλλως δὲ ὕστερον γενήσεται τῆς ὕλης, εἰ ἐξ ὕλης

[4]   μὴ διὰ χρόνου πλῆθος ἐξίτηλος γένηται, ἀλλ´ ἔμμονος καὶ σωζόμενος, ἡ

[4]   καὶ ἀπ´ αὐτοῦ αἴσθησις ἡμῖν γένηται καὶ ἀπὸ ταύτης μνήμη, ἔπειτα

[26]   ὃ δ´ ἂν ἑλομένων ἡμῶν γένηται, τοῦτο ἔσται ἢ ἀληθὲς ἢ

[14]   τῷ φυσικῷ. Ὅταν δὲ εἴπῃ γενητὸν εἶναι τὸν κόσμον, οὐχ οὕτως

[10]   ἐστι, καὶ φθαρτὸς ἔσται καὶ γενητὸς καὶ μεταβλητός· ἕκαστον δὲ τούτων

[15]   οὓς καὶ καλοίη ἄν τις γενητοὺς θεούς, καθ´ ἕκαστον τῶν στοιχείων,

[19]   ὑπάρχει κατωνομασμένα ἔξω δυοῖν τοῖν γενικωτάτοιν, εὐώδους τε καὶ δυσώδους, ἅπερ

[31]   ὁρμήν τινα συνισταμένη διάπυρον καὶ γενναίαν καὶ ἔμμονον· τῷ δὴ τὴν

[5]   ὁ δὲ ὅρος ἐκ διαιρέσεως γεννᾶται τοῦτον τὸν τρόπον· τοῦ μέλλοντος

[26]   τοῦτο, ἀπείρων μὲν ὄντων τῶν γεννωμένων, ἀπείρων δὲ τῶν περὶ αὐτοὺς

[6]   ὀνομάζειν οὐ κατὰ θέσιν ὁποιανοῦν γένοιτ´ ἄν, ἀλλὰ κατὰ τὴν φυσικὴν

[8]   ἔχουσαν μηδὲ ποιότητα. Οὐ γὰρ γένοιτ´ ἄν τι εὖ παρεσκευασμένον πρὸς

[7]   ἀξία ἡ περὶ τούτων σκέψις γένοιτ´ ἂν ἡμῖν. Δεῖ γὰρ ὀξέως

[22]   γένεσιν, οἷον ἐκ σαρκὸς εἰ γένοιτο αἷμα ἢ χολὴ ἢ φλέγμα·

[16]   μὴ ὑπ´ αὐτοῦ πλασθέντα ἀθάνατα γένοιτο. Αὐτοὶ δὴ δανεισάμενοι ἀπὸ τῆς

[2]   τοῦτο οὕτως ἔχει, ἐντεῦθεν ἂν γένοιτο δῆλον. Ἔστι τοίνυν ἡ θεωρία

[5]   δὲ ἄνευ ὅρου οὐκ ἂν γένοιτο, ὁ δὲ ὅρος ἐκ διαιρέσεως

[1]   δογμάτων τοιαύτη τις ἂν διδασκαλία γένοιτο. Φιλοσοφία ἐστὶν ὄρεξις σοφίας, ἢ

[9]   ὥσπερ εἰ ἀπό τινός τι γένοιτο, ὡς ἀπ´ ἐμοῦ ἡ ἐμὴ

[4]   μὲν συμφωνήσῃ ταῦτα κατ´ ἄλληλα γενόμενα, ἀληθὴς γίνεται δόξα, ὅταν δὲ

[4]   μνήμην συντίθεμεν τῇ ἐκ δευτέρου γενομένῃ αἰσθήσει καὶ ἐν ἑαυτοῖς λέγομεν

[4]   τὴν προϋποκειμένην μνήμην τῇ νεωστὶ γενομένῃ αἰσθήσει· καὶ ὅταν μὲν συμφωνήσῃ

[18]   βλέφαρα. Πολλῆς μὲν δὴ ἡσυχίας γενομένης βραχυόνειροι ὕπνοι ἐμπίπτουσιν, ὑπολειφθεισῶν δέ

[4]   ψυχὴν αὐτὸ τοῦτο νόησις ἐκαλεῖτο, γενομένης δὲ αὐτῆς ἐν σώματι ἡ

[12]   μὲν ὅτι σωματοειδὲς χρὴ τὸ γενόμενον εἶναι καὶ πάντως ἁπτόν τε

[10]   ληπτός, ὡς εἴρηται, ἐπεὶ οὔτε γένος ἐστὶν οὔτε εἶδος οὔτε διαφορά,

[5]   ὅρῳ ὑποπίπτειν πράγματος δεῖ τὸ γένος λαβεῖν, ὡς τοῦ ἀνθρώπου τὸ

[19]   εἰκότως λέγεται τὸ τῆς ὀσμῆς γένος, ὅτι τούτων ἐστὶ τῶν οὐδέπω

[5]   μὲν τοίνυν ἐστὶν ἡ μὲν γένους εἰς εἴδη τομή, ἡ δὲ

[5]   δὲ μέσους. Τῇ τοίνυν τοῦ γένους πρῶτον εἰς εἴδη τομῇ χρῆσθαι

[16]   ἐπὶ γῆν τὰς τούτου τοῦ γένους ψυχὰς ὁ τῶν ὅλων δημιουργὸς

[16]   Ἐπεὶ δὲ περὶ τοῦ ἀνθρωπείου γένους ὡς συγγενεστάτου θεοῖς πάλιν φροντὶς

[19]   αἴσθησις συντελεῖται. Τήν γε μὴν γεῦσιν ποικιλωτάτων χυμῶν ἐπιγνώμονα κατεσκεύασαν οἱ

[34]   ὄρειοι, ἢ βαρυτέραν, ὡς ἐν γεωλόφοις οἰκοῦντες πεδίοις· ἔνιοι δ´ αὐτῶν

[7]   ἐφιέμεναι γὰρ τοῦ ὄντος λαμβάνεσθαι γεωμετρία τε καὶ ἀριθμητικὴ καὶ αἱ

[7]   τις μὴ πράξεως ἕνεκα μετίῃ γεωμετρίαν, ἀλλὰ προσχρώμενος αὐτῇ ὡς ἐπὶ

[7]   τό γε μὴν κατὰ τὴν γεωμετρίαν ἐπιτηδειότατον καὶ αὐτὸ πρὸς τὴν

[3]   φυσικόν, τὸ δὲ θεωρούμενον διὰ γεωμετρίας καὶ τῶν λοιπῶν μαθημάτων μαθηματικόν.

[28]   ἀριθμητικῆς τε καὶ ἀστρονομίας· καὶ γεωμετρίας, συνεπιμελουμένων ἡμῶν καὶ τοῦ σωμάτος·

[7]   μέντοι διαλεκτικὴ μέθοδος ἀπὸ τῶν γεωμετρικῶν ὑποθέσεων ἐπὶ τὰ πρῶτα καὶ

[10]   οὖν εἴη ἢ ὕδωρ ἢ γῆ ἢ ἀὴρ ἤ τι ἐκ

[12]   νῦν ἔχει πῦρ τε καὶ γῆ πρὸς ἀέρα τε καὶ ὕδωρ,

[13]   τοῦ κύβου σχῆμα ἀπεδίδου τῇ γῇ, στερεωτάτῃ ὑπαρχούσῃ καὶ ἑδραιοτάτῃ· τῷ

[15]   ὑπάρχει, καὶ ἐν μέσῳ ἡ γῆ σὺν τῷ ἑαυτῆς ὑγρῷ. ~Ἐπεὶ

[15]   τεχνιτεύεται. Κεῖται δὲ ἡ μὲν γῆ τῶν ὅλων μέση, περὶ τὸν

[33]   φατέον ἤπερ θεὸν μηδέποτε ἐν γηΐνῳ σώματι γεγενημένον, διαπορθμεύοντα τὰ παρὰ

[27]   γὰρ τοὺς ἄφρονας τοῖς ὑπὸ γῆν ἀνθρώποις κατῳκισμένοις καὶ φῶς μὲν

[14]   Σελήνην μὲν δὴ τῷ μετὰ γῆν ἐπέθηκε κύκλῳ τῷ πρώτῳ, ἥλιον

[12]   πρὸς ὕδωρ καὶ τοῦτο πρὸς γῆν καὶ ἀνάπαλιν. Τῷ δὲ μηδὲν

[14]   τῆς ἀπλανοῦς σφαίρας ἐπὶ τὴν γῆν νευούσης κατὰ κάθετον τὰ κέντρα

[16]   τούτου ἐκγόνοις θεοῖς, κατέπεμψεν ἐπὶ γῆν τὰς τούτου τοῦ γένους ψυχὰς

[12]   τοῦτο πυρὸς ἐν μέσῳ καὶ γῆς ἀήρ τε καὶ ὕδωρ ἐτάχθη

[12]   δὴ τὸν εἰκότα λόγον ἐκ γῆς αὐτὸν καὶ πυρὸς ἐποίησεν· ἐπεὶ

[22]   τριταῖον δὲ ὕδατος, τεταρταῖον δὲ γῆς. ~Ἑξῆς δὲ περὶ ψυχῆς ῥητέον,

[17]   ἐσόμενον· τὸ δὲ ὀστοῦν ἐκ γῆς καὶ μυελοῦ δευθέντων καὶ πολλάκις

[17]   μὲν προηγουμένως τὸν ἄνθρωπον ἐκ γῆς καὶ πυρὸς καὶ ἀέρος καὶ

[12]   ὁρατόν, χωρὶς δὲ πυρὸς καὶ γῆς οὐχ οἷόν τε οὔτε ὁρατόν

[12]   ἐγέννησε, πυρός τε παντὸς καὶ γῆς ὕδατός τε καὶ ἀέρος, οὐδὲν

[13]   αὐτοῦ ἐκ πυρὸς γέγονε καὶ γῆς ὕδατός τε καὶ ἀέρος· ταῦτα

[5]   τῷ ἐξ αὐτῶν, ὅρον ἀνθρώπου γίνεσθαι. Ἀναλύσεως δὲ εἴδη ἐστὶ τρία·

[25]   κατὰ συμβεβηκὸς πέφυκεν ἐξ ἀλλήλων γίνεσθαι· ἐναντίον δὲ τοῦτο, ὃ καλοῦσιν

[27]   ὂν σώζεσθαι μυρίων ὀμμάτων, δυνατοὺς γίνεσθαι ἐπορέξασθαι τῆς τοῦ λογικοῦ παντὸς

[12]   ἰδέας, ὧν καὶ τὰς ἐπιστήμας γίνεσθαι καὶ τοὺς ὅρους· παρὰ πάντας

[9]   κατ´ ἐπίνοιαν πρός τι ὀφείλει γίνεσθαι, οὗ ὥσπερ εἰ ἀπό τινός

[22]   Τὸν μὲν δὴ συνεχῆ πυρετὸν γίνεσθαι τοῦ πυρὸς πλεονάσαντος, τὸν δὲ

[30]   μικρολογία, ἐπὶ θάτερα δὲ ἀσωτία. Γίνεται γὰρ ἐν τοῖς πάθεσιν ἀμετρία

[4]   ταῦτα κατ´ ἄλληλα γενόμενα, ἀληθὴς γίνεται δόξα, ὅταν δὲ παραλλάξῃ, ψευδής.

[4]   ἔχει περὶ Σωκράτους μνήμῃ, ψευδὴς γίνεται ἡ δόξα· ἐν ᾧ δὲ

[4]   ἡ δόξα· ἐν ᾧ δὲ γίνεται ἡ μνήμη καὶ ἡ αἴσθησις,

[29]   καὶ ἕκαστον πρὸς τῷ οἰκείῳ γίνεται καὶ ἐπιβάλλοντι κατ´ ἀξίαν, ὡς

[29]   δὲ ὀρθὸς λόγος ἀπὸ φρονήσεως γίνεται. Καὶ μὴν καὶ ἡ φρόνησις

[18]   δέ τινων κινήσεων φαντάσματα συχνὰ γίνεται περὶ ἡμᾶς· καὶ τὰς μὲν

[12]   ὂν τρόπον σφραγῖδος μιᾶς ἐκμαγεῖα γίνεται πολλὰ καὶ ἑνὸς ἀνδρὸς εἰκόνες

[13]   τὸ ἰσοσκελές, συστατικὸν τοῦ κύβου γίνεται· τέτταρα γὰρ ἰσοσκελῆ τρίγωνα συνελθόντα

[13]   καὶ ὀκταέδρου καὶ εἰκοσαέδρου στοιχεῖον γίνεται, τῆς μὲν πυραμίδος ἐκ τεττάρων

[27]   μόνον ἐπέχειν τάξιν, πρὸς κακοῦ γινόμενα τοῖς φαύλως αὐτοῖς χρωμένοις· ἔσθ´

[33]   εὐγενεῖς, εἰ ἐπὶ τὸ καλὸν γινόμεναι, εἰ σφοδραί τε καὶ διάπυροι·

[27]   τοῦ σώματος διάλυσιν συνεστίους θεοῖς γινομένας καὶ συμπεριπολούσας καὶ τὸ τῆς

[32]   ἀναμνηστικάς, τὰς δὲ μετ´ ἐλπίδος γινομένας· καὶ τὰς μὲν αἰσχράς, ὅσαι

[18]   τε καὶ ὄναρ κατ´ εὐθυωρίαν γινομένας φαντασίας ὡδὶ συνίστασθαι· ταύταις δὲ

[7]   περὶ τὰ θεῖα καὶ βέβαια γινομένη, διὰ τοῦτο καὶ ἀνωτέρω τῶν

[2]   ψυχῆς λογικῆς ἐνέργεια διὰ σώματος γινομένη. Ἡ ψυχὴ δὴ θεωροῦσα μὲν

[25]   τοῦ σώματος πρὸς τῷ αἰσθητῷ γινομένη ἰλιγγιᾷ τε καὶ ταράττεται καὶ

[25]   τῷ νοητῷ αὐτὴ καθ´ αὑτὴν γινομένη καθίσταται καὶ ἠρεμεῖ· πρὸς ᾧ

[25]   καὶ ἠρεμεῖ· πρὸς ᾧ δὴ γινομένη ταράττεται, τούτῳ οὐκ ἔοικεν· ὥστε

[7]   καὶ μὴ διατρίβειν περὶ τὸ γινόμενον καὶ ἀπολλύμενον. Καὶ μὴν ἡ

[9]   οὐσία. Καθόλου γὰρ πᾶν τὸ γινόμενον κατ´ ἐπίνοιαν πρός τι ὀφείλει

[18]   ἐν ἡμῖν κινήσεις, ἐπαγωγὸν ὕπνου γινόμενον, παρ´ ὃ καὶ μύει τὰ

[18]   καθαρώτατόν τε καὶ εἰλικρινέστατον· ὃ γινόμενον συμπαγὲς τῷ ἔξωθεν, ὅμοιον ὁμοίῳ,

[32]   αἱ πλεῖσται ἀρεταὶ περὶ πάθη γίνονται, διοριστέον καὶ περὶ τοῦ πάθους,

[1]   ἀμεληθεῖσαι δὲ μεγάλων κακῶν αἴτιαι γίνονται· ταύτας δὲ καὶ ὁμωνύμως ταῖς

[32]   ἀντιτείνουσιν· ἔσθ´ ὅτε δὲ καὶ γινώσκοντες ὅτι οὐ λυπηρὰ τὰ προσπεπτωκότα

[27]   τιμιωτάτου, ὅνπερ τρόπον καὶ τὰ γλυκέα καὶ τὰ θερμὰ κατὰ μετουσίαν

[19]   πικρός· τούτων δὲ τὸν μὲν γλυκὺν ἐναντίαν φύσιν ἔχειν τοῖς ἄλλοις

[19]   Εἰσὶ δὲ χυμῶν διαφοραὶ ἑπτά· γλυκύς, ὀξύς, στρυφνός, αὐστηρός, ἁλμυρός, δριμύς,

[23]   καὶ πρὸς τὸ καταπραΰνειν ἔχον γλυκύτητά τε καὶ πικρότητα· καὶ μὴν

[19]   διαχέοντα οἰκείως τὴν περὶ τὴν γλῶτταν ὑγρότητα· τοὺς δὲ λοιπούς, τοὺς

[19]   οἱ θεοί, φλεβία διατείναντες ἀπὸ γλώττης μέχρι καρδίας, δοκίμια ἐσόμενα καὶ

[1]   δὲ καὶ ἐλευθέριον εἶναι τῇ γνώμῃ τὸν μέλλοντα φιλοσοφεῖν· ἐναντιώτατον γὰρ

[33]   ψυχῆς· θεωρήματα δ´ αὐτῆς τὸ γνῶναί τε τὸν ἀξιέραστον καὶ κτήσασθαι

[14]   γὰρ τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον γνωρίζεται, ὡς τοῖς Πυθαγορείοις ἀρέσκει, ἢ

[27]   ἐκφέρειν· πάνυ γοῦν ὀλίγοις τῶν γνωρίμων καὶ τοῖς γε προσκριθεῖσι τῆς

[2]   θεωρητικοῦ τὸ κεφάλαιον ἐν τῇ γνώσει τῆς ἀληθείας κεῖται, τοῦ πρακτικοῦ

[1]   προσοικειοῦν καὶ προσάγειν αὐτὸν τῇ γνώσει τῆς νοητῆς οὐσίας καὶ μὴ

[25]   ἢ κατὰ ἀνάμνησιν τῶν πάλαι γνωσθέντων. Εἰ γὰρ ἀπὸ τῶν κατὰ

[4]   δὲ κατὰ τὴν τῶν πραγμάτων γνῶσιν ἀδιάψευστος, τούτων δὲ ὁ μὲν

[19]   ~Ἀκοὴ δὲ γέγονε πρὸς φωνῆς γνῶσιν, ἀρχομένη μὲν ἀπὸ τῆς περὶ

[7]   αὐτὸ πρὸς τὴν τοῦ ἀγαθοῦ γνῶσιν, ὅταν γέ τις μὴ πράξεως

[7]   συνεργοῦν πρὸς τὴν τῆς οὐσίας γνῶσιν, πρός τε πολέμους εὔθετον ὑπάρχει

[3]   δὲ ἡ μὲν τῶν ὄντων γνῶσις θεωρητική, ἡ δὲ περὶ τὰ

[7]   καὶ ἀνωτάτω τε καὶ ἀρχικὰ γνῶσις, τοῦ δὲ φυσικοῦ τὸ μαθεῖν,

[25]   τό τε κριτικόν, ὃ καὶ γνωστικὸν ἂν καλοῖτο, καὶ μὴν τὸ

[17]   εἰς ἀπόδοσιν, συνθέντες δὲ ἀοράτοις γόμφοις ἕν τι σῶμα ἐργασάμενοι, τῆς

[33]   ἐπικεχρωσμέναι· ἥ τε φυσικὴ τῶν γονέων πρὸς τὰ ἔκγονα καὶ ἡ

[30]   πᾶν τοὐναντίον· πάλιν δὲ ὁμοίως γονέων τελευτησάντων ὁ μὲν μὴ λυπούμενος

[30]   ἐλλείπειν· οὔτε γὰρ ὁ μηδὲ γονέων ὑβριζομένων ὀργιζομένος εὐπαθὴς ἄν τις

[32]   ἔργα οὐδ´ ἐφ´ ἡμῖν. Ἄκουσι γοῦν ἐν ἡμῖν ἐγγίνεται πολλάκις καὶ

[23]   αὐτὸ καὶ παρέχῃ λαμπρόν· τὰς γοῦν ἐπιγινομένας ἔκ τινων νόσων περὶ

[30]   ὁμοιότητα τὴν πρὸς αὐτάς. Οὕτω γοῦν καὶ στρατιώτας ἀνδρείους τινὰς καλοῦμεν,

[27]   ἀσφαλὲς εἰς πάντας ἐκφέρειν· πάνυ γοῦν ὀλίγοις τῶν γνωρίμων καὶ τοῖς

[24]   ὁ θυμὸς λογισμῷ μαχόμενος· λέγει γοῦν τὸ Καὶ μανθάνω μὲν οἷα

[26]   ὁ παῖς δυνάμει ῥηθήσεται καὶ γραμματικὸς καὶ αὐλητὴς καὶ τέκτων, ἔσται

[10]   ἢ τὸ σῶμα, καὶ ἡ γραμμὴ πρότερον ἢ τὸ ἐπίπεδον· μέρη

[10]   τοῦ αἰσθητοῦ, ἐπιφάνειαν νοήσαντες, εἶτα γραμμήν, καὶ τελευταῖον τὸ σημεῖον. Δευτέρα

[28]   ἡμῶν καὶ τοῦ σωμάτος· διὰ γυμναστικῆς, ἥτις καὶ πρὸς πόλεμον καὶ

[34]   πόλει οὐδὲ κοινὰς εἶναι τὰς γυναῖκας νομοθετεῖ. Ἔστιν οὖν ἡ πολιτικὴ

[16]   δὲ κρατηθεῖσαι ὑπὸ ἀδικίας εἰς γυναικὸς ἐν τῇ δευτέρᾳ γενέσει βίον

[13]   ἰσοσκελές· τοῦ σκαληνοῦ μίαν μὲν γωνίαν ὀρθὴν ἔχοντος, μίαν δὲ διμοίρου,

Chapitre
[31]	ὁ φαῦλος, ἀκούσια ὑπάρχει· τῆς	γὰρ	ἀδικίας ἀκουσίου οὔσης πολὺ μᾶλλον
[6]	τῇ τοῦ πράγματος φύσει· μὴ	γὰρ	ἄλλο τὴν ὀρθότητα εἶναι τοῦ
[10]	κατὰ τόπον καὶ ἀλλοίωσιν. Εἰ	γὰρ	ἀλλοιωθήσεται, ἢ ὑφ´ αὑτοῦ ἢ
[30]	ἐπίτασιν δέχονται καὶ ἄνεσιν· ἄλλος	γὰρ	ἄλλου ἀφρονέστερος καὶ ἀδικώτερος· ἀλλ´
[25]	ἢ πῶς ἀπ´ ὀλίγων; διεψεύσθημεν	γὰρ	ἄν, οἷον φέρε κρίναντες τὸ
[25]	ἂν ἐπαχθείημεν τὸν τρόπον· οὐ	γὰρ	ἂν ἄλλως μάθησις ὑποσταίη, ἢ
[12]	οὐκ ἦν ὁ κόσμος— ἀπέχρη	γὰρ	ἂν αὐτῷ μία μεσότης— σφαιροειδὴς
[31]	τὴν κακίαν ἀκούσιον ὑπάρχειν. Τίς	γὰρ	ἂν ἑκὼν ἐν τῷ καλλίστῳ
[31]	ἡ ἀρετὴ τοιοῦτον ὑπάρχει· οὐδὲ	γὰρ	ἂν ἐπαινετὸν ἦν τὸ καλόν,
[29]	ἀντακολουθεῖν ἡγητέον τὰς ἀρετάς. Ἡ	γὰρ	ἀνδρία δόγματος ἐννόμου διασωστικὴ ὑπάρχουσα
[12]	καὶ τοὺς ὅρους· παρὰ πάντας	γὰρ	ἀνθρώπους ἄνθρωπόν τινα νοεῖσθαι καὶ
[35]	ἀντίκειται τὸ μὴ ὄν· τοῦτο	γὰρ	ἀνύπαρκτον καὶ ἀνεννόητον καὶ μηδεμίαν
[25]	ἀνάμνησιν τῶν πάλαι γνωσθέντων. Εἰ	γὰρ	ἀπὸ τῶν κατὰ μέρος ἐνενοοῦμεν
[32]	κρίσεσι τὰ αὐτὰ ἦν· ταύτας	γὰρ	ἀποβάλλομεν καταγνόντες αὐτῶν, εἴτε δεόντως
[14]	ὁ κόσμος καὶ νοερόν· ἄριστον	γὰρ	αὐτὸν βουλόμενος ποιῆσαι ὁ θεὸς
[10]	τινι εἶναι ἢ ἕτερον· οὐδὲν	γὰρ	αὐτῷ συμβέβηκε, καθ´ ὃ δύναται
[31]	ἀδικοῦντας καὶ διαφόρως· αἵ τε	γὰρ	βλάβαι διάφοροι. καὶ τὸ ἀκούσιον
[8]	σχῆμα ἔχουσαν μηδὲ ποιότητα. Οὐ	γὰρ	γένοιτ´ ἄν τι εὖ παρεσκευασμένον
[25]	ὁρατόν, σκεδαστόν, συντεθόν, πολυειδές. Καὶ	γὰρ	δὴ καὶ ἡ ψυχὴ διὰ
[28]	τῷ τελευταίῳ τῆς Πολιτείας· οὐ	γὰρ	δὴ ὑπὸ θεῶν ποτὲ ἀμελεῖται,
[6]	τοῦ πράγματος φύσει κείμενον· οὐ	γὰρ	δήπου ἂν τὸ τυχὸν τῷ
[26]	ἐνέργειαν λεγομένου διήνεγκε. Τὸ μὲν	γὰρ	δυνάμει ἐπιτηδειότητά τινα ἀποσημαίνει πρός
[32]	ἔμφασιν ἢ κατὰ κακοῦ. Ἀγαθὸν	γὰρ	ἐὰν μὲν παρεῖναι ὑπολάβωμεν, ἡδόμεθα,
[9]	τοῦτο, εἰσὶν αἱ ἰδέαι· καὶ	γὰρ	εἰ ἄμετρος ὑπάρχει ἡ ὕλη
[10]	ὄντων ἀσώματον αὐτὸν ὑποληπτέον· καὶ	γάρ,	εἰ σῶμά ἐστι, καὶ φθαρτὸς
[26]	οὐ μὴν πάντα καθειμάρθαι. Ἡ	γὰρ	εἱμαρμένη νόμου τάξιν ἐπέχουσα οὐχ
[20]	δὲ κάτω τινὰς ὀνομάζειν· ἄλλα	γὰρ	εἶναι βαρὺ μὲν τὸ χαλεπῶς
[30]	κακίας ἐπ´ ἀρετὴν μεταβῆναι· πολλὴν	γὰρ	εἶναι τὴν διάστασιν πρὸς ἄλληλα
[20]	κάτω οὐδαμῶς ὁρίζειν προσήκει· οὐδὲν	γὰρ	εἶναι τὸ μὲν ἄνω τὸ
[19]	καπνόν τε καὶ ὁμίχλην· τούτων	γὰρ	εἰς ἄλληλα ἀμειβόντων ἡ τῆς
[14]	τὴν διδασκαλίαν αὐτῆς πεποίηται. Ἐπεὶ	γὰρ	ἕκαστα τῶν ὄντων κρίνομεν τῇ
[14]	αὐτῆς τῶν ἐντός. Ἡ μὲν	γὰρ	ἐκτὸς ἄσχιστος ἔμεινεν, ἡ δὲ
[14]	ἐποίησε καὶ νοερόν· τό τε	γὰρ	ἔμψυχον ἀποτέλεσμα τοῦ μὴ ἐμψύχου
[23]	διὰ τῶν ὀνείρων μαντικήν· ἐμφαίνεσθαι	γὰρ	ἐν αὐτῷ διὰ τὸ λεῖον
[30]	ἐπὶ θάτερα δὲ ἀσωτία. Γίνεται	γὰρ	ἐν τοῖς πάθεσιν ἀμετρία κατὰ
[29]	λόγου ὀρθοῦ διασωστική ἐστι, τὸ	γὰρ	ἔννομον δόγμα ὀρθός τίς ἐστι
[32]	καὶ ὅσα τοιαῦτα· ἐν τούτοις	γὰρ	ἐνορᾶται ἡδονὴ καὶ λύπη ὡς
[4]	συμπλοκὴ μνήμης καὶ αἰσθήσεως. Ὁπόταν	γὰρ	ἐντύχωμεν αἰσθητῷ τινι πρῶτον καὶ
[27]	ὅλῃ τῇ Πολιτείᾳ. Τὸν μὲν	γὰρ	ἐπιστήμην ἔχοντα τὴν προειρημένην εὐτυχέστατον
[18]	ἢ κοιλότητος ἢ μήκους· διάφοροι	γὰρ	ἔσονται φαντασίαι, ἀνταπωθουμένων τῶν φώτων
[10]	ὕλης εἶναι καὶ εἴδους· οὐ	γὰρ	ἔσται ἁπλοῦς οὐδὲ ἀρχικός· ὥστε
[10]	τοιοῦτον ἀποτετελεσμένον) οὔτε ἄποιον (οὐ	γὰρ	ἐστέρηται τοῦ ποιὸν εἶναι ἐπιβάλλοντός
[4]	ἐστὶν ὁ λόγος· ὁ μὲν	γάρ	ἐστι παντελῶς ἄληπτός τε καὶ
[29]	φρόνησις μετὰ ἀνδρίας ὑφίσταται· ἐπιστήμη	γάρ	ἐστιν ἀγαθῶν· οὐδεὶς δὲ δύναται
[5]	εἴδη ἐστὶ τρία· ἡ μὲν	γάρ	ἐστιν ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν ἐπὶ
[25]	καὶ ἀνώλεθρον ἂν εἴη· ἀσώματος	γάρ	ἐστιν οὐσία, ἀμετάβλητος κατὰ τὴν
[30]	σπουδαίους εἶναι ἢ φαύλους. Τοὺς	γὰρ	ἐφ´ ἱκανὸν προκόπτοντας τοιούτους εἶναι·
[18]	δὲ τὴν κοιλότητα συνιόντων. Οὕτω	γὰρ	ἐφ´ ὧν μὲν ἐξ ἐναντίων
[1]	τῆς ψυχῆς φυσικῶς κατεσταλμένον· ὁ	γὰρ	ἐφιέμενος μαθημάτων περὶ τὰ ὄντα
[30]	εἶεν περὶ τὸν αὐτόν. Οὕτω	γὰρ	ἔχει θρασύτης πρὸς δειλίαν, καὶ
[10]	κατὰ ἀναλογίαν οὕτω πως· ὃν	γὰρ	ἔχει λόγον ὁ ἥλιος πρὸς
[4]	καὶ τί τὸ πραττόμενον. Τῷ	γὰρ	ἔχειν ἔννοιαν φυσικὴν καλοῦ καὶ
[19]	αὐτῶν τῶν σωμάτων· τὰ μὲν	γὰρ	ἔχοντα μείζονας μόνιμα καὶ ἑδραῖα,
[30]	οὐ τὸν ἐν αὑταῖς· οὐ	γὰρ	ἔχουσιν· ἀλλὰ κατὰ τὸν ὑπὸ
[4]	ὅταν δὲ παραλλάξῃ, ψευδής. Ἂν	γὰρ	ἔχων τις μνήμην Σωκράτους ἐντυχὼν
[34]	καὶ στρατηγικὴν καὶ δικαστικήν· σκέπτεται	γὰρ	ἡ πολιτικὴ ἄλλα τε μυρία
[7]	τῷ τῆς ψυχῆς λογισμῷ. Ἔστι	γὰρ	ἡ τῶν μαθημάτων ἐπίσκεψις ὡς
[14]	δυνάμει οὐχ ὅμοια. Ἥλιος μὲν	γὰρ	ἡγεμονεύει πάντων, δεικνύς τε καὶ
[32]	συνυπάρχουσά τε τῷ ἐναντίῳ· μίγνυται	γὰρ	ἡδονὴ καὶ λύπη, οὐκ ἂν
[10]	τι αὐτῷ, οὔτε κακόν (οὐ	γὰρ	θέμις τοῦτο εἰπεῖν) οὔτε ἀγαθόν
[15]	καὶ τὰ ἐπίγεια. Ὁ μὲν	γὰρ	θεὸς τοῦ τε παντὸς ὑπάρχει
[23]	ἄλλην ἄλλῳ ἀπένειμαν. Τὸ μὲν	γὰρ	θυμικὸν ἔταξαν ἐν καρδίᾳ, τὸ
[30]	τέχναι μήτε ἐπιστῆμαι εἰσίν· οὐδὲ	γὰρ	ἴδιον θεώρημα ἔχουσιν· ἡ μέντοι
[13]	συστατικὸν τοῦ κύβου γίνεται· τέτταρα	γὰρ	ἰσοσκελῆ τρίγωνα συνελθόντα τετράγωνον ποιεῖ,
[30]	ἀρεταὶ ἀλλήλων αἱ τέλειαι. ~Λέγονται	γὰρ	καὶ ἄλλως ἀρεταί, αἱ οἷον
[34]	θείας μοίρας ὄντως φιλοσοφήσειαν. Ἄριστα	γὰρ	καὶ μετὰ δικαιοσύνης ἐπανάξειν τὰς
[26]	τῆς Ἑλένης οἱ Ἕλληνες. Οὕτω	γὰρ	καὶ ὁ Ἀπόλλων τῷ Λαΐῳ
[1]	καὶ εὐμάθειαν καὶ μνήμην· εἰδοποιεῖ	γὰρ	καὶ ταῦτα τὸν φιλόσοφον. Αὗται
[6]	τοῖς ὀνόμασιν ὀρθῶς χρῆσθαι· ὡς	γὰρ	κερκίδι χρήσαιτ´ ἂν ὑφαντικὸς ἀνήρ,
[31]	τὸ σῶμα εἰς θεραπείαν· πᾶσα	γὰρ	κόλασις ἰατρεία τίς ἐστιν ἡμαρτηκυίας
[24]	καὶ τόποις ὀφείλει κεχωρίσθαι. Εὑρίσκεται	γὰρ	μαχόμενα ἀλλήλοις, οὔτε αὐτοῦ τινὸς
[10]	εἶναι πρότερόν τι αὐτοῦ· τὸ	γὰρ	μέρος καὶ τὸ ἐξ οὗ,
[35]	καὶ τὸ μὴ ὄν· τὸ	γὰρ	μὴ τὶ ὂν οὐκ ἔστιν
[1]	γνώμῃ τὸν μέλλοντα φιλοσοφεῖν· ἐναντιώτατον	γὰρ	μικρολογία ψυχῇ μελλούσῃ θεωρεῖν τὰ
[22]	ὑπὸ χολῆς τοῦτο πέπονθε· τὰ	γὰρ	μυρία πάθη καὶ πολύτροπα χολή
[9]	ἰδέαι, καὶ οὕτω παραμυθοῦνται· εἴτε	γὰρ	νοῦς ὁ θεὸς ὑπάρχει εἴτε
[30]	τὸ προσῆκον ἢ ἐλλείπειν· οὔτε	γὰρ	ὁ μηδὲ γονέων ὑβριζομένων ὀργιζομένος
[2]	μελετῆσαι εἰς ἀνθρώπων ἤθη. Ἥξει	γὰρ	ὁ σπουδαῖος ἐπὶ τὰ κοινά,
[25]	πιθανώτατον ἀίδιον αὐτὴν εἶναι, οὐ	γὰρ	οἷόν τέ τι τὸ φθεροῦν
[12]	πρὸς ταύτης σειόμενα. Ἐξ ἑκάστου	γὰρ	ὅλου τῶν τεττάρων αὐτὸν στοιχείων
[33]	τὴν τοῦ ἤθους ὁμοιότητα· τὸ	γὰρ	ὅμοιον τῷ ὁμοίῳ μετρίῳ ὄντι
[28]	δὲ τοῦτο χειρίζει. Ποτὲ μὲν	γὰρ	ὁμοίωσιν θεῷ λέγει τὸ φρόνιμον
[35]	διὰ τὸ σκοτεινὸν δυσδιόρατον. Τῷ	γὰρ	ὄντι οὐκ ἀντίκειται τὸ μὴ
[29]	τὸ ἐπιθυμητικὸν τῆς σωφροσύνης. Ἑτέρου	γὰρ	ὄντος τοῦ τε λογιστικοῦ καὶ
[7]	σκέψις γένοιτ´ ἂν ἡμῖν. Δεῖ	γὰρ	ὀξέως ἀπὸ τῶν ὁρατῶν καὶ
[19]	ἐναντίοις αἰτίοις συνίσταται. Τὸ μὲν	γὰρ	ὀξύτητι τῶν μερῶν καὶ τραχύτητι
[31]	καὶ ταύτῃ ἀκουσίως ἐλεύσεται· ἀδύνατον	γὰρ	ὁρμᾶν τινὰ ἐπὶ κακὰ βουλόμενον
[24]	ἁρπάζοντος ἐπιθυμία λογισμῷ μαχομένη· λέγει	γὰρ	οὕτως· Αἲ αἲ τόδ´ ἤδη
[34]	θεωρητικοὺς τοῦ πρώτου ἀγαθοῦ. Μόνως	γὰρ	οὕτως κατὰ τρόπον διοικήσειν αὐτοὺς
[9]	πρὸς αὑτὴν ἐξεταζομένη οὐσία. Καθόλου	γὰρ	πᾶν τὸ γινόμενον κατ´ ἐπίνοιαν
[30]	μητὲ φαύλην μητὲ σπουδαίαν· οὐδὲ	γὰρ	πάντας ἀνθρώπους ἢ σπουδαίους εἶναι
[20]	ἄνω τὸ δὲ κάτω. Τοῦ	γὰρ	παντὸς οὐρανοῦ σφαιροειδοῦς ὄντος καὶ
[34]	ἀγωγῆς καὶ ὁπλίσεως. Οἱ μὲν	γὰρ	παραθαλάττιοι καὶ ναυτίλλοιντο ἂν καὶ
[23]	εἰ καὶ δόξομεν παλιλλογεῖν. Ψυχὴν	γὰρ	παραλαβόντες ἀνθρωπίνην ἀθάνατον οὖσαν, ὡς
[10]	ἔννοιαν αὐτοῦ) οὔτε ποιόν (οὐ	γὰρ	ποιωθέν ἐστι καὶ ὑπὸ ποιότητος
[31]	ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι· τὸ μὲν	γὰρ	πονηροῦ ἔργον, τὸ δὲ ἀδικεῖσθαι
[34]	τρόπον διοικήσειν αὐτοὺς πάντα· οὐ	γάρ	ποτε κακῶν λήξειν τὰ πράγματα
[6]	Κρατύλῳ τοιοῦτον ἔχει νοῦν· ζητεῖ	γάρ,	πότερον φύσει τὰ ὀνόματά ἐστιν
[30]	τὰς ἐν τῷ παθητικῷ. Αὗται	γὰρ	πράττουσι τὰ καλὰ κατὰ λόγον,
[7]	αὐτὰ τὴν ἀκοὴν ἀναφέροντες· ὡς	γὰρ	πρὸς ἀστρονομίαν ὄμματα συνέστηκεν, οὕτως
[30]	ἱκανὸν προκόπτοντας τοιούτους εἶναι· οὐ	γὰρ	ῥᾴδιον εὐθέως ἀπὸ κακίας ἐπ´
[13]	φύσις ἡ τῶν ἐπιπέδων· τῶν	γὰρ	στερεῶν προηγεῖται τὰ ἐπίπεδα· τῆς
[32]	δ´ ἐκ τούτων πέπλασται. Οὐ	γὰρ	συναριθμητέον τούτοις φόβον καὶ ἐπιθυμίαν
[32]	πράγματος οὐ κινεῖται πάθος· πάντα	γὰρ	συνίσταται ἢ κατὰ ἀγαθοῦ ἔμφασιν
[13]	διάφορος οὖσα τυγχάνει. Τὸ μὲν	γὰρ	σῶμα αὐτοῦ ἐκ πυρὸς γέγονε
[10]	Ὅπερ κἀκ τούτων ἀποδειχθήσεται· εἰ	γὰρ	σῶμα ὁ θεός, ἐξ ὕλης
[30]	ἄνθρωπον πάσῃ κακίᾳ συνεχόμενον· οὐδὲ	γὰρ	σῶμα οἷόν τε εἶναι ἔχον
[27]	πρῶτον προσαγορεύσαι ἄν τις. Πάντα	γὰρ	τὰ ὁπωσοῦν παρ´ ἀνθρώποις ἀγαθὰ
[11]	εἴη ἢ τὰ ἀσώματα· παθητὰ	γὰρ	τὰ σώματα καὶ ῥευστὰ καὶ
[25]	τοῦτο τῶν ἀμφισβητουμένων ὑπάρχει. Πιθανὸν	γὰρ	τὰς ἀλόγους ψυχάς, ψιλῇ τε
[9]	οἷον μείζονος καὶ ὑπερέχοντος· εἶναι	γὰρ	τὰς ἰδέας νοήσεις θεοῦ αἰωνίους
[22]	ἢ χολὴ ἢ φλέγμα· πάντα	γὰρ	ταῦτα οὐδὲν ἄλλο ἢ σύντηξιν
[34]	ἐν τῇ Πολιτείᾳ διεξῆλθεν· ἐν	γὰρ	ταύτῃ προτέραν μὲν ὑπέγραψε τὴν
[27]	ἀπὸ τῆς ἀρετῆς χρήσεως· χωρισθέντα	γὰρ	ταύτης ὕλης μόνον ἐπέχειν τάξιν,
[26]	Ἀπόλλων τῷ Λαΐῳ προεῖπεν· Εἰ	γὰρ	τεκνώσεις παῖδ´, ἀποκτενεῖ ς´ ὁ
[7]	μὴν ἡ στερεομετρία χρησιμωτάτη· μετὰ	γὰρ	τὴν δευτέραν αὔξησιν ἀκόλουθος ἡ
[10]	πρὸς τὰς ἑαυτοῦ νοήσεις. Κατὰ	γὰρ	τὴν ἑαυτοῦ βούλησιν ἐμπέπληκε πάντα
[6]	φύσει τοῦ πράγματος θέσιν. Μήτε	γὰρ	τὴν θέσιν τὴν ὁποιάνποτε τοῦ
[30]	συνέπονται αἱ κακίαι ἀλλήλαις· εἰσὶ	γάρ	τινες ἐναντίαι, αἳ οὐκ ἂν
[10]	εἰπεῖν) οὔτε ἀγαθόν (κατὰ μετοχὴν	γάρ	τινος ἔσται οὗτος καὶ μάλιστα
[19]	εἰς τὴν ἐκείνων ἕδραν· σεισμὸς	γάρ	τις καὶ τρόμος τότε συνίσταται,
[10]	τοιαύτη τις ἂν εἴη· θεωρῶν	γάρ	τις τὸ ἐπὶ τοῖς σώμασι
[10]	ὑπάρχει τούτου, οὗ μέρος· καὶ	γὰρ	τὸ ἐπίπεδον πρότερον ἢ τὸ
[32]	λύπη, θυμός, ἔλεος, αἰσχύνη· οἰκεῖον	γὰρ	τὸ ἡσθῆναι ἐπὶ τοῖς κατὰ
[6]	τὴν φύσιν τοῦ πράγματος. Ἔστι	γὰρ	τὸ ὄνομα ὄργανον πράγματος οὐχ
[6]	δὲ τὸ χρήσασθαι καλῶς· οὕτω	γάρ	τοι καὶ αὐτὸς ὁ ὀνοματοθέτης
[28]	καὶ τὰ τούτοις ἑξῆς. Καὶ	γάρ	τοι τῆς ὠφελείας ἀρχὴ τὸ
[6]	ἵππον θείμεθα ἀνθρώπῳ ὄνομα. Καὶ	γάρ	τοι τὸ λέγειν μία δή
[9]	τῶν κατὰ φύσιν αἰώνιον. Οὔτε	γὰρ	τοῖς πλείστοις τῶν ἀπὸ Πλάτωνος
[14]	τοσούτῳ· ἥλιος δὲ ἐνιαυτῷ· περιελθὼν	γὰρ	τὸν ζῳοφόρον κύκλον πληροῖ τὰς
[32]	οὐ παντελῶς ἐστέρηται ἡδονῆς· οὐδὲ	γὰρ	τὸν τυχόντα ἄν τις διαγένοιτο
[14]	τῶν ὄντων, ἑπτὰ ὄντα. Καὶ	γὰρ	τὸν χρόνον ἐποίησε τῆς κινήσεως
[7]	τὴν τῶν ὄντων θεωρίαν· ἐφιέμεναι	γὰρ	τοῦ ὄντος λαμβάνεσθαι γεωμετρία τε
[14]	δὲ σχισθεῖσα θατέρῳ. Ἡ μὲν	γὰρ	τοῦ πάντα περιέχοντος οὐρανοῦ κίνησις
[6]	κατὰ τρόπον καὶ προσφόρως. Καὶ	γὰρ	τοῦ τέκτονος μὲν τὸ ποιῆσαι
[27]	τοῦ λογικοῦ παντὸς φύσεως. Ὡμοιῶσθαι	γὰρ	τοὺς ἄφρονας τοῖς ὑπὸ γῆν
[26]	δὲ τάδε πείσεται· εἰς ἄπειρον	γὰρ	τοῦτο, ἀπείρων μὲν ὄντων τῶν
[10]	μάλιστα ἀγαθότητος) οὔτε ἀδιάφορον (οὐδὲ	γὰρ	τοῦτο κατὰ τὴν ἔννοιαν αὐτοῦ)
[27]	σαφῶς ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ὄντων. Ὡς	γὰρ	τούτους, τυχόντας τῆς ἐκ τοῦ
[13]	τὸν σεισμὸν παρέχεται· ὑπό τε	γὰρ	τούτων ἡ ὕλη σείεται καὶ
[14]	τούτων συνηράνικε τὴν ψυχήν· ἢ	γὰρ	τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον γνωρίζεται,
[32]	τῆς ψυχῆς μερῶν κινήσεις· ἐν	γὰρ	τῷ παθητικῷ τῆς ψυχῆς συνίσταται,
[12]	χωρητέον ἐντεῦθέν ποθεν ἀρξαμένους. ~Ἐπεὶ	γὰρ	τῶν κατὰ φύσιν αἰσθητῶν καὶ
[32]	ἁπλῶς ἀγαθῶν δύναται εἶναι· ἐξίτηλος	γὰρ	φαίνεται καὶ οὐδενὸς ἀξία, ἐπιγεννηματικὴ
[33]	σκοποὶ διαφέροντες ἀλλήλων. Ἡ μὲν	γὰρ	φαύλη μόνου τοῦ σώματός ἐστι,
[22]	ἢ σύντηξιν εἶναι. Τὸ μὲν	γὰρ	φλέγμα ὑπάρχειν νέας σαρκὸς σύντηξιν·
[32]	ὑπάρχοντα καὶ ἁπλᾶ. Ὅ τε	γὰρ	φοβούμενος οὐ παντελῶς ἐστέρηται ἡδονῆς·
[10]	νόησιν καὶ τὰ νοούμενα· οὐ	γὰρ	ὢν ὅπερ ἐστὶν ἡ νόησις,
[17]	δὲ τὰ σιτία κατὰ τὴν	γαστέρα	πνεύματί τε καὶ θερμῷ τεμνόμενα
[30]	κολάζονται, τὰ δὲ ἧττον. Καίτοι	γε	ἀκρότητες αἱ ἀρεταὶ ὑπάρχουσαι διὰ
[10]	τὴν ὄρεξιν ἀκίνητον ὑπάρχον· οὕτω	γε	δὴ καὶ οὗτος ὁ νοῦς
[24]	χρόνον δυναμένων συστῆναι. Ὁρᾶται δέ	γε	ἐπὶ μὲν τῆς Μηδείας ὁ
[11]	οὐδὲ μόνιμα καὶ ἔμπεδα, ἅ	γε	καὶ ἐν οἷς δοκεῖ τι
[30]	ἐπιτείνονται οὔτε ἀνίενται, αἱ μέντοι	γε	κακίαι καὶ ἐπίτασιν δέχονται καὶ
[25]	καὶ ἡ ἀνθρωπίνη. τοῦ αὐτοῦ	γε	κράματος ἀμφότεραι μεταλαβοῦσαι. Αὐτοκίνητον δέ
[27]	δι´ αὑτὰς αἱρετάς, ὡς ἀκόλουθόν	γε	ληπτέον τῷ μόνον αὐτὸν ἡγεῖσθαι
[25]	τὸ φθεροῦν αὐτὴν νοῆσαι. Εἴ	γε	μὴν αἱ μαθήσεις ἀναμνήσεις εἰσίν,
[25]	ἔχουσα ἄφθαρτον ἂν εἴη. Τό	γε	μὴν αὐτοκίνητον ἀρχικῶς ἀεικίνητον, τὸ
[19]	τῆς ὀσφρήσεως αἴσθησις συντελεῖται. Τήν	γε	μὴν γεῦσιν ποικιλωτάτων χυμῶν ἐπιγνώμονα
[9]	μέτρα τινὰ ἄϋλα ὑπάρχουσαι. Ἔτι	γε	μὴν εἰ ὁ κόσμος μὴ
[24]	περὶ τὰ ζῷα ὄντος. Ἔπειτά	γε	μὴν ἕτερα ὄντα τῇ φύσει
[7]	τὴν τῶν τακτικῶν θεωρίαν· τό	γε	μὴν κατὰ τὴν γεωμετρίαν ἐπιτηδειότατον
[10]	πρότερον ἢ τὸ ἐπίπεδον· μέρη	γε	μὴν οὐκ ἔχων ἀκίνητος ἂν
[11]	ἂν εἴη ἡ ποιότης. Εἴ	γε	μὴν σώματα καὶ αἱ ποιότητες,
[19]	τὸ ὁμαλὸν μετὰ πυκνοῦ· τό	γε	μὴν ψυχροῦ καὶ θερμοῦ πάθος
[8]	γένεσιν καὶ φύσιν. Καὶ πρῶτόν	γε	περὶ ὕλης λέγωμεν. Ταύτην τοίνυν
[30]	ὁρᾶσθαι περὶ πάσας ἢ τάς	γε	πλείστας καθ´ ἑκάστην ἑκατέρωθεν δύο
[27]	ὀλίγοις τῶν γνωρίμων καὶ τοῖς	γε	προσκριθεῖσι τῆς περὶ τοῦ ἀγαθοῦ
[15]	τῶν ἐντὸς οὐρανοῦ θεῶν μετά	γε	τὴν ψυχὴν τοῦ κόσμου, τροφὴν
[7]	τὴν τοῦ ἀγαθοῦ γνῶσιν, ὅταν	γέ	τις μὴ πράξεως ἕνεκα μετίῃ
[24]	τὸ παθητικὸν καὶ λογιστικόν, εἴ	γε	τὸ μὲν περὶ τὰ νοητά
[10]	τι ἐκ τούτων· ἀλλ´ ἕκαστόν	γε	τούτων οὐκ ἀρχικόν. Καὶ ἄλλως
[33]	θεὸν μηδέποτε ἐν γηΐνῳ σώματι	γεγενημένον,	διαπορθμεύοντα τὰ παρὰ θεῶν ἀνθρώποις
[29]	τοῦ λογισμοῦ καὶ πειθηνίων αὐτῷ	γεγενημένων,	ὅθεν καὶ ἀντακολουθεῖν ἡγητέον τὰς
[13]	γὰρ σῶμα αὐτοῦ ἐκ πυρὸς	γέγονε	καὶ γῆς ὕδατός τε καὶ
[19]	καὶ ἔμπαλιν μεταπίπτει. ~Ἀκοὴ δὲ	γέγονε	πρὸς φωνῆς γνῶσιν, ἀρχομένη μὲν
[9]	τι· τὸ δὲ πρὸς ὃ	γέγονε	τί ἂν ἄλλο εἴη ἢ
[9]	οὐ μόνον ἔκ τινός ἐστι	γεγονώς,	ἀλλὰ καὶ ὑπό τινος, καὶ
[32]	ἐθῶν μοχθηρῶν· ταῦτα δ´ ὑπάρχει	γέλως	καὶ ἐπιχαιρεκακία καὶ μισανθρωπία, ἃ
[5]	συντεθεῖεν αἱ προσεχεῖς διαφοραὶ τῷ	γένει	τῷ ἐξ αὐτῶν, ὅρον ἀνθρώπου
[16]	εἰς γυναικὸς ἐν τῇ δευτέρᾳ	γενέσει	βίον ἐλεύσονται, μὴ παυόμεναι δὲ
[14]	κόσμος· ἀλλὰ διότι ἀεὶ ἐν	γενέσει	ἐστὶ καὶ ἐμφαίνει τῆς αὑτοῦ
[25]	αὐτοκίνητον ἀρχὴ πάσης κινήσεως καὶ	γενέσεως,	ἀρχὴ δὲ ἀγένητον καὶ ἀνώλεθρον·
[12]	πλημμελῶς κινουμένην πρὸ τῆς οὐρανοῦ	γενέσεως	ἐκ τῆς ἀταξίας παραλαβὼν πρὸς
[36]	καὶ τῶν λοιπῶν αὐτοῦ δογμάτων	γενέσθαι.
[6]	ἔτυχεν, ἀλλὰ ὥστε τὴν θέσιν	γενέσθαι	ἀκόλουθον τῇ τοῦ πράγματος φύσει·
[12]	τινὰ συναγωγὸν ἀμφοτέρων ἐν μέσῳ	γενέσθαι,	θεῖος δὲ δεσμὸς ὁ τῆς
[28]	ὃς ἂν προθυμεῖσθαι θέλῃ δίκαιος	γενέσθαι	καὶ ἐπιτηδεύων ἀρετὴν εἰς ὅσον
[28]	εὐεξίαν. Ἐφικοίμεθα δ´ ἂν τοῦ	γενέσθαι	ὅμοιοι θεῷ φύσει τε χρησάμενοι
[28]	τὸ σώφρονα ἅμα καὶ δίκαιον	γενέσθαι,	οὕτω πως· οὐκοῦν εὐδαιμονέστατοι, ἔφη,
[28]	δίκαιον καὶ ὅσιον μετὰ φρονήσεως	γενέσθαι·	ποτὲ δὲ τὸ μόνον δίκαιον
[4]	μὲν πρὸ τοῦ ἐν σώματι	γενέσθαι	τὴν ψυχὴν αὐτὸ τοῦτο νόησις
[4]	τοῦ ἐν τῷδε τῷ σώματι	γενέσθαι	τὴν ψυχήν, θεωρούσης αὐτῆς τὰ
[33]	τὸ ἀντὶ ἐραστοῦ καὶ ἐρωμένου	γενέσθαι	φίλους. ~Τῶν δὲ πολιτειῶν φησι
[14]	τῷ πλήθει, τὰ δὲ εἰς	γένεσιν	ἀριθμοῦ καὶ χρόνου καὶ δεῖξιν
[17]	ὧν τὰ στοιχεῖα ἐγένετο, σπέρματος	γένεσιν	ἐσόμενον· τὸ δὲ ὀστοῦν ἐκ
[8]	γένεσιν, τελευτῶντες δὲ εἰς ἀνθρώπων	γένεσιν	καὶ φύσιν. Καὶ πρῶτόν γε
[22]	δὲ τὴν τῶν ὁμογενῶν ἀνάπαλιν	γένεσιν,	οἷον ἐκ σαρκὸς εἰ γένοιτο
[8]	καὶ ἐπισκοποῦντες τὴν τοῦ κόσμου	γένεσιν,	τελευτῶντες δὲ εἰς ἀνθρώπων γένεσιν
[8]	δ´ ἔχειν τοιαύτην, ὥστε πᾶσαν	γένεσιν	ὑποδέχεσθαι τιθήνης λόγον ἐπέχουσαν τῷ
[23]	πρώτου θεοῦ οἱ τὰ θνητὰ	γένη	δημιουργοῦντες θεοὶ δύο αὐτῇ προσέθεσαν
[16]	πάντα, τρία δὲ τὰ λοιπὰ	γένη	ζῴων ἔλειπεν, ἅπερ ἔμελλε θνητὰ
[10]	ἀρχικόν. Καὶ ἄλλως δὲ ὕστερον	γενήσεται	τῆς ὕλης, εἰ ἐξ ὕλης
[4]	μὴ διὰ χρόνου πλῆθος ἐξίτηλος	γένηται,	ἀλλ´ ἔμμονος καὶ σωζόμενος, ἡ
[4]	καὶ ἀπ´ αὐτοῦ αἴσθησις ἡμῖν	γένηται	καὶ ἀπὸ ταύτης μνήμη, ἔπειτα
[26]	ὃ δ´ ἂν ἑλομένων ἡμῶν	γένηται,	τοῦτο ἔσται ἢ ἀληθὲς ἢ
[14]	τῷ φυσικῷ. Ὅταν δὲ εἴπῃ	γενητὸν	εἶναι τὸν κόσμον, οὐχ οὕτως
[10]	ἐστι, καὶ φθαρτὸς ἔσται καὶ	γενητὸς	καὶ μεταβλητός· ἕκαστον δὲ τούτων
[15]	οὓς καὶ καλοίη ἄν τις	γενητοὺς	θεούς, καθ´ ἕκαστον τῶν στοιχείων,
[19]	ὑπάρχει κατωνομασμένα ἔξω δυοῖν τοῖν	γενικωτάτοιν,	εὐώδους τε καὶ δυσώδους, ἅπερ
[31]	ὁρμήν τινα συνισταμένη διάπυρον καὶ	γενναίαν	καὶ ἔμμονον· τῷ δὴ τὴν
[5]	ὁ δὲ ὅρος ἐκ διαιρέσεως	γεννᾶται	τοῦτον τὸν τρόπον· τοῦ μέλλοντος
[26]	τοῦτο, ἀπείρων μὲν ὄντων τῶν	γεννωμένων,	ἀπείρων δὲ τῶν περὶ αὐτοὺς
[6]	ὀνομάζειν οὐ κατὰ θέσιν ὁποιανοῦν	γένοιτ´	ἄν, ἀλλὰ κατὰ τὴν φυσικὴν
[8]	ἔχουσαν μηδὲ ποιότητα. Οὐ γὰρ	γένοιτ´	ἄν τι εὖ παρεσκευασμένον πρὸς
[7]	ἀξία ἡ περὶ τούτων σκέψις	γένοιτ´	ἂν ἡμῖν. Δεῖ γὰρ ὀξέως
[22]	γένεσιν, οἷον ἐκ σαρκὸς εἰ	γένοιτο	αἷμα ἢ χολὴ ἢ φλέγμα·
[16]	μὴ ὑπ´ αὐτοῦ πλασθέντα ἀθάνατα	γένοιτο.	Αὐτοὶ δὴ δανεισάμενοι ἀπὸ τῆς
[2]	τοῦτο οὕτως ἔχει, ἐντεῦθεν ἂν	γένοιτο	δῆλον. Ἔστι τοίνυν ἡ θεωρία
[5]	δὲ ἄνευ ὅρου οὐκ ἂν	γένοιτο,	ὁ δὲ ὅρος ἐκ διαιρέσεως
[1]	δογμάτων τοιαύτη τις ἂν διδασκαλία	γένοιτο.	Φιλοσοφία ἐστὶν ὄρεξις σοφίας, ἢ
[9]	ὥσπερ εἰ ἀπό τινός τι	γένοιτο,	ὡς ἀπ´ ἐμοῦ ἡ ἐμὴ
[4]	μὲν συμφωνήσῃ ταῦτα κατ´ ἄλληλα	γενόμενα,	ἀληθὴς γίνεται δόξα, ὅταν δὲ
[4]	μνήμην συντίθεμεν τῇ ἐκ δευτέρου	γενομένῃ	αἰσθήσει καὶ ἐν ἑαυτοῖς λέγομεν
[4]	τὴν προϋποκειμένην μνήμην τῇ νεωστὶ	γενομένῃ	αἰσθήσει· καὶ ὅταν μὲν συμφωνήσῃ
[18]	βλέφαρα. Πολλῆς μὲν δὴ ἡσυχίας	γενομένης	βραχυόνειροι ὕπνοι ἐμπίπτουσιν, ὑπολειφθεισῶν δέ
[4]	ψυχὴν αὐτὸ τοῦτο νόησις ἐκαλεῖτο,	γενομένης	δὲ αὐτῆς ἐν σώματι ἡ
[12]	μὲν ὅτι σωματοειδὲς χρὴ τὸ	γενόμενον	εἶναι καὶ πάντως ἁπτόν τε
[10]	ληπτός, ὡς εἴρηται, ἐπεὶ οὔτε	γένος	ἐστὶν οὔτε εἶδος οὔτε διαφορά,
[5]	ὅρῳ ὑποπίπτειν πράγματος δεῖ τὸ	γένος	λαβεῖν, ὡς τοῦ ἀνθρώπου τὸ
[19]	εἰκότως λέγεται τὸ τῆς ὀσμῆς	γένος,	ὅτι τούτων ἐστὶ τῶν οὐδέπω
[5]	μὲν τοίνυν ἐστὶν ἡ μὲν	γένους	εἰς εἴδη τομή, ἡ δὲ
[5]	δὲ μέσους. Τῇ τοίνυν τοῦ	γένους	πρῶτον εἰς εἴδη τομῇ χρῆσθαι
[16]	ἐπὶ γῆν τὰς τούτου τοῦ	γένους	ψυχὰς ὁ τῶν ὅλων δημιουργὸς
[16]	Ἐπεὶ δὲ περὶ τοῦ ἀνθρωπείου	γένους	ὡς συγγενεστάτου θεοῖς πάλιν φροντὶς
[19]	αἴσθησις συντελεῖται. Τήν γε μὴν	γεῦσιν	ποικιλωτάτων χυμῶν ἐπιγνώμονα κατεσκεύασαν οἱ
[34]	ὄρειοι, ἢ βαρυτέραν, ὡς ἐν	γεωλόφοις	οἰκοῦντες πεδίοις· ἔνιοι δ´ αὐτῶν
[7]	ἐφιέμεναι γὰρ τοῦ ὄντος λαμβάνεσθαι	γεωμετρία	τε καὶ ἀριθμητικὴ καὶ αἱ
[7]	τις μὴ πράξεως ἕνεκα μετίῃ	γεωμετρίαν,	ἀλλὰ προσχρώμενος αὐτῇ ὡς ἐπὶ
[7]	τό γε μὴν κατὰ τὴν	γεωμετρίαν	ἐπιτηδειότατον καὶ αὐτὸ πρὸς τὴν
[3]	φυσικόν, τὸ δὲ θεωρούμενον διὰ	γεωμετρίας	καὶ τῶν λοιπῶν μαθημάτων μαθηματικόν.
[28]	ἀριθμητικῆς τε καὶ ἀστρονομίας· καὶ	γεωμετρίας,	συνεπιμελουμένων ἡμῶν καὶ τοῦ σωμάτος·
[7]	μέντοι διαλεκτικὴ μέθοδος ἀπὸ τῶν	γεωμετρικῶν	ὑποθέσεων ἐπὶ τὰ πρῶτα καὶ
[10]	οὖν εἴη ἢ ὕδωρ ἢ	γῆ	ἢ ἀὴρ ἤ τι ἐκ
[12]	νῦν ἔχει πῦρ τε καὶ	γῆ	πρὸς ἀέρα τε καὶ ὕδωρ,
[13]	τοῦ κύβου σχῆμα ἀπεδίδου τῇ	γῇ,	στερεωτάτῃ ὑπαρχούσῃ καὶ ἑδραιοτάτῃ· τῷ
[15]	ὑπάρχει, καὶ ἐν μέσῳ ἡ	γῆ	σὺν τῷ ἑαυτῆς ὑγρῷ. ~Ἐπεὶ
[15]	τεχνιτεύεται. Κεῖται δὲ ἡ μὲν	γῆ	τῶν ὅλων μέση, περὶ τὸν
[33]	φατέον ἤπερ θεὸν μηδέποτε ἐν	γηΐνῳ	σώματι γεγενημένον, διαπορθμεύοντα τὰ παρὰ
[27]	γὰρ τοὺς ἄφρονας τοῖς ὑπὸ	γῆν	ἀνθρώποις κατῳκισμένοις καὶ φῶς μὲν
[14]	Σελήνην μὲν δὴ τῷ μετὰ	γῆν	ἐπέθηκε κύκλῳ τῷ πρώτῳ, ἥλιον
[12]	πρὸς ὕδωρ καὶ τοῦτο πρὸς	γῆν	καὶ ἀνάπαλιν. Τῷ δὲ μηδὲν
[14]	τῆς ἀπλανοῦς σφαίρας ἐπὶ τὴν	γῆν	νευούσης κατὰ κάθετον τὰ κέντρα
[16]	τούτου ἐκγόνοις θεοῖς, κατέπεμψεν ἐπὶ	γῆν	τὰς τούτου τοῦ γένους ψυχὰς
[12]	τοῦτο πυρὸς ἐν μέσῳ καὶ	γῆς	ἀήρ τε καὶ ὕδωρ ἐτάχθη
[12]	δὴ τὸν εἰκότα λόγον ἐκ	γῆς	αὐτὸν καὶ πυρὸς ἐποίησεν· ἐπεὶ
[22]	τριταῖον δὲ ὕδατος, τεταρταῖον δὲ	γῆς.	~Ἑξῆς δὲ περὶ ψυχῆς ῥητέον,
[17]	ἐσόμενον· τὸ δὲ ὀστοῦν ἐκ	γῆς	καὶ μυελοῦ δευθέντων καὶ πολλάκις
[17]	μὲν προηγουμένως τὸν ἄνθρωπον ἐκ	γῆς	καὶ πυρὸς καὶ ἀέρος καὶ
[12]	ὁρατόν, χωρὶς δὲ πυρὸς καὶ	γῆς	οὐχ οἷόν τε οὔτε ὁρατόν
[12]	ἐγέννησε, πυρός τε παντὸς καὶ	γῆς	ὕδατός τε καὶ ἀέρος, οὐδὲν
[13]	αὐτοῦ ἐκ πυρὸς γέγονε καὶ	γῆς	ὕδατός τε καὶ ἀέρος· ταῦτα
[5]	τῷ ἐξ αὐτῶν, ὅρον ἀνθρώπου	γίνεσθαι.	Ἀναλύσεως δὲ εἴδη ἐστὶ τρία·
[25]	κατὰ συμβεβηκὸς πέφυκεν ἐξ ἀλλήλων	γίνεσθαι·	ἐναντίον δὲ τοῦτο, ὃ καλοῦσιν
[27]	ὂν σώζεσθαι μυρίων ὀμμάτων, δυνατοὺς	γίνεσθαι	ἐπορέξασθαι τῆς τοῦ λογικοῦ παντὸς
[12]	ἰδέας, ὧν καὶ τὰς ἐπιστήμας	γίνεσθαι	καὶ τοὺς ὅρους· παρὰ πάντας
[9]	κατ´ ἐπίνοιαν πρός τι ὀφείλει	γίνεσθαι,	οὗ ὥσπερ εἰ ἀπό τινός
[22]	Τὸν μὲν δὴ συνεχῆ πυρετὸν	γίνεσθαι	τοῦ πυρὸς πλεονάσαντος, τὸν δὲ
[30]	μικρολογία, ἐπὶ θάτερα δὲ ἀσωτία.	Γίνεται	γὰρ ἐν τοῖς πάθεσιν ἀμετρία
[4]	ταῦτα κατ´ ἄλληλα γενόμενα, ἀληθὴς	γίνεται	δόξα, ὅταν δὲ παραλλάξῃ, ψευδής.
[4]	ἔχει περὶ Σωκράτους μνήμῃ, ψευδὴς	γίνεται	ἡ δόξα· ἐν ᾧ δὲ
[4]	ἡ δόξα· ἐν ᾧ δὲ	γίνεται	ἡ μνήμη καὶ ἡ αἴσθησις,
[29]	καὶ ἕκαστον πρὸς τῷ οἰκείῳ	γίνεται	καὶ ἐπιβάλλοντι κατ´ ἀξίαν, ὡς
[29]	δὲ ὀρθὸς λόγος ἀπὸ φρονήσεως	γίνεται.	Καὶ μὴν καὶ ἡ φρόνησις
[18]	δέ τινων κινήσεων φαντάσματα συχνὰ	γίνεται	περὶ ἡμᾶς· καὶ τὰς μὲν
[12]	ὂν τρόπον σφραγῖδος μιᾶς ἐκμαγεῖα	γίνεται	πολλὰ καὶ ἑνὸς ἀνδρὸς εἰκόνες
[13]	τὸ ἰσοσκελές, συστατικὸν τοῦ κύβου	γίνεται·	τέτταρα γὰρ ἰσοσκελῆ τρίγωνα συνελθόντα
[13]	καὶ ὀκταέδρου καὶ εἰκοσαέδρου στοιχεῖον	γίνεται,	τῆς μὲν πυραμίδος ἐκ τεττάρων
[27]	μόνον ἐπέχειν τάξιν, πρὸς κακοῦ	γινόμενα	τοῖς φαύλως αὐτοῖς χρωμένοις· ἔσθ´
[33]	εὐγενεῖς, εἰ ἐπὶ τὸ καλὸν	γινόμεναι,	εἰ σφοδραί τε καὶ διάπυροι·
[27]	τοῦ σώματος διάλυσιν συνεστίους θεοῖς	γινομένας	καὶ συμπεριπολούσας καὶ τὸ τῆς
[32]	ἀναμνηστικάς, τὰς δὲ μετ´ ἐλπίδος	γινομένας·	καὶ τὰς μὲν αἰσχράς, ὅσαι
[18]	τε καὶ ὄναρ κατ´ εὐθυωρίαν	γινομένας	φαντασίας ὡδὶ συνίστασθαι· ταύταις δὲ
[7]	περὶ τὰ θεῖα καὶ βέβαια	γινομένη,	διὰ τοῦτο καὶ ἀνωτέρω τῶν
[2]	ψυχῆς λογικῆς ἐνέργεια διὰ σώματος	γινομένη.	Ἡ ψυχὴ δὴ θεωροῦσα μὲν
[25]	τοῦ σώματος πρὸς τῷ αἰσθητῷ	γινομένη	ἰλιγγιᾷ τε καὶ ταράττεται καὶ
[25]	τῷ νοητῷ αὐτὴ καθ´ αὑτὴν	γινομένη	καθίσταται καὶ ἠρεμεῖ· πρὸς ᾧ
[25]	καὶ ἠρεμεῖ· πρὸς ᾧ δὴ	γινομένη	ταράττεται, τούτῳ οὐκ ἔοικεν· ὥστε
[7]	καὶ μὴ διατρίβειν περὶ τὸ	γινόμενον	καὶ ἀπολλύμενον. Καὶ μὴν ἡ
[9]	οὐσία. Καθόλου γὰρ πᾶν τὸ	γινόμενον	κατ´ ἐπίνοιαν πρός τι ὀφείλει
[18]	ἐν ἡμῖν κινήσεις, ἐπαγωγὸν ὕπνου	γινόμενον,	παρ´ ὃ καὶ μύει τὰ
[18]	καθαρώτατόν τε καὶ εἰλικρινέστατον· ὃ	γινόμενον	συμπαγὲς τῷ ἔξωθεν, ὅμοιον ὁμοίῳ,
[32]	αἱ πλεῖσται ἀρεταὶ περὶ πάθη	γίνονται,	διοριστέον καὶ περὶ τοῦ πάθους,
[1]	ἀμεληθεῖσαι δὲ μεγάλων κακῶν αἴτιαι	γίνονται·	ταύτας δὲ καὶ ὁμωνύμως ταῖς
[32]	ἀντιτείνουσιν· ἔσθ´ ὅτε δὲ καὶ	γινώσκοντες	ὅτι οὐ λυπηρὰ τὰ προσπεπτωκότα
[27]	τιμιωτάτου, ὅνπερ τρόπον καὶ τὰ	γλυκέα	καὶ τὰ θερμὰ κατὰ μετουσίαν
[19]	πικρός· τούτων δὲ τὸν μὲν	γλυκὺν	ἐναντίαν φύσιν ἔχειν τοῖς ἄλλοις
[19]	Εἰσὶ δὲ χυμῶν διαφοραὶ ἑπτά·	γλυκύς,	ὀξύς, στρυφνός, αὐστηρός, ἁλμυρός, δριμύς,
[23]	καὶ πρὸς τὸ καταπραΰνειν ἔχον	γλυκύτητά	τε καὶ πικρότητα· καὶ μὴν
[19]	διαχέοντα οἰκείως τὴν περὶ τὴν	γλῶτταν	ὑγρότητα· τοὺς δὲ λοιπούς, τοὺς
[19]	οἱ θεοί, φλεβία διατείναντες ἀπὸ	γλώττης	μέχρι καρδίας, δοκίμια ἐσόμενα καὶ
[1]	δὲ καὶ ἐλευθέριον εἶναι τῇ	γνώμῃ	τὸν μέλλοντα φιλοσοφεῖν· ἐναντιώτατον γὰρ
[33]	ψυχῆς· θεωρήματα δ´ αὐτῆς τὸ	γνῶναί	τε τὸν ἀξιέραστον καὶ κτήσασθαι
[14]	γὰρ τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον	γνωρίζεται,	ὡς τοῖς Πυθαγορείοις ἀρέσκει, ἢ
[27]	ἐκφέρειν· πάνυ γοῦν ὀλίγοις τῶν	γνωρίμων	καὶ τοῖς γε προσκριθεῖσι τῆς
[2]	θεωρητικοῦ τὸ κεφάλαιον ἐν τῇ	γνώσει	τῆς ἀληθείας κεῖται, τοῦ πρακτικοῦ
[1]	προσοικειοῦν καὶ προσάγειν αὐτὸν τῇ	γνώσει	τῆς νοητῆς οὐσίας καὶ μὴ
[25]	ἢ κατὰ ἀνάμνησιν τῶν πάλαι	γνωσθέντων.	Εἰ γὰρ ἀπὸ τῶν κατὰ
[4]	δὲ κατὰ τὴν τῶν πραγμάτων	γνῶσιν	ἀδιάψευστος, τούτων δὲ ὁ μὲν
[19]	~Ἀκοὴ δὲ γέγονε πρὸς φωνῆς	γνῶσιν,	ἀρχομένη μὲν ἀπὸ τῆς περὶ
[7]	αὐτὸ πρὸς τὴν τοῦ ἀγαθοῦ	γνῶσιν,	ὅταν γέ τις μὴ πράξεως
[7]	συνεργοῦν πρὸς τὴν τῆς οὐσίας	γνῶσιν,	πρός τε πολέμους εὔθετον ὑπάρχει
[3]	δὲ ἡ μὲν τῶν ὄντων	γνῶσις	θεωρητική, ἡ δὲ περὶ τὰ
[7]	καὶ ἀνωτάτω τε καὶ ἀρχικὰ	γνῶσις,	τοῦ δὲ φυσικοῦ τὸ μαθεῖν,
[25]	τό τε κριτικόν, ὃ καὶ	γνωστικὸν	ἂν καλοῖτο, καὶ μὴν τὸ
[17]	εἰς ἀπόδοσιν, συνθέντες δὲ ἀοράτοις	γόμφοις	ἕν τι σῶμα ἐργασάμενοι, τῆς
[33]	ἐπικεχρωσμέναι· ἥ τε φυσικὴ τῶν	γονέων	πρὸς τὰ ἔκγονα καὶ ἡ
[30]	πᾶν τοὐναντίον· πάλιν δὲ ὁμοίως	γονέων	τελευτησάντων ὁ μὲν μὴ λυπούμενος
[30]	ἐλλείπειν· οὔτε γὰρ ὁ μηδὲ	γονέων	ὑβριζομένων ὀργιζομένος εὐπαθὴς ἄν τις
[32]	ἔργα οὐδ´ ἐφ´ ἡμῖν. Ἄκουσι	γοῦν	ἐν ἡμῖν ἐγγίνεται πολλάκις καὶ
[23]	αὐτὸ καὶ παρέχῃ λαμπρόν· τὰς	γοῦν	ἐπιγινομένας ἔκ τινων νόσων περὶ
[30]	ὁμοιότητα τὴν πρὸς αὐτάς. Οὕτω	γοῦν	καὶ στρατιώτας ἀνδρείους τινὰς καλοῦμεν,
[27]	ἀσφαλὲς εἰς πάντας ἐκφέρειν· πάνυ	γοῦν	ὀλίγοις τῶν γνωρίμων καὶ τοῖς
[24]	ὁ θυμὸς λογισμῷ μαχόμενος· λέγει	γοῦν	τὸ Καὶ μανθάνω μὲν οἷα
[26]	ὁ παῖς δυνάμει ῥηθήσεται καὶ	γραμματικὸς	καὶ αὐλητὴς καὶ τέκτων, ἔσται
[10]	ἢ τὸ σῶμα, καὶ ἡ	γραμμὴ	πρότερον ἢ τὸ ἐπίπεδον· μέρη
[10]	τοῦ αἰσθητοῦ, ἐπιφάνειαν νοήσαντες, εἶτα	γραμμήν,	καὶ τελευταῖον τὸ σημεῖον. Δευτέρα
[28]	ἡμῶν καὶ τοῦ σωμάτος· διὰ	γυμναστικῆς,	ἥτις καὶ πρὸς πόλεμον καὶ
[34]	πόλει οὐδὲ κοινὰς εἶναι τὰς	γυναῖκας	νομοθετεῖ. Ἔστιν οὖν ἡ πολιτικὴ
[16]	δὲ κρατηθεῖσαι ὑπὸ ἀδικίας εἰς	γυναικὸς	ἐν τῇ δευτέρᾳ γενέσει βίον
[13]	ἰσοσκελές· τοῦ σκαληνοῦ μίαν μὲν	γωνίαν	ὀρθὴν ἔχοντος, μίαν δὲ διμοίρου,

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 27/05/2010