Chapitre
[26]	Εἰ γὰρ τεκνώσεις παῖδ´, ἀποκτενεῖ	ς´	ὁ φύς· ἐν τῷ θεσμῷ
[17]	δὲ νεῦρα ἐξ ὀστοῦ καὶ	σαρκός·	αὐτὴ δὲ ἡ σὰρξ ἐγένετο
[22]	ὁμογενῶν ἀνάπαλιν γένεσιν, οἷον ἐκ	σαρκὸς	εἰ γένοιτο αἷμα ἢ χολὴ
[17]	καὶ ἄρθρων συνδέσεις, διὰ δὲ	σαρκὸς	σκέπη αὐτοῖς ὥσπερ ἐπιπλασσομένης πῃ
[22]	μὲν γὰρ φλέγμα ὑπάρχειν νέας	σαρκὸς	σύντηξιν· ἱδρῶτα δὲ καὶ τὸ
[17]	καὶ σαρκός· αὐτὴ δὲ ἡ	σὰρξ	ἐγένετο ἔκ τε ἁλμυροῦ καὶ
[4]	τί ἐστιν ἢ λόγος φυσικός.	Σαφέστερον	δ´ ἐπιόντων κριτὴς μὲν ἂν
[27]	παρ´ ἡμῖν σωμάτων, οἰομένοις δὲ	σαφῶς	ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ὄντων. Ὡς γὰρ
[13]	τε γὰρ τούτων ἡ ὕλη	σείεται	καὶ ταῦτα ὑπ´ ἐκείνης. ~Τὰ
[12]	τὴν ὕλην καὶ πρὸς ταύτης	σειόμενα.	Ἐξ ἑκάστου γὰρ ὅλου τῶν
[12]	δυνάμεως, ἀλόγως δὲ καὶ ἀμέτρως	σείοντά	τε τὴν ὕλην καὶ πρὸς
[13]	κατὰ χώραν, ἄπαυστον δὲ ἔχει	σεισμὸν	καὶ τῇ ὕλῃ παρέχει, διότι
[13]	ἡ ἀνωμαλότης δὲ διαμένουσα τὸν	σεισμὸν	παρέχεται· ὑπό τε γὰρ τούτων
[19]	ἐλθεῖν εἰς τὴν ἐκείνων ἕδραν·	σεισμὸς	γάρ τις καὶ τρόμος τότε
[14]	τε καὶ φαίνων τὰ σύμπαντα·	σελήνη	δὲ ἐν τάξει δευτέρᾳ θεωρεῖται
[14]	κατὰ μοῖραν ἕκαστος ἰδίαν. Καὶ	σελήνη	μὲν μηνὸς μέτρον ποιεῖ, ἐκπεριελθοῦσα
[14]	τοῦ θατέρου κύκλου καὶ πλανωμένου.	Σελήνην	μὲν δὴ τῷ μετὰ γῆν
[15]	τούτοις δὲ ὑποτέτακται τὰ ὑπὸ	σελήνην	πάντα καὶ τὰ ἐπίγεια. Ὁ
[27]	ἡμέτερον ἀγαθὸν καλὸν εἶναι καὶ	σεμνὸν	καὶ θεῖον καὶ ἐράσμιον καὶ
[5]	ἡ δὲ φωνῆς τομὴ εἰς	σημαινόμενα,	ὡς ὅταν ἓν καὶ ταὐτὸν
[6]	ἂν εἴη ὀνοματοθέτης ἄριστος, ὁ	σημαίνων	δι´ ὀνόματος τὴν φύσιν τοῦ
[6]	τὸ τυχὸν τῷ τυχόντι τεθῇ,	σημανεῖ	τὸ ὀρθόν, οἷον εἰ ἵππον
[19]	εἶναι παχυτέραν, ὕδατος δὲ λεπτοτέραν·	σημεῖον	δέ, ἐν οἷς εἰκότως λέγεται
[10]	εἶτα γραμμήν, καὶ τελευταῖον τὸ	σημεῖον.	Δευτέρα δέ ἐστιν αὐτοῦ νόησις
[10]	κατὰ ἀφαίρεσιν τούτων, ὅπως καὶ	σημεῖον	ἐνοήσαμεν κατὰ ἀφαίρεσιν ἀπὸ τοῦ
[14]	συμπεραιοῦται ὁπόταν ἐπὶ τὸ αὐτὸ	σημεῖον	πάντες οἱ πλανῆται ἐλθόντες ταύτην
[23]	χάριν μαλακόν τε καὶ ἄναιμον	σηραγγώδη	τε καὶ σπόγγῳ παραπλήσιον ὅπως
[17]	πνεύμονα ἰοῦσα. Διοικεῖται δὲ τὰ	σιτία	κατὰ τὴν γαστέρα πνεύματί τε
[13]	ὁμοίως διαιρουμένου ἑκάστου εἰς ἓξ	σκαληνά,	τὰ δὲ εἰκοσαέδρου ἐξ εἴκοσι.
[13]	τριγώνων συνεστώσης, εἰς ἓξ τρίγωνα	σκαληνὰ	τὰ εἰρημένα ἑκάστου διαιρουμένου· τοῦ
[13]	κάλλιστα ὀρθογώνια ὄντα, τὸ μὲν	σκαληνόν,	τὸ δὲ ἰσοσκελές· τοῦ σκαληνοῦ
[13]	δὴ πρότερον, λέγω δὲ τὸ	σκαληνὸν	τρίγωνον, πυραμίδος καὶ ὀκταέδρου καὶ
[13]	σκαληνόν, τὸ δὲ ἰσοσκελές· τοῦ	σκαληνοῦ	μίαν μὲν γωνίαν ὀρθὴν ἔχοντος,
[25]	σῶμα πᾶν τοὐναντίον αἰσθητόν, ὁρατόν,	σκεδαστόν,	συντεθόν, πολυειδές. Καὶ γὰρ δὴ
[17]	ἄρθρων συνδέσεις, διὰ δὲ σαρκὸς	σκέπη	αὐτοῖς ὥσπερ ἐπιπλασσομένης πῃ μὲν
[34]	τε καὶ στρατηγικὴν καὶ δικαστικήν·	σκέπτεται	γὰρ ἡ πολιτικὴ ἄλλα τε
[7]	λόγου ἀξία ἡ περὶ τούτων	σκέψις	γένοιτ´ ἂν ἡμῖν. Δεῖ γὰρ
[27]	λαμπρὸν ἑωρακόσιν, ἀμυδρὰς δέ τινας	σκιὰς	ὁρῶσι τῶν παρ´ ἡμῖν σωμάτων,
[19]	εἴη ἂν τὸ ἀνώμαλον μετὰ	σκληρότητος,	λεῖον δὲ τὸ ὁμαλὸν μετὰ
[19]	καὶ ψυχρῶν μαλακῶν τε καὶ	σκληρῶν,	κούφων τε καὶ βαρέων λείων
[5]	αὐτὸ ἐκεῖνο, εἶτα τῷ ὑποτεθέντι	σκοπεῖ	τί ἀκολουθεῖ, καὶ μετὰ τοῦτο
[33]	τρεῖς αὐτὰς δηλοῦσι μάλιστα οἱ	σκοποὶ	διαφέροντες ἀλλήλων. Ἡ μὲν γὰρ
[5]	αὐτοκίνητον, καὶ πάλιν τοῦτο ἀποδείξας	σκοπῶ	εἰ τὸ αὐτοκίνητον ἀρχὴ κινήσεως·
[35]	ἀναχωρῶν εἰς τόπον διὰ τὸ	σκοτεινὸν	δυσδιόρατον. Τῷ γὰρ ὄντι οὐκ
[18]	τοῦ φωτὸς νύκτωρ ἀπιόντος ἢ	σκοτωθέντος	οὐκέτι προσφύεται τὸ ἀφ´ ἡμῶν
[1]	καὶ τὰ κατ´ ἀλήθειαν ὄντα	σοφία	δ´ ἐστὶν ἐπιστήμη θείων καὶ
[1]	διδασκαλία γένοιτο. Φιλοσοφία ἐστὶν ὄρεξις	σοφίας,	ἢ λύσις καὶ περιαγωγὴ ψυχῆς
[3]	ἀτελὴς συλλογισμός, καὶ προσέτι τὰ	σοφίσματα·	ὅπερ προηγούμενον μὲν οὐκ ἂν
[6]	μὲν παρὰ τὴν φωνήν ἐστι	σοφίσματα,	τίνα δὲ παρὰ τὰ πράγματα,
[6]	εὖ λέγειν. Καὶ τὴν τῶν	σοφισμάτων	δὲ μέθοδον εὕροιμεν ἂν ὑπὸ
[6]	τοῖς δὲ ἐνδόξοις πρὸς τοὺς	σοφιστάς	τε καὶ νέους, τοῖς δὲ
[35]	ὡσαύτως ἔχοντα καταγίνεται, ὁ δὲ	σοφιστὴς	περὶ τὸ μὴ ὂν πραγματεύεται,
[35]	φιλόσοφος προειρημένου, τούτου διαφέρει ὁ	σοφιστὴς	τῷ μὲν τρόπῳ, ὅτι μισθαρνίᾳ
[19]	τοὺς μὲν κυκῶντάς τε καὶ	σπαράττοντας	ὀξεῖς, τοὺς δὲ ἐκθερμαίνοντας καὶ
[17]	ἐξ ὧν τὰ στοιχεῖα ἐγένετο,	σπέρματος	γένεσιν ἐσόμενον· τὸ δὲ ὀστοῦν
[21]	τὰ ἔξω πρὸς τὸ συγγενὲς	σπεύδει·	καὶ καθ´ ὃ ἂν μέρος
[17]	δὲ καὶ τὰ ἐντὸς συνεπλέχθη	σπλάγχνα	καὶ κοιλία τε καὶ περὶ
[23]	νοῦ φερομένην δύναμιν· τὸν δὲ	σπλῆνα	τοῦ ἥπατος χάριν, ὅπως καθαίρῃ
[23]	καὶ ἄναιμον σηραγγώδη τε καὶ	σπόγγῳ	παραπλήσιον ὅπως ἔχοι τι μάλαγμα
[36]	μὲν τεταγμένως εἴρηται, τὰ δὲ	σποράδην	τε καὶ ἀτάκτως· ὥστε μέντοι
[30]	τινα διάθεσιν μητὲ φαύλην μητὲ	σπουδαίαν·	οὐδὲ γὰρ πάντας ἀνθρώπους ἢ
[33]	ἡ μὲν ἀστεία, ἡ τῆς	σπουδαίας	ψυχῆς, ἡ δὲ φαύλη, ἡ
[2]	ἀνθρώπων ἤθη. Ἥξει γὰρ ὁ	σπουδαῖος	ἐπὶ τὰ κοινά, ὁπόταν εἰδῇ
[30]	οὐδὲ γὰρ πάντας ἀνθρώπους ἢ	σπουδαίους	εἶναι ἢ φαύλους. Τοὺς γὰρ
[3]	βίον. ~Ἡ δὲ τοῦ φιλοσόφου	σπουδὴ	κατὰ τὸν Πλάτωνα ἐν τρισὶν
[7]	καὶ ἀπολλύμενον. Καὶ μὴν ἡ	στερεομετρία	χρησιμωτάτη· μετὰ γὰρ τὴν δευτέραν
[13]	ἡ τῶν ἐπιπέδων· τῶν γὰρ	στερεῶν	προηγεῖται τὰ ἐπίπεδα· τῆς δὲ
[13]	κύβου σχῆμα ἀπεδίδου τῇ γῇ,	στερεωτάτῃ	ὑπαρχούσῃ καὶ ἑδραιοτάτῃ· τῷ δὲ
[17]	ἀστραβῶν τριγώνων, ἐξ ὧν τὰ	στοιχεῖα	ἐγένετο, σπέρματος γένεσιν ἐσόμενον· τὸ
[13]	πυραμίδος καὶ ὀκταέδρου καὶ εἰκοσαέδρου	στοιχεῖον	γίνεται, τῆς μὲν πυραμίδος ἐκ
[5]	καὶ ἑτέρως. ~Τῆς διαλεκτικῆς δὲ	στοιχειωδέστατον	ἡγεῖται πρῶτον μὲν τὸ τὴν
[32]	Ἔστι δὲ πάθη ἁπλᾶ καὶ	στοιχειώδη	δύο, ἡδονή τε καὶ λύπη,
[12]	καὶ τὸ δεκτικὸν τῆς τῶν	στοιχείων	δυνάμεως, ἀλόγως δὲ καὶ ἀμέτρως
[12]	γὰρ ὅλου τῶν τεττάρων αὐτὸν	στοιχείων	ἐγέννησε, πυρός τε παντὸς καὶ
[22]	πολλάς· πρῶτον μὲν τὴν τῶν	στοιχείων	ἔνδειαν καὶ ὑπερβολὴν μετάστασίν τε
[7]	μαθημάτων ὥσπερ τινὸς ὑποβάθρας καὶ	στοιχείων.	Καὶ μουσικῆς δὲ ἐπιμελησόμεθα, ἐπὶ
[15]	γενητοὺς θεούς, καθ´ ἕκαστον τῶν	στοιχείων,	οἱ μὲν ὁρατοί, οἱ δὲ
[13]	τοῦ κόσμου οὐ μὰ Δία	στοιχείων	τάξιν ἐπέχοντα διεσχημάτισε πυραμίδι καὶ
[17]	ἔντερα ἑλιχθέντα, ἄνωθέν τε ἀπὸ	στόματος	ἀρτηρία καὶ φάρυγξ, ἡ μὲν
[21]	πολύς, οὗτος δὲ διὰ τοῦ	στόματος	καὶ τῶν ῥινῶν καὶ διὰ
[4]	ἀπ´ ἐκείνης ῥεῦμα διὰ τοῦ	στόματος	χωροῦν μετὰ φθόγγου. Νόησις δ´
[17]	καὶ φάρυγξ, ἡ μὲν εἰς	στόμαχον,	ἡ δὲ εἰς πνεύμονα ἰοῦσα.
[2]	περιστατικὰ μὲν οὕτως ἡγούμενος τὸ	στρατηγεῖν,	τὸ δικάζειν, τὸ πρεσβεύειν, ἄριστα
[34]	ἔχουσα ὑποβεβλημένας πολεμικήν τε καὶ	στρατηγικὴν	καὶ δικαστικήν· σκέπτεται γὰρ ἡ
[30]	καὶ ἐπὶ στρατιώτου καὶ ἐπὶ	στρατηγοῦ.	Ἐπιτεινομένων δὲ καὶ ἀνιεμένων τῶν
[30]	πρὸς αὐτάς. Οὕτω γοῦν καὶ	στρατιώτας	ἀνδρείους τινὰς καλοῦμεν, καί φαμεν
[30]	δὲ αὐτὸς λόγος καὶ ἐπὶ	στρατιώτου	καὶ ἐπὶ στρατηγοῦ. Ἐπιτεινομένων δὲ
[6]	σχήματος, ἢ εὐθύ ἐστιν ἢ	στρογγύλον·	εἰ ἄρα μὴ ἔχει μέρη,
[6]	ἕν, οὔτε εὐθύ ἐστιν οὔτε	στρογγύλον·	εἰ μετέχει σχήματος, ἢ εὐθύ
[6]	σχήματος ἢ εὐθύ ἐστιν ἢ	στρογγύλον,	ὃ ἄρα μὴ ἔχει μέρη,
[6]	μέρη, οὔτε εὐθύ ἐστιν οὔτε	στρογγύλον,	τὸ μετέχον σχήματος ἢ εὐθύ
[19]	χυμῶν διαφοραὶ ἑπτά· γλυκύς, ὀξύς,	στρυφνός,	αὐστηρός, ἁλμυρός, δριμύς, πικρός· τούτων
[19]	καὶ συγκρινόντων τοὺς μὲν τραχυτέρους	στρυφνοὺς	εἶναι, τοὺς δ´ ἧττον τοῦτο
[14]	τῶν ὑποπιπτόντων ἕκαστον κατὰ τὸ	συγγενὲς	καὶ παραπλήσιον θεωροῦντες σύμφωνον τοῖς
[21]	εἰς τὰ ἔξω πρὸς τὸ	συγγενὲς	σπεύδει· καὶ καθ´ ὃ ἂν
[16]	περὶ τοῦ ἀνθρωπείου γένους ὡς	συγγενεστάτου	θεοῖς πάλιν φροντὶς ἦν τῷ
[33]	τὰ ἔκγονα καὶ ἡ τῶν	συγγενῶν	πρὸς ἀλλήλους καὶ ἡ λεγομένη
[27]	εἴ τις ἀκριβῶς αὐτοῦ τὰ	συγγράμματα	ἀναλάβοι, ἐτίθετο ἐν τῇ ἐπιστήμῃ
[7]	καὶ τὰ ἐκ τῶν ἀρχῶν	συγκείμενα,	οὐδὲν δὲ ἧττον χρησιμώταται οὖσαι
[20]	μὲν τὸ ἐκ πλειόνων μερῶν	συγκείμενον,	ἐλαφρὸν δὲ τὸ ἐξ ὀλιγίστων.
[19]	κριτήρια τῶν χυμῶν· ταῦτα δὲ	συγκρινόμενα	καὶ διακρινόμενα κατὰ τὰς προσπτώσεις
[19]	δὲ συναγόντων τοὺς πόρους καὶ	συγκρινόντων	τοὺς μὲν τραχυτέρους στρυφνοὺς εἶναι,
[32]	φόβου μὴ ὄντων ἀρχικῶν, ἀνενδοιάστως	συγχωρηθήσεται	τὸ μηδὲ τῶν ἄλλων τι
[13]	ἀέρος· ταῦτα δὴ τὰ τέτταρα	συλλαβὼν	ὁ δημιουργὸς τοῦ κόσμου οὐ
[3]	ὅπερ ἐστὶ περὶ τὸν ἀναγκαῖον	συλλογισμόν,	καὶ εἰς τὸ ἐπιχειρηματικόν, ὃ
[3]	ὃ θεωρεῖται περὶ τὸν ἔνδοξον	συλλογισμόν,	καὶ εἰς τρίτον τὸ ῥητορικόν,
[3]	τὸ ἐνθύμημα, ὃ καλεῖται ἀτελὴς	συλλογισμός,	καὶ προσέτι τὰ σοφίσματα· ὅπερ
[6]	διδασκαλίας τἀληθῆ. Ἔστι δὲ ὁ	συλλογισμὸς	λόγος, ἐν ᾧ τεθέντων τινῶν
[5]	ἢ ἐκ τῶν περιεχόντων διὰ	συλλογισμοῦ·	ὡς κατὰ λόγον εἶναι τῆς
[6]	ἐξ ἀνάγκης συμβαίνει· τῶν δὲ	συλλογισμῶν	οἱ μέν εἰσι κατηγορικοί, οἱ
[6]	ὁ Πλάτων καὶ τῇ τῶν	συλλογισμῶν	πραγματείᾳ ἐλέγχων τε καὶ ἀποδεικνύων,
[5]	καὶ προσέτι ἐπαγωγικόν τε καὶ	συλλογιστικόν.	Διαίρεσις μὲν τοίνυν ἐστὶν ἡ
[3]	καὶ τὸ ἐπαγωγικὸν καὶ τὸ	συλλογιστικόν,	τοῦτο δὲ εἰς τὸ ἀποδεικτικόν,
[19]	ἃ οὐκ εἴκει· τοῦτο δὲ	συμβαίνει	παρὰ τὰς βάσεις αὐτῶν τῶν
[6]	αὐτῶν τῶν τεθέντων ἐξ ἀνάγκης	συμβαίνει·	τῶν δὲ συλλογισμῶν οἱ μέν
[26]	ἀπείρων δὲ τῶν περὶ αὐτοὺς	συμβαινόντων·	ἐπεὶ καὶ τὸ ἐφ´ ἡμῖν
[27]	ἀτιμίαι καὶ φυγαὶ καὶ θάνατοι	συμβαίνωσι·	τὸν δὲ χωρὶς ταύτης τῆς
[19]	φύσιν ἔχειν τοῖς ἄλλοις ἅπασι	συμβέβηκε,	διαχέοντα οἰκείως τὴν περὶ τὴν
[10]	ἢ ἕτερον· οὐδὲν γὰρ αὐτῷ	συμβέβηκε,	καθ´ ὃ δύναται τῶν ἄλλων
[10]	εἶδος οὔτε διαφορά, ἀλλ´ οὐδὲ	συμβέβηκέ	τι αὐτῷ, οὔτε κακόν (οὐ
[4]	χρῶμα, λευκότης, τὰ δὲ κατὰ	συμβεβηκός,	οἷον τὸ λευκόν, τὸ κεχρωσμένον,
[11]	δὲ ποιότης οὐχ ὑποκείμενον, ἀλλὰ	συμβεβηκός·	οὐκ ἄρα σῶμα ἡ ποιότης.
[25]	μὴ καθ´ αὑτὰ ἀλλὰ κατὰ	συμβεβηκὸς	πέφυκεν ἐξ ἀλλήλων γίνεσθαι· ἐναντίον
[5]	ἢ κάτωθεν ἀναλυτικῶς, τὰ δὲ	συμβεβηκότα	καὶ ὑπάρχοντα ταῖς οὐσίαις ἢ
[5]	ἐκτός· ἡ δὲ ὑποκειμένων εἰς	συμβεβηκότα,	ὡς ὅταν φῶμεν τῶν ἀνθρώπων
[5]	πλείω πράγματα ἕλκηται· ἡ δὲ	συμβεβηκότων	εἰς ὑποκείμενα, ὡς ὅταν φῶμεν
[5]	παντὸς ὁτουοῦν, ἔπειτα περὶ τῶν	συμβεβηκότων·	ἐπισκοπεῖ δὲ αὐτὸ μὲν ὅ
[34]	κατὰ τὸ θυμικὸν τακτέον ὥσπερ	συμμαχοῦντας	τῷ λογιστικῷ· τοῖς δὲ τὰς
[34]	ἄρχοντας τοῦ λαοῦ, τοὺς δὲ	συμμάχους	τούτοις ὑπηρετεῖν καὶ τούτων προμάχεσθαι,
[32]	οὕτω δὲ ἔχει, ἕως ἂν	σύμμετρα	ὑπάρχῃ· προσελθούσης δὲ αὐτοῖς ἀμετρίας,
[10]	πάντη τέλειος· θειότης, οὐσιότης, ἀλήθεια,	συμμετρία,	ἀγαθόν. Λέγω δὲ οὐχ ὡς
[33]	ἄμετρα οὔτε ἀλλήλοις οὔτε τοῖς	συμμέτροις	δύναται ἐφαρμόσαι. Εἰσὶ δέ τινες
[10]	ἑαυτοῦ φύσει τέλεόν ἐστι καὶ	σύμμετρον·	ἀλήθεια δέ, διότι πάσης ἀληθείας
[27]	καὶ θεῖον καὶ ἐράσμιον καὶ	σύμμετρον	καὶ δαιμονίως προσκαλούμενον. Τῶν δὲ
[18]	τε καὶ εἰλικρινέστατον· ὃ γινόμενον	συμπαγὲς	τῷ ἔξωθεν, ὅμοιον ὁμοίῳ, ὁρατικὴν
[14]	δεικνύς τε καὶ φαίνων τὰ	σύμπαντα·	σελήνη δὲ ἐν τάξει δευτέρᾳ
[10]	ἀεὶ ἐνεργεῖν τῷ νῷ τοῦ	σύμπαντος	οὐρανοῦ. Ἐνεργεῖ δὲ ἀκίνητος, αὐτὸς
[10]	νοῦς κινήσει τὸν νοῦν τοῦ	σύμπαντος	οὐρανοῦ. Ἐπεὶ δὲ ὁ πρῶτος
[10]	κοσμηθεὶς ὑπὸ τοῦ πατρὸς διακοσμεῖ	σύμπασαν	φύσιν ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ.
[14]	ὁ τέλειος ἀριθμὸς καὶ χρόνος	συμπεραιοῦται	ὁπόταν ἐπὶ τὸ αὐτὸ σημεῖον
[6]	καὶ τὰ λήμματα καὶ τὰ	συμπεράσματα	ἁπλαῖ προτάσεις ὑπάρχουσιν, ὑποθετικοὶ δὲ
[27]	διάλυσιν συνεστίους θεοῖς γινομένας καὶ	συμπεριπολούσας	καὶ τὸ τῆς ἀληθείας πεδίον
[4]	μνήμη καλεῖται. Δόξα δέ ἐστι	συμπλοκὴ	μνήμης καὶ αἰσθήσεως. Ὁπόταν γὰρ
[25]	δέ φησι τὴν ψυχήν, ὅτι	σύμφυτον	ἔχει τὴν ζωὴν ἀεὶ ἐνεργοῦσαν
[25]	ἐπιφέρει τούτῳ τὸ ζῆν ὡς	σύμφυτον	ὑπάρχον ἑαυτῇ· τὸ δὲ ἐπιφέρον
[29]	οὖσα, καθ´ ἣν ὁμολογεῖ καὶ	συμφωνεῖ	πρὸς ἄλληλα τὰ τρία μέρη
[4]	γενομένῃ αἰσθήσει· καὶ ὅταν μὲν	συμφωνήσῃ	ταῦτα κατ´ ἄλληλα γενόμενα, ἀληθὴς
[29]	ἐννόμου. Ἡ δὲ δικαιοσύνη ἐστὶ	συμφωνία	τις τούτων πρὸς ἄλληλα, δύναμις
[29]	τελεία καὶ βελτίστη, εὐσχήμονα καὶ	σύμφωνον	καὶ βέβαιον παρέχουσα τὸν ἄνθρωπον
[6]	εἶναι τοῦ ὀνόματος ἢ τὴν	σύμφωνον	τῇ φύσει τοῦ πράγματος θέσιν.
[14]	τὸ συγγενὲς καὶ παραπλήσιον θεωροῦντες	σύμφωνον	τοῖς ἔργοις καὶ τὴν οὐσίαν
[34]	εὐδαίμονα καὶ ὁμονοοῦσάν τε καὶ	συμφωνοῦσαν,	ἐπιτακτική τις οὖσα καὶ ἔχουσα
[10]	ἔκ τε ὕλης καὶ τοῦ	σὺν	αὐτῇ εἴδους, ὅπερ ἐξομοιοῦται ταῖς
[15]	καὶ ἐν μέσῳ ἡ γῆ	σὺν	τῷ ἑαυτῆς ὑγρῷ. ~Ἐπεὶ δὲ
[19]	καὶ ῥύπτοντας ἁλμυρούς, τῶν δὲ	συναγόντων	τοὺς πόρους καὶ συγκρινόντων τοὺς
[25]	οὔτε θεωρήμασι καὶ τῇ τούτων	συναγωγῇ	οὔτε καθολικαῖς διαλήψεσι, παντελῶς δὲ
[12]	δὲ καὶ δεσμὸν ἔδει τινὰ	συναγωγὸν	ἀμφοτέρων ἐν μέσῳ γενέσθαι, θεῖος
[29]	ὑπὸ δειλίας ἐπισκοτούμενος καὶ τῶν	συνακολουθούντων	τῇ δειλίᾳ παθῶν, παραπλησίως οὐδὲ
[33]	ἀρετήν· ἡ δὲ μέση τοῦ	συναμφοτέρου,	ὀρεγομένη μὲν τοῦ σώματος, ὀρεγομένη
[32]	ἐκ τούτων πέπλασται. Οὐ γὰρ	συναριθμητέον	τούτοις φόβον καὶ ἐπιθυμίαν ὡς
[12]	δυοῖν ἐδέησεν αὐτῷ μεσοτήτων εἰς	συναρμογήν·	διὰ τοῦτο πυρὸς ἐν μέσῳ
[14]	καὶ τοῦτον τὸν τρόπον αὐτὸν	συνδεῖν	τε καὶ συνέχειν, κρατεῖν μέντοι
[17]	μὲν κάμψεις ἐγένοντο καὶ ἄρθρων	συνδέσεις,	διὰ δὲ σαρκὸς σκέπη αὐτοῖς
[17]	ὀστοῦν, τοῖς δὲ ὀστοῖς πρὸς	σύνδεσιν	αὐτῶν νεῦρα· καὶ διὰ νεύρων
[12]	ὃς ἑαυτόν τε καὶ τὰ	συνδούμενα	πέφυκεν ἓν ποιεῖν, ἐπίπεδός τε
[10]	εἴδους· διὰ τὸ πᾶν σῶμα	συνδύασμά	τι εἶναι ἔκ τε ὕλης
[32]	καὶ λύπη, οὐκ ἂν δὲ	συνέβαινε	τοῦτο, εἰ τὸ μὲν ἁπλῶς
[14]	τοῦ μέσου ἐπὶ τὰ πέρατα,	συνέβη	αὐτὴν τὸ σῶμα τοῦ κόσμου
[17]	ὄργανα, ὑπηρεσίαν ἐκτελέσοντα τὴν προσήκουσαν·	συνέθεσαν	δὲ τὸν μὲν μυελὸν ἐκ
[6]	μικτοὶ δὲ οἱ τὰ δύο	συνειληφότες.	Χρῆται δὲ ὁ ἀνὴρ τοῖς
[13]	κόσμου περιφορᾷ σφιγγόμενα συνωθεῖται καὶ	συνελαυνόμενα	πρὸς ἄλληλα φέρεται τὰ λεπτομερέστερα
[13]	γίνεται· τέτταρα γὰρ ἰσοσκελῆ τρίγωνα	συνελθόντα	τετράγωνον ποιεῖ, ἐξ ὁποίων ἓξ
[35]	ἀπόφασις τοῦ ὄντος, ἄλλα μετὰ	συνεμφάσεως	τῆς πρὸς ἕτερον ὅπερ καί
[34]	τούτων προμάχεσθαι, τούτοις δὲ εὐπειθῶς	συνέπεσθαι	τοὺς λοιπούς. Πέντε δέ φησιν
[28]	τε καὶ ἀστρονομίας· καὶ γεωμετρίας,	συνεπιμελουμένων	ἡμῶν καὶ τοῦ σωμάτος· διὰ
[10]	ψυχῇ· τούτῳ δὲ καὶ θεὸν	συνεπινοεῖ	διὰ τὴν ἐν τῷ τιμίῳ
[10]	τὸ αἰσθητόν, ὡς καὶ μέγεθος	συνεπινοεῖν	καὶ σχῆμα καὶ χρῶμα πολλάκις,
[17]	τούτων δὲ καὶ τὰ ἐντὸς	συνεπλέχθη	σπλάγχνα καὶ κοιλία τε καὶ
[30]	ἀφρονέστερος καὶ ἀδικώτερος· ἀλλ´ οὐδὲ	συνέπονται	αἱ κακίαι ἀλλήλαις· εἰσὶ γάρ
[7]	πλάνης καὶ ἀγνοίας ἀπαλλάττει ἡμᾶς,	συνεργοῦν	πρὸς τὴν τῆς οὐσίας γνῶσιν,
[19]	πρὸς τὴν τῶν ὀσμῶν αἴσθησιν	συνέστη·	ἔστι δὲ ἡ ὀσμή τι
[4]	ἐπιστημῶν ὁ φυσικὸς καὶ ἐπιστημονικὸς	συνέστηκε	λόγος, φύσει ἐνυπάρχων· οὐκοῦν ὄντος
[13]	οἰκείαν ὑπάρχουσαν. ~Ἐξ ὧν δὲ	συνέστηκεν	ὁ κόσμος, δύο ὑπαρχόντων, σώματος
[7]	ὡς γὰρ πρὸς ἀστρονομίαν ὄμματα	συνέστηκεν,	οὕτως ἀκοὴ πρὸς τὸ ἐναρμόνιον·
[27]	μετὰ τὴν τοῦ σώματος διάλυσιν	συνεστίους	θεοῖς γινομένας καὶ συμπεριπολούσας καὶ
[13]	πυραμίδος ἐκ τεττάρων ἰσοπλεύρων τριγώνων	συνεστώσης,	εἰς ἓξ τρίγωνα σκαληνὰ τὰ
[14]	τρόπον αὐτὸν συνδεῖν τε καὶ	συνέχειν,	κρατεῖν μέντοι τὰ ἐκτὸς αὐτῆς
[22]	φλέγμα ἀπεργάζεται. Τὸν μὲν δὴ	συνεχῆ	πυρετὸν γίνεσθαι τοῦ πυρὸς πλεονάσαντος,
[18]	ἡμῶν ῥεῦμα τῷ πλησίον ἀέρι,	συνεχόμενον	δὲ ἐντὸς ὁμαλύνει τε καὶ
[30]	ὑφεστάναι τινὰ ἄνθρωπον πάσῃ κακίᾳ	συνεχόμενον·	οὐδὲ γὰρ σῶμα οἷόν τε
[32]	καὶ ὀχλεῖσθαι, καὶ διὰ τοῦτο	συνῆπται	τῇ λύπῃ· ὅ τε ἐπιθυμῶν
[14]	τῶν μεριστῶν, ἐκ πάντων τούτων	συνηράνικε	τὴν ψυχήν· ἢ γὰρ τῷ
[4]	αἴσθησιν ὡς ἀπὸ Σωκράτους λαβὼν	συνθείη	ᾗ ἔχει περὶ Σωκράτους μνήμῃ,
[17]	μοίρας τινὰς δανειζόμενοι εἰς ἀπόδοσιν,	συνθέντες	δὲ ἀοράτοις γόμφοις ἕν τι
[4]	τοιαῦτα· καὶ τοῦτο καλεῖται δόξα,	συνθέντων	ἡμῶν τὴν προϋποκειμένην μνήμην τῇ
[5]	ἀρξάμενοι ἐπὶ τὸ ζητούμενον κατελευσόμεθα	συνθετικῷ	τρόπῳ· οἷον ζητῶν εἰ ἀθάνατός
[5]	ἀφ´ οὗ ἀρξάμενος ἐναργοῦς ὄντος	συνθήσω	τοιαύτην ἀπόδειξιν· εἰ ἡ ἀρχὴ
[18]	κυρτότητος, εἰς δὲ τὴν κοιλότητα	συνιόντων.	Οὕτω γὰρ ἐφ´ ὧν μὲν
[29]	περὶ τὸ ἄλογον ψυχῆς μέρος	συνιστάμεναι,	οἷον ἀνδρία καὶ σωφροσύνη, περὶ
[31]	ἡ ἀρετή, καθ´ ὁρμήν τινα	συνισταμένη	διάπυρον καὶ γενναίαν καὶ ἔμμονον·
[33]	οὐκ ἄλλη τίς ἐστι τῆς	συνισταμένης	κατ´ εὔνοιαν ἀντίστροφον· αὕτη δὲ
[29]	μὲν τὸ θυμικὸν τῆς ἀνδρίας	συνισταμένης,	περὶ δὲ τὸ ἐπιθυμητικὸν τῆς
[14]	ἐκείνης. ~Τὰ μὲν δὴ σώματα	συνιστάς,	ἐκ τῶν ἐμφαινομένων ἐν τῇ
[18]	κατ´ εὐθυωρίαν γινομένας φαντασίας ὡδὶ	συνίστασθαι·	ταύταις δὲ ἑπομένως καὶ τὰς
[30]	ἐν ἄλλῳ μέρει τῆς ψυχῆς	συνίσταται	ἢ ἐν μόνῳ τῷ λογιστικῷ,
[32]	οὐ κινεῖται πάθος· πάντα γὰρ	συνίσταται	ἢ κατὰ ἀγαθοῦ ἔμφασιν ἢ
[32]	γὰρ τῷ παθητικῷ τῆς ψυχῆς	συνίσταται,	καὶ τὰ ἡμέτερα ἔργα οὐδ´
[19]	γάρ τις καὶ τρόμος τότε	συνίσταται,	καὶ τὸ ἐπὶ τούτῳ πάθος
[21]	ἡ εἰσπνοή τε καὶ ἐκπνοὴ	συνίσταται.	~Νόσων δὲ αἰτίας εἶναι πολλάς·
[33]	ὅθεν καὶ ἐν τῷ λογιστικῷ	συνίσταται	τῆς ψυχῆς· θεωρήματα δ´ αὐτῆς
[19]	πάθος ἐναντιώτατα ὄντα ἐναντίοις αἰτίοις	συνίσταται.	Τὸ μὲν γὰρ ὀξύτητι τῶν
[13]	ὁποίων ἓξ τετραγώνων ὁ κύβος	συνίσταται·	τῷ δὲ δωδεκαέδρῳ εἰς τὸ
[16]	ὡς εἰς ὄχημα ἄστρον τὸ	σύννομον	ἁπάσας νόμους τοὺς εἱμαρμένους εἶπεν
[16]	δίκῃ βιώσονται καὶ εἰς τὸ	σύννομον	ἄστρον ἀφίξονται, αἱ δὲ κρατηθεῖσαι
[25]	σώματος, οὕτω καὶ ἡ ζωὴ	σύνοδος	ψυχῆς, οὔσης δηλονότι πρόσθεν, καὶ
[27]	καὶ καλόν ἐστι, δι´ ὅλων	συντάξεων	δεδήλωται, τὰ δὲ κατὰ μετοχὴν
[5]	θνητὸν καὶ ἀθάνατον, ὥστε εἰ	συντεθεῖεν	αἱ προσεχεῖς διαφοραὶ τῷ γένει
[25]	πᾶν τοὐναντίον αἰσθητόν, ὁρατόν, σκεδαστόν,	συντεθόν,	πολυειδές. Καὶ γὰρ δὴ καὶ
[18]	οὐκ ἄλλως ἢ κατὰ ἀνάκλασιν	συντελεῖσθαι,	ὡς ἂν ἔχῃ τὸ κάτοπτρον
[19]	ἀμειβόντων ἡ τῆς ὀσφρήσεως αἴσθησις	συντελεῖται.	Τήν γε μὴν γεῦσιν ποικιλωτάτων
[26]	ἑπόμενον τῇ πράξει καθ´ εἱμαρμένην	συντελεσθήσεται·	οἷον τῷ· Πάρις ἁρπάσει τὴν
[21]	τε ἀπαύστως τούτου τοῦ κύκλου	συντελουμένου	ἡ εἰσπνοή τε καὶ ἐκπνοὴ
[19]	τὸ ῥυπτικὸν ἔχοντας σφοδρὸν ὥστε	συντήκειν	πικρούς, τοὺς δὲ ἠρέμα καθαίροντάς
[22]	γὰρ ταῦτα οὐδὲν ἄλλο ἢ	σύντηξιν	εἶναι. Τὸ μὲν γὰρ φλέγμα
[22]	γὰρ φλέγμα ὑπάρχειν νέας σαρκὸς	σύντηξιν·	ἱδρῶτα δὲ καὶ τὸ δάκρυον
[4]	πάλιν αἰσθητῷ, τὴν προϋποκειμένην μνήμην	συντίθεμεν	τῇ ἐκ δευτέρου γενομένῃ αἰσθήσει
[32]	οὐδὲν οὐσιῶδες οὐδὲ προηγούμενον ἔχουσα,	συνυπάρχουσά	τε τῷ ἐναντίῳ· μίγνυται γὰρ
[27]	θεωρίας σφοδροτέραν ἕξειν ὄρεξιν· οἷς	συνῳδόν	ἐστι τὸ λέγειν, αὐτὸ μόνον
[13]	τῇ τοῦ κόσμου περιφορᾷ σφιγγόμενα	συνωθεῖται	καὶ συνελαυνόμενα πρὸς ἄλληλα φέρεται
[34]	βέλτισται τούτων καὶ πῶς ἂν	συσταῖεν.	Ἔστι δέ που παραπλησίως τῇ
[32]	παρὰ φύσιν ἐστίν, ἐκ διαστροφῆς	συστάντα	καὶ ἐθῶν μοχθηρῶν· ταῦτα δ´
[3]	καὶ τοῦδε τοῦ κόσμου τὴν	σύστασιν	φυσικόν, τὸ δὲ θεωρούμενον διὰ
[13]	ἑκατέρου ἡ δύναμις καὶ ἡ	σύστασις	διάφορος οὖσα τυγχάνει. Τὸ μὲν
[13]	ἕτερον, λέγω δὲ τὸ ἰσοσκελές,	συστατικὸν	τοῦ κύβου γίνεται· τέτταρα γὰρ
[24]	κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον δυναμένων	συστῆναι.	Ὁρᾶται δέ γε ἐπὶ μὲν
[18]	ὑπολειφθεισῶν δέ τινων κινήσεων φαντάσματα	συχνὰ	γίνεται περὶ ἡμᾶς· καὶ τὰς
[14]	σφαιρῶν οὐσῶν ἐν τῇ πλανωμένῃ	σφαίρᾳ,	ἑπτὰ σώματα ὁ θεὸς δημιουργήσας
[14]	ὑπὸ τῇ τῶν ἀπλανῶν κείμενον	σφαίρᾳ,	ὃν Κρόνου τινὲς ἐπονομάζουσιν ἀστέρα,
[14]	τῆς πλείστης οὐσίας ἐφήρμοσε ταῖς	σφαίραις	ὑπαρχούσαις ἐκ τοῦ θατέρου κύκλου
[15]	εἴς τε τὴν τῶν ἀπλανῶν	σφαίραν	καὶ εἰς τὴν τῶν πλανωμένων·
[14]	ὕπερθεν δὲ τοὺς ἄλλους κατὰ	σφαῖραν	οἰκείαν· τὸν μὲν βραδύτατον αὐτῶν
[14]	εὐθείας νοηθείσης ἀπὸ τῆς ἀπλανοῦς	σφαίρας	ἐπὶ τὴν γῆν νευούσης κατὰ
[14]	περιεχομένη ὑπὸ τῆς ἀσχίστου μεινάσης	σφαίρας	ταὐτῷ παραπλησία, ἡ δὲ σχισθεῖσα
[14]	νοερὰ ζῷα καὶ θεοὶ καὶ	σφαιρικὰ	τοῖς σχήμασιν. ~Εἰσὶ δὲ καὶ
[12]	σχῆμα δ´ αὐτῷ περιέθηκε τὸ	σφαιροειδές,	εὐμορφότατον σχημάτων καὶ πολυχωρότατον καὶ
[12]	γὰρ ἂν αὐτῷ μία μεσότης—	σφαιροειδὴς	δέ, δυοῖν ἐδέησεν αὐτῷ μεσοτήτων
[20]	κάτω. Τοῦ γὰρ παντὸς οὐρανοῦ	σφαιροειδοῦς	ὄντος καὶ ἀπηκριβωμένου ὁμαλῶς κατὰ
[14]	ἐπὶ ταύτης θεωρεῖσθαι. Ἑπτὰ τοίνυν	σφαιρῶν	οὐσῶν ἐν τῇ πλανωμένῃ σφαίρᾳ,
[13]	διότι τῇ τοῦ κόσμου περιφορᾷ	σφιγγόμενα	συνωθεῖται καὶ συνελαυνόμενα πρὸς ἄλληλα
[15]	περὶ τὸν διὰ παντὸς τεταμένον	σφιγγομένη	πόλον, ἡμέρας φύλαξ καὶ νυκτός,
[33]	ἐπὶ τὸ καλὸν γινόμεναι, εἰ	σφοδραί	τε καὶ διάπυροι· κτήσεται δὲ
[19]	τοὺς δὲ τὸ ῥυπτικὸν ἔχοντας	σφοδρὸν	ὥστε συντήκειν πικρούς, τοὺς δὲ
[27]	καταφρονῆσαι, τῆς δὲ τούτων θεωρίας	σφοδροτέραν	ἕξειν ὄρεξιν· οἷς συνῳδόν ἐστι
[12]	ἀγένητον καὶ ἄφθαρτον, ὂν τρόπον	σφραγῖδος	μιᾶς ἐκμαγεῖα γίνεται πολλὰ καὶ
[7]	τὴν τοῦ ὄντος ἐπάνοδον, ἀλλὰ	σχεδόν	τι τῆς περὶ τὰ αἰσθητὰ
[7]	τῶν ἀνθρώπων πρὸς τοὺς θεοὺς	σχέσις·	τοῦ δὲ μαθηματικοῦ τὸ ἐπεσκέφθαι
[13]	ἔσχε, τὸ δὲ τοῦ κύβου	σχῆμα	ἀπεδίδου τῇ γῇ, στερεωτάτῃ ὑπαρχούσῃ
[12]	τε καὶ οὐδενὸς ἔξωθεν δεόμενον·	σχῆμα	δ´ αὐτῷ περιέθηκε τὸ σφαιροειδές,
[13]	δωδεκαέδρῳ· καὶ καθὸ μὲν πυραμίδος	σχῆμα	ἔλαβεν ἡ ὕλη, πῦρ ἐγένετο,
[6]	ζῷον) καὶ κατὰ τὸ πρῶτον	σχῆμα	ἐρωτᾷ λόγους πολλάκις ὁ Πλάτων
[8]	σχηματιζομένην ὑπὸ τούτων, μηδὲν ἴδιον	σχῆμα	ἔχουσαν μηδὲ ποιότητα. Οὐ γὰρ
[23]	τε ἀπονείμαντες αὐτῷ τὴν κεφαλήν,	σχῆμα	ἔχουσαν μιμούμενον τὸ τοῦ παντός,
[10]	ὡς καὶ μέγεθος συνεπινοεῖν καὶ	σχῆμα	καὶ χρῶμα πολλάκις, οὐ καθαρῶς
[6]	Κατὰ δὲ τὸ δεύτερον ὑποθετικὸν	σχῆμα,	ὃ οἱ πλεῖστοι τρίτον φασί,
[6]	μὴν καὶ κατὰ τὸ τρίτον	σχῆμα,	πρός τινων δὲ δεύτερον, καθ´
[14]	καὶ θεοὶ καὶ σφαιρικὰ τοῖς	σχήμασιν.	~Εἰσὶ δὲ καὶ ἄλλοι δαίμονες,
[12]	τὰ μέρη κοσμήσας αὐτοῦ καὶ	σχήμασιν,	ὥστε διακρῖναι ὅπως νῦν ἔχει
[13]	ὑπαρχούσῃ καὶ ἑδραιοτάτῃ· τῷ δὲ	σχήματι	τῷ δωδεκαέδρῳ πρὸς τὸ πᾶν
[8]	καὶ ἐκτυπουμένην καθάπερ ἐκμαγεῖον καὶ	σχηματιζομένην	ὑπὸ τούτων, μηδὲν ἴδιον σχῆμα
[6]	ἐστιν οὔτε στρογγύλον· εἰ μετέχει	σχήματος,	ἢ εὐθύ ἐστιν ἢ στρογγύλον·
[6]	ἐστιν οὔτε στρογγύλον, τὸ μετέχον	σχήματος	ἢ εὐθύ ἐστιν ἢ στρογγύλον,
[6]	μὴ ἔχει μέρη, οὐ μετέχει	σχήματος·	καὶ μὴν καὶ κατὰ τὸ
[6]	εἰ μὴ ἔχει πέρας, οὐδὲ	σχήματος	μετέχει· εἰ ἄρα μὴ ἔχει
[6]	ἔχει μέρη τὸ ἕν, οὐδὲ	σχήματος	μετέχει. Κατὰ δὲ τὸ δεύτερον
[6]	ἄρα μὴ ἔχει μέρη, οὔδε	σχήματος	μετέχει· κατὰ δὲ τὸ τρίτον
[6]	μέσα καὶ τελευτὴν ἔχον καὶ	σχήματος	μετέχει· τὸ δὲ ἡγούμενον· τὸ
[13]	ὕλη, πῦρ ἐγένετο, τμητικωτάτου τοῦ	σχήματος	ὄντος καὶ ἐξ ἐλαττόνων τριγώνων,
[6]	σχήματος ποιόν ἐστι, τὸ μετέχον	σχήματος	πεπεράτωται, τὸ ἄρα ποιὸν πεπεράτωται.
[6]	τῷ αὐτῷ βιβλίῳ· τὸ μετέχον	σχήματος	ποιόν ἐστι, τὸ μετέχον σχήματος
[12]	αὐτῷ περιέθηκε τὸ σφαιροειδές, εὐμορφότατον	σχημάτων	καὶ πολυχωρότατον καὶ εὐκινητότατον· καὶ
[6]	καὶ Ἱππίαν. Τῶν δὲ κατηγορικῶν	σχημάτων	ὄντων τριῶν, καὶ τοῦ μὲν
[17]	κεφαλὴν ἐναντίως καταπλέκουσιν ἀλλήλαις ἀπαντῶσαι,	σχίζονταί	τε τοὐντεῦθεν ἐπὶ πολλά. Ἐργασάμενοι
[14]	σφαίρας ταὐτῷ παραπλησία, ἡ δὲ	σχισθεῖσα	θατέρῳ. Ἡ μὲν γὰρ τοῦ
[27]	τε καὶ ἀποτυφλούμενον κρεῖττον ὂν	σώζεσθαι	μυρίων ὀμμάτων, δυνατοὺς γίνεσθαι ἐπορέξασθαι
[33]	δὲ ἰσότης αὕτη οὐκ ἄλλως	σώζεται	ἢ κατὰ τὴν τοῦ ἤθους
[4]	ἐξίτηλος γένηται, ἀλλ´ ἔμμονος καὶ	σωζόμενος,	ἡ τούτου σωτηρία μνήμη καλεῖται.
[4]	Πλάτωνι οἰηθῇ κατά τινα ὁμοιότητα	Σωκράτει	πάλιν ἐντυγχάνειν, ἔπειτα τὴν ἀπὸ
[4]	καὶ ἐν ἑαυτοῖς λέγομεν φέρε	Σωκράτης,	ἵππος, πῦρ, καὶ ὅσα τοιαῦτα·
[6]	περιπατεῖ· ἀπόφασις δὲ τὸ τοιοῦτον·	Σωκράτης	οὐ περιπατεῖ. Τῆς δὲ ἀποφάσεως
[6]	ἀπόφασις. Κατάφασις μὲν τὸ τοιοῦτον·	Σωκράτης	περιπατεῖ· ἀπόφασις δὲ τὸ τοιοῦτον·
[4]	Ἂν γὰρ ἔχων τις μνήμην	Σωκράτους	ἐντυχὼν Πλάτωνι οἰηθῇ κατά τινα
[9]	οὔτε τῶν κατὰ μέρος, οἷον	Σωκράτους	καὶ Πλάτωνος, ἀλλ´ οὐδὲ τῶν
[4]	ἀπὸ Πλάτωνος αἴσθησιν ὡς ἀπὸ	Σωκράτους	λαβὼν συνθείη ᾗ ἔχει περὶ
[4]	λαβὼν συνθείη ᾗ ἔχει περὶ	Σωκράτους	μνήμῃ, ψευδὴς γίνεται ἡ δόξα·
[8]	εἰδῶν· τοιαύτη δ´ οὖσα οὔτε	σῶμα	ἂν εἴη οὔτε ἀσώματον, δυνάμει
[13]	οὖσα τυγχάνει. Τὸ μὲν γὰρ	σῶμα	αὐτοῦ ἐκ πυρὸς γέγονε καὶ
[31]	τῷ νενοσηκότι ὑποσχεῖν ἰατρῷ τὸ	σῶμα	εἰς θεραπείαν· πᾶσα γὰρ κόλασις
[11]	ποιότης ἐν ὑποκειμένῳ, οὐδὲν δὲ	σῶμα	ἐν ὑποκειμένῳ, οὐκ ἄρα σῶμα
[17]	δὲ ἀοράτοις γόμφοις ἕν τι	σῶμα	ἐργασάμενοι, τῆς καταπεμφθείσης ψυχῆς τὸ
[10]	αὐτὸν ὑποληπτέον· καὶ γάρ, εἰ	σῶμά	ἐστι, καὶ φθαρτὸς ἔσται καὶ
[10]	θεός. Καὶ αὐτόθεν δέ· εἰ	σῶμά	ἐστιν, ἐξ ὕλης ἂν ὑπάρχοι·
[11]	σῶμα ἐν ὑποκειμένῳ, οὐκ ἄρα	σῶμα	ἡ ποιότης· ἔτι ποιότης ποιότητι
[11]	ὑποκείμενον, ἀλλὰ συμβεβηκός· οὐκ ἄρα	σῶμα	ἡ ποιότης. Πᾶσα ποιότης ἐν
[10]	τὸ ἐπίπεδον πρότερον ἢ τὸ	σῶμα,	καὶ ἡ γραμμὴ πρότερον ἢ
[25]	δέ πως οἰκειότητα πρὸς ἄλληλα	σῶμα	καὶ ψυχή, ὡς πῦρ καὶ
[10]	κἀκ τούτων ἀποδειχθήσεται· εἰ γὰρ	σῶμα	ὁ θεός, ἐξ ὕλης ἂν
[30]	πάσῃ κακίᾳ συνεχόμενον· οὐδὲ γὰρ	σῶμα	οἷόν τε εἶναι ἔχον πάσας
[11]	σώματι, σῶμά τε σώματος καθόσον	σῶμα	οὐδενὶ διαφέρει, ποιότητι δὲ διαφέρει
[25]	ἀσύνθετος, ἀδιάλυτος, ἀσκέδαστος· τὸ δὲ	σῶμα	πᾶν τοὐναντίον αἰσθητόν, ὁρατόν, σκεδαστόν,
[23]	παντός, ὑπέθεσαν δὲ τὸ ἄλλο	σῶμα	πρὸς ὑπηρεσίαν ὡς ὄχημα προσφύσαντες,
[10]	καὶ εἴδους· διὰ τὸ πᾶν	σῶμα	συνδύασμά τι εἶναι ἔκ τε
[11]	ποιότητι ἐναντίον, οὐ μὴν καὶ	σῶμα	σώματι, σῶμά τε σώματος καθόσον
[5]	περὶ ψυχήν, τὰ δὲ περὶ	σῶμα,	τὰ δὲ ἐκτός· ἡ δὲ
[11]	οὐ μὴν καὶ σῶμα σώματι,	σῶμά	τε σώματος καθόσον σῶμα οὐδενὶ
[14]	τὰ πέρατα, συνέβη αὐτὴν τὸ	σῶμα	τοῦ κόσμου κύκλῳ διὰ παντὸς
[4]	τὸ ἐμβιβασθῆναι εἰς τόδε τὸ	σῶμα·	τούτων δὲ ἡ μὲν πρὸ
[11]	τρόπον δεικνύοιντ´ ἂν ἀσώματοι. Πᾶν	σῶμα	ὑποκείμενόν ἐστιν, ἡ δὲ ποιότης
[17]	καὶ οὕτως ἐπὶ πᾶν τὸ	σῶμα	χωροῦντα κατὰ τὰς οἰκείας μεταβολάς·
[8]	εἴη οὔτε ἀσώματον, δυνάμει δὲ	σῶμα,	ὡς καὶ τὸν χαλκὸν ὑπακούομεν
[10]	γάρ τις τὸ ἐπὶ τοῖς	σώμασι	καλόν, μετὰ τοῦτο μέτεισιν ἐπὶ
[25]	ἠκολούθησε τὸ εἰσκρίνεσθαι αὐτὰς τοῖς	σώμασι,	παρεμφυομένας ταῖς τῶν ἐμβρύων διαπλαστικαῖς
[19]	ἐπὶ τούτῳ πάθος ἐν τοῖς	σώμασι	ῥῖγος ὑπάρχει. ~Βαρὺ δὲ καὶ
[11]	μὰ Δία σώματι· οὐκ ἄρα	σώματα	αἱ ποιότητες. Εὐλογώτατόν τε, ὡς
[11]	αἱ ποιότητες, δύο καὶ τρία	σώματα	ἔσται ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ,
[11]	ἡ ποιότης. Εἴ γε μὴν	σώματα	καὶ αἱ ποιότητες, δύο καὶ
[25]	διαπλαστικαῖς φύσεσι, καὶ διαμείβειν πολλὰ	σώματα	καὶ ἀνθρώπινα καὶ οὐκ ἀνθρώπινα,
[11]	τὰ ἀσώματα· παθητὰ γὰρ τὰ	σώματα	καὶ ῥευστὰ καὶ οὐκ ἀεὶ
[5]	ἂν ἀπὸ τοῦ περὶ τὰ	σώματα	καλοῦ μετίωμεν ἐπὶ τὸ ἐν
[14]	ἀμέριστον, καὶ ἄλλην περὶ τὰ	σώματα	μεριστὴν ὑπεστήσατο, ἐμφαίνων ὅτι ἑκατέρας
[14]	ἐν τῇ πλανωμένῃ σφαίρᾳ, ἑπτὰ	σώματα	ὁ θεὸς δημιουργήσας ὁρατὰ ἐκ
[28]	καὶ πρὸς εἰρήνην εὔθετα τὰ	σώματα	παρασκευάσει. ~Θείου δὲ χρήματος τῆς
[14]	ὑπ´ ἐκείνης. ~Τὰ μὲν δὴ	σώματα	συνιστάς, ἐκ τῶν ἐμφαινομένων ἐν
[17]	τὸν ἄνθρωπον καὶ ἐνδήσαντες τῷ	σώματι	αὐτοῦ τὴν ψυχὴν δεσπόσουσαν αὐτοῦ,
[33]	ἤπερ θεὸν μηδέποτε ἐν γηΐνῳ	σώματι	γεγενημένον, διαπορθμεύοντα τὰ παρὰ θεῶν
[4]	ἡ μὲν πρὸ τοῦ ἐν	σώματι	γενέσθαι τὴν ψυχὴν αὐτὸ τοῦτο
[4]	πρὸ τοῦ ἐν τῷδε τῷ	σώματι	γενέσθαι τὴν ψυχήν, θεωρούσης αὐτῆς
[17]	πρὸς αὐτὸ τὸ εὔχρηστον τῷ	σώματι.	Ἐκ τούτων δὲ καὶ τὰ
[4]	ἐκαλεῖτο, γενομένης δὲ αὐτῆς ἐν	σώματι	ἡ τότε λεγομένη νόησις νῦν
[11]	διαφέρει καὶ οὐ μὰ Δία	σώματι·	οὐκ ἄρα σώματα αἱ ποιότητες.
[25]	καὶ ἦν πρὸ τοῦ περιπεσεῖν	σώματι,	πιθανώτατον ἀίδιον αὐτὴν εἶναι, οὐ
[11]	ἐναντίον, οὐ μὴν καὶ σῶμα	σώματι,	σῶμά τε σώματος καθόσον σῶμα
[12]	δύναμιν, διανοηθεὶς πρῶτον μὲν ὅτι	σωματοειδὲς	χρὴ τὸ γενόμενον εἶναι καὶ
[33]	οὔτε ἀστεῖος, ὅθεν καὶ τὸν	σωματοποιούμενον	Ἔρωτα δαίμονά τινα μᾶλλον φατέον
[4]	αἴσθησίς ἐστι πάθος ψυχῆς διὰ	σώματος	ἀπαγγελτικὸν προηγουμένως τῆς πεπονθυίας δυνάμεως·
[2]	πρᾶξις ψυχῆς λογικῆς ἐνέργεια διὰ	σώματος	γινομένη. Ἡ ψυχὴ δὴ θεωροῦσα
[28]	γεωμετρίας, συνεπιμελουμένων ἡμῶν καὶ τοῦ	σωμάτος·	διὰ γυμναστικῆς, ἥτις καὶ πρὸς
[27]	ἀναμέστους καὶ μετὰ τὴν τοῦ	σώματος	διάλυσιν συνεστίους θεοῖς γινομένας καὶ
[25]	ψυχῆς, οὔσης δηλονότι πρόσθεν, καὶ	σώματος·	εἰ δὲ καὶ ἔσται μετὰ
[1]	λύσις καὶ περιαγωγὴ ψυχῆς ἀπὸ	σώματος,	ἐπὶ τὰ νοητὰ ἡμῶν τρεπομένων
[23]	καὶ ἀθάνατον, κατῴκισαν ἐπὶ τοῦ	σώματος	ἐπὶ τῆς οἷον ἀκροπόλεως, ἄρχον
[13]	τοῦτο δὲ μηδὲν κενὸν ὑπολείπεται	σώματος	ἔρημον, καὶ ἡ ἀνωμαλότης δὲ
[33]	μὲν γὰρ φαύλη μόνου τοῦ	σώματός	ἐστι, τοῦ ἡδέος ἡττωμένη καὶ
[4]	ἀλλὰ τὴν ὅτε χωρὶς τοῦ	σώματος	ἦν ἡ ψυχή, ἥτις, ὡς
[11]	καὶ σῶμα σώματι, σῶμά τε	σώματος	καθόσον σῶμα οὐδενὶ διαφέρει, ποιότητι
[13]	συνέστηκεν ὁ κόσμος, δύο ὑπαρχόντων,	σώματος	καὶ ψυχῆς, ὧν τὸ μὲν
[30]	εἶναι ἔχον πάσας τὰς τοῦ	σώματος	κακίας ἐν ἑαυτῷ. Παραδεκτέον δὲ
[33]	τοῦ συναμφοτέρου, ὀρεγομένη μὲν τοῦ	σώματος,	ὀρεγομένη δὲ καὶ τοῦ κάλλους
[25]	ὁ θάνατος διάκρισις ψυχῆς ἀπὸ	σώματος,	οὕτω καὶ ἡ ζωὴ σύνοδος
[2]	καὶ τὸ πρακτικὸν διὰ τοῦ	σώματος	περαινόμενα κωλυθῆναί τε δύναται καὶ
[21]	καὶ διὰ τῶν ἄλλων τοῦ	σώματος	πόρων καὶ τῷ λόγῳ θεωρητῶν
[25]	ἡ ψυχὴ διὰ μὲν τοῦ	σώματος	πρὸς τῷ αἰσθητῷ γινομένη ἰλιγγιᾷ
[16]	ᾖ· ὅτι τὰ πάθη ἀπὸ	σώματος	προσφύσεται θνητά· πρῶτα μὲν αἰσθήσεις,
[32]	ἡδονῶν, τὰ μὲν διὰ τοῦ	σώματος,	τὰ δὲ διὰ τῆς ψυχῆς·
[27]	πλοῦτον καὶ βασιλείαν μεγάλην καὶ	σώματος	ὑγείαν καὶ εὐρωστίαν καὶ κάλλος,
[27]	σκιὰς ὁρῶσι τῶν παρ´ ἡμῖν	σωμάτων,	οἰομένοις δὲ σαφῶς ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν
[19]	παρὰ τὰς βάσεις αὐτῶν τῶν	σωμάτων·	τὰ μὲν γὰρ ἔχοντα μείζονας
[7]	νοητῶν· ἀλλὰ δόξαν μὲν τῶν	σωμάτων	φησίν, ἐπιστήμην δὲ τῶν πρώτων,
[4]	ἔμμονος καὶ σωζόμενος, ἡ τούτου	σωτηρία	μνήμη καλεῖται. Δόξα δέ ἐστι
[29]	δὲ ἀνδρία ἐστι δόγματος ἐννόμου	σωτηρία	περὶ τοῦ δεινοῦ τε καὶ
[3]	περὶ πόλιν καὶ τὴν ταύτης	σωτηρίαν·	τούτων τὸ μὲν πρῶτον ἠθικὸν
[28]	Φαίδωνι ὁμοίωσιν θεῷ λέγει τὸ	σώφρονα	ἅμα καὶ δίκαιον γενέσθαι, οὕτω
[1]	τούτοις δὲ καὶ φύσει πως	σώφρονα	εἶναι καὶ κατὰ τὸ παθητικὸν
[29]	ἀνδρία, τοῦ δὲ ἐπιθυμητικοῦ ἡ	σωφροσύνη.	Ἡ μὲν δὴ φρόνησίς ἐστιν
[29]	μέρος συνιστάμεναι, οἷον ἀνδρία καὶ	σωφροσύνη,	περὶ μὲν τὸ θυμικὸν τῆς
[29]	κακῶν καὶ οὐδετέρων, ἡ δὲ	σωφροσύνη	τάξις περὶ τὰς ἐπιθυμίας καὶ
[1]	ἀρεταῖς εἴωθεν ὀνομάζειν ὁ Πλάτων,	σωφροσύνῃ	τε καὶ ἀνδρείᾳ καὶ δικαιοσύνῃ.
[1]	καὶ πρὸς ἐλευθερίαν καὶ πρὸς	σωφροσύνην,	προσεῖναι δὲ αὐτῷ καὶ εὐμάθειαν
[28]	ἀρετὴν ἐπιτετηδευκότες, ἣν δὴ καλοῦσι	σωφροσύνην	τε καὶ δικαιοσύνην. Ποτὲ μὲν
[29]	τινὰ εἶναι καὶ εὐπείθειαν τὴν	σωφροσύνην,	τοιοῦτόν τι παρίσταμεν, ὅτι δύναμίς
[29]	τῶν τριῶν ἀρετῶν, φρονήσεως, ἀνδρίας,	σωφροσύνης·	ἄρχοντος μὲν τοῦ λογισμοῦ, τῶν
[29]	περὶ δὲ τὸ ἐπιθυμητικὸν τῆς	σωφροσύνης.	Ἑτέρου γὰρ ὄντος τοῦ τε

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 27/05/2010