HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Albinus (-os) de Smyrne, Épitomé de la philosophie de Platon

Liste des contextes (ordre alphabétique)

ι = 52 formes différentes pour 71 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[31]   εἰς θεραπείαν· πᾶσα γὰρ κόλασις ἰατρεία τίς ἐστιν ἡμαρτηκυίας ψυχῆς. ~Ἐπεὶ

[31]   ὡς καὶ τῷ νενοσηκότι ὑποσχεῖν ἰατρῷ τὸ σῶμα εἰς θεραπείαν· πᾶσα

[12]   καὶ κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῇ ἰδέᾳ εἰκασμένον μιᾷ οὔσῃ, πρός τε

[10]   καὶ αὕτη ἡ ἐνέργεια αὐτοῦ ἰδέα ὑπάρχει. Καὶ μὴν ὁ πρῶτος

[9]   πάντων θεοῦ. Ἔστι δὲ ἡ ἰδέα ὡς μὲν πρὸς θεὸν νόησις

[9]   τί ἂν ἄλλο εἴη ἢ ἰδέα; ὥστε εἶεν ἂν αἱ ἰδέαι.

[9]   εἰ δὲ τοῦτο, εἰσὶν αἱ ἰδέαι· ἀλλὰ μὴν διαφέρει νοῦς δόξης

[9]   ἰδέα; ὥστε εἶεν ἂν αἱ ἰδέαι. Ἀλλὰ μὴν καὶ εἰ νοῦς

[9]   ἀληθοῦς· ὥστε εἶεν ἂν αἱ ἰδέαι. ~Ἑξῆς δὲ περὶ τῆς τρίτης

[9]   εἰ δὲ τοῦτο, εἰσὶν αἱ ἰδέαι· καὶ γὰρ εἰ ἄμετρος ὑπάρχει

[9]   αὐτοτελεῖς. Ὅτι δέ εἰσιν αἱ ἰδέαι, καὶ οὕτω παραμυθοῦνται· εἴτε γὰρ

[9]   εἰ δὲ τοῦτο, εἰσὶν αἱ ἰδέαι μέτρα τινὰ ἄϋλα ὑπάρχουσαι. Ἔτι

[4]   μὲν πρῶτα ὑπάρχει, ὡς αἱ ἰδέαι, τὰ δὲ δεύτερα, ὡς τὰ

[10]   αὐτῇ εἴδους, ὅπερ ἐξομοιοῦται ταῖς ἰδέαις καὶ μετέχει αὐτῶν δύσφραστον δή

[12]   τοῦ θεοῦ δεδημιουργῆσθαι πρός τινα ἰδέαν κόσμου ἀποβλέποντος, παράδειγμα ὑπάρχουσαν τοῦδε

[9]   ὕλῃ περιτίθησιν. Ὁρίζονται δὲ τὴν ἰδέαν παράδειγμα τῶν κατὰ φύσιν αἰώνιον.

[33]   τῆς ἐρωτικῆς εἰς τὰς τρεῖς ἰδέας διῃρημένης τὰς προειρημένας, ἡ τοῦ

[9]   καὶ ὑπερέχοντος· εἶναι γὰρ τὰς ἰδέας νοήσεις θεοῦ αἰωνίους τε καὶ

[9]   Πλάτωνος ἀρέσκει τῶν τεχνικῶν εἶναι ἰδέας, οἷον ἀσπίδος ἢ λύρας, οὔτε

[12]   εἰκόνες μυρίαι ἐπὶ μυρίαις, τῆς ἰδέας οὔσης αἰτίας ἀρχὴν τοῦ εἶναι

[12]   τινὰ δεῖ παραδείγματα εἶναι τὰς ἰδέας, ὧν καὶ τὰς ἐπιστήμας γίνεσθαι

[7]   ὄν, ὕπαρ δὲ αὐτὸ ἀδυνατοῦσιν ἰδεῖν, ἀγνοοῦσαι τάς τε ἀρχὰς καὶ

[7]   μεταβαίνειν ἐπ´ ἐκεῖνα, ἃ ἔστιν ἰδεῖν μόνῳ τῷ τῆς ψυχῆς λογισμῷ.

[9]   τε παραδειγματικήν, τουτέστι τὴν τῶν ἰδεῶν, καὶ τὴν τοῦ πατρός τε

[14]   ἄλλοι καθ´ ἕνα ἕκαστον περιόδοις ἰδίαις κέχρηνται, αἵτινες θεωρηταὶ οὐ τοῖς

[14]   πλανῆται ἀναλόγως κατὰ μοῖραν ἕκαστος ἰδίαν. Καὶ σελήνη μὲν μηνὸς μέτρον

[25]   ψυχὴ οὐ φθείρεται ὑπὸ τῆς ἰδίας κακίας, οὐδὲ ὑπὸ τῆς ἄλλου

[24]   λόγον τὰ μέρη αὐτῆς τόποις ἰδίοις διανενέμηται, μάθοιμεν ἂν ἐντεῦθεν. Πρῶτον

[30]   μήτε ἐπιστῆμαι εἰσίν· οὐδὲ γὰρ ἴδιον θεώρημα ἔχουσιν· ἡ μέντοι φρόνησις,

[8]   καὶ σχηματιζομένην ὑπὸ τούτων, μηδὲν ἴδιον σχῆμα ἔχουσαν μηδὲ ποιότητα. Οὐ

[8]   ἀναισθησίας καὶ νόθῳ λογισμῷ ληπτόν· ἰδιότητα δ´ ἔχειν τοιαύτην, ὥστε πᾶσαν

[29]   μερῶν τῆς ψυχῆς κατ´ οἰκείαν ἰδιότητα κατεσταλμένων ὑπὸ τοῦ λογισμοῦ καὶ

[6]   τοῖς δὲ ἐριστικοῖς πρὸς τοὺς ἰδίως λεγομένους ἐριστικούς, οἷον Εὐθύδημον φέρε

[18]   τόπους, περὶ ὧν ὕστερον εἰρήσεται. ~Ἱδρύσαντες δὲ περὶ τὸ πρόσωπον τὰ

[22]   φλέγμα ὑπάρχειν νέας σαρκὸς σύντηξιν· ἱδρῶτα δὲ καὶ τὸ δάκρυον ὥσπερ

[22]   κερασθὲν χολῇ μελαίνῃ τὴν καλουμένην ἱερὰν νόσον ἐπάγει, τὸ δὲ ὀξὺ

[14]   ἔταξε, ἑωσφόρον δὲ καὶ τὸν ἱερὸν Ἑρμοῦ λεγόμενον ἀστέρα εἰς τὸν

[30]   ἢ φαύλους. Τοὺς γὰρ ἐφ´ ἱκανὸν προκόπτοντας τοιούτους εἶναι· οὐ γὰρ

[6]   τῷ Κρατύλῳ διεξέρχεται· ἁπλῶς δὲ ἱκανώτατος ὁ ἀνὴρ καὶ θαυμαστὴς τῆς

[25]   σώματος πρὸς τῷ αἰσθητῷ γινομένη ἰλιγγιᾷ τε καὶ ταράττεται καὶ οἷον

[14]   ὄντων ἀρχὰς εἰκότως ἐγκατέταξεν αὐτῇ, ἵν´ ἀεὶ τῶν ὑποπιπτόντων ἕκαστον κατὰ

[5]   τὸ πολὺ πέλαγος τοῦ καλοῦ, ἵνα οὕτω μετιόντες εὕρωμεν λοιπὸν τὸ

[14]   τὸν ἰσοταχῆ μὲν ἡλίῳ κύκλον ἰόντα, τούτου δὲ ἀφεστῶτα· ὕπερθεν δὲ

[28]   εἰσι καὶ εἰς βέλτιστον τόπον ἰόντες οἱ τὴν δημοτικήν τε καὶ

[17]   στόμαχον, ἡ δὲ εἰς πνεύμονα ἰοῦσα. Διοικεῖται δὲ τὰ σιτία κατὰ

[17]   δὲ φλέβες παρὰ τὴν ῥάχιν ἰοῦσαι τὴν κεφαλὴν ἐναντίως καταπλέκουσιν ἀλλήλαις

[34]   πεδίοις· ἔνιοι δ´ αὐτῶν καὶ ἱππασίαν ἂν ἐπασκοῖεν. Ἐν ταύτῃ δὲ

[6]   ἐριστικούς, οἷον Εὐθύδημον φέρε καὶ Ἱππίαν. Τῶν δὲ κατηγορικῶν σχημάτων ὄντων

[6]   σημανεῖ τὸ ὀρθόν, οἷον εἰ ἵππον θείμεθα ἀνθρώπῳ ὄνομα. Καὶ γάρ

[12]   νοεῖσθαι καὶ παρὰ πάντας ἵππους ἵππον, καὶ κοινῶς παρὰ τὰ ζῷα

[4]   ἐν ἑαυτοῖς λέγομεν φέρε Σωκράτης, ἵππος, πῦρ, καὶ ὅσα τοιαῦτα· καὶ

[12]   τινα νοεῖσθαι καὶ παρὰ πάντας ἵππους ἵππον, καὶ κοινῶς παρὰ τὰ

[30]   τῶν κακιῶν, οὐδὲ τὰ ἁμαρτήματα ἴσα ἂν εἴη. ἀλλὰ τὰ μὲν

[16]   ψυχὰς ὁ τῶν ὅλων δημιουργὸς ἰσαρίθμους τοῖς ἄστροις· ἐμβιβάσας τε ὡς

[18]   ὁρᾶται, ἐφ´ ὧν δὲ κατὰ ἴσον, ἐφ´ ὧν δὲ τὰ κάτω

[13]   τῆς μὲν πυραμίδος ἐκ τεττάρων ἰσοπλεύρων τριγώνων συνεστώσης, εἰς ἓξ τρίγωνα

[15]   ὑπάρχουσα, μένουσα δὲ διὰ τὸ ἰσόρροπόν τι εἶναι χρῆμα ἐν μέσῳ

[13]   δὲ ἕτερον, λέγω δὲ τὸ ἰσοσκελές, συστατικὸν τοῦ κύβου γίνεται· τέτταρα

[13]   τὸ μὲν σκαληνόν, τὸ δὲ ἰσοσκελές· τοῦ σκαληνοῦ μίαν μὲν γωνίαν

[13]   τοῦ κύβου γίνεται· τέτταρα γὰρ ἰσοσκελῆ τρίγωνα συνελθόντα τετράγωνον ποιεῖ, ἐξ

[14]   Ἑρμοῦ λεγόμενον ἀστέρα εἰς τὸν ἰσοταχῆ μὲν ἡλίῳ κύκλον ἰόντα, τούτου

[33]   ἑαυτὸν εὖ πράττειν. Ἡ δὲ ἰσότης αὕτη οὐκ ἄλλως σώζεται ἢ

[6]   δυνάμει· εἰ λαβόντες τὴν τοῦ ἴσου ἐπιστήμην μὴ ἐπιλελήσμεθα, ἐπιστάμεθα, εἰ

[27]   οἷον ὑγιείας κἄλλους τε καὶ ἰσχύος καὶ πλούτου καὶ τῶν παραπλησίων

[7]   εἰδώλων· ἐπεὶ δὲ ἡ διαλεκτικὴ ἰσχυρότατον τῶν μαθημάτων, ἅτε καὶ περὶ

[10]   οὖν ὑφ´ ἑτέρου, ἐκεῖνο αὐτοῦ ἰσχυρότερον ἔσται, εἰ δὲ ὑφ´ ἑαυτοῦ,

[9]   ἕκαστος ἐν αὐτῷ τὸ παράδειγμα ἴσχων τῶν τεχνιτῶν τὴν τούτου μορφὴν

[14]   τὸ νοερὸν τοῦ μὴ νοεροῦ, ἴσως οὐχ οἵου τε ὄντος νοῦ

[36]   τὴν Πλάτωνος δογματοποιΐαν εἰρῆσθαι· ὧν ἴσως τὰ μὲν τεταγμένως εἴρηται, τὰ

[13]   ἐκινεῖτο μὲν τὸ πρῶτον τοῖς ἴχνεσιν ἀτάκτως, εἶτα ὑπὸ τοῦ θεοῦ

[12]   πρὸς ἀέρα τε καὶ ὕδωρ, ἴχνη μὲν τέως ἔχοντα καὶ τὸ

Chapitre
[31]	εἰς θεραπείαν· πᾶσα γὰρ κόλασις	ἰατρεία	τίς ἐστιν ἡμαρτηκυίας ψυχῆς. ~Ἐπεὶ
[31]	ὡς καὶ τῷ νενοσηκότι ὑποσχεῖν	ἰατρῷ	τὸ σῶμα εἰς θεραπείαν· πᾶσα
[12]	καὶ κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῇ	ἰδέᾳ	εἰκασμένον μιᾷ οὔσῃ, πρός τε
[10]	καὶ αὕτη ἡ ἐνέργεια αὐτοῦ	ἰδέα	ὑπάρχει. Καὶ μὴν ὁ πρῶτος
[9]	πάντων θεοῦ. Ἔστι δὲ ἡ	ἰδέα	ὡς μὲν πρὸς θεὸν νόησις
[9]	τί ἂν ἄλλο εἴη ἢ	ἰδέα;	ὥστε εἶεν ἂν αἱ ἰδέαι.
[9]	εἰ δὲ τοῦτο, εἰσὶν αἱ	ἰδέαι·	ἀλλὰ μὴν διαφέρει νοῦς δόξης
[9]	ἰδέα; ὥστε εἶεν ἂν αἱ	ἰδέαι.	Ἀλλὰ μὴν καὶ εἰ νοῦς
[9]	ἀληθοῦς· ὥστε εἶεν ἂν αἱ	ἰδέαι.	~Ἑξῆς δὲ περὶ τῆς τρίτης
[9]	εἰ δὲ τοῦτο, εἰσὶν αἱ	ἰδέαι·	καὶ γὰρ εἰ ἄμετρος ὑπάρχει
[9]	αὐτοτελεῖς. Ὅτι δέ εἰσιν αἱ	ἰδέαι,	καὶ οὕτω παραμυθοῦνται· εἴτε γὰρ
[9]	εἰ δὲ τοῦτο, εἰσὶν αἱ	ἰδέαι	μέτρα τινὰ ἄϋλα ὑπάρχουσαι. Ἔτι
[4]	μὲν πρῶτα ὑπάρχει, ὡς αἱ	ἰδέαι,	τὰ δὲ δεύτερα, ὡς τὰ
[10]	αὐτῇ εἴδους, ὅπερ ἐξομοιοῦται ταῖς	ἰδέαις	καὶ μετέχει αὐτῶν δύσφραστον δή
[12]	τοῦ θεοῦ δεδημιουργῆσθαι πρός τινα	ἰδέαν	κόσμου ἀποβλέποντος, παράδειγμα ὑπάρχουσαν τοῦδε
[9]	ὕλῃ περιτίθησιν. Ὁρίζονται δὲ τὴν	ἰδέαν	παράδειγμα τῶν κατὰ φύσιν αἰώνιον.
[33]	τῆς ἐρωτικῆς εἰς τὰς τρεῖς	ἰδέας	διῃρημένης τὰς προειρημένας, ἡ τοῦ
[9]	καὶ ὑπερέχοντος· εἶναι γὰρ τὰς	ἰδέας	νοήσεις θεοῦ αἰωνίους τε καὶ
[9]	Πλάτωνος ἀρέσκει τῶν τεχνικῶν εἶναι	ἰδέας,	οἷον ἀσπίδος ἢ λύρας, οὔτε
[12]	εἰκόνες μυρίαι ἐπὶ μυρίαις, τῆς	ἰδέας	οὔσης αἰτίας ἀρχὴν τοῦ εἶναι
[12]	τινὰ δεῖ παραδείγματα εἶναι τὰς	ἰδέας,	ὧν καὶ τὰς ἐπιστήμας γίνεσθαι
[7]	ὄν, ὕπαρ δὲ αὐτὸ ἀδυνατοῦσιν	ἰδεῖν,	ἀγνοοῦσαι τάς τε ἀρχὰς καὶ
[7]	μεταβαίνειν ἐπ´ ἐκεῖνα, ἃ ἔστιν	ἰδεῖν	μόνῳ τῷ τῆς ψυχῆς λογισμῷ.
[9]	τε παραδειγματικήν, τουτέστι τὴν τῶν	ἰδεῶν,	καὶ τὴν τοῦ πατρός τε
[14]	ἄλλοι καθ´ ἕνα ἕκαστον περιόδοις	ἰδίαις	κέχρηνται, αἵτινες θεωρηταὶ οὐ τοῖς
[14]	πλανῆται ἀναλόγως κατὰ μοῖραν ἕκαστος	ἰδίαν.	Καὶ σελήνη μὲν μηνὸς μέτρον
[25]	ψυχὴ οὐ φθείρεται ὑπὸ τῆς	ἰδίας	κακίας, οὐδὲ ὑπὸ τῆς ἄλλου
[24]	λόγον τὰ μέρη αὐτῆς τόποις	ἰδίοις	διανενέμηται, μάθοιμεν ἂν ἐντεῦθεν. Πρῶτον
[30]	μήτε ἐπιστῆμαι εἰσίν· οὐδὲ γὰρ	ἴδιον	θεώρημα ἔχουσιν· ἡ μέντοι φρόνησις,
[8]	καὶ σχηματιζομένην ὑπὸ τούτων, μηδὲν	ἴδιον	σχῆμα ἔχουσαν μηδὲ ποιότητα. Οὐ
[8]	ἀναισθησίας καὶ νόθῳ λογισμῷ ληπτόν·	ἰδιότητα	δ´ ἔχειν τοιαύτην, ὥστε πᾶσαν
[29]	μερῶν τῆς ψυχῆς κατ´ οἰκείαν	ἰδιότητα	κατεσταλμένων ὑπὸ τοῦ λογισμοῦ καὶ
[6]	τοῖς δὲ ἐριστικοῖς πρὸς τοὺς	ἰδίως	λεγομένους ἐριστικούς, οἷον Εὐθύδημον φέρε
[18]	τόπους, περὶ ὧν ὕστερον εἰρήσεται.	~Ἱδρύσαντες	δὲ περὶ τὸ πρόσωπον τὰ
[22]	φλέγμα ὑπάρχειν νέας σαρκὸς σύντηξιν·	ἱδρῶτα	δὲ καὶ τὸ δάκρυον ὥσπερ
[22]	κερασθὲν χολῇ μελαίνῃ τὴν καλουμένην	ἱερὰν	νόσον ἐπάγει, τὸ δὲ ὀξὺ
[14]	ἔταξε, ἑωσφόρον δὲ καὶ τὸν	ἱερὸν	Ἑρμοῦ λεγόμενον ἀστέρα εἰς τὸν
[30]	ἢ φαύλους. Τοὺς γὰρ ἐφ´	ἱκανὸν	προκόπτοντας τοιούτους εἶναι· οὐ γὰρ
[6]	τῷ Κρατύλῳ διεξέρχεται· ἁπλῶς δὲ	ἱκανώτατος	ὁ ἀνὴρ καὶ θαυμαστὴς τῆς
[25]	σώματος πρὸς τῷ αἰσθητῷ γινομένη	ἰλιγγιᾷ	τε καὶ ταράττεται καὶ οἷον
[14]	ὄντων ἀρχὰς εἰκότως ἐγκατέταξεν αὐτῇ,	ἵν´	ἀεὶ τῶν ὑποπιπτόντων ἕκαστον κατὰ
[5]	τὸ πολὺ πέλαγος τοῦ καλοῦ,	ἵνα	οὕτω μετιόντες εὕρωμεν λοιπὸν τὸ
[14]	τὸν ἰσοταχῆ μὲν ἡλίῳ κύκλον	ἰόντα,	τούτου δὲ ἀφεστῶτα· ὕπερθεν δὲ
[28]	εἰσι καὶ εἰς βέλτιστον τόπον	ἰόντες	οἱ τὴν δημοτικήν τε καὶ
[17]	στόμαχον, ἡ δὲ εἰς πνεύμονα	ἰοῦσα.	Διοικεῖται δὲ τὰ σιτία κατὰ
[17]	δὲ φλέβες παρὰ τὴν ῥάχιν	ἰοῦσαι	τὴν κεφαλὴν ἐναντίως καταπλέκουσιν ἀλλήλαις
[34]	πεδίοις· ἔνιοι δ´ αὐτῶν καὶ	ἱππασίαν	ἂν ἐπασκοῖεν. Ἐν ταύτῃ δὲ
[6]	ἐριστικούς, οἷον Εὐθύδημον φέρε καὶ	Ἱππίαν.	Τῶν δὲ κατηγορικῶν σχημάτων ὄντων
[6]	σημανεῖ τὸ ὀρθόν, οἷον εἰ	ἵππον	θείμεθα ἀνθρώπῳ ὄνομα. Καὶ γάρ
[12]	νοεῖσθαι καὶ παρὰ πάντας ἵππους	ἵππον,	καὶ κοινῶς παρὰ τὰ ζῷα
[4]	ἐν ἑαυτοῖς λέγομεν φέρε Σωκράτης,	ἵππος,	πῦρ, καὶ ὅσα τοιαῦτα· καὶ
[12]	τινα νοεῖσθαι καὶ παρὰ πάντας	ἵππους	ἵππον, καὶ κοινῶς παρὰ τὰ
[30]	τῶν κακιῶν, οὐδὲ τὰ ἁμαρτήματα	ἴσα	ἂν εἴη. ἀλλὰ τὰ μὲν
[16]	ψυχὰς ὁ τῶν ὅλων δημιουργὸς	ἰσαρίθμους	τοῖς ἄστροις· ἐμβιβάσας τε ὡς
[18]	ὁρᾶται, ἐφ´ ὧν δὲ κατὰ	ἴσον,	ἐφ´ ὧν δὲ τὰ κάτω
[13]	τῆς μὲν πυραμίδος ἐκ τεττάρων	ἰσοπλεύρων	τριγώνων συνεστώσης, εἰς ἓξ τρίγωνα
[15]	ὑπάρχουσα, μένουσα δὲ διὰ τὸ	ἰσόρροπόν	τι εἶναι χρῆμα ἐν μέσῳ
[13]	δὲ ἕτερον, λέγω δὲ τὸ	ἰσοσκελές,	συστατικὸν τοῦ κύβου γίνεται· τέτταρα
[13]	τὸ μὲν σκαληνόν, τὸ δὲ	ἰσοσκελές·	τοῦ σκαληνοῦ μίαν μὲν γωνίαν
[13]	τοῦ κύβου γίνεται· τέτταρα γὰρ	ἰσοσκελῆ	τρίγωνα συνελθόντα τετράγωνον ποιεῖ, ἐξ
[14]	Ἑρμοῦ λεγόμενον ἀστέρα εἰς τὸν	ἰσοταχῆ	μὲν ἡλίῳ κύκλον ἰόντα, τούτου
[33]	ἑαυτὸν εὖ πράττειν. Ἡ δὲ	ἰσότης	αὕτη οὐκ ἄλλως σώζεται ἢ
[6]	δυνάμει· εἰ λαβόντες τὴν τοῦ	ἴσου	ἐπιστήμην μὴ ἐπιλελήσμεθα, ἐπιστάμεθα, εἰ
[27]	οἷον ὑγιείας κἄλλους τε καὶ	ἰσχύος	καὶ πλούτου καὶ τῶν παραπλησίων
[7]	εἰδώλων· ἐπεὶ δὲ ἡ διαλεκτικὴ	ἰσχυρότατον	τῶν μαθημάτων, ἅτε καὶ περὶ
[10]	οὖν ὑφ´ ἑτέρου, ἐκεῖνο αὐτοῦ	ἰσχυρότερον	ἔσται, εἰ δὲ ὑφ´ ἑαυτοῦ,
[9]	ἕκαστος ἐν αὐτῷ τὸ παράδειγμα	ἴσχων	τῶν τεχνιτῶν τὴν τούτου μορφὴν
[14]	τὸ νοερὸν τοῦ μὴ νοεροῦ,	ἴσως	οὐχ οἵου τε ὄντος νοῦ
[36]	τὴν Πλάτωνος δογματοποιΐαν εἰρῆσθαι· ὧν	ἴσως	τὰ μὲν τεταγμένως εἴρηται, τὰ
[13]	ἐκινεῖτο μὲν τὸ πρῶτον τοῖς	ἴχνεσιν	ἀτάκτως, εἶτα ὑπὸ τοῦ θεοῦ
[12]	πρὸς ἀέρα τε καὶ ὕδωρ,	ἴχνη	μὲν τέως ἔχοντα καὶ τὸ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 27/05/2010