Chapitre
[34]	παραθαλάττιοι καὶ ναυτίλλοιντο ἂν καὶ	ναυμαχοῖεν,	οἱ δὲ ἐν μεσογαίᾳ οἰκοῦντες
[30]	ὡς καὶ ὁ κυβερνήτης τοῖς	ναύταις	τινὰ ὑπαγορεύει ὑπ´ αὐτῶν μὴ
[34]	Οἱ μὲν γὰρ παραθαλάττιοι καὶ	ναυτίλλοιντο	ἂν καὶ ναυμαχοῖεν, οἱ δὲ
[22]	Τὸ μὲν γὰρ φλέγμα ὑπάρχειν	νέας	σαρκὸς σύντηξιν· ἱδρῶτα δὲ καὶ
[14]	ἑπτὰ κύκλους ἐτμήθη ἐξ ἀρχῆς	νεμηθεῖσα	κατὰ διπλάσια καὶ τριπλάσια διαστήματα·
[31]	ὑποσχεῖν δίκην, ὡς καὶ τῷ	νενοσηκότι	ὑποσχεῖν ἰατρῷ τὸ σῶμα εἰς
[34]	Ἐπιστολαῖς, ᾗ χρῆται πρὸς τὰς	νενοσηκυίας	πόλεις τὰς ἐν τοῖς Νόμοις,
[6]	πρὸς τοὺς σοφιστάς τε καὶ	νέους,	τοῖς δὲ ἐριστικοῖς πρὸς τοὺς
[14]	ἀπλανοῦς σφαίρας ἐπὶ τὴν γῆν	νευούσης	κατὰ κάθετον τὰ κέντρα αὐτῶν
[17]	καὶ πυρὶ βαφέντων· τὰ δὲ	νεῦρα	ἐξ ὀστοῦ καὶ σαρκός· αὐτὴ
[17]	δὲ ὀστοῖς πρὸς σύνδεσιν αὐτῶν	νεῦρα·	καὶ διὰ νεύρων μὲν κάμψεις
[17]	ἔνθα μυελοῦ τε ἀρχαὶ καὶ	νεύρων	καὶ κατὰ τὰς πείσεις παραφροσύναι,
[17]	σύνδεσιν αὐτῶν νεῦρα· καὶ διὰ	νεύρων	μὲν κάμψεις ἐγένοντο καὶ ἄρθρων
[35]	μὲν τρόπῳ, ὅτι μισθαρνίᾳ τῶν	νέων	καὶ τῷ μᾶλλον νομίζεσθαι βούλεσθαι
[2]	καὶ πολιτείας κατάστασιν καὶ παιδείαν	νέων.	Πρέπει δὴ ἐκ τῶν εἰρημένων
[4]	ἡμῶν τὴν προϋποκειμένην μνήμην τῇ	νεωστὶ	γενομένῃ αἰσθήσει· καὶ ὅταν μὲν
[16]	αὐταῖς τῶν πόνων ἔσται τὸ	νικῆσαι	μὲν τὰ προσφύντα, εἰς δὲ
[10]	μεθ´ ὃ αὐτὸ τὸ ἀγαθὸν	νοεῖ	καὶ τὸ ἐραστὸν καὶ ἐφετὸν
[10]	ἡ νόησις, παρέχει αὐτῇ τὸ	νοεῖν	καὶ τοῖς νοητοῖς τὸ νοεῖσθαι,
[10]	πάθους ἐμπιπλάμενοι, ὥστε καὶ ὁπότε	νοεῖν	προαιροῖντο τὸ νοητόν, ἐμφανταζόμενον ἔχειν
[12]	πάντας γὰρ ἀνθρώπους ἄνθρωπόν τινα	νοεῖσθαι	καὶ παρὰ πάντας ἵππους ἵππον,
[10]	νοεῖν καὶ τοῖς νοητοῖς τὸ	νοεῖσθαι,	φωτίζων τὴν περὶ αὐτὰ ἀλήθειαν.
[14]	δύναμις περιβέβληται. Πάντες δὲ οὗτοι	νοερὰ	ζῷα καὶ θεοὶ καὶ σφαιρικὰ
[14]	ἂν εἴη ὁ κόσμος καὶ	νοερόν·	ἄριστον γὰρ αὐτὸν βουλόμενος ποιῆσαι
[9]	νοῦς ὁ θεὸς ὑπάρχει εἴτε	νοερόν,	ἔστιν αὐτῷ νοήματα, καὶ ταῦτα
[14]	καὶ ἔμψυχον αὐτὸν ἐποίησε καὶ	νοερόν·	τό τε γὰρ ἔμψυχον ἀποτέλεσμα
[14]	ὅλον ὅλου κρεῖττον καὶ τὸ	νοερὸν	τοῦ μὴ νοεροῦ, ἴσως οὐχ
[14]	καὶ τὸ νοερὸν τοῦ μὴ	νοεροῦ,	ἴσως οὐχ οἵου τε ὄντος
[14]	τὴν τάξιν λάβωσιν, ὥστε εὐθείας	νοηθείσης	ἀπὸ τῆς ἀπλανοῦς σφαίρας ἐπὶ
[10]	ἂν οὖν καὶ τὰ ἑαυτοῦ	νοήματα	ἀεὶ νοοίη, καὶ αὕτη ἡ
[9]	ὑπάρχει εἴτε νοερόν, ἔστιν αὐτῷ	νοήματα,	καὶ ταῦτα αἰώνιά τε καὶ
[14]	τὰς μορφάς, ἐφιεμένη τῶν ἐκείνου	νοημάτων.	Δῆλον οὖν ὅτι ζῷον ἂν
[35]	καὶ εἴ τις εἰπεῖν ἢ	νοῆσαι	βιάζοιτο, περιτραπήσεται διὰ τὸ μάχην
[25]	τέ τι τὸ φθεροῦν αὐτὴν	νοῆσαι.	Εἴ γε μὴν αἱ μαθήσεις
[10]	ἀφαίρεσιν ἀπὸ τοῦ αἰσθητοῦ, ἐπιφάνειαν	νοήσαντες,	εἶτα γραμμήν, καὶ τελευταῖον τὸ
[14]	τῶν οὐσιῶν ἐφάπτεσθαι δύναται τῇ	νοήσει·	ὁρῶν δὲ καὶ ἐπὶ τῶν
[9]	ὑπερέχοντος· εἶναι γὰρ τὰς ἰδέας	νοήσεις	θεοῦ αἰωνίους τε καὶ αὐτοτελεῖς.
[10]	ἑαυτὸν καὶ πρὸς τὰς ἑαυτοῦ	νοήσεις.	Κατὰ γὰρ τὴν ἑαυτοῦ βούλησιν
[2]	μὲν τὸ θεῖον καὶ τὰς	νοήσεις	τοῦ θείου εὐπαθεῖν τε λέγεται,
[4]	καὶ δοξαστικοῦ, οὔσης δὲ καὶ	νοήσεως	καὶ αἰσθήσεως, ἔστι καὶ τὰ
[4]	ὁ ἐπιστημονικὸς λόγος οὐκ ἄνευ	νοήσεως·	τὰ δὲ πρῶτα αἰσθητὰ καὶ
[4]	ψυχῇ. Ὅταν οὖν φῶμεν τὴν	νόησιν	ἀρχὴν εἶναι τοῦ ἐπιστημονικοῦ λόγου,
[10]	πρὸς τὴν ἐν τῇ ψυχῇ	νόησιν	καὶ τὰ νοούμενα· οὐ γὰρ
[9]	ἰδέα ὡς μὲν πρὸς θεὸν	νόησις	αὐτοῦ, ὡς δὲ πρὸς ἡμᾶς
[4]	τοῦ στόματος χωροῦν μετὰ φθόγγου.	Νόησις	δ´ ἐστὶ νοῦ ἐνέργεια θεωροῦντος
[4]	γενέσθαι τὴν ψυχὴν αὐτὸ τοῦτο	νόησις	ἐκαλεῖτο, γενομένης δὲ αὐτῆς ἐν
[4]	ἥτις, ὡς ἔφαμεν, τότε μὲν	νόησις	ἐλέγετο, νῦν δὲ φυσικὴ ἔννοια,
[4]	ἀχώριστα ὄντα τῆς ὕλης, καὶ	νόησις	ἔσται διττή, ἡ μὲν τῶν
[10]	σημεῖον. Δευτέρα δέ ἐστιν αὐτοῦ	νόησις	ἡ κατὰ ἀναλογίαν οὕτω πως·
[10]	Ἔσται δὴ πρώτη μὲν αὐτοῦ	νόησις	ἡ κατὰ ἀφαίρεσιν τούτων, ὅπως
[4]	Τὰ μὲν δὴ πρῶτα νοητὰ	νόησις	κρίνει οὐκ ἄνευ τοῦ ἐπιστημονικοῦ
[4]	τὸν μὲν νοητὸν κόσμον κρίνει	νόησις	μετὰ λόγου, τουτέστιν οὐκ ἄνευ
[4]	ἐν σώματι ἡ τότε λεγομένη	νόησις	νῦν ἐλέχθη φυσικὴ ἔννοια, νόησίς
[10]	γὰρ ὢν ὅπερ ἐστὶν ἡ	νόησις,	παρέχει αὐτῇ τὸ νοεῖν καὶ
[4]	τῆς περὶ τὰ αἰσθητὰ ἀρχαὶ	νόησίς	τε καὶ αἴσθησις. Ἡ μὲν
[4]	νόησις νῦν ἐλέχθη φυσικὴ ἔννοια,	νόησίς	τις οὖσα ἐναποκειμένη τῇ ψυχῇ.
[10]	περὶ αὐτὰ ἀλήθειαν. Τρίτη δὲ	νόησις	τοιαύτη τις ἂν εἴη· θεωρῶν
[5]	τῶν αἰσθητῶν ἐπὶ τὰ πρῶτα	νοητὰ	ἄνοδος, ἡ δὲ διὰ τῶν
[10]	τινῶν τῶν νοητῶν, ἔστι πρῶτα	νοητὰ	ἁπλᾶ, ὡς καὶ πρῶτα αἰσθητά·
[4]	νοῦ ἐνέργεια θεωροῦντος τὰ πρῶτα	νοητά·	αὕτη διττὴ ἔοικεν εἶναι, ἡ
[14]	ὕπνου, ὅπως ἀποβλέπουσα πρὸς τὰ	νοητὰ	αὐτοῦ δέχηται τὰ εἴδη καὶ
[4]	ὧν ὁ μὲν περὶ τὰ	νοητὰ	ἐπιστήμη τέ ἐστι καὶ ἐπιστημονικὸς
[24]	γε τὸ μὲν περὶ τὰ	νοητά	ἐστι, τὸ δὲ περὶ τὰ
[9]	διαφέρον· εἰ δὲ τοῦτο, ἔστι	νοητὰ	ἕτερα τῶν δοξαστῶν· ὥστε εἴη
[4]	τὴν ψυχήν, θεωρούσης αὐτῆς τὰ	νοητά,	ἡ δὲ μετὰ τὸ ἐμβιβασθῆναι
[2]	ἐνέργεια τοῦ νοῦ νοοῦντος τὰ	νοητά,	ἡ δὲ πρᾶξις ψυχῆς λογικῆς
[1]	ψυχῆς ἀπὸ σώματος, ἐπὶ τὰ	νοητὰ	ἡμῶν τρεπομένων καὶ τὰ κατ´
[4]	τὰ τούτοις ὑποπίπτοντα, οἷον τὰ	νοητὰ	καὶ αἰσθητά· καὶ ἐπεὶ τῶν
[4]	Ἐπιστήμης δὲ τῆς περὶ τὰ	νοητὰ	καὶ δόξης τῆς περὶ τὰ
[4]	δευτέρα. Τὰ μὲν δὴ πρῶτα	νοητὰ	νόησις κρίνει οὐκ ἄνευ τοῦ
[10]	χρῶμα πολλάκις, οὐ καθαρῶς τὰ	νοητὰ	νοοῦσι, θεοὶ δὲ ἀπηλλαγμένως τῶν
[4]	οὗτος, ὁ μὲν περὶ τὰ	νοητά,	ὁ δὲ περὶ τὰ αἰσθητά·
[10]	τοῦτον τὸν τρόπον. Εἰ ἔστι	νοητά,	ταῦτα δὲ οὔτε αἰσθητά ἐστιν
[9]	ὥστε εἴη ἂν καὶ πρῶτα	νοητά,	ὡς καὶ πρῶτα αἰσθητά· εἰ
[25]	ἀμετάβλητος κατὰ τὴν ὑπόστασιν καὶ	νοητὴ	καὶ ἀειδὴς καὶ μονοειδής· οὐκοῦν
[14]	ὑποστησώμεθα. Λέγων οὖν εἶναί τινα	νοητὴν	οὐσίαν ἀμέριστον, καὶ ἄλλην περὶ
[7]	ὁρωμένων ἐπὶ τὴν ἀόρατον καὶ	νοητὴν	οὐσίαν ποδηγούμεθα, οὕτω καὶ τῆς
[1]	προσάγειν αὐτὸν τῇ γνώσει τῆς	νοητῆς	οὐσίας καὶ μὴ πλανωμένης τε
[25]	δὲ ἀνεννοήτους οὔσας καὶ τῆς	νοητῆς	φύσεως, μήτε τῆς αὐτῆς οὐσίας
[28]	ἀεὶ δὲ εἶναι πρὸς τοῖς	νοητοῖς·	προτέλεια δὲ καὶ προκαθάρσια τοῦ
[10]	αὐτῇ τὸ νοεῖν καὶ τοῖς	νοητοῖς	τὸ νοεῖσθαι, φωτίζων τὴν περὶ
[25]	τῷ νοητῷ ἔοικε, τὸ δὲ	νοητὸν	ἀσκέδαστον τῇ φύσει καὶ ἀνώλεθρον.
[10]	καὶ ὁπότε νοεῖν προαιροῖντο τὸ	νοητόν,	ἐμφανταζόμενον ἔχειν τὸ αἰσθητόν, ὡς
[9]	διαφέρει δόξης ἀληθοῦς, καὶ τὸ	νοητὸν	ἦν τοῦ δοξαστοῦ διαφέρον· εἰ
[4]	δ´ αἰσθητοῦ ἀθροίσματος, τὸν μὲν	νοητὸν	κόσμον κρίνει νόησις μετὰ λόγου,
[9]	αὐτοῦ, ὡς δὲ πρὸς ἡμᾶς	νοητὸν	πρῶτον, ὡς δὲ πρὸς τὴν
[10]	κάλλιστος, δεῖ καὶ κάλλιστον αὐτῷ	νοητὸν	ὑποκεῖσθαι, οὐδὲν δὲ αὐτοῦ κάλλιον·
[4]	οὐκ ἄνευ τῆς αἰσθήσεως. Τοῦ	νοητοῦ	δὲ κόσμου πρώτου ὄντος νοητοῦ,
[4]	νοητοῦ δὲ κόσμου πρώτου ὄντος	νοητοῦ,	τοῦ δ´ αἰσθητοῦ ἀθροίσματος, τὸν
[25]	οἷον μεθύει, πρὸς δὲ τῷ	νοητῷ	αὐτὴ καθ´ αὑτὴν γινομένη καθίσταται
[25]	οὐκ ἔοικεν· ὥστε μᾶλλον τῷ	νοητῷ	ἔοικε, τὸ δὲ νοητὸν ἀσκέδαστον
[7]	τὸ ἀμυδρότερα εἶναι τῶν πρώτων	νοητῶν·	ἀλλὰ δόξαν μὲν τῶν σωμάτων
[10]	αἰσθητῶν, ἀλλὰ πρώτων τινῶν τῶν	νοητῶν,	ἔστι πρῶτα νοητὰ ἁπλᾶ, ὡς
[4]	καὶ αἰσθητά· καὶ ἐπεὶ τῶν	νοητῶν	τὰ μὲν πρῶτα ὑπάρχει, ὡς
[14]	ὁρῶν δὲ καὶ ἐπὶ τῶν	νοητῶν	ταυτότητά τε καὶ ἑτερότητα, καὶ
[8]	ἁπτόν τε μετ´ ἀναισθησίας καὶ	νόθῳ	λογισμῷ ληπτόν· ἰδιότητα δ´ ἔχειν
[35]	τῶν νέων καὶ τῷ μᾶλλον	νομίζεσθαι	βούλεσθαι ἢ εἶναι καλὸς καὶ
[27]	χωρὶς ταύτης τῆς ἐπιστήμης τὰ	νομιζόμενα	ἀγαθὰ πάντα κεκτημένον, οἷον πλοῦτον
[27]	τὰ ὁπωσοῦν παρ´ ἀνθρώποις ἀγαθὰ	νομιζόμενα	ταύτης ὑπελάμβανε τυγχάνειν τῆς προσρήσεως
[33]	Εἰσὶ δέ τινες καὶ ἄλλαι	νομιζόμεναι	φιλίαι, οὐ μὴν καὶ οὖσαι,
[2]	ἐν ταύτῃ προηγούμενα τὸ περὶ	νομοθεσίας	καὶ πολιτείας κατάστασιν καὶ παιδείαν
[34]	οὐδὲ κοινὰς εἶναι τὰς γυναῖκας	νομοθετεῖ.	Ἔστιν οὖν ἡ πολιτικὴ ἀρετὴ
[16]	νόμους τοὺς εἱμαρμένους εἶπεν αὐταῖς	νομοθέτου	τρόπον, ὅπως αὐτὸς ἀναίτιος ᾖ·
[30]	οἷς ἀκολούθως καὶ παρὰ τῶν	νομοθετῶν	τὰ μὲν μᾶλλον κολάζονται, τὰ
[5]	τούτου ἐπὶ τὸ ἐν τοῖς	νόμοις,	εἶτ´ ἐπὶ τὸ πολὺ πέλαγος
[10]	εἶτα τὸ ἐν ἐπιτηδεύμασι καὶ	νόμοις,	εἶτα ἐπὶ τὸ πολὺ πέλαγος
[34]	νενοσηκυίας πόλεις τὰς ἐν τοῖς	Νόμοις,	ἤδη καὶ τόπον ἀφωρισμένον ἐχούσας
[34]	ὧν ἐστὶν ἥ τε ἐν	Νόμοις	καὶ ἡ ἐκ διορθώσεως ἐν
[28]	ἀγωγῇ καὶ ἀσκήσει τῇ κατὰ	νόμον,	καὶ τὸ κυριώτατον λόγῳ καὶ
[26]	πάντα καθειμάρθαι. Ἡ γὰρ εἱμαρμένη	νόμου	τάξιν ἐπέχουσα οὐχ οἷον λέγει,
[16]	ὄχημα ἄστρον τὸ σύννομον ἁπάσας	νόμους	τοὺς εἱμαρμένους εἶπεν αὐταῖς νομοθέτου
[27]	μετοχὴν ἐν τῷ πρώτῳ τῶν	Νόμων	οὕτω πως· Διττὰ δὲ ἀγαθά
[10]	καὶ τὰ ἑαυτοῦ νοήματα ἀεὶ	νοοίη,	καὶ αὕτη ἡ ἐνέργεια αὐτοῦ
[25]	εἶεν αἱ ἔννοιαι; ἀναμνηστικῶς οὖν	νοοῦμεν	ἀπὸ μικρῶν αἰθυγμάτων, ἀπό τινων
[10]	τῇ ψυχῇ νόησιν καὶ τὰ	νοούμενα·	οὐ γὰρ ὢν ὅπερ ἐστὶν
[10]	ἀλλ´ ὡς κατὰ πάντα ἑνὸς	νοουμένου.	Καὶ ἀγαθὸν μέν ἐστι, διότι
[2]	ἡ θεωρία ἐνέργεια τοῦ νοῦ	νοοῦντος	τὰ νοητά, ἡ δὲ πρᾶξις
[10]	πολλάκις, οὐ καθαρῶς τὰ νοητὰ	νοοῦσι,	θεοὶ δὲ ἀπηλλαγμένως τῶν αἰσθητῶν
[22]	χολῇ μελαίνῃ τὴν καλουμένην ἱερὰν	νόσον	ἐπάγει, τὸ δὲ ὀξὺ καὶ
[22]	εἰσπνοή τε καὶ ἐκπνοὴ συνίσταται.	~Νόσων	δὲ αἰτίας εἶναι πολλάς· πρῶτον
[23]	τὰς γοῦν ἐπιγινομένας ἔκ τινων	νόσων	περὶ τὸ ἧπαρ διαφθορὰς εἰς
[14]	ἴσως οὐχ οἵου τε ὄντος	νοῦ	ἄνευ ψυχῆς ὑποστῆναι· τῆς δὲ
[10]	καὶ εἰς ἑαυτὸν ἐπιστρέψας, τοῦ	νοῦ	αὐτῆς αἴτιος ὑπάρχων· ὃς κοσμηθεὶς
[10]	Ἐπεὶ δὲ ψυχῆς νοῦς ἀμείνων,	νοῦ	δὲ τοῦ ἐν δυνάμει ὁ
[4]	μετὰ φθόγγου. Νόησις δ´ ἐστὶ	νοῦ	ἐνέργεια θεωροῦντος τὰ πρῶτα νοητά·
[12]	μόνην αὐτῷ δέδωκε τὴν κυκλοφορητικήν,	νοῦ	καὶ φρονήσεως οἰκείαν ὑπάρχουσαν. ~Ἐξ
[2]	τοίνυν ἡ θεωρία ἐνέργεια τοῦ	νοῦ	νοοῦντος τὰ νοητά, ἡ δὲ
[23]	καὶ λαμπρὸν τὴν ἐκ τοῦ	νοῦ	φερομένην δύναμιν· τὸν δὲ σπλῆνα
[14]	ἐπιστρέφων πρὸς αὑτὸν τόν τε	νοῦν	αὐτῆς καὶ αὐτὴν ὥσπερ ἐκ
[6]	ἐν τῷ Κρατύλῳ τοιοῦτον ἔχει	νοῦν·	ζητεῖ γάρ, πότερον φύσει τὰ
[27]	ἡμῖν ἐφικνεῖσθαι αὐτοῦ τῆς ὁμοιότητος	νοῦν	καὶ λόγον, διὸ καὶ τὸ
[10]	πάντων καὶ κοσμεῖν τὸν οὐράνιον	νοῦν	καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ κόσμου
[7]	ἐναρμόνιον· καὶ ὥσπερ ἀστρονομίᾳ τὸν	νοῦν	προσέχοντες ἀπὸ τῶν ὁρωμένων ἐπὶ
[27]	ἀγαθοῦ, ὅπερ θεόν τε καὶ	νοῦν	τὸν πρῶτον προσαγορεύσαι ἄν τις.
[10]	οὗτος ὁ νοῦς κινήσει τὸν	νοῦν	τοῦ σύμπαντος οὐρανοῦ. Ἐπεὶ δὲ
[10]	καὶ ἀμιγῶς. Ἐπεὶ δὲ ψυχῆς	νοῦς	ἀμείνων, νοῦ δὲ τοῦ ἐν
[9]	ἰδέαι. Ἀλλὰ μὴν καὶ εἰ	νοῦς	διαφέρει δόξης ἀληθοῦς, καὶ τὸ
[9]	αἱ ἰδέαι· ἀλλὰ μὴν διαφέρει	νοῦς	δόξης ἀληθοῦς· ὥστε εἶεν ἂν
[10]	οὐρανοῦ. Ἐπεὶ δὲ ὁ πρῶτος	νοῦς	κάλλιστος, δεῖ καὶ κάλλιστον αὐτῷ
[10]	γε δὴ καὶ οὗτος ὁ	νοῦς	κινήσει τὸν νοῦν τοῦ σύμπαντος
[9]	καὶ οὕτω παραμυθοῦνται· εἴτε γὰρ	νοῦς	ὁ θεὸς ὑπάρχει εἴτε νοερόν,
[10]	ἔχει τὸν λόγον ὁ πρῶτος	νοῦς	πρὸς τὴν ἐν τῇ ψυχῇ
[4]	εἴη ἂν ὁ ἐν ἡμῖν	νοῦς,	τὸ δὲ δι´ οὗ ὄργανον
[10]	δυνάμει ὁ κατ´ ἐνέργειαν πάντα	νοῶν	καὶ ἅμα καὶ ἀεί, τούτου
[7]	καὶ οὐρανοῦ καὶ τὸν δημιουργὸν	νυκτὸς	καὶ ἡμέρας, μηνῶν τε καὶ
[14]	ἀπλανῆ, κόσμον οὐρανοῦ τε καὶ	νυκτός,	πάμπολλα ὄντα τῷ πλήθει, τὰ
[15]	σφιγγομένη πόλον, ἡμέρας φύλαξ καὶ	νυκτός,	πρεσβυτάτη τῶν ἐντὸς οὐρανοῦ θεῶν
[18]	παρέχεται· ὅθεν καὶ τοῦ φωτὸς	νύκτωρ	ἀπιόντος ἢ σκοτωθέντος οὐκέτι προσφύεται
[35]	οὐκ ἂν ἐχωρίζετο τῶν ἄλλων·	νῦν	δὲ ὅσαπερ ἐστὶ τὰ ὄντα,
[4]	ἔφαμεν, τότε μὲν νόησις ἐλέγετο,	νῦν	δὲ φυσικὴ ἔννοια, καλεῖται δὲ
[4]	σώματι ἡ τότε λεγομένη νόησις	νῦν	ἐλέχθη φυσικὴ ἔννοια, νόησίς τις
[33]	βιωτὸν αὐτῷ οὕτως ἔχοντι ὡς	νῦν	ἔχει· ὅταν δ´ ἕλῃ τὸν
[12]	καὶ σχήμασιν, ὥστε διακρῖναι ὅπως	νῦν	ἔχει πῦρ τε καὶ γῆ
[4]	τοῦ ἐπιστημονικοῦ λόγου, οὐχὶ τὴν	νῦν	λεγομένην φαμέν, ἀλλὰ τὴν ὅτε
[7]	ἀκουστῶν ἐπὶ τὰ αὐτῷ τῷ	νῷ	θεωρούμενα κατὰ ταὐτὰ μεταβαίνομεν· ὡς
[10]	κόσμῳ. Ἄρρητος δ´ ἐστὶ καὶ	νῷ	μόνῳ ληπτός, ὡς εἴρηται, ἐπεὶ
[10]	ὑπάρχων τοῦ ἀεὶ ἐνεργεῖν τῷ	νῷ	τοῦ σύμπαντος οὐρανοῦ. Ἐνεργεῖ δὲ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 27/05/2010