HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Albinus (-os) de Smyrne, Épitomé de la philosophie de Platon

Liste des contextes (ordre alphabétique)

χ = 53 formes différentes pour 76 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[20]   γὰρ εἶναι βαρὺ μὲν τὸ χαλεπῶς εἰς τὸν παρὰ φύσιν τόπον

[8]   δὲ σῶμα, ὡς καὶ τὸν χαλκὸν ὑπακούομεν δυνάμει ἀνδριάντα, διότι τὸ

[23]   πνεύμονα δὲ ἐμηχανήσαντο τῆς καρδίας χάριν μαλακόν τε καὶ ἄναιμον σηραγγώδη

[23]   τὸν δὲ σπλῆνα τοῦ ἥπατος χάριν, ὅπως καθαίρῃ τε αὐτὸ καὶ

[28]   τὸ δυνατόν· ποικίλως δὲ τοῦτο χειρίζει. Ποτὲ μὲν γὰρ ὁμοίωσιν θεῷ

[34]   ὀλιγαρχικήν, τελευταίαν δὲ τὴν τυραννίδα, χειρίστην ὑπάρχουσαν. Ὑπογράφει δὲ καὶ ἄλλας

[10]   ὑφ´ ἑαυτοῦ, ἤτοι ἐπὶ τὸ χεῖρον ἀλλοιωθείη ἂν ἢ ἐπὶ τὸ

[9]   παρὰ φύσιν, οἷον πυρετοῦ καὶ χολέρας, οὔτε τῶν κατὰ μέρος, οἷον

[22]   σαρκὸς εἰ γένοιτο αἷμα ἢ χολὴ ἢ φλέγμα· πάντα γὰρ ταῦτα

[22]   ἀλφοὺς ἀπογεννᾷ, εἴσω δὲ κερασθὲν χολῇ μελαίνῃ τὴν καλουμένην ἱερὰν νόσον

[22]   γὰρ μυρία πάθη καὶ πολύτροπα χολή τε καὶ φλέγμα ἀπεργάζεται. Τὸν

[22]   πάντα δὲ τὰ φλεγμαίνοντα ὑπὸ χολῆς τοῦτο πέπονθε· τὰ γὰρ μυρία

[1]   Καὶ πρὸς δικαιοσύνην δὲ πεφυκέναι χρὴ αὐτόν, εἴγε καὶ πρὸς ἀλήθειαν

[1]   τῆς μουσικῆς· πεφυκέναι δὲ τοῦτον χρὴ πρῶτον μὲν πρὸς τὰ μαθήματα,

[12]   διανοηθεὶς πρῶτον μὲν ὅτι σωματοειδὲς χρὴ τὸ γενόμενον εἶναι καὶ πάντως

[15]   διὰ τὸ ἰσόρροπόν τι εἶναι χρῆμα ἐν μέσῳ κείμενον, ὁμοίων τῶν

[29]   τὰ σώματα παρασκευάσει. ~Θείου δὲ χρήματος τῆς ἀρετῆς ὑπαρχούσης, αὐτὴ μέν

[28]   ἐν Θεαιτήτῳ· διὸ καὶ πειρᾶσθαι χρῆναι ἐνθένδε ἐκεῖσε φεύγειν ὅτι τάχιστα·

[6]   ὁ διαλεκτικός, ὀνοματοθέτου θέντος τοὔνομα, χρήσαιτ´ ἂν αὐτῷ κατὰ τρόπον καὶ

[6]   ὀρθῶς χρῆσθαι· ὡς γὰρ κερκίδι χρήσαιτ´ ἂν ὑφαντικὸς ἀνήρ, εἰδὼς αὐτῆς

[6]   αὐτὸς ὁ ὀνοματοθέτης καλῶς ἂν χρήσαιτο τῇ θέσει, εἰ ὡς διαλεκτικοῦ

[28]   γενέσθαι ὅμοιοι θεῷ φύσει τε χρησάμενοι τῇ προσηκούσῃ, ἔθεσί τε καὶ

[33]   τὸν ἀξιέραστον καὶ κτήσασθαι καὶ χρήσασθαι· ἐπικρίνει δὲ αὐτὸν ἐκ τῶν

[6]   ποιῆσαι πηδάλιον, κυβερνήτου δὲ τὸ χρήσασθαι καλῶς· οὕτω γάρ τοι καὶ

[33]   ὅταν δ´ ἕλῃ τὸν ἐρώμενον, χρήσεται αὐτῷ παρεγγυῶν ταῦτα, δι´ ὧν

[6]   προσλάβοι καὶ τὸν καιρὸν τῆς χρήσεως τὸν προσήκοντα, τέλεος ἔσται ῥήτωρ

[27]   τύχοι τῆς ἀπὸ τῆς ἀρετῆς χρήσεως· χωρισθέντα γὰρ ταύτης ὕλης μόνον

[5]   γένους πρῶτον εἰς εἴδη τομῇ χρῆσθαι δεῖ ὑπὲρ τοῦ διαγινώσκειν αὐτὸ

[6]   ὑπάρξει τὸ τοῖς ὀνόμασιν ὀρθῶς χρῆσθαι· ὡς γὰρ κερκίδι χρήσαιτ´ ἂν

[7]   αὑτὴν θεωρία τρίτην αὔξησιν ἔχουσα· χρήσιμον δὲ ὥσπερ τι τέταρτον μάθημα

[7]   ἀρχῶν συγκείμενα, οὐδὲν δὲ ἧττον χρησιμώταται οὖσαι τυγχάνουσι κατὰ τὰ εἰρημένα.

[5]   τῶν καθέκαστα ἐπὶ τὰ καθόλου· χρησιμωτάτη δὲ ἡ ἐπαγωγὴ εἰς τὸ

[7]   ἀπολλύμενον. Καὶ μὴν ἡ στερεομετρία χρησιμωτάτη· μετὰ γὰρ τὴν δευτέραν αὔξησιν

[15]   καὶ ὀττεῖαι καὶ ὀνείρατα καὶ χρησμοὶ καὶ ὅσα κατὰ μαντείαν ὑπὸ

[24]   κακόν, Ὅταν τις εἰδῇ τἀγαθόν, χρῆται δὲ μή. Ἔτι δὲ τὸ

[6]   δὲ οἱ τὰ δύο συνειληφότες. Χρῆται δὲ ὁ ἀνὴρ τοῖς μὲν

[6]   αἱ ἀκολουθίαν δηλοῦσαι ἢ μάχην. Χρῆται δὲ ὁ Πλάτων καὶ τῇ

[34]   ἐκ διορθώσεως ἐν Ἐπιστολαῖς, ᾗ χρῆται πρὸς τὰς νενοσηκυίας πόλεις τὰς

[32]   τὸν τυχόντα ἄν τις διαγένοιτο χρόνον, ἀπογινώσκων ἀπαλλαγὴν ἢ κουφισμὸν τοῦ

[24]   τὸ αὐτὸ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον δυναμένων συστῆναι. Ὁρᾶται δέ γε

[14]   ἑπτὰ ὄντα. Καὶ γὰρ τὸν χρόνον ἐποίησε τῆς κινήσεως τοῦ κόσμου

[32]   ἐν ᾧ καὶ τὸν πλείω χρόνον ὑπάρχομεν. Διδάσκει δὲ καὶ διότι

[14]   περιόδων ὁ τέλειος ἀριθμὸς καὶ χρόνος συμπεραιοῦται ὁπόταν ἐπὶ τὸ αὐτὸ

[14]   ἀκουστέον αὐτοῦ, ὡς ὄντος ποτὲ χρόνου, ἐν ᾧ οὐκ ἦν κόσμος·

[14]   δὲ εἰς γένεσιν ἀριθμοῦ καὶ χρόνου καὶ δεῖξιν τῶν ὄντων, ἑπτὰ

[4]   αἴσθησις, ἔπειτα οὗτος μὴ διὰ χρόνου πλῆθος ἐξίτηλος γένηται, ἀλλ´ ἔμμονος

[16]   ὕλης μόρια ἄττα πρὸς ὡρισμένους χρόνους, ὡς εἰς αὐτὸ πάλιν ἀποδοθησόμενα,

[24]   ἐπὶ δὲ τοῦ Λαίου τὸν Χρύσιππον ἁρπάζοντος ἐπιθυμία λογισμῷ μαχομένη· λέγει

[4]   πρῶτα, ὡς αἱ ποιότητες, οἷον χρῶμα, λευκότης, τὰ δὲ κατὰ συμβεβηκός,

[10]   μέγεθος συνεπινοεῖν καὶ σχῆμα καὶ χρῶμα πολλάκις, οὐ καθαρῶς τὰ νοητὰ

[25]   καὶ οὔτε λογισμῷ οὔτε κρίσει χρωμένας, οὔτε θεωρήμασι καὶ τῇ τούτων

[4]   καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ τῷ λόγῳ χρώμενοι καὶ ἀναφέροντες ἐπὶ τὰς φυσικὰς

[27]   κακοῦ γινόμενα τοῖς φαύλως αὐτοῖς χρωμένοις· ἔσθ´ ὅτε δὲ αὐτὰ καὶ

[25]   οἷον φέρε κρίναντες τὸ ἀναπνοῇ χρώμενον μόνον ζῷον εἶναι· ἢ πῶς

[8]   κατασκευάζοντας τὰ εὐώδη ἀοσμοτάτῳ τούτῳ χρωμένους, καὶ τοὺς τὰς μορφὰς δημιουργεῖν

[19]   ἐν τούτοις παραλλαγήν. Εἰσὶ δὲ χυμῶν διαφοραὶ ἑπτά· γλυκύς, ὀξύς, στρυφνός,

[19]   διακρινόμενα κατὰ τὰς προσπτώσεις τῶν χυμῶν διορίζει τὴν ἐν τούτοις παραλλαγήν.

[19]   Τήν γε μὴν γεῦσιν ποικιλωτάτων χυμῶν ἐπιγνώμονα κατεσκεύασαν οἱ θεοί, φλεβία

[19]   δοκίμια ἐσόμενα καὶ κριτήρια τῶν χυμῶν· ταῦτα δὲ συγκρινόμενα καὶ διακρινόμενα

[13]   μένει δὲ ταῦτα διακριθέντα κατὰ χώραν, ἄπαυστον δὲ ἔχει σεισμὸν καὶ

[7]   ζῷον ὁ ἄνθρωπος καὶ τίνα χώραν ἐν κόσμῳ ἔχων, καὶ εἰ

[8]   καὶ τιθήνην καὶ μητέρα καὶ χώραν ὀνομάζει καὶ ὑποκείμενον ἁπτόν τε

[13]   λεπτομερέστερα εἰς τὰς τῶν ἁδρομερεστέρων χώρας. Διὰ τοῦτο δὲ μηδὲν κενὸν

[21]   καὶ τῷ λόγῳ θεωρητῶν εἴσω χωρεῖ, θερμανθεὶς δὲ εἰς τὰ ἔξω

[2]   δὲ καὶ ἐπὶ τὸν πρακτικὸν χωρεῖν βίον. ~Ἡ δὲ τοῦ φιλοσόφου

[11]   τὸν καλούμενον φυσικὸν τόπον ἑξῆς χωρητέον ἐντεῦθέν ποθεν ἀρξαμένους. ~Ἐπεὶ γὰρ

[24]   χωριζόμενα ἕτερα ὑπάρχει· φύσει δὲ χωρίζεται τὸ παθητικὸν καὶ λογιστικόν, εἴ

[24]   Πρῶτον μὲν δὴ τὰ φύσει χωριζόμενα ἕτερα ὑπάρχει· φύσει δὲ χωρίζεται

[10]   ἀγαθόν. Λέγω δὲ οὐχ ὡς χωρίζων ταῦτα, ἀλλ´ ὡς κατὰ πάντα

[12]   πάντως ἁπτόν τε καὶ ὁρατόν, χωρὶς δὲ πυρὸς καὶ γῆς οὐχ

[27]   καὶ θάνατοι συμβαίνωσι· τὸν δὲ χωρὶς ταύτης τῆς ἐπιστήμης τὰ νομιζόμενα

[4]   λεγομένην φαμέν, ἀλλὰ τὴν ὅτε χωρὶς τοῦ σώματος ἦν ἡ ψυχή,

[27]   τῆς ἀπὸ τῆς ἀρετῆς χρήσεως· χωρισθέντα γὰρ ταύτης ὕλης μόνον ἐπέχειν

[10]   καθ´ ὃ δύναται τῶν ἄλλων χωρισθῆναι· οὔτε κινεῖ οὔτε κινεῖται. Ἔσται

[4]   ἐκείνης ῥεῦμα διὰ τοῦ στόματος χωροῦν μετὰ φθόγγου. Νόησις δ´ ἐστὶ

[17]   οὕτως ἐπὶ πᾶν τὸ σῶμα χωροῦντα κατὰ τὰς οἰκείας μεταβολάς· δύο

Chapitre
[20]	γὰρ εἶναι βαρὺ μὲν τὸ	χαλεπῶς	εἰς τὸν παρὰ φύσιν τόπον
[8]	δὲ σῶμα, ὡς καὶ τὸν	χαλκὸν	ὑπακούομεν δυνάμει ἀνδριάντα, διότι τὸ
[23]	πνεύμονα δὲ ἐμηχανήσαντο τῆς καρδίας	χάριν	μαλακόν τε καὶ ἄναιμον σηραγγώδη
[23]	τὸν δὲ σπλῆνα τοῦ ἥπατος	χάριν,	ὅπως καθαίρῃ τε αὐτὸ καὶ
[28]	τὸ δυνατόν· ποικίλως δὲ τοῦτο	χειρίζει.	Ποτὲ μὲν γὰρ ὁμοίωσιν θεῷ
[34]	ὀλιγαρχικήν, τελευταίαν δὲ τὴν τυραννίδα,	χειρίστην	ὑπάρχουσαν. Ὑπογράφει δὲ καὶ ἄλλας
[10]	ὑφ´ ἑαυτοῦ, ἤτοι ἐπὶ τὸ	χεῖρον	ἀλλοιωθείη ἂν ἢ ἐπὶ τὸ
[9]	παρὰ φύσιν, οἷον πυρετοῦ καὶ	χολέρας,	οὔτε τῶν κατὰ μέρος, οἷον
[22]	σαρκὸς εἰ γένοιτο αἷμα ἢ	χολὴ	ἢ φλέγμα· πάντα γὰρ ταῦτα
[22]	ἀλφοὺς ἀπογεννᾷ, εἴσω δὲ κερασθὲν	χολῇ	μελαίνῃ τὴν καλουμένην ἱερὰν νόσον
[22]	γὰρ μυρία πάθη καὶ πολύτροπα	χολή	τε καὶ φλέγμα ἀπεργάζεται. Τὸν
[22]	πάντα δὲ τὰ φλεγμαίνοντα ὑπὸ	χολῆς	τοῦτο πέπονθε· τὰ γὰρ μυρία
[1]	Καὶ πρὸς δικαιοσύνην δὲ πεφυκέναι	χρὴ	αὐτόν, εἴγε καὶ πρὸς ἀλήθειαν
[1]	τῆς μουσικῆς· πεφυκέναι δὲ τοῦτον	χρὴ	πρῶτον μὲν πρὸς τὰ μαθήματα,
[12]	διανοηθεὶς πρῶτον μὲν ὅτι σωματοειδὲς	χρὴ	τὸ γενόμενον εἶναι καὶ πάντως
[15]	διὰ τὸ ἰσόρροπόν τι εἶναι	χρῆμα	ἐν μέσῳ κείμενον, ὁμοίων τῶν
[29]	τὰ σώματα παρασκευάσει. ~Θείου δὲ	χρήματος	τῆς ἀρετῆς ὑπαρχούσης, αὐτὴ μέν
[28]	ἐν Θεαιτήτῳ· διὸ καὶ πειρᾶσθαι	χρῆναι	ἐνθένδε ἐκεῖσε φεύγειν ὅτι τάχιστα·
[6]	ὁ διαλεκτικός, ὀνοματοθέτου θέντος τοὔνομα,	χρήσαιτ´	ἂν αὐτῷ κατὰ τρόπον καὶ
[6]	ὀρθῶς χρῆσθαι· ὡς γὰρ κερκίδι	χρήσαιτ´	ἂν ὑφαντικὸς ἀνήρ, εἰδὼς αὐτῆς
[6]	αὐτὸς ὁ ὀνοματοθέτης καλῶς ἂν	χρήσαιτο	τῇ θέσει, εἰ ὡς διαλεκτικοῦ
[28]	γενέσθαι ὅμοιοι θεῷ φύσει τε	χρησάμενοι	τῇ προσηκούσῃ, ἔθεσί τε καὶ
[33]	τὸν ἀξιέραστον καὶ κτήσασθαι καὶ	χρήσασθαι·	ἐπικρίνει δὲ αὐτὸν ἐκ τῶν
[6]	ποιῆσαι πηδάλιον, κυβερνήτου δὲ τὸ	χρήσασθαι	καλῶς· οὕτω γάρ τοι καὶ
[33]	ὅταν δ´ ἕλῃ τὸν ἐρώμενον,	χρήσεται	αὐτῷ παρεγγυῶν ταῦτα, δι´ ὧν
[6]	προσλάβοι καὶ τὸν καιρὸν τῆς	χρήσεως	τὸν προσήκοντα, τέλεος ἔσται ῥήτωρ
[27]	τύχοι τῆς ἀπὸ τῆς ἀρετῆς	χρήσεως·	χωρισθέντα γὰρ ταύτης ὕλης μόνον
[5]	γένους πρῶτον εἰς εἴδη τομῇ	χρῆσθαι	δεῖ ὑπὲρ τοῦ διαγινώσκειν αὐτὸ
[6]	ὑπάρξει τὸ τοῖς ὀνόμασιν ὀρθῶς	χρῆσθαι·	ὡς γὰρ κερκίδι χρήσαιτ´ ἂν
[7]	αὑτὴν θεωρία τρίτην αὔξησιν ἔχουσα·	χρήσιμον	δὲ ὥσπερ τι τέταρτον μάθημα
[7]	ἀρχῶν συγκείμενα, οὐδὲν δὲ ἧττον	χρησιμώταται	οὖσαι τυγχάνουσι κατὰ τὰ εἰρημένα.
[5]	τῶν καθέκαστα ἐπὶ τὰ καθόλου·	χρησιμωτάτη	δὲ ἡ ἐπαγωγὴ εἰς τὸ
[7]	ἀπολλύμενον. Καὶ μὴν ἡ στερεομετρία	χρησιμωτάτη·	μετὰ γὰρ τὴν δευτέραν αὔξησιν
[15]	καὶ ὀττεῖαι καὶ ὀνείρατα καὶ	χρησμοὶ	καὶ ὅσα κατὰ μαντείαν ὑπὸ
[24]	κακόν, Ὅταν τις εἰδῇ τἀγαθόν,	χρῆται	δὲ μή. Ἔτι δὲ τὸ
[6]	δὲ οἱ τὰ δύο συνειληφότες.	Χρῆται	δὲ ὁ ἀνὴρ τοῖς μὲν
[6]	αἱ ἀκολουθίαν δηλοῦσαι ἢ μάχην.	Χρῆται	δὲ ὁ Πλάτων καὶ τῇ
[34]	ἐκ διορθώσεως ἐν Ἐπιστολαῖς, ᾗ	χρῆται	πρὸς τὰς νενοσηκυίας πόλεις τὰς
[32]	τὸν τυχόντα ἄν τις διαγένοιτο	χρόνον,	ἀπογινώσκων ἀπαλλαγὴν ἢ κουφισμὸν τοῦ
[24]	τὸ αὐτὸ κατὰ τὸν αὐτὸν	χρόνον	δυναμένων συστῆναι. Ὁρᾶται δέ γε
[14]	ἑπτὰ ὄντα. Καὶ γὰρ τὸν	χρόνον	ἐποίησε τῆς κινήσεως τοῦ κόσμου
[32]	ἐν ᾧ καὶ τὸν πλείω	χρόνον	ὑπάρχομεν. Διδάσκει δὲ καὶ διότι
[14]	περιόδων ὁ τέλειος ἀριθμὸς καὶ	χρόνος	συμπεραιοῦται ὁπόταν ἐπὶ τὸ αὐτὸ
[14]	ἀκουστέον αὐτοῦ, ὡς ὄντος ποτὲ	χρόνου,	ἐν ᾧ οὐκ ἦν κόσμος·
[14]	δὲ εἰς γένεσιν ἀριθμοῦ καὶ	χρόνου	καὶ δεῖξιν τῶν ὄντων, ἑπτὰ
[4]	αἴσθησις, ἔπειτα οὗτος μὴ διὰ	χρόνου	πλῆθος ἐξίτηλος γένηται, ἀλλ´ ἔμμονος
[16]	ὕλης μόρια ἄττα πρὸς ὡρισμένους	χρόνους,	ὡς εἰς αὐτὸ πάλιν ἀποδοθησόμενα,
[24]	ἐπὶ δὲ τοῦ Λαίου τὸν	Χρύσιππον	ἁρπάζοντος ἐπιθυμία λογισμῷ μαχομένη· λέγει
[4]	πρῶτα, ὡς αἱ ποιότητες, οἷον	χρῶμα,	λευκότης, τὰ δὲ κατὰ συμβεβηκός,
[10]	μέγεθος συνεπινοεῖν καὶ σχῆμα καὶ	χρῶμα	πολλάκις, οὐ καθαρῶς τὰ νοητὰ
[25]	καὶ οὔτε λογισμῷ οὔτε κρίσει	χρωμένας,	οὔτε θεωρήμασι καὶ τῇ τούτων
[4]	καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ τῷ λόγῳ	χρώμενοι	καὶ ἀναφέροντες ἐπὶ τὰς φυσικὰς
[27]	κακοῦ γινόμενα τοῖς φαύλως αὐτοῖς	χρωμένοις·	ἔσθ´ ὅτε δὲ αὐτὰ καὶ
[25]	οἷον φέρε κρίναντες τὸ ἀναπνοῇ	χρώμενον	μόνον ζῷον εἶναι· ἢ πῶς
[8]	κατασκευάζοντας τὰ εὐώδη ἀοσμοτάτῳ τούτῳ	χρωμένους,	καὶ τοὺς τὰς μορφὰς δημιουργεῖν
[19]	ἐν τούτοις παραλλαγήν. Εἰσὶ δὲ	χυμῶν	διαφοραὶ ἑπτά· γλυκύς, ὀξύς, στρυφνός,
[19]	διακρινόμενα κατὰ τὰς προσπτώσεις τῶν	χυμῶν	διορίζει τὴν ἐν τούτοις παραλλαγήν.
[19]	Τήν γε μὴν γεῦσιν ποικιλωτάτων	χυμῶν	ἐπιγνώμονα κατεσκεύασαν οἱ θεοί, φλεβία
[19]	δοκίμια ἐσόμενα καὶ κριτήρια τῶν	χυμῶν·	ταῦτα δὲ συγκρινόμενα καὶ διακρινόμενα
[13]	μένει δὲ ταῦτα διακριθέντα κατὰ	χώραν,	ἄπαυστον δὲ ἔχει σεισμὸν καὶ
[7]	ζῷον ὁ ἄνθρωπος καὶ τίνα	χώραν	ἐν κόσμῳ ἔχων, καὶ εἰ
[8]	καὶ τιθήνην καὶ μητέρα καὶ	χώραν	ὀνομάζει καὶ ὑποκείμενον ἁπτόν τε
[13]	λεπτομερέστερα εἰς τὰς τῶν ἁδρομερεστέρων	χώρας.	Διὰ τοῦτο δὲ μηδὲν κενὸν
[21]	καὶ τῷ λόγῳ θεωρητῶν εἴσω	χωρεῖ,	θερμανθεὶς δὲ εἰς τὰ ἔξω
[2]	δὲ καὶ ἐπὶ τὸν πρακτικὸν	χωρεῖν	βίον. ~Ἡ δὲ τοῦ φιλοσόφου
[11]	τὸν καλούμενον φυσικὸν τόπον ἑξῆς	χωρητέον	ἐντεῦθέν ποθεν ἀρξαμένους. ~Ἐπεὶ γὰρ
[24]	χωριζόμενα ἕτερα ὑπάρχει· φύσει δὲ	χωρίζεται	τὸ παθητικὸν καὶ λογιστικόν, εἴ
[24]	Πρῶτον μὲν δὴ τὰ φύσει	χωριζόμενα	ἕτερα ὑπάρχει· φύσει δὲ χωρίζεται
[10]	ἀγαθόν. Λέγω δὲ οὐχ ὡς	χωρίζων	ταῦτα, ἀλλ´ ὡς κατὰ πάντα
[12]	πάντως ἁπτόν τε καὶ ὁρατόν,	χωρὶς	δὲ πυρὸς καὶ γῆς οὐχ
[27]	καὶ θάνατοι συμβαίνωσι· τὸν δὲ	χωρὶς	ταύτης τῆς ἐπιστήμης τὰ νομιζόμενα
[4]	λεγομένην φαμέν, ἀλλὰ τὴν ὅτε	χωρὶς	τοῦ σώματος ἦν ἡ ψυχή,
[27]	τῆς ἀπὸ τῆς ἀρετῆς χρήσεως·	χωρισθέντα	γὰρ ταύτης ὕλης μόνον ἐπέχειν
[10]	καθ´ ὃ δύναται τῶν ἄλλων	χωρισθῆναι·	οὔτε κινεῖ οὔτε κινεῖται. Ἔσται
[4]	ἐκείνης ῥεῦμα διὰ τοῦ στόματος	χωροῦν	μετὰ φθόγγου. Νόησις δ´ ἐστὶ
[17]	οὕτως ἐπὶ πᾶν τὸ σῶμα	χωροῦντα	κατὰ τὰς οἰκείας μεταβολάς· δύο

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 27/05/2010