| Chapitre |
| [30] |
οὔτε
γὰρ
ὁ
μηδὲ
γονέων
|
ὑβριζομένων
|
ὀργιζομένος
εὐπαθὴς
ἄν
τις
εἴη, |
| [27] |
καὶ
βασιλείαν
μεγάλην
καὶ
σώματος
|
ὑγείαν |
καὶ
εὐρωστίαν
καὶ
κάλλος,
μηδέν |
| [27] |
ὑπὸ
τῶν
πολλῶν
ἀγαθῶν,
οἷον
|
ὑγιείας |
κἄλλους
τε
καὶ
ἰσχύος
καὶ |
| [19] |
οἰκείως
τὴν
περὶ
τὴν
γλῶτταν
|
ὑγρότητα· |
τοὺς
δὲ
λοιπούς,
τοὺς
μὲν |
| [15] |
ἡ
γῆ
σὺν
τῷ
ἑαυτῆς
|
ὑγρῷ. |
~Ἐπεὶ
δὲ
διεκεκόσμητο
αὐτῷ
τὰ |
| [17] |
καὶ
μυελοῦ
δευθέντων
καὶ
πολλάκις
|
ὕδατι |
καὶ
πυρὶ
βαφέντων·
τὰ
δὲ |
| [15] |
καὶ
πυρὶ
ἀέρι
τε
καὶ
|
ὕδατι, |
ὡς
μηδὲν
κόσμου
μέρος
ψυχῆς |
| [19] |
ὀσμὴν
ἀέρος
μὲν
εἶναι
παχυτέραν,
|
ὕδατος |
δὲ
λεπτοτέραν·
σημεῖον
δέ,
ἐν |
| [17] |
καὶ
πυρὸς
καὶ
ἀέρος
καὶ
|
ὕδατος, |
μοίρας
τινὰς
δανειζόμενοι
εἰς
ἀπόδοσιν, |
| [13] |
καθὸ
δὲ
εἰκοσαέδρου
τύπον,
τὴν
|
ὕδατος |
ποιότητα
ἔσχε,
τὸ
δὲ
τοῦ |
| [19] |
κοινωνίαν
ἐχόντων
ἀέρος
τε
καὶ
|
ὕδατος, |
ταῦτα
δὲ
εἶναι
κατὰ
καπνόν |
| [12] |
πυρός
τε
παντὸς
καὶ
γῆς
|
ὕδατός |
τε
καὶ
ἀέρος,
οὐδὲν
μέρος |
| [13] |
ἐκ
πυρὸς
γέγονε
καὶ
γῆς
|
ὕδατός |
τε
καὶ
ἀέρος·
ταῦτα
δὴ |
| [22] |
ἀμφημερινὸν
τοῦ
ἀέρος,
τριταῖον
δὲ
|
ὕδατος, |
τεταρταῖον
δὲ
γῆς.
~Ἑξῆς
δὲ |
| [12] |
καὶ
γῆς
ἀήρ
τε
καὶ
|
ὕδωρ |
ἐτάχθη
κατὰ
τὸν
τῆς
ἀναλογίας |
| [10] |
πῦρ
ἂν
οὖν
εἴη
ἢ
|
ὕδωρ |
ἢ
γῆ
ἢ
ἀὴρ
ἤ |
| [12] |
γῆ
πρὸς
ἀέρα
τε
καὶ
|
ὕδωρ, |
ἴχνη
μὲν
τέως
ἔχοντα
καὶ |
| [12] |
οὕτως
ἔχειν
ἀέρα
τε
πρὸς
|
ὕδωρ |
καὶ
τοῦτο
πρὸς
γῆν
καὶ |
| [11] |
ποιότητες.
Εὐλογώτατόν
τε,
ὡς
ἡ
|
ὕλη
|
ἄποιος,
τὴν
ποιότητα
ἄϋλον
εἶναι· |
| [4] |
τὰ
εἴδη
τὰ
ἐπὶ
τῇ
|
ὕλῃ |
ἀχώριστα
ὄντα
τῆς
ὕλης,
καὶ |
| [8] |
Προσήκει
δὴ
καὶ
τῇ
πανδεχεῖ
|
ὕλῃ, |
εἰ
μέλλει
κατὰ
πᾶν
δέχεσθαι |
| [9] |
γὰρ
εἰ
ἄμετρος
ὑπάρχει
ἡ
|
ὕλη |
κατὰ
τὸν
ἑαυτῆς
λόγον,
παρ´
|
| [35] |
καλὸς
καὶ
ἀγαθός·
τῇ
δὲ
|
ὕλῃ, |
ὅτι
ὁ
μὲν
φιλόσοφος
περὶ |
| [13] |
δὲ
ἔχει
σεισμὸν
καὶ
τῇ
|
ὕλῃ |
παρέχει,
διότι
τῇ
τοῦ
κόσμου |
| [9] |
τεχνιτῶν
τὴν
τούτου
μορφὴν
τῇ
|
ὕλῃ |
περιτίθησιν.
Ὁρίζονται
δὲ
τὴν
ἰδέαν |
| [13] |
μὲν
πυραμίδος
σχῆμα
ἔλαβεν
ἡ
|
ὕλη, |
πῦρ
ἐγένετο,
τμητικωτάτου
τοῦ
σχήματος |
| [13] |
ὑπό
τε
γὰρ
τούτων
ἡ
|
ὕλη
|
σείεται
καὶ
ταῦτα
ὑπ´
ἐκείνης. |
| [13] |
οὖν
ὑπὸ
τοῦ
θεοῦ
ἡ
|
ὕλη |
τυπωθεῖσα
ἐκινεῖτο
μὲν
τὸ
πρῶτον |
| [12] |
καὶ
ἀμέτρως
σείοντά
τε
τὴν
|
ὕλην |
καὶ
πρὸς
ταύτης
σειόμενα.
Ἐξ |
| [9] |
πρῶτον,
ὡς
δὲ
πρὸς
τὴν
|
ὕλην
|
μέτρον,
ὡς
δὲ
πρὸς
τὸν |
| [10] |
γὰρ
σῶμα
ὁ
θεός,
ἐξ
|
ὕλης |
ἂν
εἴη
καὶ
εἴδους·
διὰ |
| [10] |
δέ·
εἰ
σῶμά
ἐστιν,
ἐξ
|
ὕλης |
ἂν
ὑπάρχοι·
ἢ
πῦρ
ἂν |
| [12] |
ἦν.
Ἐκ
τῆς
πάσης
οὖν
|
ὕλης |
αὐτὸν
ἐδημιούργει·
ἣν
ἀτάκτως
καὶ |
| [10] |
ἄλλως
δὲ
ὕστερον
γενήσεται
τῆς
|
ὕλης, |
εἰ
ἐξ
ὕλης
ὑπάρχοι·
ὧν |
| [10] |
ἄτοπον
δὲ
τὸν
θεὸν
ἐξ
|
ὕλης |
εἶναι
καὶ
εἴδους·
οὐ
γὰρ
|
| [9] |
~Ἀρχικὸν
δὲ
λόγον
ἐπεχούσης
τῆς
|
ὕλης, |
ἔτι
καὶ
ἄλλας
ἀρχὰς
παραλαμβάνει, |
| [4] |
τῇ
ὕλῃ
ἀχώριστα
ὄντα
τῆς
|
ὕλης, |
καὶ
νόησις
ἔσται
διττή,
ἡ |
| [10] |
συνδύασμά
τι
εἶναι
ἔκ
τε
|
ὕλης |
καὶ
τοῦ
σὺν
αὐτῇ
εἴδους, |
| [8] |
φύσιν.
Καὶ
πρῶτόν
γε
περὶ
|
ὕλης |
λέγωμεν.
Ταύτην
τοίνυν
ἐκμαγεῖόν
τε |
| [27] |
ἀρετῆς
χρήσεως·
χωρισθέντα
γὰρ
ταύτης
|
ὕλης |
μόνον
ἐπέχειν
τάξιν,
πρὸς
κακοῦ |
| [16] |
δὴ
δανεισάμενοι
ἀπὸ
τῆς
πρώτης
|
ὕλης |
μόρια
ἄττα
πρὸς
ὡρισμένους
χρόνους, |
| [10] |
γενήσεται
τῆς
ὕλης,
εἰ
ἐξ
|
ὕλης |
ὑπάρχοι·
ὧν
ἀτόπων
ὄντων
ἀσώματον |
| [25] |
ἄλλου
φθείροιτ´
ἄν,
οὐδ´
ἁπλῶς
|
ὑπ´ |
ἄλλου,
οὕτω
δὲ
ἔχουσα
ἄφθαρτον |
| [4] |
δὲ
φυσικὴ
ἔννοια,
καλεῖται
δὲ
|
ὑπ´ |
αὐτοῦ
ἡ
φυσικὴ
ἔννοια
καὶ
|
| [6] |
ἐν
πολλοῖς
βιβλίοις
εὑρήσομεν
ἐρωτωμένους
|
ὑπ´ |
αὐτοῦ,
μάλιστα
δ´
ἐν
τῷ |
| [16] |
τὴν
τούτων
ποίησιν,
ὅπως
μὴ
|
ὑπ´ |
αὐτοῦ
πλασθέντα
ἀθάνατα
γένοιτο.
Αὐτοὶ |
| [30] |
κυβερνήτης
τοῖς
ναύταις
τινὰ
ὑπαγορεύει
|
ὑπ´ |
αὐτῶν
μὴ
ὁρώμενα,
οἱ
δὲ |
| [32] |
μὴν
φοβερά,
οὐδὲν
ἧττον
ἀγόμεθα
|
ὑπ´ |
αὐτῶν,
οὐκ
ἂν
παθόντες
ταῦτα, |
| [13] |
ἡ
ὕλη
σείεται
καὶ
ταῦτα
|
ὑπ´ |
ἐκείνης.
~Τὰ
μὲν
δὴ
σώματα |
| [30] |
ὁ
κυβερνήτης
τοῖς
ναύταις
τινὰ
|
ὑπαγορεύει |
ὑπ´
αὐτῶν
μὴ
ὁρώμενα,
οἱ |
| [2] |
δὲ
ἐν
τῷ
πρᾶξαι
τὰ
|
ὑπαγορευόμενα |
ἐκ
τοῦ
λόγου.
Τίμιος
μὲν |
| [8] |
σῶμα,
ὡς
καὶ
τὸν
χαλκὸν
|
ὑπακούομεν |
δυνάμει
ἀνδριάντα,
διότι
τὸ
εἶδος |
| [14] |
ἀριστερά,
ἀπὸ
δύσεως
ἐπ´
ἀνατολὴν
|
ὑπαντιάζουσα |
τῷ
κόσμῳ.
Ἐδημιούργησε
δὲ
ὁ |
| [7] |
ὀνειρώττουσι
μὲν
περὶ
τὸ
ὄν,
|
ὕπαρ |
δὲ
αὐτὸ
ἀδυνατοῦσιν
ἰδεῖν,
ἀγνοοῦσαι
|
| [18] |
περὶ
ἡμᾶς·
καὶ
τὰς
μὲν
|
ὕπαρ |
τε
καὶ
ὄναρ
κατ´
εὐθυωρίαν |
| [6] |
τὸ
διαλεκτικὸν
δὴ
καὶ
τοῦτο
|
ὑπάρξει |
τὸ
τοῖς
ὀνόμασιν
ὀρθῶς
χρῆσθαι· |
| [32] |
προσελθούσης
δὲ
αὐτοῖς
ἀμετρίας,
ἡμαρτημένα
|
ὑπάρξει. |
Τοιαῦτά
ἐστιν
ἡδονή,
λύπη,
θυμός, |
| [12] |
εἶναι
ἕκαστον
τοιοῦτον,
οἷον
αὐτὴ
|
ὑπάρχει· |
ἀναγκαῖον
καὶ
τὸ
κάλλιστον
κατασκεύασμα |
| [19] |
πάθος
ἐν
τοῖς
σώμασι
ῥῖγος
|
ὑπάρχει. |
~Βαρὺ
δὲ
καὶ
κοῦφον
τῷ |
| [32] |
καὶ
ἐθῶν
μοχθηρῶν·
ταῦτα
δ´
|
ὑπάρχει |
γέλως
καὶ
ἐπιχαιρεκακία
καὶ
μισανθρωπία, |
| [7] |
γνῶσιν,
πρός
τε
πολέμους
εὔθετον
|
ὑπάρχει |
διὰ
τὴν
τῶν
τακτικῶν
θεωρίαν· |
| [9] |
εἴτε
γὰρ
νοῦς
ὁ
θεὸς
|
ὑπάρχει |
εἴτε
νοερόν,
ἔστιν
αὐτῷ
νοήματα, |
| [32] |
περὶ
τοῦ
πάθους,
ὁποιόν
τι
|
ὑπάρχει. |
Ἔστι
τοίνυν
πάθος
κίνησις
ἄλογος |
| [9] |
ἰδέαι·
καὶ
γὰρ
εἰ
ἄμετρος
|
ὑπάρχει |
ἡ
ὕλη
κατὰ
τὸν
ἑαυτῆς |
| [15] |
μεθ´
ἃς
ἡ
τοῦ
ἀέρος
|
ὑπάρχει, |
καὶ
ἐν
μέσῳ
ἡ
γῆ |
| [10] |
αὕτη
ἡ
ἐνέργεια
αὐτοῦ
ἰδέα
|
ὑπάρχει. |
Καὶ
μὴν
ὁ
πρῶτος
θεὸς |
| [27] |
τοῦ
πρώτου
τῆς
οὐσίας
ἀμέτοχον
|
ὑπάρχει, |
καὶ
τοῦτο
ὑπὸ
τῶν
ἀνοήτων |
| [19] |
τόπων·
εἴδη
δὲ
ταύτης
οὐχ
|
ὑπάρχει |
κατωνομασμένα
ἔξω
δυοῖν
τοῖν
γενικωτάτοιν, |
| [33] |
ἐρωτικὴ
ἀπηλλαγμένη
πάθους
τεχνική
τις
|
ὑπάρχει, |
ὅθεν
καὶ
ἐν
τῷ
λογιστικῷ |
| [31] |
ἀδέσποτον,
καὶ
ἡ
ἀρετὴ
τοιοῦτον
|
ὑπάρχει· |
οὐδὲ
γὰρ
ἂν
ἐπαινετὸν
ἦν |
| [33] |
ἀξιέραστος
καὶ
αὐτὸς
μέσος
τις
|
ὑπάρχει |
οὔτε
φαῦλος
ὢν
οὔτε
ἀστεῖος, |
| [25] |
αἱ
ἄλογοι,
τοῦτο
τῶν
ἀμφισβητουμένων
|
ὑπάρχει. |
Πιθανὸν
γὰρ
τὰς
ἀλόγους
ψυχάς, |
| [15] |
γὰρ
θεὸς
τοῦ
τε
παντὸς
|
ὑπάρχει |
ποιητὴς
αὐτὸς
καὶ
τῶν
θεῶν |
| [33] |
τῷ
ὁμοίῳ
μετρίῳ
ὄντι
φίλον
|
ὑπάρχει, |
τὰ
δὲ
ἄμετρα
οὔτε
ἀλλήλοις |
| [31] |
δὴ
ἀδικεῖ
ὁ
φαῦλος,
ἀκούσια
|
ὑπάρχει· |
τῆς
γὰρ
ἀδικίας
ἀκουσίου
οὔσης |
| [10] |
καὶ
τὸ
ἐξ
οὗ,
πρότερον
|
ὑπάρχει |
τούτου,
οὗ
μέρος·
καὶ
γὰρ |
| [13] |
φύσεως
ὥσπερ
τινὰ
πρόγονα
δύο
|
ὑπάρχει |
τρίγωνα
τὰ
κάλλιστα
ὀρθογώνια
ὄντα, |
| [32] |
ἥμερα
μὲν
ὅσα
κατὰ
φύσιν
|
ὑπάρχει |
τῷ
ἀνθρώπῳ
ἀναγκαῖά
τε
καὶ |
| [24] |
δὴ
τὰ
φύσει
χωριζόμενα
ἕτερα
|
ὑπάρχει· |
φύσει
δὲ
χωρίζεται
τὸ
παθητικὸν |
| [4] |
τῶν
νοητῶν
τὰ
μὲν
πρῶτα
|
ὑπάρχει, |
ὡς
αἱ
ἰδέαι,
τὰ
δὲ |
| [10] |
δέ,
διότι
πάσης
ἀληθείας
ἀρχὴ
|
ὑπάρχει, |
ὡς
ὁ
ἥλιος
παντὸς
φωτός· |
| [8] |
δὲ
καθ´
αὑτὴν
ἄμορφόν
τε
|
ὑπάρχειν |
καὶ
ἄποιον
καὶ
ἀνείδεον,
ἀναματτομένην |
| [22] |
εἶναι.
Τὸ
μὲν
γὰρ
φλέγμα
|
ὑπάρχειν |
νέας
σαρκὸς
σύντηξιν·
ἱδρῶτα
δὲ |
| [30] |
ἐνίοτε
ἀνδρείους
τινὰς
ὄντας
ἄφρονας
|
ὑπάρχειν, |
περὶ
τῶν
οὐ
τελείων
ἀρετῶν |
| [6] |
θέσει,
ἀρέσκει
δὲ
αὐτῷ,
θέσει
|
ὑπάρχειν
|
τὴν
ὀρθότητα
τῶν
ὀνομάτων,
οὐ |
| [31] |
ἕπεται
τὸ
τὴν
κακίαν
ἀκούσιον
|
ὑπάρχειν. |
Τίς
γὰρ
ἂν
ἑκὼν
ἐν |
| [25] |
λογικαῖς,
θνητάς
τε
καὶ
φθαρτὰς
|
ὑπάρχειν. |
Τῷ
δὲ
ἀθανάτους
εἶναι
τὰς |
| [32] |
δὲ
ἔχει,
ἕως
ἂν
σύμμετρα
|
ὑπάρχῃ· |
προσελθούσης
δὲ
αὐτοῖς
ἀμετρίας,
ἡμαρτημένα |
| [10] |
σῶμά
ἐστιν,
ἐξ
ὕλης
ἂν
|
ὑπάρχοι· |
ἢ
πῦρ
ἂν
οὖν
εἴη |
| [8] |
μορφάς,
εἰ
μὴ
ἄποιον
αὐτὸ
|
ὑπάρχοι |
καὶ
ἀμέτοχον
ἐκείνων
τῶν
εἰδῶν, |
| [10] |
τῆς
ὕλης,
εἰ
ἐξ
ὕλης
|
ὑπάρχοι· |
ὧν
ἀτόπων
ὄντων
ἀσώματον
αὐτὸν |
| [32] |
ᾧ
καὶ
τὸν
πλείω
χρόνον
|
ὑπάρχομεν. |
Διδάσκει
δὲ
καὶ
διότι
πολλά |
| [25] |
τούτῳ
τὸ
ζῆν
ὡς
σύμφυτον
|
ὑπάρχον |
ἑαυτῇ·
τὸ
δὲ
ἐπιφέρον
τινὶ |
| [18] |
πυρὸς
τὸ
φωτοειδές,
ὅπερ
λεῖον
|
ὑπάρχον |
καὶ
πυκνὸν
ἀδελφὸν
ᾤοντο
εἶναι |
| [10] |
ὀρεκτὸν
κινεῖ
τὴν
ὄρεξιν
ἀκίνητον
|
ὑπάρχον· |
οὕτω
γε
δὴ
καὶ
οὗτος |
| [25] |
τὰ
κατὰ
μέρος
διωδεύσαμεν
ἄπειρα
|
ὑπάρχοντα, |
ἢ
πῶς
ἀπ´
ὀλίγων;
διεψεύσθημεν |
| [32] |
φόβον
καὶ
ἐπιθυμίαν
ὡς
ἀρχικὰ
|
ὑπάρχοντα |
καὶ
ἁπλᾶ.
Ὅ
τε
γὰρ |
| [5] |
ἀναλυτικῶς,
τὰ
δὲ
συμβεβηκότα
καὶ
|
ὑπάρχοντα |
ταῖς
οὐσίαις
ἢ
ἐκ
τῶν |
| [11] |
τῷ
αὐτῷ
τόπῳ,
ἀτοπωτάτου
τούτου
|
ὑπάρχοντος· |
εἰ
δὲ
αἱ
ποιότητες
ἀσώματοι, |
| [13] |
δὲ
συνέστηκεν
ὁ
κόσμος,
δύο
|
ὑπαρχόντων, |
σώματος
καὶ
ψυχῆς,
ὧν
τὸ |
| [7] |
μαθημάτων
τάττεται,
ὥσπερ
θριγκός
τις
|
ὑπάρχουσα |
ἢ
φυλακὴ
τῶν
λοιπῶν.
~Μετὰ |
| [33] |
ἡδέος
ἡττωμένη
καὶ
ταύτῃ
βοσκηματώδης
|
ὑπάρχουσα· |
ἡ
δὲ
ἀστεία
ψιλῆς
τῆς |
| [32] |
οὐδενὸς
ἀξία,
ἐπιγεννηματικὴ
τῇ
φύσει
|
ὑπάρχουσα |
καὶ
οὐδὲν
οὐσιῶδες
οὐδὲ
προηγούμενον |
| [29] |
γὰρ
ἀνδρία
δόγματος
ἐννόμου
διασωστικὴ
|
ὑπάρχουσα
|
λόγου
ὀρθοῦ
διασωστική
ἐστι,
τὸ |
| [15] |
πολεῖται,
ἄστρον
τι
καὶ
αὕτη
|
ὑπάρχουσα, |
μένουσα
δὲ
διὰ
τὸ
ἰσόρροπόν
|
| [30] |
ἔχουσιν·
ἡ
μέντοι
φρόνησις,
ἐπιστήμη
|
ὑπάρχουσα, |
τὰ
οἰκεῖα
ἑκάστῃ
ἐνδίδωσιν,
ὡς |
| [30] |
Καίτοι
γε
ἀκρότητες
αἱ
ἀρεταὶ
|
ὑπάρχουσαι |
διὰ
τὸ
τέλειαι
εἶναι
καὶ |
| [9] |
αἱ
ἰδέαι
μέτρα
τινὰ
ἄϋλα
|
ὑπάρχουσαι. |
Ἔτι
γε
μὴν
εἰ
ὁ |
| [14] |
πλείστης
οὐσίας
ἐφήρμοσε
ταῖς
σφαίραις
|
ὑπαρχούσαις |
ἐκ
τοῦ
θατέρου
κύκλου
καὶ |
| [12] |
κυκλοφορητικήν,
νοῦ
καὶ
φρονήσεως
οἰκείαν
|
ὑπάρχουσαν. |
~Ἐξ
ὧν
δὲ
συνέστηκεν
ὁ |
| [12] |
τινα
ἰδέαν
κόσμου
ἀποβλέποντος,
παράδειγμα
|
ὑπάρχουσαν |
τοῦδε
τοῦ
κόσμου
ὡς
ἂν |
| [34] |
τελευταίαν
δὲ
τὴν
τυραννίδα,
χειρίστην
|
ὑπάρχουσαν. |
Ὑπογράφει
δὲ
καὶ
ἄλλας
πολιτείας |
| [13] |
σχῆμα
ἀπεδίδου
τῇ
γῇ,
στερεωτάτῃ
|
ὑπαρχούσῃ |
καὶ
ἑδραιοτάτῃ·
τῷ
δὲ
σχήματι |
| [29] |
~Θείου
δὲ
χρήματος
τῆς
ἀρετῆς
|
ὑπαρχούσης, |
αὐτὴ
μέν
ἐστι
διάθεσις
ψυχῆς |
| [30] |
περὶ
τὸ
παθητικὸν
ἀρεταὶ
οὐχ
|
ὑπάρχουσι |
διδακταί,
ὅτι
μήτε
τέχναι
μήτε |
| [25] |
οὖν
αἱ
λογικαὶ
ψυχαὶ
ἀθάνατοι
|
ὑπάρχουσι |
κατὰ
τὸν
ἄνδρα
τοῦτον,
βεβαιώσαιτ´ |
| [6] |
καὶ
τὰ
συμπεράσματα
ἁπλαῖ
προτάσεις
|
ὑπάρχουσιν, |
ὑποθετικοὶ
δὲ
οἱ
ἐξ
ὑποθετικῶν |
| [4] |
περὶ
τῶν
βεβαίων
καὶ
μονίμων
|
ὑπάρχων. |
ὁ
δὲ
πιθανὸς
καὶ
δοξαστικὸς |
| [10] |
ἐπιστρέψας,
τοῦ
νοῦ
αὐτῆς
αἴτιος
|
ὑπάρχων· |
ὃς
κοσμηθεὶς
ὑπὸ
τοῦ
πατρὸς
|
| [10] |
εἴη
ὁ
πρῶτος
θεός,
αἴτιος
|
ὑπάρχων |
τοῦ
ἀεὶ
ἐνεργεῖν
τῷ
νῷ |
| [34] |
ἐν
γὰρ
ταύτῃ
προτέραν
μὲν
|
ὑπέγραψε |
τὴν
ἀπόλεμον,
δευτέραν
δὲ
τὴν |
| [6] |
τῷ
Παρμενίδῃ
καὶ
ἐν
ἄλλοις
|
ὑπέδειξε, |
τὸν
ἐτυμολογικόν
τε
τόπον
ὅλον |
| [23] |
ἔχουσαν
μιμούμενον
τὸ
τοῦ
παντός,
|
ὑπέθεσαν |
δὲ
τὸ
ἄλλο
σῶμα
πρὸς |
| [27] |
παρ´
ἀνθρώποις
ἀγαθὰ
νομιζόμενα
ταύτης
|
ὑπελάμβανε |
τυγχάνειν
τῆς
προσρήσεως
τῷ
ὁπωσοῦν
|
| [5] |
εἰς
εἴδη
τομῇ
χρῆσθαι
δεῖ
|
ὑπὲρ |
τοῦ
διαγινώσκειν
αὐτὸ
ἕκαστον
ὅ |
| [30] |
τοῖς
πάθεσιν
ἀμετρία
κατὰ
τὸ
|
ὑπερβάλλειν
|
τὸ
προσῆκον
ἢ
ἐλλείπειν·
οὔτε |
| [22] |
τὴν
τῶν
στοιχείων
ἔνδειαν
καὶ
|
ὑπερβολὴν |
μετάστασίν
τε
εἰς
ἄλλους
οὐκ |
| [30] |
δύο
κακίας,
τὴν
μὲν
καθ´
|
ὑπερβολήν, |
τὴν
δὲ
κατ´
ἔνδειαν,
ὡς |
| [30] |
τὸ
μέτριον
ἢ
τὸ
μέσον
|
ὑπερβολῆς |
καὶ
ἐλλείψεως,
διὰ
τοῦτο
διὰ |
| [9] |
πρός
τι,
οἷον
μείζονος
καὶ
|
ὑπερέχοντος· |
εἶναι
γὰρ
τὰς
ἰδέας
νοήσεις |
| [14] |
κύκλον
ἰόντα,
τούτου
δὲ
ἀφεστῶτα·
|
ὕπερθεν
|
δὲ
τοὺς
ἄλλους
κατὰ
σφαῖραν |
| [28] |
ἐπουρανίῳ,
μὴ
τῷ
μὰ
Δία
|
ὑπερουρανίῳ, |
ὃς
οὐκ
ἀρετὴν
ἔχει,
ἀμείνων |
| [10] |
διὰ
τὴν
ἐν
τῷ
τιμίῳ
|
ὑπεροχήν. |
Ἀμερῆ
τε
διὰ
τὸ
μὴ |
| [30] |
καὶ
καταφθίνειν
ὑπὸ
τῆς
λύπης,
|
ὑπερπαθής |
τε
καὶ
ἀμετροπαθής,
ὁ
δὲ |
| [14] |
ἄλλην
περὶ
τὰ
σώματα
μεριστὴν
|
ὑπεστήσατο, |
ἐμφαίνων
ὅτι
ἑκατέρας
τῶν
οὐσιῶν |
| [12] |
προσῆψεν
αὐτῷ
τοιαῦτα
ὄργανα
πρὸς
|
ὑπηρεσίαν, |
ἀφελόμενος
δὲ
τὰς
λοιπὰς
κινήσεις |
| [17] |
ἔθεσαν
τὰ
τῶν
αἰσθητηρίων
ὄργανα,
|
ὑπηρεσίαν
|
ἐκτελέσοντα
τὴν
προσήκουσαν·
συνέθεσαν
δὲ |
| [23] |
δὲ
τὸ
ἄλλο
σῶμα
πρὸς
|
ὑπηρεσίαν |
ὡς
ὄχημα
προσφύσαντες,
καὶ
αὐτοῖς
|
| [34] |
λαοῦ,
τοὺς
δὲ
συμμάχους
τούτοις
|
ὑπηρετεῖν |
καὶ
τούτων
προμάχεσθαι,
τούτοις
δὲ |
| [18] |
μὲν
δὴ
ἡσυχίας
γενομένης
βραχυόνειροι
|
ὕπνοι
|
ἐμπίπτουσιν,
ὑπολειφθεισῶν
δέ
τινων
κινήσεων |
| [18] |
τὰς
ἐν
ἡμῖν
κινήσεις,
ἐπαγωγὸν
|
ὕπνου |
γινόμενον,
παρ´
ὃ
καὶ
μύει |
| [14] |
ἐκ
κάρου
τινὸς
βαθέος
ἢ
|
ὕπνου, |
ὅπως
ἀποβλέπουσα
πρὸς
τὰ
νοητὰ |
| [16] |
ἄστρον
ἀφίξονται,
αἱ
δὲ
κρατηθεῖσαι
|
ὑπὸ |
ἀδικίας
εἰς
γυναικὸς
ἐν
τῇ |
| [29] |
τι
παρὰ
τὸν
ὁρθὸν
λόγον,
|
ὑπὸ |
ἀμαθίας
καὶ
ἀφροσύνης
τοῦτο
πάσχειν |
| [27] |
Ὡμοιῶσθαι
γὰρ
τοὺς
ἄφρονας
τοῖς
|
ὑπὸ |
γῆν
ἀνθρώποις
κατῳκισμένοις
καὶ
φῶς |
| [29] |
δὲ
δύναται
τὸ
ἀγαθὸν
ὁρᾶν
|
ὑπὸ |
δειλίας
ἐπισκοτούμενος
καὶ
τῶν
συνακολουθούντων |
| [19] |
Ἁπτικὴν
δ´
εἶναι
δύναμιν
κατεσκευασμένην
|
ὑπὸ |
θεῶν
ἀντιληπτικὴν
θερμῶν
τε
καὶ |
| [28] |
τῆς
Πολιτείας·
οὐ
γὰρ
δὴ
|
ὑπὸ |
θεῶν
ποτὲ
ἀμελεῖται,
ὃς
ἂν |
| [15] |
χρησμοὶ
καὶ
ὅσα
κατὰ
μαντείαν
|
ὑπὸ |
θνητῶν
τεχνιτεύεται.
Κεῖται
δὲ
ἡ |
| [29] |
ἐάν
τις
διὰ
τοῦ
ἡττᾶσθαι
|
ὑπὸ |
πάθους
ποιῇ
τι
παρὰ
τὸν
|
| [10] |
(οὐ
γὰρ
ποιωθέν
ἐστι
καὶ
|
ὑπὸ |
ποιότητος
τοιοῦτον
ἀποτετελεσμένον)
οὔτε
ἄποιον |
| [15] |
φύσεως·
τούτοις
δὲ
ὑποτέτακται
τὰ
|
ὑπὸ |
σελήνην
πάντα
καὶ
τὰ
ἐπίγεια. |
| [13] |
δὲ
διαμένουσα
τὸν
σεισμὸν
παρέχεται·
|
ὑπό |
τε
γὰρ
τούτων
ἡ
ὕλη
|
| [14] |
οἰκείαν·
τὸν
μὲν
βραδύτατον
αὐτῶν
|
ὑπὸ |
τῇ
τῶν
ἀπλανῶν
κείμενον
σφαίρᾳ, |
| [25] |
ὑπὸ
τῆς
ἰδίας
κακίας,
οὐδὲ
|
ὑπὸ |
τῆς
ἄλλου
φθείροιτ´
ἄν,
οὐδ´ |
| [33] |
φιλίαι,
οὐ
μὴν
καὶ
οὖσαι,
|
ὑπὸ |
τῆς
ἀρετῆς
ὥσπερ
ἐπικεχρωσμέναι·
ἥ |
| [14] |
ἔστι
τε
ἡ
μὲν
περιεχομένη
|
ὑπὸ |
τῆς
ἀσχίστου
μεινάσης
σφαίρας
ταὐτῷ |
| [25] |
τε
ἡ
ψυχὴ
οὐ
φθείρεται
|
ὑπὸ |
τῆς
ἰδίας
κακίας,
οὐδὲ
ὑπὸ |
| [30] |
ὁ
δ´
ὥστε
καὶ
καταφθίνειν
|
ὑπὸ |
τῆς
λύπης,
ὑπερπαθής
τε
καὶ |
| [30] |
γὰρ
ἔχουσιν·
ἀλλὰ
κατὰ
τὸν
|
ὑπὸ |
τῆς
φρονήσεως
ἐνδιδόμενον
αὐταῖς,
ἐξ |
| [9] |
τινός
ἐστι
γεγονώς,
ἀλλὰ
καὶ
|
ὑπό |
τινος,
καὶ
οὐ
μόνον
τοῦτο, |
| [6] |
ὀξέως
τε
αἰσθάνηται
καὶ
ὁποῖος
|
ὑπὸ |
τίνων
λόγων
καὶ
ὁποίων
πείθεσθαι |
| [12] |
ἀπ´
ἐκείνης,
πρὸς
ἣν
ἀφομοιωθέντα
|
ὑπὸ |
τοῦ
δημιουργοῦ
αὐτὸν
ἀπειργάσθαι
κατὰ |
| [12] |
τὸ
κάλλιστον
κατασκεύασμα
τὸν
κόσμον
|
ὑπὸ |
τοῦ
θεοῦ
δεδημιουργῆσθαι
πρός
τινα |
| [13] |
μοῖραι
οὖσαι
τυγχάνουσι.
Τούτοις
οὖν
|
ὑπὸ |
τοῦ
θεοῦ
ἡ
ὕλη
τυπωθεῖσα |
| [13] |
πρῶτον
τοῖς
ἴχνεσιν
ἀτάκτως,
εἶτα
|
ὑπὸ |
τοῦ
θεοῦ
πρὸς
τάξιν
ἤχθη, |
| [29] |
ψυχῆς
κατ´
οἰκείαν
ἰδιότητα
κατεσταλμένων
|
ὑπὸ |
τοῦ
λογισμοῦ
καὶ
πειθηνίων
αὐτῷ
|
| [10] |
αὐτῆς
αἴτιος
ὑπάρχων·
ὃς
κοσμηθεὶς
|
ὑπὸ |
τοῦ
πατρὸς
διακοσμεῖ
σύμπασαν
φύσιν |
| [7] |
καὶ
πρὸς
ὀξύτητα
διανοίας
παρελήφθη
|
ὑπὸ |
τοῦ
Πλάτωνος,
θήγουσα
τὴν
ψυχὴν |
| [6] |
σοφισμάτων
δὲ
μέθοδον
εὕροιμεν
ἂν
|
ὑπὸ |
τοῦ
Πλάτωνος
ὑπογεγραμμένην
ἐν
τῷ |
| [7] |
καὶ
εἰ
ἄλλοι
θεοὶ
τεταγμένοι
|
ὑπὸ |
τούτῳ,
καὶ
τίς
ἡ
τῶν |
| [8] |
ἐκτυπουμένην
καθάπερ
ἐκμαγεῖον
καὶ
σχηματιζομένην
|
ὑπὸ |
τούτων,
μηδὲν
ἴδιον
σχῆμα
ἔχουσαν |
| [27] |
οὐσίας
ἀμέτοχον
ὑπάρχει,
καὶ
τοῦτο
|
ὑπὸ |
τῶν
ἀνοήτων
ἀγαθὸν
ὠνόμασται,
τοῦτο |
| [27] |
δαιμονίως
προσκαλούμενον.
Τῶν
δὲ
λεγομένων
|
ὑπὸ |
τῶν
πολλῶν
ἀγαθῶν,
οἷον
ὑγιείας |
| [22] |
αἴτιον·
πάντα
δὲ
τὰ
φλεγμαίνοντα
|
ὑπὸ |
χολῆς
τοῦτο
πέπονθε·
τὰ
γὰρ |
| [7] |
τούτων
τῶν
μαθημάτων
ὥσπερ
τινὸς
|
ὑποβάθρας |
καὶ
στοιχείων.
Καὶ
μουσικῆς
δὲ |
| [34] |
ἐπιτακτική
τις
οὖσα
καὶ
ἔχουσα
|
ὑποβεβλημένας |
πολεμικήν
τε
καὶ
στρατηγικὴν
καὶ |
| [6] |
εὕροιμεν
ἂν
ὑπὸ
τοῦ
Πλάτωνος
|
ὑπογεγραμμένην |
ἐν
τῷ
Εὐθυδήμῳ,
εἰ
ἀκριβῶς |
| [6] |
μὲν
δὴ
διαλεκτικὸν
ἐπὶ
τοσοῦτον
|
ὑπογεγράφθω· |
~ἑξῆς
δὲ
περὶ
τοῦ
θεωρητικοῦ |
| [34] |
δὲ
τὴν
τυραννίδα,
χειρίστην
ὑπάρχουσαν.
|
Ὑπογράφει |
δὲ
καὶ
ἄλλας
πολιτείας
ἐξ |
| [6] |
τῷ
βιβλίῳ,
ὥστε
ἐν
αὐτῷ
|
ὑποδεδεῖχθαι, |
τίνα
μὲν
παρὰ
τὴν
φωνήν |
| [5] |
δὲ
διὰ
τῶν
δεικνυμένων
καὶ
|
ὑποδεικνυμένων |
ἄνοδος
ἐπὶ
τὰς
ἀναποδείκτους
καὶ |
| [8] |
ἔχειν
τοιαύτην,
ὥστε
πᾶσαν
γένεσιν
|
ὑποδέχεσθαι |
τιθήνης
λόγον
ἐπέχουσαν
τῷ
φέρειν |
| [8] |
τε
εἶναι
καὶ
ἀνείδεον
πρὸς
|
ὑποδοχὴν |
τῶν
εἰδῶν·
τοιαύτη
δ´
οὖσα |
| [5] |
εἰ
ἀθάνατός
ἐστιν
ἡ
ψυχή,
|
ὑποθέμενος |
αὐτὸ
τοῦτο,
ζητῶ
εἰ
ἀεικίνητος, |
| [5] |
λόγον
ἀποδιδόναι
τῆς
ὑποθέσεως,
ἄλλην
|
ὑποθέμενος |
ὑπόθεσιν,
ζητεῖ
εἰ
τὸ
πρότερον |
| [17] |
εἰς
τὴν
κεφαλήν,
ὥσπερ
ἄρουραν
|
ὑποθέντες |
τὸν
ἐγκέφαλον,
περί
τε
τὸ |
| [5] |
ὑποτεθὲν
πάλιν
ἐστὶν
ἀκόλουθον
ἄλλῃ
|
ὑποθέσει, |
καὶ
τοῦτο
μέχρις
οὗ
ἂν |
| [7] |
διαλεκτικὴ
μέθοδος
ἀπὸ
τῶν
γεωμετρικῶν
|
ὑποθέσεων |
ἐπὶ
τὰ
πρῶτα
καὶ
ἀρχικὰ |
| [5] |
εἰ
δέοι
λόγον
ἀποδιδόναι
τῆς
|
ὑποθέσεως, |
ἄλλην
ὑποθέμενος
ὑπόθεσιν,
ζητεῖ
εἰ |
| [5] |
ἡ
ψυχή.
Ἡ
δὲ
ἐξ
|
ὑποθέσεως |
ἀνάλυσίς
ἐστι
τοιαύτη·
ὁ
ζητῶν |
| [5] |
ἀμέσους
προτάσεις,
ἡ
δὲ
ἐξ
|
ὑποθέσεως |
ἀνιοῦσα
ἐπὶ
τὰς
ἀνυποθέτους
ἀρχάς. |
| [34] |
δὲ
καὶ
ἄλλας
πολιτείας
ἐξ
|
ὑποθέσεως, |
ὧν
ἐστὶν
ἥ
τε
ἐν |
| [5] |
ἀποδιδόναι
τῆς
ὑποθέσεως,
ἄλλην
ὑποθέμενος
|
ὑπόθεσιν, |
ζητεῖ
εἰ
τὸ
πρότερον
ὑποτεθὲν |
| [6] |
ἁπλαῖ,
οἷον·
πᾶν
δίκαιον
καλόν·
|
ὑποθετικαὶ |
δέ
εἰσιν
αἱ
ἀκολουθίαν
δηλοῦσαι |
| [6] |
μὲν
κατηγορικαί
εἰσιν,
αἱ
δὲ
|
ὑποθετικαί· |
κατηγορικαὶ
μὲν
αἱ
ἁπλαῖ,
οἷον· |
| [6] |
τὰ
συμπεράσματα
ἁπλαῖ
προτάσεις
ὑπάρχουσιν,
|
ὑποθετικοὶ |
δὲ
οἱ
ἐξ
ὑποθετικῶν
προτάσεων, |
| [6] |
μέν
εἰσι
κατηγορικοί,
οἱ
δὲ
|
ὑποθετικοί, |
οἱ
δὲ
μικτοὶ
ἐκ
τούτων· |
| [6] |
μετέχει.
Κατὰ
δὲ
τὸ
δεύτερον
|
ὑποθετικὸν |
σχῆμα,
ὃ
οἱ
πλεῖστοι
τρίτον |
| [6] |
ἄρα
ποιὸν
πεπεράτωται.
Τοὺς
δὲ
|
ὑποθετικοὺς |
ἐν
πολλοῖς
βιβλίοις
εὑρήσομεν
ἐρωτωμένους |
| [6] |
ὑπάρχουσιν,
ὑποθετικοὶ
δὲ
οἱ
ἐξ
|
ὑποθετικῶν |
προτάσεων,
μικτοὶ
δὲ
οἱ
τὰ |
| [5] |
ἕλκηται·
ἡ
δὲ
συμβεβηκότων
εἰς
|
ὑποκείμενα, |
ὡς
ὅταν
φῶμεν
τῶν
ἀγαθῶν
|
| [11] |
ἐστιν,
ἡ
δὲ
ποιότης
οὐχ
|
ὑποκείμενον, |
ἀλλὰ
συμβεβηκός·
οὐκ
ἄρα
σῶμα |
| [8] |
μητέρα
καὶ
χώραν
ὀνομάζει
καὶ
|
ὑποκείμενον |
ἁπτόν
τε
μετ´
ἀναισθησίας
καὶ |
| [11] |
δεικνύοιντ´
ἂν
ἀσώματοι.
Πᾶν
σῶμα
|
ὑποκείμενόν |
ἐστιν,
ἡ
δὲ
ποιότης
οὐχ |
| [11] |
ἡ
ποιότης.
Πᾶσα
ποιότης
ἐν
|
ὑποκειμένῳ, |
οὐδὲν
δὲ
σῶμα
ἐν
ὑποκειμένῳ, |
| [11] |
ὑποκειμένῳ,
οὐδὲν
δὲ
σῶμα
ἐν
|
ὑποκειμένῳ, |
οὐκ
ἄρα
σῶμα
ἡ
ποιότης· |
| [5] |
τὰ
δὲ
ἐκτός·
ἡ
δὲ
|
ὑποκειμένων |
εἰς
συμβεβηκότα,
ὡς
ὅταν
φῶμεν |
| [6] |
τὴν
θέσιν,
τὴν
φύσιν
τῶν
|
ὑποκειμένων |
ἐπισταμένου.
Τὸ
μὲν
δὴ
διαλεκτικὸν |
| [8] |
τῷ
μηδεμίαν
αὐτῶν
φύσιν
ἔχειν
|
ὑποκεῖσθαι, |
ἀλλ´
ἄποιόν
τε
εἶναι
καὶ |
| [10] |
δεῖ
καὶ
κάλλιστον
αὐτῷ
νοητὸν
|
ὑποκεῖσθαι, |
οὐδὲν
δὲ
αὐτοῦ
κάλλιον·
ἑαυτὸν |
| [6] |
ᾧ
ὁ
κοινὸς
ὅρος
ἀμφοτέροις
|
ὑπόκειται |
(ὅρους
δέ
φημι
τὰ
μέρη |
| [6] |
τοῦ
μὲν
κατηγορεῖται,
τῷ
δὲ
|
ὑπόκειται, |
τοῦ
δὲ
δευτέρου,
ἐν
ᾧ |
| [32] |
Ἀγαθὸν
γὰρ
ἐὰν
μὲν
παρεῖναι
|
ὑπολάβωμεν, |
ἡδόμεθα,
ἐὰν
δὲ
μέλλειν,
ἐπιθυμοῦμεν· |
| [32] |
καὶ
κακὸν
ἐὰν
μὲν
παρεῖναι
|
ὑπολάβωμεν, |
λυπούμεθα,
τὸ
δὲ
μέλλον
φοβούμεθα. |
| [12] |
ἀνάπαλιν.
Τῷ
δὲ
μηδὲν
ἔξωθεν
|
ὑπολείπεσθαι |
καὶ
μονογενῆ
τὸν
κόσμον
ἐποίησε |
| [13] |
Διὰ
τοῦτο
δὲ
μηδὲν
κενὸν
|
ὑπολείπεται |
σώματος
ἔρημον,
καὶ
ἡ
ἀνωμαλότης
|
| [18] |
ἡσυχίας
γενομένης
βραχυόνειροι
ὕπνοι
ἐμπίπτουσιν,
|
ὑπολειφθεισῶν |
δέ
τινων
κινήσεων
φαντάσματα
συχνὰ |
| [10] |
ὧν
ἀτόπων
ὄντων
ἀσώματον
αὐτὸν
|
ὑποληπτέον· |
καὶ
γάρ,
εἰ
σῶμά
ἐστι, |
| [25] |
αἰθυγμάτων,
ἀπό
τινων
κατὰ
μέρος
|
ὑποπεσόντων
|
ἀναμιμνησκόμενοι
τῶν
πάλαι
ἐγνωσμένων,
ὧν |
| [5] |
τὸν
τρόπον·
τοῦ
μέλλοντος
ὅρῳ
|
ὑποπίπτειν
|
πράγματος
δεῖ
τὸ
γένος
λαβεῖν, |
| [4] |
ὁμοίως
κρίνει
τὰ
τῇ
θεωρίᾳ
|
ὑποπίπτοντα |
καὶ
τὰ
πρακτά,
ἀλλ´
ἐν |
| [4] |
αἰσθήσεως,
ἔστι
καὶ
τὰ
τούτοις
|
ὑποπίπτοντα, |
οἷον
τὰ
νοητὰ
καὶ
αἰσθητά· |
| [14] |
ἐγκατέταξεν
αὐτῇ,
ἵν´
ἀεὶ
τῶν
|
ὑποπιπτόντων |
ἕκαστον
κατὰ
τὸ
συγγενὲς
καὶ |
| [25] |
οὐ
γὰρ
ἂν
ἄλλως
μάθησις
|
ὑποσταίη, |
ἢ
κατὰ
ἀνάμνησιν
τῶν
πάλαι |
| [14] |
ἐστὶ
καὶ
ἐμφαίνει
τῆς
αὑτοῦ
|
ὑποστάσεως |
ἀρχικώτερόν
τι
αἴτιον·
καὶ
τὴν |
| [25] |
ἐστιν
οὐσία,
ἀμετάβλητος
κατὰ
τὴν
|
ὑπόστασιν |
καὶ
νοητὴ
καὶ
ἀειδὴς
καὶ |
| [35] |
καὶ
ἀνεννόητον
καὶ
μηδεμίαν
ἔχον
|
ὑπόστασιν, |
ὃ
καὶ
εἴ
τις
εἰπεῖν |
| [14] |
τε
ὄντος
νοῦ
ἄνευ
ψυχῆς
|
ὑποστῆναι· |
τῆς
δὲ
ψυχῆς
ταθείσης
ἐκ |
| [14] |
ἔργοις
καὶ
τὴν
οὐσίαν
αὐτῆς
|
ὑποστησώμεθα. |
Λέγων
οὖν
εἶναί
τινα
νοητὴν |
| [31] |
αἴσχιον·
λυσιτελεῖ
δὲ
τῷ
ἀδικοῦντι
|
ὑποσχεῖν |
δίκην,
ὡς
καὶ
τῷ
νενοσηκότι |
| [31] |
δίκην,
ὡς
καὶ
τῷ
νενοσηκότι
|
ὑποσχεῖν |
ἰατρῷ
τὸ
σῶμα
εἰς
θεραπείαν· |
| [5] |
ὑπόθεσιν,
ζητεῖ
εἰ
τὸ
πρότερον
|
ὑποτεθὲν |
πάλιν
ἐστὶν
ἀκόλουθον
ἄλλῃ
ὑποθέσει, |
| [5] |
ὑποτίθεται
αὐτὸ
ἐκεῖνο,
εἶτα
τῷ
|
ὑποτεθέντι |
σκοπεῖ
τί
ἀκολουθεῖ,
καὶ
μετὰ |
| [15] |
κρείττονος
θνητῆς
φύσεως·
τούτοις
δὲ
|
ὑποτέτακται |
τὰ
ὑπὸ
σελήνην
πάντα
καὶ |
| [5] |
τῆς
ἀναλύσεως
τοιοῦτόν
τί
ἐστιν·
|
ὑποτίθεσθαι |
δεῖ
τὸ
ζητούμενον,
καὶ
θεωρεῖν |
| [5] |
ἐστι
τοιαύτη·
ὁ
ζητῶν
τι
|
ὑποτίθεται |
αὐτὸ
ἐκεῖνο,
εἶτα
τῷ
ὑποτεθέντι |
| [10] |
οὐκ
ἀρχικόν.
Καὶ
ἄλλως
δὲ
|
ὕστερον |
γενήσεται
τῆς
ὕλης,
εἰ
ἐξ |
| [17] |
τὸν
ὀμφαλὸν
τόπους,
περὶ
ὧν
|
ὕστερον |
εἰρήσεται.
~Ἱδρύσαντες
δὲ
περὶ
τὸ |
| [5] |
καὶ
ταῦτα
ἀποδεικνύειν
ἀπὸ
τῶν
|
ὑστέρων |
ἐπὶ
τὰ
πρότερα
ἀνιόντα,
ἕως |
| [10] |
ἀλλοίωσιν.
Εἰ
γὰρ
ἀλλοιωθήσεται,
ἢ
|
ὑφ´ |
αὑτοῦ
ἢ
ὑφ´
ἑτέρου·
εἰ |
| [10] |
αὐτοῦ
ἰσχυρότερον
ἔσται,
εἰ
δὲ
|
ὑφ´ |
ἑαυτοῦ,
ἤτοι
ἐπὶ
τὸ
χεῖρον |
| [10] |
ἀλλοιωθήσεται,
ἢ
ὑφ´
αὑτοῦ
ἢ
|
ὑφ´
|
ἑτέρου·
εἰ
μὲν
οὖν
ὑφ´ |
| [10] |
ὑφ´
ἑτέρου·
εἰ
μὲν
οὖν
|
ὑφ´ |
ἑτέρου,
ἐκεῖνο
αὐτοῦ
ἰσχυρότερον
ἔσται, |
| [14] |
δεύτερον
μετὰ
τοῦτον
Διὸς
ἐπώνυμον,
|
ὑφ´ |
ὃν
τὸν
Ἄρεως·
ὀγδόη
δὲ |
| [4] |
δ´
ἐστὶ
διττόν,
τὸ
μὲν
|
ὑφ´
|
οὗ
κρίνεται
τὸ
κρινόμενον,
τὸ |
| [4] |
μὲν
ἂν
λέγοιτο
ὁ
φιλόσοφος,
|
ὑφ´ |
οὗ
τὰ
πράγματα
κρίνεται,
κριτὴς |
| [6] |
ὡς
γὰρ
κερκίδι
χρήσαιτ´
ἂν
|
ὑφαντικὸς
|
ἀνήρ,
εἰδὼς
αὐτῆς
τὸ
προσῆκον |
| [6] |
ὄργανον,
ὡς
ἡ
κερκὶς
τοῦ
|
ὑφάσματος. |
Περὶ
τὸ
διαλεκτικὸν
δὴ
καὶ |
| [30] |
καὶ
ἄλλως
ἀδυνάτου
ὄντος
τοῦ
|
ὑφεστάναι |
τινὰ
ἄνθρωπον
πάσῃ
κακίᾳ
συνεχόμενον· |
| [10] |
ὅπερ
ἂν
ἔτι
ἀνωτέρω
τούτων
|
ὑφέστηκεν, |
οὗτος
ἂν
εἴη
ὁ
πρῶτος |
| [6] |
τοῖς
μὲν
ἀποδεικτικοῖς
ἐν
τοῖς
|
ὑφηγητικοῖς
|
διαλόγοις,
τοῖς
δὲ
ἐνδόξοις
πρὸς |
| [29] |
καὶ
ἡ
φρόνησις
μετὰ
ἀνδρίας
|
ὑφίσταται· |
ἐπιστήμη
γάρ
ἐστιν
ἀγαθῶν·
οὐδεὶς |
| [33] |
κατ´
εὔνοιαν
ἀντίστροφον·
αὕτη
δὲ
|
ὑφίσταται, |
ὅταν
ἐπίσης
ἑκάτερος
βούληται
τὸν |