| Chapitre |
| [30] |
προκόπτοντας
τοιούτους
εἶναι·
οὐ
γὰρ
|
ῥᾴδιον |
εὐθέως
ἀπὸ
κακίας
ἐπ´
ἀρετὴν |
| [27] |
ἀγαθὸν
οὔτε
εὑρεῖν
ᾤετο
εἶναι
|
ῥᾴδιον |
οὔτε
εὑρόντας
ἀσφαλὲς
εἰς
πάντας |
| [20] |
τόπον
ἑλκόμενον,
κοῦφον
δὲ
τὸ
|
ῥᾳδίως· |
καὶ
προσέτι
βαρὺ
μὲν
τὸ |
| [18] |
τοῦ
μεθημερινοῦ
φωτός.
Τοῦτο
δὴ
|
ῥᾷστα |
δι´
ὅλων
μὲν
τῶν
ὀφθαλμῶν, |
| [17] |
δύο
δὲ
φλέβες
παρὰ
τὴν
|
ῥάχιν |
ἰοῦσαι
τὴν
κεφαλὴν
ἐναντίως
καταπλέκουσιν |
| [4] |
λόγον
δὲ
τὸ
ἀπ´
ἐκείνης
|
ῥεῦμα |
διὰ
τοῦ
στόματος
χωροῦν
μετὰ |
| [18] |
οὐκέτι
προσφύεται
τὸ
ἀφ´
ἡμῶν
|
ῥεῦμα
|
τῷ
πλησίον
ἀέρι,
συνεχόμενον
δὲ |
| [11] |
παθητὰ
γὰρ
τὰ
σώματα
καὶ
|
ῥευστὰ |
καὶ
οὐκ
ἀεὶ
κατὰ
τὰ |
| [1] |
καὶ
μὴ
πλανωμένης
τε
καὶ
|
ῥευστῆς |
ἔπειτα
δὲ
πρὸς
τὴν
ἀλήθειαν |
| [26] |
ἔχοντα·
ὡς
ὁ
παῖς
δυνάμει
|
ῥηθήσεται |
καὶ
γραμματικὸς
καὶ
αὐλητὴς
καὶ
|
| [23] |
γῆς.
~Ἑξῆς
δὲ
περὶ
ψυχῆς
|
ῥητέον, |
ἐντεῦθέν
ποθεν
ἀναλαβόντας
τὸν
λόγον, |
| [3] |
περὶ
τῆς
διαλεκτικῆς
θεωρίας
πρότερον
|
ῥητέον |
τῆς
ἀρεσκούσης
τῷ
Πλάτωνι,
καὶ |
| [27] |
τῶν
ἠθικῶς
τῷ
ἀνδρὶ
εἰρημένων
|
ῥητέον. |
Τὸ
μὲν
δὴ
τιμιώτατον
καὶ |
| [6] |
τέλεος
ἔσται
ῥήτωρ
καὶ
ἡ
|
ῥητορικὴ |
αὐτοῦ,
δικαίως
ἂν
λέγοιτο
ἐπιστήμη |
| [3] |
συλλογισμόν,
καὶ
εἰς
τρίτον
τὸ
|
ῥητορικόν, |
ὅπερ
ἐστὶ
περὶ
τὸ
ἐνθύμημα, |
| [6] |
χρήσεως
τὸν
προσήκοντα,
τέλεος
ἔσται
|
ῥήτωρ |
καὶ
ἡ
ῥητορικὴ
αὐτοῦ,
δικαίως |
| [19] |
τούτῳ
πάθος
ἐν
τοῖς
σώμασι
|
ῥῖγος
|
ὑπάρχει.
~Βαρὺ
δὲ
καὶ
κοῦφον |
| [21] |
διὰ
τοῦ
στόματος
καὶ
τῶν
|
ῥινῶν |
καὶ
διὰ
τῶν
ἄλλων
τοῦ |
| [26] |
ἡμῖν
κατὰ
τὴν
ἐφ´
ὁπότερον
|
ῥοπὴν |
λαμβάνει
τὸ
ἀληθεύειν
ἢ
μή. |
| [9] |
οὐδὲ
τῶν
εὐτελῶν
τινός,
οἷον
|
ῥύπου |
καὶ
κάρφους,
οὔτε
τῶν
πρός |
| [19] |
θέοντας
δριμεῖς,
τοὺς
δὲ
τὸ
|
ῥυπτικὸν
|
ἔχοντας
σφοδρὸν
ὥστε
συντήκειν
πικρούς, |
| [19] |
δὲ
ἠρέμα
καθαίροντάς
τε
καὶ
|
ῥύπτοντας |
ἁλμυρούς,
τῶν
δὲ
συναγόντων
τοὺς
|
| [22] |
καὶ
ἁλμυρὸν
φλέγμα
τῶν
ἐν
|
ῥύσει |
παθῶν
αἴτιον·
πάντα
δὲ
τὰ
|