Livre, Chap.
[3, 6]	λόγον διερευνησώμεθα. Γόητα φῂς αὐτόν,	ὦ	οὗτος, ἀλλὰ καὶ φαρμακέα δεινὸν
[3, 2]	μηρῶν αὐτοῦ, ἕως ἂν ἔλθῃ	ᾧ	ἀπόκειται, καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν
[3, 3]	ἢ τρέφει ζῷον ἢ ἀήρ,	ᾧ	οὐ πρόσεστίν γε μίασμα) μόνῳ
[3, 7]	αὐτοῖς τῆς δημηγορίας ὁ λόγος,	ᾧ	πεπεῖσθαι εἰκὸς ἦν τοὺς ἀκροωμένους;
[3, 6]	ἑαυτοῦ χώραν προφάσει φιλοσοφίας ᾄδουσιν	ὧδε	κἀκεῖσε περιφέροντες Ἑλλήνων παῖδες· Δημόκριτος
[3, 3]	ἐπὶ χρησμοῖς τῶν οἰκείων θεῶν	ὧδέ	πως Ἑβραίων μνημονεύουσιν· Μοῦνοι Χαλδαῖοι
[3, 6]	φιλοσοφίας» ἐν τρίτῳ συγγράμματι τέθειται,	ὧδέ	πως ἱστορῶν κατὰ λέξιν· ~ζʹ
[3, 6]	κατώρθωται. Ἀλλὰ καὶ ταῦτα μὲν	ὧδε	τέλος ἐχέτω. Πάλιν δ´ ἐπὶ
[3, 2]	θαλάσσης διῆλθε καὶ τὸν λαὸν	ὡδήγησε.	Λέγει δ´ οὖν ἡ γραφή·
[3, 2]	ῥῆξον καὶ βόησον, ἡ οὐκ	ὠδίνουσα,	ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς
[3, 5]	χώραν, καὶ ἑτέρους ὑπὲρ τὸν	Ὠκεανὸν	παρελθεῖν ἐπὶ τὰς καλουμένας Βρεττανικὰς
[3, 5]	καὶ πάντων μὲν τῶν οἰκείων	ὠλιγωρηκότων,	ἀντὶ δὲ τῶν φιλτάτων, γυναικὸς
[3, 6]	Πλάτων εἰδώς, εἰς πάντας ἐκφέρειν	ὡμολόγει	μὴ τολμᾶν, διαρρήδην φάσκων· Τὸν
[3, 5]	ὁ Πέτρος ὅ τι δῷ,	ὡμολόγει	πάσης ὑπάρξεως χρυσίου καὶ ἀργυρίου
[3, 5]	τοῖς ἐξ αἰῶνος παρὰ πᾶσιν	ὡμολογημένοις	πολεμεῖν, τὸν δ´ ὑπ´ ὀφθαλμοῖς
[3, 7]	θεοῦ καὶ παρὰ τοῖς σαὐτοῦ	ὡμολογημένον	οὐ γόητα οὐδὲ φαρμακέα, ἀλλ´
[3, 2]	ἀπ´ ἀρχῆς ἐξ ἡμερῶν αἰῶνος	Ὡμολόγηται	δὲ παρὰ τοῖς πᾶσιν ὅτι
[3, 3]	ἡμῶν διδασκαλίαν, οἷα δὴ ἐγγράφως	ὡμολόγουν,	ἄκουε. Ἀπὸ τῶν Πορφυρίου περὶ
[3, 5]	τρόπον φιλοπαθής τις καὶ φιλήδονος	ὤν,	μόνην δὲ τὴν πρόσκαιρον ταυτηνὶ
[3, 7]	δυνάμεως, εἰ λογίσαιο, τίς ποτε	ὢν	ἄρα τὴν φύσιν καὶ πηλίκος,
[3, 2]	τῶν ἀνθρώπων· ἄνθρωπος ἐν πληγῇ	ὢν	καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν, ἠτιμάσθη
[3, 2]	θεσπίζει; Ἄνθρωπος φησίν, ἐν πληγῇ	ὢν	καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν, ἠτιμάσθη
[3, 2]	Ἀνώτερον εἰπὼν Ἄνθρωπος ἐν πληγῇ	ὢν	καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν» νῦν
[3, 6]	ἄδικος καὶ ἀσεβής; τοιοῦτος δὲ	ὢν	πόθεν ἢ πῶς τὰ περὶ
[3, 6]	οὐκ ἂν εἴη δῆλος ἀνόσιος	ὢν	τὸν τρόπον καὶ μιαρὸς καὶ
[3, 4]	ἐναργῶν, πάντα καλυπτόντων λόγον, δι´	ὧν	αὐτὸς ὁ κύριος ἡμῶν εἰσέτι
[3, 3]	τῶν οἰκείων ἐντολῶν κατόρθωσιν, δι´	ὧν	αὐτῷ σώματι καὶ ψυχῇ κεκαθαρμένους,
[3, 2]	γάρ ἐστιν ὃ μὴ γίνεται	ὧν	βούλεται· ἐβουλήθη δὲ Καθαρίσαι αὐτὸν»
[3, 6]	οἱ τοῦ Ἰησοῦ μαθηταί, ἀφ´	ὧν	δεῖ τὸν διδάσκαλον ὁποῖός τις
[3, 2]	τοῦ θηριώδους ἕνεκα τρόπου, διεσάφησεν·	ὧν	ἐθνῶν ἄρξειν φησὶν τὸν ἀνιστάμενον
[3, 6]	καὶ σιδήρου δοκιμῆς τὴν ὑπὲρ	ὧν	ἐμαρτύρησαν ἀλήθειαν ἐπιστώσαντο ὥσπερ οὖν
[3, 5]	ἡμῶν θαυμαστὸν μηδέ τι παράδοξον	ὧν	ἐμαρτύρησαν οἱ γνώριμοι, σκεψώμεθα εἰ
[3, 5]	ὁ Χριστὸς τοῦ θεοῦ, δι´	ὧν	ἐπετέλει παραδόξων ἔργων, ὑφ´ ἑαυτὸν
[3, 1]	ἀπὸ κακίας δεσμῶν ἀνακαλούμενος δι´	ὧν	ἔφασκεν· Δεῦτε πρός με πάντες
[3, 3]	δέδεικται διὰ τῆς Προπαρασκευῆς, παρ´	ὧν	ἤδη καὶ τῶν νέων φιλοσόφων
[3, 6]	ἀλαζὼν καὶ φαντασιοκόπος ἦν, ἀφ´	ὧν	ἰώμενος παρῄνει μηδενὶ φράζειν μηδὲ
[3, 6]	ἀπεμπολήσαντες πένησι καὶ ἐνδεέσιν μεταδεδώκασιν,	ὧν	καὶ αὐτοὶ τυγχάνομεν μάρτυρες συγγενόμενοι
[3, 5]	προστάντες αὐτόθι ἐπίσκοποι Ἰουδαῖοι γεγονέναι,	ὧν	καὶ τὰ ὀνόματα εἰσέτι νῦν
[3, 3]	τοῖς φοιτηταῖς ἐκτελεῖν παραδούς, δι´	ὧν	κατὰ τὸν ὀρθὸν λόγον ἤμελλον
[3, 5]	σίδηρος, καὶ σταυροὶ καὶ θῆρες,	ὧν	μάλιστα προθυμητέον καὶ τοῖς κακοῖς
[3, 2]	καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν δι´	ὧν	οὐ διαλείψειν ἑξῆς καὶ κατὰ
[3, 2]	ἰαθῶμεν. Καὶ τὰ μὲν αἴτια,	ὧν	παρ´ ἀνθρώποις πείσεται ὁ ἀναμάρτητος,
[3, 5]	μὲν δῆλον; πάντως γάρ που	ὧν	παρ´ αὐτοῦ μαθόντες εἰς ἑτέρους
[3, 2]	πάλιν ἑξῆς διδάσκει φήσας· Ἀνθ´	ὧν	παρεδόθη εἰς θάνατον ἡ ψυχὴ
[3, 7]	ἐπιμιξίας διὰ τὰς πολλὰς ἐθναρχίας·	ὧν	περιῃρημένων ἀφόβως ἤδη καὶ ἐπ´
[3, 3]	καὶ παναρέτους, τὸν παμβασιλέα χορευούσας,	ὧν	πλείους καὶ μέχρις ἀνθρώπων νεύματι
[3, 6]	λόγων μαθητὰς εἰσέτι νῦν μυρίους,	ὧν	πλεῖστα μὲν ἀνδρῶν τυγχάνει πλήθη,
[3, 5]	προαγγέλλοντος τοῦ διδασκάλου, προσέχοντες δι´	ὧν	πρὸς αὐτοὺς ἔλεγεν Ἐν τῷ
[3, 6]	αὐτοῖς λεγομένων τὰ ἀπόρρητα, παρ´	ὧν	συλλεξάμενον, ἄνδρα τοιοῦτον, οἷον ὁ
[3, 5]	τις, ἀλλ´ αὐτοί γε ὑπὲρ	ὧν	συντεθείμεθα τἀπίχειρα τῆς πλάνης καθ´
[3, 0]	τῆς τε αἰτίας ἀποδοθείσης δι´	ὧν	τὰ Ἰουδαίων ἀσπασάμενοι λόγια τὸν
[3, 1]	ἐξ αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ, δι´	ὧν	τε κηρυχθήσεται, ὅτι διὰ τῶν
[3, 6]	τινῶν περιέργων ἐπιγραφαῖς, οὐδ´ ἄλλοις,	ὧν	τὴν χρῆσιν ἀδιάφορον οἱ πολλοὶ
[3, 5]	τε δι´ ἀπάτης τῦφον· ἀνθ´	ὧν,	φέρε, δεξιὰς δόντες ἀλλήλοις, ὁμοῦ
[3, 5]	τιμητέον αὐτόν, εἰ μηδὲν ἡμᾶς	ὤνησεν,	πάντα τε ἐπὶ τῷ δοξάσαι
[3, 3]	τοὺς αὐτοὺς διὰ τὸν Ἀβραὰμ	ὠνόμασεν,	ἐπεὶ Χαλδαῖος ἦν τὸ γένος,
[3, 5]	αὐτῶν δώδεκα, οὓς καὶ ἀποστόλους	ὠνόμασεν,	Σίμωνα, ὃν καὶ ἐκάλεσεν Πέτρον,
[3, 2]	προφητικῶς τὸ πᾶν ἔθνος Ἰουδαίων	ὠνόμασεν,	ὥσπερ οὖν καὶ ἡμεῖς Ἰουδαίους
[3, 6]	αὐτῷ αἴτιος τῆς τοσαύτης ἀρετῆς)	ὥρα	τοιγαροῦν ὁμολογεῖν ξένην τινὰ καὶ
[3, 1]	ἀγαθά. Πῶς γὰρ οὐκ ἔμελλον	ὡραῖοι	ἔσεσθαι οἱ ἐν ὀλίγῳ καὶ
[3, 1]	ὁ αὐτὸς λέγων προφήτης· Ὡς	ὡραῖοι	οἱ πόδες τῶν εὐαγγελιζομένων ἀγαθὰ
[3, 2]	τῶν δυνάμεων τοῦ ἀγαπητοῦ, τῇ	ὡραιότητι	τοῦ οἴκου διελέσθαι σκῦλα» Εἰκότως
[3, 1]	εὐαγγελιζομένων εἰρήνην Ἔνθα σφόδρα ἀπηκριβωμένως	ὡραίους	ἔφησεν ἔσεσθαι τοὺς πόδας τῶν
[3, 5]	μηδὲ θνητῶν ἐγγόνων ἀλλ´ ἀθανάτων	ὠρέχθησαν;	τὸ δὲ ἀφιλοχρήματον αὐτῶν τοῦ
[3, 2]	τὴν τῶν προφητευομένων ἔκβασιν χρόνοις	ὡρισμένοις	περιγράφων, ἄκουε οἷα καὶ περὶ
[3, 2]	ὅμοιον· Μωσῆς δὲ περὶ ἑνὸς	ὡρισμένως	ἀναφωνεῖ. τίνα τοίνυν ὁ χρησμὸς
[3, 5]	βίον οὐκ ἀπὸ σεμνῆς διατριβῆς	ὡρμᾶτο,	ἐκ δὲ τῶν ἀμφὶ τὰς
[3, 0]	καὶ ἔτι πρὸς τούτοις συστάντος,	ὡς	αἱ προφητικαὶ παρ´ αὐτοῖς γραφαί,
[3, 5]	τούτοις μὲν χρὴ πιστεύειν αὐτοῖς	ὡς	ἀληθεστάτοις, ἐν δὲ τοῖς ἐπιδόξοις
[3, 6]	συνάγειν; γόης μὲν γάρ τις	ὡς	ἀληθῶς ἀνόσιος καὶ μιαρὸς τὸν
[3, 6]	πεποιηκέναι, δυνάμει δ´ ἀπορρήτῳ καὶ	ὡς	ἀληθῶς ἐνθέῳ συνομολογεῖν; Ἀλλ´ εἰς
[3, 7]	ἀνθρώπινον διανοηθεὶς ὅρα εἰ μὴ	ὡς	ἀληθῶς θεοῦ πάλιν προήκατο φωνήν,
[3, 5]	τοὺς οὕτως ἀπανούργους, καὶ ἄπλαστον	ὡς	ἀληθῶς καὶ ἀκέραιον ἦθος διὰ
[3, 3]	ὅπως πλάνον ἀλλά τινα θεῖον	ὡς	ἀληθῶς καὶ θείας καὶ εὐσεβοῦς
[3, 6]	ἐδόκει τὸ πρᾶγμα, καὶ ἦν	ὡς	ἀληθῶς μέγιστον, ἀδύνατον δ´ ἦν
[3, 5]	πραχθέντα μήτε ἠκούσαμεν λεχθέντα, ταῦτα	ὡς	ἀληθῶς πεπραγμένα διατεινώμεθα. Ἀλλ´ ἐπεὶ
[3, 3]	μόνης ἀληθοῦς θεολογίας ὡς τὸν	ὡς	ἀληθῶς πλάνον τραχηλισθέντα, συγχωρεῖ; ἀλλ´
[3, 6]	Πάλιν ὁ μὲν γόης καὶ	ὡς	ἀληθῶς πλάνος τοῖς ἀπειρημένοις καὶ
[3, 2]	πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη, καὶ	ὡς	ἀμνὸς ἔναντι τοῦ κείροντος ἄφωνος,
[3, 1]	ἀνέκαθεν περὶ τοῦ Χριστοῦ προφητευομένων,	ὡς	ἂν εἰδῇς, τίνα ἔσεσθαι τὸ
[3, 7]	ἤδη τινὲς βουθυσίας καὶ σπονδὰς	ὡς	ἂν ἤδη θεοῖς οὖσιν τοῖς
[3, 5]	καὶ τὰς θαυματουργίας πεπλασμένως ἐπιγραφόντων,	ὡς	ἂν θαυμάζοιντο καὶ αὐτοὶ καὶ
[3, 5]	δεξιάν, ὁ δ´ ἀρχιερεὺς Καϊάφας,	ὡς	ἂν συντρέχων τοῖς κατ´ αὐτοῦ
[3, 4]	ἄλλως ἐπὶ πλάνῃ τῶν ὁρώντων	ὡς	ἂν ὑπ´ ἀνδρὸς πλάνου ἐπιθέσθαι.
[3, 5]	διατρίβοντα καὶ δι´ ἀπάτης αὐτούς,	ὡς	ἂν φαίη τις, ἀποπλανῶντα· τί
[3, 5]	μᾶλλον ἐγίνωσκον οὐδενὸς μὲν αὐτοῖς,	ὡς	ἂν φαίη τις, γεγονότα παραίτιον
[3, 5]	ἐπὶ τὴν Ῥωμαίων ἀρχήν, ἢ	ὡς	ἀνθρωπεία φύσις τὸ φιλόζωον οἰκεῖον
[3, 6]	ἔμπαλιν δὲ λόγους φιλοσόφους μετιόν,	ὡς	ἀποδέδεικται. Ὁ δὴ οὖν ἑτέροις
[3, 2]	Λέλεκται δὲ καὶ τῷ Δαβίδ,	ὡς	ἄρα Ἐκ τοῦ καρποῦ τῆς
[3, 2]	λοιπά. Σημαίνει δὲ διὰ τούτων	ὡς	ἄρα ὁ Χριστὸς ἐκτὸς πάσης
[3, 4]	εἰωθότων, βίαιον ὑπέμεινε τελευτήν, ἀλλ´	ὡς	αὐτὸ μόνον ἑκὼν παρεδίδου τοῖς
[3, 5]	περὶ τοῦ διδασκάλου μαρτυρίαν σύμφωνον	ὡς	ἀφ´ ἑνὸς στόματος εἰς πάντας
[3, 5]	ὅπερ ἦν παντὸς ἀτοπώτατον· ὅμοιον	ὡς	εἰ καὶ Μωσέως ἐν τοῖς
[3, 7]	μείζονος ἀρχῆς καταστείλαντος. Λόγισαι γὰρ	ὡς,	εἰ μηδὲν τὸ κωλῦον ἦν
[3, 7]	τοὺς θεωμένους ἐκπλῆξαι. Ἐξέπληττον γὰρ	ὡς	εἰκὸς διὰ τῶν ἔργων τοὺς
[3, 5]	ὅτι μηδ´ ὁ Πέτρος ταῦθ´	ὡς	εἰκὸς ἐν ταῖς αὐτοῦ διδασκαλίαις
[3, 3]	οἰκείοις διδασκάλοις φρονῶν, οἵ γε,	ὡς	εἰκὸς ἐξ ἡμῶν ὠφελημένοι, ἐπεὶ
[3, 5]	αἱ ἀπὸ τῶν παρ´ ἑκάστοις,	ὡς	εἰκός, νόμων τιμωρίαι, δεσμὰ δηλαδὴ
[3, 7]	χρῆσθαι τῆς οἰκείας βουλῆς ὑπηρέταις,	ὡς	εἰκός τινα παραλογώτατα ταῦτ´ αὐτὸν
[3, 6]	τοιοῦτον ἢ καὶ παραπλήσιον τετόλμηται,	ὡς	εἰκότως φάναι αὐτὸν παρ´ ἑτέρων
[3, 7]	ἀπ´ αἰῶνος καὶ ἀπ´ αὐτῆς	ὡς	εἰπεῖν τῆς πρώτης ἀνθρωπείας. Συστὰν
[3, 6]	τοσοῦτον μεταβάλλειν τὸν ἑαυτῶν τρόπον,	ὡς	εἰς μέσον ἀγαγεῖν τολμῆσαι τὰς
[3, 6]	δὲ ἄρα οὐδεὶς ἦν γόης,	ὡς	ἐλεύθερον ἀφεῖσθαι καὶ παντὸς ἐκτὸς
[3, 2]	Προφήτην ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν	ὡς	ἐμὲ ἀναστήσει κύριος ὁ θεός,
[3, 5]	Πέτρον ὁ αὐτὸς δεσμοῖς περιέβαλεν,	ὡς	ἐν ταῖς Πράξεσι τῶν Ἀποστόλων
[3, 5]	διδάσκαλος, οἱ δὲ μαθηταί· εἶθ´	ὡς	ἐν ὑποθέσει λόγου ὁ μὲν
[3, 5]	Πλὴν ἀλλ´ ἐδόθη καὶ τοῦτο	ὡς	ἐν ὑποθέσει, ὅπως καὶ ἐκ
[3, 7]	σταυροῦ τιμωρίαν, τίς οὐκ ἂν	ὡς	ἐναντία λεγόντων κατέπτυσεν εἰκότως; τίς
[3, 4]	τοῦ Ἰησοῦ νεκρὸς ἠγείρετο; ἢ	ὡς	ἐπὶ θαλάττης οἷα ἐπὶ λεωφόρου
[3, 2]	καὶ ὁ Μωσῆς διεπράξατο. Οἷον,	ὡς	ἐπὶ παραδείγματος, Μωσῆς ἐφεξῆς τεσσαράκοντα
[3, 5]	πρὸς αὐτοῦ πραχθέντα κεχαρισμένως ἀναθέντας;	Ὡς	εὖ μοι δοκεῖ εἰρῆσθαι, πάντα
[3, 7]	τίς δ´ οὕτως ἠλίθιος ὑπῆρχεν,	ὡς	εὐχερῶς πιστεῦσαι λέγουσιν ἑωρακέναι μετὰ
[3, 2]	Μωσῆς ἐφεξῆς τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐνήστευσεν,	ὡς	ἡ γραφὴ μαρτυρεῖ, λέγουσα καὶ
[3, 2]	ὁ δὲ Θεοδοτίων· Καὶ ἀναβήσεται	ὡς	θηλάζον ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ ὡς
[3, 3]	ἐπεὶ Χαλδαῖος ἦν τὸ γένος,	ὡς	ἱστορεῖται. Εἰ δὴ οὖν καὶ
[3, 6]	ταῖς πρὸς τοὺς ἀκροωμένους ὁμιλίαις,	ὡς	καθικνεῖσθαι τοῦ βάθους τῆς ψυχῆς
[3, 7]	πως ἱστορῶν κατὰ λέξιν· ~ζʹ	Ὡς	καὶ ἀπὸ τῆς ἐνεργείας αὐτῆς
[3, 2]	τὸ πᾶν Ἰουδαίων ἔθνος ἐχρημάτιζεν,	ὡς	καὶ εἰς σήμερον Ἰουδαίους ὀνομάζεσθαι,
[3, 2]	κατὰ τὴν θείαν πρόρρησιν ἀναπέφανται,	ὡς	καὶ εἰσέτι νῦν πάντας τοὺς
[3, 5]	νῦν παρὰ τοῖς ἐγχωρίοις μνημονεύεται·	ὡς	καὶ ἐκ τούτων λελύσθαι πᾶσαν
[3, 5]	Καὶ ἡ ἱστορία δὲ κατέχει	ὡς	καὶ μεγίστη τις ἦν ἐκκλησία
[3, 4]	ἀριθμὸν ἄρτων εἰς κόρον πληρώσας,	ὡς	καὶ περιττὰ τοσαῦτα, ὅσα ἱκανὰ
[3, 2]	Βηθλεὲμ ἐγεννήθη Ἰησοῦς ὁ Χριστός,	ὡς	καὶ σπήλαιον δείκνυσθαι πρὸς τῶν
[3, 5]	προτάττει ἑαυτοῦ τὸν Θωμᾶν, προτιμῶν	ὡς	κρείττονα τὸν συναπόστολον, τῶν λοιπῶν
[3, 5]	περὶ αὐτῶν ἱστορία σαφῶς δείκνυσιν,	ὡς	μετὰ τὴν τοῦ διδασκάλου τελευτὴν
[3, 5]	ἔσχεν καὶ διαφανῆ τὸν θάνατον,	ὡς	μὴ δύνασθαι αὐτὸν ἐπικρύψασθαι, ἀλλὰ
[3, 6]	Ἀλλ´ εἰς τοσοῦτον ἐλαύνεις ἀπηνείας,	ὡς	μὴ λογισμοῖς σώφροσιν λόγων τε
[3, 7]	αὔξειν βούλεται. Πάλιν τε αὖ	ὡς	μὴ νομισθείη κατὰ συγχώρησιν τῶν
[3, 5]	ἄλλοις τῆς ἀληθείας οὕτως ἔχεσθαι	ὡς	μηδ´ εὐορκίας δεῖσθαι, πολλοῦ δεῖ
[3, 3]	ἀλήθειαν πρὸ παντὸς τιμᾶν παραινῶν,	ὡς	μηδ´ εὐορκίας δεῖσθαι, πολλοῦ δεῖ
[3, 6]	καθεστήκεσαν φαύλης καὶ πονηρᾶς ὑπονοίας,	ὡς	μηδὲ τοῖς νοσηλευομένοις ἐπιτρέπειν, οἷα
[3, 5]	εἰς τοσαύτην ὑπερβολὴν ἐκπληξίας ἤλασαν,	ὡς	μηδὲν μὲν ὑπ´ αὐτοῦ παράδοξον
[3, 6]	καθαροὶ καὶ γνήσιοι τὰς διαθέσεις,	ὡς	μηδὲν ὕπουλον ἐν αὐτοῖς λανθάνειν,
[3, 6]	καὶ τιτρώσκειν τὸ ἑκάστου συνειδός,	ὡς	μηκέτι στέγειν ἀποκρύπτοντας, εἰς φανερὸν
[3, 7]	εἰς τὴν τοῦ λόγου δύναμιν	ὡς	μυρία πλήθη πέπεικεν, καὶ ὡς
[3, 2]	ἀνέστη ἔτι προφήτης ἐν Ἰσραὴλ	ὡς	Μωσῆς, ὃν ἔγνω κύριος πρόσωπον
[3, 2]	καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ	ὡς	ὁ ἥλιος, τὰ δὲ ἱμάτια
[3, 3]	ἐδίδασκεν, διαρρήδην φάσκων· Ἔσεσθε τέλειοι,	ὡς	ὁ πατὴρ ὑμῶν τέλειός ἐστιν»
[3, 5]	μηδενὸς αὐθαίρετον ὑπομεῖναι τελευτήν, ἢ	ὡς	οἱ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν μαθηταὶ
[3, 0]	κλήσεως ἐμνημόνευσαν, δι´ ὃ καὶ	ὡς	οἰκείων ἀλλ´ οὐκ ἀλλοτρίων αὐτῶν
[3, 2]	τὰ τῆς κατ´ αὐτὸν θεολογίας,	ὡς	οἷόν τέ ἐστιν ἡμῖν ἐποπτεῦσαι,
[3, 7]	τίς οὐκ ἂν ὁμολογήσειεν, διανοηθεὶς	ὡς	οὐ ῥᾴδιον ἦν τοῖς μαθηταῖς
[3, 5]	τοὐναντίον τὰ δηλούμενα παρεκδεχόμενος. Ἀλλ´	ὡς	οὐκ ἄν τις ὀκνήσειεν τῶν
[3, 2]	ἐξ ἐναργῶν τῶν ἀποδείξεων παριστῶντες	ὡς	οὐκ ἀνθρωπείας ἄρα ἦν φύσεως
[3, 7]	πρὸς ἑαυτὸν ἐπιλογισάμενος καὶ ἐνθυμηθείς,	ὡς	οὐκ ἀνθρώπινον ἦν τὸ μηδ´
[3, 2]	λόγος, Ἐνώπιον αὐτοῦ φησίν, Ἀνηγγείλαμεν	ὡς	παιδίον Θηλάζον καὶ Τιθιζόμενον καὶ
[3, 2]	ὁ Ἡσαΐας Ἀνηγγείλαμεν ἐνώπιον αὐτοῦ,	ὡς	παιδίον, ὡς ῥίζα ἐν γῇ
[3, 2]	τίνι ἀπεκαλύφθη; Ἀνηγγείλαμεν ἐναντίον αὐτοῦ	ὡς	παιδίον, ὡς ῥίζα ἐν γῇ
[3, 6]	διαβολήν; οὐχὶ καὶ τυφλῷ δῆλον	ὡς	πᾶν τοὐναντίον τούτοις ἡμεῖς οἱ
[3, 5]	αἰκιζόμενοι διὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ	ὡς	πάντων ἀνοσιουργῶν χαλεπωτέρους· εἰ δ´
[3, 2]	προρρήσεώς τε καὶ προγνώσεως, καὶ	ὡς	πᾶσιν ἀνθρώποις τὴν τῶν μελλόντων
[3, 2]	ταῖς προφητικαῖς γραφαῖς ἰδίως ἀπαντήσομεν,	ὡς	περὶ ἀνδρὸς κοινοῦ καὶ τοῖς
[3, 3]	πλάνου ὄνομα; Ἀλλὰ ταῦτα μὲν	ὡς	περὶ κοινοῦ τὴν φύσιν ἀνθρώπου
[3, 7]	ὅπως Ἕλληνας ὁμοῦ καὶ βαρβάρους	ὡς	περὶ λόγου θεοῦ περὶ αὐτοῦ
[3, 5]	περὶ αὐτοῦ, ὑπακούσαντος τοῦ Πέτρου,	ὡς	περὶ Χριστοῦ, οὐδὲν ἀποκρινάμενον τὸν
[3, 5]	κατέλεγεν. Συνεζευγμένος γοῦν τῷ Θωμᾷ,	ὡς	Πέτρος Ἀνδρέᾳ, καὶ Ἰάκωβος τῷ
[3, 1]	τὸ ἔργον αὐτοῦ ἐναντίον αὐτοῦ.	Ὡς	ποιμὴν ποιμανεῖ τὸ ποίμνιον αὐτοῦ,
[3, 2]	μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν. Πάντες	ὡς	πρόβατα ἐπλανήθημεν, καὶ κύριος παρέδωκεν
[3, 2]	κεκακῶσθαι οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα·	ὡς	πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη, καὶ
[3, 6]	πῶς, ὁ τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς,	ὡς	πρὸς αὐτῶν μεμαρτύρηται, εἰρηκώς· Μὴ
[3, 2]	τιθιζόμενον εἰς πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ	ὡς	ῥίζα ἀπὸ γῆς ἀβάτου ὁ
[3, 2]	Ἀνηγγείλαμεν ἐναντίον αὐτοῦ ὡς παιδίον,	ὡς	ῥίζα ἐν γῇ διψώσῃ ἀνθ´
[3, 2]	ὡς θηλάζον ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ	ὡς	ῥίζα ἐν γῇ διψώσῃ Διὰ
[3, 2]	Ἀνηγγείλαμεν ἐνώπιον αὐτοῦ, ὡς παιδίον,	ὡς	ῥίζα ἐν γῇ διψώσῃ ἑξῆς
[3, 2]	παιδίον Θηλάζον καὶ Τιθιζόμενον καὶ	Ὡς	ῥίζαν ἀπὸ γῆς ἀβάτου τὸ
[3, 7]	ὡς μυρία πλήθη πέπεικεν, καὶ	ὡς	συνέστησαν μυρίανδροι ἐκκλησίαι πρὸς αὐτῶν
[3, 5]	τινὰς καὶ δεινοὺς ὑποτίθενται σοφιστάς,	ὡς	τὰ μὴ ὄντα πλασαμένους, καὶ
[3, 4]	καὶ θανοῦσαν. τί δεῖ λέγειν	ὡς	τεταρταῖος ἄλλος δυνάμει τοῦ Ἰησοῦ
[3, 2]	Ἀκύλας ἡρμήνευσεν οὕτως· Καὶ ἀναρρηθήσεται	ὡς	τιθιζόμενον εἰς πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ
[3, 2]	δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ	ὡς	τὸ φῶς Πάλιν Μωσῆς λεπρὸν
[3, 5]	καὶ πείσειέ τις ἂν ἑαυτόν,	ὡς	τοιαῦτα πλασάμενοι καὶ συνθέμενοι ἀλλήλοις
[3, 6]	τῷ τοῦ Πλάτωνος μὴ πείθεσθαι,	ὡς	τὸν ποιητὴν καὶ δημιουργὸν τοῦδε
[3, 3]	ἀνωτάτω καὶ μόνης ἀληθοῦς θεολογίας	ὡς	τὸν ὡς ἀληθῶς πλάνον τραχηλισθέντα,
[3, 7]	αὐτοῦ προσηγορίας τοιαύτη τις ἦν,	ὡς	φάναι τὸν ἀπόστολον, ὅτι δὴ
[3, 4]	τῶν αὐτοῦ μαθητῶν ἐμπλεόντων, καὶ	ὡς	χειμασθέντων ἐπετίμησεν τῇ θαλάσσῃ καὶ
[3, 1]	θεσπίζει ὁ αὐτὸς λέγων προφήτης·	Ὡς	ὡραῖοι οἱ πόδες τῶν εὐαγγελιζομένων
[3, 6]	δαίμων καὶ πᾶν ἀκάθαρτον πνεῦμα,	ὥς	τι τῶν κολαστικῶν καὶ βασανιστικῶν
[3, 3]	Θεῷ μὲν τῷ ἐπὶ πᾶσιν,	ὥς	τις ἀνὴρ σοφὸς ἔφη, μηδὲν
[3, 2]	τοῖς τὸν νόμον φυλάξασιν ἐπηγγείλατο	ὡσαύτως	δὲ καὶ Ἰησοῦς ὁ Χριστός,
[3, 2]	Φαραῷ, δάκτυλος θεοῦ ἐστιν τοῦτο	Ὡσαύτως	δὲ καὶ Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς
[3, 2]	δεξιῶν καὶ τεῖχος ἐξ εὐωνύμων	Ὡσαύτως	δὲ καὶ μᾶλλον θεοπρεπέστερον Ἰησοῦς
[3, 2]	ὁ θεὸς δέομαι ἴασαι αὐτήν	Ὡσαύτως	δὲ καὶ μείζονι δυνάμει ἐξουσίας
[3, 5]	εἰς ἀνδροφονίας νομοθετῆσαι μὴ φονεύειν,	ὡσαύτως	δὲ καὶ μὴ μοιχεύειν, οἷα
[3, 2]	αὐτοὺς καὶ Συνήγαγεν ἑβδομήκοντα ἄνδρας	ὡσαύτως	δὲ καὶ ὁ σωτὴρ Ἀνέδειξεν
[3, 2]	Μωσῆς μετωνόμασε τὸν Ναυὴν Ἰησοῦν.	Ὡσαύτως	δὲ καὶ ὁ σωτὴρ τὸν
[3, 2]	ἔφαγεν, καὶ ὕδωρ οὐκ ἔπιεν«	ὡσαύτως	δὲ καὶ ὁ Χριστός. Γέγραπται
[3, 2]	πρὸς αὐτοῦ καταγγελθεῖσαν εὐσέβειαν ἐπιστώσατο.	Ὡσαύτως	δὲ καὶ ὁ Χριστὸς ταῖς
[3, 2]	τοῦ χρωτὸς τοῦ προσώπου αὐτοῦ	Ὡσαύτως	δὲ καὶ πολὺ διαφερόντως ὁ
[3, 2]	ἄνδρας ἐξέπεμψε τὴν γῆν κατασκεψομένους·	ὡσαύτως	δὲ καὶ πολὺ κρεῖττον ὁ
[3, 2]	κύματα ἐν μέσῳ τῆς θαλάσσης	Ὡσαύτως	δὲ καὶ πολὺ κρειττόνως ὁ
[3, 7]	δοῦλον γέγονεν, καὶ τὸ Σύρων	ὡσαύτως,	Καππαδόκων τε καὶ Μακεδόνων, καὶ
[3, 2]	σωτὴρ δὲ καὶ κύριος ἡμῶν	ὡσαύτως	φησὶν πρὸς τοὺς ἑαυτοῦ μαθητάς·
[3, 2]	ἐπὶ πρόσωπον τῆς ἐρήμου λεπτὸν	ὡσεὶ	κόριον λευκόν, ὡσεὶ πάγος ἐπὶ
[3, 2]	ἐρήμου λεπτὸν ὡσεὶ κόριον λευκόν,	ὡσεὶ	πάγος ἐπὶ τῆς γῆς Καὶ
[3, 2]	οὖν· Καὶ ἰδοὺ Μαρία λεπρῶσα	ὡσεὶ	χιών καὶ μετ´ ὀλίγα· Καὶ
[3, 1]	ἡ γραφὴ αὕτη ἐν τοῖς	ὠσὶν	ὑμῶν Καὶ δὴ ἐνθένδε ἀρξάμενος
[3, 5]	κάτωθεν ἐκ βάθους αὐτῆς διανοίας	ὥσπερ	ἀπὸ ῥιζῶν τὰ τῆς κακίας
[3, 5]	κατέλεξεν, δεύτερον τὸν Θωμᾶν ἐπαγαγών,	ὥσπερ	καὶ ὁ Μάρκος πεποίηκεν. Ἔχουσιν
[3, 7]	οὖν εὐσεβὴς καὶ εἰς οὐρανούς,	ὥσπερ	οἱ εὐσεβεῖς, χωρήσας. Ὥστε τοῦτον
[3, 3]	μακροῦ πάλαι θεοφιλέσιν Ἑβραίοις προσφιλής,	ὥσπερ	οὖν δέδεικται διὰ τῆς Προπαρασκευῆς,
[3, 6]	πολὺ κρείττονα σφῶν αὐτῶν ἀποφαίνουσιν·	ὥσπερ	οὖν ἰατρικοὶ μὲν τῆς τοῦ
[3, 2]	τὸ πᾶν ἔθνος Ἰουδαίων ὠνόμασεν,	ὥσπερ	οὖν καὶ ἡμεῖς Ἰουδαίους προσαγορεύομεν.
[3, 6]	παραχωρεῖ τῇ τῆς προσηγορίας δυνάμει;	ὥσπερ	οὖν καὶ πάλαι καθ´ ὃν
[3, 6]	ὑπὲρ ὧν ἐμαρτύρησαν ἀλήθειαν ἐπιστώσαντο	ὥσπερ	οὖν οἱ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν
[3, 2]	ἐγνωκέναι, μηδὲ τὴν ταφὴν αὐτοῦ,	ὥσπερ	οὖν οὐδὲ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν
[3, 6]	παράδοξόν τι τοῦτο δόξαντες ὁρᾶν,	ὥσπερ	οὔπω καὶ ἄλλοτε πρότερον. Συνίστη
[3, 2]	τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν ἀναστήσω αὐτοῖς	ὥσπερ	σέ, καὶ δώσω τὸ ῥῆμά
[3, 2]	αὐτοῖς ἐκ τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν	ὥσπερ	σέ, καὶ δώσω τὸ ῥῆμά
[3, 6]	ἄκουε τῷ σωτῆρι ἡμῶν οὐχ	ὥσπερ	σὺ γοητείαν, ἀλλ´ εὐσέβειαν καὶ
[3, 5]	δὲ τοῦ ἡμετέρου διδασκάλου θάνατον	ὥσπερ	τι φόβητρον αὐτοῖς ἀντιτάττοντες, καὶ
[3, 6]	καὶ κηρῦξαι τὴν γνῶσιν πᾶσιν,	ὥστε	ἐκ τῆς αὐτῶν ἐκείνων διδασκαλίας
[3, 6]	καὶ ἀθεμίτων ἡδονῶν ἕνεκεν θήρας,	ὥστε	ἤδη διὰ τὰς μαγγανείας γύναιά
[3, 7]	δεινοῖς καὶ ἀνιαροῖς πάθεσιν διαφθειρόμενοι,	ὥστε	ἤδη καὶ εἰς ὁμολογίαν τῆς
[3, 3]	καὶ ἐνθέῳ δυνάμει προαγαγὼν ἐξήπλωσεν,	ὥστε	μηκέτι κατὰ τὸ παλαιὸν βραχεῖς
[3, 2]	διὰ τῶν αὐτοῦ μαθητῶν κατήγγειλεν.	Ὥστε	Μωσέα μὲν εἰκότως πρῶτον καὶ
[3, 6]	ἐθνῶν τῇ διδασκαλίᾳ αὐτῶν προσιόντας	Ὥστε	πολλοὺς τῶν πρότερον περὶ γοητείαν
[3, 7]	οὐρανούς, ὥσπερ οἱ εὐσεβεῖς, χωρήσας.	Ὥστε	τοῦτον μὲν οὐ βλασφημήσεις, ἐλεήσεις
[3, 6]	αὐτοῦ» Καί ποτε ἀναγκαίως ἐπ´	ὠφελείᾳ	καὶ σωτηρίᾳ πολλῶν Σαμαρείτιδι γυναικὶ
[3, 5]	συμφώνως, καὶ πλαττώμεθα ἐπ´ οὐδενὸς	ὠφελείᾳ,	οὔθ´ ἡμῶν οὔτε τῶν ἀπατωμένων,
[3, 3]	γε, ὡς εἰκὸς ἐξ ἡμῶν	ὠφελημένοι,	ἐπεὶ καὶ μεθ´ ἡμᾶς γεγόνασι
[3, 5]	ἄξιον, μηδὲ μὴν κατά τι	ὠφελημένοι	πρὸς αὐτοῦ, ἢ ὅσον πονηρίαν
[3, 3]	νέων φιλοσόφων παῖδες τὰ μεγάλα	ὠφελημένοι	τῷ δόγματι συνηρέσθησαν. Σεμνύνονταί γέ
[3, 6]	ἐρανισάμενον μήτ´ ἐκ νέων διδασκάλων	ὠφελημένον,	τὰ ὅμοια καὶ πρὸ αὐτοῦ
[3, 6]	εἰκότως φάναι αὐτὸν παρ´ ἑτέρων	ὠφελῆσθαι	τὰ τῆς γοητείας; εἰ δ´
[3, 3]	δὴ οὖν ταῦτα σεμνὰ εἰ	ὠφέλιμα	εἰ φιλόσοφα εἰ ἀρετῆς μεστά,
[3, 5]	μηδὲν ἀληθὲς παρ´ αὐτοῦ μηδ´	ὠφέλιμον	μεμαθηκότας. ταύτῃ δ´ οὖν καὶ
[3, 5]	ψυχήν, ὅτι αὐτοὶ αὐτὸν ἀπολιπόντες	ᾤχοντο,	ἢ ὅτι ὁ πάντων αὐτῶν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 6/05/2010