Livre, Chap.
[3, 7]	θεόν) τοτὲ δὲ τούτοις ἐναντίως	ὕβρεις	αὐτὸν καὶ ἀτιμίας ὑπομεῖναι καὶ
[3, 5]	καὶ διασυρμοὺς δικαστῶν, τάς τε	ὕβρεις	καὶ τὰς πληγὰς τὰς κατὰ
[3, 5]	τὴν προσηγορίαν ποιητέον, καὶ πάσας	ὕβρεις	καὶ τιμωρίας ὑπομενετέον, πάντα τε
[3, 5]	δεσμωτηρίων πειρᾶσθαι ἀτιμιῶν τε καὶ	ὕβρεων	ὑπὲρ οὐδενὸς ἀληθοῦς. Καὶ τοῦθ´
[3, 4]	κακῶν ἰάσεως ἐπελάβετο, παραχρῆμά τε	ὑγιὴς	ἦν, τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν
[3, 6]	διδάσκαλον σεμνῆς καὶ παναρέτου πολιτείας,	ὑγιῶν	τε καὶ ἀληθῶν δογμάτων, οἵων
[3, 2]	πλοίου Πέτρος περιεπάτησεν ἐπὶ τὰ	ὕδατα	Πάλιν Μωσῆς ἀνέμῳ νότῳ βιαίῳ
[3, 2]	κατὰ τὸ ξηρόν, καὶ τὸ	ὕδωρ	αὐτοῖς τεῖχος ἐκ δεξιῶν καὶ
[3, 2]	θάλασσαν ξηράν, καὶ ἐσχίσθη τὸ	ὕδωρ,	καὶ διῆλθον οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ
[3, 2]	νύκτας, ἄρτον οὐκ ἔφαγεν, καὶ	ὕδωρ	οὐκ ἔπιεν« ὡσαύτως δὲ καὶ
[3, 6]	τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ,	υἱὲ	τοῦ θεοῦ; ἦλθες πρὸ καιροῦ
[3, 2]	τὸ ὕδωρ, καὶ διῆλθον οἱ	υἱοὶ	Ἰσραὴλ διὰ μέσης τῆς θαλάσσης
[3, 2]	ἐν γαστρὶ λήψεται, καὶ τέξεται	υἱόν,	καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ
[3, 5]	ἔχοι δόξαν, κἄπειτα ἀποκρινάμενος ὅτι	υἱὸς	θεοῦ εἴη, λίθοις καὶ αὐτὸς
[3, 2]	ἐπιλέγει· Κύριος εἶπεν πρός με,	υἱός	μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον
[3, 5]	σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ	υἱὸς	τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος. Ἀποκριθεὶς
[3, 2]	αὐτοῦ ἄτιμον, ἐκλεῖπον παρὰ τοὺς	υἱοὺς	τῶν ἀνθρώπων· ἄνθρωπος ἐν πληγῇ
[3, 2]	καὶ πάντες οἱ πρεσβύτεροι τῶν	υἱῶν	Ἰσραὴλ τὸν Μωσῆν, καὶ ἦν
[3, 7]	Δεῦτε, ἀκολουθεῖτέ μοι, καὶ ποιήσω	ὑμᾶς	ἁλιεῖς ἀνθρώπων» ἐπειδὴ δὲ λοιπὸν
[3, 7]	Δεῦτε, ἀκολουθεῖτέ μοι, καὶ ποιήσω	ὑμᾶς	ἁλιεῖς ἀνθρώπων» φησάσῃ, ὁμοῦ τε
[3, 1]	κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω	ὑμᾶς	Καὶ τυφλοῖς δὲ τὴν ἀνάβλεψιν
[3, 5]	λεχθέντα Ματθαῖος δηλοῖ διὰ τούτων·	Ὑμεῖς	δὲ τίνα με λέγετε εἶναι;
[3, 5]	καὶ πάλιν Κλαύσετε καὶ θρηνήσετε	ὑμεῖς,	ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται» πῶς
[3, 2]	ἡ γραφή· Ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι	ὑμῖν	ἄρτους ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ
[3, 6]	αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην	ὑμῖν»	ἔργον ἐπῆγε τῷ λόγῳ, αὐτίκα
[3, 6]	οὐ μοιχεύσεις· ἐγὼ δὲ λέγω	ὑμῖν,	ὅτι πᾶς ὁ ἐμβλέπων γυναῖκα
[3, 3]	θεῷ, τὴν αὐτὴν δὲ καὶ	ὕμνον	οὖσαν καὶ ἡμῶν σωτηρίαν. Ἐν
[3, 2]	ἔφησεν· Προφήτην ἐκ τῶν ἀδελφῶν	ὑμῶν	ἀναστήσει κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν·
[3, 2]	ὑμῶν ἀναστήσει κύριος ὁ θεὸς	ὑμῶν·	αὐτοῦ ἀκούσεσθε κατὰ πάντα ὅσα
[3, 7]	αὐτοῖς· Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ´	ὑμῶν	εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας, ἕως
[3, 1]	γραφὴ αὕτη ἐν τοῖς ὠσὶν	ὑμῶν	Καὶ δὴ ἐνθένδε ἀρξάμενος τῆς
[3, 6]	μηδ´ ἄργυρον εἰς τὰς ζώνας	ὑμῶν,	μὴ πήραν εἰς ὁδόν, μηδ´
[3, 2]	δῶτε περὶ ἁμαρτίας, ἡ ψυχὴ	ὑμῶν	ὄψεται σπέρμα μακρόβιον. Καὶ βούλεται
[3, 2]	φησίν, περὶ ἁμαρτίας, ἡ ψυχὴ	ὑμῶν	ὄψεται σπέρμα μακρόβιον Οὐ πᾶσι
[3, 3]	Ἔσεσθε τέλειοι, ὡς ὁ πατὴρ	ὑμῶν	τέλειός ἐστιν» Εἰ δὴ ταῦτά
[3, 3]	πολλοῦ δεῖ ἐπιορκεῖν· Ἔστω γὰρ	ὑμῶν	τὸ ναὶ ναί, τὸ οὒ
[3, 2]	φησίν· Προφήτην ἐκ τῶν ἀδελφῶν	ὑμῶν	ὡς ἐμὲ ἀναστήσει κύριος ὁ
[3, 2]	Πάλιν Μωσῆς ἐκ πικρᾶς τῆς	ὑπ´	Αἰγυπτίοις δουλείας τὸ Ἰουδαίων ἔθνος
[3, 4]	πλάνῃ τῶν ὁρώντων ὡς ἂν	ὑπ´	ἀνδρὸς πλάνου ἐπιθέσθαι. Εἰ δὲ
[3, 7]	ἄρτι πρῶτον ἐπακούοντας καινῶν ῥημάτων	ὑπ´	ἀνδρῶν οὐδὲν ἐπαγομένων ἀξιόπιστον εἰς
[3, 7]	ἐξελαύνοντες, Σημείων τῶν πάλαι ἱστορουμένων	ὑπ´	αὐτοῦ γεγονέναι παραδόξων, καὶ ἐν
[3, 3]	ἦν ὁ τρόπος γνῶναι τῆς	ὑπ´	αὐτοῦ κατασπαρείσης τῷ βίῳ πολιτείας,
[3, 5]	ἐκπληξίας ἤλασαν, ὡς μηδὲν μὲν	ὑπ´	αὐτοῦ παράδοξον πραχθὲν ἑωρακέναι, αὐτοὺς
[3, 7]	εἰ μὴ ἐξ ἑτέρων τῶν	ὑπ´	αὐτοῦ πεπραγμένων ἐνθέων ἔργων τῆς
[3, 5]	τῇ δὲ ἀληθείᾳ ἐμαρτύρουν τὰς	ὑπ´	αὐτοῦ πραχθείσας παραδοξοποιοὺς ἱστορίας. Εἰ
[3, 5]	τοῦ θεοῦ μαρτυρηθέντων, ὃς τὸν	ὑπ´	αὐτῶν καταγγελθέντα λόγον ἔτι καὶ
[3, 5]	πρώην ἀπατεῶνα καὶ πλάνης διδάσκαλον	ὑπ´	ὀφθαλμοῖς ἁπάντων ἡμῶν τὴν ἐσχάτην
[3, 4]	χρόνον, ἄνεισιν ὅθεν καὶ παρῆν,	ὑπ´	ὀφθαλμοῖς αὐτῶν τὴν εἰς οὐρανοὺς
[3, 5]	πᾶσιν ὡμολογημένοις πολεμεῖν, τὸν δ´	ὑπ´	ὀφθαλμοῖς ἡμῶν ἀποθανόντα διδάσκαλον θεὸν
[3, 2]	ἀμειβόμενος αὐτὸν ὁ πατὴρ τῆς	ὑπακοῆς	καὶ τῆς ὑπομονῆς ἕνεκα δεδώρηται
[3, 5]	τίνα δόξαν ἔχοιεν περὶ αὐτοῦ,	ὑπακούσαντος	τοῦ Πέτρου, ὡς περὶ Χριστοῦ,
[3, 5]	ὅ τι δῷ, ὡμολόγει πάσης	ὑπάρξεως	χρυσίου καὶ ἀργυρίου καθαρεύειν, φήσας·
[3, 5]	μέχρι δευτέρου χιτῶνος αὔξειν τὴν	ὕπαρξιν·	ὅπερ τάχα τις ἀκούσας παρῄτητο
[3, 5]	φήσας· Ἀργύριον καὶ χρυσίον οὐχ	ὑπάρχει	μοι, ὃ δὲ ἔχω, τοῦτό
[3, 3]	τῷ τοὺς φοιτητὰς παιδεύειν τῶν	ὑπαρχόντων	ἐνδεέσι κοινωνεῖν καὶ τὸ φιλόπονον
[3, 2]	ἄρα ὁ Χριστὸς ἐκτὸς πάσης	ὑπάρχων	πλημμελείας τὰς ὑπὲρ ἀνθρώπων ἁμαρτίας
[3, 7]	ὁ διδάσκαλος λύσιν τῶν ἀπορηθέντων	ὑπέθετο,	φήσας κατορθώσειν Τῷ ὀνόματί μου»
[3, 3]	~γʹ Πῶς πρὸς τοὺς πλάνον	ὑπειληφότας	γεγονέναι αὐτὸν ἀντενεχθησόμεθα. Πευστέον δὴ
[3, 4]	τι, τῶν ἀναιρεῖν εἰωθότων, βίαιον	ὑπέμεινε	τελευτήν, ἀλλ´ ὡς αὐτὸ μόνον
[3, 2]	πάντα δι´ αὐτὴν ὁ Χριστὸς	ὑπέμεινεν,	εἰκότως μετὰ τὰς περὶ αὐτοῦ
[3, 5]	μοχθηρίας τρόπῳ τὰς ψυχὰς ἐνεσχημένοι,	ὑπέμενον	πρὸς τῶν ὁμοεθνῶν πάσας αἰκίας
[3, 6]	τοῦ Ἰησοῦ τὸ ὄνομα φρίττει,	ὑπεξίσταταί	τε καὶ παραχωρεῖ τῇ τῆς
[3, 5]	γὰρ λογισμοῦ καὶ ἀρετῆς μέτοχος	ὑπὲρ	ἀγαθοῦ κατορθώματος κἂν εὐλόγως ποτὲ
[3, 2]	ἐξομολογησαμένοις καὶ τὰ δῶρα τὰ	ὑπὲρ	ἁμαρτιῶν προσάγουσι τῷ θεῷ. Μόνων
[3, 7]	τοῦ τολμήματος ἢ θειοτέρᾳ καὶ	ὑπὲρ	ἄνθρωπον δυνάμει καὶ συνεργίᾳ τοῦ
[3, 2]	ἐκτὸς πάσης ὑπάρχων πλημμελείας τὰς	ὑπὲρ	ἀνθρώπων ἁμαρτίας εἰς ἑαυτὸν ἀναδέξεται.
[3, 5]	θνῄσκειν μᾶλλον ᾑροῦντο ἢ τῆς	ὑπὲρ	αὐτοῦ μαρτυρίας ἀγαθῆς ἐξίστασθαι; εἰ
[3, 5]	εἰκὸς ἦν ἀπελπίσαι τὰ πάντα	ὑπὲρ	αὐτοῦ πείσεσθαι, τοὺς Ῥωμαίοις ὁμοῦ
[3, 2]	ὑπὲρ ἡμῶν ὀδυνηθήσεται, ἀλλ´ οὐχ	ὑπὲρ	ἑαυτοῦ. Εἰ δὲ καὶ τραυματισθήσεται
[3, 5]	ἀπατεῶνες πῶς ἀγαπητὸν ἡγοῦντο τὸν	ὑπὲρ	ἑτέρου θάνατον, ὃν ἀκριβῶς πάντων
[3, 2]	πείσεται τὰ τῶν ἡμαρτηκότων καὶ	ὑπὲρ	ἡμῶν ὀδυνηθήσεται, ἀλλ´ οὐχ ὑπὲρ
[3, 5]	πάντα τε τρόπον ἀναδεκτέον θανάτου	ὑπὲρ	μηδενὸς ἀληθοῦς. Κακὸν γὰρ ἴσως
[3, 5]	ἕλοιτο πρὸ ζωῆς θάνατον, οὐδ´	ὑπὲρ	οἰκείων καὶ φιλτάτων τιμωρίας ὑπομείνειεν,
[3, 5]	εἶναι καὶ θεοῦ παῖδα κηρύττειν,	ὑπὲρ	οὗ καὶ αὐτοὺς θνῄσκειν ἑτοίμους
[3, 5]	πειρᾶσθαι ἀτιμιῶν τε καὶ ὕβρεων	ὑπὲρ	οὐδενὸς ἀληθοῦς. Καὶ τοῦθ´ ἡμῖν
[3, 7]	ὁ θεὸς τὸ ὄνομα τὸ	ὑπὲρ	πᾶν ὄνομα, ἵνα ἐν τῷ
[3, 5]	αἰκίας καὶ πᾶν τιμωριῶν εἶδος	ὑπὲρ	τῆς αὐτοῦ μαρτυρίας ἀναδέχεσθαι, οὐκ
[3, 5]	Ἰνδῶν φθάσαι χώραν, καὶ ἑτέρους	ὑπὲρ	τὸν Ὠκεανὸν παρελθεῖν ἐπὶ τὰς
[3, 5]	θανάτου· τί γὰρ καὶ ἄτοπον	ὑπὲρ	τοῦ μηδενὸς ἀποθνῄσκειν; τί δὲ
[3, 5]	οἰκεῖον κεκτημένη δύναιτ´ ἄν ποθ´	ὑπὲρ	τοῦ μηδενὸς αὐθαίρετον ὑπομεῖναι τελευτήν,
[3, 5]	τιμωρίας ὑπομείνειεν, μή τί γε	ὑπὲρ	τοῦ φαυλότητα κατεγνωσμένου. Πῶς οὖν
[3, 5]	ῥημάτια περὶ αὐτοῦ ψευδῆ συνταξαμένους	ὑπὲρ	τούτων θνῄσκειν ὑπομένειν ἑτοίμως ἔχειν;
[3, 6]	πυρὸς καὶ σιδήρου δοκιμῆς τὴν	ὑπὲρ	ὧν ἐμαρτύρησαν ἀλήθειαν ἐπιστώσαντο ὥσπερ
[3, 5]	πείθοιτό τις, ἀλλ´ αὐτοί γε	ὑπὲρ	ὧν συντεθείμεθα τἀπίχειρα τῆς πλάνης
[3, 2]	οἰκεῖα τοῖς ἐνδεέσι προΐεσθαι προστάττει,	ὑπερβὰς	δὲ καὶ τὸ ἐπιορκεῖν τὴν
[3, 6]	γεγονέναι, καὶ πᾶσαν ἀνθρώπου φύσιν	ὑπερβεβηκέναι	τὸν δηλούμενον; Ἀλλὰ διδασκάλοις αὐτὸν
[3, 5]	σωτῆρος ἡμῶν μαθηταὶ εἰς τοσαύτην	ὑπερβολὴν	ἐκπληξίας ἤλασαν, ὡς μηδὲν μὲν
[3, 5]	Οὕτως μὲν ὁ Ματθαῖος δι´	ὑπερβολὴν	ἐπιεικείας τὸ φιλάληθες ὑποφαίνων τοῦ
[3, 5]	ἐπὶ εὐαγγελίου γραφὴν δι´ εὐλαβείας	ὑπερβολήν.	τούτου Μάρκος γνώριμος καὶ φοιτητὴς
[3, 5]	οὐκ ἂν αὐτοὺς θαυμάσειεν δι´	ὑπερβολὴν	φιλοσοφίας καὶ ταῖς κατὰ νόμον
[3, 6]	τῶν Ἰησοῦ λόγων πᾶσαν μὲν	ὑπερεκκῦψαι	πολύθεον πλάνην τὸν δὲ πατέρα
[3, 2]	τὸν θάνατον αὐτῷ συσκευασαμένων οὐδὲν	ὑπεριδόμενος,	ὁ θαυμάσιος προφήτης διαρρήδην ἀπελέγχει,
[3, 3]	θεὸν ἀνάγουσιν, πᾶσαν ὁρατὴν φύσιν	ὑπερκύψαντα;	ἆρα οὖν μὴ οὗτος ἦν
[3, 2]	ἐν ἀνθρώποις πολὺ κρείττων ἀσυγκρίτῳ	ὑπεροχῇ	καὶ διαφέρων ἀναφανῇ, τὸ τηνικάδε
[3, 2]	χεῖρα ἐπὶ τὴν θάλασσαν, καὶ	ὑπήγαγε	κύριος τὴν θάλασσαν ἀνέμῳ νότῳ
[3, 2]	αὐτοῦ ἐπὶ τὴν θάλασσαν, καὶ	ὑπήγαγεν	κύριος τὴν θάλασσαν ἀνέμῳ νότῳ
[3, 2]	αὐτῷ τὰ ἐκκείμενα· γέγονε γὰρ	ὑπήκοος»	τῷ πατρὶ μέχρι θανάτου» διὸ
[3, 6]	φίλους οὐδὲ συνήθεις, πολλοῦ δεῖ	ὑπηκόους	καὶ ὑποχειρίους εἶναι παρεσκεύασεν. Ὁ
[3, 5]	προσποιήσει· βούλεσθαι μὲν γὰρ τοὺς	ὑπηκόους	καὶ φονεύειν καὶ μοιχεύειν καὶ
[3, 5]	οἱ ἀπ´ ἀρχῆς αὐτόπται καὶ	ὑπηρέται	γενόμενοι τοῦ λόγου» Καὶ τὸν
[3, 7]	ἡγήσατο χρῆσθαι τῆς οἰκείας βουλῆς	ὑπηρέταις,	ὡς εἰκός τινα παραλογώτατα ταῦτ´
[3, 1]	δὲ αὐτὸν τῆς αὐτῆς ὑποθέσεως	ὑπηρέτας	ἔσεσθαι τοὺς αὐτοῦ μαθητὰς θεσπίζει
[3, 7]	εἰκότως; τίς δ´ οὕτως ἠλίθιος	ὑπῆρχεν,	ὡς εὐχερῶς πιστεῦσαι λέγουσιν ἑωρακέναι
[3, 5]	δὴ στερροί τινες καὶ βαθεῖς	ὑπῆρχον,	μὴ φεύγοντες τὰ τῆς ψυχῆς
[3, 6]	καὶ εἰσὶν εὐνοῦχοι οἵτινες εὐνουχίσθησαν	ὑπὸ	ἀνθρώπων, καὶ εἰσὶν εὐνοῦχοι οἵτινες
[3, 7]	πάντας, οἷα καὶ ὁπόσα πέπονθεν	ὑπὸ	Ἰουδαίων, τὰ σεμνὰ μόνα καὶ
[3, 7]	ἀνθρώπινον ἦν τὸ μηδ´ ἄλλοτε	ὑπὸ	μίαν τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν γενέσθαι
[3, 2]	τῆς τοῦ προφητευομένου γενέσεως θεσπίζεται	ὑπὸ	Μιχαίου λέγοντος· Καὶ σὺ Βηθλεὲμ
[3, 5]	δ´ αὐτοῖς καὶ τῶν Ἰουδαίοις	ὑπὸ	Μωσέως παρηγγελμένων κρείττονα φρονεῖν. τὸν
[3, 1]	τῶν οὐρανῶν« Ἀλλὰ καὶ τοῖς	ὑπὸ	πνευμάτων πονηρῶν ὀχλουμένοις, ὑπό τε
[3, 2]	παντελὴς αὐτοὺς μετῆλθεν ὄλεθρος πολιορκηθέντας	ὑπὸ	Ῥωμαίων, οὐδὲ τοῦτο παριδὼν ἐπιλέγει·
[3, 1]	τοῖς ὑπὸ πνευμάτων πονηρῶν ὀχλουμένοις,	ὑπό	τε δαιμόνων τρόπον αἰχμαλώτων πάλαι
[3, 7]	συνελόντι φάναι τῶν λοιπῶν τῶν	ὑπὸ	τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν ἁπάντων. τοῦτο
[3, 5]	συγκεχωρημέναις γαμεταῖς ἀποτεταγμένους, καὶ μήθ´	ὑπὸ	τῆς φυσικῆς ἡδονῆς καθελκυσθέντας, μήτε
[3, 2]	δὲ ὁ Χριστὸς ἐκ τῆς	ὑπὸ	τοῖς πονηροῖς δαίμοσι δυσσεβοῦς καὶ
[3, 2]	τὴν ἔρημον τεσσαράκοντα ἡμέρας πειραζόμενος	ὑπὸ	τοῦ διαβόλου, καὶ οὐδὲν ἔφαγεν
[3, 5]	καὶ θανάτου, καὶ ἐπὶ πᾶσιν	ὑπὸ	τοῦ θεοῦ μαρτυρηθέντων, ὃς τὸν
[3, 5]	γὰρ παρῆν ὁ Μάρκος τοῖς	ὑπὸ	τοῦ Ἰησοῦ λεχθεῖσιν, ἀλλ´ οὐδὲ
[3, 5]	οὐρανοῖς» τοσούτων εἰρημένων τῷ Πέτρῳ	ὑπὸ	τοῦ Ἰησοῦ, ὁ Μάρκος μηδενὸς
[3, 5]	ἐπιδεδειγμένων καὶ μαρτυρησάντων γε τοῖς	ὑπὸ	τοῦ Ἰησοῦ πεπραγμένοις, οὐκ ἀνιδρωτί,
[3, 2]	παρίστασθαι. Πῶϵ παραδοθέντα, εἶτα καθαριζόμενον	ὑπὸ	τοῦ κυρίου, καὶ φῶς παρ´
[3, 7]	δὲ αὐτοῖς πείθεσθαι καὶ τοῖς	ὑπὸ	τοῦ σταυρωθέντος παρηγγελμένοις; τοῦτον γὰρ
[3, 3]	δὲ μετὰ τὴν προβεβλημένην ἡμῖν	ὑπὸ	τοῦ σωτῆρος ἡμῶν διδασκαλίαν, οἷα
[3, 2]	ἄλλας δὲ πράξεις εὕροις ἂν	ὑπὸ	τοῦ σωτῆρος ἡμῶν κρείττονι ἢ
[3, 5]	τὸν Χριστὸν τοῦ θεοῦ, τὸν	ὑπὸ	τῶν προφητῶν κατηγγελμένον. Καὶ ἡ
[3, 5]	τοῦ δικαστηρίου, οἱ δὲ ἐπιβουλεύοντες,	ὑπὸ	φαντασίας θεηλάτου πλανώμενοι, ἐνεργεῖν κατ´
[3, 2]	συνέσεως καὶ τὰ λοιπά. Εἶθ´	ὑποβὰς	ἑξῆς προφητικῷ τρόπῳ τὴν τῶν
[3, 7]	εὐφήμως τε αὐτοῦ μνημονεύουσιν. καὶ	ὑποβὰς	ἐπιλέγει· Περὶ γοῦν τοῦ Χριστοῦ
[3, 2]	τὸν βίον δυναμένων τὸν προφητευόμενον	ὑπογράφουσιν;	οὐκ ἔστιν εἰπεῖν, ὅτι μηδὲ
[3, 5]	ἦσαν αὐτῷ φιλοσόφου βίου, ὃν	ὑπογράφων	αὐτοῖς ἔλεγεν· Μὴ κτήσησθε χρυσὸν
[3, 3]	καὶ τιμωρίας ἀπαραιτήτους τοῖς ἀσεβέσιν	ὑπογράφων	τοῖς τε εὐσεβέσιν ἐπαγγελίας θεοῦ
[3, 5]	καὶ τοῖς κακοῖς ὁμόσε χωρητέον,	ὑπόδειγμα	τὸν διδάσκαλον κεκτημένοις. τί γὰρ
[3, 6]	μὴ πήραν εἰς ὁδόν, μηδ´	ὑποδήματα»	πῶς δ´ ἂν ἐπείθοντο λέγοντι,
[3, 4]	τοῦ ἱματίου προσψαῦσαι μόνον διανοηθεῖσα	ὑποδύνει,	καὶ τοῦ κρασπέδου ἐπιλαβομένη ὁμοῦ
[3, 5]	δὲ μαθηταί· εἶθ´ ὡς ἐν	ὑποθέσει	λόγου ὁ μὲν μὴ τὰ
[3, 5]	ἐδόθη καὶ τοῦτο ὡς ἐν	ὑποθέσει,	ὅπως καὶ ἐκ περιουσίας καὶ
[3, 3]	τοῦ πρώτου συγγράμματος τῆς παρούσης	ὑποθέσεως·	δι´ οὗ πάρεστιν ἀνθρώποις ἐπὶ
[3, 3]	τῷ πρώτῳ συγγράμματι τῆς παρούσης	ὑποθέσεως,	ἐκείνοις ἀρκεσθησόμεθα. Ἐπεὶ δὲ πρὸς
[3, 1]	μετὰ δὲ αὐτὸν τῆς αὐτῆς	ὑποθέσεως	ὑπηρέτας ἔσεσθαι τοὺς αὐτοῦ μαθητὰς
[3, 0]	καιρὸς ἐπ´ αὐτὴν ἐμβάντα τὴν	ὑπόθεσιν	ἄρξασθαι τῶν ἐπηγγελμένων. τίνα δὲ
[3, 5]	παμπονήρους τῶν πώποτε ἀνθρώπων, καθ´	ὑπόθεσιν	ἡμῖν συνεχωρεῖτο, ὅπερ ἦν παντὸς
[3, 5]	τὰς τῶν παρ´ Ἕλλησι φιλοσόφων	ὑποθήκας	διαβάλλοι ἄν τις τόν τε
[3, 4]	πορείαν στειλάμενος· οἷς δὴ καὶ	ὑποθήκας	περὶ τῶν πρακτέων παραδοὺς διδασκάλους
[3, 5]	καὶ ἀναβεβιωκέναι, προσπεποιῆσθαι δὲ καθ´	ὑπόκρισιν	τὸν φιλόσοφον ἑλεῖν βίον. Οὕτως
[3, 5]	τὸ γὰρ τοῖς ἐγγράφοις τἀναντία	ὑπολαβεῖν,	καὶ φάναι τὸν Ἰησοῦν διδάσκαλον
[3, 7]	ἐναντίως ὕβρεις αὐτὸν καὶ ἀτιμίας	ὑπομεῖναι	καὶ τέλος τὴν αἰσχίστην καὶ
[3, 5]	ποθ´ ὑπὲρ τοῦ μηδενὸς αὐθαίρετον	ὑπομεῖναι	τελευτήν, ἢ ὡς οἱ τοῦ
[3, 5]	ὀφθαλμοῖς ἁπάντων ἡμῶν τὴν ἐσχάτην	ὑπομείναντα	τιμωρίαν, ὅστις ποτὲ ἦν, πάντων
[3, 6]	ἀνατλάντες, πάσας δὲ βασάνων ἰδέας	ὑπομείναντες,	καὶ τέλος διὰ τοῦ ἰδίου
[3, 5]	ὑπὲρ οἰκείων καὶ φιλτάτων τιμωρίας	ὑπομείνειεν,	μή τί γε ὑπὲρ τοῦ
[3, 5]	ποτὲ τὸν μετ´ εὐκλείας θάνατον	ὑπομείνειεν,	ὁ δὲ μοχθηρός, τὸν τρόπον
[3, 5]	ψευδῆ συνταξαμένους ὑπὲρ τούτων θνῄσκειν	ὑπομένειν	ἑτοίμως ἔχειν; ἀλλὰ τί φῄς;
[3, 5]	καὶ πάσας ὕβρεις καὶ τιμωρίας	ὑπομενετέον,	πάντα τε τρόπον ἀναδεκτέον θανάτου
[3, 6]	ἢ τοῖς πονηροῖς δαίμοσιν δουλωθῆναι	ὑπομένοντες.	τίς δ´ οὐκ οἶδεν, ὅπως
[3, 3]	δὲ πρὸς τούτοις δικαιωτηρίου συνεχῶς	ὑπομιμνήσκων	καὶ μελλούσης ἔσεσθαι κρίσεως, κολάσεις
[3, 2]	πατὴρ τῆς ὑπακοῆς καὶ τῆς	ὑπομονῆς	ἕνεκα δεδώρηται αὐτῷ τὰ ἐκκείμενα·
[3, 5]	οὐκ ἀνιδρωτί, διὰ δὲ βασάνων	ὑπομονῆς	καὶ πάσης αἰκίας καὶ θανάτου,
[3, 5]	τῶν αὐτῶν φύντας μαθημάτων, πεπλάσθαι	ὑπονοεῖν	ὅσα διαπράξασθαι τὸν διδάσκαλον ἐμαρτύρησαν.
[3, 6]	ἐκείνου πάσης τῆς περὶ τούτου	ὑπονοίας	ἐτύγχανον; ὅτε τοίνυν οἱ μαθηταὶ
[3, 5]	αὐτῷ τὰ παράδοξα, φαύλης ἐκτὸς	ὑπονοίας	καθεστάναι; Αὐτάρκης μὲν οὖν καὶ
[3, 6]	διδασκαλίᾳ, τίς ἔτι χώρα περιλείπεται	ὑπονοίας	τοῦ πλάνον αὐτὸν καὶ γόητα
[3, 6]	πορρωτάτω καθεστήκεσαν φαύλης καὶ πονηρᾶς	ὑπονοίας,	ὡς μηδὲ τοῖς νοσηλευομένοις ἐπιτρέπειν,
[3, 6]	μηδὲ πείθεσθαι τοῖς εἰκόσι τεκμηρίοις,	ὑπονοῶν	τάχα που τοὺς λέγοντας ἡμᾶς.
[3, 6]	μαγγανείας γύναιά τινα καταβάλλειν καὶ	ὑποσύρειν	τῇ αὐτοῦ κακίᾳ· ὁ δὲ
[3, 2]	τὸν πρὸς αὐτοῦ κατηγγελμένον βίον	ὑποσχόμενος·	ὃ δὴ καὶ παριστὰς λευκότερον,
[3, 5]	μνημονεύσας οὐ τελώνην ὀνομάζει, οὐδ´	ὑποτάττει	τῷ Θωμᾷ, κρείττονα δὲ αὐτὸν
[3, 5]	ἐπιδεδειγμένους, πανούργους τινὰς καὶ δεινοὺς	ὑποτίθενται	σοφιστάς, ὡς τὰ μὴ ὄντα
[3, 4]	τρόπαιον ὁμοίως τοῖς λοιποῖς κακούργοις	ὑποτμηθεὶς	σιδήρῳ τὰ σκέλη, οὐδὲ ὅλως
[3, 6]	γνήσιοι τὰς διαθέσεις, ὡς μηδὲν	ὕπουλον	ἐν αὐτοῖς λανθάνειν, ἐνσεμνύνεσθαι δὲ
[3, 5]	μή τις τὸ δολερὸν καὶ	ὕπουλον	λέγοι τοῦ τρόπου, καὶ τὸ
[3, 5]	δι´ ὑπερβολὴν ἐπιεικείας τὸ φιλάληθες	ὑποφαίνων	τοῦ ἰδίου τρόπου καὶ τελώνην
[3, 6]	συνήθεις, πολλοῦ δεῖ ὑπηκόους καὶ	ὑποχειρίους	εἶναι παρεσκεύασεν. Ὁ δὴ τοιούτους
[3, 2]	πάλαι τῶν ἐθνῶν ἦρχον, τὰς	ὑποχειρίους	ῥυσάμενος ψυχάς, οἷα δή τινα
[3, 1]	τίνα ἔσεσθαι τὸ εὐαγγέλιον ἐν	ὑστέροις	καιροῖς εὐηγγελίζετο, ὁμοῦ τε τῶν
[3, 5]	δι´ ὧν ἐπετέλει παραδόξων ἔργων,	ὑφ´	ἑαυτὸν πεποιημένος. Ἀλλὰ τούτων ἡμῖν
[3, 7]	τισιν εἶναι τὸ μέλλον λέγεσθαι	ὑφ´	ἡμῶν. τὸν γὰρ Χριστὸν οἱ
[3, 3]	θεῶν προσηγορίας καὶ τιμὰς ἑαυτοῖς	ὑφαρπάζουσιν,	ταύτης δ´ οὖν ἔτι μᾶλλον
[3, 1]	πάλιν ὁ Ἡσαΐας· Ἐπ´ ὄρος	ὑψηλὸν	ἀνάβηθι ὁ εὐαγγελιζόμενος Σιών, ὕψωσον
[3, 2]	τοὺς ἑαυτοῦ μαθητὰς Εἰς ὄρος	ὑψηλὸν	λίαν, μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ
[3, 2]	καὶ κυριεύσει ἐθνῶν πολλῶν, καὶ	ὑψωθήσεται	ἡ βασιλεία αὐτοῦ Εἰ δὴ
[3, 2]	εἰς λάκκον» καὶ πάλιν· ὁ	ὑψῶν	με ἐκ τῶν πυλῶν τοῦ
[3, 1]	φωνήν σου, ὁ εὐαγγελιζόμενος Ἱερουσαλήμ·	ὑψώσατε,	μὴ φοβεῖσθε· εἶπον ταῖς πόλεσιν
[3, 1]	ὑψηλὸν ἀνάβηθι ὁ εὐαγγελιζόμενος Σιών,	ὕψωσον	τῇ ἰσχύϊ τὴν φωνήν σου,

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 6/05/2010