Livre, Chap.
[3, 3]	παρέδωκε διδασκαλίας τὰς παραθέσεις ποιούμενοι.	~γʹ	Πῶς πρὸς τοὺς πλάνον ὑπειληφότας
[3, 2]	καὶ τῇ θαλάσσῃ, καὶ ἐγένετο	γαλήνη	μεγάλη» Πάλιν Μωσέως ἀπὸ τοῦ
[3, 5]	ἐξ αὐτῶν εἶ, καὶ γὰρ	Γαλιλαῖος	εἶ. Ὁ δὲ ἤρξατο ἀναθεματίζειν
[3, 5]	καὶ ταῖς κατὰ νόμον συγκεχωρημέναις	γαμεταῖς	ἀποτεταγμένους, καὶ μήθ´ ὑπὸ τῆς
[3, 5]	αὐτοὺς ἐναντίον δόγμα συστήσεται; τὸ	γὰρ	ἀληθεύειν τοὺς αὐτοὺς φάναι καὶ
[3, 2]	ἁμαρτίας αὐτῶν παρεδόθη» Ἀντὶ τούτων	γὰρ	ἀμειβόμενος αὐτὸν ὁ πατὴρ τῆς
[3, 5]	παρὰ τοὺς λοιποὺς ἀνθρώπους. Πῶς	γὰρ	ἂν ἄλλως προσήγετο τοῦ Ἰουδαϊκοῦ
[3, 6]	καὶ εὐσεβῶν ἀνδρῶν διδάσκαλος; Καὶ	γὰρ	ἂν εἴη βελτίων δή που
[3, 5]	ἐνδοξοτέροις εἶεν ἂν τοιοῦτοι. τοὺς	γὰρ	ἅπαξ ψεύδεσθαι προελομένους τὰ λυπηρὰ
[3, 7]	τοῦ οἰκείου λόγου καταδουλῶσαι· προκόπτειν	γὰρ	αὐτὸν ὁσημέραι καὶ εἰς πάντας
[3, 2]	καὶ κύριον ἡμῶν. Ἅμα τε	γὰρ	αὐτὸς εἰς ἀνθρώπους παρῆν καὶ
[3, 5]	ἀληθῶς ἐξ αὐτῶν εἶ, καὶ	γὰρ	Γαλιλαῖος εἶ. Ὁ δὲ ἤρξατο
[3, 7]	κατορθώσειν Τῷ ὀνόματί μου» οὐ	γὰρ	δὴ ἁπλῶς καὶ ἀδιορίστως μαθητεῦσαι
[3, 5]	οὖν ὁ τούτων ἔλεγχος; εἰ	γὰρ	δὴ πλάττεσθαι αὐτοῖς σκοπὸς ἦν
[3, 5]	μετὰ θειοτέρας δόξης ἐποιήσατο; οὐ	γὰρ	δὴ τούτοις ἀπιστεῖν ἔμελλον οἱ
[3, 2]	αὐτὸς ἔσται προσδοκία ἐθνῶν τί	γὰρ	διαφέρει φάσκειν Ἐπ´ αὐτῷ ἔθνη
[3, 5]	δὲ διδάσκαλος ἐχρημάτισαν. Ὅ τε	γὰρ	διδάσκων ἐπαγγελίαν μαθήματός τινος ἐπαγγέλλεται,
[3, 2]	τῶν ἰσχυρῶν μεριεῖ σκῦλα» Τῶν	γὰρ	δυνάμεων τῶν ἀντικειμένων, αἳ πάλαι
[3, 7]	ὑπὸ τοῦ σταυρωθέντος παρηγγελμένοις; τοῦτον	γὰρ	εἶναι τοῦ μόνου καὶ ἐπὶ
[3, 2]	ἀνόμοις λογισθῆναι, θεσπίζεται. Διὰ ταῦτα	γὰρ	εἴρηται κληρονομήσειν πολλοὺς καὶ τῶν
[3, 7]	τοῦ Ἰησοῦ διδασκαλίας τρόπος; ἆρα	γὰρ	εἰς μέσην παρελθόντες πόλιν, ἔπειτα
[3, 7]	φαντασίαν ἐλθὼν τοῦ παραπλησίου; ἀγαπητὸν	γὰρ	ἑκάστῳ ἦν, εἰ καὶ ἐπὶ
[3, 3]	μήτε θυμιῶντες μήτ´ ἐπονομάζοντες (οὐδὲν	γὰρ	ἔνυλον, ὃ μὴ τῷ ἀΰλῳ
[3, 5]	πράξεων τοῦ Ἰησοῦ λόγον. Εἰ	γὰρ	ἐπὶ πάντων ἀμφιγνοουμένων πραγμάτων ἔν
[3, 5]	δυνάμει τὸ ἐπιχειρηθὲν κατώρθωσαν; ἔστω	γὰρ	ἐπὶ τῆς οἰκείας γῆς καλινδουμένους
[3, 6]	φαῖεν πρὸς τὰ προωδευμένα; ἆρα	γὰρ	ἐπινοῆσαι δυνατόν, ἄνδρα διδάσκαλον σεμνῆς
[3, 7]	αὐτοῦ τὴν πεῖραν εἰλήφεσαν; ὅτι	γὰρ	ἐπίστευσαν λέγοντι, συλλογιζομένῳ σοι ὁμολογεῖν
[3, 2]	μεθ´ ἡμῶν ὁ θεός τοῦτο	γὰρ	ἑρμηνεύει τὸ Ἐμμανουήλ. Τοιαῦτα περὶ
[3, 2]	πράξειεν ἂν ὃ ἐβουλήθη. Οὐδὲν	γάρ	ἐστιν ὃ μὴ γίνεται ὧν
[3, 2]	ὄψεται σπέρμα μακρόβιον Οὐ πᾶσι	γὰρ	ἐφεῖται τὸ μακρόβιον τοῦ Χριστοῦ
[3, 7]	Ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ» Ἐπειδὴ	γὰρ	ἡ δύναμις τῆς αὐτοῦ προσηγορίας
[3, 2]	ὅμοιον αὐτῷ ἀναστήσεσθαι εὐαγγελίζεται. Ἐπειδὴ	γὰρ	ἡ κατ´ αὐτὸν νομοθεσία μόνῳ
[3, 6]	λέγειν αὐτῷ γεγονέναι ὅμοιον (οὐδεὶς	γὰρ	ἦν αὐτῷ αἴτιος τῆς τοσαύτης
[3, 5]	μάτην πλανᾶσθαι καὶ πλανᾶν; τοῦτο	γὰρ	ἦν τὸ συμφέρον καὶ τὸ
[3, 2]	κύριος ἐθνῶν πολλῶν κατέστη (οὐδεμία	γὰρ	ἱστορία δηλοῖ τοῦτο) βοᾷ δὲ
[3, 5]	θανάτου ὑπὲρ μηδενὸς ἀληθοῦς. Κακὸν	γὰρ	ἴσως ἀλήθεια, τὸ δὲ ψεῦδος
[3, 5]	ἡ ἔκστασις μέχρι θανάτου· τί	γὰρ	καὶ ἄτοπον ὑπὲρ τοῦ μηδενὸς
[3, 5]	καθυποκρίνεσθαι τὸν σεμνὸν βίον. ταύτῃ	γὰρ	καὶ τὰς τῶν παρ´ Ἕλλησι
[3, 5]	πρὸς τῶν ὁρώντων ὀνειδιζόμενον; ἀλλὰ	γὰρ	καὶ ταῦτα, καὶ ὅσα τούτοις
[3, 5]	ἀπειλῆς τρίτον αὐτὸν ἐξωμόσατο. ταῦτα	γάρ,	κἂν ἄλλων λεγόντων, χρῆν δήπουθεν
[3, 7]	ἀκριβῶς τὸ μέλλον εἰπών· Δεῖ	γὰρ	κηρυχθῆναι τὸ εὐαγγέλιον τοῦτο ἐν
[3, 2]	τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα· εἶπεν	γὰρ	κύριος, πλάτυνον τὸν τόπον τῆς
[3, 5]	δὲ κακίας διδάσκαλον; ἀνὴρ μὲν	γὰρ	λογισμοῦ καὶ ἀρετῆς μέτοχος ὑπὲρ
[3, 5]	ἀναβίωσιν πρώτοις αὐτοῖς ἑωραμένην. ταῦτα	γὰρ	μὴ γενόμενα μηδ´ ἀκουσθέντα πω
[3, 5]	δυναμένων τὰ σεσιγημένα. Διὰ τί	γὰρ	μὴ ἐψεύσαντο καὶ ἔφησαν, ὅτι
[3, 6]	χρὴ τὰ αἴτια; εἰ μὲν	γὰρ	μηδενὸς διδάξαντος αὐτὸς πρῶτος καὶ
[3, 5]	δὲ μηδεὶς ἡμῶν λειπέσθω» Οὔτε	γὰρ	μικρὸς ὁ ἆθλος τῶν τολμωμένων,
[3, 4]	τοῖς λοιποῖς ἀνθρώποις γεγενημένος. Οὐ	γὰρ	νόσῳ διαφθαρείς, ἀλλ´ οὐδὲ βρόχῳ
[3, 5]	δὲ καὶ τὸν ἐναντίον. Ἔστω	γὰρ	ὁ μὲν διδάσκαλος, οἱ δὲ
[3, 7]	πράγματος πάντα καλύπτοντος λόγον. Διανοηθεὶς	γάρ,	ὃ μηδεὶς πώποτε, νόμους οἰκείους
[3, 7]	ταῦτ´ αὐτὸν πεποιηκέναι νομίσαι. Πῶς	γάρ;	οἱ μηδὲ διᾶραι δυνάμενοι στόμα,
[3, 5]	παρηγγελμένων κρείττονα φρονεῖν. τὸν μὲν	γὰρ	οἷα προχείροις εἰς ἀνδροφονίας νομοθετῆσαι
[3, 7]	συλλογιζομένῳ σοι ὁμολογεῖν ἀνάγκη. Προστάξαντι	γὰρ	οὐδεὶς ἠπείθει, ἀλλὰ πειθαρχήσαντες αὐτοῦ
[3, 3]	καθόλου τῶν αἰσθητῶν ἐπονομάζοι (δεῖται	γὰρ	οὐδενὸς οὐδὲ παρὰ τῶν κρειττόνων
[3, 1]	τὰ τοῦ Χριστοῦ ἀγαθά. Πῶς	γὰρ	οὐκ ἔμελλον ὡραῖοι ἔσεσθαι οἱ
[3, 5]	ἄνδρα αὐτὸν λέγειν χρή. Ἦν	γὰρ	παραδόξων ἔργων ποιητής, διδάσκαλος ἀνθρώπων
[3, 5]	μηδενὶ λέγωσιν περὶ αὐτοῦ» Οὐ	γὰρ	παρῆν ὁ Μάρκος τοῖς ὑπὸ
[3, 5]	ἢ τοῦτο μὲν δῆλον; πάντως	γάρ	που ὧν παρ´ αὐτοῦ μαθόντες
[3, 2]	οὖν λείπεται ἐπὶ τούτοις; εἰ	γὰρ	προεῖπον αὐτοῦ φυλὴν καὶ γένος
[3, 7]	τοῦθ´ ἡμῖν ἔσται δυνατόν; πῶς	γὰρ	Ῥωμαίοις, φέρε, κηρύξομεν; πῶς δ´
[3, 5]	περὶ αὐτοῦ πλάσασθαι; ἐξ ἑνὸς	γὰρ	στόματος οἱ πάντες καὶ λεπρῶν
[3, 2]	ἐπ´ αὐτῷ ἔθνη ἐλπιοῦσιν Σαφῶς	γὰρ	τὰ ἄλογα θρέμματα καὶ τοὺς
[3, 2]	τῇ θεωρίᾳ τῶν εἰρημένων. Ἐπειδὴ	γὰρ	τὰ πάντα δι´ αὐτὴν ὁ
[3, 5]	ταῦτα περὶ ἑαυτοῦ μαρτυρεῖ· πάντα	γὰρ	τὰ παρὰ Μάρκῳ τῶν Πέτρου
[3, 5]	ἂν τῷ Ματθαίῳ· ἐν μὲν	γὰρ	ταῖς ἐπιστολαῖς αὐτοῦ οὐδὲ μνήμην
[3, 7]	τῶν τοῦ Ἰησοῦ χρόνων. Ἅμα	γὰρ	τῇ εἰς ἀνθρώπους αὐτοῦ παραδόξῳ
[3, 7]	τοιούσδε καιροὺς εἰωθότα; οἱ μὲν	γὰρ	τῆς εὐσεβείας ἀθληταὶ τὸ πρὶν
[3, 6]	τὰ ἀσύνακτα συνάγειν; γόης μὲν	γάρ	τις ὡς ἀληθῶς ἀνόσιος καὶ
[3, 5]	κατὰ συγχώρησιν δοθείσης, γεγυμνάσθω. τὸ	γὰρ	τοῖς ἐγγράφοις τἀναντία ὑπολαβεῖν, καὶ
[3, 7]	τὴν παρ´ αὐτῶν διδασκαλίαν. Οὐ	γὰρ	τοῖς λόγοις πεισθέντες ἀλλὰ τοῖς
[3, 2]	καὶ ἄλλην προφητείαν ἀνάγραπτον. Ἐπειδὴ	γὰρ	τὸν σωτῆρα καὶ κύριον ἡμῶν,
[3, 5]	ἐνεργούμενον Καταπλαγῆναι τὴν πρόρρησιν· ἡ	γὰρ	τοῦ Ἰησοῦ ὀνόματος ὁμολογία τοὺς
[3, 5]	φάναι καὶ προσποιήσει· βούλεσθαι μὲν	γὰρ	τοὺς ὑπηκόους καὶ φονεύειν καὶ
[3, 7]	θάνατον τοῦ καταγγελλομένου; εἰ μὲν	γάρ,	τοῦτον ἐπικρυψάμενοι καὶ μὴ ὁμολογοῦντες
[3, 5]	ὑπόδειγμα τὸν διδάσκαλον κεκτημένοις. τί	γὰρ	τούτων γένοιτ´ ἂν κάλλιον ἐχθροὺς
[3, 2]	ἁμαρτιῶν προσάγουσι τῷ θεῷ. Μόνων	γὰρ	τούτων ἡ ψυχὴ ὄψεται σπέρμα
[3, 2]	ῥίζα ἐν γῇ διψώσῃ Διὰ	γὰρ	τούτων μνημονεύσας ὁ προφήτης τοῦ
[3, 7]	ἐνθέου ἀρετῆς αὐτοῦ διαδεικνύντες. Ἀλλὰ	γὰρ	τῶνδε κατὰ καιρὸν προγεγυμνασμένων, καιρὸς
[3, 3]	δεῖσθαι, πολλοῦ δεῖ ἐπιορκεῖν· Ἔστω	γὰρ	ὑμῶν τὸ ναὶ ναί, τὸ
[3, 2]	δεδώρηται αὐτῷ τὰ ἐκκείμενα· γέγονε	γὰρ	ὑπήκοος» τῷ πατρὶ μέχρι θανάτου»
[3, 5]	ἐκκαίειν τῶν ἀρχόντων. Κἂν μηδὲν	γὰρ	φαῦλον ᾖ πεπραγμένον τῷ τὸν
[3, 7]	μέλλον λέγεσθαι ὑφ´ ἡμῶν. τὸν	γὰρ	Χριστὸν οἱ θεοὶ εὐσεβέστατον ἀπεφήναντο
[3, 7]	τῆς μείζονος ἀρχῆς καταστείλαντος. Λόγισαι	γὰρ	ὡς, εἰ μηδὲν τὸ κωλῦον
[3, 7]	καὶ τοὺς θεωμένους ἐκπλῆξαι. Ἐξέπληττον	γὰρ	ὡς εἰκὸς διὰ τῶν ἔργων
[3, 1]	αὐτοῦ συνάξει ἄρνας καὶ ἐν	γαστρὶ	ἐχούσας παρακαλέσει Ταῦτα δὲ ὁποίας
[3, 2]	λέγῃ· Ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν	γαστρὶ	λήψεται, καὶ τέξεται υἱόν, καὶ
[3, 5]	χρόνον Ἰησοῦς, σοφὸς ἀνήρ, εἴ	γε	ἄνδρα αὐτὸν λέγειν χρή. Ἦν
[3, 7]	ἑνός τινος διδάσκαλοι κατέστησαν, οὐχί	γε	ἀνδρῶν συλλόγου; πῶς δ´ ἂν
[3, 4]	ἂν ἐκπλήξειεν καὶ ἐπὶ ζήτησίν	γε	εἰκότως τῆς κατ´ αὐτὸν ἀπορρήτου
[3, 5]	ποτε, ὅτε αὐτῷ τὰ τῆς	γε	ἐπιβουλῆς ἐσκευώρητο, μετὰ δὲ τὸ
[3, 4]	καὶ τοῖς ἀνέμοις, καὶ πάντα	γε	ἔστη παραχρῆμα, οἷα δεσπότου φωνὴν
[3, 6]	τοὺς λέγοντας ἡμᾶς. Ἀλλὰ σύ	γε	κἂν τῶν σαυτοῦ δαιμόνων, αὐτῶν
[3, 5]	κατὰ ἄνθρωπον εἶναι, μή τί	γε	κατὰ εὐτελεῖς καὶ ἰδιώτας, πολλοῦ
[3, 2]	τοὺς ἀκροωμένους ἀνέπεμπον, καὶ τόν	γε	κατὰ τοῦ λαοῦ ἔλεγχον διὰ
[3, 7]	δυσσεβείας ἥκειν περιελαθῆναι. Οἱ δέ	γε	λοιποὶ πάντες τῆς ἐνθέου προσηγορίας
[3, 5]	ὁ συναπόστολος αὐτοῦ Ἰωάννης, οὐδέ	γε	Λουκᾶς, οὐδὲ Μάρκος, αὐτὸς δὲ
[3, 7]	σωτηρίου λόγου καὶ ἐν αὐτοῖς	γε	μέσοις τοῖς ἐχθροῖς κατακρατοῦντος, μὴ
[3, 2]	κατὰ Μωσέα δυνάμει γεγονυίας, παραπλησίας	γε	μὴν αἷς καὶ ὁ Μωσῆς
[3, 5]	οὐκ ἐδήλωσεν ὀνομαστὶ ἑαυτόν. Ὅ	γε	μὴν Πέτρος οὐδὲ καθῆκεν ἐπὶ
[3, 3]	ἢ ἀήρ, ᾧ οὐ πρόσεστίν	γε	μίασμα) μόνῳ δὲ χρῷτο πρὸς
[3, 4]	πρὶν ἀναχωρήσας ἑκών. Καὶ δείκνυσίν	γε	πάλιν αὐτὸς ἑαυτὸν ἔνσαρκον, ἔνσωμον,
[3, 5]	θεῶν ἀνατροπὴν εἰσηγησαμένους. Ἡ δέ	γε	περὶ αὐτῶν ἱστορία σαφῶς δείκνυσιν,
[3, 6]	προσέχων τὸν νοῦν, καὶ πάντως	γέ	που ἀπειρημένοις πράγμασιν ἐγχειρῶν, ἆρ´
[3, 6]	ἡμῖν γραμματικῆς παρῆλθεν διδάσκαλος, οὐδέ	γε	ῥήτωρ μὴ μεμαθηκώς, οὐδ´ αὐτοφυὴς
[3, 3]	ὠφελημένοι τῷ δόγματι συνηρέσθησαν. Σεμνύνονταί	γέ	τοι καὶ αὐτῶν Ἑλλήνων οἱ
[3, 7]	εὐσεβείας ἀθληταὶ τὸ πρὶν ἀνθρώποις	γε	τοῖς πᾶσιν διάδηλοι καὶ διαπρεπεῖς
[3, 5]	θαυμαστὴν συμφωνίαν ἐπιδεδειγμένων καὶ μαρτυρησάντων	γε	τοῖς ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ πεπραγμένοις,
[3, 5]	δὲ αὐτῆς ἀληθείας ἁλισκόμενοι, οἵ	γε	τοὺς οὕτως ἀπανούργους, καὶ ἄπλαστον
[3, 5]	ἐναργῆ τεκμήρια παρεσχηκέναι; Οἱ δέ	γε	τοὺς τοιούσδε πεπλάσθαι καὶ κατεψεῦσθαι
[3, 6]	τέχνης οὔτε λογικῆς ἐπιστήμης οὐδέ	γε	τῶν πρώτων στοιχείων τὴν μάθησιν
[3, 5]	φιλτάτων τιμωρίας ὑπομείνειεν, μή τί	γε	ὑπὲρ τοῦ φαυλότητα κατεγνωσμένου. Πῶς
[3, 5]	μὴ πείθοιτό τις, ἀλλ´ αὐτοί	γε	ὑπὲρ ὧν συντεθείμεθα τἀπίχειρα τῆς
[3, 3]	τοῖς οἰκείοις διδασκάλοις φρονῶν, οἵ	γε,	ὡς εἰκὸς ἐξ ἡμῶν ὠφελημένοι,
[3, 5]	οἷα μύσται τῶν ἀπορρήτων αὐτοῦ	γεγενημένοι·	σεμνὸς μέν τις τοῖς πολλοῖς
[3, 4]	οὐ κοινὸς τοῖς λοιποῖς ἀνθρώποις	γεγενημένος.	Οὐ γὰρ νόσῳ διαφθαρείς, ἀλλ´
[3, 6]	εὐσεβείας τε τῆς ἀνωτάτω παραίτιος	γεγενημένος	τίς ἂν ἐνδίκως νομισθείη ἢ
[3, 2]	μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον	γεγέννηκά	σε· αἴτησαι παρ´ ἐμοῦ, καὶ
[3, 2]	ὁ μὲν τόπος οὗτος, ἔνθα	γεγεννῆσθαι	ἔμελλεν, προείρητο. Τῆς δὲ γενέσεως
[3, 3]	ὠφελημένοι, ἐπεὶ καὶ μεθ´ ἡμᾶς	γεγόνασι	τοῖς χρόνοις, λέγω δὲ μετὰ
[3, 2]	ἕνεκα δεδώρηται αὐτῷ τὰ ἐκκείμενα·	γέγονε	γὰρ ὑπήκοος» τῷ πατρὶ μέχρι
[3, 6]	αὐτὸς πρῶτος καὶ μόνος εὑρετὴς	γέγονε	τῆς ἐπιχειρήσεως, μηδὲν μηδαμῶς παρ´
[3, 7]	ἂν ἄλλως τῶν παραδόξων ἔργων	γεγόνει	ποιητὴς ἢ δυνάμει θείᾳ, ἣν
[3, 5]	μηδὲν σκυθρωπὸν ἀληθῶς περὶ αὐτὸν	γέγονεν,	ἀλλ´ ὁ μὲν ἀφανὴς ἦν
[3, 7]	δυνάμει καὶ προσηγορίᾳ τὸ θαῦμα	γέγονεν·	εἶτα διδάσκοντες ηὕρισκον τῇ πίστει
[3, 6]	εὑρεῖν τε καὶ γνῶναι ῥᾴδιον	γέγονεν,	καὶ εὑροῦσιν εἰς πᾶν γένος
[3, 7]	τὸ Ἰουδαίων ἔθνος Ῥωμαίων δοῦλον	γέγονεν,	καὶ τὸ Σύρων ὡσαύτως, Καππαδόκων
[3, 4]	ἀνθρώποις τὰς διατριβὰς πεποιημένος, παραδόξων	γέγονεν	ποιητὴς ἔργων, τοτὲ μὲν λεπροὺς
[3, 5]	καὶ τῶν ἄλλων παραδόξων ἔργων	γέγονεν	ποιητής, μηδὲν μὲν τοιοῦτον αὐτῷ
[3, 5]	τῶν τοιῶνδε ποιητὴς ἔργων παραδόξων	γέγονεν,	τὸ γράφειν ὅτι μηδὲν μὲν
[3, 3]	Πῶς πρὸς τοὺς πλάνον ὑπειληφότας	γεγονέναι	αὐτὸν ἀντενεχθησόμεθα. Πευστέον δὴ αὐτῶν,
[3, 6]	οἵων προδιήλθομεν, γόητα τὸν τρόπον	γεγονέναι;	εἰ δὲ δὴ μαγγανευτής τις
[3, 5]	μὲν ἁπάσης καὶ ψευδολογίας ἐκτὸς	γεγονέναι	ἐνδίκως ἂν ὁμολογοῖντο, φιλαλήθους δὲ
[3, 5]	τοιαῦτα παρ´ αὐτοῦ δεδιδαγμένους παντορέκτας	γεγονέναι	καὶ παμπονήρους τῶν πώποτε ἀνθρώπων,
[3, 6]	καὶ ὁμολογούντων θεῖον ἀληθῶς χρῆμα	γεγονέναι,	καὶ πᾶσαν ἀνθρώπου φύσιν ὑπερβεβηκέναι
[3, 4]	τοιοῦτον πρὸς αὐτοῦ φάσκουσιν, ἢ	γεγονέναι	μέν, γοητείᾳ δὲ ἄλλως ἐπὶ
[3, 5]	πῶς ἐξ ἑνὸς στόματος ἐμαρτύρουν	γεγονέναι,	μέχρι καὶ θανάτου πιστούμενοι τὴν
[3, 5]	καὶ φάναι τὸν Ἰησοῦν διδάσκαλον	γεγονέναι	μὴ σωφρόνων λόγων, ἀδικίας δὲ
[3, 6]	διδασκάλου γόητος καὶ πλάνου μαθητὰς	γεγονέναι	νομίζειν; Καὶ μὴν παντὸς ἐπαγγελλομένου
[3, 6]	ἄν τις ἔχοι λέγειν αὐτῷ	γεγονέναι	ὅμοιον (οὐδεὶς γὰρ ἦν αὐτῷ
[3, 7]	τῶν πάλαι ἱστορουμένων ὑπ´ αὐτοῦ	γεγονέναι	παραδόξων, καὶ ἐν τούτῳ τοῖς
[3, 7]	τὸν πρεσβευόμενον θεὸν ἐν ἀνθρώπου	γεγονέναι	σώματι καὶ οὐδὲν ἄλλο τὴν
[3, 4]	ἀπιστοῦσιν αὐτοῖς καὶ μηδὲν καθόλου	γεγονέναι	τοιοῦτον πρὸς αὐτοῦ φάσκουσιν, ἢ
[3, 5]	διαδοχὴν προστάντες αὐτόθι ἐπίσκοποι Ἰουδαῖοι	γεγονέναι,	ὧν καὶ τὰ ὀνόματα εἰσέτι
[3, 3]	πρὸς τοῦ τῶν ὅλων ποιητοῦ	γεγονότα	ἀποφηνάμενοι. Ἀλλὰ καὶ συντέλειαν καὶ
[3, 7]	θεοὶ εὐσεβέστατον ἀπεφήναντο καὶ ἀθάνατον	γεγονότα,	εὐφήμως τε αὐτοῦ μνημονεύουσιν. καὶ
[3, 5]	αὐτοῖς, ὡς ἂν φαίη τις,	γεγονότα	παραίτιον ἀγαθοῦ, πάσης δὲ κακίας
[3, 5]	τοῦ διδασκάλου καὶ τὰ μὴ	γεγονότα	τῇ αὐτῶν παραδιδόντες γραφῇ, ἆρα
[3, 7]	πλήθει διειλέχθησαν οἱ πάσης ἐκτὸς	γεγονότες	παιδείας; ἀλλὰ τοῦτ´ ἦν ἄρα
[3, 6]	μαθηταὶ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν πεφήνασιν	γεγονότες	τοιοῦτοι, πῶς οὐ πολὺ πρότερον
[3, 5]	πλάσασθαι καὶ καταψεύσασθαι τῶν μὴ	γεγονότων;	καὶ ποίοις ἄρα πιθανὸν εἰπεῖν
[3, 2]	κρείττονι ἢ κατὰ Μωσέα δυνάμει	γεγονυίας,	παραπλησίας γε μὴν αἷς καὶ
[3, 3]	ἄλλης ἀρετῆς διδάσκαλος τοῖς ἀπατωμένοις	γεγονὼς	αἴτιος, καὶ εἰ θεμιτὸν τούτοις
[3, 5]	τούτου Μάρκος γνώριμος καὶ φοιτητὴς	γεγονὼς	ἀπομνημονεῦσαι λέγεται τὰς τοῦ Πέτρου
[3, 2]	οὐδ´ ἄλλος ὅμοιος τῷ Μωσεῖ	γεγονὼς	ταῖς αὐτοῦ Μωσέως φωναῖς ἀκολούθως
[3, 2]	πλάκας τοῦ μαρτυρίου, πλάκας λιθίνας	γεγραμμένας	τῷ δακτύλῳ τοῦ θεοῦ καὶ
[3, 2]	ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ Χριστός.	Γέγραπται	γοῦν· Καὶ ἤγετο εἰς τὴν
[3, 2]	θεοῦ ἔφησε τὸν νόμον γεγράφθαι.	Γέγραπται	δ´ οὖν· Καὶ ἔδωκε τῷ
[3, 2]	φῶς Πάλιν Μωσῆς λεπρὸν ἐκαθάρισε.	Γέγραπται	δ´ οὖν· Καὶ ἰδοὺ Μαρία
[3, 2]	τὸ πρόσωπον ἑωρᾶτο πλήρης δόξης.	Γέγραπται	δ´ οὖν· Καταβαίνων δ´ αὐτὸς
[3, 2]	Πέτρον βαίνειν ἐπ´ αὐτῆς ἐποίησε.	Γέγραπται	δ´ οὖν· Τετάρτῃ δὲ φυλακῇ
[3, 5]	ἐν ταῖς Πράξεσι τῶν Ἀποστόλων	γέγραπται.	Καὶ τούτων ταῦτα πεπονθότων, οἱ
[3, 2]	δακτύλῳ θεοῦ ἔφησε τὸν νόμον	γεγράφθαι.	Γέγραπται δ´ οὖν· Καὶ ἔδωκε
[3, 5]	ἀρχῆς ἀτόπου κατὰ συγχώρησιν δοθείσης,	γεγυμνάσθω.	τὸ γὰρ τοῖς ἐγγράφοις τἀναντία
[3, 0]	τὴν εὐαγγελικὴν ἀπόδειξιν αὐτάρκως μοι	γεγυμνασμένων,	ἀποδεδειγμένου τε τοῦ τρόπου τῆς
[3, 2]	(Συνῶπται διὰ τῶν πρόσθεν ἡμῖν	γεγυμνασμένων)	χρῆν δὲ δήπου τὸν μὴ
[3, 2]	ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν	γενεαλογεῖται,	ἐφ´ ὃν τὰ εἰς αὐτὸν
[3, 2]	οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα. τὴν	γενεὰν	αὐτοῦ τίς διηγήσεται; ὅτι αἴρεται
[3, 2]	γεγεννῆσθαι ἔμελλεν, προείρητο. Τῆς δὲ	γενέσεως	αὐτοῦ τὸ θαῦμα ποτὲ μὲν
[3, 2]	πάλιν ἀφωρισμένος τῆς τοῦ προφητευομένου	γενέσεως	θεσπίζεται ὑπὸ Μιχαίου λέγοντος· Καὶ
[3, 2]	λοιπὰ δὲ τὰ περὶ κόσμου	γενέσεως,	καὶ τὰ περὶ ψυχῆς ἀθανασίας,
[3, 2]	φυλὴν καὶ γένος καὶ τρόπον	γενέσεως	καὶ τῆς παρθένου τὸ θαῦμα
[3, 2]	Τοιαῦτα περὶ τῆς εἰς ἀνθρώπους	γενέσεως	τοῦ Χριστοῦ πάλαι πρότερον παρ´
[3, 5]	μετὰ δὲ τὸ ἐξ ἀνθρώπων	γενέσθαι	ἀσμένως αὐτοὶ θνῄσκειν μᾶλλον ᾑροῦντο
[3, 5]	ἄλλας νοσούντων ἰάσεις πρὸς αὐτοῦ	γενέσθαι	ἐμαρτύρησαν, καὶ ἐπὶ πᾶσιν τὴν
[3, 5]	καὶ μακαρίζοιντο, οἷα μαθηταὶ τοιοῦδε	γενέσθαι	ἠξιωμένοι. Φέρε οὖν ἴδωμεν, εἰ
[3, 7]	ὑπὸ μίαν τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν	γενέσθαι	τὰ πλεῖστα τῆς οἰκουμένης ἔθνη,
[3, 2]	καθ´ ὃν ἥξειν προφητεύεται, καὶ	γένεσιν,	καὶ τελευτήν, καὶ ἀναβίωσιν, καὶ
[3, 2]	Τιθιζόμενον καὶ Θηλάζον ἄντικρυς τὴν	γένεσιν	τοῦ Χριστοῦ δηλοῖ, ἡ δὲ
[3, 2]	ἥμερον διὰ τῆς Χριστοῦ διδασκαλίας	γενησομένην	μεταβολὴν θεσπίζει. Λέγει δ´ οὖν·
[3, 3]	μάλιστα διαφανεῖς τοῖς αὐτοῖς συνηνέχθησαν,	γεννητὸν	καὶ αὐτὸν τὸν οὐρανὸν καὶ
[3, 3]	παρὰ τοῦ Χριστοῦ μαθόντες, ὅτι	γεννητὸς	ὁ κόσμος καὶ ὅτι οὐρανὸς
[3, 5]	βλασφημεῖν πειρώμενοι, πῶς οὐκ ἂν	γένοιντο	καταγέλαστοι, φίλοι μὲν φθόνου καὶ
[3, 6]	μηδὲ εἰς πολλοὺς αὐτὸν ἐκφαίνειν	γένοιτ´	ἂν ἔκδηλος, ἀπό τε τοῦ
[3, 5]	διδάσκαλον κεκτημένοις. τί γὰρ τούτων	γένοιτ´	ἂν κάλλιον ἐχθροὺς καὶ θεοῖς
[3, 7]	Ἰνδούς, καὶ εἴ τινα βαρβάρων	γένοιτο	ἔθνη, πῶς πείσομεν τῶν μὲν
[3, 6]	ἄνοδον μαρτυρούντων. τίς δ´ ἂν	γένοιτό	σοι τούτων ἀξιόπιστος ὁμολογία μᾶλλον
[3, 5]	τὰ Μωσέως πρόσθεν κατ´ αὐτῶν	γενόμενα	ἀνατεινόμενοι, τὸν δὲ τοῦ ἡμετέρου
[3, 5]	αὐτοῖς ἑωραμένην. ταῦτα γὰρ μὴ	γενόμενα	μηδ´ ἀκουσθέντα πω κατὰ τοὺς
[3, 0]	μέλλον, τῆς ἡμετέρας διὰ Χριστοῦ	γενομένης	κλήσεως ἐμνημόνευσαν, δι´ ὃ καὶ
[3, 5]	ἀπ´ ἀρχῆς αὐτόπται καὶ ὑπηρέται	γενόμενοι	τοῦ λόγου» Καὶ τὸν Ἰωάννην
[3, 2]	κύριον ἡμῶν, ἄνθρωπον κατὰ σάρκα	γενόμενον	ἐκ σπέρματος Ἰσραήλ, μυρία πλήθη
[3, 7]	μὲν τῶν πώποτε ἐν ἀνθρώποις	γενομένων	διαφανῶν, μὴ βασιλεὺς μὴ νομοθέτης
[3, 2]	εἰς ἐλευθερίαν τὸ πάντων ἀνθρώπων	γένος	ἀνεκαλέσατο. Πάλιν Μωσῆς γῆν ἁγίαν
[3, 7]	νεύματι κατὰ τὰ παρηγγελμένα πᾶν	γένος	ἀνθρώπων ἐμαθήτευον, ἐκ τῆς οἰκείας
[3, 6]	γέγονεν, καὶ εὑροῦσιν εἰς πᾶν	γένος	ἀνθρώπων ἐξενεγκεῖν ἀνακαλύψαι τε καὶ
[3, 6]	ἤδη πώποτε τὸ πᾶν Χριστιανῶν	γένος	ἐκ τῆς ἐκείνου διδασκαλίας γοητεῦον
[3, 6]	τε ἐμαθητεύετο ἐν ὀλίγῳ πᾶν	γένος	Ἑλλήνων ὁμοῦ καὶ βαρβάρων, καὶ
[3, 2]	γὰρ προεῖπον αὐτοῦ φυλὴν καὶ	γένος	καὶ τρόπον γενέσεως καὶ τῆς
[3, 2]	καὶ εὐσέβειας νομοθέτου Μωσεῖ παραπλησίου,	γένος	τε αὐτοῦ καὶ φυλὴν καὶ
[3, 3]	ὠνόμασεν, ἐπεὶ Χαλδαῖος ἦν τὸ	γένος,	ὡς ἱστορεῖται. Εἰ δὴ οὖν
[3, 3]	τινὰς καὶ ἐχθρὰς τοῦ ἀνθρωπείου	γένους	ἀμφὶ τὸν περὶ γῆν ἀέρα
[3, 7]	κατασπεῖραι τὰ ἔθνη, καὶ παντὸς	γένους	ἀνθρώπων διδάσκαλον εὐσεβείας ἑνὸς τοῦ
[3, 5]	λέγω καὶ παίδων καὶ παντὸς	γένους,	τὸν ἀκτήμονα τρόπον ἑλομένων, καὶ
[3, 3]	τιμᾶν διετάξατο, ταπεινὰ μὲν καὶ	γεώδη	ταῦτα καὶ τῆς ἀθανάτου φύσεως
[3, 6]	τὸν ἄρχοντα τίνα ἄλλον ἢ	γεωμέτρην	ἐπιγράψονται καὶ ἀριθμητικοὶ τὸν ἀριθμητικόν;
[3, 6]	μάθημα κατορθώσεως εἶεν ἂν μάρτυρες·	γεωμετρικοὶ	δὲ τὸν ἄρχοντα τίνα ἄλλον
[3, 3]	οὐδ´ ἔστιν ὃ τὴν ἀρχὴν	γῆ	ἀνίησιν φυτὸν ἢ τρέφει ζῷον
[3, 2]	ὡς παιδίον, ὡς ῥίζα ἐν	γῇ	διψώσῃ ἀνθ´ οὗ ὁ μὲν
[3, 2]	αὐτοῦ, καὶ ὡς ῥίζα ἐν	γῇ	διψώσῃ Διὰ γὰρ τούτων μνημονεύσας
[3, 2]	ὡς παιδίον, ὡς ῥίζα ἐν	γῇ	διψώσῃ ἑξῆς συνάπτει λέγων· Οὐκ
[3, 2]	τοῦ Χριστοῦ δηλοῖ, ἡ δὲ	Γῆ	ἡ ἄβατος καὶ διψῶσα τὴν
[3, 2]	ἀνθρώπων γένος ἀνεκαλέσατο. Πάλιν Μωσῆς	γῆν	ἁγίαν καὶ θεοφιλῆ βίον ἐν
[3, 7]	ἄρ´ εἶεν ἀμφὶ τὸν περὶ	γῆν	ἀέρα ζοφώδη πονηροὶ δαίμονες καὶ
[3, 3]	ἀνθρωπείου γένους ἀμφὶ τὸν περὶ	γῆν	ἀέρα πωτᾶσθαι καὶ σὺν τοῖς
[3, 2]	κληρονομήσουσι τὴν γῆν« πολὺ κρείττονα	γῆν,	ἀληθῶς ἁγίαν καὶ θεοφιλῆ, οὐχὶ
[3, 5]	καὶ ἐπὶ τὴν ἄλλην βάρβαρον	γῆν,	καὶ τὰ παρὰ τοῖς πᾶσιν
[3, 2]	Μωσῆς δώδεκα ἄνδρας ἐξέπεμψε τὴν	γῆν	κατασκεψομένους· ὡσαύτως δὲ καὶ πολὺ
[3, 2]	πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν	γῆν«	πολὺ κρείττονα γῆν, ἀληθῶς ἁγίαν
[3, 2]	αὐτοῦ, καὶ ὡς ῥίζα ἀπὸ	γῆς	ἀβάτου ὁ δὲ Θεοδοτίων· Καὶ
[3, 2]	Τιθιζόμενον καὶ Ὡς ῥίζαν ἀπὸ	γῆς	ἀβάτου τὸ μὲν οὖν παιδίον
[3, 3]	καὶ πυρὶ μηδὲ τοῖς ἀπὸ	γῆς	ἀναθυμιωμένοις τὸ θεῖον τιμᾶν διετάξατο,
[3, 4]	τὸ σῶμα, ἀνωρθοῦτο μὲν ἀπὸ	γῆς	αὐτίκα, κἄπειτα ἐπὶ τοῦ ἰκρίου
[3, 6]	καιρὸν ἐν ὅλοις τοῖς ἐπὶ	γῆς	ἔθνεσιν μυρία πλήθη οὐ μόνον
[3, 7]	ἀνθρώπων ἐμαθήτευον, ἐκ τῆς οἰκείας	γῆς	ἐπὶ πάντα στειλάμενοι τὰ ἔθνη,
[3, 5]	ὅσα ἂν δήσῃς ἐπὶ τῆς	γῆς,	ἔσται δεδεμένα ἐν τοῖς οὐρανοῖς,
[3, 5]	ὅσα ἂν λύσῃς ἐπὶ τῆς	γῆς,	ἔσται λελυμένα ἐν τοῖς οὐρανοῖς»
[3, 2]	καὶ τούτῳ ἐπὶ τῆς Ἰουδαίας	γῆς	ἢ ἀμφὶ ταύτην οὐχὶ δὲ
[3, 2]	διηγήσεται; ὅτι αἴρεται ἀπὸ τῆς	γῆς	ἡ ζωὴ αὐτοῦ» καὶ τὰ
[3, 2]	λευκόν, ὡσεὶ πάγος ἐπὶ τῆς	γῆς	Καὶ ὁ σωτὴρ δὲ καὶ
[3, 2]	τῷ Παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς	γῆς,	καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ
[3, 2]	σοὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς	γῆς	Καὶ τόπος δέ τις πάλιν
[3, 3]	θεῷ, τῷ καὶ οὐρανοῦ καὶ	γῆς	καὶ τοῦ σύμπαντος κόσμου δημιουργῷ,
[3, 5]	ἔστω γὰρ ἐπὶ τῆς οἰκείας	γῆς	καλινδουμένους ἀγροίκους ἄνδρας πλανᾶν καὶ
[3, 2]	ἐπιφέρει· Ἕως ἂν θῇ ἐπὶ	γῆς	κρίσιν, καὶ ἐν τῷ ὀνόματι
[3, 4]	ἐπὶ θαλάττης οἷα ἐπὶ λεωφόρου	γῆς	τὰς πορείας ἤνυεν ποιούμενος, τῶν
[3, 2]	κατάσχεσίν σου τὰ πέρατα τῆς	γῆς»	ταῦτα δ´ οὖν τὰ ἔθνη
[3, 7]	καὶ ἐπὶ μόνης τῆς οἰκείας	γῆς	τὸ οἰκεῖον ἐπάγγελμα συνεστήσατο, καὶ
[3, 7]	λόγος εἴρητο μὲν ἐν γωνίᾳ	γῆς	τότε, καὶ οἱ παρόντες ἤκουον
[3, 5]	βίον, καὶ κατήγορος αὐτὸς ἑαυτοῦ	γιγνόμενος.	Ἐπάκουσον γοῦν ὅπως διαρρήδην ἐπ´
[3, 7]	ἀθανάτη ψυχὴ μετὰ σῶμα προβαίνει	γιγνώσκεις,	σοφίης δὲ τετμημένη αἰὲν ἀλᾶται·
[3, 5]	τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐν τούτοις·	Γίνεται	δὲ κατ´ ἐκεῖνον τὸν χρόνον
[3, 2]	Οὐδὲν γάρ ἐστιν ὃ μὴ	γίνεται	ὧν βούλεται· ἐβουλήθη δὲ Καθαρίσαι
[3, 6]	πρὸς αὐτῶν μαθητευόμενοι, καθαροὶ καὶ	γνήσιοι	τὰς διαθέσεις, ὡς μηδὲν ὕπουλον
[3, 7]	τούτων· οὓς καὶ αὐτοὺς οἱ	γνήσιοι	τοῦ Χριστοῦ μαθηταὶ δι´ ἁγνείας
[3, 7]	ἐγγυμνασάμενοι τοῖς πειρατηρίοις, τὸ δὲ	γνήσιον	καὶ εἰλικρινὲς τοῦ φρονήματος ἐπιδειξάμενοι,
[3, 2]	μόνον τοῖς χείλεσι διαθέσει δὲ	γνησιωτάτῃ,	μυρία πλήθη ἐξ ἁπάντων τῶν
[3, 5]	ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ·	γνόντες	δὲ αὐτοὺς μετὰ ταῦτα δημοσίᾳ
[3, 6]	τῶν ὅλων εὑρεῖν τε καὶ	γνῶναι	ῥᾴδιον γέγονεν, καὶ εὑροῦσιν εἰς
[3, 3]	τίς ποτε ἦν ὁ τρόπος	γνῶναι	τῆς ὑπ´ αὐτοῦ κατασπαρείσης τῷ
[3, 6]	τοῦδε τοῦ παντὸς» μόνον θεὸν	γνωρίζειν	καὶ μόνον σέβειν καὶ μόνον
[3, 3]	σωτηρίους οἰκονομίας ἀπεστάλθαι· ἃς δὴ	γνωρίζειν	καὶ τιμᾶν κατὰ τὸ μέτρον
[3, 6]	τὸν διδάσκαλον ὁποῖός τις ἦν	γνωρίζειν.	Φέρε δ´ ἔτι καὶ ταύτῃ
[3, 3]	καὶ κεχωρισμένῳ πάντων, μεθ´ ὃν	γνωρίζεσθαι	τοὺς λοιποὺς ἀναγκαῖον, μὴ θύοι
[3, 6]	διαπραξάμενος ἱστορεῖται; τίνος δὲ οἱ	γνώριμοι	καὶ τῶν πραγμάτων αὐτόπται διὰ
[3, 5]	τι παράδοξον ὧν ἐμαρτύρησαν οἱ	γνώριμοι,	σκεψώμεθα εἰ πιθανὸς ὁ λόγος
[3, 5]	δι´ εὐλαβείας ὑπερβολήν. τούτου Μάρκος	γνώριμος	καὶ φοιτητὴς γεγονὼς ἀπομνημονεῦσαι λέγεται
[3, 4]	σώματος αὐτοῦ ληφθέντος πρὸς τῶν	γνωρίμων	καὶ τῇ προσηκούσῃ παραδοθέντος ταφῇ,
[3, 6]	Εἰ δ´ ὅλως ἀπὸ τῶν	γνωρίμων	τὸν προστάτην, ὁποῖός τις ἦν,
[3, 6]	σωφροσύνης, ἢ τὰ περὶ θεοῦ	γνώσεως,	ἢ τὰ περὶ δικαιωτηρίου καὶ
[3, 6]	καὶ πληρῶσαι καὶ κηρῦξαι τὴν	γνῶσιν	πᾶσιν, ὥστε ἐκ τῆς αὐτῶν
[3, 2]	ἔθνεσι λυσιτελῆ πρὸς τὴν αὐτοῦ	γνῶσίν	τε καὶ εὐσέβειαν παρασχεῖν τῷ
[3, 2]	τὴν ἑνὸς τοῦ παμβασιλέως θεοῦ	γνῶσίν	τε καὶ εὐσέβειαν πᾶσιν ἀνθρώποις
[3, 2]	Κατάστησον, κύριε, νομοθέτην ἐπ´ αὐτούς,	γνώτωσαν	ἔθνη ὅτι ἄνθρωποί εἰσιν Πάλιν
[3, 6]	δὲ τῶν ἀπ´ αἰῶνος πώποτε	γόης,	βάρβαρος ἢ Ἕλλην, τοιούτων κατέστη
[3, 6]	τῶν οὐρανῶν» Πάλιν ὁ μὲν	γόης	καὶ ἀληθῶς λαοπλάνος πάντα ἐγχειρεῖ
[3, 6]	οἰκείοις λόγοις. Πάλιν ὁ μὲν	γόης	καὶ ὡς ἀληθῶς πλάνος τοῖς
[3, 6]	καὶ αἱρήσεται τὰ ἀσύνακτα συνάγειν;	γόης	μὲν γάρ τις ὡς ἀληθῶς
[3, 6]	εὐσεβής, πολλοῦ δεῖ πλάνος καὶ	γόης,	ὁμολογοῖτ´ ἂν ὁ σωτὴρ καὶ
[3, 6]	Σκέψαι δὲ καὶ ταῦτα πάλιν·	γόης,	ὅταν ἑτέροις τὰ τῆς κακίας
[3, 5]	εἰ ἄρα πλάνος ἦν καὶ	γόης,	οὐκ ἀγνοοῦντες αὐτὸν τοιοῦτον, ἀλλὰ
[3, 6]	Ἀλλ´ οὐδείς πω τοσούτων ἐτῶν	γόης	πέφανται τοῦ Ἰησοῦ μαθητής, καίτοι
[3, 6]	καὶ φαρμακεύς, ἀπατεών τε καὶ	γόης,	πῶς ἂν τοιαύτης διδασκαλίας· πᾶσι
[3, 6]	Οὕτως δὲ ἄρα οὐδεὶς ἦν	γόης,	ὡς ἐλεύθερον ἀφεῖσθαι καὶ παντὸς
[3, 6]	Τί δῆτα οὖν τοῖς πάλαι	γόησιν	πρὸ τῶν τοῦ Ἰησοῦ χρόνων
[3, 2]	τοίνυν τῶν ἀπίστων οἱ πλείους	γόητα	καὶ πλάνον ἀποκαλοῦντες καὶ μυρίαις
[3, 6]	ὑπονοίας τοῦ πλάνον αὐτὸν καὶ	γόητα	νομίζειν; Σκέψαι δὲ καὶ ταῦτα
[3, 7]	παρὰ τοῖς σαὐτοῦ ὡμολογημένον οὐ	γόητα	οὐδὲ φαρμακέα, ἀλλ´ εὐσεβῆ καὶ
[3, 6]	καὶ ἀληθῶν δογμάτων, οἵων προδιήλθομεν,	γόητα	τὸν τρόπον γεγονέναι; εἰ δὲ
[3, 6]	καὶ ταύτῃ τὸν λόγον διερευνησώμεθα.	Γόητα	φῂς αὐτόν, ὦ οὗτος, ἀλλὰ
[3, 6]	ὁποίους ἄνδρας κατασκευάζει; ἆρ´ οὐχὶ	γόητας	καὶ πλάνους καὶ φαρμακέας αὐτῷ
[3, 5]	πολλοῦ δεῖ κατὰ πλάνους καὶ	γόητας.	Οἱ δὲ διδασκάλου φαύλου καὶ
[3, 6]	ὀφθαλμοῖς εἶδεν ἢ ἀκοῇ ἔγνω	γόητάς	τε καὶ φαρμακέας δίχα σπονδῶν
[3, 5]	τὸν Ἰησοῦν τὰ παράδοξα πεποιηκέναι,	γοητείᾳ	δὲ ἄλλως ἐπὶ πλάνῃ τῶν
[3, 4]	αὐτοῦ φάσκουσιν, ἢ γεγονέναι μέν,	γοητείᾳ	δὲ ἄλλως ἐπὶ πλάνῃ τῶν
[3, 6]	βασανίσαι ἡμᾶς» Ἀνὴρ δὲ ὅλως	γοητείᾳ	προσέχων τὸν νοῦν, καὶ πάντως
[3, 6]	σωτῆρι ἡμῶν οὐχ ὥσπερ σὺ	γοητείαν,	ἀλλ´ εὐσέβειαν καὶ σοφίαν καὶ
[3, 6]	τὸ μηδὲν μὲν ἡγεῖσθαι κατὰ	γοητείαν	αὐτὸν τῶν παραδόξων πεποιηκέναι, δυνάμει
[3, 6]	Ὥστε πολλοὺς τῶν πρότερον περὶ	γοητείαν	διαβεβλημένων εἰς τοσοῦτον μεταβάλλειν τὸν
[3, 6]	παρόντας. ~ςʹ Ὅτι μὴ κατὰ	γοητείαν	ἐνθέῳ δὲ ἀρετῇ καὶ δυνάμει
[3, 6]	μηδεμίαν ἔχοιεν τοῦ λοιποῦ περὶ	γοητείαν	σπουδήν, καθαροὶ δὲ ἐξ ἐκείνου
[3, 6]	παρ´ ἑτέρων ὠφελῆσθαι τὰ τῆς	γοητείας;	εἰ δ´ οὐδένα ἄν τις
[3, 6]	παλαιῶν ἐκείνων τοῦ Ἰησοῦ μαθητῶν	γοητείας	ἥλω, οὐδ´ ὁ διδάσκαλος ἦν
[3, 5]	τὸν νοῦν; εἴποις ἂν ὅτι	γόητες	ἄλλοι τοῦ καθηγητοῦ κατ´ οὐδέν.
[3, 6]	τοιαῦτα τοῦ νομιζομένου πλάνου τὰ	γοητεύματα,	καὶ τοιοίδε οἱ τοῦ Ἰησοῦ
[3, 6]	γένος ἐκ τῆς ἐκείνου διδασκαλίας	γοητεῦον	ἢ φαρμακεῦον κατείληφεν; ἀλλ´ οὐκ
[3, 6]	δαιμόνων ἐπικλήσεώς τε καὶ παρουσίας	γοητεύοντας.	Μή τι οὖν καὶ κατὰ
[3, 5]	μέχρι θανάτου ὁμοφροσύνη; ἀνδρὶ δὲ	γόητι	τοιάδε διδάσκοντι καὶ τοιάδε ἐπαγγελλομένῳ
[3, 6]	κατὰ τὰ αὐτὰ δὲ καὶ	γόητος	ἀνδρὸς μέγιστοι ἂν εἶεν μάρτυρες
[3, 6]	αἱρεῖ λόγος τοὺς τοιούσδε διδασκάλου	γόητος	καὶ πλάνου μαθητὰς γεγονέναι νομίζειν;
[3, 6]	ἦν τοῦ νέου καὶ καινοῦ	γόητος	τὰ κατορθώματα, τοιαῦτα τοῦ νομιζομένου
[3, 6]	μακρὸν ἐπιδεῖξαι αἰῶνα, τίς πώποτε	γοήτων	διανενόηται; ὁ δὲ σωτὴρ καὶ
[3, 6]	παριστάμενος λεγέτω, τίς τῶν πώποτε	γοήτων	κἂν εἰς νοῦν ἐβάλλετο νέου
[3, 7]	ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν	γόνυ	κάμψῃ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ
[3, 4]	αὐτὸν καὶ μηδαμῶς ἐπιτρέποντα αὐτῇ	γονυπετῆσαι	προσελθούσῃ τοῦ τε πάθους τὴν
[3, 7]	σφᾶς αὐτοὺς τοῖς παρηγγελμένοις. Φησὶν	γοῦν	αὐτοῖς· Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ´
[3, 7]	αὐτοῖς θείας δυνάμεως παραστατικόν. Ἀνακαλέσας	γοῦν	αὐτοὺς τὰ μὲν πρῶτά φησιν·
[3, 2]	διαπέπρακται; οὐκ ἔστιν εἰπεῖν. Ἕκαστος	γοῦν	αὐτῶν ἀπὸ τοῦ πρώτου καὶ
[3, 3]	φιλαλήθης αὐτὸν ὁμολογήσαι ἄν; τὸν	γοῦν	βίον τῶν πάλαι θεοφιλῶν Ἑβραίων
[3, 6]	ἡ τῶν φοιτητῶν συνουσία. Ἄνδρες	γοῦν	ἔντεχνοι καὶ ἐπιστήμονες πάντως που
[3, 7]	ἐν τοῖς λόγοις διάθεσιν. Λέγονται	γοῦν	ἤδη τινὲς βουθυσίας καὶ σπονδὰς
[3, 2]	δὲ καὶ ὁ Χριστός. Γέγραπται	γοῦν·	Καὶ ἤγετο εἰς τὴν ἔρημον
[3, 5]	λοιπῶν εὐαγγελιστῶν τοὐναντίον πεποιηκότων. Ἄκουε	γοῦν	Λουκᾶ, πῶς τοῦ Ματθαίου μνημονεύσας
[3, 5]	τῆς κατ´ Ἀδριανὸν πολιορκίας. Λέγονται	γοῦν	οἱ πρῶτοι κατὰ διαδοχὴν προστάντες
[3, 5]	κατήγορος αὐτὸς ἑαυτοῦ γιγνόμενος. Ἐπάκουσον	γοῦν	ὅπως διαρρήδην ἐπ´ ὀνόματος αὐτοῦ
[3, 6]	τῶν παθῶν ἑαυτοῖς πορίζειν. ταῦτα	γοῦν	πάντα τῆς Χριστοῦ διδασκαλίας ἐξελήλαται,
[3, 5]	πεποιηκότες τὸν λόγον ἀποδείκνυνται. Αἰτήσαντος	γοῦν	ποτε τοὺς ἀμφὶ τὸν Πέτρον
[3, 7]	ἔργα θεωρῆσαι τοὺς λόγους. Κεκήρυκτο	γοῦν	τὸ εὐαγγέλιον ἐν βραχεῖ χρόνῳ
[3, 7]	μνημονεύουσιν. καὶ ὑποβὰς ἐπιλέγει· Περὶ	γοῦν	τοῦ Χριστοῦ ἐρωτησάντων εἰ ἔστιν
[3, 2]	παρὰ Μωσεῖ νενομοθετημένων ἐξέχεσθαι. Οὐδένα	γοῦν	τούτων ὅμοιον· Μωσῆς δὲ περὶ
[3, 5]	συζύγου δεύτερον ἑαυτὸν κατέλεγεν. Συνεζευγμένος	γοῦν	τῷ Θωμᾷ, ὡς Πέτρος Ἀνδρέᾳ,
[3, 6]	τὴν κοινὴν ἐκβεβηκότα φύσιν. Οὐδεὶς	γοῦν	τῶν πώποτε αὐτοδίδακτος ἡμῖν γραμματικῆς
[3, 6]	γοῦν τῶν πώποτε αὐτοδίδακτος ἡμῖν	γραμματικῆς	παρῆλθεν διδάσκαλος, οὐδέ γε ῥήτωρ
[3, 0]	ὡς αἱ προφητικαὶ παρ´ αὐτοῖς	γραφαί,	προλαβοῦσαι τὸ μέλλον, τῆς ἡμετέρας
[3, 2]	τοῖς δ´ ἀπειθοῦσι ταῖς προφητικαῖς	γραφαῖς	ἰδίως ἀπαντήσομεν, ὡς περὶ ἀνδρὸς
[3, 3]	ταῖς Ἑβραίων καὶ τοῦτο ἀκολούθως	γραφαῖς.	τί οὖν; οὐχὶ καὶ ὁ
[3, 7]	Ἕλληνες τὰς περὶ τοῦ Ἰησοῦ	γραφὰς	πατρίοις χαρακτῆρσιν καὶ πατρίῳ φωνῇ
[3, 5]	τὸν Ἰησοῦν οὐδὲ λέγοντα αὐτῷ	γράφει,	ἀλλ´ ὅτι ἐπετίμησεν αὐτοῖς, ἵνα
[3, 5]	ἀλέκτωρ ἐφώνησεν» Μάρκος μὲν ταῦτα	γράφει,	Πέτρος δὲ ταῦτα περὶ ἑαυτοῦ
[3, 5]	ποιητὴς ἔργων παραδόξων γέγονεν, τὸ	γράφειν	ὅτι μηδὲν μὲν ἀνθρώπινον μηδὲ
[3, 5]	μέμνηται ἐν τῷ πρὸς αὐτοῦ	γραφέντι	εὐαγγελίῳ τὸν τρόπον· Καὶ παράγων
[3, 5]	μὴ γεγονότα τῇ αὐτῶν παραδιδόντες	γραφῇ,	ἆρα καὶ τὰ πάθη κατεψεύσαντο
[3, 1]	βιβλίον εἶπεν· σήμερον πεπλήρωται ἡ	γραφὴ	αὕτη ἐν τοῖς ὠσὶν ὑμῶν
[3, 2]	ἐγήγερται Μωσεῖ, σαφῶς ἡ παλαιὰ	γραφὴ	διδάσκει λέγουσα· Καὶ οὐκ ἀνέστη
[3, 2]	θάλασσαν. Λέγει δ´ οὖν ἡ	γραφή·	Ἐξέτεινε δὲ Μωσῆς τὴν χεῖρα
[3, 2]	ὡδήγησε. Λέγει δ´ οὖν ἡ	γραφή·	Ἐξέτεινε Μωσῆς τὴν χεῖρα αὐτοῦ
[3, 2]	παρέσχε. Λέγει δ´ οὖν ἡ	γραφή·	Ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν ἄρτους
[3, 2]	τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐνήστευσεν, ὡς ἡ	γραφὴ	μαρτυρεῖ, λέγουσα καὶ ἦν ἐκεῖ
[3, 5]	ἡ τῶν Πράξεων τῶν ἀποστόλων	γραφή,	ὅτι πολλαὶ μυριάδες ἦσαν Ἰουδαίων
[3, 6]	παραδοῦναι. Ἐπάκουσον δὲ ὅπως ἡ	γραφὴ	περιέχει· Ἱκανοὶ δὲ τῶν τὰ
[3, 2]	ἑβδομήκοντα. Λέγει δ´ οὖν ἡ	γραφή·	Συνάγαγέ μοι ἑβδομήκοντα ἄνδρας ἀπὸ
[3, 5]	Πέτρος οὐδὲ καθῆκεν ἐπὶ εὐαγγελίου	γραφὴν	δι´ εὐλαβείας ὑπερβολήν. τούτου Μάρκος
[3, 6]	τῆς τοῦ καθ´ ἡμῶν πολεμίου	γραφῆς,	ἣν ἐν οἷς ἐπέγραψεν· Περὶ
[3, 2]	θείῳ πνεύματι, διὰ τῆς αὐτοῦ	γραφῆς	τοῦτον ἀνεφώνησε τὸν τρόπον· Ἐξελεύσεται
[3, 5]	ἀναδραμόντες ἐπὶ τὴν τῶν ἱερῶν	γραφῶν	ἀλήθειαν, τὸ ἦθος τῶν τοῦ
[3, 5]	μὴ φεύγοντες τὰ τῆς ψυχῆς	γυμνάσια	μηδὲ τὰ πρὸς ἡδονὴν μεταδιώκοντες·
[3, 2]	Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἐπεσκιασμένως ᾐνίξατο·	γυμνότερον	δὲ ὁ αὐτὸς ἑρμηνεύει προφήτης
[3, 6]	ὥστε ἤδη διὰ τὰς μαγγανείας	γύναιά	τινα καταβάλλειν καὶ ὑποσύρειν τῇ
[3, 5]	ἄκραν ψυχῆς ἀπάθειαν, μηδὲ προσβλέπειν	γυναῖκα	μετὰ ἐπιθυμίας ἀκολάστου, τοῦ δὲ
[3, 6]	ὑμῖν, ὅτι πᾶς ὁ ἐμβλέπων	γυναῖκα	πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτὴν ἤδη
[3, 6]	ὠφελείᾳ καὶ σωτηρίᾳ πολλῶν Σαμαρείτιδι	γυναικὶ	διαλεγόμενον αὐτὸν τεθεαμένοι ἐθαύμαζον, ὅτι
[3, 2]	τοῦ μὴ μοιχεύειν μηδ´ ἐμβλέπειν	γυναικὶ	μετὰ ἐπιθυμίας ἀκολάστου παραινεῖ, ἀντί
[3, 6]	αὐτὸν τεθεαμένοι ἐθαύμαζον, ὅτι μετὰ	γυναικὸς	ἐλάλει» παράδοξόν τι τοῦτο δόξαντες
[3, 5]	ὠλιγωρηκότων, ἀντὶ δὲ τῶν φιλτάτων,	γυναικὸς	λέγω καὶ παίδων καὶ παντὸς
[3, 6]	οὐ μόνον ἀνδρῶν, ἀλλὰ καὶ	γυναικῶν	καὶ παίδων, οἰκετῶν τε καὶ
[3, 6]	φιλοσοφοῦσι τὸν τρόπον, ἀλλὰ καὶ	γυναικῶν	οὐδ´ ἔστιν εἰπεῖν ὅσαι μυριάδες
[3, 4]	χιλιάδας ἀνδρῶν, συνεπιπαρόντος μυρίου ἄλλου	γυναικῶν	τε καὶ παίδων πλήθους, ἐκ
[3, 3]	μηδὲ ἐμβλέπειν μετὰ ἐπιθυμίας ἀκολάστου	γυναιξὶν	ἐπιτρέψαντα, καὶ εἰ πλάνος ὁ
[3, 4]	Ἤδη δέ ποτε καὶ αἱμορροοῦσα	γυνὴ	μακραῖς ἐτῶν περιόδοις πρὸς τοῦ
[3, 7]	δὲ λόγος εἴρητο μὲν ἐν	γωνίᾳ	γῆς τότε, καὶ οἱ παρόντες

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 6/05/2010