| Livre, Chap. |
| [3, 2] |
βασιλέως
ἀναστησομένου
ταῦτα
προλέγει·
Ἐξελεύσεται
|
ῥάβδος |
ἐκ
ῥίζης
Ἰεσσαί,
καὶ
ἄνθος |
| [3, 6] |
ὅλων
εὑρεῖν
τε
καὶ
γνῶναι
|
ῥᾴδιον |
γέγονεν,
καὶ
εὑροῦσιν
εἰς
πᾶν |
| [3, 7] |
πεισθέντες
ἀλλὰ
τοῖς
ἔργοις
προκαταληφθέντες
|
ῥᾴδιον |
ἐποιοῦντο
τὴν
ἐν
τοῖς
λόγοις |
| [3, 7] |
ἂν
ὁμολογήσειεν,
διανοηθεὶς
ὡς
οὐ
|
ῥᾴδιον |
ἦν
τοῖς
μαθηταῖς
αὐτοῦ
πορείαν |
| [3, 7] |
ὁ
λόγος
πρὸς
τὸ
ποιῆσαι
|
ῥᾳδίως |
συγκαταθέσθαι
τοὺς
ἀκούοντας
ξενοφωνουμένους
καὶ |
| [3, 5] |
προδοσίας,
ἀπελιθώθη
αὐτίκα,
ὁ
δὲ
|
ῥαπίσαι |
αὐτὸν
τολμήσας
ξηρὸς
παραχρῆμα
τὴν |
| [3, 2] |
ὥσπερ
σέ,
καὶ
δώσω
τὸ
|
ῥῆμά |
μου
ἐν
τῷ
στόματι
αὐτοῦ, |
| [3, 2] |
ὥσπερ
σέ,
καὶ
δώσω
τὸ
|
ῥῆμά |
μου
ἐν
τῷ
στόματι
αὐτοῦ, |
| [3, 5] |
καὶ
τριῶν
μαρτύρων
συνίσταται
πᾶν
|
ῥῆμα» |
πῶς
οὐκ
ἂν
ἡ
ἀλήθεια |
| [3, 1] |
πάλιν
προφήτης
ἀναφωνεῖ·
Κύριος
δώσει
|
ῥῆμα |
τοῖς
εὐαγγελιζομένοις
δυνάμει
πολλῇ
Καὶ |
| [3, 2] |
Καὶ
ὁ
ψαλμῳδός·
Κύριος
δώσει
|
ῥῆμα |
τοῖς
εὐαγγελιζομένοις
δυνάμει
πολλῇ.
Ὁ |
| [3, 1] |
συνέστη
διὰ
τοῦ
Κύριος
δώσει
|
ῥῆμα |
τοῖς
εὐαγγελιζομένοις
δυνάμει
πολλῇ
τί |
| [3, 5] |
οὔ
χωροῦντας,
σὺν
ἀληθείᾳ
τοῖς
|
ῥήμασι |
χρωμένους.
Πευστέον
τοίνυν,
τίνα
ἂν |
| [3, 1] |
θεοσεβοῦς
διδασκαλίας;
ὅτι
δὲ
μὴ
|
ῥήμασιν |
ἀνθρωπίνοις
ἐκέχρηντο
εἰς
πειθὼ
τῶν |
| [3, 1] |
Τοῦ
δηλωθέντος
μάρτυς
ἂν
εἴη
|
ῥήμασιν |
αὐτοῖς
Ἡσαΐας,
ἐκ
προσώπου
τοῦ |
| [3, 5] |
αὐτῆς·
ἐπὶ
μέγα
δὲ
πλαστοῖς
|
ῥήμασιν |
ἐπαιρόντων
τὸν
διδάσκαλον,
μηδενὸς
ψευδοῦς |
| [3, 4] |
παρατιθεὶς
τὸ
πνεῦμα,
εἰπὼν
αὐτοῖς
|
ῥήμασιν |
Πάτερ
εἰς
χεῖράς
σου
παρατίθεμαι |
| [3, 7] |
φίλα
σε
δυσωπείτω
τῶν
οἰκείων
|
ῥήματα. |
Ἔχεις
τοιγαροῦν
τὸν
ἡμέτερον
σωτῆρα |
| [3, 6] |
οὐ
κατώρθωσεν
δέ,
ἑνὶ
δὲ
|
ῥήματι |
καὶ
μιᾷ
φωνῇ
φήσας
πρὸς |
| [3, 5] |
πάντα
τὰ
τοιαῦτα
πεπλάσθαι,
ἔπειτα
|
ῥημάτια |
περὶ
αὐτοῦ
ψευδῆ
συνταξαμένους
ὑπὲρ |
| [3, 5] |
προελθοῦσαν
περὶ
θεῶν
φήμην
μὴ
|
ῥηματίοις |
καὶ
λόγοις
δυνάμει
δὲ
τοῦ |
| [3, 7] |
καὶ
ἄρτι
πρῶτον
ἐπακούοντας
καινῶν
|
ῥημάτων |
ὑπ´
ἀνδρῶν
οὐδὲν
ἐπαγομένων
ἀξιόπιστον |
| [3, 2] |
Εὐφράνθητι,
στεῖρα
ἡ
οὐ
τίκτουσα,
|
ῥῆξον |
καὶ
βόησον,
ἡ
οὐκ
ὠδίνουσα, |
| [3, 6] |
γραμματικῆς
παρῆλθεν
διδάσκαλος,
οὐδέ
γε
|
ῥήτωρ |
μὴ
μεμαθηκώς,
οὐδ´
αὐτοφυὴς
ἰατρός, |
| [3, 2] |
εἰς
πρόσωπον
αὐτοῦ,
καὶ
ὡς
|
ῥίζα |
ἀπὸ
γῆς
ἀβάτου
ὁ
δὲ |
| [3, 2] |
ἐναντίον
αὐτοῦ
ὡς
παιδίον,
ὡς
|
ῥίζα |
ἐν
γῇ
διψώσῃ
ἀνθ´
οὗ |
| [3, 2] |
θηλάζον
ἐνώπιον
αὐτοῦ,
καὶ
ὡς
|
ῥίζα |
ἐν
γῇ
διψώσῃ
Διὰ
γὰρ |
| [3, 2] |
ἐνώπιον
αὐτοῦ,
ὡς
παιδίον,
ὡς
|
ῥίζα |
ἐν
γῇ
διψώσῃ
ἑξῆς
συνάπτει |
| [3, 2] |
ἀβάτου
τυγχανούσης
προῆλθεν
ἡ
εὐλογημένη
|
ῥίζα, |
καὶ
τὸ
Τιθιζόμενον
καὶ
Θηλάζον |
| [3, 2] |
Θηλάζον
καὶ
Τιθιζόμενον
καὶ
Ὡς
|
ῥίζαν |
ἀπὸ
γῆς
ἀβάτου
τὸ
μὲν |
| [3, 2] |
Ἰεσσαί,
καὶ
ἄνθος
ἐκ
τῆς
|
ῥίζης |
ἀναβήσεται·
καὶ
ἀναπαύσεται
ἐπ´
αὐτὸν |
| [3, 2] |
ταῦτα
προλέγει·
Ἐξελεύσεται
ῥάβδος
ἐκ
|
ῥίζης |
Ἰεσσαί,
καὶ
ἄνθος
ἐκ
τῆς |
| [3, 6] |
ἐπαγγελλομένοις
προσέχειν
τὸν
νοῦν,
ἢ
|
ῥιζῶν |
καὶ
βοτανῶν
θυμιάμασιν
καί
τισιν |
| [3, 5] |
βάθους
αὐτῆς
διανοίας
ὥσπερ
ἀπὸ
|
ῥιζῶν |
τὰ
τῆς
κακίας
ἀποτέμνοντας
βλαστήματα, |
| [3, 5] |
ἡγεμόνας
ἀχθήσονται,
καὶ
μέχρι
βασ?
|
ροῦντας |
ἐνεργούμενον
Καταπλαγῆναι
τὴν
πρόρρησιν·
ἡ |
| [3, 6] |
ἐγχειρῶν,
πάντα
πράττει
αἰσχροῦ
καὶ
|
ῥυπαροῦ |
κέρδους
χάριν.
Μή
τι
οὖν |
| [3, 2] |
τῶν
ἐθνῶν
ἦρχον,
τὰς
ὑποχειρίους
|
ῥυσάμενος |
ψυχάς,
οἷα
δή
τινα
σκῦλα |
| [3, 5] |
τῶν
πατρῴων
θεῶν
δόξαις.
Κελεύωμεν
|
Ῥωμαίοις |
αὐτοῖς
πρώτιστα
πάντων
μὴ
σέβειν |
| [3, 5] |
πάντα
ὑπὲρ
αὐτοῦ
πείσεσθαι,
τοὺς
|
Ῥωμαίοις |
ὁμοῦ
καὶ
Ἕλλησι
καὶ
βαρβάροις |
| [3, 7] |
ἡμῖν
ἔσται
δυνατόν;
πῶς
γὰρ
|
Ῥωμαίοις, |
φέρε,
κηρύξομεν;
πῶς
δ´
Αἰγυπτίοις |
| [3, 7] |
αὐτοῦ
παραδόξῳ
ἐπιδημίᾳ
καὶ
τὰ
|
Ῥωμαίων |
ἀκμάσαι
συνηνέχθηείνου
τε
καὶ
εἰς |
| [3, 7] |
τῶν
λοιπῶν
τῶν
ὑπὸ
τὴν
|
Ῥωμαίων |
ἀρχὴν
ἁπάντων.
τοῦτο
δ´
ὅτι |
| [3, 7] |
μηδ´
ἄλλοτε
ὑπὸ
μίαν
τὴν
|
Ῥωμαίων |
ἀρχὴν
γενέσθαι
τὰ
πλεῖστα
τῆς |
| [3, 5] |
καὶ
ἰδιῶται
παρῄεσαν
ἐπὶ
τὴν
|
Ῥωμαίων |
ἀρχήν,
ἢ
ὡς
ἀνθρωπεία
φύσις |
| [3, 5] |
καὶ
τοὺς
μὲν
αὐτῶν
τὴν
|
Ῥωμαίων |
ἀρχὴν
καὶ
αὐτήν
τε
τὴν |
| [3, 7] |
ἱδρυθεῖσαι,
ἐπ´
αὐτῆς
λέγω
τῆς
|
Ῥωμαίων |
βασιλευούσης,
ἐπί
τε
τῆς
Ἀλεξανδρέων |
| [3, 7] |
τε
καὶ
τὸ
Ἰουδαίων
ἔθνος
|
Ῥωμαίων |
δοῦλον
γέγονεν,
καὶ
τὸ
Σύρων |
| [3, 2] |
οἰκείους
ἡγούμενος,
Αὐγούστου
τότε
πρώτου
|
Ῥωμαίων |
μοναρχήσαντος,
Ἡρώδου
τε
ἐξ
ἀλλοφύλων |
| [3, 2] |
αὐτοὺς
μετῆλθεν
ὄλεθρος
πολιορκηθέντας
ὑπὸ
|
Ῥωμαίων, |
οὐδὲ
τοῦτο
παριδὼν
ἐπιλέγει·
Καὶ |
| [3, 5] |
βάλλεται.
Καὶ
Πέτρος
δὲ
ἐπὶ
|
Ῥώμης |
κατὰ
κεφαλῆς
σταυροῦται,
Παῦλός
τε |