HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Eusèbe de Césarée, Démonstration évangélique, livre III

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ψ  =  24 formes différentes pour 55 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[3, 2]   Χριστοῦ μέμνηται τῷ δευτέρῳ συμφώνως  ψαλμῷ,   δι´ οὗ περὶ τῆς ἐπιβουλῆς
[3, 2]   οἱ διαιρούμενοι σκῦλα» Καὶ  ψαλμῳδός·   Κύριος δώσει ῥῆμα τοῖς εὐαγγελιζομένοις
[3, 5]   φάναι καὶ ἐν τῷ αὐτῷ  ψεύδεσθαι   οὐδέν ἐστιν τἀναντία κατὰ
[3, 5]   ἂν τοιοῦτοι. τοὺς γὰρ ἅπαξ  ψεύδεσθαι   προελομένους τὰ λυπηρὰ χρῆν μᾶλλον
[3, 5]   αὐτοῖς σκοπὸς ἦν καὶ λόγοις  ψευδέσι   τὸν διδάσκαλον κοσμεῖν, οὐκ ἄν
[3, 5]   οὐδὲ μὴν αὐτοῦ τοῦ τὰ  ψευδῆ   πρὸς ἡμῶν ἐκθειαζομένου. τείνωμεν δὲ
[3, 5]   πεπλάσθαι, ἔπειτα ῥημάτια περὶ αὐτοῦ  ψευδῆ   συνταξαμένους ὑπὲρ τούτων θνῄσκειν ὑπομένειν
[3, 5]   οὐ φιλαυτίας μὲν ἁπάσης καὶ  ψευδολογίας   ἐκτὸς γεγονέναι ἐνδίκως ἂν ὁμολογοῖντο,
[3, 5]   οὐ μοιχεύσεις, οὐ κλέψεις, οὐ  ψευδομαρτυρήσεις»   συκοφαντῶν αὐτὸν διέβαλλέ τις λέγων
[3, 5]   γὰρ ἴσως ἀλήθεια, τὸ δὲ  ψεῦδος   ἔχει τοῦ κακοῦ τὸ ἐναντίον.
[3, 5]   ἡμῶν ἐκθειαζομένου. τείνωμεν δὲ τὸ  ψεῦδος   μὴ ἐπὶ μόνους τοὺς ὁμοεθνεῖς,
[3, 3]   σχολήν. δὲ παντὸς μὲν  ψεύδους   ἀποτρέπων, τὴν δ´ ἀλήθειαν πρὸ
[3, 5]   ῥήμασιν ἐπαιρόντων τὸν διδάσκαλον, μηδενὸς  ψευδοῦς   φειδόμενοι λόγου· πάντα δὲ αὐτῷ
[3, 5]   Καὶ τοῦθ´ ἡμῖν ἤδη μεμελετήσθω.  Ψευδώμεθα   δὴ πάντες ὁμοῦ συμφώνως, καὶ
[3, 5]   πιθανὸν τοῦ νομίζειν συμφώνως ἅπαντας  ψεύσασθαι,   δώδεκα μὲν ὄντας τὸν ἀριθμὸν
[3, 5]   παρρησίας ἐμαρτύρουν. Καὶ μήν, εἴπερ  ψεύσματα   ἦν κατὰ συνθήκην αὐτοῖς πεπλασμένα,
[3, 6]   βίβλους καὶ παντελῆ φθορὰν αὐτῶν  ψηφισάμενοι   πῶς οὐκ ἂν εἶεν πρόδηλοι
[3, 2]   διενήνοχεν) ἀλλὰ τὴν κατ´ οὐρανὸν  ψυχαῖς   φιλοθέοις προσήκουσαν τοῖς κατορθοῦσι τὸν
[3, 5]   αὐτοὶ χείρονι μοχθηρίας τρόπῳ τὰς  ψυχὰς   ἐνεσχημένοι, ὑπέμενον πρὸς τῶν ὁμοεθνῶν
[3, 2]   ἐθνῶν ἦρχον, τὰς ὑποχειρίους ῥυσάμενος  ψυχάς,   οἷα δή τινα σκῦλα τοῖς
[3, 2]   ὧν παρεδόθη εἰς θάνατον  ψυχὴ   αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς ἀνόμοις
[3, 7]   μὲν ἀδρανέσιν βασάνοις αἰεὶ προβέβληται·  ψυχὴ   δ´ εὐσεβέων εἰς οὐράνιον πέδον
[3, 7]   ἀνέρος εὐσεβίῃ προφερεστάτου ἐστὶν ἐκείνη  ψυχή·   εὐσεβέστατον ἄρα ἔφη αὐτόν, καὶ
[3, 3]   δι´ ὧν αὐτῷ σώματι καὶ  ψυχῇ   κεκαθαρμένους, νῷ τε διαυγεῖ καὶ
[3, 7]   θεός, φησίν· Ὅττι μὲν ἀθανάτη  ψυχὴ   μετὰ σῶμα προβαίνει γιγνώσκεις, σοφίης
[3, 2]   μου, εἰς ὃν εὐδόκησεν  ψυχή   μου, κρίσιν τοῖς ἔθνεσιν ἐξοίσει
[3, 2]   θεῷ. Μόνων γὰρ τούτων  ψυχὴ   ὄψεται σπέρμα μακρόβιον» τὸ τοῦ
[3, 6]   ὅλας αὐτὰς αὐτῷ σώματι καὶ  ψυχῇ   τῷ παμβασιλεῖ καὶ θεῷ τῶν
[3, 2]   ἐὰν δῶτε περὶ ἁμαρτίας,  ψυχὴ   ὑμῶν ὄψεται σπέρμα μακρόβιον. Καὶ
[3, 2]   δῶτε» φησίν, περὶ ἁμαρτίας,  ψυχὴ   ὑμῶν ὄψεται σπέρμα μακρόβιον Οὐ
[3, 3]   καὶ μυίας τὴν ἐν ἀνθρώποις  ψυχήν,   ἀλλὰ καὶ ὄφεως καὶ ἐχίδνης
[3, 7]   ἄρα ἔφη αὐτόν, καὶ τὴν  ψυχὴν   αὐτοῦ, καθάπερ καὶ τῶν ἄλλων
[3, 2]   τὸ παραδοθῆναι εἰς θάνατον τὴν  ψυχὴν   αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς ἀνόμοις
[3, 3]   ἄρα βουληθείη εἶναι φύσεως τοιαύτης,  ψυχὴν   δὲ ἀθάνατον ἔχαι καὶ φρονεῖν
[3, 3]   τὴν σφῶν αὐτῶν τῶν φιλοσοφωτάτων  ψυχὴν   διαλλάττειν; Καὶ θείου δὲ πρὸς
[3, 6]   ἐπιτηδεύομεν, θᾶττον μὲν θανάτῳ τὴν  ψυχὴν   δαίμοσιν θυσίαν προέσθαι τολμῶντες,
[3, 2]   πάλαι στεῖραν καὶ ἔρημον θεοῦ  ψυχὴν   καὶ μᾶλλον τὴν ἐξ
[3, 2]   Δαβίδ· Οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν  ψυχήν   μου εἰς ᾅδην, οὐδὲ δώσεις
[3, 2]   Κύριε, ἀνήγαγες ἐξ ᾅδου τὴν  ψυχήν   μου, ἔσωσάς με ἀπὸ τῶν
[3, 5]   καὶ ἠδημόνει» καὶ τετάρακτο τὴν  ψυχήν,   ὅτι αὐτοὶ αὐτὸν ἀπολιπόντες ᾤχοντο,
[3, 2]   κόσμου γενέσεως, καὶ τὰ περὶ  ψυχῆς   ἀθανασίας, καὶ ὅσα ἄλλα φιλόσοφα
[3, 6]   περὶ ἀρετῆς καὶ τοὺς περὶ  ψυχῆς   ἀθανασίας λόγους; εἰ μὲν δὴ
[3, 5]   δὲ μηδὲ ὀργίζεσθαι δι´ ἄκραν  ψυχῆς   ἀπάθειαν, μηδὲ προσβλέπειν γυναῖκα μετὰ
[3, 2]   ἀφελεῖν ἀπὸ τοῦ πόνου τῆς  ψυχῆς   αὐτοῦ, δεῖξαι αὐτῷ φῶς» Ἀνώτερον
[3, 2]   ἀφελεῖν ἀπὸ τοῦ πόνου τῆς  ψυχῆς   αὐτοῦ δεῖξαι αὐτῷ φῶς» Ἐπεὶ
[3, 2]   βουληθεὶς ἀφεῖλε τὸν πόνον τῆς  ψυχῆς   αὐτοῦ, καὶ ἔδειξεν αὐτῷ φῶς,
[3, 6]   ὡς καθικνεῖσθαι τοῦ βάθους τῆς  ψυχῆς   αὐτῶν, καθάπτεσθαί τε καὶ τιτρώσκειν
[3, 5]   ὑπῆρχον, μὴ φεύγοντες τὰ τῆς  ψυχῆς   γυμνάσια μηδὲ τὰ πρὸς ἡδονὴν
[3, 6]   τῶν μὲν σαρκὸς ἐγγόνων ἠλόγησαν,  ψυχῆς   δὲ πᾶσαν ἐπιμέλειαν πεποιηκυῖαι ὅλας
[3, 3]   οὐδ´ ἔνδον, ὅταν πάθει  ψυχῆς   μεμολυσμένος) διὰ δὲ σιγῆς
[3, 3]   τε καὶ παρδάλεως καὶ συὸς  ψυχῆς   κατ´ οὐδέν, ὅσον ἐπὶ λόγῳ
[3, 5]   καὶ ἁγνείας σώματος ὁμοῦ καὶ  ψυχῆς   κατορθούμενον. τίς δ´ οὖν οὐκ
[3, 5]   νόμους, τὸ δ´ ἀπαθὲς τῆς  ψυχῆς   περὶ πολλοῦ προτιμᾶν, κάτωθεν ἐκ
[3, 3]   σωτηρίαν. Ἐν ἀπαθείᾳ ἄρα τῆς  ψυχῆς   τοῦ δὲ θεοῦ θεωρίᾳ
[3, 7]   ποιητής, νοερῶν αὐτοὺς καὶ λογικῶν  ψυχῶν   θηρευτὰς ποιήσας, ἔργον τε ἐπιθεὶς




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 6/05/2010