Livre, Chap.
[4, 35]	μηδὲν ἀχθεσθῆτέ μοι ταῦτα λέγοντι,	ὦ	βουλή· οὐ γὰρ ὑμῶν ἀφαιρούμενος
[4, 33]	ἔοικεν, ἄνθρωπον ὄντα δεῖ προσδοκᾶν,	ὦ	βουλή, {τὰ παράδοξα} καὶ μηδὲν
[4, 36]	δὲ τεθαύμακα, εἴ τινές εἰσιν,	ὦ	βουλή, τῆς ἀρχῆς με ἀπαλλάξαι
[4, 82]	ἐλευθερίαν ἀφελόμενος; οὐκ ἔστιν ἡμῖν,	ὦ	δημόται, βιωτὸν ἐν τοιούτοις καλινδουμένοις
[4, 82]	ξίφος σπασαμένη τοῦ πατρὸς ὁρῶντος,	ὦ	δημόται, διὰ τῶν ἑαυτῆς σπλάγχνων
[4, 83]	ψηφιζόμενοι ῥᾳδίως πείσομεν. ὥστε θαρροῦντες,	ὦ	δημόται, καὶ ἀγαθὰς ἔχοντες ὑπὲρ
[4, 81]	πατρίδα. ἀλλὰ τὰ ὑμέτερα πράγματα,	ὦ	δημόται, πῶς ἔχει; οὐκ ἀφῄρηται
[4, 78]	αὐτὸ ποιοῦντες ἐπιτηδείῳ, ὑμᾶς τ´,	ὦ	δημόται, συνεκαλέσαμεν, ἵνα τὴν προαίρεσιν
[4, 79]	καὶ μόνος. οἷα δ´ ἐξειργάσατο,	ὦ	δημόται, τὰ περιβόητα καὶ δεινὰ
[4, 11]	καὶ ὑμῖν ταῦτα βουλομένοις ἐστίν,	ὦ	δημόται, τοὺς μὲν ἀνδροφόνους κατάγειν
[4, 70]	ἀνατείνας εἰς τὸν οὐρανὸν εἶπεν·	Ὦ	Ζεῦ καὶ θεοὶ πάντες, ὅσοι
[4, 82]	ἑαυτῆς σπλάγχνων ἔβαψε τὸν σίδηρον.	ὦ	θαυμαστὴ σὺ καὶ πολλῶν ἐπαίνων
[4, 83]	τόνδε ὑποστησόμενοι. ἡμεῖς μὲν οὖν,	ὦ	θεοὶ πατρῷοι, φύλακες ἀγαθοὶ τῆσδε
[4, 82]	συμβῇ παθεῖν. ἔπειτα σὺ μέν,	ὦ	Λουκρητία, γυναικείας τυχοῦσα φύσεως ἀνδρὸς
[4, 73]	ὁ Βροῦτος εἶπεν· Ἐγὼ δ´,	ὦ	Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε καὶ πάντες
[4, 70]	Βροῦτος λέγει· Μυρίους ἕξετε καιρούς,	ὦ	Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε καὶ πάντες
[4, 38]	βασίλειον ἔχοντα κόσμον· Τίς, εἶπεν,	ὦ	μιαρώτατε ἀνθρώπων, τοῦτό σοι τὸ
[4, 71]	Ὁ δ´ ὑπολαβών· Ἐγώ, φησίν,	ὦ	Οὐαλέριε. τῶν γὰρ Κελερίων ἄρχων
[4, 66]	Ἀκούσῃ τὰς ἐμάς, ἔφη, συμφοράς,	ὦ	πάτερ, οὐκ εἰς μακράν· χάρισαι
[4, 47]	ἐμαυτοῦ τοσαῦτα λέγω· ὑμῖν δ´,	ὦ	σύνεδροι, κινδύνων τὸν μέγιστον τρέχουσιν
[4, 47]	κατήγορον. Οὑτοσὶ γάρ, ἔφη, Τύρνος,	ὦ	σύνεδροι, τούτων ὧν νυνί μου
[4, 33]	ἔχεις τὸν τῆς ἐπιτροπῆς λόγον,	ὦ	Ταρκύνιε, καὶ οὐκ ἂν ἐπιχειρήσειας
[4, 29]	διαλεχθείη πρὸς μόνον, Ἆρ´, ἔφησεν,	ὦ	Ταρκύνιε, μετὰ παρρησίας ἔξεστί μοι
[4, 33]	τὴν μὲν ἐπιτροπείαν ὑμῶν ἔλαβον,	ὦ	Ταρκύνιε, νηπίων καταλειφθέντων οὐχ ἑκών,
[4, 29]	λέγει πρὸς αὐτόν· Μέχρι τίνος,	ὦ	Ταρκύνιε, τῆς βασιλείας ἀποστερούμενος ἀνέχεσθαι
[4, 39]	τὸ ζεῦγος· Οὐχ ὁρᾷς, εἶπεν,	ὦ	Τυλλία, τὸν πατέρα σου νεκρὸν
[4, 31]	ἐστιν ὁ παρ´ ἐμοῦ λόγος,	ὦ	Τύλλιε, καὶ δίκαιος· καὶ διὰ
[4, 4]	ἑαυτοῦ γαμβρῶν, τὸ σὸν εἰποῦσα,	ὦ	Τύλλιε, ὄνομα ἔσται δ´ οὐκ
[4, 38]	σὴ τόλμα καὶ ἀναίδεια, εἶπεν,	ὦ	Τύλλιε, ὃς οὐδ´ ἐλεύθερος ὤν,
[4, 4]	Ταρκύνιος μὲν ἡμῖν ὁ βασιλεύς,	ὦ	Τύλλιε, παρ´ ᾧ τροφῆς καὶ
[4, 67]	καὶ σὺν αὐτῷ Λεύκιος Ἰούνιος,	ᾧ	Βροῦτος ἐπωνύμιον ἦν· εἴη δ´
[4, 60]	χρόνου παρελθεῖν πρὸς αὐτόν. ἐν	ᾧ	δ´ ἐκεῖνον ἐκδέχεσθε, πρὸς ἐμὲ
[4, 58]	τῶν Γαβίων καὶ ἀγαθούς. ~Ἐν	ᾧ	δὲ ταῦτ´ ἐπράττετο, θορύβου κατὰ
[4, 13]	οὐχ ἕξει βέβαιον σημεῖον οὐδέν,	ᾧ	διαγνώσεται, μέχρι ποῦ προβαίνουσα ἔτι
[4, 70]	εἰπὼν καὶ λαβὼν τὸ ξιφίδιον,	ᾧ	διεχρήσατο ἑαυτὴν ἡ γυνή, καὶ
[4, 26]	ἀναλωμάτων ἐν Ῥώμῃ κατασκευάσασθαι, ἐν	ᾧ	θύσουσί θ´ αἱ πόλεις συνερχόμεναι
[4, 74]	δὲ τοῖς ἀνδράσιν ἐλεφάντινον, ἐν	ᾧ	καθεζόμενοι δικάσουσι, καὶ λευκὴν ἐσθῆτα
[4, 77]	περὶ τῶν μεγίστων ἐπιχειρῶν λέγειν,	ᾧ	κηδεμόνων οὐχ ὑγιαίνοντι δεῖ. ἴστε
[4, 78]	πράγματά μοι δίδωσι, βραχύς, ἐν	ᾧ	λέγειν μὲν ὀλίγα δεῖ, πράττειν
[4, 73]	ὑπὸ τῶν πραγμάτων, βραχύς, ἐν	ᾧ	μεθαρμόσασθαι πόλεως κόσμον οὐ ῥᾴδιον,
[4, 49]	τῆς Ἀλβανῶν ὑπέρκειται πόλεως, ἐν	ᾧ	πανηγύρεις τ´ ἀνὰ πᾶν ἔτος
[4, 34]	ὑπαρχούσης ἐξουσίας ὁ χρόνος, ἐν	ᾧ	τετταρακονταετεῖ γεγονότι Ῥωμαίων οὐδεὶς ἡγήσατό
[4, 61]	Ἰταλίας τὸν τόπον τοῦτον, ἐν	ᾧ	τὴν κεφαλὴν εὕρετε. ἐξ ἐκείνου
[4, 64]	ἧκεν ἐπὶ τὸ δωμάτιον, ἐν	ᾧ	τὴν Λουκρητίαν ᾔδει καθεύδουσαν, καὶ
[4, 41]	καὶ πάντα τὸν ἐπιχώριον κόσμον,	ᾧ	τὴν πόλιν ἐκόσμησαν οἱ πρότεροι
[4, 1]	τῆς Ὀκρισίας ἔτι δουλευούσης παιδίον,	ᾧ	τίθεται τραφέντι ἡ μήτηρ τὸ
[4, 2]	μόνην εἰς τὸν οἶκον, ἐν	ᾧ	τὸ τέρας ὤφθη. μιχθέντος δή
[4, 20]	τὸν ἔσχατον ἐκάλει λόχον, ἐν	ᾧ	τὸ τῶν ἀπόρων καὶ διὰ
[4, 4]	ἐξελθεῖν κελεύσασα τοὺς ἄλλους, ἐν	ᾧ	τὸν Ταρκύνιον ἡμιθνῆτα ἔθεσαν, τὴν
[4, 4]	ὁ βασιλεύς, ὦ Τύλλιε, παρ´	ᾧ	τροφῆς καὶ παιδείας ἔτυχες, ἁπάντων
[4, 31]	χρέα τὴν ἐπιτιμίαν ἀπολωλεκὸς φῦλον,	ᾧ	τῶν κοινῶν οὐδενὸς ἔμελε, καταμισθοδοτήσας
[4, 60]	τερατοσκόπου περιτυγχάνει τι μειράκιον ἐξιόν,	ᾧ	φράσαντες, ὅτι Ῥωμαίων εἰσὶ πρέσβεις
[4, 60]	νεανίας, Πατὴρ ἐμός ἐστιν, ἔφησεν,	ᾧ	χρῄζετε συντυχεῖν· ἀσχολεῖται δὲ κατὰ
[4, 33]	τὸν λόγον ὁ Τύλλιος ἔλεξεν	ὧδε·	Ἅπαντα μέν, ὡς ἔοικεν, ἄνθρωπον
[4, 6]	ἀλλ´ ἔστιν οὗτος αὐτὸς τῶν	ὠδίνων	ὁ ὅρος, ὡς οἱ ταῦτ´
[4, 42]	παρρησίαν ἅμα τοῖς δημοτικοῖς ἀφῃρέθησαν,	ὠδύροντο	μὲν καὶ τὰ μέλλοντα τῶν
[4, 19]	τῶν καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων ἀπορουμένους	ᾤετο	δεῖν, οὔτε μηδὲν συμβαλλομένους στρατεύεσθαί
[4, 19]	ἅπαντες κακοπαθοῦσιν· ὀρθῶς οὖν ἔχειν	ᾤετο	τοὺς μὲν περὶ μειζόνων κινδυνεύοντας
[4, 67]	στέρνων πληγὴν ἕως τῆς καρδίας	ὠθεῖ	{τὸ ξίφος. κραυγῆς δὲ καὶ
[4, 50]	δύναμιν, οἳ πόλιν μὲν Σύεσσαν	ᾤκουν,	εὐδαιμονέστατοι δ´ ἐδόκουν ἁπάντων εἶναι
[4, 71]	τὸ ξίφος δεχόμενοι παρ´ ἀλλήλων	ὤμνυον.	γενομένων δὲ τῶν ὁρκωμοσιῶν μετὰ
[4, 31]	πράγματα παρῆλθες καὶ πάντων ἀκουόντων	ὡμολόγεις,	ὅταν ἀνδρωθῶμεν ἡμεῖς, ἐμοὶ παραδώσειν
[4, 7]	οὗ μετὰ μικρὸν ἐρῶ τοὔνομα.	ὡμολόγηται	γάρ, ὅτι μετὰ τὴν Ταρκυνίου
[4, 33]	πάντες τοῦθ´ οἱ προσήκοντες ὑμῖν	ὡμολόγουν,	ὅτι κρατήσαντες ἐκεῖνοι τῆς ἀρχῆς
[4, 70]	ἔκειτο ἐν φανερῷ θέαμα οἴκτιστον·	ὤμοσε	τόν τ´ Ἄρη καὶ τοὺς
[4, 73]	χαλεπά, ἐξ ὧν εἰς τυραννικὴν	ὠμότητα	περιίστανται καὶ δι´ ἃ δυσχεραίνουσιν
[4, 44]	ἄγοντες, οἱ δ´ ἐπὶ τῶν	ὤμων	αὐτοὶ τὰ ἄχθη φέροντες· μεταλλεύοντές
[4, 38]	ὦ Τύλλιε, ὃς οὐδ´ ἐλεύθερος	ὤν,	ἀλλὰ δοῦλος ἐκ δούλης, ἣν
[4, 32]	καὶ παῦσαί ποτε ἤδη πονηρὸς	ὤν·	εἰ δέ τι δίκαιον ἔχεις
[4, 85]	ἔφην· ἡλικίαν μὲν ἤδη πολιὸς	ὤν,	ἔτη δὲ πέντε καὶ εἴκοσι
[4, 29]	τῆς βασιλείας ὀφείλεις πρεσβύτερος υἱωνὸς	ὤν.	ἢ σώματος οὐκ ἔτυχες ἱκανοῦ
[4, 65]	δίκαιον, τῶν υἱῶν αὐτοῦ πρεσβύτατος	ὤν.	ὅσα δ´ ὑπάρχει τοῖς βασιλεῦσιν
[4, 45]	Ἑρδώνιος ὄνομα, Μαμιλίῳ τε διάφορος	ὢν	διὰ τὴν πρὸς τὰ κοινὰ
[4, 25]	τούτοις μόνον τοῖς πολιτεύμασι δημοτικὸς	ὢν	ἐδήλωσεν, ἐν οἷς ἐδόκει τήν
[4, 58]	τὰς τιμωρίας τῶν ἐχθρῶν ἀπαραίτητος	ὢν	ἔδρασεν. οὔτε γὰρ ἀπέκτεινεν οὐδένα
[4, 36]	πρὸ ἐμοῦ βασιλέων οὕτω μέτριος	ὢν	ἐν ἐξουσίᾳ διετέλεσε καὶ φιλάνθρωπος
[4, 1]	καὶ τίνας ἀπεδείξατο πράξεις ἰδιώτης	ὢν	ἔτι καὶ πρὶν ἐπὶ τὴν
[4, 3]	τιμῆς ἠξίου, τοιάδε. ἀντίπαις μὲν	ὢν	ἔτι τῇ πρώτῃ στρατείᾳ, ἣν
[4, 64]	οὖν Κολλατῖνος ἐπὶ στρατοπέδου τότε	ὢν	ἐτύγχανεν, ἡ δὲ συνοικοῦσα αὐτῷ
[4, 68]	πατρὸς οὐκ ἂν ὑπομείναντα, νέος	ὢν	ὁ Βροῦτος ἔτι καὶ κομιδῇ
[4, 6]	ὁ Τύλλιος ἐκ δούλης μητρὸς	ὢν	οὔθ´ ἡλικίας ἀξιώματι παρὰ πολὺ
[4, 31]	εἰς τούτους ἐκφέρειν. Ταρκύνιος ἐμὸς	ὢν	πάππος ἐκτήσατο τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν
[4, 15]	Κάτων μέντοι τούτων ἀμφοτέρων ἀξιοπιστότερος	ὢν	τριάκοντα φυλὰς ἐπὶ Τυλλίου τὰς
[4, 8]	ἐξ ἐκείνου χρόνον ὡς ἐπίτροπος	ὢν	τῶν ἐκ τοῦ βασιλείου γένους
[4, 50]	ἁρπαγάς τινας καὶ λῃστείας, ὑπὲρ	ὧν	αἰτούμενοι δίκας αὐθάδεις ἔδωκαν ἀποκρίσεις.
[4, 35]	τὸν δῆμον παρέξομαί σοι δικαστὴν	ὧν	ἄν μου κατηγορήσῃς, καὶ ἀποδώσω
[4, 65]	δ´ ὑπάρχει τοῖς βασιλεῦσιν ἀγαθά,	ὧν	ἁπάντων ἔσῃ σὺν ἐμοὶ κυρία,
[4, 26]	καὶ μετὰ τοῦτο κατεσκεύασεν ἐξ	ὧν	ἅπασαι συνήνεγκαν αἱ πόλεις χρημάτων
[4, 37]	καὶ ἀποδιδόναι τοῖς κυρίοις, παρ´	ὧν	αὐτὴν ἔλαβεν. ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ
[4, 11]	ὑμᾶς διετέλεσεν, ἀντὶ πολλῶν δέ,	ὧν	αὐτὸς ἐγὼ κατὰ τὴν ἐμαυτοῦ
[4, 52]	χαλεποῖς καὶ ἀπροσδοκήτοις μέγας. ἀφ´	ὧν	δ´ αἰτιῶν ἤρξατο καὶ τελευτῆς
[4, 11]	μεῖζον οὔτ´ ἔλαττον ἔχοντες ἐγκαλεῖν,	ὧν	δὲ τὸν δῆμον εὖ πεποίηκα
[4, 25]	καὶ πολιτικῶν ἀνδρῶν μνημεῖα, ἐξ	ὧν	εἰς ὀνόματα καὶ δόξας προῆλθον,
[4, 73]	εἴωθε ταῖς μοναρχίαις χαλεπά, ἐξ	ὧν	εἰς τυραννικὴν ὠμότητα περιίστανται καὶ
[4, 15]	τοῦ βελτίστου τετιμῆσθαι, πατέρων τε	ὧν	εἰσι γράφοντας καὶ ἡλικίαν ἣν
[4, 25]	νόμους καταστησάμενος ἔξω τῶν ἰδίων,	ὧν	ἑκάστη πόλις εἶχε, τοὺς κοινοὺς
[4, 6]	αὐτὴν ἀδυνάτων τε καὶ ἀτόπων·	ὧν	ἕκαστον ἐγὼ πειράσομαι ποιῆσαι φανερὸν
[4, 13]	Οὐιμινάλιον καλούμενον καὶ τὸ Ἰσκυλῖνον,	ὧν	ἑκάτερος ἀξιολόγου πόλεως ἔχει μέγεθος,
[4, 75]	ἔθος ἦν, μηδενὸς ἀφαιρουμένους αὐτὸν	ὧν	ἐν τοῖς πρότερον καιροῖς κύριος
[4, 42]	τὰς ἐπαγομένας σφίσι δίκας, εἰδότες	ὧν	ἕνεκεν ἐπεβουλεύοντο, καταλείψειν τῷ τυράννῳ
[4, 69]	καὶ τοὺς χρησμοὺς ἔλαβον ὑπὲρ	ὧν	ἐπέμφθησαν, ἀναθήμασι δωρησάμενοι τὸν θεὸν
[4, 41]	ὑπεριδὼν δὲ τῶν πατρικίων, ὑφ´	ὧν	ἐπὶ τὴν δυναστείαν παρήχθη, ἔθη
[4, 55]	καὶ ἔτι μᾶλλον ἐξαπατηθέντες ὑφ´	ὧν	ἔπραττεν ὁ τοῦ πατρὸς ἀποστάτης
[4, 79]	τὴν ἀθλίαν ἀγχόνῃ διαχρησάμενος, ὑφ´	ὧν	ἐσώθη καὶ παρ´ οἷς ἐτράφη
[4, 46]	μὴ λαβεῖν αὐτὸν διαμάχεσθαι, ἐξ	ὧν	ἕτεροι πεπόνθασι δεινῶν τεκμαιρομένους, ἃ
[4, 80]	καὶ πράττοντες τοιαῦτα διετέλουν, ἐξ	ὧν	εὐδαιμονεστέραν τε καὶ μείζω τὴν
[4, 83]	τῶν τυράννων, ὑπισχνούμενοι καὶ ἄδειαν	ὧν	ἥμαρτον ψηφιζόμενοι ῥᾳδίως πείσομεν. ὥστε
[4, 15]	εἰς ἄνδρας ἀρχομένων συντελεῖν· ἐξ	ὧν	ἤμελλε διαγνώσεσθαι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν,
[4, 83]	ταῖς παρὰ τῶν θεῶν ἐλπίσιν,	ὧν	ἱερὰ καὶ τεμένη καὶ βωμοὺς
[4, 25]	βίου καὶ πραγμάτων ὠφελείας, ἐξ	ὧν	μακαρισμοὶ τοῖς κατασκευασαμένοις ἠκολούθουν μόνον,
[4, 29]	φιλοκίνδυνον ἔνεστί σου τοῖς τρόποις,	ὧν	μάλιστα τῷ βασιλεύειν μέλλοντι δεῖ.
[4, 26]	τὸ Τυρρηνῶν ἔθνος γενόμεναι, περὶ	ὧν	μέλλω νῦν διεξιέναι. ~Μετὰ τὴν
[4, 47]	ἔφη, Τύρνος, ὦ σύνεδροι, τούτων	ὧν	νυνί μου κατηγορεῖ πάντων δικαστὴς
[4, 42]	ἀγρῶν ἀναρπαζόμενοι, λόγου ἄξιοι ἄνδρες,	ὧν	οὐδὲ τὰ σώματα ἐφάνη. ἐπεὶ
[4, 13]	πεντήκοντά που μάλιστα τὸν ἀριθμόν,	ὧν	οὐδὲν δέομαι μεμνῆσθαι κατὰ τὸ
[4, 35]	ἐξαριθμησάμενον καλεῖν με εἰς διαδικασίαν·	ὧν	οὐδέτερον ἐποίησας, ἀλλὰ τοσούτοις χρόνοις
[4, 32]	ἕτοιμός εἰμι τούτοις ἐπιτρέπειν δικασταῖς,	ὧν	οὐκ ἂν ἔχοις ἑτέρους εἰπεῖν
[4, 36]	εὐεργεσίαι λυπεῖν ὑμᾶς δοκοῦσι, περὶ	ὧν	πολλάκις ἀπολελόγημαι πρὸς ὑμᾶς. ἀλλ´
[4, 37]	καθ´ ἓν ἕκαστον ἐπιλεγόμενος, ἐξ	ὧν	πολλὰς καὶ μεγάλας ἔδοξεν ἐσχηκέναι
[4, 65]	ἄνθρωπον αἱρέσεις αὐτῇ δύο προὔτεινεν,	ὧν	ποτέραν αὐτὴ προῃρεῖτο λαβεῖν ἠξίου,
[4, 58]	τούτοις κατεψηφικότων, οὐδὲν ὁ Ταρκύνιος	ὧν	προσεδόκων τε καὶ ἐδεδοίκεσαν καίτοι
[4, 83]	χωρεῖτε πρὸς τὸν ἀγῶνα, κάλλιστον	ὧν	πώποτε ἤρασθε πολέμων τόνδε ὑποστησόμενοι.
[4, 11]	καὶ τέκνοις ἀντὶ πολλῶν μέν,	ὧν	Ταρκύνιος ὁ τῶν παιδίων πάππος
[4, 82]	παραστήσεται τὸ αὐτὸ τοῦτο ὑπολαβεῖν,	ὧν	Ταρκύνιος οὐ μίαν ἡμέραν, ἀλλὰ
[4, 3]	βασιλεῦσαι διεπράξατο λόγου ἄξια, ἐξ	ὧν	Ταρκύνιός τ´ αὐτὸν ἠγάσθη καὶ
[4, 1]	ἃ κατ´ ἀρχὰς παρελίπομεν, ἐξ	ὧν	τε γονέων ἔφυ καὶ τίνας
[4, 22]	ἀπέδωκε τῶν κοινῶν αὐτοῖς μετέχειν,	ὧν	τοῖς ἄλλοις δημοτικοῖς. ~Ἀχθομένων δὲ
[4, 62]	ἀπέδωκε τὴν τῶν βιβλίων φυλακήν,	ὧν	τὸν ἕτερον Μάρκον Ἀτίλιον ἀδικεῖν
[4, 78]	τοσαῦτα. ~Τὰ δὲ κοινά, ὑπὲρ	ὧν	ὑμᾶς εἰς ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ταῦτ´
[4, 75]	ἐστι τὰ μέγιστα καὶ κυριώτατα	ὧν	ὑμῖν ἐν τῷ παρόντι λέγειν
[4, 25]	ἅπασιν, οὓς καλοῦσιν Ἀμφικτυονικούς, ἐξ	ὧν	φίλοι μὲν ὄντες ἀλλήλοις διετέλουν
[4, 9]	ποιεῖν ὑμᾶς αὐτὸς ἀγαθὰ καὶ	ὧν	χάριν τὴν ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ἀκούσατέ
[4, 80]	τῶν ἄλλων σημείων καλῶν γενομένων,	ὧν	χωρὶς οὐδὲν ἂν γένοιτο τῆς
[4, 62]	πραγματειῶν, καὶ δημοσίους αὐτοῖς παρακαθίστησιν,	ὧν	χωρὶς οὐκ ἐπιτρέπει τὰς ἐπισκέψεις
[4, 9]	κρατεῖν οὔτε χάριτι λαβόντας οὔτ´	ὠνῇ	κτησαμένους, ἀλλὰ τοὺς μηδένα κλῆρον
[4, 24]	δικαιοτάτους γινόμεναι τρόπους. ἢ γὰρ	ὠνησάμενοι	παρὰ τοῦ δημοσίου τοὺς ὑπὸ
[4, 40]	ἐλλείποντος δέ τινος τούτων ἕτερον	ὠνόμαζον,	καὶ τρίτον, εἰ μὴ συμβαίη
[4, 57]	ἐπιφανέστατον τῶν Γαβίων} Ἀντίστιον Πέτρωνα	ὠνόμασεν,	ὃς ἐν εἰρήνῃ τε πολλὰ
[4, 76]	δ´ ὑφ´ Ἑλλήνων ἀνὰ χρόνον	ὠνομάσθησαν	ἐπὶ τοῦ μεγέθους τῆς ἐξουσίας,
[4, 24]	ἄλλου πονηροῦ πόρου χρηματισάμενοι τούτων	ὠνοῦνται	τῶν χρημάτων τὴν ἐλευθερίαν καὶ
[4, 10]	δὲ στέργειν ἐπὶ τοῖς παροῦσιν	ᾤοντο	δεῖν καὶ μηδὲν πολυπραγμονεῖν. εἰσῄει
[4, 54]	πενέστατοι αὐτῶν μάλιστα κάμνοντες ὁμολογίας	ᾤοντο	δεῖν ποιήσασθαι πρὸς τοὺς Γαβίους
[4, 3]	πιστὸς καὶ δίκαιος, καὶ οὐδὲν	ᾤοντο	διαφέρειν οἱ δημόται Ταρκύνιον ἐπιμελεῖσθαι
[4, 24]	οὔθ´ οἱ παραδεξάμενοι καὶ διαφυλάξαντες	ᾤοντο,	εἰ τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἐν πολέμῳ
[4, 63]	παρακείμενον τοῖς βασιλείοις κῆπον ἔαρος	ὥρᾳ	νεοττιὰν ἔπλαττον ἐπὶ κορυφῇ φοίνικος
[4, 56]	ἤδη τοῦ καρποῦ καὶ συγκομιδῆς	ὥραν	ἔχουσαι· διεξιὼν δὴ διὰ τούτων
[4, 36]	καὶ αὐτὸς ἐξηταζόμην πρῶτος οἷς	ὥρισα	κατὰ τῶν ἄλλων δικαίοις ὥσπερ
[4, 15]	τῷ δὲ μὴ τιμησαμένῳ τιμωρίαν	ὥρισε	τῆς τ´ οὐσίας στέρεσθαι καὶ
[4, 15]	ἐκέλευσε τοὺς ὁμοπάγους κατὰ κεφαλὴν	ὡρισμένον	νόμισμά τι συνεισφέρειν, ἕτερον μέν
[4, 10]	καὶ ἰδίᾳ κατέχοντας αὐτὴν ἐν	ὡρισμένῳ	τινὶ χρόνῳ, καὶ τοὺς οὐδένα
[4, 71]	ὅταν δὲ λάβωμεν τὸ πλῆθος	ὡρμημένον	καταλῦσαι τὴν μοναρχίαν ψῆφόν τ´
[4, 10]	ἐλάμβανον. ἐν ἀρχαῖς μὲν γὰρ	ὥρμησαν	ἀφελέσθαι τὴν παράνομον αὐτοῦ δυναστείαν
[4, 38]	τῷ λόγῳ παρὰ τὸ συμφέρον	ὥρμησεν	ἐπ´ αὐτὸν ὡς ἐξαναστήσων τῆς
[4, 29]	αὐτοκράτορα ὑπῆρξεν ἀρχὴν ἐπὶ πολλάς,	ὡς	ἀκούω, γενεάς· τῷ δὲ πάππῳ
[4, 6]	πόλεμον ὑπὸ τοῦ βασιλέως πέμπεται,	ὡς	ἀμφότεροι λέγουσιν οἱ συγγραφεῖς· εἰ
[4, 67]	σώματι περιέβαλλε καὶ ἀνεκαλεῖτο καὶ	ὡς	ἀνοίσουσαν ἐκ τοῦ τραύματος ἐτημελεῖτο,
[4, 6]	τριάκοντα τὴν βασιλείαν κατέσχεν αὐτὸς	ὡς	ἅπαντες ὁμολογοῦσιν, ὀγδοηκονταέτης ἂν ἦν,
[4, 72]	ἤκουσαν ἅπαντες, ἐπῄνεσάν τε καὶ	ὡς	ἀπὸ καλῆς ὑποθέσεως ἀρξάμενον καὶ
[4, 23]	καλῶν, ἀλλὰ ταῖς συντυχίαις, ὁρῶντες	ὡς	ἀστάθμητόν ἐστι πρᾶγμα εὐτυχία καὶ
[4, 55]	τε πολλοὺς καὶ πελάτας ἐπαγόμενος	ὡς	αὐτόμολος καὶ ἵνα δὴ μᾶλλον
[4, 55]	τῶν ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους ἔπεμπεν	ὡς	αὐτομόλους φράσοντας τοῖς Γαβίοις δι´
[4, 55]	ὅτι πολεμεῖν τῷ πατρὶ διέγνωκεν	ὡς	αὐτοὺς ἀφικόμενος, εἰ λάβοι πίστεις,
[4, 55]	μέγα προσγεγονέναι σφίσι πλεονέκτημα πολλῶν	ὡς	αὐτοὺς ἀφικομένων καὶ οὐ διὰ
[4, 39]	δὲ καὶ τῶν ἄλλων αὐτὸν	ὡς	βασιλέα τῶν συγκατασκευασάντων τὴν ἀρχὴν
[4, 58]	πόνου κύριος ἐγεγόνει τῆς πόλεως.	ὡς	δ´ ἐγνώσθη τὸ πάθος ἁπάντων
[4, 66]	μεστοὺς ἔχουσα τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων.	ὡς	δ´ εἰς τὴν οἰκίαν εἰσῆλθε
[4, 70]	τῷ Κολλατίνῳ τε καὶ Οὐαλερίῳ.	ὡς	δ´ εἰσῆλθεν ὁ μὲν Κολλατῖνος
[4, 46]	ἐπὶ τὸ Σαβίνων ἔθνος συστρατεύειν.	ὡς	δ´ ἐπαύσατο λέγων, παρελθὼν ὁ
[4, 52]	ἀκέραια ὄντα τοῖς ἀπολωλεκόσιν ἀνεσώθη.	~Ὡς	δ´ ἡ πρώτη πεῖρα τῷ
[4, 41]	δὲ πάππον αὐτοῦ Πρίσκον ἐκάλουν·	ὡς	δ´ ἡμεῖς ἂν εἴποιμεν, προγενέστερον·
[4, 57]	πατρὸς σφραγῖδι λαβόντας ἔνδον ἀποθέσθαι.	ὡς	δ´ οἱ πεμφθέντες ἐπὶ τὴν
[4, 30]	πείθων μηδὲν εἰς ἑαυτὸν ἐξαμαρτάνειν·	ὡς	δ´ οὐ προσεῖχεν αὐτῷ τὴν
[4, 28]	λοιδορουμένης καὶ τὴν ἀνανδρίαν κακιζούσης·	ὡς	δ´ οὐδὲν ἐπέραινον οὔτε αἱ
[4, 5]	Μαρκίους ἐκήρυττεν ἥκειν ὑφέξοντας δίκην·	ὡς	δ´ οὐχ ὑπήκουον, ἐπικηρύξας αὐτοῖς
[4, 50]	πολὺν ἀντέσχον τῇ ταλαιπωρίᾳ χρόνον·	ὡς	δ´ ὑπέλειπεν αὐτοὺς τἀπιτήδεια, ἐξασθενοῦντες
[4, 50]	ἡγεμονίαν τῶν ἱερῶν ἔχουσι Ῥωμαῖοι.	~Ὡς	δὲ καὶ ταύταις ἐκρατύνατο τὴν
[4, 38]	παραπέμπουσα μέχρι τῆς οἰκίας κατέστησεν.	~Ὡς	δὲ καὶ ταύτης διήμαρτε τῆς
[4, 6]	τὸν πρῶτον ἐνιαυτὸν τῆς βασιλείας,	ὡς	δὲ Λικίννιος γράφει κατὰ τὸν
[4, 64]	δὲ καιρὸν ἁρμόττοντα οἰόμενος ἔχειν.	ὡς	δὲ μετὰ τὸ δεῖπνον ἀπῆλθε
[4, 15]	τὰς ἀστικὰς προστιθεὶς αὐταῖς τέτταρας·	ὡς	δὲ Οὐεννώνιος ἱστόρηκεν, εἰς μίαν
[4, 69]	κατασκώπτειν τε καὶ περιυβρίζειν ἔχοιεν.	ὡς	δὲ παρεγενήθησαν ἐπὶ τὸ μαντεῖον
[4, 15]	γένη τε καὶ καθ´ ἡλικίας.	ὡς	δὲ Πείσων Λεύκιος ἐν τῇ
[4, 45]	αὐτὸς ὁ καλέσας αὐτοὺς ὑστέρει.	ὡς	δὲ πολὺς ἐγένετο καθημένοις ὁ
[4, 65]	μηδ´ ἄλλου τῶν νομίμων μηδενός.	Ὡς	δὲ πολὺς ἦν ἀπειλῶν θ´
[4, 30]	ἀλλ´ αὐτὴν παρ´ ἑαυτῆς λαβών.	ὡς	δὲ συνεκεράσθησαν αἱ ἀνόσιοι καὶ
[4, 64]	καὶ συνέπραττεν αὐτοῖς περὶ καθόδου·	ὡς	δὲ τἀληθὲς εἶχεν ἐπιβουλεύων αὐτῇ
[4, 48]	κεκρυμμένα ἐν αὐτῇ δείξας ὅπλα.	~Ὡς	δὲ ταῦτ´ εἶπεν, ἀνεβόησάν τε
[4, 51]	δύναμις ἐναντιωθήσεται, πάντα οἰχήσεται τἀκεῖ.	ὡς	δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν, ἐν μὲν
[4, 38]	ἐτόλμησας βασιλέα Ῥωμαίων σεαυτὸν ἀναδεῖξαι.	ὡς	δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν ὁ Τύλλιος,
[4, 72]	τυράννου λόγον πρῶτος ἐγὼ διαθήσομαι.	~Ὡς	δὲ τοῦτ´ ἤκουσαν ἅπαντες, ἐπῄνεσάν
[4, 52]	καὶ ἤδη ὄντες ἐν ὁδῷ·	ὡς	δὴ πλησίον ἐγένοντο καὶ εἶδον
[4, 4]	τοὐμφανὲς ἐρῶ πρὸς τὸν ὄχλον,	ὡς	δὴ Ταρκυνίου μοι ταῦτ´ εἰπεῖν
[4, 9]	ἐξελαθησομένους. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων	ὡς	ἐγνωκόσιν ὑμῖν τὰ δέοντα καὶ
[4, 21]	οὐκέτι τὴν ἀρχαίαν ἀκρίβειαν φυλαττούσης,	ὡς	ἔγνων ταῖς ἀρχαιρεσίαις αὐτῶν πολλάκις
[4, 40]	ἔργοις, παρέσχε τε πολλοῖς ὑπόληψιν	ὡς,	εἰ μὴ θᾶττον ἀνῃρέθη, μεταστήσων
[4, 38]	τοῦ πτώματος ἀναστὰς ὁ πρεσβύτης	ὡς	εἶδε μεστὰ τὰ πέριξ ἅπαντα
[4, 5]	ὑπ´ αὐτῶν δεδεμένους παρήγαγεν· ἔπειθ´	ὡς	εἶδε πολλοὺς ὀλοφυρομένους τε τὸ
[4, 20]	τε κινδύνων καὶ τῶν ἀναλωμάτων,	ὡς	εἶδεν ἀγανακτοῦντας αὐτούς, δι´ ἑτέρου
[4, 40]	βασιλικοῦ σχῆμα κατ´ ἀρχὰς λαβών,	ὡς	εἴρηταί μοι πρότερον, ἔπειτα φιλανθρωπίαις
[4, 51]	συντάξας προῆγεν ἐκ τοῦ χάρακος	ὡς	εἰς μάχην· καὶ οἱ Σαβῖνοι
[4, 66]	Λουκρητία δεινῶς φέρουσα τὸ συμβεβηκὸς	ὡς	εἶχε τάχους ἐπιβᾶσα τῆς ἀπήνης
[4, 85]	ᾤχετο πάλιν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον	ὡς	εἶχε τάχους οἰμώζων καὶ δεινοπαθῶν.
[4, 24]	ἀναγκαῖον εἶναί μοι δοκεῖ διελθεῖν,	ὡς	εἶχε τότε τοῖς Ῥωμαίοις τὰ
[4, 8]	κρατεῖν, τόν τε βασιλέα Ταρκύνιον,	ὡς	ἐκ τῶν τραυμάτων τετελευτηκότα ἔναγχος,
[4, 43]	ὑπελάμβανον καὶ ἐπέχαιρον ὑπ´ εὐηθείας,	ὡς	ἐκείνοις μόνοις τῆς τυραννίδος βαρείας
[4, 83]	συνόντας ἅμα Ταρκυνίῳ πολίτας δεδοίκασιν,	ὡς	ἐκείνῳ μὲν συναγωνιουμένους, ἡμῖν δὲ
[4, 56]	τὴν Θρασυβούλου τοῦ Μιλησίου διάνοιαν	ὡς	ἔμοιγε δοκεῖ μιμησάμενος· καὶ γὰρ
[4, 72]	τῆς βουλῆς ἁπάντων ἀποδεῖξαι κύριον	ὡς	ἐν πολλαῖς τῶν Ἑλληνίδων πόλεων·
[4, 9]	τιμήματος ἕκαστον εἰσφέρειν τὸ ἐπιβάλλον,	ὡς	ἐν ταῖς μεγίσταις καὶ εὐνομωτάταις
[4, 22]	τιμησαμένων τοὺς βίους Ῥωμαίων ἀριθμός,	ὡς	ἐν τοῖς τιμητικοῖς φέρεται γράμμασιν,
[4, 4]	τὴν τοῦ πατρὸς ἀρχὴν βουλομένων,	ὡς	ἐν τῷ πρὸ τούτου δεδήλωκα
[4, 23]	μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων	ὡς	ἕν τι τῶν ἱερῶν καὶ
[4, 38]	τὸ συμφέρον ὥρμησεν ἐπ´ αὐτὸν	ὡς	ἐξαναστήσων τῆς ἕδρας. καὶ ὁ
[4, 33]	Τύλλιος ἔλεξεν ὧδε· Ἅπαντα μέν,	ὡς	ἔοικεν, ἄνθρωπον ὄντα δεῖ προσδοκᾶν,
[4, 6]	οἱ νόμοι τῆς ἡλικίας καλοῦσιν	ὡς	ἐπὶ τὸ πολὺ τοὺς ἄρχειν
[4, 58]	θορύβου κατὰ τὴν πόλιν ὄντος	ὡς	ἐπὶ τοσούτῳ κακῷ μαθὼν τὰ
[4, 10]	φήμας λέγεσθαι κατὰ {τὴν} πόλιν	ὡς	ἐπιβουλευόντων αὐτῷ τῶν πατρικίων προῆλθεν
[4, 8]	καὶ τὸν ἐξ ἐκείνου χρόνον	ὡς	ἐπίτροπος ὢν τῶν ἐκ τοῦ
[4, 69]	παίδων ἐπέτρεπεν, οὐ διὰ τιμήν,	ὡς	ἐσκήπτετο πρὸς τοὺς πέλας οἷα
[4, 40]	τῆς ἀγορᾶς ὁ νεκρὸς φέροιτο,	ὡς	ἔστι Ῥωμαίοις ἔθος, τόν τε
[4, 71]	κομίσαντες τὸ σῶμα τῆς γυναικὸς	ὡς	ἔστιν αἵματι πεφυρμένον εἰς τὴν
[4, 39]	ἡμέρας περιγένηται χρόνον· ἐπίστασαι δ´,	ὡς	εὔνουν ἐστὶν αὐτῷ τὸ δημοτικὸν
[4, 77]	ὁ δ´ ἀναγκάσας με μήθ´	ὡς	ἡ φύσις ἠξίου μήθ´ ὡς
[4, 60]	αὐτῷ τὸ τέρας. ὁ δ´	ὡς	ἤκουσε μικρὸν ἐπισχὼν χρόνον, Ἀκούσατ´,
[4, 85]	τοιαῦτ´ ἦν. ~Βασιλεὺς δὲ Ταρκύνιος	ὡς	ἤκουσε παρὰ τῶν ἀπὸ τῆς
[4, 70]	τούτῳ τοιαῦτ´ ἦν. ~Τότε δ´	ὡς	ἤκουσε τοῦ Οὐαλερίου τὰ συμβάντα
[4, 77]	ἣν περὶ ἐμοῦ πάντες εἴχετε	ὡς	ἠλιθίου, ψευδῆ γενομένην καὶ οὐχ
[4, 71]	ταύτην ὁ τύραννος μεγίστην οὖσαν	ὡς	ἠλιθίῳ καὶ οὔτ´ εἰσομένῳ τὴν
[4, 24]	κεφαλαῖς· ἐν οἷς ἐπόμπευόν τινες,	ὡς	ἦν παρὰ τῶν ἐπισταμένων ἀκούειν,
[4, 77]	ὡς ἡ φύσις ἠξίου μήθ´	ὡς	ἥρμοττέ μοι ζῆν, ἀλλ´ ὡς
[4, 27]	τοῦ Τεβέριος, ἣν ἀνδρείαν προσηγόρευσεν,	ὡς	καὶ νῦν ὑπὸ Ῥωμαίων καλεῖται·
[4, 85]	πρεσβύτερον ἀπέδειξε τῶν υἱῶν Σέξτον,	ὡς	καὶ πρότερον ἔφην· ἡλικίαν μὲν
[4, 32]	οὐκ ἐπιτρέψω σοι· παρεσκεύασμαι γὰρ	ὡς	καὶ τὰ δίκαια ἐρῶν καὶ
[4, 53]	τυράννου δυνατὴν ἀποφαίνοντες καὶ ῥᾳδίαν,	ὡς	καὶ τῶν ἐν τῇ πόλει
[4, 9]	αὑτοῦ γεγονότα τιμῶν καὶ φιλῶν,	ὡς	καὶ ὑμεῖς ἴστε, διετέλεσε, καὶ
[4, 26]	λόγον διεξῆλθε παρακλητικὸν ὁμονοίας, διδάσκων	ὡς	καλὸν μὲν χρῆμα πολλαὶ πόλεις
[4, 13]	τε καὶ κάλλους τῆς πόλεως,	ὡς	κατὰ τὴν ἐμὴν εἶχεν ἡλικίαν,
[4, 46]	τῆς ἡγεμονίας εὐθὺς ἐποιεῖτο λόγους	ὡς	κατὰ τὸ δίκαιον αὑτῷ προσηκούσης,
[4, 14]	ἔταξε παρεῖναί τε καὶ συνιερουργεῖν,	ὡς	κεχαρισμένης τοῖς ἥρωσι τῆς τῶν
[4, 48]	Ταρκύνιον ἐπαινέσαντες ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας	ὡς	κοινὸν εὐεργέτην τῶν πόλεων ἐπὶ
[4, 73]	ἐπιτρέπειν ἀνδράσι τὴν βασιλικὴν ἀρχήν,	ὡς	Λακεδαιμονίους πυνθάνομαι ποιεῖν ἐπὶ πολλὰς
[4, 34]	βέλτιστον αὐτῆς ἔτυχον ἐγὼ τρόπον,	ὡς	λέγεις, μήθ´ ὑπὸ τῶν μεσοβασιλέων
[4, 6]	εἰς Ῥώμην Ἄγκου Μαρκίου βασιλεύοντος,	ὡς	μὲν Γέλλιος ἱστορεῖ κατὰ τὸν
[4, 15]	δὲ καὶ τὴν χώραν ἅπασαν,	ὡς	μὲν Φάβιός φησιν, εἰς μοίρας
[4, 10]	εἰς τοὺς ἀπόρους, τῶν δ´,	ὡς	μέτριος καὶ δημοτικὸς πρὸς τοὺς
[4, 63]	στρατιωτῶν καὶ κατασκευασαμένων τὸ στρατόπεδον	ὡς	μηδὲν διαφέρειν πόλεως· Κιρκαίαν δὲ
[4, 67]	ὥστε μίαν ἁπάντων γενέσθαι φωνήν,	ὡς	μυριάκις αὐτοῖς κρεῖττον εἴη τεθνάναι
[4, 13]	πέντε προσθεὶς λόφοις, ὀρνιθευσάμενός τε	ὡς	νόμος ἦν καὶ τἆλλα τὰ
[4, 31]	νομίμοις τῆς ἐξουσίας ταύτης ἔτυχες,	ὡς	ὁ πάππος τε οὑμὸς καὶ
[4, 47]	τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν καὶ λαβών,	ὡς	ὁ σύλλογος διελύθη, παρακαλέσας τοὺς
[4, 46]	καὶ φιλάνθρωπον ἐλπίζειν καὶ νομίζειν,	ὡς	ὁ τῶν συγγενεστάτων τε καὶ
[4, 80]	ἄρξωμαι, πῶς παρέλαβεν; ἆρά γ´	ὡς	οἱ πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς;
[4, 6]	αὐτὸς τῶν ὠδίνων ὁ ὅρος,	ὡς	οἱ ταῦτ´ ἐξητακότες γράφουσιν· οὗτος
[4, 80]	ἂν ὑγιαίνων ταῦτα φήσειεν, ὁρῶν	ὡς	οἰκτρῶς καὶ κακῶς ἅπαντες ὑπ´
[4, 62]	τοῦ ναοῦ, εἴτ´ ἐξ ἐπιβουλῆς,	ὡς	οἴονταί τινες, εἴτ´ ἀπὸ ταὐτομάτου,
[4, 24]	δυσχεραίνουσι καὶ προβέβληνται τὸ ἔθος,	ὡς	οὐ πρέπον ἡγεμονικῇ πόλει καὶ
[4, 46]	καὶ δεινὰς κατηγορίας τελευτῶν ἐδίδασκεν,	ὡς	οὐδὲ τὴν βασιλείαν εἶχε τὴν
[4, 50]	καὶ κατακλείσας εἰς τὸ τεῖχος,	ὡς	οὐκέτι προῄεσαν ἐκ τῆς πόλεως,
[4, 46]	παραχωρεῖν τῷ ἀνδρὶ τῆς ἀρχῆς,	ὡς	οὔτε κατὰ τὸ δίκαιον αὐτῷ
[4, 79]	τῶν φαρμακειῶν ἀμφοτέρων τὰς διαβολάς,	ὡς	οὐχ ὑφ´ ἑαυτοῦ γενομένων, ἠξίωσεν
[4, 69]	τὸν καθ´ ἡμέραν βίον ἐπιχορηγῶν,	ὡς	παῖδα ὀρφανὸν ἐπιτρόπων ἔτι δεόμενον
[4, 74]	τυραννίς· ἀλλ´ εἰς ἐνιαύσιον χρόνον,	ὡς	παρ´ Ἀθηναίοις γίνεται, τὸ κράτος
[4, 30]	γαμβρῷ πολεμεῖν ἀναγκασθήσεται καὶ τιμωρίας	ὡς	παρ´ ἐχθρῶν λαμβάνειν, πολλάκις μετὰ
[4, 36]	καὶ φιλάνθρωπος ἅπασι τοῖς πολίταις	ὡς	πατὴρ πρᾷος υἱοῖς αὐτοῦ χρώμενος;
[4, 62]	καταμηνυθέντα ὑφ´ ἑνὸς τῶν δημοσίων,	ὡς	πατροκτόνον εἰς ἀσκὸν ἐνράψας βόειον
[4, 45]	Λατίνων συνεδρεύειν, ἡμέραν τινὰ ὁρίσας,	ὡς	περὶ κοινῶν καὶ μεγάλων πραγμάτων
[4, 23]	ἀξιούσῃ οὐδενὸς οὕτω δεῖ πράγματος	ὡς	πολυανθρωπίας, ἵνα διαρκέσῃ πρὸς πάντας
[4, 47]	θυγατέρα με ᾐτεῖτο, μηδὲ νῦν	ὡς	πονηροῦ κατηγορεῖν. καὶ περὶ μὲν
[4, 14]	τὰς τρεῖς φυλὰς τὰς γενικὰς	ὡς	πρότερον, ἀλλὰ κατὰ τὰς τέτταρας
[4, 43]	καὶ οὐδὲν ὑπὸ τῶν πατρικίων	ὡς	πρότερον ἐβλάπτοντο περὶ τὰ συμβόλαια,
[4, 27]	ὀργῆς μνησικάκου πολιτεύεσθαί τ´ ἀποδοὺς	ὡς	πρότερον καὶ τὰ ἴδια καρποῦσθαι,
[4, 71]	γενήσονται οὔτε δωρεαῖς ἔτι κατεχόμενοι	ὡς	πρότερον οὔτε τὰς ὕβρεις τῶν
[4, 24]	νόμον ἐν αἰτίαις σχῇ τις,	ὡς	ῥιπτοῦντας εἰκῆ τὰ καλά. ἐτύγχανον
[4, 64]	θυγάτηρ ἀνδρὸς ἐπιφανοῦς, ἐξένιζεν αὐτὸν	ὡς	συγγενῆ τοῦ ἀνδρὸς πολλῇ προθυμίᾳ
[4, 16]	καὶ μεγίστων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιον,	ὡς	τὰ ἔργα ἐδήλωσε. τὸ δὲ
[4, 23]	τοῦ μὴ προχείρως τινὰς ἐλευθεροῦν,	ὡς	τὰ μέγιστα τῶν ἐν ἀνθρώποις
[4, 62]	οὔθ´ ὅσιον κτῆμα οὔθ´ ἱερὸν	ὡς	τὰ Σιβύλλεια θέσφατα. χρῶνται δ´
[4, 77]	ὡς ἥρμοττέ μοι ζῆν, ἀλλ´	ὡς	Ταρκυνίῳ τ´ ἦν βουλομένῳ κἀμοὶ
[4, 70]	οἷς αὐτὴν κλαύσετε, νυνὶ δ´	ὡς	τιμωρήσομεν αὐτῇ, σκοπῶμεν· τοῦτο γὰρ
[4, 75]	βουλῇ φέρειν εἰς τὸν δῆμον,	ὡς	τοῖς προγόνοις ἡμῶν ποιεῖν ἔθος
[4, 80]	βίᾳ καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων συνωμοσίαις,	ὡς	τυράννοις ἔθος, ἀκόντων ὑμῶν καὶ
[4, 40]	ἐκκομίζει τὸ σῶμα τῆς πόλεως,	ὡς	τῶν ἐπιτυχόντων τινός· καὶ πολλὰ
[4, 28]	ἀδελφῆς ἄνδρα μεταπέμπεταί τ´ αὐτὸν	ὡς	ὑπὲρ ἀναγκαίου πράγματος διαλεξομένη, ~καὶ
[4, 5]	τότε τὸν Τύλλιον αὐτοῖς συνίστησιν	ὡς	ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐπίτροπον ἁπάντων
[4, 64]	εἶχε τοῖς Ταρκυνίου παισὶν ἡλικίαν,	ὡς	Φάβιός τε καὶ οἱ λοιποὶ
[4, 85]	ἐλαύνων τοὺς ἵππους ἀπὸ ῥυτῆρος,	ὡς	φθάσων τὴν ἀπόστασιν. εὑρὼν δὲ
[4, 38]	πρὸς τὸν Τύλλιον, ἵνα πιστεύσας	ὡς	φίλῳ γεγονότι ἧττον αὐτὸν φυλάττοιτο,
[4, 26]	ἀλληλοφθορίαν. ταῦτα διεξελθὼν ἐδίδασκεν αὐτούς,	ὡς	χρὴ Λατίνους μὲν τῶν προσοίκων
[4, 33]	καὶ οὐκ ἂν ἐπιχειρήσειας εἰπεῖν,	ὡς	ψεύδομαί τι τούτων. ~Περὶ δὲ
[4, 7]	αὐτὸς ἐν τοῖς πράγμασιν ἐξεταζόμενος,	ὥς	φασι, παρὰ τὰς κοινὰς ἁπάντων
[4, 13]	κατασκευὴ τῆς πόλεως οὐκ ἐῶντος,	ὥς	φασι, τοῦ δαιμονίου, ἀλλ´ ἔστιν
[4, 53]	δ´ οἱ Ῥωμαῖοι τοὺς Γαβίους	ὠσάμενοι	καὶ κατακλείσαντες εἰς τὴν πόλιν
[4, 24]	οὕτως ἄτιμα καὶ ῥυπαρὰ γέγονεν,	ὥσθ´	οἱ μὲν ἀπὸ λῃστείας καὶ
[4, 44]	ὁ λεὼς οὐδεμίαν ἀνάπαυσιν ἐλάμβανεν·	ὥσθ´	οἱ πατρίκιοι τὰ τούτων κακὰ
[4, 42]	ὅ τι μὴ κελεύσειεν αὐτός.	ὥσθ´	ὁπόσοι κατελείφθησαν ἐν τῷ συνεδρίῳ
[4, 9]	τοῦτο γὰρ ἥκουσί τινες αὐθαδείας,	ὥσθ´	ὑβρίζειν εἰς τὸ δημοτικὸν ἀξιοῦσι
[4, 82]	τὸν ἄνδρα τὸν ἑαυτῆς φιλοῦσα,	ὥσπερ	ἀγαθῇ προσήκει γυναικί, ξενιζομένου παρ´
[4, 33]	γνώμην ἅπαντ´ ἀπήντηκέ μοι καὶ	ὥσπερ	ἀδικῶν αὐτὸς ἐγκαλοῦμαι, τὴν μὲν
[4, 72]	τῶν πολιτειῶν, δημοκρατίαν δὲ συνεβούλευον	ὥσπερ	Ἀθήνησι καταστῆσαι, τὰς ὕβρεις καὶ
[4, 82]	τυραννίδος οὐκ ἐδυνήθη διαφυγεῖν, ἀλλ´	ὥσπερ	αἰχμάλωτος ὑπ´ ἀνάγκης κρατηθεῖσα ὑπέμεινεν
[4, 29]	τὴν τοῦ Τυλλίου δήπου τελευτήν;	ὥσπερ	ἀναμενούσης τῆς τύχης τὰς ἀνθρωπίνας
[4, 11]	ὑμῖν καὶ λαμβάνοντες, ἀλλ´ οὐχ	ὥσπερ	ἀργυρωνήτοις παραχρήσονται τοῖς πένησιν, ὃ
[4, 69]	ὁ δὲ διατρήσας αὐτὴν ὅλην	ὥσπερ	αὐλὸν χρυσῆν ῥάβδον ἐνέθηκεν οὐδενὸς
[4, 12]	ἐπικυρῶσαι τὰ τοῦ δήμου κρίματα,	ὥσπερ	αὐτῇ ποιεῖν ἔθος ἦν. τοῦτον
[4, 61]	πρέσβεις τὴν αὐτὴν ἐφύλαττον ἀπόκρισιν,	ὥσπερ	αὐτοῖς ὁ τοῦ μάντεως ὑπέθετο
[4, 34]	Ταρκύνιε, κτῆσιν, οὐ τὴν ὑμετέραν·	ὥσπερ	γε καὶ τὸν πάππον ὑμῶν
[4, 29]	γενόμενος ἐξ ἀνδρὸς τὸ μηδέν·	ὥσπερ	γε κἀμοὶ ψοφοδεὴς καὶ οὐδὲν
[4, 24]	διὰ τί καὶ πῶς ἠλευθερώθησαν,	ὥσπερ	γε τοὺς τῶν ἱππέων καὶ
[4, 20]	οὐσίας ἰσόψηφοι· ὀλίγων δ´ ὄντων,	ὥσπερ	εἰκός, τῶν πλουσίων, οἱ πένητες
[4, 40]	αὐτοῦ μυθικὴ καὶ ἄπιστος ὑπόληψις,	ὥσπερ	εἴρηταί μοι πρότερον, ἀληθὴς εἶναι
[4, 35]	ἐποίησας, ἀλλὰ τοσούτοις χρόνοις ὕστερον	ὥσπερ	ἐκ μακρᾶς ἀνανήψας μέθης νῦν
[4, 9]	πάντα τὸν τοῦ βίου χρόνον	ὥσπερ	ἐξ αὑτοῦ γεγονότα τιμῶν καὶ
[4, 84]	ἐπιφέροντες. ἐπεὶ δ´ ἐπαύσατο λέγων,	ὥσπερ	ἐξ ἑνὸς στόματος ἅπαντες τὴν
[4, 65]	παραλήψομαι τὴν τοῦ πατρὸς βασιλείαν,	ὥσπερ	ἐστὶ δίκαιον, τῶν υἱῶν αὐτοῦ
[4, 75]	συνάξω μὲν ἐγὼ τὴν ἐκκλησίαν,	ὥσπερ	ἔφην, ἐπειδὴ συγκεχώρηταί μοι κατὰ
[4, 21]	τηλικοῦτο δοὺς ἔλαθε τὸν δῆμον,	ὥσπερ	ἔφην, καταστρατηγήσας καὶ τοὺς πένητας
[4, 70]	ἀνεκαλεῖτο καὶ διελέγετο πρὸς αὐτὴν	ὥσπερ	ζῶσαν ἔξω τοῦ φρονεῖν γεγονὼς
[4, 67]	ἀνδρῶν εἰς τὴν οἰκίαν συνελθόντων	ὥσπερ	ἠξίου, λέγει πρὸς αὐτοὺς ἅπαν
[4, 36]	ὥρισα κατὰ τῶν ἄλλων δικαίοις	ὥσπερ	ἰδιώτης πειθόμενος· τῶν τ´ ἀδικημάτων
[4, 55]	λάβοι πίστεις, ὅτι φυλάξουσιν αὐτὸν	ὥσπερ	καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς ἐκ
[4, 14]	ἑκάστῃ μοίρᾳ τῶν τεττάρων οἰκοῦντας,	ὥσπερ	κωμήτας, μήτε μεταλαμβάνειν ἑτέραν οἴκησιν
[4, 79]	γυναῖκα, ἣν προσῆκεν αὐτῷ τιμᾶν	ὥσπερ	μητέρα, πατρὸς ἀδελφὴν οὖσαν καὶ
[4, 9]	κτησάμενοι κατέχετε, μὴ τοὺς ἀναιδεστάτους	ὥσπερ	νῦν κρατεῖν οὔτε χάριτι λαβόντας
[4, 74]	ἓν τοῦτο μόνον ἔχων ἔργον	ὥσπερ	ὁ βασιλεύς, τὴν ἡγεμονίαν τῶν
[4, 75]	μετὰ τοῦ συνεδρίου τῆς βουλῆς,	ὥσπερ	οἱ βασιλεῖς ἐποίουν, καὶ μηδὲν
[4, 56]	καὶ τὴν ἑαυτοῦ τύχην κατολοφυρόμενος,	ὥσπερ	οἱ κατ´ ἀλήθειαν ὑπὲρ τῆς
[4, 46]	κατὰ νόμους παρ´ ἑκόντων λαβὼν	ὥσπερ	οἱ πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς, ὅπλοις
[4, 11]	αἵματος ἐκτήσασθε γῆν ἐκλιπεῖν ἀναγκαζόμενοι,	ὥσπερ	τὰ πατρῷα ἀποστερούμενοι καὶ οὐ
[4, 3]	εἰς τοὺς πατρικίους ψῆφον ἐπενέγκαντες,	ὥσπερ	Ταρκύνιόν τε πρότερον καὶ ἔτι
[4, 19]	ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ὀψωνιαζομένους χρημάτων,	ὥσπερ	{τοὺς} μισθοφόρους. ~Τοῦτον δὲ τὸν
[4, 16]	ὁπλισμὸν οὐ μόνον τοῖς θώραξιν,	ὥσπερ	τῶν δευτέρων, ἀλλὰ καὶ ταῖς
[4, 34]	ἀκμάζοντας, οὐχ υἱωνοὺς καὶ νηπίους,	ὥσπερ	ὑμᾶς Ταρκύνιος. εἰ δὲ κοινὸς
[4, 14]	ἡγεμόνας ἐφ´ ἑκάστης ἀποδείξας συμμορίας,	ὥσπερ	φυλάρχους ἢ κωμάρχας, οἷς προσέταξεν
[4, 65]	τὴν τοῦ συγγενοῦς ὕβριν μετερχόμενος,	ὥστ´	αἰσχρὰν καὶ ἐπονείδιστόν σου γενέσθαι
[4, 6]	οὕτως ἦν ἀθλία καὶ θεοβλαβής,	ὥστ´	ἀφαιρεῖσθαι μὲν τῶν ἑαυτῆς τέκνων
[4, 7]	ἔτη τετταράκοντα καὶ τέτταρα κατέσχεν,	ὥστ´	εἰ κατ´ ἐκεῖνον τὸν χρόνον
[4, 7]	ἄπιστος· οὐδὲ γὰρ ἄπαις ἦν,	ὥστ´	ἐκ παντὸς ἐπιθυμῆσαι τέκνων, ἀλλὰ
[4, 83]	μεγάλαις καὶ τούτους ἀνάγκαις ἐνζεύξομεν,	ὥστ´	ἐκ πονηρῶν γενέσθαι χρηστούς· ὅμηρα
[4, 51]	ἵππος ἐπικειμένη πανταχόθεν αὐτοὺς ἀπέκλειεν·	ὥστ´	ὀλίγοι μέν τινες ἔφθησαν τὰ
[4, 6]	μόνον ἔτεσι θατέρου πρεσβύτερος ἦν·	ὥστ´	οὐκ ἄν γε παρεχώρησαν αὐτῷ
[4, 83]	ὧν ἥμαρτον ψηφιζόμενοι ῥᾳδίως πείσομεν.	ὥστε	θαρροῦντες, ὦ δημόται, καὶ ἀγαθὰς
[4, 34]	ὑμῶν ἐπὶ ῥητοῖς τισι παρέλαβεν,	ὥστε	καὶ αὐτὸς ἔχειν ἀναφαίρετον καὶ
[4, 67]	εἶναι καὶ ἐλεεινὸν τὸ πάθος,	ὥστε	μίαν ἁπάντων γενέσθαι φωνήν, ὡς
[4, 55]	ἐν ἀγορᾷ καὶ τἆλλα περιυβρισθείς,	ὥστε	περιβόητον γενέσθαι τὸ πρᾶγμα, πρῶτον
[4, 3]	τεταγμένος οὕτως ἔδοξεν ἀγωνίσασθαι καλῶς,	ὥστε	περιβόητος εὐθὺ γενέσθαι καὶ τἀριστεῖα
[4, 15]	εἰς μίαν τε καὶ τριάκοντα,	ὥστε	σὺν ταῖς κατὰ πόλιν οὔσαις
[4, 50]	ἄργυρός τε καὶ χρυσὸς ἦν,	ὥστε	τῶν μὲν στρατιωτῶν ἕκαστον πέντε
[4, 24]	στρατηγοῦ συγχωρήσαντος ἅμα ταῖς ἄλλαις	ὠφελείαις	καὶ τοὺς δορυαλώτους τοῖς λαβοῦσιν
[4, 27]	τὸν ἡγεμόνα γενομένην μεγάλην σφίσιν	ὠφέλειαν	παρέξειν νομίζουσαι. ἤρξαντο δὲ τῆς
[4, 25]	οὐκ ἀληθεῖς βίου καὶ πραγμάτων	ὠφελείας,	ἐξ ὧν μακαρισμοὶ τοῖς κατασκευασαμένοις
[4, 25]	ἐπὶ μήκιστον χρόνον καρποῦνται τὰς	ὠφελείας,	πάντων μάλιστα τῶν τοιούτων ἔργων
[4, 55]	χώραν ἐξιὼν καὶ πολλὰς περιβαλλόμενος	ὠφελείας·	παρεσκεύασε γὰρ ὁ πατὴρ αὐτῷ
[4, 37]	μεγάλας ἔδοξεν ἐσχηκέναι τὸ κοινὸν	ὠφελείας.	πολλοῦ δ´ ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν
[4, 23]	κοινῇ χρησίμου καὶ ἰδίᾳ πολλὰ	ὠφελήσεσθαι	τοὺς εὐπορωτάτους Ῥωμαίων, ἐὰν τοὺς
[4, 73]	τῶν βλαβερῶν ἢ φεύγουσι τῶν	ὠφελίμων,	ἐν οἷς καὶ τὴν μοναρχίαν
[4, 2]	οἶκον, ἐν ᾧ τὸ τέρας	ὤφθη.	μιχθέντος δή τινος αὐτῇ θεῶν
[4, 52]	παραλαβὼν τὰς πόλεις ἐπὶ Σύεσσαν	ᾤχετο.	ἐκεῖθεν δὲ τήν τε καταλειφθεῖσαν
[4, 66]	ἐπιβᾶσα τῆς ἀπήνης εἰς Ῥώμην	ᾤχετο,	μέλαιναν ἐσθῆτα περιβαλομένη καὶ ξιφίδιόν
[4, 85]	καὶ μεστὰς ὅπλων τὰς ἐπάλξεις	ᾤχετο	πάλιν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ὡς
[4, 39]	καθεζομένη πάλιν ἐπὶ τῆς ἀπήνης	ᾤχετο·	Ταρκύνιος δὲ καὶ ταῦτ´ ὀρθῶς
[4, 37]	γινομένης τῶν ὄχλων ἐπ´ αὐτὸν	ᾤχετο	φεύγων ἅμα τοῖς ἑταίροις· τὸν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 5/10/2006