| Livre, Chap. |
| [4, 42] |
τὰς
δίκας
ἄλλους
ἐπ´
ἄλλαις
|
ψευδέσιν |
αἰτίαις,
μάλιστα
δ´
ἐπιβουλεύειν
αἰτιώμενοι |
| [4, 77] |
ἐμοῦ
πάντες
εἴχετε
ὡς
ἠλιθίου,
|
ψευδῆ |
γενομένην
καὶ
οὐχ
ὑπ´
ἄλλου |
| [4, 33] |
οὐκ
ἂν
ἐπιχειρήσειας
εἰπεῖν,
ὡς
|
ψεύδομαί |
τι
τούτων.
~Περὶ
δὲ
τῆς |
| [4, 60] |
ὁ
πατὴρ
διελεῖται
καὶ
οὐδὲν
|
ψεύσεται· |
μάντει
γὰρ
οὐ
θέμις·
ἃ |
| [4, 11] |
ἀξιώσαιμι
τῆς
παρ´
ὑμῶν
εὐνοίας
|
ψευσθείς, |
ἣν
ἀντὶ
παντὸς
εἱλόμην
ἀγαθοῦ, |
| [4, 83] |
ἀνάγκην
ταλαιπωροῦσιν
ἱκανή·
οὕς,
εἰ
|
ψηφιεῖσθε |
τῇ
πατρίδι
βοηθεῖν,
οὐ
φόβος |
| [4, 83] |
ὑπισχνούμενοι
καὶ
ἄδειαν
ὧν
ἥμαρτον
|
ψηφιζόμενοι |
ῥᾳδίως
πείσομεν.
ὥστε
θαρροῦντες,
ὦ
|
| [4, 8] |
μηχανήσασθαι
βασιλικὴν
ἐξουσίαν,
μήτε
βουλῆς
|
ψηφισαμένης |
μήτε
τῶν
ἄλλων
τῶν
κατὰ |
| [4, 62] |
δ´
αὐτοῖς,
ὅταν
ἡ
βουλὴ
|
ψηφίσηται, |
στάσεως
καταλαβούσης
τὴν
πόλιν
ἢ |
| [4, 80] |
ἐθισμοὺς
καὶ
νόμους·
πρῶτον
μὲν
|
ψηφίσματος |
ὑπὸ
τῆς
βουλῆς
γραφέντος,
ᾗ |
| [4, 71] |
αὐτὴν
κατὰ
νόμους
καὶ
τὴν
|
ψῆφον |
ἀναδώσων
ταῖς
φράτραις.
ἄρχοντι
γὰρ
|
| [4, 10] |
πράγματα
ὁ
δῆμος
ἐναντιώσεται
τὴν
|
ψῆφον |
ἀναλαβών·
ἐὰν
δ´
ἐπὶ
τῷ |
| [4, 34] |
καὶ
τὴν
βασιλείαν
ἔδωκάν
μοι
|
ψῆφον |
ἐπενέγκαντες,
τὴν
ἑαυτῶν,
Ταρκύνιε,
κτῆσιν, |
| [4, 3] |
μεταγαγεῖν
ἠξίωσαν
εἰς
τοὺς
πατρικίους
|
ψῆφον
|
ἐπενέγκαντες,
ὥσπερ
Ταρκύνιόν
τε
πρότερον |
| [4, 80] |
διαγνῶναι
τὸν
ἐπιτηδειότατον·
μετὰ
ταῦτα
|
ψῆφον |
ἐπενέγκαντος
ἐν
ἀρχαιρεσίαις
τοῦ
δήμου, |
| [4, 84] |
κυρίαν,
διαστάντες
κατὰ
τὰς
φράτρας
|
ψῆφον |
ἐπενέγκατε,
καὶ
τοῦθ´
ὑμῖν
πρῶτον |
| [4, 84] |
ἂν
ὑμεῖς
ἐν
ἀρχαιρεσίαις
ἀποδείξητε
|
ψῆφον |
ἐπιφέροντες
κατὰ
λόχους.
εἰ
δὴ |
| [4, 21] |
δὲ
τῷ
τοὺς
ἀπόρους
μίαν
|
ψῆφον
|
ἔχειν
πολλοὺς
ὄντας
καὶ
τελευταίους |
| [4, 12] |
συγκαλεῖν
τὰς
φράτρας
ἠξίουν
καὶ
|
ψῆφον |
ᾔτουν.
ἀρξαμένων
δὲ
τούτων
εὐθὺς
|
| [4, 21] |
ἐξηπατῶντο
δὲ
τῷ
μίαν
εἶναι
|
ψῆφον |
ὅλου
τοῦ
λόχου
τοῦ
τ´ |
| [4, 71] |
πλῆθος
ὡρμημένον
καταλῦσαι
τὴν
μοναρχίαν
|
ψῆφόν |
τ´
αὐτοῖς
ἀναδῶμεν
ὑπὲρ
τοῦ |
| [4, 21] |
πολλούς·
καὶ
τῷ
πρώτους
ἐπιφέρειν
|
ψῆφον |
τοὺς
τὸ
μέγιστον
ἔχοντας
τίμημα |
| [4, 75] |
ἕξειν
τὴν
ἐνιαύσιον
ἡγεμονίαν
καὶ
|
ψῆφον
|
ὑπὲρ
αὐτῶν
τοῖς
πολίταις
δότω· |
| [4, 31] |
σε
ἀπέδειξαν,
οὔτε
ἡ
βουλὴ
|
ψῆφον
|
ὑπὲρ
σοῦ
διήνεγκεν,
οὔτε
ἀρχαιρεσίαις |
| [4, 84] |
τὴν
γνώμην
ὁ
δῆμος,
καὶ
|
ψῆφος |
οὐδεμία
ἐγένετο
ἐναντία.
μετὰ
τοῦτο |
| [4, 12] |
φράτρας
κατὰ
μίαν
ἀνεδίδου
τὰς
|
ψήφους. |
ἁπάσαις
δὲ
ταῖς
φράτραις
κριθεὶς |
| [4, 10] |
βασιλέως
προαίρεσιν,
ἅπασαι
τὸν
Τύλλιον
|
ψηφοφορήσουσιν |
αἱ
φρᾶτραι,
καὶ
περιέσται
τῷ |
| [4, 20] |
πλουσίων,
οἱ
πένητες
ἐν
ταῖς
|
ψηφοφορίαις |
ἐπεκράτουν
μακρῷ
πλείους
ὄντες
ἐκείνων. |
| [4, 23] |
μετέχειν,
ἐν
ἐκκλησίαις
τε
καὶ
|
ψηφοφορίαις |
καὶ
ταῖς
ἄλλαις
πολιτικαῖς
χρείαις |
| [4, 80] |
τίνα
μεσοβασιλέων
διάγνωσιν;
ποίαν
δήμου
|
ψηφοφορίαν; |
ποίους
οἰωνοὺς
αἰσίους;
οὐ
λέγω |
| [4, 81] |
πέπαυκε
δὲ
τοὺς
ἀρχαιρεσιάζοντας
καὶ
|
ψηφοφοροῦντας |
καὶ
περὶ
τῶν
κοινῶν
ἐκκλησιάζοντας, |
| [4, 20] |
κρίσιν
ἐποιεῖτο
κατὰ
τὰς
φράτρας
|
ψηφοφορῶν· |
καὶ
ἦσαν
οἱ
τἀλάχιστα
κεκτημένοι
|
| [4, 20] |
τοὺς
πλουσίους
μετέθηκε
τὸ
τῶν
|
ψήφων |
κράτος.
ὁπότε
γὰρ
ἀρχὰς
ἀποδεικνύειν |
| [4, 20] |
μερισθεισῶν
δὲ
καὶ
τότε
τῶν
|
ψήφων |
τοὺς
ἀπὸ
τοῦ
τρίτου
τιμήματος |
| [4, 22] |
φάλαγγι
καὶ
τοὺς
ἐσταλμένους
τὸν
|
ψιλικὸν |
ὁπλισμὸν
ἐν
τοῖς
ἰδίοις
ἑκάστους |
| [4, 18] |
τῶν
τε
φαλαγγιτῶν
καὶ
τῶν
|
ψιλῶν |
στράτευμα·
τὸ
δὲ
τῶν
ἱππέων |
| [4, 29] |
τὸ
μηδέν·
ὥσπερ
γε
κἀμοὶ
|
ψοφοδεὴς |
καὶ
οὐδὲν
ἔχων
ἀνδρὸς
ἀνήρ, |
| [4, 65] |
διεγερθείσης
ἅμα
τῷ
συνεῖναι
τὸν
|
ψόφον |
τῆς
γυναικὸς
καὶ
πυνθανομένης,
ὅστις |
| [4, 83] |
καὶ
λόγοις
καὶ
χερσὶ
καὶ
|
ψυχαῖς, |
καὶ
πάσχειν
ἕτοιμοι
πᾶν,
ὅ |
| [4, 3] |
δὲ
πεζῶν
ἐν
ἁπάσαις
ἐφάνη
|
ψυχὴν |
ἄριστος
καὶ
πρῶτος
ἐστεφανοῦτο
τῶν |
| [4, 84] |
πάθη
τε
ποικίλα
τὴν
ἑκάστου
|
ψυχὴν |
κατελάμβανεν
οὐδὲν
ἀλλήλοις
ἐοικότα·
λύπαι
|
| [4, 56] |
οἱ
κατ´
ἀλήθειαν
ὑπὲρ
τῆς
|
ψυχῆς |
ἀγωνιῶντες.
~Ἠρεθισμένου
δὲ
τοῦ
πλήθους |
| [4, 36] |
ἀρχῆς
θ´
ἅμα
καὶ
τῆς
|
ψυχῆς |
ἀποστερηθείην.
φέρε
ἀλλ´
ὑπερήφανός
εἰμι |
| [4, 11] |
ἤδη
καὶ
περὶ
τῆς
ἐμῆς
|
ψυχῆς |
δέος
εἰσέρχεται,
μὴ
πικρὰς
ἀμοιβὰς |
| [4, 83] |
τιμιώτερα
τῆς
ἰδίας
ἐστὶν
ἑκάστῳ
|
ψυχῆς. |
ταῦτά
τ´
οὖν
αὐτοῖς
ἀποδώσειν, |
| [4, 4] |
οὐ
τὸν
ἐλάχιστον
ὑπὲρ
τῆς
|
ψυχῆς |
τρέχοντα·
εἰ
γὰρ
ἐπὶ
Μαρκίοις |
| [4, 77] |
συνοίσειν
ἔδοξεν,
ὁ
περὶ
τῆς
|
ψυχῆς |
φόβος
ἦν.
πατέρα
γάρ
μου |
| [4, 67] |
ταῖς
ἀγκάλαις
αὐτοῦ
σπαίρουσα
καὶ
|
ψυχορραγοῦσα |
ἀποθνήσκει.
τοῖς
δὲ
παροῦσι
Ῥωμαίων
|