| Livre, Chap. |
| [4, 12] |
παρὰ
τοῦ
δημοτικοῦ
πλήθους
πολλὰ
|
χαίρειν |
τῇ
βουλῇ
φράσας,
ἣν
οὐκ |
| [4, 73] |
δὲ
παρακολουθεῖν
εἴωθε
ταῖς
μοναρχίαις
|
χαλεπά, |
ἐξ
ὧν
εἰς
τυραννικὴν
ὠμότητα |
| [4, 43] |
πολὺν
χρόνον
ἔτι
πλείω
τὰ
|
χαλεπά. |
τούς
τε
γὰρ
νόμους
τοὺς |
| [4, 28] |
δαίμονα
περιῆν·
τῇ
δὲ
παντόλμῳ
|
χαλεπαίνειν |
καὶ
ἀπαλλαγῆναι
ζητεῖν
ἀπὸ
τοῦ |
| [4, 74] |
βίου
τοὺς
αὐτοὺς
ἐᾶν
ἄρχειν·
|
χαλεπὴ |
γὰρ
ἅπασιν
ἀόριστος
ἀρχὴ
καὶ |
| [4, 73] |
οὖσαν
καὶ
πρεπωδεστάτην
τῶν
πολιτειῶν.
|
~Χαλεπῆς |
δὲ
καὶ
δυσκρίτου
τῆς
αἱρέσεως
|
| [4, 52] |
ἑπτὰ
συνεχῶς
ἐπολεμήθη·
καὶ
παθήμασι
|
χαλεποῖς |
καὶ
ἀπροσδοκήτοις
μέγας.
ἀφ´
ὧν |
| [4, 41] |
δὴ
τύραννος,
βαρύς
τε
καὶ
|
χαλεπὸς
|
ὀργὴν
καὶ
φοβερὸς
μᾶλλον
ἢ |
| [4, 10] |
καθιστάμενος.
ταῦτα
δ´
αὐτοῦ
πολιτευομένου
|
χαλεπῶς |
ἔφερον
οἱ
πατρίκιοι
καταλυομένην
τὴν |
| [4, 8] |
καθ´
ἡδονάς,
ἀλλ´
ἠγανάκτουν
καὶ
|
χαλεπῶς |
ἔφερον
οὐκ
ἀξιοῦντες
αὐτὸν
ἑαυτῷ |
| [4, 69] |
ὑφ´
ἧς
πολλὰ
διεφθάρη
σώματα,
|
χαλεπωτάτη |
δὲ
καὶ
δυσίατος
εἰς
τὰς |
| [4, 46] |
παρῄνει
τε
τέως
οὔπω
τὸν
|
χαλινὸν |
εἰλήφασι
{τῆς
δουλείας}
περὶ
τοῦ
|
| [4, 27] |
τοὺς
οὐκ
ἀξιοῦντας
ἄρχεσθαι
τὸν
|
χαλινὸν |
ἑκόντας
λαβεῖν.
εἰκοστῷ
δ´
οὖν
|
| [4, 16] |
Ἀργολικὰς
καὶ
δόρατα
καὶ
κράνη
|
χάλκεα |
καὶ
θώρακας
καὶ
κνημῖδας
καὶ |
| [4, 26] |
χρόνος
αὐτοὺς
ἀφανίσῃ,
στήλην
κατασκευάσας
|
χαλκῆν |
ἔγραψεν
ἐν
ταύτῃ
τά
τε |
| [4, 44] |
τοῖς
ταῦτα
πράττουσι
χειροτέχναις
ὑπηρετοῦντες
|
χαλκοτύποι |
τε
καὶ
τέκτονες
καὶ
λιθουργοὶ |
| [4, 56] |
ὑπερέχοντας
τῶν
σταχύων
ἀποθραύων
ἐρρίπτει
|
χαμαὶ |
διδάσκων,
ὅτι
δεῖ
τῶν
ἀστῶν |
| [4, 51] |
μὲν
Ἠρήτου
πλησίον
θεμένη
τὸν
|
χάρακα, |
ἡ
δὲ
περὶ
Φιδήνην·
καὶ |
| [4, 51] |
Ἠρήτῳ
κατεστρατοπεδευκότας
καὶ
τίθεται
τὸν
|
χάρακα |
μετέωρον
ὀλίγον
τὸ
μεταξὺ
χωρίον |
| [4, 51] |
οὐδ´
οἱ
καταλειφθέντες
ἐπὶ
τοῦ
|
χάρακος, |
ἀλλὰ
καὶ
τὸ
ἔρυμα
ἑάλω |
| [4, 52] |
δὲ
κἀκεῖνοι
προεξεληλυθότες
ἐκ
τοῦ
|
χάρακος |
καὶ
ἤδη
ὄντες
ἐν
ὁδῷ· |
| [4, 51] |
γενέσθαι
συντάξας
προῆγεν
ἐκ
τοῦ
|
χάρακος |
ὡς
εἰς
μάχην·
καὶ
οἱ |
| [4, 26] |
Ἀρτέμιδος
ἱερῷ
κειμένη
γραμμάτων
ἔχουσα
|
χαρακτῆρας |
{Ἑλληνικῶν}
οἷς
τὸ
παλαιὸν
ἡ |
| [4, 37] |
Τύλλιον
ἡ
πληθὺς
ἅπασα
μετὰ
|
χαρᾶς |
καὶ
κρότου
καὶ
πολλῆς
εὐφημίας
|
| [4, 14] |
μέγα
τι
καὶ
σεμνὸν
ἐχούσῃ
|
χαριέστεροι
|
γίνωνται
περὶ
τοὺς
δεσπότας
καὶ |
| [4, 58] |
τούτοις
τὴν
Ῥωμαίων
ἰσοπολιτείαν
ἅπασι
|
χαρίζεσθαι, |
οὐ
δι´
εὔνοιαν
τὴν
πρὸς |
| [4, 6] |
ἀλλοτρίῳ
καὶ
ἐκ
δούλης
γεγονότι
|
χαρίζεσθαι· |
οὔτ´
ἂν
αὐτοὶ
τῆς
πατρῴας |
| [4, 66] |
μοι
ταύτην
πρῶτον
αἰτουμένῃ
τὴν
|
χάριν· |
κάλεσον
ὅσους
δύνασαι
πλείστους
φίλους |
| [4, 29] |
τις
ἀδικεῖν
ὀκνῇ,
βασιλείας
γε
|
χάριν |
οὐ
νέμεσις
ἅπαντα
τολμᾶν.
~Τοιαῦτα |
| [4, 32] |
ἀπόκριναί
μοι,
Τύλλιε,
τίνος
αἰτίας
|
χάριν |
οὐκ
ἀξιοῖς
με
τῶν
τοῦ |
| [4, 9] |
ὑμᾶς
αὐτὸς
ἀγαθὰ
καὶ
ὧν
|
χάριν
|
τὴν
ἐκκλησίαν
συνεκάλεσα,
ἀκούσατέ
μου. |
| [4, 83] |
ἔσται
παρὰ
τοῖς
τυράννοις,
οὐ
|
χάρις, |
οὐχ
ἕτερόν
τι
τῶν
βιαζομένων |
| [4, 66] |
ὦ
πάτερ,
οὐκ
εἰς
μακράν·
|
χάρισαι |
δέ
μοι
ταύτην
πρῶτον
αἰτουμένῃ |
| [4, 65] |
Εἰ
μὲν
γὰρ
ὑπομενεῖς,
ἔφη,
|
χαρίσασθαί |
μοι,
γυναῖκά
σε
ποιήσομαι
καὶ
|
| [4, 9] |
τοὺς
ὀρφανούς,
οἷς
τοσαύτας
ὀφείλω
|
χάριτας; |
ἀλλ´
οὔτε
τὴν
ἐμαυτοῦ
προδώσω |
| [4, 9] |
ὑμᾶς
τὰς
ὑπὲρ
τῶν
εὐεργεσιῶν
|
χάριτας |
εἰδέναι,
ἐπειδὴ
δὲ
τετελεύτηκε
τὸν |
| [4, 23] |
ταῖς
ἄλλαις
πολιτικαῖς
χρείαις
τὰς
|
χάριτας, |
ἐν
οἷς
μάλιστα
δέονται
πράγμασι, |
| [4, 24] |
ταύτας
φέρονται
παρ´
αὐτῶν
τὰς
|
χάριτας· |
οἱ
δ´
ἵνα
τὸν
δημοσίᾳ |
| [4, 12] |
ἀλλὰ
πολλὰς
αὐτοῖς
εἰδέναι
φήσας
|
χάριτας, |
ὅτι
μέμνηνται
τῶν
εὐεργεσιῶν,
καὶ |
| [4, 9] |
τὰς
ἀντὶ
τούτων
ὀφειλομένας
ἐμοὶ
|
χάριτας |
τοῖς
παιδίοις
ἀποδοῦναι
τούτοις.
οὐ |
| [4, 9] |
ἀναιδεστάτους
ὥσπερ
νῦν
κρατεῖν
οὔτε
|
χάριτι
|
λαβόντας
οὔτ´
ὠνῇ
κτησαμένους,
ἀλλὰ |
| [4, 23] |
δεδουλευκότας
ἀναξίους
ἡγεῖσθαι
ταύτης
τῆς
|
χάριτος· |
φρονήσει
τε
διαφέρειν
οἰομένους
τῶν |
| [4, 63] |
κατὰ
προαίρεσεν,
ἀλλ´
ἐκ
ταὐτομάτου,
|
χειμασάντων |
ἐν
τῷ
χωρίῳ
τῶν
στρατιωτῶν |
| [4, 55] |
φεύγειν
τὴν
τυραννίδα
σκηπτόμενοι,
καὶ
|
χεὶρ |
ἤδη
περὶ
αὐτὸν
ἦν
καρτερά. |
| [4, 5] |
διετέλει.
ὁ
δὲ
Τύλλιος
ἰσχυρὰν
|
χεῖρα |
περὶ
αὑτὸν
ἔχων
καὶ
τοὺς |
| [4, 70] |
τὴν
ἀναίρεσιν
αὐτῆς
διηγουμένου
τὰς
|
χεῖρας |
ἀνατείνας
εἰς
τὸν
οὐρανὸν
εἶπεν· |
| [4, 81] |
ἔσται
τότε,
τί
δ´
οὐ
|
χεῖρον; |
τρεῖς
γὰρ
ἐξ
ἑνὸς
Ταρκυνίους |
| [4, 2] |
δὴ
καὶ
τὰ
μαντικὰ
οὐδενὸς
|
χεῖρον |
Τυρρηνῶν
ἐπισταμένην
εἰπεῖν
πρὸς
αὐτόν, |
| [4, 66] |
περιιδεῖν
τὴν
σεαυτοῦ
θυγατέρα
θανάτου
|
χείρονα |
παθοῦσαν.
Θαυμάσαντος
δ´
αὐτοῦ
καὶ |
| [4, 73] |
τὴν
κρείττονα
πολιτείαν
ἀντὶ
τῆς
|
χείρονος |
ἑλέσθαι,
εἰ
δή
τις
ἄρα |
| [4, 37] |
μὲν
οὖν
δείσας
τὴν
ἐκ
|
χειρὸς |
δίκην
ὁρμῆς
ἤδη
γινομένης
τῶν |
| [4, 17] |
πολέμου.
προσέκειντο
δ´
οἱ
μὲν
|
χειροτέχναι |
τοῖς
τὸ
δεύτερον
ἔχουσι
τίμημα |
| [4, 18] |
εἴκοσι
καὶ
δύο
σὺν
τοῖς
|
χειροτέχναις· |
τὴν
δὲ
τρίτην
εἴκοσι·
τὴν |
| [4, 44] |
ἐγείροντες,
καὶ
τοῖς
ταῦτα
πράττουσι
|
χειροτέχναις |
ὑπηρετοῦντες
χαλκοτύποι
τε
καὶ
τέκτονες |
| [4, 82] |
ἡμεῖς
δ´
ἄνδρες
γενόμενοι
γυναικῶν
|
χείρους |
ἀρετῇ
γενησόμεθα;
καὶ
σοὶ
μέν, |
| [4, 3] |
λόγῳ
τὰ
βουλευθέντα
ἐξενεγκεῖν
οὐδενὸς
|
χείρων |
ἁπάσαις
θ´
ἁρμόσαι
ταῖς
τύχαις |
| [4, 4] |
ἀνὴρ
οὐκ
ἀφῆκεν
ἐκ
τῶν
|
χειρῶν |
τὸν
καιρόν.
ἡ
δὲ
συγκατασκευάσασα |
| [4, 83] |
βωμοὺς
μιαίνει
Ταρκύνιος
ταῖς
αἱμοφύρτοις
|
χερσὶ |
καὶ
παντὸς
ἐμφυλίου
γεμούσαις
ἄγους |
| [4, 83] |
καὶ
γνώμαις
καὶ
λόγοις
καὶ
|
χερσὶ |
καὶ
ψυχαῖς,
καὶ
πάσχειν
ἕτοιμοι |
| [4, 63] |
ἔκειτο
ἐν
καλῷ·
ἔστι
δὲ
|
χερσονησοειδὴς |
σκόπελος
ὑψηλὸς
ἐπιεικῶς
ἐπὶ
τοῦ |
| [4, 22] |
φέρεται
γράμμασιν,
ἐπὶ
μυριάσιν
ὀκτὼ
|
χιλιάδες |
πέντε
τριακοσίων
ἀποδέουσαι.
ἐποιήσατο
δὲ |
| [4, 19] |
στρατευομένων
καὶ
εἰς
τὰς
ἄλλας
|
χορηγίας
|
τὰς
πολεμικὰς
ἐπιτελεσθησομένην
συμμετρησάμενος,
ὁπόση |
| [4, 9] |
τούτους
οὐκ
ἐάσω
πρὸς
τὰ
|
χρέα |
ἀπάγεσθαι
καὶ
νόμον
θήσομαι
μηδένα |
| [4, 9] |
ὅσοι
μὲν
ὑμῶν
ὀφείλοντες
ἤδη
|
χρέα |
διὰ
πενίαν
ἀδύνατοί
εἰσιν
ἀποδοῦναι, |
| [4, 9] |
ἐμαυτοῦ
χρημάτων
δίδωμι
διαλύσασθαι
τὰ
|
χρέα. |
ὅσοι
δ´
ἂν
μετὰ
ταῦτα |
| [4, 10] |
ὁρώντων
ἀπηρίθμει
τοῖς
δανεισταῖς
τὰ
|
χρέα. |
ταῦτα
διαπραξάμενος
ἐξέθηκεν
ἐν
φανερῷ |
| [4, 31] |
ἄπορον
καὶ
πρὸς
καταδίκας
ἢ
|
χρέα |
τὴν
ἐπιτιμίαν
ἀπολωλεκὸς
φῦλον,
ᾧ |
| [4, 11] |
τὴν
ἐλευθερίαν
ἀφαιρεθῆναι
πρὸς
τὰ
|
χρέα |
ὑπ´
αὐτῶν
ἀχθέντας·
οἱ
δὲ |
| [4, 15] |
βίος
αὐτῶν
ἦν·
καὶ
ὁπότε
|
χρεία
|
γένοιτο
ἐπὶ
τὰ
ὅπλα
τοὺς |
| [4, 44] |
ἀφεστῶτες
ἐπὶ
ταῖς
δημοσίαις
κατείχοντο
|
χρείαις. |
περὶ
ταῦτα
δὴ
τὰ
ἔργα |
| [4, 23] |
ψηφοφορίαις
καὶ
ταῖς
ἄλλαις
πολιτικαῖς
|
χρείαις |
τὰς
χάριτας,
ἐν
οἷς
μάλιστα |
| [4, 14] |
τὰ
στρατιωτικὰ
καὶ
τὰς
ἄλλας
|
χρείας, |
ἃς
ἕκαστον
ἔδει
τῷ
κοινῷ |
| [4, 44] |
ἑαυτῷ
καὶ
εἰς
τὰς
πολεμικὰς
|
χρείας |
ἐπιτήδειον,
τὸ
λοιπὸν
ἠνάγκασεν
ἐργάζεσθαι |
| [4, 64] |
εἰς
πόλιν,
ἣ
ἐκαλεῖτο
Κολλάτεια,
|
χρείας |
τινὰς
ὑπηρετήσων
στρατιωτικὰς
παρ´
ἀνδρὶ |
| [4, 63] |
μοῖραν,
οὐκ
ἴσχυσε
νικῆσαι
τὸ
|
χρεών, |
ἀλλ´
ἐπιθεμένων
αὐτῷ
τῶν
πατρικίων |
| [4, 60] |
ὑπ´
αὐτοῦ,
συγγνούς,
ὅτι
τὸ
|
χρεὼν |
οὐκ
ἔνεστι
μετατεθῆναι,
διελεῖται
τὸ |
| [4, 83] |
ἂν
ὁ
δαίμων
καὶ
τὸ
|
χρεὼν |
φέρῃ.
μαντεύομαι
δὲ
καλοῖς
ἐγχειρήμασιν |
| [4, 26] |
ταῦτα
διεξελθὼν
ἐδίδασκεν
αὐτούς,
ὡς
|
χρὴ |
Λατίνους
μὲν
τῶν
προσοίκων
ἄρχειν |
| [4, 81] |
ἀκριβοῖ
τὴν
τυραννικὴν
κακίαν,
ποδαποὺς
|
χρὴ |
νομίζειν
ἔσεσθαι
τοὺς
ἐξ
ἐκείνου |
| [4, 85] |
διερωτήσαντες
κατὰ
λόχους,
ὅ
τι
|
χρὴ |
ποιεῖν,
ἐπειδὴ
πᾶσιν
ἐφάνη
κύρια |
| [4, 56] |
ἦν,
δηλώσοντα
καὶ
πευσόμενον,
τί
|
χρὴ |
ποιεῖν.
ὁ
δὲ
Ταρκύνιος
οὐδὲ |
| [4, 62] |
διηγησάμενος
αὐτοῖς
τὸ
πρᾶγμα,
τί
|
χρὴ |
πράττειν,
ἤρετο.
κἀκεῖνοι
διὰ
σημείων |
| [4, 70] |
ὄχλον
ἐκποδῶν
μεταστήσαντες
ἐβουλεύοντο,
τί
|
χρὴ |
πράττειν.
πρῶτος
δ´
ὁ
Βροῦτος
|
| [4, 60] |
Πατὴρ
ἐμός
ἐστιν,
ἔφησεν,
ᾧ
|
χρῄζετε |
συντυχεῖν·
ἀσχολεῖται
δὲ
κατὰ
τὸ |
| [4, 26] |
ὁμονοίας,
διδάσκων
ὡς
καλὸν
μὲν
|
χρῆμα
|
πολλαὶ
πόλεις
μιᾷ
γνώμῃ
χρώμεναι, |
| [4, 23] |
ξενικοῖς
στρατεύμασι
καταμισθοφοροῦσα
συνεξαναλωθῇ
τοῖς
|
χρήμασι· |
καὶ
διὰ
τοῦτ´
ἔφη
τοὺς |
| [4, 51] |
σὺν
τοῖς
ἰδίοις
τῶν
Σαβίνων
|
χρήμασι |
καὶ
τὰ
Ῥωμαίων
ἅπαντα
σὺν |
| [4, 37] |
τὸν
πάππον
ἀποθνήσκοντα
σὺν
τοῖς
|
χρήμασι |
καὶ
τὴν
ἀρχήν,
τὸν
δὲ |
| [4, 31] |
τοῦ
πάππου
παρεδίδους,
ἅμα
τοῖς
|
χρήμασι |
καὶ
τὴν
βασιλείαν
ἀποδεδωκέναι
παραδείγμασι |
| [4, 45] |
οἰκῶν
Κορίλλῃ,
δυνατὸς
δὲ
καὶ
|
χρήμασι |
καὶ
φίλοις
καὶ
τὰ
πολέμια |
| [4, 19] |
τοῖς
τε
σώμασι
καὶ
τοῖς
|
χρήμασι, |
τοὺς
δὲ
περὶ
ἐλαττόνων
ἧττον |
| [4, 30] |
οὐδενὸς
τῶν
δικαίων
φροντὶς
ἦν,
|
χρήμασιν
|
ἐξωνούμενοι
καὶ
οὐδὲ
ἀφανῶς
ἕκαστα |
| [4, 47] |
τοὺς
πονηροτάτους
ἐξευρὼν
καὶ
διαφθείρας
|
χρήμασιν |
ἔπειθεν
ὑπὸ
νύκτα
ξίφη
πολλὰ |
| [4, 55] |
στρατηλάτην
ἀγαθόν,
πολλοὶ
δὲ
καὶ
|
χρήμασιν |
ὑπ´
αὐτοῦ
δεκασθέντες,
ἐπὶ
τὴν |
| [4, 27] |
τά
τε
σώματα
καὶ
τὰ
|
χρήματα |
γνώμην
ἔσχον
παραδοῦναι
Ῥωμαίοις
τὴν |
| [4, 15] |
τε
σώματα
συνῆγον
καὶ
τὰ
|
χρήματα |
εἰσέπραττον.
ἵνα
δὲ
καὶ
τούτων |
| [4, 19] |
ἆθλα
τῶν
πολέμων
ἐστὶ
τὰ
|
χρήματα |
καὶ
περὶ
τῆς
τούτων
φυλακῆς |
| [4, 19] |
πλείους
στρατείας
οὐδέποτε
ἀναπαυομένους
καὶ
|
χρήματα |
πλείω
τῶν
ἄλλων
εἰσφέρειν·
τοῖς |
| [4, 19] |
ἰδίοις
τέλεσιν
ἐστρατεύοντο.
οὔτε
δὴ
|
χρήματα |
συνεισφέρειν
τοὺς
οὐκ
ἔχοντας,
ὁπόθεν |
| [4, 31] |
κληρονομεῖν.
σὺ
δὲ
τὰ
μὲν
|
χρήματα |
τὰ
καταλειφθέντα
ὑπ´
αὐτοῦ
παραδέδωκάς
|
| [4, 50] |
εἰς
κατασκευὴν
ἱεροῦ
τὰ
λοιπὰ
|
χρήματα |
τοῖς
στρατιώταις
διεῖλεν.
οὕτω
δ´ |
| [4, 42] |
τῶν
δὲ
φυγήν,
καὶ
τὰ
|
χρήματα |
τούς
τ´
ἀναιρουμένους
καὶ
τοὺς |
| [4, 34] |
τε
φανερὰν
οὐσίαν
καὶ
τὰ
|
χρήματα |
τῶν
ἐκλειπόντων
βασιλέων
σὺν
τούτοις |
| [4, 34] |
ἐκάλει·
ἡγεῖτο
γὰρ
τὰ
μὲν
|
χρήματα |
τῶν
κτησαμένων
εἶναι,
τὴν
δὲ |
| [4, 24] |
καὶ
παντὸς
ἄλλου
πονηροῦ
πόρου
|
χρηματισάμενοι |
τούτων
ὠνοῦνται
τῶν
χρημάτων
τὴν |
| [4, 31] |
τὰ
παππῷα,
μὴ
μόνον
τῶν
|
χρημάτων, |
ἀλλὰ
καὶ
τῆς
βασιλείας
αὐτοῦ |
| [4, 29] |
σὺ
κληρονομεῖν
οὐ
μόνον
τῶν
|
χρημάτων, |
ἀλλὰ
καὶ
τῆς
βασιλείας
ὀφείλεις |
| [4, 58] |
κράτιστα
πράξειαν,
δουλείας
τε
καὶ
|
χρημάτων |
ἀφαιρέσεις
καὶ
τὰ
ὅμοια
τούτοις |
| [4, 58] |
πόλεως
οὔτ´
εἰς
ἀτιμίαν
ἢ
|
χρημάτων |
ἀφαίρεσιν
ἐζημίωσε,
συγκαλέσας
δ´
εἰς |
| [4, 9] |
κοινὴν
βεβαιώσαντες,
ἐκ
τῶν
ἐμαυτοῦ
|
χρημάτων |
δίδωμι
διαλύσασθαι
τὰ
χρέα.
ὅσοι |
| [4, 15] |
ὅπλα
τοὺς
χωρίτας
καλεῖν
ἢ
|
χρημάτων
|
εἰσφορὰς
κατ´
ἄνδρα
ἐκλέγειν,
οὗτοι |
| [4, 82] |
τὰ
ἔργα,
οὐ
σωμάτων,
οὐ
|
χρημάτων, |
οὐχ
ὅπλων,
οὐ
στρατηγῶν,
οὐ |
| [4, 14] |
στρατιωτῶν
καὶ
τὰς
εἰσπράξεις
τῶν
|
χρημάτων |
τὰς
γινομένας
εἰς
τὰ
στρατιωτικὰ |
| [4, 24] |
πόρου
χρηματισάμενοι
τούτων
ὠνοῦνται
τῶν
|
χρημάτων
|
τὴν
ἐλευθερίαν
καὶ
εὐθύς
εἰσι |
| [4, 43] |
ἀποκατέστησε·
καὶ
ὁπότε
δεήσειεν
αὐτῷ
|
χρημάτων, |
τὸ
ἴσον
διάφορον
ὁ
πενέστατος |
| [4, 26] |
ὧν
ἅπασαι
συνήνεγκαν
αἱ
πόλεις
|
χρημάτων |
τὸν
τῆς
Ἀρτέμιδος
νεών,
τὸν |
| [4, 19] |
τινας
ἐκ
τῶν
ἀλλοτρίων
ὀψωνιαζομένους
|
χρημάτων, |
ὥσπερ
{τοὺς}
μισθοφόρους.
~Τοῦτον
δὲ |
| [4, 75] |
τὴν
ἀρχήν.
σκοπεῖσθαι
μέντοι
φημὶ
|
χρῆναι |
τοὺς
ἄνδρας
ἅπαντα
μετὰ
τοῦ |
| [4, 83] |
λαβοῦσι
θάρσος
καὶ
μιᾷ
γνώμῃ
|
χρησαμένοις, |
σώζειν
θ´
ἡμᾶς
καὶ
σώζεσθαι |
| [4, 79] |
ὑφ´
ἑαυτοῦ
γενομένων,
ἠξίωσεν
ἐλεεινῷ
|
χρησάμενος |
σχήματι
καὶ
μικρᾷ
προσποιήσει
πένθους, |
| [4, 19] |
τῶν
ἀπόρων.
~Ταύτῃ
τῇ
διακοσμήσει
|
χρησάμενος |
τὰς
μὲν
τῶν
στρατιωτῶν
καταγραφὰς |
| [4, 47] |
αὐτοῖς.
~Τοιαύτῃ
καταδρομῇ
τοῦ
Τύρνου
|
χρησαμένου |
καὶ
τῶν
πολλῶν
σφόδρα
κινηθέντων |
| [4, 4] |
νῦν
μὲν
ἀπάτῃ
καὶ
δόλῳ
|
χρησαμένους· |
τούτων
γὰρ
ἐν
τῷ
παρόντι |
| [4, 11] |
τὴν
ἐμαυτοῦ
δύναμιν
ἐγενόμην
ὑμῖν
|
χρήσιμος, |
ἀξιοῦμεν
ὑμᾶς
μίαν
ἡμῖν
δοῦναι |
| [4, 23] |
πολεμεῖν.
χωρὶς
δὲ
τοῦ
κοινῇ
|
χρησίμου |
καὶ
ἰδίᾳ
πολλὰ
ὠφελήσεσθαι
τοὺς |
| [4, 74] |
ὃ
πάντων
οἴομαι
τῶν
εἰρημένων
|
χρησιμώτατον |
ἔσεσθαι
καὶ
τοῦ
μὴ
πολλὰ |
| [4, 62] |
πολλάκις
συνέβη.
οὗτοι
διέμειναν
οἱ
|
χρησμοὶ |
μέχρι
τοῦ
Μαρσικοῦ
κληθέντος
πολέμου |
| [4, 69] |
οἱ
μὲν
οὖν
νεανίσκοι
τοῦ
|
χρησμοῦ |
τὴν
διάνοιαν
ἀγνοήσαντες
συνέθεντο
πρὸς |
| [4, 69] |
μαντεῖον
οἱ
νεανίσκοι
καὶ
τοὺς
|
χρησμοὺς |
ἔλαβον
ὑπὲρ
ὧν
ἐπέμφθησαν,
ἀναθήμασι |
| [4, 62] |
ἐπιχωρία
βύβλους
ἐννέα
μεστὰς
Σιβυλλείων
|
χρησμῶν |
ἀπεμπολῆσαι
θέλουσα.
οὐκ
ἀξιοῦντος
δὲ |
| [4, 62] |
ᾔτει
καὶ
τοὺς
περιόντας
τῶν
|
χρησμῶν |
λαβεῖν.
ἡ
μὲν
οὖν
γυνὴ |
| [4, 62] |
ἡ
πόλις
ἀναλαβοῦσα
τὴν
τῶν
|
χρησμῶν |
προστασίαν
ἄνδρας
τε
τοὺς
ἐπιφανεστάτους |
| [4, 62] |
οὐκ
ἐπιτρέπει
τὰς
ἐπισκέψεις
τῶν
|
χρησμῶν
|
τοῖς
ἀνδράσι
ποιεῖσθαι.
συνελόντι
δ´ |
| [4, 83] |
οὖν
ἀφορμαῖς
εἰς
τὰ
πράγματα
|
χρησόμεθα |
καὶ
ποίαις
συμμαχίαις;
τοῦτο
γὰρ |
| [4, 69] |
καὶ
ὅτε
τῷ
Δελφικῷ
μαντείῳ
|
χρησομένους |
ἀπέστελλε
τοὺς
δύο
τῶν
παίδων |
| [4, 71] |
δύναμιν
αὐτῆς
οὔτ´,
εἰ
γνοίην,
|
χρησομένῳ· |
καὶ
τὸν
κατὰ
τοῦ
τυράννου |
| [4, 47] |
ἀναγκαιοτάτους
ἐσκόπει
μετ´
ἐκείνων,
τίνα
|
χρηστέον |
τοῖς
πράγμασι
τρόπον.
οἱ
μὲν |
| [4, 28] |
καὶ
τυραννικῷ
τὴν
φύσιν
ὄντι
|
χρηστὴ |
καὶ
σώφρων
καὶ
φιλοπάτωρ
συνῆλθε |
| [4, 24] |
μετὰ
τὰς
ἑαυτῶν
τελευτάς,
ἵνα
|
χρηστοὶ |
καλῶνται
νεκροὶ
καὶ
πολλοὶ
ταῖς |
| [4, 24] |
τε
πατρίδα
καὶ
τὴν
ἐλευθερίαν
|
χρηστοῖς |
γενομένοις
περὶ
τοὺς
καταδουλωσαμένους
ἢ |
| [4, 23] |
δούλοις
ἔτι
μείζων
ὑπάρξει
προθυμία
|
χρηστοῖς |
εἶναι
περὶ
τοὺς
δεσπότας,
ἐὰν |
| [4, 47] |
λαβεῖν
τότε
πενθερόν·
εἰ
δὲ
|
χρηστὸν
|
ἐνόμιζεν,
ὅτε
τὴν
θυγατέρα
με |
| [4, 11] |
ἀποκτείναντας
τὸν
βασιλέα
ὑμῶν
ἄνδρα
|
χρηστὸν |
καὶ
φιλόπολιν
καὶ
τηλικοῦτο
διαπραξαμένους |
| [4, 46] |
παρὰ
πονηροῦ
καὶ
ἀνοσίου
τρόπου
|
χρηστόν |
τι
καὶ
φιλάνθρωπον
ἐλπίζειν
καὶ |
| [4, 47] |
ἐμοῦ
σκεπτέον
ἐστὶ
νυνί,
πότερα
|
χρηστὸς |
ἢ
πονηρός
εἰμι·
τουτὶ
γὰρ |
| [4, 23] |
μὴ
ποιεῖν
ἐλευθέρους,
εἰ
δὲ
|
χρηστούς, |
μὴ
περιορᾶν
ὄντας
ἀλλοτρίους·
ἄτοπόν
|
| [4, 83] |
ἐνζεύξομεν,
ὥστ´
ἐκ
πονηρῶν
γενέσθαι
|
χρηστούς· |
ὅμηρα
γὰρ
αὐτῶν
ἔχομεν
ἐν |
| [4, 35] |
τὸ
γὰρ
πεῖσον
αὐτοὺς
εἶναι
|
χρηστοὺς |
οὐ
πεφύκασι
φέρειν
οἱ
λόγοι. |
| [4, 45] |
ἀναφέροντος
αἰτίας
τὸν
τοῦ
Ταρκυνίου
|
χρονισμὸν |
ἀναβάλλεσθαι
τ´
ἀξιοῦντος
τὸν
σύλλογον |
| [4, 46] |
συλλόγου
μικρά
θ´
ὑπὲρ
τοῦ
|
χρονισμοῦ |
προειπὼν
ὑπὲρ
τῆς
ἡγεμονίας
εὐθὺς |
| [4, 26] |
ἄξουσιν,
ἐν
οἷς
ἂν
ὁρίσωσι
|
χρόνοις, |
καί,
εἴ
τι
γένοιτο
πρόσκρουσμα
|
| [4, 21] |
δὲ
τοῖς
καθ´
ἡμᾶς
κεκίνηται
|
χρόνοις |
καὶ
μεταβέβληκεν
εἰς
τὸ
δημοτικώτερον, |
| [4, 40] |
οὕτως.
ἐν
γὰρ
τοῖς
πρότερον
|
χρόνοις, |
ὁπότε
βασιλεὺς
ἀποθάνοι,
τὴν
μὲν |
| [4, 24] |
οὐκ
ἐν
τοῖς
καθ´
ἡμᾶς
|
χρόνοις |
οὕτω
ταῦτ´
ἔχει,
ἀλλ´
εἰς |
| [4, 2] |
τὸν
Τύλλιον
ἐν
τοῖς
καθήκουσι
|
χρόνοις. |
τοῦτο
τὸ
μύθευμα
οὐ
πάνυ |
| [4, 1] |
περὶ
τὴν
ἄνθρωπον
οὐ
πολλοῖς
|
χρόνοις |
ὕστερον
ἐλευθέραν
αὐτὴν
ἀφίησι
καὶ |
| [4, 35] |
ὧν
οὐδέτερον
ἐποίησας,
ἀλλὰ
τοσούτοις
|
χρόνοις |
ὕστερον
ὥσπερ
ἐκ
μακρᾶς
ἀνανήψας |
| [4, 60] |
δ´
ὡς
ἤκουσε
μικρὸν
ἐπισχὼν
|
χρόνον, |
Ἀκούσατ´,
ἔφησεν,
ἄνδρες
Ῥωμαῖοι·
τὸ |
| [4, 9] |
τῆς
δικαιοσύνης
καὶ
αὐτὸς
οὐδένα
|
χρόνον |
ἀνήσω
τῆς
ἁπάντων
προνοούμενος
ἰσηγορίας. |
| [4, 78] |
μαλακισθῶμεν,
ἐξέσται.
εἰ
μὲν
οὖν
|
χρόνον |
εἶχον,
ὅσον
ἐβουλόμην,
ἢ
πρὸς |
| [4, 9] |
ὅσον
μὲν
οὖν
αὐτὸς
ἔζη
|
χρόνον, |
ἐκείνῳ
προσῆκεν
ὑμᾶς
τὰς
ὑπὲρ
|
| [4, 7] |
ὥστ´
εἰ
κατ´
ἐκεῖνον
τὸν
|
χρόνον |
ἑκτακαιεικοσαέτης
ἦν,
ὅτ´
ἀπεστερεῖτο
τῆς |
| [4, 39] |
ὁποσονοῦν
ταύτης
τῆς
ἡμέρας
περιγένηται
|
χρόνον· |
ἐπίστασαι
δ´,
ὡς
εὔνουν
ἐστὶν
|
| [4, 43] |
δὲ
κἀκείνοις
οὐ
μετὰ
πολὺν
|
χρόνον |
ἔτι
πλείω
τὰ
χαλεπά.
τούς |
| [4, 68] |
διέμεινεν
ἅπαντα
τὸν
ἐξ
ἐκείνου
|
χρόνον, |
ἕως
{οὗ}
τὸν
ἐπιτήδειον
ἔδοξε |
| [4, 75] |
τῆς
Ῥωμαίων
εἰργομένους
τὸν
ἀεὶ
|
χρόνον |
καὶ
γένος
τὸ
ἐξ
αὐτῶν· |
| [4, 25] |
τ´
ἀπολαύουσι
καὶ
ἐπὶ
μήκιστον
|
χρόνον |
καρποῦνται
τὰς
ὠφελείας,
πάντων
μάλιστα |
| [4, 38] |
βουλῆς,
ᾗ
μάλιστα
ἐπεποίθει,
γενέσθαι,
|
χρόνον |
μέν
τινα
διέτριβε
κατ´
οἰκίαν |
| [4, 51] |
ἦν
ἰσόρροπος
αὐτοῖς
ἐπὶ
πολὺν
|
χρόνον |
ὁ
ἀγών·
οἱ
δὲ
προαποσταλέντες |
| [4, 31] |
με
καὶ
τοσοῦτον
ἤδη
κατέχεις
|
χρόνον, |
οὐκ
ἐκ
τοῦ
δικαίου
λαβών· |
| [4, 49] |
τοῦ
δὲ
μένειν
εἰς
ἅπαντα
|
χρόνον |
τὰ
συγκείμενα
ταῖς
πόλεσι
πρόνοιαν
|
| [4, 62] |
κατέκαυσε·
καὶ
μετ´
οὐ
πολὺν
|
χρόνον
|
τὰς
λοιπὰς
ἓξ
ἐνέγκασα
τῆς |
| [4, 29] |
ἐν
ἰδιώτῃ
βίῳ
τοσοῦτον
διεζήσαμεν
|
χρόνον. |
τί
οὖν
οὐκ
ἐπανορθούμεθα
τὸ |
| [4, 66] |
τρόπον
καὶ
μὴ
πολὺν
ποίει
|
χρόνον |
τὸν
διὰ
μέσου.
~Ταχείᾳ
δὲ |
| [4, 40] |
ἔργοις
αὐτοῦ
παρὰ
πάντα
τὸν
|
χρόνον |
ὑπάρχει
τυγχάνειν.
ἐδήλωσε
δέ
τι |
| [4, 76] |
ὕπατοι
δ´
ὑφ´
Ἑλλήνων
ἀνὰ
|
χρόνον |
ὠνομάσθησαν
ἐπὶ
τοῦ
μεγέθους
τῆς |
| [4, 50] |
καὶ
πολὺν
ἀντέσχον
τῇ
ταλαιπωρίᾳ
|
χρόνον· |
ὡς
δ´
ὑπέλειπεν
αὐτοὺς
τἀπιτήδεια, |
| [4, 8] |
ἐκόσμει,
καὶ
τὸν
ἐξ
ἐκείνου
|
χρόνον |
ὡς
ἐπίτροπος
ὢν
τῶν
ἐκ |
| [4, 74] |
φύεται
τυραννίς·
ἀλλ´
εἰς
ἐνιαύσιον
|
χρόνον, |
ὡς
παρ´
Ἀθηναίοις
γίνεται,
τὸ |
| [4, 9] |
παρὰ
πάντα
τὸν
τοῦ
βίου
|
χρόνον
|
ὥσπερ
ἐξ
αὑτοῦ
γεγονότα
τιμῶν |
| [4, 26] |
τρόπον,
ἔταξεν.
ἵνα
δὲ
μηδεὶς
|
χρόνος |
αὐτοὺς
ἀφανίσῃ,
στήλην
κατασκευάσας
χαλκῆν |
| [4, 7] |
δόξας,
καὶ
ὁ
τοῦ
βίου
|
χρόνος |
αὐτῷ
πλείων
ἀναφαίνεται
τῶν
ἑκατὸν |
| [4, 34] |
καὶ
νῦν
ὑπαρχούσης
ἐξουσίας
ὁ
|
χρόνος, |
ἐν
ᾧ
τετταρακονταετεῖ
γεγονότι
Ῥωμαίων |
| [4, 45] |
δὲ
πολὺς
ἐγένετο
καθημένοις
ὁ
|
χρόνος |
καὶ
ἐδόκει
τοῖς
πλείοσιν
ὕβρις |
| [4, 64] |
λοιποὶ
συγγραφεῖς
παραδεδώκασιν·
ὁ
γὰρ
|
χρόνος
|
ταύτην
μοι
τὴν
ὑπόληψιν
βεβαιοῖ. |
| [4, 6] |
γὰρ
οὐκέτι
κυΐσκεται
τούτου
τοῦ
|
χρόνου |
γυνή,
ἀλλ´
ἔστιν
οὗτος
αὐτὸς |
| [4, 23] |
μακαρίων
μέχρι
τίνος
αὐτῷ
παρέσται
|
χρόνου. |
ἠξίου
τ´
αὐτοὺς
σκοπεῖν,
ὅσαι |
| [4, 61] |
εὕρετε.
ἐξ
ἐκείνου
καλεῖται
τοῦ
|
χρόνου |
Καπιτωλῖνος
ὁ
λόφος
ἐπὶ
τῆς |
| [4, 58] |
δεῖμα
περὶ
τοῦ
μέλλοντος
ὑπάρχῃ
|
χρόνου |
μηδ´
ἐνδοιάζωσιν,
εἰ
βέβαια
ταῦτα |
| [4, 77] |
καὶ
μέχρι
τοῦ
παρόντος
διασέσωκε
|
χρόνου· |
νῦν
δ´
αὐτὸ
πρῶτον,
ἥκει |
| [4, 4] |
υἱὸς
οὐ
πρὸ
πολλοῦ
τετελευτηκὼς
|
χρόνου, |
παιδία
δ´
ἐξ
ἐκείνου
δύο |
| [4, 60] |
παρόν·
ἔσται
δ´
ὑμῖν
ὀλίγου
|
χρόνου |
παρελθεῖν
πρὸς
αὐτόν.
ἐν
ᾧ |
| [4, 81] |
τῶν
συμφορῶν,
καὶ
μέχρι
τίνος
|
χρόνου |
ταῦτα
πάσχοντες
ὑπομενοῦμεν,
καὶ
πότε
|
| [4, 30] |
δ´
οὐ
πολλοῦ
μετὰ
ταῦτα
|
χρόνου |
τοῖς
αὐτοῖς
πάθεσιν
ἀποθνήσκουσιν
ἥ |
| [4, 30] |
καὶ
κατ´
ἐκείνους
περιεῖναι
τοὺς
|
χρόνους. |
ἐδείχθη
γὰρ
ἐν
ἀρχαῖς
ἑβδομηκοστὸν |
| [4, 25] |
καὶ
τέκνοις
κατὰ
τοὺς
ἀποδειχθέντας
|
χρόνους
|
συνέθυόν
τε
καὶ
συνεπανηγύριζον
καὶ |
| [4, 10] |
κατέχοντας
αὐτὴν
ἐν
ὡρισμένῳ
τινὶ
|
χρόνῳ, |
καὶ
τοὺς
οὐδένα
κλῆρον
ἔχοντας |
| [4, 6] |
μὲν
γὰρ
οὐκ
ἂν
εἴη
|
χρόνῳ
|
παραγεγονώς,
εἴγε
δὴ
κατὰ
τὸν |
| [4, 84] |
κατὰ
πόλιν
ἐν
τῷ
τότε
|
χρόνῳ
|
πραχθέντα
τοιαῦτ´
ἦν.
~Βασιλεὺς
δὲ |
| [4, 52] |
πόλεμος
ἐκ
τῶν
ὁμόρων
ἀνέστη
|
χρόνῳ |
τε
μακρός·
ἔτη
γὰρ
ἑπτὰ |
| [4, 30] |
αὐτοῦ
περὶ
τὴν
ἐξέτασιν
τῶν
|
χρόνων |
ἐλέγχειν.
ἐπὶ
γὰρ
τῆς
Ἀρροῦντος |
| [4, 49] |
θυσίας
μέχρι
τῶν
καθ´
ἡμᾶς
|
χρόνων |
ἐπιτελοῦσι
Ῥωμαῖοι
Λατίνας
καλοῦντες,
καὶ |
| [4, 22] |
καθαρμὸν
ἕως
τῶν
κατ´
ἐμὲ
|
χρόνων |
Ῥωμαῖοι
καθαίρονται
μετὰ
τὴν
συντέλειαν |
| [4, 22] |
καὶ
μέχρι
τῶν
καθ´
ἡμᾶς
|
χρόνων |
ταττόμενον
διατελεῖ
τὸ
ἐξελευθερικὸν
φῦλον, |
| [4, 23] |
καὶ
μέχρι
τῶν
καθ´
ἡμᾶς
|
χρόνων |
ὡς
ἕν
τι
τῶν
ἱερῶν |
| [4, 69] |
διατρήσας
αὐτὴν
ὅλην
ὥσπερ
αὐλὸν
|
χρυσῆν |
ῥάβδον
ἐνέθηκεν
οὐδενὸς
ἐπισταμένου·
μετὰ |
| [4, 62] |
τρεῖς
ἐνέγκασα
τὸ
ἴσον
ᾔτει
|
χρυσίον. |
θαυμάσας
δὴ
τὸ
βούλημα
τῆς |
| [4, 62] |
ἐκέλευσαν
ἀπαριθμῆσαι
τῇ
γυναικὶ
τὸ
|
χρυσίον, |
ὅσον
ᾔτει
καὶ
τοὺς
περιόντας |
| [4, 55] |
πατρὸς
ἀπόστασιν,
ἀργύριόν
τε
καὶ
|
χρυσίον |
πολὺ
κομίζων·
ἐπισυνέρρεόν
τ´
αὐτῷ |
| [4, 50] |
ἀγρῶν
ἐφῆκεν·
ἄργυρον
δὲ
καὶ
|
χρυσόν, |
ὅσος
εὑρέθη,
συναγαγὼν
εἰς
ἓν |
| [4, 50] |
ὁ
καταληφθεὶς
ἄργυρός
τε
καὶ
|
χρυσὸς |
ἦν,
ὥστε
τῶν
μὲν
στρατιωτῶν |
| [4, 74] |
στεφάνους
καὶ
τὰς
ἁλουργεῖς
καὶ
|
χρυσοσήμους |
ἀμπεχόνας,
πλὴν
εἰ
μὴ
κατὰ |
| [4, 74] |
σκῆπτρα
ταυτὶ
λέγω
καὶ
τοὺς
|
χρυσοῦς |
στεφάνους
καὶ
τὰς
ἁλουργεῖς
καὶ |
| [4, 26] |
χρῆμα
πολλαὶ
πόλεις
μιᾷ
γνώμῃ
|
χρώμεναι, |
αἰσχρὰ
δ´
ὄψις
συγγενῶν
ἀλλήλαις |
| [4, 23] |
πάντας
τοὺς
πολέμους
οἰκείοις
ὅπλοις
|
χρωμένη, |
καὶ
μὴ
ξενικοῖς
στρατεύμασι
καταμισθοφοροῦσα |
| [4, 78] |
λαβών,
καλῶς
αὐτῇ
καὶ
βασιλικῶς
|
χρώμενον, |
ἀλλ´
ὑπερβεβληκότα
πάντας
ὕβρει
τε |
| [4, 31] |
καὶ
τὴν
βασιλείαν
ἀποδεδωκέναι
παραδείγμασι
|
χρώμενον |
τοῖς
τῶν
καλῶν
καὶ
ἀγαθῶν |
| [4, 36] |
ὡς
πατὴρ
πρᾷος
υἱοῖς
αὐτοῦ
|
χρώμενος; |
ὅς
γε
καὶ
τὴν
ἐξουσίαν, |
| [4, 62] |
ἱερὸν
ὡς
τὰ
Σιβύλλεια
θέσφατα.
|
χρῶνται |
δ´
αὐτοῖς,
ὅταν
ἡ
βουλὴ |
| [4, 59] |
θεοὺς
ἔμελλεν,
ἀναλήμμασί
τε
καὶ
|
χώμασι |
μεγάλοις
ἐξειργάσατο,
καθάπερ
ἔφην
ἐν |
| [4, 16] |
νεωτέροις
καὶ
δέκα
τοῖς
πρεσβυτέροις.
|
χώρα |
δὲ
καὶ
στάσις
ἦν
τούτων |
| [4, 13] |
οὕτω
συνύφανται
τὸ
ἄστυ
τῇ
|
χώρᾳ |
καὶ
εἰς
ἄπειρον
ἐκμηκυνομένης
πόλεως |
| [4, 15] |
βαρύνωνται.
~Διεῖλε
δὲ
καὶ
τὴν
|
χώραν |
ἅπασαν,
ὡς
μὲν
Φάβιός
φησιν, |
| [4, 16] |
φυλάττειν.
αὕτη
πρώτη
σύνταξις
ἦν·
|
χώραν |
δὲ
κατεῖχεν
ἐν
τοῖς
πολέμοις |
| [4, 55] |
πατρὸς
ἀποστάτης
συνεχῶς
ἐπὶ
τὴν
|
χώραν |
ἐξιὼν
καὶ
πολλὰς
περιβαλλόμενος
ὠφελείας· |
| [4, 53] |
καὶ
πολλοὺς
καταβαλόντες
ἀδεῶς
τὴν
|
χώραν |
ἐπόρθουν,
πολλάκις
δ´
οἱ
Ῥωμαῖοι |
| [4, 76] |
τ´
ἄρχουσι
καὶ
τὴν
ἀνωτάτω
|
χώραν |
ἔχουσι.
τὸ
γὰρ
ὑπερέχον
καὶ
|
| [4, 84] |
πόλιν
τε
τὴν
Ῥωμαίων
καὶ
|
χώραν, |
ὅσης
ἄρχουσι
Ῥωμαῖοι,
καὶ
γένος |
| [4, 13] |
τὴν
ἀρχὴν
διένειμε
τὴν
δημοσίαν
|
χώραν |
τοῖς
θητεύουσι
Ῥωμαίων·
ἔπειτα
τοὺς |
| [4, 52] |
πολλὰς
ἐξόδους
ἐπὶ
τὴν
Οὐολούσκων
|
χώραν |
τοτὲ
μὲν
ἁπάσῃ
τῇ
δυνάμει, |
| [4, 54] |
τούτων
γινομένων
ἠναγκάζοντο
ἀμφότεροι
τῆς
|
χώρας |
ὅσα
ἦν
ἐρυμνὰ
τειχίζοντες
φρουρὰν |
| [4, 15] |
πόλεως
φυλῇ
ἢ
πάγῳ
τῆς
|
χώρας |
προστιθέντας·
τῷ
δὲ
μὴ
τιμησαμένῳ |
| [4, 75] |
τῇ
γυναικὶ
πόλεώς
τε
καὶ
|
χώρας |
τῆς
Ῥωμαίων
εἰργομένους
τὸν
ἀεὶ |
| [4, 27] |
καὶ
Ταρκυνιήτας
καὶ
Οὐιεντανούς,
ἀφαιρέσει
|
χώρας |
τιμωρησάμενος,
ἣν
κατεκληρούχησε
Ῥωμαίων
τοῖς |
| [4, 38] |
τοὺς
λόγους
ἐπὶ
τὰ
ἔργα
|
χωρεῖν
|
διαλλαγὰς
πρῶτον
εὑρόμενον
διὰ
φίλων |
| [4, 83] |
ἔχοντες
ὑπὲρ
τῶν
μελλόντων
ἐλπίδας
|
χωρεῖτε |
πρὸς
τὸν
ἀγῶνα,
κάλλιστον
ὧν |
| [4, 50] |
τοὺς
ἀγροὺς
καὶ
τοὺς
ὁμόσε
|
χωρήσαντας
|
μάχῃ
νικήσας
ἐπὶ
τοὺς
καλουμένους |
| [4, 9] |
πρώτη
πεῖρα
τοῖς
ἐχθροῖς
αὐτῶν
|
χωρήσει |
κατὰ
νοῦν,
καὶ
ἐκ
τῆς |
| [4, 4] |
ὅταν
δὲ
τὰ
πρῶτα
ἡμῖν
|
χωρήσῃ |
κατὰ
νοῦν,
τότε
καὶ
ἐκ |
| [4, 35] |
ταῦτα
πάντ´
ἀφῶ
καὶ
ὁμόσε
|
χωρήσω |
τοῖς
σοῖς
λόγοις,
εἴ
σε |
| [4, 82] |
ἡμῖν
ἐλλείψοντος,
ἐὰν
ἐκ
προθυμίας
|
χωρήσωμεν
|
ἐπὶ
τὰ
ἔργα,
οὐ
σωμάτων, |
| [4, 55] |
τε
λείαν
ἄφθονον
καὶ
τὰ
|
χωρία |
ἀφύλακτα,
καὶ
τοὺς
ἀπολουμένους
ὑπ´ |
| [4, 13] |
τὰ
περὶ
τὴν
πόλιν
οἰκούμενα
|
χωρία, |
πολλὰ
ὄντα
καὶ
μεγάλα,
γυμνὰ |
| [4, 15] |
πάσας
γενέσθαι
λέγει
καὶ
οὐ
|
χωρίζει |
τῶν
μοιρῶν
τὸν
ἀριθμόν.
διελὼν |
| [4, 50] |
ὅσος
εὑρέθη,
συναγαγὼν
εἰς
ἓν
|
χωρίον
|
καὶ
τὴν
δεκάτην
ἐξελόμενος
εἰς |
| [4, 51] |
χάρακα
μετέωρον
ὀλίγον
τὸ
μεταξὺ
|
χωρίον |
καταλιπών.
δόξαν
δὲ
τοῖς
ἡγεμόσι |
| [4, 61] |
εὐθείας
καὶ
καθ´
ἓν
ἕκαστον
|
χωρίον |
ποιουμένου
τὰς
ὑπὲρ
τῆς
εὑρέσεως
|
| [4, 54] |
ὑψηλότερον
καὶ
πύργοις
διαλαβὼν
τὸ
|
χωρίον |
πυκνοτέροις·
κατὰ
τοῦτο
γὰρ
ἐδόκει |
| [4, 23] |
πρὸς
πάντας
ἀνθρώπους
ἀναγκασθῇ
πολεμεῖν.
|
χωρὶς
|
δὲ
τοῦ
κοινῇ
χρησίμου
καὶ |
| [4, 80] |
ἄλλων
σημείων
καλῶν
γενομένων,
ὧν
|
χωρὶς |
οὐδὲν
ἂν
γένοιτο
τῆς
ἀνθρωπίνης |
| [4, 62] |
καὶ
δημοσίους
αὐτοῖς
παρακαθίστησιν,
ὧν
|
χωρὶς |
οὐκ
ἐπιτρέπει
τὰς
ἐπισκέψεις
τῶν |
| [4, 57] |
καὶ
τοῖς
συλλαβομένοις
τοῦ
ἔργου
|
χωρὶς |
τῶν
ἄλλων
μισθῶν,
οὓς
πρότερον |
| [4, 15] |
γένοιτο
ἐπὶ
τὰ
ὅπλα
τοὺς
|
χωρίτας |
καλεῖν
ἢ
χρημάτων
εἰσφορὰς
κατ´ |
| [4, 63] |
ἐκ
ταὐτομάτου,
χειμασάντων
ἐν
τῷ
|
χωρίῳ |
τῶν
στρατιωτῶν
καὶ
κατασκευασαμένων
τὸ |
| [4, 4] |
καὶ
μεθ´
ὅπλων
αὐτοῖς
ὁμόσε
|
χωροῦντας, |
ἐὰν
ἄρα
καὶ
τούτων
δέῃ. |
| [4, 52] |
τῶν
πλείστων
αὐτῷ
κατὰ
νοῦν
|
χωρούντων |
πόλεμος
ἐκ
τῶν
ὁμόρων
ἀνέστη |