HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Denys d'Halicarnasse, Les Antiquités romaines, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique)


χ  =  122 formes différentes pour 256 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[4, 12]   παρὰ τοῦ δημοτικοῦ πλήθους πολλὰ  χαίρειν   τῇ βουλῇ φράσας, ἣν οὐκ
[4, 73]   δὲ παρακολουθεῖν εἴωθε ταῖς μοναρχίαις  χαλεπά,   ἐξ ὧν εἰς τυραννικὴν ὠμότητα
[4, 43]   πολὺν χρόνον ἔτι πλείω τὰ  χαλεπά.   τούς τε γὰρ νόμους τοὺς
[4, 28]   δαίμονα περιῆν· τῇ δὲ παντόλμῳ  χαλεπαίνειν   καὶ ἀπαλλαγῆναι ζητεῖν ἀπὸ τοῦ
[4, 74]   βίου τοὺς αὐτοὺς ἐᾶν ἄρχειν·  χαλεπὴ   γὰρ ἅπασιν ἀόριστος ἀρχὴ καὶ
[4, 73]   οὖσαν καὶ πρεπωδεστάτην τῶν πολιτειῶν.  ~Χαλεπῆς   δὲ καὶ δυσκρίτου τῆς αἱρέσεως
[4, 52]   ἑπτὰ συνεχῶς ἐπολεμήθη· καὶ παθήμασι  χαλεποῖς   καὶ ἀπροσδοκήτοις μέγας. ἀφ´ ὧν
[4, 41]   δὴ τύραννος, βαρύς τε καὶ  χαλεπὸς   ὀργὴν καὶ φοβερὸς μᾶλλον
[4, 10]   καθιστάμενος. ταῦτα δ´ αὐτοῦ πολιτευομένου  χαλεπῶς   ἔφερον οἱ πατρίκιοι καταλυομένην τὴν
[4, 8]   καθ´ ἡδονάς, ἀλλ´ ἠγανάκτουν καὶ  χαλεπῶς   ἔφερον οὐκ ἀξιοῦντες αὐτὸν ἑαυτῷ
[4, 69]   ὑφ´ ἧς πολλὰ διεφθάρη σώματα,  χαλεπωτάτη   δὲ καὶ δυσίατος εἰς τὰς
[4, 46]   παρῄνει τε τέως οὔπω τὸν  χαλινὸν   εἰλήφασι {τῆς δουλείας} περὶ τοῦ
[4, 27]   τοὺς οὐκ ἀξιοῦντας ἄρχεσθαι τὸν  χαλινὸν   ἑκόντας λαβεῖν. εἰκοστῷ δ´ οὖν
[4, 16]   Ἀργολικὰς καὶ δόρατα καὶ κράνη  χάλκεα   καὶ θώρακας καὶ κνημῖδας καὶ
[4, 26]   χρόνος αὐτοὺς ἀφανίσῃ, στήλην κατασκευάσας  χαλκῆν   ἔγραψεν ἐν ταύτῃ τά τε
[4, 44]   τοῖς ταῦτα πράττουσι χειροτέχναις ὑπηρετοῦντες  χαλκοτύποι   τε καὶ τέκτονες καὶ λιθουργοὶ
[4, 56]   ὑπερέχοντας τῶν σταχύων ἀποθραύων ἐρρίπτει  χαμαὶ   διδάσκων, ὅτι δεῖ τῶν ἀστῶν
[4, 51]   μὲν Ἠρήτου πλησίον θεμένη τὸν  χάρακα,   δὲ περὶ Φιδήνην· καὶ
[4, 51]   Ἠρήτῳ κατεστρατοπεδευκότας καὶ τίθεται τὸν  χάρακα   μετέωρον ὀλίγον τὸ μεταξὺ χωρίον
[4, 51]   οὐδ´ οἱ καταλειφθέντες ἐπὶ τοῦ  χάρακος,   ἀλλὰ καὶ τὸ ἔρυμα ἑάλω
[4, 52]   δὲ κἀκεῖνοι προεξεληλυθότες ἐκ τοῦ  χάρακος   καὶ ἤδη ὄντες ἐν ὁδῷ·
[4, 51]   γενέσθαι συντάξας προῆγεν ἐκ τοῦ  χάρακος   ὡς εἰς μάχην· καὶ οἱ
[4, 26]   Ἀρτέμιδος ἱερῷ κειμένη γραμμάτων ἔχουσα  χαρακτῆρας   {Ἑλληνικῶν} οἷς τὸ παλαιὸν
[4, 37]   Τύλλιον πληθὺς ἅπασα μετὰ  χαρᾶς   καὶ κρότου καὶ πολλῆς εὐφημίας
[4, 14]   μέγα τι καὶ σεμνὸν ἐχούσῃ  χαριέστεροι   γίνωνται περὶ τοὺς δεσπότας καὶ
[4, 58]   τούτοις τὴν Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν ἅπασι  χαρίζεσθαι,   οὐ δι´ εὔνοιαν τὴν πρὸς
[4, 6]   ἀλλοτρίῳ καὶ ἐκ δούλης γεγονότι  χαρίζεσθαι·   οὔτ´ ἂν αὐτοὶ τῆς πατρῴας
[4, 66]   μοι ταύτην πρῶτον αἰτουμένῃ τὴν  χάριν·   κάλεσον ὅσους δύνασαι πλείστους φίλους
[4, 29]   τις ἀδικεῖν ὀκνῇ, βασιλείας γε  χάριν   οὐ νέμεσις ἅπαντα τολμᾶν. ~Τοιαῦτα
[4, 32]   ἀπόκριναί μοι, Τύλλιε, τίνος αἰτίας  χάριν   οὐκ ἀξιοῖς με τῶν τοῦ
[4, 9]   ὑμᾶς αὐτὸς ἀγαθὰ καὶ ὧν  χάριν   τὴν ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ἀκούσατέ μου.
[4, 83]   ἔσται παρὰ τοῖς τυράννοις, οὐ  χάρις,   οὐχ ἕτερόν τι τῶν βιαζομένων
[4, 66]   πάτερ, οὐκ εἰς μακράν·  χάρισαι   δέ μοι ταύτην πρῶτον αἰτουμένῃ
[4, 65]   Εἰ μὲν γὰρ ὑπομενεῖς, ἔφη,  χαρίσασθαί   μοι, γυναῖκά σε ποιήσομαι καὶ
[4, 9]   τοὺς ὀρφανούς, οἷς τοσαύτας ὀφείλω  χάριτας;   ἀλλ´ οὔτε τὴν ἐμαυτοῦ προδώσω
[4, 9]   ὑμᾶς τὰς ὑπὲρ τῶν εὐεργεσιῶν  χάριτας   εἰδέναι, ἐπειδὴ δὲ τετελεύτηκε τὸν
[4, 23]   ταῖς ἄλλαις πολιτικαῖς χρείαις τὰς  χάριτας,   ἐν οἷς μάλιστα δέονται πράγμασι,
[4, 24]   ταύτας φέρονται παρ´ αὐτῶν τὰς  χάριτας·   οἱ δ´ ἵνα τὸν δημοσίᾳ
[4, 12]   ἀλλὰ πολλὰς αὐτοῖς εἰδέναι φήσας  χάριτας,   ὅτι μέμνηνται τῶν εὐεργεσιῶν, καὶ
[4, 9]   τὰς ἀντὶ τούτων ὀφειλομένας ἐμοὶ  χάριτας   τοῖς παιδίοις ἀποδοῦναι τούτοις. οὐ
[4, 9]   ἀναιδεστάτους ὥσπερ νῦν κρατεῖν οὔτε  χάριτι   λαβόντας οὔτ´ ὠνῇ κτησαμένους, ἀλλὰ
[4, 23]   δεδουλευκότας ἀναξίους ἡγεῖσθαι ταύτης τῆς  χάριτος·   φρονήσει τε διαφέρειν οἰομένους τῶν
[4, 63]   κατὰ προαίρεσεν, ἀλλ´ ἐκ ταὐτομάτου,  χειμασάντων   ἐν τῷ χωρίῳ τῶν στρατιωτῶν
[4, 55]   φεύγειν τὴν τυραννίδα σκηπτόμενοι, καὶ  χεὶρ   ἤδη περὶ αὐτὸν ἦν καρτερά.
[4, 5]   διετέλει. δὲ Τύλλιος ἰσχυρὰν  χεῖρα   περὶ αὑτὸν ἔχων καὶ τοὺς
[4, 70]   τὴν ἀναίρεσιν αὐτῆς διηγουμένου τὰς  χεῖρας   ἀνατείνας εἰς τὸν οὐρανὸν εἶπεν·
[4, 81]   ἔσται τότε, τί δ´ οὐ  χεῖρον;   τρεῖς γὰρ ἐξ ἑνὸς Ταρκυνίους
[4, 2]   δὴ καὶ τὰ μαντικὰ οὐδενὸς  χεῖρον   Τυρρηνῶν ἐπισταμένην εἰπεῖν πρὸς αὐτόν,
[4, 66]   περιιδεῖν τὴν σεαυτοῦ θυγατέρα θανάτου  χείρονα   παθοῦσαν. Θαυμάσαντος δ´ αὐτοῦ καὶ
[4, 73]   τὴν κρείττονα πολιτείαν ἀντὶ τῆς  χείρονος   ἑλέσθαι, εἰ δή τις ἄρα
[4, 37]   μὲν οὖν δείσας τὴν ἐκ  χειρὸς   δίκην ὁρμῆς ἤδη γινομένης τῶν
[4, 17]   πολέμου. προσέκειντο δ´ οἱ μὲν  χειροτέχναι   τοῖς τὸ δεύτερον ἔχουσι τίμημα
[4, 18]   εἴκοσι καὶ δύο σὺν τοῖς  χειροτέχναις·   τὴν δὲ τρίτην εἴκοσι· τὴν
[4, 44]   ἐγείροντες, καὶ τοῖς ταῦτα πράττουσι  χειροτέχναις   ὑπηρετοῦντες χαλκοτύποι τε καὶ τέκτονες
[4, 82]   ἡμεῖς δ´ ἄνδρες γενόμενοι γυναικῶν  χείρους   ἀρετῇ γενησόμεθα; καὶ σοὶ μέν,
[4, 3]   λόγῳ τὰ βουλευθέντα ἐξενεγκεῖν οὐδενὸς  χείρων   ἁπάσαις θ´ ἁρμόσαι ταῖς τύχαις
[4, 4]   ἀνὴρ οὐκ ἀφῆκεν ἐκ τῶν  χειρῶν   τὸν καιρόν. δὲ συγκατασκευάσασα
[4, 83]   βωμοὺς μιαίνει Ταρκύνιος ταῖς αἱμοφύρτοις  χερσὶ   καὶ παντὸς ἐμφυλίου γεμούσαις ἄγους
[4, 83]   καὶ γνώμαις καὶ λόγοις καὶ  χερσὶ   καὶ ψυχαῖς, καὶ πάσχειν ἕτοιμοι
[4, 63]   ἔκειτο ἐν καλῷ· ἔστι δὲ  χερσονησοειδὴς   σκόπελος ὑψηλὸς ἐπιεικῶς ἐπὶ τοῦ
[4, 22]   φέρεται γράμμασιν, ἐπὶ μυριάσιν ὀκτὼ  χιλιάδες   πέντε τριακοσίων ἀποδέουσαι. ἐποιήσατο δὲ
[4, 19]   στρατευομένων καὶ εἰς τὰς ἄλλας  χορηγίας   τὰς πολεμικὰς ἐπιτελεσθησομένην συμμετρησάμενος, ὁπόση
[4, 9]   τούτους οὐκ ἐάσω πρὸς τὰ  χρέα   ἀπάγεσθαι καὶ νόμον θήσομαι μηδένα
[4, 9]   ὅσοι μὲν ὑμῶν ὀφείλοντες ἤδη  χρέα   διὰ πενίαν ἀδύνατοί εἰσιν ἀποδοῦναι,
[4, 9]   ἐμαυτοῦ χρημάτων δίδωμι διαλύσασθαι τὰ  χρέα.   ὅσοι δ´ ἂν μετὰ ταῦτα
[4, 10]   ὁρώντων ἀπηρίθμει τοῖς δανεισταῖς τὰ  χρέα.   ταῦτα διαπραξάμενος ἐξέθηκεν ἐν φανερῷ
[4, 31]   ἄπορον καὶ πρὸς καταδίκας  χρέα   τὴν ἐπιτιμίαν ἀπολωλεκὸς φῦλον,
[4, 11]   τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῆναι πρὸς τὰ  χρέα   ὑπ´ αὐτῶν ἀχθέντας· οἱ δὲ
[4, 15]   βίος αὐτῶν ἦν· καὶ ὁπότε  χρεία   γένοιτο ἐπὶ τὰ ὅπλα τοὺς
[4, 44]   ἀφεστῶτες ἐπὶ ταῖς δημοσίαις κατείχοντο  χρείαις.   περὶ ταῦτα δὴ τὰ ἔργα
[4, 23]   ψηφοφορίαις καὶ ταῖς ἄλλαις πολιτικαῖς  χρείαις   τὰς χάριτας, ἐν οἷς μάλιστα
[4, 14]   τὰ στρατιωτικὰ καὶ τὰς ἄλλας  χρείας,   ἃς ἕκαστον ἔδει τῷ κοινῷ
[4, 44]   ἑαυτῷ καὶ εἰς τὰς πολεμικὰς  χρείας   ἐπιτήδειον, τὸ λοιπὸν ἠνάγκασεν ἐργάζεσθαι
[4, 64]   εἰς πόλιν, ἐκαλεῖτο Κολλάτεια,  χρείας   τινὰς ὑπηρετήσων στρατιωτικὰς παρ´ ἀνδρὶ
[4, 63]   μοῖραν, οὐκ ἴσχυσε νικῆσαι τὸ  χρεών,   ἀλλ´ ἐπιθεμένων αὐτῷ τῶν πατρικίων
[4, 60]   ὑπ´ αὐτοῦ, συγγνούς, ὅτι τὸ  χρεὼν   οὐκ ἔνεστι μετατεθῆναι, διελεῖται τὸ
[4, 83]   ἂν δαίμων καὶ τὸ  χρεὼν   φέρῃ. μαντεύομαι δὲ καλοῖς ἐγχειρήμασιν
[4, 26]   ταῦτα διεξελθὼν ἐδίδασκεν αὐτούς, ὡς  χρὴ   Λατίνους μὲν τῶν προσοίκων ἄρχειν
[4, 81]   ἀκριβοῖ τὴν τυραννικὴν κακίαν, ποδαποὺς  χρὴ   νομίζειν ἔσεσθαι τοὺς ἐξ ἐκείνου
[4, 85]   διερωτήσαντες κατὰ λόχους, τι  χρὴ   ποιεῖν, ἐπειδὴ πᾶσιν ἐφάνη κύρια
[4, 56]   ἦν, δηλώσοντα καὶ πευσόμενον, τί  χρὴ   ποιεῖν. δὲ Ταρκύνιος οὐδὲ
[4, 62]   διηγησάμενος αὐτοῖς τὸ πρᾶγμα, τί  χρὴ   πράττειν, ἤρετο. κἀκεῖνοι διὰ σημείων
[4, 70]   ὄχλον ἐκποδῶν μεταστήσαντες ἐβουλεύοντο, τί  χρὴ   πράττειν. πρῶτος δ´ Βροῦτος
[4, 60]   Πατὴρ ἐμός ἐστιν, ἔφησεν,  χρῄζετε   συντυχεῖν· ἀσχολεῖται δὲ κατὰ τὸ
[4, 26]   ὁμονοίας, διδάσκων ὡς καλὸν μὲν  χρῆμα   πολλαὶ πόλεις μιᾷ γνώμῃ χρώμεναι,
[4, 23]   ξενικοῖς στρατεύμασι καταμισθοφοροῦσα συνεξαναλωθῇ τοῖς  χρήμασι·   καὶ διὰ τοῦτ´ ἔφη τοὺς
[4, 51]   σὺν τοῖς ἰδίοις τῶν Σαβίνων  χρήμασι   καὶ τὰ Ῥωμαίων ἅπαντα σὺν
[4, 37]   τὸν πάππον ἀποθνήσκοντα σὺν τοῖς  χρήμασι   καὶ τὴν ἀρχήν, τὸν δὲ
[4, 31]   τοῦ πάππου παρεδίδους, ἅμα τοῖς  χρήμασι   καὶ τὴν βασιλείαν ἀποδεδωκέναι παραδείγμασι
[4, 45]   οἰκῶν Κορίλλῃ, δυνατὸς δὲ καὶ  χρήμασι   καὶ φίλοις καὶ τὰ πολέμια
[4, 19]   τοῖς τε σώμασι καὶ τοῖς  χρήμασι,   τοὺς δὲ περὶ ἐλαττόνων ἧττον
[4, 30]   οὐδενὸς τῶν δικαίων φροντὶς ἦν,  χρήμασιν   ἐξωνούμενοι καὶ οὐδὲ ἀφανῶς ἕκαστα
[4, 47]   τοὺς πονηροτάτους ἐξευρὼν καὶ διαφθείρας  χρήμασιν   ἔπειθεν ὑπὸ νύκτα ξίφη πολλὰ
[4, 55]   στρατηλάτην ἀγαθόν, πολλοὶ δὲ καὶ  χρήμασιν   ὑπ´ αὐτοῦ δεκασθέντες, ἐπὶ τὴν
[4, 27]   τά τε σώματα καὶ τὰ  χρήματα   γνώμην ἔσχον παραδοῦναι Ῥωμαίοις τὴν
[4, 15]   τε σώματα συνῆγον καὶ τὰ  χρήματα   εἰσέπραττον. ἵνα δὲ καὶ τούτων
[4, 19]   ἆθλα τῶν πολέμων ἐστὶ τὰ  χρήματα   καὶ περὶ τῆς τούτων φυλακῆς
[4, 19]   πλείους στρατείας οὐδέποτε ἀναπαυομένους καὶ  χρήματα   πλείω τῶν ἄλλων εἰσφέρειν· τοῖς
[4, 19]   ἰδίοις τέλεσιν ἐστρατεύοντο. οὔτε δὴ  χρήματα   συνεισφέρειν τοὺς οὐκ ἔχοντας, ὁπόθεν
[4, 31]   κληρονομεῖν. σὺ δὲ τὰ μὲν  χρήματα   τὰ καταλειφθέντα ὑπ´ αὐτοῦ παραδέδωκάς
[4, 50]   εἰς κατασκευὴν ἱεροῦ τὰ λοιπὰ  χρήματα   τοῖς στρατιώταις διεῖλεν. οὕτω δ´
[4, 42]   τῶν δὲ φυγήν, καὶ τὰ  χρήματα   τούς τ´ ἀναιρουμένους καὶ τοὺς
[4, 34]   τε φανερὰν οὐσίαν καὶ τὰ  χρήματα   τῶν ἐκλειπόντων βασιλέων σὺν τούτοις
[4, 34]   ἐκάλει· ἡγεῖτο γὰρ τὰ μὲν  χρήματα   τῶν κτησαμένων εἶναι, τὴν δὲ
[4, 24]   καὶ παντὸς ἄλλου πονηροῦ πόρου  χρηματισάμενοι   τούτων ὠνοῦνται τῶν χρημάτων τὴν
[4, 31]   τὰ παππῷα, μὴ μόνον τῶν  χρημάτων,   ἀλλὰ καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ
[4, 29]   σὺ κληρονομεῖν οὐ μόνον τῶν  χρημάτων,   ἀλλὰ καὶ τῆς βασιλείας ὀφείλεις
[4, 58]   κράτιστα πράξειαν, δουλείας τε καὶ  χρημάτων   ἀφαιρέσεις καὶ τὰ ὅμοια τούτοις
[4, 58]   πόλεως οὔτ´ εἰς ἀτιμίαν  χρημάτων   ἀφαίρεσιν ἐζημίωσε, συγκαλέσας δ´ εἰς
[4, 9]   κοινὴν βεβαιώσαντες, ἐκ τῶν ἐμαυτοῦ  χρημάτων   δίδωμι διαλύσασθαι τὰ χρέα. ὅσοι
[4, 15]   ὅπλα τοὺς χωρίτας καλεῖν  χρημάτων   εἰσφορὰς κατ´ ἄνδρα ἐκλέγειν, οὗτοι
[4, 82]   τὰ ἔργα, οὐ σωμάτων, οὐ  χρημάτων,   οὐχ ὅπλων, οὐ στρατηγῶν, οὐ
[4, 14]   στρατιωτῶν καὶ τὰς εἰσπράξεις τῶν  χρημάτων   τὰς γινομένας εἰς τὰ στρατιωτικὰ
[4, 24]   πόρου χρηματισάμενοι τούτων ὠνοῦνται τῶν  χρημάτων   τὴν ἐλευθερίαν καὶ εὐθύς εἰσι
[4, 43]   ἀποκατέστησε· καὶ ὁπότε δεήσειεν αὐτῷ  χρημάτων,   τὸ ἴσον διάφορον πενέστατος
[4, 26]   ὧν ἅπασαι συνήνεγκαν αἱ πόλεις  χρημάτων   τὸν τῆς Ἀρτέμιδος νεών, τὸν
[4, 19]   τινας ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ὀψωνιαζομένους  χρημάτων,   ὥσπερ {τοὺς} μισθοφόρους. ~Τοῦτον δὲ
[4, 75]   τὴν ἀρχήν. σκοπεῖσθαι μέντοι φημὶ  χρῆναι   τοὺς ἄνδρας ἅπαντα μετὰ τοῦ
[4, 83]   λαβοῦσι θάρσος καὶ μιᾷ γνώμῃ  χρησαμένοις,   σώζειν θ´ ἡμᾶς καὶ σώζεσθαι
[4, 79]   ὑφ´ ἑαυτοῦ γενομένων, ἠξίωσεν ἐλεεινῷ  χρησάμενος   σχήματι καὶ μικρᾷ προσποιήσει πένθους,
[4, 19]   τῶν ἀπόρων. ~Ταύτῃ τῇ διακοσμήσει  χρησάμενος   τὰς μὲν τῶν στρατιωτῶν καταγραφὰς
[4, 47]   αὐτοῖς. ~Τοιαύτῃ καταδρομῇ τοῦ Τύρνου  χρησαμένου   καὶ τῶν πολλῶν σφόδρα κινηθέντων
[4, 4]   νῦν μὲν ἀπάτῃ καὶ δόλῳ  χρησαμένους·   τούτων γὰρ ἐν τῷ παρόντι
[4, 11]   τὴν ἐμαυτοῦ δύναμιν ἐγενόμην ὑμῖν  χρήσιμος,   ἀξιοῦμεν ὑμᾶς μίαν ἡμῖν δοῦναι
[4, 23]   πολεμεῖν. χωρὶς δὲ τοῦ κοινῇ  χρησίμου   καὶ ἰδίᾳ πολλὰ ὠφελήσεσθαι τοὺς
[4, 74]   πάντων οἴομαι τῶν εἰρημένων  χρησιμώτατον   ἔσεσθαι καὶ τοῦ μὴ πολλὰ
[4, 62]   πολλάκις συνέβη. οὗτοι διέμειναν οἱ  χρησμοὶ   μέχρι τοῦ Μαρσικοῦ κληθέντος πολέμου
[4, 69]   οἱ μὲν οὖν νεανίσκοι τοῦ  χρησμοῦ   τὴν διάνοιαν ἀγνοήσαντες συνέθεντο πρὸς
[4, 69]   μαντεῖον οἱ νεανίσκοι καὶ τοὺς  χρησμοὺς   ἔλαβον ὑπὲρ ὧν ἐπέμφθησαν, ἀναθήμασι
[4, 62]   ἐπιχωρία βύβλους ἐννέα μεστὰς Σιβυλλείων  χρησμῶν   ἀπεμπολῆσαι θέλουσα. οὐκ ἀξιοῦντος δὲ
[4, 62]   ᾔτει καὶ τοὺς περιόντας τῶν  χρησμῶν   λαβεῖν. μὲν οὖν γυνὴ
[4, 62]   πόλις ἀναλαβοῦσα τὴν τῶν  χρησμῶν   προστασίαν ἄνδρας τε τοὺς ἐπιφανεστάτους
[4, 62]   οὐκ ἐπιτρέπει τὰς ἐπισκέψεις τῶν  χρησμῶν   τοῖς ἀνδράσι ποιεῖσθαι. συνελόντι δ´
[4, 83]   οὖν ἀφορμαῖς εἰς τὰ πράγματα  χρησόμεθα   καὶ ποίαις συμμαχίαις; τοῦτο γὰρ
[4, 69]   καὶ ὅτε τῷ Δελφικῷ μαντείῳ  χρησομένους   ἀπέστελλε τοὺς δύο τῶν παίδων
[4, 71]   δύναμιν αὐτῆς οὔτ´, εἰ γνοίην,  χρησομένῳ·   καὶ τὸν κατὰ τοῦ τυράννου
[4, 47]   ἀναγκαιοτάτους ἐσκόπει μετ´ ἐκείνων, τίνα  χρηστέον   τοῖς πράγμασι τρόπον. οἱ μὲν
[4, 28]   καὶ τυραννικῷ τὴν φύσιν ὄντι  χρηστὴ   καὶ σώφρων καὶ φιλοπάτωρ συνῆλθε
[4, 24]   μετὰ τὰς ἑαυτῶν τελευτάς, ἵνα  χρηστοὶ   καλῶνται νεκροὶ καὶ πολλοὶ ταῖς
[4, 24]   τε πατρίδα καὶ τὴν ἐλευθερίαν  χρηστοῖς   γενομένοις περὶ τοὺς καταδουλωσαμένους
[4, 23]   δούλοις ἔτι μείζων ὑπάρξει προθυμία  χρηστοῖς   εἶναι περὶ τοὺς δεσπότας, ἐὰν
[4, 47]   λαβεῖν τότε πενθερόν· εἰ δὲ  χρηστὸν   ἐνόμιζεν, ὅτε τὴν θυγατέρα με
[4, 11]   ἀποκτείναντας τὸν βασιλέα ὑμῶν ἄνδρα  χρηστὸν   καὶ φιλόπολιν καὶ τηλικοῦτο διαπραξαμένους
[4, 46]   παρὰ πονηροῦ καὶ ἀνοσίου τρόπου  χρηστόν   τι καὶ φιλάνθρωπον ἐλπίζειν καὶ
[4, 47]   ἐμοῦ σκεπτέον ἐστὶ νυνί, πότερα  χρηστὸς   πονηρός εἰμι· τουτὶ γὰρ
[4, 23]   μὴ ποιεῖν ἐλευθέρους, εἰ δὲ  χρηστούς,   μὴ περιορᾶν ὄντας ἀλλοτρίους· ἄτοπόν
[4, 83]   ἐνζεύξομεν, ὥστ´ ἐκ πονηρῶν γενέσθαι  χρηστούς·   ὅμηρα γὰρ αὐτῶν ἔχομεν ἐν
[4, 35]   τὸ γὰρ πεῖσον αὐτοὺς εἶναι  χρηστοὺς   οὐ πεφύκασι φέρειν οἱ λόγοι.
[4, 45]   ἀναφέροντος αἰτίας τὸν τοῦ Ταρκυνίου  χρονισμὸν   ἀναβάλλεσθαι τ´ ἀξιοῦντος τὸν σύλλογον
[4, 46]   συλλόγου μικρά θ´ ὑπὲρ τοῦ  χρονισμοῦ   προειπὼν ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας εὐθὺς
[4, 26]   ἄξουσιν, ἐν οἷς ἂν ὁρίσωσι  χρόνοις,   καί, εἴ τι γένοιτο πρόσκρουσμα
[4, 21]   δὲ τοῖς καθ´ ἡμᾶς κεκίνηται  χρόνοις   καὶ μεταβέβληκεν εἰς τὸ δημοτικώτερον,
[4, 40]   οὕτως. ἐν γὰρ τοῖς πρότερον  χρόνοις,   ὁπότε βασιλεὺς ἀποθάνοι, τὴν μὲν
[4, 24]   οὐκ ἐν τοῖς καθ´ ἡμᾶς  χρόνοις   οὕτω ταῦτ´ ἔχει, ἀλλ´ εἰς
[4, 2]   τὸν Τύλλιον ἐν τοῖς καθήκουσι  χρόνοις.   τοῦτο τὸ μύθευμα οὐ πάνυ
[4, 1]   περὶ τὴν ἄνθρωπον οὐ πολλοῖς  χρόνοις   ὕστερον ἐλευθέραν αὐτὴν ἀφίησι καὶ
[4, 35]   ὧν οὐδέτερον ἐποίησας, ἀλλὰ τοσούτοις  χρόνοις   ὕστερον ὥσπερ ἐκ μακρᾶς ἀνανήψας
[4, 60]   δ´ ὡς ἤκουσε μικρὸν ἐπισχὼν  χρόνον,   Ἀκούσατ´, ἔφησεν, ἄνδρες Ῥωμαῖοι· τὸ
[4, 9]   τῆς δικαιοσύνης καὶ αὐτὸς οὐδένα  χρόνον   ἀνήσω τῆς ἁπάντων προνοούμενος ἰσηγορίας.
[4, 78]   μαλακισθῶμεν, ἐξέσται. εἰ μὲν οὖν  χρόνον   εἶχον, ὅσον ἐβουλόμην, πρὸς
[4, 9]   ὅσον μὲν οὖν αὐτὸς ἔζη  χρόνον,   ἐκείνῳ προσῆκεν ὑμᾶς τὰς ὑπὲρ
[4, 7]   ὥστ´ εἰ κατ´ ἐκεῖνον τὸν  χρόνον   ἑκτακαιεικοσαέτης ἦν, ὅτ´ ἀπεστερεῖτο τῆς
[4, 39]   ὁποσονοῦν ταύτης τῆς ἡμέρας περιγένηται  χρόνον·   ἐπίστασαι δ´, ὡς εὔνουν ἐστὶν
[4, 43]   δὲ κἀκείνοις οὐ μετὰ πολὺν  χρόνον   ἔτι πλείω τὰ χαλεπά. τούς
[4, 68]   διέμεινεν ἅπαντα τὸν ἐξ ἐκείνου  χρόνον,   ἕως {οὗ} τὸν ἐπιτήδειον ἔδοξε
[4, 75]   τῆς Ῥωμαίων εἰργομένους τὸν ἀεὶ  χρόνον   καὶ γένος τὸ ἐξ αὐτῶν·
[4, 25]   τ´ ἀπολαύουσι καὶ ἐπὶ μήκιστον  χρόνον   καρποῦνται τὰς ὠφελείας, πάντων μάλιστα
[4, 38]   βουλῆς, μάλιστα ἐπεποίθει, γενέσθαι,  χρόνον   μέν τινα διέτριβε κατ´ οἰκίαν
[4, 51]   ἦν ἰσόρροπος αὐτοῖς ἐπὶ πολὺν  χρόνον   ἀγών· οἱ δὲ προαποσταλέντες
[4, 31]   με καὶ τοσοῦτον ἤδη κατέχεις  χρόνον,   οὐκ ἐκ τοῦ δικαίου λαβών·
[4, 49]   τοῦ δὲ μένειν εἰς ἅπαντα  χρόνον   τὰ συγκείμενα ταῖς πόλεσι πρόνοιαν
[4, 62]   κατέκαυσε· καὶ μετ´ οὐ πολὺν  χρόνον   τὰς λοιπὰς ἓξ ἐνέγκασα τῆς
[4, 29]   ἐν ἰδιώτῃ βίῳ τοσοῦτον διεζήσαμεν  χρόνον.   τί οὖν οὐκ ἐπανορθούμεθα τὸ
[4, 66]   τρόπον καὶ μὴ πολὺν ποίει  χρόνον   τὸν διὰ μέσου. ~Ταχείᾳ δὲ
[4, 40]   ἔργοις αὐτοῦ παρὰ πάντα τὸν  χρόνον   ὑπάρχει τυγχάνειν. ἐδήλωσε δέ τι
[4, 76]   ὕπατοι δ´ ὑφ´ Ἑλλήνων ἀνὰ  χρόνον   ὠνομάσθησαν ἐπὶ τοῦ μεγέθους τῆς
[4, 50]   καὶ πολὺν ἀντέσχον τῇ ταλαιπωρίᾳ  χρόνον·   ὡς δ´ ὑπέλειπεν αὐτοὺς τἀπιτήδεια,
[4, 8]   ἐκόσμει, καὶ τὸν ἐξ ἐκείνου  χρόνον   ὡς ἐπίτροπος ὢν τῶν ἐκ
[4, 74]   φύεται τυραννίς· ἀλλ´ εἰς ἐνιαύσιον  χρόνον,   ὡς παρ´ Ἀθηναίοις γίνεται, τὸ
[4, 9]   παρὰ πάντα τὸν τοῦ βίου  χρόνον   ὥσπερ ἐξ αὑτοῦ γεγονότα τιμῶν
[4, 26]   τρόπον, ἔταξεν. ἵνα δὲ μηδεὶς  χρόνος   αὐτοὺς ἀφανίσῃ, στήλην κατασκευάσας χαλκῆν
[4, 7]   δόξας, καὶ τοῦ βίου  χρόνος   αὐτῷ πλείων ἀναφαίνεται τῶν ἑκατὸν
[4, 34]   καὶ νῦν ὑπαρχούσης ἐξουσίας  χρόνος,   ἐν τετταρακονταετεῖ γεγονότι Ῥωμαίων
[4, 45]   δὲ πολὺς ἐγένετο καθημένοις  χρόνος   καὶ ἐδόκει τοῖς πλείοσιν ὕβρις
[4, 64]   λοιποὶ συγγραφεῖς παραδεδώκασιν· γὰρ  χρόνος   ταύτην μοι τὴν ὑπόληψιν βεβαιοῖ.
[4, 6]   γὰρ οὐκέτι κυΐσκεται τούτου τοῦ  χρόνου   γυνή, ἀλλ´ ἔστιν οὗτος αὐτὸς
[4, 23]   μακαρίων μέχρι τίνος αὐτῷ παρέσται  χρόνου.   ἠξίου τ´ αὐτοὺς σκοπεῖν, ὅσαι
[4, 61]   εὕρετε. ἐξ ἐκείνου καλεῖται τοῦ  χρόνου   Καπιτωλῖνος λόφος ἐπὶ τῆς
[4, 58]   δεῖμα περὶ τοῦ μέλλοντος ὑπάρχῃ  χρόνου   μηδ´ ἐνδοιάζωσιν, εἰ βέβαια ταῦτα
[4, 77]   καὶ μέχρι τοῦ παρόντος διασέσωκε  χρόνου·   νῦν δ´ αὐτὸ πρῶτον, ἥκει
[4, 4]   υἱὸς οὐ πρὸ πολλοῦ τετελευτηκὼς  χρόνου,   παιδία δ´ ἐξ ἐκείνου δύο
[4, 60]   παρόν· ἔσται δ´ ὑμῖν ὀλίγου  χρόνου   παρελθεῖν πρὸς αὐτόν. ἐν
[4, 81]   τῶν συμφορῶν, καὶ μέχρι τίνος  χρόνου   ταῦτα πάσχοντες ὑπομενοῦμεν, καὶ πότε
[4, 30]   δ´ οὐ πολλοῦ μετὰ ταῦτα  χρόνου   τοῖς αὐτοῖς πάθεσιν ἀποθνήσκουσιν
[4, 30]   καὶ κατ´ ἐκείνους περιεῖναι τοὺς  χρόνους.   ἐδείχθη γὰρ ἐν ἀρχαῖς ἑβδομηκοστὸν
[4, 25]   καὶ τέκνοις κατὰ τοὺς ἀποδειχθέντας  χρόνους   συνέθυόν τε καὶ συνεπανηγύριζον καὶ
[4, 10]   κατέχοντας αὐτὴν ἐν ὡρισμένῳ τινὶ  χρόνῳ,   καὶ τοὺς οὐδένα κλῆρον ἔχοντας
[4, 6]   μὲν γὰρ οὐκ ἂν εἴη  χρόνῳ   παραγεγονώς, εἴγε δὴ κατὰ τὸν
[4, 84]   κατὰ πόλιν ἐν τῷ τότε  χρόνῳ   πραχθέντα τοιαῦτ´ ἦν. ~Βασιλεὺς δὲ
[4, 52]   πόλεμος ἐκ τῶν ὁμόρων ἀνέστη  χρόνῳ   τε μακρός· ἔτη γὰρ ἑπτὰ
[4, 30]   αὐτοῦ περὶ τὴν ἐξέτασιν τῶν  χρόνων   ἐλέγχειν. ἐπὶ γὰρ τῆς Ἀρροῦντος
[4, 49]   θυσίας μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς  χρόνων   ἐπιτελοῦσι Ῥωμαῖοι Λατίνας καλοῦντες, καὶ
[4, 22]   καθαρμὸν ἕως τῶν κατ´ ἐμὲ  χρόνων   Ῥωμαῖοι καθαίρονται μετὰ τὴν συντέλειαν
[4, 22]   καὶ μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς  χρόνων   ταττόμενον διατελεῖ τὸ ἐξελευθερικὸν φῦλον,
[4, 23]   καὶ μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς  χρόνων   ὡς ἕν τι τῶν ἱερῶν
[4, 69]   διατρήσας αὐτὴν ὅλην ὥσπερ αὐλὸν  χρυσῆν   ῥάβδον ἐνέθηκεν οὐδενὸς ἐπισταμένου· μετὰ
[4, 62]   τρεῖς ἐνέγκασα τὸ ἴσον ᾔτει  χρυσίον.   θαυμάσας δὴ τὸ βούλημα τῆς
[4, 62]   ἐκέλευσαν ἀπαριθμῆσαι τῇ γυναικὶ τὸ  χρυσίον,   ὅσον ᾔτει καὶ τοὺς περιόντας
[4, 55]   πατρὸς ἀπόστασιν, ἀργύριόν τε καὶ  χρυσίον   πολὺ κομίζων· ἐπισυνέρρεόν τ´ αὐτῷ
[4, 50]   ἀγρῶν ἐφῆκεν· ἄργυρον δὲ καὶ  χρυσόν,   ὅσος εὑρέθη, συναγαγὼν εἰς ἓν
[4, 50]   καταληφθεὶς ἄργυρός τε καὶ  χρυσὸς   ἦν, ὥστε τῶν μὲν στρατιωτῶν
[4, 74]   στεφάνους καὶ τὰς ἁλουργεῖς καὶ  χρυσοσήμους   ἀμπεχόνας, πλὴν εἰ μὴ κατὰ
[4, 74]   σκῆπτρα ταυτὶ λέγω καὶ τοὺς  χρυσοῦς   στεφάνους καὶ τὰς ἁλουργεῖς καὶ
[4, 26]   χρῆμα πολλαὶ πόλεις μιᾷ γνώμῃ  χρώμεναι,   αἰσχρὰ δ´ ὄψις συγγενῶν ἀλλήλαις
[4, 23]   πάντας τοὺς πολέμους οἰκείοις ὅπλοις  χρωμένη,   καὶ μὴ ξενικοῖς στρατεύμασι καταμισθοφοροῦσα
[4, 78]   λαβών, καλῶς αὐτῇ καὶ βασιλικῶς  χρώμενον,   ἀλλ´ ὑπερβεβληκότα πάντας ὕβρει τε
[4, 31]   καὶ τὴν βασιλείαν ἀποδεδωκέναι παραδείγμασι  χρώμενον   τοῖς τῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν
[4, 36]   ὡς πατὴρ πρᾷος υἱοῖς αὐτοῦ  χρώμενος;   ὅς γε καὶ τὴν ἐξουσίαν,
[4, 62]   ἱερὸν ὡς τὰ Σιβύλλεια θέσφατα.  χρῶνται   δ´ αὐτοῖς, ὅταν βουλὴ
[4, 59]   θεοὺς ἔμελλεν, ἀναλήμμασί τε καὶ  χώμασι   μεγάλοις ἐξειργάσατο, καθάπερ ἔφην ἐν
[4, 16]   νεωτέροις καὶ δέκα τοῖς πρεσβυτέροις.  χώρα   δὲ καὶ στάσις ἦν τούτων
[4, 13]   οὕτω συνύφανται τὸ ἄστυ τῇ  χώρᾳ   καὶ εἰς ἄπειρον ἐκμηκυνομένης πόλεως
[4, 15]   βαρύνωνται. ~Διεῖλε δὲ καὶ τὴν  χώραν   ἅπασαν, ὡς μὲν Φάβιός φησιν,
[4, 16]   φυλάττειν. αὕτη πρώτη σύνταξις ἦν·  χώραν   δὲ κατεῖχεν ἐν τοῖς πολέμοις
[4, 55]   πατρὸς ἀποστάτης συνεχῶς ἐπὶ τὴν  χώραν   ἐξιὼν καὶ πολλὰς περιβαλλόμενος ὠφελείας·
[4, 53]   καὶ πολλοὺς καταβαλόντες ἀδεῶς τὴν  χώραν   ἐπόρθουν, πολλάκις δ´ οἱ Ῥωμαῖοι
[4, 76]   τ´ ἄρχουσι καὶ τὴν ἀνωτάτω  χώραν   ἔχουσι. τὸ γὰρ ὑπερέχον καὶ
[4, 84]   πόλιν τε τὴν Ῥωμαίων καὶ  χώραν,   ὅσης ἄρχουσι Ῥωμαῖοι, καὶ γένος
[4, 13]   τὴν ἀρχὴν διένειμε τὴν δημοσίαν  χώραν   τοῖς θητεύουσι Ῥωμαίων· ἔπειτα τοὺς
[4, 52]   πολλὰς ἐξόδους ἐπὶ τὴν Οὐολούσκων  χώραν   τοτὲ μὲν ἁπάσῃ τῇ δυνάμει,
[4, 54]   τούτων γινομένων ἠναγκάζοντο ἀμφότεροι τῆς  χώρας   ὅσα ἦν ἐρυμνὰ τειχίζοντες φρουρὰν
[4, 15]   πόλεως φυλῇ πάγῳ τῆς  χώρας   προστιθέντας· τῷ δὲ μὴ τιμησαμένῳ
[4, 75]   τῇ γυναικὶ πόλεώς τε καὶ  χώρας   τῆς Ῥωμαίων εἰργομένους τὸν ἀεὶ
[4, 27]   καὶ Ταρκυνιήτας καὶ Οὐιεντανούς, ἀφαιρέσει  χώρας   τιμωρησάμενος, ἣν κατεκληρούχησε Ῥωμαίων τοῖς
[4, 38]   τοὺς λόγους ἐπὶ τὰ ἔργα  χωρεῖν   διαλλαγὰς πρῶτον εὑρόμενον διὰ φίλων
[4, 83]   ἔχοντες ὑπὲρ τῶν μελλόντων ἐλπίδας  χωρεῖτε   πρὸς τὸν ἀγῶνα, κάλλιστον ὧν
[4, 50]   τοὺς ἀγροὺς καὶ τοὺς ὁμόσε  χωρήσαντας   μάχῃ νικήσας ἐπὶ τοὺς καλουμένους
[4, 9]   πρώτη πεῖρα τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν  χωρήσει   κατὰ νοῦν, καὶ ἐκ τῆς
[4, 4]   ὅταν δὲ τὰ πρῶτα ἡμῖν  χωρήσῃ   κατὰ νοῦν, τότε καὶ ἐκ
[4, 35]   ταῦτα πάντ´ ἀφῶ καὶ ὁμόσε  χωρήσω   τοῖς σοῖς λόγοις, εἴ σε
[4, 82]   ἡμῖν ἐλλείψοντος, ἐὰν ἐκ προθυμίας  χωρήσωμεν   ἐπὶ τὰ ἔργα, οὐ σωμάτων,
[4, 55]   τε λείαν ἄφθονον καὶ τὰ  χωρία   ἀφύλακτα, καὶ τοὺς ἀπολουμένους ὑπ´
[4, 13]   τὰ περὶ τὴν πόλιν οἰκούμενα  χωρία,   πολλὰ ὄντα καὶ μεγάλα, γυμνὰ
[4, 15]   πάσας γενέσθαι λέγει καὶ οὐ  χωρίζει   τῶν μοιρῶν τὸν ἀριθμόν. διελὼν
[4, 50]   ὅσος εὑρέθη, συναγαγὼν εἰς ἓν  χωρίον   καὶ τὴν δεκάτην ἐξελόμενος εἰς
[4, 51]   χάρακα μετέωρον ὀλίγον τὸ μεταξὺ  χωρίον   καταλιπών. δόξαν δὲ τοῖς ἡγεμόσι
[4, 61]   εὐθείας καὶ καθ´ ἓν ἕκαστον  χωρίον   ποιουμένου τὰς ὑπὲρ τῆς εὑρέσεως
[4, 54]   ὑψηλότερον καὶ πύργοις διαλαβὼν τὸ  χωρίον   πυκνοτέροις· κατὰ τοῦτο γὰρ ἐδόκει
[4, 23]   πρὸς πάντας ἀνθρώπους ἀναγκασθῇ πολεμεῖν.  χωρὶς   δὲ τοῦ κοινῇ χρησίμου καὶ
[4, 80]   ἄλλων σημείων καλῶν γενομένων, ὧν  χωρὶς   οὐδὲν ἂν γένοιτο τῆς ἀνθρωπίνης
[4, 62]   καὶ δημοσίους αὐτοῖς παρακαθίστησιν, ὧν  χωρὶς   οὐκ ἐπιτρέπει τὰς ἐπισκέψεις τῶν
[4, 57]   καὶ τοῖς συλλαβομένοις τοῦ ἔργου  χωρὶς   τῶν ἄλλων μισθῶν, οὓς πρότερον
[4, 15]   γένοιτο ἐπὶ τὰ ὅπλα τοὺς  χωρίτας   καλεῖν χρημάτων εἰσφορὰς κατ´
[4, 63]   ἐκ ταὐτομάτου, χειμασάντων ἐν τῷ  χωρίῳ   τῶν στρατιωτῶν καὶ κατασκευασαμένων τὸ
[4, 4]   καὶ μεθ´ ὅπλων αὐτοῖς ὁμόσε  χωροῦντας,   ἐὰν ἄρα καὶ τούτων δέῃ.
[4, 52]   τῶν πλείστων αὐτῷ κατὰ νοῦν  χωρούντων   πόλεμος ἐκ τῶν ὁμόρων ἀνέστη




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site LACUS CURTIUS

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 5/10/2006