Livre, Chap.
[4, 60]	ψεύσεται· μάντει γὰρ οὐ θέμις·	ἃ	δὲ λέγοντες ὑμεῖς καὶ ἀποκρινόμενοι
[4, 73]	ἀνθρώπων ἡ πόλις ἡμῶν διετέλεσεν.	ἃ	δὲ παρακολουθεῖν εἴωθε ταῖς μοναρχίαις
[4, 9]	προσήκει, οὐδὲν δέομαι πλείω λέγειν·	ἃ	δὲ παρεσκεύασμαι ποιεῖν ὑμᾶς αὐτὸς
[4, 3]	γένους αὐτοῦ λεγόμενα τοιαῦτ´ ἐστίν.	~Ἃ	δὲ πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι διεπράξατο
[4, 21]	τοὺς βουλευσομένους θ´ ὑπὲρ αὐτῆς	ἃ	δεῖ, καὶ τοὺς τῶν κινδύνων
[4, 49]	Λατιαρίῳ Διὶ καὶ συνεστιάσεις, τάξας	ἃ	δεῖ παρέχειν ἑκάστην πόλιν εἰς
[4, 4]	δεήσει βουληθέντων ἡμῶν πράττειν νῦν	ἃ	δεῖ. τίνα δὲ ταῦτ´ ἐστί;
[4, 73]	τυραννικὴν ὠμότητα περιίστανται καὶ δι´	ἃ	δυσχεραίνουσιν ἅπαντες αὐτάς, ταῦθ´ ὑμῖν
[4, 23]	ποσὶ καὶ κοινότατα ὁρᾶν ἔφασκεν,	ἃ	καὶ τοῖς φαυλοτάτοις εἶναι πρόδηλα,
[4, 1]	περὶ οὗ καιρὸς ἤδη λέγειν,	ἃ	κατ´ ἀρχὰς παρελίπομεν, ἐξ ὧν
[4, 65]	εἶξαί τε καὶ περιιδεῖν αὐτὸν	ἃ	προῃρεῖτο διαπραξάμενον. ~Ἡμέρας δὲ γενομένης
[4, 46]	ὧν ἕτεροι πεπόνθασι δεινῶν τεκμαιρομένους,	ἃ	συμβήσεται παθεῖν αὐτοῖς. ~Τοιαύτῃ καταδρομῇ
[4, 62]	ταῖς καλουμέναις ἀκροστιχίσι· λέγω δ´	ἃ	Τερέντιος Οὐάρρων ἱστόρηκεν ἐν τῇ
[4, 83]	τέκνα καὶ γυναῖκας καὶ γονεῖς,	ἃ	τιμιώτερα τῆς ἰδίας ἐστὶν ἑκάστῳ
[4, 74]	δυναστείας μάλιστα. ~Τῶν τε παρασήμων,	ἃ	τοῖς βασιλεῦσιν ἀποδέδοται, πολλῶν ὄντων
[4, 56]	οὐδὲ τὸν θεράποντα γινώσκειν βουλόμενος,	ἃ	τὸν υἱὸν ἐκέλευσε ποιεῖν, ἄγων
[4, 72]	δὴ περὶ τούτων ἕκαστος ὑμῶν	ἃ	φρονεῖ. Μετὰ τοῦτ´ ἐλέχθησαν πολλοὶ
[4, 26]	τε καὶ ὅσα ἄλλα ἕξουσιν	ἀγαθὰ	βουλευτήριον ἐγκαταστησάμενοι πάντας ἔπεισε τοὺς
[4, 9]	δὲ παρεσκεύασμαι ποιεῖν ὑμᾶς αὐτὸς	ἀγαθὰ	καὶ ὧν χάριν τὴν ἐκκλησίαν
[4, 74]	ἡμῖν καταστησαμένοις ὑπάρξει τὰ μὲν	ἀγαθὰ	καρποῦσθαι τῆς βασιλικῆς πολιτείας, τῶν
[4, 72]	ἐξαριθμουμένοις, ὅσα τὴν πόλιν ἐποίησαν	ἀγαθὰ	πάντες οἱ πρότεροι βασιλεῖς· τοῖς
[4, 12]	εὐεργεσιῶν, καὶ ἔτι πλείονα ὑποσχόμενος	ἀγαθὰ	ποιήσειν, ἐὰν αὐτὸν ἀποδείξωσι βασιλέα,
[4, 65]	ὅσα δ´ ὑπάρχει τοῖς βασιλεῦσιν	ἀγαθά,	ὧν ἁπάντων ἔσῃ σὺν ἐμοὶ
[4, 41]	πρώτης ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον	Ἀγάθαρχος	Κερκυραῖος ἄρχοντος Ἀθήνησι Θηρικλέους. οὗτος
[4, 83]	ὥστε θαρροῦντες, ὦ δημόται, καὶ	ἀγαθὰς	ἔχοντες ὑπὲρ τῶν μελλόντων ἐλπίδας
[4, 27]	παρὰ πάντα τὸν βίον ἔδοξεν	ἀγαθῇ	κεχρῆσθαι, τὸν μὲν ἐν ἀγορᾷ
[4, 82]	ἄνδρα τὸν ἑαυτῆς φιλοῦσα, ὥσπερ	ἀγαθῇ	προσήκει γυναικί, ξενιζομένου παρ´ αὐτῇ
[4, 73]	πάντες ὑμεῖς οἱ παρόντες ἄνδρες	ἀγαθοὶ	καὶ ἐξ ἀγαθῶν, καινὴν μὲν
[4, 83]	οὖν, ὦ θεοὶ πατρῷοι, φύλακες	ἀγαθοὶ	τῆσδε τῆς γῆς, καὶ δαίμονες,
[4, 84]	αἱ δ´ ἐπὶ τοῖς προσδοκωμένοις	ἀγαθοῖς,	καὶ θυμοὶ συνεξέπιπτον φόβοις, οἱ
[4, 68]	σὺν ἄλλοις ἀνδράσι πολλοῖς καὶ	ἀγαθοῖς	καὶ τὸν ἐκείνου πατέρα διεχρήσατο
[4, 62]	σημείων τινῶν μαθόντες, ὅτι θεόπεμπτον	ἀγαθὸν	ἀπεστράφη, καὶ μεγάλην συμφορὰν ἀποφαίνοντες
[4, 55]	σφισι τὸν ἄνδρα καὶ στρατηλάτην	ἀγαθόν,	πολλοὶ δὲ καὶ χρήμασιν ὑπ´
[4, 11]	ψευσθείς, ἣν ἀντὶ παντὸς εἱλόμην	ἀγαθοῦ,	ζῆν αἰσχρῶς ἐν ἄλλοις τισί.
[4, 57]	ἀπέκτεινε πολλοὺς τῶν Γαβίων καὶ	ἀγαθούς.	~Ἐν ᾧ δὲ ταῦτ´ ἐπράττετο,
[4, 42]	πολιτείας ἐπὶ τῷ σφετέρῳ νομίζοντες	ἀγαθῷ	γενήσεσθαι· τοιαύτας γὰρ αὐτοῖς ὑπέτεινεν
[4, 16]	πολιτευμάτων εἰσηγήσατο καὶ μεγίστων Ῥωμαίοις	ἀγαθῶν	αἴτιον, ὡς τὰ ἔργα ἐδήλωσε.
[4, 1]	οὐ μικρῶν οὐδ´ ὀλίγων Ῥωμαίοις	ἀγαθῶν	αἴτιος γενόμενος, ὀκτὼ καὶ τριάκοντα
[4, 68]	τοῦ τυράννου παθεῖν πολλῶν καὶ	ἀγαθῶν	ἀνδρῶν ἀπολλυμένων. ~Καταφρονήσας γὰρ ὁ
[4, 31]	χρώμενον τοῖς τῶν καλῶν καὶ	ἀγαθῶν	ἐπιτρόπων ἔργοις, ὅσοι βασιλικοὺς παῖδας
[4, 4]	καὶ πάντων αἰτία γενομένη τῶν	ἀγαθῶν	ἡ τοῦ τετελευτηκότος βασιλέως ἦν
[4, 73]	παρόντες ἄνδρες ἀγαθοὶ καὶ ἐξ	ἀγαθῶν,	καινὴν μὲν οὐδεμίαν οἴομαι δεῖν
[4, 81]	ἐκ πολλῶν καὶ μακαρίων ἐκπεσόντες	ἀγαθῶν.	οἱ λαμπροὶ δ´ ἐκεῖνοι καὶ
[4, 23]	τὰ μέγιστα τῶν ἐν ἀνθρώποις	ἀγαθῶν	οἷς ἔτυχε δωρησομένοις· τοῖς δὲ
[4, 4]	καὶ παιδευθεὶς καὶ πάντων μετεσχηκὼς	ἀγαθῶν,	ὅσων παρὰ μητρός τε καὶ
[4, 35]	τοὺς δεδωκότας μοι τὴν ἐξουσίαν	ἀγανακτεῖν	καὶ κατηγορεῖν ἐμοῦ τε, ὅτι
[4, 37]	αὐτοὺς ἠξίου μηδὲν ἄχθεσθαι μηδὲ	ἀγανακτεῖν	πρὸς τὸν λόγον, ἀλλ´ εἴ
[4, 37]	ἑτέρῳ διδόναι. κραυγῆς δὲ καὶ	ἀγανακτήσεως	ἐξ ἁπάντων ἐπὶ τούτῳ γενομένης
[4, 20]	καὶ τῶν ἀναλωμάτων, ὡς εἶδεν	ἀγανακτοῦντας	αὐτούς, δι´ ἑτέρου τρόπου τήν
[4, 23]	Πρῶτον μὲν θαυμάζειν, ἔφη, τῶν	ἀγανακτούντων,	εἰ τῇ φύσει τὸ ἐλεύθερον
[4, 82]	ἐλευθέρᾳ γυναικὶ παθεῖν. ἐφ´ οἷς	ἀγανακτοῦσα	καὶ ἀφόρητον ἡγουμένη τὴν ὕβριν
[4, 47]	πάππον ἀνενεγκεῖν ἔχει τὸ γένος;	ἀγανακτῶν	ἐπὶ τούτῳ νῦν ἥκει μου
[4, 49]	συνεστιῶνται καὶ κοινῶν ἱερῶν μεταλαμβάνωσιν.	ἀγαπητῶς	δὲ πάντων τὸ πρᾶγμα δεξαμένων
[4, 5]	γεγονέναι οὐ δυνηθεῖσιν ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον.	ἀγαπητῶς	δὲ τὸν λόγον ἁπάντων δεξαμένων
[4, 10]	ὅτι νόμιμος καὶ δίκαιος ἄρχων,	ἀγαπώντων	τε καὶ τεθαυμακότων. διαλυθείσης δὲ
[4, 4]	ἰσχυρόν ἐστι ζῆν τοῦ βασιλέως	ἀγγελλομένου,	παραλαβὼν σὺ τάς τε ῥάβδους
[4, 51]	Συέσσῃ διατρίβοντος αὐτοῦ παρῆν τις	ἀγγέλλων,	ὅτι Σαβίνων ἡ κρατίστη νεότης
[4, 56]	ἀπήραττε. ταῦτα ποιήσας ἀπέστειλε τὸν	ἄγγελον	οὐδὲν ἀποκρινάμενος τῷ πολλάκις ἐπερωτῶντι,
[4, 56]	υἱὸν ἐκέλευσε ποιεῖν, ἄγων τὸν	ἄγγελον	προῆλθεν εἰς τὸν παρακείμενον τοῖς
[4, 56]	τυράννῳ πυνθανομένῳ διὰ τοῦ πεμφθέντος	ἀγγέλου,	πῶς ἂν ἐγκρατέστατα τὴν ἀρχὴν
[4, 45]	γνοὺς δὲ ταῦτα προεῖπε δι´	ἀγγέλων	ἥκειν εἰς τὴν ἐν Φερεντίνῳ
[4, 85]	παρὰ τῶν ἀπὸ τῆς πόλεως	ἀγγέλων,	οἷς ἐξεγένετο πρώτοις πρὶν ἢ
[4, 39]	μᾶλλον ἢ τῇ πληγῇ στενάξας	ἄγει	βίᾳ τὰς ἡμιόνους κατὰ τοῦ
[4, 39]	δ´ ἐκείνης, τί παθὼν οὐκ	ἄγει	τὸ ζεῦγος· Οὐχ ὁρᾷς, εἶπεν,
[4, 50]	τ´ ἄλλην κτῆσιν τῆς πόλεως	ἄγειν	καὶ φέρειν, εἴ τις ἐπιτύχοι,
[4, 84]	ἅπαντες τὴν αὐτὴν φωνὴν ἀνέκραγον	ἄγειν	σφᾶς ἐπὶ τὰ ὅπλα. καὶ
[4, 25]	βασιλέων ἁπάσας ἀξιούντων ἐφ´ ἑαυτοὺς	ἄγειν	τὰς δίκας καὶ πάντα τὰ
[4, 49]	πανηγύρεις τ´ ἀνὰ πᾶν ἔτος	ἄγεσθαι	καὶ ἐκεχειρίας εἶναι πᾶσι πρὸς
[4, 2]	τὰς ἀπὸ τῶν δείπνων ἀπαρχὰς	ἁγίζουσιν,	ὑπὲρ τοῦ πυρὸς ἀνασχεῖν λέγουσιν
[4, 67]	ἐτημελεῖτο, ἡ δ´ ἐν ταῖς	ἀγκάλαις	αὐτοῦ σπαίρουσα καὶ ψυχορραγοῦσα ἀποθνήσκει.
[4, 5]	τῶν παιδίων ἑκάτερον εἰς τὰς	ἀγκάλας	ἐμβαλοῦσα τοῦ τε γαμβροῦ καὶ
[4, 6]	γὰρ ἐπὶ τοῖς εἴκοσι βεβασίλευκεν	Ἄγκος·	ἔτη δ´ ὀκτὼ καὶ τριάκοντα
[4, 34]	πρότερον βασιλεῖ· καίτοι παῖδάς γ´	Ἄγκος	Μάρκιος ὁ βασιλεὺς κατέλιπεν ἀκμάζοντας,
[4, 6]	κατὰ τὸν ἔνατον ἐνιαυτὸν τῆς	Ἄγκου	δυναστείας ἱππέων ἡγούμενος ἐπὶ τὸν
[4, 6]	ἱστορίας. παραγίνεται δ´ εἰς Ῥώμην	Ἄγκου	Μαρκίου βασιλεύοντος, ὡς μὲν Γέλλιος
[4, 4]	συνέβη Ταρκύνιον ἐπιβουλευθέντα ὑπὸ τῶν	Ἄγκου	Μαρκίου παίδων ἀνασώσασθαι τὴν τοῦ
[4, 34]	πάππος ὑμῶν τὴν ἡγεμονίαν παρέλαβεν	Ἄγκου	τελευτήσαντος, ἀλλ´ ὁ πρεσβύτερος τῶν
[4, 6]	πέντε καὶ εἴκοσι γεγονὼς ἐτῶν,	Ἄγκῳ	δὲ βασιλεῖ κατὰ τὸν ὄγδοον
[4, 29]	καὶ οὐδὲ αὐτὸς αὐτά γε	ἀγνοεῖς.	καὶ μὴν ἥ γε τόλμα
[4, 69]	νεανίσκοι τοῦ χρησμοῦ τὴν διάνοιαν	ἀγνοήσαντες	συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους ἅμα φιλῆσαι
[4, 23]	μὲν ἐπισταμένους ὑπομιμνήσκων, τοὺς δ´	ἀγνοοῦντας	διδάσκων, ὅτι πόλει δυναστείας ἐφιεμένῃ
[4, 78]	εἶχον, ὅσον ἐβουλόμην, ἢ πρὸς	ἀγνοοῦντας	ἔμελλον λέγειν, ἁπάσας διεξῆλθον ἂν
[4, 35]	τε πολλὰ δίκαια πρὸς τοὺς	ἀγνώμονας	ἀντιδίκους λέγειν καὶ τὸ ὀλίγα·
[4, 44]	δὲ τὰς κομιζούσας ταῦθ´ ἁμάξας	ἄγοντες,	οἱ δ´ ἐπὶ τῶν ὤμων
[4, 14]	ἔτι καὶ καθ´ ἡμᾶς ἑορτὴν	ἄγοντες	Ῥωμαῖοι διετέλουν ὀλίγαις ὕστερον ἡμέραις
[4, 55]	δ´ ὑπ´ αὐτοῦ ῥάβδοις ἐν	ἀγορᾷ	καὶ τἆλλα περιυβρισθείς, ὥστε περιβόητον
[4, 10]	ἀπογραφὰς ἔλαβε, τραπέζας θεὶς ἐν	ἀγορᾷ	πάντων ὁρώντων ἀπηρίθμει τοῖς δανεισταῖς
[4, 41]	ἀναγκαιοτάτων συμπαρόντων, ὀλίγα δ´ ἐν	ἀγορᾷ.	προσελθεῖν δ´ οὐδενὶ τῶν βουλομένων
[4, 27]	ἀγαθῇ κεχρῆσθαι, τὸν μὲν ἐν	ἀγορᾷ	τῇ καλουμένῃ Βοαρίᾳ, τὸν δ´
[4, 12]	ἔπειτ´ ἐγκέλευστοί τινες διειληφότες τὴν	ἀγορὰν	βασιλέα ποιεῖν αὐτὸν ἐβόων καὶ
[4, 10]	τῶν πατρικίων προῆλθεν εἰς τὴν	ἀγορὰν	ἐσθῆτα πιναρὰν περιβεβλημένος καὶ κατηφὴς
[4, 76]	ἔργων ἐφιεμένοις ἐξῄεσαν εἰς τὴν	ἀγοράν.	ἠκολούθουν δ´ αὐτοῖς οἱ θεράποντες
[4, 38]	ἐπαγόμενος· ἐλθὼν δ´ εἰς τὴν	ἀγορὰν	καὶ πρὸ τοῦ βουλευτηρίου στὰς
[4, 71]	ἔστιν αἵματι πεφυρμένον εἰς τὴν	ἀγορὰν	καὶ προθέντες ἐν φανερῷ συγκαλῶμεν
[4, 5]	τοὺς βασιλικοὺς προῆλθεν εἰς τὴν	ἀγορὰν	καὶ τοὺς Μαρκίους ἐκήρυττεν ἥκειν
[4, 76]	στενωπῶν τὸν δῆμον εἰς τὴν	ἀγορὰν	καλοῦντες· ἀναβὰς ὁ Βροῦτος, ἔνθα
[4, 39]	ἀπήνης καθεζομένη παρῆν εἰς τὴν	ἀγοράν.	μαθοῦσα δὲ τὰ γενόμενα καὶ
[4, 38]	ἐκ παρασκευῆς ἕτοιμοι περὶ τὴν	ἀγορὰν	οἱ συνειδότες αὐτῷ τὴν πρᾶξιν
[4, 71]	συνέλθῃ καὶ πλήθουσαν ἴδωμεν τὴν	ἀγοράν,	προελθὼν Λουκρήτιός τε καὶ Κολλατῖνος
[4, 76]	συναχθέντος οὐ μόνον τοῦ κατ´	ἀγορὰν	τότ´ ὄντος, ἀλλὰ καὶ τοῦ
[4, 37]	συγκαλεῖν. συνδραμόντος δ´ εἰς τὴν	ἀγορὰν	τοῦ κατὰ {τὴν} πόλιν ὄχλου
[4, 45]	εἰς τὴν ἐν Φερεντίνῳ γινομένην	ἀγορὰν	τοὺς εἰωθότας ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ
[4, 43]	ταύτας καθαιρεθῆναι κελεύσας ἐκ τῆς	ἀγορᾶς	διέφθειρεν. ἔπειτα κατέλυσε τὰς ἀπὸ
[4, 40]	ὁ Ταρκύνιος, εἰ διὰ τῆς	ἀγορᾶς	ὁ νεκρὸς φέροιτο, ὡς ἔστι
[4, 11]	καὶ φιλόπολιν καὶ τηλικοῦτο διαπραξαμένους	ἄγος	τάς τε δίκας ἐρήμους ἐκλιπόντας
[4, 83]	χερσὶ καὶ παντὸς ἐμφυλίου γεμούσαις	ἄγους	θυσιῶν καὶ σπονδῶν καταρχόμενος· ἔπειτα
[4, 38]	διεσκεδασμένου τοῦ δήμου κατὰ τοὺς	ἀγροὺς	ἐπὶ τὴν τῶν καρπῶν συγκομιδήν,
[4, 51]	τὴν Ῥωμαίων ἐμβαλοῦσα λεηλατεῖ τοὺς	ἀγρούς,	ἡ μὲν Ἠρήτου πλησίον θεμένη
[4, 50]	ὑπάρχουσαν. δῃώσας δ´ αὐτῶν τοὺς	ἀγροὺς	καὶ τοὺς ὁμόσε χωρήσαντας μάχῃ
[4, 42]	κατ´ οἰκίας τε καὶ ἐπ´	ἀγρῶν	ἀναρπαζόμενοι, λόγου ἄξιοι ἄνδρες, ὧν
[4, 12]	ἐκέλευσε καὶ τοὺς ἐκ τῶν	ἀγρῶν	ἅπαντας παρεῖναι. συνελθόντος δὲ τοῦ
[4, 15]	Πάγους, ἔνθα συνέφευγον ἐκ τῶν	ἀγρῶν	ἅπαντες, ὁπότε γένοιτο πολεμίων ἔφοδος,
[4, 43]	τῇ πόλει καὶ ἐπὶ τῶν	ἀγρῶν	ἐφ´ ἱερὰ καὶ θυσίας ἅπασι
[4, 50]	τείχους καὶ τὴν ἐπὶ τῶν	ἀγρῶν	ἐφῆκεν· ἄργυρον δὲ καὶ χρυσόν,
[4, 23]	ἀστάθμητόν ἐστι πρᾶγμα εὐτυχία καὶ	ἀγχίστροφον,	καὶ οὐδενὶ ῥᾴδιον εἰπεῖν οὐδὲ
[4, 79]	γῆς ἀνδρὶ ποιῆσαι τὴν ἀθλίαν	ἀγχόνῃ	διαχρησάμενος, ὑφ´ ὧν ἐσώθη καὶ
[4, 58]	δύναμιν καὶ περὶ μέσον νυκτὸς	ἀγχοῦ	τῆς πόλεως γενόμενος ἀνοιχθεισῶν τῶν
[4, 51]	αὐτοῖς ἐπὶ πολὺν χρόνον ὁ	ἀγών·	οἱ δὲ προαποσταλέντες ὑπὸ τοῦ
[4, 58]	διὰ γραμμάτων ὁ Ταρκύνιος παρῆν	ἄγων	τὴν δύναμιν καὶ περὶ μέσον
[4, 56]	ἃ τὸν υἱὸν ἐκέλευσε ποιεῖν,	ἄγων	τὸν ἄγγελον προῆλθεν εἰς τὸν
[4, 9]	με παραλαβὼν ἐξέθρεψεν οὐδὲν ἐνδεέστερον	ἄγων	τῶν αὑτοῦ τέκνων καὶ τὴν
[4, 83]	μελλόντων ἐλπίδας χωρεῖτε πρὸς τὸν	ἀγῶνα,	κάλλιστον ὧν πώποτε ἤρασθε πολέμων
[4, 25]	συνέθυόν τε καὶ συνεπανηγύριζον καὶ	ἀγῶνας	ἐπετέλουν ἱππικοὺς καὶ γυμνικοὺς καὶ
[4, 31]	Ῥωμαίων ἀρχὴν πολλοὺς καὶ μεγάλους	ἀγῶνας	ὑπὲρ αὐτῆς ἀράμενος· ἐκείνου τελευτήσαντος
[4, 3]	πολλὰς πρὸς τὸ αὐτὸ ἔθνος	ἀγωνισάμενος	μάχας τοτὲ μὲν ἱππέων ἡγούμενος,
[4, 3]	τοῖς ἱππεῦσι τεταγμένος οὕτως ἔδοξεν	ἀγωνίσασθαι	καλῶς, ὥστε περιβόητος εὐθὺ γενέσθαι
[4, 56]	κατ´ ἀλήθειαν ὑπὲρ τῆς ψυχῆς	ἀγωνιῶντες.	~Ἠρεθισμένου δὲ τοῦ πλήθους καὶ
[4, 9]	Ῥωμαῖοι, καὶ τῶν ἐμῶν μεμνημένους	ἀγώνων,	οὓς ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας ἠγωνισάμην,
[4, 16]	ἦν, ἐκοσμεῖτο δ´ ἐν τοῖς	ἀγῶσι	μετὰ τοὺς προμάχους. τὴν δὲ
[4, 17]	καὶ στάσιν ἔχειν ἐν τοῖς	ἀγῶσι	τὴν ὑστάτην. τὴν δὲ πέμπτην
[4, 44]	τῶν πολιτῶν καὶ ἀπορώτατοι σχολὴν	ἄγωσι,	καὶ ἅμα προθυμίαν ἔχων ἐπὶ
[4, 83]	ἀποστῶσι τῶν τυράννων, ὑπισχνούμενοι καὶ	ἄδειαν	ὧν ἥμαρτον ψηφιζόμενοι ῥᾳδίως πείσομεν.
[4, 79]	γυναῖκα, τῆς δ´ αὐτῷ συνοικούσης	ἀδελφήν,	ἣν ἐμοίχευεν ὁ θεοῖς ἐχθρὸς
[4, 79]	αὐτῷ τιμᾶν ὥσπερ μητέρα, πατρὸς	ἀδελφὴν	οὖσαν καὶ σπουδαίαν περὶ αὐτὸν
[4, 28]	τρόποις ἁρμόττειν μάλιστα τὸν τῆς	ἀδελφῆς	ἄνδρα μεταπέμπεταί τ´ αὐτὸν ὡς
[4, 79]	ἀνδροφόνον νύμφην ἐπὶ τὸν τῆς	ἀδελφῆς	θάλαμον ἤγετο τὰς ἀπορρήτους ἐμπεδῶν
[4, 28]	κόρας ἐπιγάμους γενομένας ἐκδίδοται τοῖς	ἀδελφιδοῖς	τῆς μητρὸς αὐτῶν, υἱωνοῖς δὲ
[4, 79]	τὴν ἀρχὴν Ἄρροντα τὸν γνήσιον	ἀδελφόν,	ὅτι πονηρὸς οὐκ ἐβούλετο γενέσθαι,
[4, 28]	τοῦ ζῆν ἐξαγάγῃ, καὶ τὸν	ἀδελφὸν	οὐκ ἐῶν πράττειν τὰ μὴ
[4, 77]	κατάσχοι πολλὴν σφόδρα οὖσαν, καὶ	ἀδελφὸν	πρεσβύτερον, ὃς ἔμελλε τιμωρήσειν τῷ
[4, 64]	Ταρκυνίῳ τῷ προτέρῳ βασιλεύσαντι Ῥωμαίων	ἀδελφόπαις	ἦν καὶ Κολλατείας ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς
[4, 53]	τῶν τειχῶν καὶ πολλοὺς καταβαλόντες	ἀδεῶς	τὴν χώραν ἐπόρθουν, πολλάκις δ´
[4, 29]	τελευτὰς φερούσης, ἀλλ´ οὐκ ἐν	ἀδήλῳ	καὶ δυστεκμάρτῳ τέλει πάντων τῶν
[4, 55]	οἷς ἂν ἐκεῖνοι θέλωσι διαλύσασθαι.	~Ἀδημονοῦντος	δ´ ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι τοῦ
[4, 38]	διήμαρτε τῆς πείρας ὁ Ταρκύνιος,	ἀδημονῶν	ἐπὶ τῷ μηδεμίαν αὐτῷ βοήθειαν
[4, 29]	καὶ γὰρ ἐὰν τἆλλα τις	ἀδικεῖν	ὀκνῇ, βασιλείας γε χάριν οὐ
[4, 34]	Ῥωμαίων οὐδεὶς ἡγήσατό με πώποτ´	ἀδικεῖν,	οὐδ´ ἐκβαλεῖν με τῆς ἀρχῆς
[4, 27]	ἐπιεικείας καὶ μετριότητος, ἐπειδὴ συγγνόντες	ἀδικεῖν	στέμμασι καὶ λιτανείαις παρῃτοῦντο τὴν
[4, 62]	ὧν τὸν ἕτερον Μάρκον Ἀτίλιον	ἀδικεῖν	τι δόξαντα περὶ τὴν πύστιν
[4, 4]	πλῆθος ἀναλαμβάνων καὶ τοῦ μηδὲν	ἀδίκημα	γενέσθαι πολλὴν ἔχων φροντίδα καὶ
[4, 6]	ἀποστερούμενοι φαύλως καὶ ῥᾳθύμως τὸ	ἀδίκημα	ἤνεγκαν καὶ ταῦτ´ ἐν τῇ
[4, 36]	οὐδεὶς ἐποίησε βασιλέων. ἀλλ´ ἔοικεν	ἀδίκημα	μὲν οὐδὲν εἶναι, δι´ ὃ
[4, 11]	ἐξ αὐτῶν ἀποκτεῖναί με συνομνύμενοι	ἀδίκημα	μὲν οὐδὲν οὔτε μεῖζον οὔτ´
[4, 68]	ἀφανεῖ θανάτῳ δι´ οὐδὲν μὲν	ἀδίκημα,	τοῦ δὲ πλούτου προαχθεὶς εἰς
[4, 36]	ἂν πυθοίμην παρ´ αὐτῶν, τίνος	ἀδικήματος	ἕνεκα πολεμοῦσί μοι καὶ ἐπὶ
[4, 25]	μὲν εἰς τὸ κοινὸν φερόντων	ἀδικημάτων	αὐτὸς ἐποιεῖτο τὰς διαγνώσεις, τῶν
[4, 13]	συναλλακτικοὺς καὶ τοὺς περὶ τῶν	ἀδικημάτων	ἐπεκύρωσε ταῖς φράτραις· ἦσαν δὲ
[4, 36]	ἢ τούτων μὲν τῶν τυραννικῶν	ἀδικημάτων	οὐδὲν ἔχουσιν εἰπεῖν ὑπ´ ἐμοῦ
[4, 36]	ὥσπερ ἰδιώτης πειθόμενος· τῶν τ´	ἀδικημάτων	οὐχ ἁπάντων αὐτὸς ἐγινόμην δικαστής,
[4, 24]	εἰς θεοὺς ἢ τὸ κοινὸν	ἀδικημάτων	ταύτας φέρονται παρ´ αὐτῶν τὰς
[4, 30]	ἢ τί τὴν πόλιν ὁρῶν	ἀδικουμένην	ὑπ´ ἐμοῦ ταῦτ´ ἐπ´ ἐμοὶ
[4, 37]	αὐτὸν καὶ διδαχθέντας, ἐάν τ´	ἀδικούμενον	εὕρωσιν ἐάν τ´ ἐπιτηδειότερον ἄρχειν,
[4, 34]	γενομένων τῶν κατὰ νόμον, τούτους	ἀδικῶ	δήπου καὶ οὐχὶ σέ, καὶ
[4, 34]	οὔτε τούτους οὔτ´ ἄλλον οὐδένα	ἀδικῶ.	μάρτυς δὲ τῆς ἐκ τοῦ
[4, 33]	ἅπαντ´ ἀπήντηκέ μοι καὶ ὥσπερ	ἀδικῶν	αὐτὸς ἐγκαλοῦμαι, τὴν μὲν τύχην
[4, 36]	ἢ ἄλλῃ τινὶ συμφορᾷ κεχρημένους	ἀδίκως;	ἢ τούτων μὲν τῶν τυραννικῶν
[4, 9]	ὀφείλοντες ἤδη χρέα διὰ πενίαν	ἀδύνατοί	εἰσιν ἀποδοῦναι, τούτοις βοηθεῖν προθυμούμενος,
[4, 10]	τοὺς ὑποχρέους, ὅσοι τὴν πίστιν	ἀδύνατοι	ἦσαν φυλάττειν, τίσιν ὀφείλουσι καὶ
[4, 32]	παῖδα καὶ τὰ κοινὰ πράττειν	ἀδύνατον,	ὃς οὐ πολὺ ἀπέχω πεντηκονταετίας;
[4, 57]	τοὺς διωμολογημένους μισθούς} ἐὰν δ´	ἀδύνατος	ᾖ τοῦτο τὴν κεφαλὴν ἀποτεμόντα
[4, 3]	διὰ νόσους ἢ διὰ γῆρας	ἀδύνατος	ἦν ἐπιτελεῖν, δι´ ἑαυτοῦ τούτῳ
[4, 45]	πολιτικόν τε λόγον εἰπεῖν οὐκ	ἀδύνατος,	Τύρνος Ἑρδώνιος ὄνομα, Μαμιλίῳ τε
[4, 40]	τῶν πατρικίων αὐτῷ τινας συνεπιβουλεῦσαι·	ἀδυνάτους	δ´ ὄντας δι´ ἑτέρου τρόπου
[4, 55]	μέγαν ἔχοντι κίνδυνον, οὐ μὴν	ἀδυνάτῳ	γε, συγχωρήσαντος τοῦ πατρὸς ποιεῖν
[4, 7]	ἤδη γεγαμημέναι. τούτων δὴ τῶν	ἀδυνάτων	τε καὶ ἀτόπων ἕκαστα ἐπιλογιζόμενος
[4, 6]	οὐδὲν ἐξητακότες τῶν ἀναιρούντων αὐτὴν	ἀδυνάτων	τε καὶ ἀτόπων· ὧν ἕκαστον
[4, 74]	ὁσίας φυλάττηται, ἱερῶν ἀποδεικνύσθω τις	ἀεὶ	βασιλεύς, ὁ τὴν τιμὴν ταύτην
[4, 61]	Ῥώμην καὶ τὸν Ταρπήιον ὀνομάζοντες	ἀεὶ	λόφον καὶ τὸν ἐξηγητὴν ἀξιοῦντες
[4, 56]	δὴ διὰ τούτων τῆς ὑπερεχούσης	ἀεὶ	μήκωνος τῷ σκήπωνι παίων τὴν
[4, 32]	δ´ ἐντεῦθεν ἀποδιδράσκων, ὅπερ ἐστὶν	ἀεί	σοι ποιεῖν σύνηθες, ἐπὶ τὸν
[4, 75]	χώρας τῆς Ῥωμαίων εἰργομένους τὸν	ἀεὶ	χρόνον καὶ γένος τὸ ἐξ
[4, 4]	ὃ μᾶλλον αὐτοὺς οἶμαι ποιήσειν,	ἀειφυγίᾳ	καὶ δημεύσει τῶν ὑπαρχόντων, καθίστας´
[4, 42]	βουλῆς μέρος θανάτοις τε καὶ	ἀειφυγίαις,	ἑτέραν βουλὴν αὐτὸς κατεστήσατο παραγαγὼν
[4, 61]	ὁ τῆς Ἀθηνᾶς ὑφ´ ἑνὸς	ἀετοῦ	καὶ μιᾶς στέγης καλυπτόμενοι. ~Λέγεται
[4, 76]	κλίνης μέλασιν ἀμφίοις ἐστρωμένης κομίζοντες	ἀθεράπευτόν	τε καὶ πεφυρμένην αἵματι τὴν
[4, 59]	καὶ τῇ Ἥρᾳ καὶ τῇ	Ἀθηνᾷ,	ἐὰν κρατήσῃ τῇ μάχῃ, ναοὺς
[4, 74]	εἰς ἐνιαύσιον χρόνον, ὡς παρ´	Ἀθηναίοις	γίνεται, τὸ κράτος τῆς ἀρχῆς
[4, 13]	κατὰ τὸν κύκλον τὸν περιέχοντα	Ἀθηναίων	τὸ ἄστυ, οὐ πολλῷ τινι
[4, 61]	τῆς Ἥρας καὶ ὁ τῆς	Ἀθηνᾶς	ὑφ´ ἑνὸς ἀετοῦ καὶ μιᾶς
[4, 41]	ἐνίκα στάδιον Ἀγάθαρχος Κερκυραῖος ἄρχοντος	Ἀθήνησι	Θηρικλέους. οὗτος ὑπεριδὼν μὲν τοῦ
[4, 72]	πολιτειῶν, δημοκρατίαν δὲ συνεβούλευον ὥσπερ	Ἀθήνησι	καταστῆσαι, τὰς ὕβρεις καὶ τὰς
[4, 1]	ἐνίκα στάδιον Ἐπιτελίδης Λάκων ἄρχοντος	Ἀθήνησιν	Ἀρχεστρατίδου· περὶ οὗ καιρὸς ἤδη
[4, 19]	ἀλλὰ πεπεισμένος, ὅτι πᾶσιν ἀνθρώποις	ἆθλα	τῶν πολέμων ἐστὶ τὰ χρήματα
[4, 6]	ἡ μήτηρ αὐτῶν οὕτως ἦν	ἀθλία	καὶ θεοβλαβής, ὥστ´ ἀφαιρεῖσθαι μὲν
[4, 4]	καὶ συγγενέσιν οὐδ´ ἡμῖν ταῖς	ἀθλίαις	γυναιξίν· ἀλλὰ πάντας ἡμᾶς φανερῶς
[4, 79]	κατὰ γῆς ἀνδρὶ ποιῆσαι τὴν	ἀθλίαν	ἀγχόνῃ διαχρησάμενος, ὑφ´ ὧν ἐσώθη
[4, 19]	τοὺς μὲν περὶ μειζόνων κινδυνεύοντας	ἄθλων	μείζονας ὑπομένειν κακοπαθείας τοῖς τε
[4, 54]	προνομαῖς ἀσύντακτον διὰ καταφρόνησιν, κατιόντες	ἀθρόοι	διέφθειρον· καὶ τῶν πόλεων ὅσα
[4, 63]	ἔτι τοὺς νεοττοὺς ἐχόντων γῦπες	ἀθρόοι	προσπετασθέντες τήν τε νεοττιὰν διεφόρησαν
[4, 54]	καὶ δεινὴ περὶ τοῦ μέλλοντος	ἀθυμία·	κάκιον δὲ τοὺς Ῥωμαίους ἐπίεζεν
[4, 20]	δι´ ἑτέρου τρόπου τήν τ´	ἀθυμίαν	αὐτῶν παρεμυθήσατο καὶ τὴν ὀργὴν
[4, 30]	ἑαυτῆς λαβών. ὡς δὲ συνεκεράσθησαν	αἱ	ἀνόσιοι καὶ ἀνδροφόνοι φύσεις, ἐκβαλεῖν
[4, 36]	δι´ ὃ δυσχεραίνουσί μοί τινες,	αἱ	δ´ εἰς τὸ δημοτικὸν πλῆθος
[4, 84]	μὲν ἐπὶ τοῖς προγεγονόσι δεινοῖς,	αἱ	δ´ ἐπὶ τοῖς προσδοκωμένοις ἀγαθοῖς,
[4, 49]	μὲν ἄρνας, αἱ δὲ τυρούς,	αἱ	δὲ γάλακτός τι μέτρον, αἱ
[4, 49]	μοῖραν, ἣν ἑκάστην δεήσει λαμβάνειν.	αἱ	δὲ μετασχοῦσαι τῆς ἑορτῆς τε
[4, 49]	αἱ δὲ γάλακτός τι μέτρον,	αἱ	δὲ ὅμοιόν τι τούτοις {πελάνου
[4, 43]	ἀχθομένους κατεμήνυον πρὸς τὸν τύραννον·	αἱ	δὲ τιμωρίαι κατὰ τῶν ἐλεγχθέντων
[4, 49]	ἱερῶν πόλεις αἱ μὲν ἄρνας,	αἱ	δὲ τυρούς, αἱ δὲ γάλακτός
[4, 27]	δ´ οὖν ἔτει συνελθοῦσαι πάλιν	αἱ	δώδεκα πόλεις ἐξανηλωμέναι τῷ πολέμῳ
[4, 39]	οὗ τὴν ἀπήνην ἔδει διελθεῖν,	αἱ	ἡμίονοι τὸ πτῶμα ἰδοῦσαι διεταράχθησαν,
[4, 26]	πολλαῖς ἐλάττοσί τε καὶ ἀμαυροτέραις	αἱ	μέγισται καὶ λαμπρόταται αὗται μνημονεύονται,
[4, 49]	αἱ μετέχουσαι τῶν ἱερῶν πόλεις	αἱ	μὲν ἄρνας, αἱ δὲ τυρούς,
[4, 84]	λύπαι τε γὰρ ἡδοναῖς ἐκέκραντο,	αἱ	μὲν ἐπὶ τοῖς προγεγονόσι δεινοῖς,
[4, 49]	καλοῦντες, καὶ φέρουσιν εἰς αὐτὰς	αἱ	μετέχουσαι τῶν ἱερῶν πόλεις αἱ
[4, 27]	διεξιέναι. ~Μετὰ τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν	αἱ	παραδοῦσαι τὴν ἡγεμονίαν ἐκείνῳ πόλεις
[4, 26]	κατασκευάσασθαι, ἐν ᾧ θύσουσί θ´	αἱ	πόλεις συνερχόμεναι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν
[4, 26]	κατεσκεύασεν ἐξ ὧν ἅπασαι συνήνεγκαν	αἱ	πόλεις χρημάτων τὸν τῆς Ἀρτέμιδος
[4, 26]	λαμπρόταται αὗται μνημονεύονται, πολεμικαὶ δ´	αἱ	πρὸς ἓν τὸ Τυρρηνῶν ἔθνος
[4, 18]	ἐκάλουν καλέσεις· λόχοι δ´, οὓς	αἱ	συμμορίαι περιελάμβανον, ἑκατὸν καὶ ἐνενηκοντατρεῖς.
[4, 28]	οὐ δίκαιον ἄνδρα πειθούσης, οὔτε	αἱ	τῆς μιαρᾶς παραινέσεις ἐπὶ τὰς
[4, 28]	ὡς δ´ οὐδὲν ἐπέραινον οὔτε	αἱ	τῆς σώφρονος λιτανεῖαι τὰ κράτιστα
[4, 20]	ἀλλ´ εἰς ἴσα μέρη σχισθεῖεν	αἱ	τῶν ἑκατὸν ἐνενήκοντα δύο λόχων
[4, 24]	καλά. ἐτύγχανον δὴ τοῖς Ῥωμαίοις	αἱ	τῶν θεραπόντων κτήσεις κατὰ τοὺς
[4, 10]	προαίρεσιν, ἅπασαι τὸν Τύλλιον ψηφοφορήσουσιν	αἱ	φρᾶτραι, καὶ περιέσται τῷ ἀνδρὶ
[4, 84]	πᾶσαι τὴν φυγὴν τῶν τυράννων	αἱ	φρᾶτραι κατεψηφίσαντο, παρελθὼν πάλιν ὁ
[4, 27]	τρεῖς δ´ ἐξ αὐτῶν πόλεις,	αἳ	προεξανέστησάν τε καὶ τὰς ἄλλας
[4, 25]	τῶν ἐν Μέμφει πυραμίδων τοὺς	Αἰγύπτου	βασιλεῖς οὔτ´ εἴ τις ἄλλη
[4, 5]	δ´ οὐχ ὑπήκουον, ἐπικηρύξας αὐτοῖς	ἀϊδίους	φυγὰς καὶ τὰς οὐσίας ἀναλαβὼν
[4, 2]	ὑπὲρ τοῦ πυρὸς ἀνασχεῖν λέγουσιν	αἰδοῖον	ἀνδρός. τοῦτο δὲ θεάσασθαι τὴν
[4, 37]	~Τοιαῦτα διαλεχθεὶς καὶ εἰς πολλὴν	αἰδῶ	καταστήσας τοὺς συνισταμένους ἐπ´ αὐτῷ
[4, 82]	ἐτυραννήθης νύκτα τὴν ἀμίαντον ἀφαιρεθεῖς´	αἰδῶ	μετὰ βίας, ἡδίων καὶ μακαριώτερος
[4, 73]	τὴν αὐτὴν ἔχοντος ἰσχὺν ἑκατέρου·	αἰδώς	τ´ ἀλλήλων καὶ κώλυσις τοῦ
[4, 23]	οἰκείων ὅπλων, ἀλλ´ ἕξειν δυνάμεις	αἰεὶ	διαρκεῖς, κἂν πρὸς πάντας ἀνθρώπους
[4, 63]	ἄλλοις οἰωνοῖς, τελευταίῳ δὲ τῷδε.	αἰετοὶ	συνιόντες εἰς τὸν παρακείμενον τοῖς
[4, 63]	τοὺς νεοττοὺς ἀπέκτειναν καὶ τοὺς	αἰετοὺς	προσιόντας ἀπὸ τῆς νομῆς ἀμύττοντές
[4, 63]	φοίνικος ὑψηλοῦ. τούτων δὲ τῶν	αἰετῶν	ἀπτῆνας ἔτι τοὺς νεοττοὺς ἐχόντων
[4, 59]	τὸ καταφερόμενον ἐκ τῆς ἀποτομῆς	αἷμα	θερμὸν ἔτι καὶ νεαρόν. τοῦτο
[4, 71]	σῶμα τῆς γυναικὸς ὡς ἔστιν	αἵματι	πεφυρμένον εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ
[4, 38]	κρατούντων καὶ παραπεμπόντων αὐτὸν ὀλίγων,	αἵματι	πολλῷ ῥεόμενος καὶ κακῶς ὅλον
[4, 76]	κομίζοντες ἀθεράπευτόν τε καὶ πεφυρμένην	αἵματι	τὴν νεκράν· ἣν πρὸ τοῦ
[4, 11]	καὶ κατέχοντες, ἣν ὑμεῖς δι´	αἵματος	ἐκτήσασθε γῆν ἐκλιπεῖν ἀναγκαζόμενοι, ὥσπερ
[4, 83]	καὶ βωμοὺς μιαίνει Ταρκύνιος ταῖς	αἱμοφύρτοις	χερσὶ καὶ παντὸς ἐμφυλίου γεμούσαις
[4, 68]	Μάρκος Ἰούνιος ἑνὸς τῶν σὺν	Αἰνείᾳ	τὴν ἀποικίαν στειλάντων ἀπόγονος, ἐν
[4, 34]	λέγεις, μήθ´ ὑπὸ τῶν μεσοβασιλέων	αἱρεθεὶς	μήτε τῆς βουλῆς μοι παραδούσης
[4, 40]	οὖν ἥ τε βουλὴ τὸν	αἱρεθέντα	ὑπ´ αὐτῶν ἐδοκίμασε, καὶ ὁ
[4, 80]	τῶν κοινῶν προβουλεύειν· ἔπειτα μεσοβασιλέων	αἱρεθέντων,	οἷς ἐπιτρέπει τὸ συνέδριον ἐκ
[4, 84]	τάχει. ἀφικομένων δ´ αὐτῶν ἄνδρας	αἱρεῖται	δύο τοὺς πράξοντας ὅσα τοῖς
[4, 65]	καταπληξάμενος τῷ τρόπῳ τὴν ἄνθρωπον	αἱρέσεις	αὐτῇ δύο προὔτεινεν, ὧν ποτέραν
[4, 30]	Τυλλίας λεγούσης ἄσμενος δέχεται τὰς	αἱρέσεις	ὁ Ταρκύνιος, καὶ αὐτίκα δοὺς
[4, 73]	~Χαλεπῆς δὲ καὶ δυσκρίτου τῆς	αἱρέσεως	ἅπασι φαινομένης διὰ τὰς παρακολουθούσας
[4, 75]	κυρίαν εἶναι τὴν τῶν ἀνδρῶν	αἵρεσιν	καὶ τὰ μαντεύματα γένηται περὶ
[4, 82]	κινδύνους· ἀλλὰ δυεῖν θάτερον ἅπασιν	αἱρετέον,	ἢ βίον ἐλεύθερον, ἢ θάνατον
[4, 72]	κοινὰ τὰς τυραννικὰς διεξιοῦσι παρανομίας,	αἷς	ἄλλοι τε πολλοὶ κατὰ τῶν
[4, 43]	καὶ οὐδὲ τὰς σανίδας, ἐν	αἷς	ἦσαν γεγραμμένοι, κατέλιπεν, ἀλλὰ καὶ
[4, 22]	κατὰ πόλιν τέτταρας ὑπαρχούσας, ἐν	αἷς	καὶ μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς
[4, 15]	πάγον, καὶ τὰς κτήσεις, ἐν	αἷς	ὁ βίος αὐτῶν ἦν· καὶ
[4, 78]	τὰς τοῦ τυράννου παρανομίας, ἐφ´	αἷς	οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις ἅπασιν
[4, 53]	δὲ πᾶσι πρὸς πάντας, ἐν	αἷς	πολλάκις μὲν οἱ Γάβιοι τοὺς
[4, 20]	πλεονέκτημα περὶ τὰς ἐκκλησίας, ἐν	αἷς	τὰ μέγιστα ἐπεκυροῦτο ὑπὸ τοῦ
[4, 71]	καὶ πραττομένων κατὰ τῆς τυραννίδος	αἴσθηται	Ταρκύνιος, πρὶν ἢ τὰ παρ´
[4, 43]	ἑκάστου γνώμης ἐλάμβανον· ἔπειθ´ οὓς	αἴσθοιντο	τοῖς καθεστηκόσι πράγμασιν ἀχθομένους κατεμήνυον
[4, 34]	τὴν ἐπιμέλειαν τῆς πόλεως παρέλαβον,	αἰσθόμενος	ἐπιβουλάς τινας κατ´ ἐμαυτοῦ γινομένας,
[4, 9]	ἠνάγκασμαι συνισταμένους τινὰς ἐπ´ αὐτοὺς	αἰσθόμενος	καὶ τὴν ἀρχὴν ἑτέροις παραδοῦναι
[4, 74]	ὑπάρχον ἡμῖν καὶ σὺν οἰωνοῖς	αἰσίοις	θεῶν ἐπικυρωσάντων παρεληλυθὸς εἰς τὴν
[4, 80]	ποίαν δήμου ψηφοφορίαν; ποίους οἰωνοὺς	αἰσίους;	οὐ λέγω ταῦτα πάντα, καίτοι
[4, 26]	πολλαὶ πόλεις μιᾷ γνώμῃ χρώμεναι,	αἰσχρὰ	δ´ ὄψις συγγενῶν ἀλλήλαις διαφερομένων·
[4, 65]	τοῦ συγγενοῦς ὕβριν μετερχόμενος, ὥστ´	αἰσχρὰν	καὶ ἐπονείδιστόν σου γενέσθαι τὴν
[4, 66]	ὅταν δὲ μάθῃς τὰς κατασχούσας	αἰσχρὰς	καὶ δεινὰς ἀνάγκας, βούλευσαι μετ´
[4, 82]	μεστὴ γὰρ ἁπάντων ἡ πόλις,	αἰσχρόν	τε Οὐολούσκων καὶ Σαβίνων καὶ
[4, 11]	ἀντὶ παντὸς εἱλόμην ἀγαθοῦ, ζῆν	αἰσχρῶς	ἐν ἄλλοις τισί. παραλάβετε δὴ
[4, 52]	τραπόμενοι παρέδοσαν ἑαυτούς. οὕτω δ´	αἰσχρῶς	καὶ κακῶς ἀμφοτέρων τῶν στρατοπέδων
[4, 55]	καὶ οὔτε διαλύσασθαι τὸν πόλεμον	αἰσχρῶς	ὑπομένοντος οὔτ´ ἀντέχειν ἔτι δυναμένου,
[4, 81]	ἀναγκάζει δ´ ὅσα δούλους ἀργυρωνήτους	{αἰσχύνης	ἄξια} ταλαιπωρεῖν λατομοῦντας ὑλοτομοῦντας ἀχθοφοροῦντας,
[4, 65]	προῃρεῖτο λαβεῖν ἠξίου, θάνατον μετ´	αἰσχύνης	ἢ βίον μετ´ εὐδαιμονίας. Εἰ
[4, 24]	δούλους. οὐδὲν δὴ πρᾶγμα ποιεῖν	αἰσχύνης	ἢ βλάβης κοινῆς αἴτιον οὔθ´
[4, 29]	οὓς ἐκείνη προῃρεῖτο, οὐδὲν ἔτι	αἰσχυνθεῖσα	λέγει πρὸς αὐτόν· Μέχρι τίνος,
[4, 62]	ἐπὶ τῷ τὴν αὐτὴν τιμὴν	αἰτεῖν	περὶ τῶν ἐλαττόνων, ἣν οὐδὲ
[4, 62]	ἀξιοῦντος δὲ τοῦ Ταρκυνίου τῆς	αἰτηθείσης	τιμῆς πρίασθαι τὰς βύβλους ἀπελθοῦσα
[4, 47]	σφόδρα κινηθέντων ἐπὶ τοῖς λόγοις	αἰτησάμενος	εἰς ἀπολογίαν ὁ Ταρκύνιος τὴν
[4, 4]	τὴν ἡγεμονίαν αὐτῷ καὶ πάντων	αἰτία	γενομένη τῶν ἀγαθῶν ἡ τοῦ
[4, 40]	καὶ ἐπὶ ταύτῃ μάλιστα τῇ	αἰτίᾳ	λέγεται τῶν πατρικίων αὐτῷ τινας
[4, 42]	δίκας ἄλλους ἐπ´ ἄλλαις ψευδέσιν	αἰτίαις,	μάλιστα δ´ ἐπιβουλεύειν αἰτιώμενοι τῷ
[4, 57]	διαφύγοιεν αὐτὸν οἱ ἐν ταῖς	αἰτίαις,	πέμπων ἐπὶ τὰς οἰκίας τῶν
[4, 24]	τοὺς παραδεξαμένους τὸν νόμον ἐν	αἰτίαις	σχῇ τις, ὡς ῥιπτοῦντας εἰκῆ
[4, 69]	ἐν ταῖς γοναῖς· τήν τ´	αἰτίαν	τῆς νόσου γνῶναι παρὰ τοῦ
[4, 19]	δὲ τούτων ἕκαστον οὐκ ἄτερ	αἰτίας,	ἀλλὰ πεπεισμένος, ὅτι πᾶσιν ἀνθρώποις
[4, 6]	τὸν ἑξῆς λόγον ἀποδοῦναι τὰς	αἰτίας,	δι´ ἃς οὔτε Φαβίῳ συγκατεθέμην
[4, 70]	ἀληθινήν, ἀλλ´ ἐπίθετον, καὶ τὰς	αἰτίας	εἰπών, δι´ ἃς τὸ προσποίημα
[4, 34]	αὐτῆς ἔτυχον, καὶ δι´ ἃς	αἰτίας	οὔθ´ ὑμῖν οὔτ´ ἄλλῳ τινὶ
[4, 40]	μνήματος ἐπιφανοῦς διὰ ταύτας τὰς	αἰτίας	οὐκ ἐξεγένετο τυχεῖν τῷ Τυλλίου
[4, 45]	καὶ εἰς ἀναγκαίας τινὰς ἀναφέροντος	αἰτίας	τὸν τοῦ Ταρκυνίου χρονισμὸν ἀναβάλλεσθαι
[4, 32]	οὖν ἀπόκριναί μοι, Τύλλιε, τίνος	αἰτίας	χάριν οὐκ ἀξιοῖς με τῶν
[4, 47]	με τοιοῦτον ὄντα, οἷον νῦν	αἰτιᾶται,	μὴ προθυμεῖσθαι λαβεῖν τότε πενθερόν·
[4, 37]	τελευτῶν ἔφησεν, ὅτι Ταρκύνιος αὐτὸν	αἰτιᾶται	τὴν βασιλείαν οὐ δικαίως κατέχειν
[4, 2]	καὶ δαίμοσι λέγεσθαι φίλος τοιοῦτος·	αἵτινες	ἀπὸ τῆς ἑστίας τῶν βασιλείων,
[4, 29]	με φήσεις θρασεῖαν, τὸ δοκοῦν	αἴτιον	εἶναί μοι τοῦ μηδεμιᾶς ὀρέγεσθαί
[4, 24]	ποιεῖν αἰσχύνης ἢ βλάβης κοινῆς	αἴτιον	οὔθ´ ὁ Τύλλιος ὁ καταστησάμενος
[4, 26]	δ´ ὄψις συγγενῶν ἀλλήλαις διαφερομένων·	αἴτιόν	τ´ ἰσχύος μὲν ταῖς ἀσθενέσιν
[4, 7]	δ´ υἱοί, καὶ τοῦτ´ ἦν	αἴτιον	τῆς ἀπάτης τοῖς ἄλλοις ἅπασι
[4, 16]	εἰσηγήσατο καὶ μεγίστων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν	αἴτιον,	ὡς τὰ ἔργα ἐδήλωσε. τὸ
[4, 1]	μικρῶν οὐδ´ ὀλίγων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν	αἴτιος	γενόμενος, ὀκτὼ καὶ τριάκοντα ἔτη
[4, 42]	ψευδέσιν αἰτίαις, μάλιστα δ´ ἐπιβουλεύειν	αἰτιώμενοι	τῷ βασιλεῖ, κατηγόρουν ἐπ´ αὐτῷ
[4, 52]	ἀπροσδοκήτοις μέγας. ἀφ´ ὧν δ´	αἰτιῶν	ἤρξατο καὶ τελευτῆς ὁποίας ἔτυχεν,
[4, 67]	Ῥωμαῖοι τῆς καταλύσεως τῶν τυράννων	αἰτιώτατον	γενέσθαι, τίς τ´ ἦν καὶ
[4, 74]	ἐξαμαρτάνειν τοὺς παραληψομένους τὴν ἀρχὴν	αἰτιώτατον,	μὴ διὰ βίου τοὺς αὐτοὺς
[4, 3]	παράδοσιν τῶν πόλεων τὸ ἔθνος,	αἰτιώτατος	εἶναι δόξας Ταρκυνίῳ καὶ ταύτης
[4, 66]	χάρισαι δέ μοι ταύτην πρῶτον	αἰτουμένῃ	τὴν χάριν· κάλεσον ὅσους δύνασαι
[4, 50]	τινας καὶ λῃστείας, ὑπὲρ ὧν	αἰτούμενοι	δίκας αὐθάδεις ἔδωκαν ἀποκρίσεις. οἱ
[4, 54]	τε καὶ ἀποταφρεύειν δεδοικότες τὰς	αἰφνιδίους	ἀλλήλων ἐφόδους. μᾶλλον δ´ ὁ
[4, 51]	τὰ Ῥωμαίων ἅπαντα σὺν πολλοῖς	αἰχμαλώτοις	ἔτι ἀκέραια ὄντα τοῖς ἀπολωλεκόσιν
[4, 82]	οὐκ ἐδυνήθη διαφυγεῖν, ἀλλ´ ὥσπερ	αἰχμάλωτος	ὑπ´ ἀνάγκης κρατηθεῖσα ὑπέμεινεν ὅσα
[4, 50]	καὶ τέκνα καὶ τοὺς ὑπομείναντας	αἰχμαλώτους	γενέσθαι καὶ τὸ τῶν θεραπόντων
[4, 38]	οὑμὸς ἐκτήσατο πάππος ἐκ τῶν	αἰχμαλώτων,	ἐτόλμησας βασιλέα Ῥωμαίων σεαυτὸν ἀναδεῖξαι.
[4, 25]	ἐπιθυμίαν ἦλθεν ἐπιφανές τι διαπραξάμενος	αἰώνιον	ἑαυτοῦ μνήμην τοῖς ἐπιγινομένοις καταλιπεῖν.
[4, 40]	τῷ Τυλλίου σώματι, μνήμης δ´	αἰωνίου	τοῖς ἔργοις αὐτοῦ παρὰ πάντα
[4, 24]	πόλει· τὸ δὲ μιαρὸν καὶ	ἀκάθαρτον	φῦλον ἐκβαλοῦσιν ἐκ τῆς πόλεως
[4, 51]	ἅπαντα σὺν πολλοῖς αἰχμαλώτοις ἔτι	ἀκέραια	ὄντα τοῖς ἀπολωλεκόσιν ἀνεσώθη. ~Ὡς
[4, 34]	τῶν ἡδέων ἐχούσης ἡγεμονίας τὴν	ἀκίνδυνον	ἀντικαταλλασσόμενος ἡσυχίαν. οὐκ ἠνέσχοντο Ῥωμαῖοι
[4, 73]	αὐτῆς βουλευσάμενοι, σφαλερὰ καὶ οὐκ	ἀκίνδυνος,	ἐξέσται θ´ ἡμῖν ὕστερον, ὅταν
[4, 43]	βαρείας ἐσομένης, σφίσι δ´ αὐτοῖς	ἀκινδύνου.	ἧκε δὲ κἀκείνοις οὐ μετὰ
[4, 29]	μετὰ παρρησίας ἔξεστί μοι καὶ	ἀκινδύνως	ἅπαντα εἰπεῖν, ὅσα φρονῶ περὶ
[4, 23]	ἕν τι τῶν ἱερῶν καὶ	ἀκινήτων	νομίμων διατελεῖ τοῦτ´ ἐν τῇ
[4, 34]	Ἄγκος Μάρκιος ὁ βασιλεὺς κατέλιπεν	ἀκμάζοντας,	οὐχ υἱωνοὺς καὶ νηπίους, ὥσπερ
[4, 38]	τοῦ βουλευτηρίου μετέωρον ἐξαρπάσας αὐτὸν	ἀκμάζων	τὸ σῶμα καὶ ῥωμαλέος ἀνὴρ
[4, 17]	δέκα μὲν ἐποίησε τῶν ἐν	ἀκμῇ,	δέκα δὲ τῶν ὑπερηλίκων κατὰ
[4, 6]	λέγειν τε καὶ πράττειν ὄντες	ἀκμῇ·	οὔτε γὰρ εὐγενείᾳ προεῖχεν αὐτῶν
[4, 31]	τοῦ σώματος καὶ τῆς φρονήσεως	ἀκμὴν	τριάκοντα γεγονὼς ἔτη, μετὰ τοῦ
[4, 36]	ἄλλην τινὰ περὶ σῶμα ἐλεύθερον	ἀκολασίαν;	δικαίως μέντ´ ἄν, εἴ τί
[4, 82]	τότ´ ἀποδημοῦντος ἐπὶ στρατοπέδου, τὴν	ἀκόλαστον	ὕβριν τῆς τυραννίδος οὐκ ἐδυνήθη
[4, 56]	κατάσχοι, λόγον μὲν οὐδένα ἀπέστειλεν,	ἀκολουθεῖν	δὲ τὸν ἥκοντα παρ´ αὐτοῦ
[4, 17]	δὲ λόχους οὐδὲν ἔχοντας ὅπλον	ἀκολουθεῖν	ἐκέλευσε τοῖς ἐνόπλοις· ἦσαν δὲ
[4, 83]	μαντεύομαι δὲ καλοῖς ἐγχειρήμασιν εὐτυχὲς	ἀκολουθήσειν	τέλος. εἴη δὲ τούτοις ἅπασι
[4, 17]	πρεσβυτέροις, ὁ δὲ τοῖς νεωτέροις	ἀκολουθῶν	λόχος. οἱ δὲ σαλπισταί τε
[4, 10]	Τύλλιος καὶ κατέσχε τὴν βασιλείαν	ἀκόντων	ἐκείνων. κατασκευάσας γὰρ ἐκ πολλοῦ
[4, 80]	ἀνθρώπων συνωμοσίαις, ὡς τυράννοις ἔθος,	ἀκόντων	ὑμῶν καὶ δυσχεραινόντων. φέρε, ἀλλ´
[4, 24]	ὡς ἦν παρὰ τῶν ἐπισταμένων	ἀκούειν,	ἐκ τῶν δεσμωτηρίων ἐξεληλυθότες ἀρτίως
[4, 32]	ἀνθρώπων ἐπὶ καλοῖς κεῖται πράγμασιν,	ἀκούειν	καὶ μὴ τέταρτον ἤδη τοῦτο
[4, 31]	τὰ πράγματα παρῆλθες καὶ πάντων	ἀκουόντων	ὡμολόγεις, ὅταν ἀνδρωθῶμεν ἡμεῖς, ἐμοὶ
[4, 84]	ἡδονῆς ἔρρει θαυμαστῶν καὶ ἀπροσδοκήτων	ἀκούουσι	λόγων· πάθη τε ποικίλα τὴν
[4, 30]	κατηγορεῖν ἔχεις, ἐπειδὴ τούτους ἠξίους	ἀκοῦσαι.	~Λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ Ταρκύνιος·
[4, 2]	εἰπεῖν. τὸν μὲν οὖν Ταρκύνιον	ἀκούσαντά	τε καὶ μετὰ ταῦτ´ ἰδόντα
[4, 55]	δὲ τῶν Γαβίων τὸν λόγον	ἀκουσάντων	καὶ μηδὲν εἰς αὐτὸν παρανομήσειν
[4, 61]	κεφαλάς. ταῦτα παρὰ τῶν πρεσβευσάντων	ἀκούσας	ὁ Ταρκύνιος ἐπέστησε τοῖς ἔργοις
[4, 60]	ὡς ἤκουσε μικρὸν ἐπισχὼν χρόνον,	Ἀκούσατ´,	ἔφησεν, ἄνδρες Ῥωμαῖοι· τὸ μὲν
[4, 84]	ἡμῖν κεκύρωται κατὰ τὸ δέον,	ἀκούσατε	καὶ τὰ λοιπὰ ὅσα βεβουλεύμεθα
[4, 9]	ὧν χάριν τὴν ἐκκλησίαν συνεκάλεσα,	ἀκούσατέ	μου. ὅσοι μὲν ὑμῶν ὀφείλοντες
[4, 75]	δὲ τρόπον ἔσται τούτων ἕκαστον,	ἀκούσατέ	μου· συνάξω μὲν ἐγὼ τὴν
[4, 66]	καὶ ποδαπὴν ὕβριν ἀξιοῦντος λέγειν·	Ἀκούσῃ	τὰς ἐμάς, ἔφη, συμφοράς, ὦ
[4, 29]	συμφερόντων, καὶ καθέξεις οὓς ἂν	ἀκούσῃς	λόγους; ἢ σιωπᾶν ἄμεινόν ἐστί
[4, 39]	~Τὰ μετὰ ταῦτα δεινὰ μὲν	ἀκουσθῆναι,	θαυμαστὰ δὲ καὶ ἄπιστα πραχθῆναι,
[4, 4]	Τύλλιε, ὄνομα ἔσται δ´ οὐκ	ἄκουσι	Ῥωμαίοις, ἀλλὰ βουλομένοις ὑπὸ σοῦ
[4, 25]	γυμνικοὺς καὶ τῶν περὶ μουσικὴν	ἀκουσμάτων	καὶ τοὺς θεοὺς ἀναθήμασι κοινοῖς
[4, 34]	τοῦτ´ ἐστιν, ὃ κατηγορεῖς μου,	ἄκουσον,	ὅπως τ´ αὐτῆς ἔτυχον, καὶ
[4, 66]	ἐμοῦ τῆς τὰ δεινὰ παθούσης	ἀκούσωσι	καὶ μὴ παρ´ ἑτέρων. ὅταν
[4, 29]	ὑπῆρξεν ἀρχὴν ἐπὶ πολλάς, ὡς	ἀκούω,	γενεάς· τῷ δὲ πάππῳ σου
[4, 21]	κλήσεως αὐτῶν οὐκέτι τὴν ἀρχαίαν	ἀκρίβειαν	φυλαττούσης, ὡς ἔγνων ταῖς ἀρχαιρεσίαις
[4, 75]	καὶ οὐ ῥᾴδια νῦν δι´	ἀκριβείας	ἐξετασθῆναι· συνήγμεθα γὰρ εἰς καιρὸν
[4, 81]	ὀψὲ ἀρξάμενος πονηρὸς εἶναι, πᾶσαν	ἀκριβοῖ	τὴν τυραννικὴν κακίαν, ποδαποὺς χρὴ
[4, 47]	ταῦτα δ´ οὐκ εἰκάζων, ἀλλ´	ἀκριβῶς	ἐπιστάμενος λέγω μηνύσεώς μοι γενομένης
[4, 81]	τὰς καταράτους αὐτῶν φύσεις, ἀλλ´	ἀκριβῶς	μάθητε, οἵους σκύλακας ὑμῖν ἡ
[4, 60]	ἀφηγήσησθε αὐτῷ τὸ τέρας, οὐκ	ἀκριβῶς	μανθάνειν φήσας ὅ τι λέγετε
[4, 77]	γάρ τισιν ὑμῶν, μᾶλλον δ´	ἀκριβῶς	οἶδ´ ὅτι πολλοῖς τεταράχθαι δόξω
[4, 36]	ἴσασιν ἐπὶ τῆς ἐμῆς ἀρχῆς	ἀκρίτους	ἀπολωλότας ἢ τῆς πατρίδος στερομένους
[4, 76]	ἔχουσι. τὸ γὰρ ὑπερέχον καὶ	ἄκρον	ὕπατον ἐκάλουν οἱ παλαιοί. ταῦτα
[4, 62]	Σιβυλλείοις, ἐλέγχονται δὲ ταῖς καλουμέναις	ἀκροστιχίσι·	λέγω δ´ ἃ Τερέντιος Οὐάρρων
[4, 53]	ἦν ἐκ τοῦ Λατίνων γένους	Ἀλβανῶν	ἀπόκτισις ἀπέχουσα τῆς Ῥώμης σταδίους
[4, 49]	κείμενον ὄρος ὑψηλόν, ὃ τῆς	Ἀλβανῶν	ὑπέρκειται πόλεως, ἐν ᾧ πανηγύρεις
[4, 44]	μέρει καὶ τῶν ἰδίων ἐπελανθάνοντο	ἀλγεινῶν·	κωλύειν μὲν γὰρ οὐδέτεροι τὰ
[4, 69]	καὶ πράττων ὅμοια τοῖς κατ´	ἀλήθειαν	ἠλιθίοις. καὶ δὴ καὶ ὅτε
[4, 69]	περὶ αὐτόν, ἀλλ´ οὐ κατ´	ἀλήθειαν	ὑπαρχούσης μωρίας, ἀφελόμενος ἅπαντα τὰ
[4, 56]	τύχην κατολοφυρόμενος, ὥσπερ οἱ κατ´	ἀλήθειαν	ὑπὲρ τῆς ψυχῆς ἀγωνιῶντες. ~Ἠρεθισμένου
[4, 30]	τὸ περὶ τὴν ἐξέτασιν τῆς	ἀληθείας	ταλαίπωρον. Μετὰ τοῦτο τὸ ἔργον
[4, 25]	ἡγησάμενος ὄψεώς τ´ ἀπάτας, οὐκ	ἀληθεῖς	βίου καὶ πραγμάτων ὠφελείας, ἐξ
[4, 55]	ἵνα δὴ μᾶλλον αὐτῷ πιστεύσειαν	ἀληθεύειν	τὴν ἀπὸ τοῦ πατρὸς ἀπόστασιν,
[4, 65]	ἅμα καὶ ἀντιβολῶν καὶ διομνύμενος	ἀληθεύειν	τῶν λεγομένων ἑκάτερον, εἰς ἀνάγκην
[4, 40]	ὑπόληψις, ὥσπερ εἴρηταί μοι πρότερον,	ἀληθὴς	εἶναι ὑπὸ πολλῶν ἐπιστεύθη. ἐν
[4, 70]	τοῖς πολλοῖς μωρίαν οὐκ εἶχεν	ἀληθινήν,	ἀλλ´ ἐπίθετον, καὶ τὰς αἰτίας
[4, 0]	~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ	ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ	ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ. ~Βασιλεὺς
[4, 50]	ἡμέραν καὶ νύκτωρ αὐτοὶ ταλαιπωροῦντες	ἁλίσκονται	κατὰ κράτος. γενόμενος δὲ τῆς
[4, 39]	ὀρεοκόμον καί φησιν· Οὐκ ἄξεις,	ἀλιτήριε,	καὶ διὰ τοῦ νεκροῦ; κἀκεῖνος
[4, 45]	καὶ φίλοις καὶ τὰ πολέμια	ἄλκιμος	πολιτικόν τε λόγον εἰπεῖν οὐκ
[4, 47]	ἥκει. ταῦτα δ´ οὐκ εἰκάζων,	ἀλλ´	ἀκριβῶς ἐπιστάμενος λέγω μηνύσεώς μοι
[4, 81]	μαντεύησθε τὰς καταράτους αὐτῶν φύσεις,	ἀλλ´	ἀκριβῶς μάθητε, οἵους σκύλακας ὑμῖν
[4, 45]	βουλομένους ὑπηκόους εἶναι τοῖς ἐπιτάγμασιν,	ἀλλ´	ἀπηλλάχθαι τῶν ὁμολογιῶν οἰομένους, ἐξ
[4, 61]	ἀξιοῦντες μὴ σφετερίζεσθαι τὸ σημεῖον,	ἀλλ´	ἀπὸ τοῦ κρατίστου καὶ τοῦ
[4, 30]	γάμον οὔτε τῆς μητρὸς συνευδοκούσης,	ἀλλ´	αὐτὴν παρ´ ἑαυτῆς λαβών. ὡς
[4, 47]	ἀπεδείκνυτο μὴ τὰ κατηγορηθέντα λύειν,	ἀλλ´	αὐτὸν τὸν κατηγορήσαντα ἀναιρεῖν. ἐπαινεσάντων
[4, 80]	ἔθει κατὰ τοὺς νόμους παραλελεῖφθαι,	ἀλλ´	ἐάν τις ἓν μόνον ἔχῃ
[4, 37]	μηδὲ ἀγανακτεῖν πρὸς τὸν λόγον,	ἀλλ´	εἴ τι δίκαιον εἰπεῖν ἔχει
[4, 62]	ὅπερ οὐ πρὸς ὀλίγον καιρόν,	ἀλλ´	εἰς ἅπαντα τὸν βίον πολλάκις
[4, 74]	πραττομένων, ἐξ ἧς φύεται τυραννίς·	ἀλλ´	εἰς ἐνιαύσιον χρόνον, ὡς παρ´
[4, 52]	οὐδὲν ἔτι ἀπεδείξαντο γενναῖον ἔργον,	ἀλλ´	εἰς ἱκεσίας καὶ δεήσεις τραπόμενοι
[4, 20]	κλήσεως μὴ τύχοι τοῦτο γενόμενον,	ἀλλ´	εἰς ἴσα μέρη σχισθεῖεν αἱ
[4, 24]	ἡμᾶς χρόνοις οὕτω ταῦτ´ ἔχει,	ἀλλ´	εἰς τοσαύτην σύγχυσιν ἥκει τὰ
[4, 63]	καλουμένην Σιγνίαν οὐ κατὰ προαίρεσεν,	ἀλλ´	ἐκ ταὐτομάτου, χειμασάντων ἐν τῷ
[4, 28]	οὐ πονηρὸν εἶναι πεφυκότα παρακαλούσης,	ἀλλ´	ἑκάτερος ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν
[4, 34]	τινα τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι κύριον,	ἀλλ´	ἐμὲ κατέσχον καὶ τὴν βασιλείαν
[4, 33]	διὰ γῆρας ἑτέρων δεομένη κηδεμόνων·	ἀλλ´	ἐν ἐμοὶ κατελείπεσθε μόνῳ φύλακι
[4, 60]	δεικνὺς πυνθάνηται, τὸ τέρας εὑρεθῆναι,	ἀλλ´	ἐν Ῥώμῃ φάναι παρ´ ἡμῖν
[4, 10]	καὶ λογισμοὺς οὐκέτι τοὺς αὐτούς,	ἀλλ´	ἐναντίους τοῖς προτέροις ἐλάμβανον. ἐν
[4, 4]	ἡμῖν ἐχθροὺς τοσαύτην ἀρχὴν κτησαμένους,	ἀλλ´	ἐναντιοῦσθαι καὶ κωλύειν νῦν μὲν
[4, 23]	ἀπορήσειν τὴν πόλιν οἰκείων ὅπλων,	ἀλλ´	ἕξειν δυνάμεις αἰεὶ διαρκεῖς, κἂν
[4, 36]	τῶν ἔμπροσθεν οὐδεὶς ἐποίησε βασιλέων.	ἀλλ´	ἔοικεν ἀδίκημα μὲν οὐδὲν εἶναι,
[4, 80]	ἀκόντων ὑμῶν καὶ δυσχεραινόντων. φέρε,	ἀλλ´	ἐπειδὴ κατέσχε τὴν δυναστείαν ὁπωσδήποτε
[4, 30]	οὐ προσεῖχεν αὐτῷ τὴν διάνοιαν,	ἀλλ´	ἐπὶ τῆς βουλῆς ἔφη τὰ
[4, 61]	ἐκπεσὼν τάχιον ἐκ τῆς δυναστείας,	ἀλλ´	ἐπὶ τῆς τρίτης ὑπατείας ἡ
[4, 41]	τὰ δίκαια καὶ τοὺς νόμους,	ἀλλ´	ἐπὶ τοὺς ἑαυτοῦ τρόπους ἀναφέρων
[4, 63]	οὐκ ἴσχυσε νικῆσαι τὸ χρεών,	ἀλλ´	ἐπιθεμένων αὐτῷ τῶν πατρικίων καὶ
[4, 70]	πολλοῖς μωρίαν οὐκ εἶχεν ἀληθινήν,	ἀλλ´	ἐπίθετον, καὶ τὰς αἰτίας εἰπών,
[4, 44]	εἰς τοὺς δημοτικοὺς αὐτῷ παρανομεῖν,	ἀλλ´	ἐπιλέξας ἐκ τοῦ πλήθους, ὅσον
[4, 70]	λόγων ἔφη δεῖν οὐδ´ ὑποσχέσεων,	ἀλλ´	ἔργων, εἴ τι τῶν δεόντων
[4, 13]	ἐῶντος, ὥς φασι, τοῦ δαιμονίου,	ἀλλ´	ἔστιν ἅπαντα τὰ περὶ τὴν
[4, 6]	κυΐσκεται τούτου τοῦ χρόνου γυνή,	ἀλλ´	ἔστιν οὗτος αὐτὸς τῶν ὠδίνων
[4, 31]	σοι φρονεῖν τὰ καθήκοντα ἐφαινόμην,	ἀλλ´	ἔτι διὰ τὸ νέον τῆς
[4, 32]	καὶ τὸν οἶκον ἀνδρωθέντι ἀπεδίδους;	ἀλλ´	ἔτι νομίζων με ὀρφανὸν εἶναι
[4, 79]	σχήματι καὶ μικρᾷ προσποιήσει πένθους,	ἀλλ´	εὐθὺς ἅμα τῷ αὐτὰ διαπράξασθαι
[4, 15]	τούτων ἡ πληθὺς μὴ δυσεύρετος,	ἀλλ´	εὐλόγιστος ᾖ καὶ φανερά, βωμοὺς
[4, 57]	οὐδὲν γὰρ ἀντεῖπεν ὁ Πέτρων,	ἀλλ´	ἐφῆκε τὴν οἰκίαν ἐρευνᾶν· εὑρόντες,
[4, 70]	τυράννους οὔτε τοῖς διαλλαττομένοις ἐπιτρέψειν,	ἀλλ´	ἐχθρὸν ἡγήσεσθαι τὸν μὴ ταὐτὰ
[4, 40]	τῶν νομίμων οὐδὲν αὐτῷ γενέσθαι·	ἀλλ´	ἡ γυνὴ τοῦ Τυλλίου σὺν
[4, 29]	μάλιστα γενόμενοι τὴν ἡλικίαν. φέρε,	ἀλλ´	ἡ τοῦ κατέχοντος τὰ πράγματα
[4, 8]	ἦν τὰ γινόμενα καθ´ ἡδονάς,	ἀλλ´	ἠγανάκτουν καὶ χαλεπῶς ἔφερον οὐκ
[4, 11]	ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν δεινὸν πάθωσιν,	ἀλλ´	ἤδη καὶ περὶ τῆς ἐμῆς
[4, 31]	σαυτῷ πράττειν τὴν δυναστείαν λέγων,	ἀλλ´	ἡμῖν φυλάξειν σκηπτόμενος ὀρφανοῖς οὖσι
[4, 69]	τοὺς πέλας οἷα δὴ συγγενής,	ἀλλ´	ἵνα γέλωτα παρέχῃ τοῖς μειρακίοις
[4, 35]	ὁ δῆμος οὔθ´ ἡ βουλή.	~Ἀλλ´	ἵνα ταῦτα πάντ´ ἀφῶ καὶ
[4, 58]	εὔνοιαν τὴν πρὸς τοὺς Γαβίους,	ἀλλ´	ἵνα τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν ἐγκρατέστερον
[4, 34]	ὁ πρεσβύτερος τῶν ἐκείνου παίδων.	ἀλλ´	ὁ δῆμος ὁ Ῥωμαίων οὐ
[4, 34]	τὴν ἡγεμονίαν παρέλαβεν Ἄγκου τελευτήσαντος,	ἀλλ´	ὁ πρεσβύτερος τῶν ἐκείνου παίδων.
[4, 41]	προσιοῦσιν εὐμενὴς οὐδὲ πρᾷος ἦν,	ἀλλ´	οἷα δὴ τύραννος, βαρύς τε
[4, 4]	ἐὰν ἄρα καὶ τούτων δέῃ.	ἀλλ´	οὐ δεήσει βουληθέντων ἡμῶν πράττειν
[4, 69]	τῆς δοκούσης εἶναι περὶ αὐτόν,	ἀλλ´	οὐ κατ´ ἀλήθειαν ὑπαρχούσης μωρίας,
[4, 23]	ἐλεύθερον οἴονται τοῦ δούλου διαφέρειν,	ἀλλ´	οὐ τῇ τύχῃ· ἔπειτ´ εἰ
[4, 4]	τῶν κοινῶν καὶ πολιτικῶν ἐπισκήψας,	ἀλλ´	οὐδ´ ἀσπάσασθαί τινα ἡμῶν καὶ
[4, 10]	πείσαντα καὶ φανερῶς λαβόντα κατέχειν.	ἀλλ´	οὐδὲν αὐτοῖς ἐγένετο προὔργου τῶν
[4, 36]	ὧν πολλάκις ἀπολελόγημαι πρὸς ὑμᾶς.	ἀλλ´	οὐδὲν δεῖ τούτων νυνὶ τῶν
[4, 34]	φέρεις τὰς συνθήκας εἰς μέσον;	ἀλλ´	οὐκ ἂν ἔχοις. εἰ δ´
[4, 80]	καὶ παρανομίας δεῖ καλεῖν αὐτάς,	ἀλλ´	οὐκ ἀνατροπὰς καὶ ἀφανισμοὺς ἁπάντων
[4, 29]	καθ´ ἡλικίαν ἑκάστῳ τελευτὰς φερούσης,	ἀλλ´	οὐκ ἐν ἀδήλῳ καὶ δυστεκμάρτῳ
[4, 24]	ὁσίων καὶ δικαίων ἐργασιῶν συναχθέντα.	ἀλλ´	οὐκ ἐν τοῖς καθ´ ἡμᾶς
[4, 9]	ὀρφανούς, οἷς τοσαύτας ὀφείλω χάριτας;	ἀλλ´	οὔτε τὴν ἐμαυτοῦ προδώσω πίστιν
[4, 34]	τῆς ἀρχῆς, οὐχ ὑπὸ σοῦ.	ἀλλ´	οὔτε τούτους οὔτ´ ἄλλον οὐδένα
[4, 11]	ἴσου διδόντες ὑμῖν καὶ λαμβάνοντες,	ἀλλ´	οὐχ ὥσπερ ἀργυρωνήτοις παραχρήσονται τοῖς
[4, 6]	σχεδιάζειν με ὑπολάβωσιν οὐχ υἱοὺς,	ἀλλ´	υἱωνοὺς αὐτοῦ γράφοντα τοὺς παῖδας.
[4, 7]	εἶναι Ταρκυνίου γράφω τοὺς παῖδας,	ἀλλ´	υἱωνούς, Λευκίῳ Πείσωνι τῷ Φρῦγι
[4, 77]	οὐχ ὑπ´ ἄλλου τινὸς κατασκευασθεῖσαν,	ἀλλ´	ὑπ´ ἐμοῦ. ὁ δ´ ἀναγκάσας
[4, 13]	Ῥώμης ἂν αὐτῷ φανείη κύκλος.	ἀλλ´	ὑπὲρ μὲν τοῦ μεγέθους τε
[4, 21]	ταῖς ἀρχαιρεσίαις αὐτῶν πολλάκις παρών.	ἀλλ´	ὑπὲρ μὲν τούτων οὐχ ὁ
[4, 9]	καὶ ἐκ τῆς πόλεως ἐξελαθησομένους.	ἀλλ´	ὑπὲρ μὲν τούτων ὡς ἐγνωκόσιν
[4, 78]	καλῶς αὐτῇ καὶ βασιλικῶς χρώμενον,	ἀλλ´	ὑπερβεβληκότα πάντας ὕβρει τε καὶ
[4, 36]	καὶ τῆς ψυχῆς ἀποστερηθείην. φέρε	ἀλλ´	ὑπερήφανός εἰμι καὶ διὰ βαρύτητα
[4, 33]	Ταρκύνιε, νηπίων καταλειφθέντων οὐχ ἑκών,	ἀλλ´	ὑπὸ τῶν πραγμάτων ἀναγκασθείς· ἐπειδὴ
[4, 32]	ἐκείνου γένους εἶναί με γνήσιον,	ἀλλ´	ὑποβολιμαῖόν τινα καὶ νόθον; τί
[4, 77]	μήθ´ ὡς ἥρμοττέ μοι ζῆν,	ἀλλ´	ὡς Ταρκυνίῳ τ´ ἦν βουλομένῳ
[4, 82]	τῆς τυραννίδος οὐκ ἐδυνήθη διαφυγεῖν,	ἀλλ´	ὥσπερ αἰχμάλωτος ὑπ´ ἀνάγκης κρατηθεῖσα
[4, 4]	ἔσται δ´ οὐκ ἄκουσι Ῥωμαίοις,	ἀλλὰ	βουλομένοις ὑπὸ σοῦ τὴν πόλιν
[4, 7]	Τανακυλίδα ποιοῦντες μητέρα τῶν παιδίων,	ἀλλὰ	Γεγανίαν τινά, περὶ ἧς οὐδεμίαν
[4, 41]	Ῥωμαίων δυναστείαν οὐ κατὰ νόμους,	ἀλλὰ	διὰ τῶν ὅπλων κατασχών, κατὰ
[4, 45]	κατὰ νόμους λαβοῦσι τὰς δυναστείας,	ἀλλὰ	διὰ τῶν ὅπλων κτησαμένοις, οὐ
[4, 38]	Τύλλιε, ὃς οὐδ´ ἐλεύθερος ὤν,	ἀλλὰ	δοῦλος ἐκ δούλης, ἣν οὑμὸς
[4, 82]	ἀρχῆς καὶ δόξης ἤραντο κινδύνους·	ἀλλὰ	δυεῖν θάτερον ἅπασιν αἱρετέον, ἢ
[4, 73]	ποιεῖν μίαν γνώμην ἁπάντων κυρίαν,	ἀλλὰ	δυσὶν ἐπιτρέπειν ἀνδράσι τὴν βασιλικὴν
[4, 7]	ὥστ´ ἐκ παντὸς ἐπιθυμῆσαι τέκνων,	ἀλλὰ	θυγατέρες ἦσαν αὐτῷ δύο καὶ
[4, 42]	τῶν κοινῶν οὐδενὸς ἔτι μετεῖχον,	ἀλλὰ	καὶ αὐτοὶ τὴν παρρησίαν ἅμα
[4, 25]	τὴν τῶν πατρικίων δυναστείαν ἐλαττοῦν,	ἀλλὰ	καὶ ἐν οἷς τὴν βασιλικὴν
[4, 30]	υἱὸν εἶναι Ταρκυνίου τὸν Ἀρροῦντα·	ἀλλὰ	καὶ καθ´ ἕτερον, ὅτι φησὶν
[4, 50]	οὐδεμίαν προσλαβόντες οὐδ´ ἀναπαύσεως τυγχάνοντες,	ἀλλὰ	καὶ μεθ´ ἡμέραν καὶ νύκτωρ
[4, 45]	οὐ μόνον ἐπιχωρίου δεῖ φυλακῆς,	ἀλλὰ	καὶ ξενικῆς, τὸν ἐπιφανέστατον ἐκ
[4, 39]	ἐστὶν αὐτῷ τὸ δημοτικὸν ἅπαν·	ἀλλὰ	καὶ πρὶν εἰς τὴν οἰκίαν
[4, 3]	μόνον τὸν ἴδιον οἶκον ἐπιτρέπων,	ἀλλὰ	καὶ τὰ κοινὰ τῆς πόλεως
[4, 16]	τοῖς θώραξιν, ὥσπερ τῶν δευτέρων,	ἀλλὰ	καὶ ταῖς περικνημῖσι. συνέταξε δὲ
[4, 29]	εὐεπιχείρητός ἐστιν, ἀνέχεσθαί σε ἀναγκάζει;	ἀλλὰ	καὶ ταῦτ´ ἀμφότερα κακῶς ἔχοντα
[4, 43]	ἐν αἷς ἦσαν γεγραμμένοι, κατέλιπεν,	ἀλλὰ	καὶ ταύτας καθαιρεθῆναι κελεύσας ἐκ
[4, 31]	παππῷα, μὴ μόνον τῶν χρημάτων,	ἀλλὰ	καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ κληρονομεῖν.
[4, 29]	κληρονομεῖν οὐ μόνον τῶν χρημάτων,	ἀλλὰ	καὶ τῆς βασιλείας ὀφείλεις πρεσβύτερος
[4, 51]	οἱ καταλειφθέντες ἐπὶ τοῦ χάρακος,	ἀλλὰ	καὶ τὸ ἔρυμα ἑάλω τῇ
[4, 76]	τοῦ κατ´ ἀγορὰν τότ´ ὄντος,	ἀλλὰ	καὶ τοῦ κατὰ τὴν πόλιν
[4, 14]	φυλὰς τὰς γενικὰς ὡς πρότερον,	ἀλλὰ	κατὰ τὰς τέτταρας τὰς τοπικὰς
[4, 38]	μηδὲν ἔτι μαλακίζεσθαι μηδὲ κατοκνεῖν,	ἀλλὰ	καταβαλόντα τοὺς λόγους ἐπὶ τὰ
[4, 73]	βασιλεῖς ἔτι μήτε μονάρχους καλεῖν,	ἀλλὰ	μετριωτέραν τινὰ καὶ φιλανθρωποτέραν ἐπ´
[4, 6]	ἐκ ταύτης γεγονότας τῆς γυναικός.	ἀλλὰ	μὴν εἴγ´ ἀνδρῶν ἡλικίαν εἶχον
[4, 36]	παραδοχάς, οὐχ ἅπασαν ἐβουλήθην ἔχειν,	ἀλλὰ	νόμους θ´ ὑπὲρ τῶν κυριωτάτων
[4, 4]	οὐδ´ ἡμῖν ταῖς ἀθλίαις γυναιξίν·	ἀλλὰ	πάντας ἡμᾶς φανερῶς τε καὶ
[4, 29]	ἀξιοῖς ἐπὶ σεαυτῷ μέγα φρονεῖν;	ἀλλὰ	πάντες ἴσασιν, ὅτι τοῖς μὲν
[4, 40]	καθάπερ οἱ πρὸ αὐτοῦ πάντες,	ἀλλὰ	παρὰ μόνου τοῦ δήμου, δεκασμοῖς
[4, 82]	ὧν Ταρκύνιος οὐ μίαν ἡμέραν,	ἀλλὰ	πέμπτον καὶ εἰκοστὸν ἔτος ἤδη
[4, 19]	τούτων ἕκαστον οὐκ ἄτερ αἰτίας,	ἀλλὰ	πεπεισμένος, ὅτι πᾶσιν ἀνθρώποις ἆθλα
[4, 47]	καὶ μετὰ ταῦθ´ ὑμῖν σκοπεῖν·	ἀλλὰ	περὶ τῆς ὑμῶν αὐτῶν ἀσφαλείας
[4, 28]	δεῖν ἐξαμαρτάνειν εἰς τὸν πενθερόν,	ἀλλὰ	περιμένειν, ἕως ἡ φύσις αὐτὸν
[4, 78]	παρανομίας, ἐφ´ αἷς οὐχ ἅπαξ,	ἀλλὰ	πολλάκις ἅπασιν εἴη δίκαιος ἀπολωλέναι·
[4, 12]	Τύλλιος οὐκέτι παρῆκε τὸν καιρόν,	ἀλλὰ	πολλὰς αὐτοῖς εἰδέναι φήσας χάριτας,
[4, 11]	ἀρχὴν ἀφαιρεῖσθαι, στέρξομεν τὴν τύχην.	ἀλλὰ	πρὸς ἁπάντων θεῶν τε καὶ
[4, 29]	δι´ ἀσθένειάν τε καὶ ἀμορφίαν;	ἀλλὰ	σοί γε καὶ ῥώμη πάρεστιν,
[4, 41]	ἐξόδους οὔτε συνεχεῖς οὔτε τεταγμένας,	ἀλλὰ	σπανίους καὶ ἀπροσδοκήτους ἐποιεῖτο ἐχρηματίζετό
[4, 66]	μαθεῖν βουλομένοις, ὅ τι πέπονθεν,	ἀλλὰ	σύννους καὶ κατηφὴς καὶ μεστοὺς
[4, 81]	οἱ δὲ φεύγουσι τὴν πατρίδα.	ἀλλὰ	τὰ ὑμέτερα πράγματα, ὦ δημόται,
[4, 23]	ἐξετάζουσι τοὺς ἀξίους τῶν καλῶν,	ἀλλὰ	ταῖς συντυχίαις, ὁρῶντες ὡς ἀστάθμητόν
[4, 9]	ἐλεύθεροι μηδὲ τὰς ἀλλοτρίας κτήσεις,	ἀλλὰ	τὰς ἰδίας γεωργῆτε· οὐ γὰρ
[4, 36]	οὐχ ἁπάντων αὐτὸς ἐγινόμην δικαστής,	ἀλλὰ	τὰς ἰδιωτικὰς δίκας ὑμῖν ἀπέδωκα
[4, 25]	πολυχειρίας ἐπίδειξις ἦν ἀνδρὸς ἡγεμόνος,	ἀλλὰ	ταῦτα πάντα μικρὰ καὶ ὀλιγοχρόνια
[4, 35]	γὰρ ὑμῶν ἀφαιρούμενος τὴν διάγνωσιν,	ἀλλὰ	τὴν τούτου συκοφαντίαν ἐπιδείξασθαι βουλόμενος
[4, 21]	ἰσχυραῖς, οὐ τῶν λόχων καταλυθέντων,	ἀλλὰ	τῆς κλήσεως αὐτῶν οὐκέτι τὴν
[4, 80]	κατὰ φύσιν αὐτοῖς παραγένηται θάνατος.	~Ἀλλὰ	τί τούτοις ἐπιτιμῶ τοσαύτας ἔχων
[4, 31]	οἱ πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς·	ἀλλὰ	τὸ ἀνέστιον καὶ ἄπορον καὶ
[4, 72]	πολιτῶν ἐχρήσαντο καὶ Ταρκύνιος τελευτῶν,	ἀλλὰ	τὸ συνέδριον τῆς βουλῆς ἁπάντων
[4, 19]	δημοσίου τότε Ῥωμαῖοι στρατιωτικοὺς μισθούς,	ἀλλὰ	τοῖς ἰδίοις τέλεσιν ἐστρατεύοντο. οὔτε
[4, 34]	οὐ τὸν διάδοχον τοῦ πατρός,	ἀλλὰ	τὸν ἄξιον τῆς ἀρχῆς ἐπὶ
[4, 35]	εἰς διαδικασίαν· ὧν οὐδέτερον ἐποίησας,	ἀλλὰ	τοσούτοις χρόνοις ὕστερον ὥσπερ ἐκ
[4, 14]	τοῖς προνωπίοις οὐ τοὺς ἐλευθέρους,	ἀλλὰ	τοὺς δούλους ἔταξε παρεῖναί τε
[4, 9]	χάριτι λαβόντας οὔτ´ ὠνῇ κτησαμένους,	ἀλλὰ	τοὺς μηδένα κλῆρον ἔχοντας ὑμῶν,
[4, 6]	ἡλικίας ἀξιώματι παρὰ πολὺ διήλλαττεν,	ἀλλὰ	τρισὶ μόνον ἔτεσι θατέρου πρεσβύτερος
[4, 59]	τέρας. οὐδὲν δ´ αὐτῶν ἀποφαινομένων,	ἀλλὰ	Τυρρηνοῖς ἀποδιδόντων τὴν περὶ τῶν
[4, 9]	ἧττον ἄξιος ἦν βουληθεὶς τυγχάνειν,	ἀλλὰ	τῷ Ταρκυνίου γένει βοηθῶν τὰ
[4, 19]	τοὺς οὐκ ἔχοντας, ὁπόθεν συνεισοίσουσιν,	ἀλλὰ	τῶν καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων ἀπορουμένους
[4, 24]	δ´ ἄν τις πολλὰ καὶ	ἄλλα	διαβαλεῖν ἔθη καλῶς μὲν ὑπὸ
[4, 45]	ἐποιεῖτο τοῦ Ταρκυνίου κατηγορίαν τ´	ἄλλα	διεξιὼν ἔργα τοῦ ἀνδρός, οἷς
[4, 26]	διεξιὼν ταῦτα τε καὶ ὅσα	ἄλλα	ἕξουσιν ἀγαθὰ βουλευτήριον ἐγκαταστησάμενοι πάντας
[4, 71]	τὸν λόγον Οὐαλέριος, Τὰ μὲν	ἄλλα,	ἔφησεν, ὀρθῶς ἐπιλογίζεσθαί μοι δοκεῖς,
[4, 2]	τὴν δὲ Τανακυλίδα τά τ´	ἄλλα	σοφὴν οὖσαν καὶ δὴ καὶ
[4, 16]	εἰς εἴκοσι λόχους τὰ μὲν	ἄλλα	φορεῖν ὅπλα προσέταξεν, ὅσα τοὺς
[4, 29]	ἱκανὸς καὶ φίλοι πολλοὶ καὶ	ἄλλαι	πρὸς τὰ πράγματ´ ἀφορμαὶ πολλαὶ
[4, 27]	πρὸς αὐτοὺς πόλεμον, ταῖς μὲν	ἄλλαις	πόλεσιν ἁπλῶς καὶ δίχα ὀργῆς
[4, 26]	τῶν ἱερῶν τοῦτο διαλύσονται, ταῖς	ἄλλαις	πόλεσιν ἐπιτρέψασαι τὰ ἐγκλήματα διαγνῶναι.
[4, 23]	τε καὶ ψηφοφορίαις καὶ ταῖς	ἄλλαις	πολιτικαῖς χρείαις τὰς χάριτας, ἐν
[4, 26]	πράξεις τοῦ βασιλέως τούτου σὺν	ἄλλαις	πολλαῖς ἐλάττοσί τε καὶ ἀμαυροτέραις
[4, 40]	δεκασμοῖς δὲ {καὶ δωροδοκίαις} καὶ	ἄλλαις	πολλαῖς κολακείαις ἐκθεραπεύσαντα τοὺς ἀπόρους·
[4, 27]	ἀλλήλων καὶ παρατάξεις ἄλλας ἐπ´	ἄλλαις	συνισταμένων. ἐν ἁπάσαις δὲ ταῖς
[4, 8]	μνήματος ἐπισήμου κατασκευῇ καὶ ταῖς	ἄλλαις	τιμαῖς ἐκόσμει, καὶ τὸν ἐξ
[4, 42]	ὑπὸ τὰς δίκας ἄλλους ἐπ´	ἄλλαις	ψευδέσιν αἰτίαις, μάλιστα δ´ ἐπιβουλεύειν
[4, 24]	τοῦ στρατηγοῦ συγχωρήσαντος ἅμα ταῖς	ἄλλαις	ὠφελείαις καὶ τοὺς δορυαλώτους τοῖς
[4, 57]	οἰκίας τε καὶ κλήρους καὶ	ἄλλας	δωρεὰς πολλὰς ἐπιθήσειν καὶ μεγάλας.
[4, 27]	εἰς τὴν ἀλλήλων καὶ παρατάξεις	ἄλλας	ἐπ´ ἄλλαις συνισταμένων. ἐν ἁπάσαις
[4, 27]	αἳ προεξανέστησάν τε καὶ τὰς	ἄλλας	ἐπηγάγοντο κατὰ Ῥωμαίων ἐξενεγκεῖν τὸν
[4, 57]	γράμματα, παρῆσαν εἰς τὴν ἐκκλησίαν	ἄλλας	τε πολλὰς φέροντες ἐπιστολὰς ἐπισεσημασμένας
[4, 2]	ἑστίας τῶν βασιλείων, ἐφ´ ἧς	ἄλλας	τε Ῥωμαῖοι συντελοῦσιν ἱερουργίας καὶ
[4, 7]	βασιλείας ἑκόντες. ~Ἔχει δὲ καὶ	ἄλλας	τινὰς τὸ πρᾶγμα ἀτοπίας, ἃς
[4, 25]	δὲ καὶ πανηγυρίσαντες καὶ τὰς	ἄλλας	φιλοφροσύνας παρ´ ἀλλήλων ἀναλαβόντες, εἴ
[4, 19]	τῶν στρατευομένων καὶ εἰς τὰς	ἄλλας	χορηγίας τὰς πολεμικὰς ἐπιτελεσθησομένην συμμετρησάμενος,
[4, 14]	εἰς τὰ στρατιωτικὰ καὶ τὰς	ἄλλας	χρείας, ἃς ἕκαστον ἔδει τῷ
[4, 53]	δὲ πολυάνθρωπος εἰ καί τις	ἄλλη	καὶ μεγάλη. τεκμήραιτο δ´ ἄν
[4, 24]	κατὰ μῆνα καὶ εἴ τις	ἄλλη	παρὰ τῶν ἡγουμένων γίγνοιτο τοῖς
[4, 25]	Αἰγύπτου βασιλεῖς οὔτ´ εἴ τις	ἄλλη	πλούτου καὶ πολυχειρίας ἐπίδειξις ἦν
[4, 11]	πόλιν ὑμῖν καταλιπόντα καὶ ἡ	ἄλλη	Ταρκυνίου συγγένεια· ἐγὼ δ´ ἕτερόν
[4, 36]	ἢ τὰς οὐσίας ἀπολωλεκότας ἢ	ἄλλῃ	τινὶ συμφορᾷ κεχρημένους ἀδίκως; ἢ
[4, 26]	χρώμεναι, αἰσχρὰ δ´ ὄψις συγγενῶν	ἀλλήλαις	διαφερομένων· αἴτιόν τ´ ἰσχύος μὲν
[4, 26]	τι γένοιτο πρόσκρουσμα αὐταῖς πρὸς	ἀλλήλας,	ἐκ τῶν ἱερῶν τοῦτο διαλύσονται,
[4, 26]	νόμους συνέγραψε ταῖς πόλεσι πρὸς	ἀλλήλας	καὶ τἆλλα τὰ περὶ τὴν
[4, 25]	μὴ στασιάζουσαι καὶ πολεμοῦσαι πρὸς	ἀλλήλας	ὑπὸ τῶν προσοικούντων βαρβάρων τὴν
[4, 25]	ἐξ ὧν φίλοι μὲν ὄντες	ἀλλήλοις	διετέλουν καὶ τὸ συγγενὲς φυλάττοντες
[4, 84]	τὴν ἑκάστου ψυχὴν κατελάμβανεν οὐδὲν	ἀλλήλοις	ἐοικότα· λύπαι τε γὰρ ἡδοναῖς
[4, 69]	τὴν διάνοιαν ἀγνοήσαντες συνέθεντο πρὸς	ἀλλήλους	ἅμα φιλῆσαι τὴν μητέρα βουλόμενοι
[4, 25]	πολέμου καὶ περὶ τῆς πρὸς	ἀλλήλους	ὁμοφροσύνης κοινὰς ἐποιοῦντο βουλάς. ταῦτα
[4, 8]	ἐξ αὐτῶν δυνάμενοι διελέγοντο πρὸς	ἀλλήλους	περὶ τῆς καταλύσεως τῆς παρανόμου
[4, 26]	ἀσθενείας καὶ ταῖς πάνυ ἰσχυραῖς	ἀλληλοφθορίαν.	ταῦτα διεξελθὼν ἐδίδασκεν αὐτούς, ὡς
[4, 25]	καὶ τὰς ἄλλας φιλοφροσύνας παρ´	ἀλλήλων	ἀναλαβόντες, εἴ τι πρόσκρουσμα πόλει
[4, 53]	ταῦτα μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς τὴν	ἀλλήλων	γῆν εἰσβολαὶ καὶ καταδρομαὶ μάχαι
[4, 43]	ἐξ ἴσου τὰ δίκαια παρ´	ἀλλήλων	ἐλάμβανον καὶ οὐδὲν ὑπὸ τῶν
[4, 54]	καὶ ἀποταφρεύειν δεδοικότες τὰς αἰφνιδίους	ἀλλήλων	ἐφόδους. μᾶλλον δ´ ὁ Ταρκύνιος
[4, 73]	ἔχοντος ἰσχὺν ἑκατέρου· αἰδώς τ´	ἀλλήλων	καὶ κώλυσις τοῦ καθ´ ἡδονὴν
[4, 27]	μεγάλοις στρατεύμασι ποιουμένων εἰς τὴν	ἀλλήλων	καὶ παρατάξεις ἄλλας ἐπ´ ἄλλαις
[4, 43]	ταὐτὸ πολλοὶ βουλὰς ἀπορρήτους μετ´	ἀλλήλων	ποιῶνται περὶ καταλύσεως τῆς ἀρχῆς.
[4, 71]	καὶ τὸ ξίφος δεχόμενοι παρ´	ἀλλήλων	ὤμνυον. γενομένων δὲ τῶν ὁρκωμοσιῶν
[4, 52]	καὶ τὰ λάφυρα καὶ τὴν	ἄλλην	ἀποσκευὴν ἀναλαβὼν εἰς Ῥώμην ἀπῄει
[4, 51]	ἀποσκευὴν φυλάττειν παρακελευσάμενος, τὴν δ´	ἄλλην	δύναμιν εὔζωνον ἀναλαβὼν ἦγεν ἐπὶ
[4, 39]	κείμενον καὶ πάροδον οὐκ οὖσαν	ἄλλην,	εἰ μὴ διὰ τοῦ πτώματος;
[4, 50]	στρατιώταις ἐπέτρεψεν ἀπάγεσθαι τήν τ´	ἄλλην	κτῆσιν τῆς πόλεως ἄγειν καὶ
[4, 36]	προπηλακισμοὺς εἰς θυγατέρας παρθένους ἢ	ἄλλην	τινὰ περὶ σῶμα ἐλεύθερον ἀκολασίαν;
[4, 82]	ὅπλων, οὐ στρατηγῶν, οὐ τῆς	ἄλλης	τῆς εἰς τὰ πολέμια παρασκευῆς·
[4, 74]	βασιλεύς, τὴν ἡγεμονίαν τῶν θυηπολιῶν,	ἄλλο	δ´ οὐδέν. ~Ὃν δὲ τρόπον
[4, 40]	τυγχάνειν. ἐδήλωσε δέ τι καὶ	ἄλλο	δαιμόνιον ἔργον, ὅτι θεοφιλὴς ἦν
[4, 15]	ἕτερον δέ τι τὰς γυναῖκας,	ἄλλο	δέ τι τοὺς ἀνήβους. ἐξ
[4, 41]	λόγχας φερόντων ἐπιχωρίων τε καὶ	ἀλλοδαπῶν,	οἳ νυκτός τε περὶ τὴν
[4, 14]	μήτε μεταλαμβάνειν ἑτέραν οἴκησιν μήτ´	ἄλλοθι	που συντελεῖν, τάς τε καταγραφὰς
[4, 72]	τὰς τυραννικὰς διεξιοῦσι παρανομίας, αἷς	ἄλλοι	τε πολλοὶ κατὰ τῶν ἰδίων
[4, 47]	πράγμασι τρόπον. οἱ μὲν οὖν	ἄλλοι	τοὺς λόγους, οὓς ἦν αὐτῷ
[4, 62]	εἴτ´ ἀπὸ ταὐτομάτου, σὺν τοῖς	ἄλλοις	ἀναθήμασι τοῦ θεοῦ καὶ οὗτοι
[4, 68]	δὲ Τύλλιον ἀποκτείνας Ταρκύνιος σὺν	ἄλλοις	ἀνδράσι πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς καὶ
[4, 7]	ἦν αἴτιον τῆς ἀπάτης τοῖς	ἄλλοις	ἅπασι τοῖς συγγράψασι τὰς Ῥωμαϊκὰς
[4, 22]	ἐπέτρεψε. κελεύσας γὰρ ἅμα τοῖς	ἄλλοις	ἅπασιν ἐλευθέροις καὶ τούτους τιμήσασθαι
[4, 33]	ἀπέκτειναν, ὑμῖν δὲ καὶ τοῖς	ἄλλοις	αὐτοῦ συγγενέσιν ἐπιβουλεύειν ἐλέγοντο ἀφανῶς·
[4, 4]	τὴν ἀρχὴν κατάσχωσιν, οὐδὲ τοῖς	ἄλλοις	αὐτοῦ φίλοις καὶ συγγενέσιν οὐδ´
[4, 22]	κοινῶν αὐτοῖς μετέχειν, ὧν τοῖς	ἄλλοις	δημοτικοῖς. ~Ἀχθομένων δὲ τῶν πατρικίων
[4, 6]	οὔτε Φαβίῳ συγκατεθέμην οὔτε τοῖς	ἄλλοις	ἱστορικοῖς, ὅσοι γράφουσιν υἱοὺς εἶναι
[4, 82]	τὰ δίκαια τάττειν ἠξίουν τοῖς	ἄλλοις	καὶ πολλοὺς ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ
[4, 63]	οἶκον συμφορὰν πολλοῖς μὲν καὶ	ἄλλοις	οἰωνοῖς, τελευταίῳ δὲ τῷδε. αἰετοὶ
[4, 11]	εἱλόμην ἀγαθοῦ, ζῆν αἰσχρῶς ἐν	ἄλλοις	τισί. παραλάβετε δὴ τὰς ῥάβδους
[4, 17]	τε καὶ βυκανιστῶν καὶ τῶν	ἄλλοις	τισὶν ὀργάνοις ἐπισημαινόντων τὰ παρακλητικὰ
[4, 31]	προσήκει μοι καθάπερ καὶ τοῖς	ἄλλοις	τοῖς διαδεχομένοις τὰ παππῷα, μὴ
[4, 38]	βασιλικῆς καθήμενον ἕδρας καὶ τὸν	ἄλλον	βασίλειον ἔχοντα κόσμον· Τίς, εἶπεν,
[4, 34]	σοῦ. ἀλλ´ οὔτε τούτους οὔτ´	ἄλλον	οὐδένα ἀδικῶ. μάρτυς δὲ τῆς
[4, 54]	πόλις ἀνώχυρος εἶναι, πάντα τὸν	ἄλλον	περίβολον ἀσφαλὴς ἐπιεικῶς οὖσα καὶ
[4, 71]	πόλει πάντα τοῖς τυράννοις ἐστὶν	ἀλλότρια,	πρόθυμοι περὶ τὴν τῆς πατρίδος
[4, 9]	θητεύητε ὄντες ἐλεύθεροι μηδὲ τὰς	ἀλλοτρίας	κτήσεις, ἀλλὰ τὰς ἰδίας γεωργῆτε·
[4, 33]	φύλακι τῆς ἐρημίας, ὃν νῦν	ἀλλότριον	καὶ οὐδὲν προσήκοντα ἀποκαλεῖς. τοιούτοις
[4, 32]	νόθον; τί οὖν ἐπετρόπευες τὸν	ἀλλότριον	τοῦ γένους καὶ τὸν οἶκον
[4, 23]	δὲ χρηστούς, μὴ περιορᾶν ὄντας	ἀλλοτρίους·	ἄτοπόν τε πρᾶγμα ποιεῖν αὐτοὺς
[4, 6]	ὁ πατὴρ ἀρχήν, τῷ δ´	ἀλλοτρίῳ	καὶ ἐκ δούλης γεγονότι χαρίζεσθαι·
[4, 19]	συμβαλλομένους στρατεύεσθαί τινας ἐκ τῶν	ἀλλοτρίων	ὀψωνιαζομένους χρημάτων, ὥσπερ {τοὺς} μισθοφόρους.
[4, 46]	καὶ ἀναγκαιοτάτων μὴ φεισάμενος τῶν	ἀλλοτρίων	φείσεται· παρῄνει τε τέως οὔπω
[4, 30]	συνάγοντες καὶ τῶν πατρικίων τοὺς	ἀλλοτρίως	ἔχοντας πρὸς τὸν βασιλέα καὶ
[4, 24]	τοιχωρυχίας καὶ πορνείας καὶ παντὸς	ἄλλου	πονηροῦ πόρου χρηματισάμενοι τούτων ὠνοῦνται
[4, 77]	ψευδῆ γενομένην καὶ οὐχ ὑπ´	ἄλλου	τινὸς κατασκευασθεῖσαν, ἀλλ´ ὑπ´ ἐμοῦ.
[4, 65]	τὸ σῶμά σου τυχεῖν μηδ´	ἄλλου	τῶν νομίμων μηδενός. Ὡς δὲ
[4, 71]	~Ταῦτ´ εἰπὼν ἐκάλει καὶ τοὺς	ἄλλους	ἅπαντας ἐπὶ τὸν αὐτὸν ὅρκον·
[4, 4]	δωματίου πάντας ἐξελθεῖν κελεύσασα τοὺς	ἄλλους,	ἐν ᾧ τὸν Ταρκύνιον ἡμιθνῆτα
[4, 42]	ὑπάγοντες αὐτοὺς ὑπὸ τὰς δίκας	ἄλλους	ἐπ´ ἄλλαις ψευδέσιν αἰτίαις, μάλιστα
[4, 70]	τόν τ´ Ἄρη καὶ τοὺς	ἄλλους	θεοὺς πᾶν ὅσον δύναται πράξειν
[4, 82]	πρὸς τὸν πατέρα καὶ τοὺς	ἄλλους	συγγενεῖς τὰς κατασχούσας αὐτὴν ἀνάγκας
[4, 11]	ταυτὶ τὰ παιδία καὶ τοὺς	ἄλλους	συγγενεῖς τε καὶ φίλους Ταρκυνίου
[4, 55]	φυλάξουσιν αὐτὸν ὥσπερ καὶ τοὺς	ἄλλους	τοὺς ἐκ Ῥώμης φυγάδας καὶ
[4, 34]	ἃς αἰτίας οὔθ´ ὑμῖν οὔτ´	ἄλλῳ	τινὶ μεθίεμαι. ὅτε τὴν ἐπιμέλειαν
[4, 75]	βίᾳ καὶ δόλῳ καὶ παντὶ	ἄλλῳ	τρόπῳ παρελθεῖν πάλιν ἐπὶ τὴν
[4, 40]	κατάχρυσος ἐμπρήσεως γενομένης καὶ τῶν	ἄλλων	ἁπάντων διαφθαρέντων μόνη διέμεινεν οὐδὲν
[4, 66]	Θαυμάσαντος δ´ αὐτοῦ καὶ τῶν	ἄλλων	ἁπάντων καὶ τίς ὕβρικεν αὐτὴν
[4, 45]	σύλλογον αὐτὸν τὸν κεκληκότα τῶν	ἄλλων	ἁπάντων παρόντων. ἀπολογουμένου δὲ τοῦ
[4, 82]	Οὐολούσκων καὶ Σαβίνων καὶ μυρίων	ἄλλων	ἄρχειν ἀξιοῦν, αὐτοὺς δὲ δουλεύοντας
[4, 39]	κατασχεῖν. ἀσπασαμένων δὲ καὶ τῶν	ἄλλων	αὐτὸν ὡς βασιλέα τῶν συγκατασκευασάντων
[4, 34]	παραδούσης τὰ πράγματα μήτε τῶν	ἄλλων	γενομένων τῶν κατὰ νόμον, τούτους
[4, 36]	πρῶτος οἷς ὥρισα κατὰ τῶν	ἄλλων	δικαίοις ὥσπερ ἰδιώτης πειθόμενος· τῶν
[4, 19]	ἀναπαυομένους καὶ χρήματα πλείω τῶν	ἄλλων	εἰσφέρειν· τοῖς δὲ τὰ μέτρια
[4, 71]	τὰ γενόμενα φράσαντες. ἔπειτα τῶν	ἄλλων	ἕκαστος παριὼν κατηγορείτω τῆς τυραννίδος
[4, 57]	λίθοις· τὴν δὲ κατὰ τῶν	ἄλλων	ζήτησίν τε καὶ τιμωρίαν τῶν
[4, 3]	ἄριστος καὶ πρῶτος ἐστεφανοῦτο τῶν	ἄλλων.	καὶ ἐπειδὴ παρέστη Ῥωμαίοις εἰς
[4, 21]	τοὺς τῶν κινδύνων πλεῖστον τῶν	ἄλλων	μεταλαχόντας καὶ πράξοντας ὅσα δεῖ.
[4, 57]	συλλαβομένοις τοῦ ἔργου χωρὶς τῶν	ἄλλων	μισθῶν, οὓς πρότερον ὑπέσχητο, πολιτείαν
[4, 65]	Λατίνων καὶ Τυρρηνῶν καὶ τῶν	ἄλλων	ὅσων ἐκεῖνος ἄρχει. ἐγὼ γὰρ
[4, 23]	φρονήσει τε διαφέρειν οἰομένους τῶν	ἄλλων	οὐδὲ τὰ ἐν ποσὶ καὶ
[4, 42]	ἀρχῆς ἐκπεσεῖν· ἔπειτα καὶ τῶν	ἄλλων,	οὓς ὑπελάμβανε βαρεῖαν ἡγεῖσθαι τὴν
[4, 62]	τὴν ἀντιγραφήν· οἱ δ´ ἐξ	ἄλλων	πόλεων καὶ παρ´ ἀνδρῶν ἰδιωτῶν
[4, 12]	βασιλείαν παρελθὼν πολλῶν μὲν καὶ	ἄλλων	πολιτευμάτων εἰσηγητὴς ἐγένετο, μέγαν δὲ
[4, 80]	οἰωνῶν καὶ σφαγίων καὶ τῶν	ἄλλων	σημείων καλῶν γενομένων, ὧν χωρὶς
[4, 2]	τὰ δ´ αὐτὰ καὶ τῶν	ἄλλων	τερατοσκόπων ἀποφηναμένων δόξαι τῷ βασιλεῖ
[4, 8]	μήτε βουλῆς ψηφισαμένης μήτε τῶν	ἄλλων	τῶν κατὰ νόμον ἐπιτελεσθέντων. συνιόντες
[4, 62]	ἐπιμέλειαν στρατειῶν ἀφειμένοι καὶ τῶν	ἄλλων	τῶν κατὰ πόλιν πραγματειῶν, καὶ
[4, 17]	τε καὶ τεκτόνων καὶ τῶν	ἄλλων	τῶν κατασκευαζόντων τὰ εἰς τὸν
[4, 85]	τὴν ἐλευθερίαν παρακαλῶν, οὐδενὶ τῶν	ἄλλων	φράσας ἠπείγετο τοὺς υἱοὺς ἀναλαβὼν
[4, 58]	καταλαμβάνει δεινὰ τοὺς ὑπὸ τυράννων	ἁλόντας	προσδοκώντων, εἰ δὲ τὰ κράτιστα
[4, 74]	τοὺς χρυσοῦς στεφάνους καὶ τὰς	ἁλουργεῖς	καὶ χρυσοσήμους ἀμπεχόνας, πλὴν εἰ
[4, 15]	τὸν τῆς Ἀφροδίτης τῆς ἐν	ἄλσει	καθιδρυμένης, ἣν προσαγορεύουσι Λιβιτίνην, ὑπὲρ
[4, 42]	ἄρα πολλοὶ τῶν δυνατῶν, πρὶν	ἁλῶναι	τὰς ἐπαγομένας σφίσι δίκας, εἰδότες
[4, 65]	δὲ πολὺς ἦν ἀπειλῶν θ´	ἅμα	καὶ ἀντιβολῶν καὶ διομνύμενος ἀληθεύειν
[4, 56]	ἐκ τῆς πόλεως ἐβούλετο δακρύων	ἅμα	καὶ τὴν ἑαυτοῦ τύχην κατολοφυρόμενος,
[4, 36]	τοιοῦτον ἡμάρτηται, τῆς ἀρχῆς θ´	ἅμα	καὶ τῆς ψυχῆς ἀποστερηθείην. φέρε
[4, 65]	ἕνα θήσω τὰ σώματα ὑμῶν	ἅμα	καὶ φήσω κατειληφὼς ἀσχημονοῦσάν σε
[4, 44]	καὶ ἀπορώτατοι σχολὴν ἄγωσι, καὶ	ἅμα	προθυμίαν ἔχων ἐπὶ τῆς ἰδίας
[4, 15]	κοιναῖς γεραίρειν καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν	ἅμα	συνερχομένους, ἑορτήν τινα καὶ ταύτην
[4, 24]	λαφύρων, ἢ τοῦ στρατηγοῦ συγχωρήσαντος	ἅμα	ταῖς ἄλλαις ὠφελείαις καὶ τοὺς
[4, 83]	ὑμῶν τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου συνόντας	ἅμα	Ταρκυνίῳ πολίτας δεδοίκασιν, ὡς ἐκείνῳ
[4, 67]	αὐτοῖς Πόπλιος Οὐαλέριος ἑνὸς τῶν	ἅμα	Τατίῳ παραγενομένων εἰς Ῥώμην Σαβίνων
[4, 46]	περικόπτοι τὰς οὐσίας, ἁπάντων δ´	ἅμα	τὴν παρρησίαν καὶ τὴν ἐλευθερίαν
[4, 22]	τῆς ἰσοπολιτείας ἐπέτρεψε. κελεύσας γὰρ	ἅμα	τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἐλευθέροις καὶ
[4, 42]	ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τὴν παρρησίαν	ἅμα	τοῖς δημοτικοῖς ἀφῃρέθησαν, ὠδύροντο μὲν
[4, 56]	καταπεφευγὼς εἰς τὴν ἐκείνων πίστιν	ἅμα	τοῖς ἑταίροις κινδυνεύει συλληφθεὶς ὑπό
[4, 37]	ὄχλων ἐπ´ αὐτὸν ᾤχετο φεύγων	ἅμα	τοῖς ἑταίροις· τὸν δὲ Τύλλιον
[4, 69]	τὴν λύσιν βουλόμενος συνέπεμψε κἀκεῖνον	ἅμα	τοῖς μειρακίοις δεηθεῖσιν, ἵνα κατασκώπτειν
[4, 75]	καὶ γνώμην εἰσηγήσομαι· φεύγειν Ταρκύνιον	ἅμα	τοῖς παισὶ καὶ τῇ γυναικὶ
[4, 9]	ἀμοιβὰς ἀποτίνειν, καὶ μὴ συγκατορύττειν	ἅμα	τοῖς σώμασι τῶν εὐεργετῶν καὶ
[4, 31]	τὸν οἶκον τοῦ πάππου παρεδίδους,	ἅμα	τοῖς χρήμασι καὶ τὴν βασιλείαν
[4, 79]	μικρᾷ προσποιήσει πένθους, ἀλλ´ εὐθὺς	ἅμα	τῷ αὐτὰ διαπράξασθαι τὰ θαυμαστὰ
[4, 70]	κατὰ σπουδὴν ἐπὶ τὴν οἰκίαν	ἅμα	τῷ Κολλατίνῳ τε καὶ Οὐαλερίῳ.
[4, 51]	Φιδήνης ὁδόν, τὴν δ´ ἑτέραν	ἅμα	τῷ λαμπρὰν ἡμέραν γενέσθαι συντάξας
[4, 13]	αὐτοῦ πρῶτον τοὺς λόγους. ~Εὐθὺς	ἅμα	τῷ παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν διένειμε
[4, 77]	πατέρα γάρ μου Ταρκύνιος ἀποκτείνας	ἅμα	τῷ παραλαβεῖν τὴν ἀρχήν, ἵνα
[4, 65]	~Ἐπιστὰς δὲ τῇ κλίνῃ διεγερθείσης	ἅμα	τῷ συνεῖναι τὸν ψόφον τῆς
[4, 2]	διανέστησεν αὐτὸν καὶ ἡ φλὸξ	ἅμα	τῷ ὕπνῳ διασκεδασθεῖσα ἠφανίσθη. τὰ
[4, 69]	διάνοιαν ἀγνοήσαντες συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους	ἅμα	φιλῆσαι τὴν μητέρα βουλόμενοι κοινῇ
[4, 23]	πρᾶγμα ποιεῖν αὐτοὺς ἔφη καὶ	ἀμαθὲς	ἅπασι τοῖς ξένοις ἐπιτρέποντας τῆς
[4, 44]	οἱ δὲ τὰς κομιζούσας ταῦθ´	ἁμάξας	ἄγοντες, οἱ δ´ ἐπὶ τῶν
[4, 30]	τελευτῆς γενόμενος οὐ καθ´ ἓν	ἁμαρτάνει	μόνον, ὃ καὶ πρότερον ἔφην,
[4, 35]	προσῆκεν· ἐξέτασιν τῶν ἐμῶν ποιησάμενον	ἁμαρτημάτων	καὶ τὰς σαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμησάμενον
[4, 26]	ἄλλαις πολλαῖς ἐλάττοσί τε καὶ	ἀμαυροτέραις	αἱ μέγισται καὶ λαμπρόταται αὗται
[4, 10]	νόμους ἄρχειν. ἔδοξεν οὖν αὐτοῖς	ἄμεινον	εἶναι κλέπτοντα τὴν ἀρχὴν τὸν
[4, 29]	ἂν ἀκούσῃς λόγους; ἢ σιωπᾶν	ἄμεινόν	ἐστί μοι καὶ μὴ φέρειν
[4, 30]	τῆς μητρὸς Τανακυλλίδος τεθάφθαι, ἣν	ἀμήχανον	ἦν ἔτι καὶ κατ´ ἐκείνους
[4, 82]	ὅτι μίαν ἐτυραννήθης νύκτα τὴν	ἀμίαντον	ἀφαιρεθεῖς´ αἰδῶ μετὰ βίας, ἡδίων
[4, 9]	βίον τοῖς ἐγγόνοις αὐτοῦ τὰς	ἀμοιβὰς	ἀποτίνειν, καὶ μὴ συγκατορύττειν ἅμα
[4, 11]	ψυχῆς δέος εἰσέρχεται, μὴ πικρὰς	ἀμοιβὰς	τῆς δικαιοσύνης ἀπολάβω. ἐπιβουλεύομαι γὰρ
[4, 29]	προσῆκε, δι´ ἀσθένειάν τε καὶ	ἀμορφίαν;	ἀλλὰ σοί γε καὶ ῥώμη
[4, 74]	καὶ τὰς ἁλουργεῖς καὶ χρυσοσήμους	ἀμπεχόνας,	πλὴν εἰ μὴ κατὰ καιρούς
[4, 83]	γενέσεώς τε καὶ τροφῆς ἐτύχομεν,	ἀμυνοῦμεν	ὑμῖν καὶ γνώμαις καὶ λόγοις
[4, 63]	αἰετοὺς προσιόντας ἀπὸ τῆς νομῆς	ἀμύττοντές	τε καὶ παίοντες τοῖς ταρσοῖς
[4, 44]	τοῦ ποταμοῦ καταγαγεῖν, τὸν δ´	ἀμφιθέατρον	ἱππόδρομον οὐδὲν ἔξω τῶν κρηπίδων
[4, 25]	εἰς τὴν ἐπ´ ἐκείνου κληθεῖσαν	Ἀμφικτυονικὴν	σύνοδον καὶ πανήγυριν αὐτὸ συνήγαγε,
[4, 25]	τοὺς κοινοὺς ἅπασιν, οὓς καλοῦσιν	Ἀμφικτυονικούς,	ἐξ ὧν φίλοι μὲν ὄντες
[4, 25]	μάλιστα τῶν τοιούτων ἔργων τὴν	Ἀμφικτύονος	τοῦ Ἕλληνος ἐπίνοιαν ἠγάσθη, ὃς
[4, 76]	οἱ θεράποντες ἐπὶ κλίνης μέλασιν	ἀμφίοις	ἐστρωμένης κομίζοντες ἀθεράπευτόν τε καὶ
[4, 41]	ὀφθῆναι· καὶ τὰς περὶ τῶν	ἀμφισβητήτων	συμβολαίων κρίσεις οὐκ ἐπὶ τὰ
[4, 29]	σε ἀναγκάζει; ἀλλὰ καὶ ταῦτ´	ἀμφότερα	κακῶς ἔχοντα αὐτῷ τυγχάνει καὶ
[4, 23]	πολῖται πόλεως, καὶ ταῦθ´ ἕξουσιν	ἀμφότερα	παρὰ τῶν δεσποτῶν τἀγαθά. τελευτῶν
[4, 24]	ἢ τοὺς παρὰ τούτων πριαμένους	ἀμφότερα	ταῦτα παρὰ τῶν δεσποτῶν ὑπάρξει.
[4, 19]	περὶ ἐλαττόνων ἧττον ἐνοχλεῖσθαι κατ´	ἀμφότερα,	τοὺς δὲ περὶ μηδενὸς δεδοικότας
[4, 54]	ἐκφερούσης, σπάνις ἁπάσης τροφῆς ἐν	ἀμφοτέραις	ἔσεσθαι καὶ δεινὴ περὶ τοῦ
[4, 63]	θυγατέρα κατοικῆσαι· καὶ τὰς ἀποικίας	ἀμφοτέρας	δυσὶ τῶν παίδων οἰκισταῖς ἀναθείς,
[4, 6]	ὑπὸ τοῦ βασιλέως πέμπεται, ὡς	ἀμφότεροι	λέγουσιν οἱ συγγραφεῖς· εἰ δὴ
[4, 54]	~Συνεχῶς δὲ τούτων γινομένων ἠναγκάζοντο	ἀμφότεροι	τῆς χώρας ὅσα ἦν ἐρυμνὰ
[4, 79]	καὶ δεινὰ περὶ τοὺς κηδεστὰς	ἀμφοτέρους	ἐπιχειρήματα ἐπὶ ταῖς δυσμαῖς ὄντας
[4, 15]	πέντε φυλάς· Κάτων μέντοι τούτων	ἀμφοτέρων	ἀξιοπιστότερος ὢν τριάκοντα φυλὰς ἐπὶ
[4, 46]	Λατίνων δοθησομένης· καὶ πολλοὺς ὑπὲρ	ἀμφοτέρων	διεξῆλθε λόγους τὰς μὲν συνθήκας,
[4, 5]	τῆς θυγατρὸς καὶ πολὺν ἐξ	ἀμφοτέρων	κινήσασα οἶκτον, ἐπειδὴ καιρὸς ἦν,
[4, 27]	συνεχῶς πολεμούμενος εἰσβολάς τε πολλὰς	ἀμφοτέρων	μεγάλοις στρατεύμασι ποιουμένων εἰς τὴν
[4, 79]	ἀποκτείνας οὐδ´ ἀφοσιώσασθαι τῶν φαρμακειῶν	ἀμφοτέρων	τὰς διαβολάς, ὡς οὐχ ὑφ´
[4, 52]	οὕτω δ´ αἰσχρῶς καὶ κακῶς	ἀμφοτέρων	τῶν στρατοπέδων ἀναρπασθέντων εἰς στενὰς
[4, 41]	γὰρ ἦν τῷ νεωτέρῳ κατ´	ἄμφω	τὰ ὀνόματα. ~Ἐπεὶ δ´ ἐγκρατῶς
[4, 6]	θατέρου πρεσβύτερος ἦν· ὥστ´ οὐκ	ἄν	γε παρεχώρησαν αὐτῷ τῆς βασιλείας
[4, 36]	σῶμα ἐλεύθερον ἀκολασίαν; δικαίως μέντ´	ἄν,	εἴ τί μοι τοιοῦτον ἡμάρτηται,
[4, 35]	δῆμον παρέξομαί σοι δικαστὴν ὧν	ἄν	μου κατηγορήσῃς, καὶ ἀποδώσω πάλιν
[4, 32]	τῆς βασιλείας ἐπιμελεῖσθαι. ~Περιῆν γὰρ	ἄν	σοι ταῦτα πράξαντι πρῶτον μὲν
[4, 53]	ἄλλη καὶ μεγάλη. τεκμήραιτο δ´	ἄν	τις αὐτῆς τὸ μέγεθος καὶ
[4, 6]	τιμῆς μεταλαμβάνειν. ἕτερος μὲν οὖν	ἄν	τις αὐτὸν ὑπέθετο καὶ τριακοστὸν
[4, 81]	συμφοράς, ἃς καὶ τῶν πολεμίων	ἄν	τις μαθὼν δακρύσειε, σιωπῶ, εἴ
[4, 26]	ἐχρῆτο. ὃ καὶ αὐτὸ ποιήσαιτ´	ἄν	τις οὐ μικρὸν τεκμήριον τοῦ
[4, 24]	τοιούτους ποιεῖσθαι πολίτας. ἔχοι δ´	ἄν	τις πολλὰ καὶ ἄλλα διαβαλεῖν
[4, 29]	κοινῇ συμφερόντων, καὶ καθέξεις οὓς	ἂν	ἀκούσῃς λόγους; ἢ σιωπᾶν ἄμεινόν
[4, 11]	πρὸς εὐδοξίαν ἀποχρώντως καὶ οὐκ	ἂν	ἀξιώσαιμι τῆς παρ´ ὑμῶν εὐνοίας
[4, 35]	τὴν ἀρχήν· καὶ ὅ τι	ἂν	ἅπαντες οὗτοι γνῶσι πράττειν με
[4, 6]	ἐκ δούλης γεγονότι χαρίζεσθαι· οὔτ´	ἂν	αὐτοὶ τῆς πατρῴας ἀρχῆς ἀποστερούμενοι
[4, 13]	τινι μείζων ὁ τῆς Ῥώμης	ἂν	αὐτῷ φανείη κύκλος. ἀλλ´ ὑπὲρ
[4, 80]	καλῶν γενομένων, ὧν χωρὶς οὐδὲν	ἂν	γένοιτο τῆς ἀνθρωπίνης σπουδῆς καὶ
[4, 9]	τὰς ἰδίας γεωργῆτε· οὐ γὰρ	ἂν	γένοιτο φρόνημα εὐγενὲς ἐν ἀνδράσιν
[4, 6]	αὐτοῦ νεωτέρα καθάπερ εἰκός, ἑβδομηκοστὸν	ἂν	δήπου καὶ πέμπτον εἶχεν ἔτος,
[4, 56]	διὰ τοῦ πεμφθέντος ἀγγέλου, πῶς	ἂν	ἐγκρατέστατα τὴν ἀρχὴν κατάσχοι, λόγον
[4, 6]	ἐν ὑστέρῳ μὲν γὰρ οὐκ	ἂν	εἴη χρόνῳ παραγεγονώς, εἴγε δὴ
[4, 41]	Πρίσκον ἐκάλουν· ὡς δ´ ἡμεῖς	ἂν	εἴποιμεν, προγενέστερον· ὁμώνυμος γὰρ ἦν
[4, 9]	ἀρχήν. οὐδὲν γὰρ τοσοῦτον ἀπολαύσειαν	ἂν	ἐκ τῆς ἐμῆς ἑνὸς ὄντος
[4, 73]	ἀρετῆς δόκησιν ἐκ ταύτης γένοιτ´	ἂν	ἑκάστῳ τῆς ἰσοτίμου δυναστείας μάλιστα.
[4, 54]	καὶ τὸν πόλεμον ἐφ´ οἷς	ἂν	ἐκεῖνοι θέλωσι διαλύσασθαι. ~Ἀδημονοῦντος δ´
[4, 60]	μηδενὶ τῶν τόπων τούτων, οὓς	ἂν	ἐκεῖνος τῷ σκήπωνι δεικνὺς πυνθάνηται,
[4, 6]	γράφουσιν· οὗτος μὲν οὖν οὐκ	ἂν	ἐλάττω γεγονὼς ἦν ἐτῶν πέντε
[4, 26]	οἰκίσαντας τὴν Ῥώμην. οὐ γὰρ	ἂν	Ἑλληνικοῖς ἐχρῶντο γράμμασιν ὄντες βάρβαροι.
[4, 29]	κἀμὲ σοῦ τυχεῖν ἀνδρός, οὐκ	ἂν	ἐν ἰδιώτῃ βίῳ τοσοῦτον διεζήσαμεν
[4, 67]	Βροῦτος ἐπωνύμιον ἦν· εἴη δ´	ἂν	ἐξερμηνευόμενος ὁ Βροῦτος εἰς τὴν
[4, 35]	τἀλλότρια ἐχαρίσαντό μοι· ῥᾳδίως γὰρ	ἂν	ἔπεισας αὐτούς, εἴ τι δίκαιον
[4, 33]	λόγον, ὦ Ταρκύνιε, καὶ οὐκ	ἂν	ἐπιχειρήσειας εἰπεῖν, ὡς ψεύδομαί τι
[4, 24]	βίους ἐξετάζουσιν· ἔπειθ´ οὓς μὲν	ἂν	εὕρωσιν ἀξίους τῆς πόλεως ὄντας,
[4, 34]	συνθήκας εἰς μέσον; ἀλλ´ οὐκ	ἂν	ἔχοις. εἰ δ´ οὐ κατὰ
[4, 32]	τούτοις ἐπιτρέπειν δικασταῖς, ὧν οὐκ	ἂν	ἔχοις ἑτέρους εἰπεῖν ἄνδρας ἐν
[4, 22]	διατελεῖ τὸ ἐξελευθερικὸν φῦλον, ὅσον	ἂν	ᾖ· καὶ πάντων ἀπέδωκε τῶν
[4, 6]	ὁ πατὴρ αὐτῶν ἀπέθνησκεν, οὔτ´	ἂν	ἡ μήτηρ αὐτῶν οὕτως ἦν
[4, 6]	αὐτὸς ὡς ἅπαντες ὁμολογοῦσιν, ὀγδοηκονταέτης	ἂν	ἦν, ὅτ´ ἐτελεύτα. ἐκ γὰρ
[4, 7]	Ταρκυνίων, ὑπὲρ ἑβδομήκοντα ἔτη γεγονὼς	ἂν	ἦν, ὅτε τὸν Τύλλιον ἀπέκτεινεν.
[4, 9]	διαλύσασθαι τὰ χρέα. ὅσοι δ´	ἂν	μετὰ ταῦτα δανείσωνται, τούτους οὐκ
[4, 83]	πάσχειν ἕτοιμοι πᾶν, ὅ τι	ἂν	ὁ δαίμων καὶ τὸ χρεὼν
[4, 1]	δουλεύουσα ἔτεκεν αὐτόν. εἴη δ´	ἂν	ὁ Σερούιος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν
[4, 57]	τῆς ἐκκλησίας σὺν ἐκείνῳ, τέως	ἂν	οἱ πεμφθέντες ἔλθωσι, μένειν. ἔτυχε
[4, 26]	καὶ πανηγύρεις ἄξουσιν, ἐν οἷς	ἂν	ὁρίσωσι χρόνοις, καί, εἴ τι
[4, 36]	συνεστηκότες ἐπ´ ἐμοί· ἡδέως δ´	ἂν	πυθοίμην παρ´ αὐτῶν, τίνος ἀδικήματος
[4, 34]	τὰς βασιλείας αὐτῶν παραλαμβάνειν, οὐκ	ἂν	Ταρκύνιος ὁ πάππος ὑμῶν τὴν
[4, 78]	ἀγνοοῦντας ἔμελλον λέγειν, ἁπάσας διεξῆλθον	ἂν	τὰς τοῦ τυράννου παρανομίας, ἐφ´
[4, 61]	τι τὸ διαλλάττον εὕροι τις	ἂν	τῆς ὑπεροχῆς τοῦ μήκους παρὰ
[4, 24]	μάλιστα μὲν τοὺς τιμητὰς ἀξιώσαιμ´	ἂν	τούτου τοῦ μέρους προνοεῖν· εἰ
[4, 47]	κατὰ τὸ εἰκός· τίς γὰρ	ἂν	τῶν νοῦν ἐχόντων Μαμίλιον τὸν
[4, 80]	ἧς αὐτοὶ παρέλαβον; καὶ τίς	ἂν	ὑγιαίνων ταῦτα φήσειεν, ὁρῶν ὡς
[4, 84]	ἀποδεικνύναι βασιλικὴν ἕξοντας ἐξουσίαν, οὓς	ἂν	ὑμεῖς ἐν ἀρχαιρεσίαις ἀποδείξητε ψῆφον
[4, 68]	τῷ θανάτῳ τοῦ πατρὸς οὐκ	ἂν	ὑπομείναντα, νέος ὢν ὁ Βροῦτος
[4, 49]	πόλεως, ἐν ᾧ πανηγύρεις τ´	ἀνὰ	πᾶν ἔτος ἄγεσθαι καὶ ἐκεχειρίας
[4, 76]	καλοῦσιν· ὕπατοι δ´ ὑφ´ Ἑλλήνων	ἀνὰ	χρόνον ὠνομάσθησαν ἐπὶ τοῦ μεγέθους
[4, 45]	αἰτίας τὸν τοῦ Ταρκυνίου χρονισμὸν	ἀναβάλλεσθαι	τ´ ἀξιοῦντος τὸν σύλλογον εἰς
[4, 76]	δῆμον εἰς τὴν ἀγορὰν καλοῦντες·	ἀναβὰς	ὁ Βροῦτος, ἔνθα τοῖς συνάγουσι
[4, 84]	ἡμῶν. ~Τοιαῦτα τοῦ Βρούτου δημηγοροῦντος	ἀναβοήσεις	τε συνεχεῖς ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν
[4, 57]	καὶ τῷ γραμματεῖ δοὺς ἐκέλευσεν	ἀναγινώσκειν.	ἐγέγραπτο δ´ ἐν αὐτῇ, μάλιστα
[4, 29]	οὐκ εὐεπιχείρητός ἐστιν, ἀνέχεσθαί σε	ἀναγκάζει;	ἀλλὰ καὶ ταῦτ´ ἀμφότερα κακῶς
[4, 81]	καὶ περὶ τῶν κοινῶν ἐκκλησιάζοντας,	ἀναγκάζει	δ´ ὅσα δούλους ἀργυρωνήτους {αἰσχύνης
[4, 30]	νεώτερος τῶν Ταρκυνίων. ἐνταῦθα πάλιν	ἀναγκάζομαι	μεμνῆσθαι Φαβίου καὶ τὸ ῥᾴθυμον
[4, 11]	δι´ αἵματος ἐκτήσασθε γῆν ἐκλιπεῖν	ἀναγκαζόμενοι,	ὥσπερ τὰ πατρῷα ἀποστερούμενοι καὶ
[4, 43]	ἐπὶ τῆς πρώτης εὐθὺς εἰσφορᾶς	ἀναγκαζομένου	κατὰ κεφαλὴν ἑκάστου δραχμὰς δέκα
[4, 9]	οἱ πένητες ἐπιβαροῦνταί τε καὶ	ἀναγκάζονται	δανείσματα ποιεῖν, κουφοτέρας εἰς τὸ
[4, 45]	δὲ τοῦ Μαμιλίου καὶ εἰς	ἀναγκαίας	τινὰς ἀναφέροντος αἰτίας τὸν τοῦ
[4, 24]	γέγονα τὸ μέρος τῆς διηγήσεως,	ἀναγκαῖον	εἶναί μοι δοκεῖ διελθεῖν, ὡς
[4, 67]	ἠλίθιος· ὑπὲρ οὗ μικρὰ προειπεῖν	ἀναγκαῖον,	ἐπειδὴ τοῦτον ἀποφαίνουσι Ῥωμαῖοι τῆς
[4, 24]	μὲν οὖν τῆς ὑποθέσεως ἀπαιτούσης	ἀναγκαῖόν	τε καὶ δίκαιον ἔδοξεν εἶναί
[4, 47]	ὁ σύλλογος διελύθη, παρακαλέσας τοὺς	ἀναγκαιοτάτους	ἐσκόπει μετ´ ἐκείνων, τίνα χρηστέον
[4, 20]	ἦν τῶν μεγίστων τε καὶ	ἀναγκαιοτάτων,	ἀρχὰς ἀποδεῖξαι τάς τε κατὰ
[4, 77]	δῆλος ἦν φεισόμενος ἐρήμου τῶν	ἀναγκαιοτάτων	γεγονότος, εἰ μὴ τὴν ἐπίθετον
[4, 46]	ὁ τῶν συγγενεστάτων τε καὶ	ἀναγκαιοτάτων	μὴ φεισάμενος τῶν ἀλλοτρίων φείσεται·
[4, 41]	τὰ πολλὰ καὶ αὐτῶν τῶν	ἀναγκαιοτάτων	συμπαρόντων, ὀλίγα δ´ ἐν ἀγορᾷ.
[4, 28]	μεταπέμπεταί τ´ αὐτὸν ὡς ὑπὲρ	ἀναγκαίου	πράγματος διαλεξομένη, ~καὶ ἐπειδὴ παρεγένετο,
[4, 83]	μὰ Δία, μεγάλαις καὶ τούτους	ἀνάγκαις	ἐνζεύξομεν, ὥστ´ ἐκ πονηρῶν γενέσθαι
[4, 21]	καὶ μεταβέβληκεν εἰς τὸ δημοτικώτερον,	ἀνάγκαις	τισὶ βιασθεὶς ἰσχυραῖς, οὐ τῶν
[4, 19]	συνεισοίσουσιν, ἀλλὰ τῶν καθ´ ἡμέραν	ἀναγκαίων	ἀπορουμένους ᾤετο δεῖν, οὔτε μηδὲν
[4, 54]	ἢ τοὺς Γαβίους ἡ τῶν	ἀναγκαίων	ἔνδεια, καὶ οἱ πενέστατοι αὐτῶν
[4, 77]	πατρικίους παραστησάμενος ἔλεξε τοιάδε. ~Ὑπὲρ	ἀναγκαίων	καὶ κοινῶν πραγμάτων τοὺς λόγους
[4, 9]	ἀνδράσιν ἀπορουμένοις τῶν καθ´ ἡμέραν	ἀναγκαίων.	ὑπὲρ ἅπαντα δὲ ταῦτ´ ἔγνων
[4, 66]	τὰς κατασχούσας αἰσχρὰς καὶ δεινὰς	ἀνάγκας,	βούλευσαι μετ´ αὐτῶν, ὅντινα τιμωρήσεις
[4, 82]	ἄλλους συγγενεῖς τὰς κατασχούσας αὐτὴν	ἀνάγκας	διεξῆλθε πολλὰς ποιησαμένη δεήσεις καὶ
[4, 8]	συνέδριον ὑπὸ τοῦ Τυλλίου ἀναχθῶσιν,	ἀναγκάσαι	τὸν ἄνδρα τὰς ῥάβδους ἀποθέσθαι
[4, 9]	ἅπαντας μέγιστον τῶν περιοίκων δυναμένους,	ἀναγκάσας	δὲ τὸ Σαβίνων ἔθνος ὑποχείριον
[4, 77]	ἀλλ´ ὑπ´ ἐμοῦ. ὁ δ´	ἀναγκάσας	με μήθ´ ὡς ἡ φύσις
[4, 33]	ἑκών, ἀλλ´ ὑπὸ τῶν πραγμάτων	ἀναγκασθείς·	ἐπειδὴ τὸν μὲν πάππον ὑμῶν
[4, 23]	διαρκεῖς, κἂν πρὸς πάντας ἀνθρώπους	ἀναγκασθῇ	πολεμεῖν. χωρὶς δὲ τοῦ κοινῇ
[4, 13]	βουλήσεται τῆς Ῥώμης, πλανᾶσθαί τ´	ἀναγκασθήσεται	καὶ οὐχ ἕξει βέβαιον σημεῖον
[4, 30]	εἰ θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν	ἀναγκασθήσεται	καὶ τιμωρίας ὡς παρ´ ἐχθρῶν
[4, 11]	πολέμους, εἰ τιμήσασθαι τοὺς βίους	ἀναγκασθήσονται	καὶ ἀπὸ τῶν τιμημάτων τὰς
[4, 9]	λόγον διεξῆλθε τοιόνδε. ~Πολλή με	ἀνάγκη	κατείληφεν, ἄνδρες πολῖται, κήδεσθαι τῶν
[4, 65]	ἀληθεύειν τῶν λεγομένων ἑκάτερον, εἰς	ἀνάγκην	ἦλθεν ἡ Λουκρητία φοβηθεῖσα τὴν
[4, 83]	πᾶσα μεταβολῆς πρόφασις τοῖς δι´	ἀνάγκην	ταλαιπωροῦσιν ἱκανή· οὕς, εἰ ψηφιεῖσθε
[4, 82]	διαφυγεῖν, ἀλλ´ ὥσπερ αἰχμάλωτος ὑπ´	ἀνάγκης	κρατηθεῖσα ὑπέμεινεν ὅσα μὴ θέμις
[4, 2]	δέ τις ἐν ταῖς ἐπιχωρίοις	ἀναγραφαῖς	καὶ ἕτερος ὑπὲρ τῆς γενέσεως
[4, 30]	ἐτῶν· ἐν γὰρ ταῖς ἐνιαυσίοις	ἀναγραφαῖς	κατὰ τὸν τετταρακοστὸν ἐνιαυτὸν τῆς
[4, 15]	ἐν τῇ πρώτῃ τῶν ἐνιαυσίων	ἀναγραφῶν	ἱστορεῖ, βουλόμενος καὶ τῶν ἐν
[4, 38]	αἰχμαλώτων, ἐτόλμησας βασιλέα Ῥωμαίων σεαυτὸν	ἀναδεῖξαι.	ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν ὁ
[4, 38]	τούς τε πελέκεις ὑπηρέταις τισὶν	ἀναδοὺς	καὶ αὐτὸς τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα
[4, 71]	τὴν μοναρχίαν ψῆφόν τ´ αὐτοῖς	ἀναδῶμεν	ὑπὲρ τοῦ μηκέτι Ῥωμαίων Ταρκύνιον
[4, 71]	κατὰ νόμους καὶ τὴν ψῆφον	ἀναδώσων	ταῖς φράτραις. ἄρχοντι γὰρ ἀποδέδοται
[4, 63]	ἀμφοτέρας δυσὶ τῶν παίδων οἰκισταῖς	ἀναθείς,	Κιρκαίαν μὲν Ἄρροντι, Σιγνίαν δὲ
[4, 69]	χρησμοὺς ἔλαβον ὑπὲρ ὧν ἐπέμφθησαν,	ἀναθήμασι	δωρησάμενοι τὸν θεὸν καὶ τοῦ
[4, 25]	μουσικὴν ἀκουσμάτων καὶ τοὺς θεοὺς	ἀναθήμασι	κοινοῖς ἐδωροῦντο. θεωρήσαντες δὲ καὶ
[4, 62]	ἀπὸ ταὐτομάτου, σὺν τοῖς ἄλλοις	ἀναθήμασι	τοῦ θεοῦ καὶ οὗτοι διεφθάρησαν
[4, 38]	ὑπολαβών· Ἡ σὴ τόλμα καὶ	ἀναίδεια,	εἶπεν, ὦ Τύλλιε, ὃς οὐδ´
[4, 9]	ὅπλων κτησάμενοι κατέχετε, μὴ τοὺς	ἀναιδεστάτους	ὥσπερ νῦν κρατεῖν οὔτε χάριτι
[4, 40]	τοῦ γαμβροῦ καὶ τῆς θυγατρὸς	ἀναιρεθῆναι	τῆς εἰς τὸν ἄνδρα συμπαθείας
[4, 47]	λύειν, ἀλλ´ αὐτὸν τὸν κατηγορήσαντα	ἀναιρεῖν.	ἐπαινεσάντων δὲ τὴν γνώμην ἁπάντων
[4, 24]	νόμον τοῦτον οὐκ οἴομαι δεῖν	ἀναιρεῖν,	μή τι μεῖζον ἐκραγῇ τῷ
[4, 56]	κελεύει τοὺς ὑπερέχοντας τῶν Γαβίων	ἀναιρεῖν,	συνεκάλεσεν εἰς ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος
[4, 82]	μὲν τῆς Ταρκυνίου πλεονεξίας πολλοὺς	ἀναιρεῖσθαι	πολέμους, περὶ δὲ τῆς ἑαυτῶν
[4, 70]	συμβάντα τῇ Λουκρητίᾳ καὶ τὴν	ἀναίρεσιν	αὐτῆς διηγουμένου τὰς χεῖρας ἀνατείνας
[4, 42]	καὶ τὰ χρήματα τούς τ´	ἀναιρουμένους	καὶ τοὺς ἐξελαυνομένους ἀφαιρούμενος τοῖς
[4, 6]	τὴν ἱστορίαν οὐδὲν ἐξητακότες τῶν	ἀναιρούντων	αὐτὴν ἀδυνάτων τε καὶ ἀτόπων·
[4, 32]	κατάβαλε {δὲ} τὴν εἰρωνείαν τῶν	ἀναισχύντων	ἐρωτημάτων καὶ παῦσαί ποτε ἤδη
[4, 37]	καὶ μετὰ τοῦτο τοὺς κήρυκας	ἀνακαλεσάμενος	ἐκέλευσε διὰ πάντων τῶν στενωπῶν
[4, 33]	ἐγκαλοῦμαι, τὴν μὲν τύχην ὕστερον	ἀνακλαύσομαι,	τὰ δὲ δίκαια νῦν πρὸς
[4, 81]	καὶ πότε τὴν πάτριον ἐλευθερίαν	ἀνακτησόμεθα;	ὅταν ἀποθάνῃ Ταρκύνιος; νὴ Δία.
[4, 53]	τὸν κατὰ τοῦ Ταρκυνίου πόλεμον	ἀναλαβεῖν.	ἐγίνοντο δὴ μετὰ ταῦτα μεγάλοις
[4, 40]	ἰδίαν ἀξίωσιν, ἣν πρότερον εἶχον,	ἀναλαβεῖν.	θορύβου δὲ γενομένου πολλοῦ κατὰ
[4, 25]	τὰς ἄλλας φιλοφροσύνας παρ´ ἀλλήλων	ἀναλαβόντες,	εἴ τι πρόσκρουσμα πόλει πρὸς
[4, 67]	ἅπαν τὸ πρᾶγμα ἐξ ἀρχῆς	ἀναλαβοῦσα.	καὶ μετὰ τοῦτ´ ἀσπασαμένη τὸν
[4, 62]	ἐκβολὴν τῶν βασιλέων ἡ πόλις	ἀναλαβοῦσα	τὴν τῶν χρησμῶν προστασίαν ἄνδρας
[4, 10]	ὁ δῆμος ἐναντιώσεται τὴν ψῆφον	ἀναλαβών·	ἐὰν δ´ ἐπὶ τῷ δήμῳ
[4, 52]	λάφυρα καὶ τὴν ἄλλην ἀποσκευὴν	ἀναλαβὼν	εἰς Ῥώμην ἀπῄει πλουτοῦσαν τὴν
[4, 5]	ἀϊδίους φυγὰς καὶ τὰς οὐσίας	ἀναλαβὼν	εἰς τὸ δημόσιον ἀσφαλῶς ἤδη
[4, 51]	τὴν δ´ ἄλλην δύναμιν εὔζωνον	ἀναλαβὼν	ἦγεν ἐπὶ τοὺς πρὸς Ἠρήτῳ
[4, 27]	τρόπον μικρὰ τῶν ἔμπροσθεν γενομένων	ἀναλαβών.	~Ἦσαν τῷ Τυλλίῳ δύο θυγατέρες
[4, 85]	ἄλλων φράσας ἠπείγετο τοὺς υἱοὺς	ἀναλαβὼν	καὶ τῶν ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους,
[4, 16]	ὁ νόμος. ~Τιμησαμένων δὲ πάντων	ἀναλαβὼν	τὰ γραμματεῖα καὶ διαγνοὺς τό
[4, 52]	τῷ Ταρκυνίῳ κατὰ νοῦν ἐχώρησεν,	ἀναλαβὼν	τὴν δύναμιν ἧκεν ἐπὶ τοὺς
[4, 4]	ὁμιλίαις τε φιλανθρώποις τὸ πλῆθος	ἀναλαμβάνων	καὶ τοῦ μηδὲν ἀδίκημα γενέσθαι
[4, 59]	ἔνθα ἱδρύσεσθαι τοὺς θεοὺς ἔμελλεν,	ἀναλήμμασί	τε καὶ χώμασι μεγάλοις ἐξειργάσατο,
[4, 26]	αὐτοῖς ἱερὸν ἄσυλον ἀπὸ κοινῶν	ἀναλωμάτων	ἐν Ῥώμῃ κατασκευάσασθαι, ἐν ᾧ
[4, 25]	ἱδρυσάμενοι ἱερὰ κατεσκεύασαν ἀπὸ κοινῶν	ἀναλωμάτων·	Ἴωνες μὲν ἐν Ἐφέσῳ τὸ
[4, 20]	τῶν τε κινδύνων καὶ τῶν	ἀναλωμάτων,	ὡς εἶδεν ἀγανακτοῦντας αὐτούς, δι´
[4, 60]	καὶ ἀποκρινόμενοι πρὸς τὰς ἐρωτήσεις	ἀναμάρτητοί	τε καὶ ἀψευδεῖς ἔσεσθε· διαφέρει
[4, 79]	μετὰ τὴν τελευτὴν ἔμελλεν ὀλίγον	ἀναμείνας,	ἕως ὁ κατὰ φύσιν αὐτοῖς
[4, 29]	τοῦ Τυλλίου δήπου τελευτήν; ὥσπερ	ἀναμενούσης	τῆς τύχης τὰς ἀνθρωπίνας μελλήσεις,
[4, 47]	ὑμῖν παρέξομαι τῶν λόγων ἔργον	ἀναμφίλεκτον,	ἐὰν ἐθελήσητε ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν
[4, 28]	τε καὶ λοιδορουμένης καὶ τὴν	ἀνανδρίαν	κακιζούσης· ὡς δ´ οὐδὲν ἐπέραινον
[4, 10]	ἐκ τῶν ἀρχαίων καὶ παρημελημένων	ἀνανεούμενος,	οὓς Ῥωμύλος τ´ εἰσηγήσατο καὶ
[4, 35]	χρόνοις ὕστερον ὥσπερ ἐκ μακρᾶς	ἀνανήψας	μέθης νῦν ἥκεις μου κατηγορῶν
[4, 11]	παρεσκεύασμαι ποιεῖν ἀχθόμενοί τε καὶ	ἀναξιοπαθοῦντες·	οἱ δανεισταὶ μὲν ὅτι τοὺς
[4, 23]	τοὺς δὲ παρὰ σφίσι δεδουλευκότας	ἀναξίους	ἡγεῖσθαι ταύτης τῆς χάριτος· φρονήσει
[4, 19]	στρατεύεσθαί τε πλείους στρατείας οὐδέποτε	ἀναπαυομένους	καὶ χρήματα πλείω τῶν ἄλλων
[4, 59]	δὲ μετὰ τοῦτο τὸ ἔργον	ἀναπαύσας	τὸν λεὼν τῶν στρατειῶν καὶ
[4, 50]	οὔτ´ ἐπικουρίαν οὐδεμίαν προσλαβόντες οὐδ´	ἀναπαύσεως	τυγχάνοντες, ἀλλὰ καὶ μεθ´ ἡμέραν
[4, 44]	ἔργα τριβόμενος ὁ λεὼς οὐδεμίαν	ἀνάπαυσιν	ἐλάμβανεν· ὥσθ´ οἱ πατρίκιοι τὰ
[4, 81]	ἐν ταρτάροις καὶ βαράθροις δαπανωμένους,	ἀνάπαυσιν	τῶν κακῶν οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην
[4, 21]	τοῖς πολλὰ δαπανωμένοις καὶ μηδεμίαν	ἀνάπαυσιν	τῶν πολεμικῶν κινδύνων λαμβάνουσιν ἧττον
[4, 52]	ἐγένοντο καὶ εἶδον ἐπὶ δορατίων	ἀναπεπηγυίας	τὰς κεφαλὰς τῶν σφετέρων ἡγεμόνων·
[4, 38]	ὁ Ταρκύνιος ἄσμενος τοῦτ´ ἰδὼν	ἀναπηδᾷ	τ´ ἀπὸ τοῦ δίφρου, καὶ
[4, 32]	με τῶν ἐμῶν, οὔτε σώματος	ἀναπήρου	τυχόντα οὔτε διανοίας ἠλιθίου. ἔπειτ´
[4, 42]	οἰκίας τε καὶ ἐπ´ ἀγρῶν	ἀναρπαζόμενοι,	λόγου ἄξιοι ἄνδρες, ὧν οὐδὲ
[4, 11]	κατ´ αὐτῶν ἐπιτελεσάμενον δίκας ἔμελλον	ἀναρπάσεσθαι,	ἔπειτα ταυτὶ τὰ παιδία καὶ
[4, 52]	καὶ κακῶς ἀμφοτέρων τῶν στρατοπέδων	ἀναρπασθέντων	εἰς στενὰς ἐλπίδας οἱ Σαβῖνοι
[4, 6]	Τυρρηνίας μετανίσταται τὸν οἶκον ὅλον	ἀνασκευασάμενος	ἐν τῇ κρατίστῃ τοῦ φρονεῖν
[4, 64]	μέρος, ἐπειδὴ καθεύδειν ἅπαντας ἐνόμιζεν,	ἀναστὰς	ἧκεν ἐπὶ τὸ δωμάτιον, ἐν
[4, 38]	μόγις δ´ ἐκ τοῦ πτώματος	ἀναστὰς	ὁ πρεσβύτης ὡς εἶδε μεστὰ
[4, 2]	ἀπαρχὰς ἁγίζουσιν, ὑπὲρ τοῦ πυρὸς	ἀνασχεῖν	λέγουσιν αἰδοῖον ἀνδρός. τοῦτο δὲ
[4, 4]	ὑπὸ τῶν Ἄγκου Μαρκίου παίδων	ἀνασώσασθαι	τὴν τοῦ πατρὸς ἀρχὴν βουλομένων,
[4, 70]	ἀναίρεσιν αὐτῆς διηγουμένου τὰς χεῖρας	ἀνατείνας	εἰς τὸν οὐρανὸν εἶπεν· Ὦ
[4, 60]	τουτὶ μὲν τὸ πρὸς τὰς	ἀνατολὰς	βλέπον, τουτὶ δὲ τὸ πρὸς
[4, 80]	δεῖ καλεῖν αὐτάς, ἀλλ´ οὐκ	ἀνατροπὰς	καὶ ἀφανισμοὺς ἁπάντων τῶν τε
[4, 7]	τοῦ βίου χρόνος αὐτῷ πλείων	ἀναφαίνεται	τῶν ἑκατὸν καὶ δέκα γεγονὼς
[4, 34]	παρέλαβεν, ὥστε καὶ αὐτὸς ἔχειν	ἀναφαίρετον	καὶ ὑμῖν τοῖς ἐγγόνοις καταλιπεῖν,
[4, 45]	Μαμιλίου καὶ εἰς ἀναγκαίας τινὰς	ἀναφέροντος	αἰτίας τὸν τοῦ Ταρκυνίου χρονισμὸν
[4, 41]	ἀλλ´ ἐπὶ τοὺς ἑαυτοῦ τρόπους	ἀναφέρων	ἐποιεῖτο. διὰ ταῦτ´ ἐπωνυμίαν τίθενται
[4, 8]	τὸ συνέδριον ὑπὸ τοῦ Τυλλίου	ἀναχθῶσιν,	ἀναγκάσαι τὸν ἄνδρα τὰς ῥάβδους
[4, 21]	ἔχειν τῆς πολιτείας μέρος κατ´	ἄνδρα	διερωτώμενοι τὰς γνώμας ἐν τοῖς
[4, 4]	ὅτι βασιλεῦσαι Ῥωμαίων ἐκεῖνον τὸν	ἄνδρα	εἵμαρτο. ἔτυχε δ´ αὐτῇ νεανίας
[4, 40]	ἀπεδείκνυεν· ἐκεῖνοι δὲ τὸν ἄριστον	ἄνδρα,	εἴτ´ ἐκ τῶν ἐπιχωρίων, {εἴτ´
[4, 15]	καλεῖν ἢ χρημάτων εἰσφορὰς κατ´	ἄνδρα	ἐκλέγειν, οὗτοι τά τε σώματα
[4, 2]	ἐπιφάνεια θεία γενομένη περὶ τὸν	ἄνδρα	θαυμαστὴ καὶ παράδοξος ἧττον ἀπιστεῖσθαι
[4, 10]	εἶναι κλέπτοντα τὴν ἀρχὴν τὸν	ἄνδρα	καὶ παρακρουόμενον τοὺς πολίτας μᾶλλον
[4, 55]	{τε} πιστὸν εἶναί σφισι τὸν	ἄνδρα	καὶ στρατηλάτην ἀγαθόν, πολλοὶ δὲ
[4, 40]	τὴν βασιλείαν κατασχών. τοῦτον τὸν	ἄνδρα	λέγουσι Ῥωμαῖοι πρῶτον τὰ πάτρια
[4, 28]	ἁρμόττειν μάλιστα τὸν τῆς ἀδελφῆς	ἄνδρα	μεταπέμπεταί τ´ αὐτὸν ὡς ὑπὲρ
[4, 29]	δὲ ταὐτὸ διαθήσομαι τὸν ἐμὸν	ἄνδρα;	ὅταν δὲ τούτων διαχειρισθέντων συνέλθωμεν
[4, 28]	τὰ κράτιστα τὸν οὐ δίκαιον	ἄνδρα	πειθούσης, οὔτε αἱ τῆς μιαρᾶς
[4, 40]	θυγατρὸς ἀναιρεθῆναι τῆς εἰς τὸν	ἄνδρα	συμπαθείας τε καὶ εὐνοίας ἕνεκα.
[4, 8]	τοῦ Τυλλίου ἀναχθῶσιν, ἀναγκάσαι τὸν	ἄνδρα	τὰς ῥάβδους ἀποθέσθαι καὶ τὰ
[4, 82]	μέντοι σωφρονεῖν βουλομένη καὶ τὸν	ἄνδρα	τὸν ἑαυτῆς φιλοῦσα, ὥσπερ ἀγαθῇ
[4, 64]	τῷ Κολλατίνῳ προσαγορευομένῳ. τοῦτον τὸν	ἄνδρα	Φάβιος μὲν υἱὸν εἶναί φησιν
[4, 45]	πολέμους στρατηγεῖν ἱκανός. τοῦτον τὸν	ἄνδρα	φίλον ἔχων καὶ δι´ αὐτοῦ
[4, 38]	γενέσθαι. ῥᾷστα δὲ πείσας τὸν	ἄνδρα	φύσει τ´ εὐδιάλλακτον ὄντα καὶ
[4, 11]	Ταρκύνιον ἀποκτείναντας τὸν βασιλέα ὑμῶν	ἄνδρα	χρηστὸν καὶ φιλόπολιν καὶ τηλικοῦτο
[4, 53]	καὶ κατακλείσαντες εἰς τὴν πόλιν	ἀνδράποδα	καὶ λείαν αὐτῶν πολλὴν ἀπῆγον.
[4, 58]	οἵα πείσονται, σφαγάς τε καὶ	ἀνδραποδισμοὺς	καὶ πάντα ὅσα καταλαμβάνει δεινὰ
[4, 11]	πᾶν τὸ θῆλυ γένος ἐν	ἀνδραπόδων	ποιήσασθαι λόγῳ, πολὺ τὸ θηριῶδες
[4, 84]	ἐν τάχει. ἀφικομένων δ´ αὐτῶν	ἄνδρας	αἱρεῖται δύο τοὺς πράξοντας ὅσα
[4, 4]	μὴ περιορᾶν τοὺς ἐκεῖνον ἀποκτείναντας	ἄνδρας	ἀνοσίους καὶ πᾶσιν ἡμῖν ἐχθροὺς
[4, 75]	σκοπεῖσθαι μέντοι φημὶ χρῆναι τοὺς	ἄνδρας	ἅπαντα μετὰ τοῦ συνεδρίου τῆς
[4, 15]	τῆς Νεότητος, ὑπὲρ τῶν εἰς	ἄνδρας	ἀρχομένων συντελεῖν· ἐξ ὧν ἤμελλε
[4, 15]	τῶν ἀπογινομένων καὶ τῶν εἰς	ἄνδρας	ἐγγραφομένων, ἔταξεν ὅσον ἔδει νόμισμα
[4, 33]	ἔσωσα καὶ ἐξέθρεψα καὶ εἰς	ἄνδρας	ἐλθόντα κηδεστὴν ἠξίωσα λαβεῖν, καὶ
[4, 31]	παῖδας ὀρφανοὺς πατέρων παραλαβόντες εἰς	ἄνδρας	ἐλθοῦσιν ὀρθῶς καὶ δικαίως τὰς
[4, 4]	τοῖςδε παρασχέσθαι· ὅταν δ´ εἰς	ἄνδρας	ἔλθωσι καὶ τὰ κοινὰ πράττειν
[4, 32]	οὐκ ἂν ἔχοις ἑτέρους εἰπεῖν	ἄνδρας	ἐν τῇ πόλει κρείττους· ἐὰν
[4, 26]	~Γνοὺς δὲ ταῦτα τοὺς κρατίστους	ἄνδρας	ἐξ ἑκάστης πόλεως συνεκάλει περὶ
[4, 62]	ἠφανίσθη, Ταρκύνιος δὲ τῶν ἀστῶν	ἄνδρας	ἐπιφανεῖς δύο προχειρισάμενος καὶ δημοσίους
[4, 15]	συνεισφέρειν, ἕτερον μέν τι τοὺς	ἄνδρας,	ἕτερον δέ τι τὰς γυναῖκας,
[4, 33]	ὑμῶν ἐτιμωρησάμην καὶ ὑμᾶς εἰς	ἄνδρας	ἤγαγον καὶ γενεᾶς ἄρρενος οὐχ
[4, 48]	ἐπὶ τῷ σεσωκέναι τοὺς ἀρίστους	ἄνδρας,	ἡγεμόνα ποιοῦνται τοῦ ἔθνους ἐπὶ
[4, 61]	οὐ δυνηθεὶς δὲ παρακρούσασθαι τοὺς	ἄνδρας	ὁ μάντις οὐδὲ σφετερίσασθαι τὸν
[4, 62]	ἀναλαβοῦσα τὴν τῶν χρησμῶν προστασίαν	ἄνδρας	τε τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀποδείκνυσιν αὐτῶν
[4, 48]	τε πάντες καὶ περὶ τοῖς	ἀνδράσι	δεδιότες ἐλέγχειν τὸ πρᾶγμα καὶ
[4, 62]	τὰς ἐπισκέψεις τῶν χρησμῶν τοῖς	ἀνδράσι	ποιεῖσθαι. συνελόντι δ´ εἰπεῖν οὐδὲν
[4, 68]	Τύλλιον ἀποκτείνας Ταρκύνιος σὺν ἄλλοις	ἀνδράσι	πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς καὶ τὸν
[4, 84]	καλούμενος κατὰ λόχους ἐπεκύρωσε τοῖς	ἀνδράσι	τὴν ἀρχήν. καὶ τὰ μὲν
[4, 73]	ἁπάντων κυρίαν, ἀλλὰ δυσὶν ἐπιτρέπειν	ἀνδράσι	τὴν βασιλικὴν ἀρχήν, ὡς Λακεδαιμονίους
[4, 9]	ἂν γένοιτο φρόνημα εὐγενὲς ἐν	ἀνδράσιν	ἀπορουμένοις τῶν καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων.
[4, 60]	πρέσβεις πρὸς αὐτόν. ~Τούτοις τοῖς	ἀνδράσιν	ἀφικομένοις εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ
[4, 74]	γένηται σπάνια· θρόνον δὲ τοῖς	ἀνδράσιν	ἐλεφάντινον, ἐν ᾧ καθεζόμενοι δικάσουσι,
[4, 1]	καταλιπὼν νηπίους καὶ δύο θυγατέρας	ἀνδράσιν	ἤδη συνοικούσας. διάδοχος δὲ τῆς
[4, 42]	καὶ οὐδὲ τούτοις μέντοι τοῖς	ἀνδράσιν	οὔτε πράττειν ἐπέτρεπεν οὐδὲν οὔτε
[4, 60]	θεωρημάτων ἐρώτησις ὀρθή. ἐδόκει τοῖς	ἀνδράσιν	οὕτω ποιεῖν, καὶ λέγουσιν αὐτῷ
[4, 27]	ταῖς ἠιόσι τοῦ Τεβέριος, ἣν	ἀνδρείαν	προσηγόρευσεν, ὡς καὶ νῦν ὑπὸ
[4, 3]	μάχης καρτερᾶς περὶ πόλιν Ἤρητον	ἀνδρειότατος	ἁπάντων φανεὶς στεφάνοις αὖθις ἀριστείοις
[4, 73]	καὶ πάντες ὑμεῖς οἱ παρόντες	ἄνδρες	ἀγαθοὶ καὶ ἐξ ἀγαθῶν, καινὴν
[4, 82]	εὐγενοῦς φρόνημα ἔσχες, ἡμεῖς δ´	ἄνδρες	γενόμενοι γυναικῶν χείρους ἀρετῇ γενησόμεθα;
[4, 30]	αὐτὸν ἐρεῖν, συγκαλέσας τὸ συνέδριον·	Ἄνδρες,	ἔφη, βουλευταί, Ταρκύνιος ἑταιρίας ἐπ´
[4, 9]	τοιόνδε. ~Πολλή με ἀνάγκη κατείληφεν,	ἄνδρες	πολῖται, κήδεσθαι τῶν παιδίων τούτων
[4, 79]	ταῦθ´ ὑμᾶς ὑπομνήσω. ~Οὗτός ἐστιν,	ἄνδρες	πολῖται, ὁ Ταρκύνιος ὁ πρὸ
[4, 77]	λόγους μέλλων πρὸς ὑμᾶς ποιεῖσθαι,	ἄνδρες	πολῖται, περὶ ἐμαυτοῦ πρῶτον ὀλίγα
[4, 9]	παραδοῦναι βουλομένους. ἀξιῶ δ´ ὑμᾶς,	ἄνδρες	Ῥωμαῖοι, καὶ τῶν ἐμῶν μεμνημένους
[4, 61]	τὸν οἰωνὸν λέγει πρὸς αὐτούς,	Ἄνδρες	Ῥωμαῖοι, λέγετε πρὸς τοὺς ἑαυτῶν
[4, 60]	μικρὸν ἐπισχὼν χρόνον, Ἀκούσατ´, ἔφησεν,	ἄνδρες	Ῥωμαῖοι· τὸ μὲν τέρας ὑμῖν
[4, 42]	ἐπ´ ἀγρῶν ἀναρπαζόμενοι, λόγου ἄξιοι	ἄνδρες,	ὧν οὐδὲ τὰ σώματα ἐφάνη.
[4, 64]	χρείας τινὰς ὑπηρετήσων στρατιωτικὰς παρ´	ἀνδρὶ	κατήχθη συγγενεῖ Λευκίῳ Ταρκυνίῳ τῷ
[4, 79]	τὰ νομιζόμενα τῷ κατὰ γῆς	ἀνδρὶ	ποιῆσαι τὴν ἀθλίαν ἀγχόνῃ διαχρησάμενος,
[4, 46]	εἴα τοὺς συνέδρους παραχωρεῖν τῷ	ἀνδρὶ	τῆς ἀρχῆς, ὡς οὔτε κατὰ
[4, 67]	ὑπ´ αὐτῶν πέμπεται τῷ τ´	ἀνδρὶ	τῆς Λουκρητίας τὰ συμβεβηκότα φράσων
[4, 10]	αἱ φρᾶτραι, καὶ περιέσται τῷ	ἀνδρὶ	τὸ δοκεῖν κατὰ νόμους ἄρχειν.
[4, 68]	ἔτυχεν οὐδὲν αὐτῷ προσηκούσης. ~Τῷ	ἀνδρὶ	τούτῳ πατὴρ μὲν ἦν Μάρκος
[4, 69]	τὰ μὲν οὖν προγενόμενα τῷ	ἀνδρὶ	τούτῳ τοιαῦτ´ ἦν. ~Τότε δ´
[4, 29]	κἀμοὶ ψοφοδεὴς καὶ οὐδὲν ἔχων	ἀνδρὸς	ἀνήρ, ὅς με ταπεινὴν ποιεῖ
[4, 64]	αὐτῷ γυνὴ Ῥωμαία, Λουκρητίου θυγάτηρ	ἀνδρὸς	ἐπιφανοῦς, ἐξένιζεν αὐτὸν ὡς συγγενῆ
[4, 82]	ὦ Λουκρητία, γυναικείας τυχοῦσα φύσεως	ἀνδρὸς	εὐγενοῦς φρόνημα ἔσχες, ἡμεῖς δ´
[4, 25]	πλούτου καὶ πολυχειρίας ἐπίδειξις ἦν	ἀνδρὸς	ἡγεμόνος, ἀλλὰ ταῦτα πάντα μικρὰ
[4, 57]	ἁπάντων ἐγεγόνει· ἀπολογουμένου δὲ τοῦ	ἀνδρὸς	καὶ διὰ τὸ μηδὲν ἑαυτῷ
[4, 72]	βασιλέων καὶ ὑπὸ τίνος ἀποδειχθεῖσα	ἀνδρός,	καὶ ἔτι πρότερον, ὅστις ἔσται
[4, 45]	τ´ ἄλλα διεξιὼν ἔργα τοῦ	ἀνδρός,	οἷς αὐθάδειά τις ἐδόκει προσεῖναι
[4, 29]	ἐμὲ γυναῖκα κἀμὲ σοῦ τυχεῖν	ἀνδρός,	οὐκ ἂν ἐν ἰδιώτῃ βίῳ
[4, 64]	ἐξένιζεν αὐτὸν ὡς συγγενῆ τοῦ	ἀνδρὸς	πολλῇ προθυμίᾳ τε καὶ φιλοφροσύνῃ.
[4, 29]	λήσεις ὑπ´ αὐτῆς γενόμενος ἐξ	ἀνδρὸς	τὸ μηδέν· ὥσπερ γε κἀμοὶ
[4, 2]	τοῦ πυρὸς ἀνασχεῖν λέγουσιν αἰδοῖον	ἀνδρός.	τοῦτο δὲ θεάσασθαι τὴν Ὀκρισίαν
[4, 24]	τοῖς δεσπόταις γενόμενοι φαρμακειῶν καὶ	ἀνδροφονιῶν	καὶ τῶν εἰς θεοὺς ἢ
[4, 30]	δὲ συνεκεράσθησαν αἱ ἀνόσιοι καὶ	ἀνδροφόνοι	φύσεις, ἐκβαλεῖν ἐκ τῆς βασιλείας
[4, 79]	καὶ γάμους ἐπετέλει καὶ τὴν	ἀνδροφόνον	νύμφην ἐπὶ τὸν τῆς ἀδελφῆς
[4, 11]	ἐστίν, ὦ δημόται, τοὺς μὲν	ἀνδροφόνους	κατάγειν καὶ βασιλεῖς ἀποδεικνύναι, τοὺς
[4, 32]	τοῦ γένους καὶ τὸν οἶκον	ἀνδρωθέντι	ἀπεδίδους; ἀλλ´ ἔτι νομίζων με
[4, 31]	καὶ πάντων ἀκουόντων ὡμολόγεις, ὅταν	ἀνδρωθῶμεν	ἡμεῖς, ἐμοὶ παραδώσειν ὄντι πρεσβυτέρῳ
[4, 85]	καὶ ὑπὸ τούτων κατελύθη τῶν	ἀνδρῶν.
[4, 75]	λόχοις κυρίαν εἶναι τὴν τῶν	ἀνδρῶν	αἵρεσιν καὶ τὰ μαντεύματα γένηται
[4, 57]	ἐπὶ τὰς οἰκίας τῶν ἐπιφανεστάτων	ἀνδρῶν	ἀπέκτεινε πολλοὺς τῶν Γαβίων καὶ
[4, 68]	τυράννου παθεῖν πολλῶν καὶ ἀγαθῶν	ἀνδρῶν	ἀπολλυμένων. ~Καταφρονήσας γὰρ ὁ Ταρκύνιος
[4, 76]	περὶ τῶν παραληψομένων τὰς ἡγεμονίας	ἀνδρῶν	βουλευόμενοι μεσοβασιλέα μὲν ἔκριναν ἀποδειχθῆναι
[4, 62]	Διὸς ἐν λιθίνῃ λάρνακι, ὑπ´	ἀνδρῶν	δέκα φυλαττόμενοι. μετὰ δὲ τὴν
[4, 67]	καὶ κατεσπουδασμένῃ παρακλήσει τῶν ἐπιφανεστάτων	ἀνδρῶν	εἰς τὴν οἰκίαν συνελθόντων ὥσπερ
[4, 28]	ἡ γαμετή. συνέβαινε δὴ τῶν	ἀνδρῶν	ἑκατέρῳ φέρεσθαι μὲν ἐπὶ τὴν
[4, 6]	τῆς γυναικός. ἀλλὰ μὴν εἴγ´	ἀνδρῶν	ἡλικίαν εἶχον οἱ παῖδες, ὅθ´
[4, 62]	ἐξ ἄλλων πόλεων καὶ παρ´	ἀνδρῶν	ἰδιωτῶν μεταγραφέντες· ἐν οἷς εὑρίσκονταί
[4, 25]	ἀρχαίων βασιλέων τε καὶ πολιτικῶν	ἀνδρῶν	μνημεῖα, ἐξ ὧν εἰς ὀνόματα
[4, 82]	τοιούτοις καλινδουμένοις κακοῖς, ἐκείνων τῶν	ἀνδρῶν	οὖσιν ἀπογόνοις, οἳ τὰ δίκαια
[4, 45]	πεισθέντες οἱ πρόεδροι τῶν Λατίνων	ἀνεβάλοντο	τὴν βουλήν. ~Τῇ δ´ ἑξῆς
[4, 48]	ὅπλα. ~Ὡς δὲ ταῦτ´ εἶπεν,	ἀνεβόησάν	τε πάντες καὶ περὶ τοῖς
[4, 85]	Τῖτος Ἑρμίνιος καὶ Μάρκος Ὁράτιος	ἀνέγνωσαν	ἐν ἐκκλησίᾳ· καὶ γνώμας διερωτήσαντες
[4, 3]	τῆς δυναστείας τοῖς ἐπινικίοις στεφάνοις	ἀνεδεῖτο	ὑπ´ αὐτοῦ. ἦν δὲ καὶ
[4, 12]	καλῶν τὰς φράτρας κατὰ μίαν	ἀνεδίδου	τὰς ψήφους. ἁπάσαις δὲ ταῖς
[4, 16]	ἀφεῖλε, καὶ ἀντὶ τῶν ἀσπίδων	ἀνέδωκε	θυρεούς. διελὼν δὲ καὶ τούτων
[4, 69]	πολλὰ καταγελάσαντες, ὅτι βακτηρίαν ξυλίνην	ἀνέθηκε	τῷ Ἀπόλλωνι· ὁ δὲ διατρήσας
[4, 43]	ἐβλάπτοντο περὶ τὰ συμβόλαια, πάντας	ἀνεῖλε·	καὶ οὐδὲ τὰς σανίδας, ἐν
[4, 69]	παραλαβεῖν, ὁ δὲ θεὸς αὐτοῖς	ἀνεῖλε,	τῷ πρώτῳ τὴν μητέρα φιλήσαντι.
[4, 11]	οὐ τἀλλότρια ἀποδιδόντες· οἱ δ´	ἀνειμένοι	τῶν εἰσφορῶν τῶν εἰς τοὺς
[4, 19]	τῶν δὲ στρατειῶν διὰ τὴν	ἀνεισφορίαν.	οὐ γὰρ ἐλάμβανον ἐκ τοῦ
[4, 70]	περιλαβὼν τὴν νεκρὰν κατεφίλει καὶ	ἀνεκαλεῖτο	καὶ διελέγετο πρὸς αὐτὴν ὥσπερ
[4, 67]	περιχυθεὶς τῷ σώματι περιέβαλλε καὶ	ἀνεκαλεῖτο	καὶ ὡς ἀνοίσουσαν ἐκ τοῦ
[4, 84]	στόματος ἅπαντες τὴν αὐτὴν φωνὴν	ἀνέκραγον	ἄγειν σφᾶς ἐπὶ τὰ ὅπλα.
[4, 20]	τοὺς μὲν ἐπικυρῶσαι, τοὺς δ´	ἀνελεῖν,	καὶ περὶ πολέμου συνισταμένου τε
[4, 4]	εἰ γὰρ ἐπὶ Μαρκίοις τοῖς	ἀνελοῦσι	τὸν πάππον αὐτῶν τὰ τῆς
[4, 47]	ὃς οὐδ´ εἰς τρίτον πάππον	ἀνενεγκεῖν	ἔχει τὸ γένος; ἀγανακτῶν ἐπὶ
[4, 72]	ἐπιχειρεῖν ἔργῳ τηλικῷδε, καὶ μηδὲν	ἀνεξέταστον	ἀφεῖσθαι μηδὲ ἀπροβούλευτον. ἀποφαινέσθω δὴ
[4, 40]	καὶ τὰ παρὰ τῶν θεῶν	ἀνεπίληπτα.	ὁ δὲ Τύλλιος ἐπιτρόπου βασιλικοῦ
[4, 52]	χωρούντων πόλεμος ἐκ τῶν ὁμόρων	ἀνέστη	χρόνῳ τε μακρός· ἔτη γὰρ
[4, 13]	μέγεθος, καὶ διένειμεν αὐτοὺς τοῖς	ἀνεστίοις	Ῥωμαίων οἰκίας κατασκευάσασθαι· ἔνθα καὶ
[4, 31]	αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς· ἀλλὰ τὸ	ἀνέστιον	καὶ ἄπορον καὶ πρὸς καταδίκας
[4, 51]	ἔτι ἀκέραια ὄντα τοῖς ἀπολωλεκόσιν	ἀνεσώθη.	~Ὡς δ´ ἡ πρώτη πεῖρα
[4, 45]	ὃς ἐκαλεῖτο μὲν Ὀκταούιος Μαμίλιος,	ἀνέφερε	δὲ τὸ γένος εἰς Τηλέγονον
[4, 29]	ὦ Ταρκύνιε, τῆς βασιλείας ἀποστερούμενος	ἀνέχεσθαι	διανοῇ; πότερον ἐκ ταπεινῶν καὶ
[4, 29]	δι´ ἣν οὐκ εὐεπιχείρητός ἐστιν,	ἀνέχεσθαί	σε ἀναγκάζει; ἀλλὰ καὶ ταῦτ´
[4, 15]	γυναῖκας, ἄλλο δέ τι τοὺς	ἀνήβους.	ἐξ οὗ συναριθμηθέντος ὑπὸ τῶν
[4, 27]	Τυλλίῳ τὰς πόλεις καὶ μηδὲν	ἀνήκεστον	βουλεῦσαι περὶ αὐτῶν ἀξιοῦντες. Τύλλιος
[4, 66]	γίνομαί σου πάτερ δεινὴν καὶ	ἀνήκεστον	ὑπομείνασα ὕβριν, τιμωρῆσαί μοι καὶ
[4, 9]	καὶ πολλοὺς ὑπὲρ τῆς πατρίδος	ἀνηντλήκασι	πόνους, ἵνα μὴ τὴν ἰδίαν
[4, 40]	μόνου. ἐπιεικὴς δὲ καὶ μέτριος	ἀνὴρ	γενόμενος ἔλυσε τὰς ἐπὶ τῷ
[4, 4]	κατεσκευασμένης πρὸς ἡγεμονίαν οὗτος ὁ	ἀνὴρ	καὶ τὰς παρὰ τῆς τύχης
[4, 67]	εἰς Ῥώμην Σαβίνων ἀπόγονος, δραστήριος	ἀνὴρ	καὶ φρόνιμος. οὗτος ἐπὶ στρατόπεδον
[4, 29]	ψοφοδεὴς καὶ οὐδὲν ἔχων ἀνδρὸς	ἀνήρ,	ὅς με ταπεινὴν ποιεῖ μεγάλων
[4, 77]	πολλοῖς τεταράχθαι δόξω τὴν διάνοιαν,	ἀνὴρ	οὐ φρενήρης περὶ τῶν μεγίστων
[4, 4]	ἐπὶ τὴν βασιλείαν καλεῖσθαι, δραστήριος	ἀνὴρ	οὐκ ἀφῆκεν ἐκ τῶν χειρῶν
[4, 38]	ἀκμάζων τὸ σῶμα καὶ ῥωμαλέος	ἀνὴρ	ῥιπτεῖ κατὰ τῶν κρηπίδων τοῦ
[4, 1]	Κορνικόλῳ πόλει τοῦ Λατίνων ἔθνους	ἀνήρ	τις ἐκ τοῦ βασιλείου γένους
[4, 45]	πλείοσιν ὕβρις εἶναι τὸ πρᾶγμα,	ἀνήρ	τις ἐν πόλει μὲν οἰκῶν
[4, 40]	δαιμόνιον ἔργον, ὅτι θεοφιλὴς ἦν	ἁνήρ,	ἐξ οὗ καὶ ἡ περὶ
[4, 40]	ὑπόληψιν ὡς, εἰ μὴ θᾶττον	ἀνῃρέθη,	μεταστήσων τὸ σχῆμα τῆς πολιτείας
[4, 9]	δικαιοσύνης καὶ αὐτὸς οὐδένα χρόνον	ἀνήσω	τῆς ἁπάντων προνοούμενος ἰσηγορίας. ~Τοιαῦτα
[4, 45]	ὅτι κηδεστὴν ἐκεῖνον ἠξίωσε λαβεῖν	ἀνθ´	ἑαυτοῦ, πολλὴν ἐποιεῖτο τοῦ Ταρκυνίου
[4, 2]	γενέσθαι κρεῖττον ἢ κατὰ τὴν	ἀνθρωπείαν	φύσιν ἐκ τῆς μιχθείσης τῷ
[4, 29]	ὥσπερ ἀναμενούσης τῆς τύχης τὰς	ἀνθρωπίνας	μελλήσεις, ἢ τῆς φύσεως ἡμῶν
[4, 47]	ἥκιστα δυναμένῳ πεσεῖν εἰς πρόνοιαν	ἀνθρωπίνην	καὶ φυλακήν. τῶν γὰρ παρακομιζόντων
[4, 80]	χωρὶς οὐδὲν ἂν γένοιτο τῆς	ἀνθρωπίνης	σπουδῆς καὶ προνοίας ὄφελος. φέρε
[4, 70]	καὶ θεοὶ πάντες, ὅσοι τὸν	ἀνθρώπινον	ἐπισκοπεῖτε βίον, ἆρά γ´ ὁ
[4, 11]	τε καὶ δαιμόνων, ὅσοι τὸν	ἀνθρώπινον	ἐποπτεύουσι βίον, ἱκέται πάντες ὑμῶν
[4, 9]	συνέπεσεν, εἴ τι πάθοι τῶν	ἀνθρωπίνων,	ἐμοὶ τὴν ἐπιμέλειαν τῶν παιδίων
[4, 29]	καὶ δυστεκμάρτῳ τέλει πάντων τῶν	ἀνθρωπίνων	πραγμάτων κειμένων. ἐρῶ δὴ μετὰ
[4, 29]	ἔτεσι πεντηκονταέτης εἶναι; κράτιστα δ´	ἄνθρωποι	πεφύκασι φρονεῖν οἱ περὶ ταύτην
[4, 23]	ὡς τὰ μέγιστα τῶν ἐν	ἀνθρώποις	ἀγαθῶν οἷς ἔτυχε δωρησομένοις· τοῖς
[4, 19]	αἰτίας, ἀλλὰ πεπεισμένος, ὅτι πᾶσιν	ἀνθρώποις	ἆθλα τῶν πολέμων ἐστὶ τὰ
[4, 35]	καὶ παρὰ πάντα τὰ ἐν	ἀνθρώποις	δίκαια τὴν σὴν βασιλείαν κατεῖχον,
[4, 83]	ἡ τυραννὶς καὶ ἔμφυτος ἅπασιν	ἀνθρώποις	ὁ τῆς ἐλευθερίας πόθος, καὶ
[4, 65]	τούτῳ καταπληξάμενος τῷ τρόπῳ τὴν	ἄνθρωπον	αἱρέσεις αὐτῇ δύο προὔτεινεν, ὧν
[4, 33]	ὧδε· Ἅπαντα μέν, ὡς ἔοικεν,	ἄνθρωπον	ὄντα δεῖ προσδοκᾶν, ὦ βουλή,
[4, 1]	ἐκείνη πάντα τὰ περὶ τὴν	ἄνθρωπον	οὐ πολλοῖς χρόνοις ὕστερον ἐλευθέραν
[4, 59]	ἤδη προϊούσης, εὑρῆσθαι κεφαλὴ νεοσφαγοῦς	ἀνθρώπου	τό τε πρόσωπον ἔχουσα τοῖς
[4, 23]	αἰεὶ διαρκεῖς, κἂν πρὸς πάντας	ἀνθρώπους	ἀναγκασθῇ πολεμεῖν. χωρὶς δὲ τοῦ
[4, 9]	πρὸς θεοὺς ὅσιον ἢ πρὸς	ἀνθρώπους	δίκαιον ὑπολήψεταί με, ἐὰν ἐγκαταλίπω
[4, 14]	τρίφυλον οὖσαν τέως· καὶ τοὺς	ἀνθρώπους	ἔταξε τοὺς ἐν ἑκάστῃ μοίρᾳ
[4, 83]	τι τῶν βιαζομένων ἢ πειθόντων	ἀνθρώπους	τὰ μὴ δίκαια πράττειν. εἰ
[4, 15]	τοῖς ἱεροῖς φανερὸς ὁ τῶν	ἀνθρώπων	ἀριθμὸς ἐγίνετο κατὰ γένη τε
[4, 69]	τὴν γῆν, ταύτην οἰόμενος ἁπάντων	ἀνθρώπων	εἶναι μητέρα. τὰ μὲν οὖν
[4, 70]	τοῦθ´ ὑπέμεινε, καὶ δόξας ἁπάντων	ἀνθρώπων	εἶναι φρονιμώτατος, μετὰ τοῦτ´ ἔπειθεν
[4, 32]	πάντα, ὅσα τιμιώτατα ὀνόματα ὑπ´	ἀνθρώπων	ἐπὶ καλοῖς κεῖται πράγμασιν, ἀκούειν
[4, 21]	τῶν ὑπολειπομένων, ἐλάττονα δ´ ἀριθμὸν	ἀνθρώπων	ἔχοντας· μάλιστα δὲ τῷ τοὺς
[4, 73]	καὶ εὐδαίμων καὶ πολλῶν ἄρχουσα	ἀνθρώπων	ἡ πόλις ἡμῶν διετέλεσεν. ἃ
[4, 62]	καὶ φράσασα τηρεῖν ἐπιμελῶς ἐξ	ἀνθρώπων	ἠφανίσθη, Ταρκύνιος δὲ τῶν ἀστῶν
[4, 41]	μὲν φυλακὴν κατεστήσατο περὶ ἑαυτὸν	ἀνθρώπων	θρασυτάτων ξίφη καὶ λόγχας φερόντων
[4, 40]	τῷ δευτέρῳ τά τε παρ´	ἀνθρώπων	καὶ τὰ παρὰ τῶν θεῶν
[4, 46]	τοῦ πάππου δωρεῶν κληρονομεῖν ἁπάντων	ἀνθρώπων	παρανομώτατον ἀποφαίνων καὶ πονηρότατον καὶ
[4, 80]	ὅπλοις καὶ βίᾳ καὶ πονηρῶν	ἀνθρώπων	συνωμοσίαις, ὡς τυράννοις ἔθος, ἀκόντων
[4, 38]	κόσμον· Τίς, εἶπεν, ὦ μιαρώτατε	ἀνθρώπων,	τοῦτό σοι τὸ σχῆμα συνεχώρησε
[4, 71]	οἱ δ´ οὐδὲν ἔτι ἐνδοιάσαντες	ἀνίσταντο	καὶ τὸ ξίφος δεχόμενοι παρ´
[4, 66]	ἔκλαιε φωνὴν οὐδεμίαν προϊεμένη, ἔπειτ´	ἀνιστάντος	αὐτὴν τοῦ πατρὸς καὶ τί
[4, 69]	παρέχῃ τοῖς μειρακίοις λέγων τ´	ἀνόητα	πολλὰ καὶ πράττων ὅμοια τοῖς
[4, 68]	ἔχειν, φυλάττων τὸ προσποίημα τῆς	ἀνοίας,	ἐξ οὗ ταύτης ἔτυχε τῆς
[4, 70]	τὸν πατέρα περικείμενον αὐτῇ μέγα	ἀνοιμώξας	καὶ περιλαβὼν τὴν νεκρὰν κατεφίλει
[4, 67]	περιέβαλλε καὶ ἀνεκαλεῖτο καὶ ὡς	ἀνοίσουσαν	ἐκ τοῦ τραύματος ἐτημελεῖτο, ἡ
[4, 58]	νυκτὸς ἀγχοῦ τῆς πόλεως γενόμενος	ἀνοιχθεισῶν	τῶν πυλῶν ὑπὸ τῶν ἐπὶ
[4, 79]	ἀπορρήτους ἐμπεδῶν πρὸς αὐτὴν ὁμολογίας·	ἀνόσια	καὶ ἐξάγιστα καὶ οὔθ´ Ἑλλάδος
[4, 28]	τὸ πρᾷον ἔχοντι καὶ εὐλόγιστον	ἀνοσία	καὶ μισοπάτωρ καὶ πάντολμος ἦν
[4, 4]	σὲ τιμήσας φίλων καὶ συγγενῶν	ἀνόσια	παθὼν ἐκπεπλήρωκε τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν
[4, 39]	δὲ καὶ ἄπιστα πραχθῆναι, τῆς	ἀνοσίας	αὐτοῦ θυγατρὸς ἔργα παραδίδοται. πεπυσμένη
[4, 28]	τὰ μὴ δίκαια, ὑπὸ τῆς	ἀνοσίας	γυναικὸς ἐπὶ τἀναντία μετήγετο νουθετούσης
[4, 30]	λαβών. ὡς δὲ συνεκεράσθησαν αἱ	ἀνόσιοι	καὶ ἀνδροφόνοι φύσεις, ἐκβαλεῖν ἐκ
[4, 46]	θεοβλαβείας εἶναι παρὰ πονηροῦ καὶ	ἀνοσίου	τρόπου χρηστόν τι καὶ φιλάνθρωπον
[4, 4]	περιορᾶν τοὺς ἐκεῖνον ἀποκτείναντας ἄνδρας	ἀνοσίους	καὶ πᾶσιν ἡμῖν ἐχθροὺς τοσαύτην
[4, 28]	τῆς μιαρᾶς παραινέσεις ἐπὶ τὰς	ἀνοσίους	πράξεις τὸν οὐ πονηρὸν εἶναι
[4, 30]	καὶ λαβὼν τὰ προτέλεια τῶν	ἀνοσίων	γάμων διαπραξάμενος ἀπέρχεται. διελθόντος δ´
[4, 5]	εἶπεν οὐδὲν αὐτοῖς ἐκ τῶν	ἀνοσίων	ἐπιβουλευμάτων γεγονέναι οὐ δυνηθεῖσιν ἀποκτεῖναι
[4, 39]	καὶ ταῦτ´ ὀρθῶς δόξας τὴν	ἀνοσιωτάτην	γυναῖκα ὑποτίθεσθαι πέμπει τινὰς τῶν
[4, 85]	Ἑρμίνιόν τε καὶ τὸν Ὁράτιον	ἀνοχὰς	τοῦ πολέμου καταστησάμενοι πρὸς τοὺς
[4, 57]	ἐπὶ τὴν ἔρευναν· οὐδὲν γὰρ	ἀντεῖπεν	ὁ Πέτρων, ἀλλ´ ἐφῆκε τὴν
[4, 3]	πολεμίων ἱππεῖς καὶ μέχρι πόλεως	Ἀντέμνης	ἐλάσας τἀριστεῖα καὶ ἐκ ταύτης
[4, 51]	μάχην· καὶ οἱ Σαβῖνοι τεθαρρηκότες	ἀντεπεξῄεσαν	τούς τε πολεμίους οὐ πολλοὺς
[4, 51]	τῶν πολεμίων ἢ παρέδοσαν ἑαυτούς.	ἀντέσχον	δ´ οὐδ´ οἱ καταλειφθέντες ἐπὶ
[4, 50]	τέως μὲν ἀπεμάχοντο καὶ πολὺν	ἀντέσχον	τῇ ταλαιπωρίᾳ χρόνον· ὡς δ´
[4, 55]	τὸν πόλεμον αἰσχρῶς ὑπομένοντος οὔτ´	ἀντέχειν	ἔτι δυναμένου, πάσας δὲ πείρας
[4, 11]	παρ´ ὑμῶν εὐνοίας ψευσθείς, ἣν	ἀντὶ	παντὸς εἱλόμην ἀγαθοῦ, ζῆν αἰσχρῶς
[4, 11]	πάππος εὖ ποιῶν ὑμᾶς διετέλεσεν,	ἀντὶ	πολλῶν δέ, ὧν αὐτὸς ἐγὼ
[4, 11]	σὺν γυναιξί τε καὶ τέκνοις	ἀντὶ	πολλῶν μέν, ὧν Ταρκύνιος ὁ
[4, 34]	ἐκκλησίαν ἀπεδίδουν αὐτοῖς τὴν ἀρχὴν	ἀντὶ	τῆς ἐπιφθόνου ταύτης καὶ πλείω
[4, 20]	ἐκφέρειν δόξειεν αὐτῷ, τὴν λοχῖτιν	ἀντὶ	τῆς φρατρικῆς συνῆγεν ἐκκλησίαν. ἐκάλει
[4, 73]	σχολὴν βουλευομένοις τὴν κρείττονα πολιτείαν	ἀντὶ	τῆς χείρονος ἑλέσθαι, εἰ δή
[4, 9]	πρὸς εἰδότας ὑμᾶς λέγειν, τὰς	ἀντὶ	τούτων ὀφειλομένας ἐμοὶ χάριτας τοῖς
[4, 16]	δὲ θώρακας αὐτῶν ἀφεῖλε, καὶ	ἀντὶ	τῶν ἀσπίδων ἀνέδωκε θυρεούς. διελὼν
[4, 49]	τὰς προκλήσεις, Ἐχετρανοί τε καὶ	Ἀντιᾶται.	τοῦ δὲ μένειν εἰς ἅπαντα
[4, 28]	τοῦτο ὑπὸ τῆς γυναικὸς μετεπείθετο	ἀντιβολούσης	τε καὶ ὀδυρομένης· ὁ δ´
[4, 65]	ἦν ἀπειλῶν θ´ ἅμα καὶ	ἀντιβολῶν	καὶ διομνύμενος ἀληθεύειν τῶν λεγομένων
[4, 62]	τριῶν ἀποσταλέντων πρεσβευτῶν ἐπὶ τὴν	ἀντιγραφήν·	οἱ δ´ ἐξ ἄλλων πόλεων
[4, 35]	πολλὰ δίκαια πρὸς τοὺς ἀγνώμονας	ἀντιδίκους	λέγειν καὶ τὸ ὀλίγα· τὸ
[4, 34]	ἡδέων ἐχούσης ἡγεμονίας τὴν ἀκίνδυνον	ἀντικαταλλασσόμενος	ἡσυχίαν. οὐκ ἠνέσχοντο Ῥωμαῖοι ταῦτά
[4, 3]	μετὰ βασιλέα τιμῆς ἠξίου, τοιάδε.	ἀντίπαις	μὲν ὢν ἔτι τῇ πρώτῃ
[4, 9]	ὑμῖν τὰς Λατίνων τοσαύτας πόλεις	ἀντιποιουμένας	τῆς ἀρχῆς, ὑπηκόους δὲ ποιήσας
[4, 33]	πάππον ὑμῶν οἱ τῆς βασιλείας	ἀντιποιούμενοι	φανερῶς ἀπέκτειναν, ὑμῖν δὲ καὶ
[4, 65]	καλῶς ἐπισταμένην διδάσκειν; εἰ δ´	ἀντιπράττειν	ἐπιχειρήσεις σώζειν βουλομένη τὸ σῶφρον,
[4, 68]	εἶχε πρὸς οὐδὲν τῶν καλῶν	ἀντιπράττουσαν.	ἐπεὶ δὲ Τύλλιον ἀποκτείνας Ταρκύνιος
[4, 57]	ἐπισεσημασμένας καὶ τὴν πρὸς τὸν	Ἀντίστιον	γραφεῖσαν, ἐπιγινώσκειν φήσας τὴν σφραγῖδα
[4, 57]	ἐρεθισθέντες οἱ Γάβιοι τὸν μὲν	Ἀντίστιον	ἐκπεπληγότα ἐπὶ τῇ παραδόξῳ συμφορᾷ
[4, 57]	προδιδόναι, {τὸν ἐπιφανέστατον τῶν Γαβίων}	Ἀντίστιον	Πέτρωνα ὠνόμασεν, ὃς ἐν εἰρήνῃ
[4, 76]	πάντων τ´ ἄρχουσι καὶ τὴν	ἀνωτάτω	χώραν ἔχουσι. τὸ γὰρ ὑπερέχον
[4, 54]	μάλιστα τὸ μέρος ἡ πόλις	ἀνώχυρος	εἶναι, πάντα τὸν ἄλλον περίβολον
[4, 39]	τὸν ὀρεοκόμον καί φησιν· Οὐκ	ἄξεις,	ἀλιτήριε, καὶ διὰ τοῦ νεκροῦ;
[4, 29]	καὶ μορφὴ τοῦ βασιλείου γένους	ἀξία.	ἢ τούτων μὲν οὐδέτερον, ἡ
[4, 82]	θαυμαστὴ σὺ καὶ πολλῶν ἐπαίνων	ἀξία	τῆς εὐγενοῦς προαιρέσεως, οἴχῃ καὶ
[4, 24]	δεσμωτηρίων ἐξεληλυθότες ἀρτίως κακοῦργοι μυρίων	ἄξια	διαπεπραγμένοι θανάτων. εἰς τούτους μέντοι
[4, 3]	πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι διεπράξατο λόγου	ἄξια,	ἐξ ὧν Ταρκύνιός τ´ αὐτὸν
[4, 25]	μικρὰ καὶ ὀλιγοχρόνια καὶ οὐκ	ἄξια	σπουδῆς ἡγησάμενος ὄψεώς τ´ ἀπάτας,
[4, 25]	μόνον, ἐπαίνου δὲ καὶ ζήλου	ἄξια	τὰ τῆς γνώμης ἔργα ὑπολαβών,
[4, 81]	δ´ ὅσα δούλους ἀργυρωνήτους {αἰσχύνης	ἄξια}	ταλαιπωρεῖν λατομοῦντας ὑλοτομοῦντας ἀχθοφοροῦντας, ἐν
[4, 29]	με ταπεινὴν ποιεῖ μεγάλων οὖσαν	ἀξίαν	καὶ καλὴν τὸ σῶμα, μαρανθεῖσαν
[4, 42]	καὶ ἐπ´ ἀγρῶν ἀναρπαζόμενοι, λόγου	ἄξιοι	ἄνδρες, ὧν οὐδὲ τὰ σώματα
[4, 23]	ἐὰν μάθωσιν, ὅτι τῆς ἐλευθερίας	ἄξιοι	κριθέντες εὐδαίμονος εὐθέως καὶ μεγάλης
[4, 29]	προγόνων καὶ διὰ τοῦτ´ οὐκ	ἀξιοῖς	ἐπὶ σεαυτῷ μέγα φρονεῖν; ἀλλὰ
[4, 32]	Τύλλιε, τίνος αἰτίας χάριν οὐκ	ἀξιοῖς	με τῶν τοῦ πάππου τιμῶν
[4, 29]	μεθέλκει σε, δι´ ἣν οὐκ	ἀξιοῖς	τὰ πολιτικὰ πράττειν, ὃς οὐ
[4, 23]	κατεγίνωσκεν, εἰ τῆς ἐλευθερίας τοῖς	ἀξίοις	τῶν θεραπόντων μεταδιδόντες, τῆς πολιτείας
[4, 13]	καὶ τὸ Ἰσκυλῖνον, ὧν ἑκάτερος	ἀξιολόγου	πόλεως ἔχει μέγεθος, καὶ διένειμεν
[4, 12]	ἐγένετο, μέγαν δὲ καὶ λόγου	ἄξιον	ἐπολέμησε πρὸς Τυρρηνοὺς πόλεμον. ποιήσομαι
[4, 34]	διάδοχον τοῦ πατρός, ἀλλὰ τὸν	ἄξιον	τῆς ἀρχῆς ἐπὶ τὰ πράγματ´
[4, 11]	γνώμην. εἰ γὰρ ἑτέρους τινὰς	ἀξιονικοτέρους	ἡμῶν ὑπειλήφατε εἶναι ταύτης τῆς
[4, 15]	φυλάς· Κάτων μέντοι τούτων ἀμφοτέρων	ἀξιοπιστότερος	ὢν τριάκοντα φυλὰς ἐπὶ Τυλλίου
[4, 9]	ἐμαυτῷ κατασκευαζόμενος, ἧς οὐδενὸς ἧττον	ἄξιος	ἦν βουληθεὶς τυγχάνειν, ἀλλὰ τῷ
[4, 12]	ταῖς φράτραις κριθεὶς τῆς βασιλείας	ἄξιος	παραλαμβάνει τότε τὴν ἀρχὴν παρὰ
[4, 11]	ἐμαυτοῦ δύναμιν ἐγενόμην ὑμῖν χρήσιμος,	ἀξιοῦμεν	ὑμᾶς μίαν ἡμῖν δοῦναι ταύτην
[4, 82]	Σαβίνων καὶ μυρίων ἄλλων ἄρχειν	ἀξιοῦν,	αὐτοὺς δὲ δουλεύοντας ἑτέροις ὑπομένειν,
[4, 38]	τ´ εὐδιάλλακτον ὄντα καὶ οὐκ	ἀξιοῦντα	πόλεμον ἄσπειστον θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ
[4, 46]	τοῖς Ταρκυνίου ἐγγόνοις, τὸν δ´	ἀξιοῦντα	τῶν τοῦ πάππου δωρεῶν κληρονομεῖν
[4, 27]	θριάμβοις τελευτῶν ἠνάγκασε τοὺς οὐκ	ἀξιοῦντας	ἄρχεσθαι τὸν χαλινὸν ἑκόντας λαβεῖν.
[4, 8]	ἠγανάκτουν καὶ χαλεπῶς ἔφερον οὐκ	ἀξιοῦντες	αὐτὸν ἑαυτῷ τινα μηχανήσασθαι βασιλικὴν
[4, 61]	ἀεὶ λόφον καὶ τὸν ἐξηγητὴν	ἀξιοῦντες	μὴ σφετερίζεσθαι τὸ σημεῖον, ἀλλ´
[4, 27]	μηδὲν ἀνήκεστον βουλεῦσαι περὶ αὐτῶν	ἀξιοῦντες.	Τύλλιος δὲ τῆς μὲν ἀφροσύνης
[4, 62]	Σιβυλλείων χρησμῶν ἀπεμπολῆσαι θέλουσα. οὐκ	ἀξιοῦντος	δὲ τοῦ Ταρκυνίου τῆς αἰτηθείσης
[4, 66]	ὕβρικεν αὐτὴν καὶ ποδαπὴν ὕβριν	ἀξιοῦντος	λέγειν· Ἀκούσῃ τὰς ἐμάς, ἔφη,
[4, 66]	τοῦ πατρὸς καὶ τί πέπονθεν	ἀξιοῦντος	λέγειν· Ἱκέτις ἔφη γίνομαί σου
[4, 45]	τοῦ Ταρκυνίου χρονισμὸν ἀναβάλλεσθαι τ´	ἀξιοῦντος	τὸν σύλλογον εἰς τὴν ἐπιοῦσαν
[4, 25]	γὰρ πρὸ αὐτοῦ βασιλέων ἁπάσας	ἀξιούντων	ἐφ´ ἑαυτοὺς ἄγειν τὰς δίκας
[4, 27]	συγκείμενα, πολλῶν αὐτοὺς ἔφη τιμωριῶν	ἀξίους	εἶναι καὶ μεγάλων· τῆς δὲ
[4, 24]	ἔπειθ´ οὓς μὲν ἂν εὕρωσιν	ἀξίους	τῆς πόλεως ὄντας, εἰς φυλὰς
[4, 23]	καὶ τοῖς τρόποις ἐξετάζουσι τοὺς	ἀξίους	τῶν καλῶν, ἀλλὰ ταῖς συντυχίαις,
[4, 27]	τὰς ὁμολογίας Τυλλίῳ τ´ οὐκ	ἀξιοῦσαι	ταπεινῷ κατὰ γένος ὄντι ὑπακούειν,
[4, 23]	ἐφιεμένῃ καὶ μεγάλων πραγμάτων ἑαυτὴν	ἀξιούσῃ	οὐδενὸς οὕτω δεῖ πράγματος ὡς
[4, 24]	ἡγεμονικῇ πόλει καὶ παντὸς ἄρχειν	ἀξιούσῃ	τόπου τοιούτους ποιεῖσθαι πολίτας. ἔχοι
[4, 9]	ὥσθ´ ὑβρίζειν εἰς τὸ δημοτικὸν	ἀξιοῦσι	καὶ μηδ´ ἐλευθέρους ἡγεῖσθαι τοὺς
[4, 9]	τὴν ἀρχὴν ἑτέροις παραδοῦναι βουλομένους.	ἀξιῶ	δ´ ὑμᾶς, ἄνδρες Ῥωμαῖοι, καὶ
[4, 80]	ἔχῃ τούτων ἐπιδεῖξαι γεγονός, οὐκ	ἀξιῶ	τὰ παραλειφθέντα συκοφαντεῖν. πῶς οὖν
[4, 6]	δούλης μητρὸς ὢν οὔθ´ ἡλικίας	ἀξιώματι	παρὰ πολὺ διήλλαττεν, ἀλλὰ τρισὶ
[4, 3]	τὰ κοινὰ τῆς πόλεως διοικεῖν	ἀξιῶν.	ἐν οἷς ἅπασιν ἐξητάσθη πιστὸς
[4, 6]	ἄρχειν καὶ τὰ κοινὰ πράττειν	ἀξιῶν	παραδίδοται, καὶ τὴν ἄπαρσιν ἐκεῖθεν
[4, 80]	ἐπιτρέπει τὸ συνέδριον ἐκ τῶν	ἀξίων	τῆς ἀρχῆς διαγνῶναι τὸν ἐπιτηδειότατον·
[4, 24]	καὶ μάλιστα μὲν τοὺς τιμητὰς	ἀξιώσαιμ´	ἂν τούτου τοῦ μέρους προνοεῖν·
[4, 11]	εὐδοξίαν ἀποχρώντως καὶ οὐκ ἂν	ἀξιώσαιμι	τῆς παρ´ ὑμῶν εὐνοίας ψευσθείς,
[4, 53]	αὐτῆς τὸ μέγεθος καὶ τὴν	ἀξίωσιν	ἐρείπια θεασάμενος οἰκιῶν πολλαχῇ καὶ
[4, 40]	Τυλλίου πολιτείας, καὶ τὴν ἰδίαν	ἀξίωσιν,	ἣν πρότερον εἶχον, ἀναλαβεῖν. θορύβου
[4, 83]	μὴ καλούντων μὲν ἡμῶν οὐδὲν	ἀξιώσουσι	πολυπραγμονεῖν, ἐὰν δ´ ἀρετῆς ὁρῶσι
[4, 78]	προαίρεσιν ἀποδειξάμενοι τὴν ἑαυτῶν συναγωνιστὰς	ἀξιώσωμεν	ἡμῖν γενέσθαι, πράττοντας ἐλευθερίαν τῇ
[4, 26]	καὶ κοινὰς θυσίας καὶ πανηγύρεις	ἄξουσιν,	ἐν οἷς ἂν ὁρίσωσι χρόνοις,
[4, 74]	ἐᾶν ἄρχειν· χαλεπὴ γὰρ ἅπασιν	ἀόριστος	ἀρχὴ καὶ μηδεμίαν ἐξέτασιν διδοῦσα
[4, 60]	τῷ μάντει βουλόμενοι συντυχεῖν, παρεκάλουν	ἀπαγγεῖλαι	πρὸς αὐτόν. καὶ ὁ νεανίας,
[4, 85]	τὰς πύλας διαδρᾶναι, τοσοῦτο μόνον	ἀπαγγελλόντων,	ὅτι κατέχει τὴν ἐκκλησίαν Βροῦτος
[4, 9]	οὐκ ἐάσω πρὸς τὰ χρέα	ἀπάγεσθαι	καὶ νόμον θήσομαι μηδένα δανείζειν
[4, 50]	ἀριθμηθῆναι ῥᾴδιον τοῖς στρατιώταις ἐπέτρεψεν	ἀπάγεσθαι	τήν τ´ ἄλλην κτῆσιν τῆς
[4, 52]	Ῥώμην ἀπῄει πλουτοῦσαν τὴν στρατιὰν	ἀπάγων.	ἐποιήσατο δὲ καὶ μετὰ ταῦτα
[4, 56]	πρὶν ἢ παθεῖν τι δεινὸν	ἀπαίρειν	ἐκ τῆς πόλεως ἐβούλετο δακρύων
[4, 7]	τὴν ἡλικίαν ἄπιστος· οὐδὲ γὰρ	ἄπαις	ἦν, ὥστ´ ἐκ παντὸς ἐπιθυμῆσαι
[4, 70]	τοῦτο γὰρ ὁ παρὼν καιρὸς	ἀπαιτεῖ.	Ἐδόκει ταῦτ´ εἰκότα λέγειν, καὶ
[4, 24]	ταῦτα μὲν οὖν τῆς ὑποθέσεως	ἀπαιτούσης	ἀναγκαῖόν τε καὶ δίκαιον ἔδοξεν
[4, 67]	εὐξαμένη ταχεῖαν αὐτῇ δοῦναι τὴν	ἀπαλλαγὴν	τοῦ βίου σπᾶται τὸ ξιφίδιον,
[4, 28]	τῇ δὲ παντόλμῳ χαλεπαίνειν καὶ	ἀπαλλαγῆναι	ζητεῖν ἀπὸ τοῦ συνοικοῦντος. ἔπειτα
[4, 70]	δι´ ἐμὲ τῆς ἀφορήτου τυραννίδος	ἀπαλλαγῆναι;	ταῦτ´ εἰπὼν ἐχώρει κατὰ σπουδὴν
[4, 24]	προῖκα διὰ καλοκἀγαθίαν· καὶ κράτιστος	ἀπαλλαγῆς	δεσποτῶν τρόπος οὗτος ἦν· ὀλίγοι
[4, 73]	ἐξέσται θ´ ἡμῖν ὕστερον, ὅταν	ἀπαλλαγῶμεν	τῆς τυραννίδος μετὰ πλείονος ἐξουσίας
[4, 36]	ὦ βουλή, τῆς ἀρχῆς με	ἀπαλλάξαι	βουλόμενοι, καὶ μετὰ τούτου συνεστηκότες
[4, 29]	τοὺς γάμους, καὶ σὺ μὲν	ἀπαλλάττεις	τοῦ βίου τὴν σαυτοῦ γυναῖκα,
[4, 72]	ὅστις ἔσται πολιτείας κόσμος, ὃν	ἀπαλλαττόμενοι	τοῦ τυράννου καταστησόμεθα. βεβουλεῦσθαι γὰρ
[4, 39]	εὔνουν ἐστὶν αὐτῷ τὸ δημοτικὸν	ἅπαν·	ἀλλὰ καὶ πρὶν εἰς τὴν
[4, 20]	μισθοφόρους. ~Τοῦτον δὲ τὸν τρόπον	ἅπαν	ἐπιθεὶς τὸ βάρος τοῖς πλουσίοις
[4, 84]	καὶ γένος τὸ ἐξ αὐτῶν	ἅπαν·	καὶ μηδενὶ ἐξεῖναι περὶ καθόδου
[4, 14]	θεραπόντων τοὺς ἥρωας ἱλασκόμενοι καὶ	ἅπαν	τὸ δοῦλον ἀφαιροῦντες αὐτῶν ἐν
[4, 61]	ναοῦ, τελειῶσαι δ´ οὐκ ἔφθασεν	ἅπαν	τὸ ἔργον ἐκπεσὼν τάχιον ἐκ
[4, 67]	ὥσπερ ἠξίου, λέγει πρὸς αὐτοὺς	ἅπαν	τὸ πρᾶγμα ἐξ ἀρχῆς ἀναλαβοῦσα.
[4, 43]	πολίτευμα πολὺ τοῦ δημοτικοῦ πλήθους	ἀπανήλωσεν	ἐπὶ τῆς πρώτης εὐθὺς εἰσφορᾶς
[4, 6]	τὸ πέμπτον καὶ εἰκοστὸν ἔτος	ἀπανιστάμενον.	καὶ μὴν ὅτι γυναῖκα Τυρρηνίδα
[4, 33]	ἐμῶν. ἐπειδὴ δὲ παρὰ γνώμην	ἅπαντ´	ἀπήντηκέ μοι καὶ ὥσπερ ἀδικῶν
[4, 72]	τοῦ τυράννου καταστησόμεθα. βεβουλεῦσθαι γὰρ	ἅπαντα	βέλτιον, πρὶν ἐπιχειρεῖν ἔργῳ τηλικῷδε,
[4, 9]	τῶν καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων. ὑπὲρ	ἅπαντα	δὲ ταῦτ´ ἔγνων καὶ ἴσην
[4, 29]	παρρησίας ἔξεστί μοι καὶ ἀκινδύνως	ἅπαντα	εἰπεῖν, ὅσα φρονῶ περὶ τῶν
[4, 80]	ἀρχαιρεσίαις τοῦ δήμου, μέθ´ ἧς	ἅπαντα	ἐπικυροῦσθαι βούλεται τὰ μέγιστα ὁ
[4, 33]	λόγον ὁ Τύλλιος ἔλεξεν ὧδε·	Ἅπαντα	μέν, ὡς ἔοικεν, ἄνθρωπον ὄντα
[4, 75]	μέντοι φημὶ χρῆναι τοὺς ἄνδρας	ἅπαντα	μετὰ τοῦ συνεδρίου τῆς βουλῆς,
[4, 51]	Σαβίνων χρήμασι καὶ τὰ Ῥωμαίων	ἅπαντα	σὺν πολλοῖς αἰχμαλώτοις ἔτι ἀκέραια
[4, 71]	Κολλατῖνος ἀποδυράσθωσαν τὰς ἑαυτῶν τύχας	ἅπαντα	τὰ γενόμενα φράσαντες. ἔπειτα τῶν
[4, 69]	κατ´ ἀλήθειαν ὑπαρχούσης μωρίας, ἀφελόμενος	ἅπαντα	τὰ πατρῷα, μικρὰ δ´ εἰς
[4, 13]	φασι, τοῦ δαιμονίου, ἀλλ´ ἔστιν	ἅπαντα	τὰ περὶ τὴν πόλιν οἰκούμενα
[4, 9]	ὑποχείριον ὑμῖν γενέσθαι, μετὰ πολλῶν	ἅπαντα	ταῦτα καὶ μεγάλων κινδύνων κατεργασάμενος.
[4, 38]	ὡς εἶδε μεστὰ τὰ πέριξ	ἅπαντα	τῆς περὶ τὸν Ταρκύνιον ἑταιρείας,
[4, 29]	βασιλείας γε χάριν οὐ νέμεσις	ἅπαντα	τολμᾶν. ~Τοιαῦτα τῆς Τυλλίας λεγούσης
[4, 62]	πρὸς ὀλίγον καιρόν, ἀλλ´ εἰς	ἅπαντα	τὸν βίον πολλάκις αὐτὴν ἔσωσεν
[4, 68]	ἑαυτοῦ καταψεύσασθαι μωρίαν· καὶ διέμεινεν	ἅπαντα	τὸν ἐξ ἐκείνου χρόνον, ἕως
[4, 49]	Ἀντιᾶται. τοῦ δὲ μένειν εἰς	ἅπαντα	χρόνον τὰ συγκείμενα ταῖς πόλεσι
[4, 4]	αὐτοῖς δίκας· τιμωρησάμενος δὲ τούτους	ἅπαντας,	ἐὰν μὲν ὑπομείνωσι τὰς κρίσεις,
[4, 57]	εἰς τὸν τῶν πατρικίων ἀριθμὸν	ἅπαντας	ἐγγράψειν οἰκίας τε καὶ κλήρους
[4, 34]	τὰ πράγματ´ ἐβουλήθην· καὶ συναγαγὼν	ἅπαντας	εἰς ἐκκλησίαν ἀπεδίδουν αὐτοῖς τὴν
[4, 18]	τὸν ἀριθμὸν ὄντας τῶν προτέρων,	ἅπαντας	εἰς ἕνα συντάξας λόχον στρατείας
[4, 19]	τῆς τιμήσεως ἐπιβάλλον ἑκάστῳ διάφορον	ἅπαντας	ἐκέλευεν εἰσφέρειν. συνέβαινεν οὖν τοῖς
[4, 15]	θυσίαν ταύτην καὶ τὴν σύνοδον	ἅπαντας	ἐκέλευσε τοὺς ὁμοπάγους κατὰ κεφαλὴν
[4, 64]	νυκτὸς πολὺ μέρος, ἐπειδὴ καθεύδειν	ἅπαντας	ἐνόμιζεν, ἀναστὰς ἧκεν ἐπὶ τὸ
[4, 4]	τοῦ βασιλέως θάνατον καὶ πρὸς	ἅπαντας	ἐξενεχθῆναι παρασκευάσωμεν, ὅτι πληγὴν οὐδεμίαν
[4, 71]	εἰπὼν ἐκάλει καὶ τοὺς ἄλλους	ἅπαντας	ἐπὶ τὸν αὐτὸν ὅρκον· οἱ
[4, 84]	κἀκεῖνος ἀπολύσας τὴν ἐκκλησίαν ἐκέλευσεν	ἅπαντας	ἥκειν εἰς τὸ πεδίον, ἔνθα
[4, 9]	λοιπὸν φέρητε, τιμήσασθαι τὰς οὐσίας	ἅπαντας	κελεύσω καὶ ἀπὸ τοῦ τιμήματος
[4, 70]	ἔπειθεν αὐτοὺς τὴν αὐτὴν γνώμην	ἅπαντας	λαβόντας ἐξελάσαι Ταρκύνιόν τε καὶ
[4, 9]	ἀρχῆς, ὑπηκόους δὲ ποιήσας Τυρρηνοὺς	ἅπαντας	μέγιστον τῶν περιοίκων δυναμένους, ἀναγκάσας
[4, 9]	καὶ τὰ δίκαια πᾶσι πρὸς	ἅπαντας	ὅμοια. εἰς τοῦτο γὰρ ἥκουσί
[4, 12]	καὶ τοὺς ἐκ τῶν ἀγρῶν	ἅπαντας	παρεῖναι. συνελθόντος δὲ τοῦ δήμου
[4, 15]	ἡλικίαν εἶχον. ταῦτα καταστησάμενος ἐκέλευσεν	ἅπαντας	Ῥωμαίους ἀπογράφεσθαί τε καὶ τιμᾶσθαι
[4, 22]	τὰς τιμήσεις, κελεύσας τοὺς πολίτας	ἅπαντας	συνελθεῖν εἰς τὸ μέγιστον τῶν
[4, 59]	ἐκ Συέσσης λαφύρων ἐπιτελέσαι προαιρούμενος	ἅπαντας	τοὺς τεχνίτας ἐπέστησε ταῖς ἐργασίαις.
[4, 73]	περιίστανται καὶ δι´ ἃ δυσχεραίνουσιν	ἅπαντες	αὐτάς, ταῦθ´ ὑμῖν ἐπανορθώσασθαί τε
[4, 36]	ὑπὲρ τῶν κυριωτάτων καταστησάμενος, οὓς	ἅπαντες	ἐπεκυρώσατε, κατὰ τούτους ὑμῖν ἀπέδωκα
[4, 72]	διαθήσομαι. ~Ὡς δὲ τοῦτ´ ἤκουσαν	ἅπαντες,	ἐπῄνεσάν τε καὶ ὡς ἀπὸ
[4, 49]	καὶ συμμαχίαν. Ἕρνικες μὲν οὖν	ἅπαντες	ἐψηφίσαντο ποιεῖν τὴν συμμαχίαν, ἐκ
[4, 7]	τινὰς τὸ πρᾶγμα ἀτοπίας, ἃς	ἅπαντες	ἠγνόησαν οἱ τὰ Ῥωμαϊκὰ συνταξάμενοι
[4, 21]	τῶν κοινῶν. ὑπελάμβανον μὲν γὰρ	ἅπαντες	ἴσον ἔχειν τῆς πολιτείας μέρος
[4, 19]	καὶ περὶ τῆς τούτων φυλακῆς	ἅπαντες	κακοπαθοῦσιν· ὀρθῶς οὖν ἔχειν ᾤετο
[4, 22]	βασιλεὺς πρᾶγμα συνιδών, ὃ παρέλιπον	ἅπαντες	οἱ πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς. ἐκεῖνοι
[4, 6]	τὴν βασιλείαν κατέσχεν αὐτὸς ὡς	ἅπαντες	ὁμολογοῦσιν, ὀγδοηκονταέτης ἂν ἦν, ὅτ´
[4, 6]	ζῶντος ἔτι τοῦ πατρὸς ἔγημεν,	ἅπαντες	ὁμολογοῦσιν οἱ τὰς Ῥωμαϊκὰς συγγράψαντες
[4, 15]	ἔνθα συνέφευγον ἐκ τῶν ἀγρῶν	ἅπαντες,	ὁπότε γένοιτο πολεμίων ἔφοδος, καὶ
[4, 35]	ἀρχήν· καὶ ὅ τι ἂν	ἅπαντες	οὗτοι γνῶσι πράττειν με δεῖν,
[4, 20]	γένοιντο ἐπὶ τῆς αὐτῆς προαιρέσεως	ἅπαντες	οὗτοι, τότε τοὺς ἀπὸ τοῦ
[4, 84]	λέγων, ὥσπερ ἐξ ἑνὸς στόματος	ἅπαντες	τὴν αὐτὴν φωνὴν ἀνέκραγον ἄγειν
[4, 80]	ὁρῶν ὡς οἰκτρῶς καὶ κακῶς	ἅπαντες	ὑπ´ αὐτοῦ διατεθείμεθα; ~Τὰς μὲν
[4, 69]	κατεφίλησε τὴν γῆν, ταύτην οἰόμενος	ἁπάντων	ἀνθρώπων εἶναι μητέρα. τὰ μὲν
[4, 70]	προσποίημα τοῦθ´ ὑπέμεινε, καὶ δόξας	ἁπάντων	ἀνθρώπων εἶναι φρονιμώτατος, μετὰ τοῦτ´
[4, 46]	τῶν τοῦ πάππου δωρεῶν κληρονομεῖν	ἁπάντων	ἀνθρώπων παρανομώτατον ἀποφαίνων καὶ πονηρότατον
[4, 72]	ἀλλὰ τὸ συνέδριον τῆς βουλῆς	ἁπάντων	ἀποδεῖξαι κύριον ὡς ἐν πολλαῖς
[4, 36]	πειθόμενος· τῶν τ´ ἀδικημάτων οὐχ	ἁπάντων	αὐτὸς ἐγινόμην δικαστής, ἀλλὰ τὰς
[4, 67]	ἐλεεινὸν τὸ πάθος, ὥστε μίαν	ἁπάντων	γενέσθαι φωνήν, ὡς μυριάκις αὐτοῖς
[4, 46]	τῶν δὲ περικόπτοι τὰς οὐσίας,	ἁπάντων	δ´ ἅμα τὴν παρρησίαν καὶ
[4, 10]	καὶ δημοτικὸς πρὸς τοὺς ταπεινοτέρους,	ἁπάντων	δ´, ὅτι νόμιμος καὶ δίκαιος
[4, 5]	Ταρκύνιον. ἀγαπητῶς δὲ τὸν λόγον	ἁπάντων	δεξαμένων τότε τὸν Τύλλιον αὐτοῖς
[4, 40]	ἐμπρήσεως γενομένης καὶ τῶν ἄλλων	ἁπάντων	διαφθαρέντων μόνη διέμεινεν οὐδὲν λωβηθεῖσα
[4, 45]	τοῦ Λατίνων ἔθνους καὶ πλεῖστον	ἁπάντων	δυνάμενον ἐσπούδαζε φίλον ποιήσασθαι τῷ
[4, 57]	καὶ στρατηγίας πολλὰς τετελεκὼς ἐπιφανέστατος	ἁπάντων	ἐγεγόνει· ἀπολογουμένου δὲ τοῦ ἀνδρὸς
[4, 37]	βήματος βουλομένου κραυγή τ´ ἐξ	ἁπάντων	ἐγίνετο καὶ δεήσεις πολλαὶ σὺν
[4, 50]	Σύεσσαν ᾤκουν, εὐδαιμονέστατοι δ´ ἐδόκουν	ἁπάντων	εἶναι τῶν πλησιοχώρων καὶ διὰ
[4, 31]	διάδοχός εἰμι κατὰ τοὺς κοινοὺς	ἁπάντων	Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων νόμους·
[4, 73]	καὶ τοὺς μέλλοντας ἕξειν τὴν	ἁπάντων	ἐξουσίαν μήτε βασιλεῖς ἔτι μήτε
[4, 37]	κραυγῆς δὲ καὶ ἀγανακτήσεως ἐξ	ἁπάντων	ἐπὶ τούτῳ γενομένης σιωπῆσαι κελεύσας
[4, 17]	τῶν νεωτέρων· λοχαγοὶ δ´ ἐξ	ἁπάντων	ἐπιλεχθέντες οἱ γενναιότατοι τὰ πολέμια
[4, 47]	εἶναι τὴν ἀπολογίαν καὶ δικαστὴν	ἁπάντων	ἐποιεῖτο τῶν ἐγκλημάτων αὐτὸν τὸν
[4, 65]	ὑπάρχει τοῖς βασιλεῦσιν ἀγαθά, ὧν	ἁπάντων	ἔσῃ σὺν ἐμοὶ κυρία, τί
[4, 7]	ὥς φασι, παρὰ τὰς κοινὰς	ἁπάντων	ἐστὶ δόξας, καὶ ὁ τοῦ
[4, 82]	τὰ πολέμια παρασκευῆς· μεστὴ γὰρ	ἁπάντων	ἡ πόλις, αἰσχρόν τε Οὐολούσκων
[4, 11]	στέρξομεν τὴν τύχην. ἀλλὰ πρὸς	ἁπάντων	θεῶν τε καὶ δαιμόνων, ὅσοι
[4, 49]	τεταγμένον λαμβάνει. θύουσι δ´ ὑπὲρ	ἁπάντων	καὶ τὴν ἡγεμονίαν τῶν ἱερῶν
[4, 66]	δ´ αὐτοῦ καὶ τῶν ἄλλων	ἁπάντων	καὶ τίς ὕβρικεν αὐτὴν καὶ
[4, 58]	ὡς δ´ ἐγνώσθη τὸ πάθος	ἁπάντων	κατοδυρομένων ἑαυτοὺς οἵα πείσονται, σφαγάς
[4, 73]	ἔπειτα μὴ ποιεῖν μίαν γνώμην	ἁπάντων	κυρίαν, ἀλλὰ δυσὶν ἐπιτρέπειν ἀνδράσι
[4, 3]	εὐθὺ γενέσθαι καὶ τἀριστεῖα πρῶτος	ἁπάντων	λαβεῖν· ἔπειθ´ ἑτέρας γενομένης ἐπὶ
[4, 26]	ὄντας βαρβάροις· Ῥωμαίους δὲ τὴν	ἁπάντων	Λατίνων ἔχειν προστασίαν μεγέθει τε
[4, 4]	ᾧ τροφῆς καὶ παιδείας ἔτυχες,	ἁπάντων	μάλιστα σὲ τιμήσας φίλων καὶ
[4, 73]	τοῦτο τὸ σχῆμα τοῦ πολιτεύματος	ἁπάντων	μάλιστα τῶν Ἑλλήνων εὐνομεῖσθαί τε
[4, 16]	τοιόνδε ἦν· μίαν ἀφεῖλεν ἐξ	ἁπάντων	μοῖραν, ἧς τὸ μέγιστον ἦν
[4, 34]	ὑμᾶς Ταρκύνιος. εἰ δὲ κοινὸς	ἁπάντων	νόμος ἦν τοὺς διαδεχομένους τήν
[4, 45]	αὐτὸν τὸν κεκληκότα τῶν ἄλλων	ἁπάντων	παρόντων. ἀπολογουμένου δὲ τοῦ Μαμιλίου
[4, 16]	τὰ μεγέθη τῶν βίων σοφώτατον	ἁπάντων	πολιτευμάτων εἰσηγήσατο καὶ μεγίστων Ῥωμαίοις
[4, 9]	αὐτὸς οὐδένα χρόνον ἀνήσω τῆς	ἁπάντων	προνοούμενος ἰσηγορίας. ~Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ
[4, 47]	ἀναιρεῖν. ἐπαινεσάντων δὲ τὴν γνώμην	ἁπάντων	συνταξάμενος μετ´ αὐτῶν τὰ κατὰ
[4, 55]	οὓς ἐν ὑποψίαις εἶχεν· ἐξ	ἁπάντων	τε τούτων δόξαντες φίλον {τε}
[4, 33]	τι πάθοιμι διάδοχον ἔμελλον καταλείψειν	ἁπάντων	τῶν ἐμῶν. ἐπειδὴ δὲ παρὰ
[4, 5]	ὡς ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐπίτροπον	ἁπάντων	τῶν τ´ ἰδίων καὶ τῶν
[4, 80]	ἀλλ´ οὐκ ἀνατροπὰς καὶ ἀφανισμοὺς	ἁπάντων	τῶν τε νομίμων καὶ τῶν
[4, 9]	προστασίας, ὅσον ἐκ τῆς κοινῆς	ἁπάντων	ὑμῶν βοηθείας. ταῦτα δ´ εἰπεῖν
[4, 3]	καρτερᾶς περὶ πόλιν Ἤρητον ἀνδρειότατος	ἁπάντων	φανεὶς στεφάνοις αὖθις ἀριστείοις ὑπὸ
[4, 37]	δ´ ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν λεγομένων	ἀπαντῶντος	ἐπαίνου καὶ πάντων σπουδὴν ἐχόντων
[4, 78]	τυράννου παρανομίας, ἐφ´ αἷς οὐχ	ἅπαξ,	ἀλλὰ πολλάκις ἅπασιν εἴη δίκαιος
[4, 22]	τ´ ἢ τύχην αὐτῶν οὐδεμίαν	ἀπαξιοῦντες,	εἰς πολυανθρωπίαν προήγαγον τὴν πόλιν.
[4, 43]	τῶν ἐλεγχθέντων ἐγίνοντο πικραὶ καὶ	ἀπαραίτητοι.	~Καὶ οὐκ ἀπέχρη ταῦτα μόνον
[4, 58]	περὶ τὰς τιμωρίας τῶν ἐχθρῶν	ἀπαραίτητος	ὢν ἔδρασεν. οὔτε γὰρ ἀπέκτεινεν
[4, 62]	αὐτὸν τὰς βύβλους πρίασθαι, ἐκέλευσαν	ἀπαριθμῆσαι	τῇ γυναικὶ τὸ χρυσίον, ὅσον
[4, 6]	πράττειν ἀξιῶν παραδίδοται, καὶ τὴν	ἄπαρσιν	ἐκεῖθεν πεποιημένος διὰ τὸ μηδεμιᾶς
[4, 2]	καὶ τὰς ἀπὸ τῶν δείπνων	ἀπαρχὰς	ἁγίζουσιν, ὑπὲρ τοῦ πυρὸς ἀνασχεῖν
[4, 12]	δὲ τούτων εὐθὺς ὁ δῆμος	ἅπας	ἐπὶ τῆς αὐτῆς προαιρέσεως ἐγεγόνει.
[4, 27]	καὶ τελευτῶσα ἐν ὅπλοις ἦν	ἅπασα	ἡ Τυρρηνία. οὗτος ὁ πόλεμος
[4, 37]	τὸν δὲ Τύλλιον ἡ πληθὺς	ἅπασα	μετὰ χαρᾶς καὶ κρότου καὶ
[4, 26]	μετὰ τοῦτο κατεσκεύασεν ἐξ ὧν	ἅπασαι	συνήνεγκαν αἱ πόλεις χρημάτων τὸν
[4, 10]	ποιήσωσι τὴν τοῦ βασιλέως προαίρεσιν,	ἅπασαι	τὸν Τύλλιον ψηφοφορήσουσιν αἱ φρᾶτραι,
[4, 27]	ἄλλας ἐπ´ ἄλλαις συνισταμένων. ἐν	ἁπάσαις	δὲ ταῖς μάχαις κατορθῶν ὁ
[4, 12]	κατὰ μίαν ἀνεδίδου τὰς ψήφους.	ἁπάσαις	δὲ ταῖς φράτραις κριθεὶς τῆς
[4, 3]	ἡγούμενος, τοτὲ δὲ πεζῶν ἐν	ἁπάσαις	ἐφάνη ψυχὴν ἄριστος καὶ πρῶτος
[4, 3]	τὰ βουλευθέντα ἐξενεγκεῖν οὐδενὸς χείρων	ἁπάσαις	θ´ ἁρμόσαι ταῖς τύχαις καὶ
[4, 36]	μοι πατέρων φυλάττοντες παραδοχάς, οὐχ	ἅπασαν	ἐβουλήθην ἔχειν, ἀλλὰ νόμους θ´
[4, 15]	~Διεῖλε δὲ καὶ τὴν χώραν	ἅπασαν,	ὡς μὲν Φάβιός φησιν, εἰς
[4, 25]	τῶν γὰρ πρὸ αὐτοῦ βασιλέων	ἁπάσας	ἀξιούντων ἐφ´ ἑαυτοὺς ἄγειν τὰς
[4, 78]	ἢ πρὸς ἀγνοοῦντας ἔμελλον λέγειν,	ἁπάσας	διεξῆλθον ἂν τὰς τοῦ τυράννου
[4, 25]	λαβὼν προθυμίαν ἔσχε καὶ αὐτὸς	ἁπάσας	τὰς μετεχούσας πόλεις τοῦ Λατίνων
[4, 82]	ἀπόλωλας οὐχ ὑπομείνασα τυραννικὴν ὕβριν,	ἁπάσας	ὑπεριδοῦσα τὰς ἐν τῷ ζῆν
[4, 52]	τὴν Οὐολούσκων χώραν τοτὲ μὲν	ἁπάσῃ	τῇ δυνάμει, τότε δὲ μέρει
[4, 20]	ἀπόρων καὶ διὰ τοῦτ´ ἀφειμένων	ἁπάσης	στρατείας τε καὶ εἰσφορᾶς πολιτῶν
[4, 54]	μηκέτι τοὺς καρποὺς ἐκφερούσης, σπάνις	ἁπάσης	τροφῆς ἐν ἀμφοτέραις ἔσεσθαι καὶ
[4, 80]	τὰ μέγιστα ὁ νόμος· ἐφ´	ἅπασι	δὲ τούτοις οἰωνῶν καὶ σφαγίων
[4, 43]	ἀγρῶν ἐφ´ ἱερὰ καὶ θυσίας	ἅπασι	κοινὰς προεῖπε μηκέτι συντελεῖν, ἵνα
[4, 50]	καὶ διὰ τὴν πολλὴν εὐτυχίαν	ἅπασι	λυπηροὶ καὶ βαρεῖς, ἐγκαλῶν αὐτοῖς
[4, 23]	τοῦτ´ ἔφη τοὺς προτέρους βασιλεῖς	ἅπασι	μεταδεδωκέναι τῆς πολιτείας τοῖς ξένοις.
[4, 83]	ἀκολουθήσειν τέλος. εἴη δὲ τούτοις	ἅπασι	ταὐτὸ λαβοῦσι θάρσος καὶ μιᾷ
[4, 24]	δοξοκοπίαν. ἔγωγ´ οὖν ἐπίσταμαί τινας	ἅπασι	τοῖς δούλοις συγκεχωρηκότας εἶναι ἐλευθέροις
[4, 23]	ποιεῖν αὐτοὺς ἔφη καὶ ἀμαθὲς	ἅπασι	τοῖς ξένοις ἐπιτρέποντας τῆς πόλεως
[4, 36]	ἐν ἐξουσίᾳ διετέλεσε καὶ φιλάνθρωπος	ἅπασι	τοῖς πολίταις ὡς πατὴρ πρᾷος
[4, 7]	αἴτιον τῆς ἀπάτης τοῖς ἄλλοις	ἅπασι	τοῖς συγγράψασι τὰς Ῥωμαϊκὰς ἱστορίας.
[4, 73]	δὲ καὶ δυσκρίτου τῆς αἱρέσεως	ἅπασι	φαινομένης διὰ τὰς παρακολουθούσας ἑκάστῃ
[4, 58]	σὺν τούτοις τὴν Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν	ἅπασι	χαρίζεσθαι, οὐ δι´ εὔνοιαν τὴν
[4, 82]	ἤραντο κινδύνους· ἀλλὰ δυεῖν θάτερον	ἅπασιν	αἱρετέον, ἢ βίον ἐλεύθερον, ἢ
[4, 83]	κἀκείνοις ἡ τυραννὶς καὶ ἔμφυτος	ἅπασιν	ἀνθρώποις ὁ τῆς ἐλευθερίας πόθος,
[4, 74]	αὐτοὺς ἐᾶν ἄρχειν· χαλεπὴ γὰρ	ἅπασιν	ἀόριστος ἀρχὴ καὶ μηδεμίαν ἐξέτασιν
[4, 78]	αἷς οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις	ἅπασιν	εἴη δίκαιος ἀπολωλέναι· ἐπειδὴ δ´
[4, 22]	κελεύσας γὰρ ἅμα τοῖς ἄλλοις	ἅπασιν	ἐλευθέροις καὶ τούτους τιμήσασθαι τὰς
[4, 3]	πόλεως διοικεῖν ἀξιῶν. ἐν οἷς	ἅπασιν	ἐξητάσθη πιστὸς καὶ δίκαιος, καὶ
[4, 83]	συναροῦνται τοῦ πολέμου· τυραννὶς γὰρ	ἅπασιν	ἐχθρὰ τοῖς βουλομένοις ἐλευθέροις εἶναι.
[4, 25]	ἑκάστη πόλις εἶχε, τοὺς κοινοὺς	ἅπασιν,	οὓς καλοῦσιν Ἀμφικτυονικούς, ἐξ ὧν
[4, 25]	ἄξια σπουδῆς ἡγησάμενος ὄψεώς τ´	ἀπάτας,	οὐκ ἀληθεῖς βίου καὶ πραγμάτων
[4, 4]	ἐναντιοῦσθαι καὶ κωλύειν νῦν μὲν	ἀπάτῃ	καὶ δόλῳ χρησαμένους· τούτων γὰρ
[4, 52]	ὁποίας ἔτυχεν, ἐπειδὴ δολίῳ τ´	ἀπάτῃ	καὶ στρατηγήματι παραδόξῳ κατειργάσθη, δι´
[4, 56]	ἐξουσίας ὁ Σέξτος κύριος δι´	ἀπάτης	καὶ φενακισμοῦ τῶν θεραπόντων τινὰ
[4, 7]	καὶ τοῦτ´ ἦν αἴτιον τῆς	ἀπάτης	τοῖς ἄλλοις ἅπασι τοῖς συγγράψασι
[4, 9]	Ταρκύνιος γὰρ ὁ πάππος αὐτῶν	ἀπάτορα	καὶ ἄπολιν ὄντα με παραλαβὼν
[4, 39]	ἐπέστη καὶ πρὸς τὴν δέσποιναν	ἀπέβλεψε.	πυνθανομένης δ´ ἐκείνης, τί παθὼν
[4, 40]	πολιτείαν· ἡ δὲ βουλὴ μεσοβασιλεῖς	ἀπεδείκνυεν·	ἐκεῖνοι δὲ τὸν ἄριστον ἄνδρα,
[4, 47]	τοῖς πράγμασιν, ἰδίαν δὲ γνώμην	ἀπεδείκνυτο	μὴ τὰ κατηγορηθέντα λύειν, ἀλλ´
[4, 31]	λαβών· οὔτε γὰρ μεσοβασιλεῖς σε	ἀπέδειξαν,	οὔτε ἡ βουλὴ ψῆφον ὑπὲρ
[4, 52]	ἕτερον αὐτῶν στράτευμα, οὐδὲν ἔτι	ἀπεδείξαντο	γενναῖον ἔργον, ἀλλ´ εἰς ἱκεσίας
[4, 1]	τε γονέων ἔφυ καὶ τίνας	ἀπεδείξατο	πράξεις ἰδιώτης ὢν ἔτι καὶ
[4, 82]	μέν ἐστι Λουκρητίου θυγάτηρ, ὃν	ἀπέδειξε	τῆς πόλεως ἔπαρχον ὁ τύραννος
[4, 85]	πόλιν, ἧς βασιλέα τὸν πρεσβύτερον	ἀπέδειξε	τῶν υἱῶν Σέξτον, ὡς καὶ
[4, 49]	τὸ πρᾶγμα δεξαμένων τόπον μὲν	ἀπέδειξεν,	ἔνθα ποιήσονται τὴν σύνοδον ἐν
[4, 3]	εἴκοσι μάλιστα τῆς συμμαχικῆς στρατηγὸς	ἀπεδείχθη	δυνάμεως, ἣν Λατῖνοι ἔπεμψαν, καὶ
[4, 40]	δῆμον οἰκειωσάμενος ὑπ´ ἐκείνου βασιλεὺς	ἀπεδείχθη	μόνου. ἐπιεικὴς δὲ καὶ μέτριος
[4, 34]	καὶ συναγαγὼν ἅπαντας εἰς ἐκκλησίαν	ἀπεδίδουν	αὐτοῖς τὴν ἀρχὴν ἀντὶ τῆς
[4, 32]	γένους καὶ τὸν οἶκον ἀνδρωθέντι	ἀπεδίδους;	ἀλλ´ ἔτι νομίζων με ὀρφανὸν
[4, 36]	ἀλλὰ τὰς ἰδιωτικὰς δίκας ὑμῖν	ἀπέδωκα	διαγινώσκειν, ὃ τῶν ἔμπροσθεν οὐδεὶς
[4, 36]	ἅπαντες ἐπεκυρώσατε, κατὰ τούτους ὑμῖν	ἀπέδωκα	διδόναι τὰ δίκαια καὶ λαμβάνειν,
[4, 31]	δικαίως τὰς πατρῴας καὶ προγονικὰς	ἀπέδωκαν	ἀρχάς· εἰ δὲ μήπω σοι
[4, 16]	νεωτέρων λόχους, οἷς τὰς ὑπαιθρίους	ἀπέδωκε	στρατείας, τετταράκοντα δὲ πρεσβυτέρων, οὓς
[4, 16]	πόλεως, δέκα δὲ πρεσβυτέρων, οἷς	ἀπέδωκε	τειχοφυλακεῖν. αὕτη δευτέρα σύνταξις ἦν,
[4, 62]	αὐτοῖς θεράποντας δύο παραζεύξας ἐκείνοις	ἀπέδωκε	τὴν τῶν βιβλίων φυλακήν, ὧν
[4, 22]	ὅσον ἂν ᾖ· καὶ πάντων	ἀπέδωκε	τῶν κοινῶν αὐτοῖς μετέχειν, ὧν
[4, 6]	καὶ πέμπτον εἶχεν ἔτος, ὅτ´	ἀπέθνησκε	Ταρκύνιος. εἰ δὴ τὸν νεώτερον
[4, 6]	παῖδες, ὅθ´ ὁ πατὴρ αὐτῶν	ἀπέθνησκεν,	οὔτ´ ἂν ἡ μήτηρ αὐτῶν
[4, 42]	μὲν κατηγόροις μικράν τινα μοῖραν	ἀπέθυεν,	αὐτὸς δὲ τὰ πλείω κατεῖχεν.
[4, 65]	ἐν τῷ δωματίῳ σφάξειν αὐτὴν	ἀπειλήσας,	ἐὰν ἐπιχειρήσῃ φεύγειν ἢ βοᾶν.
[4, 65]	μηδενός. Ὡς δὲ πολὺς ἦν	ἀπειλῶν	θ´ ἅμα καὶ ἀντιβολῶν καὶ
[4, 64]	πολέμου καὶ οἱ κατὰ πόλιν	ἀπειρηκότες	ταῖς εἰσφοραῖς ἕτοιμοι πρὸς ἀπόστασιν
[4, 60]	εἴ τι μέλλετε διὰ τὴν	ἀπειρίαν	σφάλλεσθαι κατὰ τὴν ἐρώτησιν, ὑπ´
[4, 13]	ἄστυ τῇ χώρᾳ καὶ εἰς	ἄπειρον	ἐκμηκυνομένης πόλεως ὑπόληψιν τοῖς θεωμένοις
[4, 83]	αὐτῶν οὔτ´ ὀλίγων ὄντων οὔτ´	ἀπείρων	πολέμου· πρὸς δὲ τούτοις ταῖς
[4, 51]	ἡ ἵππος ἐπικειμένη πανταχόθεν αὐτοὺς	ἀπέκλειεν·	ὥστ´ ὀλίγοι μέν τινες ἔφθησαν
[4, 27]	ἐλθοῦσι παρὰ τοῦ Τυλλίου πρεσβευταῖς	ἀπεκρίναντο	μηδεμίαν εἶναί σφισι πρὸς ἐκεῖνον
[4, 63]	νεοττιὰν διεφόρησαν καὶ τοὺς νεοττοὺς	ἀπέκτειναν	καὶ τοὺς αἰετοὺς προσιόντας ἀπὸ
[4, 33]	οἱ τῆς βασιλείας ἀντιποιούμενοι φανερῶς	ἀπέκτειναν,	ὑμῖν δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις
[4, 57]	τὰς οἰκίας τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν	ἀπέκτεινε	πολλοὺς τῶν Γαβίων καὶ ἀγαθούς.
[4, 7]	ἂν ἦν, ὅτε τὸν Τύλλιον	ἀπέκτεινεν.	ἐν κρατίστῃ δέ γ´ αὐτὸν
[4, 58]	ἀπαραίτητος ὢν ἔδρασεν. οὔτε γὰρ	ἀπέκτεινεν	οὐδένα Γαβίων οὔτ´ ἐξήλασε τῆς
[4, 2]	καὶ κατενεχθέντος ἐφ´ ὕπνον, πῦρ	ἀπέλαμψεν	ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, ἥ
[4, 20]	πολιτείας ἔσεσθαι κύριοι, τοὺς πένητας	ἀπελάσας	ἀπὸ τῶν κοινῶν· καὶ τοῦτο
[4, 21]	ἔφην, καταστρατηγήσας καὶ τοὺς πένητας	ἀπελάσας	τῶν κοινῶν. ὑπελάμβανον μὲν γὰρ
[4, 23]	τοὺς εὐπορωτάτους Ῥωμαίων, ἐὰν τοὺς	ἀπελευθέρους	ἐῶσι τῆς πολιτείας μετέχειν, ἐν
[4, 23]	κομιζομένους καὶ τοὺς ἐκ τῶν	ἀπελευθέρων	γινομένους πελάτας τοῖς ἐγγόνοις τοῖς
[4, 40]	καταρασαμένη κρύπτει γῇ τὸ σῶμα.	ἀπελθοῦσα	δ´ ἀπὸ τοῦ σήματος οἴκαδε
[4, 62]	περὶ τῶν πλειόνων ἐδυνήθη λαβεῖν,	ἀπελθοῦσα	πάλιν τὰς ἡμισείας τῶν ἀπολειπομένων
[4, 62]	αἰτηθείσης τιμῆς πρίασθαι τὰς βύβλους	ἀπελθοῦσα	τρεῖς ἐξ αὐτῶν κατέκαυσε· καὶ
[4, 47]	οἷς ἔδει τὸ πλῆθος ἀποθεραπεύειν,	ἀπελογίζοντο.	αὐτὸς δ´ ὁ Ταρκύνιος τούτων
[4, 18]	ἕνα συντάξας λόχον στρατείας τ´	ἀπέλυσε	καὶ πάσης εἰσφορᾶς ἐποίησεν ἀτελεῖς.
[4, 47]	κατηγορεῖ πάντων δικαστὴς γενόμενος αὐτὸς	ἀπέλυσέ	με, ὅτε τὴν θυγατέρα τὴν
[4, 50]	οἱ δ´ ἔνδον τέως μὲν	ἀπεμάχοντο	καὶ πολὺν ἀντέσχον τῇ ταλαιπωρίᾳ
[4, 62]	βύβλους ἐννέα μεστὰς Σιβυλλείων χρησμῶν	ἀπεμπολῆσαι	θέλουσα. οὐκ ἀξιοῦντος δὲ τοῦ
[4, 6]	γράφοντα τοὺς παῖδας. παντάπασι γὰρ	ἀπερισκέπτως	καὶ ῥᾳθύμως οἱ συγγραφεῖς περὶ
[4, 30]	προτέλεια τῶν ἀνοσίων γάμων διαπραξάμενος	ἀπέρχεται.	διελθόντος δ´ οὐ πολλοῦ μετὰ
[4, 56]	τὴν κεφαλὴν ἀπήραττε. ταῦτα ποιήσας	ἀπέστειλε	τὸν ἄγγελον οὐδὲν ἀποκρινάμενος τῷ
[4, 56]	ἀρχὴν κατάσχοι, λόγον μὲν οὐδένα	ἀπέστειλεν,	ἀκολουθεῖν δὲ τὸν ἥκοντα παρ´
[4, 69]	ὅτε τῷ Δελφικῷ μαντείῳ χρησομένους	ἀπέστελλε	τοὺς δύο τῶν παίδων Ἄρροντα
[4, 7]	τὸν χρόνον ἑκτακαιεικοσαέτης ἦν, ὅτ´	ἀπεστερεῖτο	τῆς ἀρχῆς ὁ πρεσβύτερος τῶν
[4, 35]	λόγοις, εἴ σε παρακαταθήκην παππῴαν	ἀπεστέρουν	καὶ παρὰ πάντα τὰ ἐν
[4, 62]	τινῶν μαθόντες, ὅτι θεόπεμπτον ἀγαθὸν	ἀπεστράφη,	καὶ μεγάλην συμφορὰν ἀποφαίνοντες τὸ
[4, 50]	ἐκ τῆς πόλεως, παραστρατοπεδεύσας αὐτοῖς	ἀπετάφρευέ	τε καὶ περιεχαράκου καὶ προσβολὰς
[4, 45]	καὶ Ταρκυνίῳ διὰ τὸν Μαμίλιον	ἀπεχθόμενος,	ὅτι κηδεστὴν ἐκεῖνον ἠξίωσε λαβεῖν
[4, 5]	τὸ πάθος καὶ τοῖς δεδρακόσιν	ἀπεχθομένους,	τελευτῶσα εἶπεν οὐδὲν αὐτοῖς ἐκ
[4, 20]	ἦν σπάνιον καὶ οὐ μακρὰν	ἀπέχον	τἀδυνάτου. τὰ πολλὰ μὲν γὰρ
[4, 53]	τοῦ Λατίνων γένους Ἀλβανῶν ἀπόκτισις	ἀπέχουσα	τῆς Ῥώμης σταδίους ἑκατὸν ἐπὶ
[4, 29]	δ´ ἀσθενὴς ἔτι καὶ πολὺ	ἀπέχουσα	τοῦ φρονεῖν τὰ προσήκοντα νεότης
[4, 44]	πικραὶ καὶ ἀπαραίτητοι. ~Καὶ οὐκ	ἀπέχρη	ταῦτα μόνον εἰς τοὺς δημοτικοὺς
[4, 32]	πράττειν ἀδύνατον, ὃς οὐ πολὺ	ἀπέχω	πεντηκονταετίας; κατάβαλε {δὲ} τὴν εἰρωνείαν
[4, 27]	κατὰ φύσιν τελευτῆς οὐ μακρὰν	ἀπέχων,	ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ Ταρκυνίου τε τοῦ
[4, 47]	εὐγενέστατόν τε καὶ κράτιστον Λατίνων	ἀπεώσατο,	τοῦτον δὲ κηδεστὴν ἠξίωσε λαβεῖν,
[4, 85]	καταστησάμενοι πρὸς τοὺς Ἀρδεάτας πεντεκαιδεκαετεῖς	ἀπήγαγον	ἐπ´ οἴκου τὰς δυνάμεις. {ἡ
[4, 58]	Γαβίων τὸν υἱὸν Σέξτον ἀποδείξας	ἀπῆγε	τὴν δύναμιν. ὁ μὲν δὴ
[4, 53]	ἀνδράποδα καὶ λείαν αὐτῶν πολλὴν	ἀπῆγον.	~Συνεχῶς δὲ τούτων γινομένων ἠναγκάζοντο
[4, 5]	ῥαΐσῃ. ὁ μὲν οὖν δῆμος	ἀπῄει	περιχαρὴς γενόμενος, εἰ μηδὲν πέπονθεν
[4, 52]	ἄλλην ἀποσκευὴν ἀναλαβὼν εἰς Ῥώμην	ἀπῄει	πλουτοῦσαν τὴν στρατιὰν ἀπάγων. ἐποιήσατο
[4, 66]	ὁ μὲν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον	ἀπῄει	πονηρὰν καὶ ὀλέθριον ἐπιθυμίαν ἐκπεπληρωκώς,
[4, 38]	δ´ αὐτοῦ φίλων πολλὴν ἐρημίαν,	ἀπῄει	στένων κρατούντων καὶ παραπεμπόντων αὐτὸν
[4, 63]	τοῖς ταρσοῖς ἀπὸ τοῦ φοίνικος	ἀπήλασαν.	τούτους τοὺς οἰωνοὺς ἰδὼν ὁ
[4, 64]	ὡς δὲ μετὰ τὸ δεῖπνον	ἀπῆλθε	κοιμησόμενος ἐπισχὼν τῆς νυκτὸς πολὺ
[4, 74]	τῶν δὲ παρακολουθούντων αὐτῇ κακῶν	ἀπηλλάχθαι.	ἵνα δὲ καὶ τοὔνομα τῆς
[4, 45]	ὑπηκόους εἶναι τοῖς ἐπιτάγμασιν, ἀλλ´	ἀπηλλάχθαι	τῶν ὁμολογιῶν οἰομένους, ἐξ οὗ
[4, 39]	τοῦ στενωποῦ, δι´ οὗ τὴν	ἀπήνην	ἔδει διελθεῖν, αἱ ἡμίονοι τὸ
[4, 66]	ὡς εἶχε τάχους ἐπιβᾶσα τῆς	ἀπήνης	εἰς Ῥώμην ᾤχετο, μέλαιναν ἐσθῆτα
[4, 39]	τὰ πράγματα τέλος, ἐπὶ τῆς	ἀπήνης	καθεζομένη παρῆν εἰς τὴν ἀγοράν.
[4, 39]	καὶ καθεζομένη πάλιν ἐπὶ τῆς	ἀπήνης	ᾤχετο· Ταρκύνιος δὲ καὶ ταῦτ´
[4, 33]	ἐπειδὴ δὲ παρὰ γνώμην ἅπαντ´	ἀπήντηκέ	μοι καὶ ὥσπερ ἀδικῶν αὐτὸς
[4, 47]	ἐβούλετο λαβεῖν γυναῖκα. ἐπεὶ δ´	ἀπηξιώθη	τῶν γάμων κατὰ τὸ εἰκός·
[4, 56]	τῷ σκήπωνι παίων τὴν κεφαλὴν	ἀπήραττε.	ταῦτα ποιήσας ἀπέστειλε τὸν ἄγγελον
[4, 6]	τριακοστὸν ἔτος ἔχοντα τοὐλάχιστον, ὅτ´	ἀπῆρεν	ἐκ Τυρρηνίας· ἀπὸ ταύτης γὰρ
[4, 10]	θεὶς ἐν ἀγορᾷ πάντων ὁρώντων	ἀπηρίθμει	τοῖς δανεισταῖς τὰ χρέα. ταῦτα
[4, 22]	θέλωσιν εἰς τὰς ἑαυτῶν πόλεις	ἀπιέναι,	μετέχειν τῆς ἰσοπολιτείας ἐπέτρεψε. κελεύσας
[4, 39]	μὲν ἀκουσθῆναι, θαυμαστὰ δὲ καὶ	ἄπιστα	πραχθῆναι, τῆς ἀνοσίας αὐτοῦ θυγατρὸς
[4, 2]	ἄνδρα θαυμαστὴ καὶ παράδοξος ἧττον	ἀπιστεῖσθαι	ποιεῖ. καθημένου γάρ ποτ´ αὐτοῦ
[4, 33]	{τὰ παράδοξα} καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι	ἄπιστον,	ὅπου γε κἀμὲ Ταρκύνιος οὑτοσὶ
[4, 7]	τοῖς ταύτην ἔχουσι τὴν ἡλικίαν	ἄπιστος·	οὐδὲ γὰρ ἄπαις ἦν, ὥστ´
[4, 40]	τῆς γενέσεως αὐτοῦ μυθικὴ καὶ	ἄπιστος	ὑπόληψις, ὥσπερ εἴρηταί μοι πρότερον,
[4, 61]	κιόνων, ἐκ δὲ τῶν πλαγίων	ἁπλῷ·	ἐν δ´ αὐτῷ τρεῖς ἔνεισι
[4, 27]	πόλεμον, ταῖς μὲν ἄλλαις πόλεσιν	ἁπλῶς	καὶ δίχα ὀργῆς μνησικάκου πολιτεύεσθαί
[4, 72]	ἅπαντες, ἐπῄνεσάν τε καὶ ὡς	ἀπὸ	καλῆς ὑποθέσεως ἀρξάμενον καὶ νομίμου
[4, 26]	διεξελθὼν συνεβούλευεν αὐτοῖς ἱερὸν ἄσυλον	ἀπὸ	κοινῶν ἀναλωμάτων ἐν Ῥώμῃ κατασκευάσασθαι,
[4, 25]	τὰς πόλεις ἱδρυσάμενοι ἱερὰ κατεσκεύασαν	ἀπὸ	κοινῶν ἀναλωμάτων· Ἴωνες μὲν ἐν
[4, 24]	ῥυπαρὰ γέγονεν, ὥσθ´ οἱ μὲν	ἀπὸ	λῃστείας καὶ τοιχωρυχίας καὶ πορνείας
[4, 15]	ὅρκον, ἦ μὲν τἀληθῆ καὶ	ἀπὸ	παντὸς τοῦ βελτίστου τετιμῆσθαι, πατέρων
[4, 27]	οἷς πρότερον ἐψηφίσαντο. καὶ παρῆσαν	ἀπὸ	πάσης πόλεως οἱ προχειρισθέντες σὺν
[4, 54]	τι ἀποσπασθὲν ἴδοιεν μέρος ὀλίγον	ἀπὸ	πολλοῦ στρατοῦ καὶ οἷα εἰκὸς
[4, 85]	τοὺς πιστοτάτους, ἐλαύνων τοὺς ἵππους	ἀπὸ	ῥυτῆρος, ὡς φθάσων τὴν ἀπόστασιν.
[4, 67]	εἰς τὴν πόλιν ὁ Κολλατῖνος	ἀπὸ	στρατοπέδου, τῶν κατεσχηκότων τὴν οἰκίαν
[4, 80]	ἐθῶν; αὐτίκα τὴν ἡγεμονίαν, ἵν´	ἀπὸ	ταύτης ἄρξωμαι, πῶς παρέλαβεν; ἆρά
[4, 6]	τοὐλάχιστον, ὅτ´ ἀπῆρεν ἐκ Τυρρηνίας·	ἀπὸ	ταύτης γὰρ οἱ νόμοι τῆς
[4, 62]	ἐπιβουλῆς, ὡς οἴονταί τινες, εἴτ´	ἀπὸ	ταὐτομάτου, σὺν τοῖς ἄλλοις ἀναθήμασι
[4, 59]	δὴ τὸ ἔργον ὁ Ταρκύνιος	ἀπὸ	τῆς δεκάτης τῶν ἐκ Συέσσης
[4, 64]	ἦν καὶ Κολλατείας ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς	ἀπὸ	τῆς ἐν ἐκείνῃ τῇ πόλει
[4, 2]	εἰπεῖν πρὸς αὐτόν, ὅτι γένος	ἀπὸ	τῆς ἑστίας τῆς βασιλείου πέπρωται
[4, 2]	δαίμοσι λέγεσθαι φίλος τοιοῦτος· αἵτινες	ἀπὸ	τῆς ἑστίας τῶν βασιλείων, ἐφ´
[4, 63]	ἀπέκτειναν καὶ τοὺς αἰετοὺς προσιόντας	ἀπὸ	τῆς νομῆς ἀμύττοντές τε καὶ
[4, 85]	Ταρκύνιος ὡς ἤκουσε παρὰ τῶν	ἀπὸ	τῆς πόλεως ἀγγέλων, οἷς ἐξεγένετο
[4, 67]	γενέσθαι, τίς τ´ ἦν καὶ	ἀπὸ	τίνων καὶ διὰ τί τῆς
[4, 37]	ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ καταβαίνειν τ´	ἀπὸ	τοῦ βήματος βουλομένου κραυγή τ´
[4, 12]	καὶ παραχωρεῖν οἵου τε ὄντος	ἀπὸ	τοῦ βήματος κραυγή τε παρὰ
[4, 20]	προαιρέσεως ἅπαντες οὗτοι, τότε τοὺς	ἀπὸ	τοῦ δευτέρου τιμήματος εἴκοσι καὶ
[4, 38]	ἄσμενος τοῦτ´ ἰδὼν ἀναπηδᾷ τ´	ἀπὸ	τοῦ δίφρου, καὶ συναρπάσας τὸν
[4, 61]	μὴ σφετερίζεσθαι τὸ σημεῖον, ἀλλ´	ἀπὸ	τοῦ κρατίστου καὶ τοῦ δικαιοτάτου
[4, 20]	γνώμης πρώτους μὲν λόχους τοὺς	ἀπὸ	τοῦ μεγίστου τιμήματος καταγραφέντας, ἐν
[4, 55]	μᾶλλον αὐτῷ πιστεύσειαν ἀληθεύειν τὴν	ἀπὸ	τοῦ πατρὸς ἀπόστασιν, ἀργύριόν τε
[4, 40]	γῇ τὸ σῶμα. ἀπελθοῦσα δ´	ἀπὸ	τοῦ σήματος οἴκαδε καὶ μίαν
[4, 28]	παντόλμῳ χαλεπαίνειν καὶ ἀπαλλαγῆναι ζητεῖν	ἀπὸ	τοῦ συνοικοῦντος. ἔπειτα δ´ ἡ
[4, 20]	τιμήματος ἐκάλει· καὶ τετάρτους τοὺς	ἀπὸ	τοῦ τετάρτου τιμήματος. καὶ τοῦτ´
[4, 9]	τὰς οὐσίας ἅπαντας κελεύσω καὶ	ἀπὸ	τοῦ τιμήματος ἕκαστον εἰσφέρειν τὸ
[4, 20]	καὶ τότε τῶν ψήφων τοὺς	ἀπὸ	τοῦ τρίτου τιμήματος ἐκάλει· καὶ
[4, 4]	Ταρκύνιον καὶ ταφὰς αὐτοῦ ποιῶμεν	ἀπὸ	τοῦ φανεροῦ. δίκαιος δ´ εἶ,
[4, 63]	τε καὶ παίοντες τοῖς ταρσοῖς	ἀπὸ	τοῦ φοίνικος ἀπήλασαν. τούτους τοὺς
[4, 73]	πραγμάτων οἱ πολλοὶ σκοποῦσι καὶ	ἀπὸ	τούτων ἢ προσίενταί τινα τῶν
[4, 51]	ἐκεῖ· σοφίᾳ πρὸς τὸ συμβὰν	ἀπὸ	τύχης ἐχρήσατο τοιᾷδε. νείμας τὴν
[4, 2]	Ῥωμαῖοι συντελοῦσιν ἱερουργίας καὶ τὰς	ἀπὸ	τῶν δείπνων ἀπαρχὰς ἁγίζουσιν, ὑπὲρ
[4, 41]	παρακολουθοῦντες, ὅπῃ πορεύοιτο, πολλὴν τὴν	ἀπὸ	τῶν ἐπιβουλευσόντων ἀσφάλειαν παρείχοντο. ἔπειτα
[4, 16]	τετταράκοντα καὶ πέντε ἔτη γεγονότας	ἀπὸ	τῶν ἐχόντων τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν,
[4, 25]	ἑαυτῶν τρόπον δικαζόντων ἐκεῖνος διελὼν	ἀπὸ	τῶν ἰδιωτικῶν τὰ δημόσια, τῶν
[4, 20]	ἔσεσθαι κύριοι, τοὺς πένητας ἀπελάσας	ἀπὸ	τῶν κοινῶν· καὶ τοῦτο διαπραξάμενος
[4, 4]	ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον ἐπὶ τὸν δῆμον	ἀπὸ	τῶν Μαρκίου παίδων ἀρξάμενος καὶ
[4, 39]	πτώματος; ἡ δ´ ἐκπικρανθεῖσα καὶ	ἀπὸ	τῶν ποδῶν τὸ βάθρον ἁρπάσασα
[4, 26]	τε Ῥωμαίων βουλὴν καὶ τοὺς	ἀπὸ	τῶν πόλεων ἥκοντας λόγον διεξῆλθε
[4, 51]	γνωρίσαντες ἐκ τῶν ὅπλων καὶ	ἀπὸ	τῶν σημείων ἐξέστησαν τῶν λογισμῶν
[4, 43]	ἀγορᾶς διέφθειρεν. ἔπειτα κατέλυσε τὰς	ἀπὸ	τῶν τιμημάτων εἰσφορὰς καὶ εἰς
[4, 11]	τιμήσασθαι τοὺς βίους ἀναγκασθήσονται καὶ	ἀπὸ	τῶν τιμημάτων τὰς εἰσφορὰς συνεισφέρειν·
[4, 67]	πράξων ἀπόστασιν τοῦ στρατιωτικοῦ πλήθους	ἀπὸ	τῶν τυράννων. ἄρτι δ´ αὐτῷ
[4, 51]	τοὺς πολεμίους ἐπὶ τὴν φέρουσαν	ἀπὸ	Φιδήνης ὁδόν, τὴν δ´ ἑτέραν
[4, 51]	καὶ τὴν ἑαυτῶν δύναμιν τὴν	ἀπὸ	Φιδήνης ὅσον οὔπω παρέσεσθαι νομίζοντες.
[4, 24]	δυσεκκαθάρτους σπίλους ἐκ τῆς πόλεως	ἀποβλέποντες	οἱ πολλοὶ δυσχεραίνουσι καὶ προβέβληνται
[4, 15]	ἣν προσαγορεύουσι Λιβιτίνην, ὑπὲρ τῶν	ἀπογινομένων·	εἰς δὲ τὸν τῆς Νεότητος,
[4, 15]	τῶν τε γεννωμένων καὶ τῶν	ἀπογινομένων	καὶ τῶν εἰς ἄνδρας ἐγγραφομένων,
[4, 82]	κακοῖς, ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν οὖσιν	ἀπογόνοις,	οἳ τὰ δίκαια τάττειν ἠξίουν
[4, 67]	Τατίῳ παραγενομένων εἰς Ῥώμην Σαβίνων	ἀπόγονος,	δραστήριος ἀνὴρ καὶ φρόνιμος. οὗτος
[4, 68]	σὺν Αἰνείᾳ τὴν ἀποικίαν στειλάντων	ἀπόγονος,	ἐν τοῖς ἐπιφανεστάτοις Ῥωμαίων ἀριθμούμενος
[4, 10]	καὶ πόσον ἕκαστος, ἐπειδὴ τὰς	ἀπογραφὰς	ἔλαβε, τραπέζας θεὶς ἐν ἀγορᾷ
[4, 10]	τῆς ἐκκλησίας ταῖς ἑξῆς ἡμέραις	ἀπογράφεσθαι	κελεύσας τοὺς ὑποχρέους, ὅσοι τὴν
[4, 10]	ἔχοντας τῶν πολιτῶν πρὸς ἑαυτὸν	ἀπογράφεσθαι·	νόμους τε συνέγραφεν οὓς μὲν
[4, 15]	ταῦτα καταστησάμενος ἐκέλευσεν ἅπαντας Ῥωμαίους	ἀπογράφεσθαί	τε καὶ τιμᾶσθαι τὰς οὐσίας
[4, 71]	γὰρ Κελερίων ἄρχων εἰμί, καὶ	ἀποδέδοταί	μοι κατὰ νόμους ἐκκλησίαν, ὅτε
[4, 74]	τε παρασήμων, ἃ τοῖς βασιλεῦσιν	ἀποδέδοται,	πολλῶν ὄντων εἴ τινα λυπηρὰς
[4, 71]	ἀναδώσων ταῖς φράτραις. ἄρχοντι γὰρ	ἀποδέδοται	τοῦτο πράττειν· ἡμῶν δ´ οὐδεὶς
[4, 80]	βουλῆς γραφέντος, ᾗ περὶ πάντων	ἀποδέδοται	τῶν κοινῶν προβουλεύειν· ἔπειτα μεσοβασιλέων
[4, 29]	σε κηλοῦσα καὶ κατᾴδουσα μαλθακὸν	ἀποδέδωκε,	καὶ λήσεις ὑπ´ αὐτῆς γενόμενος
[4, 31]	τοῖς χρήμασι καὶ τὴν βασιλείαν	ἀποδεδωκέναι	παραδείγμασι χρώμενον τοῖς τῶν καλῶν
[4, 20]	ψήφων κράτος. ὁπότε γὰρ ἀρχὰς	ἀποδεικνύειν	ἢ περὶ νόμου διαγινώσκειν ἢ
[4, 5]	τ´ ἰδίων καὶ τῶν κοινῶν	ἀποδεικνύμενον,	ἕως αὐτὸς ῥαΐσῃ. ὁ μὲν
[4, 84]	δὲ δύο καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν	ἀποδεικνύναι	βασιλικὴν ἕξοντας ἐξουσίαν, οὓς ἂν
[4, 11]	μὲν ἀνδροφόνους κατάγειν καὶ βασιλεῖς	ἀποδεικνύναι,	τοὺς δὲ τῶν εὐεργετῶν παῖδας
[4, 74]	ἕνεκα τῆς ὁσίας φυλάττηται, ἱερῶν	ἀποδεικνύσθω	τις ἀεὶ βασιλεύς, ὁ τὴν
[4, 84]	μετὰ τοῦτο παρελθὼν ὁ Βροῦτος	ἀποδείκνυσι	μεσοβασιλέα τὸν ἐπιμελησόμενον τῶν ἀρχαιρεσιῶν
[4, 62]	προστασίαν ἄνδρας τε τοὺς ἐπιφανεστάτους	ἀποδείκνυσιν	αὐτῶν φύλακας, οἳ διὰ βίου
[4, 4]	ταῦτ´ εἰπεῖν ἐπισκήψαντος, ὅτι πάντων	ἀποδείκνυσιν	ἐπιμελητὴν καὶ φύλακα τῶν τ´
[4, 8]	τοῦτο γένηται, τοὺς καλουμένους μεσοβασιλεῖς	ἀποδεῖξαι	καὶ δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν
[4, 34]	ἠξίωσαν ἕτερόν τινα τῶν κοινῶν	ἀποδεῖξαι	κύριον, ἀλλ´ ἐμὲ κατέσχον καὶ
[4, 72]	τὸ συνέδριον τῆς βουλῆς ἁπάντων	ἀποδεῖξαι	κύριον ὡς ἐν πολλαῖς τῶν
[4, 4]	ἱκανοὶ γένωνται, τὸν πρεσβύτερον αὐτῶν	ἀποδεῖξαι	Ῥωμαίων ἡγεμόνα. ~Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ
[4, 49]	Ταρκύνιος λαμβάνων ἱερὸν ἔγνω κοινὸν	ἀποδεῖξαι	Ῥωμαίων τε καὶ Λατίνων καὶ
[4, 20]	μεγίστων τε καὶ ἀναγκαιοτάτων, ἀρχὰς	ἀποδεῖξαι	τάς τε κατὰ πόλιν καὶ
[4, 38]	ἑταίροις μόνοις διαλεγόμενος· ἔπειτα γνώμην	ἀποδειξαμένης	τῆς γυναικὸς μηδὲν ἔτι μαλακίζεσθαι
[4, 78]	δημόται, συνεκαλέσαμεν, ἵνα τὴν προαίρεσιν	ἀποδειξάμενοι	τὴν ἑαυτῶν συναγωνιστὰς ἀξιώσωμεν ἡμῖν
[4, 76]	ἕξει τὰ τῆς ἀρχῆς. ~Ταύτην	ἀποδειξαμένου	τὴν γνώμην Ἰουνίου Βρούτου πάντες
[4, 10]	ἀφελέσθαι τὴν παράνομον αὐτοῦ δυναστείαν	ἀποδείξαντες	μεσοβασιλεῖς καὶ δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι
[4, 58]	τῶν Γαβίων τὸν υἱὸν Σέξτον	ἀποδείξας	ἀπῆγε τὴν δύναμιν. ὁ μὲν
[4, 14]	διαταχθείσας ἐποιεῖτο, ἡγεμόνας ἐφ´ ἑκάστης	ἀποδείξας	συμμορίας, ὥσπερ φυλάρχους ἢ κωμάρχας,
[4, 4]	λεγέτωσαν ἐν ὀλίγαις ἡμέραις αὐτὸν	ἀποδείξειν	ὑγιῆ· ἔπειτ´ ἐγὼ προελθοῦσα εἰς
[4, 84]	οὓς ἂν ὑμεῖς ἐν ἀρχαιρεσίαις	ἀποδείξητε	ψῆφον ἐπιφέροντες κατὰ λόχους. εἰ
[4, 75]	καταστήσασθαι πολιτείαν μεσοβασιλέα ἑλοῦμαι τὸν	ἀποδείξοντα	τοὺς παραληψομένους τὰ κοινά, καὶ
[4, 12]	ὑποσχόμενος ἀγαθὰ ποιήσειν, ἐὰν αὐτὸν	ἀποδείξωσι	βασιλέα, προεῖπεν ἡμέραν ἀρχαιρεσιῶν, εἰς
[4, 29]	πολιτικὰ πράττειν, ὃς οὐ πολλοῖς	ἀποδεῖς	ἔτεσι πεντηκονταέτης εἶναι; κράτιστα δ´
[4, 64]	ἀδελφόπαις ἦν καὶ Κολλατείας ἡγεμὼν	ἀποδειχθεὶς	ἀπὸ τῆς ἐν ἐκείνῃ τῇ
[4, 3]	τῷ πρώτῳ συστάντι τῶν ἱππέων	ἀποδειχθεὶς	ἡγεμὼν ἐτρέψατο τοὺς τῶν πολεμίων
[4, 72]	τῶν βασιλέων καὶ ὑπὸ τίνος	ἀποδειχθεῖσα	ἀνδρός, καὶ ἔτι πρότερον, ὅστις
[4, 49]	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν εἰς τὸν	ἀποδειχθέντα	τόπον πανηγυρίζωσι καὶ συνεστιῶνται καὶ
[4, 25]	ὁμοῦ καὶ τέκνοις κατὰ τοὺς	ἀποδειχθέντας	χρόνους συνέθυόν τε καὶ συνεπανηγύριζον
[4, 76]	ἀνδρῶν βουλευόμενοι μεσοβασιλέα μὲν ἔκριναν	ἀποδειχθῆναι	Σπόριον Λουκρήτιον τὸν πατέρα τῆς
[4, 22]	μυριάσιν ὀκτὼ χιλιάδες πέντε τριακοσίων	ἀποδέουσαι.	ἐποιήσατο δὲ καὶ τῆς αὐξήσεως
[4, 82]	παρελθούσῃ νυκτί, Κολλατίνου δὲ τότ´	ἀποδημοῦντος	ἐπὶ στρατοπέδου, τὴν ἀκόλαστον ὕβριν
[4, 58]	πόλιν αὐτοῖς ἔφη τὴν ἰδίαν	ἀποδιδόναι	καὶ τὰς οὐσίας, ἃς ἔχουσι,
[4, 11]	τοῖς Μαρκίου παισὶ τὴν βασιλείαν	ἀποδιδόναι,	οὓς ὑμεῖς Ταρκύνιον ἀποκτείναντας τὸν
[4, 37]	τῆς ἀρχῆς ἔφησεν ἀφίστασθαι καὶ	ἀποδιδόναι	τοῖς κυρίοις, παρ´ ὧν αὐτὴν
[4, 11]	πατρῷα ἀποστερούμενοι καὶ οὐ τἀλλότρια	ἀποδιδόντες·	οἱ δ´ ἀνειμένοι τῶν εἰσφορῶν
[4, 59]	δ´ αὐτῶν ἀποφαινομένων, ἀλλὰ Τυρρηνοῖς	ἀποδιδόντων	τὴν περὶ τῶν τοιούτων ἐπιστήμην
[4, 32]	πόλει κρείττους· ἐὰν δ´ ἐντεῦθεν	ἀποδιδράσκων,	ὅπερ ἐστὶν ἀεί σοι ποιεῖν
[4, 6]	δ´ ἐπιστήσας τὸν ἑξῆς λόγον	ἀποδοῦναι	τὰς αἰτίας, δι´ ἃς οὔτε
[4, 9]	χρέα διὰ πενίαν ἀδύνατοί εἰσιν	ἀποδοῦναι,	τούτοις βοηθεῖν προθυμούμενος, ἐπειδὴ πολῖταί
[4, 9]	ὀφειλομένας ἐμοὶ χάριτας τοῖς παιδίοις	ἀποδοῦναι	τούτοις. οὐ γὰρ ἰδίαν ἀρχὴν
[4, 36]	φθονῶ τῇ πόλει βελτίονος ἡγεμόνος·	ἀποδοὺς	δὲ τὴν ἀρχὴν τῷ δεδωκότι
[4, 16]	προτέροις καθ´ ἡλικίας, δέκα λόχους	ἀποδοὺς	τοῖς νεωτέροις καὶ δέκα τοῖς
[4, 27]	δίχα ὀργῆς μνησικάκου πολιτεύεσθαί τ´	ἀποδοὺς	ὡς πρότερον καὶ τὰ ἴδια
[4, 71]	προελθὼν Λουκρήτιός τε καὶ Κολλατῖνος	ἀποδυράσθωσαν	τὰς ἑαυτῶν τύχας ἅπαντα τὰ
[4, 83]	ψυχῆς. ταῦτά τ´ οὖν αὐτοῖς	ἀποδώσειν,	ἐὰν ἀποστῶσι τῶν τυράννων, ὑπισχνούμενοι
[4, 35]	ὧν ἄν μου κατηγορήσῃς, καὶ	ἀποδώσω	πάλιν αὐτῷ διαγνῶναι, πότερος ἡμῶν
[4, 48]	θάτερον ἔφη δεῖν, ἢ αὐτὸς	ἀποθανεῖν,	ἐὰν εὑρεθῇ παρεσκευασμένος ὅπλα ἔξω
[4, 40]	αὐτοχειρίᾳ τὸ ζῆν προεμένην αὐτὴν	ἀποθανεῖν·	οἱ δ´ ὑπὸ τοῦ γαμβροῦ
[4, 81]	τὴν πάτριον ἐλευθερίαν ἀνακτησόμεθα; ὅταν	ἀποθάνῃ	Ταρκύνιος; νὴ Δία. καὶ τί
[4, 40]	τοῖς πρότερον χρόνοις, ὁπότε βασιλεὺς	ἀποθάνοι,	τὴν μὲν ἐξουσίαν ὁ δῆμος
[4, 30]	καὶ καθ´ ἕτερον, ὅτι φησὶν	ἀποθανόντα	ὑπὸ τῆς μητρὸς Τανακυλλίδος τεθάφθαι,
[4, 47]	τρόπους, οἷς ἔδει τὸ πλῆθος	ἀποθεραπεύειν,	ἀπελογίζοντο. αὐτὸς δ´ ὁ Ταρκύνιος
[4, 56]	τήν τ´ ἀρχὴν ἕτοιμος ἦν	ἀποθέσθαι,	καὶ πρὶν ἢ παθεῖν τι
[4, 8]	ἀναγκάσαι τὸν ἄνδρα τὰς ῥάβδους	ἀποθέσθαι	καὶ τὰ λοιπὰ τῆς ἀρχῆς
[4, 47]	τὴν κατάλυσιν τοῦ δεσπότου καὶ	ἀποθέσθαι	κρύψαντας ἐν τοῖς σκευοφόροις. τῇ
[4, 57]	τοῦ πατρὸς σφραγῖδι λαβόντας ἔνδον	ἀποθέσθαι.	ὡς δ´ οἱ πεμφθέντες ἐπὶ
[4, 75]	παραληψομένους τὰ κοινά, καὶ αὐτὸς	ἀποθήσομαι	τὴν τῶν Κελερίων ἀρχήν. ὁ
[4, 27]	γαμβροῦ καὶ τῆς ἑαυτοῦ θυγατρὸς	ἀποθνήσκει.	διηγήσομαι δὲ καὶ τῆς ἐπιβουλῆς
[4, 1]	πόλις ὑπὸ Ῥωμαίων κατελαμβάνετο, μαχόμενος	ἀποθνήσκει,	τὴν δ´ Ὀκρισίαν ἐγκύμονα οὖσαν
[4, 67]	ἀγκάλαις αὐτοῦ σπαίρουσα καὶ ψυχορραγοῦσα	ἀποθνήσκει.	τοῖς δὲ παροῦσι Ῥωμαίων οὕτω
[4, 40]	τὴν ταφὴν τῇ κατόπιν νυκτὶ	ἀποθνήσκει.	τοῦ θανάτου δ´ ὁ τρόπος,
[4, 37]	καταλιπεῖν γὰρ αὐτῷ τὸν πάππον	ἀποθνήσκοντα	σὺν τοῖς χρήμασι καὶ τὴν
[4, 30]	ταῦτα χρόνου τοῖς αὐτοῖς πάθεσιν	ἀποθνήσκουσιν	ἥ τε πρεσβυτέρα τῶν Τυλλίου
[4, 56]	καὶ τοὺς ὑπερέχοντας τῶν σταχύων	ἀποθραύων	ἐρρίπτει χαμαὶ διδάσκων, ὅτι δεῖ
[4, 68]	ἑνὸς τῶν σὺν Αἰνείᾳ τὴν	ἀποικίαν	στειλάντων ἀπόγονος, ἐν τοῖς ἐπιφανεστάτοις
[4, 24]	εὐπρεπὲς ὄνομα τῷ πράγματι τιθέντες,	ἀποικίαν.	ταῦτα μὲν οὖν τῆς ὑποθέσεως
[4, 63]	Ἡλίου θυγατέρα κατοικῆσαι· καὶ τὰς	ἀποικίας	ἀμφοτέρας δυσὶ τῶν παίδων οἰκισταῖς
[4, 63]	κατὰ πολέμους καὶ δύο πόλεις	ἀποικίσας	τὴν μὲν καλουμένην Σιγνίαν οὐ
[4, 33]	νῦν ἀλλότριον καὶ οὐδὲν προσήκοντα	ἀποκαλεῖς.	τοιούτοις μέντοι πράγμασιν ἐπιστὰς ἐγὼ
[4, 43]	εἰς τὸν ἐξ ἀρχῆς τρόπον	ἀποκατέστησε·	καὶ ὁπότε δεήσειεν αὐτῷ χρημάτων,
[4, 57]	οἰκίαν ἐρευνᾶν· εὑρόντες, ἔνθα ἦν	ἀποκεκρυμμένα	τὰ γράμματα, παρῆσαν εἰς τὴν
[4, 30]	ἐμοῦ ταῦτ´ ἐπ´ ἐμοὶ μηχανᾶται.	ἀπόκριναι	δή, Ταρκύνιε, μηδὲν ἀποκρυψάμενος, τί
[4, 32]	σου κατηγορῶ; σὺ μὲν οὖν	ἀπόκριναί	μοι, Τύλλιε, τίνος αἰτίας χάριν
[4, 56]	ποιήσας ἀπέστειλε τὸν ἄγγελον οὐδὲν	ἀποκρινάμενος	τῷ πολλάκις ἐπερωτῶντι, τὴν Θρασυβούλου
[4, 60]	ἡ κεφαλή. τί οὖν ὑμῖν	ἀποκρίνασθαι	παραινῶ; μὴ συγχωρεῖν ἐν μηδενὶ
[4, 66]	συναντήσεις οὐδένα τῶν ἀσπαζομένων οὔτ´	ἀποκρινομένη	τοῖς μαθεῖν βουλομένοις, ὅ τι
[4, 60]	ἃ δὲ λέγοντες ὑμεῖς καὶ	ἀποκρινόμενοι	πρὸς τὰς ἐρωτήσεις ἀναμάρτητοί τε
[4, 60]	λόφῳ. ταύτας ἐὰν φυλάττητε τὰς	ἀποκρίσεις	καὶ μηδὲν παράγησθε ὑπ´ αὐτοῦ,
[4, 50]	ὧν αἰτούμενοι δίκας αὐθάδεις ἔδωκαν	ἀποκρίσεις.	οἱ δ´ ἦσαν ἕτοιμοι προσδεχόμενοι
[4, 61]	οἱ πρέσβεις τὴν αὐτὴν ἐφύλαττον	ἀπόκρισιν,	ὥσπερ αὐτοῖς ὁ τοῦ μάντεως
[4, 30]	μηχανᾶται. ἀπόκριναι δή, Ταρκύνιε, μηδὲν	ἀποκρυψάμενος,	τί μου κατηγορεῖν ἔχεις, ἐπειδὴ
[4, 60]	τι βούλεται σημαίνειν καὶ οὐκ	ἀποκρύψεται.	~Ταῦτα μαθόντες οἱ πρέσβεις, ἐπειδὴ
[4, 11]	μεμήνυνταί μοι τινὲς ἐξ αὐτῶν	ἀποκτεῖναί	με συνομνύμενοι ἀδίκημα μὲν οὐδὲν
[4, 5]	ἀνοσίων ἐπιβουλευμάτων γεγονέναι οὐ δυνηθεῖσιν	ἀποκτεῖναι	Ταρκύνιον. ἀγαπητῶς δὲ τὸν λόγον
[4, 4]	ὅπλων ἐξουσίαν κάλει τοὺς βουλεύσαντας	ἀποκτεῖναι	Ταρκύνιον ἐπὶ τὸν δῆμον ἀπὸ
[4, 4]	δεῖ μὴ περιορᾶν τοὺς ἐκεῖνον	ἀποκτείναντας	ἄνδρας ἀνοσίους καὶ πᾶσιν ἡμῖν
[4, 11]	βασιλείαν ἀποδιδόναι, οὓς ὑμεῖς Ταρκύνιον	ἀποκτείναντας	τὸν βασιλέα ὑμῶν ἄνδρα χρηστὸν
[4, 33]	πράγμασιν ἐπιστὰς ἐγὼ τούς τ´	ἀποκτείναντας	τὸν πάππον ὑμῶν ἐτιμωρησάμην καὶ
[4, 77]	ἦν. πατέρα γάρ μου Ταρκύνιος	ἀποκτείνας	ἅμα τῷ παραλαβεῖν τὴν ἀρχήν,
[4, 47]	παρεσκεύασταί τε τοὺς ἐπιφανεστάτους ὑμῶν	ἀποκτείνας	ἐπιθέσθαι τῇ Λατίνων ἀρχῇ καὶ
[4, 79]	καὶ διὰ τῶν αὐτῶν φαρμάκων	ἀποκτείνας	οὐδ´ ἀφοσιώσασθαι τῶν φαρμακειῶν ἀμφοτέρων
[4, 68]	καλῶν ἀντιπράττουσαν. ἐπεὶ δὲ Τύλλιον	ἀποκτείνας	Ταρκύνιος σὺν ἄλλοις ἀνδράσι πολλοῖς
[4, 50]	τὰ μεθόρια καὶ πολλοὺς μὲν	ἀποκτείνας,	τοὺς δὲ λοιποὺς τρεψάμενος καὶ
[4, 46]	τε μοναρχίαν καταστησάμενος τοὺς μὲν	ἀποκτείνοι	τῶν πολιτῶν, τοὺς δ´ ἐξελαύνοι
[4, 69]	τὰς κυούσας γυναῖκας αὐτοῖς βρέφεσιν	ἀποκτείνουσα	τὰς μητέρας ἐν ταῖς γοναῖς·
[4, 57]	ὑπὸ τοῦ κακοῦ ῥῆξαι δυνάμενον	ἀποκτείνουσι	βάλλοντες λίθοις· τὴν δὲ κατὰ
[4, 65]	ἐπιχειρήσεις σώζειν βουλομένη τὸ σῶφρον,	ἀποκτενῶ	σε καὶ τῶν θεραπόντων ἐπικατασφάξας
[4, 53]	ἐκ τοῦ Λατίνων γένους Ἀλβανῶν	ἀπόκτισις	ἀπέχουσα τῆς Ῥώμης σταδίους ἑκατὸν
[4, 11]	μὴ πικρὰς ἀμοιβὰς τῆς δικαιοσύνης	ἀπολάβω.	ἐπιβουλεύομαι γὰρ ὑπὸ τῶν πατρικίων,
[4, 25]	ἔργα ὑπολαβών, ἧς πλεῖστοί τ´	ἀπολαύουσι	καὶ ἐπὶ μήκιστον χρόνον καρποῦνται
[4, 9]	κατέλιπεν ἀρχήν. οὐδὲν γὰρ τοσοῦτον	ἀπολαύσειαν	ἂν ἐκ τῆς ἐμῆς ἑνὸς
[4, 7]	τούτων καιρὸς ἐπανάγειν ἐπὶ τὴν	ἀπολειπομένην	διήγησιν. ~Ἐπειδὴ δὲ παραλαβὼν τὴν
[4, 62]	ἀπελθοῦσα πάλιν τὰς ἡμισείας τῶν	ἀπολειπομένων	κατέκαυσε καὶ τὰς λοιπὰς τρεῖς
[4, 7]	ὁ γάμος τοῦ Ταρκυνίου μικρὸν	ἀπολείποντος	ἐτῶν ὀγδοήκοντα, καὶ ἡ τῶν
[4, 36]	ὑμᾶς δοκοῦσι, περὶ ὧν πολλάκις	ἀπολελόγημαι	πρὸς ὑμᾶς. ἀλλ´ οὐδὲν δεῖ
[4, 74]	ταύτην ἕξων διὰ βίου, πάσης	ἀπολελυμένος	πολεμικῆς καὶ πολιτικῆς ἀσχολίας, ἓν
[4, 9]	ὁ πάππος αὐτῶν ἀπάτορα καὶ	ἄπολιν	ὄντα με παραλαβὼν ἐξέθρεψεν οὐδὲν
[4, 68]	παθεῖν πολλῶν καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν	ἀπολλυμένων.	~Καταφρονήσας γὰρ ὁ Ταρκύνιος τῆς
[4, 69]	ὅτι βακτηρίαν ξυλίνην ἀνέθηκε τῷ	Ἀπόλλωνι·	ὁ δὲ διατρήσας αὐτὴν ὅλην
[4, 25]	δ´ ἐπὶ Τριοπίῳ τὸ τοῦ	Ἀπόλλωνος·	ἔνθα συνιόντες γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ
[4, 47]	κατηγορηθέντων βραχεῖαν ἔλεγεν εἶναι τὴν	ἀπολογίαν	καὶ δικαστὴν ἁπάντων ἐποιεῖτο τῶν
[4, 47]	ἐπὶ τοῖς λόγοις αἰτησάμενος εἰς	ἀπολογίαν	ὁ Ταρκύνιος τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν
[4, 78]	τῶν ἔργων αὐτοῦ καὶ οὐδ´	ἀπολογίας	οὐδεμιᾶς δυνάμενα τυχεῖν, ταῦθ´ ὑμᾶς
[4, 47]	ἦν αὐτῷ λεκτέον ἐπὶ τῆς	ἀπολογίας,	ὑπετίθεντο καὶ τοὺς τρόπους, οἷς
[4, 57]	πολλὰς τετελεκὼς ἐπιφανέστατος ἁπάντων ἐγεγόνει·	ἀπολογουμένου	δὲ τοῦ ἀνδρὸς καὶ διὰ
[4, 45]	κεκληκότα τῶν ἄλλων ἁπάντων παρόντων.	ἀπολογουμένου	δὲ τοῦ Μαμιλίου καὶ εἰς
[4, 55]	τὰ χωρία ἀφύλακτα, καὶ τοὺς	ἀπολουμένους	ὑπ´ αὐτοῦ συνεχῶς ἔπεμπεν, ἐπιλεγόμενος
[4, 4]	πόλεως ἔσται πράγματα, τὸν οἴκτιστον	ἀπολοῦνται	τρόπον ὑπ´ αὐτῶν· ἔσται γ´
[4, 19]	μηδὲν κακοπαθεῖν, τῶν μὲν εἰσφορῶν	ἀπολυομένους	διὰ τὴν ἀπορίαν, τῶν δὲ
[4, 84]	πατρίους νόμους Σπόριον Λουκρήτιον· κἀκεῖνος	ἀπολύσας	τὴν ἐκκλησίαν ἐκέλευσεν ἅπαντας ἥκειν
[4, 82]	τῆς εὐγενοῦς προαιρέσεως, οἴχῃ καὶ	ἀπόλωλας	οὐχ ὑπομείνασα τυραννικὴν ὕβριν, ἁπάσας
[4, 81]	ἡμῶν ποτε ἦν, οἱ μὲν	ἀπολώλασιν,	οἱ δὲ φεύγουσι τὴν πατρίδα.
[4, 31]	καταδίκας ἢ χρέα τὴν ἐπιτιμίαν	ἀπολωλεκὸς	φῦλον, ᾧ τῶν κοινῶν οὐδενὸς
[4, 51]	αἰχμαλώτοις ἔτι ἀκέραια ὄντα τοῖς	ἀπολωλεκόσιν	ἀνεσώθη. ~Ὡς δ´ ἡ πρώτη
[4, 36]	πατρίδος στερομένους ἢ τὰς οὐσίας	ἀπολωλεκότας	ἢ ἄλλῃ τινὶ συμφορᾷ κεχρημένους
[4, 78]	ἀλλὰ πολλάκις ἅπασιν εἴη δίκαιος	ἀπολωλέναι·	ἐπειδὴ δ´ ὅ τε καιρός,
[4, 36]	ἐπὶ τῆς ἐμῆς ἀρχῆς ἀκρίτους	ἀπολωλότας	ἢ τῆς πατρίδος στερομένους ἢ
[4, 64]	πόλεων. γενναίως δὲ τῶν Ἀρδεατῶν	ἀπομαχομένων	καὶ πολυχρονίου τῆς πολιορκίας γινομένης
[4, 28]	δ´ ἡ κακὴ τὴν φύσιν	ἀπονοηθεῖσα	καὶ νομίσασα τοῖς ἑαυτῆς τρόποις
[4, 23]	ἐλευθερουμένων ἐπιτραφήσεσθαι νεότητα καὶ οὐδέποτε	ἀπορήσειν	τὴν πόλιν οἰκείων ὅπλων, ἀλλ´
[4, 81]	εἰς πενίαν δὲ καὶ δεινὴν	ἀπορίαν	ἥκομεν ἐκ πολλῶν καὶ μακαρίων
[4, 19]	μὲν εἰσφορῶν ἀπολυομένους διὰ τὴν	ἀπορίαν,	τῶν δὲ στρατειῶν διὰ τὴν
[4, 24]	παρὰ τῶν ἡγουμένων γίγνοιτο τοῖς	ἀπόροις	τῶν πολιτῶν φιλανθρωπία φέρωσι τοῖς
[4, 31]	βασιλεῖς· ἀλλὰ τὸ ἀνέστιον καὶ	ἄπορον	καὶ πρὸς καταδίκας ἢ χρέα
[4, 51]	ἐπειρῶντο σώζειν ἑαυτούς. ἦν δ´	ἄπορος	ἡ σωτηρία τοῖς πολλοῖς περιεχομένοις
[4, 9]	γένοιτο φρόνημα εὐγενὲς ἐν ἀνδράσιν	ἀπορουμένοις	τῶν καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων. ὑπὲρ
[4, 19]	ἀλλὰ τῶν καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων	ἀπορουμένους	ᾤετο δεῖν, οὔτε μηδὲν συμβαλλομένους
[4, 40]	ἄλλαις πολλαῖς κολακείαις ἐκθεραπεύσαντα τοὺς	ἀπόρους·	καὶ ἔχει τἀληθὲς οὕτως. ἐν
[4, 21]	ἔχοντας· μάλιστα δὲ τῷ τοὺς	ἀπόρους	μίαν ψῆφον ἔχειν πολλοὺς ὄντας
[4, 10]	φιλάνθρωπος καὶ μεγαλόψυχος εἰς τοὺς	ἀπόρους,	τῶν δ´, ὡς μέτριος καὶ
[4, 8]	τὸ δημαγωγεῖν καὶ θεραπεύειν τοὺς	ἀπόρους	τῶν πολιτῶν ἐτρέπετο, δι´ ἐκείνων
[4, 4]	πολλὴν ἔχων φροντίδα καὶ τοὺς	ἀπόρους	τῶν πολιτῶν εὐεργεσίαις τισὶ καὶ
[4, 79]	τῆς ἀδελφῆς θάλαμον ἤγετο τὰς	ἀπορρήτους	ἐμπεδῶν πρὸς αὐτὴν ὁμολογίας· ἀνόσια
[4, 29]	μὴ φέρειν εἰς μέσον βουλὰς	ἀπορρήτους;	κελεύσαντος δὲ τοῦ Ταρκυνίου λέγειν,
[4, 43]	συνιόντες εἰς ταὐτὸ πολλοὶ βουλὰς	ἀπορρήτους	μετ´ ἀλλήλων ποιῶνται περὶ καταλύσεως
[4, 55]	αὐτομόλους φράσοντας τοῖς Γαβίοις δι´	ἀπορρήτων,	ὅτι πολεμεῖν τῷ πατρὶ διέγνωκεν
[4, 20]	λόχον, ἐν ᾧ τὸ τῶν	ἀπόρων	καὶ διὰ τοῦτ´ ἀφειμένων ἁπάσης
[4, 18]	τεταγμένην εἷς λόχος ὁ τῶν	ἀπόρων.	~Ταύτῃ τῇ διακοσμήσει χρησάμενος τὰς
[4, 44]	οἱ πονηρότατοι τῶν πολιτῶν καὶ	ἀπορώτατοι	σχολὴν ἄγωσι, καὶ ἅμα προθυμίαν
[4, 30]	τε τοῦ δημοτικοῦ πλήθους τοὺς	ἀπορωτάτους,	οἷς οὐδενὸς τῶν δικαίων φροντὶς
[4, 52]	τὰ λάφυρα καὶ τὴν ἄλλην	ἀποσκευὴν	ἀναλαβὼν εἰς Ῥώμην ἀπῄει πλουτοῦσαν
[4, 47]	τά θ´ ὑποζύγια καὶ τὴν	ἀποσκευὴν	τοῦ Τύρνου θεραπόντων τοὺς πονηροτάτους
[4, 51]	τά τε λάφυρα καὶ τὴν	ἀποσκευὴν	φυλάττειν παρακελευσάμενος, τὴν δ´ ἄλλην
[4, 54]	τε λῃστήρια, καὶ εἴ τι	ἀποσπασθὲν	ἴδοιεν μέρος ὀλίγον ἀπὸ πολλοῦ
[4, 64]	ὁ πρεσβύτατος τῶν Ταρκυνίου παίδων	ἀποσταλεὶς	ὑπὸ τοῦ πατρὸς εἰς πόλιν,
[4, 5]	φόνον, καὶ τοὺς ἐπὶ τοὖργον	ἀποσταλέντας	ὑπ´ αὐτῶν δεδεμένους παρήγαγεν· ἔπειθ´
[4, 62]	Ἀσίᾳ, κατὰ δόγμα βουλῆς τριῶν	ἀποσταλέντων	πρεσβευτῶν ἐπὶ τὴν ἀντιγραφήν· οἱ
[4, 27]	παρέξειν νομίζουσαι. ἤρξαντο δὲ τῆς	ἀποστάσεως	οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ καὶ τοῖς
[4, 55]	ἀληθεύειν τὴν ἀπὸ τοῦ πατρὸς	ἀπόστασιν,	ἀργύριόν τε καὶ χρυσίον πολὺ
[4, 85]	ἀπὸ ῥυτῆρος, ὡς φθάσων τὴν	ἀπόστασιν.	εὑρὼν δὲ κεκλεισμένας τὰς πύλας
[4, 64]	ἀπειρηκότες ταῖς εἰσφοραῖς ἕτοιμοι πρὸς	ἀπόστασιν	ἦσαν, εἴ τις ἀρχὴ γένοιτο.
[4, 67]	φράσων καὶ σὺν ἐκείνῳ πράξων	ἀπόστασιν	τοῦ στρατιωτικοῦ πλήθους ἀπὸ τῶν
[4, 55]	ὧν ἔπραττεν ὁ τοῦ πατρὸς	ἀποστάτης	συνεχῶς ἐπὶ τὴν χώραν ἐξιὼν
[4, 39]	εἰς τὴν οἰκίαν αὐτὸν εἰσελθεῖν,	ἀποστείλας	τοὺς διαχρησομένους ἐκποδῶν ποίησον. Ταῦτ´
[4, 32]	ἤδη τοῦτο καὶ τετταρακοστὸν ἔτος	ἀποστερεῖν	με τῶν ἐμῶν, οὔτε σώματος
[4, 31]	παραδέδωκάς μοι, τὴν δὲ βασιλείαν	ἀποστερεῖς	με καὶ τοσοῦτον ἤδη κατέχεις
[4, 36]	θ´ ἅμα καὶ τῆς ψυχῆς	ἀποστερηθείην.	φέρε ἀλλ´ ὑπερήφανός εἰμι καὶ
[4, 32]	καὶ τίνα πρόφασιν εὐπρεπῆ τῆς	ἀποστερήσεως	σκηπτόμενος; πότερον οὐχ ἡγούμενος ἐξ
[4, 11]	ἐκλιπεῖν ἀναγκαζόμενοι, ὥσπερ τὰ πατρῷα	ἀποστερούμενοι	καὶ οὐ τἀλλότρια ἀποδιδόντες· οἱ
[4, 6]	ἂν αὐτοὶ τῆς πατρῴας ἀρχῆς	ἀποστερούμενοι	φαύλως καὶ ῥᾳθύμως τὸ ἀδίκημα
[4, 29]	τίνος, ὦ Ταρκύνιε, τῆς βασιλείας	ἀποστερούμενος	ἀνέχεσθαι διανοῇ; πότερον ἐκ ταπεινῶν
[4, 85]	ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου παρακαλοῦντες αὐτοὺς	ἀποστῆναι	τοῦ τυράννου καὶ τὰ δόξαντα
[4, 83]	τ´ οὖν αὐτοῖς ἀποδώσειν, ἐὰν	ἀποστῶσι	τῶν τυράννων, ὑπισχνούμενοι καὶ ἄδειαν
[4, 79]	πλεῖστα ὑμᾶς εὖ ποιήσαντα φανερῶς	ἀποσφάξας	καὶ οὔτ´ ἐκκομιδῆς οὔτε ταφῆς
[4, 54]	διὰ κλιμάκων ἐξοικοδομεῖν τε καὶ	ἀποταφρεύειν	δεδοικότες τὰς αἰφνιδίους ἀλλήλων ἐφόδους.
[4, 4]	καιρὸς εἶναι δοκῇ, τότε λέγωμεν	ἀποτεθνηκέναι	Ταρκύνιον καὶ ταφὰς αὐτοῦ ποιῶμεν
[4, 57]	ἀδύνατος ᾖ τοῦτο τὴν κεφαλὴν	ἀποτεμόντα	πέμψαι. ταῦτα δὲ ποιήσαντι αὐτῷ
[4, 77]	τοῦτο καὶ εἰκοστὸν ἔτος φυλάξας	ἀποτίθεμαι.	καὶ τὰ μὲν περὶ ἐμοῦ
[4, 9]	τοῖς ἐγγόνοις αὐτοῦ τὰς ἀμοιβὰς	ἀποτίνειν,	καὶ μὴ συγκατορύττειν ἅμα τοῖς
[4, 59]	καὶ τὸ καταφερόμενον ἐκ τῆς	ἀποτομῆς	αἷμα θερμὸν ἔτι καὶ νεαρόν.
[4, 72]	μηδὲν ἀνεξέταστον ἀφεῖσθαι μηδὲ ἀπροβούλευτον.	ἀποφαινέσθω	δὴ περὶ τούτων ἕκαστος ὑμῶν
[4, 59]	τὸ τέρας. οὐδὲν δ´ αὐτῶν	ἀποφαινομένων,	ἀλλὰ Τυρρηνοῖς ἀποδιδόντων τὴν περὶ
[4, 72]	ἐλευθέρᾳ τε πόλει τὴν ἰσονομίαν	ἀποφαίνοντες	ἀσφαλεστάτην οὖσαν καὶ πρεπωδεστάτην τῶν
[4, 53]	τε κατάλυσιν τοῦ τυράννου δυνατὴν	ἀποφαίνοντες	καὶ ῥᾳδίαν, ὡς καὶ τῶν
[4, 62]	ἀγαθὸν ἀπεστράφη, καὶ μεγάλην συμφορὰν	ἀποφαίνοντες	τὸ μὴ πάσας αὐτὸν τὰς
[4, 67]	μικρὰ προειπεῖν ἀναγκαῖον, ἐπειδὴ τοῦτον	ἀποφαίνουσι	Ῥωμαῖοι τῆς καταλύσεως τῶν τυράννων
[4, 46]	δωρεῶν κληρονομεῖν ἁπάντων ἀνθρώπων παρανομώτατον	ἀποφαίνων	καὶ πονηρότατον καὶ τὰς πράξεις
[4, 26]	τ´ ἰσχύος μὲν ταῖς ἀσθενέσιν	ἀποφαίνων	ὁμοφροσύνην, ταπεινότητος δὲ καὶ ἀσθενείας
[4, 20]	συνῆγεν ἐκκλησίαν. ἐκάλει δ´ εἰς	ἀπόφασιν	γνώμης πρώτους μὲν λόχους τοὺς
[4, 2]	αὐτὰ καὶ τῶν ἄλλων τερατοσκόπων	ἀποφηναμένων	δόξαι τῷ βασιλεῖ τὴν Ὀκρισίαν,
[4, 11]	πρὸς ἀρετὴν καὶ πρὸς εὐδοξίαν	ἀποχρώντως	καὶ οὐκ ἂν ἀξιώσαιμι τῆς
[4, 4]	εὐεργεσίαις. ~Φύσεώς τε δὴ μετειληφὼς	ἀποχρώντως	κατεσκευασμένης πρὸς ἡγεμονίαν οὗτος ὁ
[4, 72]	καὶ μηδὲν ἀνεξέταστον ἀφεῖσθαι μηδὲ	ἀπροβούλευτον.	ἀποφαινέσθω δὴ περὶ τούτων ἕκαστος
[4, 52]	ἐπολεμήθη· καὶ παθήμασι χαλεποῖς καὶ	ἀπροσδοκήτοις	μέγας. ἀφ´ ὧν δ´ αἰτιῶν
[4, 41]	οὔτε τεταγμένας, ἀλλὰ σπανίους καὶ	ἀπροσδοκήτους	ἐποιεῖτο ἐχρηματίζετό τε περὶ τῶν
[4, 84]	ὑφ´ ἡδονῆς ἔρρει θαυμαστῶν καὶ	ἀπροσδοκήτων	ἀκούουσι λόγων· πάθη τε ποικίλα
[4, 63]	ὑψηλοῦ. τούτων δὲ τῶν αἰετῶν	ἀπτῆνας	ἔτι τοὺς νεοττοὺς ἐχόντων γῦπες
[4, 85]	οὐκέτι προσδέχονται παραγενηθέντα τὸν Ταρκύνιον.	ἀπωσθεὶς	δὴ καὶ ταύτης ὁ βασιλεὺς
[4, 29]	ἵνα μόνη διαλεχθείη πρὸς μόνον,	Ἆρ´,	ἔφησεν, ὦ Ταρκύνιε, μετὰ παρρησίας
[4, 82]	εἶναι τοῦ βίου, ἡμῖν δ´	ἆρ´	οὐ παραστήσεται τὸ αὐτὸ τοῦτο
[4, 7]	ἱστόρηκε μόνος· εἰ μή γ´	ἄρα	γόνῳ μὲν ἦσαν υἱωνοὶ τοῦ
[4, 83]	πράττειν. εἰ δέ τισιν αὐτῶν	ἄρα	διὰ κακὴν φύσιν ἢ πονηρὰς
[4, 73]	χείρονος ἑλέσθαι, εἰ δή τις	ἄρα	ἔστι κρείττων, ἧς Ῥωμύλος τε
[4, 4]	ὅπλων αὐτοῖς ὁμόσε χωροῦντας, ἐὰν	ἄρα	καὶ τούτων δέῃ. ἀλλ´ οὐ
[4, 6]	πρεσβύτερος οὐ μείων ἑπτακαιεικοσαέτους· οὐκ	ἄρα	νηπίους κατέλιπεν υἱοὺς ὁ Ταρκύνιος
[4, 42]	τὰ πλείω κατεῖχεν. ἔμελλον δ´	ἄρα	πολλοὶ τῶν δυνατῶν, πρὶν ἁλῶναι
[4, 50]	τοῖς στρατιώταις διεῖλεν. οὕτω δ´	ἄρα	πολὺς ὁ καταληφθεὶς ἄργυρός τε
[4, 80]	κατέσχε τὴν δυναστείαν ὁπωσδήποτε λαβών,	ἆρα	βασιλικῶς αὐτῇ κέχρηται ζηλῶν τοὺς
[4, 70]	ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον ἐπισκοπεῖτε βίον,	ἆρά	γ´ ὁ καιρὸς ἐκεῖνος ἥκει
[4, 80]	ἀπὸ ταύτης ἄρξωμαι, πῶς παρέλαβεν;	ἆρά	γ´ ὡς οἱ πρὸ αὐτοῦ
[4, 70]	τοῦ βίου τὴν προσποίησιν ἐφύλαττον;	ἆρα	πέπρωται Ῥωμαίοις ὑπ´ ἐμοῦ καὶ
[4, 7]	καί φασιν, ὅτι Τύλλιον αὐτὸς	ἀράμενος	ἐκ τοῦ βουλευτηρίου καὶ φέρων
[4, 31]	καὶ μεγάλους ἀγῶνας ὑπὲρ αὐτῆς	ἀράμενος·	ἐκείνου τελευτήσαντος ἐγὼ διάδοχός εἰμι
[4, 82]	διεξῆλθε πολλὰς ποιησαμένη δεήσεις καὶ	ἀράς,	ἵνα τιμωροὶ τοῖς κακοῖς αὐτῆς
[4, 16]	λόχους ὅπλα φέρειν ἐπέταξεν ἀσπίδας	Ἀργολικὰς	καὶ δόρατα καὶ κράνη χάλκεα
[4, 15]	καὶ τιμᾶσθαι τὰς οὐσίας πρὸς	ἀργύριον	ὀμόσαντας τὸν νόμιμον ὅρκον, ἦ
[4, 55]	τὴν ἀπὸ τοῦ πατρὸς ἀπόστασιν,	ἀργύριόν	τε καὶ χρυσίον πολὺ κομίζων·
[4, 50]	τὸ δὲ τοῖς θεοῖς δεκατευθὲν	ἀργύριον	τετρακοσίων οὐ μεῖον γενέσθαι ταλάντων.
[4, 50]	μὲν στρατιωτῶν ἕκαστον πέντε μνᾶς	ἀργυρίου	λαβεῖν, τὸ δὲ τοῖς θεοῖς
[4, 57]	διεφθαρκὼς αὐτοῦ τῶν θεραπόντων τινὰς	ἀργυρίῳ	τὰς ἐπὶ τὸν ὄλεθρον τοῦ
[4, 50]	τὴν ἐπὶ τῶν ἀγρῶν ἐφῆκεν·	ἄργυρον	δὲ καὶ χρυσόν, ὅσος εὑρέθη,
[4, 50]	δ´ ἄρα πολὺς ὁ καταληφθεὶς	ἄργυρός	τε καὶ χρυσὸς ἦν, ὥστε
[4, 11]	καὶ λαμβάνοντες, ἀλλ´ οὐχ ὥσπερ	ἀργυρωνήτοις	παραχρήσονται τοῖς πένησιν, ὃ ποιοῦσι
[4, 81]	ἐκκλησιάζοντας, ἀναγκάζει δ´ ὅσα δούλους	ἀργυρωνήτους	{αἰσχύνης ἄξια} ταλαιπωρεῖν λατομοῦντας ὑλοτομοῦντας
[4, 7]	ἔτει στρατευόμενος ἐν τῷ πρὸς	Ἀρδεάτας	εἰσάγεται πολέμῳ καὶ πάντα τὰ
[4, 85]	τοῦ πολέμου καταστησάμενοι πρὸς τοὺς	Ἀρδεάτας	πεντεκαιδεκαετεῖς ἀπήγαγον ἐπ´ οἴκου τὰς
[4, 64]	Ἰταλίᾳ πόλεων. γενναίως δὲ τῶν	Ἀρδεατῶν	ἀπομαχομένων καὶ πολυχρονίου τῆς πολιορκίας
[4, 64]	δι´ ὀλίγων πειράσομαι διελθεῖν. ~Τὴν	Ἀρδεατῶν	πόλιν ὁ Ταρκύνιος ἐπολιόρκει πρόφασιν
[4, 22]	ἔθυσε τῷ κατέχοντι τὸ πεδίον	Ἄρει.	τοῦτον τὸν καθαρμὸν ἕως τῶν
[4, 11]	τε καὶ φίλους Ταρκυνίου πάντας	ἀρεῖσθαι·	γυναῖκας δ´ ἡμῶν καὶ μητέρας
[4, 82]	δ´ ἄνδρες γενόμενοι γυναικῶν χείρους	ἀρετῇ	γενησόμεθα; καὶ σοὶ μέν, ὅτι
[4, 11]	γὰρ ἤδη μοι καὶ πρὸς	ἀρετὴν	καὶ πρὸς εὐδοξίαν ἀποχρώντως καὶ
[4, 68]	τοῖς ἐπιφανεστάτοις Ῥωμαίων ἀριθμούμενος δι´	ἀρετήν,	μήτηρ δὲ Ταρκυνία τοῦ προτέρου
[4, 29]	βασιλεῦσαι τῆς πόλεως ἐξεγένετο δι´	ἀρετήν·	οὗ σὺ κληρονομεῖν οὐ μόνον
[4, 73]	ἡδονὴν ζῆν φιλοτιμία τε πρὸς	ἀρετῆς	δόκησιν ἐκ ταύτης γένοιτ´ ἂν
[4, 83]	οὐδὲν ἀξιώσουσι πολυπραγμονεῖν, ἐὰν δ´	ἀρετῆς	ὁρῶσι μεταποιουμένους ἄσμενοι συναροῦνται τοῦ
[4, 70]	θέαμα οἴκτιστον· ὤμοσε τόν τ´	Ἄρη	καὶ τοὺς ἄλλους θεοὺς πᾶν
[4, 50]	τὸ τῶν θεραπόντων πλῆθος οὐδ´	ἀριθμηθῆναι	ῥᾴδιον τοῖς στρατιώταις ἐπέτρεψεν ἀπάγεσθαι
[4, 21]	ὄντας τῶν ὑπολειπομένων, ἐλάττονα δ´	ἀριθμὸν	ἀνθρώπων ἔχοντας· μάλιστα δὲ τῷ
[4, 57]	καὶ εἰς τὸν τῶν πατρικίων	ἀριθμὸν	ἅπαντας ἐγγράψειν οἰκίας τε καὶ
[4, 15]	οὐ χωρίζει τῶν μοιρῶν τὸν	ἀριθμόν.	διελὼν δ´ οὖν ὁ Τύλλιος
[4, 85]	τεττάρων καὶ τετταράκοντα καὶ διακοσίων	ἀριθμόν,	ἐπὶ δὲ τοῦ τελευταίου βασιλέως
[4, 18]	καὶ ἡμίσους μνῶν, πλείους τὸν	ἀριθμὸν	ὄντας τῶν προτέρων, ἅπαντας εἰς
[4, 13]	δὲ πεντήκοντά που μάλιστα τὸν	ἀριθμόν,	ὧν οὐδὲν δέομαι μεμνῆσθαι κατὰ
[4, 15]	ἱεροῖς φανερὸς ὁ τῶν ἀνθρώπων	ἀριθμὸς	ἐγίνετο κατὰ γένη τε καὶ
[4, 22]	τῶν τιμησαμένων τοὺς βίους Ῥωμαίων	ἀριθμός,	ὡς ἐν τοῖς τιμητικοῖς φέρεται
[4, 68]	ἀπόγονος, ἐν τοῖς ἐπιφανεστάτοις Ῥωμαίων	ἀριθμούμενος	δι´ ἀρετήν, μήτηρ δὲ Ταρκυνία
[4, 3]	ἀνδρειότατος ἁπάντων φανεὶς στεφάνοις αὖθις	ἀριστείοις	ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐκοσμεῖτο. ἔτη
[4, 40]	μεσοβασιλεῖς ἀπεδείκνυεν· ἐκεῖνοι δὲ τὸν	ἄριστον	ἄνδρα, εἴτ´ ἐκ τῶν ἐπιχωρίων,
[4, 3]	πεζῶν ἐν ἁπάσαις ἐφάνη ψυχὴν	ἄριστος	καὶ πρῶτος ἐστεφανοῦτο τῶν ἄλλων.
[4, 48]	πόλεων ἐπὶ τῷ σεσωκέναι τοὺς	ἀρίστους	ἄνδρας, ἡγεμόνα ποιοῦνται τοῦ ἔθνους
[4, 45]	ἔχων καὶ δι´ αὐτοῦ τοὺς	ἀρίστους	ἐν ἑκάστῃ πόλει τῶν τὰ
[4, 19]	πολεμικὰς ἐπιτελεσθησομένην συμμετρησάμενος, ὁπόση τις	ἀρκοῦσα	ἔσται, διαιρῶν τὸν αὐτὸν τρόπον
[4, 3]	ἐξενεγκεῖν οὐδενὸς χείρων ἁπάσαις θ´	ἁρμόσαι	ταῖς τύχαις καὶ παντὶ συνεξομοιωθῆναι
[4, 28]	τῷ τε πρεσβυτέρῳ τὴν πρεσβυτέραν	ἁρμόσας	καὶ τῷ νεωτέρῳ τὴν νεωτέραν·
[4, 28]	καὶ νομίσασα τοῖς ἑαυτῆς τρόποις	ἁρμόττειν	μάλιστα τὸν τῆς ἀδελφῆς ἄνδρα
[4, 64]	τῷ συγγενεῖ, τότε δὲ καιρὸν	ἁρμόττοντα	οἰόμενος ἔχειν. ὡς δὲ μετὰ
[4, 21]	τούτων οὐχ ὁ παρὼν καιρὸς	ἁρμόττων	τοῖς λόγοις. ~Τότε δ´ οὖν
[4, 49]	τῶν ἱερῶν πόλεις αἱ μὲν	ἄρνας,	αἱ δὲ τυρούς, αἱ δὲ
[4, 29]	ἀφ´ Ἡρακλέους γεγονόσι τῆς εὐδαίμονος	ἄρξαι	Κορίνθου τὴν αὐτοκράτορα ὑπῆρξεν ἀρχὴν
[4, 72]	καὶ ὡς ἀπὸ καλῆς ὑποθέσεως	ἀρξάμενον	καὶ νομίμου τὰ λοιπὰ λέγειν
[4, 4]	δῆμον ἀπὸ τῶν Μαρκίου παίδων	ἀρξάμενος	καὶ πρόθες αὐτοῖς δίκας· τιμωρησάμενος
[4, 81]	ἐξ ἰδιώτου τύραννος καὶ ὀψὲ	ἀρξάμενος	πονηρὸς εἶναι, πᾶσαν ἀκριβοῖ τὴν
[4, 70]	πράττειν. πρῶτος δ´ ὁ Βροῦτος	ἀρξάμενος	ὑπὲρ ἑαυτοῦ λέγειν, ὅτι τὴν
[4, 12]	φράτρας ἠξίουν καὶ ψῆφον ᾔτουν.	ἀρξαμένων	δὲ τούτων εὐθὺς ὁ δῆμος
[4, 63]	δ´ ἦσαν οἱ τῆς ἐπαναστάσεως	ἄρξαντες	καὶ δι´ οἵων τρόπων ἦλθον
[4, 27]	περὶ φιλίας καὶ συμμαχίας συνθήκην.	ἀρξάντων	δὲ τούτων Καιρητανοί τ´ ἠκολούθησαν
[4, 84]	ἐπενέγκατε, καὶ τοῦθ´ ὑμῖν πρῶτον	ἀρξάτω	τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας. Ἐγίνετο
[4, 70]	τι τῶν δεόντων μέλλει γενήσεσθαι·	ἄρξειν	δὲ τούτων αὐτὸς ἔφη. Ταῦτ´
[4, 71]	ὑπὲρ τοῦ μηκέτι Ῥωμαίων Ταρκύνιον	ἄρξειν	καὶ τὸ περὶ τούτων δόγμα
[4, 8]	καὶ δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν	ἄρξοντα	τῆς πόλεως κατὰ νόμους. ταῦτα
[4, 80]	τὴν ἡγεμονίαν, ἵν´ ἀπὸ ταύτης	ἄρξωμαι,	πῶς παρέλαβεν; ἆρά γ´ ὡς
[4, 56]	παρ´ αὐτοῦ κελεύσας, ἦγε δι´	ἀρούρας	σιτοσπόρου καὶ τοὺς ὑπερέχοντας τῶν
[4, 50]	λυπηροὶ καὶ βαρεῖς, ἐγκαλῶν αὐτοῖς	ἁρπαγάς	τινας καὶ λῃστείας, ὑπὲρ ὧν
[4, 39]	ἀπὸ τῶν ποδῶν τὸ βάθρον	ἁρπάσασα	βάλλει τὸν ὀρεοκόμον καί φησιν·
[4, 33]	εἰς ἄνδρας ἤγαγον καὶ γενεᾶς	ἄρρενος	οὐχ ὑπαρχούσης τῶν ἐμαυτοῦ κυρίους
[4, 69]	ἀπέστελλε τοὺς δύο τῶν παίδων	Ἄρροντα	καὶ Τῖτον ὑπὲρ τοῦ λοιμοῦ·
[4, 79]	πρὸ τοῦ παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν	Ἄρροντα	τὸν γνήσιον ἀδελφόν, ὅτι πονηρὸς
[4, 63]	παίδων οἰκισταῖς ἀναθείς, Κιρκαίαν μὲν	Ἄρροντι,	Σιγνίαν δὲ Τίτῳ, δέος ἅτε
[4, 30]	γέγραφεν υἱὸν εἶναι Ταρκυνίου τὸν	Ἀρροῦντα·	ἀλλὰ καὶ καθ´ ἕτερον, ὅτι
[4, 30]	ἐνιαυτὸν τῆς Τυλλίου ἀρχῆς τὸν	Ἀρροῦντα	τετελευτηκότα παρειλήφαμεν· ἐτῶν ἡ Τανακυλλὶς
[4, 28]	σώφρων καὶ φιλοπάτωρ συνῆλθε γυνή,	Ἀρροῦντι	δὲ τῷ νεωτέρῳ πολὺ τὸ
[4, 30]	χρόνων ἐλέγχειν. ἐπὶ γὰρ τῆς	Ἀρροῦντος	τελευτῆς γενόμενος οὐ καθ´ ἓν
[4, 25]	μὲν ἐν Ἐφέσῳ τὸ τῆς	Ἀρτέμιδος,	Δωριεῖς δ´ ἐπὶ Τριοπίῳ τὸ
[4, 26]	ἐμῆς ἡλικίας ἐν τῷ τῆς	Ἀρτέμιδος	ἱερῷ κειμένη γραμμάτων ἔχουσα χαρακτῆρας
[4, 26]	αἱ πόλεις χρημάτων τὸν τῆς	Ἀρτέμιδος	νεών, τὸν ἐπὶ τοῦ μεγίστου
[4, 67]	στρατιωτικοῦ πλήθους ἀπὸ τῶν τυράννων.	ἄρτι	δ´ αὐτῷ τὰς πύλας ἐξεληλυθότι
[4, 24]	ἀκούειν, ἐκ τῶν δεσμωτηρίων ἐξεληλυθότες	ἀρτίως	κακοῦργοι μυρίων ἄξια διαπεπραγμένοι θανάτων.
[4, 21]	τῆς κλήσεως αὐτῶν οὐκέτι τὴν	ἀρχαίαν	ἀκρίβειαν φυλαττούσης, ὡς ἔγνων ταῖς
[4, 13]	φυλάττοντι κατὰ πολλοὺς τόπους τῆς	ἀρχαίας	κατασκευῆς, βουληθείη μετρεῖν αὐτὴν κατὰ
[4, 40]	δ´ εἰκών, οἵα πρότερον ἦν,	ἀρχαικὴ	τὴν κατασκευήν· διαμένει γὰρ ἔτι
[4, 58]	τῶν ὁρκίων τότε βοός, γράμμασιν	ἀρχαϊκοῖς	ἐπιγεγραμμένη τὰς γενομένας αὐτοῖς ὁμολογίας.
[4, 29]	πάντες ἴσασιν, ὅτι τοῖς μὲν	ἀρχαίοις	ὑμῶν προγόνοις Ἕλλησιν οὖσι καὶ
[4, 0]	~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ	ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ	ΛΟΓΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ. ~Βασιλεὺς μὲν δὴ
[4, 14]	στενωποὺς καλοῦσι· καὶ φυλάττουσι τὸν	ἀρχαῖον	ἐθισμὸν ἐπὶ τῶν ἱερῶν, διὰ
[4, 18]	κάλα καὶ τὰς κλάσσεις τὸ	ἀρχαῖον	ἐκάλουν καλέσεις· λόχοι δ´, οὓς
[4, 40]	μετὰ τὴν ἔμπρησιν εἰς τὸν	ἀρχαῖον	κόσμον ἐπετελέσθη φανερά, ὅτι τῆς
[4, 61]	τῆς ὕλης μόνον διαλλάττων τοῦ	ἀρχαίου,	ἐκ μὲν τοῦ κατὰ πρόσωπον
[4, 84]	πεδίον, ἔνθα σύνηθες αὐτοῖς ἦν	ἀρχαιρεσιάζειν,	ἔχοντας τὰ ὅπλα ἐν τάχει.
[4, 81]	θυσίας συνόδους, πέπαυκε δὲ τοὺς	ἀρχαιρεσιάζοντας	καὶ ψηφοφοροῦντας καὶ περὶ τῶν
[4, 84]	ἐξουσίαν, οὓς ἂν ὑμεῖς ἐν	ἀρχαιρεσίαις	ἀποδείξητε ψῆφον ἐπιφέροντες κατὰ λόχους.
[4, 21]	ἀκρίβειαν φυλαττούσης, ὡς ἔγνων ταῖς	ἀρχαιρεσίαις	αὐτῶν πολλάκις παρών. ἀλλ´ ὑπὲρ
[4, 31]	ψῆφον ὑπὲρ σοῦ διήνεγκεν, οὔτε	ἀρχαιρεσίαις	νομίμοις τῆς ἐξουσίας ταύτης ἔτυχες,
[4, 80]	μετὰ ταῦτα ψῆφον ἐπενέγκαντος ἐν	ἀρχαιρεσίαις	τοῦ δήμου, μέθ´ ἧς ἅπαντα
[4, 12]	αὐτὸν ἀποδείξωσι βασιλέα, προεῖπεν ἡμέραν	ἀρχαιρεσιῶν,	εἰς ἣν ἐκέλευσε καὶ τοὺς
[4, 84]	ἀποδείκνυσι μεσοβασιλέα τὸν ἐπιμελησόμενον τῶν	ἀρχαιρεσιῶν	κατὰ τοὺς πατρίους νόμους Σπόριον
[4, 30]	τοὺς χρόνους. ἐδείχθη γὰρ ἐν	ἀρχαῖς	ἑβδομηκοστὸν ἔχουσα καὶ πέμπτον ἔτος
[4, 10]	ἐναντίους τοῖς προτέροις ἐλάμβανον. ἐν	ἀρχαῖς	μὲν γὰρ ὥρμησαν ἀφελέσθαι τὴν
[4, 25]	τὴν διάνοιαν ἐπὶ τὰ τῶν	ἀρχαίων	βασιλέων τε καὶ πολιτικῶν ἀνδρῶν
[4, 24]	ἔθη καλῶς μὲν ὑπὸ τῶν	ἀρχαίων	ἐπινοηθέντα, κακῶς δ´ ὑπὸ τῶν
[4, 10]	συνέγραφεν οὓς μὲν ἐκ τῶν	ἀρχαίων	καὶ παρημελημένων ἀνανεούμενος, οὓς Ῥωμύλος
[4, 20]	τῶν ψήφων κράτος. ὁπότε γὰρ	ἀρχὰς	ἀποδεικνύειν ἢ περὶ νόμου διαγινώσκειν
[4, 20]	τῶν μεγίστων τε καὶ ἀναγκαιοτάτων,	ἀρχὰς	ἀποδεῖξαι τάς τε κατὰ πόλιν
[4, 31]	τὰς πατρῴας καὶ προγονικὰς ἀπέδωκαν	ἀρχάς·	εἰ δὲ μήπω σοι φρονεῖν
[4, 40]	Τύλλιος ἐπιτρόπου βασιλικοῦ σχῆμα κατ´	ἀρχὰς	λαβών, ὡς εἴρηταί μοι πρότερον,
[4, 1]	καιρὸς ἤδη λέγειν, ἃ κατ´	ἀρχὰς	παρελίπομεν, ἐξ ὧν τε γονέων
[4, 65]	καὶ τῶν ἄλλων ὅσων ἐκεῖνος	ἄρχει.	ἐγὼ γὰρ οἶδ´, ὅτι παραλήψομαι
[4, 82]	καὶ Σαβίνων καὶ μυρίων ἄλλων	ἄρχειν	ἀξιοῦν, αὐτοὺς δὲ δουλεύοντας ἑτέροις
[4, 24]	πρέπον ἡγεμονικῇ πόλει καὶ παντὸς	ἄρχειν	ἀξιούσῃ τόπου τοιούτους ποιεῖσθαι πολίτας.
[4, 10]	ἀνδρὶ τὸ δοκεῖν κατὰ νόμους	ἄρχειν.	ἔδοξεν οὖν αὐτοῖς ἄμεινον εἶναι
[4, 37]	ἀδικούμενον εὕρωσιν ἐάν τ´ ἐπιτηδειότερον	ἄρχειν,	ἐκείνῳ παραδοῦναι τὴν τῆς πόλεως
[4, 36]	ποιῆσαι πᾶσι φανερόν, ὅτι καὶ	ἄρχειν	ἐπίσταμαι καλῶς καὶ ἄρχεσθαι δύναμαι
[4, 26]	χρὴ Λατίνους μὲν τῶν προσοίκων	ἄρχειν	καὶ τὰ δίκαια τάττειν Ἕλληνας
[4, 6]	ἡλικίᾳ. πολιτεύεσθαι γὰρ ἤδη καὶ	ἄρχειν	καὶ τὰ κοινὰ πράττειν ἀξιῶν
[4, 74]	γὰρ ἐν μέρει τὸν αὐτὸν	ἄρχειν	τε καὶ ἄρχεσθαι καὶ πρὸ
[4, 6]	ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τοὺς	ἄρχειν	τε καὶ πράττειν βουλομένους τὰ
[4, 74]	διὰ βίου τοὺς αὐτοὺς ἐᾶν	ἄρχειν·	χαλεπὴ γὰρ ἅπασιν ἀόριστος ἀρχὴ
[4, 36]	καὶ ἄρχειν ἐπίσταμαι καλῶς καὶ	ἄρχεσθαι	δύναμαι σωφρόνως. ~Τοιαῦτα διαλεχθεὶς καὶ
[4, 74]	τὸν αὐτὸν ἄρχειν τε καὶ	ἄρχεσθαι	καὶ πρὸ τοῦ διαφθαρῆναι τὴν
[4, 35]	τῷ λόγῳ, οὐ δικαίως δ´	ἄρχεσθαι	τὴν πόλιν ἐνόμιζες ὑπ´ ἐμοῦ
[4, 27]	τελευτῶν ἠνάγκασε τοὺς οὐκ ἀξιοῦντας	ἄρχεσθαι	τὸν χαλινὸν ἑκόντας λαβεῖν. εἰκοστῷ
[4, 1]	στάδιον Ἐπιτελίδης Λάκων ἄρχοντος Ἀθήνησιν	Ἀρχεστρατίδου·	περὶ οὗ καιρὸς ἤδη λέγειν,
[4, 13]	ἔτι πόλις ἐστὶ καὶ πόθεν	ἄρχεται	μηκέτ´ εἶναι πόλις, οὕτω συνύφανται
[4, 72]	τίς ἡ τὴν πόλιν ἐπιτροπεύσουσα	ἀρχὴ	γενήσεται μετὰ τὴν κατάλυσιν τῶν
[4, 84]	τῆς πολιτείας. ἡμῖν σκοπουμένοις, τίς	ἀρχὴ	γενήσεται τῶν κοινῶν κυρία, βασιλείαν
[4, 64]	πρὸς ἀπόστασιν ἦσαν, εἴ τις	ἀρχὴ	γένοιτο. ἐν τούτῳ δὴ τῷ
[4, 47]	ὑμῶν ἀποκτείνας ἐπιθέσθαι τῇ Λατίνων	ἀρχῇ	καὶ ἐπὶ τοῦθ´ ἥκει. ταῦτα
[4, 74]	ἄρχειν· χαλεπὴ γὰρ ἅπασιν ἀόριστος	ἀρχὴ	καὶ μηδεμίαν ἐξέτασιν διδοῦσα τῶν
[4, 74]	πολλὰ ἐξαμαρτάνειν τοὺς παραληψομένους τὴν	ἀρχὴν	αἰτιώτατον, μὴ διὰ βίου τοὺς
[4, 34]	εἰς ἐκκλησίαν ἀπεδίδουν αὐτοῖς τὴν	ἀρχὴν	ἀντὶ τῆς ἐπιφθόνου ταύτης καὶ
[4, 79]	ὁ πρὸ τοῦ παραλαβεῖν τὴν	ἀρχὴν	Ἄρροντα τὸν γνήσιον ἀδελφόν, ὅτι
[4, 4]	μὴ κατασχόντες οἱ Μάρκιοι τὴν	ἀρχὴν	ἄρωνται τὰ παιδία καὶ πᾶσαν
[4, 39]	τῆς πόλεως τῆς Ῥωμαίων τὴν	ἀρχὴν	αὐτὸν κατασχεῖν. ἀσπασαμένων δὲ καὶ
[4, 11]	τὴν ὑπὸ τοῦ πάππου καταλειφθεῖσαν	ἀρχὴν	ἀφαιρεῖσθαι, στέρξομεν τὴν τύχην. ἀλλὰ
[4, 5]	ἀσφαλῶς ἤδη τὴν Ταρκυνίου κατεῖχεν	ἀρχήν.	~Βούλομαι δ´ ἐπιστήσας τὸν ἑξῆς
[4, 4]	παίδων ἀνασώσασθαι τὴν τοῦ πατρὸς	ἀρχὴν	βουλομένων, ὡς ἐν τῷ πρὸ
[4, 13]	~Εὐθὺς ἅμα τῷ παραλαβεῖν τὴν	ἀρχὴν	διένειμε τὴν δημοσίαν χώραν τοῖς
[4, 40]	πράγματα παραλαβεῖν καὶ συγκατασκευάσαι τὴν	ἀρχὴν	ἐκείνῳ, κακῶσαί τε βουλομένους τὸ
[4, 40]	μαντεύματα ἐπεκύρωσε, παρελάμβανεν οὗτος τὴν	ἀρχήν·	ἐλλείποντος δέ τινος τούτων ἕτερον
[4, 9]	ἀποδοῦναι τούτοις. οὐ γὰρ ἰδίαν	ἀρχὴν	ἐμαυτῷ κατασκευαζόμενος, ἧς οὐδενὸς ἧττον
[4, 25]	καὶ ἐν οἷς τὴν βασιλικὴν	ἀρχὴν	ἐμείωσεν αὐτὸς ἑαυτοῦ τὴν ἡμίσειαν
[4, 30]	μὴ βούλοιτο ἑκὼν παραδοῦναι τὴν	ἀρχήν,	ἐμηχανῶντο ἑταιρίας τε συνάγοντες καὶ
[4, 3]	βασιλεῖ Ταρκυνίῳ τὴν τῶν Τυρρηνῶν	ἀρχήν·	ἔν τε τῷ πρὸς Σαβίνους
[4, 46]	ἐπὶ τῷ κατασχεῖν τὴν Ῥωμαίων	ἀρχὴν	ἐπετελέσατο. διεξελθὼν δὲ πολλὰς αὐτοῦ
[4, 29]	ἄρξαι Κορίνθου τὴν αὐτοκράτορα ὑπῆρξεν	ἀρχὴν	ἐπὶ πολλάς, ὡς ἀκούω, γενεάς·
[4, 9]	ἐπ´ αὐτοὺς αἰσθόμενος καὶ τὴν	ἀρχὴν	ἑτέροις παραδοῦναι βουλομένους. ἀξιῶ δ´
[4, 56]	τῷ πατρὶ παραδοθῆναι, τήν τ´	ἀρχὴν	ἕτοιμος ἦν ἀποθέσθαι, καὶ πρὶν
[4, 71]	πράττειν· ἡμῶν δ´ οὐδεὶς οὐδεμίαν	ἀρχὴν	ἔχει. Ὁ δ´ ὑπολαβών· Ἐγώ,
[4, 31]	ἐμοὶ παραδώσειν ὄντι πρεσβυτέρῳ τὴν	ἀρχήν.	ἐχρῆν μὲν οὖν σε, εἰ
[4, 77]	ἀποκτείνας ἅμα τῷ παραλαβεῖν τὴν	ἀρχήν,	ἵνα τὴν οὐσίαν αὐτοῦ κατάσχοι
[4, 8]	ἐτρέπετο, δι´ ἐκείνων ἐλπίσας τὴν	ἀρχὴν	καθέξειν, καὶ συγκαλέσας τὸ πλῆθος
[4, 35]	ἡμῶν ἐπιτηδειότερός ἐστιν ἔχειν τὴν	ἀρχήν·	καὶ ὅ τι ἂν ἅπαντες
[4, 41]	εἰς ὁμολογουμένην τυραννίδα μετέστησε τὴν	ἀρχήν.	καὶ πρῶτον μὲν φυλακὴν κατεστήσατο
[4, 84]	λόχους ἐπεκύρωσε τοῖς ἀνδράσι τὴν	ἀρχήν.	καὶ τὰ μὲν κατὰ πόλιν
[4, 56]	ἀγγέλου, πῶς ἂν ἐγκρατέστατα τὴν	ἀρχὴν	κατάσχοι, λόγον μὲν οὐδένα ἀπέστειλεν,
[4, 1]	ὀκτὼ καὶ τριάκοντα ἔτη τὴν	ἀρχὴν	κατασχὼν οὕτω τελευτᾷ υἱωνούς τε
[4, 4]	ἐὰν οἱ φονεύσαντες αὐτὸν τὴν	ἀρχὴν	κατάσχωσιν, οὐδὲ τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ
[4, 78]	μεταλαβεῖν, ἐξ οὗ Ταρκύνιος τὴν	ἀρχὴν	κατέσχεν, οὔθ´ ὕστερον, ἐὰν νῦν
[4, 4]	καὶ πᾶσιν ἡμῖν ἐχθροὺς τοσαύτην	ἀρχὴν	κτησαμένους, ἀλλ´ ἐναντιοῦσθαι καὶ κωλύειν
[4, 40]	ἔθη καὶ νόμιμα κινῆσαι, τὴν	ἀρχὴν	λαβόντα οὐ παρὰ τῆς βουλῆς
[4, 39]	ὡς βασιλέα τῶν συγκατασκευασάντων τὴν	ἀρχὴν	λαβοῦσα μόνον αὐτόν· Τὰ μὲν
[4, 22]	ὑπὸ τῶν ἐχόντων τὴν ἱερωτάτην	ἀρχὴν	Λοῦστρον ὀνομάζοντες. ἐγένετο δ´ ὁ
[4, 75]	αὐτὸς ἀποθήσομαι τὴν τῶν Κελερίων	ἀρχήν.	ὁ δὲ κατασταθεὶς ὑπ´ ἐμοῦ
[4, 4]	καθίστας´ ἤδη τὰ περὶ τὴν	ἀρχὴν	ὁμιλίαις τε φιλανθρώποις τὸ πλῆθος
[4, 36]	αὐθάδειαν, ᾗ κέχρημαι περὶ τὴν	ἀρχήν,	οὐδεὶς φέρειν δύναταί μου; τίς
[4, 9]	αὐτοῖς ἣν ὁ πάππος κατέλιπεν	ἀρχήν.	οὐδὲν γὰρ τοσοῦτον ἀπολαύσειαν ἂν
[4, 40]	πρὶν ἢ βεβαίως κρατύνασθαι τὴν	ἀρχήν,	οὐκ εἴασε τῶν νομίμων οὐδὲν
[4, 12]	βασιλείας ἄξιος παραλαμβάνει τότε τὴν	ἀρχὴν	παρὰ τοῦ δημοτικοῦ πλήθους πολλὰ
[4, 69]	θεόν, τίνι πέπρωται τὴν Ῥωμαίων	ἀρχὴν	παραλαβεῖν, ὁ δὲ θεὸς αὐτοῖς
[4, 42]	ἐγκρατῶς ἤδη κατέχειν ὑπελάμβανε τὴν	ἀρχήν,	παρασκευάσας ἐκ τῶν ἑταίρων τοὺς
[4, 31]	ὢν πάππος ἐκτήσατο τὴν Ῥωμαίων	ἀρχὴν	πολλοὺς καὶ μεγάλους ἀγῶνας ὑπὲρ
[4, 75]	δεῖν ποιῆσαι τοῖς παραληψομένοις τὴν	ἀρχήν.	σκοπεῖσθαι μέντοι φημὶ χρῆναι τοὺς
[4, 50]	δὲ καὶ ταύταις ἐκρατύνατο τὴν	ἀρχὴν	ταῖς συμμαχίαις, στρατὸν ἐξάγειν ἐπὶ
[4, 80]	τις ὑμῶν γενόμενον, ὅτε τὴν	ἀρχὴν	Ταρκύνιος ἐλάμβανε; ποῖον προβούλευμα συνεδρίου;
[4, 71]	συγκαλεῖν. ἔδωκε δέ μοι τὴν	ἀρχὴν	ταύτην ὁ τύραννος μεγίστην οὖσαν
[4, 10]	αὐτοῖς ἄμεινον εἶναι κλέπτοντα τὴν	ἀρχὴν	τὸν ἄνδρα καὶ παρακρουόμενον τοὺς
[4, 37]	σὺν τοῖς χρήμασι καὶ τὴν	ἀρχήν,	τὸν δὲ δῆμον οὐκ εἶναι
[4, 55]	δεκασθέντες, ἐπὶ τὴν αὐτοκράτορα παράγουσιν	ἀρχήν.	~Τοσαύτης δὴ γενόμενος ἐξουσίας ὁ
[4, 10]	τὸν κατὰ νόμους ἕξοντα τὴν	ἀρχήν·	τότε δὲ στέργειν ἐπὶ τοῖς
[4, 6]	ἣν κατέλιπεν αὐτοῖς ὁ πατὴρ	ἀρχήν,	τῷ δ´ ἀλλοτρίῳ καὶ ἐκ
[4, 36]	βελτίονος ἡγεμόνος· ἀποδοὺς δὲ τὴν	ἀρχὴν	τῷ δεδωκότι μοι δήμῳ καὶ
[4, 73]	δυσὶν ἐπιτρέπειν ἀνδράσι τὴν βασιλικὴν	ἀρχήν,	ὡς Λακεδαιμονίους πυνθάνομαι ποιεῖν ἐπὶ
[4, 36]	πολλοὺς ἴσασιν ἐπὶ τῆς ἐμῆς	ἀρχῆς	ἀκρίτους ἀπολωλότας ἢ τῆς πατρίδος
[4, 67]	αὐτοὺς ἅπαν τὸ πρᾶγμα ἐξ	ἀρχῆς	ἀναλαβοῦσα. καὶ μετὰ τοῦτ´ ἀσπασαμένη
[4, 6]	οὔτ´ ἂν αὐτοὶ τῆς πατρῴας	ἀρχῆς	ἀποστερούμενοι φαύλως καὶ ῥᾳθύμως τὸ
[4, 80]	συνέδριον ἐκ τῶν ἀξίων τῆς	ἀρχῆς	διαγνῶναι τὸν ἐπιτηδειότατον· μετὰ ταῦτα
[4, 42]	ἦν βουλομένοις Τύλλιον ἐκ τῆς	ἀρχῆς	ἐκπεσεῖν· ἔπειτα καὶ τῶν ἄλλων,
[4, 7]	ἐξέχεεν. ἥ τ´ ἐκ τῆς	ἀρχῆς	ἔκπτωσις αὐτοῦ γίνεται πέμπτῳ καὶ
[4, 6]	βασιλεῖ κατὰ τὸν ὄγδοον τῆς	ἀρχῆς	ἐνιαυτὸν φίλος γενόμενος ἑπτακαίδεκα διέτριψεν
[4, 8]	Μαρκίων ἐξελάσας βεβαίως ἤδη τῆς	ἀρχῆς	ἐνόμιζε κρατεῖν, τόν τε βασιλέα
[4, 38]	λαβὼν καὶ τἆλλα παράσημα τῆς	ἀρχῆς	ἐπαγόμενος· ἐλθὼν δ´ εἰς τὴν
[4, 34]	ἀδικεῖν, οὐδ´ ἐκβαλεῖν με τῆς	ἀρχῆς	ἐπεχείρησεν οὔθ´ ὁ δῆμος οὔθ´
[4, 34]	πατρός, ἀλλὰ τὸν ἄξιον τῆς	ἀρχῆς	ἐπὶ τὰ πράγματ´ ἐκάλει· ἡγεῖτο
[4, 7]	βεβιωκὼς ἔτη. ἐκπεσών τε τῆς	ἀρχῆς	ἔτι πολεμεῖν Ῥωμαίοις οὐκ ἐλάττω
[4, 37]	πόλεως προστασίαν· αὐτὸς δὲ τῆς	ἀρχῆς	ἔφησεν ἀφίστασθαι καὶ ἀποδιδόναι τοῖς
[4, 63]	ἅτε οὐδὲν ἔτι περὶ τῆς	ἀρχῆς	ἔχων, διὰ γυναικὸς ὕβριν αὐτῆς,
[4, 43]	ἀλλήλων ποιῶνται περὶ καταλύσεως τῆς	ἀρχῆς.	ἦσαν δ´ αὐτῷ πολλαχῇ διεσπαρμένοι
[4, 36]	τί μοι τοιοῦτον ἡμάρτηται, τῆς	ἀρχῆς	θ´ ἅμα καὶ τῆς ψυχῆς
[4, 82]	τοῖς ἄλλοις καὶ πολλοὺς ὑπὲρ	ἀρχῆς	καὶ δόξης ἤραντο κινδύνους· ἀλλὰ
[4, 8]	περὶ τῆς καταλύσεως τῆς παρανόμου	ἀρχῆς,	καὶ ἐδόκει αὐτοῖς, ἐπειδὰν πρῶτον
[4, 63]	Σέξτος διέφθειρεν, ἐξελαύνεται τῆς τ´	ἀρχῆς	καὶ τῆς πόλεως, προθεσπίσαντος αὐτῷ
[4, 30]	καὶ προθυμούμενος ἐκβαλεῖν με τῆς	ἀρχῆς	καταφανὴς γέγονέ μοι. βούλομαι δὲ
[4, 9]	ἐγκαταλιπεῖν νῦν μὲν ὑπὲρ τῆς	ἀρχῆς	κινδυνεύοντας, εἰ δ´ ἡ πρώτη
[4, 36]	τινές εἰσιν, ὦ βουλή, τῆς	ἀρχῆς	με ἀπαλλάξαι βουλόμενοι, καὶ μετὰ
[4, 7]	ἑκτακαιεικοσαέτης ἦν, ὅτ´ ἀπεστερεῖτο τῆς	ἀρχῆς	ὁ πρεσβύτερος τῶν Ταρκυνίων, ὑπὲρ
[4, 33]	ὡμολόγουν, ὅτι κρατήσαντες ἐκεῖνοι τῆς	ἀρχῆς	οὐδὲ σπέρμα τοῦ Ταρκυνιείου καταλείψουσι
[4, 34]	τούτων παυσθῆναι δίκαιός εἰμι τῆς	ἀρχῆς,	οὐχ ὑπὸ σοῦ. ἀλλ´ οὔτε
[4, 33]	γε κἀμὲ Ταρκύνιος οὑτοσὶ τῆς	ἀρχῆς	παῦσαι πρόθυμός ἐστιν· ὃν ἐγὼ
[4, 8]	ἀποθέσθαι καὶ τὰ λοιπὰ τῆς	ἀρχῆς	σύμβολα· ὅταν δὲ τοῦτο γένηται,
[4, 74]	Ἀθηναίοις γίνεται, τὸ κράτος τῆς	ἀρχῆς	συνάγειν. τὸ γὰρ ἐν μέρει
[4, 44]	προθυμίαν ἔχων ἐπὶ τῆς ἰδίας	ἀρχῆς	τὰ καταλειφθέντα ἡμίεργα ὑπὸ τοῦ
[4, 75]	καὶ κάλλιστα ἕξει τὰ τῆς	ἀρχῆς.	~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Ἰουνίου
[4, 37]	ὑπὲρ τοῦ μηδενὶ παραχωρεῖν τῆς	ἀρχῆς·	τινὲς δ´ ἐξ αὐτῶν καὶ
[4, 24]	γε, τοὺς ὑπάτους· δεῖ γὰρ	ἀρχῆς	τινος μεγάλης· οἳ τοὺς καθ´
[4, 30]	τὸν τετταρακοστὸν ἐνιαυτὸν τῆς Τυλλίου	ἀρχῆς	τὸν Ἀρροῦντα τετελευτηκότα παρειλήφαμεν· ἐτῶν
[4, 43]	εἰσφορὰς καὶ εἰς τὸν ἐξ	ἀρχῆς	τρόπον ἀποκατέστησε· καὶ ὁπότε δεήσειεν
[4, 9]	Λατίνων τοσαύτας πόλεις ἀντιποιουμένας τῆς	ἀρχῆς,	ὑπηκόους δὲ ποιήσας Τυρρηνοὺς ἅπαντας
[4, 46]	συνέδρους παραχωρεῖν τῷ ἀνδρὶ τῆς	ἀρχῆς,	ὡς οὔτε κατὰ τὸ δίκαιον
[4, 15]	Νεότητος, ὑπὲρ τῶν εἰς ἄνδρας	ἀρχομένων	συντελεῖν· ἐξ ὧν ἤμελλε διαγνώσεσθαι
[4, 84]	βασιλείαν μὲν οὐκέτι καταστήσασθαι δοκεῖ,	ἄρχοντας	δὲ δύο καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν
[4, 71]	ἐὰν ἴδωσιν ἡμᾶς τοὺς πατρικίους	ἄρχοντας	τῆς ἐλευθερίας· πολλὰ γὰρ καὶ
[4, 76]	Λεύκιον Ταρκύνιον Κολλατῖνον. τοὺς δ´	ἄρχοντας	τούτους ἔταξαν καλεῖσθαι κατὰ τὴν
[4, 15]	καὶ τὰ πολλὰ διενυκτέρευον ἐνταῦθα.	ἄρχοντες	δὲ καὶ τούτων ἦσαν, οἷς
[4, 71]	τὴν ψῆφον ἀναδώσων ταῖς φράτραις.	ἄρχοντι	γὰρ ἀποδέδοται τοῦτο πράττειν· ἡμῶν
[4, 41]	ἣν ἐνίκα στάδιον Ἀγάθαρχος Κερκυραῖος	ἄρχοντος	Ἀθήνησι Θηρικλέους. οὗτος ὑπεριδὼν μὲν
[4, 1]	ἣν ἐνίκα στάδιον Ἐπιτελίδης Λάκων	ἄρχοντος	Ἀθήνησιν Ἀρχεστρατίδου· περὶ οὗ καιρὸς
[4, 73]	μεγάλη καὶ εὐδαίμων καὶ πολλῶν	ἄρχουσα	ἀνθρώπων ἡ πόλις ἡμῶν διετέλεσεν.
[4, 76]	τῆς ἐξουσίας, ὅτι πάντων τ´	ἄρχουσι	καὶ τὴν ἀνωτάτω χώραν ἔχουσι.
[4, 84]	τὴν Ῥωμαίων καὶ χώραν, ὅσης	ἄρχουσι	Ῥωμαῖοι, καὶ γένος τὸ ἐξ
[4, 10]	δ´, ὅτι νόμιμος καὶ δίκαιος	ἄρχων,	ἀγαπώντων τε καὶ τεθαυμακότων. διαλυθείσης
[4, 71]	ὦ Οὐαλέριε. τῶν γὰρ Κελερίων	ἄρχων	εἰμί, καὶ ἀποδέδοταί μοι κατὰ
[4, 4]	κατασχόντες οἱ Μάρκιοι τὴν ἀρχὴν	ἄρωνται	τὰ παιδία καὶ πᾶσαν τὴν
[4, 34]	τ´ αὐτῆς ἔτυχον, καὶ δι´	ἃς	αἰτίας οὔθ´ ὑμῖν οὔτ´ ἄλλῳ
[4, 7]	ἄλλας τινὰς τὸ πρᾶγμα ἀτοπίας,	ἃς	ἅπαντες ἠγνόησαν οἱ τὰ Ῥωμαϊκὰ
[4, 14]	στρατιωτικὰ καὶ τὰς ἄλλας χρείας,	ἃς	ἕκαστον ἔδει τῷ κοινῷ παρέχειν,
[4, 44]	μὲν ἐξαγωγίμους τῶν ὑδάτων τάφρους,	ἃς	ἐκεῖνος ὀρύττειν ἤρξατο, μέχρι τοῦ
[4, 46]	καὶ τὰς πράξεις αὐτοῦ διεξιών,	ἃς	ἐπὶ τῷ κατασχεῖν τὴν Ῥωμαίων
[4, 46]	διεξῆλθε λόγους τὰς μὲν συνθήκας,	ἃς	ἐποιήσαντο πρὸς τὸν πάππον αὐτοῦ
[4, 58]	ἰδίαν ἀποδιδόναι καὶ τὰς οὐσίας,	ἃς	ἔχουσι, συγχωρεῖν καὶ σὺν τούτοις
[4, 15]	μοίρας ἕξ τε καὶ εἴκοσιν,	ἃς	καὶ αὐτὰς καλεῖ φυλὰς καὶ
[4, 81]	οὖν ἡμετέρας τῶν πατρικίων συμφοράς,	ἃς	καὶ τῶν πολεμίων ἄν τις
[4, 9]	καὶ ὑμεῖς διαμεμνῆσθαι τὰς εὐεργεσίας,	ἃς	ὁ πάππος αὐτῶν τὸ κοινὸν
[4, 9]	τὸ δημόσιον γινομένας εἰσφοράς, δι´	ἃς	οἱ πένητες ἐπιβαροῦνταί τε καὶ
[4, 6]	λόγον ἀποδοῦναι τὰς αἰτίας, δι´	ἃς	οὔτε Φαβίῳ συγκατεθέμην οὔτε τοῖς
[4, 18]	ἐγένοντο δὴ συμμορίαι μὲν ἕξ,	ἃς	Ῥωμαῖοι καλοῦσι κλάσσεις, {κατὰ} τὰς
[4, 37]	τε πολεμικὰς ἑαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμούμενος,	ἃς	Ταρκυνίου τε ζῶντος διεπράξατο καὶ
[4, 70]	καὶ τὰς αἰτίας εἰπών, δι´	ἃς	τὸ προσποίημα τοῦθ´ ὑπέμεινε, καὶ
[4, 27]	καὶ τῶν εἰς τοὺς θεοὺς	ἀσεβημάτων,	οὓς ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τῶν ὁμολογιῶν
[4, 39]	τοῦ δεινοῦ καὶ μυσαροῦ πάθους	ἀσεβὴς	ὑπὸ Ῥωμαίων κατὰ τὴν πάτριον
[4, 29]	διανοῇ; πότερον ἐκ ταπεινῶν καὶ	ἀσήμων	ἔφυς προγόνων καὶ διὰ τοῦτ´
[4, 29]	πράττειν, ὅσα βασιλεῖ προσῆκε, δι´	ἀσθένειάν	τε καὶ ἀμορφίαν; ἀλλὰ σοί
[4, 26]	ἀποφαίνων ὁμοφροσύνην, ταπεινότητος δὲ καὶ	ἀσθενείας	καὶ ταῖς πάνυ ἰσχυραῖς ἀλληλοφθορίαν.
[4, 25]	τοῦ Ἕλληνος ἐπίνοιαν ἠγάσθη, ὃς	ἀσθενὲς	ὁρῶν καὶ ῥᾴδιον ὑπὸ τῶν
[4, 26]	αἴτιόν τ´ ἰσχύος μὲν ταῖς	ἀσθενέσιν	ἀποφαίνων ὁμοφροσύνην, ταπεινότητος δὲ καὶ
[4, 29]	τούτων μὲν οὐδέτερον, ἡ δ´	ἀσθενὴς	ἔτι καὶ πολὺ ἀπέχουσα τοῦ
[4, 62]	δ´ ἐξ Ἐρυθρῶν τῶν ἐν	Ἀσίᾳ,	κατὰ δόγμα βουλῆς τριῶν ἀποσταλέντων
[4, 62]	τῶν δημοσίων, ὡς πατροκτόνον εἰς	ἀσκὸν	ἐνράψας βόειον ἔρριψεν εἰς τὸ
[4, 83]	ἐὰν δ´ ἀρετῆς ὁρῶσι μεταποιουμένους	ἄσμενοι	συναροῦνται τοῦ πολέμου· τυραννὶς γὰρ
[4, 30]	τολμᾶν. ~Τοιαῦτα τῆς Τυλλίας λεγούσης	ἄσμενος	δέχεται τὰς αἱρέσεις ὁ Ταρκύνιος,
[4, 48]	δὴ τὴν ἐπιβουλὴν οὐ προεγνωκώς,	ἄσμενος	τὴν ἐξέτασιν ἔφη δέχεσθαι καὶ
[4, 38]	τῆς ἕδρας. καὶ ὁ Ταρκύνιος	ἄσμενος	τοῦτ´ ἰδὼν ἀναπηδᾷ τ´ ἀπὸ
[4, 55]	ἐπὶ τῷ σφετέρῳ συμφέροντι διαλύσεσθαι.	ἀσμένως	δὲ τῶν Γαβίων τὸν λόγον
[4, 1]	ἀφίησι καὶ πασῶν μάλιστα γυναικῶν	ἀσπαζομένη	τε καὶ τιμῶσα διετέλεσεν. ἐκ
[4, 66]	κατὰ τὰς συναντήσεις οὐδένα τῶν	ἀσπαζομένων	οὔτ´ ἀποκρινομένη τοῖς μαθεῖν βουλομένοις,
[4, 67]	ἀρχῆς ἀναλαβοῦσα. καὶ μετὰ τοῦτ´	ἀσπασαμένη	τὸν πατέρα καὶ πολλὰς λιτανείας
[4, 39]	Ῥωμαίων τὴν ἀρχὴν αὐτὸν κατασχεῖν.	ἀσπασαμένων	δὲ καὶ τῶν ἄλλων αὐτὸν
[4, 4]	καὶ πολιτικῶν ἐπισκήψας, ἀλλ´ οὐδ´	ἀσπάσασθαί	τινα ἡμῶν καὶ προσαγορεῦσαι τοὺς
[4, 4]	ἡμῶν καὶ προσαγορεῦσαι τοὺς ἐσχάτους	ἀσπασμοὺς	δυνηθείς. ἔρημα δὲ καὶ ὀρφανὰ
[4, 38]	ὄντα καὶ οὐκ ἀξιοῦντα πόλεμον	ἄσπειστον	θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν, ἐπειδὴ
[4, 16]	ὀγδοήκοντα λόχους ὅπλα φέρειν ἐπέταξεν	ἀσπίδας	Ἀργολικὰς καὶ δόρατα καὶ κράνη
[4, 16]	αὐτῶν ἀφεῖλε, καὶ ἀντὶ τῶν	ἀσπίδων	ἀνέδωκε θυρεούς. διελὼν δὲ καὶ
[4, 58]	Πιστίου, ὃν Ῥωμαῖοι Σάγκον καλοῦσιν,	ἀσπὶς	ξυλίνη βύρσῃ βοείᾳ περίτονος τοῦ
[4, 25]	τοῦ Βαβυλωνίου τείχους ἐμακάρισε τὴν	Ἀσσυρίαν	ἐκείνην γυναῖκα οὔτε τῶν ἐν
[4, 23]	ἀλλὰ ταῖς συντυχίαις, ὁρῶντες ὡς	ἀστάθμητόν	ἐστι πρᾶγμα εὐτυχία καὶ ἀγχίστροφον,
[4, 15]	ἱστορεῖ, βουλόμενος καὶ τῶν ἐν	ἄστει	διατριβόντων τὸ πλῆθος εἰδέναι, τῶν
[4, 85]	καὶ τὰ δόξαντα τοῖς ἐν	ἄστει	ποιοῦντες φανερά. ταῦτα τὰ γράμματα
[4, 15]	αὐτὰς καλεῖ φυλὰς καὶ τὰς	ἀστικὰς	προστιθεὶς αὐταῖς τέτταρας· ὡς δὲ
[4, 24]	τὸν πρῶτον ἐπιχειρήσαντα τοὺς δεδουλευκότας	ἀστοὺς	ποιεῖν μήτε τοὺς παραδεξαμένους τὸν
[4, 13]	κύκλον τὸν περιέχοντα Ἀθηναίων τὸ	ἄστυ,	οὐ πολλῷ τινι μείζων ὁ
[4, 13]	εἶναι πόλις, οὕτω συνύφανται τὸ	ἄστυ	τῇ χώρᾳ καὶ εἰς ἄπειρον
[4, 62]	ἀνθρώπων ἠφανίσθη, Ταρκύνιος δὲ τῶν	ἀστῶν	ἄνδρας ἐπιφανεῖς δύο προχειρισάμενος καὶ
[4, 56]	χαμαὶ διδάσκων, ὅτι δεῖ τῶν	ἀστῶν	τοὺς δοκιμωτάτους κολούειν τε καὶ
[4, 59]	τερατοσκόπων, ὅστις ἦν, πέμπει τῶν	ἀστῶν	τοὺς δοκιμωτάτους πρέσβεις πρὸς αὐτόν.
[4, 26]	τοιαῦτα διεξελθὼν συνεβούλευεν αὐτοῖς ἱερὸν	ἄσυλον	ἀπὸ κοινῶν ἀναλωμάτων ἐν Ῥώμῃ
[4, 54]	καὶ οἷα εἰκὸς ἐν προνομαῖς	ἀσύντακτον	διὰ καταφρόνησιν, κατιόντες ἀθρόοι διέφθειρον·
[4, 41]	πολλὴν τὴν ἀπὸ τῶν ἐπιβουλευσόντων	ἀσφάλειαν	παρείχοντο. ἔπειτα τὰς ἐξόδους οὔτε
[4, 47]	ἀλλὰ περὶ τῆς ὑμῶν αὐτῶν	ἀσφαλείας	καὶ περὶ τῆς τῶν πατρίδων
[4, 84]	κακῶς δράσαι τὰ μισούμενα τῆς	ἀσφαλείας	ὑπερορᾶν ἐπαίροντες, οἱ δὲ κατὰ
[4, 15]	τοὺς ὀρεινοὺς καὶ πολὺ τὸ	ἀσφαλὲς	τοῖς γεωργοῖς παρέχειν δυνησομένους ὄχθους
[4, 75]	κύριος ἦν. οὕτω γὰρ αὐτοῖς	ἀσφαλέστατα	καὶ κάλλιστα ἕξει τὰ τῆς
[4, 72]	τε πόλει τὴν ἰσονομίαν ἀποφαίνοντες	ἀσφαλεστάτην	οὖσαν καὶ πρεπωδεστάτην τῶν πολιτειῶν.
[4, 54]	εἶναι, πάντα τὸν ἄλλον περίβολον	ἀσφαλὴς	ἐπιεικῶς οὖσα καὶ δυσπρόσιτος. ἔμελλε
[4, 4]	αὐτῶν· ἔσται γ´ οὐδ´ ὑμῖν	ἀσφαλὴς	ὁ βίος, οἷς ἐνεγγύησε Ταρκύνιος
[4, 29]	τούτων διαχειρισθέντων συνέλθωμεν εἰς ταὐτό,	ἀσφαλῶς	ἤδη τὰ λοιπὰ βουλεύσομεν, ἐκποδῶν
[4, 5]	οὐσίας ἀναλαβὼν εἰς τὸ δημόσιον	ἀσφαλῶς	ἤδη τὴν Ταρκυνίου κατεῖχεν ἀρχήν.
[4, 65]	ὑμῶν ἅμα καὶ φήσω κατειληφὼς	ἀσχημονοῦσάν	σε μετὰ τοῦ δούλου τετιμωρῆσθαι
[4, 65]	φοβηθεῖσα τὴν περὶ τὸν θάνατον	ἀσχημοσύνην	εἶξαί τε καὶ περιιδεῖν αὐτὸν
[4, 60]	ἐστιν, ἔφησεν, ᾧ χρῄζετε συντυχεῖν·	ἀσχολεῖται	δὲ κατὰ τὸ παρόν· ἔσται
[4, 74]	πάσης ἀπολελυμένος πολεμικῆς καὶ πολιτικῆς	ἀσχολίας,	ἓν τοῦτο μόνον ἔχων ἔργον
[4, 63]	Ἄρροντι, Σιγνίαν δὲ Τίτῳ, δέος	ἅτε	οὐδὲν ἔτι περὶ τῆς ἀρχῆς
[4, 13]	ὄντα καὶ μεγάλα, γυμνὰ καὶ	ἀτείχιστα	καὶ ῥᾷστα πολεμίοις ἐλθοῦσιν ὑποχείρια
[4, 18]	ἀπέλυσε καὶ πάσης εἰσφορᾶς ἐποίησεν	ἀτελεῖς.	ἐγένοντο δὴ συμμορίαι μὲν ἕξ,
[4, 19]	ἐποίει δὲ τούτων ἕκαστον οὐκ	ἄτερ	αἰτίας, ἀλλὰ πεπεισμένος, ὅτι πᾶσιν
[4, 62]	φυλακήν, ὧν τὸν ἕτερον Μάρκον	Ἀτίλιον	ἀδικεῖν τι δόξαντα περὶ τὴν
[4, 24]	καλὰ τῆς Ῥωμαίων πόλεως οὕτως	ἄτιμα	καὶ ῥυπαρὰ γέγονεν, ὥσθ´ οἱ
[4, 58]	ἐξήλασε τῆς πόλεως οὔτ´ εἰς	ἀτιμίαν	ἢ χρημάτων ἀφαίρεσιν ἐζημίωσε, συγκαλέσας
[4, 7]	ἡμᾶς τόποι. ταῦτα δὴ τὰ	ἄτοπα	συνειδότες τῶν Ῥωμαϊκῶν συγγραφέων τινὲς
[4, 7]	τινὲς ἑτέραις αὐτὰ λύειν ἐπειράθησαν	ἀτοπίαις,	οὐ Τανακυλίδα ποιοῦντες μητέρα τῶν
[4, 7]	καὶ ἄλλας τινὰς τὸ πρᾶγμα	ἀτοπίας,	ἃς ἅπαντες ἠγνόησαν οἱ τὰ
[4, 23]	χρηστούς, μὴ περιορᾶν ὄντας ἀλλοτρίους·	ἄτοπόν	τε πρᾶγμα ποιεῖν αὐτοὺς ἔφη
[4, 7]	δὴ τῶν ἀδυνάτων τε καὶ	ἀτόπων	ἕκαστα ἐπιλογιζόμενος οὐχ υἱοὺς εἶναι
[4, 6]	ἀναιρούντων αὐτὴν ἀδυνάτων τε καὶ	ἀτόπων·	ὧν ἕκαστον ἐγὼ πειράσομαι ποιῆσαι
[4, 27]	ὀργήν, οὐδὲν ἐν τῷ παρόντι	ἀτυχήσειν.	ταῦτ´ εἰπὼν καταλύεται τὸν πρὸς
[4, 26]	ἐν τῇ Ῥώμῃ λόφων ἱδρυμένον	Αὐεντίνου·	καὶ τοὺς νόμους συνέγραψε ταῖς
[4, 28]	γὰρ τῷ πρεσβυτέρῳ τολμηρῷ καὶ	αὐθάδει	καὶ τυραννικῷ τὴν φύσιν ὄντι
[4, 45]	διεξιὼν ἔργα τοῦ ἀνδρός, οἷς	αὐθάδειά	τις ἐδόκει προσεῖναι καὶ βαρύτης,
[4, 36]	διὰ βαρύτητα ἐπαχθὴς καὶ τὴν	αὐθάδειαν,	ᾗ κέχρημαι περὶ τὴν ἀρχήν,
[4, 9]	εἰς τοῦτο γὰρ ἥκουσί τινες	αὐθαδείας,	ὥσθ´ ὑβρίζειν εἰς τὸ δημοτικὸν
[4, 50]	λῃστείας, ὑπὲρ ὧν αἰτούμενοι δίκας	αὐθάδεις	ἔδωκαν ἀποκρίσεις. οἱ δ´ ἦσαν
[4, 74]	ἀφίστασθαι τῆς ἐξουσίας συστέλλει τὰς	αὐθάδεις	φύσεις καὶ οὐκ ἐᾷ μεθύσκεσθαι
[4, 3]	Ἤρητον ἀνδρειότατος ἁπάντων φανεὶς στεφάνοις	αὖθις	ἀριστείοις ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐκοσμεῖτο.
[4, 39]	οὐκ ἔνεστί σοι. ἐκδημαγωγήσει γὰρ	αὖθις	ἐπὶ σοὶ τὸν ὄχλον, ἐὰν
[4, 61]	περιφερεῖς τε γραμμὰς καὶ ἑτέρας	αὖθις	εὐθείας καὶ καθ´ ἓν ἕκαστον
[4, 72]	ἐδόκει δὲ τοῖς μὲν βασιλικὴν	αὖθις	καταστήσασθαι πολιτείαν ἐξαριθμουμένοις, ὅσα τὴν
[4, 41]	τε περὶ τὴν βασίλειον αὐλιζόμενοι	αὐλὴν	καὶ μεθ´ ἡμέραν ἐξιόντι παρακολουθοῦντες,
[4, 41]	νυκτός τε περὶ τὴν βασίλειον	αὐλιζόμενοι	αὐλὴν καὶ μεθ´ ἡμέραν ἐξιόντι
[4, 69]	δὲ διατρήσας αὐτὴν ὅλην ὥσπερ	αὐλὸν	χρυσῆν ῥάβδον ἐνέθηκεν οὐδενὸς ἐπισταμένου·
[4, 22]	ἀποδέουσαι. ἐποιήσατο δὲ καὶ τῆς	αὐξήσεως	τοῦ πολιτικοῦ συντάγματος οὐ μικρὰν
[4, 29]	αὐτῷ τυγχάνει καὶ οὐδὲ αὐτὸς	αὐτά	γε ἀγνοεῖς. καὶ μὴν ἥ
[4, 79]	πένθους, ἀλλ´ εὐθὺς ἅμα τῷ	αὐτὰ	διαπράξασθαι τὰ θαυμαστὰ ἔργα, πρὶν
[4, 2]	τῷ φάσματι γυναικός. τὰ δ´	αὐτὰ	καὶ τῶν ἄλλων τερατοσκόπων ἀποφηναμένων
[4, 15]	ὄχθους κρησφύγετα κατεσκεύασεν, Ἑλληνικοῖς ὀνόμασιν	αὐτὰ	καλῶν Πάγους, ἔνθα συνέφευγον ἐκ
[4, 7]	τῶν Ῥωμαϊκῶν συγγραφέων τινὲς ἑτέραις	αὐτὰ	λύειν ἐπειράθησαν ἀτοπίαις, οὐ Τανακυλίδα
[4, 74]	καὶ ἐν πομπαῖς θριάμβων, ὅτε	αὐτὰ	τιμῆς θεῶν ἕνεκα λήψονται· λυπήσει
[4, 7]	θυγατέρες ἦσαν αὐτῷ δύο καὶ	αὗταί	γ´ ἤδη γεγαμημέναι. τούτων δὴ
[4, 26]	ἀμαυροτέραις αἱ μέγισται καὶ λαμπρόταται	αὗται	μνημονεύονται, πολεμικαὶ δ´ αἱ πρὸς
[4, 4]	θύρας κλεῖσαι καὶ φύλακας ἐπ´	αὐταῖς	ἐπέστησε διακελευσαμένη μηδένα παριέναι μήτ´
[4, 79]	τέκνων κοινωνὸν γεγονυῖαν, ἐν ταῖς	αὐταῖς	ἡμέραις καὶ διὰ τῶν αὐτῶν
[4, 44]	ἕτεροι καὶ πλάττοντες τὰς ἐν	αὐταῖς	καμάρας καὶ τὰς παστάδας ἐγείροντες,
[4, 26]	καί, εἴ τι γένοιτο πρόσκρουσμα	αὐταῖς	πρὸς ἀλλήλας, ἐκ τῶν ἱερῶν
[4, 52]	τὸν πόλεμον καὶ ἐπὶ ταῖς	αὐταῖς	συνθήκαις παραλαβὼν τὰς πόλεις ἐπὶ
[4, 15]	φυλὰς καὶ τὰς ἀστικὰς προστιθεὶς	αὐταῖς	τέτταρας· ὡς δὲ Οὐεννώνιος ἱστόρηκεν,
[4, 49]	Λατίνας καλοῦντες, καὶ φέρουσιν εἰς	αὐτὰς	αἱ μετέχουσαι τῶν ἱερῶν πόλεις
[4, 80]	δὴ καὶ παρανομίας δεῖ καλεῖν	αὐτάς,	ἀλλ´ οὐκ ἀνατροπὰς καὶ ἀφανισμοὺς
[4, 15]	τε καὶ εἴκοσιν, ἃς καὶ	αὐτὰς	καλεῖ φυλὰς καὶ τὰς ἀστικὰς
[4, 28]	νεωτέρῳ τὴν νεωτέραν· οὕτως οἰόμενος	αὐτὰς	μάλιστα συνοίσεσθαι τοῖς λαβοῦσιν. ἔτυχε
[4, 52]	τῶν σφετέρων ἡγεμόνων· προὔτεινον γὰρ	αὐτὰς	οἱ Ῥωμαῖοι καταπλήξεως τῶν πολεμίων
[4, 27]	μενούσαις ἐν ταῖς γραφείσαις πρὸς	αὐτὰς	συνθήκαις ὑπὸ βασιλέως Ταρκυνίου· τρεῖς
[4, 73]	καὶ δι´ ἃ δυσχεραίνουσιν ἅπαντες	αὐτάς,	ταῦθ´ ὑμῖν ἐπανορθώσασθαί τε καὶ
[4, 47]	κατάλυσιν αὐτοῦ, τὰ κεκρυμμένα ἐν	αὐτῇ	δείξας ὅπλα. ~Ὡς δὲ ταῦτ´
[4, 33]	μὴ γυνή, πατρὸς μήτηρ, καὶ	αὐτὴ	διὰ γῆρας ἑτέρων δεομένη κηδεμόνων·
[4, 64]	ὡς δὲ τἀληθὲς εἶχεν ἐπιβουλεύων	αὐτῇ	διὰ τὸν πλοῦτον εὐδαιμονούσῃ μάλιστα
[4, 70]	τῇ τυραννίδι καὶ τοῖς συναγωνιζομένοις	αὐτῇ	διεχθρεύσειν. εἰ δὲ παραβαίη τὸν
[4, 67]	τε καὶ δαίμοσιν εὐξαμένη ταχεῖαν	αὐτῇ	δοῦναι τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ βίου
[4, 65]	τῷ τρόπῳ τὴν ἄνθρωπον αἱρέσεις	αὐτῇ	δύο προὔτεινεν, ὧν ποτέραν αὐτὴ
[4, 2]	τέρας ὤφθη. μιχθέντος δή τινος	αὐτῇ	θεῶν ἢ δαιμόνων καὶ μετὰ
[4, 78]	ὅπως δή ποτε λαβών, καλῶς	αὐτῇ	καὶ βασιλικῶς χρώμενον, ἀλλ´ ὑπερβεβληκότα
[4, 74]	βασιλικῆς πολιτείας, τῶν δὲ παρακολουθούντων	αὐτῇ	κακῶν ἀπηλλάχθαι. ἵνα δὲ καὶ
[4, 80]	δυναστείαν ὁπωσδήποτε λαβών, ἆρα βασιλικῶς	αὐτῇ	κέχρηται ζηλῶν τοὺς προτέρους ἡγεμόνας,
[4, 57]	ἐκέλευσεν ἀναγινώσκειν. ἐγέγραπτο δ´ ἐν	αὐτῇ,	μάλιστα μὲν ζῶντα παραδοῦναι τὸν
[4, 70]	κειμένην καὶ τὸν πατέρα περικείμενον	αὐτῇ	μέγα ἀνοιμώξας καὶ περιλαβὼν τὴν
[4, 4]	τὸν ἄνδρα εἵμαρτο. ἔτυχε δ´	αὐτῇ	νεανίας μὲν υἱὸς οὐ πρὸ
[4, 30]	ὁ Ταρκύνιος, καὶ αὐτίκα δοὺς	αὐτῇ	πίστεις καὶ λαβὼν τὰ προτέλεια
[4, 12]	τὰ τοῦ δήμου κρίματα, ὥσπερ	αὐτῇ	ποιεῖν ἔθος ἦν. τοῦτον δὲ
[4, 65]	αὐτῇ δύο προὔτεινεν, ὧν ποτέραν	αὐτὴ	προῃρεῖτο λαβεῖν ἠξίου, θάνατον μετ´
[4, 10]	ὅτι τῆς μὲν βουλῆς, ὃν	αὐτὴ	προῃρεῖτο, παραγούσης ἐπὶ τὰ πράγματα
[4, 82]	ἀγαθῇ προσήκει γυναικί, ξενιζομένου παρ´	αὐτῇ	Σέξτου διὰ τὴν συγγένειαν τῇ
[4, 70]	κλαύσετε, νυνὶ δ´ ὡς τιμωρήσομεν	αὐτῇ,	σκοπῶμεν· τοῦτο γὰρ ὁ παρὼν
[4, 16]	δὲ πρεσβυτέρων, οἷς ἀπέδωκε τειχοφυλακεῖν.	αὕτη	δευτέρα σύνταξις ἦν, ἐκοσμεῖτο δ´
[4, 26]	τὰς μετεχούσας τῆς συνόδου πόλεις.	αὕτη	διέμεινεν ἡ στήλη μέχρι τῆς
[4, 18]	λόχους εὐπειθεῖς τοῖς παραγγελλομένοις παρείχοντο.	~Αὕτη	μὲν ἡ διακόσμησις ἦν ἡ
[4, 82]	καὶ πολλὰ ὑπὲρ αὐτῶν κακοπαθήσαντος.	αὕτη	μέντοι σωφρονεῖν βουλομένη καὶ τὸν
[4, 16]	πόλει τὰ ἐντὸς τείχους φυλάττειν.	αὕτη	πρώτη σύνταξις ἦν· χώραν δὲ
[4, 82]	ἔργον ἑνὸς αὐτῶν τοῦ πρεσβυτάτου.	~Αὕτη	Σπορίου μέν ἐστι Λουκρητίου θυγάτηρ,
[4, 20]	τῶν μερίδων οὗτος ὁ λόχος,	αὕτη	τὸ κράτος ἐλάμβανε. τοῦτο δ´
[4, 6]	ἱστορίαν οὐδὲν ἐξητακότες τῶν ἀναιρούντων	αὐτὴν	ἀδυνάτων τε καὶ ἀτόπων· ὧν
[4, 82]	τοὺς ἄλλους συγγενεῖς τὰς κατασχούσας	αὐτὴν	ἀνάγκας διεξῆλθε πολλὰς ποιησαμένη δεήσεις
[4, 65]	μένειν ἐν τῷ δωματίῳ σφάξειν	αὐτὴν	ἀπειλήσας, ἐὰν ἐπιχειρήσῃ φεύγειν ἢ
[4, 40]	λύπης αὐτοχειρίᾳ τὸ ζῆν προεμένην	αὐτὴν	ἀποθανεῖν· οἱ δ´ ὑπὸ τοῦ
[4, 1]	οὐ πολλοῖς χρόνοις ὕστερον ἐλευθέραν	αὐτὴν	ἀφίησι καὶ πασῶν μάλιστα γυναικῶν
[4, 70]	μετὰ τοῦτ´ ἔπειθεν αὐτοὺς τὴν	αὐτὴν	γνώμην ἅπαντας λαβόντας ἐξελάσαι Ταρκύνιόν
[4, 46]	μὴ προσγεγράφθαι ταῖς ὁμολογίαις τὴν	αὐτὴν	εἶναι δωρεὰν καὶ τοῖς Ταρκυνίου
[4, 64]	Ἠγερίου πείθομαι, εἴ γε τὴν	αὐτὴν	εἶχε τοῖς Ταρκυνίου παισὶν ἡλικίαν,
[4, 53]	Πραίνεστον φερούσης ὁδοῦ κειμένη· Γαβίους	αὐτὴν	ἐκάλουν· νῦν μὲν οὐκέτι συνοικουμένη
[4, 37]	ἀποδιδόναι τοῖς κυρίοις, παρ´ ὧν	αὐτὴν	ἔλαβεν. ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ καταβαίνειν
[4, 10]	καρπουμένους τε καὶ ἰδίᾳ κατέχοντας	αὐτὴν	ἐν ὡρισμένῳ τινὶ χρόνῳ, καὶ
[4, 14]	πάνυ καὶ πολυτελῆ, Κομπιτάλια προσαγορεύοντες	αὐτὴν	ἐπὶ τῶν στενωπῶν· κομπίτους γὰρ
[4, 62]	εἰς ἅπαντα τὸν βίον πολλάκις	αὐτὴν	ἔσωσεν ἐκ μεγάλων κακῶν. γυνή
[4, 61]	τὴν γνώμην οἱ πρέσβεις τὴν	αὐτὴν	ἐφύλαττον ἀπόκρισιν, ὥσπερ αὐτοῖς ὁ
[4, 73]	τῆς ἐξουσίας διχῇ καὶ τὴν	αὐτὴν	ἔχοντος ἰσχὺν ἑκατέρου· αἰδώς τ´
[4, 66]	ἄλλων ἁπάντων καὶ τίς ὕβρικεν	αὐτὴν	καὶ ποδαπὴν ὕβριν ἀξιοῦντος λέγειν·
[4, 71]	μαθεῖν, τίς ὁ καλέσων ἔσται	αὐτὴν	κατὰ νόμους καὶ τὴν ψῆφον
[4, 13]	τῆς ἀρχαίας κατασκευῆς, βουληθείη μετρεῖν	αὐτὴν	κατὰ τὸν κύκλον τὸν περιέχοντα
[4, 64]	τοῖς ἐγγόνοις ἀφ´ ἑαυτοῦ τὴν	αὐτὴν	κατέλιπεν ἐπίκλησιν· ἐγὼ δὲ καὶ
[4, 46]	δίκαιον αὑτῷ προσηκούσης, ἐπειδὴ Ταρκύνιος	αὐτὴν	κατέσχεν ὁ πάππος αὐτοῦ πολέμῳ
[4, 70]	τῇ γυναικὶ προσήκοντες, ἐν οἷς	αὐτὴν	κλαύσετε, νυνὶ δ´ ὡς τιμωρήσομεν
[4, 69]	τῷ Ἀπόλλωνι· ὁ δὲ διατρήσας	αὐτὴν	ὅλην ὥσπερ αὐλὸν χρυσῆν ῥάβδον
[4, 79]	ἤγετο τὰς ἀπορρήτους ἐμπεδῶν πρὸς	αὐτὴν	ὁμολογίας· ἀνόσια καὶ ἐξάγιστα καὶ
[4, 30]	οὔτε τῆς μητρὸς συνευδοκούσης, ἀλλ´	αὐτὴν	παρ´ ἑαυτῆς λαβών. ὡς δὲ
[4, 38]	ἧττον αὐτὸν φυλάττοιτο, δόξας δ´	αὐτὴν	τὰ κράτιστα ὑποθέσθαι μετανοεῖν τε
[4, 75]	καὶ μηκέτι κάθοδον ἕξουσιν εἰς	αὐτὴν	Ταρκύνιοι· πειράσονται γάρ, εὖ ἴστε,
[4, 62]	καὶ γελασθεῖσα ἐπὶ τῷ τὴν	αὐτὴν	τιμὴν αἰτεῖν περὶ τῶν ἐλαττόνων,
[4, 66]	φωνὴν οὐδεμίαν προϊεμένη, ἔπειτ´ ἀνιστάντος	αὐτὴν	τοῦ πατρὸς καὶ τί πέπονθεν
[4, 34]	δῆμος οὐ κύριος ἦν ἀφελόμενος	αὐτὴν	ὑμῶν ἐμοὶ δοῦναι. εἰ γάρ
[4, 84]	ἐξ ἑνὸς στόματος ἅπαντες τὴν	αὐτὴν	φωνὴν ἀνέκραγον ἄγειν σφᾶς ἐπὶ
[4, 70]	καὶ ἀνεκαλεῖτο καὶ διελέγετο πρὸς	αὐτὴν	ὥσπερ ζῶσαν ἔξω τοῦ φρονεῖν
[4, 21]	ἔχειν τοὺς βουλευσομένους θ´ ὑπὲρ	αὐτῆς	ἃ δεῖ, καὶ τοὺς τῶν
[4, 31]	πολλοὺς καὶ μεγάλους ἀγῶνας ὑπὲρ	αὐτῆς	ἀράμενος· ἐκείνου τελευτήσαντος ἐγὼ διάδοχός
[4, 30]	τὴν Τυλλίαν οὔτε τοῦ πατρὸς	αὐτῆς	βεβαιοῦντος τὸν γάμον οὔτε τῆς
[4, 73]	κἂν τὰ κράτιστα τύχωμεν περὶ	αὐτῆς	βουλευσάμενοι, σφαλερὰ καὶ οὐκ ἀκίνδυνος,
[4, 82]	ἀράς, ἵνα τιμωροὶ τοῖς κακοῖς	αὐτῆς	γένοιντο καὶ τὸ κεκρυμμένον ὑπὸ
[4, 29]	μαλθακὸν ἀποδέδωκε, καὶ λήσεις ὑπ´	αὐτῆς	γενόμενος ἐξ ἀνδρὸς τὸ μηδέν·
[4, 70]	δὲ πάντας εἶδεν ἐπὶ τῆς	αὐτῆς	γνώμης ὄντας οὐ λόγων ἔφη
[4, 70]	τῇ Λουκρητίᾳ καὶ τὴν ἀναίρεσιν	αὐτῆς	διηγουμένου τὰς χεῖρας ἀνατείνας εἰς
[4, 74]	ἐπικυρωσάντων παρεληλυθὸς εἰς τὴν πόλιν	αὐτῆς	ἕνεκα τῆς ὁσίας φυλάττηται, ἱερῶν
[4, 62]	τὰς λοιπὰς ἓξ ἐνέγκασα τῆς	αὐτῆς	ἐπώλει τιμῆς. δόξασα δ´ ἄφρων
[4, 70]	γυνή, καὶ τῷ πτώματι προσελθὼν	αὐτῆς·	ἔτι γὰρ ἔκειτο ἐν φανερῷ
[4, 34]	δ´ οὐ κατὰ τὸν βέλτιστον	αὐτῆς	ἔτυχον ἐγὼ τρόπον, ὡς λέγεις,
[4, 34]	κατηγορεῖς μου, ἄκουσον, ὅπως τ´	αὐτῆς	ἔτυχον, καὶ δι´ ἃς αἰτίας
[4, 63]	ἀρχῆς ἔχων, διὰ γυναικὸς ὕβριν	αὐτῆς,	ἣν ὁ πρεσβύτατος αὐτοῦ τῶν
[4, 71]	καὶ οὔτ´ εἰσομένῳ τὴν δύναμιν	αὐτῆς	οὔτ´, εἰ γνοίην, χρησομένῳ· καὶ
[4, 20]	δὲ μὴ γένοιντο ἐπὶ τῆς	αὐτῆς	προαιρέσεως ἅπαντες οὗτοι, τότε τοὺς
[4, 12]	ὁ δῆμος ἅπας ἐπὶ τῆς	αὐτῆς	προαιρέσεως ἐγεγόνει. τοῦτο καταμαθὼν ὁ
[4, 53]	μεγάλη. τεκμήραιτο δ´ ἄν τις	αὐτῆς	τὸ μέγεθος καὶ τὴν ἀξίωσιν
[4, 30]	τὰς αἱρέσεις ὁ Ταρκύνιος, καὶ	αὐτίκα	δοὺς αὐτῇ πίστεις καὶ λαβὼν
[4, 76]	Ἰουνίου Βρούτου πάντες ἐπῄνεσαν καὶ	αὐτίκα	περὶ τῶν παραληψομένων τὰς ἡγεμονίας
[4, 2]	πελάνους ἐπὶ τὸ πῦρ καὶ	αὐτίκα	πρὸς τοὺς βασιλεῖς ἐλθοῦσαν εἰπεῖν.
[4, 80]	τε νομίμων καὶ τῶν ἐθῶν;	αὐτίκα	τὴν ἡγεμονίαν, ἵν´ ἀπὸ ταύτης
[4, 3]	ἑτέρας τε πολλὰς πρὸς τὸ	αὐτὸ	ἔθνος ἀγωνισάμενος μάχας τοτὲ μὲν
[4, 3]	ἔπειθ´ ἑτέρας γενομένης ἐπὶ τὸ	αὐτὸ	ἔθνος στρατείας καὶ μάχης καρτερᾶς
[4, 26]	ἡ Ἑλλὰς ἐχρῆτο. ὃ καὶ	αὐτὸ	ποιήσαιτ´ ἄν τις οὐ μικρὸν
[4, 78]	δέον, ἐν καιρῷ δὲ νῦν	αὐτὸ	ποιοῦντες ἐπιτηδείῳ, ὑμᾶς τ´, ὦ
[4, 13]	μὲν ὄντι διὰ τὰς περιλαμβανούσας	αὐτὸ	πολλαχόθεν οἰκήσεις, ἴχνη δέ τινα
[4, 77]	παρόντος διασέσωκε χρόνου· νῦν δ´	αὐτὸ	πρῶτον, ἥκει γὰρ ὁ καιρός,
[4, 25]	κληθεῖσαν Ἀμφικτυονικὴν σύνοδον καὶ πανήγυριν	αὐτὸ	συνήγαγε, νόμους καταστησάμενος ἔξω τῶν
[4, 82]	δ´ ἆρ´ οὐ παραστήσεται τὸ	αὐτὸ	τοῦτο ὑπολαβεῖν, ὧν Ταρκύνιος οὐ
[4, 51]	τὰ γράμματα κομίζων παρὰ τῶν	αὐτόθεν	ἡγεμόνων πρὸς τοὺς ἐκεῖ· σοφίᾳ
[4, 80]	πόλιν τοῖς ἐπιγινομένοις παρέδοσαν, ἧς	αὐτοὶ	παρέλαβον; καὶ τίς ἂν ὑγιαίνων
[4, 43]	ὅτε κατὰ τοῦ τυράννου λέγοντες	αὐτοί,	πεῖραν τῆς ἑκάστου γνώμης ἐλάμβανον·
[4, 44]	οἱ δ´ ἐπὶ τῶν ὤμων	αὐτοὶ	τὰ ἄχθη φέροντες· μεταλλεύοντές τε
[4, 50]	καὶ μεθ´ ἡμέραν καὶ νύκτωρ	αὐτοὶ	ταλαιπωροῦντες ἁλίσκονται κατὰ κράτος. γενόμενος
[4, 42]	οὐδενὸς ἔτι μετεῖχον, ἀλλὰ καὶ	αὐτοὶ	τὴν παρρησίαν ἅμα τοῖς δημοτικοῖς
[4, 6]	δούλης γεγονότι χαρίζεσθαι· οὔτ´ ἂν	αὐτοὶ	τῆς πατρῴας ἀρχῆς ἀποστερούμενοι φαύλως
[4, 5]	ὡς δ´ οὐχ ὑπήκουον, ἐπικηρύξας	αὐτοῖς	ἀϊδίους φυγὰς καὶ τὰς οὐσίας
[4, 43]	τυραννίδος βαρείας ἐσομένης, σφίσι δ´	αὐτοῖς	ἀκινδύνου. ἧκε δὲ κἀκείνοις οὐ
[4, 10]	κατὰ νόμους ἄρχειν. ἔδοξεν οὖν	αὐτοῖς	ἄμεινον εἶναι κλέπτοντα τὴν ἀρχὴν
[4, 71]	καταλῦσαι τὴν μοναρχίαν ψῆφόν τ´	αὐτοῖς	ἀναδῶμεν ὑπὲρ τοῦ μηκέτι Ῥωμαίων
[4, 69]	ἀρχὴν παραλαβεῖν, ὁ δὲ θεὸς	αὐτοῖς	ἀνεῖλε, τῷ πρώτῳ τὴν μητέρα
[4, 50]	προῄεσαν ἐκ τῆς πόλεως, παραστρατοπεδεύσας	αὐτοῖς	ἀπετάφρευέ τε καὶ περιεχαράκου καὶ
[4, 83]	ἑκάστῳ ψυχῆς. ταῦτά τ´ οὖν	αὐτοῖς	ἀποδώσειν, ἐὰν ἀποστῶσι τῶν τυράννων,
[4, 50]	ἅπασι λυπηροὶ καὶ βαρεῖς, ἐγκαλῶν	αὐτοῖς	ἁρπαγάς τινας καὶ λῃστείας, ὑπὲρ
[4, 75]	καιροῖς κύριος ἦν. οὕτω γὰρ	αὐτοῖς	ἀσφαλέστατα καὶ κάλλιστα ἕξει τὰ
[4, 45]	κοινῶν καὶ μεγάλων πραγμάτων σὺν	αὐτοῖς	βουλευσόμενος. οἱ μὲν δὴ παρῆσαν,
[4, 69]	δυσίατος εἰς τὰς κυούσας γυναῖκας	αὐτοῖς	βρέφεσιν ἀποκτείνουσα τὰς μητέρας ἐν
[4, 4]	Μαρκίου παίδων ἀρξάμενος καὶ πρόθες	αὐτοῖς	δίκας· τιμωρησάμενος δὲ τούτους ἅπαντας,
[4, 51]	Φιδήνην· καὶ εἰ μή τις	αὐτοῖς	δύναμις ἐναντιωθήσεται, πάντα οἰχήσεται τἀκεῖ.
[4, 10]	φανερῶς λαβόντα κατέχειν. ἀλλ´ οὐδὲν	αὐτοῖς	ἐγένετο προὔργου τῶν λελογισμένων· οὕτω
[4, 23]	τῆς πολιτείας φθονοῦσι· συνεβούλευέ τ´	αὐτοῖς,	εἰ μὲν πονηροὺς νομίζουσι, μὴ
[4, 12]	παρῆκε τὸν καιρόν, ἀλλὰ πολλὰς	αὐτοῖς	εἰδέναι φήσας χάριτας, ὅτι μέμνηνται
[4, 5]	δεδρακόσιν ἀπεχθομένους, τελευτῶσα εἶπεν οὐδὲν	αὐτοῖς	ἐκ τῶν ἀνοσίων ἐπιβουλευμάτων γεγονέναι
[4, 23]	τοῦτον καταστήσονται τὸν νόμον, πολλὴν	αὐτοῖς	ἔλεγεν ἐκ τῶν ἐλευθερουμένων ἐπιτραφήσεσθαι
[4, 14]	γειτόνων ἥρωσι προνωπίοις καὶ θυσίας	αὐτοῖς	ἐνομοθέτησεν ἐπιτελεῖσθαι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν
[4, 8]	τῆς παρανόμου ἀρχῆς, καὶ ἐδόκει	αὐτοῖς,	ἐπειδὰν πρῶτον εἰς τὸ συνέδριον
[4, 51]	καταστάντες ἐμάχοντο, καὶ ἦν ἰσόρροπος	αὐτοῖς	ἐπὶ πολὺν χρόνον ὁ ἀγών·
[4, 58]	κεκομισμένων πίστιν. καὶ ἵνα μηδὲν	αὐτοῖς	ἔτι δεῖμα περὶ τοῦ μέλλοντος
[4, 58]	τρόπου μεταλαβὼν τήν τε πόλιν	αὐτοῖς	ἔφη τὴν ἰδίαν ἀποδιδόναι καὶ
[4, 84]	εἰς τὸ πεδίον, ἔνθα σύνηθες	αὐτοῖς	ἦν ἀρχαιρεσιάζειν, ἔχοντας τὰ ὅπλα
[4, 75]	τὴν γνώμην οἱ πολῖται, δηλώσας	αὐτοῖς	ἣν διανοούμεθα καταστήσασθαι πολιτείαν μεσοβασιλέα
[4, 9]	καταλελεῖφθαι τῶν παιδίων καὶ βεβαιοῦτε	αὐτοῖς	ἣν ὁ πάππος κατέλιπεν ἀρχήν.
[4, 61]	πεντεκαίδεκα ποδῶν. ἐπὶ γὰρ τοῖς	αὐτοῖς	θεμελίοις ὁ μετὰ τὴν ἔμπρησιν
[4, 62]	ἐπιφανεῖς δύο προχειρισάμενος καὶ δημοσίους	αὐτοῖς	θεράποντας δύο παραζεύξας ἐκείνοις ἀπέδωκε
[4, 73]	μετριωτέραν τινὰ καὶ φιλανθρωποτέραν ἐπ´	αὐτοῖς	θέσθαι προσηγορίαν. ἔπειτα μὴ ποιεῖν
[4, 15]	ᾖ καὶ φανερά, βωμοὺς ἐκέλευσεν	αὐτοῖς	ἱδρύσασθαι θεῶν ἐπισκόπων τε καὶ
[4, 26]	ἐπιφάνειαν προῆλθον. τοιαῦτα διεξελθὼν συνεβούλευεν	αὐτοῖς	ἱερὸν ἄσυλον ἀπὸ κοινῶν ἀναλωμάτων
[4, 54]	ἦν ἐρυμνὰ τειχίζοντες φρουρὰν ἐν	αὐτοῖς	καθιστάναι καταφυγῆς τῶν γεωργῶν ἕνεκα·
[4, 59]	ἐὰν κρατήσῃ τῇ μάχῃ, ναοὺς	αὐτοῖς	κατασκευάσειν· καὶ τὸν μὲν σκόπελον,
[4, 67]	ἁπάντων γενέσθαι φωνήν, ὡς μυριάκις	αὐτοῖς	κρεῖττον εἴη τεθνάναι περὶ τῆς
[4, 10]	καὶ μηδὲν πολυπραγμονεῖν. εἰσῄει γὰρ	αὐτοῖς	λογισμός, ὅτι τῆς μὲν βουλῆς,
[4, 50]	ἐν τοῖς ὅπλοις. συνάψας δ´	αὐτοῖς	μάχην περὶ τὰ μεθόρια καὶ
[4, 22]	καὶ πάντων ἀπέδωκε τῶν κοινῶν	αὐτοῖς	μετέχειν, ὧν τοῖς ἄλλοις δημοτικοῖς.
[4, 6]	τῶν ἑαυτῆς τέκνων ἣν κατέλιπεν	αὐτοῖς	ὁ πατὴρ ἀρχήν, τῷ δ´
[4, 61]	τὴν αὐτὴν ἐφύλαττον ἀπόκρισιν, ὥσπερ	αὐτοῖς	ὁ τοῦ μάντεως ὑπέθετο υἱός,
[4, 76]	εἰς τὴν ἀγοράν. ἠκολούθουν δ´	αὐτοῖς	οἱ θεράποντες ἐπὶ κλίνης μέλασιν
[4, 75]	γὰρ εἰς καιρὸν ὀξύν· ἐπ´	αὐτοῖς	οἴομαι δεῖν ποιῆσαι τοῖς παραληψομένοις
[4, 58]	γράμμασιν ἀρχαϊκοῖς ἐπιγεγραμμένη τὰς γενομένας	αὐτοῖς	ὁμολογίας. ταῦτα πράξας καὶ βασιλέα
[4, 4]	πάσῃ δυνάμει καὶ μεθ´ ὅπλων	αὐτοῖς	ὁμόσε χωροῦντας, ἐὰν ἄρα καὶ
[4, 62]	τὰ Σιβύλλεια θέσφατα. χρῶνται δ´	αὐτοῖς,	ὅταν ἡ βουλὴ ψηφίσηται, στάσεως
[4, 30]	πολλοῦ μετὰ ταῦτα χρόνου τοῖς	αὐτοῖς	πάθεσιν ἀποθνήσκουσιν ἥ τε πρεσβυτέρα
[4, 79]	ἀναμείνας, ἕως ὁ κατὰ φύσιν	αὐτοῖς	παραγένηται θάνατος. ~Ἀλλὰ τί τούτοις
[4, 62]	κατὰ πόλιν πραγματειῶν, καὶ δημοσίους	αὐτοῖς	παρακαθίστησιν, ὧν χωρὶς οὐκ ἐπιτρέπει
[4, 64]	Ῥώμης φυγάδας ὑπεδέχετο καὶ συνέπραττεν	αὐτοῖς	περὶ καθόδου· ὡς δὲ τἀληθὲς
[4, 67]	περιορᾶν. ἦν δέ τις ἐν	αὐτοῖς	Πόπλιος Οὐαλέριος ἑνὸς τῶν ἅμα
[4, 5]	ἁπάντων δεξαμένων τότε τὸν Τύλλιον	αὐτοῖς	συνίστησιν ὡς ὑπὸ τοῦ βασιλέως
[4, 25]	εἶναι δικαστάς, ὅρους καὶ κανόνας	αὐτοῖς	τάξας, οὓς αὐτὸς ἔγραψε νόμους.
[4, 34]	συναγαγὼν ἅπαντας εἰς ἐκκλησίαν ἀπεδίδουν	αὐτοῖς	τὴν ἀρχὴν ἀντὶ τῆς ἐπιφθόνου
[4, 62]	τοὺς οἰωνοσκόπους μετεπέμψατο καὶ διηγησάμενος	αὐτοῖς	τὸ πρᾶγμα, τί χρὴ πράττειν,
[4, 46]	δεινῶν τεκμαιρομένους, ἃ συμβήσεται παθεῖν	αὐτοῖς.	~Τοιαύτῃ καταδρομῇ τοῦ Τύρνου χρησαμένου
[4, 48]	ποιοῦνται τοῦ ἔθνους ἐπὶ τοῖς	αὐτοῖς	τοῖς δικαίοις, ἐφ´ οἷς Ταρκύνιόν
[4, 11]	μὴ λέγω, ὅτι Μάρκιοι συλλαμβανόντων	αὐτοῖς	τῶν πατρικίων κατασχόντες τὰ πράγματα
[4, 42]	νομίζοντες ἀγαθῷ γενήσεσθαι· τοιαύτας γὰρ	αὐτοῖς	ὑπέτεινεν ὁ Ταρκύνιος ὑποσχέσεις ἐξαπατῶν
[4, 71]	ἔσται τρόπος. καὶ ὁ Βροῦτος	αὐτοῖς	ὑποτίθεται τοιάδε· Πρῶτον μὲν διὰ
[4, 62]	καὶ φαντασμάτων μεγάλων καὶ δυσευρέτων	αὐτοῖς	φανέντων, οἷα πολλάκις συνέβη. οὗτοι
[4, 55]	ὑπ´ αὐτοῦ δεκασθέντες, ἐπὶ τὴν	αὐτοκράτορα	παράγουσιν ἀρχήν. ~Τοσαύτης δὴ γενόμενος
[4, 29]	τῆς εὐδαίμονος ἄρξαι Κορίνθου τὴν	αὐτοκράτορα	ὑπῆρξεν ἀρχὴν ἐπὶ πολλάς, ὡς
[4, 29]	οὖν ἔτι μέλλεις καὶ τὸν	αὐτόματον	ἐκδέχῃ καιρόν, ὃς ἥξει σοι
[4, 55]	πολλοὺς καὶ πελάτας ἐπαγόμενος ὡς	αὐτόμολος	καὶ ἵνα δὴ μᾶλλον αὐτῷ
[4, 55]	ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους ἔπεμπεν ὡς	αὐτομόλους	φράσοντας τοῖς Γαβίοις δι´ ἀπορρήτων,
[4, 65]	ἀσχημοσύνην εἶξαί τε καὶ περιιδεῖν	αὐτὸν	ἃ προῃρεῖτο διαπραξάμενον. ~Ἡμέρας δὲ
[4, 37]	λέγει, τελευτῶν ἔφησεν, ὅτι Ταρκύνιος	αὐτὸν	αἰτιᾶται τὴν βασιλείαν οὐ δικαίως
[4, 38]	ἔξω τοῦ βουλευτηρίου μετέωρον ἐξαρπάσας	αὐτὸν	ἀκμάζων τὸ σῶμα καὶ ῥωμαλέος
[4, 69]	Ταρκύνιος τῆς δοκούσης εἶναι περὶ	αὐτόν,	ἀλλ´ οὐ κατ´ ἀλήθειαν ὑπαρχούσης
[4, 4]	ἰατροὶ λεγέτωσαν ἐν ὀλίγαις ἡμέραις	αὐτὸν	ἀποδείξειν ὑγιῆ· ἔπειτ´ ἐγὼ προελθοῦσα
[4, 12]	πλείονα ὑποσχόμενος ἀγαθὰ ποιήσειν, ἐὰν	αὐτὸν	ἀποδείξωσι βασιλέα, προεῖπεν ἡμέραν ἀρχαιρεσιῶν,
[4, 74]	τὸ γὰρ ἐν μέρει τὸν	αὐτὸν	ἄρχειν τε καὶ ἄρχεσθαι καὶ
[4, 79]	ἀδελφὴν οὖσαν καὶ σπουδαίαν περὶ	αὐτὸν	γενομένην, πρὶν ἢ πενθῆσαι καὶ
[4, 46]	δουλείας} περὶ τοῦ μὴ λαβεῖν	αὐτὸν	διαμάχεσθαι, ἐξ ὧν ἕτεροι πεπόνθασι
[4, 8]	καὶ χαλεπῶς ἔφερον οὐκ ἀξιοῦντες	αὐτὸν	ἑαυτῷ τινα μηχανήσασθαι βασιλικὴν ἐξουσίαν,
[4, 12]	διειληφότες τὴν ἀγορὰν βασιλέα ποιεῖν	αὐτὸν	ἐβόων καὶ συγκαλεῖν τὰς φράτρας
[4, 47]	ἥκει μου κατηγορῶν. ἔδει δ´	αὐτόν,	εἰ μὲν ᾔδει με τοιοῦτον
[4, 1]	ἰδίας τύχης, ὅτι δουλεύουσα ἔτεκεν	αὐτόν.	εἴη δ´ ἂν ὁ Σερούιος
[4, 61]	τρίτης ὑπατείας ἡ Ῥωμαίων πόλις	αὐτὸν	εἰς συντέλειαν ἐξειργάσατο. ἐποιήθη δ´
[4, 31]	δίκαιος· καὶ διὰ τοῦτο προειλόμην	αὐτὸν	εἰς τούτους ἐκφέρειν. Ταρκύνιος ἐμὸς
[4, 39]	καὶ πρὶν εἰς τὴν οἰκίαν	αὐτὸν	εἰσελθεῖν, ἀποστείλας τοὺς διαχρησομένους ἐκποδῶν
[4, 3]	καὶ διὰ ταῦτα Ῥωμαῖοι μὲν	αὐτὸν	ἐκ τοῦ δήμου μεταγαγεῖν ἠξίωσαν
[4, 28]	ἀλλὰ περιμένειν, ἕως ἡ φύσις	αὐτὸν	ἐκ τοῦ ζῆν ἐξαγάγῃ, καὶ
[4, 60]	ὑμῖν ὀλίγου χρόνου παρελθεῖν πρὸς	αὐτόν.	ἐν ᾧ δ´ ἐκεῖνον ἐκδέχεσθε,
[4, 30]	βουλῆς ἔφη τὰ δίκαια πρὸς	αὐτὸν	ἐρεῖν, συγκαλέσας τὸ συνέδριον· Ἄνδρες,
[4, 68]	ταύτης ἔτυχε τῆς ἐπωνυμίας· τοῦτ´	αὐτὸν	ἐρρύσατο μηδὲν δεινὸν ὑπὸ τοῦ
[4, 33]	τὰ δὲ δίκαια νῦν πρὸς	αὐτὸν	ἐρῶ. ἐγὼ τὴν μὲν ἐπιτροπείαν
[4, 39]	πέμπει τινὰς τῶν θεραπόντων ἐπ´	αὐτὸν	ἔχοντας ξίφη· οἳ τάχει πολλῷ
[4, 3]	ἄξια, ἐξ ὧν Ταρκύνιός τ´	αὐτὸν	ἠγάσθη καὶ ὁ Ῥωμαίων δῆμος
[4, 7]	ἀπέκτεινεν. ἐν κρατίστῃ δέ γ´	αὐτὸν	ἡλικίᾳ τότ´ ὄντα παραδεδώκασιν οἱ
[4, 55]	σκηπτόμενοι, καὶ χεὶρ ἤδη περὶ	αὐτὸν	ἦν καρτερά. δόξαντες δ´ οἱ
[4, 72]	καὶ νομίμου τὰ λοιπὰ λέγειν	αὐτὸν	ἠξίουν. κἀκεῖνος εἶπεν, Ἐπειδὴ ταῦτα
[4, 39]	τοῦ βουλευτηρίου θεασαμένη βασιλέα τ´	αὐτὸν	ἠσπάσατο πρώτη μεγάλῃ τῇ φωνῇ
[4, 37]	δίκαιον εἰπεῖν ἔχει Ταρκύνιος, καλεῖν	αὐτὸν	καὶ διδαχθέντας, ἐάν τ´ ἀδικούμενον
[4, 2]	ἕως ἡ μήτηρ προσδραμοῦσα διανέστησεν	αὐτὸν	καὶ ἡ φλὸξ ἅμα τῷ
[4, 60]	βουλόμενοι συντυχεῖν, παρεκάλουν ἀπαγγεῖλαι πρὸς	αὐτόν.	καὶ ὁ νεανίας, Πατὴρ ἐμός
[4, 39]	πόλεως τῆς Ῥωμαίων τὴν ἀρχὴν	αὐτὸν	κατασχεῖν. ἀσπασαμένων δὲ καὶ τῶν
[4, 15]	τῆς τ´ οὐσίας στέρεσθαι καὶ	αὐτὸν	μαστιγωθέντα πραθῆναι· καὶ μέχρι πολλοῦ
[4, 29]	οὐδὲν ἔτι αἰσχυνθεῖσα λέγει πρὸς	αὐτόν·	Μέχρι τίνος, ὦ Ταρκύνιε, τῆς
[4, 31]	τούτους ἠξίους ἀκοῦσαι. ~Λέγει πρὸς	αὐτὸν	ὁ Ταρκύνιος· Βραχύς ἐστιν ὁ
[4, 57]	τῶν πυλῶν, ἵνα μὴ διαφύγοιεν	αὐτὸν	οἱ ἐν ταῖς αἰτίαις, πέμπων
[4, 42]	μὲν τοὺς ἐχθρῶς διακειμένους πρὸς	αὐτόν,	οἷς οὐκ ἦν βουλομένοις Τύλλιον
[4, 38]	ἀπῄει στένων κρατούντων καὶ παραπεμπόντων	αὐτὸν	ὀλίγων, αἵματι πολλῷ ῥεόμενος καὶ
[4, 2]	τὸ μυθῶδες ἐξαίρων τὰ περὶ	αὐτόν,	ὃν ἐν πολλαῖς Ῥωμαϊκαῖς ἱστορίαις
[4, 71]	τοὺς ἄλλους ἅπαντας ἐπὶ τὸν	αὐτὸν	ὅρκον· οἱ δ´ οὐδὲν ἔτι
[4, 2]	χεῖρον Τυρρηνῶν ἐπισταμένην εἰπεῖν πρὸς	αὐτόν,	ὅτι γένος ἀπὸ τῆς ἑστίας
[4, 15]	εἰδέναι τῶν συντελούντων εἰς τὸν	αὐτὸν	πάγον, καὶ τὰς κτήσεις, ἐν
[4, 55]	λόγον ἀκουσάντων καὶ μηδὲν εἰς	αὐτὸν	παρανομήσειν διομολογησαμένων παρῆν ἑταίρους τε
[4, 57]	πυνθανομένου, τίνες εἰσὶν οἱ μέλλοντες	αὐτὸν	προδιδόναι, {τὸν ἐπιφανέστατον τῶν Γαβίων}
[4, 39]	συγκατασκευασάντων τὴν ἀρχὴν λαβοῦσα μόνον	αὐτόν·	Τὰ μὲν πρῶτα, ἔφη, πέπρακταί
[4, 62]	συμφορὰν ἀποφαίνοντες τὸ μὴ πάσας	αὐτὸν	τὰς βύβλους πρίασθαι, ἐκέλευσαν ἀπαριθμῆσαι
[4, 4]	ἐκείνους ὑπεριδών, ἐὰν οἱ φονεύσαντες	αὐτὸν	τὴν ἀρχὴν κατάσχωσιν, οὐδὲ τοῖς
[4, 47]	μὴ τὰ κατηγορηθέντα λύειν, ἀλλ´	αὐτὸν	τὸν κατηγορήσαντα ἀναιρεῖν. ἐπαινεσάντων δὲ
[4, 47]	δικαστὴν ἁπάντων ἐποιεῖτο τῶν ἐγκλημάτων	αὐτὸν	τὸν κατήγορον. Οὑτοσὶ γάρ, ἔφη,
[4, 45]	μὴ παρεῖναι πρὸς τὸν σύλλογον	αὐτὸν	τὸν κεκληκότα τῶν ἄλλων ἁπάντων
[4, 59]	ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους πρέσβεις πρὸς	αὐτόν.	~Τούτοις τοῖς ἀνδράσιν ἀφικομένοις εἰς
[4, 19]	τις ἀρκοῦσα ἔσται, διαιρῶν τὸν	αὐτὸν	τρόπον εἰς τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς
[4, 16]	εἴκοσι λόχους καὶ διεῖλε τὸν	αὐτὸν	τρόπον τοῖς προτέροις καθ´ ἡλικίας,
[4, 6]	ἕτερος μὲν οὖν ἄν τις	αὐτὸν	ὑπέθετο καὶ τριακοστὸν ἔτος ἔχοντα
[4, 6]	κοινά· ἐγὼ δ´ ἔτι νεώτερον	αὐτὸν	ὑποτίθεμαι πέντε ὅλοις ἔτεσι, καὶ
[4, 38]	πιστεύσας ὡς φίλῳ γεγονότι ἧττον	αὐτὸν	φυλάττοιτο, δόξας δ´ αὐτὴν τὰ
[4, 75]	ποιεῖν ἔθος ἦν, μηδενὸς ἀφαιρουμένους	αὐτὸν	ὧν ἐν τοῖς πρότερον καιροῖς
[4, 39]	ἀσπασαμένων δὲ καὶ τῶν ἄλλων	αὐτὸν	ὡς βασιλέα τῶν συγκατασκευασάντων τὴν
[4, 38]	παρὰ τὸ συμφέρον ὥρμησεν ἐπ´	αὐτὸν	ὡς ἐξαναστήσων τῆς ἕδρας. καὶ
[4, 64]	Λουκρητίου θυγάτηρ ἀνδρὸς ἐπιφανοῦς, ἐξένιζεν	αὐτὸν	ὡς συγγενῆ τοῦ ἀνδρὸς πολλῇ
[4, 28]	τῆς ἀδελφῆς ἄνδρα μεταπέμπεταί τ´	αὐτὸν	ὡς ὑπὲρ ἀναγκαίου πράγματος διαλεξομένη,
[4, 55]	εἰ λάβοι πίστεις, ὅτι φυλάξουσιν	αὐτὸν	ὥσπερ καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς
[4, 37]	ἤδη γινομένης τῶν ὄχλων ἐπ´	αὐτὸν	ᾤχετο φεύγων ἅμα τοῖς ἑταίροις·
[4, 5]	δὲ Τύλλιος ἰσχυρὰν χεῖρα περὶ	αὑτὸν	ἔχων καὶ τοὺς ῥαβδούχους ἐπαγόμενος
[4, 9]	ἃ δὲ παρεσκεύασμαι ποιεῖν ὑμᾶς	αὐτὸς	ἀγαθὰ καὶ ὧν χάριν τὴν
[4, 25]	παραδείγματα λαβὼν προθυμίαν ἔσχε καὶ	αὐτὸς	ἁπάσας τὰς μετεχούσας πόλεις τοῦ
[4, 47]	μου κατηγορεῖ πάντων δικαστὴς γενόμενος	αὐτὸς	ἀπέλυσέ με, ὅτε τὴν θυγατέρα
[4, 48]	γενέσθαι θάτερον ἔφη δεῖν, ἢ	αὐτὸς	ἀποθανεῖν, ἐὰν εὑρεθῇ παρεσκευασμένος ὅπλα
[4, 75]	τοὺς παραληψομένους τὰ κοινά, καὶ	αὐτὸς	ἀποθήσομαι τὴν τῶν Κελερίων ἀρχήν.
[4, 7]	συγγραφεῖς καί φασιν, ὅτι Τύλλιον	αὐτὸς	ἀράμενος ἐκ τοῦ βουλευτηρίου καὶ
[4, 29]	ἔχοντα αὐτῷ τυγχάνει καὶ οὐδὲ	αὐτὸς	αὐτά γε ἀγνοεῖς. καὶ μὴν
[4, 57]	οἰκίαν αὐτοῦ διερευνῆσαι πέμψας ἑτέρους,	αὐτὸς	δ´ ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας σὺν
[4, 47]	ἔδει τὸ πλῆθος ἀποθεραπεύειν, ἀπελογίζοντο.	αὐτὸς	δ´ ὁ Ταρκύνιος τούτων μὲν
[4, 42]	κατηγόροις μικράν τινα μοῖραν ἀπέθυεν,	αὐτὸς	δὲ τὰ πλείω κατεῖχεν. ἔμελλον
[4, 37]	παραδοῦναι τὴν τῆς πόλεως προστασίαν·	αὐτὸς	δὲ τῆς ἀρχῆς ἔφησεν ἀφίστασθαι
[4, 68]	τοῦ προτέρου βασιλέως Ταρκυνίου θυγάτηρ·	αὐτὸς	δὲ τροφῆς τε καὶ παιδείας
[4, 70]	τῆς Ταρκυνίων δυναστείας, καὶ οὔτ´	αὐτὸς	διαλλαγήσεσθαι πρὸς τοὺς τυράννους οὔτε
[4, 25]	οἷς τὴν βασιλικὴν ἀρχὴν ἐμείωσεν	αὐτὸς	ἑαυτοῦ τὴν ἡμίσειαν τῆς ἐξουσίας
[4, 36]	τῶν τ´ ἀδικημάτων οὐχ ἁπάντων	αὐτὸς	ἐγινόμην δικαστής, ἀλλὰ τὰς ἰδιωτικὰς
[4, 33]	ἀπήντηκέ μοι καὶ ὥσπερ ἀδικῶν	αὐτὸς	ἐγκαλοῦμαι, τὴν μὲν τύχην ὕστερον
[4, 25]	καὶ κανόνας αὐτοῖς τάξας, οὓς	αὐτὸς	ἔγραψε νόμους. ἐπεὶ δ´ αὐτῷ
[4, 11]	διετέλεσεν, ἀντὶ πολλῶν δέ, ὧν	αὐτὸς	ἐγὼ κατὰ τὴν ἐμαυτοῦ δύναμιν
[4, 9]	κινδύνων κατεργασάμενος. ὅσον μὲν οὖν	αὐτὸς	ἔζη χρόνον, ἐκείνῳ προσῆκεν ὑμᾶς
[4, 4]	ἰδίων καὶ τῶν κοινῶν, ἕως	αὐτὸς	ἐκ τῶν τραυμάτων ὑγιὴς γένηται,
[4, 7]	ἐλάττω τεττάρων καὶ δέκα ἐτῶν,	αὐτὸς	ἐν τοῖς πράγμασιν ἐξεταζόμενος, ὥς
[4, 36]	τὰ δίκαια καὶ λαμβάνειν, καὶ	αὐτὸς	ἐξηταζόμην πρῶτος οἷς ὥρισα κατὰ
[4, 25]	εἰς τὸ κοινὸν φερόντων ἀδικημάτων	αὐτὸς	ἐποιεῖτο τὰς διαγνώσεις, τῶν δ´
[4, 13]	Ῥωμαίων οἰκίας κατασκευάσασθαι· ἔνθα καὶ	αὐτὸς	ἐποιήσατο τὴν οἴκησιν ἐν τῷ
[4, 70]	μέλλει γενήσεσθαι· ἄρξειν δὲ τούτων	αὐτὸς	ἔφη. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ λαβὼν
[4, 34]	ῥητοῖς τισι παρέλαβεν, ὥστε καὶ	αὐτὸς	ἔχειν ἀναφαίρετον καὶ ὑμῖν τοῖς
[4, 10]	καὶ Νόμας Πομπίλιος, οὓς δ´	αὐτὸς	καθιστάμενος. ταῦτα δ´ αὐτοῦ πολιτευομένου
[4, 40]	τῷ ναῷ τῆς Τύχης, ὃν	αὐτὸς	κατεσκεύασεν, εἰκὼν αὐτοῦ κειμένη ξυλίνη
[4, 42]	τε καὶ ἀειφυγίαις, ἑτέραν βουλὴν	αὐτὸς	κατεστήσατο παραγαγὼν ἐπὶ τὰς τῶν
[4, 1]	σωφρονεστάτῃ τῶν ἐν Κορνικόλῳ γυναικῶν.	αὐτὸς	μὲν οὖν ὁ Τύλλιος, ὅθ´
[4, 45]	δὴ παρῆσαν, ὁ δὲ Ταρκύνιος	αὐτὸς	ὁ καλέσας αὐτοὺς ὑστέρει. ὡς
[4, 9]	φύλακας δὲ τῆς δικαιοσύνης καὶ	αὐτὸς	οὐδένα χρόνον ἀνήσω τῆς ἁπάντων
[4, 41]	ἐπέτρεπεν, εἰ μή τινα καλέσειεν	αὐτός·	οὔτε τοῖς προσιοῦσιν εὐμενὴς οὐδὲ
[4, 5]	καὶ τῶν κοινῶν ἀποδεικνύμενον, ἕως	αὐτὸς	ῥαΐσῃ. ὁ μὲν οὖν δῆμος
[4, 64]	ἐν ἐκείνῃ τῇ πόλει διατριβῆς	αὐτός	τε Κολλατῖνος ἐκλήθη καὶ τοῖς
[4, 38]	πελέκεις ὑπηρέταις τισὶν ἀναδοὺς καὶ	αὐτὸς	τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα λαβὼν καὶ
[4, 6]	χρόνου γυνή, ἀλλ´ ἔστιν οὗτος	αὐτὸς	τῶν ὠδίνων ὁ ὅρος, ὡς
[4, 6]	καὶ τριάκοντα τὴν βασιλείαν κατέσχεν	αὐτὸς	ὡς ἅπαντες ὁμολογοῦσιν, ὀγδοηκονταέτης ἂν
[4, 42]	λέγειν ὅ τι μὴ κελεύσειεν	αὐτός.	ὥσθ´ ὁπόσοι κατελείφθησαν ἐν τῷ
[4, 22]	ὃ παρέλιπον ἅπαντες οἱ πρὸ	αὐτοῦ	βασιλεῖς. ἐκεῖνοι μὲν γὰρ τοὺς
[4, 46]	ἑκόντων λαβὼν ὥσπερ οἱ πρὸ	αὐτοῦ	βασιλεῖς, ὅπλοις δὲ καὶ βίᾳ
[4, 25]	ἐξουσίας ἀφελόμενος. τῶν γὰρ πρὸ	αὐτοῦ	βασιλέων ἁπάσας ἀξιούντων ἐφ´ ἑαυτοὺς
[4, 31]	οὑμὸς καὶ πάντες οἱ πρὸ	αὐτοῦ	γενόμενοι βασιλεῖς· ἀλλὰ τὸ ἀνέστιον
[4, 80]	ἆρά γ´ ὡς οἱ πρὸ	αὐτοῦ	γενόμενοι βασιλεῖς; πόθεν; πολλοῦ γε
[4, 7]	τ´ ἐκ τῆς ἀρχῆς ἔκπτωσις	αὐτοῦ	γίνεται πέμπτῳ καὶ εἰκοστῷ μετὰ
[4, 1]	δὲ τῆς ἡγεμονίας ὁ γαμβρὸς	αὐτοῦ	γίνεται Τύλλιος ἐνιαυτῷ τετάρτῳ τῆς
[4, 6]	ὑπολάβωσιν οὐχ υἱοὺς, ἀλλ´ υἱωνοὺς	αὐτοῦ	γράφοντα τοὺς παῖδας. παντάπασι γὰρ
[4, 55]	πολλοὶ δὲ καὶ χρήμασιν ὑπ´	αὐτοῦ	δεκασθέντες, ἐπὶ τὴν αὐτοκράτορα παράγουσιν
[4, 46]	Τύρνος ὁ καὶ τὸν ὀψισμὸν	αὐτοῦ	διαβαλὼν οὐκ εἴα τοὺς συνέδρους
[4, 80]	οἰκτρῶς καὶ κακῶς ἅπαντες ὑπ´	αὐτοῦ	διατεθείμεθα; ~Τὰς μὲν οὖν ἡμετέρας
[4, 46]	καὶ πονηρότατον καὶ τὰς πράξεις	αὐτοῦ	διεξιών, ἃς ἐπὶ τῷ κατασχεῖν
[4, 57]	ὑπομένοντος ἔφη βούλεσθαι τὴν οἰκίαν	αὐτοῦ	διερευνῆσαι πέμψας ἑτέρους, αὐτὸς δ´
[4, 48]	τῶν ἐνοδίων, ἢ τὸν καταψευσάμενον	αὐτοῦ	δίκην ὑποσχεῖν. ἐδόκει ταῦτα· καὶ
[4, 10]	γὰρ ὥρμησαν ἀφελέσθαι τὴν παράνομον	αὐτοῦ	δυναστείαν ἀποδείξαντες μεσοβασιλεῖς καὶ δι´
[4, 29]	τὸ σῶμα, μαρανθεῖσαν δ´ ὑπ´	αὐτοῦ.	εἰ δ´ ἐξεγένετο σοί τε
[4, 2]	πῦρ ἀπέλαμψεν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς	αὐτοῦ,	ἥ τε μήτηρ αὐτοῦ καὶ
[4, 3]	τοῖς ἐπινικίοις στεφάνοις ἀνεδεῖτο ὑπ´	αὐτοῦ.	ἦν δὲ καὶ φρονῆσαι τὰ
[4, 39]	καὶ ἄπιστα πραχθῆναι, τῆς ἀνοσίας	αὐτοῦ	θυγατρὸς ἔργα παραδίδοται. πεπυσμένη γὰρ
[4, 46]	ἀρχὴν ἐπετελέσατο. διεξελθὼν δὲ πολλὰς	αὐτοῦ	καὶ δεινὰς κατηγορίας τελευτῶν ἐδίδασκεν,
[4, 61]	μάντει τὸ τέρας. σοφιζομένου δ´	αὐτοῦ	καὶ διαγράφοντος ἐπὶ τῆς γῆς
[4, 2]	κεφαλῆς αὐτοῦ, ἥ τε μήτηρ	αὐτοῦ	καὶ ἡ τοῦ βασιλέως γυνὴ
[4, 78]	μέγιστα καὶ φανερώτατα τῶν ἔργων	αὐτοῦ	καὶ οὐδ´ ἀπολογίας οὐδεμιᾶς δυνάμενα
[4, 12]	οὐκ ἐνοχλήσω παρών. ~Ταῦτα λέγοντος	αὐτοῦ	καὶ παραχωρεῖν οἵου τε ὄντος
[4, 66]	θανάτου χείρονα παθοῦσαν. Θαυμάσαντος δ´	αὐτοῦ	καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων καὶ
[4, 24]	μεῖζον ἐκραγῇ τῷ κοινῷ δι´	αὐτοῦ	κακόν· ἐπανορθοῦσθαι μέντοι φημὶ δεῖν
[4, 67]	στρατοπέδου, τῶν κατεσχηκότων τὴν οἰκίαν	αὐτοῦ	κακῶν οὐδὲν εἰδὼς καὶ σὺν
[4, 42]	οἳ καὶ κρύφα διεφθάρησαν ὑπ´	αὐτοῦ	κατ´ οἰκίας τε καὶ ἐπ´
[4, 37]	ὧν αὐτὴν ἔλαβεν. ταῦτα λέξαντος	αὐτοῦ	καταβαίνειν τ´ ἀπὸ τοῦ βήματος
[4, 48]	οἱ πορευθέντες ἐπὶ τὴν κατάλυσιν	αὐτοῦ	καταλαμβάνουσιν ἐν τοῖς σκευοφόροις τὰ
[4, 2]	τούτου διέμενεν ἡ φλὸξ ὅλην	αὐτοῦ	καταλάμπουσα τὴν κεφαλήν, ἕως ἡ
[4, 40]	δι´ ἑτέρου τρόπου τὴν ἐξουσίαν	αὐτοῦ	καταλῦσαι καὶ Ταρκύνιον ἐπὶ τὰ
[4, 77]	τὴν ἀρχήν, ἵνα τὴν οὐσίαν	αὐτοῦ	κατάσχοι πολλὴν σφόδρα οὖσαν, καὶ
[4, 70]	ὑπὸ τοῦ κακοῦ. πολλὰ δ´	αὐτοῦ	κατολοφυρομένου καὶ τοῦ πατρὸς ἐν
[4, 40]	Τύχης, ὃν αὐτὸς κατεσκεύασεν, εἰκὼν	αὐτοῦ	κειμένη ξυλίνη κατάχρυσος ἐμπρήσεως γενομένης
[4, 56]	ἀκολουθεῖν δὲ τὸν ἥκοντα παρ´	αὐτοῦ	κελεύσας, ἦγε δι´ ἀρούρας σιτοσπόρου
[4, 31]	χρημάτων, ἀλλὰ καὶ τῆς βασιλείας	αὐτοῦ	κληρονομεῖν. σὺ δὲ τὰ μὲν
[4, 66]	τινὲς παρ´ αὐτῷ· τῶν γονάτων	αὐτοῦ	λαβομένη καὶ περιπεσοῦσα τέως μὲν
[4, 47]	ὑπὸ νύκτα ξίφη πολλὰ παρ´	αὐτοῦ	λαβόντας εἰσενεγκεῖν εἰς τὴν κατάλυσιν
[4, 1]	μὲν οὖν περὶ τοῦ γένους	αὐτοῦ	λεγόμενα, οἷς μάλιστ´ ἔγωγε συγκατατίθεμαι,
[4, 2]	μὲν δὴ περὶ τοῦ γένους	αὐτοῦ	λεγόμενα τοιαῦτ´ ἐστίν. ~Ἃ δὲ
[4, 2]	καὶ ἕτερος ὑπὲρ τῆς γενέσεως	αὐτοῦ	λόγος ἐπὶ τὸ μυθῶδες ἐξαίρων
[4, 2]	ἀπιστεῖσθαι ποιεῖ. καθημένου γάρ ποτ´	αὐτοῦ	μεσούσης μάλισθ´ ἡμέρας ἐν τῇ
[4, 44]	οἱ πένητες εἰργάζοντο σῖτα παρ´	αὐτοῦ	μέτρια λαμβάνοντες· οἱ μὲν λατομοῦντες,
[4, 40]	καὶ ἡ περὶ τῆς γενέσεως	αὐτοῦ	μυθικὴ καὶ ἄπιστος ὑπόληψις, ὥσπερ
[4, 6]	δ´ εἰ πέντε ἔτεσιν ἦν	αὐτοῦ	νεωτέρα καθάπερ εἰκός, ἑβδομηκοστὸν ἂν
[4, 40]	τοῦ δήμου, καθάπερ οἱ πρὸ	αὐτοῦ	πάντες, ἀλλὰ παρὰ μόνου τοῦ
[4, 40]	μνήμης δ´ αἰωνίου τοῖς ἔργοις	αὐτοῦ	παρὰ πάντα τὸν χρόνον ὑπάρχει
[4, 31]	μὲν χρήματα τὰ καταλειφθέντα ὑπ´	αὐτοῦ	παραδέδωκάς μοι, τὴν δὲ βασιλείαν
[4, 46]	ἃς ἐποιήσαντο πρὸς τὸν πάππον	αὐτοῦ	παραδιδόντες τὴν ἡγεμονίαν, λελύσθαι λέγων
[4, 33]	τὰ βίαια πράξων. ~Παυσαμένου δ´	αὐτοῦ	παραλαβὼν τὸν λόγον ὁ Τύλλιος
[4, 71]	κολάκων φέρειν δυνάμενοι. Ταῦτα λέξαντος	αὐτοῦ	παραλαβὼν τὸν λόγον Οὐαλέριος, Τὰ
[4, 80]	τί τούτοις ἐπιτιμῶ τοσαύτας ἔχων	αὐτοῦ	παρανομίας κατηγορεῖν ἔξω τῶν εἰς
[4, 51]	δ´ ἐν τῇ Συέσσῃ διατρίβοντος	αὐτοῦ	παρῆν τις ἀγγέλλων, ὅτι Σαβίνων
[4, 30]	μεμνῆσθαι Φαβίου καὶ τὸ ῥᾴθυμον	αὐτοῦ	περὶ τὴν ἐξέτασιν τῶν χρόνων
[4, 4]	λέγωμεν ἀποτεθνηκέναι Ταρκύνιον καὶ ταφὰς	αὐτοῦ	ποιῶμεν ἀπὸ τοῦ φανεροῦ. δίκαιος
[4, 46]	Ταρκύνιος αὐτὴν κατέσχεν ὁ πάππος	αὐτοῦ	πολέμῳ κτησάμενος, καὶ τὰς συνθήκας
[4, 10]	δ´ αὐτὸς καθιστάμενος. ταῦτα δ´	αὐτοῦ	πολιτευομένου χαλεπῶς ἔφερον οἱ πατρίκιοι
[4, 10]	ἁπάντων προνοούμενος ἰσηγορίας. ~Τοιαῦτα λέγοντος	αὐτοῦ	πολὺς ἔπαινος ἐκ τῆς ἐκκλησίας
[4, 65]	ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον, τῶν υἱῶν	αὐτοῦ	πρεσβύτατος ὤν. ὅσα δ´ ὑπάρχει
[4, 41]	τὸν ὑπερήφανον. τὸν δὲ πάππον	αὐτοῦ	Πρίσκον ἐκάλουν· ὡς δ´ ἡμεῖς
[4, 48]	οἷς Ταρκύνιόν τε τὸν πάππον	αὐτοῦ	πρότερον ἐποιήσαντο καὶ μετὰ ταῦτα
[4, 12]	ποιήσομαι δὲ περὶ τῶν πολιτευμάτων	αὐτοῦ	πρῶτον τοὺς λόγους. ~Εὐθὺς ἅμα
[4, 55]	τοῦ πολέμου· μαστιγωθεὶς δ´ ὑπ´	αὐτοῦ	ῥάβδοις ἐν ἀγορᾷ καὶ τἆλλα
[4, 67]	ἡ δ´ ἐν ταῖς ἀγκάλαις	αὐτοῦ	σπαίρουσα καὶ ψυχορραγοῦσα ἀποθνήσκει. τοῖς
[4, 33]	ὑμῖν δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις	αὐτοῦ	συγγενέσιν ἐπιβουλεύειν ἐλέγοντο ἀφανῶς· καὶ
[4, 60]	ἀποκρίσεις καὶ μηδὲν παράγησθε ὑπ´	αὐτοῦ,	συγγνούς, ὅτι τὸ χρεὼν οὐκ
[4, 23]	τοῖς ἑαυτῶν καταλείποντας. Τοιαῦτα λέγοντος	αὐτοῦ	συνεχώρησαν οἱ πατρίκιοι τὸ ἔθος
[4, 55]	ἀφύλακτα, καὶ τοὺς ἀπολουμένους ὑπ´	αὐτοῦ	συνεχῶς ἔπεμπεν, ἐπιλεγόμενος ἐκ τῶν
[4, 47]	ἐθελήσητε ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν κατάλυσιν	αὐτοῦ,	τὰ κεκρυμμένα ἐν αὐτῇ δείξας
[4, 53]	τείχους κύκλον, ἔτι γὰρ ἕστηκεν	αὐτοῦ	τὰ πλεῖστα. εἰς ταύτην συνερρύησαν
[4, 3]	ἢ Τύλλιον· οὕτως ἐξεθεραπεύθησαν ὑπ´	αὐτοῦ	ταῖς εὐεργεσίαις. ~Φύσεώς τε δὴ
[4, 9]	τετελεύτηκε τὸν βίον τοῖς ἐγγόνοις	αὐτοῦ	τὰς ἀμοιβὰς ἀποτίνειν, καὶ μὴ
[4, 38]	ὁ δὲ θαυμάσας τὴν τόλμαν	αὐτοῦ	τάχιον ἢ φρονιμώτερον προῆλθεν ἐκ
[4, 85]	διεφθαρμένα. οἱ γὰρ ὕπατοι ταχεῖαν	αὐτοῦ	τὴν παρουσίαν ἐπὶ τὴν πόλιν
[4, 30]	πάντων ὑμῶν παρόντων μαθεῖν παρ´	αὐτοῦ,	τί πεπονθὼς ἰδίᾳ κακὸν ἢ
[4, 30]	ὀλίγον ἐστὶν ἐν ταῖς ἱστορίαις	αὐτοῦ	τὸ περὶ τὴν ἐξέτασιν τῆς
[4, 60]	πρὸς τὰς δύσεις, βόρειον δ´	αὐτοῦ	τόδε καὶ τοὐναντίον νότιον. ταῦτα
[4, 45]	ἄνδρα φίλον ἔχων καὶ δι´	αὐτοῦ	τοὺς ἀρίστους ἐν ἑκάστῃ πόλει
[4, 60]	ὁ Ταρπήιος λόφος, μέρος δ´	αὐτοῦ	τουτὶ μὲν τὸ πρὸς τὰς
[4, 57]	ἔλθωσι, μένειν. ἔτυχε δὲ διεφθαρκὼς	αὐτοῦ	τῶν θεραπόντων τινὰς ἀργυρίῳ τὰς
[4, 63]	ὕβριν αὐτῆς, ἣν ὁ πρεσβύτατος	αὐτοῦ	τῶν παίδων Σέξτος διέφθειρεν, ἐξελαύνεται
[4, 55]	δόλους παντοδαποὺς συντιθέντος, ὁ πρεσβύτατος	αὐτοῦ	τῶν υἱῶν Σέξτος ὄνομα κοινωσάμενος
[4, 4]	ἀρχὴν κατάσχωσιν, οὐδὲ τοῖς ἄλλοις	αὐτοῦ	φίλοις καὶ συγγενέσιν οὐδ´ ἡμῖν
[4, 38]	τὸν Ταρκύνιον ἑταιρείας, τῶν δ´	αὐτοῦ	φίλων πολλὴν ἐρημίαν, ἀπῄει στένων
[4, 36]	πολίταις ὡς πατὴρ πρᾷος υἱοῖς	αὐτοῦ	χρώμενος; ὅς γε καὶ τὴν
[4, 9]	τοῦ βίου χρόνον ὥσπερ ἐξ	αὑτοῦ	γεγονότα τιμῶν καὶ φιλῶν, ὡς
[4, 56]	τὸ πλῆθος καὶ πολὺν ὑπὲρ	αὑτοῦ	λόγον διαθέμενος, ὅτι καταπεφευγὼς εἰς
[4, 70]	τοῦ βίου γενέσθαι καὶ τοῖς	αὑτοῦ	παισίν, οἵας ἔτυχεν ἡ γυνή.
[4, 9]	ἐξέθρεψεν οὐδὲν ἐνδεέστερον ἄγων τῶν	αὑτοῦ	τέκνων καὶ τὴν ἑτέραν τῶν
[4, 9]	εἰπεῖν ἠνάγκασμαι συνισταμένους τινὰς ἐπ´	αὐτοὺς	αἰσθόμενος καὶ τὴν ἀρχὴν ἑτέροις
[4, 10]	ὁρῶντες καὶ λογισμοὺς οὐκέτι τοὺς	αὐτούς,	ἀλλ´ ἐναντίους τοῖς προτέροις ἐλάμβανον.
[4, 61]	σφετερίσασθαι τὸν οἰωνὸν λέγει πρὸς	αὐτούς,	Ἄνδρες Ῥωμαῖοι, λέγετε πρὸς τοὺς
[4, 67]	συνελθόντων ὥσπερ ἠξίου, λέγει πρὸς	αὐτοὺς	ἅπαν τὸ πρᾶγμα ἐξ ἀρχῆς
[4, 51]	Ῥωμαίων ἡ ἵππος ἐπικειμένη πανταχόθεν	αὐτοὺς	ἀπέκλειεν· ὥστ´ ὀλίγοι μέν τινες
[4, 85]	τοὺς ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου παρακαλοῦντες	αὐτοὺς	ἀποστῆναι τοῦ τυράννου καὶ τὰ
[4, 26]	ἔταξεν. ἵνα δὲ μηδεὶς χρόνος	αὐτοὺς	ἀφανίσῃ, στήλην κατασκευάσας χαλκῆν ἔγραψεν
[4, 55]	πολεμεῖν τῷ πατρὶ διέγνωκεν ὡς	αὐτοὺς	ἀφικόμενος, εἰ λάβοι πίστεις, ὅτι
[4, 55]	προσγεγονέναι σφίσι πλεονέκτημα πολλῶν ὡς	αὐτοὺς	ἀφικομένων καὶ οὐ διὰ μακροῦ
[4, 82]	καὶ μυρίων ἄλλων ἄρχειν ἀξιοῦν,	αὐτοὺς	δὲ δουλεύοντας ἑτέροις ὑπομένειν, καὶ
[4, 20]	τῶν ἀναλωμάτων, ὡς εἶδεν ἀγανακτοῦντας	αὐτούς,	δι´ ἑτέρου τρόπου τήν τ´
[4, 16]	κνημῖδας καὶ ξίφη. διελὼν δ´	αὐτοὺς	διχῇ, τετταράκοντα μὲν ἐποίησε νεωτέρων
[4, 74]	αἰτιώτατον, μὴ διὰ βίου τοὺς	αὐτοὺς	ἐᾶν ἄρχειν· χαλεπὴ γὰρ ἅπασιν
[4, 35]	μοι· ῥᾳδίως γὰρ ἂν ἔπεισας	αὐτούς,	εἴ τι δίκαιον εἶχες λέγειν.
[4, 35]	τὸ ὀλίγα· τὸ γὰρ πεῖσον	αὐτοὺς	εἶναι χρηστοὺς οὐ πεφύκασι φέρειν
[4, 46]	τῇ φιλίᾳ διαμείνωσι, τελευτῶν ἔπειθεν	αὐτοὺς	ἐπὶ τὸ Σαβίνων ἔθνος συστρατεύειν.
[4, 23]	ἀλλοτρίους· ἄτοπόν τε πρᾶγμα ποιεῖν	αὐτοὺς	ἔφη καὶ ἀμαθὲς ἅπασι τοῖς
[4, 27]	ὁμολογιῶν παρέβησαν τὰ συγκείμενα, πολλῶν	αὐτοὺς	ἔφη τιμωριῶν ἀξίους εἶναι καὶ
[4, 21]	στρατειῶν· τῇ δὲ πόλει τοὺς	αὐτοὺς	ἔχειν τοὺς βουλευσομένους θ´ ὑπὲρ
[4, 37]	ἐπὶ τούτῳ γενομένης σιωπῆσαι κελεύσας	αὐτοὺς	ἠξίου μηδὲν ἄχθεσθαι μηδὲ ἀγανακτεῖν
[4, 17]	προτέροις. ὅπλα δὲ φέρειν ἔταξεν	αὐτοὺς	θυρεοὺς καὶ ξίφη καὶ δόρατα
[4, 61]	πρεσβύτης ἔσχε καὶ προῆλθέ τις	αὐτοὺς	μετιών, εἰσελθόντες φράζουσι τῷ μάντει
[4, 70]	καὶ θρήνοις κατεχομένης βλέψας εἰς	αὐτοὺς	ὁ Βροῦτος λέγει· Μυρίους ἕξετε
[4, 10]	προὔργου τῶν λελογισμένων· οὕτω κατεστρατήγησεν	αὐτοὺς	ὁ Τύλλιος καὶ κατέσχε τὴν
[4, 4]	δ´ ἐρήμους ἀφῶσιν, ὃ μᾶλλον	αὐτοὺς	οἶμαι ποιήσειν, ἀειφυγίᾳ καὶ δημεύσει
[4, 27]	ταῦτ´ εἰπὼν καταλύεται τὸν πρὸς	αὐτοὺς	πόλεμον, ταῖς μὲν ἄλλαις πόλεσιν
[4, 23]	αὐτῷ παρέσται χρόνου. ἠξίου τ´	αὐτοὺς	σκοπεῖν, ὅσαι μὲν ἤδη πόλεις
[4, 26]	καὶ κοινῶν φήσας πραγμάτων συμβούλους	αὐτοὺς	συγκαλεῖν. ἐπεὶ δὲ συνῆλθον, συναγαγὼν
[4, 53]	ἐν τῇ πόλει συλληψομένων, ἔπεισαν	αὐτοὺς	συμπροθυμηθέντων καὶ Οὐολούσκων· ἐπρεσβεύσαντο γὰρ
[4, 50]	ταλαιπωρίᾳ χρόνον· ὡς δ´ ὑπέλειπεν	αὐτοὺς	τἀπιτήδεια, ἐξασθενοῦντες τὰ σώματα καὶ
[4, 4]	τροφῶν ἐνεχθῆναι κελεύσασα λέγει πρὸς	αὐτούς·	Ταρκύνιος μὲν ἡμῖν ὁ βασιλεύς,
[4, 22]	τὰς οὐσίας, εἰς φυλὰς κατέταξεν	αὐτοὺς	τὰς κατὰ πόλιν τέτταρας ὑπαρχούσας,
[4, 75]	τὴν δυναστείαν, ἐὰν μὴ φυλαττώμεθα	αὐτούς.	Ταυτὶ μὲν οὖν ἐστι τὰ
[4, 70]	εἶναι φρονιμώτατος, μετὰ τοῦτ´ ἔπειθεν	αὐτοὺς	τὴν αὐτὴν γνώμην ἅπαντας λαβόντας
[4, 13]	πόλεως ἔχει μέγεθος, καὶ διένειμεν	αὐτοὺς	τοῖς ἀνεστίοις Ῥωμαίων οἰκίας κατασκευάσασθαι·
[4, 18]	εἰς ὀκτωκαίδεκα λόχους καὶ προσένειμεν	αὐτοὺς	τοῖς πρώτοις τῶν φαλαγγιτῶν ὀγδοήκοντα
[4, 52]	λοιπὸν ὑποτελεῖς. σπεισάμενος δὴ πρὸς	αὐτοὺς	τὸν πόλεμον καὶ ἐπὶ ταῖς
[4, 25]	καὶ Δωριεῖς οἱ περὶ τοὺς	αὐτοὺς	τόπους τὰς πόλεις ἱδρυσάμενοι ἱερὰ
[4, 24]	πριαμένοις παρ´ ἑτέρων κατὰ τοὺς	αὐτοὺς	τρόπους κυρίων γενομένων ἐκέκτηντο τοὺς
[4, 43]	ὁρῶντες οἱ δημοτικοὶ δίκαια πάσχειν	αὐτοὺς	ὑπελάμβανον καὶ ἐπέχαιρον ὑπ´ εὐηθείας,
[4, 52]	ὑπὲρ εἰρήνης διεπρεσβεύοντο παραδιδόντες σφᾶς	αὐτοὺς	ὑπηκόους εἶναι Ταρκυνίου καὶ φόρου
[4, 42]	πλοῦτος ἦν. οἱ δ´ ὑπάγοντες	αὐτοὺς	ὑπὸ τὰς δίκας ἄλλους ἐπ´
[4, 45]	δὲ Ταρκύνιος αὐτὸς ὁ καλέσας	αὐτοὺς	ὑστέρει. ὡς δὲ πολὺς ἐγένετο
[4, 26]	ἰσχυραῖς ἀλληλοφθορίαν. ταῦτα διεξελθὼν ἐδίδασκεν	αὐτούς,	ὡς χρὴ Λατίνους μὲν τῶν
[4, 40]	δ´ οἱ μὲν ὑπὸ λύπης	αὐτοχειρίᾳ	τὸ ζῆν προεμένην αὐτὴν ἀποθανεῖν·
[4, 28]	γυναικὸς γενόμεναι Ταρκυνίας, ἣν ἐνεγγύησεν	αὐτῷ	βασιλεὺς Ταρκύνιος. ταύτας τὰς κόρας
[4, 38]	Ταρκύνιος, ἀδημονῶν ἐπὶ τῷ μηδεμίαν	αὐτῷ	βοήθειαν παρὰ τῆς βουλῆς, ᾗ
[4, 40]	οὐκ εἴασε τῶν νομίμων οὐδὲν	αὐτῷ	γενέσθαι· ἀλλ´ ἡ γυνὴ τοῦ
[4, 64]	ὢν ἐτύγχανεν, ἡ δὲ συνοικοῦσα	αὐτῷ	γυνὴ Ῥωμαία, Λουκρητίου θυγάτηρ ἀνδρὸς
[4, 19]	τιμήματα τῶν βίων. ὁπότε γὰρ	αὐτῷ	δεήσειε μυρίων ἢ δισμυρίων, εἰ
[4, 35]	μου κατηγορήσῃς, καὶ ἀποδώσω πάλιν	αὐτῷ	διαγνῶναι, πότερος ἡμῶν ἐπιτηδειότερός ἐστιν
[4, 37]	αἰδῶ καταστήσας τοὺς συνισταμένους ἐπ´	αὐτῷ	διέλυσε τὸν σύλλογον καὶ μετὰ
[4, 42]	αἰτιώμενοι τῷ βασιλεῖ, κατηγόρουν ἐπ´	αὐτῷ	δικαστῇ. ὁ δὲ τῶν μὲν
[4, 7]	ἐπιθυμῆσαι τέκνων, ἀλλὰ θυγατέρες ἦσαν	αὐτῷ	δύο καὶ αὗταί γ´ ἤδη
[4, 63]	τῇ Λατίνῃ καὶ τῆς συναπτούσης	αὐτῷ	θαλάττης ἔκειτο ἐν καλῷ· ἔστι
[4, 57]	μὲν ζῶντα παραδοῦναι τὸν υἱὸν	αὐτῷ	{καὶ κομίζεσθαι τοὺς διωμολογημένους μισθούς}
[4, 4]	ἡ δὲ συγκατασκευάσασα τὴν ἡγεμονίαν	αὐτῷ	καὶ πάντων αἰτία γενομένη τῶν
[4, 10]	πιναρὰν περιβεβλημένος καὶ κατηφὴς συνούσης	αὐτῷ	καὶ τῆς μητρὸς Ὀκρισίας καὶ
[4, 52]	κύριος. Ἤδη δὲ τῶν πλείστων	αὐτῷ	κατὰ νοῦν χωρούντων πόλεμος ἐκ
[4, 61]	λόφος ἐπὶ τῆς εὑρεθείσης ἐν	αὐτῷ	κεφαλῆς· κάπιτα γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι
[4, 47]	ἄλλοι τοὺς λόγους, οὓς ἦν	αὐτῷ	λεκτέον ἐπὶ τῆς ἀπολογίας, ὑπετίθεντο
[4, 67]	κακῶν οὐδὲν εἰδὼς καὶ σὺν	αὐτῷ	Λεύκιος Ἰούνιος, ᾧ Βροῦτος ἐπωνύμιον
[4, 40]	μὲν νεὼς καὶ τὰ ἐν	αὐτῷ	πάντα, ὅσα μετὰ τὴν ἔμπρησιν
[4, 44]	ταῦτα μόνον εἰς τοὺς δημοτικοὺς	αὐτῷ	παρανομεῖν, ἀλλ´ ἐπιλέξας ἐκ τοῦ
[4, 23]	τῶν πάνυ μακαρίων μέχρι τίνος	αὐτῷ	παρέσται χρόνου. ἠξίου τ´ αὐτοὺς
[4, 67]	ἐκείνου τε καὶ τῶν σὺν	αὐτῷ	παρόντων ποιησαμένη θεοῖς τε καὶ
[4, 56]	κῆπον· ἔτυχον δὲ μήκωνες ἐν	αὐτῷ	πεφυκυῖαι πλήρεις ἤδη τοῦ καρποῦ
[4, 55]	αὐτόμολος καὶ ἵνα δὴ μᾶλλον	αὐτῷ	πιστεύσειαν ἀληθεύειν τὴν ἀπὸ τοῦ
[4, 7]	καὶ ὁ τοῦ βίου χρόνος	αὐτῷ	πλείων ἀναφαίνεται τῶν ἑκατὸν καὶ
[4, 43]	καταλύσεως τῆς ἀρχῆς. ἦσαν δ´	αὐτῷ	πολλαχῇ διεσπαρμένοι κατόπται τινὲς καὶ
[4, 55]	χρυσίον πολὺ κομίζων· ἐπισυνέρρεόν τ´	αὐτῷ	πολλοὶ μετὰ ταῦτα τῶν ἐκ
[4, 55]	ὠφελείας· παρεσκεύασε γὰρ ὁ πατὴρ	αὐτῷ	προειδὼς εἰς οὓς παρέσται τόπους,
[4, 46]	ὡς οὔτε κατὰ τὸ δίκαιον	αὐτῷ	προσηκούσης οὔτ´ ἐπὶ τῷ συμφέροντι
[4, 67]	τῆς ἐπωνυμίας ταύτης ἔτυχεν οὐδὲν	αὐτῷ	προσηκούσης. ~Τῷ ἀνδρὶ τούτῳ πατὴρ
[4, 41]	ἐποιεῖτο. διὰ ταῦτ´ ἐπωνυμίαν τίθενται	αὐτῷ	Ῥωμαῖοι τὸν Σούπερβον, τοῦτο δὲ
[4, 2]	ἐφάνη τὸ τέρας, εἰς ὁμιλίαν	αὐτῷ	συνελθεῖν· καὶ μετὰ τοῦτο τὴν
[4, 9]	ἐπειδὴ τὰ περὶ τὴν ἐπιβουλὴν	αὐτῷ	συνέπεσεν, εἴ τι πάθοι τῶν
[4, 27]	καὶ πρὸς ὅλον τὸ ἔθνος	αὐτῷ	συνέστησαν, καὶ τρισὶν ἐπιφανεστάτοις κοσμηθεὶς
[4, 79]	τὴν ἐκείνου γυναῖκα, τῆς δ´	αὐτῷ	συνοικούσης ἀδελφήν, ἣν ἐμοίχευεν ὁ
[4, 25]	αὐτὸς ἔγραψε νόμους. ἐπεὶ δ´	αὐτῷ	τὰ ἐν τῇ πόλει πράγματα
[4, 6]	γενόμενος ἑπτακαίδεκα διέτριψεν ἔτη παρ´	αὐτῷ	τὰ λοιπά· τέτταρα γὰρ ἐπὶ
[4, 67]	ἀπὸ τῶν τυράννων. ἄρτι δ´	αὐτῷ	τὰς πύλας ἐξεληλυθότι συναντᾷ κατὰ
[4, 57]	ἀποτεμόντα πέμψαι. ταῦτα δὲ ποιήσαντι	αὐτῷ	τε καὶ τοῖς συλλαβομένοις τοῦ
[4, 30]	ἐξαμαρτάνειν· ὡς δ´ οὐ προσεῖχεν	αὐτῷ	τὴν διάνοιαν, ἀλλ´ ἐπὶ τῆς
[4, 20]	διαγινώσκειν ἢ πόλεμον ἐκφέρειν δόξειεν	αὐτῷ,	τὴν λοχῖτιν ἀντὶ τῆς φρατρικῆς
[4, 38]	περὶ τὴν ἀγορὰν οἱ συνειδότες	αὐτῷ	τὴν πρᾶξιν καὶ παρορμῶντες ἐκ
[4, 6]	ὥστ´ οὐκ ἄν γε παρεχώρησαν	αὐτῷ	τῆς βασιλείας ἑκόντες. ~Ἔχει δὲ
[4, 79]	τὴν ἐκείνου γυναῖκα, ἣν προσῆκεν	αὐτῷ	τιμᾶν ὥσπερ μητέρα, πατρὸς ἀδελφὴν
[4, 40]	τῇ αἰτίᾳ λέγεται τῶν πατρικίων	αὐτῷ	τινας συνεπιβουλεῦσαι· ἀδυνάτους δ´ ὄντας
[4, 39]	ἐπίστασαι δ´, ὡς εὔνουν ἐστὶν	αὐτῷ	τὸ δημοτικὸν ἅπαν· ἀλλὰ καὶ
[4, 60]	ἀνδράσιν οὕτω ποιεῖν, καὶ λέγουσιν	αὐτῷ	τὸ τέρας. ὁ δ´ ὡς
[4, 60]	παρ´ ἐμοῦ μάθετε. ὅταν ἀφηγήσησθε	αὐτῷ	τὸ τέρας, οὐκ ἀκριβῶς μανθάνειν
[4, 37]	κατέχειν ἑαυτῷ προσήκουσαν· καταλιπεῖν γὰρ	αὐτῷ	τὸν πάππον ἀποθνήσκοντα σὺν τοῖς
[4, 68]	παραλαβὼν εὐτυχίας ἐκέκτητο, καὶ σὺν	αὐτῷ	τὸν πρεσβύτερον υἱὸν εὐγενές τι
[4, 63]	ἀρχῆς καὶ τῆς πόλεως, προθεσπίσαντος	αὐτῷ	τοῦ δαιμονίου τὴν μέλλουσαν γενήσεσθαι
[4, 61]	τῶν πλαγίων ἁπλῷ· ἐν δ´	αὐτῷ	τρεῖς ἔνεισι σηκοὶ παράλληλοι κοινὰς
[4, 29]	καὶ ταῦτ´ ἀμφότερα κακῶς ἔχοντα	αὐτῷ	τυγχάνει καὶ οὐδὲ αὐτὸς αὐτά
[4, 66]	δὲ συγγενεῖς ὄντες τινὲς παρ´	αὐτῷ·	τῶν γονάτων αὐτοῦ λαβομένη καὶ
[4, 63]	νικῆσαι τὸ χρεών, ἀλλ´ ἐπιθεμένων	αὐτῷ	τῶν πατρικίων καὶ τοῦ δήμου
[4, 10]	κατὰ {τὴν} πόλιν ὡς ἐπιβουλευόντων	αὐτῷ	τῶν πατρικίων προῆλθεν εἰς τὴν
[4, 13]	μείζων ὁ τῆς Ῥώμης ἂν	αὐτῷ	φανείη κύκλος. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν
[4, 43]	τρόπον ἀποκατέστησε· καὶ ὁπότε δεήσειεν	αὐτῷ	χρημάτων, τὸ ἴσον διάφορον ὁ
[4, 21]	τοῦ τ´ ὀλίγους ἔχοντος ἐν	αὑτῷ	πολίτας καὶ τοῦ πάνυ πολλούς·
[4, 46]	λόγους ὡς κατὰ τὸ δίκαιον	αὑτῷ	προσηκούσης, ἐπειδὴ Ταρκύνιος αὐτὴν κατέσχεν
[4, 70]	δὲ παραβαίη τὸν ὅρκον τοιαύτην	αὑτῷ	τελευτὴν ἠράσατο τοῦ βίου γενέσθαι
[4, 84]	ὅπλα ἐν τάχει. ἀφικομένων δ´	αὐτῶν	ἄνδρας αἱρεῖται δύο τοὺς πράξοντας
[4, 27]	καὶ μηδὲν ἀνήκεστον βουλεῦσαι περὶ	αὐτῶν	ἀξιοῦντες. Τύλλιος δὲ τῆς μὲν
[4, 84]	Ῥωμαῖοι, καὶ γένος τὸ ἐξ	αὐτῶν	ἅπαν· καὶ μηδενὶ ἐξεῖναι περὶ
[4, 9]	νηπίων. Ταρκύνιος γὰρ ὁ πάππος	αὐτῶν	ἀπάτορα καὶ ἄπολιν ὄντα με
[4, 6]	οἱ παῖδες, ὅθ´ ὁ πατὴρ	αὐτῶν	ἀπέθνησκεν, οὔτ´ ἂν ἡ μήτηρ
[4, 4]	πράττειν ἱκανοὶ γένωνται, τὸν πρεσβύτερον	αὐτῶν	ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων ἡγεμόνα. ~Ταῦτ´ εἰποῦσα
[4, 11]	καὶ μεμήνυνταί μοι τινὲς ἐξ	αὐτῶν	ἀποκτεῖναί με συνομνύμενοι ἀδίκημα μὲν
[4, 59]	σημαίνειν τὸ τέρας. οὐδὲν δ´	αὐτῶν	ἀποφαινομένων, ἀλλὰ Τυρρηνοῖς ἀποδιδόντων τὴν
[4, 83]	δίκαια πράττειν. εἰ δέ τισιν	αὐτῶν	ἄρα διὰ κακὴν φύσιν ἢ
[4, 47]	σκοπεῖν· ἀλλὰ περὶ τῆς ὑμῶν	αὐτῶν	ἀσφαλείας καὶ περὶ τῆς τῶν
[4, 16]	τοὺς προτέρους, τοὺς δὲ θώρακας	αὐτῶν	ἀφεῖλε, καὶ ἀντὶ τῶν ἀσπίδων
[4, 11]	ἀφαιρεθῆναι πρὸς τὰ χρέα ὑπ´	αὐτῶν	ἀχθέντας· οἱ δὲ κατανοσφιζόμενοι τὰ
[4, 8]	γένους παίδων τόν τ´ ἴδιον	αὐτῶν	βίον καὶ τὰ κοινὰ πράγματα
[4, 11]	δωρεάν, φανερὰν ποιῆσαι τὴν ὑμῶν	αὐτῶν	γνώμην. εἰ γὰρ ἑτέρους τινὰς
[4, 5]	τοὺς ἐπὶ τοὖργον ἀποσταλέντας ὑπ´	αὐτῶν	δεδεμένους παρήγαγεν· ἔπειθ´ ὡς εἶδε
[4, 8]	τε πολλάκις οἱ πλεῖστον ἐξ	αὐτῶν	δυνάμενοι διελέγοντο πρὸς ἀλλήλους περὶ
[4, 40]	τε βουλὴ τὸν αἱρεθέντα ὑπ´	αὐτῶν	ἐδοκίμασε, καὶ ὁ δῆμος ἐπεψήφισε
[4, 24]	νεκροὶ καὶ πολλοὶ ταῖς κλίναις	αὐτῶν	ἐκκομιζομέναις παρακολουθῶσι τοὺς πίλους ἔχοντες
[4, 14]	καὶ ἅπαν τὸ δοῦλον ἀφαιροῦντες	αὐτῶν	ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἵνα
[4, 4]	λόγῳ, δόξας ὑπὸ τῶν πραγμάτων	αὐτῶν	ἐπὶ τὴν βασιλείαν καλεῖσθαι, δραστήριος
[4, 8]	πόλεως κατὰ νόμους. ταῦτα διανοουμένων	αὐτῶν	ἐπιγνοὺς ὁ Τύλλιος ἐπὶ τὸ
[4, 50]	ἐπὶ Σαβίνους ἔγνω Ῥωμαίων τ´	αὐτῶν	ἐπιλέξας οὓς ἥκιστα ὑπώπτευεν, εἰ
[4, 11]	τῶν βασιλέων καὶ τὰς κατ´	αὐτῶν	ἐπιτελεσάμενον δίκας ἔμελλον ἀναρπάσεσθαι, ἔπειτα
[4, 22]	τοῖς ἰδίοις ἑκάστους λόχοις καθαρμὸν	αὐτῶν	ἐποιήσατο ταύρῳ καὶ κριῷ καὶ
[4, 4]	τὸν οἴκτιστον ἀπολοῦνται τρόπον ὑπ´	αὐτῶν·	ἔσται γ´ οὐδ´ ὑμῖν ἀσφαλὴς
[4, 83]	πονηρῶν γενέσθαι χρηστούς· ὅμηρα γὰρ	αὐτῶν	ἔχομεν ἐν τῇ πόλει τέκνα
[4, 15]	κτήσεις, ἐν αἷς ὁ βίος	αὐτῶν	ἦν· καὶ ὁπότε χρεία γένοιτο
[4, 37]	τῆς ἀρχῆς· τινὲς δ´ ἐξ	αὐτῶν	καὶ βάλλειν τὸν Ταρκύνιον ἐβόων.
[4, 84]	καὶ ἐπικελευόμενον, τοῖς δὲ πλείοσιν	αὐτῶν	καὶ δάκρυα ὑφ´ ἡδονῆς ἔρρει
[4, 59]	τῶν τοιούτων ἐπιστήμην ἐξετάσας παρ´	αὐτῶν	καὶ μαθὼν τὸν ἐπιφανέστατον τῶν
[4, 16]	καὶ διαγνοὺς τό τε πλῆθος	αὐτῶν	καὶ τὰ μεγέθη τῶν βίων
[4, 50]	τοῖς ὅπλοις διέφθειρε, γυναῖκας δ´	αὐτῶν	καὶ τέκνα καὶ τοὺς ὑπομείναντας
[4, 82]	τῶν τυράννων καὶ πολλὰ ὑπὲρ	αὐτῶν	κακοπαθήσαντος. αὕτη μέντοι σωφρονεῖν βουλομένη
[4, 75]	καὶ τὰ μαντεύματα γένηται περὶ	αὐτῶν	καλά, τοὺς πελέκεις οὗτοι παραλαβόντες
[4, 23]	ἐξ ἐλευθερίας· εὐήθειάν τε πολλὴν	αὐτῶν	κατεγίνωσκεν, εἰ τῆς ἐλευθερίας τοῖς
[4, 62]	τὰς βύβλους ἀπελθοῦσα τρεῖς ἐξ	αὐτῶν	κατέκαυσε· καὶ μετ´ οὐ πολὺν
[4, 17]	ἡλικίαν· πεντεκαίδεκα μὲν γὰρ ἐξ	αὐτῶν	λόχοι τοὺς πρεσβυτέρους εἶχον, πεντεκαίδεκα
[4, 54]	ἀναγκαίων ἔνδεια, καὶ οἱ πενέστατοι	αὐτῶν	μάλιστα κάμνοντες ὁμολογίας ᾤοντο δεῖν
[4, 51]	Φιδήνῃ στράτευμα, μαθὼν τὴν διάνοιαν	αὐτῶν	ὁ Ταρκύνιος· ἑάλω γὰρ ὁ
[4, 6]	ἀκμῇ· οὔτε γὰρ εὐγενείᾳ προεῖχεν	αὐτῶν	ὁ Τύλλιος ἐκ δούλης μητρὸς
[4, 66]	καὶ δεινὰς ἀνάγκας, βούλευσαι μετ´	αὐτῶν,	ὅντινα τιμωρήσεις ἐμοί τε καὶ
[4, 39]	ἰδοῦσαι διεταράχθησαν, καὶ ὁ προηγούμενος	αὐτῶν	ὀρεοκόμος παθών τι πρὸς τὸ
[4, 75]	χρόνον καὶ γένος τὸ ἐξ	αὐτῶν·	ὅταν δ´ ἐπιψηφίσωσι τὴν γνώμην
[4, 22]	ἰσοπολιτείας φύσιν τ´ ἢ τύχην	αὐτῶν	οὐδεμίαν ἀπαξιοῦντες, εἰς πολυανθρωπίαν προήγαγον
[4, 21]	λόχων καταλυθέντων, ἀλλὰ τῆς κλήσεως	αὐτῶν	οὐκέτι τὴν ἀρχαίαν ἀκρίβειαν φυλαττούσης,
[4, 83]	καταρχόμενος· ἔπειτα ταῖς ἐξ ἡμῶν	αὐτῶν	οὔτ´ ὀλίγων ὄντων οὔτ´ ἀπείρων
[4, 6]	ἀπέθνησκεν, οὔτ´ ἂν ἡ μήτηρ	αὐτῶν	οὕτως ἦν ἀθλία καὶ θεοβλαβής,
[4, 34]	σὺν τούτοις καὶ τὰς βασιλείας	αὐτῶν	παραλαμβάνειν, οὐκ ἂν Ταρκύνιος ὁ
[4, 20]	ἑτέρου τρόπου τήν τ´ ἀθυμίαν	αὐτῶν	παρεμυθήσατο καὶ τὴν ὀργὴν ἐπράυνε
[4, 67]	φρόνιμος. οὗτος ἐπὶ στρατόπεδον ὑπ´	αὐτῶν	πέμπεται τῷ τ´ ἀνδρὶ τῆς
[4, 27]	βασιλέως Ταρκυνίου· τρεῖς δ´ ἐξ	αὐτῶν	πόλεις, αἳ προεξανέστησάν τε καὶ
[4, 21]	φυλαττούσης, ὡς ἔγνων ταῖς ἀρχαιρεσίαις	αὐτῶν	πολλάκις παρών. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν
[4, 53]	τὴν πόλιν ἀνδράποδα καὶ λείαν	αὐτῶν	πολλὴν ἀπῆγον. ~Συνεχῶς δὲ τούτων
[4, 52]	μαθόντες, ὅτι διέφθαρται τὸ ἕτερον	αὐτῶν	στράτευμα, οὐδὲν ἔτι ἀπεδείξαντο γενναῖον
[4, 47]	τὴν γνώμην ἁπάντων συνταξάμενος μετ´	αὐτῶν	τὰ κατὰ τὴν ἐπίθεσιν πράγματι
[4, 4]	Μαρκίοις τοῖς ἀνελοῦσι τὸν πάππον	αὐτῶν	τὰ τῆς πόλεως ἔσται πράγματα,
[4, 53]	διαφυγόντων τινές, ὅτε τὴν πόλιν	αὐτῶν	Ταρκύνιος κατελάβετο, καὶ τῶν ἐκ
[4, 23]	πόλεως μετέχειν καὶ μὴ διακρίνοντας	αὐτῶν	τὰς τύχας μηδ´ εἴ τινες
[4, 24]	κοινὸν ἀδικημάτων ταύτας φέρονται παρ´	αὐτῶν	τὰς χάριτας· οἱ δ´ ἵνα
[4, 6]	καὶ ῥᾳθύμως οἱ συγγραφεῖς περὶ	αὐτῶν	ταύτην ἐξενηνόχασι τὴν ἱστορίαν οὐδὲν
[4, 15]	σύμπαντες ἦσαν καὶ τίνες ἐξ	αὐτῶν	τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν εἶχον. ταῦτα
[4, 59]	τοὺς ἐπιχωρίους μάντεις ἐπυνθάνετο παρ´	αὐτῶν,	τί βούλεται σημαίνειν τὸ τέρας.
[4, 36]	ἡδέως δ´ ἂν πυθοίμην παρ´	αὐτῶν,	τίνος ἀδικήματος ἕνεκα πολεμοῦσί μοι
[4, 9]	τὰς εὐεργεσίας, ἃς ὁ πάππος	αὐτῶν	τὸ κοινὸν εὐηργέτησεν ὑποτάξας μὲν
[4, 75]	ἐνιαύσιον ἡγεμονίαν καὶ ψῆφον ὑπὲρ	αὐτῶν	τοῖς πολίταις δότω· ἐὰν δὲ
[4, 81]	τυραννὶς ὑποτρέφει, θεάσασθε ἔργον ἑνὸς	αὐτῶν	τοῦ πρεσβυτάτου. ~Αὕτη Σπορίου μέν
[4, 50]	τῆς πολιτικῆς ὑπάρχουσαν. δῃώσας δ´	αὐτῶν	τοὺς ἀγροὺς καὶ τοὺς ὁμόσε
[4, 41]	οἶκον μὲν τὰ πολλὰ καὶ	αὐτῶν	τῶν ἀναγκαιοτάτων συμπαρόντων, ὀλίγα δ´
[4, 28]	ἐκδίδοται τοῖς ἀδελφιδοῖς τῆς μητρὸς	αὐτῶν,	υἱωνοῖς δὲ Ταρκυνίου, τῷ τε
[4, 79]	αὐταῖς ἡμέραις καὶ διὰ τῶν	αὐτῶν	φαρμάκων ἀποκτείνας οὐδ´ ἀφοσιώσασθαι τῶν
[4, 62]	ἄνδρας τε τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀποδείκνυσιν	αὐτῶν	φύλακας, οἳ διὰ βίου ταύτην
[4, 81]	δὲ μὴ μαντεύησθε τὰς καταράτους	αὐτῶν	φύσεις, ἀλλ´ ἀκριβῶς μάθητε, οἵους
[4, 9]	ἡ πρώτη πεῖρα τοῖς ἐχθροῖς	αὐτῶν	χωρήσει κατὰ νοῦν, καὶ ἐκ
[4, 64]	Κολλατῖνος ἐκλήθη καὶ τοῖς ἐγγόνοις	ἀφ´	ἑαυτοῦ τὴν αὐτὴν κατέλιπεν ἐπίκλησιν·
[4, 29]	ὑμῶν προγόνοις Ἕλλησιν οὖσι καὶ	ἀφ´	Ἡρακλέους γεγονόσι τῆς εὐδαίμονος ἄρξαι
[4, 52]	παθήμασι χαλεποῖς καὶ ἀπροσδοκήτοις μέγας.	ἀφ´	ὧν δ´ αἰτιῶν ἤρξατο καὶ
[4, 82]	μίαν ἐτυραννήθης νύκτα τὴν ἀμίαντον	ἀφαιρεθεῖς´	αἰδῶ μετὰ βίας, ἡδίων καὶ
[4, 24]	καὶ διαφυλάξαντες ᾤοντο, εἰ τοῖς	ἀφαιρεθεῖσιν	ἐν πολέμῳ τήν τε πατρίδα
[4, 11]	ὑμῶν οὐκ εἴασα τὴν ἐλευθερίαν	ἀφαιρεθῆναι	πρὸς τὰ χρέα ὑπ´ αὐτῶν
[4, 25]	τῶν προσοικούντων βαρβάρων τὴν ἐλευθερίαν	ἀφαιρεθῶσι.	~Γνοὺς δὲ ταῦτα τοὺς κρατίστους
[4, 9]	πόνους, ἵνα μὴ τὴν ἰδίαν	ἀφαιρεθῶσιν	ἐλευθερίαν οἱ τὴν κοινὴν βεβαιώσαντες,
[4, 6]	ἦν ἀθλία καὶ θεοβλαβής, ὥστ´	ἀφαιρεῖσθαι	μὲν τῶν ἑαυτῆς τέκνων ἣν
[4, 11]	ὑπὸ τοῦ πάππου καταλειφθεῖσαν ἀρχὴν	ἀφαιρεῖσθαι,	στέρξομεν τὴν τύχην. ἀλλὰ πρὸς
[4, 27]	Καιρητανοὺς καὶ Ταρκυνιήτας καὶ Οὐιεντανούς,	ἀφαιρέσει	χώρας τιμωρησάμενος, ἣν κατεκληρούχησε Ῥωμαίων
[4, 58]	πράξειαν, δουλείας τε καὶ χρημάτων	ἀφαιρέσεις	καὶ τὰ ὅμοια τούτοις κατεψηφικότων,
[4, 58]	οὔτ´ εἰς ἀτιμίαν ἢ χρημάτων	ἀφαίρεσιν	ἐζημίωσε, συγκαλέσας δ´ εἰς ἐκκλησίαν
[4, 46]	τὴν παρρησίαν καὶ τὴν ἐλευθερίαν	ἀφαιροῖτο·	πολλῆς τε μωρίας ἔφη καὶ
[4, 35]	ὦ βουλή· οὐ γὰρ ὑμῶν	ἀφαιρούμενος	τὴν διάγνωσιν, ἀλλὰ τὴν τούτου
[4, 42]	τ´ ἀναιρουμένους καὶ τοὺς ἐξελαυνομένους	ἀφαιρούμενος	τοῖς μὲν κατηγόροις μικράν τινα
[4, 75]	ἡμῶν ποιεῖν ἔθος ἦν, μηδενὸς	ἀφαιρουμένους	αὐτὸν ὧν ἐν τοῖς πρότερον
[4, 14]	ἱλασκόμενοι καὶ ἅπαν τὸ δοῦλον	ἀφαιροῦντες	αὐτῶν ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις,
[4, 68]	καὶ τὸν ἐκείνου πατέρα διεχρήσατο	ἀφανεῖ	θανάτῳ δι´ οὐδὲν μὲν ἀδίκημα,
[4, 77]	πατρός, εἰ μὴ γένοιτο ἐκποδῶν,	ἀφανεῖ	θανάτῳ διαχρησάμενος, οὐδ´ ἐμοῦ δῆλος
[4, 26]	ἵνα δὲ μηδεὶς χρόνος αὐτοὺς	ἀφανίσῃ,	στήλην κατασκευάσας χαλκῆν ἔγραψεν ἐν
[4, 2]	δαιμόνων καὶ μετὰ τὴν μίξιν	ἀφανισθέντος	εἴθ´ Ἡφαίστου καθάπερ οἴονταί τινες
[4, 80]	αὐτάς, ἀλλ´ οὐκ ἀνατροπὰς καὶ	ἀφανισμοὺς	ἁπάντων τῶν τε νομίμων καὶ
[4, 4]	καὶ πᾶσαν τὴν βασιλικὴν συγγένειαν	ἀφανίσωσι,	πρῶτον μὲν ἐπέταξε τὰς τῶν
[4, 30]	ἦν, χρήμασιν ἐξωνούμενοι καὶ οὐδὲ	ἀφανῶς	ἕκαστα τούτων πράττοντες. ταῦτα δ´
[4, 33]	ἄλλοις αὐτοῦ συγγενέσιν ἐπιβουλεύειν ἐλέγοντο	ἀφανῶς·	καὶ πάντες τοῦθ´ οἱ προσήκοντες
[4, 16]	προτέρους, τοὺς δὲ θώρακας αὐτῶν	ἀφεῖλε,	καὶ ἀντὶ τῶν ἀσπίδων ἀνέδωκε
[4, 16]	δὲ πολίτευμα τοιόνδε ἦν· μίαν	ἀφεῖλεν	ἐξ ἁπάντων μοῖραν, ἧς τὸ
[4, 62]	ταύτην ἔχουσι τὴν ἐπιμέλειαν στρατειῶν	ἀφειμένοι	καὶ τῶν ἄλλων τῶν κατὰ
[4, 21]	φέρειν τὴν ἐν τούτοις ἐλάττωσιν,	ἀφειμένοις	τῶν εἰσφορῶν καὶ τῶν στρατειῶν·
[4, 20]	τῶν ἀπόρων καὶ διὰ τοῦτ´	ἀφειμένων	ἁπάσης στρατείας τε καὶ εἰσφορᾶς
[4, 72]	ἔργῳ τηλικῷδε, καὶ μηδὲν ἀνεξέταστον	ἀφεῖσθαι	μηδὲ ἀπροβούλευτον. ἀποφαινέσθω δὴ περὶ
[4, 19]	δ´ ἐλάττω τῶν ἱκανῶν κεκτημένοις	ἀφεῖσθαι	πάντων ὀχληρῶν. ἐποίει δὲ τούτων
[4, 74]	τὰ μὲν μειῶσαι, τὰ δ´	ἀφελεῖν	ἡμᾶς οἴομαι δεῖν· τὰ σκῆπτρα
[4, 78]	ὅπου δή ποτε γενομένους τυράννους,	ἀφελέσθαι	τὴν ἐξουσίαν βεβουλεύμεθα συνελθόντες οἱ
[4, 10]	ἐν ἀρχαῖς μὲν γὰρ ὥρμησαν	ἀφελέσθαι	τὴν παράνομον αὐτοῦ δυναστείαν ἀποδείξαντες
[4, 69]	οὐ κατ´ ἀλήθειαν ὑπαρχούσης μωρίας,	ἀφελόμενος	ἅπαντα τὰ πατρῷα, μικρὰ δ´
[4, 34]	ὁ δῆμος οὐ κύριος ἦν	ἀφελόμενος	αὐτὴν ὑμῶν ἐμοὶ δοῦναι. εἰ
[4, 82]	ἐν τῷ ζῆν ἡδονὰς ἐλευθερίαν	ἀφελόμενος;	οὐκ ἔστιν ἡμῖν, ὦ δημόται,
[4, 25]	ἑαυτοῦ τὴν ἡμίσειαν τῆς ἐξουσίας	ἀφελόμενος.	τῶν γὰρ πρὸ αὐτοῦ βασιλέων
[4, 17]	μετὰ τοὺς ἐφεστῶτας τοῖς προμάχοις.	~Ἀφελὼν	δὲ πάλιν ἐκ τῶν ὑπολειπομένων
[4, 44]	καὶ λιθουργοὶ τῶν ἰδιωτικῶν ἔργων	ἀφεστῶτες	ἐπὶ ταῖς δημοσίαις κατείχοντο χρείαις.
[4, 60]	ταῦτα· παρ´ ἐμοῦ μάθετε. ὅταν	ἀφηγήσησθε	αὐτῷ τὸ τέρας, οὐκ ἀκριβῶς
[4, 4]	βασιλείαν καλεῖσθαι, δραστήριος ἀνὴρ οὐκ	ἀφῆκεν	ἐκ τῶν χειρῶν τὸν καιρόν.
[4, 42]	τὴν παρρησίαν ἅμα τοῖς δημοτικοῖς	ἀφῃρέθησαν,	ὠδύροντο μὲν καὶ τὰ μέλλοντα
[4, 16]	ἔπειτ´ ἐκ τῶν ὑπολειπομένων ἑτέραν	ἀφῄρει	μοῖραν, οἷς ἦν ἐντὸς μὲν
[4, 21]	μεγίστων καὶ πᾶν τὸ κράτος	ἀφῃρημένοις	τῶν μὴ ταὐτὰ ποιούντων· τοῖς
[4, 81]	ἀφῄρηται μὲν ὑμῶν τοὺς νόμους,	ἀφῄρηται	δὲ τὰς ἐφ´ ἱερὰ καὶ
[4, 81]	ὦ δημόται, πῶς ἔχει; οὐκ	ἀφῄρηται	μὲν ὑμῶν τοὺς νόμους, ἀφῄρηται
[4, 82]	εἰκοστὸν ἔτος ἤδη τυραννῶν, πάσας	ἀφῄρηται	τὰς ἐν τῷ ζῆν ἡδονὰς
[4, 55]	παρέσται τόπους, τήν τε λείαν	ἄφθονον	καὶ τὰ χωρία ἀφύλακτα, καὶ
[4, 50]	καὶ τὴν παρὰ τῶν συμμάχων	ἀφιγμένην	δύναμιν προσλαβὼν πολλῷ πλείονα τῆς
[4, 1]	πολλοῖς χρόνοις ὕστερον ἐλευθέραν αὐτὴν	ἀφίησι	καὶ πασῶν μάλιστα γυναικῶν ἀσπαζομένη
[4, 62]	ἐκ μεγάλων κακῶν. γυνή τις	ἀφίκετο	πρὸς τὸν τύραννον οὐκ ἐπιχωρία
[4, 60]	πρὸς αὐτόν. ~Τούτοις τοῖς ἀνδράσιν	ἀφικομένοις	εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ τερατοσκόπου
[4, 55]	τῷ πατρὶ διέγνωκεν ὡς αὐτοὺς	ἀφικόμενος,	εἰ λάβοι πίστεις, ὅτι φυλάξουσιν
[4, 84]	ἔχοντας τὰ ὅπλα ἐν τάχει.	ἀφικομένων	δ´ αὐτῶν ἄνδρας αἱρεῖται δύο
[4, 55]	σφίσι πλεονέκτημα πολλῶν ὡς αὐτοὺς	ἀφικομένων	καὶ οὐ διὰ μακροῦ τὴν
[4, 37]	αὐτὸς δὲ τῆς ἀρχῆς ἔφησεν	ἀφίστασθαι	καὶ ἀποδιδόναι τοῖς κυρίοις, παρ´
[4, 74]	πρὸ τοῦ διαφθαρῆναι τὴν διάνοιαν	ἀφίστασθαι	τῆς ἐξουσίας συστέλλει τὰς αὐθάδεις
[4, 82]	παθεῖν. ἐφ´ οἷς ἀγανακτοῦσα καὶ	ἀφόρητον	ἡγουμένη τὴν ὕβριν ἐπειδὴ πρὸς
[4, 70]	ἐμοῦ καὶ δι´ ἐμὲ τῆς	ἀφορήτου	τυραννίδος ἀπαλλαγῆναι; ταῦτ´ εἰπὼν ἐχώρει
[4, 29]	καὶ ἄλλαι πρὸς τὰ πράγματ´	ἀφορμαὶ	πολλαὶ καὶ μεγάλαι. τί οὖν
[4, 83]	ἑαυτῶν ἐλευθερίας μηδένα. ~Τίσιν οὖν	ἀφορμαῖς	εἰς τὰ πράγματα χρησόμεθα καὶ
[4, 4]	τύχης πολλὰς καὶ μεγάλας ἐσχηκὼς	ἀφορμάς,	ἐπειδὴ τελευτῆσαι συνέβη Ταρκύνιον ἐπιβουλευθέντα
[4, 71]	ὑπὸ τοῦ τυράννου καὶ μικρᾶς	ἀφορμῆς	δέονται. ὅταν δὲ λάβωμεν τὸ
[4, 79]	τῶν αὐτῶν φαρμάκων ἀποκτείνας οὐδ´	ἀφοσιώσασθαι	τῶν φαρμακειῶν ἀμφοτέρων τὰς διαβολάς,
[4, 15]	γεννωμένων· εἰς δὲ τὸν τῆς	Ἀφροδίτης	τῆς ἐν ἄλσει καθιδρυμένης, ἣν
[4, 27]	ἀξιοῦντες. Τύλλιος δὲ τῆς μὲν	ἀφροσύνης	ἕνεκα καὶ τῶν εἰς τοὺς
[4, 62]	αὐτῆς ἐπώλει τιμῆς. δόξασα δ´	ἄφρων	τις εἶναι καὶ γελασθεῖσα ἐπὶ
[4, 55]	λείαν ἄφθονον καὶ τὰ χωρία	ἀφύλακτα,	καὶ τοὺς ἀπολουμένους ὑπ´ αὐτοῦ
[4, 35]	βουλή. ~Ἀλλ´ ἵνα ταῦτα πάντ´	ἀφῶ	καὶ ὁμόσε χωρήσω τοῖς σοῖς
[4, 4]	κρίσεις, θανάτοις, ἐὰν δ´ ἐρήμους	ἀφῶσιν,	ὃ μᾶλλον αὐτοὺς οἶμαι ποιήσειν,
[4, 11]	πρὸς τὰ χρέα ὑπ´ αὐτῶν	ἀχθέντας·	οἱ δὲ κατανοσφιζόμενοι τὰ δημόσια
[4, 37]	σιωπῆσαι κελεύσας αὐτοὺς ἠξίου μηδὲν	ἄχθεσθαι	μηδὲ ἀγανακτεῖν πρὸς τὸν λόγον,
[4, 35]	ταῦτα προσήκει λέγειν· καὶ μηδὲν	ἀχθεσθῆτέ	μοι ταῦτα λέγοντι, ὦ βουλή·
[4, 44]	ἐπὶ τῶν ὤμων αὐτοὶ τὰ	ἄχθη	φέροντες· μεταλλεύοντές τε τὰς ὑπονόμους
[4, 36]	ἐπὶ τίνι τῶν ἐμῶν ἔργων	ἀχθόμενοι·	πότερον ὅτι πολλοὺς ἴσασιν ἐπὶ
[4, 11]	εὖ πεποίηκα καὶ παρεσκεύασμαι ποιεῖν	ἀχθόμενοί	τε καὶ ἀναξιοπαθοῦντες· οἱ δανεισταὶ
[4, 43]	οὓς αἴσθοιντο τοῖς καθεστηκόσι πράγμασιν	ἀχθομένους	κατεμήνυον πρὸς τὸν τύραννον· αἱ
[4, 23]	μετέχειν, ὧν τοῖς ἄλλοις δημοτικοῖς.	~Ἀχθομένων	δὲ τῶν πατρικίων ἐπὶ τῷ
[4, 81]	{αἰσχύνης ἄξια} ταλαιπωρεῖν λατομοῦντας ὑλοτομοῦντας	ἀχθοφοροῦντας,	ἐν ταρτάροις καὶ βαράθροις δαπανωμένους,
[4, 17]	ἐντὸς εἴκοσι καὶ πέντε μνῶν	ἄχρι	δώδεκα καὶ ἡμίσους μνῶν ὁ
[4, 17]	ἐλάττω πεντακισχιλίων δραχμῶν ἔχοντας οὐσίαν	ἄχρι	πέντε καὶ εἴκοσι μνῶν, τετάρτην
[4, 60]	τὰς ἐρωτήσεις ἀναμάρτητοί τε καὶ	ἀψευδεῖς	ἔσεσθε· διαφέρει γὰρ ὑμῖν προεγνωκέναι
[4, 7]	περὶ ἧς οὐδεμίαν παρειλήφαμεν ἱστορίαν·	ἄωρος	δὴ γίνεται πάλιν ὁ γάμος