Livre, Chap.
[4, 34]	τῷ πρότερον βασιλεῖ· καίτοι παῖδάς	γ´	Ἄγκος Μάρκιος ὁ βασιλεὺς κατέλιπεν
[4, 7]	ταῦθ´ ἱστόρηκε μόνος· εἰ μή	γ´	ἄρα γόνῳ μὲν ἦσαν υἱωνοὶ
[4, 7]	Τύλλιον ἀπέκτεινεν. ἐν κρατίστῃ δέ	γ´	αὐτὸν ἡλικίᾳ τότ´ ὄντα παραδεδώκασιν
[4, 7]	ἦσαν αὐτῷ δύο καὶ αὗταί	γ´	ἤδη γεγαμημέναι. τούτων δὴ τῶν
[4, 70]	τὸν ἀνθρώπινον ἐπισκοπεῖτε βίον, ἆρά	γ´	ὁ καιρὸς ἐκεῖνος ἥκει νῦν,
[4, 81]	τις μαθὼν δακρύσειε, σιωπῶ, εἴ	γ´	ὀλίγοι μὲν ἐκ πολλῶν λελείμμεθα,
[4, 4]	ἀπολοῦνται τρόπον ὑπ´ αὐτῶν· ἔσται	γ´	οὐδ´ ὑμῖν ἀσφαλὴς ὁ βίος,
[4, 80]	ταύτης ἄρξωμαι, πῶς παρέλαβεν; ἆρά	γ´	ὡς οἱ πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι
[4, 55]	ἦν καρτερά. δόξαντες δ´ οἱ	Γάβιοι	μέγα προσγεγονέναι σφίσι πλεονέκτημα πολλῶν
[4, 57]	μεγάλας. ἐφ´ οἷς ἐρεθισθέντες οἱ	Γάβιοι	τὸν μὲν Ἀντίστιον ἐκπεπληγότα ἐπὶ
[4, 53]	ἐν αἷς πολλάκις μὲν οἱ	Γάβιοι	τοὺς Ῥωμαίους τρεψάμενοι μέχρι τῶν
[4, 55]	ἔπεμπεν ὡς αὐτομόλους φράσοντας τοῖς	Γαβίοις	δι´ ἀπορρήτων, ὅτι πολεμεῖν τῷ
[4, 58]	δι´ εὔνοιαν τὴν πρὸς τοὺς	Γαβίους,	ἀλλ´ ἵνα τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν
[4, 53]	εἰς Πραίνεστον φερούσης ὁδοῦ κειμένη·	Γαβίους	αὐτὴν ἐκάλουν· νῦν μὲν οὐκέτι
[4, 54]	τοὺς Ῥωμαίους ἐπίεζεν ἢ τοὺς	Γαβίους	ἡ τῶν ἀναγκαίων ἔνδεια, καὶ
[4, 53]	καὶ λιπαροῦντες τιμωρῆσαί σφισι τοὺς	Γαβίους	καὶ πολλὰς ὑπισχνούμενοι δωρεάς, εἰ
[4, 54]	ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι πρὸς τοὺς	Γαβίους	καὶ τὸν πόλεμον ἐφ´ οἷς
[4, 56]	τῶν θεραπόντων τινὰ λαθὼν τοὺς	Γαβίους	πέμπει πρὸς τὸν πατέρα τήν
[4, 58]	δύναμιν. ὁ μὲν δὴ πρὸς	Γαβίους	πόλεμος τοιούτου τέλους ἔτυχεν. ~Ταρκύνιος
[4, 54]	τῆς πόλεως τὰ πρὸς τοὺς	Γαβίους	φέροντα τοῦ περιβόλου διὰ πολυχειρίας
[4, 53]	πολλάκις δ´ οἱ Ῥωμαῖοι τοὺς	Γαβίους	ὠσάμενοι καὶ κατακλείσαντες εἰς τὴν
[4, 56]	ὅτι κελεύει τοὺς ὑπερέχοντας τῶν	Γαβίων	ἀναιρεῖν, συνεκάλεσεν εἰς ἐκκλησίαν τὸ
[4, 57]	αὐτὸν προδιδόναι, {τὸν ἐπιφανέστατον τῶν	Γαβίων}	Ἀντίστιον Πέτρωνα ὠνόμασεν, ὃς ἐν
[4, 57]	ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἀπέκτεινε πολλοὺς τῶν	Γαβίων	καὶ ἀγαθούς. ~Ἐν ᾧ δὲ
[4, 58]	ἔδρασεν. οὔτε γὰρ ἀπέκτεινεν οὐδένα	Γαβίων	οὔτ´ ἐξήλασε τῆς πόλεως οὔτ´
[4, 85]	ἐλπίδος φεύγει σὺν ὀλίγοις εἰς	Γαβίων	πόλιν, ἧς βασιλέα τὸν πρεσβύτερον
[4, 55]	συμφέροντι διαλύσεσθαι. ἀσμένως δὲ τῶν	Γαβίων	τὸν λόγον ἀκουσάντων καὶ μηδὲν
[4, 58]	ταῦτα πράξας καὶ βασιλέα τῶν	Γαβίων	τὸν υἱὸν Σέξτον ἀποδείξας ἀπῆγε
[4, 49]	αἱ δὲ τυρούς, αἱ δὲ	γάλακτός	τι μέτρον, αἱ δὲ ὅμοιόν
[4, 1]	διάδοχος δὲ τῆς ἡγεμονίας ὁ	γαμβρὸς	αὐτοῦ γίνεται Τύλλιος ἐνιαυτῷ τετάρτῳ
[4, 27]	ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ Ταρκυνίου τε τοῦ	γαμβροῦ	καὶ τῆς ἑαυτοῦ θυγατρὸς ἀποθνήσκει.
[4, 40]	ἀποθανεῖν· οἱ δ´ ὑπὸ τοῦ	γαμβροῦ	καὶ τῆς θυγατρὸς ἀναιρεθῆναι τῆς
[4, 5]	τὰς ἀγκάλας ἐμβαλοῦσα τοῦ τε	γαμβροῦ	καὶ τῆς θυγατρὸς καὶ πολὺν
[4, 40]	μυρίας δὲ κατάρας τῷ τε	γαμβρῷ	καὶ τῇ θυγατρὶ καταρασαμένη κρύπτει
[4, 30]	οὐχ ἥκιστα, εἰ θυγατρὶ καὶ	γαμβρῷ	πολεμεῖν ἀναγκασθήσεται καὶ τιμωρίας ὡς
[4, 38]	ἀξιοῦντα πόλεμον ἄσπειστον θυγατρὶ καὶ	γαμβρῷ	πολεμεῖν, ἐπειδὴ τὸν οἰκεῖον καιρὸν
[4, 4]	τοῦ τετελευτηκότος βασιλέως ἦν γυνὴ	γαμβρῷ	τε συλλαμβάνουσα ἰδίῳ καὶ ἐκ
[4, 28]	τοῖς λαβοῦσιν. ἔτυχε δὲ τῶν	γαμβρῶν	ἑκάτερος ἐναντίᾳ συναφθεὶς τύχῃ κατὰ
[4, 4]	γένηται, τὸν ἕτερον τῶν ἑαυτοῦ	γαμβρῶν,	τὸ σὸν εἰποῦσα, ὦ Τύλλιε,
[4, 36]	μοί τινας συνοίδασιν εἰς γυναῖκας	γαμετὰς	ἢ προπηλακισμοὺς εἰς θυγατέρας παρθένους
[4, 28]	μισοπάτωρ καὶ πάντολμος ἦν ἡ	γαμετή.	συνέβαινε δὴ τῶν ἀνδρῶν ἑκατέρῳ
[4, 79]	καὶ πάλαι· οὗτος ὁ τὴν	γαμετὴν	γυναῖκα, σώφρονα καὶ τέκνων κοινωνὸν
[4, 30]	τοῦ πατρὸς αὐτῆς βεβαιοῦντος τὸν	γάμον	οὔτε τῆς μητρὸς συνευδοκούσης, ἀλλ´
[4, 7]	ἄωρος δὴ γίνεται πάλιν ὁ	γάμος	τοῦ Ταρκυνίου μικρὸν ἀπολείποντος ἐτῶν
[4, 31]	τριάκοντα γεγονὼς ἔτη, μετὰ τοῦ	γάμου	τῆς θυγατρὸς καὶ τὰ τῆς
[4, 2]	οἷς ἔθος ἐστὶ κοσμεῖσθαι τὰς	γαμουμένας,	κατακλεισθῆναι μόνην εἰς τὸν οἶκον,
[4, 79]	σώματα πυράς, φίλους εἱστία καὶ	γάμους	ἐπετέλει καὶ τὴν ἀνδροφόνον νύμφην
[4, 29]	τύχης ἐλάττωμα ἡμεῖς μεταθέμενοι τοὺς	γάμους,	καὶ σὺ μὲν ἀπαλλάττεις τοῦ
[4, 45]	δυνάμενον ἐσπούδαζε φίλον ποιήσασθαι τῷ	γάμῳ	συζεύξας τῆς θυγατρός, ὃς ἐκαλεῖτο
[4, 30]	λαβὼν τὰ προτέλεια τῶν ἀνοσίων	γάμων	διαπραξάμενος ἀπέρχεται. διελθόντος δ´ οὐ
[4, 47]	γυναῖκα. ἐπεὶ δ´ ἀπηξιώθη τῶν	γάμων	κατὰ τὸ εἰκός· τίς γὰρ
[4, 22]	μετέχειν τῆς ἰσοπολιτείας ἐπέτρεψε. κελεύσας	γὰρ	ἅμα τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἐλευθέροις
[4, 32]	καὶ τῆς βασιλείας ἐπιμελεῖσθαι. ~Περιῆν	γὰρ	ἄν σοι ταῦτα πράξαντι πρῶτον
[4, 9]	ἀλλὰ τὰς ἰδίας γεωργῆτε· οὐ	γὰρ	ἂν γένοιτο φρόνημα εὐγενὲς ἐν
[4, 26]	τοὺς οἰκίσαντας τὴν Ῥώμην. οὐ	γὰρ	ἂν Ἑλληνικοῖς ἐχρῶντο γράμμασιν ὄντες
[4, 35]	ὅτι τἀλλότρια ἐχαρίσαντό μοι· ῥᾳδίως	γὰρ	ἂν ἔπεισας αὐτούς, εἴ τι
[4, 47]	γάμων κατὰ τὸ εἰκός· τίς	γὰρ	ἂν τῶν νοῦν ἐχόντων Μαμίλιον
[4, 57]	πεμφθέντες ἐπὶ τὴν ἔρευναν· οὐδὲν	γὰρ	ἀντεῖπεν ὁ Πέτρων, ἀλλ´ ἐφῆκε
[4, 7]	ἔχουσι τὴν ἡλικίαν ἄπιστος· οὐδὲ	γὰρ	ἄπαις ἦν, ὥστ´ ἐκ παντὸς
[4, 72]	ἀπαλλαττόμενοι τοῦ τυράννου καταστησόμεθα. βεβουλεῦσθαι	γὰρ	ἅπαντα βέλτιον, πρὶν ἐπιχειρεῖν ἔργῳ
[4, 21]	ἀπελάσας τῶν κοινῶν. ὑπελάμβανον μὲν	γὰρ	ἅπαντες ἴσον ἔχειν τῆς πολιτείας
[4, 82]	εἰς τὰ πολέμια παρασκευῆς· μεστὴ	γὰρ	ἁπάντων ἡ πόλις, αἰσχρόν τε
[4, 74]	τοὺς αὐτοὺς ἐᾶν ἄρχειν· χαλεπὴ	γὰρ	ἅπασιν ἀόριστος ἀρχὴ καὶ μηδεμίαν
[4, 83]	ἄσμενοι συναροῦνται τοῦ πολέμου· τυραννὶς	γὰρ	ἅπασιν ἐχθρὰ τοῖς βουλομένοις ἐλευθέροις
[4, 58]	ἐχθρῶν ἀπαραίτητος ὢν ἔδρασεν. οὔτε	γὰρ	ἀπέκτεινεν οὐδένα Γαβίων οὔτ´ ἐξήλασε
[4, 6]	αὐτοῦ γράφοντα τοὺς παῖδας. παντάπασι	γὰρ	ἀπερισκέπτως καὶ ῥᾳθύμως οἱ συγγραφεῖς
[4, 71]	ψῆφον ἀναδώσων ταῖς φράτραις. ἄρχοντι	γὰρ	ἀποδέδοται τοῦτο πράττειν· ἡμῶν δ´
[4, 20]	τὸ τῶν ψήφων κράτος. ὁπότε	γὰρ	ἀρχὰς ἀποδεικνύειν ἢ περὶ νόμου
[4, 24]	μή γε, τοὺς ὑπάτους· δεῖ	γὰρ	ἀρχῆς τινος μεγάλης· οἳ τοὺς
[4, 39]	περιόντος οὐκ ἔνεστί σοι. ἐκδημαγωγήσει	γὰρ	αὖθις ἐπὶ σοὶ τὸν ὄχλον,
[4, 52]	κεφαλὰς τῶν σφετέρων ἡγεμόνων· προὔτεινον	γὰρ	αὐτὰς οἱ Ῥωμαῖοι καταπλήξεως τῶν
[4, 75]	πρότερον καιροῖς κύριος ἦν. οὕτω	γὰρ	αὐτοῖς ἀσφαλέστατα καὶ κάλλιστα ἕξει
[4, 10]	δεῖν καὶ μηδὲν πολυπραγμονεῖν. εἰσῄει	γὰρ	αὐτοῖς λογισμός, ὅτι τῆς μὲν
[4, 42]	σφετέρῳ νομίζοντες ἀγαθῷ γενήσεσθαι· τοιαύτας	γὰρ	αὐτοῖς ὑπέτεινεν ὁ Ταρκύνιος ὑποσχέσεις
[4, 19]	τὰ τιμήματα τῶν βίων. ὁπότε	γὰρ	αὐτῷ δεήσειε μυρίων ἢ δισμυρίων,
[4, 37]	δικαίως κατέχειν ἑαυτῷ προσήκουσαν· καταλιπεῖν	γὰρ	αὐτῷ τὸν πάππον ἀποθνήσκοντα σὺν
[4, 83]	ἐκ πονηρῶν γενέσθαι χρηστούς· ὅμηρα	γὰρ	αὐτῶν ἔχομεν ἐν τῇ πόλει
[4, 29]	πεποιημένοι τὰ λυποῦντα ἡμᾶς. καὶ	γὰρ	ἐὰν τἆλλα τις ἀδικεῖν ὀκνῇ,
[4, 54]	τὸ χωρίον πυκνοτέροις· κατὰ τοῦτο	γὰρ	ἐδόκει μάλιστα τὸ μέρος ἡ
[4, 75]	νῦν δι´ ἀκριβείας ἐξετασθῆναι· συνήγμεθα	γὰρ	εἰς καιρὸν ὀξύν· ἐπ´ αὐτοῖς
[4, 10]	τὴν βασιλείαν ἀκόντων ἐκείνων. κατασκευάσας	γὰρ	ἐκ πολλοῦ φήμας λέγεσθαι κατὰ
[4, 56]	ὡς ἔμοιγε δοκεῖ μιμησάμενος· καὶ	γὰρ	ἐκεῖνος Περιάνδρῳ ποτὲ τῷ Κορινθίων
[4, 70]	τῷ πτώματι προσελθὼν αὐτῆς· ἔτι	γὰρ	ἔκειτο ἐν φανερῷ θέαμα οἴκτιστον·
[4, 19]	στρατειῶν διὰ τὴν ἀνεισφορίαν. οὐ	γὰρ	ἐλάμβανον ἐκ τοῦ δημοσίου τότε
[4, 30]	ἐκείνους περιεῖναι τοὺς χρόνους. ἐδείχθη	γὰρ	ἐν ἀρχαῖς ἑβδομηκοστὸν ἔχουσα καὶ
[4, 74]	κράτος τῆς ἀρχῆς συνάγειν. τὸ	γὰρ	ἐν μέρει τὸν αὐτὸν ἄρχειν
[4, 7]	Πείσωνι τῷ Φρῦγι συγκαταθέμενος. ἐκεῖνος	γὰρ	ἐν ταῖς ἐνιαυσίοις πραγματείαις ταῦθ´
[4, 4]	ἀπάτῃ καὶ δόλῳ χρησαμένους· τούτων	γὰρ	ἐν τῷ παρόντι δεῖ· ὅταν
[4, 59]	πάππου προθυμούμενος εὐχὰς ἐπιτελέσαι. ἐκεῖνος	γὰρ	ἐν τῷ τελευταίῳ πολέμῳ μαχόμενος
[4, 35]	οὐδὲ νῦν, ὅπου δεῖ. οὐ	γὰρ	ἐνθάδε σοι ταῦτα προσήκει λέγειν·
[4, 17]	οὗτοι καθ´ ἡλικίαν· πεντεκαίδεκα μὲν	γὰρ	ἐξ αὐτῶν λόχοι τοὺς πρεσβυτέρους
[4, 81]	τί δ´ οὐ χεῖρον; τρεῖς	γὰρ	ἐξ ἑνὸς Ταρκυνίους ἕξομεν πολλῷ
[4, 47]	χρηστὸς ἢ πονηρός εἰμι· τουτὶ	γὰρ	ἐξέσται καὶ μετὰ ταῦθ´ ὑμῖν
[4, 4]	ὑπὲρ τῆς ψυχῆς τρέχοντα· εἰ	γὰρ	ἐπὶ Μαρκίοις τοῖς ἀνελοῦσι τὸν
[4, 20]	ἀπέχον τἀδυνάτου. τὰ πολλὰ μὲν	γὰρ	ἐπὶ τῆς πρώτης κλήσεως τέλος
[4, 6]	παρ´ αὐτῷ τὰ λοιπά· τέτταρα	γὰρ	ἐπὶ τοῖς εἴκοσι βεβασίλευκεν Ἄγκος·
[4, 52]	ἀνέστη χρόνῳ τε μακρός· ἔτη	γὰρ	ἑπτὰ συνεχῶς ἐπολεμήθη· καὶ παθήμασι
[4, 53]	πολλαχῇ καὶ τείχους κύκλον, ἔτι	γὰρ	ἕστηκεν αὐτοῦ τὰ πλεῖστα. εἰς
[4, 35]	σὲ ταῦθ´ ἱκανά· ἐν ἴσῳ	γάρ	ἐστι τό τε πολλὰ δίκαια
[4, 11]	τὴν ὑμῶν αὐτῶν γνώμην. εἰ	γὰρ	ἑτέρους τινὰς ἀξιονικοτέρους ἡμῶν ὑπειλήφατε
[4, 40]	ἦν, ἀρχαικὴ τὴν κατασκευήν· διαμένει	γὰρ	ἔτι σεβασμοῦ τυγχάνουσα ὑπὸ Ῥωμαίων.
[4, 4]	τὸν παρόντα κίνδυνον διασκεδάσωμεν, οὐδὲν	γὰρ	ἔτι τῶν ἐχθρῶν ἰσχυρόν ἐστι
[4, 75]	ἕξουσιν εἰς αὐτὴν Ταρκύνιοι· πειράσονται	γάρ,	εὖ ἴστε, καὶ πειθοῖ καὶ
[4, 6]	καὶ πράττειν ὄντες ἀκμῇ· οὔτε	γὰρ	εὐγενείᾳ προεῖχεν αὐτῶν ὁ Τύλλιος
[4, 47]	ἐγκλημάτων αὐτὸν τὸν κατήγορον. Οὑτοσὶ	γάρ,	ἔφη, Τύρνος, ὦ σύνεδροι, τούτων
[4, 6]	τοῦ φρονεῖν ὑπάρχων ἡλικίᾳ. πολιτεύεσθαι	γὰρ	ἤδη καὶ ἄρχειν καὶ τὰ
[4, 11]	βουλεύσομαι γενναιότερον ὑπὲρ ἐμαυτοῦ· βεβίωται	γὰρ	ἤδη μοι καὶ πρὸς ἀρετὴν
[4, 84]	οὐδὲν ἀλλήλοις ἐοικότα· λύπαι τε	γὰρ	ἡδοναῖς ἐκέκραντο, αἱ μὲν ἐπὶ
[4, 9]	πρὸς ἅπαντας ὅμοια. εἰς τοῦτο	γὰρ	ἥκουσί τινες αὐθαδείας, ὥσθ´ ὑβρίζειν
[4, 18]	τὰς Ἑλληνικὰς κλήσεις παρονομάσαντες· ὃ	γὰρ	ἡμεῖς ῥῆμα προστακτικῶς σχηματίσαντες ἐκφέρομεν,
[4, 84]	μαθόντες ἐπικυρώσητε {τὸ δοχθέν. δέδοκται	γὰρ	ἡμῖν φεύγειν Ταρκυνίους πόλιν τε
[4, 41]	ἡμεῖς ἂν εἴποιμεν, προγενέστερον· ὁμώνυμος	γὰρ	ἦν τῷ νεωτέρῳ κατ´ ἄμφω
[4, 9]	τοῖς παιδίοις ἀποδοῦναι τούτοις. οὐ	γὰρ	ἰδίαν ἀρχὴν ἐμαυτῷ κατασκευαζόμενος, ἧς
[4, 71]	πατρικίους ἄρχοντας τῆς ἐλευθερίας· πολλὰ	γὰρ	καὶ δεινὰ πεπόνθασιν ὑπὸ τοῦ
[4, 73]	κατὰ τὸ παρόν· ὅ τε	γὰρ	καιρός, εἰς ὃν συνήγμεθα ὑπὸ
[4, 53]	αὐτοὺς συμπροθυμηθέντων καὶ Οὐολούσκων· ἐπρεσβεύσαντο	γὰρ	κἀκεῖνοι δεόμενοι συμμαχίας· τὸν κατὰ
[4, 83]	πολεμήσοντας, οὐκ ὀρθῶς δεδοίκασι. βαρεῖα	γὰρ	κἀκείνοις ἡ τυραννὶς καὶ ἔμφυτος
[4, 71]	Ἐγώ, φησίν, ὦ Οὐαλέριε. τῶν	γὰρ	Κελερίων ἄρχων εἰμί, καὶ ἀποδέδοταί
[4, 83]	χρησόμεθα καὶ ποίαις συμμαχίαις; τοῦτο	γὰρ	λοιπὸν εἰπεῖν. πρώταις μὲν ταῖς
[4, 31]	ἐκ τοῦ δικαίου λαβών· οὔτε	γὰρ	μεσοβασιλεῖς σε ἀπέδειξαν, οὔτε ἡ
[4, 77]	τῆς ψυχῆς φόβος ἦν. πατέρα	γάρ	μου Ταρκύνιος ἀποκτείνας ἅμα τῷ
[4, 43]	πλείω τὰ χαλεπά. τούς τε	γὰρ	νόμους τοὺς ὑπὸ Τυλλίου γραφέντας,
[4, 81]	πολλῷ μιαρωτέρους τοῦ πατρός. ὅπου	γὰρ	ὁ γενόμενος ἐξ ἰδιώτου τύραννος
[4, 77]	νῦν δ´ αὐτὸ πρῶτον, ἥκει	γὰρ	ὁ καιρός, ὃν εὐχόμην τε
[4, 9]	παιδίων τούτων καὶ νηπίων. Ταρκύνιος	γὰρ	ὁ πάππος αὐτῶν ἀπάτορα καὶ
[4, 70]	ὡς τιμωρήσομεν αὐτῇ, σκοπῶμεν· τοῦτο	γὰρ	ὁ παρὼν καιρὸς ἀπαιτεῖ. Ἐδόκει
[4, 55]	καὶ πολλὰς περιβαλλόμενος ὠφελείας· παρεσκεύασε	γὰρ	ὁ πατὴρ αὐτῷ προειδὼς εἰς
[4, 51]	διάνοιαν αὐτῶν ὁ Ταρκύνιος· ἑάλω	γὰρ	ὁ τὰ γράμματα κομίζων παρὰ
[4, 69]	καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἀπολλυμένων. ~Καταφρονήσας	γὰρ	ὁ Ταρκύνιος τῆς δοκούσης εἶναι
[4, 76]	κατὰ τὴν πόλιν ὅλην· διεξῄεσαν	γὰρ	οἱ κήρυκες διὰ τῶν στενωπῶν
[4, 47]	τῆς τῶν πατρίδων ἐλευθερίας. ἐπιβουλεύεσθε	γὰρ	οἱ κορυφαιότατοι τῶν ἐν ταῖς
[4, 6]	ἀπῆρεν ἐκ Τυρρηνίας· ἀπὸ ταύτης	γὰρ	οἱ νόμοι τῆς ἡλικίας καλοῦσιν
[4, 61]	εὑρεθείσης ἐν αὐτῷ κεφαλῆς· κάπιτα	γὰρ	οἱ Ῥωμαῖοι καλοῦσι τὰς κεφαλάς.
[4, 76]	ἢ προβούλους δύναται δηλοῦν, κωνσίλια	γὰρ	οἱ Ῥωμαῖοι τὰς συμβουλὰς καλοῦσιν·
[4, 71]	στρατοπέδου διαπεμψώμεθα ἐν τάχει. καὶ	γὰρ	οἱ τὰ ὅπλα ἔχοντες, εἰ
[4, 65]	ἄλλων ὅσων ἐκεῖνος ἄρχει. ἐγὼ	γὰρ	οἶδ´, ὅτι παραλήψομαι τὴν τοῦ
[4, 7]	μετὰ μικρὸν ἐρῶ τοὔνομα. ὡμολόγηται	γάρ,	ὅτι μετὰ τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν
[4, 60]	διελεῖται καὶ οὐδὲν ψεύσεται· μάντει	γὰρ	οὐ θέμις· ἃ δὲ λέγοντες
[4, 74]	τιμῆς θεῶν ἕνεκα λήψονται· λυπήσει	γὰρ	οὐδέν´, ἐὰν γένηται σπάνια· θρόνον
[4, 44]	ἰδίων ἐπελανθάνοντο ἀλγεινῶν· κωλύειν μὲν	γὰρ	οὐδέτεροι τὰ γινόμενα ἐπεχείρουν. ~Λογιζόμενος
[4, 6]	μὴ πρότερον· ἐν ὑστέρῳ μὲν	γὰρ	οὐκ ἂν εἴη χρόνῳ παραγεγονώς,
[4, 6]	ἐκύησεν ἔτος ἔχουσα πεντηκοστόν· προσωτέρω	γὰρ	οὐκέτι κυΐσκεται τούτου τοῦ χρόνου
[4, 47]	πρόνοιαν ἀνθρωπίνην καὶ φυλακήν. τῶν	γὰρ	παρακομιζόντων τά θ´ ὑποζύγια καὶ
[4, 35]	λέγειν καὶ τὸ ὀλίγα· τὸ	γὰρ	πεῖσον αὐτοὺς εἶναι χρηστοὺς οὐ
[4, 2]	παράδοξος ἧττον ἀπιστεῖσθαι ποιεῖ. καθημένου	γάρ	ποτ´ αὐτοῦ μεσούσης μάλισθ´ ἡμέρας
[4, 25]	ἡμίσειαν τῆς ἐξουσίας ἀφελόμενος. τῶν	γὰρ	πρὸ αὐτοῦ βασιλέων ἁπάσας ἀξιούντων
[4, 34]	ἐπὶ τὰ πράγματ´ ἐκάλει· ἡγεῖτο	γὰρ	τὰ μὲν χρήματα τῶν κτησαμένων
[4, 30]	ἔτεσιν ἑτέρων τετταράκοντα ἐτῶν· ἐν	γὰρ	ταῖς ἐνιαυσίοις ἀναγραφαῖς κατὰ τὸν
[4, 39]	αὐτοῦ θυγατρὸς ἔργα παραδίδοται. πεπυσμένη	γὰρ	τὴν εἰς τὸ βουλευτήριον τοῦ
[4, 30]	ἐξέτασιν τῶν χρόνων ἐλέγχειν. ἐπὶ	γὰρ	τῆς Ἀρροῦντος τελευτῆς γενόμενος οὐ
[4, 34]	αὐτὴν ὑμῶν ἐμοὶ δοῦναι. εἰ	γάρ	τι τοιοῦτον εἰπεῖν ἔχεις, τί
[4, 69]	Τῖτον ὑπὲρ τοῦ λοιμοῦ· κατέσκηψε	γάρ	τις ἐπὶ τῆς ἐκείνου βασιλείας
[4, 77]	πρῶτον ὀλίγα βούλομαι προειπεῖν· ἴσως	γάρ	τισιν ὑμῶν, μᾶλλον δ´ ἀκριβῶς
[4, 61]	οὐδ´ ὅλων πεντεκαίδεκα ποδῶν. ἐπὶ	γὰρ	τοῖς αὐτοῖς θεμελίοις ὁ μετὰ
[4, 40]	καὶ ἔχει τἀληθὲς οὕτως. ἐν	γὰρ	τοῖς πρότερον χρόνοις, ὁπότε βασιλεὺς
[4, 9]	ὁ πάππος κατέλιπεν ἀρχήν. οὐδὲν	γὰρ	τοσοῦτον ἀπολαύσειαν ἂν ἐκ τῆς
[4, 6]	ἂν ἦν, ὅτ´ ἐτελεύτα. ἐκ	γὰρ	τοῦ συλλογισμοῦ τῶν ἐτῶν τοῦτο
[4, 22]	πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς. ἐκεῖνοι μὲν	γὰρ	τοὺς ξένους ὑποδεχόμενοι καὶ μεταδιδόντες
[4, 14]	αὐτὴν ἐπὶ τῶν στενωπῶν· κομπίτους	γὰρ	τοὺς στενωποὺς καλοῦσι· καὶ φυλάττουσι
[4, 40]	εἶναι ὑπὸ πολλῶν ἐπιστεύθη. ἐν	γὰρ	τῷ ναῷ τῆς Τύχης, ὃν
[4, 28]	τὴν οὐχ ὁμοτροπίαν· Λευκίῳ μὲν	γὰρ	τῷ πρεσβυτέρῳ τολμηρῷ καὶ αὐθάδει
[4, 73]	εὐνομεῖσθαί τε καὶ εὐδαιμονεῖν· ἧττον	γὰρ	ὑβρισταὶ καὶ βαρεῖς ἔσονται διαιρεθείσης
[4, 60]	δηλώσατε, περὶ τίνος ἥκετε. περιέσται	γὰρ	ὑμῖν, εἴ τι μέλλετε διὰ
[4, 60]	τε καὶ ἀψευδεῖς ἔσεσθε· διαφέρει	γὰρ	ὑμῖν προεγνωκέναι ταῦτα· παρ´ ἐμοῦ
[4, 35]	ταῦτα λέγοντι, ὦ βουλή· οὐ	γὰρ	ὑμῶν ἀφαιρούμενος τὴν διάγνωσιν, ἀλλὰ
[4, 85]	τἀκεῖ πράγματα ἤδη διεφθαρμένα. οἱ	γὰρ	ὕπατοι ταχεῖαν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν
[4, 76]	τὴν ἀνωτάτω χώραν ἔχουσι. τὸ	γὰρ	ὑπερέχον καὶ ἄκρον ὕπατον ἐκάλουν
[4, 11]	ἀμοιβὰς τῆς δικαιοσύνης ἀπολάβω. ἐπιβουλεύομαι	γὰρ	ὑπὸ τῶν πατρικίων, καὶ μεμήνυνταί
[4, 65]	βίον μετ´ εὐδαιμονίας. Εἰ μὲν	γὰρ	ὑπομενεῖς, ἔφη, χαρίσασθαί μοι, γυναῖκά
[4, 64]	οἱ λοιποὶ συγγραφεῖς παραδεδώκασιν· ὁ	γὰρ	χρόνος ταύτην μοι τὴν ὑπόληψιν
[4, 24]	τοὺς δικαιοτάτους γινόμεναι τρόπους. ἢ	γὰρ	ὠνησάμενοι παρὰ τοῦ δημοσίου τοὺς
[4, 10]	προτέροις ἐλάμβανον. ἐν ἀρχαῖς μὲν	γὰρ	ὥρμησαν ἀφελέσθαι τὴν παράνομον αὐτοῦ
[4, 32]	ὄχλον, οὐκ ἐπιτρέψω σοι· παρεσκεύασμαι	γὰρ	ὡς καὶ τὰ δίκαια ἐρῶν
[4, 29]	τυγχάνει καὶ οὐδὲ αὐτὸς αὐτά	γε	ἀγνοεῖς. καὶ μὴν ἥ γε
[4, 80]	αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς; πόθεν; πολλοῦ	γε	καὶ δεῖ. ἐκεῖνοι μέντοι πάντες
[4, 29]	τε καὶ ἀμορφίαν; ἀλλὰ σοί	γε	καὶ ῥώμη πάρεστιν, οἵα τοῖς
[4, 36]	πρᾷος υἱοῖς αὐτοῦ χρώμενος; ὅς	γε	καὶ τὴν ἐξουσίαν, ἣν ὑμεῖς
[4, 34]	κτῆσιν, οὐ τὴν ὑμετέραν· ὥσπερ	γε	καὶ τὸν πάππον ὑμῶν παρήγαγον
[4, 33]	καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι ἄπιστον, ὅπου	γε	κἀμὲ Ταρκύνιος οὑτοσὶ τῆς ἀρχῆς
[4, 29]	ἐξ ἀνδρὸς τὸ μηδέν· ὥσπερ	γε	κἀμοὶ ψοφοδεὴς καὶ οὐδὲν ἔχων
[4, 6]	πρεσβύτερος ἦν· ὥστ´ οὐκ ἄν	γε	παρεχώρησαν αὐτῷ τῆς βασιλείας ἑκόντες.
[4, 28]	γυναικὸς ἐπὶ τἀναντία· ὁ μέν	γε	πονηρὸς ἐκβαλεῖν τῆς βασιλείας τὸν
[4, 84]	καὶ ὁ Βροῦτος ἡσθείς, Ἐάν	γε	πρότερον, ἔφη, τὰ δόξαντα τῷ
[4, 55]	ἔχοντι κίνδυνον, οὐ μὴν ἀδυνάτῳ	γε,	συγχωρήσαντος τοῦ πατρὸς ποιεῖν ὅσα
[4, 64]	εἶναι τοῦ Ἠγερίου πείθομαι, εἴ	γε	τὴν αὐτὴν εἶχε τοῖς Ταρκυνίου
[4, 31]	τῆς πόλεως ἐγχειρίσαι πράγματα· ταύτην	γέ	τοι τὴν ἡλικίαν ἔχων καὶ
[4, 29]	γε ἀγνοεῖς. καὶ μὴν ἥ	γε	τόλμα καὶ τὸ φιλοκίνδυνον ἔνεστί
[4, 24]	τί καὶ πῶς ἠλευθερώθησαν, ὥσπερ	γε	τοὺς τῶν ἱππέων καὶ τοὺς
[4, 24]	μέρους προνοεῖν· εἰ δὲ μή	γε,	τοὺς ὑπάτους· δεῖ γὰρ ἀρχῆς
[4, 29]	τἆλλα τις ἀδικεῖν ὀκνῇ, βασιλείας	γε	χάριν οὐ νέμεσις ἅπαντα τολμᾶν.
[4, 7]	δύο καὶ αὗταί γ´ ἤδη	γεγαμημέναι.	τούτων δὴ τῶν ἀδυνάτων τε
[4, 7]	ποιοῦντες μητέρα τῶν παιδίων, ἀλλὰ	Γεγανίαν	τινά, περὶ ἧς οὐδεμίαν παρειλήφαμεν
[4, 24]	φυλαττόμενον. ~Ἐπειδὴ δὲ κατὰ τοῦτο	γέγονα	τὸ μέρος τῆς διηγήσεως, ἀναγκαῖον
[4, 81]	λελείμμεθα, ταπεινοὶ δ´ ἐκ μεγάλων	γεγόναμεν,	εἰς πενίαν δὲ καὶ δεινὴν
[4, 30]	ἐκβαλεῖν με τῆς ἀρχῆς καταφανὴς	γέγονέ	μοι. βούλομαι δὲ πάντων ὑμῶν
[4, 24]	πόλεως οὕτως ἄτιμα καὶ ῥυπαρὰ	γέγονεν,	ὥσθ´ οἱ μὲν ἀπὸ λῃστείας
[4, 5]	αὐτοῖς ἐκ τῶν ἀνοσίων ἐπιβουλευμάτων	γεγονέναι	οὐ δυνηθεῖσιν ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον. ἀγαπητῶς
[4, 80]	ἓν μόνον ἔχῃ τούτων ἐπιδεῖξαι	γεγονός,	οὐκ ἀξιῶ τὰ παραλειφθέντα συκοφαντεῖν.
[4, 36]	οὐδὲν ἔχουσιν εἰπεῖν ὑπ´ ἐμοῦ	γεγονός,	ὕβρεις δέ μοί τινας συνοίδασιν
[4, 29]	Ἕλλησιν οὖσι καὶ ἀφ´ Ἡρακλέους	γεγονόσι	τῆς εὐδαίμονος ἄρξαι Κορίνθου τὴν
[4, 21]	ἧττον ἐσῄει βαρύνεσθαι κυρίοις τε	γεγονόσι	τῶν μεγίστων καὶ πᾶν τὸ
[4, 9]	βίου χρόνον ὥσπερ ἐξ αὑτοῦ	γεγονότα	τιμῶν καὶ φιλῶν, ὡς καὶ
[4, 16]	ὑπὲρ τετταράκοντα καὶ πέντε ἔτη	γεγονότας	ἀπὸ τῶν ἐχόντων τὴν στρατεύσιμον
[4, 6]	υἱοὺς ὁ Ταρκύνιος ἐκ ταύτης	γεγονότας	τῆς γυναικός. ἀλλὰ μὴν εἴγ´
[4, 38]	Τύλλιον, ἵνα πιστεύσας ὡς φίλῳ	γεγονότι	ἧττον αὐτὸν φυλάττοιτο, δόξας δ´
[4, 34]	ὁ χρόνος, ἐν ᾧ τετταρακονταετεῖ	γεγονότι	Ῥωμαίων οὐδεὶς ἡγήσατό με πώποτ´
[4, 6]	δ´ ἀλλοτρίῳ καὶ ἐκ δούλης	γεγονότι	χαρίζεσθαι· οὔτ´ ἂν αὐτοὶ τῆς
[4, 77]	ἦν φεισόμενος ἐρήμου τῶν ἀναγκαιοτάτων	γεγονότος,	εἰ μὴ τὴν ἐπίθετον ἐσκηψάμην
[4, 38]	ὑποθέσθαι μετανοεῖν τε περὶ τῶν	γεγονότων	ἐσκήπτετο καὶ πολλὰ διὰ φίλων
[4, 79]	γυναῖκα, σώφρονα καὶ τέκνων κοινωνὸν	γεγονυῖαν,	ἐν ταῖς αὐταῖς ἡμέραις καὶ
[4, 7]	τῶν Ταρκυνίων, ὑπὲρ ἑβδομήκοντα ἔτη	γεγονὼς	ἂν ἦν, ὅτε τὸν Τύλλιον
[4, 3]	τοῦ βασιλέως ἐκοσμεῖτο. ἔτη δὲ	γεγονὼς	εἴκοσι μάλιστα τῆς συμμαχικῆς στρατηγὸς
[4, 31]	καὶ τῆς φρονήσεως ἀκμὴν τριάκοντα	γεγονὼς	ἔτη, μετὰ τοῦ γάμου τῆς
[4, 6]	πλείω τῶν πέντε καὶ εἴκοσι	γεγονὼς	ἐτῶν, Ἄγκῳ δὲ βασιλεῖ κατὰ
[4, 7]	ἀναφαίνεται τῶν ἑκατὸν καὶ δέκα	γεγονὼς	ἐτῶν· τοῦτο δὲ τὸ μῆκος
[4, 6]	μὲν οὖν οὐκ ἂν ἐλάττω	γεγονὼς	ἦν ἐτῶν πέντε καὶ εἴκοσι
[4, 70]	ὥσπερ ζῶσαν ἔξω τοῦ φρονεῖν	γεγονὼς	ὑπὸ τοῦ κακοῦ. πολλὰ δ´
[4, 43]	τὰς σανίδας, ἐν αἷς ἦσαν	γεγραμμένοι,	κατέλιπεν, ἀλλὰ καὶ ταύτας καθαιρεθῆναι
[4, 11]	δὲ σύμπαντες, ὅτι κατὰ νόμους	γεγραμμένους	ἐθισθήσονται ζῆν τὰ δίκαια ἐξ
[4, 30]	ὃ καὶ πρότερον ἔφην, ὅτι	γέγραφεν	υἱὸν εἶναι Ταρκυνίου τὸν Ἀρροῦντα·
[4, 43]	ἐγίνοντο κωμητῶν ἢ φρατριαστῶν ἢ	γειτόνων	ἔν τε τῇ πόλει καὶ
[4, 14]	{ἱερὰ} ἐγκατασκευασθῆναι καλιάδας ὑπὸ τῶν	γειτόνων	ἥρωσι προνωπίοις καὶ θυσίας αὐτοῖς
[4, 14]	τοῖς δὲ τὰ περὶ τῶν	γειτόνων	ἱερὰ συντελοῦσιν ἐν τοῖς προνωπίοις
[4, 62]	δ´ ἄφρων τις εἶναι καὶ	γελασθεῖσα	ἐπὶ τῷ τὴν αὐτὴν τιμὴν
[4, 6]	Ἄγκου Μαρκίου βασιλεύοντος, ὡς μὲν	Γέλλιος	ἱστορεῖ κατὰ τὸν πρῶτον ἐνιαυτὸν
[4, 69]	οἷα δὴ συγγενής, ἀλλ´ ἵνα	γέλωτα	παρέχῃ τοῖς μειρακίοις λέγων τ´
[4, 83]	αἱμοφύρτοις χερσὶ καὶ παντὸς ἐμφυλίου	γεμούσαις	ἄγους θυσιῶν καὶ σπονδῶν καταρχόμενος·
[4, 33]	ὑμᾶς εἰς ἄνδρας ἤγαγον καὶ	γενεᾶς	ἄρρενος οὐχ ὑπαρχούσης τῶν ἐμαυτοῦ
[4, 73]	πυνθάνομαι ποιεῖν ἐπὶ πολλὰς ἤδη	γενεάς,	καὶ διὰ τοῦτο τὸ σχῆμα
[4, 29]	ἀρχὴν ἐπὶ πολλάς, ὡς ἀκούω,	γενεάς·	τῷ δὲ πάππῳ σου Ταρκυνίῳ
[4, 21]	τοῦ πολιτεύματος ἐπὶ πολλὰς διέμεινε	γενεὰς	φυλαττόμενος ὑπὸ Ῥωμαίων· ἐν δὲ
[4, 9]	βουληθεὶς τυγχάνειν, ἀλλὰ τῷ Ταρκυνίου	γένει	βοηθῶν τὰ κοινὰ πράττειν προῄρημαι.
[4, 2]	ἀναγραφαῖς καὶ ἕτερος ὑπὲρ τῆς	γενέσεως	αὐτοῦ λόγος ἐπὶ τὸ μυθῶδες
[4, 40]	οὗ καὶ ἡ περὶ τῆς	γενέσεως	αὐτοῦ μυθικὴ καὶ ἄπιστος ὑπόληψις,
[4, 83]	πόλις θεοφιλεστάτη πόλεων, ἐν ᾗ	γενέσεώς	τε καὶ τροφῆς ἐτύχομεν, ἀμυνοῦμεν
[4, 40]	εἴασε τῶν νομίμων οὐδὲν αὐτῷ	γενέσθαι·	ἀλλ´ ἡ γυνὴ τοῦ Τυλλίου
[4, 71]	ἢ τὰ παρ´ ἡμῶν εὐτρεπῆ	γενέσθαι.	ἔπειτα κομίσαντες τὸ σῶμα τῆς
[4, 48]	τῆς καταλύσεως ἐκάλει καὶ δυεῖν	γενέσθαι	θάτερον ἔφη δεῖν, ἢ αὐτὸς
[4, 13]	καὶ ῥᾷστα πολεμίοις ἐλθοῦσιν ὑποχείρια	γενέσθαι·	καὶ εἰ μὲν εἰς ταῦτά
[4, 3]	ἀγωνίσασθαι καλῶς, ὥστε περιβόητος εὐθὺ	γενέσθαι	καὶ τἀριστεῖα πρῶτος ἁπάντων λαβεῖν·
[4, 2]	τοῦ κατ´ οἰκίαν ἥρωος, ἐγκύμονα	γενέσθαι	καὶ τεκεῖν τὸν Τύλλιον ἐν
[4, 50]	τέκνα καὶ τοὺς ὑπομείναντας αἰχμαλώτους	γενέσθαι	καὶ τὸ τῶν θεραπόντων πλῆθος
[4, 70]	αὑτῷ τελευτὴν ἠράσατο τοῦ βίου	γενέσθαι	καὶ τοῖς αὑτοῦ παισίν, οἵας
[4, 2]	τῆς ἑστίας τῆς βασιλείου πέπρωται	γενέσθαι	κρεῖττον ἢ κατὰ τὴν ἀνθρωπείαν
[4, 15]	φυλὰς ἐπὶ Τυλλίου τὰς πάσας	γενέσθαι	λέγει καὶ οὐ χωρίζει τῶν
[4, 20]	καὶ τοῦτ´ ἐποίει μέχρι τοῦ	γενέσθαι	λόχους ἑπτὰ καὶ ἐνενήκοντα ἰσοψήφους.
[4, 9]	τὸ Σαβίνων ἔθνος ὑποχείριον ὑμῖν	γενέσθαι,	μετὰ πολλῶν ἅπαντα ταῦτα καὶ
[4, 4]	ἀναλαμβάνων καὶ τοῦ μηδὲν ἀδίκημα	γενέσθαι	πολλὴν ἔχων φροντίδα καὶ τοὺς
[4, 78]	τὴν ἑαυτῶν συναγωνιστὰς ἀξιώσωμεν ἡμῖν	γενέσθαι,	πράττοντας ἐλευθερίαν τῇ πατρίδι, ἧς
[4, 38]	λιπαρῶν τὸν Τύλλιον ἠξίου συγγνώμονα	γενέσθαι.	ῥᾷστα δὲ πείσας τὸν ἄνδρα
[4, 61]	ἑαυτῶν πολίτας, ὅτι κεφαλὴν εἵμαρται	γενέσθαι	συμπάσης Ἰταλίας τὸν τόπον τοῦτον,
[4, 51]	ἑτέραν ἅμα τῷ λαμπρὰν ἡμέραν	γενέσθαι	συντάξας προῆγεν ἐκ τοῦ χάρακος
[4, 50]	δεκατευθὲν ἀργύριον τετρακοσίων οὐ μεῖον	γενέσθαι	ταλάντων. ~Ἔτι δ´ ἐν τῇ
[4, 2]	ἰδόντα τὸ τέρας ἐν θαύματι	γενέσθαι,	τὴν δὲ Τανακυλίδα τά τ´
[4, 65]	ὥστ´ αἰσχρὰν καὶ ἐπονείδιστόν σου	γενέσθαι	τὴν τελευτὴν καὶ μηδὲ ταφῆς
[4, 67]	τῆς καταλύσεως τῶν τυράννων αἰτιώτατον	γενέσθαι,	τίς τ´ ἦν καὶ ἀπὸ
[4, 55]	καὶ τἆλλα περιυβρισθείς, ὥστε περιβόητον	γενέσθαι	τὸ πρᾶγμα, πρῶτον μὲν ἐκ
[4, 79]	ἀδελφόν, ὅτι πονηρὸς οὐκ ἐβούλετο	γενέσθαι,	φαρμάκοις διαχρησάμενος, συνεργὸν εἰς τοῦτο
[4, 67]	τὸ πάθος, ὥστε μίαν ἁπάντων	γενέσθαι	φωνήν, ὡς μυριάκις αὐτοῖς κρεῖττον
[4, 83]	ἀνάγκαις ἐνζεύξομεν, ὥστ´ ἐκ πονηρῶν	γενέσθαι	χρηστούς· ὅμηρα γὰρ αὐτῶν ἔχομεν
[4, 38]	τῆς βουλῆς, ᾗ μάλιστα ἐπεποίθει,	γενέσθαι,	χρόνον μέν τινα διέτριβε κατ´
[4, 7]	ὀγδοήκοντα, καὶ ἡ τῶν τέκνων	γένεσις	τοῖς ταύτην ἔχουσι τὴν ἡλικίαν
[4, 4]	ἐὰν δὴ καὶ βασιλεὺς ἔτι	γένῃ	Ῥωμαίων ἐμοῦ καὶ εἰς τοῦτό
[4, 15]	τῶν ἀνθρώπων ἀριθμὸς ἐγίνετο κατὰ	γένη	τε καὶ καθ´ ἡλικίας. ὡς
[4, 70]	εἴ τι τῶν δεόντων μέλλει	γενήσεσθαι·	ἄρξειν δὲ τούτων αὐτὸς ἔφη.
[4, 63]	αὐτῷ τοῦ δαιμονίου τὴν μέλλουσαν	γενήσεσθαι	περὶ τὸν οἶκον συμφορὰν πολλοῖς
[4, 42]	ἐπὶ τῷ σφετέρῳ νομίζοντες ἀγαθῷ	γενήσεσθαι·	τοιαύτας γὰρ αὐτοῖς ὑπέτεινεν ὁ
[4, 72]	ἡ τὴν πόλιν ἐπιτροπεύσουσα ἀρχὴ	γενήσεται	μετὰ τὴν κατάλυσιν τῶν βασιλέων
[4, 84]	πολιτείας. ἡμῖν σκοπουμένοις, τίς ἀρχὴ	γενήσεται	τῶν κοινῶν κυρία, βασιλείαν μὲν
[4, 82]	ἄνδρες γενόμενοι γυναικῶν χείρους ἀρετῇ	γενησόμεθα;	καὶ σοὶ μέν, ὅτι μίαν
[4, 71]	περὶ τὴν τῆς πατρίδος ἐλευθερίαν	γενήσονται	οὔτε δωρεαῖς ἔτι κατεχόμενοι ὡς
[4, 75]	ἀνδρῶν αἵρεσιν καὶ τὰ μαντεύματα	γένηται	περὶ αὐτῶν καλά, τοὺς πελέκεις
[4, 73]	καὶ ἵνα μηδ´ ἐξ ὑστέρου	γένηταί	ποτε φυλάξασθαι παραινῶ. τίνα δ´
[4, 74]	λήψονται· λυπήσει γὰρ οὐδέν´, ἐὰν	γένηται	σπάνια· θρόνον δὲ τοῖς ἀνδράσιν
[4, 4]	αὐτὸς ἐκ τῶν τραυμάτων ὑγιὴς	γένηται,	τὸν ἕτερον τῶν ἑαυτοῦ γαμβρῶν,
[4, 40]	μή τις εἰς ἑαυτὸν ὁρμὴ	γένηται	τοῦ δημοτικοῦ, πρὶν ἢ βεβαίως
[4, 8]	ἀρχῆς σύμβολα· ὅταν δὲ τοῦτο	γένηται,	τοὺς καλουμένους μεσοβασιλεῖς ἀποδεῖξαι καὶ
[4, 14]	κατὰ τὰς τρεῖς φυλὰς τὰς	γενικὰς	ὡς πρότερον, ἀλλὰ κατὰ τὰς
[4, 52]	αὐτῶν στράτευμα, οὐδὲν ἔτι ἀπεδείξαντο	γενναῖον	ἔργον, ἀλλ´ εἰς ἱκεσίας καὶ
[4, 17]	δ´ ἐξ ἁπάντων ἐπιλεχθέντες οἱ	γενναιότατοι	τὰ πολέμια τοὺς ἰδίους ἕκαστοι
[4, 11]	ἐγὼ δ´ ἕτερόν τι βουλεύσομαι	γενναιότερον	ὑπὲρ ἐμαυτοῦ· βεβίωται γὰρ ἤδη
[4, 64]	μάλιστα τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων.	γενναίως	δὲ τῶν Ἀρδεατῶν ἀπομαχομένων καὶ
[4, 15]	καλοῦσιν Ἥραν φωσφόρον, ὑπὲρ τῶν	γεννωμένων·	εἰς δὲ τὸν τῆς Ἀφροδίτης
[4, 15]	τὸ πλῆθος εἰδέναι, τῶν τε	γεννωμένων	καὶ τῶν ἀπογινομένων καὶ τῶν
[4, 50]	ὑπώπτευεν, εἰ κύριοι τῶν ὅπλων	γένοιντο,	ἐλευθερίας μεταποιήσεσθαι, καὶ τὴν παρὰ
[4, 20]	ἡ γνώμη· εἰ δὲ μὴ	γένοιντο	ἐπὶ τῆς αὐτῆς προαιρέσεως ἅπαντες
[4, 82]	ἵνα τιμωροὶ τοῖς κακοῖς αὐτῆς	γένοιντο	καὶ τὸ κεκρυμμένον ὑπὸ τοῖς
[4, 73]	πρὸς ἀρετῆς δόκησιν ἐκ ταύτης	γένοιτ´	ἂν ἑκάστῳ τῆς ἰσοτίμου δυναστείας
[4, 77]	θανάτῳ τοῦ πατρός, εἰ μὴ	γένοιτο	ἐκποδῶν, ἀφανεῖ θανάτῳ διαχρησάμενος, οὐδ´
[4, 64]	ἀπόστασιν ἦσαν, εἴ τις ἀρχὴ	γένοιτο.	ἐν τούτῳ δὴ τῷ καιρῷ
[4, 15]	αὐτῶν ἦν· καὶ ὁπότε χρεία	γένοιτο	ἐπὶ τὰ ὅπλα τοὺς χωρίτας
[4, 15]	ἐκ τῶν ἀγρῶν ἅπαντες, ὁπότε	γένοιτο	πολεμίων ἔφοδος, καὶ τὰ πολλὰ
[4, 26]	ὁρίσωσι χρόνοις, καί, εἴ τι	γένοιτο	πρόσκρουσμα αὐταῖς πρὸς ἀλλήλας, ἐκ
[4, 80]	γενομένων, ὧν χωρὶς οὐδὲν ἂν	γένοιτο	τῆς ἀνθρωπίνης σπουδῆς καὶ προνοίας
[4, 9]	ἰδίας γεωργῆτε· οὐ γὰρ ἂν	γένοιτο	φρόνημα εὐγενὲς ἐν ἀνδράσιν ἀπορουμένοις
[4, 39]	τὴν ἀγοράν. μαθοῦσα δὲ τὰ	γενόμενα	καὶ τὸν Ταρκύνιον ἐπὶ τῆς
[4, 79]	Ἑλλάδος οὔτε βαρβάρου γῆς οὐδαμόθι	γενόμενα	πρῶτος εἰς τὴν Ῥωμαίων πόλιν
[4, 71]	τὰς ἑαυτῶν τύχας ἅπαντα τὰ	γενόμενα	φράσαντες. ἔπειτα τῶν ἄλλων ἕκαστος
[4, 26]	πρὸς ἓν τὸ Τυρρηνῶν ἔθνος	γενόμεναι,	περὶ ὧν μέλλω νῦν διεξιέναι.
[4, 28]	Τυλλίῳ δύο θυγατέρες ἐκ γυναικὸς	γενόμεναι	Ταρκυνίας, ἣν ἐνεγγύησεν αὐτῷ βασιλεὺς
[4, 58]	βοός, γράμμασιν ἀρχαϊκοῖς ἐπιγεγραμμένη τὰς	γενομένας	αὐτοῖς ὁμολογίας. ταῦτα πράξας καὶ
[4, 28]	Ταρκύνιος. ταύτας τὰς κόρας ἐπιγάμους	γενομένας	ἐκδίδοται τοῖς ἀδελφιδοῖς τῆς μητρὸς
[4, 67]	τοιαύτας ὕβρεις ὑπὸ τῶν τυράννων	γενομένας	περιορᾶν. ἦν δέ τις ἐν
[4, 46]	καὶ τὰς συνθήκας παρείχετο τὰς	γενομένας	ταῖς πόλεσι πρὸς ἐκεῖνον. πολὺν
[4, 85]	δὲ τοῦ τελευταίου βασιλέως τυραννὶς	γενομένη,	διὰ ταύτας τὰς προφάσεις καὶ
[4, 2]	δοκοῦν ἑτέρα τις ἐπιφάνεια θεία	γενομένη	περὶ τὸν ἄνδρα θαυμαστὴ καὶ
[4, 4]	ἡγεμονίαν αὐτῷ καὶ πάντων αἰτία	γενομένη	τῶν ἀγαθῶν ἡ τοῦ τετελευτηκότος
[4, 77]	πάντες εἴχετε ὡς ἠλιθίου, ψευδῆ	γενομένην	καὶ οὐχ ὑπ´ ἄλλου τινὸς
[4, 27]	πατρικίων τὴν πρὸς τὸν ἡγεμόνα	γενομένην	μεγάλην σφίσιν ὠφέλειαν παρέξειν νομίζουσαι.
[4, 79]	οὖσαν καὶ σπουδαίαν περὶ αὐτὸν	γενομένην,	πρὶν ἢ πενθῆσαι καὶ τὰ
[4, 47]	ἀκριβῶς ἐπιστάμενος λέγω μηνύσεώς μοι	γενομένης	ἐν τῇ παρελθούσῃ νυκτὶ ὑπό
[4, 3]	πρῶτος ἁπάντων λαβεῖν· ἔπειθ´ ἑτέρας	γενομένης	ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἔθνος στρατείας
[4, 40]	αὐτοῦ κειμένη ξυλίνη κατάχρυσος ἐμπρήσεως	γενομένης	καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων διαφθαρέντων
[4, 66]	ἃ προῃρεῖτο διαπραξάμενον. ~Ἡμέρας δὲ	γενομένης	ὁ μὲν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον
[4, 37]	ἀγανακτήσεως ἐξ ἁπάντων ἐπὶ τούτῳ	γενομένης	σιωπῆσαι κελεύσας αὐτοὺς ἠξίου μηδὲν
[4, 31]	καὶ πάντες οἱ πρὸ αὐτοῦ	γενόμενοι	βασιλεῖς· ἀλλὰ τὸ ἀνέστιον καὶ
[4, 80]	γ´ ὡς οἱ πρὸ αὐτοῦ	γενόμενοι	βασιλεῖς; πόθεν; πολλοῦ γε καὶ
[4, 82]	φρόνημα ἔσχες, ἡμεῖς δ´ ἄνδρες	γενόμενοι	γυναικῶν χείρους ἀρετῇ γενησόμεθα; καὶ
[4, 51]	ὑποστρέψαντες ἐκ τῆς ὁδοῦ καὶ	γενόμενοι	κατὰ νώτου τῶν Σαβίνων ἐπῄεσαν.
[4, 29]	φρονεῖν οἱ περὶ ταύτην μάλιστα	γενόμενοι	τὴν ἡλικίαν. φέρε, ἀλλ´ ἡ
[4, 24]	συνίστορες καὶ συνεργοὶ τοῖς δεσπόταις	γενόμενοι	φαρμακειῶν καὶ ἀνδροφονιῶν καὶ τῶν
[4, 24]	πατρίδα καὶ τὴν ἐλευθερίαν χρηστοῖς	γενομένοις	περὶ τοὺς καταδουλωσαμένους ἢ τοὺς
[4, 20]	πέμπτης κλήσεως μὴ τύχοι τοῦτο	γενόμενον,	ἀλλ´ εἰς ἴσα μέρη σχισθεῖεν
[4, 80]	τί τούτων οἶδέ τις ὑμῶν	γενόμενον,	ὅτε τὴν ἀρχὴν Ταρκύνιος ἐλάμβανε;
[4, 58]	μέσον νυκτὸς ἀγχοῦ τῆς πόλεως	γενόμενος	ἀνοιχθεισῶν τῶν πυλῶν ὑπὸ τῶν
[4, 47]	νυνί μου κατηγορεῖ πάντων δικαστὴς	γενόμενος	αὐτὸς ἀπέλυσέ με, ὅτε τὴν
[4, 38]	καὶ τοὺς ὑπηρέτας ἐπικαλούμενον ἔφερε.	γενόμενος	δ´ ἔξω τοῦ βουλευτηρίου μετέωρον
[4, 50]	αὐτοὶ ταλαιπωροῦντες ἁλίσκονται κατὰ κράτος.	γενόμενος	δὲ τῆς πόλεως ἐγκρατὴς τοὺς
[4, 5]	μὲν οὖν δῆμος ἀπῄει περιχαρὴς	γενόμενος,	εἰ μηδὲν πέπονθεν ὁ βασιλεὺς
[4, 40]	ἐπιεικὴς δὲ καὶ μέτριος ἀνὴρ	γενόμενος	ἔλυσε τὰς ἐπὶ τῷ μὴ
[4, 29]	ἀποδέδωκε, καὶ λήσεις ὑπ´ αὐτῆς	γενόμενος	ἐξ ἀνδρὸς τὸ μηδέν· ὥσπερ
[4, 81]	τοῦ πατρός. ὅπου γὰρ ὁ	γενόμενος	ἐξ ἰδιώτου τύραννος καὶ ὀψὲ
[4, 56]	αὐτοκράτορα παράγουσιν ἀρχήν. ~Τοσαύτης δὴ	γενόμενος	ἐξουσίας ὁ Σέξτος κύριος δι´
[4, 6]	ὄγδοον τῆς ἀρχῆς ἐνιαυτὸν φίλος	γενόμενος	ἑπτακαίδεκα διέτριψεν ἔτη παρ´ αὐτῷ
[4, 36]	τῷ δεδωκότι μοι δήμῳ καὶ	γενόμενος	ἰδιώτης πειράσομαι ποιῆσαι πᾶσι φανερόν,
[4, 1]	οὐδ´ ὀλίγων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιος	γενόμενος,	ὀκτὼ καὶ τριάκοντα ἔτη τὴν
[4, 30]	ἐπὶ γὰρ τῆς Ἀρροῦντος τελευτῆς	γενόμενος	οὐ καθ´ ἓν ἁμαρτάνει μόνον,
[4, 21]	πολλοὺς ὄντας καὶ τελευταίους καλεῖσθαι.	γενομένου	δὲ τούτου τοῖς μὲν πλουσίοις
[4, 40]	πρότερον εἶχον, ἀναλαβεῖν. θορύβου δὲ	γενομένου	πολλοῦ κατὰ τὴν πόλιν ὅλην
[4, 78]	παρανομίᾳ τοὺς ὅπου δή ποτε	γενομένους	τυράννους, ἀφελέσθαι τὴν ἐξουσίαν βεβουλεύμεθα
[4, 27]	τὸν τρόπον μικρὰ τῶν ἔμπροσθεν	γενομένων	ἀναλαβών. ~Ἦσαν τῷ Τυλλίῳ δύο
[4, 71]	ξίφος δεχόμενοι παρ´ ἀλλήλων ὤμνυον.	γενομένων	δὲ τῶν ὁρκωμοσιῶν μετὰ τοῦτ´
[4, 24]	κατὰ τοὺς αὐτοὺς τρόπους κυρίων	γενομένων	ἐκέκτηντο τοὺς δούλους. οὐδὲν δὴ
[4, 79]	διαβολάς, ὡς οὐχ ὑφ´ ἑαυτοῦ	γενομένων,	ἠξίωσεν ἐλεεινῷ χρησάμενος σχήματι καὶ
[4, 80]	εἰς τοὺς συγγενεῖς καὶ κηδεστὰς	γενομένων,	τὰς εἰς τὴν πατρίδα καὶ
[4, 34]	τὰ πράγματα μήτε τῶν ἄλλων	γενομένων	τῶν κατὰ νόμον, τούτους ἀδικῶ
[4, 80]	καὶ τῶν ἄλλων σημείων καλῶν	γενομένων,	ὧν χωρὶς οὐδὲν ἂν γένοιτο
[4, 47]	τρίτον πάππον ἀνενεγκεῖν ἔχει τὸ	γένος;	ἀγανακτῶν ἐπὶ τούτῳ νῦν ἥκει
[4, 2]	ἐπισταμένην εἰπεῖν πρὸς αὐτόν, ὅτι	γένος	ἀπὸ τῆς ἑστίας τῆς βασιλείου
[4, 45]	Ὀκταούιος Μαμίλιος, ἀνέφερε δὲ τὸ	γένος	εἰς Τηλέγονον τὸν ἐξ Ὀδυσσέως
[4, 25]	περιοικούντων βαρβάρων ἐξαναλωθῆναι τὸ Ἑλληνικὸν	γένος,	εἰς τὴν ἐπ´ ἐκείνου κληθεῖσαν
[4, 11]	θυγατέρας καὶ πᾶν τὸ θῆλυ	γένος	ἐν ἀνδραπόδων ποιήσασθαι λόγῳ, πολὺ
[4, 49]	δὲ ὅμοιόν τι τούτοις {πελάνου	γένος}	ἑνὸς δὲ ταύρου κοινῶς ὑπὸ
[4, 18]	τὸ μέγιστον τίμημα καὶ κατὰ	γένος	ἐπιφανῶν· συνέταξε δ´ εἰς ὀκτωκαίδεκα
[4, 34]	πάθωσιν οἱ κύριοι τοὺς κατὰ	γένος	ἢ κατὰ διαθήκας διαδόχους προσήκειν
[4, 27]	τ´ οὐκ ἀξιοῦσαι ταπεινῷ κατὰ	γένος	ὄντι ὑπακούειν, καὶ τὴν διαφορὰν
[4, 81]	ἐκείνου φύντας, οἷς πονηρὸν μὲν	γένος,	πονηραὶ δὲ τροφαί, πολιτικὸν δὲ
[4, 84]	χώραν, ὅσης ἄρχουσι Ῥωμαῖοι, καὶ	γένος	τὸ ἐξ αὐτῶν ἅπαν· καὶ
[4, 75]	εἰργομένους τὸν ἀεὶ χρόνον καὶ	γένος	τὸ ἐξ αὐτῶν· ὅταν δ´
[4, 53]	~Πόλις ἦν ἐκ τοῦ Λατίνων	γένους	Ἀλβανῶν ἀπόκτισις ἀπέχουσα τῆς Ῥώμης
[4, 29]	πεφυκόσι, καὶ μορφὴ τοῦ βασιλείου	γένους	ἀξία. ἢ τούτων μὲν οὐδέτερον,
[4, 1]	τὰ μὲν οὖν περὶ τοῦ	γένους	αὐτοῦ λεγόμενα, οἷς μάλιστ´ ἔγωγε
[4, 2]	τὰ μὲν δὴ περὶ τοῦ	γένους	αὐτοῦ λεγόμενα τοιαῦτ´ ἐστίν. ~Ἃ
[4, 32]	πότερον οὐχ ἡγούμενος ἐξ ἐκείνου	γένους	εἶναί με γνήσιον, ἀλλ´ ὑποβολιμαῖόν
[4, 32]	οὖν ἐπετρόπευες τὸν ἀλλότριον τοῦ	γένους	καὶ τὸν οἶκον ἀνδρωθέντι ἀπεδίδους;
[4, 33]	οὐδὲ σπέρμα τοῦ Ταρκυνιείου καταλείψουσι	γένους.	κηδεμὼν δὲ καὶ φύλαξ οὐδεὶς
[4, 8]	ὢν τῶν ἐκ τοῦ βασιλείου	γένους	παίδων τόν τ´ ἴδιον αὐτῶν
[4, 25]	τὰς μετεχούσας πόλεις τοῦ Λατίνων	γένους	συστῆσαι καὶ συναγαγεῖν, ἵνα μὴ
[4, 1]	ἀνήρ τις ἐκ τοῦ βασιλείου	γένους	Τύλλιος ὄνομα γυναικὶ συνῆν Ὀκρισίᾳ
[4, 4]	καὶ τὰ κοινὰ πράττειν ἱκανοὶ	γένωνται,	τὸν πρεσβύτερον αὐτῶν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων
[4, 15]	πάγου, οὓς ἔταξε θυσίαις κοιναῖς	γεραίρειν	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἅμα συνερχομένους,
[4, 38]	τοῦ δίφρου, καὶ συναρπάσας τὸν	γέροντα	κεκραγότα καὶ τοὺς ὑπηρέτας ἐπικαλούμενον
[4, 9]	ἀλλοτρίας κτήσεις, ἀλλὰ τὰς ἰδίας	γεωργῆτε·	οὐ γὰρ ἂν γένοιτο φρόνημα
[4, 15]	καὶ πολὺ τὸ ἀσφαλὲς τοῖς	γεωργοῖς	παρέχειν δυνησομένους ὄχθους κρησφύγετα κατεσκεύασεν,
[4, 15]	ἐγίνετο τά τ´ ὀνόματα τῶν	γεωργῶν	εἰδέναι τῶν συντελούντων εἰς τὸν
[4, 54]	ἐν αὐτοῖς καθιστάναι καταφυγῆς τῶν	γεωργῶν	ἕνεκα· ὅθεν ὁρμώμενοι τά τε
[4, 40]	καὶ τῇ θυγατρὶ καταρασαμένη κρύπτει	γῇ	τὸ σῶμα. ἀπελθοῦσα δ´ ἀπὸ
[4, 48]	καὶ ἐπικατασκάψαντες ἔτι ζῶντος τὴν	γῆν	διαφθείρουσι παραχρῆμα. τὸν δὲ Ταρκύνιον
[4, 53]	μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς τὴν ἀλλήλων	γῆν	εἰσβολαὶ καὶ καταδρομαὶ μάχαι τε,
[4, 11]	ἣν ὑμεῖς δι´ αἵματος ἐκτήσασθε	γῆν	ἐκλιπεῖν ἀναγκαζόμενοι, ὥσπερ τὰ πατρῷα
[4, 15]	εἰς ὁπόσας δήποτε μοίρας τὴν	γῆν	κατὰ τοὺς ὀρεινοὺς καὶ πολὺ
[4, 69]	Ἰταλίας ἐπέβη, προσκύψας κατεφίλησε τὴν	γῆν,	ταύτην οἰόμενος ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι
[4, 3]	ὅσα διὰ νόσους ἢ διὰ	γῆρας	ἀδύνατος ἦν ἐπιτελεῖν, δι´ ἑαυτοῦ
[4, 33]	πατρὸς μήτηρ, καὶ αὐτὴ διὰ	γῆρας	ἑτέρων δεομένη κηδεμόνων· ἀλλ´ ἐν
[4, 79]	καὶ τὰ νομιζόμενα τῷ κατὰ	γῆς	ἀνδρὶ ποιῆσαι τὴν ἀθλίαν ἀγχόνῃ
[4, 62]	Μαρσικοῦ κληθέντος πολέμου κείμενοι κατὰ	γῆς	ἐν τῷ ναῷ τοῦ Καπιτωλίνου
[4, 9]	δέ μοι καὶ τῆς δημοσίας	γῆς,	ἣν διὰ τῶν ὅπλων κτησάμενοι
[4, 83]	πατρῷοι, φύλακες ἀγαθοὶ τῆσδε τῆς	γῆς,	καὶ δαίμονες, οἳ τοὺς πατέρας
[4, 54]	συνεχεῖς τῶν πολεμίων εἰσβολὰς τῆς	γῆς	καὶ μηκέτι τοὺς καρποὺς ἐκφερούσης,
[4, 60]	λέγετε περιγράψει τῷ σκήπωνι τῆς	γῆς	μέρος ὅσον δή τι· ἔπειθ´
[4, 79]	καὶ οὔθ´ Ἑλλάδος οὔτε βαρβάρου	γῆς	οὐδαμόθι γενόμενα πρῶτος εἰς τὴν
[4, 61]	αὐτοῦ καὶ διαγράφοντος ἐπὶ τῆς	γῆς	περιφερεῖς τε γραμμὰς καὶ ἑτέρας
[4, 10]	διάταγμα βασιλικόν, ἐκχωρεῖν τῆς δημοσίας	γῆς	τοὺς καρπουμένους τε καὶ ἰδίᾳ
[4, 24]	τις ἄλλη παρὰ τῶν ἡγουμένων	γίγνοιτο	τοῖς ἀπόροις τῶν πολιτῶν φιλανθρωπία
[4, 7]	οὐδεμίαν παρειλήφαμεν ἱστορίαν· ἄωρος δὴ	γίνεται	πάλιν ὁ γάμος τοῦ Ταρκυνίου
[4, 7]	ἐκ τῆς ἀρχῆς ἔκπτωσις αὐτοῦ	γίνεται	πέμπτῳ καὶ εἰκοστῷ μετὰ ταῦτ´
[4, 1]	καὶ τιμῶσα διετέλεσεν. ἐκ ταύτης	γίνεται	τῆς Ὀκρισίας ἔτι δουλευούσης παιδίον,
[4, 74]	ἐνιαύσιον χρόνον, ὡς παρ´ Ἀθηναίοις	γίνεται,	τὸ κράτος τῆς ἀρχῆς συνάγειν.
[4, 1]	τῆς ἡγεμονίας ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ	γίνεται	Τύλλιος ἐνιαυτῷ τετάρτῳ τῆς πεντηκοστῆς
[4, 9]	πράττειν προῄρημαι. ἱκέτης δ´ ὑμῶν	γίνομαι	μὴ τοὺς ὀρφανοὺς ἐγκαταλιπεῖν νῦν
[4, 66]	πέπονθεν ἀξιοῦντος λέγειν· Ἱκέτις ἔφη	γίνομαί	σου πάτερ δεινὴν καὶ ἀνήκεστον
[4, 58]	ἐπὶ τοσούτῳ κακῷ μαθὼν τὰ	γινόμενα	διὰ γραμμάτων ὁ Ταρκύνιος παρῆν
[4, 44]	κωλύειν μὲν γὰρ οὐδέτεροι τὰ	γινόμενα	ἐπεχείρουν. ~Λογιζόμενος δ´ ὁ Ταρκύνιος,
[4, 8]	δὲ πατρικίοις οὐκ ἦν τὰ	γινόμενα	καθ´ ἡδονάς, ἀλλ´ ἠγανάκτουν καὶ
[4, 24]	θεραπόντων κτήσεις κατὰ τοὺς δικαιοτάτους	γινόμεναι	τρόπους. ἢ γὰρ ὠνησάμενοι παρὰ
[4, 14]	τὰς εἰσπράξεις τῶν χρημάτων τὰς	γινομένας	εἰς τὰ στρατιωτικὰ καὶ τὰς
[4, 9]	καὶ τὰς εἰς τὸ δημόσιον	γινομένας	εἰσφοράς, δι´ ἃς οἱ πένητες
[4, 34]	αἰσθόμενος ἐπιβουλάς τινας κατ´ ἐμαυτοῦ	γινομένας,	παραδοῦναι τῷ δήμῳ τὰ πράγματ´
[4, 72]	προφερόμενοι καὶ τὰς στάσεις τὰς	γινομένας	τοῖς ταπεινοῖς πρὸς τοὺς ὑπερέχοντας
[4, 45]	ἥκειν εἰς τὴν ἐν Φερεντίνῳ	γινομένην	ἀγορὰν τοὺς εἰωθότας ὑπὲρ τοῦ
[4, 64]	ἀπομαχομένων καὶ πολυχρονίου τῆς πολιορκίας	γινομένης	οἵ τ´ ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου
[4, 37]	ἐκ χειρὸς δίκην ὁρμῆς ἤδη	γινομένης	τῶν ὄχλων ἐπ´ αὐτὸν ᾤχετο
[4, 11]	ἐποπτεύουσι βίον, ἱκέται πάντες ὑμῶν	γινόμενοι	σὺν γυναιξί τε καὶ τέκνοις
[4, 9]	μεγίσταις καὶ εὐνομωτάταις πόλεσι πυνθάνομαι	γινόμενον,	δίκαιόν τε καὶ συμφέρον τῷ
[4, 24]	τοὺς καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἐλευθέρους	γινομένους	ἐξετάσουσι, τίνες ὄντες καὶ διὰ
[4, 23]	καὶ τοὺς ἐκ τῶν ἀπελευθέρων	γινομένους	πελάτας τοῖς ἐγγόνοις τοῖς ἑαυτῶν
[4, 54]	πολλὴν ἀπῆγον. ~Συνεχῶς δὲ τούτων	γινομένων	ἠναγκάζοντο ἀμφότεροι τῆς χώρας ὅσα
[4, 14]	τι καὶ σεμνὸν ἐχούσῃ χαριέστεροι	γίνωνται	περὶ τοὺς δεσπότας καὶ τὰ
[4, 56]	δὲ Ταρκύνιος οὐδὲ τὸν θεράποντα	γινώσκειν	βουλόμενος, ἃ τὸν υἱὸν ἐκέλευσε
[4, 39]	ὑπὸ Ῥωμαίων κατὰ τὴν πάτριον	γλῶτταν	καλεῖται. ~Τοιαύτης τελευτῆς ἔτυχε Τύλλιος
[4, 41]	δηλοῦν βούλεται κατὰ τὴν ἡμετέραν	γλῶτταν	τὸν ὑπερήφανον. τὸν δὲ πάππον
[4, 76]	τοῦτο μεθερμηνευόμενον εἰς τὴν Ἑλλάδα	γλῶτταν	τοὔνομα συμβούλους ἢ προβούλους δύναται
[4, 79]	παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν Ἄρροντα τὸν	γνήσιον	ἀδελφόν, ὅτι πονηρὸς οὐκ ἐβούλετο
[4, 32]	ἐξ ἐκείνου γένους εἶναί με	γνήσιον,	ἀλλ´ ὑποβολιμαῖόν τινα καὶ νόθον;
[4, 71]	τὴν δύναμιν αὐτῆς οὔτ´, εἰ	γνοίην,	χρησομένῳ· καὶ τὸν κατὰ τοῦ
[4, 45]	πρὸς ὃν ἐποιήσαντο τὰς ὁμολογίας.	γνοὺς	δὲ ταῦτα προεῖπε δι´ ἀγγέλων
[4, 26]	προσοικούντων βαρβάρων τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῶσι.	~Γνοὺς	δὲ ταῦτα τοὺς κρατίστους ἄνδρας
[4, 20]	τῶν ἑκατὸν ἐνενήκοντα δύο λόχων	γνῶμαι,	τότε τὸν ἔσχατον ἐκάλει λόχον,
[4, 83]	τροφῆς ἐτύχομεν, ἀμυνοῦμεν ὑμῖν καὶ	γνώμαις	καὶ λόγοις καὶ χερσὶ καὶ
[4, 85]	Ὁράτιος ἀνέγνωσαν ἐν ἐκκλησίᾳ· καὶ	γνώμας	διερωτήσαντες κατὰ λόχους, ὅ τι
[4, 21]	μέρος κατ´ ἄνδρα διερωτώμενοι τὰς	γνώμας	ἐν τοῖς ἰδίοις ἕκαστοι λόχοις,
[4, 20]	ἑτέρων καὶ τέλος εἶχεν ἡ	γνώμη·	εἰ δὲ μὴ γένοιντο ἐπὶ
[4, 83]	ταὐτὸ λαβοῦσι θάρσος καὶ μιᾷ	γνώμῃ	χρησαμένοις, σώζειν θ´ ἡμᾶς καὶ
[4, 26]	μὲν χρῆμα πολλαὶ πόλεις μιᾷ	γνώμῃ	χρώμεναι, αἰσχρὰ δ´ ὄψις συγγενῶν
[4, 33]	τῶν ἐμῶν. ἐπειδὴ δὲ παρὰ	γνώμην	ἅπαντ´ ἀπήντηκέ μοι καὶ ὥσπερ
[4, 70]	τοῦτ´ ἔπειθεν αὐτοὺς τὴν αὐτὴν	γνώμην	ἅπαντας λαβόντας ἐξελάσαι Ταρκύνιόν τε
[4, 73]	προσηγορίαν. ἔπειτα μὴ ποιεῖν μίαν	γνώμην	ἁπάντων κυρίαν, ἀλλὰ δυσὶν ἐπιτρέπειν
[4, 47]	κατηγορήσαντα ἀναιρεῖν. ἐπαινεσάντων δὲ τὴν	γνώμην	ἁπάντων συνταξάμενος μετ´ αὐτῶν τὰ
[4, 47]	δεῖν τοῖς πράγμασιν, ἰδίαν δὲ	γνώμην	ἀπεδείκνυτο μὴ τὰ κατηγορηθέντα λύειν,
[4, 38]	τοῖς ἑταίροις μόνοις διαλεγόμενος· ἔπειτα	γνώμην	ἀποδειξαμένης τῆς γυναικὸς μηδὲν ἔτι
[4, 11]	φανερὰν ποιῆσαι τὴν ὑμῶν αὐτῶν	γνώμην.	εἰ γὰρ ἑτέρους τινὰς ἀξιονικοτέρους
[4, 84]	εἰ βουλομένοις ὑμῖν ἐστι τὴν	γνώμην	εἶναι κυρίαν, διαστάντες κατὰ τὰς
[4, 75]	συγκεχώρηταί μοι κατὰ νόμον καὶ	γνώμην	εἰσηγήσομαι· φεύγειν Ταρκύνιον ἅμα τοῖς
[4, 27]	τε σώματα καὶ τὰ χρήματα	γνώμην	ἔσχον παραδοῦναι Ῥωμαίοις τὴν ἡγεμονίαν
[4, 76]	τῆς ἀρχῆς. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν	γνώμην	Ἰουνίου Βρούτου πάντες ἐπῄνεσαν καὶ
[4, 84]	ἐπιψηφίσατε. Ἐπῄνει καὶ ταύτην τὴν	γνώμην	ὁ δῆμος, καὶ ψῆφος οὐδεμία
[4, 75]	αὐτῶν· ὅταν δ´ ἐπιψηφίσωσι τὴν	γνώμην	οἱ πολῖται, δηλώσας αὐτοῖς ἣν
[4, 61]	εὑρέσεως ἐρωτήσεις οὐδὲν ἐπιταραττόμενοι τὴν	γνώμην	οἱ πρέσβεις τὴν αὐτὴν ἐφύλαττον
[4, 55]	υἱῶν Σέξτος ὄνομα κοινωσάμενος τὴν	γνώμην	τῷ πατρὶ μόνῳ καὶ δόξας
[4, 43]	λέγοντες αὐτοί, πεῖραν τῆς ἑκάστου	γνώμης	ἐλάμβανον· ἔπειθ´ οὓς αἴσθοιντο τοῖς
[4, 25]	καὶ ζήλου ἄξια τὰ τῆς	γνώμης	ἔργα ὑπολαβών, ἧς πλεῖστοί τ´
[4, 70]	πάντας εἶδεν ἐπὶ τῆς αὐτῆς	γνώμης	ὄντας οὐ λόγων ἔφη δεῖν
[4, 20]	ἐκκλησίαν. ἐκάλει δ´ εἰς ἀπόφασιν	γνώμης	πρώτους μὲν λόχους τοὺς ἀπὸ
[4, 69]	τήν τ´ αἰτίαν τῆς νόσου	γνῶναι	παρὰ τοῦ θεοῦ καὶ τὴν
[4, 51]	τούτους ἰδόντες οἱ Σαβῖνοι καὶ	γνωρίσαντες	ἐκ τῶν ὅπλων καὶ ἀπὸ
[4, 35]	ὅ τι ἂν ἅπαντες οὗτοι	γνῶσι	πράττειν με δεῖν, ποιήσω. καὶ
[4, 69]	ἀποκτείνουσα τὰς μητέρας ἐν ταῖς	γοναῖς·	τήν τ´ αἰτίαν τῆς νόσου
[4, 66]	ὄντες τινὲς παρ´ αὐτῷ· τῶν	γονάτων	αὐτοῦ λαβομένη καὶ περιπεσοῦσα τέως
[4, 83]	πόλει τέκνα καὶ γυναῖκας καὶ	γονεῖς,	ἃ τιμιώτερα τῆς ἰδίας ἐστὶν
[4, 1]	ἀρχὰς παρελίπομεν, ἐξ ὧν τε	γονέων	ἔφυ καὶ τίνας ἀπεδείξατο πράξεις
[4, 7]	μόνος· εἰ μή γ´ ἄρα	γόνῳ	μὲν ἦσαν υἱωνοὶ τοῦ βασιλέως
[4, 80]	ταῦτα πάντα, καίτοι δέον, εἰ	γοῦν	ἔμελλεν ἕξειν καλῶς, μηδὲν τῶν
[4, 61]	ἐπὶ τῆς γῆς περιφερεῖς τε	γραμμὰς	καὶ ἑτέρας αὖθις εὐθείας καὶ
[4, 58]	ἐπὶ τῶν ὁρκίων τότε βοός,	γράμμασιν	ἀρχαϊκοῖς ἐπιγεγραμμένη τὰς γενομένας αὐτοῖς
[4, 22]	ὡς ἐν τοῖς τιμητικοῖς φέρεται	γράμμασιν,	ἐπὶ μυριάσιν ὀκτὼ χιλιάδες πέντε
[4, 26]	οὐ γὰρ ἂν Ἑλληνικοῖς ἐχρῶντο	γράμμασιν	ὄντες βάρβαροι. Πολιτικαὶ μὲν δὴ
[4, 85]	ἐπὶ τὴν πόλιν προορώμενοι πέμπουσι	γράμματα	καθ´ ἑτέρας ὁδοὺς πρὸς τοὺς
[4, 51]	Ταρκύνιος· ἑάλω γὰρ ὁ τὰ	γράμματα	κομίζων παρὰ τῶν αὐτόθεν ἡγεμόνων
[4, 85]	ἄστει ποιοῦντες φανερά. ταῦτα τὰ	γράμματα	λαβόντες οἱ καταλειφθέντες ὑπὸ τοῦ
[4, 57]	εὑρόντες, ἔνθα ἦν ἀποκεκρυμμένα τὰ	γράμματα,	παρῆσαν εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἄλλας
[4, 57]	ὁ Σέξτος ἔλυσε, καὶ τῷ	γραμματεῖ	δοὺς ἐκέλευσεν ἀναγινώσκειν. ἐγέγραπτο δ´
[4, 16]	~Τιμησαμένων δὲ πάντων ἀναλαβὼν τὰ	γραμματεῖα	καὶ διαγνοὺς τό τε πλῆθος
[4, 26]	τῷ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερῷ κειμένη	γραμμάτων	ἔχουσα χαρακτῆρας {Ἑλληνικῶν} οἷς τὸ
[4, 58]	κακῷ μαθὼν τὰ γινόμενα διὰ	γραμμάτων	ὁ Ταρκύνιος παρῆν ἄγων τὴν
[4, 6]	τῆς βασιλείας, ὡς δὲ Λικίννιος	γράφει	κατὰ τὸν ὄγδοον. ἔστω δὴ
[4, 6]	ἐληλυθὼς τὸν ἐνιαυτόν, καθ´ ὃν	γράφει	Λικίννιος, καὶ μὴ πρότερον· ἐν
[4, 27]	ἴδια καρποῦσθαι, μενούσαις ἐν ταῖς	γραφείσαις	πρὸς αὐτὰς συνθήκαις ὑπὸ βασιλέως
[4, 57]	καὶ τὴν πρὸς τὸν Ἀντίστιον	γραφεῖσαν,	ἐπιγινώσκειν φήσας τὴν σφραγῖδα τοῦ
[4, 43]	γὰρ νόμους τοὺς ὑπὸ Τυλλίου	γραφέντας,	καθ´ οὓς ἐξ ἴσου τὰ
[4, 80]	μὲν ψηφίσματος ὑπὸ τῆς βουλῆς	γραφέντος,	ᾗ περὶ πάντων ἀποδέδοται τῶν
[4, 6]	οὐχ υἱοὺς, ἀλλ´ υἱωνοὺς αὐτοῦ	γράφοντα	τοὺς παῖδας. παντάπασι γὰρ ἀπερισκέπτως
[4, 15]	τετιμῆσθαι, πατέρων τε ὧν εἰσι	γράφοντας	καὶ ἡλικίαν ἣν ἔχουσι δηλοῦντας
[4, 6]	ὅρος, ὡς οἱ ταῦτ´ ἐξητακότες	γράφουσιν·	οὗτος μὲν οὖν οὐκ ἂν
[4, 6]	οὔτε τοῖς ἄλλοις ἱστορικοῖς, ὅσοι	γράφουσιν	υἱοὺς εἶναι τοὺς καταλειφθέντας παῖδας
[4, 7]	ἐπιλογιζόμενος οὐχ υἱοὺς εἶναι Ταρκυνίου	γράφω	τοὺς παῖδας, ἀλλ´ υἱωνούς, Λευκίῳ
[4, 48]	μετὰ ταῦτα Τύλλιον· συνθήκας τε	γράψαντες	ἐν στήλαις καὶ περὶ φυλακῆς
[4, 58]	εἰ βέβαια ταῦτα σφίσι διαμενεῖ,	γράψας	ἐφ´ οἷς ἔσονται δικαίοις φίλοι,
[4, 13]	χωρία, πολλὰ ὄντα καὶ μεγάλα,	γυμνὰ	καὶ ἀτείχιστα καὶ ῥᾷστα πολεμίοις
[4, 25]	καὶ ἀγῶνας ἐπετέλουν ἱππικοὺς καὶ	γυμνικοὺς	καὶ τῶν περὶ μουσικὴν ἀκουσμάτων
[4, 29]	ἀπαλλάττεις τοῦ βίου τὴν σαυτοῦ	γυναῖκα,	ἐγὼ δὲ ταὐτὸ διαθήσομαι τὸν
[4, 47]	θυγατέρα τὴν ἐμὴν ἐβούλετο λαβεῖν	γυναῖκα.	ἐπεὶ δ´ ἀπηξιώθη τῶν γάμων
[4, 79]	τυχεῖν· Ταρκυνίαν δὲ τὴν ἐκείνου	γυναῖκα,	ἣν προσῆκεν αὐτῷ τιμᾶν ὥσπερ
[4, 9]	ἑτέραν τῶν θυγατέρων ἔδωκέ μοι	γυναῖκα,	καὶ παρὰ πάντα τὸν τοῦ
[4, 64]	τε καὶ φιλοφροσύνῃ. ταύτην τὴν	γυναῖκα	καλλίστην οὖσαν τῶν ἐν Ῥώμῃ
[4, 29]	ἐξεγένετο σοί τε λαβεῖν ἐμὲ	γυναῖκα	κἀμὲ σοῦ τυχεῖν ἀνδρός, οὐκ
[4, 2]	συνελθεῖν· καὶ μετὰ τοῦτο τὴν	γυναῖκα	κοσμησαμένην, οἷς ἔθος ἐστὶ κοσμεῖσθαι
[4, 25]	τείχους ἐμακάρισε τὴν Ἀσσυρίαν ἐκείνην	γυναῖκα	οὔτε τῶν ἐν Μέμφει πυραμίδων
[4, 65]	γὰρ ὑπομενεῖς, ἔφη, χαρίσασθαί μοι,	γυναῖκά	σε ποιήσομαι καὶ βασιλεύσεις σὺν
[4, 79]	πάλαι· οὗτος ὁ τὴν γαμετὴν	γυναῖκα,	σώφρονα καὶ τέκνων κοινωνὸν γεγονυῖαν,
[4, 30]	ἔτι διαμελλήσας ὁ Ταρκύνιος ἐπάγεται	γυναῖκα	τὴν Τυλλίαν οὔτε τοῦ πατρὸς
[4, 79]	τὸ μῦσος λαβὼν τὴν ἐκείνου	γυναῖκα,	τῆς δ´ αὐτῷ συνοικούσης ἀδελφήν,
[4, 6]	ἔτος ἀπανιστάμενον. καὶ μὴν ὅτι	γυναῖκα	Τυρρηνίδα ἐπηγάγετο, ἣν ζῶντος ἔτι
[4, 39]	ταῦτ´ ὀρθῶς δόξας τὴν ἀνοσιωτάτην	γυναῖκα	ὑποτίθεσθαι πέμπει τινὰς τῶν θεραπόντων
[4, 15]	ἄνδρας, ἕτερον δέ τι τὰς	γυναῖκας,	ἄλλο δέ τι τοὺς ἀνήβους.
[4, 69]	καὶ δυσίατος εἰς τὰς κυούσας	γυναῖκας	αὐτοῖς βρέφεσιν ἀποκτείνουσα τὰς μητέρας
[4, 36]	δέ μοί τινας συνοίδασιν εἰς	γυναῖκας	γαμετὰς ἢ προπηλακισμοὺς εἰς θυγατέρας
[4, 50]	μὲν ἐν τοῖς ὅπλοις διέφθειρε,	γυναῖκας	δ´ αὐτῶν καὶ τέκνα καὶ
[4, 11]	καὶ φίλους Ταρκυνίου πάντας ἀρεῖσθαι·	γυναῖκας	δ´ ἡμῶν καὶ μητέρας καὶ
[4, 83]	ἐν τῇ πόλει τέκνα καὶ	γυναῖκας	καὶ γονεῖς, ἃ τιμιώτερα τῆς
[4, 15]	καὶ ἡλικίαν ἣν ἔχουσι δηλοῦντας	γυναῖκάς	τε καὶ παῖδας ὀνομάζοντας καὶ
[4, 82]	ἔπειτα σὺ μέν, ὦ Λουκρητία,	γυναικείας	τυχοῦσα φύσεως ἀνδρὸς εὐγενοῦς φρόνημα
[4, 67]	δὲ καὶ θρήνου καὶ τυπετοῦ	γυναικείου	τὴν οἰκίαν ὅλην κατασχόντος ὁ
[4, 1]	καὶ δίδωσι δωρεὰν τῇ ἑαυτοῦ	γυναικί.	μαθοῦσα δ´ ἐκείνη πάντα τὰ
[4, 82]	ἑαυτῆς φιλοῦσα, ὥσπερ ἀγαθῇ προσήκει	γυναικί,	ξενιζομένου παρ´ αὐτῇ Σέξτου διὰ
[4, 82]	ὑπέμεινεν ὅσα μὴ θέμις ἐλευθέρᾳ	γυναικὶ	παθεῖν. ἐφ´ οἷς ἀγανακτοῦσα καὶ
[4, 75]	ἅμα τοῖς παισὶ καὶ τῇ	γυναικὶ	πόλεώς τε καὶ χώρας τῆς
[4, 70]	καὶ πάντες ὑμεῖς οἱ τῇ	γυναικὶ	προσήκοντες, ἐν οἷς αὐτὴν κλαύσετε,
[4, 1]	τοῦ βασιλείου γένους Τύλλιος ὄνομα	γυναικὶ	συνῆν Ὀκρισίᾳ καλλίστῃ τε καὶ
[4, 62]	βύβλους πρίασθαι, ἐκέλευσαν ἀπαριθμῆσαι τῇ	γυναικὶ	τὸ χρυσίον, ὅσον ᾔτει καὶ
[4, 6]	Ταρκύνιος ἐκ ταύτης γεγονότας τῆς	γυναικός.	ἀλλὰ μὴν εἴγ´ ἀνδρῶν ἡλικίαν
[4, 28]	τῷ Τυλλίῳ δύο θυγατέρες ἐκ	γυναικὸς	γενόμεναι Ταρκυνίας, ἣν ἐνεγγύησεν αὐτῷ
[4, 28]	μὴ δίκαια, ὑπὸ τῆς ἀνοσίας	γυναικὸς	ἐπὶ τἀναντία μετήγετο νουθετούσης τε
[4, 28]	φύσιν, μετάγεσθαι δ´ ὑπὸ τῆς	γυναικὸς	ἐπὶ τἀναντία· ὁ μέν γε
[4, 65]	τῷ συνεῖναι τὸν ψόφον τῆς	γυναικὸς	καὶ πυνθανομένης, ὅστις εἴη, φράσας
[4, 28]	μηχανώμενος εἰς τοῦτο ὑπὸ τῆς	γυναικὸς	μετεπείθετο ἀντιβολούσης τε καὶ ὀδυρομένης·
[4, 38]	διαλεγόμενος· ἔπειτα γνώμην ἀποδειξαμένης τῆς	γυναικὸς	μηδὲν ἔτι μαλακίζεσθαι μηδὲ κατοκνεῖν,
[4, 62]	θαυμάσας δὴ τὸ βούλημα τῆς	γυναικὸς	ὁ Ταρκύνιος τοὺς οἰωνοσκόπους μετεπέμψατο
[4, 2]	ἐκ τῆς μιχθείσης τῷ φάσματι	γυναικός.	τὰ δ´ αὐτὰ καὶ τῶν
[4, 10]	μητρὸς Ὀκρισίας καὶ τῆς Ταρκυνίου	γυναικὸς	Τανακυλίδος καὶ τῆς συγγενείας τῆς
[4, 63]	περὶ τῆς ἀρχῆς ἔχων, διὰ	γυναικὸς	ὕβριν αὐτῆς, ἣν ὁ πρεσβύτατος
[4, 71]	ἔπειτα κομίσαντες τὸ σῶμα τῆς	γυναικὸς	ὡς ἔστιν αἵματι πεφυρμένον εἰς
[4, 1]	αὐτὴν ἀφίησι καὶ πασῶν μάλιστα	γυναικῶν	ἀσπαζομένη τε καὶ τιμῶσα διετέλεσεν.
[4, 1]	καὶ σωφρονεστάτῃ τῶν ἐν Κορνικόλῳ	γυναικῶν.	αὐτὸς μὲν οὖν ὁ Τύλλιος,
[4, 64]	καλλίστην οὖσαν τῶν ἐν Ῥώμῃ	γυναικῶν	καὶ σωφρονεστάτην ἐπεχείρησεν ὁ Σέξτος
[4, 82]	ἔσχες, ἡμεῖς δ´ ἄνδρες γενόμενοι	γυναικῶν	χείρους ἀρετῇ γενησόμεθα; καὶ σοὶ
[4, 11]	ἱκέται πάντες ὑμῶν γινόμενοι σὺν	γυναιξί	τε καὶ τέκνοις ἀντὶ πολλῶν
[4, 4]	συγγενέσιν οὐδ´ ἡμῖν ταῖς ἀθλίαις	γυναιξίν·	ἀλλὰ πάντας ἡμᾶς φανερῶς τε
[4, 2]	καὶ πάντες ὅσοι σὺν ταῖς	γυναιξὶν	ἐτύγχανον τότε παρόντες, καὶ μέχρι
[4, 25]	τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος· ἔνθα συνιόντες	γυναιξὶν	ὁμοῦ καὶ τέκνοις κατὰ τοὺς
[4, 6]	οὐκέτι κυΐσκεται τούτου τοῦ χρόνου	γυνή,	ἀλλ´ ἔστιν οὗτος αὐτὸς τῶν
[4, 28]	καὶ σώφρων καὶ φιλοπάτωρ συνῆλθε	γυνή,	Ἀρροῦντι δὲ τῷ νεωτέρῳ πολὺ
[4, 4]	ἡ τοῦ τετελευτηκότος βασιλέως ἦν	γυνὴ	γαμβρῷ τε συλλαμβάνουσα ἰδίῳ καὶ
[4, 6]	τοῦτο συνάγεται τὸ πλῆθος. ἡ	γυνὴ	δ´ εἰ πέντε ἔτεσιν ἦν
[4, 70]	ξιφίδιον, ᾧ διεχρήσατο ἑαυτὴν ἡ	γυνή,	καὶ τῷ πτώματι προσελθὼν αὐτῆς·
[4, 33]	ὑμῶν ἕτερος ἦν, ὅτι μὴ	γυνή,	πατρὸς μήτηρ, καὶ αὐτὴ διὰ
[4, 2]	αὐτοῦ καὶ ἡ τοῦ βασιλέως	γυνὴ	πορευόμεναι διὰ τῆς παστάδος ἐθεάσαντο
[4, 64]	ἐτύγχανεν, ἡ δὲ συνοικοῦσα αὐτῷ	γυνὴ	Ῥωμαία, Λουκρητίου θυγάτηρ ἀνδρὸς ἐπιφανοῦς,
[4, 29]	σε μήτε φιλοτιμίας μήτε δόξης.	γυνή	σοι σύνεστι μηδὲν ἐοικυῖα τοῖς
[4, 62]	χρησμῶν λαβεῖν. ἡ μὲν οὖν	γυνὴ	τὰς βύβλους δοῦσα καὶ φράσασα
[4, 70]	αὑτοῦ παισίν, οἵας ἔτυχεν ἡ	γυνή.	~Ταῦτ´ εἰπὼν ἐκάλει καὶ τοὺς
[4, 62]	αὐτὴν ἔσωσεν ἐκ μεγάλων κακῶν.	γυνή	τις ἀφίκετο πρὸς τὸν τύραννον
[4, 82]	τὸν πόλεμον, Ταρκυνίου δὲ Κολλατίνου	γυνὴ	τοῦ συγγενοῦς τῶν τυράννων καὶ
[4, 40]	οὐδὲν αὐτῷ γενέσθαι· ἀλλ´ ἡ	γυνὴ	τοῦ Τυλλίου σὺν ὀλίγοις τισὶ
[4, 63]	ἀπτῆνας ἔτι τοὺς νεοττοὺς ἐχόντων	γῦπες	ἀθρόοι προσπετασθέντες τήν τε νεοττιὰν