Livre, Chap.
[4, 36]	στερομένους ἢ τὰς οὐσίας ἀπολωλεκότας	ἢ	ἄλλῃ τινὶ συμφορᾷ κεχρημένους ἀδίκως;
[4, 36]	ἢ προπηλακισμοὺς εἰς θυγατέρας παρθένους	ἢ	ἄλλην τινὰ περὶ σῶμα ἐλεύθερον
[4, 48]	δυεῖν γενέσθαι θάτερον ἔφη δεῖν,	ἢ	αὐτὸς ἀποθανεῖν, ἐὰν εὑρεθῇ παρεσκευασμένος
[4, 40]	ὁρμὴ γένηται τοῦ δημοτικοῦ, πρὶν	ἢ	βεβαίως κρατύνασθαι τὴν ἀρχήν, οὐκ
[4, 82]	ἀλλὰ δυεῖν θάτερον ἅπασιν αἱρετέον,	ἢ	βίον ἐλεύθερον, ἢ θάνατον ἔνδοξον.
[4, 65]	λαβεῖν ἠξίου, θάνατον μετ´ αἰσχύνης	ἢ	βίον μετ´ εὐδαιμονίας. Εἰ μὲν
[4, 24]	οὐδὲν δὴ πρᾶγμα ποιεῖν αἰσχύνης	ἢ	βλάβης κοινῆς αἴτιον οὔθ´ ὁ
[4, 65]	αὐτὴν ἀπειλήσας, ἐὰν ἐπιχειρήσῃ φεύγειν	ἢ	βοᾶν. τούτῳ καταπληξάμενος τῷ τρόπῳ
[4, 24]	κατὰ τοὺς δικαιοτάτους γινόμεναι τρόπους.	ἢ	γὰρ ὠνησάμενοι παρὰ τοῦ δημοσίου
[4, 43]	πρότερον ἐγίνοντο κωμητῶν ἢ φρατριαστῶν	ἢ	γειτόνων ἔν τε τῇ πόλει
[4, 2]	μιχθέντος δή τινος αὐτῇ θεῶν	ἢ	δαιμόνων καὶ μετὰ τὴν μίξιν
[4, 3]	καὶ πάνθ´ ὅσα διὰ νόσους	ἢ	διὰ γῆρας ἀδύνατος ἦν ἐπιτελεῖν,
[4, 19]	ὁπότε γὰρ αὐτῷ δεήσειε μυρίων	ἢ	δισμυρίων, εἰ τύχοι, στρατιωτῶν, καταδιαιρῶν
[4, 62]	ψηφίσηται, στάσεως καταλαβούσης τὴν πόλιν	ἢ	δυστυχίας τινὸς μεγάλης συμπεσούσης κατὰ
[4, 82]	ἅπασιν αἱρετέον, ἢ βίον ἐλεύθερον,	ἢ	θάνατον ἔνδοξον. ἥκει δὲ καιρός,
[4, 34]	οἱ κύριοι τοὺς κατὰ γένος	ἢ	κατὰ διαθήκας διαδόχους προσήκειν παραλαμβάνειν,
[4, 2]	τῆς βασιλείου πέπρωται γενέσθαι κρεῖττον	ἢ	κατὰ τὴν ἀνθρωπείαν φύσιν ἐκ
[4, 85]	ἀγγέλων, οἷς ἐξεγένετο πρώτοις πρὶν	ἢ	κλεισθῆναι τὰς πύλας διαδρᾶναι, τοσοῦτο
[4, 14]	ἑκάστης ἀποδείξας συμμορίας, ὥσπερ φυλάρχους	ἢ	κωμάρχας, οἷς προσέταξεν εἰδέναι, ποίαν
[4, 25]	τὸ συγγενὲς φυλάττοντες μᾶλλον ἔργοις	ἢ	λόγοις, λυπηροὶ δὲ τοῖς βαρβάροις
[4, 79]	διαπράξασθαι τὰ θαυμαστὰ ἔργα, πρὶν	ἢ	μαρανθῆναι τὰς ὑποδεξαμένας τὰ δύστηνα
[4, 15]	κατοικοῦσιν ἕκαστοι τῆς πόλεως φυλῇ	ἢ	πάγῳ τῆς χώρας προστιθέντας· τῷ
[4, 56]	ἕτοιμος ἦν ἀποθέσθαι, καὶ πρὶν	ἢ	παθεῖν τι δεινὸν ἀπαίρειν ἐκ
[4, 51]	πλείους κατεκόπησαν ὑπὸ τῶν πολεμίων	ἢ	παρέδοσαν ἑαυτούς. ἀντέσχον δ´ οὐδ´
[4, 83]	οὐχ ἕτερόν τι τῶν βιαζομένων	ἢ	πειθόντων ἀνθρώπους τὰ μὴ δίκαια
[4, 10]	καὶ παρακρουόμενον τοὺς πολίτας μᾶλλον	ἢ	πείσαντα καὶ φανερῶς λαβόντα κατέχειν.
[4, 79]	σπουδαίαν περὶ αὐτὸν γενομένην, πρὶν	ἢ	πενθῆσαι καὶ τὰ νομιζόμενα τῷ
[4, 20]	κράτος. ὁπότε γὰρ ἀρχὰς ἀποδεικνύειν	ἢ	περὶ νόμου διαγινώσκειν ἢ πόλεμον
[4, 20]	ἀποδεικνύειν ἢ περὶ νόμου διαγινώσκειν	ἢ	πόλεμον ἐκφέρειν δόξειεν αὐτῷ, τὴν
[4, 83]	αὐτῶν ἄρα διὰ κακὴν φύσιν	ἢ	πονηρὰς τροφὰς τὸ φιλοτύραννον ἐμπέφυκεν
[4, 47]	σκεπτέον ἐστὶ νυνί, πότερα χρηστὸς	ἢ	πονηρός εἰμι· τουτὶ γὰρ ἐξέσται
[4, 24]	τοὺς δορυαλώτους τοῖς λαβοῦσιν ἔχειν	ἢ	πριαμένοις παρ´ ἑτέρων κατὰ τοὺς
[4, 76]	τὴν Ἑλλάδα γλῶτταν τοὔνομα συμβούλους	ἢ	προβούλους δύναται δηλοῦν, κωνσίλια γὰρ
[4, 36]	τινας συνοίδασιν εἰς γυναῖκας γαμετὰς	ἢ	προπηλακισμοὺς εἰς θυγατέρας παρθένους ἢ
[4, 78]	οὖν χρόνον εἶχον, ὅσον ἐβουλόμην,	ἢ	πρὸς ἀγνοοῦντας ἔμελλον λέγειν, ἁπάσας
[4, 9]	οὖν ἢ πρὸς θεοὺς ὅσιον	ἢ	πρὸς ἀνθρώπους δίκαιον ὑπολήψεταί με,
[4, 9]	τῶν παιδίων ἐπίστευσε. τίς οὖν	ἢ	πρὸς θεοὺς ὅσιον ἢ πρὸς
[4, 73]	πολλοὶ σκοποῦσι καὶ ἀπὸ τούτων	ἢ	προσίενταί τινα τῶν βλαβερῶν ἢ
[4, 29]	καθέξεις οὓς ἂν ἀκούσῃς λόγους;	ἢ	σιωπᾶν ἄμεινόν ἐστί μοι καὶ
[4, 29]	βασιλείας ὀφείλεις πρεσβύτερος υἱωνὸς ὤν.	ἢ	σώματος οὐκ ἔτυχες ἱκανοῦ πράττειν,
[4, 71]	τῆς τυραννίδος αἴσθηται Ταρκύνιος, πρὶν	ἢ	τὰ παρ´ ἡμῶν εὐτρεπῆ γενέσθαι.
[4, 36]	ἀπολωλότας ἢ τῆς πατρίδος στερομένους	ἢ	τὰς οὐσίας ἀπολωλεκότας ἢ ἄλλῃ
[4, 62]	τινὸς μεγάλης συμπεσούσης κατὰ πόλεμον	ἢ	τεράτων τινῶν καὶ φαντασμάτων μεγάλων
[4, 39]	κἀκεῖνος ἐπὶ τῷ πάθει μᾶλλον	ἢ	τῇ πληγῇ στενάξας ἄγει βίᾳ
[4, 36]	τῆς ἐμῆς ἀρχῆς ἀκρίτους ἀπολωλότας	ἢ	τῆς πατρίδος στερομένους ἢ τὰς
[4, 29]	τῆς τύχης τὰς ἀνθρωπίνας μελλήσεις,	ἢ	τῆς φύσεως ἡμῶν τὰς καθ´
[4, 30]	αὐτοῦ, τί πεπονθὼς ἰδίᾳ κακὸν	ἢ	τί τὴν πόλιν ὁρῶν ἀδικουμένην
[4, 24]	ἀνδροφονιῶν καὶ τῶν εἰς θεοὺς	ἢ	τὸ κοινὸν ἀδικημάτων ταύτας φέρονται
[4, 67]	εἴη τεθνάναι περὶ τῆς ἐλευθερίας	ἢ	τοιαύτας ὕβρεις ὑπὸ τῶν τυράννων
[4, 48]	παρεσκευασμένος ὅπλα ἔξω τῶν ἐνοδίων,	ἢ	τὸν καταψευσάμενον αὐτοῦ δίκην ὑποσχεῖν.
[4, 24]	δόρυ πωλουμένους ἐκ τῶν λαφύρων,	ἢ	τοῦ στρατηγοῦ συγχωρήσαντος ἅμα ταῖς
[4, 54]	κάκιον δὲ τοὺς Ῥωμαίους ἐπίεζεν	ἢ	τοὺς Γαβίους ἡ τῶν ἀναγκαίων
[4, 24]	χρηστοῖς γενομένοις περὶ τοὺς καταδουλωσαμένους	ἢ	τοὺς παρὰ τούτων πριαμένους ἀμφότερα
[4, 29]	μορφὴ τοῦ βασιλείου γένους ἀξία.	ἢ	τούτων μὲν οὐδέτερον, ἡ δ´
[4, 36]	ἄλλῃ τινὶ συμφορᾷ κεχρημένους ἀδίκως;	ἢ	τούτων μὲν τῶν τυραννικῶν ἀδικημάτων
[4, 3]	δημόται Ταρκύνιον ἐπιμελεῖσθαι τῶν κοινῶν	ἢ	Τύλλιον· οὕτως ἐξεθεραπεύθησαν ὑπ´ αὐτοῦ
[4, 22]	μεταδιδόντες τῆς ἰσοπολιτείας φύσιν τ´	ἢ	τύχην αὐτῶν οὐδεμίαν ἀπαξιοῦντες, εἰς
[4, 41]	χαλεπὸς ὀργὴν καὶ φοβερὸς μᾶλλον	ἢ	φαιδρὸς ὀφθῆναι· καὶ τὰς περὶ
[4, 73]	ἢ προσίενταί τινα τῶν βλαβερῶν	ἢ	φεύγουσι τῶν ὠφελίμων, ἐν οἷς
[4, 43]	συμπάσας, ὅσαι πρότερον ἐγίνοντο κωμητῶν	ἢ	φρατριαστῶν ἢ γειτόνων ἔν τε
[4, 38]	θαυμάσας τὴν τόλμαν αὐτοῦ τάχιον	ἢ	φρονιμώτερον προῆλθεν ἐκ τῆς οἰκίας
[4, 31]	καὶ ἄπορον καὶ πρὸς καταδίκας	ἢ	χρέα τὴν ἐπιτιμίαν ἀπολωλεκὸς φῦλον,
[4, 58]	τῆς πόλεως οὔτ´ εἰς ἀτιμίαν	ἢ	χρημάτων ἀφαίρεσιν ἐζημίωσε, συγκαλέσας δ´
[4, 15]	τὰ ὅπλα τοὺς χωρίτας καλεῖν	ἢ	χρημάτων εἰσφορὰς κατ´ ἄνδρα ἐκλέγειν,
[4, 22]	τὸ ἐξελευθερικὸν φῦλον, ὅσον ἂν	ᾖ·	καὶ πάντων ἀπέδωκε τῶν κοινῶν
[4, 15]	πληθὺς μὴ δυσεύρετος, ἀλλ´ εὐλόγιστος	ᾖ	καὶ φανερά, βωμοὺς ἐκέλευσεν αὐτοῖς
[4, 15]	ἀργύριον ὀμόσαντας τὸν νόμιμον ὅρκον,	ἦ	μὲν τἀληθῆ καὶ ἀπὸ παντὸς
[4, 57]	διωμολογημένους μισθούς} ἐὰν δ´ ἀδύνατος	ᾖ	τοῦτο τὴν κεφαλὴν ἀποτεμόντα πέμψαι.
[4, 11]	τὴν πόλιν ὑμῖν καταλιπόντα καὶ	ἡ	ἄλλη Ταρκυνίου συγγένεια· ἐγὼ δ´
[4, 34]	ἐπεχείρησεν οὔθ´ ὁ δῆμος οὔθ´	ἡ	βουλή. ~Ἀλλ´ ἵνα ταῦτα πάντ´
[4, 62]	θέσφατα. χρῶνται δ´ αὐτοῖς, ὅταν	ἡ	βουλὴ ψηφίσηται, στάσεως καταλαβούσης τὴν
[4, 31]	γὰρ μεσοβασιλεῖς σε ἀπέδειξαν, οὔτε	ἡ	βουλὴ ψῆφον ὑπὲρ σοῦ διήνεγκεν,
[4, 28]	καὶ μισοπάτωρ καὶ πάντολμος ἦν	ἡ	γαμετή. συνέβαινε δὴ τῶν ἀνδρῶν
[4, 20]	τῶν ἑτέρων καὶ τέλος εἶχεν	ἡ	γνώμη· εἰ δὲ μὴ γένοιντο
[4, 6]	ἐτῶν τοῦτο συνάγεται τὸ πλῆθος.	ἡ	γυνὴ δ´ εἰ πέντε ἔτεσιν
[4, 70]	τὸ ξιφίδιον, ᾧ διεχρήσατο ἑαυτὴν	ἡ	γυνή, καὶ τῷ πτώματι προσελθὼν
[4, 70]	τοῖς αὑτοῦ παισίν, οἵας ἔτυχεν	ἡ	γυνή. ~Ταῦτ´ εἰπὼν ἐκάλει καὶ
[4, 40]	νομίμων οὐδὲν αὐτῷ γενέσθαι· ἀλλ´	ἡ	γυνὴ τοῦ Τυλλίου σὺν ὀλίγοις
[4, 29]	ἀξία. ἢ τούτων μὲν οὐδέτερον,	ἡ	δ´ ἀσθενὴς ἔτι καὶ πολὺ
[4, 40]	ὅτι τῆς καινῆς ἐστι τέχνης,	ἡ	δ´ εἰκών, οἵα πρότερον ἦν,
[4, 39]	εἰ μὴ διὰ τοῦ πτώματος;	ἡ	δ´ ἐκπικρανθεῖσα καὶ ἀπὸ τῶν
[4, 67]	ἀνοίσουσαν ἐκ τοῦ τραύματος ἐτημελεῖτο,	ἡ	δ´ ἐν ταῖς ἀγκάλαις αὐτοῦ
[4, 40]	βουλῆς, οἵαν προέλοιτο καταστήσασθαι πολιτείαν·	ἡ	δὲ βουλὴ μεσοβασιλεῖς ἀπεδείκνυεν· ἐκεῖνοι
[4, 66]	πονηρὰν καὶ ὀλέθριον ἐπιθυμίαν ἐκπεπληρωκώς,	ἡ	δὲ Λουκρητία δεινῶς φέρουσα τὸ
[4, 20]	δὲ μέχρι τῆς τετάρτης προὔβαινεν·	ἡ	δὲ πέμπτη κλῆσις καὶ ἡ
[4, 51]	Ἠρήτου πλησίον θεμένη τὸν χάρακα,	ἡ	δὲ περὶ Φιδήνην· καὶ εἰ
[4, 4]	ἐκ τῶν χειρῶν τὸν καιρόν.	ἡ	δὲ συγκατασκευάσασα τὴν ἡγεμονίαν αὐτῷ
[4, 64]	ἐπὶ στρατοπέδου τότε ὢν ἐτύγχανεν,	ἡ	δὲ συνοικοῦσα αὐτῷ γυνὴ Ῥωμαία,
[4, 18]	τοῖς παραγγελλομένοις παρείχοντο. ~Αὕτη μὲν	ἡ	διακόσμησις ἦν ἡ τὸ πεζικὸν
[4, 26]	χαρακτῆρας {Ἑλληνικῶν} οἷς τὸ παλαιὸν	ἡ	Ἑλλὰς ἐχρῆτο. ὃ καὶ αὐτὸ
[4, 39]	ἐρριμμένου τοῦ σώματος καὶ σπαίροντος	ἡ	θυγάτηρ παρῆν. στενοῦ δ´ ὄντος
[4, 51]	ὑπ´ ἐχθρῶν, καὶ τῶν Ῥωμαίων	ἡ	ἵππος ἐπικειμένη πανταχόθεν αὐτοὺς ἀπέκλειεν·
[4, 28]	ἀπὸ τοῦ συνοικοῦντος. ἔπειτα δ´	ἡ	κακὴ τὴν φύσιν ἀπονοηθεῖσα καὶ
[4, 13]	διαπραξάμενος. προσωτέρω δ´ οὐκέτι προῆλθεν	ἡ	κατασκευὴ τῆς πόλεως οὐκ ἐῶντος,
[4, 60]	ποίῳ τῶν μερῶν τούτων εὑρέθη	ἡ	κεφαλή. τί οὖν ὑμῖν ἀποκρίνασθαι
[4, 51]	παρῆν τις ἀγγέλλων, ὅτι Σαβίνων	ἡ	κρατίστη νεότης ἐξελήλυθε καὶ δυσὶ
[4, 65]	λεγομένων ἑκάτερον, εἰς ἀνάγκην ἦλθεν	ἡ	Λουκρητία φοβηθεῖσα τὴν περὶ τὸν
[4, 85]	ἀπήγαγον ἐπ´ οἴκου τὰς δυνάμεις.	{ἡ	μὲν δὴ βασιλικὴ πολιτεία διαμείνασα
[4, 51]	Ῥωμαίων ἐμβαλοῦσα λεηλατεῖ τοὺς ἀγρούς,	ἡ	μὲν Ἠρήτου πλησίον θεμένη τὸν
[4, 62]	τοὺς περιόντας τῶν χρησμῶν λαβεῖν.	ἡ	μὲν οὖν γυνὴ τὰς βύβλους
[4, 16]	τῶν λόχων ἐν ταῖς μάχαις	ἡ	μετὰ τοὺς ἐφεστῶτας τοῖς προμάχοις.
[4, 6]	πατὴρ αὐτῶν ἀπέθνησκεν, οὔτ´ ἂν	ἡ	μήτηρ αὐτῶν οὕτως ἦν ἀθλία
[4, 2]	αὐτοῦ καταλάμπουσα τὴν κεφαλήν, ἕως	ἡ	μήτηρ προσδραμοῦσα διανέστησεν αὐτὸν καὶ
[4, 1]	δουλευούσης παιδίον, ᾧ τίθεται τραφέντι	ἡ	μήτηρ τὸ μὲν ἴδιόν τε
[4, 40]	ἦν ἁνήρ, ἐξ οὗ καὶ	ἡ	περὶ τῆς γενέσεως αὐτοῦ μυθικὴ
[4, 37]	τοῖς ἑταίροις· τὸν δὲ Τύλλιον	ἡ	πληθὺς ἅπασα μετὰ χαρᾶς καὶ
[4, 15]	εἰσέπραττον. ἵνα δὲ καὶ τούτων	ἡ	πληθὺς μὴ δυσεύρετος, ἀλλ´ εὐλόγιστος
[4, 82]	πολέμια παρασκευῆς· μεστὴ γὰρ ἁπάντων	ἡ	πόλις, αἰσχρόν τε Οὐολούσκων καὶ
[4, 62]	δὲ τὴν ἐκβολὴν τῶν βασιλέων	ἡ	πόλις ἀναλαβοῦσα τὴν τῶν χρησμῶν
[4, 54]	γὰρ ἐδόκει μάλιστα τὸ μέρος	ἡ	πόλις ἀνώχυρος εἶναι, πάντα τὸν
[4, 73]	εὐδαίμων καὶ πολλῶν ἄρχουσα ἀνθρώπων	ἡ	πόλις ἡμῶν διετέλεσεν. ἃ δὲ
[4, 81]	καὶ μεγάλοι, δι´ οὓς ἐπιφανὴς	ἡ	πόλις ἡμῶν ποτε ἦν, οἱ
[4, 1]	μὲν οὖν ὁ Τύλλιος, ὅθ´	ἡ	πόλις ὑπὸ Ῥωμαίων κατελαμβάνετο, μαχόμενος
[4, 29]	κατέχοντος τὰ πράγματα εὐγένεια καὶ	ἡ	πρὸς τοὺς κρατίστους τῶν πολιτῶν
[4, 9]	τῆς ἀρχῆς κινδυνεύοντας, εἰ δ´	ἡ	πρώτη πεῖρα τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν
[4, 52]	τοῖς ἀπολωλεκόσιν ἀνεσώθη. ~Ὡς δ´	ἡ	πρώτη πεῖρα τῷ Ταρκυνίῳ κατὰ
[4, 61]	ἀλλ´ ἐπὶ τῆς τρίτης ὑπατείας	ἡ	Ῥωμαίων πόλις αὐτὸν εἰς συντέλειαν
[4, 38]	συνεχώρησε λαβεῖν; καὶ ὃς ὑπολαβών·	Ἡ	σὴ τόλμα καὶ ἀναίδεια, εἶπεν,
[4, 26]	τῆς συνόδου πόλεις. αὕτη διέμεινεν	ἡ	στήλη μέχρι τῆς ἐμῆς ἡλικίας
[4, 51]	σώζειν ἑαυτούς. ἦν δ´ ἄπορος	ἡ	σωτηρία τοῖς πολλοῖς περιεχομένοις κύκλῳ
[4, 30]	τὸν Ἀρροῦντα τετελευτηκότα παρειλήφαμεν· ἐτῶν	ἡ	Τανακυλλὶς ἔσται πεντεκαίδεκα πρὸς τοῖς
[4, 30]	ἑβδομηκοστὸν ἔχουσα καὶ πέμπτον ἔτος	ἡ	Τανακυλλίς, ὅτε βασιλεὺς Ταρκύνιος ἐτελεύτα·
[4, 81]	ἀκριβῶς μάθητε, οἵους σκύλακας ὑμῖν	ἡ	Ταρκυνίου τυραννὶς ὑποτρέφει, θεάσασθε ἔργον
[4, 20]	ἡ δὲ πέμπτη κλῆσις καὶ	ἡ	τελευταία παρείλκοντο. ~Τοῦτο τὸ πολίτευμα
[4, 72]	ὑμῖν δοκεῖ, σκοπώμεθα πάλιν, τίς	ἡ	τὴν πόλιν ἐπιτροπεύσουσα ἀρχὴ γενήσεται
[4, 18]	~Αὕτη μὲν ἡ διακόσμησις ἦν	ἡ	τὸ πεζικὸν ἐκπληροῦσα τῶν τε
[4, 2]	ἥ τε μήτηρ αὐτοῦ καὶ	ἡ	τοῦ βασιλέως γυνὴ πορευόμεναι διὰ
[4, 29]	γενόμενοι τὴν ἡλικίαν. φέρε, ἀλλ´	ἡ	τοῦ κατέχοντος τὰ πράγματα εὐγένεια
[4, 4]	πάντων αἰτία γενομένη τῶν ἀγαθῶν	ἡ	τοῦ τετελευτηκότος βασιλέως ἦν γυνὴ
[4, 83]	ὀρθῶς δεδοίκασι. βαρεῖα γὰρ κἀκείνοις	ἡ	τυραννὶς καὶ ἔμφυτος ἅπασιν ἀνθρώποις
[4, 27]	τελευτῶσα ἐν ὅπλοις ἦν ἅπασα	ἡ	Τυρρηνία. οὗτος ὁ πόλεμος εἴκοσι
[4, 54]	Ῥωμαίους ἐπίεζεν ἢ τοὺς Γαβίους	ἡ	τῶν ἀναγκαίων ἔνδεια, καὶ οἱ
[4, 7]	μικρὸν ἀπολείποντος ἐτῶν ὀγδοήκοντα, καὶ	ἡ	τῶν τέκνων γένεσις τοῖς ταύτην
[4, 2]	μήτηρ προσδραμοῦσα διανέστησεν αὐτὸν καὶ	ἡ	φλὸξ ἅμα τῷ ὕπνῳ διασκεδασθεῖσα
[4, 2]	παρόντες, καὶ μέχρι τούτου διέμενεν	ἡ	φλὸξ ὅλην αὐτοῦ καταλάμπουσα τὴν
[4, 28]	τὸν πενθερόν, ἀλλὰ περιμένειν, ἕως	ἡ	φύσις αὐτὸν ἐκ τοῦ ζῆν
[4, 77]	δ´ ἀναγκάσας με μήθ´ ὡς	ἡ	φύσις ἠξίου μήθ´ ὡς ἥρμοττέ
[4, 29]	αὐτά γε ἀγνοεῖς. καὶ μὴν	ἥ	γε τόλμα καὶ τὸ φιλοκίνδυνον
[4, 29]	μηδὲν ἐοικυῖα τοῖς σοῖς τρόποις,	ἥ	σε κηλοῦσα καὶ κατᾴδουσα μαλθακὸν
[4, 7]	ἔξω κατὰ τῶν κρηπίδων ἐξέχεεν.	ἥ	τ´ ἐκ τῆς ἀρχῆς ἔκπτωσις
[4, 40]	βασιλέα καθίστασαν. εἰ μὲν οὖν	ἥ	τε βουλὴ τὸν αἱρεθέντα ὑπ´
[4, 2]	ἀπέλαμψεν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ,	ἥ	τε μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ
[4, 73]	μεθαρμόσασθαι πόλεως κόσμον οὐ ῥᾴδιον,	ἥ	τε πεῖρα τῆς μεταβολῆς, κἂν
[4, 30]	χρόνου τοῖς αὐτοῖς πάθεσιν ἀποθνήσκουσιν	ἥ	τε πρεσβυτέρα τῶν Τυλλίου θυγατέρων
[4, 64]	ὑπὸ τοῦ πατρὸς εἰς πόλιν,	ἣ	ἐκαλεῖτο Κολλάτεια, χρείας τινὰς ὑπηρετήσων
[4, 83]	καὶ πόλις θεοφιλεστάτη πόλεων, ἐν	ᾗ	γενέσεώς τε καὶ τροφῆς ἐτύχομεν,
[4, 36]	βαρύτητα ἐπαχθὴς καὶ τὴν αὐθάδειαν,	ᾗ	κέχρημαι περὶ τὴν ἀρχήν, οὐδεὶς
[4, 38]	αὐτῷ βοήθειαν παρὰ τῆς βουλῆς,	ᾗ	μάλιστα ἐπεποίθει, γενέσθαι, χρόνον μέν
[4, 27]	καὶ ναοὺς δύο κατασκευασάμενος Τύχης,	ᾗ	παρὰ πάντα τὸν βίον ἔδοξεν
[4, 80]	ψηφίσματος ὑπὸ τῆς βουλῆς γραφέντος,	ᾗ	περὶ πάντων ἀποδέδοται τῶν κοινῶν
[4, 2]	δόξαι τῷ βασιλεῖ τὴν Ὀκρισίαν,	ᾗ	πρώτῃ ἐφάνη τὸ τέρας, εἰς
[4, 33]	ἐτιμωρησάμην καὶ ὑμᾶς εἰς ἄνδρας	ἤγαγον	καὶ γενεᾶς ἄρρενος οὐχ ὑπαρχούσης
[4, 30]	δεδιώς, εἴ τι πείσεται προκαταληφθείς·	ἠγανάκτει	δ´ οὐχ ἥκιστα, εἰ θυγατρὶ
[4, 8]	τὰ γινόμενα καθ´ ἡδονάς, ἀλλ´	ἠγανάκτουν	καὶ χαλεπῶς ἔφερον οὐκ ἀξιοῦντες
[4, 3]	ἐξ ὧν Ταρκύνιός τ´ αὐτὸν	ἠγάσθη	καὶ ὁ Ῥωμαίων δῆμος τῆς
[4, 25]	τὴν Ἀμφικτύονος τοῦ Ἕλληνος ἐπίνοιαν	ἠγάσθη,	ὃς ἀσθενὲς ὁρῶν καὶ ῥᾴδιον
[4, 56]	τὸν ἥκοντα παρ´ αὐτοῦ κελεύσας,	ἦγε	δι´ ἀρούρας σιτοσπόρου καὶ τοὺς
[4, 50]	νικήσας ἐπὶ τοὺς καλουμένους Πωμεντίνους	ἦγε	τὴν δύναμιν, οἳ πόλιν μὲν
[4, 33]	βουλή, {τὰ παράδοξα} καὶ μηδὲν	ἡγεῖσθαι	ἄπιστον, ὅπου γε κἀμὲ Ταρκύνιος
[4, 85]	ποιεῖν, ἐπειδὴ πᾶσιν ἐφάνη κύρια	ἡγεῖσθαι	τὰ κριθέντα ὑπὸ τῆς πόλεως,
[4, 23]	δὲ παρὰ σφίσι δεδουλευκότας ἀναξίους	ἡγεῖσθαι	ταύτης τῆς χάριτος· φρονήσει τε
[4, 42]	τῶν ἄλλων, οὓς ὑπελάμβανε βαρεῖαν	ἡγεῖσθαι	τὴν μεταβολὴν καὶ οἷς πολὺς
[4, 9]	δημοτικὸν ἀξιοῦσι καὶ μηδ´ ἐλευθέρους	ἡγεῖσθαι	τοὺς πένητας ὑμῶν. ἵνα δὲ
[4, 34]	ἀρχῆς ἐπὶ τὰ πράγματ´ ἐκάλει·	ἡγεῖτο	γὰρ τὰ μὲν χρήματα τῶν
[4, 28]	ἑαυτοῦ φύσιν ἐφέρετο καὶ λυπηρὰν	ἡγεῖτο	τὴν μὴ τὰ ὅμοια βουλομένην,
[4, 27]	τῶν πατρικίων τὴν πρὸς τὸν	ἡγεμόνα	γενομένην μεγάλην σφίσιν ὠφέλειαν παρέξειν
[4, 48]	τῷ σεσωκέναι τοὺς ἀρίστους ἄνδρας,	ἡγεμόνα	ποιοῦνται τοῦ ἔθνους ἐπὶ τοῖς
[4, 4]	τὸν πρεσβύτερον αὐτῶν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων	ἡγεμόνα.	~Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ τῶν παιδίων
[4, 14]	τὰς ὑφ´ ἑαυτοῦ διαταχθείσας ἐποιεῖτο,	ἡγεμόνας	ἐφ´ ἑκάστης ἀποδείξας συμμορίας, ὥσπερ
[4, 80]	αὐτῇ κέχρηται ζηλῶν τοὺς προτέρους	ἡγεμόνας,	οἳ λέγοντές τε καὶ πράττοντες
[4, 4]	καιρόν. ἡ δὲ συγκατασκευάσασα τὴν	ἡγεμονίαν	αὐτῷ καὶ πάντων αἰτία γενομένη
[4, 58]	Γαβίους, ἀλλ´ ἵνα τὴν Ῥωμαίων	ἡγεμονίαν	ἐγκρατέστερον κατέχῃ ταῦτα πράττων· κρατίστην
[4, 27]	Ταρκυνίου τελευτὴν αἱ παραδοῦσαι τὴν	ἡγεμονίαν	ἐκείνῳ πόλεις οὐκέτι φυλάττειν ἐβούλοντο
[4, 27]	γνώμην ἔσχον παραδοῦναι Ῥωμαίοις τὴν	ἡγεμονίαν	ἐφ´ οἷς πρότερον ἐψηφίσαντο. καὶ
[4, 80]	καὶ τῶν ἐθῶν; αὐτίκα τὴν	ἡγεμονίαν,	ἵν´ ἀπὸ ταύτης ἄρξωμαι, πῶς
[4, 75]	τοὺς μέλλοντας ἕξειν τὴν ἐνιαύσιον	ἡγεμονίαν	καὶ ψῆφον ὑπὲρ αὐτῶν τοῖς
[4, 46]	τὸν πάππον αὐτοῦ παραδιδόντες τὴν	ἡγεμονίαν,	λελύσθαι λέγων μετὰ τὸν ἐκείνου
[4, 4]	δὴ μετειληφὼς ἀποχρώντως κατεσκευασμένης πρὸς	ἡγεμονίαν	οὗτος ὁ ἀνὴρ καὶ τὰς
[4, 34]	Ταρκύνιος ὁ πάππος ὑμῶν τὴν	ἡγεμονίαν	παρέλαβεν Ἄγκου τελευτήσαντος, ἀλλ´ ὁ
[4, 74]	ἔργον ὥσπερ ὁ βασιλεύς, τὴν	ἡγεμονίαν	τῶν θυηπολιῶν, ἄλλο δ´ οὐδέν.
[4, 49]	δ´ ὑπὲρ ἁπάντων καὶ τὴν	ἡγεμονίαν	τῶν ἱερῶν ἔχουσι Ῥωμαῖοι. ~Ὡς
[4, 76]	αὐτίκα περὶ τῶν παραληψομένων τὰς	ἡγεμονίας	ἀνδρῶν βουλευόμενοι μεσοβασιλέα μὲν ἔκριναν
[4, 46]	τοῦ χρονισμοῦ προειπὼν ὑπὲρ τῆς	ἡγεμονίας	εὐθὺς ἐποιεῖτο λόγους ὡς κατὰ
[4, 9]	μεμνημένους ἀγώνων, οὓς ὑπὲρ τῆς	ἡγεμονίας	ἠγωνισάμην, οὔτε μικρῶν ὄντων οὔτ´
[4, 1]	ἤδη συνοικούσας. διάδοχος δὲ τῆς	ἡγεμονίας	ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ γίνεται Τύλλιος
[4, 49]	σύλλογον. ~Τυχὼν δὲ τῆς Λατίνων	ἡγεμονίας	ὁ Ταρκύνιος ἐπρεσβεύσατο καὶ πρὸς
[4, 27]	σφισι πρὸς ἐκεῖνον μήθ´ ὑπὲρ	ἡγεμονίας	παραχωρήσεως μήτε περὶ φιλίας καὶ
[4, 34]	τὰ λυπηρὰ τῶν ἡδέων ἐχούσης	ἡγεμονίας	τὴν ἀκίνδυνον ἀντικαταλλασσόμενος ἡσυχίαν. οὐκ
[4, 24]	τὸ ἔθος, ὡς οὐ πρέπον	ἡγεμονικῇ	πόλει καὶ παντὸς ἄρχειν ἀξιούσῃ
[4, 25]	καὶ πολυχειρίας ἐπίδειξις ἦν ἀνδρὸς	ἡγεμόνος,	ἀλλὰ ταῦτα πάντα μικρὰ καὶ
[4, 36]	οὐ φθονῶ τῇ πόλει βελτίονος	ἡγεμόνος·	ἀποδοὺς δὲ τὴν ἀρχὴν τῷ
[4, 51]	γράμματα κομίζων παρὰ τῶν αὐτόθεν	ἡγεμόνων	πρὸς τοὺς ἐκεῖ· σοφίᾳ πρὸς
[4, 52]	ἀναπεπηγυίας τὰς κεφαλὰς τῶν σφετέρων	ἡγεμόνων·	προὔτεινον γὰρ αὐτὰς οἱ Ῥωμαῖοι
[4, 51]	χωρίον καταλιπών. δόξαν δὲ τοῖς	ἡγεμόσι	τῶν Σαβίνων μάχην ἕωθεν τίθεσθαι
[4, 64]	Ῥωμαίων ἀδελφόπαις ἦν καὶ Κολλατείας	ἡγεμὼν	ἀποδειχθεὶς ἀπὸ τῆς ἐν ἐκείνῃ
[4, 3]	πρώτῳ συστάντι τῶν ἱππέων ἀποδειχθεὶς	ἡγεμὼν	ἐτρέψατο τοὺς τῶν πολεμίων ἱππεῖς
[4, 42]	ἑταίρων τοὺς πονηροτάτους δι´ ἐκείνων	ἦγεν	εἰς ἐγκλήματα καὶ θανάτου δίκας
[4, 51]	δ´ ἄλλην δύναμιν εὔζωνον ἀναλαβὼν	ἦγεν	ἐπὶ τοὺς πρὸς Ἠρήτῳ κατεστρατοπεδευκότας
[4, 64]	καὶ τοῦτον υἱωνὸν εἶναι τοῦ	Ἠγερίου	πείθομαι, εἴ γε τὴν αὐτὴν
[4, 64]	Φάβιος μὲν υἱὸν εἶναί φησιν	Ἠγερίου,	περὶ οὗ δεδήλωκα πρότερον, ὅτι
[4, 79]	ἐπὶ τὸν τῆς ἀδελφῆς θάλαμον	ἤγετο	τὰς ἀπορρήτους ἐμπεδῶν πρὸς αὐτὴν
[4, 25]	ὀλιγοχρόνια καὶ οὐκ ἄξια σπουδῆς	ἡγησάμενος	ὄψεώς τ´ ἀπάτας, οὐκ ἀληθεῖς
[4, 34]	ᾧ τετταρακονταετεῖ γεγονότι Ῥωμαίων οὐδεὶς	ἡγήσατό	με πώποτ´ ἀδικεῖν, οὐδ´ ἐκβαλεῖν
[4, 70]	τοῖς διαλλαττομένοις ἐπιτρέψειν, ἀλλ´ ἐχθρὸν	ἡγήσεσθαι	τὸν μὴ ταὐτὰ βουλόμενον καὶ
[4, 40]	δ´ ὁ τρόπος, ὅστις ἦν,	ἠγνοεῖτο	τοῖς πολλοῖς· ἔλεγον δ´ οἱ
[4, 7]	τὸ πρᾶγμα ἀτοπίας, ἃς ἅπαντες	ἠγνόησαν	οἱ τὰ Ῥωμαϊκὰ συνταξάμενοι πλὴν
[4, 32]	τολμᾷς, τί παθὼν δεινὸν ἐχθρὸν	ἡγοῦμαί	σε καὶ διὰ τί σου
[4, 82]	ἐφ´ οἷς ἀγανακτοῦσα καὶ ἀφόρητον	ἡγουμένη	τὴν ὕβριν ἐπειδὴ πρὸς τὸν
[4, 32]	τῆς ἀποστερήσεως σκηπτόμενος; πότερον οὐχ	ἡγούμενος	ἐξ ἐκείνου γένους εἶναί με
[4, 6]	ἐνιαυτὸν τῆς Ἄγκου δυναστείας ἱππέων	ἡγούμενος	ἐπὶ τὸν πρὸς Λατίνους πόλεμον
[4, 58]	ἐγκρατέστερον κατέχῃ ταῦτα πράττων· κρατίστην	ἡγούμενος	ἔσεσθαι φυλακὴν ἑαυτοῦ τε καὶ
[4, 9]	δανείζειν ἐπὶ σώμασιν ἐλευθέροις ἱκανὸν	ἡγούμενος	τοῖς δανεισταῖς τῆς οὐσίας τῶν
[4, 3]	ἀγωνισάμενος μάχας τοτὲ μὲν ἱππέων	ἡγούμενος,	τοτὲ δὲ πεζῶν ἐν ἁπάσαις
[4, 9]	καὶ συμφέρον τῷ κοινῷ τοῦθ´	ἡγούμενος	τοὺς μὲν πολλὰ κεκτημένους πολλὰ
[4, 24]	εἴ τις ἄλλη παρὰ τῶν	ἡγουμένων	γίγνοιτο τοῖς ἀπόροις τῶν πολιτῶν
[4, 82]	μὲν ἐκ τῆς πόλεως Ταρκυνίου,	ἡγουμένων	δὲ τῆς ἐπιχειρήσεως τῶν πατρικίων,
[4, 9]	ἀγώνων, οὓς ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας	ἠγωνισάμην,	οὔτε μικρῶν ὄντων οὔτ´ ὀλίγων,
[4, 64]	δωμάτιον, ἐν ᾧ τὴν Λουκρητίαν	ᾔδει	καθεύδουσαν, καὶ λαθὼν τοὺς παρὰ
[4, 47]	ἔδει δ´ αὐτόν, εἰ μὲν	ᾔδει	με τοιοῦτον ὄντα, οἷον νῦν
[4, 34]	καὶ πλείω τὰ λυπηρὰ τῶν	ἡδέων	ἐχούσης ἡγεμονίας τὴν ἀκίνδυνον ἀντικαταλλασσόμενος
[4, 36]	μετὰ τούτου συνεστηκότες ἐπ´ ἐμοί·	ἡδέως	δ´ ἂν πυθοίμην παρ´ αὐτῶν,
[4, 7]	αὐτῷ δύο καὶ αὗταί γ´	ἤδη	γεγαμημέναι. τούτων δὴ τῶν ἀδυνάτων
[4, 73]	Λακεδαιμονίους πυνθάνομαι ποιεῖν ἐπὶ πολλὰς	ἤδη	γενεάς, καὶ διὰ τοῦτο τὸ
[4, 37]	τὴν ἐκ χειρὸς δίκην ὁρμῆς	ἤδη	γινομένης τῶν ὄχλων ἐπ´ αὐτὸν
[4, 52]	καὶ λείας πολλῆς ἐγένετο κύριος.	Ἤδη	δὲ τῶν πλείστων αὐτῷ κατὰ
[4, 85]	ἔτυχε δὲ καὶ τἀκεῖ πράγματα	ἤδη	διεφθαρμένα. οἱ γὰρ ὕπατοι ταχεῖαν
[4, 6]	φρονεῖν ὑπάρχων ἡλικίᾳ. πολιτεύεσθαι γὰρ	ἤδη	καὶ ἄρχειν καὶ τὰ κοινὰ
[4, 11]	τῶν ἐχθρῶν δεινὸν πάθωσιν, ἀλλ´	ἤδη	καὶ περὶ τῆς ἐμῆς ψυχῆς
[4, 4]	πόλιν ἐπιτροπεύεσθαι, ὑφ´ οὗ πολλάκις	ἤδη	καὶ πρότερον ἐπετροπεύθη. ὅταν δὲ
[4, 45]	τὰ κοινὰ πραττόντων προσλαβὼν τότ´	ἤδη	καὶ τῶν ὑπαιθρίων ἐπεχείρει πειρᾶσθαι
[4, 42]	τὰ ὀνόματα. ~Ἐπεὶ δ´ ἐγκρατῶς	ἤδη	κατέχειν ὑπελάμβανε τὴν ἀρχήν, παρασκευάσας
[4, 31]	βασιλείαν ἀποστερεῖς με καὶ τοσοῦτον	ἤδη	κατέχεις χρόνον, οὐκ ἐκ τοῦ
[4, 1]	Ἀθήνησιν Ἀρχεστρατίδου· περὶ οὗ καιρὸς	ἤδη	λέγειν, ἃ κατ´ ἀρχὰς παρελίπομεν,
[4, 11]	γενναιότερον ὑπὲρ ἐμαυτοῦ· βεβίωται γὰρ	ἤδη	μοι καὶ πρὸς ἀρετὴν καὶ
[4, 52]	προεξεληλυθότες ἐκ τοῦ χάρακος καὶ	ἤδη	ὄντες ἐν ὁδῷ· ὡς δὴ
[4, 55]	τὴν τυραννίδα σκηπτόμενοι, καὶ χεὶρ	ἤδη	περὶ αὐτὸν ἦν καρτερά. δόξαντες
[4, 23]	τ´ αὐτοὺς σκοπεῖν, ὅσαι μὲν	ἤδη	πόλεις ἐκ δουλείας μετέβαλον εἰς
[4, 85]	καὶ πρότερον ἔφην· ἡλικίαν μὲν	ἤδη	πολιὸς ὤν, ἔτη δὲ πέντε
[4, 32]	ἀναισχύντων ἐρωτημάτων καὶ παῦσαί ποτε	ἤδη	πονηρὸς ὤν· εἰ δέ τι
[4, 59]	τῆς ὀρυγῆς εἰς πολὺ βάθος	ἤδη	προϊούσης, εὑρῆσθαι κεφαλὴ νεοσφαγοῦς ἀνθρώπου
[4, 1]	νηπίους καὶ δύο θυγατέρας ἀνδράσιν	ἤδη	συνοικούσας. διάδοχος δὲ τῆς ἡγεμονίας
[4, 29]	διαχειρισθέντων συνέλθωμεν εἰς ταὐτό, ἀσφαλῶς	ἤδη	τὰ λοιπὰ βουλεύσομεν, ἐκποδῶν πεποιημένοι
[4, 4]	καὶ δημεύσει τῶν ὑπαρχόντων, καθίστας´	ἤδη	τὰ περὶ τὴν ἀρχὴν ὁμιλίαις
[4, 5]	ἀναλαβὼν εἰς τὸ δημόσιον ἀσφαλῶς	ἤδη	τὴν Ταρκυνίου κατεῖχεν ἀρχήν. ~Βούλομαι
[4, 8]	ἑταιρίαν τῶν Μαρκίων ἐξελάσας βεβαίως	ἤδη	τῆς ἀρχῆς ἐνόμιζε κρατεῖν, τόν
[4, 39]	ὁδὸν ἐγγὺς ὄντα τῆς οἰκίας	ἤδη	τὸν Τύλλιον καταλαβόντες κατέσφαξαν. ἔτι
[4, 79]	ἐπιχειρήματα ἐπὶ ταῖς δυσμαῖς ὄντας	ἤδη	τοῦ βίου; Σερούιον μὲν Τύλλιον
[4, 56]	μήκωνες ἐν αὐτῷ πεφυκυῖαι πλήρεις	ἤδη	τοῦ καρποῦ καὶ συγκομιδῆς ὥραν
[4, 77]	εὐχόμην τε καὶ προσεδεχόμην, πέμπτον	ἤδη	τοῦτο καὶ εἰκοστὸν ἔτος φυλάξας
[4, 32]	πράγμασιν, ἀκούειν καὶ μὴ τέταρτον	ἤδη	τοῦτο καὶ τετταρακοστὸν ἔτος ἀποστερεῖν
[4, 82]	ἀλλὰ πέμπτον καὶ εἰκοστὸν ἔτος	ἤδη	τυραννῶν, πάσας ἀφῄρηται τὰς ἐν
[4, 9]	μου. ὅσοι μὲν ὑμῶν ὀφείλοντες	ἤδη	χρέα διὰ πενίαν ἀδύνατοί εἰσιν
[4, 82]	ἀμίαντον ἀφαιρεθεῖς´ αἰδῶ μετὰ βίας,	ἡδίων	καὶ μακαριώτερος ἔδοξεν ὁ θάνατος
[4, 84]	ἀλλήλοις ἐοικότα· λύπαι τε γὰρ	ἡδοναῖς	ἐκέκραντο, αἱ μὲν ἐπὶ τοῖς
[4, 8]	οὐκ ἦν τὰ γινόμενα καθ´	ἡδονάς,	ἀλλ´ ἠγανάκτουν καὶ χαλεπῶς ἔφερον
[4, 82]	ἀφῄρηται τὰς ἐν τῷ ζῆν	ἡδονὰς	ἐλευθερίαν ἀφελόμενος; οὐκ ἔστιν ἡμῖν,
[4, 82]	ὑπεριδοῦσα τὰς ἐν τῷ ζῆν	ἡδονάς,	ἵνα σοι μηδὲν ἔτι τοιοῦτον
[4, 73]	ἀλλήλων καὶ κώλυσις τοῦ καθ´	ἡδονὴν	ζῆν φιλοτιμία τε πρὸς ἀρετῆς
[4, 84]	πλείοσιν αὐτῶν καὶ δάκρυα ὑφ´	ἡδονῆς	ἔρρει θαυμαστῶν καὶ ἀπροσδοκήτων ἀκούουσι
[4, 31]	σε, εἰ τὰ δίκαια ποιεῖν	ἤθελες,	ὅτε μοι τὸν οἶκον τοῦ
[4, 23]	τύχῃ· ἔπειτ´ εἰ μὴ τοῖς	ἤθεσι	καὶ τοῖς τρόποις ἐξετάζουσι τοὺς
[4, 74]	ἐᾷ μεθύσκεσθαι ταῖς ἐξουσίαις τὰ	ἤθη.	ταῦθ´ ἡμῖν καταστησαμένοις ὑπάρξει τὰ
[4, 27]	τὸν δ´ ἕτερον ἐπὶ ταῖς	ἠιόσι	τοῦ Τεβέριος, ἣν ἀνδρείαν προσηγόρευσεν,
[4, 43]	ἐσομένης, σφίσι δ´ αὐτοῖς ἀκινδύνου.	ἧκε	δὲ κἀκείνοις οὐ μετὰ πολὺν
[4, 77]	χρόνου· νῦν δ´ αὐτὸ πρῶτον,	ἥκει	γὰρ ὁ καιρός, ὃν εὐχόμην
[4, 82]	βίον ἐλεύθερον, ἢ θάνατον ἔνδοξον.	ἥκει	δὲ καιρός, οἷον εὐχόμεθα, μεθεστηκότος
[4, 47]	γένος; ἀγανακτῶν ἐπὶ τούτῳ νῦν	ἥκει	μου κατηγορῶν. ἔδει δ´ αὐτόν,
[4, 70]	ἆρά γ´ ὁ καιρὸς ἐκεῖνος	ἥκει	νῦν, ὃν ἐγὼ περιμένων ταύτην
[4, 24]	ἔχει, ἀλλ´ εἰς τοσαύτην σύγχυσιν	ἥκει	τὰ πράγματα καὶ τὰ καλὰ
[4, 47]	Λατίνων ἀρχῇ καὶ ἐπὶ τοῦθ´	ἥκει.	ταῦτα δ´ οὐκ εἰκάζων, ἀλλ´
[4, 45]	δὲ ταῦτα προεῖπε δι´ ἀγγέλων	ἥκειν	εἰς τὴν ἐν Φερεντίνῳ γινομένην
[4, 84]	ἀπολύσας τὴν ἐκκλησίαν ἐκέλευσεν ἅπαντας	ἥκειν	εἰς τὸ πεδίον, ἔνθα σύνηθες
[4, 5]	ἀγορὰν καὶ τοὺς Μαρκίους ἐκήρυττεν	ἥκειν	ὑφέξοντας δίκην· ὡς δ´ οὐχ
[4, 35]	ἐκ μακρᾶς ἀνανήψας μέθης νῦν	ἥκεις	μου κατηγορῶν καὶ οὐδὲ νῦν,
[4, 64]	ἐπειδὴ καθεύδειν ἅπαντας ἐνόμιζεν, ἀναστὰς	ἧκεν	ἐπὶ τὸ δωμάτιον, ἐν ᾧ
[4, 52]	νοῦν ἐχώρησεν, ἀναλαβὼν τὴν δύναμιν	ἧκεν	ἐπὶ τοὺς ἐν Φιδήνῃ ἐστρατοπεδευκότας
[4, 60]	πρὸς ἐμὲ δηλώσατε, περὶ τίνος	ἥκετε.	περιέσται γὰρ ὑμῖν, εἴ τι
[4, 47]	κατὰ τὴν ἐπίθεσιν πράγματι ἐπεχείρησεν	ἥκιστα	δυναμένῳ πεσεῖν εἰς πρόνοιαν ἀνθρωπίνην
[4, 30]	πείσεται προκαταληφθείς· ἠγανάκτει δ´ οὐχ	ἥκιστα,	εἰ θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν
[4, 50]	Ῥωμαίων τ´ αὐτῶν ἐπιλέξας οὓς	ἥκιστα	ὑπώπτευεν, εἰ κύριοι τῶν ὅπλων
[4, 27]	ἀρξάντων δὲ τούτων Καιρητανοί τ´	ἠκολούθησαν	καὶ Ταρκυνιῆται, καὶ τελευτῶσα ἐν
[4, 76]	ἐφιεμένοις ἐξῄεσαν εἰς τὴν ἀγοράν.	ἠκολούθουν	δ´ αὐτοῖς οἱ θεράποντες ἐπὶ
[4, 25]	ἐξ ὧν μακαρισμοὶ τοῖς κατασκευασαμένοις	ἠκολούθουν	μόνον, ἐπαίνου δὲ καὶ ζήλου
[4, 81]	πενίαν δὲ καὶ δεινὴν ἀπορίαν	ἥκομεν	ἐκ πολλῶν καὶ μακαρίων ἐκπεσόντες
[4, 56]	οὐδένα ἀπέστειλεν, ἀκολουθεῖν δὲ τὸν	ἥκοντα	παρ´ αὐτοῦ κελεύσας, ἦγε δι´
[4, 26]	καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν πόλεων	ἥκοντας	λόγον διεξῆλθε παρακλητικὸν ὁμονοίας, διδάσκων
[4, 72]	ἐγὼ διαθήσομαι. ~Ὡς δὲ τοῦτ´	ἤκουσαν	ἅπαντες, ἐπῄνεσάν τε καὶ ὡς
[4, 60]	τὸ τέρας. ὁ δ´ ὡς	ἤκουσε	μικρὸν ἐπισχὼν χρόνον, Ἀκούσατ´, ἔφησεν,
[4, 85]	ἦν. ~Βασιλεὺς δὲ Ταρκύνιος ὡς	ἤκουσε	παρὰ τῶν ἀπὸ τῆς πόλεως
[4, 70]	τοιαῦτ´ ἦν. ~Τότε δ´ ὡς	ἤκουσε	τοῦ Οὐαλερίου τὰ συμβάντα τῇ
[4, 51]	οἰχήσεται τἀκεῖ. ὡς δὲ ταῦτ´	ἤκουσεν,	ἐν μὲν τῇ Συέσσῃ βραχύ
[4, 38]	σεαυτὸν ἀναδεῖξαι. ὡς δὲ ταῦτ´	ἤκουσεν	ὁ Τύλλιος, ἐκπικρανθεὶς ἐπὶ τῷ
[4, 9]	ἅπαντας ὅμοια. εἰς τοῦτο γὰρ	ἥκουσί	τινες αὐθαδείας, ὥσθ´ ὑβρίζειν εἰς
[4, 24]	καὶ διὰ τί καὶ πῶς	ἠλευθερώθησαν,	ὥσπερ γε τοὺς τῶν ἱππέων
[4, 25]	κράτιστον εἰλήφει κόσμον, εἰς ἐπιθυμίαν	ἦλθεν	ἐπιφανές τι διαπραξάμενος αἰώνιον ἑαυτοῦ
[4, 65]	τῶν λεγομένων ἑκάτερον, εἰς ἀνάγκην	ἦλθεν	ἡ Λουκρητία φοβηθεῖσα τὴν περὶ
[4, 63]	ἄρξαντες καὶ δι´ οἵων τρόπων	ἦλθον	ἐπὶ τὰ πράγματα, δι´ ὀλίγων
[4, 69]	πράττων ὅμοια τοῖς κατ´ ἀλήθειαν	ἠλιθίοις.	καὶ δὴ καὶ ὅτε τῷ
[4, 67]	Βροῦτος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον	ἠλίθιος·	ὑπὲρ οὗ μικρὰ προειπεῖν ἀναγκαῖον,
[4, 32]	σώματος ἀναπήρου τυχόντα οὔτε διανοίας	ἠλιθίου.	ἔπειτ´ ἐρωτᾶν με τολμᾷς, τί
[4, 77]	περὶ ἐμοῦ πάντες εἴχετε ὡς	ἠλιθίου,	ψευδῆ γενομένην καὶ οὐχ ὑπ´
[4, 71]	ὁ τύραννος μεγίστην οὖσαν ὡς	ἠλιθίῳ	καὶ οὔτ´ εἰσομένῳ τὴν δύναμιν
[4, 6]	τῇ κρατίστῃ τοῦ φρονεῖν ὑπάρχων	ἡλικίᾳ.	πολιτεύεσθαι γὰρ ἤδη καὶ ἄρχειν
[4, 7]	ἐν κρατίστῃ δέ γ´ αὐτὸν	ἡλικίᾳ	τότ´ ὄντα παραδεδώκασιν οἱ συγγραφεῖς
[4, 7]	γένεσις τοῖς ταύτην ἔχουσι τὴν	ἡλικίαν	ἄπιστος· οὐδὲ γὰρ ἄπαις ἦν,
[4, 16]	ἀπὸ τῶν ἐχόντων τὴν στρατεύσιμον	ἡλικίαν,	δέκα μὲν ἐποίησε λόχους νεωτέρων,
[4, 6]	γυναικός. ἀλλὰ μὴν εἴγ´ ἀνδρῶν	ἡλικίαν	εἶχον οἱ παῖδες, ὅθ´ ὁ
[4, 15]	τίνες ἐξ αὐτῶν τὴν στρατεύσιμον	ἡλικίαν	εἶχον. ταῦτα καταστησάμενος ἐκέλευσεν ἅπαντας
[4, 29]	τῆς φύσεως ἡμῶν τὰς καθ´	ἡλικίαν	ἑκάστῳ τελευτὰς φερούσης, ἀλλ´ οὐκ
[4, 13]	ὡς κατὰ τὴν ἐμὴν εἶχεν	ἡλικίαν,	ἕτερος ἔσται τῇ διηγήσει καιρὸς
[4, 31]	πράγματα· ταύτην γέ τοι τὴν	ἡλικίαν	ἔχων καὶ σὺ τόν τ´
[4, 15]	τε ὧν εἰσι γράφοντας καὶ	ἡλικίαν	ἣν ἔχουσι δηλοῦντας γυναῖκάς τε
[4, 85]	Σέξτον, ὡς καὶ πρότερον ἔφην·	ἡλικίαν	μὲν ἤδη πολιὸς ὤν, ἔτη
[4, 17]	δεύτερον ἔχουσι τίμημα διῃρημένοι καθ´	ἡλικίαν,	ὁ μὲν τοῖς πρεσβυτέροις, ὁ
[4, 17]	διῄρηντο δὲ καὶ οὗτοι καθ´	ἡλικίαν·	πεντεκαίδεκα μὲν γὰρ ἐξ αὐτῶν
[4, 29]	περὶ ταύτην μάλιστα γενόμενοι τὴν	ἡλικίαν.	φέρε, ἀλλ´ ἡ τοῦ κατέχοντος
[4, 64]	αὐτὴν εἶχε τοῖς Ταρκυνίου παισὶν	ἡλικίαν,	ὡς Φάβιός τε καὶ οἱ
[4, 6]	ἐκ δούλης μητρὸς ὢν οὔθ´	ἡλικίας	ἀξιώματι παρὰ πολὺ διήλλαττεν, ἀλλὰ
[4, 16]	αὐτὸν τρόπον τοῖς προτέροις καθ´	ἡλικίας,	δέκα λόχους ἀποδοὺς τοῖς νεωτέροις
[4, 26]	ἡ στήλη μέχρι τῆς ἐμῆς	ἡλικίας	ἐν τῷ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερῷ
[4, 6]	ταύτης γὰρ οἱ νόμοι τῆς	ἡλικίας	καλοῦσιν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ
[4, 31]	ἔτι διὰ τὸ νέον τῆς	ἡλικίας	οὐχ ἱκανὸς εἶναι πόλιν τηλικαύτην
[4, 27]	καὶ νῦν ὑπὸ Ῥωμαίων καλεῖται·	ἡλικίας	τε προβεβηκὼς ἐπὶ πολὺ καὶ
[4, 15]	κατὰ γένη τε καὶ καθ´	ἡλικίας.	ὡς δὲ Πείσων Λεύκιος ἐν
[4, 63]	ἔνθα λόγος ἔχει Κίρκην τὴν	Ἡλίου	θυγατέρα κατοικῆσαι· καὶ τὰς ἀποικίας
[4, 36]	ἄν, εἴ τί μοι τοιοῦτον	ἡμάρτηται,	τῆς ἀρχῆς θ´ ἅμα καὶ
[4, 83]	τυράννων, ὑπισχνούμενοι καὶ ἄδειαν ὧν	ἥμαρτον	ψηφιζόμενοι ῥᾳδίως πείσομεν. ὥστε θαρροῦντες,
[4, 4]	πειράσονται διολέσαι. ταῦτ´ οὖν ἐνθυμουμένους	ἡμᾶς	δεῖ μὴ περιορᾶν τοὺς ἐκεῖνον
[4, 14]	ὑπηρεσίας· ἣν ἔτι καὶ καθ´	ἡμᾶς	ἑορτὴν ἄγοντες Ῥωμαῖοι διετέλουν ὀλίγαις
[4, 80]	εἰς τὴν πατρίδα καὶ πάντας	ἡμᾶς	ἐπιτελεσθείσας, εἰ δὴ καὶ παρανομίας
[4, 73]	καινὴν μὲν οὐδεμίαν οἴομαι δεῖν	ἡμᾶς	καθίστασθαι πολιτείαν κατὰ τὸ παρόν·
[4, 29]	βουλεύσομεν, ἐκποδῶν πεποιημένοι τὰ λυποῦντα	ἡμᾶς.	καὶ γὰρ ἐὰν τἆλλα τις
[4, 83]	μιᾷ γνώμῃ χρησαμένοις, σώζειν θ´	ἡμᾶς	καὶ σώζεσθαι ὑφ´ ἡμῶν. ~Τοιαῦτα
[4, 21]	Ῥωμαίων· ἐν δὲ τοῖς καθ´	ἡμᾶς	κεκίνηται χρόνοις καὶ μεταβέβληκεν εἰς
[4, 74]	μὲν μειῶσαι, τὰ δ´ ἀφελεῖν	ἡμᾶς	οἴομαι δεῖν· τὰ σκῆπτρα ταυτὶ
[4, 7]	βίων οὐ φέρουσιν οἱ καθ´	ἡμᾶς	τόποι. ταῦτα δὴ τὰ ἄτοπα
[4, 71]	Ῥωμαίοις κατ´ εὐχήν, ἐὰν ἴδωσιν	ἡμᾶς	τοὺς πατρικίους ἄρχοντας τῆς ἐλευθερίας·
[4, 15]	ἐκπεπληρῶσθαι τὰς ἔτι καὶ εἰς	ἡμᾶς	ὑπαρχούσας τριάκοντα καὶ πέντε φυλάς·
[4, 4]	ταῖς ἀθλίαις γυναιξίν· ἀλλὰ πάντας	ἡμᾶς	φανερῶς τε καὶ κρύφα πειράσονται
[4, 24]	ἀλλ´ οὐκ ἐν τοῖς καθ´	ἡμᾶς	χρόνοις οὕτω ταῦτ´ ἔχει, ἀλλ´
[4, 49]	τὰς θυσίας μέχρι τῶν καθ´	ἡμᾶς	χρόνων ἐπιτελοῦσι Ῥωμαῖοι Λατίνας καλοῦντες,
[4, 22]	αἷς καὶ μέχρι τῶν καθ´	ἡμᾶς	χρόνων ταττόμενον διατελεῖ τὸ ἐξελευθερικὸν
[4, 23]	παρελθεῖν, καὶ μέχρι τῶν καθ´	ἡμᾶς	χρόνων ὡς ἕν τι τῶν
[4, 41]	αὐτοῦ Πρίσκον ἐκάλουν· ὡς δ´	ἡμεῖς	ἂν εἴποιμεν, προγενέστερον· ὁμώνυμος γὰρ
[4, 82]	φύσεως ἀνδρὸς εὐγενοῦς φρόνημα ἔσχες,	ἡμεῖς	δ´ ἄνδρες γενόμενοι γυναικῶν χείρους
[4, 31]	πάντων ἀκουόντων ὡμολόγεις, ὅταν ἀνδρωθῶμεν	ἡμεῖς,	ἐμοὶ παραδώσειν ὄντι πρεσβυτέρῳ τὴν
[4, 83]	πώποτε ἤρασθε πολέμων τόνδε ὑποστησόμενοι.	ἡμεῖς	μὲν οὖν, ὦ θεοὶ πατρῷοι,
[4, 29]	ἐπανορθούμεθα τὸ τῆς τύχης ἐλάττωμα	ἡμεῖς	μεταθέμενοι τοὺς γάμους, καὶ σὺ
[4, 18]	Ἑλληνικὰς κλήσεις παρονομάσαντες· ὃ γὰρ	ἡμεῖς	ῥῆμα προστακτικῶς σχηματίσαντες ἐκφέρομεν, κάλει,
[4, 15]	ἄνδρας ἀρχομένων συντελεῖν· ἐξ ὧν	ἤμελλε	διαγνώσεσθαι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν, ὅσοι
[4, 46]	τὴν βουλήν. ~Τῇ δ´ ἑξῆς	ἡμέρᾳ	παρῆν ὁ Ταρκύνιος καὶ συναχθέντος
[4, 5]	τὴν μεταξὺ νύκτα τῇ κατόπιν	ἡμέρᾳ	πολλοῦ πρὸς τὰ βασίλεια συνδραμόντος
[4, 47]	τοῖς σκευοφόροις. τῇ δ´ ἑξῆς	ἡμέρᾳ	συναχθείσης τῆς ἐκκλησίας παρελθὼν ὑπὲρ
[4, 10]	δὲ τῆς ἐκκλησίας ταῖς ἑξῆς	ἡμέραις	ἀπογράφεσθαι κελεύσας τοὺς ὑποχρέους, ὅσοι
[4, 4]	τ´ ἰατροὶ λεγέτωσαν ἐν ὀλίγαις	ἡμέραις	αὐτὸν ἀποδείξειν ὑγιῆ· ἔπειτ´ ἐγὼ
[4, 14]	δοῦλον ἀφαιροῦντες αὐτῶν ἐν ταῖς	ἡμέραις	ἐκείναις, ἵνα τῇ φιλανθρωπίᾳ ταύτῃ
[4, 79]	κοινωνὸν γεγονυῖαν, ἐν ταῖς αὐταῖς	ἡμέραις	καὶ διὰ τῶν αὐτῶν φαρμάκων
[4, 14]	ἄγοντες Ῥωμαῖοι διετέλουν ὀλίγαις ὕστερον	ἡμέραις	τῶν Κρονίων, σεμνὴν ἐν τοῖς
[4, 82]	ὑπολαβεῖν, ὧν Ταρκύνιος οὐ μίαν	ἡμέραν,	ἀλλὰ πέμπτον καὶ εἰκοστὸν ἔτος
[4, 19]	ὁπόθεν συνεισοίσουσιν, ἀλλὰ τῶν καθ´	ἡμέραν	ἀναγκαίων ἀπορουμένους ᾤετο δεῖν, οὔτε
[4, 9]	ἐν ἀνδράσιν ἀπορουμένοις τῶν καθ´	ἡμέραν	ἀναγκαίων. ὑπὲρ ἅπαντα δὲ ταῦτ´
[4, 12]	ἐὰν αὐτὸν ἀποδείξωσι βασιλέα, προεῖπεν	ἡμέραν	ἀρχαιρεσιῶν, εἰς ἣν ἐκέλευσε καὶ
[4, 69]	μικρὰ δ´ εἰς τὸν καθ´	ἡμέραν	βίον ἐπιχορηγῶν, ὡς παῖδα ὀρφανὸν
[4, 51]	δ´ ἑτέραν ἅμα τῷ λαμπρὰν	ἡμέραν	γενέσθαι συντάξας προῆγεν ἐκ τοῦ
[4, 41]	βασίλειον αὐλιζόμενοι αὐλὴν καὶ μεθ´	ἡμέραν	ἐξιόντι παρακολουθοῦντες, ὅπῃ πορεύοιτο, πολλὴν
[4, 40]	τοῦ σήματος οἴκαδε καὶ μίαν	ἡμέραν	ἐπιβιώσασα μετὰ τὴν ταφὴν τῇ
[4, 47]	ἀπολογίαν ὁ Ταρκύνιος τὴν ἐπιοῦσαν	ἡμέραν	καὶ λαβών, ὡς ὁ σύλλογος
[4, 50]	ἀναπαύσεως τυγχάνοντες, ἀλλὰ καὶ μεθ´	ἡμέραν	καὶ νύκτωρ αὐτοὶ ταλαιπωροῦντες ἁλίσκονται
[4, 45]	τὸν σύλλογον εἰς τὴν ἐπιοῦσαν	ἡμέραν,	πεισθέντες οἱ πρόεδροι τῶν Λατίνων
[4, 45]	τοῦ κοινοῦ τῶν Λατίνων συνεδρεύειν,	ἡμέραν	τινὰ ὁρίσας, ὡς περὶ κοινῶν
[4, 66]	περιιδεῖν αὐτὸν ἃ προῃρεῖτο διαπραξάμενον.	~Ἡμέρας	δὲ γενομένης ὁ μὲν ἐπὶ
[4, 2]	γάρ ποτ´ αὐτοῦ μεσούσης μάλισθ´	ἡμέρας	ἐν τῇ παστάδι τῶν βασιλείων
[4, 39]	ἐὰν καὶ ὁποσονοῦν ταύτης τῆς	ἡμέρας	περιγένηται χρόνον· ἐπίστασαι δ´, ὡς
[4, 4]	υἱοὶ μεταλαμβάνουσι, καὶ θυγατρὶ συνοικῶν	ἡμετέρᾳ,	ἐὰν δὴ καὶ βασιλεὺς ἔτι
[4, 41]	δὲ δηλοῦν βούλεται κατὰ τὴν	ἡμετέραν	γλῶτταν τὸν ὑπερήφανον. τὸν δὲ
[4, 81]	αὐτοῦ διατεθείμεθα; ~Τὰς μὲν οὖν	ἡμετέρας	τῶν πατρικίων συμφοράς, ἃς καὶ
[4, 31]	σὺ τόν τ´ οἶκον τὸν	ἡμέτερον	ἐπιτροπεύειν ἤρξω καὶ τῆς βασιλείας
[4, 44]	τῆς ἰδίας ἀρχῆς τὰ καταλειφθέντα	ἡμίεργα	ὑπὸ τοῦ πάππου τελειῶσαι, τὰς
[4, 4]	ἄλλους, ἐν ᾧ τὸν Ταρκύνιον	ἡμιθνῆτα	ἔθεσαν, τὴν δ´ Ὀκρισίαν καὶ
[4, 78]	ἀποδειξάμενοι τὴν ἑαυτῶν συναγωνιστὰς ἀξιώσωμεν	ἡμῖν	γενέσθαι, πράττοντας ἐλευθερίαν τῇ πατρίδι,
[4, 82]	ὁ θάνατος εἶναι τοῦ βίου,	ἡμῖν	δ´ ἆρ´ οὐ παραστήσεται τὸ
[4, 83]	δεδοίκασιν, ὡς ἐκείνῳ μὲν συναγωνιουμένους,	ἡμῖν	δὲ πολεμήσοντας, οὐκ ὀρθῶς δεδοίκασι.
[4, 11]	ὑμῖν χρήσιμος, ἀξιοῦμεν ὑμᾶς μίαν	ἡμῖν	δοῦναι ταύτην δωρεάν, φανερὰν ποιῆσαι
[4, 82]	ἐπιχειρήσεως τῶν πατρικίων, οὐδενὸς δ´	ἡμῖν	ἐλλείψοντος, ἐὰν ἐκ προθυμίας χωρήσωμεν
[4, 60]	ἀλλ´ ἐν Ῥώμῃ φάναι παρ´	ἡμῖν	ἐν Ταρπηίῳ λόφῳ. ταύτας ἐὰν
[4, 73]	μετ´ ἐκείνους βασιλεῖς καταστησάμενοι παρέδοσαν	ἡμῖν,	ἐξ ἧς μεγάλη καὶ εὐδαίμων
[4, 78]	τῇ πατρίδι, ἧς οὔτε πρότερον	ἡμῖν	ἐξεγένετο μεταλαβεῖν, ἐξ οὗ Ταρκύνιος
[4, 81]	νὴ Δία. καὶ τί πλέον	ἡμῖν	ἔσται τότε, τί δ´ οὐ
[4, 4]	ἀποκτείναντας ἄνδρας ἀνοσίους καὶ πᾶσιν	ἡμῖν	ἐχθροὺς τοσαύτην ἀρχὴν κτησαμένους, ἀλλ´
[4, 74]	τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας πάτριον ὑπάρχον	ἡμῖν	καὶ σὺν οἰωνοῖς αἰσίοις θεῶν
[4, 4]	καὶ δωρεαῖς ὑπαγόμενος· ἔπειθ´ ὅταν	ἡμῖν	καιρὸς εἶναι δοκῇ, τότε λέγωμεν
[4, 74]	ταῖς ἐξουσίαις τὰ ἤθη. ταῦθ´	ἡμῖν	καταστησαμένοις ὑπάρξει τὰ μὲν ἀγαθὰ
[4, 84]	Βροῦτος λέγει· Ἐπειδὴ τὰ πρῶτα	ἡμῖν	κεκύρωται κατὰ τὸ δέον, ἀκούσατε
[4, 4]	λέγει πρὸς αὐτούς· Ταρκύνιος μὲν	ἡμῖν	ὁ βασιλεύς, ὦ Τύλλιε, παρ´
[4, 84]	ὅσα βεβουλεύμεθα περὶ τῆς πολιτείας.	ἡμῖν	σκοπουμένοις, τίς ἀρχὴ γενήσεται τῶν
[4, 4]	αὐτοῦ φίλοις καὶ συγγενέσιν οὐδ´	ἡμῖν	ταῖς ἀθλίαις γυναιξίν· ἀλλὰ πάντας
[4, 73]	καὶ οὐκ ἀκίνδυνος, ἐξέσται θ´	ἡμῖν	ὕστερον, ὅταν ἀπαλλαγῶμεν τῆς τυραννίδος
[4, 84]	ἐπικυρώσητε {τὸ δοχθέν. δέδοκται γὰρ	ἡμῖν	φεύγειν Ταρκυνίους πόλιν τε τὴν
[4, 31]	πράττειν τὴν δυναστείαν λέγων, ἀλλ´	ἡμῖν	φυλάξειν σκηπτόμενος ὀρφανοῖς οὖσι καὶ
[4, 4]	δεῖ· ὅταν δὲ τὰ πρῶτα	ἡμῖν	χωρήσῃ κατὰ νοῦν, τότε καὶ
[4, 82]	ἡδονὰς ἐλευθερίαν ἀφελόμενος; οὐκ ἔστιν	ἡμῖν,	ὦ δημόται, βιωτὸν ἐν τοιούτοις
[4, 39]	τὴν ἀπήνην ἔδει διελθεῖν, αἱ	ἡμίονοι	τὸ πτῶμα ἰδοῦσαι διεταράχθησαν, καὶ
[4, 39]	πληγῇ στενάξας ἄγει βίᾳ τὰς	ἡμιόνους	κατὰ τοῦ πτώματος. οὗτος ὁ
[4, 25]	ἀρχὴν ἐμείωσεν αὐτὸς ἑαυτοῦ τὴν	ἡμίσειαν	τῆς ἐξουσίας ἀφελόμενος. τῶν γὰρ
[4, 62]	ἐδυνήθη λαβεῖν, ἀπελθοῦσα πάλιν τὰς	ἡμισείας	τῶν ἀπολειπομένων κατέκαυσε καὶ τὰς
[4, 17]	πέντε μνῶν ἄχρι δώδεκα καὶ	ἡμίσους	μνῶν ὁ βίος ἦν, εἰς
[4, 18]	τίμησιν εἶχον ἐλάττονα δώδεκα καὶ	ἡμίσους	μνῶν, πλείους τὸν ἀριθμὸν ὄντας
[4, 83]	σπονδῶν καταρχόμενος· ἔπειτα ταῖς ἐξ	ἡμῶν	αὐτῶν οὔτ´ ὀλίγων ὄντων οὔτ´
[4, 71]	ἄρχοντι γὰρ ἀποδέδοται τοῦτο πράττειν·	ἡμῶν	δ´ οὐδεὶς οὐδεμίαν ἀρχὴν ἔχει.
[4, 73]	πολλῶν ἄρχουσα ἀνθρώπων ἡ πόλις	ἡμῶν	διετέλεσεν. ἃ δὲ παρακολουθεῖν εἴωθε
[4, 78]	Ταρκύνιον οὔτε κατὰ τοὺς πατρίους	ἡμῶν	ἐθισμοὺς καὶ νόμους τὴν δυναστείαν
[4, 35]	ἀποδώσω πάλιν αὐτῷ διαγνῶναι, πότερος	ἡμῶν	ἐπιτηδειότερός ἐστιν ἔχειν τὴν ἀρχήν·
[4, 61]	ἔμπρησιν οἰκοδομηθεὶς κατὰ τοὺς πατέρας	ἡμῶν	εὑρέθη τῇ πολυτελείᾳ τῆς ὕλης
[4, 71]	Ταρκύνιος, πρὶν ἢ τὰ παρ´	ἡμῶν	εὐτρεπῆ γενέσθαι. ἔπειτα κομίσαντες τὸ
[4, 11]	Ταρκυνίου πάντας ἀρεῖσθαι· γυναῖκας δ´	ἡμῶν	καὶ μητέρας καὶ θυγατέρας καὶ
[4, 4]	εἶ, Τύλλιε, τραφείς θ´ ὑφ´	ἡμῶν	καὶ παιδευθεὶς καὶ πάντων μετεσχηκὼς
[4, 4]	ἐπισκήψας, ἀλλ´ οὐδ´ ἀσπάσασθαί τινα	ἡμῶν	καὶ προσαγορεῦσαι τοὺς ἐσχάτους ἀσπασμοὺς
[4, 83]	καὶ δαίμονες, οἳ τοὺς πατέρας	ἡμῶν	λελόγχατε, καὶ πόλις θεοφιλεστάτη πόλεων,
[4, 83]	ἐπικουρίαις, οἳ μὴ καλούντων μὲν	ἡμῶν	οὐδὲν ἀξιώσουσι πολυπραγμονεῖν, ἐὰν δ´
[4, 75]	τὸν δῆμον, ὡς τοῖς προγόνοις	ἡμῶν	ποιεῖν ἔθος ἦν, μηδενὸς ἀφαιρουμένους
[4, 81]	δι´ οὓς ἐπιφανὴς ἡ πόλις	ἡμῶν	ποτε ἦν, οἱ μὲν ἀπολώλασιν,
[4, 4]	δέῃ. ἀλλ´ οὐ δεήσει βουληθέντων	ἡμῶν	πράττειν νῦν ἃ δεῖ. τίνα
[4, 29]	ἀνθρωπίνας μελλήσεις, ἢ τῆς φύσεως	ἡμῶν	τὰς καθ´ ἡλικίαν ἑκάστῳ τελευτὰς
[4, 83]	θ´ ἡμᾶς καὶ σώζεσθαι ὑφ´	ἡμῶν.	~Τοιαῦτα τοῦ Βρούτου δημηγοροῦντος ἀναβοήσεις
[4, 11]	εἰ γὰρ ἑτέρους τινὰς ἀξιονικοτέρους	ἡμῶν	ὑπειλήφατε εἶναι ταύτης τῆς τιμῆς
[4, 6]	ἂν ἡ μήτηρ αὐτῶν οὕτως	ἦν	ἀθλία καὶ θεοβλαβής, ὥστ´ ἀφαιρεῖσθαι
[4, 7]	ποιήσει δ´ υἱοί, καὶ τοῦτ´	ἦν	αἴτιον τῆς ἀπάτης τοῖς ἄλλοις
[4, 41]	τοῖς προσιοῦσιν εὐμενὴς οὐδὲ πρᾷος	ἦν,	ἀλλ´ οἷα δὴ τύραννος, βαρύς
[4, 25]	ἄλλη πλούτου καὶ πολυχειρίας ἐπίδειξις	ἦν	ἀνδρὸς ἡγεμόνος, ἀλλὰ ταῦτα πάντα
[4, 40]	ἄλλο δαιμόνιον ἔργον, ὅτι θεοφιλὴς	ἦν	ἁνήρ, ἐξ οὗ καὶ ἡ
[4, 27]	Ταρκυνιῆται, καὶ τελευτῶσα ἐν ὅπλοις	ἦν	ἅπασα ἡ Τυρρηνία. οὗτος ὁ
[4, 65]	νομίμων μηδενός. Ὡς δὲ πολὺς	ἦν	ἀπειλῶν θ´ ἅμα καὶ ἀντιβολῶν
[4, 56]	παραδοθῆναι, τήν τ´ ἀρχὴν ἕτοιμος	ἦν	ἀποθέσθαι, καὶ πρὶν ἢ παθεῖν
[4, 57]	τὴν οἰκίαν ἐρευνᾶν· εὑρόντες, ἔνθα	ἦν	ἀποκεκρυμμένα τὰ γράμματα, παρῆσαν εἰς
[4, 40]	ἡ δ´ εἰκών, οἵα πρότερον	ἦν,	ἀρχαικὴ τὴν κατασκευήν· διαμένει γὰρ
[4, 84]	τὸ πεδίον, ἔνθα σύνηθες αὐτοῖς	ἦν	ἀρχαιρεσιάζειν, ἔχοντας τὰ ὅπλα ἐν
[4, 6]	γυνὴ δ´ εἰ πέντε ἔτεσιν	ἦν	αὐτοῦ νεωτέρα καθάπερ εἰκός, ἑβδομηκοστὸν
[4, 47]	οὖν ἄλλοι τοὺς λόγους, οὓς	ἦν	αὐτῷ λεκτέον ἐπὶ τῆς ἀπολογίας,
[4, 34]	καὶ ὁ δῆμος οὐ κύριος	ἦν	ἀφελόμενος αὐτὴν ὑμῶν ἐμοὶ δοῦναι.
[4, 84]	τῷ τότε χρόνῳ πραχθέντα τοιαῦτ´	ἦν.	~Βασιλεὺς δὲ Ταρκύνιος ὡς ἤκουσε
[4, 9]	κατασκευαζόμενος, ἧς οὐδενὸς ἧττον ἄξιος	ἦν	βουληθεὶς τυγχάνειν, ἀλλὰ τῷ Ταρκυνίου
[4, 42]	διακειμένους πρὸς αὐτόν, οἷς οὐκ	ἦν	βουλομένοις Τύλλιον ἐκ τῆς ἀρχῆς
[4, 77]	ζῆν, ἀλλ´ ὡς Ταρκυνίῳ τ´	ἦν	βουλομένῳ κἀμοὶ συνοίσειν ἔδοξεν, ὁ
[4, 4]	ἀγαθῶν ἡ τοῦ τετελευτηκότος βασιλέως	ἦν	γυνὴ γαμβρῷ τε συλλαμβάνουσα ἰδίῳ
[4, 51]	ὅπλα ῥίψαντες ἐπειρῶντο σώζειν ἑαυτούς.	ἦν	δ´ ἄπορος ἡ σωτηρία τοῖς
[4, 17]	βυκανισταὶ τῇ τετάρτῃ συνετάττοντο μοίρᾳ.	ἦν	δὲ καὶ τούτων εἷς μὲν
[4, 3]	ἐπινικίοις στεφάνοις ἀνεδεῖτο ὑπ´ αὐτοῦ.	ἦν	δὲ καὶ φρονῆσαι τὰ πολιτικὰ
[4, 67]	ὑπὸ τῶν τυράννων γενομένας περιορᾶν.	ἦν	δέ τις ἐν αὐτοῖς Πόπλιος
[4, 20]	τοῦτο διαπραξάμενος ἔλαθε τοὺς δημοτικούς.	ἦν	δὲ τὸ πλεονέκτημα περὶ τὰς
[4, 56]	τήν τ´ ἐξουσίαν, ἣν εἰληφὼς	ἦν,	δηλώσοντα καὶ πευσόμενον, τί χρὴ
[4, 67]	Λεύκιος Ἰούνιος, ᾧ Βροῦτος ἐπωνύμιον	ἦν·	εἴη δ´ ἂν ἐξερμηνευόμενος ὁ
[4, 17]	καὶ ἡμίσους μνῶν ὁ βίος	ἦν,	εἰς τριάκοντα συνέταξε λόχους. διῄρηντο
[4, 53]	κατειργάσθη, δι´ ὀλίγων ἐρῶ. ~Πόλις	ἦν	ἐκ τοῦ Λατίνων γένους Ἀλβανῶν
[4, 16]	ἀπέδωκε τειχοφυλακεῖν. αὕτη δευτέρα σύνταξις	ἦν,	ἐκοσμεῖτο δ´ ἐν τοῖς ἀγῶσι
[4, 16]	ὑπολειπομένων ἑτέραν ἀφῄρει μοῖραν, οἷς	ἦν	ἐντὸς μὲν μυρίων δραχμῶν, οὐ
[4, 5]	ἀμφοτέρων κινήσασα οἶκτον, ἐπειδὴ καιρὸς	ἦν,	ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ δωματίου καὶ
[4, 54]	διέφθειρον· καὶ τῶν πόλεων ὅσα	ἦν	ἐπίμαχα καὶ ῥᾴδια ληφθῆναι διὰ
[4, 3]	νόσους ἢ διὰ γῆρας ἀδύνατος	ἦν	ἐπιτελεῖν, δι´ ἑαυτοῦ τούτῳ πράττειν
[4, 54]	ἠναγκάζοντο ἀμφότεροι τῆς χώρας ὅσα	ἦν	ἐρυμνὰ τειχίζοντες φρουρὰν ἐν αὐτοῖς
[4, 30]	μητρὸς Τανακυλλίδος τεθάφθαι, ἣν ἀμήχανον	ἦν	ἔτι καὶ κατ´ ἐκείνους περιεῖναι
[4, 6]	οὖν οὐκ ἂν ἐλάττω γεγονὼς	ἦν	ἐτῶν πέντε καὶ εἴκοσι κατὰ
[4, 28]	ἀνοσία καὶ μισοπάτωρ καὶ πάντολμος	ἦν	ἡ γαμετή. συνέβαινε δὴ τῶν
[4, 18]	παρείχοντο. ~Αὕτη μὲν ἡ διακόσμησις	ἦν	ἡ τὸ πεζικὸν ἐκπληροῦσα τῶν
[4, 40]	θανάτου δ´ ὁ τρόπος, ὅστις	ἦν,	ἠγνοεῖτο τοῖς πολλοῖς· ἔλεγον δ´
[4, 51]	μὲν δὴ καταστάντες ἐμάχοντο, καὶ	ἦν	ἰσόρροπος αὐτοῖς ἐπὶ πολὺν χρόνον
[4, 67]	τυράννων αἰτιώτατον γενέσθαι, τίς τ´	ἦν	καὶ ἀπὸ τίνων καὶ διὰ
[4, 10]	ἐγένετο τῶν μέν, ὅτι πιστὸς	ἦν	καὶ δίκαιος περὶ τοὺς εὐεργέτας,
[4, 64]	τῷ προτέρῳ βασιλεύσαντι Ῥωμαίων ἀδελφόπαις	ἦν	καὶ Κολλατείας ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς ἀπὸ
[4, 15]	ἐν αἷς ὁ βίος αὐτῶν	ἦν·	καὶ ὁπότε χρεία γένοιτο ἐπὶ
[4, 13]	λόφοις, ὀρνιθευσάμενός τε ὡς νόμος	ἦν	καὶ τἆλλα τὰ πρὸς θεοὺς
[4, 54]	ὁ Ταρκύνιος περὶ ταῦτ´ ἐνεργὸς	ἦν	καὶ τῆς πόλεως τὰ πρὸς
[4, 76]	συνάγουσι τὰς ἐκκλησίας δημηγορεῖν ἔθος	ἦν,	καὶ τοὺς πατρικίους παραστησάμενος ἔλεξε
[4, 55]	καὶ χεὶρ ἤδη περὶ αὐτὸν	ἦν	καρτερά. δόξαντες δ´ οἱ Γάβιοι
[4, 68]	~Τῷ ἀνδρὶ τούτῳ πατὴρ μὲν	ἦν	Μάρκος Ἰούνιος ἑνὸς τῶν σὺν
[4, 75]	τοῖς προγόνοις ἡμῶν ποιεῖν ἔθος	ἦν,	μηδενὸς ἀφαιρουμένους αὐτὸν ὧν ἐν
[4, 16]	ἐδήλωσε. τὸ δὲ πολίτευμα τοιόνδε	ἦν·	μίαν ἀφεῖλεν ἐξ ἁπάντων μοῖραν,
[4, 52]	τῶν Σαβίνων, οἷς οὔπω δῆλος	ἦν	ὁ τῶν σφετέρων ὄλεθρος. ἔτυχον
[4, 42]	μεταβολὴν καὶ οἷς πολὺς πλοῦτος	ἦν.	οἱ δ´ ὑπάγοντες αὐτοὺς ὑπὸ
[4, 81]	ἐπιφανὴς ἡ πόλις ἡμῶν ποτε	ἦν,	οἱ μὲν ἀπολώλασιν, οἱ δὲ
[4, 24]	κράτιστος ἀπαλλαγῆς δεσποτῶν τρόπος οὗτος	ἦν·	ὀλίγοι δέ τινες λύτρα κατατιθέντες
[4, 20]	τε καὶ εἰσφορᾶς πολιτῶν πλῆθος	ἦν·	ὁποτέρᾳ δὲ προσθοῖτο τῶν μερίδων
[4, 7]	κατ´ ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἑκτακαιεικοσαέτης	ἦν,	ὅτ´ ἀπεστερεῖτο τῆς ἀρχῆς ὁ
[4, 6]	ὡς ἅπαντες ὁμολογοῦσιν, ὀγδοηκονταέτης ἂν	ἦν,	ὅτ´ ἐτελεύτα. ἐκ γὰρ τοῦ
[4, 7]	ὑπὲρ ἑβδομήκοντα ἔτη γεγονὼς ἂν	ἦν,	ὅτε τὸν Τύλλιον ἀπέκτεινεν. ἐν
[4, 33]	καὶ φύλαξ οὐδεὶς ὑμῶν ἕτερος	ἦν,	ὅτι μὴ γυνή, πατρὸς μήτηρ,
[4, 75]	ἐν τοῖς πρότερον καιροῖς κύριος	ἦν.	οὕτω γὰρ αὐτοῖς ἀσφαλέστατα καὶ
[4, 24]	ἐν οἷς ἐπόμπευόν τινες, ὡς	ἦν	παρὰ τῶν ἐπισταμένων ἀκούειν, ἐκ
[4, 77]	ὁ περὶ τῆς ψυχῆς φόβος	ἦν.	πατέρα γάρ μου Ταρκύνιος ἀποκτείνας
[4, 59]	τῶν ἐν Τυρρηνοῖς τερατοσκόπων, ὅστις	ἦν,	πέμπει τῶν ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους
[4, 44]	ἐπιλέξας ἐκ τοῦ πλήθους, ὅσον	ἦν	πιστὸν ἑαυτῷ καὶ εἰς τὰς
[4, 20]	τὸ κράτος ἐλάμβανε. τοῦτο δ´	ἦν	σπάνιον καὶ οὐ μακρὰν ἀπέχον
[4, 8]	ἐποιεῖτο. τοῖς δὲ πατρικίοις οὐκ	ἦν	τὰ γινόμενα καθ´ ἡδονάς, ἀλλ´
[4, 16]	ἁπάντων μοῖραν, ἧς τὸ μέγιστον	ἦν	τίμημα τῆς οὐσίας οὐκ ἔλαττον
[4, 69]	προγενόμενα τῷ ἀνδρὶ τούτῳ τοιαῦτ´	ἦν.	~Τότε δ´ ὡς ἤκουσε τοῦ
[4, 34]	εἰ δὲ κοινὸς ἁπάντων νόμος	ἦν	τοὺς διαδεχομένους τήν τε φανερὰν
[4, 12]	κρίματα, ὥσπερ αὐτῇ ποιεῖν ἔθος	ἦν.	τοῦτον δὲ τὸν τρόπον ἐπὶ
[4, 16]	πρεσβυτέροις. χώρα δὲ καὶ στάσις	ἦν	τούτων τῶν λόχων ἐν ταῖς
[4, 41]	ἂν εἴποιμεν, προγενέστερον· ὁμώνυμος γὰρ	ἦν	τῷ νεωτέρῳ κατ´ ἄμφω τὰ
[4, 20]	ἐκ τῶν παλαιῶν νόμων κύριος	ἦν	τῶν μεγίστων τε καὶ ἀναγκαιοτάτων,
[4, 77]	θανάτῳ διαχρησάμενος, οὐδ´ ἐμοῦ δῆλος	ἦν	φεισόμενος ἐρήμου τῶν ἀναγκαιοτάτων γεγονότος,
[4, 30]	οἷς οὐδενὸς τῶν δικαίων φροντὶς	ἦν,	χρήμασιν ἐξωνούμενοι καὶ οὐδὲ ἀφανῶς
[4, 16]	τείχους φυλάττειν. αὕτη πρώτη σύνταξις	ἦν·	χώραν δὲ κατεῖχεν ἐν τοῖς
[4, 7]	ἡλικίαν ἄπιστος· οὐδὲ γὰρ ἄπαις	ἦν,	ὥστ´ ἐκ παντὸς ἐπιθυμῆσαι τέκνων,
[4, 6]	τρισὶ μόνον ἔτεσι θατέρου πρεσβύτερος	ἦν·	ὥστ´ οὐκ ἄν γε παρεχώρησαν
[4, 50]	καταληφθεὶς ἄργυρός τε καὶ χρυσὸς	ἦν,	ὥστε τῶν μὲν στρατιωτῶν ἕκαστον
[4, 30]	ὑπὸ τῆς μητρὸς Τανακυλλίδος τεθάφθαι,	ἣν	ἀμήχανον ἦν ἔτι καὶ κατ´
[4, 27]	ἐπὶ ταῖς ἠιόσι τοῦ Τεβέριος,	ἣν	ἀνδρείαν προσηγόρευσεν, ὡς καὶ νῦν
[4, 11]	τῆς παρ´ ὑμῶν εὐνοίας ψευσθείς,	ἣν	ἀντὶ παντὸς εἱλόμην ἀγαθοῦ, ζῆν
[4, 9]	μοι καὶ τῆς δημοσίας γῆς,	ἣν	διὰ τῶν ὅπλων κτησάμενοι κατέχετε,
[4, 75]	γνώμην οἱ πολῖται, δηλώσας αὐτοῖς	ἣν	διανοούμεθα καταστήσασθαι πολιτείαν μεσοβασιλέα ἑλοῦμαι
[4, 56]	τὸν πατέρα τήν τ´ ἐξουσίαν,	ἣν	εἰληφὼς ἦν, δηλώσοντα καὶ πευσόμενον,
[4, 26]	δαιμονίου κρείττονι κεχρημένους ἐκείνων, δι´	ἣν	εἰς τοσαύτην ἐπιφάνειαν προῆλθον. τοιαῦτα
[4, 49]	εἰς τὰ ἱερά, καὶ μοῖραν,	ἣν	ἑκάστην δεήσει λαμβάνειν. αἱ δὲ
[4, 12]	βασιλέα, προεῖπεν ἡμέραν ἀρχαιρεσιῶν, εἰς	ἣν	ἐκέλευσε καὶ τοὺς ἐκ τῶν
[4, 79]	τῆς δ´ αὐτῷ συνοικούσης ἀδελφήν,	ἣν	ἐμοίχευεν ὁ θεοῖς ἐχθρὸς ἔτι
[4, 28]	θυγατέρες ἐκ γυναικὸς γενόμεναι Ταρκυνίας,	ἣν	ἐνεγγύησεν αὐτῷ βασιλεὺς Ταρκύνιος. ταύτας
[4, 41]	τῆς ἑξηκοστῆς καὶ πρώτης ὀλυμπιάδος,	ἣν	ἐνίκα στάδιον Ἀγάθαρχος Κερκυραῖος ἄρχοντος
[4, 1]	ἐνιαυτῷ τετάρτῳ τῆς πεντηκοστῆς ὀλυμπιάδος,	ἣν	ἐνίκα στάδιον Ἐπιτελίδης Λάκων ἄρχοντος
[4, 3]	ὢν ἔτι τῇ πρώτῃ στρατείᾳ,	ἣν	ἐπὶ Τυρρηνοὺς Ταρκύνιος ἐστράτευσεν, ἐν
[4, 14]	ἥρωσι τῆς τῶν θεραπόντων ὑπηρεσίας·	ἣν	ἔτι καὶ καθ´ ἡμᾶς ἑορτὴν
[4, 15]	ὧν εἰσι γράφοντας καὶ ἡλικίαν	ἣν	ἔχουσι δηλοῦντας γυναῖκάς τε καὶ
[4, 6]	μὴν ὅτι γυναῖκα Τυρρηνίδα ἐπηγάγετο,	ἣν	ζῶντος ἔτι τοῦ πατρὸς ἔγημεν,
[4, 27]	καὶ Οὐιεντανούς, ἀφαιρέσει χώρας τιμωρησάμενος,	ἣν	κατεκληρούχησε Ῥωμαίων τοῖς νεωστὶ προσεληλυθόσι
[4, 6]	ἀφαιρεῖσθαι μὲν τῶν ἑαυτῆς τέκνων	ἣν	κατέλιπεν αὐτοῖς ὁ πατὴρ ἀρχήν,
[4, 3]	τῆς συμμαχικῆς στρατηγὸς ἀπεδείχθη δυνάμεως,	ἣν	Λατῖνοι ἔπεμψαν, καὶ συγκατεκτήσατο βασιλεῖ
[4, 9]	τῶν παιδίων καὶ βεβαιοῦτε αὐτοῖς	ἣν	ὁ πάππος κατέλιπεν ἀρχήν. οὐδὲν
[4, 63]	ἔχων, διὰ γυναικὸς ὕβριν αὐτῆς,	ἣν	ὁ πρεσβύτατος αὐτοῦ τῶν παίδων
[4, 62]	τιμὴν αἰτεῖν περὶ τῶν ἐλαττόνων,	ἣν	οὐδὲ περὶ τῶν πλειόνων ἐδυνήθη
[4, 29]	προσήκοντα νεότης μεθέλκει σε, δι´	ἣν	οὐκ ἀξιοῖς τὰ πολιτικὰ πράττειν,
[4, 29]	κρατίστους τῶν πολιτῶν ἐπιτηδειότης, δι´	ἣν	οὐκ εὐεπιχείρητός ἐστιν, ἀνέχεσθαί σε
[4, 12]	πολλὰ χαίρειν τῇ βουλῇ φράσας,	ἣν	οὐκ ἠξίωσεν ἐπικυρῶσαι τὰ τοῦ
[4, 38]	ὤν, ἀλλὰ δοῦλος ἐκ δούλης,	ἣν	οὑμὸς ἐκτήσατο πάππος ἐκ τῶν
[4, 77]	ἴστε δὴ τὴν κοινὴν ὑπόληψιν,	ἣν	περὶ ἐμοῦ πάντες εἴχετε ὡς
[4, 76]	καὶ πεφυρμένην αἵματι τὴν νεκράν·	ἣν	πρὸ τοῦ βουλευτηρίου τεθῆναι κελεύσαντες
[4, 15]	Ἀφροδίτης τῆς ἐν ἄλσει καθιδρυμένης,	ἣν	προσαγορεύουσι Λιβιτίνην, ὑπὲρ τῶν ἀπογινομένων·
[4, 79]	Ταρκυνίαν δὲ τὴν ἐκείνου γυναῖκα,	ἣν	προσῆκεν αὐτῷ τιμᾶν ὥσπερ μητέρα,
[4, 40]	πολιτείας, καὶ τὴν ἰδίαν ἀξίωσιν,	ἣν	πρότερον εἶχον, ἀναλαβεῖν. θορύβου δὲ
[4, 15]	μὲν τὸν τῆς Εἰλειθυίας θησαυρόν,	ἣν	Ῥωμαῖοι καλοῦσιν Ἥραν φωσφόρον, ὑπὲρ
[4, 11]	κατανοσφιζόμενοι τὰ δημόσια καὶ κατέχοντες,	ἣν	ὑμεῖς δι´ αἵματος ἐκτήσασθε γῆν
[4, 36]	ὅς γε καὶ τὴν ἐξουσίαν,	ἣν	ὑμεῖς ἐδώκατέ μοι πατέρων φυλάττοντες
[4, 54]	ἀπῆγον. ~Συνεχῶς δὲ τούτων γινομένων	ἠναγκάζοντο	ἀμφότεροι τῆς χώρας ὅσα ἦν
[4, 42]	ὑπώπτευον, στέργειν δὲ τὰ παρόντα	ἠναγκάζοντο	δύναμιν οὐκ ἔχοντες κωλύειν τὰ
[4, 27]	τρισὶν ἐπιφανεστάτοις κοσμηθεὶς θριάμβοις τελευτῶν	ἠνάγκασε	τοὺς οὐκ ἀξιοῦντας ἄρχεσθαι τὸν
[4, 44]	πολεμικὰς χρείας ἐπιτήδειον, τὸ λοιπὸν	ἠνάγκασεν	ἐργάζεσθαι τὰς κατὰ πόλιν ἐργασίας,
[4, 9]	ὑμῶν βοηθείας. ταῦτα δ´ εἰπεῖν	ἠνάγκασμαι	συνισταμένους τινὰς ἐπ´ αὐτοὺς αἰσθόμενος
[4, 6]	φαύλως καὶ ῥᾳθύμως τὸ ἀδίκημα	ἤνεγκαν	καὶ ταῦτ´ ἐν τῇ κρατίστῃ
[4, 34]	τὴν ἀκίνδυνον ἀντικαταλλασσόμενος ἡσυχίαν. οὐκ	ἠνέσχοντο	Ῥωμαῖοι ταῦτά μου πράττειν βουλομένου
[4, 29]	τὸν αὐτόματον ἐκδέχῃ καιρόν, ὃς	ἥξει	σοι φέρων τὴν βασιλείαν μηδὲν
[4, 65]	ὧν ποτέραν αὐτὴ προῃρεῖτο λαβεῖν	ἠξίου,	θάνατον μετ´ αἰσχύνης ἢ βίον
[4, 67]	εἰς τὴν οἰκίαν συνελθόντων ὥσπερ	ἠξίου,	λέγει πρὸς αὐτοὺς ἅπαν τὸ
[4, 37]	τούτῳ γενομένης σιωπῆσαι κελεύσας αὐτοὺς	ἠξίου	μηδὲν ἄχθεσθαι μηδὲ ἀγανακτεῖν πρὸς
[4, 77]	με μήθ´ ὡς ἡ φύσις	ἠξίου	μήθ´ ὡς ἥρμοττέ μοι ζῆν,
[4, 38]	διὰ φίλων λιπαρῶν τὸν Τύλλιον	ἠξίου	συγγνώμονα γενέσθαι. ῥᾷστα δὲ πείσας
[4, 23]	μέχρι τίνος αὐτῷ παρέσται χρόνου.	ἠξίου	τ´ αὐτοὺς σκοπεῖν, ὅσαι μὲν
[4, 3]	δῆμος τῆς μετὰ βασιλέα τιμῆς	ἠξίου,	τοιάδε. ἀντίπαις μὲν ὢν ἔτι
[4, 48]	τὸ πρᾶγμα καὶ μὴ φενακίζειν	ἠξίουν.	καὶ ὁ Τύρνος, οἷα δὴ
[4, 12]	ἐβόων καὶ συγκαλεῖν τὰς φράτρας	ἠξίουν	καὶ ψῆφον ᾔτουν. ἀρξαμένων δὲ
[4, 72]	νομίμου τὰ λοιπὰ λέγειν αὐτὸν	ἠξίουν.	κἀκεῖνος εἶπεν, Ἐπειδὴ ταῦτα οὕτω
[4, 82]	ἀπογόνοις, οἳ τὰ δίκαια τάττειν	ἠξίουν	τοῖς ἄλλοις καὶ πολλοὺς ὑπὲρ
[4, 30]	μου κατηγορεῖν ἔχεις, ἐπειδὴ τούτους	ἠξίους	ἀκοῦσαι. ~Λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ
[4, 33]	καὶ εἰς ἄνδρας ἐλθόντα κηδεστὴν	ἠξίωσα	λαβεῖν, καὶ εἴ τι πάθοιμι
[4, 3]	αὐτὸν ἐκ τοῦ δήμου μεταγαγεῖν	ἠξίωσαν	εἰς τοὺς πατρικίους ψῆφον ἐπενέγκαντες,
[4, 34]	ταῦτά μου πράττειν βουλομένου οὐδ´	ἠξίωσαν	ἕτερόν τινα τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι
[4, 45]	Μαμίλιον ἀπεχθόμενος, ὅτι κηδεστὴν ἐκεῖνον	ἠξίωσε	λαβεῖν ἀνθ´ ἑαυτοῦ, πολλὴν ἐποιεῖτο
[4, 47]	Λατίνων ἀπεώσατο, τοῦτον δὲ κηδεστὴν	ἠξίωσε	λαβεῖν, ὃς οὐδ´ εἰς τρίτον
[4, 79]	ὡς οὐχ ὑφ´ ἑαυτοῦ γενομένων,	ἠξίωσεν	ἐλεεινῷ χρησάμενος σχήματι καὶ μικρᾷ
[4, 12]	τῇ βουλῇ φράσας, ἣν οὐκ	ἠξίωσεν	ἐπικυρῶσαι τὰ τοῦ δήμου κρίματα,
[4, 85]	παρακαλῶν, οὐδενὶ τῶν ἄλλων φράσας	ἠπείγετο	τοὺς υἱοὺς ἀναλαβὼν καὶ τῶν
[4, 59]	εὔξατο τῷ Διὶ καὶ τῇ	Ἥρᾳ	καὶ τῇ Ἀθηνᾷ, ἐὰν κρατήσῃ
[4, 29]	προγόνοις Ἕλλησιν οὖσι καὶ ἀφ´	Ἡρακλέους	γεγονόσι τῆς εὐδαίμονος ἄρξαι Κορίνθου
[4, 15]	Εἰλειθυίας θησαυρόν, ἣν Ῥωμαῖοι καλοῦσιν	Ἥραν	φωσφόρον, ὑπὲρ τῶν γεννωμένων· εἰς
[4, 82]	πολλοὺς ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ δόξης	ἤραντο	κινδύνους· ἀλλὰ δυεῖν θάτερον ἅπασιν
[4, 61]	τὸ μέρος ὅ τε τῆς	Ἥρας	καὶ ὁ τῆς Ἀθηνᾶς ὑφ´
[4, 70]	τὸν ὅρκον τοιαύτην αὑτῷ τελευτὴν	ἠράσατο	τοῦ βίου γενέσθαι καὶ τοῖς
[4, 83]	τὸν ἀγῶνα, κάλλιστον ὧν πώποτε	ἤρασθε	πολέμων τόνδε ὑποστησόμενοι. ἡμεῖς μὲν
[4, 57]	ἀλήθειαν ὑπὲρ τῆς ψυχῆς ἀγωνιῶντες.	~Ἠρεθισμένου	δὲ τοῦ πλήθους καὶ μετὰ
[4, 62]	τὸ πρᾶγμα, τί χρὴ πράττειν,	ἤρετο.	κἀκεῖνοι διὰ σημείων τινῶν μαθόντες,
[4, 3]	καὶ μάχης καρτερᾶς περὶ πόλιν	Ἤρητον	ἀνδρειότατος ἁπάντων φανεὶς στεφάνοις αὖθις
[4, 51]	λεηλατεῖ τοὺς ἀγρούς, ἡ μὲν	Ἠρήτου	πλησίον θεμένη τὸν χάρακα, ἡ
[4, 51]	ἀναλαβὼν ἦγεν ἐπὶ τοὺς πρὸς	Ἠρήτῳ	κατεστρατοπεδευκότας καὶ τίθεται τὸν χάρακα
[4, 77]	ἡ φύσις ἠξίου μήθ´ ὡς	ἥρμοττέ	μοι ζῆν, ἀλλ´ ὡς Ταρκυνίῳ
[4, 27]	μεγάλην σφίσιν ὠφέλειαν παρέξειν νομίζουσαι.	ἤρξαντο	δὲ τῆς ἀποστάσεως οἱ καλούμενοι
[4, 52]	μέγας. ἀφ´ ὧν δ´ αἰτιῶν	ἤρξατο	καὶ τελευτῆς ὁποίας ἔτυχεν, ἐπειδὴ
[4, 44]	ὑδάτων τάφρους, ἃς ἐκεῖνος ὀρύττειν	ἤρξατο,	μέχρι τοῦ ποταμοῦ καταγαγεῖν, τὸν
[4, 31]	τ´ οἶκον τὸν ἡμέτερον ἐπιτροπεύειν	ἤρξω	καὶ τῆς βασιλείας ἐπιμελεῖσθαι. ~Περιῆν
[4, 14]	ἱερῶν, διὰ τῶν θεραπόντων τοὺς	ἥρωας	ἱλασκόμενοι καὶ ἅπαν τὸ δοῦλον
[4, 2]	τινες εἴτε τοῦ κατ´ οἰκίαν	ἥρωος,	ἐγκύμονα γενέσθαι καὶ τεκεῖν τὸν
[4, 14]	ἐγκατασκευασθῆναι καλιάδας ὑπὸ τῶν γειτόνων	ἥρωσι	προνωπίοις καὶ θυσίας αὐτοῖς ἐνομοθέτησεν
[4, 14]	καὶ συνιερουργεῖν, ὡς κεχαρισμένης τοῖς	ἥρωσι	τῆς τῶν θεραπόντων ὑπηρεσίας· ἣν
[4, 69]	ἐνέθηκεν οὐδενὸς ἐπισταμένου· μετὰ τοῦτ´	ἠρώτων	τὸν θεόν, τίνι πέπρωται τὴν
[4, 2]	τῆς ἑστίας τῶν βασιλείων, ἐφ´	ἧς	ἄλλας τε Ῥωμαῖοι συντελοῦσιν ἱερουργίας
[4, 80]	ἐν ἀρχαιρεσίαις τοῦ δήμου, μέθ´	ἧς	ἅπαντα ἐπικυροῦσθαι βούλεται τὰ μέγιστα
[4, 80]	τὴν πόλιν τοῖς ἐπιγινομένοις παρέδοσαν,	ἧς	αὐτοὶ παρέλαβον; καὶ τίς ἂν
[4, 85]	σὺν ὀλίγοις εἰς Γαβίων πόλιν,	ἧς	βασιλέα τὸν πρεσβύτερον ἀπέδειξε τῶν
[4, 73]	βασιλεῖς καταστησάμενοι παρέδοσαν ἡμῖν, ἐξ	ἧς	μεγάλη καὶ εὐδαίμων καὶ πολλῶν
[4, 65]	βασιλεύσεις σὺν ἐμοὶ νῦν μὲν	ἧς	ὁ πατήρ μοι ἔδωκε πόλεως,
[4, 7]	παιδίων, ἀλλὰ Γεγανίαν τινά, περὶ	ἧς	οὐδεμίαν παρειλήφαμεν ἱστορίαν· ἄωρος δὴ
[4, 9]	γὰρ ἰδίαν ἀρχὴν ἐμαυτῷ κατασκευαζόμενος,	ἧς	οὐδενὸς ἧττον ἄξιος ἦν βουληθεὶς
[4, 78]	γενέσθαι, πράττοντας ἐλευθερίαν τῇ πατρίδι,	ἧς	οὔτε πρότερον ἡμῖν ἐξεγένετο μεταλαβεῖν,
[4, 25]	τὰ τῆς γνώμης ἔργα ὑπολαβών,	ἧς	πλεῖστοί τ´ ἀπολαύουσι καὶ ἐπὶ
[4, 69]	παρθένους τε καὶ παῖδας, ὑφ´	ἧς	πολλὰ διεφθάρη σώματα, χαλεπωτάτη δὲ
[4, 73]	δή τις ἄρα ἔστι κρείττων,	ἧς	Ῥωμύλος τε καὶ Πομπίλιος καὶ
[4, 16]	μίαν ἀφεῖλεν ἐξ ἁπάντων μοῖραν,	ἧς	τὸ μέγιστον ἦν τίμημα τῆς
[4, 74]	ἐξέτασιν διδοῦσα τῶν πραττομένων, ἐξ	ἧς	φύεται τυραννίς· ἀλλ´ εἰς ἐνιαύσιον
[4, 7]	παντὸς ἐπιθυμῆσαι τέκνων, ἀλλὰ θυγατέρες	ἦσαν	αὐτῷ δύο καὶ αὗταί γ´
[4, 43]	οὐδὲ τὰς σανίδας, ἐν αἷς	ἦσαν	γεγραμμένοι, κατέλιπεν, ἀλλὰ καὶ ταύτας
[4, 43]	ποιῶνται περὶ καταλύσεως τῆς ἀρχῆς.	ἦσαν	δ´ αὐτῷ πολλαχῇ διεσπαρμένοι κατόπται
[4, 38]	βουλευτὰς καλεῖν εἰς τὸ συνέδριον.	ἦσαν	δ´ ἐκ παρασκευῆς ἕτοιμοι περὶ
[4, 13]	τῶν ἀδικημάτων ἐπεκύρωσε ταῖς φράτραις·	ἦσαν	δὲ πεντήκοντά που μάλιστα τὸν
[4, 42]	πολλῷ πλείονες ἐγένοντο τῶν ἑτέρων.	ἦσαν	δέ τινες, οἳ καὶ κρύφα
[4, 17]	ὅπλον ἀκολουθεῖν ἐκέλευσε τοῖς ἐνόπλοις·	ἦσαν	δὲ τῶν τεττάρων τούτων δύο
[4, 64]	ταῖς εἰσφοραῖς ἕτοιμοι πρὸς ἀπόστασιν	ἦσαν,	εἴ τις ἀρχὴ γένοιτο. ἐν
[4, 50]	αὐθάδεις ἔδωκαν ἀποκρίσεις. οἱ δ´	ἦσαν	ἕτοιμοι προσδεχόμενοι τὸν πόλεμον καὶ
[4, 15]	ἐνιαυτόν, ὅσοι τε οἱ σύμπαντες	ἦσαν	καὶ τίνες ἐξ αὐτῶν τὴν
[4, 20]	κατὰ τὰς φράτρας ψηφοφορῶν· καὶ	ἦσαν	οἱ τἀλάχιστα κεκτημένοι τοῖς τὰς
[4, 63]	ἐξέπεσε τῆς δυναστείας. οἵτινες δ´	ἦσαν	οἱ τῆς ἐπαναστάσεως ἄρξαντες καὶ
[4, 20]	μεγίστου τιμήματος καταγραφέντας, ἐν οἷς	ἦσαν	οἵ τε τῶν ἱππέων ὀκτωκαίδεκα
[4, 15]	ἐνταῦθα. ἄρχοντες δὲ καὶ τούτων	ἦσαν,	οἷς ἐπιμελὲς ἐγίνετο τά τ´
[4, 28]	μικρὰ τῶν ἔμπροσθεν γενομένων ἀναλαβών.	~Ἦσαν	τῷ Τυλλίῳ δύο θυγατέρες ἐκ
[4, 7]	μή γ´ ἄρα γόνῳ μὲν	ἦσαν	υἱωνοὶ τοῦ βασιλέως οἱ παῖδες,
[4, 10]	ὑποχρέους, ὅσοι τὴν πίστιν ἀδύνατοι	ἦσαν	φυλάττειν, τίσιν ὀφείλουσι καὶ πόσον
[4, 84]	τὰ ὅπλα. καὶ ὁ Βροῦτος	ἡσθείς,	Ἐάν γε πρότερον, ἔφη, τὰ
[4, 39]	βουλευτηρίου θεασαμένη βασιλέα τ´ αὐτὸν	ἠσπάσατο	πρώτη μεγάλῃ τῇ φωνῇ καὶ
[4, 34]	ἐχούσης ἡγεμονίας τὴν ἀκίνδυνον ἀντικαταλλασσόμενος	ἡσυχίαν.	οὐκ ἠνέσχοντο Ῥωμαῖοι ταῦτά μου
[4, 62]	τῇ γυναικὶ τὸ χρυσίον, ὅσον	ᾔτει	καὶ τοὺς περιόντας τῶν χρησμῶν
[4, 62]	λοιπὰς τρεῖς ἐνέγκασα τὸ ἴσον	ᾔτει	χρυσίον. θαυμάσας δὴ τὸ βούλημα
[4, 47]	ἐνόμιζεν, ὅτε τὴν θυγατέρα με	ᾐτεῖτο,	μηδὲ νῦν ὡς πονηροῦ κατηγορεῖν.
[4, 12]	τὰς φράτρας ἠξίουν καὶ ψῆφον	ᾔτουν.	ἀρξαμένων δὲ τούτων εὐθὺς ὁ
[4, 9]	ἀρχὴν ἐμαυτῷ κατασκευαζόμενος, ἧς οὐδενὸς	ἧττον	ἄξιος ἦν βουληθεὶς τυγχάνειν, ἀλλὰ
[4, 2]	τὸν ἄνδρα θαυμαστὴ καὶ παράδοξος	ἧττον	ἀπιστεῖσθαι ποιεῖ. καθημένου γάρ ποτ´
[4, 38]	ἵνα πιστεύσας ὡς φίλῳ γεγονότι	ἧττον	αὐτὸν φυλάττοιτο, δόξας δ´ αὐτὴν
[4, 14]	καὶ τὰ λυπηρὰ τῆς τύχης	ἧττον	βαρύνωνται. ~Διεῖλε δὲ καὶ τὴν
[4, 73]	Ἑλλήνων εὐνομεῖσθαί τε καὶ εὐδαιμονεῖν·	ἧττον	γὰρ ὑβρισταὶ καὶ βαρεῖς ἔσονται
[4, 19]	χρήμασι, τοὺς δὲ περὶ ἐλαττόνων	ἧττον	ἐνοχλεῖσθαι κατ´ ἀμφότερα, τοὺς δὲ
[4, 21]	ἀνάπαυσιν τῶν πολεμικῶν κινδύνων λαμβάνουσιν	ἧττον	ἐσῄει βαρύνεσθαι κυρίοις τε γεγονόσι
[4, 13]	τόπῳ. οὗτος ὁ βασιλεὺς τελευταῖος	ηὔξησε	τὸν περίβολον τῆς πόλεως τοὺς
[4, 2]	μετὰ τὴν μίξιν ἀφανισθέντος εἴθ´	Ἡφαίστου	καθάπερ οἴονταί τινες εἴτε τοῦ
[4, 2]	φλὸξ ἅμα τῷ ὕπνῳ διασκεδασθεῖσα	ἠφανίσθη.	τὰ μὲν δὴ περὶ τοῦ
[4, 62]	φράσασα τηρεῖν ἐπιμελῶς ἐξ ἀνθρώπων	ἠφανίσθη,	Ταρκύνιος δὲ τῶν ἀστῶν ἄνδρας
[4, 30]	ταῦτα δ´ ὁρῶν ὁ Τύλλιος	ἤχθετο	μὲν καὶ περὶ ἑαυτοῦ δεδιώς,