Livre, Chap.
[4, 25]	καὶ δόξας προῆλθον, οὔτε τοῦ	Βαβυλωνίου	τείχους ἐμακάρισε τὴν Ἀσσυρίαν ἐκείνην
[4, 59]	καὶ τῆς ὀρυγῆς εἰς πολὺ	βάθος	ἤδη προϊούσης, εὑρῆσθαι κεφαλὴ νεοσφαγοῦς
[4, 39]	καὶ ἀπὸ τῶν ποδῶν τὸ	βάθρον	ἁρπάσασα βάλλει τὸν ὀρεοκόμον καί
[4, 69]	τοῦ Βρούτου πολλὰ καταγελάσαντες, ὅτι	βακτηρίαν	ξυλίνην ἀνέθηκε τῷ Ἀπόλλωνι· ὁ
[4, 39]	τῶν ποδῶν τὸ βάθρον ἁρπάσασα	βάλλει	τὸν ὀρεοκόμον καί φησιν· Οὐκ
[4, 37]	τινὲς δ´ ἐξ αὐτῶν καὶ	βάλλειν	τὸν Ταρκύνιον ἐβόων. ἐκεῖνος μὲν
[4, 57]	τοῦ κακοῦ ῥῆξαι δυνάμενον ἀποκτείνουσι	βάλλοντες	λίθοις· τὴν δὲ κατὰ τῶν
[4, 81]	ὑλοτομοῦντας ἀχθοφοροῦντας, ἐν ταρτάροις καὶ	βαράθροις	δαπανωμένους, ἀνάπαυσιν τῶν κακῶν οὐδὲ
[4, 48]	οὐκέτι λόγου τυχεῖν ἐάσαντες εἰς	βάραθρόν	τι καταβάλλουσι καὶ ἐπικατασκάψαντες ἔτι
[4, 26]	ἂν Ἑλληνικοῖς ἐχρῶντο γράμμασιν ὄντες	βάρβαροι.	Πολιτικαὶ μὲν δὴ πράξεις τοῦ
[4, 23]	ἐκ δουλείας μετέβαλον εἰς ἐλευθερίαν	βάρβαροί	τε καὶ Ἑλληνίδες, ὅσαι δ´
[4, 25]	ἢ λόγοις, λυπηροὶ δὲ τοῖς	βαρβάροις	καὶ φοβεροί. παρ´ οὗ τὸ
[4, 26]	τὰ δίκαια τάττειν Ἕλληνας ὄντας	βαρβάροις·	Ῥωμαίους δὲ τὴν ἁπάντων Λατίνων
[4, 79]	ἐξάγιστα καὶ οὔθ´ Ἑλλάδος οὔτε	βαρβάρου	γῆς οὐδαμόθι γενόμενα πρῶτος εἰς
[4, 26]	οὐ μικρὸν τεκμήριον τοῦ μὴ	βαρβάρους	εἶναι τοὺς οἰκίσαντας τὴν Ῥώμην.
[4, 25]	καὶ περὶ τοῦ πρὸς τοὺς	βαρβάρους	πολέμου καὶ περὶ τῆς πρὸς
[4, 25]	καὶ ῥᾴδιον ὑπὸ τῶν περιοικούντων	βαρβάρων	ἐξαναλωθῆναι τὸ Ἑλληνικὸν γένος, εἰς
[4, 31]	κοινοὺς ἁπάντων Ἑλλήνων τε καὶ	βαρβάρων	νόμους· καὶ προσήκει μοι καθάπερ
[4, 25]	πρὸς ἀλλήλας ὑπὸ τῶν προσοικούντων	βαρβάρων	τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῶσι. ~Γνοὺς δὲ
[4, 83]	δὲ πολεμήσοντας, οὐκ ὀρθῶς δεδοίκασι.	βαρεῖα	γὰρ κἀκείνοις ἡ τυραννὶς καὶ
[4, 42]	καὶ τῶν ἄλλων, οὓς ὑπελάμβανε	βαρεῖαν	ἡγεῖσθαι τὴν μεταβολὴν καὶ οἷς
[4, 43]	ὡς ἐκείνοις μόνοις τῆς τυραννίδος	βαρείας	ἐσομένης, σφίσι δ´ αὐτοῖς ἀκινδύνου.
[4, 50]	πολλὴν εὐτυχίαν ἅπασι λυπηροὶ καὶ	βαρεῖς,	ἐγκαλῶν αὐτοῖς ἁρπαγάς τινας καὶ
[4, 73]	εὐδαιμονεῖν· ἧττον γὰρ ὑβρισταὶ καὶ	βαρεῖς	ἔσονται διαιρεθείσης τῆς ἐξουσίας διχῇ
[4, 20]	τὸν τρόπον ἅπαν ἐπιθεὶς τὸ	βάρος	τοῖς πλουσίοις τῶν τε κινδύνων
[4, 21]	πολεμικῶν κινδύνων λαμβάνουσιν ἧττον ἐσῄει	βαρύνεσθαι	κυρίοις τε γεγονόσι τῶν μεγίστων
[4, 14]	τὰ λυπηρὰ τῆς τύχης ἧττον	βαρύνωνται.	~Διεῖλε δὲ καὶ τὴν χώραν
[4, 41]	ἦν, ἀλλ´ οἷα δὴ τύραννος,	βαρύς	τε καὶ χαλεπὸς ὀργὴν καὶ
[4, 45]	αὐθάδειά τις ἐδόκει προσεῖναι καὶ	βαρύτης,	καὶ τὸ μὴ παρεῖναι πρὸς
[4, 36]	ἀλλ´ ὑπερήφανός εἰμι καὶ διὰ	βαρύτητα	ἐπαχθὴς καὶ τὴν αὐθάδειαν, ᾗ
[4, 40]	πολιτῶν, εἴτ´ ἐκ τῶν ξένων,	βασιλέα	καθίστασαν. εἰ μὲν οὖν ἥ
[4, 30]	τοὺς ἀλλοτρίως ἔχοντας πρὸς τὸν	βασιλέα	καὶ τὰ δημοτικὰ πολιτεύματα παρακαλοῦντες
[4, 12]	ἐγκέλευστοί τινες διειληφότες τὴν ἀγορὰν	βασιλέα	ποιεῖν αὐτὸν ἐβόων καὶ συγκαλεῖν
[4, 12]	ἀγαθὰ ποιήσειν, ἐὰν αὐτὸν ἀποδείξωσι	βασιλέα,	προεῖπεν ἡμέραν ἀρχαιρεσιῶν, εἰς ἣν
[4, 38]	πάππος ἐκ τῶν αἰχμαλώτων, ἐτόλμησας	βασιλέα	Ῥωμαίων σεαυτὸν ἀναδεῖξαι. ὡς δὲ
[4, 39]	ἑστῶτα πρὸ τοῦ βουλευτηρίου θεασαμένη	βασιλέα	τ´ αὐτὸν ἠσπάσατο πρώτη μεγάλῃ
[4, 8]	ἀρχῆς ἐνόμιζε κρατεῖν, τόν τε	βασιλέα	Ταρκύνιον, ὡς ἐκ τῶν τραυμάτων
[4, 3]	ὁ Ῥωμαίων δῆμος τῆς μετὰ	βασιλέα	τιμῆς ἠξίου, τοιάδε. ἀντίπαις μὲν
[4, 85]	ὀλίγοις εἰς Γαβίων πόλιν, ἧς	βασιλέα	τὸν πρεσβύτερον ἀπέδειξε τῶν υἱῶν
[4, 24]	δούλους ἔθη, ἵνα μήτε τὸν	βασιλέα	τὸν πρῶτον ἐπιχειρήσαντα τοὺς δεδουλευκότας
[4, 58]	αὐτοῖς ὁμολογίας. ταῦτα πράξας καὶ	βασιλέα	τῶν Γαβίων τὸν υἱὸν Σέξτον
[4, 39]	καὶ τῶν ἄλλων αὐτὸν ὡς	βασιλέα	τῶν συγκατασκευασάντων τὴν ἀρχὴν λαβοῦσα
[4, 11]	οὓς ὑμεῖς Ταρκύνιον ἀποκτείναντας τὸν	βασιλέα	ὑμῶν ἄνδρα χρηστὸν καὶ φιλόπολιν
[4, 34]	καὶ οὐδὲν προσήκοντα τῷ πρότερον	βασιλεῖ·	καίτοι παῖδάς γ´ Ἄγκος Μάρκιος
[4, 6]	εἴκοσι γεγονὼς ἐτῶν, Ἄγκῳ δὲ	βασιλεῖ	κατὰ τὸν ὄγδοον τῆς ἀρχῆς
[4, 42]	μάλιστα δ´ ἐπιβουλεύειν αἰτιώμενοι τῷ	βασιλεῖ,	κατηγόρουν ἐπ´ αὐτῷ δικαστῇ. ὁ
[4, 29]	οὐκ ἔτυχες ἱκανοῦ πράττειν, ὅσα	βασιλεῖ	προσῆκε, δι´ ἀσθένειάν τε καὶ
[4, 3]	ἣν Λατῖνοι ἔπεμψαν, καὶ συγκατεκτήσατο	βασιλεῖ	Ταρκυνίῳ τὴν τῶν Τυρρηνῶν ἀρχήν·
[4, 2]	ἄλλων τερατοσκόπων ἀποφηναμένων δόξαι τῷ	βασιλεῖ	τὴν Ὀκρισίαν, ᾗ πρώτῃ ἐφάνη
[4, 5]	παροῦσι τοὺς βουλεύσαντας ἐπὶ τῷ	βασιλεῖ	τὸν φόνον, καὶ τοὺς ἐπὶ
[4, 5]	κατόπιν ἡμέρᾳ πολλοῦ πρὸς τὰ	βασίλεια	συνδραμόντος ὄχλου προῆλθεν εἰς τοὐμφανὲς
[4, 10]	ὁ Τύλλιος καὶ κατέσχε τὴν	βασιλείαν	ἀκόντων ἐκείνων. κατασκευάσας γὰρ ἐκ
[4, 31]	ἅμα τοῖς χρήμασι καὶ τὴν	βασιλείαν	ἀποδεδωκέναι παραδείγμασι χρώμενον τοῖς τῶν
[4, 11]	καὶ τοῖς Μαρκίου παισὶ τὴν	βασιλείαν	ἀποδιδόναι, οὓς ὑμεῖς Ταρκύνιον ἀποκτείναντας
[4, 31]	αὐτοῦ παραδέδωκάς μοι, τὴν δὲ	βασιλείαν	ἀποστερεῖς με καὶ τοσοῦτον ἤδη
[4, 34]	ἀλλ´ ἐμὲ κατέσχον καὶ τὴν	βασιλείαν	ἔδωκάν μοι ψῆφον ἐπενέγκαντες, τὴν
[4, 46]	τελευτῶν ἐδίδασκεν, ὡς οὐδὲ τὴν	βασιλείαν	εἶχε τὴν Ῥωμαίων κατὰ νόμους
[4, 39]	τὸ δέον· βεβαίως δὲ τὴν	βασιλείαν	ἔχειν Τυλλίου περιόντος οὐκ ἔνεστί
[4, 4]	τῶν πραγμάτων αὐτῶν ἐπὶ τὴν	βασιλείαν	καλεῖσθαι, δραστήριος ἀνὴρ οὐκ ἀφῆκεν
[4, 69]	τὴν μητέρα βουλόμενοι κοινῇ τὴν	βασιλείαν	κατασχεῖν, ὁ δὲ Βροῦτος συνεὶς
[4, 85]	δὲ πέντε καὶ εἴκοσι τὴν	βασιλείαν	κατασχών. οἱ δὲ περὶ τὸν
[4, 40]	ἔτη τετταράκοντα καὶ τέτταρα τὴν	βασιλείαν	κατασχών. τοῦτον τὸν ἄνδρα λέγουσι
[4, 35]	ἐν ἀνθρώποις δίκαια τὴν σὴν	βασιλείαν	κατεῖχον, ἐχρῆν σε παραγενόμενον ἐπὶ
[4, 6]	δ´ ὀκτὼ καὶ τριάκοντα τὴν	βασιλείαν	κατέσχεν αὐτὸς ὡς ἅπαντες ὁμολογοῦσιν,
[4, 84]	ἀρχὴ γενήσεται τῶν κοινῶν κυρία,	βασιλείαν	μὲν οὐκέτι καταστήσασθαι δοκεῖ, ἄρχοντας
[4, 29]	ὃς ἥξει σοι φέρων τὴν	βασιλείαν	μηδὲν εἰς τοῦτο πραγματευσαμένῳ, μετὰ
[4, 34]	ἔχεις δικαίωμα φέρειν, ὅτι τὴν	βασιλείαν	ὁ πάππος ὑμῶν ἐπὶ ῥητοῖς
[4, 37]	ὅτι Ταρκύνιος αὐτὸν αἰτιᾶται τὴν	βασιλείαν	οὐ δικαίως κατέχειν ἑαυτῷ προσήκουσαν·
[4, 12]	δὲ τὸν τρόπον ἐπὶ τὴν	βασιλείαν	παρελθὼν πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων
[4, 7]	τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν παραλαβὼν τὴν	βασιλείαν	Τύλλιος ἐπ´ ἔτη τετταράκοντα καὶ
[4, 34]	τῶν κτησαμένων εἶναι, τὴν δὲ	βασιλείαν	τῶν δεδωκότων· καὶ τὰ μὲν
[4, 65]	ὅτι παραλήψομαι τὴν τοῦ πατρὸς	βασιλείαν,	ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον, τῶν υἱῶν
[4, 33]	μὲν πάππον ὑμῶν οἱ τῆς	βασιλείας	ἀντιποιούμενοι φανερῶς ἀπέκτειναν, ὑμῖν δὲ
[4, 12]	δὲ ταῖς φράτραις κριθεὶς τῆς	βασιλείας	ἄξιος παραλαμβάνει τότε τὴν ἀρχὴν
[4, 29]	Μέχρι τίνος, ὦ Ταρκύνιε, τῆς	βασιλείας	ἀποστερούμενος ἀνέχεσθαι διανοῇ; πότερον ἐκ
[4, 31]	τῶν χρημάτων, ἀλλὰ καὶ τῆς	βασιλείας	αὐτοῦ κληρονομεῖν. σὺ δὲ τὰ
[4, 34]	βασιλέων σὺν τούτοις καὶ τὰς	βασιλείας	αὐτῶν παραλαμβάνειν, οὐκ ἂν Ταρκύνιος
[4, 29]	ἐὰν τἆλλα τις ἀδικεῖν ὀκνῇ,	βασιλείας	γε χάριν οὐ νέμεσις ἅπαντα
[4, 6]	ἄν γε παρεχώρησαν αὐτῷ τῆς	βασιλείας	ἑκόντες. ~Ἔχει δὲ καὶ ἄλλας
[4, 34]	τι τούτων. ~Περὶ δὲ τῆς	βασιλείας,	ἐπειδὴ τοῦτ´ ἐστιν, ὃ κατηγορεῖς
[4, 31]	ἡμέτερον ἐπιτροπεύειν ἤρξω καὶ τῆς	βασιλείας	ἐπιμελεῖσθαι. ~Περιῆν γὰρ ἄν σοι
[4, 8]	δὲ παραλαβὼν τὴν ἐπιτροπὴν τῆς	βασιλείας	ὁ Τύλλιος καὶ τὴν ἑταιρίαν
[4, 69]	γάρ τις ἐπὶ τῆς ἐκείνου	βασιλείας	οὐκ εἰωθυῖα νόσος εἰς παρθένους
[4, 29]	τῶν χρημάτων, ἀλλὰ καὶ τῆς	βασιλείας	ὀφείλεις πρεσβύτερος υἱωνὸς ὤν. ἢ
[4, 28]	μέν γε πονηρὸς ἐκβαλεῖν τῆς	βασιλείας	τὸν κηδεστὴν προθυμούμενος καὶ πάντα
[4, 30]	ἀνδροφόνοι φύσεις, ἐκβαλεῖν ἐκ τῆς	βασιλείας	τὸν Τύλλιον, εἰ μὴ βούλοιτο
[4, 6]	κατὰ τὸν πρῶτον ἐνιαυτὸν τῆς	βασιλείας,	ὡς δὲ Λικίννιος γράφει κατὰ
[4, 63]	συνιόντες εἰς τὸν παρακείμενον τοῖς	βασιλείοις	κῆπον ἔαρος ὥρᾳ νεοττιὰν ἔπλαττον
[4, 56]	προῆλθεν εἰς τὸν παρακείμενον τοῖς	βασιλείοις	κῆπον· ἔτυχον δὲ μήκωνες ἐν
[4, 41]	οἳ νυκτός τε περὶ τὴν	βασίλειον	αὐλιζόμενοι αὐλὴν καὶ μεθ´ ἡμέραν
[4, 38]	καθήμενον ἕδρας καὶ τὸν ἄλλον	βασίλειον	ἔχοντα κόσμον· Τίς, εἶπεν, ὦ
[4, 40]	ἔστι Ῥωμαίοις ἔθος, τόν τε	βασίλειον	κόσμον ἔχων καὶ τἆλλ´, ὅσα
[4, 29]	κράτιστα πεφυκόσι, καὶ μορφὴ τοῦ	βασιλείου	γένους ἀξία. ἢ τούτων μὲν
[4, 8]	ἐπίτροπος ὢν τῶν ἐκ τοῦ	βασιλείου	γένους παίδων τόν τ´ ἴδιον
[4, 1]	ἔθνους ἀνήρ τις ἐκ τοῦ	βασιλείου	γένους Τύλλιος ὄνομα γυναικὶ συνῆν
[4, 2]	γένος ἀπὸ τῆς ἑστίας τῆς	βασιλείου	πέπρωται γενέσθαι κρεῖττον ἢ κατὰ
[4, 31]	πάντες οἱ πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι	βασιλεῖς·	ἀλλὰ τὸ ἀνέστιον καὶ ἄπορον
[4, 23]	διὰ τοῦτ´ ἔφη τοὺς προτέρους	βασιλεῖς	ἅπασι μεταδεδωκέναι τῆς πολιτείας τοῖς
[4, 11]	τοὺς μὲν ἀνδροφόνους κατάγειν καὶ	βασιλεῖς	ἀποδεικνύναι, τοὺς δὲ τῶν εὐεργετῶν
[4, 22]	παρέλιπον ἅπαντες οἱ πρὸ αὐτοῦ	βασιλεῖς.	ἐκεῖνοι μὲν γὰρ τοὺς ξένους
[4, 2]	πῦρ καὶ αὐτίκα πρὸς τοὺς	βασιλεῖς	ἐλθοῦσαν εἰπεῖν. τὸν μὲν οὖν
[4, 75]	συνεδρίου τῆς βουλῆς, ὥσπερ οἱ	βασιλεῖς	ἐποίουν, καὶ μηδὲν πράττειν δίχα
[4, 73]	ἕξειν τὴν ἁπάντων ἐξουσίαν μήτε	βασιλεῖς	ἔτι μήτε μονάρχους καλεῖν, ἀλλὰ
[4, 73]	καὶ πάντες οἱ μετ´ ἐκείνους	βασιλεῖς	καταστησάμενοι παρέδοσαν ἡμῖν, ἐξ ἧς
[4, 46]	λαβὼν ὥσπερ οἱ πρὸ αὐτοῦ	βασιλεῖς,	ὅπλοις δὲ καὶ βίᾳ κατισχύσας
[4, 25]	ἐν Μέμφει πυραμίδων τοὺς Αἰγύπτου	βασιλεῖς	οὔτ´ εἴ τις ἄλλη πλούτου
[4, 80]	ὡς οἱ πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι	βασιλεῖς;	πόθεν; πολλοῦ γε καὶ δεῖ.
[4, 41]	τὴν πόλιν ἐκόσμησαν οἱ πρότεροι	βασιλεῖς,	συγχέας καὶ διαφθείρας εἰς ὁμολογουμένην
[4, 72]	ἐποίησαν ἀγαθὰ πάντες οἱ πρότεροι	βασιλεῖς·	τοῖς δὲ μηκέτι ποιεῖν ἐφ´
[4, 2]	αἵτινες ἀπὸ τῆς ἑστίας τῶν	βασιλείων,	ἐφ´ ἧς ἄλλας τε Ῥωμαῖοι
[4, 4]	πρῶτον μὲν ἐπέταξε τὰς τῶν	βασιλείων	θύρας κλεῖσαι καὶ φύλακας ἐπ´
[4, 2]	ἡμέρας ἐν τῇ παστάδι τῶν	βασιλείων	καὶ κατενεχθέντος ἐφ´ ὕπνον, πῦρ
[4, 29]	τοῖς τρόποις, ὧν μάλιστα τῷ	βασιλεύειν	μέλλοντι δεῖ. ὑπάρχει δέ σοι
[4, 6]	δ´ εἰς Ῥώμην Ἄγκου Μαρκίου	βασιλεύοντος,	ὡς μὲν Γέλλιος ἱστορεῖ κατὰ
[4, 40]	τὸν δῆμον οἰκειωσάμενος ὑπ´ ἐκείνου	βασιλεὺς	ἀπεδείχθη μόνου. ἐπιεικὴς δὲ καὶ
[4, 40]	γὰρ τοῖς πρότερον χρόνοις, ὁπότε	βασιλεὺς	ἀποθάνοι, τὴν μὲν ἐξουσίαν ὁ
[4, 85]	τότε χρόνῳ πραχθέντα τοιαῦτ´ ἦν.	~Βασιλεὺς	δὲ Ταρκύνιος ὡς ἤκουσε παρὰ
[4, 5]	γενόμενος, εἰ μηδὲν πέπονθεν ὁ	βασιλεὺς	δεινόν, καὶ μέχρι πολλοῦ τὴν
[4, 4]	συνοικῶν ἡμετέρᾳ, ἐὰν δὴ καὶ	βασιλεὺς	ἔτι γένῃ Ῥωμαίων ἐμοῦ καὶ
[4, 1]	τῶν λαφύρων λαμβάνει Ταρκύνιος ὁ	βασιλεὺς	καὶ δίδωσι δωρεὰν τῇ ἑαυτοῦ
[4, 34]	παῖδάς γ´ Ἄγκος Μάρκιος ὁ	βασιλεὺς	κατέλιπεν ἀκμάζοντας, οὐχ υἱωνοὺς καὶ
[4, 3]	τούτου Νόμαν Πομπίλιον· ὁ δὲ	βασιλεὺς	κηδεστὴν ἐποιήσατο τὴν ἑτέραν τῶν
[4, 1]	ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ.	~Βασιλεὺς	μὲν δὴ Ταρκύνιος οὐ μικρῶν
[4, 74]	φυλάττηται, ἱερῶν ἀποδεικνύσθω τις ἀεὶ	βασιλεύς,	ὁ τὴν τιμὴν ταύτην ἕξων
[4, 22]	οὐ μικρὰν πρόνοιαν οὗτος ὁ	βασιλεὺς	πρᾶγμα συνιδών, ὃ παρέλιπον ἅπαντες
[4, 30]	πέμπτον ἔτος ἡ Τανακυλλίς, ὅτε	βασιλεὺς	Ταρκύνιος ἐτελεύτα· προστεθέντων δὴ τοῖς
[4, 28]	γενόμεναι Ταρκυνίας, ἣν ἐνεγγύησεν αὐτῷ	βασιλεὺς	Ταρκύνιος. ταύτας τὰς κόρας ἐπιγάμους
[4, 13]	τῆς Ἰσκυλίας τόπῳ. οὗτος ὁ	βασιλεὺς	τελευταῖος ηὔξησε τὸν περίβολον τῆς
[4, 74]	μόνον ἔχων ἔργον ὥσπερ ὁ	βασιλεύς,	τὴν ἡγεμονίαν τῶν θυηπολιῶν, ἄλλο
[4, 85]	ἀπωσθεὶς δὴ καὶ ταύτης ὁ	βασιλεὺς	τῆς ἐλπίδος φεύγει σὺν ὀλίγοις
[4, 4]	αὐτούς· Ταρκύνιος μὲν ἡμῖν ὁ	βασιλεύς,	ὦ Τύλλιε, παρ´ ᾧ τροφῆς
[4, 3]	ἐστίν. ~Ἃ δὲ πρὸ τοῦ	βασιλεῦσαι	διεπράξατο λόγου ἄξια, ἐξ ὧν
[4, 4]	ἐκ πολλῶν συνεγνωκυῖα θεσφάτων, ὅτι	βασιλεῦσαι	Ῥωμαίων ἐκεῖνον τὸν ἄνδρα εἵμαρτο.
[4, 29]	τὴν οἴκησιν ἐκ Τυρρηνῶν ταύτης	βασιλεῦσαι	τῆς πόλεως ἐξεγένετο δι´ ἀρετήν·
[4, 64]	πρότερον, ὅτι Ταρκυνίῳ τῷ προτέρῳ	βασιλεύσαντι	Ῥωμαίων ἀδελφόπαις ἦν καὶ Κολλατείας
[4, 65]	μοι, γυναῖκά σε ποιήσομαι καὶ	βασιλεύσεις	σὺν ἐμοὶ νῦν μὲν ἧς
[4, 65]	ὤν. ὅσα δ´ ὑπάρχει τοῖς	βασιλεῦσιν	ἀγαθά, ὧν ἁπάντων ἔσῃ σὺν
[4, 74]	~Τῶν τε παρασήμων, ἃ τοῖς	βασιλεῦσιν	ἀποδέδοται, πολλῶν ὄντων εἴ τινα
[4, 84]	δύο τοὺς πράξοντας ὅσα τοῖς	βασιλεῦσιν	ἐξῆν, Βροῦτόν τε καὶ Κολλατῖνον·
[4, 36]	ὃ τῶν ἔμπροσθεν οὐδεὶς ἐποίησε	βασιλέων.	ἀλλ´ ἔοικεν ἀδίκημα μὲν οὐδὲν
[4, 25]	ἀφελόμενος. τῶν γὰρ πρὸ αὐτοῦ	βασιλέων	ἁπάσας ἀξιούντων ἐφ´ ἑαυτοὺς ἄγειν
[4, 76]	δὲ τοὺς ἕξοντας τὴν τῶν	βασιλέων	ἐξουσίαν ὀνομασθῆναι Λεύκιον Ἰούνιον Βροῦτον
[4, 62]	μετὰ δὲ τὴν ἐκβολὴν τῶν	βασιλέων	ἡ πόλις ἀναλαβοῦσα τὴν τῶν
[4, 79]	μὲν Τύλλιον τὸν ἐπιεικέστατον τῶν	βασιλέων	καὶ πλεῖστα ὑμᾶς εὖ ποιήσαντα
[4, 11]	μὲν ἐμὲ τὸν φύλακα τῶν	βασιλέων	καὶ τὰς κατ´ αὐτῶν ἐπιτελεσάμενον
[4, 72]	γενήσεται μετὰ τὴν κατάλυσιν τῶν	βασιλέων	καὶ ὑπὸ τίνος ἀποδειχθεῖσα ἀνδρός,
[4, 36]	τίς μέντοι τῶν πρὸ ἐμοῦ	βασιλέων	οὕτω μέτριος ὢν ἐν ἐξουσίᾳ
[4, 34]	καὶ τὰ χρήματα τῶν ἐκλειπόντων	βασιλέων	σὺν τούτοις καὶ τὰς βασιλείας
[4, 25]	διάνοιαν ἐπὶ τὰ τῶν ἀρχαίων	βασιλέων	τε καὶ πολιτικῶν ἀνδρῶν μνημεῖα,
[4, 4]	ἐχθρῶν ἰσχυρόν ἐστι ζῆν τοῦ	βασιλέως	ἀγγελλομένου, παραλαβὼν σὺ τάς τε
[4, 2]	μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ τοῦ	βασιλέως	γυνὴ πορευόμεναι διὰ τῆς παστάδος
[4, 3]	στεφάνοις αὖθις ἀριστείοις ὑπὸ τοῦ	βασιλέως	ἐκοσμεῖτο. ἔτη δὲ γεγονὼς εἴκοσι
[4, 5]	αὐτοῖς συνίστησιν ὡς ὑπὸ τοῦ	βασιλέως	ἐπίτροπον ἁπάντων τῶν τ´ ἰδίων
[4, 4]	τῶν ἀγαθῶν ἡ τοῦ τετελευτηκότος	βασιλέως	ἦν γυνὴ γαμβρῷ τε συλλαμβάνουσα
[4, 4]	πρῶτον μὲν κρυπτώμεθα τὸν τοῦ	βασιλέως	θάνατον καὶ πρὸς ἅπαντας ἐξενεχθῆναι
[4, 40]	Ταρκυνίου θυγάτηρ οὖσα τοῦ προτέρου	βασιλέως,	νυκτὸς ἐκκομίζει τὸ σῶμα τῆς
[4, 7]	γόνῳ μὲν ἦσαν υἱωνοὶ τοῦ	βασιλέως	οἱ παῖδες, ποιήσει δ´ υἱοί,
[4, 6]	πρὸς Λατίνους πόλεμον ὑπὸ τοῦ	βασιλέως	πέμπεται, ὡς ἀμφότεροι λέγουσιν οἱ
[4, 10]	τῷ δήμῳ ποιήσωσι τὴν τοῦ	βασιλέως	προαίρεσιν, ἅπασαι τὸν Τύλλιον ψηφοφορήσουσιν
[4, 68]	μήτηρ δὲ Ταρκυνία τοῦ προτέρου	βασιλέως	Ταρκυνίου θυγάτηρ· αὐτὸς δὲ τροφῆς
[4, 27]	γραφείσαις πρὸς αὐτὰς συνθήκαις ὑπὸ	βασιλέως	Ταρκυνίου· τρεῖς δ´ ἐξ αὐτῶν
[4, 26]	Πολιτικαὶ μὲν δὴ πράξεις τοῦ	βασιλέως	τούτου σὺν ἄλλαις πολλαῖς ἐλάττοσί
[4, 85]	ἀριθμόν, ἐπὶ δὲ τοῦ τελευταίου	βασιλέως	τυραννὶς γενομένη, διὰ ταύτας τὰς
[4, 85]	λαβόντες οἱ καταλειφθέντες ὑπὸ τοῦ	βασιλέως	ὕπαρχοι Τῖτος Ἑρμίνιος καὶ Μάρκος
[4, 40]	τἆλλ´, ὅσα νόμος ἐπὶ ταφαῖς	βασιλικαῖς	μή τις εἰς ἑαυτὸν ὁρμὴ
[4, 85]	τὰς δυνάμεις. {ἡ μὲν δὴ	βασιλικὴ	πολιτεία διαμείνασα μετὰ τὸν οἰκισμὸν
[4, 38]	οἰκίαν, ὅτι Ταρκύνιος ἐν ἐσθῆτι	βασιλικῇ	προελήλυθε καὶ καλεῖ τοὺς βουλευτὰς
[4, 25]	ἀλλὰ καὶ ἐν οἷς τὴν	βασιλικὴν	ἀρχὴν ἐμείωσεν αὐτὸς ἑαυτοῦ τὴν
[4, 73]	ἀλλὰ δυσὶν ἐπιτρέπειν ἀνδράσι τὴν	βασιλικὴν	ἀρχήν, ὡς Λακεδαιμονίους πυνθάνομαι ποιεῖν
[4, 72]	λόγοι. ἐδόκει δὲ τοῖς μὲν	βασιλικὴν	αὖθις καταστήσασθαι πολιτείαν ἐξαριθμουμένοις, ὅσα
[4, 84]	δύο καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδεικνύναι	βασιλικὴν	ἕξοντας ἐξουσίαν, οὓς ἂν ὑμεῖς
[4, 8]	ἀξιοῦντες αὐτὸν ἑαυτῷ τινα μηχανήσασθαι	βασιλικὴν	ἐξουσίαν, μήτε βουλῆς ψηφισαμένης μήτε
[4, 38]	τισὶν ἀναδοὺς καὶ αὐτὸς τὴν	βασιλικὴν	ἐσθῆτα λαβὼν καὶ τἆλλα παράσημα
[4, 4]	τὰ παιδία καὶ πᾶσαν τὴν	βασιλικὴν	συγγένειαν ἀφανίσωσι, πρῶτον μὲν ἐπέταξε
[4, 74]	ἵνα δὲ καὶ τοὔνομα τῆς	βασιλικῆς	ἐξουσίας πάτριον ὑπάρχον ἡμῖν καὶ
[4, 75]	παραλαβόντες καὶ τὰ λοιπὰ τῆς	βασιλικῆς	ἐξουσίας σύμβολα πραττέτωσαν, ὅπως ἐλευθέραν
[4, 38]	τὸν Ταρκύνιον ἰδὼν ἐπὶ τῆς	βασιλικῆς	καθήμενον ἕδρας καὶ τὸν ἄλλον
[4, 40]	εὐνοίας ἕνεκα. ταφῆς μὲν οὖν	βασιλικῆς	καὶ μνήματος ἐπιφανοῦς διὰ ταύτας
[4, 10]	Τανακυλίδος καὶ τῆς συγγενείας τῆς	βασιλικῆς	ὅλης. ὄχλου δὲ συνδραμόντος πολλοῦ
[4, 74]	τὰ μὲν ἀγαθὰ καρποῦσθαι τῆς	βασιλικῆς	πολιτείας, τῶν δὲ παρακολουθούντων αὐτῇ
[4, 58]	εἰς ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος καὶ	βασιλικὸν	ἐκ τυραννικοῦ τρόπου μεταλαβὼν τήν
[4, 10]	διαπραξάμενος ἐξέθηκεν ἐν φανερῷ διάταγμα	βασιλικόν,	ἐκχωρεῖν τῆς δημοσίας γῆς τοὺς
[4, 40]	ἀνεπίληπτα. ὁ δὲ Τύλλιος ἐπιτρόπου	βασιλικοῦ	σχῆμα κατ´ ἀρχὰς λαβών, ὡς
[4, 31]	καὶ ἀγαθῶν ἐπιτρόπων ἔργοις, ὅσοι	βασιλικοὺς	παῖδας ὀρφανοὺς πατέρων παραλαβόντες εἰς
[4, 5]	καὶ τοὺς ῥαβδούχους ἐπαγόμενος τοὺς	βασιλικοὺς	προῆλθεν εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ
[4, 80]	τὴν δυναστείαν ὁπωσδήποτε λαβών, ἆρα	βασιλικῶς	αὐτῇ κέχρηται ζηλῶν τοὺς προτέρους
[4, 78]	ποτε λαβών, καλῶς αὐτῇ καὶ	βασιλικῶς	χρώμενον, ἀλλ´ ὑπερβεβληκότα πάντας ὕβρει
[4, 58]	ὑπάρχῃ χρόνου μηδ´ ἐνδοιάζωσιν, εἰ	βέβαια	ταῦτα σφίσι διαμενεῖ, γράψας ἐφ´
[4, 64]	χρόνος ταύτην μοι τὴν ὑπόληψιν	βεβαιοῖ.	ὁ μὲν οὖν Κολλατῖνος ἐπὶ
[4, 13]	τ´ ἀναγκασθήσεται καὶ οὐχ ἕξει	βέβαιον	σημεῖον οὐδέν, ᾧ διαγνώσεται, μέχρι
[4, 30]	Τυλλίαν οὔτε τοῦ πατρὸς αὐτῆς	βεβαιοῦντος	τὸν γάμον οὔτε τῆς μητρὸς
[4, 9]	ἐπίτροποι καταλελεῖφθαι τῶν παιδίων καὶ	βεβαιοῦτε	αὐτοῖς ἣν ὁ πάππος κατέλιπεν
[4, 39]	σοι, Ταρκύνιε, κατὰ τὸ δέον·	βεβαίως	δὲ τὴν βασιλείαν ἔχειν Τυλλίου
[4, 8]	τὴν ἑταιρίαν τῶν Μαρκίων ἐξελάσας	βεβαίως	ἤδη τῆς ἀρχῆς ἐνόμιζε κρατεῖν,
[4, 40]	γένηται τοῦ δημοτικοῦ, πρὶν ἢ	βεβαίως	κρατύνασθαι τὴν ἀρχήν, οὐκ εἴασε
[4, 9]	ἀφαιρεθῶσιν ἐλευθερίαν οἱ τὴν κοινὴν	βεβαιώσαντες,	ἐκ τῶν ἐμαυτοῦ χρημάτων δίδωμι
[4, 6]	τέτταρα γὰρ ἐπὶ τοῖς εἴκοσι	βεβασίλευκεν	Ἄγκος· ἔτη δ´ ὀκτὼ καὶ
[4, 61]	ἐποιήθη δ´ ἐπὶ κρηπῖδος ὑψηλῆς	βεβηκὼς	ὀκτάπλεθρος τὴν περίοδον, διακοσίων ποδῶν
[4, 7]	πολέμοις ἐξετάζεσθαι ἓξ καὶ ἐνενήκοντα	βεβιωκὼς	ἔτη. ἐκπεσών τε τῆς ἀρχῆς
[4, 11]	τι βουλεύσομαι γενναιότερον ὑπὲρ ἐμαυτοῦ·	βεβίωται	γὰρ ἤδη μοι καὶ πρὸς
[4, 84]	ἀκούσατε καὶ τὰ λοιπὰ ὅσα	βεβουλεύμεθα	περὶ τῆς πολιτείας. ἡμῖν σκοπουμένοις,
[4, 78]	γενομένους τυράννους, ἀφελέσθαι τὴν ἐξουσίαν	βεβουλεύμεθα	συνελθόντες οἱ πατρίκιοι, πάλαι μὲν
[4, 11]	ἐγκλήματα συνενέγκαντες εἰς τὸ κοινὸν	βεβούλευνταί	τε καὶ συνομωμόκασι κατάγειν τοὺς
[4, 72]	ὃν ἀπαλλαττόμενοι τοῦ τυράννου καταστησόμεθα.	βεβουλεῦσθαι	γὰρ ἅπαντα βέλτιον, πρὶν ἐπιχειρεῖν
[4, 72]	τυράννου καταστησόμεθα. βεβουλεῦσθαι γὰρ ἅπαντα	βέλτιον,	πρὶν ἐπιχειρεῖν ἔργῳ τηλικῷδε, καὶ
[4, 36]	παραλαβών, οὐ φθονῶ τῇ πόλει	βελτίονος	ἡγεμόνος· ἀποδοὺς δὲ τὴν ἀρχὴν
[4, 34]	εἰ δ´ οὐ κατὰ τὸν	βέλτιστον	αὐτῆς ἔτυχον ἐγὼ τρόπον, ὡς
[4, 15]	τἀληθῆ καὶ ἀπὸ παντὸς τοῦ	βελτίστου	τετιμῆσθαι, πατέρων τε ὧν εἰσι
[4, 10]	ἐκκλησίαν συγκαλέσας προῆλθεν ἐπὶ τὸ	βῆμα	καὶ διεξῆλθε τοιοῦτόν τινα λόγον.
[4, 8]	τε παιδία προήγαγεν ἐπὶ τὸ	βῆμα	καὶ λόγον διεξῆλθε τοιόνδε. ~Πολλή
[4, 37]	πόλιν ὄχλου προελθὼν ἐπὶ τὸ	βῆμα	μακρὰν καὶ συμπαθῆ διεξῆλθε δημηγορίαν
[4, 37]	αὐτοῦ καταβαίνειν τ´ ἀπὸ τοῦ	βήματος	βουλομένου κραυγή τ´ ἐξ ἁπάντων
[4, 12]	οἵου τε ὄντος ἀπὸ τοῦ	βήματος	κραυγή τε παρὰ πάντων ἐξαίσιος
[4, 75]	εὖ ἴστε, καὶ πειθοῖ καὶ	βίᾳ	καὶ δόλῳ καὶ παντὶ ἄλλῳ
[4, 80]	ἐπὶ τὴν δυναστείαν; ὅπλοις καὶ	βίᾳ	καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων συνωμοσίαις, ὡς
[4, 46]	αὐτοῦ βασιλεῖς, ὅπλοις δὲ καὶ	βίᾳ	κατισχύσας τυραννικήν τε μοναρχίαν καταστησάμενος
[4, 39]	ἢ τῇ πληγῇ στενάξας ἄγει	βίᾳ	τὰς ἡμιόνους κατὰ τοῦ πτώματος.
[4, 83]	χάρις, οὐχ ἕτερόν τι τῶν	βιαζομένων	ἢ πειθόντων ἀνθρώπους τὰ μὴ
[4, 32]	καὶ εἰ μὴ πείθοιο τὰ	βίαια	πράξων. ~Παυσαμένου δ´ αὐτοῦ παραλαβὼν
[4, 82]	τὴν ἀμίαντον ἀφαιρεθεῖς´ αἰδῶ μετὰ	βίας,	ἡδίων καὶ μακαριώτερος ἔδοξεν ὁ
[4, 9]	νόμους θήσομαι κωλυτὰς μὲν τῆς	βίας,	φύλακας δὲ τῆς δικαιοσύνης καὶ
[4, 21]	εἰς τὸ δημοτικώτερον, ἀνάγκαις τισὶ	βιασθεὶς	ἰσχυραῖς, οὐ τῶν λόχων καταλυθέντων,
[4, 62]	παραζεύξας ἐκείνοις ἀπέδωκε τὴν τῶν	βιβλίων	φυλακήν, ὧν τὸν ἕτερον Μάρκον
[4, 70]	πάντες, ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον ἐπισκοπεῖτε	βίον,	ἆρά γ´ ὁ καιρὸς ἐκεῖνος
[4, 27]	Τύχης, ᾗ παρὰ πάντα τὸν	βίον	ἔδοξεν ἀγαθῇ κεχρῆσθαι, τὸν μὲν
[4, 82]	δυεῖν θάτερον ἅπασιν αἱρετέον, ἢ	βίον	ἐλεύθερον, ἢ θάνατον ἔνδοξον. ἥκει
[4, 69]	δ´ εἰς τὸν καθ´ ἡμέραν	βίον	ἐπιχορηγῶν, ὡς παῖδα ὀρφανὸν ἐπιτρόπων
[4, 11]	δαιμόνων, ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον ἐποπτεύουσι	βίον,	ἱκέται πάντες ὑμῶν γινόμενοι σὺν
[4, 8]	παίδων τόν τ´ ἴδιον αὐτῶν	βίον	καὶ τὰ κοινὰ πράγματα τῆς
[4, 65]	ἠξίου, θάνατον μετ´ αἰσχύνης ἢ	βίον	μετ´ εὐδαιμονίας. Εἰ μὲν γὰρ
[4, 62]	καιρόν, ἀλλ´ εἰς ἅπαντα τὸν	βίον	πολλάκις αὐτὴν ἔσωσεν ἐκ μεγάλων
[4, 9]	εἰδέναι, ἐπειδὴ δὲ τετελεύτηκε τὸν	βίον	τοῖς ἐγγόνοις αὐτοῦ τὰς ἀμοιβὰς
[4, 15]	τὰς κτήσεις, ἐν αἷς ὁ	βίος	αὐτῶν ἦν· καὶ ὁπότε χρεία
[4, 17]	δώδεκα καὶ ἡμίσους μνῶν ὁ	βίος	ἦν, εἰς τριάκοντα συνέταξε λόχους.
[4, 4]	γ´ οὐδ´ ὑμῖν ἀσφαλὴς ὁ	βίος,	οἷς ἐνεγγύησε Ταρκύνιος τὰς ἑαυτοῦ
[4, 70]	τοιαύτην αὑτῷ τελευτὴν ἠράσατο τοῦ	βίου	γενέσθαι καὶ τοῖς αὑτοῦ παισίν,
[4, 82]	ἔδοξεν ὁ θάνατος εἶναι τοῦ	βίου,	ἡμῖν δ´ ἆρ´ οὐ παραστήσεται
[4, 25]	ὄψεώς τ´ ἀπάτας, οὐκ ἀληθεῖς	βίου	καὶ πραγμάτων ὠφελείας, ἐξ ὧν
[4, 74]	τὴν τιμὴν ταύτην ἕξων διὰ	βίου,	πάσης ἀπολελυμένος πολεμικῆς καὶ πολιτικῆς
[4, 79]	ταῖς δυσμαῖς ὄντας ἤδη τοῦ	βίου;	Σερούιον μὲν Τύλλιον τὸν ἐπιεικέστατον
[4, 67]	αὐτῇ δοῦναι τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ	βίου	σπᾶται τὸ ξιφίδιον, ὃ κατέκρυπτεν
[4, 62]	ἀποδείκνυσιν αὐτῶν φύλακας, οἳ διὰ	βίου	ταύτην ἔχουσι τὴν ἐπιμέλειαν στρατειῶν
[4, 70]	ὃν ἐγὼ περιμένων ταύτην τοῦ	βίου	τὴν προσποίησιν ἐφύλαττον; ἆρα πέπρωται
[4, 29]	καὶ σὺ μὲν ἀπαλλάττεις τοῦ	βίου	τὴν σαυτοῦ γυναῖκα, ἐγὼ δὲ
[4, 74]	τὴν ἀρχὴν αἰτιώτατον, μὴ διὰ	βίου	τοὺς αὐτοὺς ἐᾶν ἄρχειν· χαλεπὴ
[4, 9]	καὶ παρὰ πάντα τὸν τοῦ	βίου	χρόνον ὥσπερ ἐξ αὑτοῦ γεγονότα
[4, 7]	ἐστὶ δόξας, καὶ ὁ τοῦ	βίου	χρόνος αὐτῷ πλείων ἀναφαίνεται τῶν
[4, 11]	τοὺς πολέμους, εἰ τιμήσασθαι τοὺς	βίους	ἀναγκασθήσονται καὶ ἀπὸ τῶν τιμημάτων
[4, 24]	ἱππέων καὶ τοὺς τῶν βουλευτῶν	βίους	ἐξετάζουσιν· ἔπειθ´ οὓς μὲν ἂν
[4, 22]	ὁ σύμπας τῶν τιμησαμένων τοὺς	βίους	Ῥωμαίων ἀριθμός, ὡς ἐν τοῖς
[4, 29]	ἀνδρός, οὐκ ἂν ἐν ἰδιώτῃ	βίῳ	τοσοῦτον διεζήσαμεν χρόνον. τί οὖν
[4, 19]	ἐπιταγὰς κατὰ τὰ τιμήματα τῶν	βίων.	ὁπότε γὰρ αὐτῷ δεήσειε μυρίων
[4, 7]	τοῦτο δὲ τὸ μῆκος τῶν	βίων	οὐ φέρουσιν οἱ καθ´ ἡμᾶς
[4, 16]	αὐτῶν καὶ τὰ μεγέθη τῶν	βίων	σοφώτατον ἁπάντων πολιτευμάτων εἰσηγήσατο καὶ
[4, 82]	οὐκ ἔστιν ἡμῖν, ὦ δημόται,	βιωτὸν	ἐν τοιούτοις καλινδουμένοις κακοῖς, ἐκείνων
[4, 73]	τούτων ἢ προσίενταί τινα τῶν	βλαβερῶν	ἢ φεύγουσι τῶν ὠφελίμων, ἐν
[4, 24]	δὴ πρᾶγμα ποιεῖν αἰσχύνης ἢ	βλάβης	κοινῆς αἴτιον οὔθ´ ὁ Τύλλιος
[4, 60]	μὲν τὸ πρὸς τὰς ἀνατολὰς	βλέπον,	τουτὶ δὲ τὸ πρὸς τὰς
[4, 61]	πρόσωπον μέρους τοῦ πρὸς μεσημβρίαν	βλέποντος	τριπλῷ περιλαμβανόμενος στοίχῳ κιόνων, ἐκ
[4, 70]	ὅλης κλαυθμῷ καὶ θρήνοις κατεχομένης	βλέψας	εἰς αὐτοὺς ὁ Βροῦτος λέγει·
[4, 65]	ἀπειλήσας, ἐὰν ἐπιχειρήσῃ φεύγειν ἢ	βοᾶν.	τούτῳ καταπληξάμενος τῷ τρόπῳ τὴν
[4, 27]	μὲν ἐν ἀγορᾷ τῇ καλουμένῃ	Βοαρίᾳ,	τὸν δ´ ἕτερον ἐπὶ ταῖς
[4, 58]	Σάγκον καλοῦσιν, ἀσπὶς ξυλίνη βύρσῃ	βοείᾳ	περίτονος τοῦ σφαγιασθέντος ἐπὶ τῶν
[4, 62]	ὡς πατροκτόνον εἰς ἀσκὸν ἐνράψας	βόειον	ἔρριψεν εἰς τὸ πέλαγος. μετὰ
[4, 38]	ἀδημονῶν ἐπὶ τῷ μηδεμίαν αὐτῷ	βοήθειαν	παρὰ τῆς βουλῆς, ᾗ μάλιστα
[4, 68]	ὁ Βροῦτος ἔτι καὶ κομιδῇ	βοηθείας	συγγενικῆς ἔρημος ἔργον ἐπεχείρησε ποιῆσαι
[4, 9]	ἐκ τῆς κοινῆς ἁπάντων ὑμῶν	βοηθείας.	ταῦτα δ´ εἰπεῖν ἠνάγκασμαι συνισταμένους
[4, 83]	οὕς, εἰ ψηφιεῖσθε τῇ πατρίδι	βοηθεῖν,	οὐ φόβος ὁ καθέξων ἔσται
[4, 9]	πενίαν ἀδύνατοί εἰσιν ἀποδοῦναι, τούτοις	βοηθεῖν	προθυμούμενος, ἐπειδὴ πολῖταί τ´ εἰσι
[4, 9]	τυγχάνειν, ἀλλὰ τῷ Ταρκυνίου γένει	βοηθῶν	τὰ κοινὰ πράττειν προῄρημαι. ἱκέτης
[4, 58]	σφαγιασθέντος ἐπὶ τῶν ὁρκίων τότε	βοός,	γράμμασιν ἀρχαϊκοῖς ἐπιγεγραμμένη τὰς γενομένας
[4, 60]	δὲ τὸ πρὸς τὰς δύσεις,	βόρειον	δ´ αὐτοῦ τόδε καὶ τοὐναντίον
[4, 29]	καὶ μὴ φέρειν εἰς μέσον	βουλὰς	ἀπορρήτους; κελεύσαντος δὲ τοῦ Ταρκυνίου
[4, 43]	μὴ συνιόντες εἰς ταὐτὸ πολλοὶ	βουλὰς	ἀπορρήτους μετ´ ἀλλήλων ποιῶνται περὶ
[4, 25]	πρὸς ἀλλήλους ὁμοφροσύνης κοινὰς ἐποιοῦντο	βουλάς.	ταῦτα δὴ καὶ τὰ ὅμοια
[4, 57]	συνειδέναι πᾶσαν ἐξέτασιν ὑπομένοντος ἔφη	βούλεσθαι	τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διερευνῆσαι πέμψας
[4, 11]	τὰς ῥάβδους καὶ δότε, εἰ	βούλεσθε,	τοῖς πατρικίοις· ἐγὼ δ´ ὑμῖν
[4, 69]	ὁ δὲ Βροῦτος συνεὶς ὃ	βούλεται	δηλοῦν ὁ θεός, ἐπειδὴ τάχιστα
[4, 29]	τοῦ Ταρκυνίου λέγειν, ὅ τι	βούλεται,	καὶ περὶ τοῦ καθέξειν ἐν
[4, 41]	τὸν Σούπερβον, τοῦτο δὲ δηλοῦν	βούλεται	κατὰ τὴν ἡμετέραν γλῶτταν τὸν
[4, 60]	τὸ τέρας ὑμῖν ὅ τι	βούλεται	σημαίνειν καὶ οὐκ ἀποκρύψεται. ~Ταῦτα
[4, 59]	μάντεις ἐπυνθάνετο παρ´ αὐτῶν, τί	βούλεται	σημαίνειν τὸ τέρας. οὐδὲν δ´
[4, 55]	συγχωρήσαντος τοῦ πατρὸς ποιεῖν ὅσα	βούλεται,	σκήπτεται διαφορὰν πρὸς τὸν πατέρα
[4, 80]	δήμου, μέθ´ ἧς ἅπαντα ἐπικυροῦσθαι	βούλεται	τὰ μέγιστα ὁ νόμος· ἐφ´
[4, 3]	πολιτικὰ συνετώτατος καὶ λόγῳ τὰ	βουλευθέντα	ἐξενεγκεῖν οὐδενὸς χείρων ἁπάσαις θ´
[4, 76]	τῶν παραληψομένων τὰς ἡγεμονίας ἀνδρῶν	βουλευόμενοι	μεσοβασιλέα μὲν ἔκριναν ἀποδειχθῆναι Σπόριον
[4, 73]	πλείονος ἐξουσίας καὶ κατὰ σχολὴν	βουλευομένοις	τὴν κρείττονα πολιτείαν ἀντὶ τῆς
[4, 66]	κατασχούσας αἰσχρὰς καὶ δεινὰς ἀνάγκας,	βούλευσαι	μετ´ αὐτῶν, ὅντινα τιμωρήσεις ἐμοί
[4, 27]	τὰς πόλεις καὶ μηδὲν ἀνήκεστον	βουλεῦσαι	περὶ αὐτῶν ἀξιοῦντες. Τύλλιος δὲ
[4, 73]	τὰ κράτιστα τύχωμεν περὶ αὐτῆς	βουλευσάμενοι,	σφαλερὰ καὶ οὐκ ἀκίνδυνος, ἐξέσται
[4, 76]	ὕπατον ἐκάλουν οἱ παλαιοί. ταῦτα	βουλευσάμενοί	τε καὶ καταστησάμενοι καὶ τοὺς
[4, 57]	τιμωρίαν τῶν ταὐτὰ τῷ Πέτρωνι	βουλευσαμένων	ἐπέτρεψαν τῷ Σέξτῳ ποιήσασθαι. ὁ
[4, 4]	τῶν ὅπλων ἐξουσίαν κάλει τοὺς	βουλεύσαντας	ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον ἐπὶ τὸν δῆμον
[4, 5]	μὲν ἐδήλωσε τοῖς παροῦσι τοὺς	βουλεύσαντας	ἐπὶ τῷ βασιλεῖ τὸν φόνον,
[4, 11]	συγγένεια· ἐγὼ δ´ ἕτερόν τι	βουλεύσομαι	γενναιότερον ὑπὲρ ἐμαυτοῦ· βεβίωται γὰρ
[4, 29]	ταὐτό, ἀσφαλῶς ἤδη τὰ λοιπὰ	βουλεύσομεν,	ἐκποδῶν πεποιημένοι τὰ λυποῦντα ἡμᾶς.
[4, 45]	καὶ μεγάλων πραγμάτων σὺν αὐτοῖς	βουλευσόμενος.	οἱ μὲν δὴ παρῆσαν, ὁ
[4, 21]	πόλει τοὺς αὐτοὺς ἔχειν τοὺς	βουλευσομένους	θ´ ὑπὲρ αὐτῆς ἃ δεῖ,
[4, 30]	συγκαλέσας τὸ συνέδριον· Ἄνδρες, ἔφη,	βουλευταί,	Ταρκύνιος ἑταιρίας ἐπ´ ἐμὲ συνάγων
[4, 42]	ὁπόσοι κατελείφθησαν ἐν τῷ συνεδρίῳ	βουλευταὶ	τῶν ἐπὶ Τυλλίου καταλεγέντων, διάφοροι
[4, 38]	βασιλικῇ προελήλυθε καὶ καλεῖ τοὺς	βουλευτὰς	εἰς τὸ συνέδριον. ὁ δὲ
[4, 38]	στὰς ἐκέλευσε τῷ κήρυκι τοὺς	βουλευτὰς	καλεῖν εἰς τὸ συνέδριον. ἦσαν
[4, 26]	καὶ ὅσα ἄλλα ἕξουσιν ἀγαθὰ	βουλευτήριον	ἐγκαταστησάμενοι πάντας ἔπεισε τοὺς ἐν
[4, 39]	πεπυσμένη γὰρ τὴν εἰς τὸ	βουλευτήριον	τοῦ πατρὸς εἴσοδον καὶ σπουδὴν
[4, 39]	τῆς κρηπῖδος ἑστῶτα πρὸ τοῦ	βουλευτηρίου	θεασαμένη βασιλέα τ´ αὐτὸν ἠσπάσατο
[4, 7]	Τύλλιον αὐτὸς ἀράμενος ἐκ τοῦ	βουλευτηρίου	καὶ φέρων ἔξω κατὰ τῶν
[4, 38]	ἔφερε. γενόμενος δ´ ἔξω τοῦ	βουλευτηρίου	μετέωρον ἐξαρπάσας αὐτὸν ἀκμάζων τὸ
[4, 38]	τὴν ἀγορὰν καὶ πρὸ τοῦ	βουλευτηρίου	στὰς ἐκέλευσε τῷ κήρυκι τοὺς
[4, 76]	τὴν νεκράν· ἣν πρὸ τοῦ	βουλευτηρίου	τεθῆναι κελεύσαντες ὑψηλὴν καὶ περιφανῆ
[4, 38]	ῥιπτεῖ κατὰ τῶν κρηπίδων τοῦ	βουλευτηρίου	τῶν εἰς τὸ ἐκκλησιαστήριον φερουσῶν.
[4, 24]	τῶν ἱππέων καὶ τοὺς τῶν	βουλευτῶν	βίους ἐξετάζουσιν· ἔπειθ´ οὓς μὲν
[4, 34]	οὔθ´ ὁ δῆμος οὔθ´ ἡ	βουλή.	~Ἀλλ´ ἵνα ταῦτα πάντ´ ἀφῶ
[4, 40]	προέλοιτο καταστήσασθαι πολιτείαν· ἡ δὲ	βουλὴ	μεσοβασιλεῖς ἀπεδείκνυεν· ἐκεῖνοι δὲ τὸν
[4, 35]	ἀχθεσθῆτέ μοι ταῦτα λέγοντι, ὦ	βουλή·	οὐ γὰρ ὑμῶν ἀφαιρούμενος τὴν
[4, 33]	ἄνθρωπον ὄντα δεῖ προσδοκᾶν, ὦ	βουλή,	{τὰ παράδοξα} καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι
[4, 36]	τεθαύμακα, εἴ τινές εἰσιν, ὦ	βουλή,	τῆς ἀρχῆς με ἀπαλλάξαι βουλόμενοι,
[4, 40]	εἰ μὲν οὖν ἥ τε	βουλὴ	τὸν αἱρεθέντα ὑπ´ αὐτῶν ἐδοκίμασε,
[4, 75]	ὑμῶν καὶ τὰ δόξαντα τῇ	βουλῇ	φέρειν εἰς τὸν δῆμον, ὡς
[4, 12]	δημοτικοῦ πλήθους πολλὰ χαίρειν τῇ	βουλῇ	φράσας, ἣν οὐκ ἠξίωσεν ἐπικυρῶσαι
[4, 62]	χρῶνται δ´ αὐτοῖς, ὅταν ἡ	βουλὴ	ψηφίσηται, στάσεως καταλαβούσης τὴν πόλιν
[4, 31]	μεσοβασιλεῖς σε ἀπέδειξαν, οὔτε ἡ	βουλὴ	ψῆφον ὑπὲρ σοῦ διήνεγκεν, οὔτε
[4, 13]	πολλοὺς τόπους τῆς ἀρχαίας κατασκευῆς,	βουληθείη	μετρεῖν αὐτὴν κατὰ τὸν κύκλον
[4, 9]	ἧς οὐδενὸς ἧττον ἄξιος ἦν	βουληθεὶς	τυγχάνειν, ἀλλὰ τῷ Ταρκυνίου γένει
[4, 4]	τούτων δέῃ. ἀλλ´ οὐ δεήσει	βουληθέντων	ἡμῶν πράττειν νῦν ἃ δεῖ.
[4, 62]	ᾔτει χρυσίον. θαυμάσας δὴ τὸ	βούλημα	τῆς γυναικὸς ὁ Ταρκύνιος τοὺς
[4, 42]	θανάτοις τε καὶ ἀειφυγίαις, ἑτέραν	βουλὴν	αὐτὸς κατεστήσατο παραγαγὼν ἐπὶ τὰς
[4, 26]	συνῆλθον, συναγαγὼν τήν τε Ῥωμαίων	βουλὴν	καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν πόλεων
[4, 45]	πρόεδροι τῶν Λατίνων ἀνεβάλοντο τὴν	βουλήν.	~Τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ παρῆν
[4, 72]	τελευτῶν, ἀλλὰ τὸ συνέδριον τῆς	βουλῆς	ἁπάντων ἀποδεῖξαι κύριον ὡς ἐν
[4, 80]	πρῶτον μὲν ψηφίσματος ὑπὸ τῆς	βουλῆς	γραφέντος, ᾗ περὶ πάντων ἀποδέδοται
[4, 25]	οἷς ἐδόκει τήν τε τῆς	βουλῆς	ἐξουσίαν καὶ τὴν τῶν πατρικίων
[4, 30]	τὴν διάνοιαν, ἀλλ´ ἐπὶ τῆς	βουλῆς	ἔφη τὰ δίκαια πρὸς αὐτὸν
[4, 38]	μηδεμίαν αὐτῷ βοήθειαν παρὰ τῆς	βουλῆς,	ᾗ μάλιστα ἐπεποίθει, γενέσθαι, χρόνον
[4, 40]	ἀρχὴν λαβόντα οὐ παρὰ τῆς	βουλῆς	καὶ τοῦ δήμου, καθάπερ οἱ
[4, 42]	δὲ διέφθειρε τὸ κράτιστον τῆς	βουλῆς	μέρος θανάτοις τε καὶ ἀειφυγίαις,
[4, 34]	τῶν μεσοβασιλέων αἱρεθεὶς μήτε τῆς	βουλῆς	μοι παραδούσης τὰ πράγματα μήτε
[4, 40]	δῆμος ἐδίδου τῷ συνεδρίῳ τῆς	βουλῆς,	οἵαν προέλοιτο καταστήσασθαι πολιτείαν· ἡ
[4, 10]	αὐτοῖς λογισμός, ὅτι τῆς μὲν	βουλῆς,	ὃν αὐτὴ προῃρεῖτο, παραγούσης ἐπὶ
[4, 10]	πατρίκιοι καταλυομένην τὴν δυναστείαν τῆς	βουλῆς	ὁρῶντες καὶ λογισμοὺς οὐκέτι τοὺς
[4, 62]	τῶν ἐν Ἀσίᾳ, κατὰ δόγμα	βουλῆς	τριῶν ἀποσταλέντων πρεσβευτῶν ἐπὶ τὴν
[4, 8]	τινα μηχανήσασθαι βασιλικὴν ἐξουσίαν, μήτε	βουλῆς	ψηφισαμένης μήτε τῶν ἄλλων τῶν
[4, 75]	ἅπαντα μετὰ τοῦ συνεδρίου τῆς	βουλῆς,	ὥσπερ οἱ βασιλεῖς ἐποίουν, καὶ
[4, 13]	τις ὁρῶν τὸ μέγεθος ἐξετάζειν	βουλήσεται	τῆς Ῥώμης, πλανᾶσθαί τ´ ἀναγκασθήσεται
[4, 71]	μοι κατὰ νόμους ἐκκλησίαν, ὅτε	βουλοίμην,	συγκαλεῖν. ἔδωκε δέ μοι τὴν
[4, 30]	βασιλείας τὸν Τύλλιον, εἰ μὴ	βούλοιτο	ἑκὼν παραδοῦναι τὴν ἀρχήν, ἐμηχανῶντο
[4, 6]	ἤδη τὴν Ταρκυνίου κατεῖχεν ἀρχήν.	~Βούλομαι	δ´ ἐπιστήσας τὸν ἑξῆς λόγον
[4, 30]	τῆς ἀρχῆς καταφανὴς γέγονέ μοι.	βούλομαι	δὲ πάντων ὑμῶν παρόντων μαθεῖν
[4, 71]	περὶ δὲ τῆς ἐκκλησίας ἔτι	βούλομαι	μαθεῖν, τίς ὁ καλέσων ἔσται
[4, 77]	πολῖται, περὶ ἐμαυτοῦ πρῶτον ὀλίγα	βούλομαι	προειπεῖν· ἴσως γάρ τισιν ὑμῶν,
[4, 82]	αὐτῶν κακοπαθήσαντος. αὕτη μέντοι σωφρονεῖν	βουλομένη	καὶ τὸν ἄνδρα τὸν ἑαυτῆς
[4, 65]	εἰ δ´ ἀντιπράττειν ἐπιχειρήσεις σώζειν	βουλομένη	τὸ σῶφρον, ἀποκτενῶ σε καὶ
[4, 28]	ἡγεῖτο τὴν μὴ τὰ ὅμοια	βουλομένην,	τῇ μὲν ὀδύρεσθαί τε καὶ
[4, 36]	βουλή, τῆς ἀρχῆς με ἀπαλλάξαι	βουλόμενοι,	καὶ μετὰ τούτου συνεστηκότες ἐπ´
[4, 69]	ἀλλήλους ἅμα φιλῆσαι τὴν μητέρα	βουλόμενοι	κοινῇ τὴν βασιλείαν κατασχεῖν, ὁ
[4, 60]	Ῥωμαίων εἰσὶ πρέσβεις τῷ μάντει	βουλόμενοι	συντυχεῖν, παρεκάλουν ἀπαγγεῖλαι πρὸς αὐτόν.
[4, 83]	τυραννὶς γὰρ ἅπασιν ἐχθρὰ τοῖς	βουλομένοις	ἐλευθέροις εἶναι. εἰ δέ τινες
[4, 84]	λόχους. εἰ δὴ καὶ ταῦτα	βουλομένοις	ἐστὶν ὑμῖν, ἐπιψηφίσατε. Ἐπῄνει καὶ
[4, 11]	μὲν οὖν καὶ ὑμῖν ταῦτα	βουλομένοις	ἐστίν, ὦ δημόται, τοὺς μὲν
[4, 66]	ἀσπαζομένων οὔτ´ ἀποκρινομένη τοῖς μαθεῖν	βουλομένοις,	ὅ τι πέπονθεν, ἀλλὰ σύννους
[4, 42]	πρὸς αὐτόν, οἷς οὐκ ἦν	βουλομένοις	Τύλλιον ἐκ τῆς ἀρχῆς ἐκπεσεῖν·
[4, 84]	ποιῶν εὑρίσκηται τεθνάναι. ταύτην εἰ	βουλομένοις	ὑμῖν ἐστι τὴν γνώμην εἶναι
[4, 4]	δ´ οὐκ ἄκουσι Ῥωμαίοις, ἀλλὰ	βουλομένοις	ὑπὸ σοῦ τὴν πόλιν ἐπιτροπεύεσθαι,
[4, 70]	ἐχθρὸν ἡγήσεσθαι τὸν μὴ ταὐτὰ	βουλόμενον	καὶ μέχρι θανάτου τῇ τυραννίδι
[4, 84]	τοῦ πλήθους ἐγίνοντο διασημαίνουσαι τὸ	βουλόμενόν	τε καὶ ἐπικελευόμενον, τοῖς δὲ
[4, 56]	Ταρκύνιος οὐδὲ τὸν θεράποντα γινώσκειν	βουλόμενος,	ἃ τὸν υἱὸν ἐκέλευσε ποιεῖν,
[4, 15]	πρώτῃ τῶν ἐνιαυσίων ἀναγραφῶν ἱστορεῖ,	βουλόμενος	καὶ τῶν ἐν ἄστει διατριβόντων
[4, 69]	τοῦ θεοῦ καὶ τὴν λύσιν	βουλόμενος	συνέπεμψε κἀκεῖνον ἅμα τοῖς μειρακίοις
[4, 35]	ἀλλὰ τὴν τούτου συκοφαντίαν ἐπιδείξασθαι	βουλόμενος	ταῦτα λέγω· προειπόντα δέ ς´
[4, 37]	καταβαίνειν τ´ ἀπὸ τοῦ βήματος	βουλομένου	κραυγή τ´ ἐξ ἁπάντων ἐγίνετο
[4, 34]	ἠνέσχοντο Ῥωμαῖοι ταῦτά μου πράττειν	βουλομένου	οὐδ´ ἠξίωσαν ἕτερόν τινα τῶν
[4, 9]	καὶ τὴν ἀρχὴν ἑτέροις παραδοῦναι	βουλομένους.	ἀξιῶ δ´ ὑμᾶς, ἄνδρες Ῥωμαῖοι,
[4, 6]	τοὺς ἄρχειν τε καὶ πράττειν	βουλομένους	τὰ κοινά· ἐγὼ δ´ ἔτι
[4, 40]	τὴν ἀρχὴν ἐκείνῳ, κακῶσαί τε	βουλομένους	τὸ δημοτικὸν ἰσχύος οὐ μικρᾶς
[4, 45]	στρατιὰν ἐπὶ Σαβίνους ἐξάγειν οὐ	βουλομένους	ὑπηκόους εἶναι τοῖς ἐπιτάγμασιν, ἀλλ´
[4, 77]	ἀλλ´ ὡς Ταρκυνίῳ τ´ ἦν	βουλομένῳ	κἀμοὶ συνοίσειν ἔδοξεν, ὁ περὶ
[4, 41]	ἀγορᾷ. προσελθεῖν δ´ οὐδενὶ τῶν	βουλομένων	ἐπέτρεπεν, εἰ μή τινα καλέσειεν
[4, 4]	ἀνασώσασθαι τὴν τοῦ πατρὸς ἀρχὴν	βουλομένων,	ὡς ἐν τῷ πρὸ τούτου
[4, 47]	παρελθὼν ὑπὲρ μὲν τῶν κατηγορηθέντων	βραχεῖαν	ἔλεγεν εἶναι τὴν ἀπολογίαν καὶ
[4, 19]	ὀλιγάκις καὶ ἐκ διαδοχῆς καὶ	βραχείας	συντελεῖν εἰσφοράς· τοῖς δ´ ἐλάττω
[4, 51]	ἤκουσεν, ἐν μὲν τῇ Συέσσῃ	βραχύ	τι καταλείπει μέρος τῆς στρατιᾶς
[4, 78]	ὃν τὰ πράγματά μοι δίδωσι,	βραχύς,	ἐν ᾧ λέγειν μὲν ὀλίγα
[4, 73]	ὃν συνήγμεθα ὑπὸ τῶν πραγμάτων,	βραχύς,	ἐν ᾧ μεθαρμόσασθαι πόλεως κόσμον
[4, 31]	~Λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ Ταρκύνιος·	Βραχύς	ἐστιν ὁ παρ´ ἐμοῦ λόγος,
[4, 69]	εἰς τὰς κυούσας γυναῖκας αὐτοῖς	βρέφεσιν	ἀποκτείνουσα τὰς μητέρας ἐν ταῖς
[4, 76]	βασιλέων ἐξουσίαν ὀνομασθῆναι Λεύκιον Ἰούνιον	Βροῦτον	καὶ Λεύκιον Ταρκύνιον Κολλατῖνον. τοὺς
[4, 84]	πράξοντας ὅσα τοῖς βασιλεῦσιν ἐξῆν,	Βροῦτόν	τε καὶ Κολλατῖνον· καὶ ὁ
[4, 84]	ἐναντία. μετὰ τοῦτο παρελθὼν ὁ	Βροῦτος	ἀποδείκνυσι μεσοβασιλέα τὸν ἐπιμελησόμενον τῶν
[4, 70]	χρὴ πράττειν. πρῶτος δ´ ὁ	Βροῦτος	ἀρξάμενος ὑπὲρ ἑαυτοῦ λέγειν, ὅτι
[4, 71]	ἐπιχειρήσεως ἔσται τρόπος. καὶ ὁ	Βροῦτος	αὐτοῖς ὑποτίθεται τοιάδε· Πρῶτον μὲν
[4, 85]	ἀπαγγελλόντων, ὅτι κατέχει τὴν ἐκκλησίαν	Βροῦτος	δημαγωγῶν καὶ τοὺς πολίτας ἐπὶ
[4, 73]	τελευταῖος παραλαβὼν τὸν λόγον ὁ	Βροῦτος	εἶπεν· Ἐγὼ δ´, ὦ Λουκρήτιε
[4, 67]	εἴη δ´ ἂν ἐξερμηνευόμενος ὁ	Βροῦτος	εἰς τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον ἠλίθιος·
[4, 76]	τὴν ἀγορὰν καλοῦντες· ἀναβὰς ὁ	Βροῦτος,	ἔνθα τοῖς συνάγουσι τὰς ἐκκλησίας
[4, 67]	σὺν αὐτῷ Λεύκιος Ἰούνιος, ᾧ	Βροῦτος	ἐπωνύμιον ἦν· εἴη δ´ ἂν
[4, 68]	ἂν ὑπομείναντα, νέος ὢν ὁ	Βροῦτος	ἔτι καὶ κομιδῇ βοηθείας συγγενικῆς
[4, 84]	ἐπὶ τὰ ὅπλα. καὶ ὁ	Βροῦτος	ἡσθείς, Ἐάν γε πρότερον, ἔφη,
[4, 84]	φρᾶτραι κατεψηφίσαντο, παρελθὼν πάλιν ὁ	Βροῦτος	λέγει· Ἐπειδὴ τὰ πρῶτα ἡμῖν
[4, 70]	κατεχομένης βλέψας εἰς αὐτοὺς ὁ	Βροῦτος	λέγει· Μυρίους ἕξετε καιρούς, ὦ
[4, 69]	τὴν βασιλείαν κατασχεῖν, ὁ δὲ	Βροῦτος	συνεὶς ὃ βούλεται δηλοῦν ὁ
[4, 84]	σώζεσθαι ὑφ´ ἡμῶν. ~Τοιαῦτα τοῦ	Βρούτου	δημηγοροῦντος ἀναβοήσεις τε συνεχεῖς ἐφ´
[4, 76]	~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Ἰουνίου	Βρούτου	πάντες ἐπῄνεσαν καὶ αὐτίκα περὶ
[4, 69]	δωρησάμενοι τὸν θεὸν καὶ τοῦ	Βρούτου	πολλὰ καταγελάσαντες, ὅτι βακτηρίαν ξυλίνην
[4, 62]	τῆς αἰτηθείσης τιμῆς πρίασθαι τὰς	βύβλους	ἀπελθοῦσα τρεῖς ἐξ αὐτῶν κατέκαυσε·
[4, 62]	ἡ μὲν οὖν γυνὴ τὰς	βύβλους	δοῦσα καὶ φράσασα τηρεῖν ἐπιμελῶς
[4, 62]	πρὸς τὸν τύραννον οὐκ ἐπιχωρία	βύβλους	ἐννέα μεστὰς Σιβυλλείων χρησμῶν ἀπεμπολῆσαι
[4, 62]	τὸ μὴ πάσας αὐτὸν τὰς	βύβλους	πρίασθαι, ἐκέλευσαν ἀπαριθμῆσαι τῇ γυναικὶ
[4, 17]	δὲ σαλπισταί τε καὶ οἱ	βυκανισταὶ	τῇ τετάρτῃ συνετάττοντο μοίρᾳ. ἦν
[4, 18]	δύο σὺν τοῖς σαλπισταῖς καὶ	βυκανισταῖς·	τὴν δὲ πέμπτην τριάκοντα· τὴν
[4, 17]	δύο δὲ σαλπιστῶν τε καὶ	βυκανιστῶν	καὶ τῶν ἄλλοις τισὶν ὀργάνοις
[4, 58]	Ῥωμαῖοι Σάγκον καλοῦσιν, ἀσπὶς ξυλίνη	βύρσῃ	βοείᾳ περίτονος τοῦ σφαγιασθέντος ἐπὶ
[4, 15]	ἀλλ´ εὐλόγιστος ᾖ καὶ φανερά,	βωμοὺς	ἐκέλευσεν αὐτοῖς ἱδρύσασθαι θεῶν ἐπισκόπων
[4, 83]	ὧν ἱερὰ καὶ τεμένη καὶ	βωμοὺς	μιαίνει Ταρκύνιος ταῖς αἱμοφύρτοις χερσὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 5/10/2006