HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Denys d'Halicarnasse, Les Antiquités romaines, livre IV

Liste des contextes (ordre alphabétique)

φ = 199 formes différentes pour 319 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Livre, Chap.

[4, 64]   Κολλατίνῳ προσαγορευομένῳ. τοῦτον τὸν ἄνδρα Φάβιος μὲν υἱὸν εἶναί φησιν Ἠγερίου,

[4, 64]   τοῖς Ταρκυνίου παισὶν ἡλικίαν, ὡς Φάβιός τε καὶ οἱ λοιποὶ συγγραφεῖς

[4, 15]   τὴν χώραν ἅπασαν, ὡς μὲν Φάβιός φησιν, εἰς μοίρας ἕξ τε

[4, 30]   Ταρκυνίων. ἐνταῦθα πάλιν ἀναγκάζομαι μεμνῆσθαι Φαβίου καὶ τὸ ῥᾴθυμον αὐτοῦ περὶ

[4, 6]   τὰς αἰτίας, δι´ ἃς οὔτε Φαβίῳ συγκατεθέμην οὔτε τοῖς ἄλλοις ἱστορικοῖς,

[4, 41]   ὀργὴν καὶ φοβερὸς μᾶλλον ἢ φαιδρὸς ὀφθῆναι· καὶ τὰς περὶ τῶν

[4, 73]   καὶ δυσκρίτου τῆς αἱρέσεως ἅπασι φαινομένης διὰ τὰς παρακολουθούσας ἑκάστῃ τῶν

[4, 22]   τέλη καὶ τοὺς πεζοὺς ἐν φάλαγγι καὶ τοὺς ἐσταλμένους τὸν ψιλικὸν

[4, 18]   τὸ πεζικὸν ἐκπληροῦσα τῶν τε φαλαγγιτῶν καὶ τῶν ψιλῶν στράτευμα· τὸ

[4, 18]   προσένειμεν αὐτοὺς τοῖς πρώτοις τῶν φαλαγγιτῶν ὀγδοήκοντα λόχοις· εἶχον δὲ καὶ

[4, 16]   τοῖς πολέμοις τὴν προαγωνιζομένην τῆς φάλαγγος ὅλης. ἔπειτ´ ἐκ τῶν ὑπολειπομένων

[4, 60]   τέρας εὑρεθῆναι, ἀλλ´ ἐν Ῥώμῃ φάναι παρ´ ἡμῖν ἐν Ταρπηίῳ λόφῳ.

[4, 13]   ὁ τῆς Ῥώμης ἂν αὐτῷ φανείη κύκλος. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τοῦ

[4, 3]   περὶ πόλιν Ἤρητον ἀνδρειότατος ἁπάντων φανεὶς στεφάνοις αὖθις ἀριστείοις ὑπὸ τοῦ

[4, 62]   φαντασμάτων μεγάλων καὶ δυσευρέτων αὐτοῖς φανέντων, οἷα πολλάκις συνέβη. οὗτοι διέμειναν

[4, 15]   δυσεύρετος, ἀλλ´ εὐλόγιστος ᾖ καὶ φανερά, βωμοὺς ἐκέλευσεν αὐτοῖς ἱδρύσασθαι θεῶν

[4, 40]   εἰς τὸν ἀρχαῖον κόσμον ἐπετελέσθη φανερά, ὅτι τῆς καινῆς ἐστι τέχνης,

[4, 85]   δόξαντα τοῖς ἐν ἄστει ποιοῦντες φανερά. ταῦτα τὰ γράμματα λαβόντες οἱ

[4, 34]   ἦν τοὺς διαδεχομένους τήν τε φανερὰν οὐσίαν καὶ τὰ χρήματα τῶν

[4, 11]   μίαν ἡμῖν δοῦναι ταύτην δωρεάν, φανερὰν ποιῆσαι τὴν ὑμῶν αὐτῶν γνώμην.

[4, 6]   ὧν ἕκαστον ἐγὼ πειράσομαι ποιῆσαι φανερὸν δι´ ὀλίγων. Ταρκύνιος ἐκ Τυρρηνίας

[4, 36]   γενόμενος ἰδιώτης πειράσομαι ποιῆσαι πᾶσι φανερόν, ὅτι καὶ ἄρχειν ἐπίσταμαι καλῶς

[4, 15]   ὑπὸ τῶν ἐφεστηκότων τοῖς ἱεροῖς φανερὸς ὁ τῶν ἀνθρώπων ἀριθμὸς ἐγίνετο

[4, 4]   ταφὰς αὐτοῦ ποιῶμεν ἀπὸ τοῦ φανεροῦ. δίκαιος δ´ εἶ, Τύλλιε, τραφείς

[4, 4]   νοῦν, τότε καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ πάσῃ δυνάμει καὶ μεθ´ ὅπλων

[4, 10]   χρέα. ταῦτα διαπραξάμενος ἐξέθηκεν ἐν φανερῷ διάταγμα βασιλικόν, ἐκχωρεῖν τῆς δημοσίας

[4, 70]   αὐτῆς· ἔτι γὰρ ἔκειτο ἐν φανερῷ θέαμα οἴκτιστον· ὤμοσε τόν τ´

[4, 71]   τὴν ἀγορὰν καὶ προθέντες ἐν φανερῷ συγκαλῶμεν τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν.

[4, 33]   ὑμῶν οἱ τῆς βασιλείας ἀντιποιούμενοι φανερῶς ἀπέκτειναν, ὑμῖν δὲ καὶ τοῖς

[4, 79]   καὶ πλεῖστα ὑμᾶς εὖ ποιήσαντα φανερῶς ἀποσφάξας καὶ οὔτ´ ἐκκομιδῆς οὔτε

[4, 10]   πολίτας μᾶλλον ἢ πείσαντα καὶ φανερῶς λαβόντα κατέχειν. ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς

[4, 4]   ἀθλίαις γυναιξίν· ἀλλὰ πάντας ἡμᾶς φανερῶς τε καὶ κρύφα πειράσονται διολέσαι.

[4, 78]   οἱ λόγοι, τὰ μέγιστα καὶ φανερώτατα τῶν ἔργων αὐτοῦ καὶ οὐδ´

[4, 62]   πόλεμον ἢ τεράτων τινῶν καὶ φαντασμάτων μεγάλων καὶ δυσευρέτων αὐτοῖς φανέντων,

[4, 79]   φαρμάκων ἀποκτείνας οὐδ´ ἀφοσιώσασθαι τῶν φαρμακειῶν ἀμφοτέρων τὰς διαβολάς, ὡς οὐχ

[4, 24]   καὶ συνεργοὶ τοῖς δεσπόταις γενόμενοι φαρμακειῶν καὶ ἀνδροφονιῶν καὶ τῶν εἰς

[4, 79]   ὅτι πονηρὸς οὐκ ἐβούλετο γενέσθαι, φαρμάκοις διαχρησάμενος, συνεργὸν εἰς τοῦτο τὸ

[4, 79]   ἡμέραις καὶ διὰ τῶν αὐτῶν φαρμάκων ἀποκτείνας οὐδ´ ἀφοσιώσασθαι τῶν φαρμακειῶν

[4, 7]   ἐν τοῖς πράγμασιν ἐξεταζόμενος, ὥς φασι, παρὰ τὰς κοινὰς ἁπάντων ἐστὶ

[4, 13]   τῆς πόλεως οὐκ ἐῶντος, ὥς φασι, τοῦ δαιμονίου, ἀλλ´ ἔστιν ἅπαντα

[4, 7]   ὄντα παραδεδώκασιν οἱ συγγραφεῖς καί φασιν, ὅτι Τύλλιον αὐτὸς ἀράμενος ἐκ

[4, 2]   φύσιν ἐκ τῆς μιχθείσης τῷ φάσματι γυναικός. τὰ δ´ αὐτὰ καὶ

[4, 23]   ὁρᾶν ἔφασκεν, ἃ καὶ τοῖς φαυλοτάτοις εἶναι πρόδηλα, ὅτι τοῖς μὲν

[4, 6]   αὐτοὶ τῆς πατρῴας ἀρχῆς ἀποστερούμενοι φαύλως καὶ ῥᾳθύμως τὸ ἀδίκημα ἤνεγκαν

[4, 46]   συγγενεστάτων τε καὶ ἀναγκαιοτάτων μὴ φεισάμενος τῶν ἀλλοτρίων φείσεται· παρῄνει τε

[4, 46]   ἀναγκαιοτάτων μὴ φεισάμενος τῶν ἀλλοτρίων φείσεται· παρῄνει τε τέως οὔπω τὸν

[4, 77]   διαχρησάμενος, οὐδ´ ἐμοῦ δῆλος ἦν φεισόμενος ἐρήμου τῶν ἀναγκαιοτάτων γεγονότος, εἰ

[4, 48]   ἐλέγχειν τὸ πρᾶγμα καὶ μὴ φενακίζειν ἠξίουν. καὶ ὁ Τύρνος, οἷα

[4, 42]   ὁ Ταρκύνιος ὑποσχέσεις ἐξαπατῶν καὶ φενακίζων· τότε μαθόντες, ὅτι τῶν κοινῶν

[4, 56]   Σέξτος κύριος δι´ ἀπάτης καὶ φενακισμοῦ τῶν θεραπόντων τινὰ λαθὼν τοὺς

[4, 80]   ἔθος, ἀκόντων ὑμῶν καὶ δυσχεραινόντων. φέρε, ἀλλ´ ἐπειδὴ κατέσχε τὴν δυναστείαν

[4, 29]   ταύτην μάλιστα γενόμενοι τὴν ἡλικίαν. φέρε, ἀλλ´ ἡ τοῦ κατέχοντος τὰ

[4, 36]   ἅμα καὶ τῆς ψυχῆς ἀποστερηθείην. φέρε ἀλλ´ ὑπερήφανός εἰμι καὶ διὰ

[4, 80]   ἀνθρωπίνης σπουδῆς καὶ προνοίας ὄφελος. φέρε δὴ τί τούτων οἶδέ τις

[4, 71]   Ταρκυνίου παίδων τε καὶ κολάκων φέρειν δυνάμενοι. Ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ παραλαβὼν

[4, 36]   κέχρημαι περὶ τὴν ἀρχήν, οὐδεὶς φέρειν δύναταί μου; τίς μέντοι τῶν

[4, 50]   κτῆσιν τῆς πόλεως ἄγειν καὶ φέρειν, εἴ τις ἐπιτύχοι, τήν τ´

[4, 29]   ἄμεινόν ἐστί μοι καὶ μὴ φέρειν εἰς μέσον βουλὰς ἀπορρήτους; κελεύσαντος

[4, 75]   καὶ τὰ δόξαντα τῇ βουλῇ φέρειν εἰς τὸν δῆμον, ὡς τοῖς

[4, 16]   συντάξας εἰς ὀγδοήκοντα λόχους ὅπλα φέρειν ἐπέταξεν ἀσπίδας Ἀργολικὰς καὶ δόρατα

[4, 17]   ταὐτὰ τοῖς προτέροις. ὅπλα δὲ φέρειν ἔταξεν αὐτοὺς θυρεοὺς καὶ ξίφη

[4, 35]   αὐτοὺς εἶναι χρηστοὺς οὐ πεφύκασι φέρειν οἱ λόγοι. ~Ὑμῶν δὲ τεθαύμακα,

[4, 34]   μή τι τοιοῦτον ἔχεις δικαίωμα φέρειν, ὅτι τὴν βασιλείαν ὁ πάππος

[4, 21]   πολιτικῶν μοῖραν εὐλογίστως καὶ πρᾴως φέρειν τὴν ἐν τούτοις ἐλάττωσιν, ἀφειμένοις

[4, 28]   τῇ μὲν ὀδύρεσθαί τε καὶ φέρειν τὸν ἑαυτῆς δαίμονα περιῆν· τῇ

[4, 34]   τοιοῦτον εἰπεῖν ἔχεις, τί οὐ φέρεις τὰς συνθήκας εἰς μέσον; ἀλλ´

[4, 45]   ἀγγέλων ἥκειν εἰς τὴν ἐν Φερεντίνῳ γινομένην ἀγορὰν τοὺς εἰωθότας ὑπὲρ

[4, 28]   συνέβαινε δὴ τῶν ἀνδρῶν ἑκατέρῳ φέρεσθαι μὲν ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν,

[4, 22]   ἀριθμός, ὡς ἐν τοῖς τιμητικοῖς φέρεται γράμμασιν, ἐπὶ μυριάσιν ὀκτὼ χιλιάδες

[4, 2]   τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον μεταβιβαζόμενος Δούλιος. ~Φέρεται δέ τις ἐν ταῖς ἐπιχωρίοις

[4, 83]   ὁ δαίμων καὶ τὸ χρεὼν φέρῃ. μαντεύομαι δὲ καλοῖς ἐγχειρήμασιν εὐτυχὲς

[4, 9]   ποιεῖν, κουφοτέρας εἰς τὸ λοιπὸν φέρητε, τιμήσασθαι τὰς οὐσίας ἅπαντας κελεύσω

[4, 40]   διὰ τῆς ἀγορᾶς ὁ νεκρὸς φέροιτο, ὡς ἔστι Ῥωμαίοις ἔθος, τόν

[4, 54]   πόλεως τὰ πρὸς τοὺς Γαβίους φέροντα τοῦ περιβόλου διὰ πολυχειρίας ἐξωχυροῦτο

[4, 24]   ἢ τὸ κοινὸν ἀδικημάτων ταύτας φέρονται παρ´ αὐτῶν τὰς χάριτας· οἱ

[4, 57]   τὴν ἐκκλησίαν ἄλλας τε πολλὰς φέροντες ἐπιστολὰς ἐπισεσημασμένας καὶ τὴν πρὸς

[4, 44]   τῶν ὤμων αὐτοὶ τὰ ἄχθη φέροντες· μεταλλεύοντές τε τὰς ὑπονόμους σήραγγας

[4, 25]   τῶν μὲν εἰς τὸ κοινὸν φερόντων ἀδικημάτων αὐτὸς ἐποιεῖτο τὰς διαγνώσεις,

[4, 41]   ἀνθρώπων θρασυτάτων ξίφη καὶ λόγχας φερόντων ἐπιχωρίων τε καὶ ἀλλοδαπῶν, οἳ

[4, 66]   ἐκπεπληρωκώς, ἡ δὲ Λουκρητία δεινῶς φέρουσα τὸ συμβεβηκὸς ὡς εἶχε τάχους

[4, 5]   τοὐμφανὲς ταῖς θυρίσιν ἐπιστᾶσα ταῖς φερούσαις εἰς τὸν πρὸ τῶν θυρῶν

[4, 51]   λαθὼν τοὺς πολεμίους ἐπὶ τὴν φέρουσαν ἀπὸ Φιδήνης ὁδόν, τὴν δ´

[4, 2]   δὲ θεάσασθαι τὴν Ὀκρισίαν πρώτην φέρουσαν τοὺς εἰωθότας πελάνους ἐπὶ τὸ

[4, 29]   τὰς καθ´ ἡλικίαν ἑκάστῳ τελευτὰς φερούσης, ἀλλ´ οὐκ ἐν ἀδήλῳ καὶ

[4, 53]   ἑκατὸν ἐπὶ τῆς εἰς Πραίνεστον φερούσης ὁδοῦ κειμένη· Γαβίους αὐτὴν ἐκάλουν·

[4, 49]   ἐπιτελοῦσι Ῥωμαῖοι Λατίνας καλοῦντες, καὶ φέρουσιν εἰς αὐτὰς αἱ μετέχουσαι τῶν

[4, 7]   τὸ μῆκος τῶν βίων οὐ φέρουσιν οἱ καθ´ ἡμᾶς τόποι. ταῦτα

[4, 38]   βουλευτηρίου τῶν εἰς τὸ ἐκκλησιαστήριον φερουσῶν. μόγις δ´ ἐκ τοῦ πτώματος

[4, 7]   ἀράμενος ἐκ τοῦ βουλευτηρίου καὶ φέρων ἔξω κατὰ τῶν κρηπίδων ἐξέχεεν.

[4, 29]   ἐκδέχῃ καιρόν, ὃς ἥξει σοι φέρων τὴν βασιλείαν μηδὲν εἰς τοῦτο

[4, 24]   τοῖς ἀπόροις τῶν πολιτῶν φιλανθρωπία φέρωσι τοῖς δεδωκόσι τὴν ἐλευθερίαν· οἱ

[4, 85]   ταύτης ὁ βασιλεὺς τῆς ἐλπίδος φεύγει σὺν ὀλίγοις εἰς Γαβίων πόλιν,

[4, 65]   σφάξειν αὐτὴν ἀπειλήσας, ἐὰν ἐπιχειρήσῃ φεύγειν ἢ βοᾶν. τούτῳ καταπληξάμενος τῷ

[4, 75]   κατὰ νόμον καὶ γνώμην εἰσηγήσομαι· φεύγειν Ταρκύνιον ἅμα τοῖς παισὶ καὶ

[4, 84]   {τὸ δοχθέν. δέδοκται γὰρ ἡμῖν φεύγειν Ταρκυνίους πόλιν τε τὴν Ῥωμαίων

[4, 55]   ταῦτα τῶν ἐκ τῆς πόλεως φεύγειν τὴν τυραννίδα σκηπτόμενοι, καὶ χεὶρ

[4, 81]   οἱ μὲν ἀπολώλασιν, οἱ δὲ φεύγουσι τὴν πατρίδα. ἀλλὰ τὰ ὑμέτερα

[4, 73]   προσίενταί τινα τῶν βλαβερῶν ἢ φεύγουσι τῶν ὠφελίμων, ἐν οἷς καὶ

[4, 37]   τῶν ὄχλων ἐπ´ αὐτὸν ᾤχετο φεύγων ἅμα τοῖς ἑταίροις· τὸν δὲ

[4, 10]   ἐκείνων. κατασκευάσας γὰρ ἐκ πολλοῦ φήμας λέγεσθαι κατὰ {τὴν} πόλιν ὡς

[4, 24]   δι´ αὐτοῦ κακόν· ἐπανορθοῦσθαι μέντοι φημὶ δεῖν τὰ δυνατὰ καὶ μὴ

[4, 75]   παραληψομένοις τὴν ἀρχήν. σκοπεῖσθαι μέντοι φημὶ χρῆναι τοὺς ἄνδρας ἅπαντα μετὰ

[4, 60]   τὸ τέρας, οὐκ ἀκριβῶς μανθάνειν φήσας ὅ τι λέγετε περιγράψει τῷ

[4, 26]   συνεκάλει περὶ μεγάλων καὶ κοινῶν φήσας πραγμάτων συμβούλους αὐτοὺς συγκαλεῖν. ἐπεὶ

[4, 57]   πρὸς τὸν Ἀντίστιον γραφεῖσαν, ἐπιγινώσκειν φήσας τὴν σφραγῖδα τοῦ πατρὸς ὁ

[4, 12]   καιρόν, ἀλλὰ πολλὰς αὐτοῖς εἰδέναι φήσας χάριτας, ὅτι μέμνηνται τῶν εὐεργεσιῶν,

[4, 80]   καὶ τίς ἂν ὑγιαίνων ταῦτα φήσειεν, ὁρῶν ὡς οἰκτρῶς καὶ κακῶς

[4, 29]   μετὰ παρρησίας, καὶ εἴ με φήσεις θρασεῖαν, τὸ δοκοῦν αἴτιον εἶναί

[4, 30]   ἀλλὰ καὶ καθ´ ἕτερον, ὅτι φησὶν ἀποθανόντα ὑπὸ τῆς μητρὸς Τανακυλλίδος

[4, 15]   χώραν ἅπασαν, ὡς μὲν Φάβιός φησιν, εἰς μοίρας ἕξ τε καὶ

[4, 64]   ἄνδρα Φάβιος μὲν υἱὸν εἶναί φησιν Ἠγερίου, περὶ οὗ δεδήλωκα πρότερον,

[4, 39]   ἁρπάσασα βάλλει τὸν ὀρεοκόμον καί φησιν· Οὐκ ἄξεις, ἀλιτήριε, καὶ διὰ

[4, 71]   ἔχει. Ὁ δ´ ὑπολαβών· Ἐγώ, φησίν, ὦ Οὐαλέριε. τῶν γὰρ Κελερίων

[4, 65]   τὰ σώματα ὑμῶν ἅμα καὶ φήσω κατειληφὼς ἀσχημονοῦσάν σε μετὰ τοῦ

[4, 85]   τοὺς ἵππους ἀπὸ ῥυτῆρος, ὡς φθάσων τὴν ἀπόστασιν. εὑρὼν δὲ κεκλεισμένας

[4, 23]   τῶν θεραπόντων μεταδιδόντες, τῆς πολιτείας φθονοῦσι· συνεβούλευέ τ´ αὐτοῖς, εἰ μὲν

[4, 36]   οὑτοσὶ τὰ πράγματα παραλαβών, οὐ φθονῶ τῇ πόλει βελτίονος ἡγεμόνος· ἀποδοὺς

[4, 52]   δύναμιν ἧκεν ἐπὶ τοὺς ἐν Φιδήνῃ ἐστρατοπεδευκότας τῶν Σαβίνων, οἷς οὔπω

[4, 51]   ἕωθεν τίθεσθαι μεταπεμψαμένοις τὸ ἐν Φιδήνῃ στράτευμα, μαθὼν τὴν διάνοιαν αὐτῶν

[4, 51]   τὸν χάρακα, ἡ δὲ περὶ Φιδήνην· καὶ εἰ μή τις αὐτοῖς

[4, 51]   πολεμίους ἐπὶ τὴν φέρουσαν ἀπὸ Φιδήνης ὁδόν, τὴν δ´ ἑτέραν ἅμα

[4, 51]   τὴν ἑαυτῶν δύναμιν τὴν ἀπὸ Φιδήνης ὅσον οὔπω παρέσεσθαι νομίζοντες. οὗτοι

[4, 14]   ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἵνα τῇ φιλανθρωπίᾳ ταύτῃ τιθασσευόμενοι μέγα τι καὶ

[4, 24]   γίγνοιτο τοῖς ἀπόροις τῶν πολιτῶν φιλανθρωπία φέρωσι τοῖς δεδωκόσι τὴν ἐλευθερίαν·

[4, 40]   ὡς εἴρηταί μοι πρότερον, ἔπειτα φιλανθρωπίαις τισὶ τὸν δῆμον οἰκειωσάμενος ὑπ´

[4, 4]   περὶ τὴν ἀρχὴν ὁμιλίαις τε φιλανθρώποις τὸ πλῆθος ἀναλαμβάνων καὶ τοῦ

[4, 46]   ἀνοσίου τρόπου χρηστόν τι καὶ φιλάνθρωπον ἐλπίζειν καὶ νομίζειν, ὡς ὁ

[4, 36]   ὢν ἐν ἐξουσίᾳ διετέλεσε καὶ φιλάνθρωπος ἅπασι τοῖς πολίταις ὡς πατὴρ

[4, 10]   εὐεργέτας, ἐπαινούντων, τῶν δ´, ὅτι φιλάνθρωπος καὶ μεγαλόψυχος εἰς τοὺς ἀπόρους,

[4, 73]   καλεῖν, ἀλλὰ μετριωτέραν τινὰ καὶ φιλανθρωποτέραν ἐπ´ αὐτοῖς θέσθαι προσηγορίαν. ἔπειτα

[4, 54]   δυσπρόσιτος. ἔμελλε δ´, ὃ πάσαις φιλεῖ συμβαίνειν ταῖς πόλεσιν ἐν τοῖς

[4, 69]   ἀγνοήσαντες συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους ἅμα φιλῆσαι τὴν μητέρα βουλόμενοι κοινῇ τὴν

[4, 69]   ἀνεῖλε, τῷ πρώτῳ τὴν μητέρα φιλήσαντι. οἱ μὲν οὖν νεανίσκοι τοῦ

[4, 46]   εὐεργετήσειν ὑποσχόμενος, ἐὰν ἐν τῇ φιλίᾳ διαμείνωσι, τελευτῶν ἔπειθεν αὐτοὺς ἐπὶ

[4, 49]   τὰς Οὐολούσκων προκαλούμενος κἀκείνους εἰς φιλίαν τε καὶ συμμαχίαν. Ἕρνικες μὲν

[4, 27]   ὑπὲρ ἡγεμονίας παραχωρήσεως μήτε περὶ φιλίας καὶ συμμαχίας συνθήκην. ἀρξάντων δὲ

[4, 25]   οὓς καλοῦσιν Ἀμφικτυονικούς, ἐξ ὧν φίλοι μὲν ὄντες ἀλλήλοις διετέλουν καὶ

[4, 29]   σοι καὶ πλοῦτος ἱκανὸς καὶ φίλοι πολλοὶ καὶ ἄλλαι πρὸς τὰ

[4, 58]   γράψας ἐφ´ οἷς ἔσονται δικαίοις φίλοι, τὰ περὶ τούτων ὅρκια συνετέλεσεν

[4, 4]   κατάσχωσιν, οὐδὲ τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ φίλοις καὶ συγγενέσιν οὐδ´ ἡμῖν ταῖς

[4, 45]   δυνατὸς δὲ καὶ χρήμασι καὶ φίλοις καὶ τὰ πολέμια ἄλκιμος πολιτικόν

[4, 29]   ἥ γε τόλμα καὶ τὸ φιλοκίνδυνον ἔνεστί σου τοῖς τρόποις, ὧν

[4, 45]   στρατηγεῖν ἱκανός. τοῦτον τὸν ἄνδρα φίλον ἔχων καὶ δι´ αὐτοῦ τοὺς

[4, 45]   καὶ πλεῖστον ἁπάντων δυνάμενον ἐσπούδαζε φίλον ποιήσασθαι τῷ γάμῳ συζεύξας τῆς

[4, 55]   ἐξ ἁπάντων τε τούτων δόξαντες φίλον {τε} πιστὸν εἶναί σφισι τὸν

[4, 28]   ὄντι χρηστὴ καὶ σώφρων καὶ φιλοπάτωρ συνῆλθε γυνή, Ἀρροῦντι δὲ τῷ

[4, 11]   βασιλέα ὑμῶν ἄνδρα χρηστὸν καὶ φιλόπολιν καὶ τηλικοῦτο διαπραξαμένους ἄγος τάς

[4, 6]   τὸν ὄγδοον τῆς ἀρχῆς ἐνιαυτὸν φίλος γενόμενος ἑπτακαίδεκα διέτριψεν ἔτη παρ´

[4, 2]   θεοῖς τε καὶ δαίμοσι λέγεσθαι φίλος τοιοῦτος· αἵτινες ἀπὸ τῆς ἑστίας

[4, 73]   κώλυσις τοῦ καθ´ ἡδονὴν ζῆν φιλοτιμία τε πρὸς ἀρετῆς δόκησιν ἐκ

[4, 45]   διὰ τὴν πρὸς τὰ κοινὰ φιλοτιμίαν καὶ Ταρκυνίῳ διὰ τὸν Μαμίλιον

[4, 29]   τοῦ μηδεμιᾶς ὀρέγεσθαί σε μήτε φιλοτιμίας μήτε δόξης. γυνή σοι σύνεστι

[4, 83]   φύσιν ἢ πονηρὰς τροφὰς τὸ φιλοτύραννον ἐμπέφυκεν οὐ πολλοῖς οὖσι μὰ

[4, 79]   ὑποδεξαμένας τὰ δύστηνα σώματα πυράς, φίλους εἱστία καὶ γάμους ἐπετέλει καὶ

[4, 11]   τοὺς ἄλλους συγγενεῖς τε καὶ φίλους Ταρκυνίου πάντας ἀρεῖσθαι· γυναῖκας δ´

[4, 66]   χάριν· κάλεσον ὅσους δύνασαι πλείστους φίλους τε καὶ συγγενεῖς, ἵνα παρ´

[4, 82]   καὶ τὸν ἄνδρα τὸν ἑαυτῆς φιλοῦσα, ὥσπερ ἀγαθῇ προσήκει γυναικί, ξενιζομένου

[4, 25]   καὶ πανηγυρίσαντες καὶ τὰς ἄλλας φιλοφροσύνας παρ´ ἀλλήλων ἀναλαβόντες, εἴ τι

[4, 64]   ἀνδρὸς πολλῇ προθυμίᾳ τε καὶ φιλοφροσύνῃ. ταύτην τὴν γυναῖκα καλλίστην οὖσαν

[4, 38]   τὸν Τύλλιον, ἵνα πιστεύσας ὡς φίλῳ γεγονότι ἧττον αὐτὸν φυλάττοιτο, δόξας

[4, 4]   ἔτυχες, ἁπάντων μάλιστα σὲ τιμήσας φίλων καὶ συγγενῶν ἀνόσια παθὼν ἐκπεπλήρωκε

[4, 38]   γεγονότων ἐσκήπτετο καὶ πολλὰ διὰ φίλων λιπαρῶν τὸν Τύλλιον ἠξίου συγγνώμονα

[4, 38]   Ταρκύνιον ἑταιρείας, τῶν δ´ αὐτοῦ φίλων πολλὴν ἐρημίαν, ἀπῄει στένων κρατούντων

[4, 30]   ἐχθρῶν λαμβάνειν, πολλάκις μετὰ τῶν φίλων προκαλούμενος εἰς λόγους τὸν Ταρκύνιον,

[4, 38]   χωρεῖν διαλλαγὰς πρῶτον εὑρόμενον διὰ φίλων πρὸς τὸν Τύλλιον, ἵνα πιστεύσας

[4, 40]   Τυλλίου σὺν ὀλίγοις τισὶ τῶν φίλων, Ταρκυνίου θυγάτηρ οὖσα τοῦ προτέρου

[4, 9]   ἐξ αὑτοῦ γεγονότα τιμῶν καὶ φιλῶν, ὡς καὶ ὑμεῖς ἴστε, διετέλεσε,

[4, 2]   προσδραμοῦσα διανέστησεν αὐτὸν καὶ ἡ φλὸξ ἅμα τῷ ὕπνῳ διασκεδασθεῖσα ἠφανίσθη.

[4, 2]   καὶ μέχρι τούτου διέμενεν ἡ φλὸξ ὅλην αὐτοῦ καταλάμπουσα τὴν κεφαλήν,

[4, 25]   λυπηροὶ δὲ τοῖς βαρβάροις καὶ φοβεροί. παρ´ οὗ τὸ παράδειγμα λαβόντες

[4, 41]   τε καὶ χαλεπὸς ὀργὴν καὶ φοβερὸς μᾶλλον ἢ φαιδρὸς ὀφθῆναι· καὶ

[4, 65]   εἰς ἀνάγκην ἦλθεν ἡ Λουκρητία φοβηθεῖσα τὴν περὶ τὸν θάνατον ἀσχημοσύνην

[4, 84]   προσδοκωμένοις ἀγαθοῖς, καὶ θυμοὶ συνεξέπιπτον φόβοις, οἱ μὲν ἐπὶ τῷ κακῶς

[4, 77]   ἔδοξεν, ὁ περὶ τῆς ψυχῆς φόβος ἦν. πατέρα γάρ μου Ταρκύνιος

[4, 83]   ψηφιεῖσθε τῇ πατρίδι βοηθεῖν, οὐ φόβος ὁ καθέξων ἔσται παρὰ τοῖς

[4, 63]   παίοντες τοῖς ταρσοῖς ἀπὸ τοῦ φοίνικος ἀπήλασαν. τούτους τοὺς οἰωνοὺς ἰδὼν

[4, 63]   ὥρᾳ νεοττιὰν ἔπλαττον ἐπὶ κορυφῇ φοίνικος ὑψηλοῦ. τούτων δὲ τῶν αἰετῶν

[4, 4]   θυγατέρας ἐκείνους ὑπεριδών, ἐὰν οἱ φονεύσαντες αὐτὸν τὴν ἀρχὴν κατάσχωσιν, οὐδὲ

[4, 5]   βουλεύσαντας ἐπὶ τῷ βασιλεῖ τὸν φόνον, καὶ τοὺς ἐπὶ τοὖργον ἀποσταλέντας

[4, 16]   εἴκοσι λόχους τὰ μὲν ἄλλα φορεῖν ὅπλα προσέταξεν, ὅσα τοὺς προτέρους,

[4, 52]   αὐτοὺς ὑπηκόους εἶναι Ταρκυνίου καὶ φόρου τὸ λοιπὸν ὑποτελεῖς. σπεισάμενος δὴ

[4, 61]   προῆλθέ τις αὐτοὺς μετιών, εἰσελθόντες φράζουσι τῷ μάντει τὸ τέρας. σοφιζομένου

[4, 71]   ἑαυτῶν τύχας ἅπαντα τὰ γενόμενα φράσαντες. ἔπειτα τῶν ἄλλων ἕκαστος παριὼν

[4, 60]   περιτυγχάνει τι μειράκιον ἐξιόν, ᾧ φράσαντες, ὅτι Ῥωμαίων εἰσὶ πρέσβεις τῷ

[4, 12]   πλήθους πολλὰ χαίρειν τῇ βουλῇ φράσας, ἣν οὐκ ἠξίωσεν ἐπικυρῶσαι τὰ

[4, 85]   ἐλευθερίαν παρακαλῶν, οὐδενὶ τῶν ἄλλων φράσας ἠπείγετο τοὺς υἱοὺς ἀναλαβὼν καὶ

[4, 65]   γυναικὸς καὶ πυνθανομένης, ὅστις εἴη, φράσας τοὔνομα σιωπᾶν ἐκέλευε καὶ μένειν

[4, 62]   γυνὴ τὰς βύβλους δοῦσα καὶ φράσασα τηρεῖν ἐπιμελῶς ἐξ ἀνθρώπων ἠφανίσθη,

[4, 55]   τοὺς πιστοτάτους ἔπεμπεν ὡς αὐτομόλους φράσοντας τοῖς Γαβίοις δι´ ἀπορρήτων, ὅτι

[4, 67]   ἀνδρὶ τῆς Λουκρητίας τὰ συμβεβηκότα φράσων καὶ σὺν ἐκείνῳ πράξων ἀπόστασιν

[4, 10]   ἅπασαι τὸν Τύλλιον ψηφοφορήσουσιν αἱ φρᾶτραι, καὶ περιέσται τῷ ἀνδρὶ τὸ

[4, 84]   τὴν φυγὴν τῶν τυράννων αἱ φρᾶτραι κατεψηφίσαντο, παρελθὼν πάλιν ὁ Βροῦτος

[4, 71]   καὶ τὴν ψῆφον ἀναδώσων ταῖς φράτραις. ἄρχοντι γὰρ ἀποδέδοται τοῦτο πράττειν·

[4, 13]   περὶ τῶν ἀδικημάτων ἐπεκύρωσε ταῖς φράτραις· ἦσαν δὲ πεντήκοντά που μάλιστα

[4, 12]   τὰς ψήφους. ἁπάσαις δὲ ταῖς φράτραις κριθεὶς τῆς βασιλείας ἄξιος παραλαμβάνει

[4, 12]   αὐτὸν ἐβόων καὶ συγκαλεῖν τὰς φράτρας ἠξίουν καὶ ψῆφον ᾔτουν. ἀρξαμένων

[4, 12]   δὲ τοῦ δήμου καλῶν τὰς φράτρας κατὰ μίαν ἀνεδίδου τὰς ψήφους.

[4, 84]   εἶναι κυρίαν, διαστάντες κατὰ τὰς φράτρας ψῆφον ἐπενέγκατε, καὶ τοῦθ´ ὑμῖν

[4, 20]   καὶ κρίσιν ἐποιεῖτο κατὰ τὰς φράτρας ψηφοφορῶν· καὶ ἦσαν οἱ τἀλάχιστα

[4, 43]   ὅσαι πρότερον ἐγίνοντο κωμητῶν ἢ φρατριαστῶν ἢ γειτόνων ἔν τε τῇ

[4, 20]   αὐτῷ, τὴν λοχῖτιν ἀντὶ τῆς φρατρικῆς συνῆγεν ἐκκλησίαν. ἐκάλει δ´ εἰς

[4, 77]   δόξω τὴν διάνοιαν, ἀνὴρ οὐ φρενήρης περὶ τῶν μεγίστων ἐπιχειρῶν λέγειν,

[4, 72]   περὶ τούτων ἕκαστος ὑμῶν ἃ φρονεῖ. Μετὰ τοῦτ´ ἐλέχθησαν πολλοὶ καὶ

[4, 29]   οὐκ ἀξιοῖς ἐπὶ σεαυτῷ μέγα φρονεῖν; ἀλλὰ πάντες ἴσασιν, ὅτι τοῖς

[4, 70]   αὐτὴν ὥσπερ ζῶσαν ἔξω τοῦ φρονεῖν γεγονὼς ὑπὸ τοῦ κακοῦ. πολλὰ

[4, 29]   εἶναι; κράτιστα δ´ ἄνθρωποι πεφύκασι φρονεῖν οἱ περὶ ταύτην μάλιστα γενόμενοι

[4, 31]   ἀρχάς· εἰ δὲ μήπω σοι φρονεῖν τὰ καθήκοντα ἐφαινόμην, ἀλλ´ ἔτι

[4, 29]   ἔτι καὶ πολὺ ἀπέχουσα τοῦ φρονεῖν τὰ προσήκοντα νεότης μεθέλκει σε,

[4, 6]   ἀνασκευασάμενος ἐν τῇ κρατίστῃ τοῦ φρονεῖν ὑπάρχων ἡλικίᾳ. πολιτεύεσθαι γὰρ ἤδη

[4, 68]   τὸν πρεσβύτερον υἱὸν εὐγενές τι φρόνημα διαφαίνοντα καὶ τὸ μὴ τιμωρῆσαι

[4, 82]   γυναικείας τυχοῦσα φύσεως ἀνδρὸς εὐγενοῦς φρόνημα ἔσχες, ἡμεῖς δ´ ἄνδρες γενόμενοι

[4, 9]   γεωργῆτε· οὐ γὰρ ἂν γένοιτο φρόνημα εὐγενὲς ἐν ἀνδράσιν ἀπορουμένοις τῶν

[4, 3]   ὑπ´ αὐτοῦ. ἦν δὲ καὶ φρονῆσαι τὰ πολιτικὰ συνετώτατος καὶ λόγῳ

[4, 23]   ἀναξίους ἡγεῖσθαι ταύτης τῆς χάριτος· φρονήσει τε διαφέρειν οἰομένους τῶν ἄλλων

[4, 20]   ὄντες τῶν ὑπολειπομένων εἰ ταὐτὸ φρονήσειαν, ἐκράτουν τῶν ἑτέρων καὶ τέλος

[4, 31]   παρεγενόμην τοῦ σώματος καὶ τῆς φρονήσεως ἀκμὴν τριάκοντα γεγονὼς ἔτη, μετὰ

[4, 67]   Σαβίνων ἀπόγονος, δραστήριος ἀνὴρ καὶ φρόνιμος. οὗτος ἐπὶ στρατόπεδον ὑπ´ αὐτῶν

[4, 68]   ἔρημος ἔργον ἐπεχείρησε ποιῆσαι πάντων φρονιμώτατον, ἐπίθετον ἑαυτοῦ καταψεύσασθαι μωρίαν· καὶ

[4, 70]   καὶ δόξας ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι φρονιμώτατος, μετὰ τοῦτ´ ἔπειθεν αὐτοὺς τὴν

[4, 38]   τὴν τόλμαν αὐτοῦ τάχιον ἢ φρονιμώτερον προῆλθεν ἐκ τῆς οἰκίας οὐ

[4, 4]   μηδὲν ἀδίκημα γενέσθαι πολλὴν ἔχων φροντίδα καὶ τοὺς ἀπόρους τῶν πολιτῶν

[4, 8]   πόλεως διὰ φυλακῆς τε καὶ φροντίδος ἐποιεῖτο. τοῖς δὲ πατρικίοις οὐκ

[4, 23]   ὅτι τοῖς μὲν δεσπόταις πολλὴ φροντὶς ἔσται τοῦ μὴ προχείρως τινὰς

[4, 30]   ἀπορωτάτους, οἷς οὐδενὸς τῶν δικαίων φροντὶς ἦν, χρήμασιν ἐξωνούμενοι καὶ οὐδὲ

[4, 29]   καὶ ἀκινδύνως ἅπαντα εἰπεῖν, ὅσα φρονῶ περὶ τῶν κοινῇ συμφερόντων, καὶ

[4, 54]   χώρας ὅσα ἦν ἐρυμνὰ τειχίζοντες φρουρὰν ἐν αὐτοῖς καθιστάναι καταφυγῆς τῶν

[4, 7]   ἀλλ´ υἱωνούς, Λευκίῳ Πείσωνι τῷ Φρῦγι συγκαταθέμενος. ἐκεῖνος γὰρ ἐν ταῖς

[4, 55]   τοὺς ἄλλους τοὺς ἐκ Ῥώμης φυγάδας καὶ οὐκ ἐκδώσουσι τῷ πατρὶ

[4, 11]   τε καὶ συνομωμόκασι κατάγειν τοὺς φυγάδας καὶ τοῖς Μαρκίου παισὶ τὴν

[4, 11]   κατάγειν εἰς τὴν πόλιν τοὺς φυγάδας. τὰ μετὰ ταῦτα πάντες ἴστε

[4, 64]   ποιούμενος, ὅτι τοὺς ἐκ Ῥώμης φυγάδας ὑπεδέχετο καὶ συνέπραττεν αὐτοῖς περὶ

[4, 53]   κατελάβετο, καὶ τῶν ἐκ Ῥώμης φυγάδων συχνοί· οὗτοι δεόμενοι καὶ λιπαροῦντες

[4, 5]   οὐχ ὑπήκουον, ἐπικηρύξας αὐτοῖς ἀϊδίους φυγὰς καὶ τὰς οὐσίας ἀναλαβὼν εἰς

[4, 42]   μὲν θάνατον κατεδίκαζε, τῶν δὲ φυγήν, καὶ τὰ χρήματα τούς τ´

[4, 84]   ταῦτα· καὶ ἐπειδὴ πᾶσαι τὴν φυγὴν τῶν τυράννων αἱ φρᾶτραι κατεψηφίσαντο,

[4, 11]   τε δίκας ἐρήμους ἐκλιπόντας καὶ φυγῆς ἑαυτοῖς τιμησαμένους πυρὸς καὶ ὕδατος

[4, 74]   διδοῦσα τῶν πραττομένων, ἐξ ἧς φύεται τυραννίς· ἀλλ´ εἰς ἐνιαύσιον χρόνον,

[4, 11]   πόνου, πρῶτον μὲν ἐμὲ τὸν φύλακα τῶν βασιλέων καὶ τὰς κατ´

[4, 4]   ὅτι πάντων ἀποδείκνυσιν ἐπιμελητὴν καὶ φύλακα τῶν τ´ ἰδίων καὶ τῶν

[4, 9]   θήσομαι κωλυτὰς μὲν τῆς βίας, φύλακας δὲ τῆς δικαιοσύνης καὶ αὐτὸς

[4, 4]   τῶν βασιλείων θύρας κλεῖσαι καὶ φύλακας ἐπ´ αὐταῖς ἐπέστησε διακελευσαμένη μηδένα

[4, 62]   τε τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀποδείκνυσιν αὐτῶν φύλακας, οἳ διὰ βίου ταύτην ἔχουσι

[4, 83]   μὲν οὖν, ὦ θεοὶ πατρῷοι, φύλακες ἀγαθοὶ τῆσδε τῆς γῆς, καὶ

[4, 58]   ταῦτα πράττων· κρατίστην ἡγούμενος ἔσεσθαι φυλακὴν ἑαυτοῦ τε καὶ τῶν παίδων

[4, 57]   δὲ τοῖς ἰδίοις ἑταίροις τὴν φυλακὴν ἐπιτρέψας τῶν πυλῶν, ἵνα μὴ

[4, 41]   τὴν ἀρχήν. καὶ πρῶτον μὲν φυλακὴν κατεστήσατο περὶ ἑαυτὸν ἀνθρώπων θρασυτάτων

[4, 47]   πεσεῖν εἰς πρόνοιαν ἀνθρωπίνην καὶ φυλακήν. τῶν γὰρ παρακομιζόντων τά θ´

[4, 62]   ἐκείνοις ἀπέδωκε τὴν τῶν βιβλίων φυλακήν, ὧν τὸν ἕτερον Μάρκον Ἀτίλιον

[4, 45]   κτησαμένοις, οὐ μόνον ἐπιχωρίου δεῖ φυλακῆς, ἀλλὰ καὶ ξενικῆς, τὸν ἐπιφανέστατον

[4, 19]   χρήματα καὶ περὶ τῆς τούτων φυλακῆς ἅπαντες κακοπαθοῦσιν· ὀρθῶς οὖν ἔχειν

[4, 15]   ἱερῶν τούτων, οὓς ἔτι διὰ φυλακῆς ἔχουσι Ῥωμαῖοι, συνέγραψεν. εἰς δὲ

[4, 71]   ὑποτίθεται τοιάδε· Πρῶτον μὲν διὰ φυλακῆς τὰς πύλας ἔχωμεν, ἵνα μηδὲν

[4, 8]   κοινὰ πράγματα τῆς πόλεως διὰ φυλακῆς τε καὶ φροντίδος ἐποιεῖτο. τοῖς

[4, 48]   γράψαντες ἐν στήλαις καὶ περὶ φυλακῆς τῶν συγκειμένων ὅρκια τεμόντες διέλυσαν

[4, 33]   ἀλλ´ ἐν ἐμοὶ κατελείπεσθε μόνῳ φύλακι τῆς ἐρημίας, ὃν νῦν ἀλλότριον

[4, 15]   ἱδρύσασθαι θεῶν ἐπισκόπων τε καὶ φυλάκων τοῦ πάγου, οὓς ἔταξε θυσίαις

[4, 33]   καταλείψουσι γένους. κηδεμὼν δὲ καὶ φύλαξ οὐδεὶς ὑμῶν ἕτερος ἦν, ὅτι

[4, 77]   ἤδη τοῦτο καὶ εἰκοστὸν ἔτος φυλάξας ἀποτίθεμαι. καὶ τὰ μὲν περὶ

[4, 73]   μηδ´ ἐξ ὑστέρου γένηταί ποτε φυλάξασθαι παραινῶ. τίνα δ´ ἐστὶ ταῦτα;

[4, 31]   τὴν δυναστείαν λέγων, ἀλλ´ ἡμῖν φυλάξειν σκηπτόμενος ὀρφανοῖς οὖσι καὶ νηπίοις,

[4, 55]   ἀφικόμενος, εἰ λάβοι πίστεις, ὅτι φυλάξουσιν αὐτὸν ὥσπερ καὶ τοὺς ἄλλους

[4, 14]   ἐφ´ ἑκάστης ἀποδείξας συμμορίας, ὥσπερ φυλάρχους ἢ κωμάρχας, οἷς προσέταξεν εἰδέναι,

[4, 15]   τούτων ἀμφοτέρων ἀξιοπιστότερος ὢν τριάκοντα φυλὰς ἐπὶ Τυλλίου τὰς πάσας γενέσθαι

[4, 15]   εἴκοσιν, ἃς καὶ αὐτὰς καλεῖ φυλὰς καὶ τὰς ἀστικὰς προστιθεὶς αὐταῖς

[4, 24]   ἀξίους τῆς πόλεως ὄντας, εἰς φυλὰς καταγράψουσι καὶ μένειν ἐφήσουσιν ἐν

[4, 22]   τούτους τιμήσασθαι τὰς οὐσίας, εἰς φυλὰς κατέταξεν αὐτοὺς τὰς κατὰ πόλιν

[4, 15]   ἡμᾶς ὑπαρχούσας τριάκοντα καὶ πέντε φυλάς· Κάτων μέντοι τούτων ἀμφοτέρων ἀξιοπιστότερος

[4, 14]   παρέχειν, οὐκέτι κατὰ τὰς τρεῖς φυλὰς τὰς γενικὰς ὡς πρότερον, ἀλλὰ

[4, 16]   τῇ πόλει τὰ ἐντὸς τείχους φυλάττειν. αὕτη πρώτη σύνταξις ἦν· χώραν

[4, 27]   τὴν ἡγεμονίαν ἐκείνῳ πόλεις οὐκέτι φυλάττειν ἐβούλοντο τὰς ὁμολογίας Τυλλίῳ τ´

[4, 51]   τε λάφυρα καὶ τὴν ἀποσκευὴν φυλάττειν παρακελευσάμενος, τὴν δ´ ἄλλην δύναμιν

[4, 10]   ὅσοι τὴν πίστιν ἀδύνατοι ἦσαν φυλάττειν, τίσιν ὀφείλουσι καὶ πόσον ἕκαστος,

[4, 74]   πόλιν αὐτῆς ἕνεκα τῆς ὁσίας φυλάττηται, ἱερῶν ἀποδεικνύσθω τις ἀεὶ βασιλεύς,

[4, 60]   ἐν Ταρπηίῳ λόφῳ. ταύτας ἐὰν φυλάττητε τὰς ἀποκρίσεις καὶ μηδὲν παράγησθε

[4, 38]   ὡς φίλῳ γεγονότι ἧττον αὐτὸν φυλάττοιτο, δόξας δ´ αὐτὴν τὰ κράτιστα

[4, 62]   λιθίνῃ λάρνακι, ὑπ´ ἀνδρῶν δέκα φυλαττόμενοι. μετὰ δὲ τὴν τρίτην ἐπὶ

[4, 23]   διατελεῖ τοῦτ´ ἐν τῇ πόλει φυλαττόμενον. ~Ἐπειδὴ δὲ κατὰ τοῦτο γέγονα

[4, 63]   οἰωνοὺς ἰδὼν ὁ Ταρκύνιος καὶ φυλαττόμενος, εἴ πως δύναιτο διακρούσασθαι τὴν

[4, 21]   πολιτεύματος ἐπὶ πολλὰς διέμεινε γενεὰς φυλαττόμενος ὑπὸ Ῥωμαίων· ἐν δὲ τοῖς

[4, 25]   ἀλλήλοις διετέλουν καὶ τὸ συγγενὲς φυλάττοντες μᾶλλον ἔργοις ἢ λόγοις, λυπηροὶ

[4, 36]   ἣν ὑμεῖς ἐδώκατέ μοι πατέρων φυλάττοντες παραδοχάς, οὐχ ἅπασαν ἐβουλήθην ἔχειν,

[4, 13]   πολλαχόθεν οἰκήσεις, ἴχνη δέ τινα φυλάττοντι κατὰ πολλοὺς τόπους τῆς ἀρχαίας

[4, 21]   αὐτῶν οὐκέτι τὴν ἀρχαίαν ἀκρίβειαν φυλαττούσης, ὡς ἔγνων ταῖς ἀρχαιρεσίαις αὐτῶν

[4, 14]   γὰρ τοὺς στενωποὺς καλοῦσι· καὶ φυλάττουσι τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἐπὶ τῶν

[4, 62]   δ´ εἰπεῖν οὐδὲν οὕτω Ῥωμαῖοι φυλάττουσιν οὔθ´ ὅσιον κτῆμα οὔθ´ ἱερὸν

[4, 75]   ἐπὶ τὴν δυναστείαν, ἐὰν μὴ φυλαττώμεθα αὐτούς. Ταυτὶ μὲν οὖν ἐστι

[4, 68]   τὸν ἐπιτήδειον ἔδοξε καιρὸν ἔχειν, φυλάττων τὸ προσποίημα τῆς ἀνοίας, ἐξ

[4, 15]   τίνι κατοικοῦσιν ἕκαστοι τῆς πόλεως φυλῇ ἢ πάγῳ τῆς χώρας προστιθέντας·

[4, 24]   τὸ δὲ μιαρὸν καὶ ἀκάθαρτον φῦλον ἐκβαλοῦσιν ἐκ τῆς πόλεως εὐπρεπὲς

[4, 22]   χρόνων ταττόμενον διατελεῖ τὸ ἐξελευθερικὸν φῦλον, ὅσον ἂν ᾖ· καὶ πάντων

[4, 31]   ἢ χρέα τὴν ἐπιτιμίαν ἀπολωλεκὸς φῦλον, ᾧ τῶν κοινῶν οὐδενὸς ἔμελε,

[4, 81]   νομίζειν ἔσεσθαι τοὺς ἐξ ἐκείνου φύντας, οἷς πονηρὸν μὲν γένος, πονηραὶ

[4, 11]   τὸ θηριῶδες ἔχοντες ἐν τῇ φύσει καὶ τυραννικόν. εἰ μὲν οὖν

[4, 38]   ῥᾷστα δὲ πείσας τὸν ἄνδρα φύσει τ´ εὐδιάλλακτον ὄντα καὶ οὐκ

[4, 23]   ἔφη, τῶν ἀγανακτούντων, εἰ τῇ φύσει τὸ ἐλεύθερον οἴονται τοῦ δούλου

[4, 81]   μὴ μαντεύησθε τὰς καταράτους αὐτῶν φύσεις, ἀλλ´ ἀκριβῶς μάθητε, οἵους σκύλακας

[4, 30]   συνεκεράσθησαν αἱ ἀνόσιοι καὶ ἀνδροφόνοι φύσεις, ἐκβαλεῖν ἐκ τῆς βασιλείας τὸν

[4, 74]   τῆς ἐξουσίας συστέλλει τὰς αὐθάδεις φύσεις καὶ οὐκ ἐᾷ μεθύσκεσθαι ταῖς

[4, 82]   μέν, ὦ Λουκρητία, γυναικείας τυχοῦσα φύσεως ἀνδρὸς εὐγενοῦς φρόνημα ἔσχες, ἡμεῖς

[4, 29]   τὰς ἀνθρωπίνας μελλήσεις, ἢ τῆς φύσεως ἡμῶν τὰς καθ´ ἡλικίαν ἑκάστῳ

[4, 4]   ἐξεθεραπεύθησαν ὑπ´ αὐτοῦ ταῖς εὐεργεσίαις. ~Φύσεώς τε δὴ μετειληφὼς ἀποχρώντως κατεσκευασμένης

[4, 28]   ἔπειτα δ´ ἡ κακὴ τὴν φύσιν ἀπονοηθεῖσα καὶ νομίσασα τοῖς ἑαυτῆς

[4, 79]   ὀλίγον ἀναμείνας, ἕως ὁ κατὰ φύσιν αὐτοῖς παραγένηται θάνατος. ~Ἀλλὰ τί

[4, 68]   τῆς ἐπιχωρίου πάσης μετέλαβε καὶ φύσιν εἶχε πρὸς οὐδὲν τῶν καλῶν

[4, 2]   κρεῖττον ἢ κατὰ τὴν ἀνθρωπείαν φύσιν ἐκ τῆς μιχθείσης τῷ φάσματι

[4, 28]   ἀλλ´ ἑκάτερος ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν ἐφέρετο καὶ λυπηρὰν ἡγεῖτο τὴν

[4, 83]   τισιν αὐτῶν ἄρα διὰ κακὴν φύσιν ἢ πονηρὰς τροφὰς τὸ φιλοτύραννον

[4, 28]   φέρεσθαι μὲν ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν, μετάγεσθαι δ´ ὑπὸ τῆς γυναικὸς

[4, 28]   καὶ αὐθάδει καὶ τυραννικῷ τὴν φύσιν ὄντι χρηστὴ καὶ σώφρων καὶ

[4, 22]   ὑποδεχόμενοι καὶ μεταδιδόντες τῆς ἰσοπολιτείας φύσιν τ´ ἢ τύχην αὐτῶν οὐδεμίαν

[4, 27]   ἐπὶ πολὺ καὶ τῆς κατὰ φύσιν τελευτῆς οὐ μακρὰν ἀπέχων, ἐπιβουλευθεὶς

[4, 28]   πενθερόν, ἀλλὰ περιμένειν, ἕως ἡ φύσις αὐτὸν ἐκ τοῦ ζῆν ἐξαγάγῃ,

[4, 77]   ἀναγκάσας με μήθ´ ὡς ἡ φύσις ἠξίου μήθ´ ὡς ἥρμοττέ μοι

[4, 39]   αὐτὸν ἠσπάσατο πρώτη μεγάλῃ τῇ φωνῇ καὶ τοῖς θεοῖς εὔξατο ἐπὶ

[4, 84]   ἑνὸς στόματος ἅπαντες τὴν αὐτὴν φωνὴν ἀνέκραγον ἄγειν σφᾶς ἐπὶ τὰ

[4, 66]   καὶ περιπεσοῦσα τέως μὲν ἔκλαιε φωνὴν οὐδεμίαν προϊεμένη, ἔπειτ´ ἀνιστάντος αὐτὴν

[4, 57]   τῇ παραδόξῳ συμφορᾷ καὶ οὐδὲ φωνὴν ὑπὸ τοῦ κακοῦ ῥῆξαι δυνάμενον

[4, 67]   πάθος, ὥστε μίαν ἁπάντων γενέσθαι φωνήν, ὡς μυριάκις αὐτοῖς κρεῖττον εἴη

[4, 15]   θησαυρόν, ἣν Ῥωμαῖοι καλοῦσιν Ἥραν φωσφόρον, ὑπὲρ τῶν γεννωμένων· εἰς δὲ

Livre, Chap.
[4, 64]	Κολλατίνῳ προσαγορευομένῳ. τοῦτον τὸν ἄνδρα	Φάβιος	μὲν υἱὸν εἶναί φησιν Ἠγερίου,
[4, 64]	τοῖς Ταρκυνίου παισὶν ἡλικίαν, ὡς	Φάβιός	τε καὶ οἱ λοιποὶ συγγραφεῖς
[4, 15]	τὴν χώραν ἅπασαν, ὡς μὲν	Φάβιός	φησιν, εἰς μοίρας ἕξ τε
[4, 30]	Ταρκυνίων. ἐνταῦθα πάλιν ἀναγκάζομαι μεμνῆσθαι	Φαβίου	καὶ τὸ ῥᾴθυμον αὐτοῦ περὶ
[4, 6]	τὰς αἰτίας, δι´ ἃς οὔτε	Φαβίῳ	συγκατεθέμην οὔτε τοῖς ἄλλοις ἱστορικοῖς,
[4, 41]	ὀργὴν καὶ φοβερὸς μᾶλλον ἢ	φαιδρὸς	ὀφθῆναι· καὶ τὰς περὶ τῶν
[4, 73]	καὶ δυσκρίτου τῆς αἱρέσεως ἅπασι	φαινομένης	διὰ τὰς παρακολουθούσας ἑκάστῃ τῶν
[4, 22]	τέλη καὶ τοὺς πεζοὺς ἐν	φάλαγγι	καὶ τοὺς ἐσταλμένους τὸν ψιλικὸν
[4, 18]	τὸ πεζικὸν ἐκπληροῦσα τῶν τε	φαλαγγιτῶν	καὶ τῶν ψιλῶν στράτευμα· τὸ
[4, 18]	προσένειμεν αὐτοὺς τοῖς πρώτοις τῶν	φαλαγγιτῶν	ὀγδοήκοντα λόχοις· εἶχον δὲ καὶ
[4, 16]	τοῖς πολέμοις τὴν προαγωνιζομένην τῆς	φάλαγγος	ὅλης. ἔπειτ´ ἐκ τῶν ὑπολειπομένων
[4, 60]	τέρας εὑρεθῆναι, ἀλλ´ ἐν Ῥώμῃ	φάναι	παρ´ ἡμῖν ἐν Ταρπηίῳ λόφῳ.
[4, 13]	ὁ τῆς Ῥώμης ἂν αὐτῷ	φανείη	κύκλος. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τοῦ
[4, 3]	περὶ πόλιν Ἤρητον ἀνδρειότατος ἁπάντων	φανεὶς	στεφάνοις αὖθις ἀριστείοις ὑπὸ τοῦ
[4, 62]	φαντασμάτων μεγάλων καὶ δυσευρέτων αὐτοῖς	φανέντων,	οἷα πολλάκις συνέβη. οὗτοι διέμειναν
[4, 15]	δυσεύρετος, ἀλλ´ εὐλόγιστος ᾖ καὶ	φανερά,	βωμοὺς ἐκέλευσεν αὐτοῖς ἱδρύσασθαι θεῶν
[4, 40]	εἰς τὸν ἀρχαῖον κόσμον ἐπετελέσθη	φανερά,	ὅτι τῆς καινῆς ἐστι τέχνης,
[4, 85]	δόξαντα τοῖς ἐν ἄστει ποιοῦντες	φανερά.	ταῦτα τὰ γράμματα λαβόντες οἱ
[4, 34]	ἦν τοὺς διαδεχομένους τήν τε	φανερὰν	οὐσίαν καὶ τὰ χρήματα τῶν
[4, 11]	μίαν ἡμῖν δοῦναι ταύτην δωρεάν,	φανερὰν	ποιῆσαι τὴν ὑμῶν αὐτῶν γνώμην.
[4, 6]	ὧν ἕκαστον ἐγὼ πειράσομαι ποιῆσαι	φανερὸν	δι´ ὀλίγων. Ταρκύνιος ἐκ Τυρρηνίας
[4, 36]	γενόμενος ἰδιώτης πειράσομαι ποιῆσαι πᾶσι	φανερόν,	ὅτι καὶ ἄρχειν ἐπίσταμαι καλῶς
[4, 15]	ὑπὸ τῶν ἐφεστηκότων τοῖς ἱεροῖς	φανερὸς	ὁ τῶν ἀνθρώπων ἀριθμὸς ἐγίνετο
[4, 4]	ταφὰς αὐτοῦ ποιῶμεν ἀπὸ τοῦ	φανεροῦ.	δίκαιος δ´ εἶ, Τύλλιε, τραφείς
[4, 4]	νοῦν, τότε καὶ ἐκ τοῦ	φανεροῦ	πάσῃ δυνάμει καὶ μεθ´ ὅπλων
[4, 10]	χρέα. ταῦτα διαπραξάμενος ἐξέθηκεν ἐν	φανερῷ	διάταγμα βασιλικόν, ἐκχωρεῖν τῆς δημοσίας
[4, 70]	αὐτῆς· ἔτι γὰρ ἔκειτο ἐν	φανερῷ	θέαμα οἴκτιστον· ὤμοσε τόν τ´
[4, 71]	τὴν ἀγορὰν καὶ προθέντες ἐν	φανερῷ	συγκαλῶμεν τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν.
[4, 33]	ὑμῶν οἱ τῆς βασιλείας ἀντιποιούμενοι	φανερῶς	ἀπέκτειναν, ὑμῖν δὲ καὶ τοῖς
[4, 79]	καὶ πλεῖστα ὑμᾶς εὖ ποιήσαντα	φανερῶς	ἀποσφάξας καὶ οὔτ´ ἐκκομιδῆς οὔτε
[4, 10]	πολίτας μᾶλλον ἢ πείσαντα καὶ	φανερῶς	λαβόντα κατέχειν. ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς
[4, 4]	ἀθλίαις γυναιξίν· ἀλλὰ πάντας ἡμᾶς	φανερῶς	τε καὶ κρύφα πειράσονται διολέσαι.
[4, 78]	οἱ λόγοι, τὰ μέγιστα καὶ	φανερώτατα	τῶν ἔργων αὐτοῦ καὶ οὐδ´
[4, 62]	πόλεμον ἢ τεράτων τινῶν καὶ	φαντασμάτων	μεγάλων καὶ δυσευρέτων αὐτοῖς φανέντων,
[4, 79]	φαρμάκων ἀποκτείνας οὐδ´ ἀφοσιώσασθαι τῶν	φαρμακειῶν	ἀμφοτέρων τὰς διαβολάς, ὡς οὐχ
[4, 24]	καὶ συνεργοὶ τοῖς δεσπόταις γενόμενοι	φαρμακειῶν	καὶ ἀνδροφονιῶν καὶ τῶν εἰς
[4, 79]	ὅτι πονηρὸς οὐκ ἐβούλετο γενέσθαι,	φαρμάκοις	διαχρησάμενος, συνεργὸν εἰς τοῦτο τὸ
[4, 79]	ἡμέραις καὶ διὰ τῶν αὐτῶν	φαρμάκων	ἀποκτείνας οὐδ´ ἀφοσιώσασθαι τῶν φαρμακειῶν
[4, 7]	ἐν τοῖς πράγμασιν ἐξεταζόμενος, ὥς	φασι,	παρὰ τὰς κοινὰς ἁπάντων ἐστὶ
[4, 13]	τῆς πόλεως οὐκ ἐῶντος, ὥς	φασι,	τοῦ δαιμονίου, ἀλλ´ ἔστιν ἅπαντα
[4, 7]	ὄντα παραδεδώκασιν οἱ συγγραφεῖς καί	φασιν,	ὅτι Τύλλιον αὐτὸς ἀράμενος ἐκ
[4, 2]	φύσιν ἐκ τῆς μιχθείσης τῷ	φάσματι	γυναικός. τὰ δ´ αὐτὰ καὶ
[4, 23]	ὁρᾶν ἔφασκεν, ἃ καὶ τοῖς	φαυλοτάτοις	εἶναι πρόδηλα, ὅτι τοῖς μὲν
[4, 6]	αὐτοὶ τῆς πατρῴας ἀρχῆς ἀποστερούμενοι	φαύλως	καὶ ῥᾳθύμως τὸ ἀδίκημα ἤνεγκαν
[4, 46]	συγγενεστάτων τε καὶ ἀναγκαιοτάτων μὴ	φεισάμενος	τῶν ἀλλοτρίων φείσεται· παρῄνει τε
[4, 46]	ἀναγκαιοτάτων μὴ φεισάμενος τῶν ἀλλοτρίων	φείσεται·	παρῄνει τε τέως οὔπω τὸν
[4, 77]	διαχρησάμενος, οὐδ´ ἐμοῦ δῆλος ἦν	φεισόμενος	ἐρήμου τῶν ἀναγκαιοτάτων γεγονότος, εἰ
[4, 48]	ἐλέγχειν τὸ πρᾶγμα καὶ μὴ	φενακίζειν	ἠξίουν. καὶ ὁ Τύρνος, οἷα
[4, 42]	ὁ Ταρκύνιος ὑποσχέσεις ἐξαπατῶν καὶ	φενακίζων·	τότε μαθόντες, ὅτι τῶν κοινῶν
[4, 56]	Σέξτος κύριος δι´ ἀπάτης καὶ	φενακισμοῦ	τῶν θεραπόντων τινὰ λαθὼν τοὺς
[4, 80]	ἔθος, ἀκόντων ὑμῶν καὶ δυσχεραινόντων.	φέρε,	ἀλλ´ ἐπειδὴ κατέσχε τὴν δυναστείαν
[4, 29]	ταύτην μάλιστα γενόμενοι τὴν ἡλικίαν.	φέρε,	ἀλλ´ ἡ τοῦ κατέχοντος τὰ
[4, 36]	ἅμα καὶ τῆς ψυχῆς ἀποστερηθείην.	φέρε	ἀλλ´ ὑπερήφανός εἰμι καὶ διὰ
[4, 80]	ἀνθρωπίνης σπουδῆς καὶ προνοίας ὄφελος.	φέρε	δὴ τί τούτων οἶδέ τις
[4, 71]	Ταρκυνίου παίδων τε καὶ κολάκων	φέρειν	δυνάμενοι. Ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ παραλαβὼν
[4, 36]	κέχρημαι περὶ τὴν ἀρχήν, οὐδεὶς	φέρειν	δύναταί μου; τίς μέντοι τῶν
[4, 50]	κτῆσιν τῆς πόλεως ἄγειν καὶ	φέρειν,	εἴ τις ἐπιτύχοι, τήν τ´
[4, 29]	ἄμεινόν ἐστί μοι καὶ μὴ	φέρειν	εἰς μέσον βουλὰς ἀπορρήτους; κελεύσαντος
[4, 75]	καὶ τὰ δόξαντα τῇ βουλῇ	φέρειν	εἰς τὸν δῆμον, ὡς τοῖς
[4, 16]	συντάξας εἰς ὀγδοήκοντα λόχους ὅπλα	φέρειν	ἐπέταξεν ἀσπίδας Ἀργολικὰς καὶ δόρατα
[4, 17]	ταὐτὰ τοῖς προτέροις. ὅπλα δὲ	φέρειν	ἔταξεν αὐτοὺς θυρεοὺς καὶ ξίφη
[4, 35]	αὐτοὺς εἶναι χρηστοὺς οὐ πεφύκασι	φέρειν	οἱ λόγοι. ~Ὑμῶν δὲ τεθαύμακα,
[4, 34]	μή τι τοιοῦτον ἔχεις δικαίωμα	φέρειν,	ὅτι τὴν βασιλείαν ὁ πάππος
[4, 21]	πολιτικῶν μοῖραν εὐλογίστως καὶ πρᾴως	φέρειν	τὴν ἐν τούτοις ἐλάττωσιν, ἀφειμένοις
[4, 28]	τῇ μὲν ὀδύρεσθαί τε καὶ	φέρειν	τὸν ἑαυτῆς δαίμονα περιῆν· τῇ
[4, 34]	τοιοῦτον εἰπεῖν ἔχεις, τί οὐ	φέρεις	τὰς συνθήκας εἰς μέσον; ἀλλ´
[4, 45]	ἀγγέλων ἥκειν εἰς τὴν ἐν	Φερεντίνῳ	γινομένην ἀγορὰν τοὺς εἰωθότας ὑπὲρ
[4, 28]	συνέβαινε δὴ τῶν ἀνδρῶν ἑκατέρῳ	φέρεσθαι	μὲν ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν,
[4, 22]	ἀριθμός, ὡς ἐν τοῖς τιμητικοῖς	φέρεται	γράμμασιν, ἐπὶ μυριάσιν ὀκτὼ χιλιάδες
[4, 2]	τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον μεταβιβαζόμενος Δούλιος.	~Φέρεται	δέ τις ἐν ταῖς ἐπιχωρίοις
[4, 83]	ὁ δαίμων καὶ τὸ χρεὼν	φέρῃ.	μαντεύομαι δὲ καλοῖς ἐγχειρήμασιν εὐτυχὲς
[4, 9]	ποιεῖν, κουφοτέρας εἰς τὸ λοιπὸν	φέρητε,	τιμήσασθαι τὰς οὐσίας ἅπαντας κελεύσω
[4, 40]	διὰ τῆς ἀγορᾶς ὁ νεκρὸς	φέροιτο,	ὡς ἔστι Ῥωμαίοις ἔθος, τόν
[4, 54]	πόλεως τὰ πρὸς τοὺς Γαβίους	φέροντα	τοῦ περιβόλου διὰ πολυχειρίας ἐξωχυροῦτο
[4, 24]	ἢ τὸ κοινὸν ἀδικημάτων ταύτας	φέρονται	παρ´ αὐτῶν τὰς χάριτας· οἱ
[4, 57]	τὴν ἐκκλησίαν ἄλλας τε πολλὰς	φέροντες	ἐπιστολὰς ἐπισεσημασμένας καὶ τὴν πρὸς
[4, 44]	τῶν ὤμων αὐτοὶ τὰ ἄχθη	φέροντες·	μεταλλεύοντές τε τὰς ὑπονόμους σήραγγας
[4, 25]	τῶν μὲν εἰς τὸ κοινὸν	φερόντων	ἀδικημάτων αὐτὸς ἐποιεῖτο τὰς διαγνώσεις,
[4, 41]	ἀνθρώπων θρασυτάτων ξίφη καὶ λόγχας	φερόντων	ἐπιχωρίων τε καὶ ἀλλοδαπῶν, οἳ
[4, 66]	ἐκπεπληρωκώς, ἡ δὲ Λουκρητία δεινῶς	φέρουσα	τὸ συμβεβηκὸς ὡς εἶχε τάχους
[4, 5]	τοὐμφανὲς ταῖς θυρίσιν ἐπιστᾶσα ταῖς	φερούσαις	εἰς τὸν πρὸ τῶν θυρῶν
[4, 51]	λαθὼν τοὺς πολεμίους ἐπὶ τὴν	φέρουσαν	ἀπὸ Φιδήνης ὁδόν, τὴν δ´
[4, 2]	δὲ θεάσασθαι τὴν Ὀκρισίαν πρώτην	φέρουσαν	τοὺς εἰωθότας πελάνους ἐπὶ τὸ
[4, 29]	τὰς καθ´ ἡλικίαν ἑκάστῳ τελευτὰς	φερούσης,	ἀλλ´ οὐκ ἐν ἀδήλῳ καὶ
[4, 53]	ἑκατὸν ἐπὶ τῆς εἰς Πραίνεστον	φερούσης	ὁδοῦ κειμένη· Γαβίους αὐτὴν ἐκάλουν·
[4, 49]	ἐπιτελοῦσι Ῥωμαῖοι Λατίνας καλοῦντες, καὶ	φέρουσιν	εἰς αὐτὰς αἱ μετέχουσαι τῶν
[4, 7]	τὸ μῆκος τῶν βίων οὐ	φέρουσιν	οἱ καθ´ ἡμᾶς τόποι. ταῦτα
[4, 38]	βουλευτηρίου τῶν εἰς τὸ ἐκκλησιαστήριον	φερουσῶν.	μόγις δ´ ἐκ τοῦ πτώματος
[4, 7]	ἀράμενος ἐκ τοῦ βουλευτηρίου καὶ	φέρων	ἔξω κατὰ τῶν κρηπίδων ἐξέχεεν.
[4, 29]	ἐκδέχῃ καιρόν, ὃς ἥξει σοι	φέρων	τὴν βασιλείαν μηδὲν εἰς τοῦτο
[4, 24]	τοῖς ἀπόροις τῶν πολιτῶν φιλανθρωπία	φέρωσι	τοῖς δεδωκόσι τὴν ἐλευθερίαν· οἱ
[4, 85]	ταύτης ὁ βασιλεὺς τῆς ἐλπίδος	φεύγει	σὺν ὀλίγοις εἰς Γαβίων πόλιν,
[4, 65]	σφάξειν αὐτὴν ἀπειλήσας, ἐὰν ἐπιχειρήσῃ	φεύγειν	ἢ βοᾶν. τούτῳ καταπληξάμενος τῷ
[4, 75]	κατὰ νόμον καὶ γνώμην εἰσηγήσομαι·	φεύγειν	Ταρκύνιον ἅμα τοῖς παισὶ καὶ
[4, 84]	{τὸ δοχθέν. δέδοκται γὰρ ἡμῖν	φεύγειν	Ταρκυνίους πόλιν τε τὴν Ῥωμαίων
[4, 55]	ταῦτα τῶν ἐκ τῆς πόλεως	φεύγειν	τὴν τυραννίδα σκηπτόμενοι, καὶ χεὶρ
[4, 81]	οἱ μὲν ἀπολώλασιν, οἱ δὲ	φεύγουσι	τὴν πατρίδα. ἀλλὰ τὰ ὑμέτερα
[4, 73]	προσίενταί τινα τῶν βλαβερῶν ἢ	φεύγουσι	τῶν ὠφελίμων, ἐν οἷς καὶ
[4, 37]	τῶν ὄχλων ἐπ´ αὐτὸν ᾤχετο	φεύγων	ἅμα τοῖς ἑταίροις· τὸν δὲ
[4, 10]	ἐκείνων. κατασκευάσας γὰρ ἐκ πολλοῦ	φήμας	λέγεσθαι κατὰ {τὴν} πόλιν ὡς
[4, 24]	δι´ αὐτοῦ κακόν· ἐπανορθοῦσθαι μέντοι	φημὶ	δεῖν τὰ δυνατὰ καὶ μὴ
[4, 75]	παραληψομένοις τὴν ἀρχήν. σκοπεῖσθαι μέντοι	φημὶ	χρῆναι τοὺς ἄνδρας ἅπαντα μετὰ
[4, 60]	τὸ τέρας, οὐκ ἀκριβῶς μανθάνειν	φήσας	ὅ τι λέγετε περιγράψει τῷ
[4, 26]	συνεκάλει περὶ μεγάλων καὶ κοινῶν	φήσας	πραγμάτων συμβούλους αὐτοὺς συγκαλεῖν. ἐπεὶ
[4, 57]	πρὸς τὸν Ἀντίστιον γραφεῖσαν, ἐπιγινώσκειν	φήσας	τὴν σφραγῖδα τοῦ πατρὸς ὁ
[4, 12]	καιρόν, ἀλλὰ πολλὰς αὐτοῖς εἰδέναι	φήσας	χάριτας, ὅτι μέμνηνται τῶν εὐεργεσιῶν,
[4, 80]	καὶ τίς ἂν ὑγιαίνων ταῦτα	φήσειεν,	ὁρῶν ὡς οἰκτρῶς καὶ κακῶς
[4, 29]	μετὰ παρρησίας, καὶ εἴ με	φήσεις	θρασεῖαν, τὸ δοκοῦν αἴτιον εἶναί
[4, 30]	ἀλλὰ καὶ καθ´ ἕτερον, ὅτι	φησὶν	ἀποθανόντα ὑπὸ τῆς μητρὸς Τανακυλλίδος
[4, 15]	χώραν ἅπασαν, ὡς μὲν Φάβιός	φησιν,	εἰς μοίρας ἕξ τε καὶ
[4, 64]	ἄνδρα Φάβιος μὲν υἱὸν εἶναί	φησιν	Ἠγερίου, περὶ οὗ δεδήλωκα πρότερον,
[4, 39]	ἁρπάσασα βάλλει τὸν ὀρεοκόμον καί	φησιν·	Οὐκ ἄξεις, ἀλιτήριε, καὶ διὰ
[4, 71]	ἔχει. Ὁ δ´ ὑπολαβών· Ἐγώ,	φησίν,	ὦ Οὐαλέριε. τῶν γὰρ Κελερίων
[4, 65]	τὰ σώματα ὑμῶν ἅμα καὶ	φήσω	κατειληφὼς ἀσχημονοῦσάν σε μετὰ τοῦ
[4, 85]	τοὺς ἵππους ἀπὸ ῥυτῆρος, ὡς	φθάσων	τὴν ἀπόστασιν. εὑρὼν δὲ κεκλεισμένας
[4, 23]	τῶν θεραπόντων μεταδιδόντες, τῆς πολιτείας	φθονοῦσι·	συνεβούλευέ τ´ αὐτοῖς, εἰ μὲν
[4, 36]	οὑτοσὶ τὰ πράγματα παραλαβών, οὐ	φθονῶ	τῇ πόλει βελτίονος ἡγεμόνος· ἀποδοὺς
[4, 52]	δύναμιν ἧκεν ἐπὶ τοὺς ἐν	Φιδήνῃ	ἐστρατοπεδευκότας τῶν Σαβίνων, οἷς οὔπω
[4, 51]	ἕωθεν τίθεσθαι μεταπεμψαμένοις τὸ ἐν	Φιδήνῃ	στράτευμα, μαθὼν τὴν διάνοιαν αὐτῶν
[4, 51]	τὸν χάρακα, ἡ δὲ περὶ	Φιδήνην·	καὶ εἰ μή τις αὐτοῖς
[4, 51]	πολεμίους ἐπὶ τὴν φέρουσαν ἀπὸ	Φιδήνης	ὁδόν, τὴν δ´ ἑτέραν ἅμα
[4, 51]	τὴν ἑαυτῶν δύναμιν τὴν ἀπὸ	Φιδήνης	ὅσον οὔπω παρέσεσθαι νομίζοντες. οὗτοι
[4, 14]	ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἵνα τῇ	φιλανθρωπίᾳ	ταύτῃ τιθασσευόμενοι μέγα τι καὶ
[4, 24]	γίγνοιτο τοῖς ἀπόροις τῶν πολιτῶν	φιλανθρωπία	φέρωσι τοῖς δεδωκόσι τὴν ἐλευθερίαν·
[4, 40]	ὡς εἴρηταί μοι πρότερον, ἔπειτα	φιλανθρωπίαις	τισὶ τὸν δῆμον οἰκειωσάμενος ὑπ´
[4, 4]	περὶ τὴν ἀρχὴν ὁμιλίαις τε	φιλανθρώποις	τὸ πλῆθος ἀναλαμβάνων καὶ τοῦ
[4, 46]	ἀνοσίου τρόπου χρηστόν τι καὶ	φιλάνθρωπον	ἐλπίζειν καὶ νομίζειν, ὡς ὁ
[4, 36]	ὢν ἐν ἐξουσίᾳ διετέλεσε καὶ	φιλάνθρωπος	ἅπασι τοῖς πολίταις ὡς πατὴρ
[4, 10]	εὐεργέτας, ἐπαινούντων, τῶν δ´, ὅτι	φιλάνθρωπος	καὶ μεγαλόψυχος εἰς τοὺς ἀπόρους,
[4, 73]	καλεῖν, ἀλλὰ μετριωτέραν τινὰ καὶ	φιλανθρωποτέραν	ἐπ´ αὐτοῖς θέσθαι προσηγορίαν. ἔπειτα
[4, 54]	δυσπρόσιτος. ἔμελλε δ´, ὃ πάσαις	φιλεῖ	συμβαίνειν ταῖς πόλεσιν ἐν τοῖς
[4, 69]	ἀγνοήσαντες συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους ἅμα	φιλῆσαι	τὴν μητέρα βουλόμενοι κοινῇ τὴν
[4, 69]	ἀνεῖλε, τῷ πρώτῳ τὴν μητέρα	φιλήσαντι.	οἱ μὲν οὖν νεανίσκοι τοῦ
[4, 46]	εὐεργετήσειν ὑποσχόμενος, ἐὰν ἐν τῇ	φιλίᾳ	διαμείνωσι, τελευτῶν ἔπειθεν αὐτοὺς ἐπὶ
[4, 49]	τὰς Οὐολούσκων προκαλούμενος κἀκείνους εἰς	φιλίαν	τε καὶ συμμαχίαν. Ἕρνικες μὲν
[4, 27]	ὑπὲρ ἡγεμονίας παραχωρήσεως μήτε περὶ	φιλίας	καὶ συμμαχίας συνθήκην. ἀρξάντων δὲ
[4, 25]	οὓς καλοῦσιν Ἀμφικτυονικούς, ἐξ ὧν	φίλοι	μὲν ὄντες ἀλλήλοις διετέλουν καὶ
[4, 29]	σοι καὶ πλοῦτος ἱκανὸς καὶ	φίλοι	πολλοὶ καὶ ἄλλαι πρὸς τὰ
[4, 58]	γράψας ἐφ´ οἷς ἔσονται δικαίοις	φίλοι,	τὰ περὶ τούτων ὅρκια συνετέλεσεν
[4, 4]	κατάσχωσιν, οὐδὲ τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ	φίλοις	καὶ συγγενέσιν οὐδ´ ἡμῖν ταῖς
[4, 45]	δυνατὸς δὲ καὶ χρήμασι καὶ	φίλοις	καὶ τὰ πολέμια ἄλκιμος πολιτικόν
[4, 29]	ἥ γε τόλμα καὶ τὸ	φιλοκίνδυνον	ἔνεστί σου τοῖς τρόποις, ὧν
[4, 45]	στρατηγεῖν ἱκανός. τοῦτον τὸν ἄνδρα	φίλον	ἔχων καὶ δι´ αὐτοῦ τοὺς
[4, 45]	καὶ πλεῖστον ἁπάντων δυνάμενον ἐσπούδαζε	φίλον	ποιήσασθαι τῷ γάμῳ συζεύξας τῆς
[4, 55]	ἐξ ἁπάντων τε τούτων δόξαντες	φίλον	{τε} πιστὸν εἶναί σφισι τὸν
[4, 28]	ὄντι χρηστὴ καὶ σώφρων καὶ	φιλοπάτωρ	συνῆλθε γυνή, Ἀρροῦντι δὲ τῷ
[4, 11]	βασιλέα ὑμῶν ἄνδρα χρηστὸν καὶ	φιλόπολιν	καὶ τηλικοῦτο διαπραξαμένους ἄγος τάς
[4, 6]	τὸν ὄγδοον τῆς ἀρχῆς ἐνιαυτὸν	φίλος	γενόμενος ἑπτακαίδεκα διέτριψεν ἔτη παρ´
[4, 2]	θεοῖς τε καὶ δαίμοσι λέγεσθαι	φίλος	τοιοῦτος· αἵτινες ἀπὸ τῆς ἑστίας
[4, 73]	κώλυσις τοῦ καθ´ ἡδονὴν ζῆν	φιλοτιμία	τε πρὸς ἀρετῆς δόκησιν ἐκ
[4, 45]	διὰ τὴν πρὸς τὰ κοινὰ	φιλοτιμίαν	καὶ Ταρκυνίῳ διὰ τὸν Μαμίλιον
[4, 29]	τοῦ μηδεμιᾶς ὀρέγεσθαί σε μήτε	φιλοτιμίας	μήτε δόξης. γυνή σοι σύνεστι
[4, 83]	φύσιν ἢ πονηρὰς τροφὰς τὸ	φιλοτύραννον	ἐμπέφυκεν οὐ πολλοῖς οὖσι μὰ
[4, 79]	ὑποδεξαμένας τὰ δύστηνα σώματα πυράς,	φίλους	εἱστία καὶ γάμους ἐπετέλει καὶ
[4, 11]	τοὺς ἄλλους συγγενεῖς τε καὶ	φίλους	Ταρκυνίου πάντας ἀρεῖσθαι· γυναῖκας δ´
[4, 66]	χάριν· κάλεσον ὅσους δύνασαι πλείστους	φίλους	τε καὶ συγγενεῖς, ἵνα παρ´
[4, 82]	καὶ τὸν ἄνδρα τὸν ἑαυτῆς	φιλοῦσα,	ὥσπερ ἀγαθῇ προσήκει γυναικί, ξενιζομένου
[4, 25]	καὶ πανηγυρίσαντες καὶ τὰς ἄλλας	φιλοφροσύνας	παρ´ ἀλλήλων ἀναλαβόντες, εἴ τι
[4, 64]	ἀνδρὸς πολλῇ προθυμίᾳ τε καὶ	φιλοφροσύνῃ.	ταύτην τὴν γυναῖκα καλλίστην οὖσαν
[4, 38]	τὸν Τύλλιον, ἵνα πιστεύσας ὡς	φίλῳ	γεγονότι ἧττον αὐτὸν φυλάττοιτο, δόξας
[4, 4]	ἔτυχες, ἁπάντων μάλιστα σὲ τιμήσας	φίλων	καὶ συγγενῶν ἀνόσια παθὼν ἐκπεπλήρωκε
[4, 38]	γεγονότων ἐσκήπτετο καὶ πολλὰ διὰ	φίλων	λιπαρῶν τὸν Τύλλιον ἠξίου συγγνώμονα
[4, 38]	Ταρκύνιον ἑταιρείας, τῶν δ´ αὐτοῦ	φίλων	πολλὴν ἐρημίαν, ἀπῄει στένων κρατούντων
[4, 30]	ἐχθρῶν λαμβάνειν, πολλάκις μετὰ τῶν	φίλων	προκαλούμενος εἰς λόγους τὸν Ταρκύνιον,
[4, 38]	χωρεῖν διαλλαγὰς πρῶτον εὑρόμενον διὰ	φίλων	πρὸς τὸν Τύλλιον, ἵνα πιστεύσας
[4, 40]	Τυλλίου σὺν ὀλίγοις τισὶ τῶν	φίλων,	Ταρκυνίου θυγάτηρ οὖσα τοῦ προτέρου
[4, 9]	ἐξ αὑτοῦ γεγονότα τιμῶν καὶ	φιλῶν,	ὡς καὶ ὑμεῖς ἴστε, διετέλεσε,
[4, 2]	προσδραμοῦσα διανέστησεν αὐτὸν καὶ ἡ	φλὸξ	ἅμα τῷ ὕπνῳ διασκεδασθεῖσα ἠφανίσθη.
[4, 2]	καὶ μέχρι τούτου διέμενεν ἡ	φλὸξ	ὅλην αὐτοῦ καταλάμπουσα τὴν κεφαλήν,
[4, 25]	λυπηροὶ δὲ τοῖς βαρβάροις καὶ	φοβεροί.	παρ´ οὗ τὸ παράδειγμα λαβόντες
[4, 41]	τε καὶ χαλεπὸς ὀργὴν καὶ	φοβερὸς	μᾶλλον ἢ φαιδρὸς ὀφθῆναι· καὶ
[4, 65]	εἰς ἀνάγκην ἦλθεν ἡ Λουκρητία	φοβηθεῖσα	τὴν περὶ τὸν θάνατον ἀσχημοσύνην
[4, 84]	προσδοκωμένοις ἀγαθοῖς, καὶ θυμοὶ συνεξέπιπτον	φόβοις,	οἱ μὲν ἐπὶ τῷ κακῶς
[4, 77]	ἔδοξεν, ὁ περὶ τῆς ψυχῆς	φόβος	ἦν. πατέρα γάρ μου Ταρκύνιος
[4, 83]	ψηφιεῖσθε τῇ πατρίδι βοηθεῖν, οὐ	φόβος	ὁ καθέξων ἔσται παρὰ τοῖς
[4, 63]	παίοντες τοῖς ταρσοῖς ἀπὸ τοῦ	φοίνικος	ἀπήλασαν. τούτους τοὺς οἰωνοὺς ἰδὼν
[4, 63]	ὥρᾳ νεοττιὰν ἔπλαττον ἐπὶ κορυφῇ	φοίνικος	ὑψηλοῦ. τούτων δὲ τῶν αἰετῶν
[4, 4]	θυγατέρας ἐκείνους ὑπεριδών, ἐὰν οἱ	φονεύσαντες	αὐτὸν τὴν ἀρχὴν κατάσχωσιν, οὐδὲ
[4, 5]	βουλεύσαντας ἐπὶ τῷ βασιλεῖ τὸν	φόνον,	καὶ τοὺς ἐπὶ τοὖργον ἀποσταλέντας
[4, 16]	εἴκοσι λόχους τὰ μὲν ἄλλα	φορεῖν	ὅπλα προσέταξεν, ὅσα τοὺς προτέρους,
[4, 52]	αὐτοὺς ὑπηκόους εἶναι Ταρκυνίου καὶ	φόρου	τὸ λοιπὸν ὑποτελεῖς. σπεισάμενος δὴ
[4, 61]	προῆλθέ τις αὐτοὺς μετιών, εἰσελθόντες	φράζουσι	τῷ μάντει τὸ τέρας. σοφιζομένου
[4, 71]	ἑαυτῶν τύχας ἅπαντα τὰ γενόμενα	φράσαντες.	ἔπειτα τῶν ἄλλων ἕκαστος παριὼν
[4, 60]	περιτυγχάνει τι μειράκιον ἐξιόν, ᾧ	φράσαντες,	ὅτι Ῥωμαίων εἰσὶ πρέσβεις τῷ
[4, 12]	πλήθους πολλὰ χαίρειν τῇ βουλῇ	φράσας,	ἣν οὐκ ἠξίωσεν ἐπικυρῶσαι τὰ
[4, 85]	ἐλευθερίαν παρακαλῶν, οὐδενὶ τῶν ἄλλων	φράσας	ἠπείγετο τοὺς υἱοὺς ἀναλαβὼν καὶ
[4, 65]	γυναικὸς καὶ πυνθανομένης, ὅστις εἴη,	φράσας	τοὔνομα σιωπᾶν ἐκέλευε καὶ μένειν
[4, 62]	γυνὴ τὰς βύβλους δοῦσα καὶ	φράσασα	τηρεῖν ἐπιμελῶς ἐξ ἀνθρώπων ἠφανίσθη,
[4, 55]	τοὺς πιστοτάτους ἔπεμπεν ὡς αὐτομόλους	φράσοντας	τοῖς Γαβίοις δι´ ἀπορρήτων, ὅτι
[4, 67]	ἀνδρὶ τῆς Λουκρητίας τὰ συμβεβηκότα	φράσων	καὶ σὺν ἐκείνῳ πράξων ἀπόστασιν
[4, 10]	ἅπασαι τὸν Τύλλιον ψηφοφορήσουσιν αἱ	φρᾶτραι,	καὶ περιέσται τῷ ἀνδρὶ τὸ
[4, 84]	τὴν φυγὴν τῶν τυράννων αἱ	φρᾶτραι	κατεψηφίσαντο, παρελθὼν πάλιν ὁ Βροῦτος
[4, 71]	καὶ τὴν ψῆφον ἀναδώσων ταῖς	φράτραις.	ἄρχοντι γὰρ ἀποδέδοται τοῦτο πράττειν·
[4, 13]	περὶ τῶν ἀδικημάτων ἐπεκύρωσε ταῖς	φράτραις·	ἦσαν δὲ πεντήκοντά που μάλιστα
[4, 12]	τὰς ψήφους. ἁπάσαις δὲ ταῖς	φράτραις	κριθεὶς τῆς βασιλείας ἄξιος παραλαμβάνει
[4, 12]	αὐτὸν ἐβόων καὶ συγκαλεῖν τὰς	φράτρας	ἠξίουν καὶ ψῆφον ᾔτουν. ἀρξαμένων
[4, 12]	δὲ τοῦ δήμου καλῶν τὰς	φράτρας	κατὰ μίαν ἀνεδίδου τὰς ψήφους.
[4, 84]	εἶναι κυρίαν, διαστάντες κατὰ τὰς	φράτρας	ψῆφον ἐπενέγκατε, καὶ τοῦθ´ ὑμῖν
[4, 20]	καὶ κρίσιν ἐποιεῖτο κατὰ τὰς	φράτρας	ψηφοφορῶν· καὶ ἦσαν οἱ τἀλάχιστα
[4, 43]	ὅσαι πρότερον ἐγίνοντο κωμητῶν ἢ	φρατριαστῶν	ἢ γειτόνων ἔν τε τῇ
[4, 20]	αὐτῷ, τὴν λοχῖτιν ἀντὶ τῆς	φρατρικῆς	συνῆγεν ἐκκλησίαν. ἐκάλει δ´ εἰς
[4, 77]	δόξω τὴν διάνοιαν, ἀνὴρ οὐ	φρενήρης	περὶ τῶν μεγίστων ἐπιχειρῶν λέγειν,
[4, 72]	περὶ τούτων ἕκαστος ὑμῶν ἃ	φρονεῖ.	Μετὰ τοῦτ´ ἐλέχθησαν πολλοὶ καὶ
[4, 29]	οὐκ ἀξιοῖς ἐπὶ σεαυτῷ μέγα	φρονεῖν;	ἀλλὰ πάντες ἴσασιν, ὅτι τοῖς
[4, 70]	αὐτὴν ὥσπερ ζῶσαν ἔξω τοῦ	φρονεῖν	γεγονὼς ὑπὸ τοῦ κακοῦ. πολλὰ
[4, 29]	εἶναι; κράτιστα δ´ ἄνθρωποι πεφύκασι	φρονεῖν	οἱ περὶ ταύτην μάλιστα γενόμενοι
[4, 31]	ἀρχάς· εἰ δὲ μήπω σοι	φρονεῖν	τὰ καθήκοντα ἐφαινόμην, ἀλλ´ ἔτι
[4, 29]	ἔτι καὶ πολὺ ἀπέχουσα τοῦ	φρονεῖν	τὰ προσήκοντα νεότης μεθέλκει σε,
[4, 6]	ἀνασκευασάμενος ἐν τῇ κρατίστῃ τοῦ	φρονεῖν	ὑπάρχων ἡλικίᾳ. πολιτεύεσθαι γὰρ ἤδη
[4, 68]	τὸν πρεσβύτερον υἱὸν εὐγενές τι	φρόνημα	διαφαίνοντα καὶ τὸ μὴ τιμωρῆσαι
[4, 82]	γυναικείας τυχοῦσα φύσεως ἀνδρὸς εὐγενοῦς	φρόνημα	ἔσχες, ἡμεῖς δ´ ἄνδρες γενόμενοι
[4, 9]	γεωργῆτε· οὐ γὰρ ἂν γένοιτο	φρόνημα	εὐγενὲς ἐν ἀνδράσιν ἀπορουμένοις τῶν
[4, 3]	ὑπ´ αὐτοῦ. ἦν δὲ καὶ	φρονῆσαι	τὰ πολιτικὰ συνετώτατος καὶ λόγῳ
[4, 23]	ἀναξίους ἡγεῖσθαι ταύτης τῆς χάριτος·	φρονήσει	τε διαφέρειν οἰομένους τῶν ἄλλων
[4, 20]	ὄντες τῶν ὑπολειπομένων εἰ ταὐτὸ	φρονήσειαν,	ἐκράτουν τῶν ἑτέρων καὶ τέλος
[4, 31]	παρεγενόμην τοῦ σώματος καὶ τῆς	φρονήσεως	ἀκμὴν τριάκοντα γεγονὼς ἔτη, μετὰ
[4, 67]	Σαβίνων ἀπόγονος, δραστήριος ἀνὴρ καὶ	φρόνιμος.	οὗτος ἐπὶ στρατόπεδον ὑπ´ αὐτῶν
[4, 68]	ἔρημος ἔργον ἐπεχείρησε ποιῆσαι πάντων	φρονιμώτατον,	ἐπίθετον ἑαυτοῦ καταψεύσασθαι μωρίαν· καὶ
[4, 70]	καὶ δόξας ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι	φρονιμώτατος,	μετὰ τοῦτ´ ἔπειθεν αὐτοὺς τὴν
[4, 38]	τὴν τόλμαν αὐτοῦ τάχιον ἢ	φρονιμώτερον	προῆλθεν ἐκ τῆς οἰκίας οὐ
[4, 4]	μηδὲν ἀδίκημα γενέσθαι πολλὴν ἔχων	φροντίδα	καὶ τοὺς ἀπόρους τῶν πολιτῶν
[4, 8]	πόλεως διὰ φυλακῆς τε καὶ	φροντίδος	ἐποιεῖτο. τοῖς δὲ πατρικίοις οὐκ
[4, 23]	ὅτι τοῖς μὲν δεσπόταις πολλὴ	φροντὶς	ἔσται τοῦ μὴ προχείρως τινὰς
[4, 30]	ἀπορωτάτους, οἷς οὐδενὸς τῶν δικαίων	φροντὶς	ἦν, χρήμασιν ἐξωνούμενοι καὶ οὐδὲ
[4, 29]	καὶ ἀκινδύνως ἅπαντα εἰπεῖν, ὅσα	φρονῶ	περὶ τῶν κοινῇ συμφερόντων, καὶ
[4, 54]	χώρας ὅσα ἦν ἐρυμνὰ τειχίζοντες	φρουρὰν	ἐν αὐτοῖς καθιστάναι καταφυγῆς τῶν
[4, 7]	ἀλλ´ υἱωνούς, Λευκίῳ Πείσωνι τῷ	Φρῦγι	συγκαταθέμενος. ἐκεῖνος γὰρ ἐν ταῖς
[4, 55]	τοὺς ἄλλους τοὺς ἐκ Ῥώμης	φυγάδας	καὶ οὐκ ἐκδώσουσι τῷ πατρὶ
[4, 11]	τε καὶ συνομωμόκασι κατάγειν τοὺς	φυγάδας	καὶ τοῖς Μαρκίου παισὶ τὴν
[4, 11]	κατάγειν εἰς τὴν πόλιν τοὺς	φυγάδας.	τὰ μετὰ ταῦτα πάντες ἴστε
[4, 64]	ποιούμενος, ὅτι τοὺς ἐκ Ῥώμης	φυγάδας	ὑπεδέχετο καὶ συνέπραττεν αὐτοῖς περὶ
[4, 53]	κατελάβετο, καὶ τῶν ἐκ Ῥώμης	φυγάδων	συχνοί· οὗτοι δεόμενοι καὶ λιπαροῦντες
[4, 5]	οὐχ ὑπήκουον, ἐπικηρύξας αὐτοῖς ἀϊδίους	φυγὰς	καὶ τὰς οὐσίας ἀναλαβὼν εἰς
[4, 42]	μὲν θάνατον κατεδίκαζε, τῶν δὲ	φυγήν,	καὶ τὰ χρήματα τούς τ´
[4, 84]	ταῦτα· καὶ ἐπειδὴ πᾶσαι τὴν	φυγὴν	τῶν τυράννων αἱ φρᾶτραι κατεψηφίσαντο,
[4, 11]	τε δίκας ἐρήμους ἐκλιπόντας καὶ	φυγῆς	ἑαυτοῖς τιμησαμένους πυρὸς καὶ ὕδατος
[4, 74]	διδοῦσα τῶν πραττομένων, ἐξ ἧς	φύεται	τυραννίς· ἀλλ´ εἰς ἐνιαύσιον χρόνον,
[4, 11]	πόνου, πρῶτον μὲν ἐμὲ τὸν	φύλακα	τῶν βασιλέων καὶ τὰς κατ´
[4, 4]	ὅτι πάντων ἀποδείκνυσιν ἐπιμελητὴν καὶ	φύλακα	τῶν τ´ ἰδίων καὶ τῶν
[4, 9]	θήσομαι κωλυτὰς μὲν τῆς βίας,	φύλακας	δὲ τῆς δικαιοσύνης καὶ αὐτὸς
[4, 4]	τῶν βασιλείων θύρας κλεῖσαι καὶ	φύλακας	ἐπ´ αὐταῖς ἐπέστησε διακελευσαμένη μηδένα
[4, 62]	τε τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀποδείκνυσιν αὐτῶν	φύλακας,	οἳ διὰ βίου ταύτην ἔχουσι
[4, 83]	μὲν οὖν, ὦ θεοὶ πατρῷοι,	φύλακες	ἀγαθοὶ τῆσδε τῆς γῆς, καὶ
[4, 58]	ταῦτα πράττων· κρατίστην ἡγούμενος ἔσεσθαι	φυλακὴν	ἑαυτοῦ τε καὶ τῶν παίδων
[4, 57]	δὲ τοῖς ἰδίοις ἑταίροις τὴν	φυλακὴν	ἐπιτρέψας τῶν πυλῶν, ἵνα μὴ
[4, 41]	τὴν ἀρχήν. καὶ πρῶτον μὲν	φυλακὴν	κατεστήσατο περὶ ἑαυτὸν ἀνθρώπων θρασυτάτων
[4, 47]	πεσεῖν εἰς πρόνοιαν ἀνθρωπίνην καὶ	φυλακήν.	τῶν γὰρ παρακομιζόντων τά θ´
[4, 62]	ἐκείνοις ἀπέδωκε τὴν τῶν βιβλίων	φυλακήν,	ὧν τὸν ἕτερον Μάρκον Ἀτίλιον
[4, 45]	κτησαμένοις, οὐ μόνον ἐπιχωρίου δεῖ	φυλακῆς,	ἀλλὰ καὶ ξενικῆς, τὸν ἐπιφανέστατον
[4, 19]	χρήματα καὶ περὶ τῆς τούτων	φυλακῆς	ἅπαντες κακοπαθοῦσιν· ὀρθῶς οὖν ἔχειν
[4, 15]	ἱερῶν τούτων, οὓς ἔτι διὰ	φυλακῆς	ἔχουσι Ῥωμαῖοι, συνέγραψεν. εἰς δὲ
[4, 71]	ὑποτίθεται τοιάδε· Πρῶτον μὲν διὰ	φυλακῆς	τὰς πύλας ἔχωμεν, ἵνα μηδὲν
[4, 8]	κοινὰ πράγματα τῆς πόλεως διὰ	φυλακῆς	τε καὶ φροντίδος ἐποιεῖτο. τοῖς
[4, 48]	γράψαντες ἐν στήλαις καὶ περὶ	φυλακῆς	τῶν συγκειμένων ὅρκια τεμόντες διέλυσαν
[4, 33]	ἀλλ´ ἐν ἐμοὶ κατελείπεσθε μόνῳ	φύλακι	τῆς ἐρημίας, ὃν νῦν ἀλλότριον
[4, 15]	ἱδρύσασθαι θεῶν ἐπισκόπων τε καὶ	φυλάκων	τοῦ πάγου, οὓς ἔταξε θυσίαις
[4, 33]	καταλείψουσι γένους. κηδεμὼν δὲ καὶ	φύλαξ	οὐδεὶς ὑμῶν ἕτερος ἦν, ὅτι
[4, 77]	ἤδη τοῦτο καὶ εἰκοστὸν ἔτος	φυλάξας	ἀποτίθεμαι. καὶ τὰ μὲν περὶ
[4, 73]	μηδ´ ἐξ ὑστέρου γένηταί ποτε	φυλάξασθαι	παραινῶ. τίνα δ´ ἐστὶ ταῦτα;
[4, 31]	τὴν δυναστείαν λέγων, ἀλλ´ ἡμῖν	φυλάξειν	σκηπτόμενος ὀρφανοῖς οὖσι καὶ νηπίοις,
[4, 55]	ἀφικόμενος, εἰ λάβοι πίστεις, ὅτι	φυλάξουσιν	αὐτὸν ὥσπερ καὶ τοὺς ἄλλους
[4, 14]	ἐφ´ ἑκάστης ἀποδείξας συμμορίας, ὥσπερ	φυλάρχους	ἢ κωμάρχας, οἷς προσέταξεν εἰδέναι,
[4, 15]	τούτων ἀμφοτέρων ἀξιοπιστότερος ὢν τριάκοντα	φυλὰς	ἐπὶ Τυλλίου τὰς πάσας γενέσθαι
[4, 15]	εἴκοσιν, ἃς καὶ αὐτὰς καλεῖ	φυλὰς	καὶ τὰς ἀστικὰς προστιθεὶς αὐταῖς
[4, 24]	ἀξίους τῆς πόλεως ὄντας, εἰς	φυλὰς	καταγράψουσι καὶ μένειν ἐφήσουσιν ἐν
[4, 22]	τούτους τιμήσασθαι τὰς οὐσίας, εἰς	φυλὰς	κατέταξεν αὐτοὺς τὰς κατὰ πόλιν
[4, 15]	ἡμᾶς ὑπαρχούσας τριάκοντα καὶ πέντε	φυλάς·	Κάτων μέντοι τούτων ἀμφοτέρων ἀξιοπιστότερος
[4, 14]	παρέχειν, οὐκέτι κατὰ τὰς τρεῖς	φυλὰς	τὰς γενικὰς ὡς πρότερον, ἀλλὰ
[4, 16]	τῇ πόλει τὰ ἐντὸς τείχους	φυλάττειν.	αὕτη πρώτη σύνταξις ἦν· χώραν
[4, 27]	τὴν ἡγεμονίαν ἐκείνῳ πόλεις οὐκέτι	φυλάττειν	ἐβούλοντο τὰς ὁμολογίας Τυλλίῳ τ´
[4, 51]	τε λάφυρα καὶ τὴν ἀποσκευὴν	φυλάττειν	παρακελευσάμενος, τὴν δ´ ἄλλην δύναμιν
[4, 10]	ὅσοι τὴν πίστιν ἀδύνατοι ἦσαν	φυλάττειν,	τίσιν ὀφείλουσι καὶ πόσον ἕκαστος,
[4, 74]	πόλιν αὐτῆς ἕνεκα τῆς ὁσίας	φυλάττηται,	ἱερῶν ἀποδεικνύσθω τις ἀεὶ βασιλεύς,
[4, 60]	ἐν Ταρπηίῳ λόφῳ. ταύτας ἐὰν	φυλάττητε	τὰς ἀποκρίσεις καὶ μηδὲν παράγησθε
[4, 38]	ὡς φίλῳ γεγονότι ἧττον αὐτὸν	φυλάττοιτο,	δόξας δ´ αὐτὴν τὰ κράτιστα
[4, 62]	λιθίνῃ λάρνακι, ὑπ´ ἀνδρῶν δέκα	φυλαττόμενοι.	μετὰ δὲ τὴν τρίτην ἐπὶ
[4, 23]	διατελεῖ τοῦτ´ ἐν τῇ πόλει	φυλαττόμενον.	~Ἐπειδὴ δὲ κατὰ τοῦτο γέγονα
[4, 63]	οἰωνοὺς ἰδὼν ὁ Ταρκύνιος καὶ	φυλαττόμενος,	εἴ πως δύναιτο διακρούσασθαι τὴν
[4, 21]	πολιτεύματος ἐπὶ πολλὰς διέμεινε γενεὰς	φυλαττόμενος	ὑπὸ Ῥωμαίων· ἐν δὲ τοῖς
[4, 25]	ἀλλήλοις διετέλουν καὶ τὸ συγγενὲς	φυλάττοντες	μᾶλλον ἔργοις ἢ λόγοις, λυπηροὶ
[4, 36]	ἣν ὑμεῖς ἐδώκατέ μοι πατέρων	φυλάττοντες	παραδοχάς, οὐχ ἅπασαν ἐβουλήθην ἔχειν,
[4, 13]	πολλαχόθεν οἰκήσεις, ἴχνη δέ τινα	φυλάττοντι	κατὰ πολλοὺς τόπους τῆς ἀρχαίας
[4, 21]	αὐτῶν οὐκέτι τὴν ἀρχαίαν ἀκρίβειαν	φυλαττούσης,	ὡς ἔγνων ταῖς ἀρχαιρεσίαις αὐτῶν
[4, 14]	γὰρ τοὺς στενωποὺς καλοῦσι· καὶ	φυλάττουσι	τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἐπὶ τῶν
[4, 62]	δ´ εἰπεῖν οὐδὲν οὕτω Ῥωμαῖοι	φυλάττουσιν	οὔθ´ ὅσιον κτῆμα οὔθ´ ἱερὸν
[4, 75]	ἐπὶ τὴν δυναστείαν, ἐὰν μὴ	φυλαττώμεθα	αὐτούς. Ταυτὶ μὲν οὖν ἐστι
[4, 68]	τὸν ἐπιτήδειον ἔδοξε καιρὸν ἔχειν,	φυλάττων	τὸ προσποίημα τῆς ἀνοίας, ἐξ
[4, 15]	τίνι κατοικοῦσιν ἕκαστοι τῆς πόλεως	φυλῇ	ἢ πάγῳ τῆς χώρας προστιθέντας·
[4, 24]	τὸ δὲ μιαρὸν καὶ ἀκάθαρτον	φῦλον	ἐκβαλοῦσιν ἐκ τῆς πόλεως εὐπρεπὲς
[4, 22]	χρόνων ταττόμενον διατελεῖ τὸ ἐξελευθερικὸν	φῦλον,	ὅσον ἂν ᾖ· καὶ πάντων
[4, 31]	ἢ χρέα τὴν ἐπιτιμίαν ἀπολωλεκὸς	φῦλον,	ᾧ τῶν κοινῶν οὐδενὸς ἔμελε,
[4, 81]	νομίζειν ἔσεσθαι τοὺς ἐξ ἐκείνου	φύντας,	οἷς πονηρὸν μὲν γένος, πονηραὶ
[4, 11]	τὸ θηριῶδες ἔχοντες ἐν τῇ	φύσει	καὶ τυραννικόν. εἰ μὲν οὖν
[4, 38]	ῥᾷστα δὲ πείσας τὸν ἄνδρα	φύσει	τ´ εὐδιάλλακτον ὄντα καὶ οὐκ
[4, 23]	ἔφη, τῶν ἀγανακτούντων, εἰ τῇ	φύσει	τὸ ἐλεύθερον οἴονται τοῦ δούλου
[4, 81]	μὴ μαντεύησθε τὰς καταράτους αὐτῶν	φύσεις,	ἀλλ´ ἀκριβῶς μάθητε, οἵους σκύλακας
[4, 30]	συνεκεράσθησαν αἱ ἀνόσιοι καὶ ἀνδροφόνοι	φύσεις,	ἐκβαλεῖν ἐκ τῆς βασιλείας τὸν
[4, 74]	τῆς ἐξουσίας συστέλλει τὰς αὐθάδεις	φύσεις	καὶ οὐκ ἐᾷ μεθύσκεσθαι ταῖς
[4, 82]	μέν, ὦ Λουκρητία, γυναικείας τυχοῦσα	φύσεως	ἀνδρὸς εὐγενοῦς φρόνημα ἔσχες, ἡμεῖς
[4, 29]	τὰς ἀνθρωπίνας μελλήσεις, ἢ τῆς	φύσεως	ἡμῶν τὰς καθ´ ἡλικίαν ἑκάστῳ
[4, 4]	ἐξεθεραπεύθησαν ὑπ´ αὐτοῦ ταῖς εὐεργεσίαις.	~Φύσεώς	τε δὴ μετειληφὼς ἀποχρώντως κατεσκευασμένης
[4, 28]	ἔπειτα δ´ ἡ κακὴ τὴν	φύσιν	ἀπονοηθεῖσα καὶ νομίσασα τοῖς ἑαυτῆς
[4, 79]	ὀλίγον ἀναμείνας, ἕως ὁ κατὰ	φύσιν	αὐτοῖς παραγένηται θάνατος. ~Ἀλλὰ τί
[4, 68]	τῆς ἐπιχωρίου πάσης μετέλαβε καὶ	φύσιν	εἶχε πρὸς οὐδὲν τῶν καλῶν
[4, 2]	κρεῖττον ἢ κατὰ τὴν ἀνθρωπείαν	φύσιν	ἐκ τῆς μιχθείσης τῷ φάσματι
[4, 28]	ἀλλ´ ἑκάτερος ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ	φύσιν	ἐφέρετο καὶ λυπηρὰν ἡγεῖτο τὴν
[4, 83]	τισιν αὐτῶν ἄρα διὰ κακὴν	φύσιν	ἢ πονηρὰς τροφὰς τὸ φιλοτύραννον
[4, 28]	φέρεσθαι μὲν ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ	φύσιν,	μετάγεσθαι δ´ ὑπὸ τῆς γυναικὸς
[4, 28]	καὶ αὐθάδει καὶ τυραννικῷ τὴν	φύσιν	ὄντι χρηστὴ καὶ σώφρων καὶ
[4, 22]	ὑποδεχόμενοι καὶ μεταδιδόντες τῆς ἰσοπολιτείας	φύσιν	τ´ ἢ τύχην αὐτῶν οὐδεμίαν
[4, 27]	ἐπὶ πολὺ καὶ τῆς κατὰ	φύσιν	τελευτῆς οὐ μακρὰν ἀπέχων, ἐπιβουλευθεὶς
[4, 28]	πενθερόν, ἀλλὰ περιμένειν, ἕως ἡ	φύσις	αὐτὸν ἐκ τοῦ ζῆν ἐξαγάγῃ,
[4, 77]	ἀναγκάσας με μήθ´ ὡς ἡ	φύσις	ἠξίου μήθ´ ὡς ἥρμοττέ μοι
[4, 39]	αὐτὸν ἠσπάσατο πρώτη μεγάλῃ τῇ	φωνῇ	καὶ τοῖς θεοῖς εὔξατο ἐπὶ
[4, 84]	ἑνὸς στόματος ἅπαντες τὴν αὐτὴν	φωνὴν	ἀνέκραγον ἄγειν σφᾶς ἐπὶ τὰ
[4, 66]	καὶ περιπεσοῦσα τέως μὲν ἔκλαιε	φωνὴν	οὐδεμίαν προϊεμένη, ἔπειτ´ ἀνιστάντος αὐτὴν
[4, 57]	τῇ παραδόξῳ συμφορᾷ καὶ οὐδὲ	φωνὴν	ὑπὸ τοῦ κακοῦ ῥῆξαι δυνάμενον
[4, 67]	πάθος, ὥστε μίαν ἁπάντων γενέσθαι	φωνήν,	ὡς μυριάκις αὐτοῖς κρεῖττον εἴη
[4, 15]	θησαυρόν, ἣν Ῥωμαῖοι καλοῦσιν Ἥραν	φωσφόρον,	ὑπὲρ τῶν γεννωμένων· εἰς δὲ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 5/10/2006