Livre, Chap.
[4, 45]	ἀπεχθόμενος, ὅτι κηδεστὴν ἐκεῖνον ἠξίωσε	λαβεῖν	ἀνθ´ ἑαυτοῦ, πολλὴν ἐποιεῖτο τοῦ
[4, 62]	οὐδὲ περὶ τῶν πλειόνων ἐδυνήθη	λαβεῖν,	ἀπελθοῦσα πάλιν τὰς ἡμισείας τῶν
[4, 46]	{τῆς δουλείας} περὶ τοῦ μὴ	λαβεῖν	αὐτὸν διαμάχεσθαι, ἐξ ὧν ἕτεροι
[4, 47]	τὴν θυγατέρα τὴν ἐμὴν ἐβούλετο	λαβεῖν	γυναῖκα. ἐπεὶ δ´ ἀπηξιώθη τῶν
[4, 27]	ἀξιοῦντας ἄρχεσθαι τὸν χαλινὸν ἑκόντας	λαβεῖν.	εἰκοστῷ δ´ οὖν ἔτει συνελθοῦσαι
[4, 29]	εἰ δ´ ἐξεγένετο σοί τε	λαβεῖν	ἐμὲ γυναῖκα κἀμὲ σοῦ τυχεῖν
[4, 3]	γενέσθαι καὶ τἀριστεῖα πρῶτος ἁπάντων	λαβεῖν·	ἔπειθ´ ἑτέρας γενομένης ἐπὶ τὸ
[4, 62]	καὶ τοὺς περιόντας τῶν χρησμῶν	λαβεῖν.	ἡ μὲν οὖν γυνὴ τὰς
[4, 65]	προὔτεινεν, ὧν ποτέραν αὐτὴ προῃρεῖτο	λαβεῖν	ἠξίου, θάνατον μετ´ αἰσχύνης ἢ
[4, 33]	εἰς ἄνδρας ἐλθόντα κηδεστὴν ἠξίωσα	λαβεῖν,	καὶ εἴ τι πάθοιμι διάδοχον
[4, 38]	τοῦτό σοι τὸ σχῆμα συνεχώρησε	λαβεῖν;	καὶ ὃς ὑπολαβών· Ἡ σὴ
[4, 47]	ἀπεώσατο, τοῦτον δὲ κηδεστὴν ἠξίωσε	λαβεῖν,	ὃς οὐδ´ εἰς τρίτον πάππον
[4, 50]	στρατιωτῶν ἕκαστον πέντε μνᾶς ἀργυρίου	λαβεῖν,	τὸ δὲ τοῖς θεοῖς δεκατευθὲν
[4, 47]	οἷον νῦν αἰτιᾶται, μὴ προθυμεῖσθαι	λαβεῖν	τότε πενθερόν· εἰ δὲ χρηστὸν
[4, 55]	διέγνωκεν ὡς αὐτοὺς ἀφικόμενος, εἰ	λάβοι	πίστεις, ὅτι φυλάξουσιν αὐτὸν ὥσπερ
[4, 66]	παρ´ αὐτῷ· τῶν γονάτων αὐτοῦ	λαβομένη	καὶ περιπεσοῦσα τέως μὲν ἔκλαιε
[4, 10]	μᾶλλον ἢ πείσαντα καὶ φανερῶς	λαβόντα	κατέχειν. ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς ἐγένετο
[4, 40]	καὶ νόμιμα κινῆσαι, τὴν ἀρχὴν	λαβόντα	οὐ παρὰ τῆς βουλῆς καὶ
[4, 47]	νύκτα ξίφη πολλὰ παρ´ αὐτοῦ	λαβόντας	εἰσενεγκεῖν εἰς τὴν κατάλυσιν τοῦ
[4, 57]	σεσημειωμένας τῇ τοῦ πατρὸς σφραγῖδι	λαβόντας	ἔνδον ἀποθέσθαι. ὡς δ´ οἱ
[4, 70]	αὐτοὺς τὴν αὐτὴν γνώμην ἅπαντας	λαβόντας	ἐξελάσαι Ταρκύνιόν τε καὶ τοὺς
[4, 9]	ὥσπερ νῦν κρατεῖν οὔτε χάριτι	λαβόντας	οὔτ´ ὠνῇ κτησαμένους, ἀλλὰ τοὺς
[4, 25]	φοβεροί. παρ´ οὗ τὸ παράδειγμα	λαβόντες	Ἴωνές θ´ οἱ μεταθέμενοι τὴν
[4, 85]	ποιοῦντες φανερά. ταῦτα τὰ γράμματα	λαβόντες	οἱ καταλειφθέντες ὑπὸ τοῦ βασιλέως
[4, 34]	τὴν δ´ ὅταν ἐκλίπωσιν οἱ	λαβόντες	τοὺς δεδωκότας ἔχειν· εἰ μή
[4, 39]	βασιλέα τῶν συγκατασκευασάντων τὴν ἀρχὴν	λαβοῦσα	μόνον αὐτόν· Τὰ μὲν πρῶτα,
[4, 83]	εἴη δὲ τούτοις ἅπασι ταὐτὸ	λαβοῦσι	θάρσος καὶ μιᾷ γνώμῃ χρησαμένοις,
[4, 45]	ὅτι τοῖς μὴ κατὰ νόμους	λαβοῦσι	τὰς δυναστείας, ἀλλὰ διὰ τῶν
[4, 28]	οἰόμενος αὐτὰς μάλιστα συνοίσεσθαι τοῖς	λαβοῦσιν.	ἔτυχε δὲ τῶν γαμβρῶν ἑκάτερος
[4, 24]	ὠφελείαις καὶ τοὺς δορυαλώτους τοῖς	λαβοῦσιν	ἔχειν ἢ πριαμένοις παρ´ ἑτέρων
[4, 71]	μικρᾶς ἀφορμῆς δέονται. ὅταν δὲ	λάβωμεν	τὸ πλῆθος ὡρμημένον καταλῦσαι τὴν
[4, 80]	ἐπειδὴ κατέσχε τὴν δυναστείαν ὁπωσδήποτε	λαβών,	ἆρα βασιλικῶς αὐτῇ κέχρηται ζηλῶν
[4, 38]	καὶ αὐτὸς τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα	λαβὼν	καὶ τἆλλα παράσημα τῆς ἀρχῆς
[4, 78]	ἐπειδὴ κατέσχεν ὅπως δή ποτε	λαβών,	καλῶς αὐτῇ καὶ βασιλικῶς χρώμενον,
[4, 31]	χρόνον, οὐκ ἐκ τοῦ δικαίου	λαβών·	οὔτε γὰρ μεσοβασιλεῖς σε ἀπέδειξαν,
[4, 25]	καὶ τὰ ὅμοια τούτοις παραδείγματα	λαβὼν	προθυμίαν ἔσχε καὶ αὐτὸς ἁπάσας
[4, 30]	αὐτίκα δοὺς αὐτῇ πίστεις καὶ	λαβὼν	τὰ προτέλεια τῶν ἀνοσίων γάμων
[4, 79]	συνεργὸν εἰς τοῦτο τὸ μῦσος	λαβὼν	τὴν ἐκείνου γυναῖκα, τῆς δ´
[4, 70]	αὐτὸς ἔφη. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ	λαβὼν	τὸ ξιφίδιον, ᾧ διεχρήσατο ἑαυτὴν
[4, 30]	συνευδοκούσης, ἀλλ´ αὐτὴν παρ´ ἑαυτῆς	λαβών.	ὡς δὲ συνεκεράσθησαν αἱ ἀνόσιοι
[4, 40]	ἐπιτρόπου βασιλικοῦ σχῆμα κατ´ ἀρχὰς	λαβών,	ὡς εἴρηταί μοι πρότερον, ἔπειτα
[4, 47]	Ταρκύνιος τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν καὶ	λαβών,	ὡς ὁ σύλλογος διελύθη, παρακαλέσας
[4, 46]	Ῥωμαίων κατὰ νόμους παρ´ ἑκόντων	λαβὼν	ὥσπερ οἱ πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς,
[4, 56]	καὶ φενακισμοῦ τῶν θεραπόντων τινὰ	λαθὼν	τοὺς Γαβίους πέμπει πρὸς τὸν
[4, 64]	τὴν Λουκρητίαν ᾔδει καθεύδουσαν, καὶ	λαθὼν	τοὺς παρὰ ταῖς θύραις τοῦ
[4, 51]	μὲν ἑτέραν ὑπὸ νύκτα πέμπει	λαθὼν	τοὺς πολεμίους ἐπὶ τὴν φέρουσαν
[4, 73]	ἀνδράσι τὴν βασιλικὴν ἀρχήν, ὡς	Λακεδαιμονίους	πυνθάνομαι ποιεῖν ἐπὶ πολλὰς ἤδη
[4, 1]	ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον Ἐπιτελίδης	Λάκων	ἄρχοντος Ἀθήνησιν Ἀρχεστρατίδου· περὶ οὗ
[4, 49]	θυομένου μέρος ἑκάστη τὸ τεταγμένον	λαμβάνει.	θύουσι δ´ ὑπὲρ ἁπάντων καὶ
[4, 1]	οὖσαν ἐξαίρετον ἐκ τῶν λαφύρων	λαμβάνει	Ταρκύνιος ὁ βασιλεὺς καὶ δίδωσι
[4, 49]	καὶ μοῖραν, ἣν ἑκάστην δεήσει	λαμβάνειν.	αἱ δὲ μετασχοῦσαι τῆς ἑορτῆς
[4, 36]	ἀπέδωκα διδόναι τὰ δίκαια καὶ	λαμβάνειν,	καὶ αὐτὸς ἐξηταζόμην πρῶτος οἷς
[4, 30]	καὶ τιμωρίας ὡς παρ´ ἐχθρῶν	λαμβάνειν,	πολλάκις μετὰ τῶν φίλων προκαλούμενος
[4, 81]	τῶν κακῶν οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην	λαμβάνοντας;	τίς οὖν ὅρος ἔσται τῶν
[4, 11]	ἐξ ἴσου διδόντες ὑμῖν καὶ	λαμβάνοντες,	ἀλλ´ οὐχ ὥσπερ ἀργυρωνήτοις παραχρήσονται
[4, 24]	ἵνα τὸν δημοσίᾳ διδόμενον σῖτον	λαμβάνοντες	κατὰ μῆνα καὶ εἴ τις
[4, 44]	εἰργάζοντο σῖτα παρ´ αὐτοῦ μέτρια	λαμβάνοντες·	οἱ μὲν λατομοῦντες, οἱ δ´
[4, 21]	μηδεμίαν ἀνάπαυσιν τῶν πολεμικῶν κινδύνων	λαμβάνουσιν	ἧττον ἐσῄει βαρύνεσθαι κυρίοις τε
[4, 49]	ταῖς πόλεσι πρόνοιαν ὁ Ταρκύνιος	λαμβάνων	ἱερὸν ἔγνω κοινὸν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων
[4, 9]	πένητας ὑμῶν. ἵνα δὲ καὶ	λαμβάνωσι	τὰ δίκαια καὶ ὑπέχωσιν οἱ
[4, 51]	τὴν δ´ ἑτέραν ἅμα τῷ	λαμπρὰν	ἡμέραν γενέσθαι συντάξας προῆγεν ἐκ
[4, 81]	καὶ μακαρίων ἐκπεσόντες ἀγαθῶν. οἱ	λαμπροὶ	δ´ ἐκεῖνοι καὶ δεινοὶ καὶ
[4, 26]	καὶ ἀμαυροτέραις αἱ μέγισται καὶ	λαμπρόταται	αὗται μνημονεύονται, πολεμικαὶ δ´ αἱ
[4, 62]	τοῦ Καπιτωλίνου Διὸς ἐν λιθίνῃ	λάρνακι,	ὑπ´ ἀνδρῶν δέκα φυλαττόμενοι. μετὰ
[4, 49]	τε συντελεῖσθαι κοινὰς τῷ καλουμένῳ	Λατιαρίῳ	Διὶ καὶ συνεστιάσεις, τάξας ἃ
[4, 49]	καθ´ ἡμᾶς χρόνων ἐπιτελοῦσι Ῥωμαῖοι	Λατίνας	καλοῦντες, καὶ φέρουσιν εἰς αὐτὰς
[4, 63]	πεδίου μεγίστου τῶν περὶ τῇ	Λατίνῃ	καὶ τῆς συναπτούσης αὐτῷ θαλάττης
[4, 3]	συμμαχικῆς στρατηγὸς ἀπεδείχθη δυνάμεως, ἣν	Λατῖνοι	ἔπεμψαν, καὶ συγκατεκτήσατο βασιλεῖ Ταρκυνίῳ
[4, 26]	διεξελθὼν ἐδίδασκεν αὐτούς, ὡς χρὴ	Λατίνους	μὲν τῶν προσοίκων ἄρχειν καὶ
[4, 6]	ἱππέων ἡγούμενος ἐπὶ τὸν πρὸς	Λατίνους	πόλεμον ὑπὸ τοῦ βασιλέως πέμπεται,
[4, 45]	ἡμέραν, πεισθέντες οἱ πρόεδροι τῶν	Λατίνων	ἀνεβάλοντο τὴν βουλήν. ~Τῇ δ´
[4, 47]	τὸν εὐγενέστατόν τε καὶ κράτιστον	Λατίνων	ἀπεώσατο, τοῦτον δὲ κηδεστὴν ἠξίωσε
[4, 47]	ἐπιφανεστάτους ὑμῶν ἀποκτείνας ἐπιθέσθαι τῇ	Λατίνων	ἀρχῇ καὶ ἐπὶ τοῦθ´ ἥκει.
[4, 53]	ἐρῶ. ~Πόλις ἦν ἐκ τοῦ	Λατίνων	γένους Ἀλβανῶν ἀπόκτισις ἀπέχουσα τῆς
[4, 25]	ἁπάσας τὰς μετεχούσας πόλεις τοῦ	Λατίνων	γένους συστῆσαι καὶ συναγαγεῖν, ἵνα
[4, 46]	οὔτ´ ἐπὶ τῷ συμφέροντι τῶν	Λατίνων	δοθησομένης· καὶ πολλοὺς ὑπὲρ ἀμφοτέρων
[4, 1]	ἐστίν. ἐν Κορνικόλῳ πόλει τοῦ	Λατίνων	ἔθνους ἀνήρ τις ἐκ τοῦ
[4, 45]	ξενικῆς, τὸν ἐπιφανέστατον ἐκ τοῦ	Λατίνων	ἔθνους καὶ πλεῖστον ἁπάντων δυνάμενον
[4, 26]	βαρβάροις· Ῥωμαίους δὲ τὴν ἁπάντων	Λατίνων	ἔχειν προστασίαν μεγέθει τε πόλεως
[4, 49]	τὸν σύλλογον. ~Τυχὼν δὲ τῆς	Λατίνων	ἡγεμονίας ὁ Ταρκύνιος ἐπρεσβεύσατο καὶ
[4, 49]	κοινὸν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων τε καὶ	Λατίνων	καὶ Ἑρνίκων καὶ Οὐολούσκων τῶν
[4, 65]	ἐκείνου τελευτὴν Ῥωμαίων τε καὶ	Λατίνων	καὶ Τυρρηνῶν καὶ τῶν ἄλλων
[4, 45]	εἰωθότας ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ τῶν	Λατίνων	συνεδρεύειν, ἡμέραν τινὰ ὁρίσας, ὡς
[4, 9]	εὐηργέτησεν ὑποτάξας μὲν ὑμῖν τὰς	Λατίνων	τοσαύτας πόλεις ἀντιποιουμένας τῆς ἀρχῆς,
[4, 81]	δούλους ἀργυρωνήτους {αἰσχύνης ἄξια} ταλαιπωρεῖν	λατομοῦντας	ὑλοτομοῦντας ἀχθοφοροῦντας, ἐν ταρτάροις καὶ
[4, 44]	αὐτοῦ μέτρια λαμβάνοντες· οἱ μὲν	λατομοῦντες,	οἱ δ´ ὑλοτομοῦντες, οἱ δὲ
[4, 44]	τὰ τούτων κακὰ καὶ τὰς	λατρείας	ὁρῶντες ἔχαιρόν τ´ ἐν μέρει
[4, 52]	τε καταλειφθεῖσαν δύναμιν καὶ τὰ	λάφυρα	καὶ τὴν ἄλλην ἀποσκευὴν ἀναλαβὼν
[4, 51]	μέρος τῆς στρατιᾶς τά τε	λάφυρα	καὶ τὴν ἀποσκευὴν φυλάττειν παρακελευσάμενος,
[4, 59]	τῆς δεκάτης τῶν ἐκ Συέσσης	λαφύρων	ἐπιτελέσαι προαιρούμενος ἅπαντας τοὺς τεχνίτας
[4, 24]	ὑπὸ δόρυ πωλουμένους ἐκ τῶν	λαφύρων,	ἢ τοῦ στρατηγοῦ συγχωρήσαντος ἅμα
[4, 1]	ἐγκύμονα οὖσαν ἐξαίρετον ἐκ τῶν	λαφύρων	λαμβάνει Ταρκύνιος ὁ βασιλεὺς καὶ
[4, 84]	κατεψηφίσαντο, παρελθὼν πάλιν ὁ Βροῦτος	λέγει·	Ἐπειδὴ τὰ πρῶτα ἡμῖν κεκύρωται
[4, 15]	ἐπὶ Τυλλίου τὰς πάσας γενέσθαι	λέγει	καὶ οὐ χωρίζει τῶν μοιρῶν
[4, 70]	βλέψας εἰς αὐτοὺς ὁ Βροῦτος	λέγει·	Μυρίους ἕξετε καιρούς, ὦ Λουκρήτιε
[4, 29]	ἐκείνη προῃρεῖτο, οὐδὲν ἔτι αἰσχυνθεῖσα	λέγει	πρὸς αὐτόν· Μέχρι τίνος, ὦ
[4, 31]	ἔχεις, ἐπειδὴ τούτους ἠξίους ἀκοῦσαι.	~Λέγει	πρὸς αὐτὸν ὁ Ταρκύνιος· Βραχύς
[4, 61]	μάντις οὐδὲ σφετερίσασθαι τὸν οἰωνὸν	λέγει	πρὸς αὐτούς, Ἄνδρες Ῥωμαῖοι, λέγετε
[4, 67]	τὴν οἰκίαν συνελθόντων ὥσπερ ἠξίου,	λέγει	πρὸς αὐτοὺς ἅπαν τὸ πρᾶγμα
[4, 4]	ὑπὸ τῶν τροφῶν ἐνεχθῆναι κελεύσασα	λέγει	πρὸς αὐτούς· Ταρκύνιος μὲν ἡμῖν
[4, 37]	ἐχόντων μαθεῖν, τίνων ἕνεκα ταῦτα	λέγει,	τελευτῶν ἔφησεν, ὅτι Ταρκύνιος αὐτὸν
[4, 38]	δὴ συνῄεσαν· τῷ δὲ Τυλλίῳ	λέγει	τις ἐλθὼν ὄντι κατ´ οἰκίαν,
[4, 9]	ὅσα προσήκει, οὐδὲν δέομαι πλείω	λέγειν·	ἃ δὲ παρεσκεύασμαι ποιεῖν ὑμᾶς
[4, 1]	Ἀρχεστρατίδου· περὶ οὗ καιρὸς ἤδη	λέγειν,	ἃ κατ´ ἀρχὰς παρελίπομεν, ἐξ
[4, 66]	αὐτὴν καὶ ποδαπὴν ὕβριν ἀξιοῦντος	λέγειν·	Ἀκούσῃ τὰς ἐμάς, ἔφη, συμφοράς,
[4, 78]	ἐβουλόμην, ἢ πρὸς ἀγνοοῦντας ἔμελλον	λέγειν,	ἁπάσας διεξῆλθον ἂν τὰς τοῦ
[4, 72]	ἀρξάμενον καὶ νομίμου τὰ λοιπὰ	λέγειν	αὐτὸν ἠξίουν. κἀκεῖνος εἶπεν, Ἐπειδὴ
[4, 84]	Ταρκυνίων μήτε πράττειν μηδὲν μήτε	λέγειν,	ἐὰν δέ τις παρὰ ταῦτα
[4, 35]	αὐτούς, εἴ τι δίκαιον εἶχες	λέγειν.	εἰ δὲ τούτῳ μὲν οὐκ
[4, 75]	ὧν ὑμῖν ἐν τῷ παρόντι	λέγειν	ἔχω καὶ παραινεῖν· τὰ δὲ
[4, 66]	πατρὸς καὶ τί πέπονθεν ἀξιοῦντος	λέγειν·	Ἱκέτις ἔφη γίνομαί σου πάτερ
[4, 70]	καιρὸς ἀπαιτεῖ. Ἐδόκει ταῦτ´ εἰκότα	λέγειν,	καὶ καθεζόμενοι καθ´ ἑαυτοὺς τόν
[4, 35]	γὰρ ἐνθάδε σοι ταῦτα προσήκει	λέγειν·	καὶ μηδὲν ἀχθεσθῆτέ μοι ταῦτα
[4, 35]	δίκαια πρὸς τοὺς ἀγνώμονας ἀντιδίκους	λέγειν	καὶ τὸ ὀλίγα· τὸ γὰρ
[4, 78]	μοι δίδωσι, βραχύς, ἐν ᾧ	λέγειν	μὲν ὀλίγα δεῖ, πράττειν δὲ
[4, 29]	ἀπορρήτους; κελεύσαντος δὲ τοῦ Ταρκυνίου	λέγειν,	ὅ τι βούλεται, καὶ περὶ
[4, 42]	οὔτε πράττειν ἐπέτρεπεν οὐδὲν οὔτε	λέγειν	ὅ τι μὴ κελεύσειεν αὐτός.
[4, 70]	ὁ Βροῦτος ἀρξάμενος ὑπὲρ ἑαυτοῦ	λέγειν,	ὅτι τὴν δοκοῦσαν τοῖς πολλοῖς
[4, 61]	τοῦ κρατίστου καὶ τοῦ δικαιοτάτου	λέγειν.	οὐ δυνηθεὶς δὲ παρακρούσασθαι τοὺς
[4, 9]	οὐδὲν δέομαι πρὸς εἰδότας ὑμᾶς	λέγειν,	τὰς ἀντὶ τούτων ὀφειλομένας ἐμοὶ
[4, 6]	ταῦτ´ ἐν τῇ κρατίστῃ τοῦ	λέγειν	τε καὶ πράττειν ὄντες ἀκμῇ·
[4, 77]	φρενήρης περὶ τῶν μεγίστων ἐπιχειρῶν	λέγειν,	ᾧ κηδεμόνων οὐχ ὑγιαίνοντι δεῖ.
[4, 34]	αὐτῆς ἔτυχον ἐγὼ τρόπον, ὡς	λέγεις,	μήθ´ ὑπὸ τῶν μεσοβασιλέων αἱρεθεὶς
[4, 32]	πρῶτον μὲν εὐσεβεῖ καὶ δικαίῳ	λέγεσθαι,	ἔπειτα συμβασιλεύειν ἐμοὶ καὶ πάσης
[4, 10]	κατασκευάσας γὰρ ἐκ πολλοῦ φήμας	λέγεσθαι	κατὰ {τὴν} πόλιν ὡς ἐπιβουλευόντων
[4, 2]	εἰ θεοῖς τε καὶ δαίμοσι	λέγεσθαι	φίλος τοιοῦτος· αἵτινες ἀπὸ τῆς
[4, 62]	ἀετοῦ καὶ μιᾶς στέγης καλυπτόμενοι.	~Λέγεται	δέ τι καὶ ἕτερον ἐπὶ
[4, 59]	ἐπέστησε ταῖς ἐργασίαις. ἔνθα δὴ	λέγεται	τέρας τι θαυμαστὸν ὑπόγειον ὀρυττομένων
[4, 40]	ἐπὶ ταύτῃ μάλιστα τῇ αἰτίᾳ	λέγεται	τῶν πατρικίων αὐτῷ τινας συνεπιβουλεῦσαι·
[4, 60]	ἀκριβῶς μανθάνειν φήσας ὅ τι	λέγετε	περιγράψει τῷ σκήπωνι τῆς γῆς
[4, 61]	λέγει πρὸς αὐτούς, Ἄνδρες Ῥωμαῖοι,	λέγετε	πρὸς τοὺς ἑαυτῶν πολίτας, ὅτι
[4, 4]	ἔχει καίριον, οἵ τ´ ἰατροὶ	λεγέτωσαν	ἐν ὀλίγαις ἡμέραις αὐτὸν ἀποδείξειν
[4, 1]	οὖν περὶ τοῦ γένους αὐτοῦ	λεγόμενα,	οἷς μάλιστ´ ἔγωγε συγκατατίθεμαι, τοιαῦτ´
[4, 2]	δὴ περὶ τοῦ γένους αὐτοῦ	λεγόμενα	τοιαῦτ´ ἐστίν. ~Ἃ δὲ πρὸ
[4, 37]	πολλοῦ δ´ ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν	λεγομένων	ἀπαντῶντος ἐπαίνου καὶ πάντων σπουδὴν
[4, 84]	τε συνεχεῖς ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν	λεγομένων	ἐκ τοῦ πλήθους ἐγίνοντο διασημαίνουσαι
[4, 65]	ἀντιβολῶν καὶ διομνύμενος ἀληθεύειν τῶν	λεγομένων	ἑκάτερον, εἰς ἀνάγκην ἦλθεν ἡ
[4, 71]	μηδὲν τῶν ἐν τῇ πόλει	λεγομένων	τε καὶ πραττομένων κατὰ τῆς
[4, 43]	κατόπται τινὲς καὶ διερευνηταὶ τῶν	λεγομένων	τε καὶ πραττομένων λεληθότες τοὺς
[4, 43]	ἔστιν ὅτε κατὰ τοῦ τυράννου	λέγοντες	αὐτοί, πεῖραν τῆς ἑκάστου γνώμης
[4, 80]	ζηλῶν τοὺς προτέρους ἡγεμόνας, οἳ	λέγοντές	τε καὶ πράττοντες τοιαῦτα διετέλουν,
[4, 60]	γὰρ οὐ θέμις· ἃ δὲ	λέγοντες	ὑμεῖς καὶ ἀποκρινόμενοι πρὸς τὰς
[4, 35]	καὶ μηδὲν ἀχθεσθῆτέ μοι ταῦτα	λέγοντι,	ὦ βουλή· οὐ γὰρ ὑμῶν
[4, 12]	ὑμῖν οὐκ ἐνοχλήσω παρών. ~Ταῦτα	λέγοντος	αὐτοῦ καὶ παραχωρεῖν οἵου τε
[4, 10]	τῆς ἁπάντων προνοούμενος ἰσηγορίας. ~Τοιαῦτα	λέγοντος	αὐτοῦ πολὺς ἔπαινος ἐκ τῆς
[4, 23]	ἐγγόνοις τοῖς ἑαυτῶν καταλείποντας. Τοιαῦτα	λέγοντος	αὐτοῦ συνεχώρησαν οἱ πατρίκιοι τὸ
[4, 30]	ἅπαντα τολμᾶν. ~Τοιαῦτα τῆς Τυλλίας	λεγούσης	ἄσμενος δέχεται τὰς αἱρέσεις ὁ
[4, 18]	σχηματίσαντες ἐκφέρομεν, κάλει, τοῦτ´ ἐκεῖνοι	λέγουσι	κάλα καὶ τὰς κλάσσεις τὸ
[4, 40]	βασιλείαν κατασχών. τοῦτον τὸν ἄνδρα	λέγουσι	Ῥωμαῖοι πρῶτον τὰ πάτρια ἔθη
[4, 2]	ἁγίζουσιν, ὑπὲρ τοῦ πυρὸς ἀνασχεῖν	λέγουσιν	αἰδοῖον ἀνδρός. τοῦτο δὲ θεάσασθαι
[4, 60]	τοῖς ἀνδράσιν οὕτω ποιεῖν, καὶ	λέγουσιν	αὐτῷ τὸ τέρας. ὁ δ´
[4, 6]	τοῦ βασιλέως πέμπεται, ὡς ἀμφότεροι	λέγουσιν	οἱ συγγραφεῖς· εἰ δὴ παρεγένετο
[4, 62]	ἐλέγχονται δὲ ταῖς καλουμέναις ἀκροστιχίσι·	λέγω	δ´ ἃ Τερέντιος Οὐάρρων ἱστόρηκεν
[4, 74]	οἴομαι δεῖν· τὰ σκῆπτρα ταυτὶ	λέγω	καὶ τοὺς χρυσοῦς στεφάνους καὶ
[4, 47]	οὐκ εἰκάζων, ἀλλ´ ἀκριβῶς ἐπιστάμενος	λέγω	μηνύσεώς μοι γενομένης ἐν τῇ
[4, 11]	ἴστε δήπου, κἂν ἐγὼ μὴ	λέγω,	ὅτι Μάρκιοι συλλαμβανόντων αὐτοῖς τῶν
[4, 35]	τούτου συκοφαντίαν ἐπιδείξασθαι βουλόμενος ταῦτα	λέγω·	προειπόντα δέ ς´ ἔδει μοι
[4, 80]	ψηφοφορίαν; ποίους οἰωνοὺς αἰσίους; οὐ	λέγω	ταῦτα πάντα, καίτοι δέον, εἰ
[4, 47]	καὶ περὶ μὲν ἐμαυτοῦ τοσαῦτα	λέγω·	ὑμῖν δ´, ὦ σύνεδροι, κινδύνων
[4, 4]	ἡμῖν καιρὸς εἶναι δοκῇ, τότε	λέγωμεν	ἀποτεθνηκέναι Ταρκύνιον καὶ ταφὰς αὐτοῦ
[4, 31]	μέντοι σαυτῷ πράττειν τὴν δυναστείαν	λέγων,	ἀλλ´ ἡμῖν φυλάξειν σκηπτόμενος ὀρφανοῖς
[4, 46]	αὐτοῦ παραδιδόντες τὴν ἡγεμονίαν, λελύσθαι	λέγων	μετὰ τὸν ἐκείνου θάνατον διὰ
[4, 46]	ἔθνος συστρατεύειν. ὡς δ´ ἐπαύσατο	λέγων,	παρελθὼν ὁ Τύρνος ὁ καὶ
[4, 69]	ἵνα γέλωτα παρέχῃ τοῖς μειρακίοις	λέγων	τ´ ἀνόητα πολλὰ καὶ πράττων
[4, 84]	ἐπιβολαῖς ἐπιφέροντες. ἐπεὶ δ´ ἐπαύσατο	λέγων,	ὥσπερ ἐξ ἑνὸς στόματος ἅπαντες
[4, 51]	στρατεύμασιν εἰς τὴν Ῥωμαίων ἐμβαλοῦσα	λεηλατεῖ	τοὺς ἀγρούς, ἡ μὲν Ἠρήτου
[4, 53]	εἰς τὴν πόλιν ἀνδράποδα καὶ	λείαν	αὐτῶν πολλὴν ἀπῆγον. ~Συνεχῶς δὲ
[4, 55]	οὓς παρέσται τόπους, τήν τε	λείαν	ἄφθονον καὶ τὰ χωρία ἀφύλακτα,
[4, 52]	τότε δὲ μέρει τινί, καὶ	λείας	πολλῆς ἐγένετο κύριος. Ἤδη δὲ
[4, 47]	τοὺς λόγους, οὓς ἦν αὐτῷ	λεκτέον	ἐπὶ τῆς ἀπολογίας, ὑπετίθεντο καὶ
[4, 81]	γ´ ὀλίγοι μὲν ἐκ πολλῶν	λελείμμεθα,	ταπεινοὶ δ´ ἐκ μεγάλων γεγόναμεν,
[4, 43]	τῶν λεγομένων τε καὶ πραττομένων	λεληθότες	τοὺς πολλούς, οἳ συγκαθιέντες εἰς
[4, 10]	οὐδὲν αὐτοῖς ἐγένετο προὔργου τῶν	λελογισμένων·	οὕτω κατεστρατήγησεν αὐτοὺς ὁ Τύλλιος
[4, 83]	δαίμονες, οἳ τοὺς πατέρας ἡμῶν	λελόγχατε,	καὶ πόλις θεοφιλεστάτη πόλεων, ἐν
[4, 46]	πάππον αὐτοῦ παραδιδόντες τὴν ἡγεμονίαν,	λελύσθαι	λέγων μετὰ τὸν ἐκείνου θάνατον
[4, 37]	παρ´ ὧν αὐτὴν ἔλαβεν. ταῦτα	λέξαντος	αὐτοῦ καταβαίνειν τ´ ἀπὸ τοῦ
[4, 71]	καὶ κολάκων φέρειν δυνάμενοι. Ταῦτα	λέξαντος	αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν λόγον Οὐαλέριος,
[4, 74]	ἐν ᾧ καθεζόμενοι δικάσουσι, καὶ	λευκὴν	ἐσθῆτα περιπόρφυρον καὶ τοὺς προηγουμένους
[4, 76]	τὴν τῶν βασιλέων ἐξουσίαν ὀνομασθῆναι	Λεύκιον	Ἰούνιον Βροῦτον καὶ Λεύκιον Ταρκύνιον
[4, 76]	ὀνομασθῆναι Λεύκιον Ἰούνιον Βροῦτον καὶ	Λεύκιον	Ταρκύνιον Κολλατῖνον. τοὺς δ´ ἄρχοντας
[4, 15]	καθ´ ἡλικίας. ὡς δὲ Πείσων	Λεύκιος	ἐν τῇ πρώτῃ τῶν ἐνιαυσίων
[4, 67]	οὐδὲν εἰδὼς καὶ σὺν αὐτῷ	Λεύκιος	Ἰούνιος, ᾧ Βροῦτος ἐπωνύμιον ἦν·
[4, 6]	τοῦ πατρὸς θάνατον, ὁ δὲ	Λεύκιος	ὁ πρεσβύτερος οὐ μείων ἑπτακαιεικοσαέτους·
[4, 41]	παρελάβομεν. ~Μετὰ δὲ τοῦτον παραλαμβάνει	Λεύκιος	Ταρκύνιος τὴν Ῥωμαίων δυναστείαν οὐ
[4, 28]	τύχῃ κατὰ τὴν οὐχ ὁμοτροπίαν·	Λευκίῳ	μὲν γὰρ τῷ πρεσβυτέρῳ τολμηρῷ
[4, 7]	γράφω τοὺς παῖδας, ἀλλ´ υἱωνούς,	Λευκίῳ	Πείσωνι τῷ Φρῦγι συγκαταθέμενος. ἐκεῖνος
[4, 64]	στρατιωτικὰς παρ´ ἀνδρὶ κατήχθη συγγενεῖ	Λευκίῳ	Ταρκυνίῳ τῷ Κολλατίνῳ προσαγορευομένῳ. τοῦτον
[4, 59]	τοῦτο τὸ ἔργον ἀναπαύσας τὸν	λεὼν	τῶν στρατειῶν καὶ πολέμων περὶ
[4, 44]	δὴ τὰ ἔργα τριβόμενος ὁ	λεὼς	οὐδεμίαν ἀνάπαυσιν ἐλάμβανεν· ὥσθ´ οἱ
[4, 29]	καὶ κατᾴδουσα μαλθακὸν ἀποδέδωκε, καὶ	λήσεις	ὑπ´ αὐτῆς γενόμενος ἐξ ἀνδρὸς
[4, 24]	γέγονεν, ὥσθ´ οἱ μὲν ἀπὸ	λῃστείας	καὶ τοιχωρυχίας καὶ πορνείας καὶ
[4, 50]	ἐγκαλῶν αὐτοῖς ἁρπαγάς τινας καὶ	λῃστείας,	ὑπὲρ ὧν αἰτούμενοι δίκας αὐθάδεις
[4, 54]	ἕνεκα· ὅθεν ὁρμώμενοι τά τε	λῃστήρια,	καὶ εἴ τι ἀποσπασθὲν ἴδοιεν
[4, 54]	ὅσα ἦν ἐπίμαχα καὶ ῥᾴδια	ληφθῆναι	διὰ κλιμάκων ἐξοικοδομεῖν τε καὶ
[4, 39]	σπουδὴν ἔχουσα μαθεῖν οἷόν τι	λήψεται	τὰ πράγματα τέλος, ἐπὶ τῆς
[4, 74]	ὅτε αὐτὰ τιμῆς θεῶν ἕνεκα	λήψονται·	λυπήσει γὰρ οὐδέν´, ἐὰν γένηται
[4, 15]	ἐν ἄλσει καθιδρυμένης, ἣν προσαγορεύουσι	Λιβιτίνην,	ὑπὲρ τῶν ἀπογινομένων· εἰς δὲ
[4, 62]	ναῷ τοῦ Καπιτωλίνου Διὸς ἐν	λιθίνῃ	λάρνακι, ὑπ´ ἀνδρῶν δέκα φυλαττόμενοι.
[4, 57]	κακοῦ ῥῆξαι δυνάμενον ἀποκτείνουσι βάλλοντες	λίθοις·	τὴν δὲ κατὰ τῶν ἄλλων
[4, 44]	χαλκοτύποι τε καὶ τέκτονες καὶ	λιθουργοὶ	τῶν ἰδιωτικῶν ἔργων ἀφεστῶτες ἐπὶ
[4, 6]	ἐνιαυτὸν τῆς βασιλείας, ὡς δὲ	Λικίννιος	γράφει κατὰ τὸν ὄγδοον. ἔστω
[4, 6]	τὸν ἐνιαυτόν, καθ´ ὃν γράφει	Λικίννιος,	καὶ μὴ πρότερον· ἐν ὑστέρῳ
[4, 53]	φυγάδων συχνοί· οὗτοι δεόμενοι καὶ	λιπαροῦντες	τιμωρῆσαί σφισι τοὺς Γαβίους καὶ
[4, 38]	ἐσκήπτετο καὶ πολλὰ διὰ φίλων	λιπαρῶν	τὸν Τύλλιον ἠξίου συγγνώμονα γενέσθαι.
[4, 28]	ἐπέραινον οὔτε αἱ τῆς σώφρονος	λιτανεῖαι	τὰ κράτιστα τὸν οὐ δίκαιον
[4, 27]	ἐπειδὴ συγγνόντες ἀδικεῖν στέμμασι καὶ	λιτανείαις	παρῃτοῦντο τὴν ὀργήν, οὐδὲν ἐν
[4, 67]	ἀσπασαμένη τὸν πατέρα καὶ πολλὰς	λιτανείας	ἐκείνου τε καὶ τῶν σὺν
[4, 76]	καταστησάμενοι καὶ τοὺς θεοὺς εὐχαῖς	λιτανεύσαντες	συλλαβέσθαι σφίσιν ὁσίων καὶ δικαίων
[4, 45]	γὰρ οὐδέτεροι τὰ γινόμενα ἐπεχείρουν.	~Λογιζόμενος	δ´ ὁ Ταρκύνιος, ὅτι τοῖς
[4, 63]	διαφέρειν πόλεως· Κιρκαίαν δὲ κατὰ	λογισμόν,	ὅτι τοῦ Πωμεντίνου πεδίου μεγίστου
[4, 84]	ὑπερορᾶν ἐπαίροντες, οἱ δὲ κατὰ	λογισμὸν	τοῦ μὴ ῥᾳδίαν εἶναι τὴν
[4, 10]	μηδὲν πολυπραγμονεῖν. εἰσῄει γὰρ αὐτοῖς	λογισμός,	ὅτι τῆς μὲν βουλῆς, ὃν
[4, 10]	δυναστείαν τῆς βουλῆς ὁρῶντες καὶ	λογισμοὺς	οὐκέτι τοὺς αὐτούς, ἀλλ´ ἐναντίους
[4, 51]	ἀπὸ τῶν σημείων ἐξέστησαν τῶν	λογισμῶν	καὶ τὰ ὅπλα ῥίψαντες ἐπειρῶντο
[4, 72]	ἐλέχθησαν πολλοὶ καὶ παρὰ πολλῶν	λόγοι.	ἐδόκει δὲ τοῖς μὲν βασιλικὴν
[4, 78]	πολλά, καὶ πρὸς εἰδότας οἱ	λόγοι,	τὰ μέγιστα καὶ φανερώτατα τῶν
[4, 35]	χρηστοὺς οὐ πεφύκασι φέρειν οἱ	λόγοι.	~Ὑμῶν δὲ τεθαύμακα, εἴ τινές
[4, 47]	πολλῶν σφόδρα κινηθέντων ἐπὶ τοῖς	λόγοις	αἰτησάμενος εἰς ἀπολογίαν ὁ Ταρκύνιος
[4, 35]	καὶ ὁμόσε χωρήσω τοῖς σοῖς	λόγοις,	εἴ σε παρακαταθήκην παππῴαν ἀπεστέρουν
[4, 83]	ἀμυνοῦμεν ὑμῖν καὶ γνώμαις καὶ	λόγοις	καὶ χερσὶ καὶ ψυχαῖς, καὶ
[4, 25]	συγγενὲς φυλάττοντες μᾶλλον ἔργοις ἢ	λόγοις,	λυπηροὶ δὲ τοῖς βαρβάροις καὶ
[4, 21]	ὁ παρὼν καιρὸς ἁρμόττων τοῖς	λόγοις.	~Τότε δ´ οὖν ὁ Τύλλιος
[4, 55]	ἀσμένως δὲ τῶν Γαβίων τὸν	λόγον	ἀκουσάντων καὶ μηδὲν εἰς αὐτὸν
[4, 37]	ἄχθεσθαι μηδὲ ἀγανακτεῖν πρὸς τὸν	λόγον,	ἀλλ´ εἴ τι δίκαιον εἰπεῖν
[4, 5]	ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον. ἀγαπητῶς δὲ τὸν	λόγον	ἁπάντων δεξαμένων τότε τὸν Τύλλιον
[4, 6]	~Βούλομαι δ´ ἐπιστήσας τὸν ἑξῆς	λόγον	ἀποδοῦναι τὰς αἰτίας, δι´ ἃς
[4, 56]	πλῆθος καὶ πολὺν ὑπὲρ αὑτοῦ	λόγον	διαθέμενος, ὅτι καταπεφευγὼς εἰς τὴν
[4, 26]	τοὺς ἀπὸ τῶν πόλεων ἥκοντας	λόγον	διεξῆλθε παρακλητικὸν ὁμονοίας, διδάσκων ὡς
[4, 8]	προήγαγεν ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ	λόγον	διεξῆλθε τοιόνδε. ~Πολλή με ἀνάγκη
[4, 45]	τὰ πολέμια ἄλκιμος πολιτικόν τε	λόγον	εἰπεῖν οὐκ ἀδύνατος, Τύρνος Ἑρδώνιος
[4, 7]	ἑαυτοῦ τελῶν· οὐκ εἶχε δὲ	λόγον	ἐν πολέμοις ἐξετάζεσθαι ἓξ καὶ
[4, 56]	ἂν ἐγκρατέστατα τὴν ἀρχὴν κατάσχοι,	λόγον	μὲν οὐδένα ἀπέστειλεν, ἀκολουθεῖν δὲ
[4, 73]	πολιτειῶν κακίας τελευταῖος παραλαβὼν τὸν	λόγον	ὁ Βροῦτος εἶπεν· Ἐγὼ δ´,
[4, 33]	~Παυσαμένου δ´ αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν	λόγον	ὁ Τύλλιος ἔλεξεν ὧδε· Ἅπαντα
[4, 71]	Ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν	λόγον	Οὐαλέριος, Τὰ μὲν ἄλλα, ἔφησεν,
[4, 10]	βῆμα καὶ διεξῆλθε τοιοῦτόν τινα	λόγον.	~Οὐκέτι μοι περὶ τῶν Ταρκυνίου
[4, 71]	καὶ τὸν κατὰ τοῦ τυράννου	λόγον	πρῶτος ἐγὼ διαθήσομαι. ~Ὡς δὲ
[4, 23]	τὸν περὶ τοῦ συμφέροντος εἰσηγήσατο	λόγον	τοὺς μὲν ἐπισταμένους ὑπομιμνήσκων, τοὺς
[4, 46]	πόλεσι πρὸς ἐκεῖνον. πολὺν δὲ	λόγον	ὑπὲρ τοῦ δικαίου καὶ τῶν
[4, 33]	ποιῆσαι. ἔχεις τὸν τῆς ἐπιτροπῆς	λόγον,	ὦ Ταρκύνιε, καὶ οὐκ ἂν
[4, 2]	ἕτερος ὑπὲρ τῆς γενέσεως αὐτοῦ	λόγος	ἐπὶ τὸ μυθῶδες ἐξαίρων τὰ
[4, 63]	τοῦ Τυρρηνικοῦ πελάγους κείμενος, ἔνθα	λόγος	ἔχει Κίρκην τὴν Ἡλίου θυγατέρα
[4, 0]	~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ	ΛΟΓΟΣ	ΤΕΤΑΡΤΟΣ. ~Βασιλεὺς μὲν δὴ Ταρκύνιος
[4, 31]	Βραχύς ἐστιν ὁ παρ´ ἐμοῦ	λόγος,	ὦ Τύλλιε, καὶ δίκαιος· καὶ
[4, 3]	δὲ πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι διεπράξατο	λόγου	ἄξια, ἐξ ὧν Ταρκύνιός τ´
[4, 42]	τε καὶ ἐπ´ ἀγρῶν ἀναρπαζόμενοι,	λόγου	ἄξιοι ἄνδρες, ὧν οὐδὲ τὰ
[4, 12]	εἰσηγητὴς ἐγένετο, μέγαν δὲ καὶ	λόγου	ἄξιον ἐπολέμησε πρὸς Τυρρηνοὺς πόλεμον.
[4, 48]	τοῦτο τὸν μὲν Τύρνον οὐκέτι	λόγου	τυχεῖν ἐάσαντες εἰς βάραθρόν τι
[4, 38]	μηδὲ κατοκνεῖν, ἀλλὰ καταβαλόντα τοὺς	λόγους	ἐπὶ τὰ ἔργα χωρεῖν διαλλαγὰς
[4, 12]	τῶν πολιτευμάτων αὐτοῦ πρῶτον τοὺς	λόγους.	~Εὐθὺς ἅμα τῷ παραλαβεῖν τὴν
[4, 29]	καὶ καθέξεις οὓς ἂν ἀκούσῃς	λόγους;	ἢ σιωπᾶν ἄμεινόν ἐστί μοι
[4, 77]	ἀναγκαίων καὶ κοινῶν πραγμάτων τοὺς	λόγους	μέλλων πρὸς ὑμᾶς ποιεῖσθαι, ἄνδρες
[4, 47]	οἱ μὲν οὖν ἄλλοι τοὺς	λόγους,	οὓς ἦν αὐτῷ λεκτέον ἐπὶ
[4, 29]	τοῦ καθέξειν ἐν ἑαυτῷ τοὺς	λόγους	πίστεις ἐπιθέντος δι´ ὅρκων, οὓς
[4, 46]	καὶ πολλοὺς ὑπὲρ ἀμφοτέρων διεξῆλθε	λόγους	τὰς μὲν συνθήκας, ἃς ἐποιήσαντο
[4, 30]	μετὰ τῶν φίλων προκαλούμενος εἰς	λόγους	τὸν Ταρκύνιον, καὶ τὰ μὲν
[4, 46]	ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας εὐθὺς ἐποιεῖτο	λόγους	ὡς κατὰ τὸ δίκαιον αὑτῷ
[4, 41]	ἑαυτὸν ἀνθρώπων θρασυτάτων ξίφη καὶ	λόγχας	φερόντων ἐπιχωρίων τε καὶ ἀλλοδαπῶν,
[4, 4]	ἐν τῷ πρὸ τούτου δεδήλωκα	λόγῳ,	δόξας ὑπὸ τῶν πραγμάτων αὐτῶν
[4, 35]	τούτῳ μὲν οὐκ ἐπίστευες τῷ	λόγῳ,	οὐ δικαίως δ´ ἄρχεσθαι τὴν
[4, 38]	ὁ Τύλλιος, ἐκπικρανθεὶς ἐπὶ τῷ	λόγῳ	παρὰ τὸ συμφέρον ὥρμησεν ἐπ´
[4, 11]	θῆλυ γένος ἐν ἀνδραπόδων ποιήσασθαι	λόγῳ,	πολὺ τὸ θηριῶδες ἔχοντες ἐν
[4, 3]	φρονῆσαι τὰ πολιτικὰ συνετώτατος καὶ	λόγῳ	τὰ βουλευθέντα ἐξενεγκεῖν οὐδενὸς χείρων
[4, 59]	ἔφην ἐν τῷ πρὸ τούτου	λόγῳ,	τὴν δὲ τῶν ναῶν κατασκευὴν
[4, 36]	οὐδὲν δεῖ τούτων νυνὶ τῶν	λόγων·	εἰ δὲ δοκεῖ κρεῖττον ἐπιμελήσεσθαι
[4, 47]	τεκμήριον δ´ ὑμῖν παρέξομαι τῶν	λόγων	ἔργον ἀναμφίλεκτον, ἐὰν ἐθελήσητε ἐλθεῖν
[4, 70]	τῆς αὐτῆς γνώμης ὄντας οὐ	λόγων	ἔφη δεῖν οὐδ´ ὑποσχέσεων, ἀλλ´
[4, 84]	ἔρρει θαυμαστῶν καὶ ἀπροσδοκήτων ἀκούουσι	λόγων·	πάθη τε ποικίλα τὴν ἑκάστου
[4, 28]	τἀναντία μετήγετο νουθετούσης τε καὶ	λοιδορουμένης	καὶ τὴν ἀνανδρίαν κακιζούσης· ὡς
[4, 69]	Ἄρροντα καὶ Τῖτον ὑπὲρ τοῦ	λοιμοῦ·	κατέσκηψε γάρ τις ἐπὶ τῆς
[4, 29]	εἰς ταὐτό, ἀσφαλῶς ἤδη τὰ	λοιπὰ	βουλεύσομεν, ἐκποδῶν πεποιημένοι τὰ λυποῦντα
[4, 72]	ὑποθέσεως ἀρξάμενον καὶ νομίμου τὰ	λοιπὰ	λέγειν αὐτὸν ἠξίουν. κἀκεῖνος εἶπεν,
[4, 84]	τὸ δέον, ἀκούσατε καὶ τὰ	λοιπὰ	ὅσα βεβουλεύμεθα περὶ τῆς πολιτείας.
[4, 6]	διέτριψεν ἔτη παρ´ αὐτῷ τὰ	λοιπά·	τέτταρα γὰρ ἐπὶ τοῖς εἴκοσι
[4, 8]	τὰς ῥάβδους ἀποθέσθαι καὶ τὰ	λοιπὰ	τῆς ἀρχῆς σύμβολα· ὅταν δὲ
[4, 75]	πελέκεις οὗτοι παραλαβόντες καὶ τὰ	λοιπὰ	τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας σύμβολα πραττέτωσαν,
[4, 50]	ἐξελόμενος εἰς κατασκευὴν ἱεροῦ τὰ	λοιπὰ	χρήματα τοῖς στρατιώταις διεῖλεν. οὕτω
[4, 62]	μετ´ οὐ πολὺν χρόνον τὰς	λοιπὰς	ἓξ ἐνέγκασα τῆς αὐτῆς ἐπώλει
[4, 62]	τῶν ἀπολειπομένων κατέκαυσε καὶ τὰς	λοιπὰς	τρεῖς ἐνέγκασα τὸ ἴσον ᾔτει
[4, 64]	ὡς Φάβιός τε καὶ οἱ	λοιποὶ	συγγραφεῖς παραδεδώκασιν· ὁ γὰρ χρόνος
[4, 83]	καὶ ποίαις συμμαχίαις; τοῦτο γὰρ	λοιπὸν	εἰπεῖν. πρώταις μὲν ταῖς παρὰ
[4, 44]	τὰς πολεμικὰς χρείας ἐπιτήδειον, τὸ	λοιπὸν	ἠνάγκασεν ἐργάζεσθαι τὰς κατὰ πόλιν
[4, 52]	εἶναι Ταρκυνίου καὶ φόρου τὸ	λοιπὸν	ὑποτελεῖς. σπεισάμενος δὴ πρὸς αὐτοὺς
[4, 9]	δανείσματα ποιεῖν, κουφοτέρας εἰς τὸ	λοιπὸν	φέρητε, τιμήσασθαι τὰς οὐσίας ἅπαντας
[4, 18]	τοὺς ἐπιφανεστάτους λοχαγούς. τοὺς δὲ	λοιποὺς	πολίτας, οἳ τίμησιν εἶχον ἐλάττονα
[4, 50]	πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας, τοὺς δὲ	λοιποὺς	τρεψάμενος καὶ κατακλείσας εἰς τὸ
[4, 82]	παθεῖν. ἔπειτα σὺ μέν, ὦ	Λουκρητία,	γυναικείας τυχοῦσα φύσεως ἀνδρὸς εὐγενοῦς
[4, 66]	ὀλέθριον ἐπιθυμίαν ἐκπεπληρωκώς, ἡ δὲ	Λουκρητία	δεινῶς φέρουσα τὸ συμβεβηκὸς ὡς
[4, 70]	τοῦ Οὐαλερίου τὰ συμβάντα τῇ	Λουκρητίᾳ	καὶ τὴν ἀναίρεσιν αὐτῆς διηγουμένου
[4, 65]	ἑκάτερον, εἰς ἀνάγκην ἦλθεν ἡ	Λουκρητία	φοβηθεῖσα τὴν περὶ τὸν θάνατον
[4, 70]	ὁ μὲν Κολλατῖνος ἰδὼν τὴν	Λουκρητίαν	ἐν τῷ μέσῳ κειμένην καὶ
[4, 64]	τὸ δωμάτιον, ἐν ᾧ τὴν	Λουκρητίαν	ᾔδει καθεύδουσαν, καὶ λαθὼν τοὺς
[4, 67]	πέμπεται τῷ τ´ ἀνδρὶ τῆς	Λουκρητίας	τὰ συμβεβηκότα φράσων καὶ σὺν
[4, 70]	λέγει· Μυρίους ἕξετε καιρούς, ὦ	Λουκρήτιε	καὶ Κολλατῖνε καὶ πάντες ὑμεῖς
[4, 73]	Βροῦτος εἶπεν· Ἐγὼ δ´, ὦ	Λουκρήτιε	καὶ Κολλατῖνε καὶ πάντες ὑμεῖς
[4, 84]	κατὰ τοὺς πατρίους νόμους Σπόριον	Λουκρήτιον·	κἀκεῖνος ἀπολύσας τὴν ἐκκλησίαν ἐκέλευσεν
[4, 76]	μεσοβασιλέα μὲν ἔκριναν ἀποδειχθῆναι Σπόριον	Λουκρήτιον	τὸν πατέρα τῆς διαχρησαμένης ἑαυτήν·
[4, 71]	πλήθουσαν ἴδωμεν τὴν ἀγοράν, προελθὼν	Λουκρήτιός	τε καὶ Κολλατῖνος ἀποδυράσθωσαν τὰς
[4, 64]	δὲ συνοικοῦσα αὐτῷ γυνὴ Ῥωμαία,	Λουκρητίου	θυγάτηρ ἀνδρὸς ἐπιφανοῦς, ἐξένιζεν αὐτὸν
[4, 82]	πρεσβυτάτου. ~Αὕτη Σπορίου μέν ἐστι	Λουκρητίου	θυγάτηρ, ὃν ἀπέδειξε τῆς πόλεως
[4, 22]	τῶν ἐχόντων τὴν ἱερωτάτην ἀρχὴν	Λοῦστρον	ὀνομάζοντες. ἐγένετο δ´ ὁ σύμπας
[4, 13]	τοὺς δύο τοῖς πέντε προσθεὶς	λόφοις,	ὀρνιθευσάμενός τε ὡς νόμος ἦν
[4, 61]	καὶ τὸν Ταρπήιον ὀνομάζοντες ἀεὶ	λόφον	καὶ τὸν ἐξηγητὴν ἀξιοῦντες μὴ
[4, 61]	καλεῖται τοῦ χρόνου Καπιτωλῖνος ὁ	λόφος	ἐπὶ τῆς εὑρεθείσης ἐν αὐτῷ
[4, 60]	Τουτὶ μέν ἐστιν ὁ Ταρπήιος	λόφος,	μέρος δ´ αὐτοῦ τουτὶ μὲν
[4, 14]	δὲ Τύλλιος, ἐπειδὴ τοὺς ἑπτὰ	λόφους	ἑνὶ τείχει περιέλαβεν, εἰς τέτταρας
[4, 13]	τῇ τε πόλει προσέθηκε δύο	λόφους,	τόν τε Οὐιμινάλιον καλούμενον καὶ
[4, 60]	φάναι παρ´ ἡμῖν ἐν Ταρπηίῳ	λόφῳ.	ταύτας ἐὰν φυλάττητε τὰς ἀποκρίσεις
[4, 26]	μεγίστου τῶν ἐν τῇ Ῥώμῃ	λόφων	ἱδρυμένον Αὐεντίνου· καὶ τοὺς νόμους
[4, 14]	πόλιν καὶ θέμενος ἐπὶ τῶν	λόφων	ταῖς μοίραις τὰς ἐπικλήσεις, τῇ
[4, 17]	λόχος, εἷς δὲ τῶν νεωτέρων·	λοχαγοὶ	δ´ ἐξ ἁπάντων ἐπιλεχθέντες οἱ
[4, 18]	δὲ καὶ οὗτοι τοὺς ἐπιφανεστάτους	λοχαγούς.	τοὺς δὲ λοιποὺς πολίτας, οἳ
[4, 20]	πόλεμον ἐκφέρειν δόξειεν αὐτῷ, τὴν	λοχῖτιν	ἀντὶ τῆς φρατρικῆς συνῆγεν ἐκκλησίαν.
[4, 75]	ὑπ´ ἐμοῦ μεσοβασιλεὺς συναγαγὼν τὴν	λοχῖτιν	ἐκκλησίαν ὀνομασάτω τε τοὺς μέλλοντας
[4, 18]	κλάσσεις τὸ ἀρχαῖον ἐκάλουν καλέσεις·	λόχοι	δ´, οὓς αἱ συμμορίαι περιελάμβανον,
[4, 18]	πρώτην συμμορίαν ὀκτὼ καὶ ἐνενήκοντα	λόχοι	σὺν τοῖς ἱππεῦσι· τὴν δὲ
[4, 17]	πεντεκαίδεκα μὲν γὰρ ἐξ αὐτῶν	λόχοι	τοὺς πρεσβυτέρους εἶχον, πεντεκαίδεκα δὲ
[4, 18]	τοῖς πρώτοις τῶν φαλαγγιτῶν ὀγδοήκοντα	λόχοις·	εἶχον δὲ καὶ οὗτοι τοὺς
[4, 21]	γνώμας ἐν τοῖς ἰδίοις ἕκαστοι	λόχοις,	ἐξηπατῶντο δὲ τῷ μίαν εἶναι
[4, 22]	ὁπλισμὸν ἐν τοῖς ἰδίοις ἑκάστους	λόχοις	καθαρμὸν αὐτῶν ἐποιήσατο ταύρῳ καὶ
[4, 75]	ἐὰν δὲ τοῖς πλείοσι δόξῃ	λόχοις	κυρίαν εἶναι τὴν τῶν ἀνδρῶν
[4, 19]	κεκτημένοις πλείοσιν οὖσιν ἐν ἐλάττοσι	λόχοις,	στρατεύεσθαί τ´ ὀλιγάκις καὶ ἐκ
[4, 20]	γνῶμαι, τότε τὸν ἔσχατον ἐκάλει	λόχον,	ἐν ᾧ τὸ τῶν ἀπόρων
[4, 18]	προτέρων, ἅπαντας εἰς ἕνα συντάξας	λόχον	στρατείας τ´ ἀπέλυσε καὶ πάσης
[4, 19]	λόχῳ πλῆθος ἐκέλευε παρέχειν ἕκαστον	λόχον·	τὴν δὲ δαπάνην τὴν εἰς
[4, 20]	προσθοῖτο τῶν μερίδων οὗτος ὁ	λόχος,	αὕτη τὸ κράτος ἐλάμβανε. τοῦτο
[4, 17]	τούτων εἷς μὲν τῶν πρεσβυτέρων	λόχος,	εἷς δὲ τῶν νεωτέρων· λοχαγοὶ
[4, 18]	δ´ ἐπὶ πάσαις τεταγμένην εἷς	λόχος	ὁ τῶν ἀπόρων. ~Ταύτῃ τῇ
[4, 17]	ὁ δὲ τοῖς νεωτέροις ἀκολουθῶν	λόχος.	οἱ δὲ σαλπισταί τε καὶ
[4, 21]	μίαν εἶναι ψῆφον ὅλου τοῦ	λόχου	τοῦ τ´ ὀλίγους ἔχοντος ἐν
[4, 16]	τοῖς προτέροις καθ´ ἡλικίας, δέκα	λόχους	ἀποδοὺς τοῖς νεωτέροις καὶ δέκα
[4, 17]	βίος ἦν, εἰς τριάκοντα συνέταξε	λόχους.	διῄρηντο δὲ καὶ οὗτοι καθ´
[4, 84]	ἀρχαιρεσίαις ἀποδείξητε ψῆφον ἐπιφέροντες κατὰ	λόχους.	εἰ δὴ καὶ ταῦτα βουλομένοις
[4, 20]	δευτέρου τιμήματος εἴκοσι καὶ δύο	λόχους	ἐκάλει. μερισθεισῶν δὲ καὶ τότε
[4, 84]	καὶ ὁ δῆμος καλούμενος κατὰ	λόχους	ἐπεκύρωσε τοῖς ἀνδράσι τὴν ἀρχήν.
[4, 20]	τοῦτ´ ἐποίει μέχρι τοῦ γενέσθαι	λόχους	ἑπτὰ καὶ ἐνενήκοντα ἰσοψήφους. εἰ
[4, 17]	τὰ πολέμια τοὺς ἰδίους ἕκαστοι	λόχους	εὐπειθεῖς τοῖς παραγγελλομένοις παρείχοντο. ~Αὕτη
[4, 17]	δὲ καὶ τούτους εἰς εἴκοσι	λόχους,	καὶ δέκα μὲν ἐποίησε τῶν
[4, 16]	δὲ καὶ τούτους εἰς εἴκοσι	λόχους	καὶ διεῖλε τὸν αὐτὸν τρόπον
[4, 18]	ἐπιφανῶν· συνέταξε δ´ εἰς ὀκτωκαίδεκα	λόχους	καὶ προσένειμεν αὐτοὺς τοῖς πρώτοις
[4, 19]	μὲν οὖσιν, εἰς πλείονας δὲ	λόχους	μεμερισμένοις, στρατεύεσθαί τε πλείους στρατείας
[4, 16]	στρατεύσιμον ἡλικίαν, δέκα μὲν ἐποίησε	λόχους	νεωτέρων, οὓς ἔδει προπολεμεῖν τῆς
[4, 85]	ἐκκλησίᾳ· καὶ γνώμας διερωτήσαντες κατὰ	λόχους,	ὅ τι χρὴ ποιεῖν, ἐπειδὴ
[4, 16]	διχῇ, τετταράκοντα μὲν ἐποίησε νεωτέρων	λόχους,	οἷς τὰς ὑπαιθρίους ἀπέδωκε στρατείας,
[4, 16]	τούτους δὲ συντάξας εἰς ὀγδοήκοντα	λόχους	ὅπλα φέρειν ἐπέταξεν ἀσπίδας Ἀργολικὰς
[4, 17]	ἔξω τάξεως συστρατεύεσθαι. τέτταρας δὲ	λόχους	οὐδὲν ἔχοντας ὅπλον ἀκολουθεῖν ἐκέλευσε
[4, 21]	τοὺς τὸ μέγιστον ἔχοντας τίμημα	λόχους,	πλείους μὲν ὄντας τῶν ὑπολειπομένων,
[4, 16]	συντάξας δὲ τούτους εἰς εἴκοσι	λόχους	τὰ μὲν ἄλλα φορεῖν ὅπλα
[4, 19]	τρόπον εἰς τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς	λόχους,	τὸ ἐκ τῆς τιμήσεως ἐπιβάλλον
[4, 19]	πλῆθος εἰς τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς	λόχους	τὸ ἐπιβάλλον ἑκάστῳ λόχῳ πλῆθος
[4, 20]	εἰς ἀπόφασιν γνώμης πρώτους μὲν	λόχους	τοὺς ἀπὸ τοῦ μεγίστου τιμήματος
[4, 19]	ἐνενηκοντατρεῖς λόχους τὸ ἐπιβάλλον ἑκάστῳ	λόχῳ	πλῆθος ἐκέλευε παρέχειν ἕκαστον λόχον·
[4, 20]	αἱ τῶν ἑκατὸν ἐνενήκοντα δύο	λόχων	γνῶμαι, τότε τὸν ἔσχατον ἐκάλει
[4, 16]	καὶ στάσις ἦν τούτων τῶν	λόχων	ἐν ταῖς μάχαις ἡ μετὰ
[4, 21]	τισὶ βιασθεὶς ἰσχυραῖς, οὐ τῶν	λόχων	καταλυθέντων, ἀλλὰ τῆς κλήσεως αὐτῶν
[4, 19]	τὴν διαίρεσιν ἐποιεῖτο τὴν τῶν	λόχων,	τὰς δὲ τῶν εἰσφορῶν ἐπιταγὰς
[4, 47]	γνώμην ἀπεδείκνυτο μὴ τὰ κατηγορηθέντα	λύειν,	ἀλλ´ αὐτὸν τὸν κατηγορήσαντα ἀναιρεῖν.
[4, 7]	Ῥωμαϊκῶν συγγραφέων τινὲς ἑτέραις αὐτὰ	λύειν	ἐπειράθησαν ἀτοπίαις, οὐ Τανακυλίδα ποιοῦντες
[4, 84]	ψυχὴν κατελάμβανεν οὐδὲν ἀλλήλοις ἐοικότα·	λύπαι	τε γὰρ ἡδοναῖς ἐκέκραντο, αἱ
[4, 36]	εἰς τὸ δημοτικὸν πλῆθος εὐεργεσίαι	λυπεῖν	ὑμᾶς δοκοῦσι, περὶ ὧν πολλάκις
[4, 14]	περὶ τοὺς δεσπότας καὶ τὰ	λυπηρὰ	τῆς τύχης ἧττον βαρύνωνται. ~Διεῖλε
[4, 34]	ἐπιφθόνου ταύτης καὶ πλείω τὰ	λυπηρὰ	τῶν ἡδέων ἐχούσης ἡγεμονίας τὴν
[4, 28]	τὴν ἑαυτοῦ φύσιν ἐφέρετο καὶ	λυπηρὰν	ἡγεῖτο τὴν μὴ τὰ ὅμοια
[4, 74]	ἀποδέδοται, πολλῶν ὄντων εἴ τινα	λυπηρὰς	ὄψεις καὶ ἐπιφθόνους τοῖς πολλοῖς
[4, 25]	φυλάττοντες μᾶλλον ἔργοις ἢ λόγοις,	λυπηροὶ	δὲ τοῖς βαρβάροις καὶ φοβεροί.
[4, 50]	διὰ τὴν πολλὴν εὐτυχίαν ἅπασι	λυπηροὶ	καὶ βαρεῖς, ἐγκαλῶν αὐτοῖς ἁρπαγάς
[4, 40]	ἔλεγον δ´ οἱ μὲν ὑπὸ	λύπης	αὐτοχειρίᾳ τὸ ζῆν προεμένην αὐτὴν
[4, 74]	αὐτὰ τιμῆς θεῶν ἕνεκα λήψονται·	λυπήσει	γὰρ οὐδέν´, ἐὰν γένηται σπάνια·
[4, 29]	λοιπὰ βουλεύσομεν, ἐκποδῶν πεποιημένοι τὰ	λυποῦντα	ἡμᾶς. καὶ γὰρ ἐὰν τἆλλα
[4, 69]	παρὰ τοῦ θεοῦ καὶ τὴν	λύσιν	βουλόμενος συνέπεμψε κἀκεῖνον ἅμα τοῖς
[4, 24]	οὗτος ἦν· ὀλίγοι δέ τινες	λύτρα	κατατιθέντες ἐξ ὁσίων καὶ δικαίων
[4, 40]	ἁπάντων διαφθαρέντων μόνη διέμεινεν οὐδὲν	λωβηθεῖσα	ὑπὸ τοῦ πυρός. καὶ ἔτι

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 5/10/2006