Livre, Chap.
[4, 78]	βασιλικῶς χρώμενον, ἀλλ´ ὑπερβεβληκότα πάντας	ὕβρει	τε καὶ παρανομίᾳ τοὺς ὅπου
[4, 36]	ἔχουσιν εἰπεῖν ὑπ´ ἐμοῦ γεγονός,	ὕβρεις	δέ μοί τινας συνοίδασιν εἰς
[4, 72]	συνεβούλευον ὥσπερ Ἀθήνησι καταστῆσαι, τὰς	ὕβρεις	καὶ τὰς πλεονεξίας τῶν ὀλίγων
[4, 71]	κατεχόμενοι ὡς πρότερον οὔτε τὰς	ὕβρεις	τῶν Ταρκυνίου παίδων τε καὶ
[4, 67]	περὶ τῆς ἐλευθερίας ἢ τοιαύτας	ὕβρεις	ὑπὸ τῶν τυράννων γενομένας περιορᾶν.
[4, 9]	γὰρ ἥκουσί τινες αὐθαδείας, ὥσθ´	ὑβρίζειν	εἰς τὸ δημοτικὸν ἀξιοῦσι καὶ
[4, 66]	τῶν ἄλλων ἁπάντων καὶ τίς	ὕβρικεν	αὐτὴν καὶ ποδαπὴν ὕβριν ἀξιοῦντος
[4, 66]	τίς ὕβρικεν αὐτὴν καὶ ποδαπὴν	ὕβριν	ἀξιοῦντος λέγειν· Ἀκούσῃ τὰς ἐμάς,
[4, 82]	καὶ ἀπόλωλας οὐχ ὑπομείνασα τυραννικὴν	ὕβριν,	ἁπάσας ὑπεριδοῦσα τὰς ἐν τῷ
[4, 63]	τῆς ἀρχῆς ἔχων, διὰ γυναικὸς	ὕβριν	αὐτῆς, ἣν ὁ πρεσβύτατος αὐτοῦ
[4, 82]	ἀγανακτοῦσα καὶ ἀφόρητον ἡγουμένη τὴν	ὕβριν	ἐπειδὴ πρὸς τὸν πατέρα καὶ
[4, 65]	δούλου τετιμωρῆσθαι τὴν τοῦ συγγενοῦς	ὕβριν	μετερχόμενος, ὥστ´ αἰσχρὰν καὶ ἐπονείδιστόν
[4, 82]	ἀποδημοῦντος ἐπὶ στρατοπέδου, τὴν ἀκόλαστον	ὕβριν	τῆς τυραννίδος οὐκ ἐδυνήθη διαφυγεῖν,
[4, 66]	πάτερ δεινὴν καὶ ἀνήκεστον ὑπομείνασα	ὕβριν,	τιμωρῆσαί μοι καὶ μὴ περιιδεῖν
[4, 45]	χρόνος καὶ ἐδόκει τοῖς πλείοσιν	ὕβρις	εἶναι τὸ πρᾶγμα, ἀνήρ τις
[4, 73]	τε καὶ εὐδαιμονεῖν· ἧττον γὰρ	ὑβρισταὶ	καὶ βαρεῖς ἔσονται διαιρεθείσης τῆς
[4, 77]	ἐπιχειρῶν λέγειν, ᾧ κηδεμόνων οὐχ	ὑγιαίνοντι	δεῖ. ἴστε δὴ τὴν κοινὴν
[4, 80]	αὐτοὶ παρέλαβον; καὶ τίς ἂν	ὑγιαίνων	ταῦτα φήσειεν, ὁρῶν ὡς οἰκτρῶς
[4, 4]	ἐν ὀλίγαις ἡμέραις αὐτὸν ἀποδείξειν	ὑγιῆ·	ἔπειτ´ ἐγὼ προελθοῦσα εἰς τοὐμφανὲς
[4, 4]	ἕως αὐτὸς ἐκ τῶν τραυμάτων	ὑγιὴς	γένηται, τὸν ἕτερον τῶν ἑαυτοῦ
[4, 11]	φυγῆς ἑαυτοῖς τιμησαμένους πυρὸς καὶ	ὕδατος	εἴργειν ἐψηφίσασθε· ἔμελλόν τ´, εἰ
[4, 44]	τελειῶσαι, τὰς μὲν ἐξαγωγίμους τῶν	ὑδάτων	τάφρους, ἃς ἐκεῖνος ὀρύττειν ἤρξατο,
[4, 7]	βασιλέως οἱ παῖδες, ποιήσει δ´	υἱοί,	καὶ τοῦτ´ ἦν αἴτιον τῆς
[4, 4]	παρὰ μητρός τε καὶ πατρὸς	υἱοὶ	μεταλαμβάνουσι, καὶ θυγατρὶ συνοικῶν ἡμετέρᾳ,
[4, 36]	τοῖς πολίταις ὡς πατὴρ πρᾷος	υἱοῖς	αὐτοῦ χρώμενος; ὅς γε καὶ
[4, 57]	μάλιστα μὲν ζῶντα παραδοῦναι τὸν	υἱὸν	αὐτῷ {καὶ κομίζεσθαι τοὺς διωμολογημένους
[4, 30]	καὶ πρότερον ἔφην, ὅτι γέγραφεν	υἱὸν	εἶναι Ταρκυνίου τὸν Ἀρροῦντα· ἀλλὰ
[4, 64]	τοῦτον τὸν ἄνδρα Φάβιος μὲν	υἱὸν	εἶναί φησιν Ἠγερίου, περὶ οὗ
[4, 56]	θεράποντα γινώσκειν βουλόμενος, ἃ τὸν	υἱὸν	ἐκέλευσε ποιεῖν, ἄγων τὸν ἄγγελον
[4, 68]	καὶ σὺν αὐτῷ τὸν πρεσβύτερον	υἱὸν	εὐγενές τι φρόνημα διαφαίνοντα καὶ
[4, 58]	καὶ βασιλέα τῶν Γαβίων τὸν	υἱὸν	Σέξτον ἀποδείξας ἀπῆγε τὴν δύναμιν.
[4, 4]	ἔτυχε δ´ αὐτῇ νεανίας μὲν	υἱὸς	οὐ πρὸ πολλοῦ τετελευτηκὼς χρόνου,
[4, 61]	αὐτοῖς ὁ τοῦ μάντεως ὑπέθετο	υἱός,	τὴν Ῥώμην καὶ τὸν Ταρπήιον
[4, 6]	ἱστορίαις σχεδιάζειν με ὑπολάβωσιν οὐχ	υἱοὺς,	ἀλλ´ υἱωνοὺς αὐτοῦ γράφοντα τοὺς
[4, 85]	τῶν ἄλλων φράσας ἠπείγετο τοὺς	υἱοὺς	ἀναλαβὼν καὶ τῶν ἑταίρων τοὺς
[4, 7]	καὶ ἀτόπων ἕκαστα ἐπιλογιζόμενος οὐχ	υἱοὺς	εἶναι Ταρκυνίου γράφω τοὺς παῖδας,
[4, 6]	τοῖς ἄλλοις ἱστορικοῖς, ὅσοι γράφουσιν	υἱοὺς	εἶναι τοὺς καταλειφθέντας παῖδας ὑπὸ
[4, 6]	ἑπτακαιεικοσαέτους· οὐκ ἄρα νηπίους κατέλιπεν	υἱοὺς	ὁ Ταρκύνιος ἐκ ταύτης γεγονότας
[4, 65]	βασιλείαν, ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον, τῶν	υἱῶν	αὐτοῦ πρεσβύτατος ὤν. ὅσα δ´
[4, 6]	εἰ δὴ τὸν νεώτερον τῶν	υἱῶν	ἔσχατον ἐκύησεν ἔτος ἔχουσα πεντηκοστόν·
[4, 85]	βασιλέα τὸν πρεσβύτερον ἀπέδειξε τῶν	υἱῶν	Σέξτον, ὡς καὶ πρότερον ἔφην·
[4, 55]	συντιθέντος, ὁ πρεσβύτατος αὐτοῦ τῶν	υἱῶν	Σέξτος ὄνομα κοινωσάμενος τὴν γνώμην
[4, 7]	γ´ ἄρα γόνῳ μὲν ἦσαν	υἱωνοὶ	τοῦ βασιλέως οἱ παῖδες, ποιήσει
[4, 28]	τοῖς ἀδελφιδοῖς τῆς μητρὸς αὐτῶν,	υἱωνοῖς	δὲ Ταρκυνίου, τῷ τε πρεσβυτέρῳ
[4, 64]	ἐπίκλησιν· ἐγὼ δὲ καὶ τοῦτον	υἱωνὸν	εἶναι τοῦ Ἠγερίου πείθομαι, εἴ
[4, 29]	καὶ τῆς βασιλείας ὀφείλεις πρεσβύτερος	υἱωνὸς	ὤν. ἢ σώματος οὐκ ἔτυχες
[4, 6]	με ὑπολάβωσιν οὐχ υἱοὺς, ἀλλ´	υἱωνοὺς	αὐτοῦ γράφοντα τοὺς παῖδας. παντάπασι
[4, 34]	ὁ βασιλεὺς κατέλιπεν ἀκμάζοντας, οὐχ	υἱωνοὺς	καὶ νηπίους, ὥσπερ ὑμᾶς Ταρκύνιος.
[4, 7]	Ταρκυνίου γράφω τοὺς παῖδας, ἀλλ´	υἱωνούς,	Λευκίῳ Πείσωνι τῷ Φρῦγι συγκαταθέμενος.
[4, 1]	τὴν ἀρχὴν κατασχὼν οὕτω τελευτᾷ	υἱωνούς	τε δύο καταλιπὼν νηπίους καὶ
[4, 61]	ἡμῶν εὑρέθη τῇ πολυτελείᾳ τῆς	ὕλης	μόνον διαλλάττων τοῦ ἀρχαίου, ἐκ
[4, 81]	ἀργυρωνήτους {αἰσχύνης ἄξια} ταλαιπωρεῖν λατομοῦντας	ὑλοτομοῦντας	ἀχθοφοροῦντας, ἐν ταρτάροις καὶ βαράθροις
[4, 44]	οἱ μὲν λατομοῦντες, οἱ δ´	ὑλοτομοῦντες,	οἱ δὲ τὰς κομιζούσας ταῦθ´
[4, 36]	περὶ ὧν πολλάκις ἀπολελόγημαι πρὸς	ὑμᾶς.	ἀλλ´ οὐδὲν δεῖ τούτων νυνὶ
[4, 9]	ἑτέροις παραδοῦναι βουλομένους. ἀξιῶ δ´	ὑμᾶς,	ἄνδρες Ῥωμαῖοι, καὶ τῶν ἐμῶν
[4, 9]	λέγειν· ἃ δὲ παρεσκεύασμαι ποιεῖν	ὑμᾶς	αὐτὸς ἀγαθὰ καὶ ὧν χάριν
[4, 11]	τῶν παιδίων πάππος εὖ ποιῶν	ὑμᾶς	διετέλεσεν, ἀντὶ πολλῶν δέ, ὧν
[4, 36]	τὸ δημοτικὸν πλῆθος εὐεργεσίαι λυπεῖν	ὑμᾶς	δοκοῦσι, περὶ ὧν πολλάκις ἀπολελόγημαι
[4, 33]	τὸν πάππον ὑμῶν ἐτιμωρησάμην καὶ	ὑμᾶς	εἰς ἄνδρας ἤγαγον καὶ γενεᾶς
[4, 78]	~Τὰ δὲ κοινά, ὑπὲρ ὧν	ὑμᾶς	εἰς ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ταῦτ´ ἐστί.
[4, 79]	ἐπιεικέστατον τῶν βασιλέων καὶ πλεῖστα	ὑμᾶς	εὖ ποιήσαντα φανερῶς ἀποσφάξας καὶ
[4, 9]	οὓς οὐδὲν δέομαι πρὸς εἰδότας	ὑμᾶς	λέγειν, τὰς ἀντὶ τούτων ὀφειλομένας
[4, 11]	δύναμιν ἐγενόμην ὑμῖν χρήσιμος, ἀξιοῦμεν	ὑμᾶς	μίαν ἡμῖν δοῦναι ταύτην δωρεάν,
[4, 77]	πραγμάτων τοὺς λόγους μέλλων πρὸς	ὑμᾶς	ποιεῖσθαι, ἄνδρες πολῖται, περὶ ἐμαυτοῦ
[4, 78]	δὲ νῦν αὐτὸ ποιοῦντες ἐπιτηδείῳ,	ὑμᾶς	τ´, ὦ δημόται, συνεκαλέσαμεν, ἵνα
[4, 34]	οὐχ υἱωνοὺς καὶ νηπίους, ὥσπερ	ὑμᾶς	Ταρκύνιος. εἰ δὲ κοινὸς ἁπάντων
[4, 9]	αὐτὸς ἔζη χρόνον, ἐκείνῳ προσῆκεν	ὑμᾶς	τὰς ὑπὲρ τῶν εὐεργεσιῶν χάριτας
[4, 78]	ἀπολογίας οὐδεμιᾶς δυνάμενα τυχεῖν, ταῦθ´	ὑμᾶς	ὑπομνήσω. ~Οὗτός ἐστιν, ἄνδρες πολῖται,
[4, 11]	τὰ δημόσια καὶ κατέχοντες, ἣν	ὑμεῖς	δι´ αἵματος ἐκτήσασθε γῆν ἐκλιπεῖν
[4, 9]	ἐμήν. δίκαιοι δ´ ἐστὲ καὶ	ὑμεῖς	διαμεμνῆσθαι τὰς εὐεργεσίας, ἃς ὁ
[4, 36]	γε καὶ τὴν ἐξουσίαν, ἣν	ὑμεῖς	ἐδώκατέ μοι πατέρων φυλάττοντες παραδοχάς,
[4, 84]	βασιλικὴν ἕξοντας ἐξουσίαν, οὓς ἂν	ὑμεῖς	ἐν ἀρχαιρεσίαις ἀποδείξητε ψῆφον ἐπιφέροντες
[4, 9]	τιμῶν καὶ φιλῶν, ὡς καὶ	ὑμεῖς	ἴστε, διετέλεσε, καὶ ἐπειδὴ τὰ
[4, 60]	οὐ θέμις· ἃ δὲ λέγοντες	ὑμεῖς	καὶ ἀποκρινόμενοι πρὸς τὰς ἐρωτήσεις
[4, 73]	Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε καὶ πάντες	ὑμεῖς	οἱ παρόντες ἄνδρες ἀγαθοὶ καὶ
[4, 70]	Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε καὶ πάντες	ὑμεῖς	οἱ τῇ γυναικὶ προσήκοντες, ἐν
[4, 11]	παισὶ τὴν βασιλείαν ἀποδιδόναι, οὓς	ὑμεῖς	Ταρκύνιον ἀποκτείναντας τὸν βασιλέα ὑμῶν
[4, 81]	φεύγουσι τὴν πατρίδα. ἀλλὰ τὰ	ὑμέτερα	πράγματα, ὦ δημόται, πῶς ἔχει;
[4, 34]	ἑαυτῶν, Ταρκύνιε, κτῆσιν, οὐ τὴν	ὑμετέραν·	ὥσπερ γε καὶ τὸν πάππον
[4, 36]	δικαστής, ἀλλὰ τὰς ἰδιωτικὰς δίκας	ὑμῖν	ἀπέδωκα διαγινώσκειν, ὃ τῶν ἔμπροσθεν
[4, 36]	οὓς ἅπαντες ἐπεκυρώσατε, κατὰ τούτους	ὑμῖν	ἀπέδωκα διδόναι τὰ δίκαια καὶ
[4, 60]	εὑρέθη ἡ κεφαλή. τί οὖν	ὑμῖν	ἀποκρίνασθαι παραινῶ; μὴ συγχωρεῖν ἐν
[4, 4]	ὑπ´ αὐτῶν· ἔσται γ´ οὐδ´	ὑμῖν	ἀσφαλὴς ὁ βίος, οἷς ἐνεγγύησε
[4, 9]	δὲ τὸ Σαβίνων ἔθνος ὑποχείριον	ὑμῖν	γενέσθαι, μετὰ πολλῶν ἅπαντα ταῦτα
[4, 47]	περὶ μὲν ἐμαυτοῦ τοσαῦτα λέγω·	ὑμῖν	δ´, ὦ σύνεδροι, κινδύνων τὸν
[4, 33]	τῆς βασιλείας ἀντιποιούμενοι φανερῶς ἀπέκτειναν,	ὑμῖν	δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ
[4, 72]	εἶπεν, Ἐπειδὴ ταῦτα οὕτω πράττειν	ὑμῖν	δοκεῖ, σκοπώμεθα πάλιν, τίς ἡ
[4, 60]	περὶ τίνος ἥκετε. περιέσται γὰρ	ὑμῖν,	εἴ τι μέλλετε διὰ τὴν
[4, 75]	τὰ μέγιστα καὶ κυριώτατα ὧν	ὑμῖν	ἐν τῷ παρόντι λέγειν ἔχω
[4, 73]	ἃ δυσχεραίνουσιν ἅπαντες αὐτάς, ταῦθ´	ὑμῖν	ἐπανορθώσασθαί τε καὶ νῦν καὶ
[4, 84]	δὴ καὶ ταῦτα βουλομένοις ἐστὶν	ὑμῖν,	ἐπιψηφίσατε. Ἐπῄνει καὶ ταύτην τὴν
[4, 60]	μέρος ὅσον δή τι· ἔπειθ´	ὑμῖν	ἐρεῖ, Τουτὶ μέν ἐστιν ὁ
[4, 84]	εὑρίσκηται τεθνάναι. ταύτην εἰ βουλομένοις	ὑμῖν	ἐστι τὴν γνώμην εἶναι κυρίαν,
[4, 81]	ἀλλ´ ἀκριβῶς μάθητε, οἵους σκύλακας	ὑμῖν	ἡ Ταρκυνίου τυραννὶς ὑποτρέφει, θεάσασθε
[4, 83]	τε καὶ τροφῆς ἐτύχομεν, ἀμυνοῦμεν	ὑμῖν	καὶ γνώμαις καὶ λόγοις καὶ
[4, 11]	τὰ δίκαια ἐξ ἴσου διδόντες	ὑμῖν	καὶ λαμβάνοντες, ἀλλ´ οὐχ ὥσπερ
[4, 11]	μὲν παιδία οἰχήσεται τὴν πόλιν	ὑμῖν	καταλιπόντα καὶ ἡ ἄλλη Ταρκυνίου
[4, 60]	ἄνδρες Ῥωμαῖοι· τὸ μὲν τέρας	ὑμῖν	ὁ πατὴρ διελεῖται καὶ οὐδὲν
[4, 60]	ἔνεστι μετατεθῆναι, διελεῖται τὸ τέρας	ὑμῖν	ὅ τι βούλεται σημαίνειν καὶ
[4, 60]	κατὰ τὸ παρόν· ἔσται δ´	ὑμῖν	ὀλίγου χρόνου παρελθεῖν πρὸς αὐτόν.
[4, 11]	βούλεσθε, τοῖς πατρικίοις· ἐγὼ δ´	ὑμῖν	οὐκ ἐνοχλήσω παρών. ~Ταῦτα λέγοντος
[4, 34]	καὶ δι´ ἃς αἰτίας οὔθ´	ὑμῖν	οὔτ´ ἄλλῳ τινὶ μεθίεμαι. ὅτε
[4, 73]	συμβέβηκε, μεταθέσθαι τοὔνομα τῆς πολιτείας	ὑμῖν	παραινῶ καὶ τοὺς μέλλοντας ἕξειν
[4, 47]	μετεσχηκότων τῆς συνωμοσίας. τεκμήριον δ´	ὑμῖν	παρέξομαι τῶν λόγων ἔργον ἀναμφίλεκτον,
[4, 60]	καὶ ἀψευδεῖς ἔσεσθε· διαφέρει γὰρ	ὑμῖν	προεγνωκέναι ταῦτα· παρ´ ἐμοῦ μάθετε.
[4, 84]	φράτρας ψῆφον ἐπενέγκατε, καὶ τοῦθ´	ὑμῖν	πρῶτον ἀρξάτω τὸ δικαίωμα τῆς
[4, 47]	γὰρ ἐξέσται καὶ μετὰ ταῦθ´	ὑμῖν	σκοπεῖν· ἀλλὰ περὶ τῆς ὑμῶν
[4, 9]	ὑπὲρ μὲν τούτων ὡς ἐγνωκόσιν	ὑμῖν	τὰ δέοντα καὶ ποιήσουσιν, ὅσα
[4, 9]	τὸ κοινὸν εὐηργέτησεν ὑποτάξας μὲν	ὑμῖν	τὰς Λατίνων τοσαύτας πόλεις ἀντιποιουμένας
[4, 11]	τυραννικόν. εἰ μὲν οὖν καὶ	ὑμῖν	ταῦτα βουλομένοις ἐστίν, ὦ δημόται,
[4, 34]	καὶ αὐτὸς ἔχειν ἀναφαίρετον καὶ	ὑμῖν	τοῖς ἐγγόνοις καταλιπεῖν, καὶ ὁ
[4, 11]	κατὰ τὴν ἐμαυτοῦ δύναμιν ἐγενόμην	ὑμῖν	χρήσιμος, ἀξιοῦμεν ὑμᾶς μίαν ἡμῖν
[4, 33]	καὶ πάντες τοῦθ´ οἱ προσήκοντες	ὑμῖν	ὡμολόγουν, ὅτι κρατήσαντες ἐκεῖνοι τῆς
[4, 72]	ἀποφαινέσθω δὴ περὶ τούτων ἕκαστος	ὑμῶν	ἃ φρονεῖ. Μετὰ τοῦτ´ ἐλέχθησαν
[4, 65]	ἐπικατασφάξας ἕνα θήσω τὰ σώματα	ὑμῶν	ἅμα καὶ φήσω κατειληφὼς ἀσχημονοῦσάν
[4, 11]	ὑμεῖς Ταρκύνιον ἀποκτείναντας τὸν βασιλέα	ὑμῶν	ἄνδρα χρηστὸν καὶ φιλόπολιν καὶ
[4, 47]	ὃς παρεσκεύασταί τε τοὺς ἐπιφανεστάτους	ὑμῶν	ἀποκτείνας ἐπιθέσθαι τῇ Λατίνων ἀρχῇ
[4, 47]	ὑμῖν σκοπεῖν· ἀλλὰ περὶ τῆς	ὑμῶν	αὐτῶν ἀσφαλείας καὶ περὶ τῆς
[4, 11]	ταύτην δωρεάν, φανερὰν ποιῆσαι τὴν	ὑμῶν	αὐτῶν γνώμην. εἰ γὰρ ἑτέρους
[4, 35]	λέγοντι, ὦ βουλή· οὐ γὰρ	ὑμῶν	ἀφαιρούμενος τὴν διάγνωσιν, ἀλλὰ τὴν
[4, 9]	ὅσον ἐκ τῆς κοινῆς ἁπάντων	ὑμῶν	βοηθείας. ταῦτα δ´ εἰπεῖν ἠνάγκασμαι
[4, 80]	δὴ τί τούτων οἶδέ τις	ὑμῶν	γενόμενον, ὅτε τὴν ἀρχὴν Ταρκύνιος
[4, 9]	κοινὰ πράττειν προῄρημαι. ἱκέτης δ´	ὑμῶν	γίνομαι μὴ τοὺς ὀρφανοὺς ἐγκαταλιπεῖν
[4, 11]	ἀνθρώπινον ἐποπτεύουσι βίον, ἱκέται πάντες	ὑμῶν	γινόμενοι σὺν γυναιξί τε καὶ
[4, 36]	οὐ πεφύκασι φέρειν οἱ λόγοι.	~Ὑμῶν	δὲ τεθαύμακα, εἴ τινές εἰσιν,
[4, 33]	ἐρῶ. ἐγὼ τὴν μὲν ἐπιτροπείαν	ὑμῶν	ἔλαβον, ὦ Ταρκύνιε, νηπίων καταλειφθέντων
[4, 34]	οὐ κύριος ἦν ἀφελόμενος αὐτὴν	ὑμῶν	ἐμοὶ δοῦναι. εἰ γάρ τι
[4, 60]	τῷ σκήπωνι δεικνὺς πεύσεται παρ´	ὑμῶν,	ἐπὶ ποίῳ τῶν μερῶν τούτων
[4, 34]	ὅτι τὴν βασιλείαν ὁ πάππος	ὑμῶν	ἐπὶ ῥητοῖς τισι παρέλαβεν, ὥστε
[4, 80]	δεῖ. ἐκεῖνοι μέντοι πάντες ὑφ´	ὑμῶν	ἐπὶ τὰς δυναστείας παρήγοντο κατὰ
[4, 33]	κηδεμὼν δὲ καὶ φύλαξ οὐδεὶς	ὑμῶν	ἕτερος ἦν, ὅτι μὴ γυνή,
[4, 33]	τούς τ´ ἀποκτείναντας τὸν πάππον	ὑμῶν	ἐτιμωρησάμην καὶ ὑμᾶς εἰς ἄνδρας
[4, 11]	οὐκ ἂν ἀξιώσαιμι τῆς παρ´	ὑμῶν	εὐνοίας ψευσθείς, ἣν ἀντὶ παντὸς
[4, 9]	μηδ´ ἐλευθέρους ἡγεῖσθαι τοὺς πένητας	ὑμῶν.	ἵνα δὲ καὶ λαμβάνωσι τὰ
[4, 9]	ἀλλὰ τοὺς μηδένα κλῆρον ἔχοντας	ὑμῶν,	ἵνα μὴ θητεύητε ὄντες ἐλεύθεροι
[4, 80]	συνωμοσίαις, ὡς τυράννοις ἔθος, ἀκόντων	ὑμῶν	καὶ δυσχεραινόντων. φέρε, ἀλλ´ ἐπειδὴ
[4, 75]	ἐποίουν, καὶ μηδὲν πράττειν δίχα	ὑμῶν	καὶ τὰ δόξαντα τῇ βουλῇ
[4, 77]	βούλομαι προειπεῖν· ἴσως γάρ τισιν	ὑμῶν,	μᾶλλον δ´ ἀκριβῶς οἶδ´ ὅτι
[4, 33]	ἀναγκασθείς· ἐπειδὴ τὸν μὲν πάππον	ὑμῶν	οἱ τῆς βασιλείας ἀντιποιούμενοι φανερῶς
[4, 11]	δανεισταὶ μὲν ὅτι τοὺς πένητας	ὑμῶν	οὐκ εἴασα τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῆναι
[4, 9]	συνεκάλεσα, ἀκούσατέ μου. ὅσοι μὲν	ὑμῶν	ὀφείλοντες ἤδη χρέα διὰ πενίαν
[4, 34]	ὥσπερ γε καὶ τὸν πάππον	ὑμῶν	παρήγαγον ἐπὶ τὰ πράγματα ξένον
[4, 30]	γέγονέ μοι. βούλομαι δὲ πάντων	ὑμῶν	παρόντων μαθεῖν παρ´ αὐτοῦ, τί
[4, 29]	ἴσασιν, ὅτι τοῖς μὲν ἀρχαίοις	ὑμῶν	προγόνοις Ἕλλησιν οὖσι καὶ ἀφ´
[4, 34]	οὐκ ἂν Ταρκύνιος ὁ πάππος	ὑμῶν	τὴν ἡγεμονίαν παρέλαβεν Ἄγκου τελευτήσαντος,
[4, 83]	ἐλευθέροις εἶναι. εἰ δέ τινες	ὑμῶν	τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου συνόντας ἅμα
[4, 81]	πῶς ἔχει; οὐκ ἀφῄρηται μὲν	ὑμῶν	τοὺς νόμους, ἀφῄρηται δὲ τὰς
[4, 77]	ἠλιθίου, ψευδῆ γενομένην καὶ οὐχ	ὑπ´	ἄλλου τινὸς κατασκευασθεῖσαν, ἀλλ´ ὑπ´
[4, 82]	ἐδυνήθη διαφυγεῖν, ἀλλ´ ὥσπερ αἰχμάλωτος	ὑπ´	ἀνάγκης κρατηθεῖσα ὑπέμεινεν ὅσα μὴ
[4, 62]	Καπιτωλίνου Διὸς ἐν λιθίνῃ λάρνακι,	ὑπ´	ἀνδρῶν δέκα φυλαττόμενοι. μετὰ δὲ
[4, 32]	καὶ πάντα, ὅσα τιμιώτατα ὀνόματα	ὑπ´	ἀνθρώπων ἐπὶ καλοῖς κεῖται πράγμασιν,
[4, 29]	κατᾴδουσα μαλθακὸν ἀποδέδωκε, καὶ λήσεις	ὑπ´	αὐτῆς γενόμενος ἐξ ἀνδρὸς τὸ
[4, 55]	ἀγαθόν, πολλοὶ δὲ καὶ χρήμασιν	ὑπ´	αὐτοῦ δεκασθέντες, ἐπὶ τὴν αὐτοκράτορα
[4, 80]	ὡς οἰκτρῶς καὶ κακῶς ἅπαντες	ὑπ´	αὐτοῦ διατεθείμεθα; ~Τὰς μὲν οὖν
[4, 29]	καλὴν τὸ σῶμα, μαρανθεῖσαν δ´	ὑπ´	αὐτοῦ. εἰ δ´ ἐξεγένετο σοί
[4, 3]	δυναστείας τοῖς ἐπινικίοις στεφάνοις ἀνεδεῖτο	ὑπ´	αὐτοῦ. ἦν δὲ καὶ φρονῆσαι
[4, 42]	τινες, οἳ καὶ κρύφα διεφθάρησαν	ὑπ´	αὐτοῦ κατ´ οἰκίας τε καὶ
[4, 31]	τὰ μὲν χρήματα τὰ καταλειφθέντα	ὑπ´	αὐτοῦ παραδέδωκάς μοι, τὴν δὲ
[4, 55]	καταλύσεως τοῦ πολέμου· μαστιγωθεὶς δ´	ὑπ´	αὐτοῦ ῥάβδοις ἐν ἀγορᾷ καὶ
[4, 60]	τὰς ἀποκρίσεις καὶ μηδὲν παράγησθε	ὑπ´	αὐτοῦ, συγγνούς, ὅτι τὸ χρεὼν
[4, 55]	χωρία ἀφύλακτα, καὶ τοὺς ἀπολουμένους	ὑπ´	αὐτοῦ συνεχῶς ἔπεμπεν, ἐπιλεγόμενος ἐκ
[4, 3]	κοινῶν ἢ Τύλλιον· οὕτως ἐξεθεραπεύθησαν	ὑπ´	αὐτοῦ ταῖς εὐεργεσίαις. ~Φύσεώς τε
[4, 11]	ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῆναι πρὸς τὰ χρέα	ὑπ´	αὐτῶν ἀχθέντας· οἱ δὲ κατανοσφιζόμενοι
[4, 5]	καὶ τοὺς ἐπὶ τοὖργον ἀποσταλέντας	ὑπ´	αὐτῶν δεδεμένους παρήγαγεν· ἔπειθ´ ὡς
[4, 40]	ἥ τε βουλὴ τὸν αἱρεθέντα	ὑπ´	αὐτῶν ἐδοκίμασε, καὶ ὁ δῆμος
[4, 4]	πράγματα, τὸν οἴκτιστον ἀπολοῦνται τρόπον	ὑπ´	αὐτῶν· ἔσται γ´ οὐδ´ ὑμῖν
[4, 67]	καὶ φρόνιμος. οὗτος ἐπὶ στρατόπεδον	ὑπ´	αὐτῶν πέμπεται τῷ τ´ ἀνδρὶ
[4, 40]	φιλανθρωπίαις τισὶ τὸν δῆμον οἰκειωσάμενος	ὑπ´	ἐκείνου βασιλεὺς ἀπεδείχθη μόνου. ἐπιεικὴς
[4, 76]	τὸν πατέρα τῆς διαχρησαμένης ἑαυτήν·	ὑπ´	ἐκείνου δὲ τοὺς ἕξοντας τὴν
[4, 36]	τυραννικῶν ἀδικημάτων οὐδὲν ἔχουσιν εἰπεῖν	ὑπ´	ἐμοῦ γεγονός, ὕβρεις δέ μοί
[4, 60]	ἀπειρίαν σφάλλεσθαι κατὰ τὴν ἐρώτησιν,	ὑπ´	ἐμοῦ διδαχθεῖσι μηδὲν ἐξαμαρτεῖν· μοῖρα
[4, 70]	προσποίησιν ἐφύλαττον; ἆρα πέπρωται Ῥωμαίοις	ὑπ´	ἐμοῦ καὶ δι´ ἐμὲ τῆς
[4, 35]	δ´ ἄρχεσθαι τὴν πόλιν ἐνόμιζες	ὑπ´	ἐμοῦ καὶ σεαυτὸν ἐπιτηδειότερον εἶναι
[4, 75]	Κελερίων ἀρχήν. ὁ δὲ κατασταθεὶς	ὑπ´	ἐμοῦ μεσοβασιλεὺς συναγαγὼν τὴν λοχῖτιν
[4, 77]	ὑπ´ ἄλλου τινὸς κατασκευασθεῖσαν, ἀλλ´	ὑπ´	ἐμοῦ. ὁ δ´ ἀναγκάσας με
[4, 30]	τί τὴν πόλιν ὁρῶν ἀδικουμένην	ὑπ´	ἐμοῦ ταῦτ´ ἐπ´ ἐμοὶ μηχανᾶται.
[4, 43]	πάσχειν αὐτοὺς ὑπελάμβανον καὶ ἐπέχαιρον	ὑπ´	εὐηθείας, ὡς ἐκείνοις μόνοις τῆς
[4, 51]	σωτηρία τοῖς πολλοῖς περιεχομένοις κύκλῳ	ὑπ´	ἐχθρῶν, καὶ τῶν Ῥωμαίων ἡ
[4, 4]	πολιτῶν εὐεργεσίαις τισὶ καὶ δωρεαῖς	ὑπαγόμενος·	ἔπειθ´ ὅταν ἡμῖν καιρὸς εἶναι
[4, 42]	πολὺς πλοῦτος ἦν. οἱ δ´	ὑπάγοντες	αὐτοὺς ὑπὸ τὰς δίκας ἄλλους
[4, 16]	ἐποίησε νεωτέρων λόχους, οἷς τὰς	ὑπαιθρίους	ἀπέδωκε στρατείας, τετταράκοντα δὲ πρεσβυτέρων,
[4, 45]	προσλαβὼν τότ´ ἤδη καὶ τῶν	ὑπαιθρίων	ἐπεχείρει πειρᾶσθαι πολέμων καὶ στρατιὰν
[4, 27]	ἀξιοῦσαι ταπεινῷ κατὰ γένος ὄντι	ὑπακούειν,	καὶ τὴν διαφορὰν τῶν πατρικίων
[4, 62]	πάνυ θαυμαστὸν εὐτύχημα τῇ Ῥωμαίων	ὑπάρξαι	πόλει εἴτε θεῶν τινος εἴτε
[4, 24]	ἀμφότερα ταῦτα παρὰ τῶν δεσποτῶν	ὑπάρξει.	ἐτύγχανον δὲ τῆς ἐλευθερίας οἱ
[4, 23]	τοῖς δὲ δούλοις ἔτι μείζων	ὑπάρξει	προθυμία χρηστοῖς εἶναι περὶ τοὺς
[4, 74]	τὰ ἤθη. ταῦθ´ ἡμῖν καταστησαμένοις	ὑπάρξει	τὰ μὲν ἀγαθὰ καρποῦσθαι τῆς
[4, 29]	μάλιστα τῷ βασιλεύειν μέλλοντι δεῖ.	ὑπάρχει	δέ σοι καὶ πλοῦτος ἱκανὸς
[4, 65]	αὐτοῦ πρεσβύτατος ὤν. ὅσα δ´	ὑπάρχει	τοῖς βασιλεῦσιν ἀγαθά, ὧν ἁπάντων
[4, 40]	αὐτοῦ παρὰ πάντα τὸν χρόνον	ὑπάρχει	τυγχάνειν. ἐδήλωσε δέ τι καὶ
[4, 58]	ἔτι δεῖμα περὶ τοῦ μέλλοντος	ὑπάρχῃ	χρόνου μηδ´ ἐνδοιάζωσιν, εἰ βέβαια
[4, 85]	οἱ καταλειφθέντες ὑπὸ τοῦ βασιλέως	ὕπαρχοι	Τῖτος Ἑρμίνιος καὶ Μάρκος Ὁράτιος
[4, 74]	τοὔνομα τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας πάτριον	ὑπάρχον	ἡμῖν καὶ σὺν οἰωνοῖς αἰσίοις
[4, 4]	ποιήσειν, ἀειφυγίᾳ καὶ δημεύσει τῶν	ὑπαρχόντων,	καθίστας´ ἤδη τὰ περὶ τὴν
[4, 50]	προσλαβὼν πολλῷ πλείονα τῆς πολιτικῆς	ὑπάρχουσαν.	δῃώσας δ´ αὐτῶν τοὺς ἀγροὺς
[4, 22]	αὐτοὺς τὰς κατὰ πόλιν τέτταρας	ὑπαρχούσας,	ἐν αἷς καὶ μέχρι τῶν
[4, 15]	τὰς ἔτι καὶ εἰς ἡμᾶς	ὑπαρχούσας	τριάκοντα καὶ πέντε φυλάς· Κάτων
[4, 34]	καὶ τότε δοθείσης καὶ νῦν	ὑπαρχούσης	ἐξουσίας ὁ χρόνος, ἐν ᾧ
[4, 69]	αὐτόν, ἀλλ´ οὐ κατ´ ἀλήθειαν	ὑπαρχούσης	μωρίας, ἀφελόμενος ἅπαντα τὰ πατρῷα,
[4, 33]	ἤγαγον καὶ γενεᾶς ἄρρενος οὐχ	ὑπαρχούσης	τῶν ἐμαυτοῦ κυρίους προειλόμην ποιῆσαι.
[4, 6]	ἐν τῇ κρατίστῃ τοῦ φρονεῖν	ὑπάρχων	ἡλικίᾳ. πολιτεύεσθαι γὰρ ἤδη καὶ
[4, 61]	δυναστείας, ἀλλ´ ἐπὶ τῆς τρίτης	ὑπατείας	ἡ Ῥωμαίων πόλις αὐτὸν εἰς
[4, 76]	οἱ Ῥωμαῖοι τὰς συμβουλὰς καλοῦσιν·	ὕπατοι	δ´ ὑφ´ Ἑλλήνων ἀνὰ χρόνον
[4, 85]	πράγματα ἤδη διεφθαρμένα. οἱ γὰρ	ὕπατοι	ταχεῖαν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν ἐπὶ
[4, 76]	τὸ γὰρ ὑπερέχον καὶ ἄκρον	ὕπατον	ἐκάλουν οἱ παλαιοί. ταῦτα βουλευσάμενοί
[4, 24]	εἰ δὲ μή γε, τοὺς	ὑπάτους·	δεῖ γὰρ ἀρχῆς τινος μεγάλης·
[4, 64]	ὅτι τοὺς ἐκ Ῥώμης φυγάδας	ὑπεδέχετο	καὶ συνέπραττεν αὐτοῖς περὶ καθόδου·
[4, 6]	μὲν οὖν ἄν τις αὐτὸν	ὑπέθετο	καὶ τριακοστὸν ἔτος ἔχοντα τοὐλάχιστον,
[4, 61]	ὥσπερ αὐτοῖς ὁ τοῦ μάντεως	ὑπέθετο	υἱός, τὴν Ῥώμην καὶ τὸν
[4, 11]	γὰρ ἑτέρους τινὰς ἀξιονικοτέρους ἡμῶν	ὑπειλήφατε	εἶναι ταύτης τῆς τιμῆς τυγχάνειν,
[4, 51]	μέν τινες ἔφθησαν τὰ δεινὰ	ὑπεκδύντες,	οἱ δὲ πλείους κατεκόπησαν ὑπὸ
[4, 42]	ἔπειτα καὶ τῶν ἄλλων, οὓς	ὑπελάμβανε	βαρεῖαν ἡγεῖσθαι τὴν μεταβολὴν καὶ
[4, 42]	~Ἐπεὶ δ´ ἐγκρατῶς ἤδη κατέχειν	ὑπελάμβανε	τὴν ἀρχήν, παρασκευάσας ἐκ τῶν
[4, 43]	οἱ δημοτικοὶ δίκαια πάσχειν αὐτοὺς	ὑπελάμβανον	καὶ ἐπέχαιρον ὑπ´ εὐηθείας, ὡς
[4, 21]	τοὺς πένητας ἀπελάσας τῶν κοινῶν.	ὑπελάμβανον	μὲν γὰρ ἅπαντες ἴσον ἔχειν
[4, 50]	τῇ ταλαιπωρίᾳ χρόνον· ὡς δ´	ὑπέλειπεν	αὐτοὺς τἀπιτήδεια, ἐξασθενοῦντες τὰ σώματα
[4, 70]	δι´ ἃς τὸ προσποίημα τοῦθ´	ὑπέμεινε,	καὶ δόξας ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι
[4, 82]	ὥσπερ αἰχμάλωτος ὑπ´ ἀνάγκης κρατηθεῖσα	ὑπέμεινεν	ὅσα μὴ θέμις ἐλευθέρᾳ γυναικὶ
[4, 46]	τῶν Λατίνων δοθησομένης· καὶ πολλοὺς	ὑπὲρ	ἀμφοτέρων διεξῆλθε λόγους τὰς μὲν
[4, 28]	ἄνδρα μεταπέμπεταί τ´ αὐτὸν ὡς	ὑπὲρ	ἀναγκαίου πράγματος διαλεξομένη, ~καὶ ἐπειδὴ
[4, 77]	τοὺς πατρικίους παραστησάμενος ἔλεξε τοιάδε.	~Ὑπὲρ	ἀναγκαίων καὶ κοινῶν πραγμάτων τοὺς
[4, 9]	ἀπορουμένοις τῶν καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων.	ὑπὲρ	ἅπαντα δὲ ταῦτ´ ἔγνων καὶ
[4, 49]	τὸ τεταγμένον λαμβάνει. θύουσι δ´	ὑπὲρ	ἁπάντων καὶ τὴν ἡγεμονίαν τῶν
[4, 82]	ἠξίουν τοῖς ἄλλοις καὶ πολλοὺς	ὑπὲρ	ἀρχῆς καὶ δόξης ἤραντο κινδύνους·
[4, 21]	αὐτοὺς ἔχειν τοὺς βουλευσομένους θ´	ὑπὲρ	αὐτῆς ἃ δεῖ, καὶ τοὺς
[4, 31]	ἀρχὴν πολλοὺς καὶ μεγάλους ἀγῶνας	ὑπὲρ	αὐτῆς ἀράμενος· ἐκείνου τελευτήσαντος ἐγὼ
[4, 56]	ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος καὶ πολὺν	ὑπὲρ	αὑτοῦ λόγον διαθέμενος, ὅτι καταπεφευγὼς
[4, 82]	συγγενοῦς τῶν τυράννων καὶ πολλὰ	ὑπὲρ	αὐτῶν κακοπαθήσαντος. αὕτη μέντοι σωφρονεῖν
[4, 75]	τὴν ἐνιαύσιον ἡγεμονίαν καὶ ψῆφον	ὑπὲρ	αὐτῶν τοῖς πολίταις δότω· ἐὰν
[4, 70]	πρῶτος δ´ ὁ Βροῦτος ἀρξάμενος	ὑπὲρ	ἑαυτοῦ λέγειν, ὅτι τὴν δοκοῦσαν
[4, 7]	ἀρχῆς ὁ πρεσβύτερος τῶν Ταρκυνίων,	ὑπὲρ	ἑβδομήκοντα ἔτη γεγονὼς ἂν ἦν,
[4, 52]	μὴ ἐξ ἐφόδου καταληφθῶσι, δεδιότες	ὑπὲρ	εἰρήνης διεπρεσβεύοντο παραδιδόντες σφᾶς αὐτοὺς
[4, 15]	ἔταξεν ὅσον ἔδει νόμισμα καταφέρειν	ὑπὲρ	ἑκάστου τοὺς προσήκοντας, εἰς μὲν
[4, 11]	δ´ ἕτερόν τι βουλεύσομαι γενναιότερον	ὑπὲρ	ἐμαυτοῦ· βεβίωται γὰρ ἤδη μοι
[4, 27]	εἶναί σφισι πρὸς ἐκεῖνον μήθ´	ὑπὲρ	ἡγεμονίας παραχωρήσεως μήτε περὶ φιλίας
[4, 13]	ἂν αὐτῷ φανείη κύκλος. ἀλλ´	ὑπὲρ	μὲν τοῦ μεγέθους τε καὶ
[4, 21]	ἀρχαιρεσίαις αὐτῶν πολλάκις παρών. ἀλλ´	ὑπὲρ	μὲν τούτων οὐχ ὁ παρὼν
[4, 9]	ἐκ τῆς πόλεως ἐξελαθησομένους. ἀλλ´	ὑπὲρ	μὲν τούτων ὡς ἐγνωκόσιν ὑμῖν
[4, 47]	ἡμέρᾳ συναχθείσης τῆς ἐκκλησίας παρελθὼν	ὑπὲρ	μὲν τῶν κατηγορηθέντων βραχεῖαν ἔλεγεν
[4, 67]	εἰς τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον ἠλίθιος·	ὑπὲρ	οὗ μικρὰ προειπεῖν ἀναγκαῖον, ἐπειδὴ
[4, 31]	ἀπέδειξαν, οὔτε ἡ βουλὴ ψῆφον	ὑπὲρ	σοῦ διήνεγκεν, οὔτε ἀρχαιρεσίαις νομίμοις
[4, 16]	διελὼν δὲ καὶ τούτων τοὺς	ὑπὲρ	τετταράκοντα καὶ πέντε ἔτη γεγονότας
[4, 9]	τοὺς ὀρφανοὺς ἐγκαταλιπεῖν νῦν μὲν	ὑπὲρ	τῆς ἀρχῆς κινδυνεύοντας, εἰ δ´
[4, 2]	ταῖς ἐπιχωρίοις ἀναγραφαῖς καὶ ἕτερος	ὑπὲρ	τῆς γενέσεως αὐτοῦ λόγος ἐπὶ
[4, 61]	ἓν ἕκαστον χωρίον ποιουμένου τὰς	ὑπὲρ	τῆς εὑρέσεως ἐρωτήσεις οὐδὲν ἐπιταραττόμενοι
[4, 46]	θ´ ὑπὲρ τοῦ χρονισμοῦ προειπὼν	ὑπὲρ	τῆς ἡγεμονίας εὐθὺς ἐποιεῖτο λόγους
[4, 9]	τῶν ἐμῶν μεμνημένους ἀγώνων, οὓς	ὑπὲρ	τῆς ἡγεμονίας ἠγωνισάμην, οὔτε μικρῶν
[4, 9]	πολῖταί τ´ εἰσι καὶ πολλοὺς	ὑπὲρ	τῆς πατρίδος ἀνηντλήκασι πόνους, ἵνα
[4, 56]	κατολοφυρόμενος, ὥσπερ οἱ κατ´ ἀλήθειαν	ὑπὲρ	τῆς ψυχῆς ἀγωνιῶντες. ~Ἠρεθισμένου δὲ
[4, 4]	καταλείπεται κίνδυνον οὐ τὸν ἐλάχιστον	ὑπὲρ	τῆς ψυχῆς τρέχοντα· εἰ γὰρ
[4, 46]	πρὸς ἐκεῖνον. πολὺν δὲ λόγον	ὑπὲρ	τοῦ δικαίου καὶ τῶν ὁμολογιῶν
[4, 45]	Φερεντίνῳ γινομένην ἀγορὰν τοὺς εἰωθότας	ὑπὲρ	τοῦ κοινοῦ τῶν Λατίνων συνεδρεύειν,
[4, 69]	τῶν παίδων Ἄρροντα καὶ Τῖτον	ὑπὲρ	τοῦ λοιμοῦ· κατέσκηψε γάρ τις
[4, 37]	καὶ δεήσεις πολλαὶ σὺν οἰμωγαῖς	ὑπὲρ	τοῦ μηδενὶ παραχωρεῖν τῆς ἀρχῆς·
[4, 71]	μοναρχίαν ψῆφόν τ´ αὐτοῖς ἀναδῶμεν	ὑπὲρ	τοῦ μηκέτι Ῥωμαίων Ταρκύνιον ἄρξειν
[4, 2]	ἀπὸ τῶν δείπνων ἀπαρχὰς ἁγίζουσιν,	ὑπὲρ	τοῦ πυρὸς ἀνασχεῖν λέγουσιν αἰδοῖον
[4, 46]	συναχθέντος τοῦ συλλόγου μικρά θ´	ὑπὲρ	τοῦ χρονισμοῦ προειπὼν ὑπὲρ τῆς
[4, 15]	ἄλσει καθιδρυμένης, ἣν προσαγορεύουσι Λιβιτίνην,	ὑπὲρ	τῶν ἀπογινομένων· εἰς δὲ τὸν
[4, 15]	ἣν Ῥωμαῖοι καλοῦσιν Ἥραν φωσφόρον,	ὑπὲρ	τῶν γεννωμένων· εἰς δὲ τὸν
[4, 15]	εἰς δὲ τὸν τῆς Νεότητος,	ὑπὲρ	τῶν εἰς ἄνδρας ἀρχομένων συντελεῖν·
[4, 9]	χρόνον, ἐκείνῳ προσῆκεν ὑμᾶς τὰς	ὑπὲρ	τῶν εὐεργεσιῶν χάριτας εἰδέναι, ἐπειδὴ
[4, 15]	τὰ καλούμενα Παγανάλια· καὶ νόμους	ὑπὲρ	τῶν ἱερῶν τούτων, οὓς ἔτι
[4, 36]	ἐβουλήθην ἔχειν, ἀλλὰ νόμους θ´	ὑπὲρ	τῶν κυριωτάτων καταστησάμενος, οὓς ἅπαντες
[4, 83]	ὦ δημόται, καὶ ἀγαθὰς ἔχοντες	ὑπὲρ	τῶν μελλόντων ἐλπίδας χωρεῖτε πρὸς
[4, 50]	αὐτοῖς ἁρπαγάς τινας καὶ λῃστείας,	ὑπὲρ	ὧν αἰτούμενοι δίκας αὐθάδεις ἔδωκαν
[4, 69]	νεανίσκοι καὶ τοὺς χρησμοὺς ἔλαβον	ὑπὲρ	ὧν ἐπέμφθησαν, ἀναθήμασι δωρησάμενοι τὸν
[4, 78]	ἐμοῦ τοσαῦτα. ~Τὰ δὲ κοινά,	ὑπὲρ	ὧν ὑμᾶς εἰς ἐκκλησίαν συνεκάλεσα,
[4, 78]	αὐτῇ καὶ βασιλικῶς χρώμενον, ἀλλ´	ὑπερβεβληκότα	πάντας ὕβρει τε καὶ παρανομίᾳ
[4, 76]	ἀνωτάτω χώραν ἔχουσι. τὸ γὰρ	ὑπερέχον	καὶ ἄκρον ὕπατον ἐκάλουν οἱ
[4, 72]	γινομένας τοῖς ταπεινοῖς πρὸς τοὺς	ὑπερέχοντας	ἐλευθέρᾳ τε πόλει τὴν ἰσονομίαν
[4, 56]	ὁ Σέξτος, ὅτι κελεύει τοὺς	ὑπερέχοντας	τῶν Γαβίων ἀναιρεῖν, συνεκάλεσεν εἰς
[4, 56]	δι´ ἀρούρας σιτοσπόρου καὶ τοὺς	ὑπερέχοντας	τῶν σταχύων ἀποθραύων ἐρρίπτει χαμαὶ
[4, 56]	διεξιὼν δὴ διὰ τούτων τῆς	ὑπερεχούσης	ἀεὶ μήκωνος τῷ σκήπωνι παίων
[4, 17]	ἐν ἀκμῇ, δέκα δὲ τῶν	ὑπερηλίκων	κατὰ ταὐτὰ τοῖς προτέροις. ὅπλα
[4, 41]	κατὰ τὴν ἡμετέραν γλῶτταν τὸν	ὑπερήφανον.	τὸν δὲ πάππον αὐτοῦ Πρίσκον
[4, 36]	τῆς ψυχῆς ἀποστερηθείην. φέρε ἀλλ´	ὑπερήφανός	εἰμι καὶ διὰ βαρύτητα ἐπαχθὴς
[4, 82]	οὐχ ὑπομείνασα τυραννικὴν ὕβριν, ἁπάσας	ὑπεριδοῦσα	τὰς ἐν τῷ ζῆν ἡδονάς,
[4, 41]	ὑπεριδὼν μὲν τοῦ δημοτικοῦ πλήθους,	ὑπεριδὼν	δὲ τῶν πατρικίων, ὑφ´ ὧν
[4, 4]	Ταρκύνιος τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας ἐκείνους	ὑπεριδών,	ἐὰν οἱ φονεύσαντες αὐτὸν τὴν
[4, 41]	Κερκυραῖος ἄρχοντος Ἀθήνησι Θηρικλέους. οὗτος	ὑπεριδὼν	μὲν τοῦ δημοτικοῦ πλήθους, ὑπεριδὼν
[4, 49]	ὄρος ὑψηλόν, ὃ τῆς Ἀλβανῶν	ὑπέρκειται	πόλεως, ἐν ᾧ πανηγύρεις τ´
[4, 84]	δράσαι τὰ μισούμενα τῆς ἀσφαλείας	ὑπερορᾶν	ἐπαίροντες, οἱ δὲ κατὰ λογισμὸν
[4, 61]	διαλλάττον εὕροι τις ἂν τῆς	ὑπεροχῆς	τοῦ μήκους παρὰ τὸ πλάτος
[4, 57]	τῶν ἄλλων μισθῶν, οὓς πρότερον	ὑπέσχητο,	πολιτείαν τε τὴν ἐν Ῥώμῃ
[4, 42]	ἀγαθῷ γενήσεσθαι· τοιαύτας γὰρ αὐτοῖς	ὑπέτεινεν	ὁ Ταρκύνιος ὑποσχέσεις ἐξαπατῶν καὶ
[4, 47]	αὐτῷ λεκτέον ἐπὶ τῆς ἀπολογίας,	ὑπετίθεντο	καὶ τοὺς τρόπους, οἷς ἔδει
[4, 9]	καὶ λαμβάνωσι τὰ δίκαια καὶ	ὑπέχωσιν	οἱ μείζους τοῖς ἐλάττοσιν ἐξ
[4, 9]	τοσαύτας πόλεις ἀντιποιουμένας τῆς ἀρχῆς,	ὑπηκόους	δὲ ποιήσας Τυρρηνοὺς ἅπαντας μέγιστον
[4, 52]	εἰρήνης διεπρεσβεύοντο παραδιδόντες σφᾶς αὐτοὺς	ὑπηκόους	εἶναι Ταρκυνίου καὶ φόρου τὸ
[4, 45]	ἐπὶ Σαβίνους ἐξάγειν οὐ βουλομένους	ὑπηκόους	εἶναι τοῖς ἐπιτάγμασιν, ἀλλ´ ἀπηλλάχθαι
[4, 5]	ὑφέξοντας δίκην· ὡς δ´ οὐχ	ὑπήκουον,	ἐπικηρύξας αὐτοῖς ἀϊδίους φυγὰς καὶ
[4, 14]	τοῖς ἥρωσι τῆς τῶν θεραπόντων	ὑπηρεσίας·	ἣν ἔτι καὶ καθ´ ἡμᾶς
[4, 38]	περιβολαῖς ξίφη, τούς τε πελέκεις	ὑπηρέταις	τισὶν ἀναδοὺς καὶ αὐτὸς τὴν
[4, 38]	τὸν γέροντα κεκραγότα καὶ τοὺς	ὑπηρέτας	ἐπικαλούμενον ἔφερε. γενόμενος δ´ ἔξω
[4, 64]	ἣ ἐκαλεῖτο Κολλάτεια, χρείας τινὰς	ὑπηρετήσων	στρατιωτικὰς παρ´ ἀνδρὶ κατήχθη συγγενεῖ
[4, 44]	καὶ τοῖς ταῦτα πράττουσι χειροτέχναις	ὑπηρετοῦντες	χαλκοτύποι τε καὶ τέκτονες καὶ
[4, 29]	εὐδαίμονος ἄρξαι Κορίνθου τὴν αὐτοκράτορα	ὑπῆρξεν	ἀρχὴν ἐπὶ πολλάς, ὡς ἀκούω,
[4, 53]	σφισι τοὺς Γαβίους καὶ πολλὰς	ὑπισχνούμενοι	δωρεάς, εἰ κατέλθοιεν ἐπὶ τὰ
[4, 83]	ἀποδώσειν, ἐὰν ἀποστῶσι τῶν τυράννων,	ὑπισχνούμενοι	καὶ ἄδειαν ὧν ἥμαρτον ψηφιζόμενοι
[4, 2]	τῶν βασιλείων καὶ κατενεχθέντος ἐφ´	ὕπνον,	πῦρ ἀπέλαμψεν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς
[4, 2]	καὶ ἡ φλὸξ ἅμα τῷ	ὕπνῳ	διασκεδασθεῖσα ἠφανίσθη. τὰ μὲν δὴ
[4, 27]	ταῖς γραφείσαις πρὸς αὐτὰς συνθήκαις	ὑπὸ	βασιλέως Ταρκυνίου· τρεῖς δ´ ἐξ
[4, 24]	ὠνησάμενοι παρὰ τοῦ δημοσίου τοὺς	ὑπὸ	δόρυ πωλουμένους ἐκ τῶν λαφύρων,
[4, 40]	πολλοῖς· ἔλεγον δ´ οἱ μὲν	ὑπὸ	λύπης αὐτοχειρίᾳ τὸ ζῆν προεμένην
[4, 47]	ἐξευρὼν καὶ διαφθείρας χρήμασιν ἔπειθεν	ὑπὸ	νύκτα ξίφη πολλὰ παρ´ αὐτοῦ
[4, 51]	δύναμιν διχῇ τὴν μὲν ἑτέραν	ὑπὸ	νύκτα πέμπει λαθὼν τοὺς πολεμίους
[4, 49]	γένος} ἑνὸς δὲ ταύρου κοινῶς	ὑπὸ	πασῶν θυομένου μέρος ἑκάστη τὸ
[4, 40]	εἴρηταί μοι πρότερον, ἀληθὴς εἶναι	ὑπὸ	πολλῶν ἐπιστεύθη. ἐν γὰρ τῷ
[4, 21]	ἐπὶ πολλὰς διέμεινε γενεὰς φυλαττόμενος	ὑπὸ	Ῥωμαίων· ἐν δὲ τοῖς καθ´
[4, 40]	διαμένει γὰρ ἔτι σεβασμοῦ τυγχάνουσα	ὑπὸ	Ῥωμαίων. καὶ περὶ μὲν Τυλλίου
[4, 27]	ἀνδρείαν προσηγόρευσεν, ὡς καὶ νῦν	ὑπὸ	Ῥωμαίων καλεῖται· ἡλικίας τε προβεβηκὼς
[4, 39]	δεινοῦ καὶ μυσαροῦ πάθους ἀσεβὴς	ὑπὸ	Ῥωμαίων κατὰ τὴν πάτριον γλῶτταν
[4, 1]	ὁ Τύλλιος, ὅθ´ ἡ πόλις	ὑπὸ	Ῥωμαίων κατελαμβάνετο, μαχόμενος ἀποθνήσκει, τὴν
[4, 34]	δίκαιός εἰμι τῆς ἀρχῆς, οὐχ	ὑπὸ	σοῦ. ἀλλ´ οὔτε τούτους οὔτ´
[4, 32]	ποιεῖν σύνηθες, ἐπὶ τὸν ἐκδημαγωγούμενον	ὑπὸ	σοῦ καταφεύγῃς ὄχλον, οὐκ ἐπιτρέψω
[4, 4]	οὐκ ἄκουσι Ῥωμαίοις, ἀλλὰ βουλομένοις	ὑπὸ	σοῦ τὴν πόλιν ἐπιτροπεύεσθαι, ὑφ´
[4, 38]	ἐξῆλθε μετὰ τῶν ἑταίρων ἐχόντων	ὑπὸ	ταῖς περιβολαῖς ξίφη, τούς τε
[4, 6]	υἱοὺς εἶναι τοὺς καταλειφθέντας παῖδας	ὑπὸ	Ταρκυνίου, ἵνα μή τινες τῶν
[4, 27]	τελευτῆς οὐ μακρὰν ἀπέχων, ἐπιβουλευθεὶς	ὑπὸ	Ταρκυνίου τε τοῦ γαμβροῦ καὶ
[4, 42]	ἦν. οἱ δ´ ὑπάγοντες αὐτοὺς	ὑπὸ	τὰς δίκας ἄλλους ἐπ´ ἄλλαις
[4, 66]	περιβαλομένη καὶ ξιφίδιόν τι κρύπτουσα	ὑπὸ	τῇ στολῇ, οὔτε προσαγορεύουσα κατὰ
[4, 28]	ἐῶν πράττειν τὰ μὴ δίκαια,	ὑπὸ	τῆς ἀνοσίας γυναικὸς ἐπὶ τἀναντία
[4, 80]	καὶ νόμους· πρῶτον μὲν ψηφίσματος	ὑπὸ	τῆς βουλῆς γραφέντος, ᾗ περὶ
[4, 28]	τὴν ἑαυτοῦ φύσιν, μετάγεσθαι δ´	ὑπὸ	τῆς γυναικὸς ἐπὶ τἀναντία· ὁ
[4, 28]	καὶ πάντα μηχανώμενος εἰς τοῦτο	ὑπὸ	τῆς γυναικὸς μετεπείθετο ἀντιβολούσης τε
[4, 30]	καθ´ ἕτερον, ὅτι φησὶν ἀποθανόντα	ὑπὸ	τῆς μητρὸς Τανακυλλίδος τεθάφθαι, ἣν
[4, 85]	ἐφάνη κύρια ἡγεῖσθαι τὰ κριθέντα	ὑπὸ	τῆς πόλεως, οὐκέτι προσδέχονται παραγενηθέντα
[4, 72]	τὴν κατάλυσιν τῶν βασιλέων καὶ	ὑπὸ	τίνος ἀποδειχθεῖσα ἀνδρός, καὶ ἔτι
[4, 47]	γενομένης ἐν τῇ παρελθούσῃ νυκτὶ	ὑπό	τινος τῶν μετεσχηκότων τῆς συνωμοσίας.
[4, 56]	ἅμα τοῖς ἑταίροις κινδυνεύει συλληφθεὶς	ὑπό	τινων τῷ πατρὶ παραδοθῆναι, τήν
[4, 82]	αὐτῆς γένοιντο καὶ τὸ κεκρυμμένον	ὑπὸ	τοῖς κόλποις ξίφος σπασαμένη τοῦ
[4, 67]	σπᾶται τὸ ξιφίδιον, ὃ κατέκρυπτεν	ὑπὸ	τοῖς πέπλοις, καὶ μίαν ἐνέγκασα
[4, 3]	ἁπάντων φανεὶς στεφάνοις αὖθις ἀριστείοις	ὑπὸ	τοῦ βασιλέως ἐκοσμεῖτο. ἔτη δὲ
[4, 5]	τὸν Τύλλιον αὐτοῖς συνίστησιν ὡς	ὑπὸ	τοῦ βασιλέως ἐπίτροπον ἁπάντων τῶν
[4, 6]	ἐπὶ τὸν πρὸς Λατίνους πόλεμον	ὑπὸ	τοῦ βασιλέως πέμπεται, ὡς ἀμφότεροι
[4, 85]	τὰ γράμματα λαβόντες οἱ καταλειφθέντες	ὑπὸ	τοῦ βασιλέως ὕπαρχοι Τῖτος Ἑρμίνιος
[4, 40]	προεμένην αὐτὴν ἀποθανεῖν· οἱ δ´	ὑπὸ	τοῦ γαμβροῦ καὶ τῆς θυγατρὸς
[4, 20]	ἐν αἷς τὰ μέγιστα ἐπεκυροῦτο	ὑπὸ	τοῦ δήμου. εἴρηται δέ μοι
[4, 70]	ζῶσαν ἔξω τοῦ φρονεῖν γεγονὼς	ὑπὸ	τοῦ κακοῦ. πολλὰ δ´ αὐτοῦ
[4, 57]	παραδόξῳ συμφορᾷ καὶ οὐδὲ φωνὴν	ὑπὸ	τοῦ κακοῦ ῥῆξαι δυνάμενον ἀποκτείνουσι
[4, 47]	πόλεσι καὶ τὰ κοινὰ πράττοντες	ὑπὸ	τοῦ καλοῦ τούτου δημαγωγοῦ, ὃς
[4, 11]	εὐεργετῶν παῖδας ἐξελαύνειν καὶ τὴν	ὑπὸ	τοῦ πάππου καταλειφθεῖσαν ἀρχὴν ἀφαιρεῖσθαι,
[4, 44]	ἰδίας ἀρχῆς τὰ καταλειφθέντα ἡμίεργα	ὑπὸ	τοῦ πάππου τελειῶσαι, τὰς μὲν
[4, 64]	πρεσβύτατος τῶν Ταρκυνίου παίδων ἀποσταλεὶς	ὑπὸ	τοῦ πατρὸς εἰς πόλιν, ἣ
[4, 40]	διαφθαρέντων μόνη διέμεινεν οὐδὲν λωβηθεῖσα	ὑπὸ	τοῦ πυρός. καὶ ἔτι νῦν
[4, 62]	τοῦ θεοῦ καὶ οὗτοι διεφθάρησαν	ὑπὸ	τοῦ πυρός. οἱ δὲ νῦν
[4, 51]	ὁ ἀγών· οἱ δὲ προαποσταλέντες	ὑπὸ	τοῦ Ταρκυνίου νύκτωρ ὑποστρέψαντες ἐκ
[4, 8]	ἐπειδὰν πρῶτον εἰς τὸ συνέδριον	ὑπὸ	τοῦ Τυλλίου ἀναχθῶσιν, ἀναγκάσαι τὸν
[4, 71]	πολλὰ γὰρ καὶ δεινὰ πεπόνθασιν	ὑπὸ	τοῦ τυράννου καὶ μικρᾶς ἀφορμῆς
[4, 77]	τοῦτό με τὸ πλάσμα πιστευθὲν	ὑπὸ	τοῦ τυράννου μὴ ταὐτὰ παθεῖν
[4, 68]	τοῦτ´ αὐτὸν ἐρρύσατο μηδὲν δεινὸν	ὑπὸ	τοῦ τυράννου παθεῖν πολλῶν καὶ
[4, 85]	διὰ ταύτας τὰς προφάσεις καὶ	ὑπὸ	τούτων κατελύθη τῶν ἀνδρῶν.
[4, 34]	δήπου καὶ οὐχὶ σέ, καὶ	ὑπὸ	τούτων παυσθῆναι δίκαιός εἰμι τῆς
[4, 43]	τούς τε γὰρ νόμους τοὺς	ὑπὸ	Τυλλίου γραφέντας, καθ´ οὓς ἐξ
[4, 58]	πάντα ὅσα καταλαμβάνει δεινὰ τοὺς	ὑπὸ	τυράννων ἁλόντας προσδοκώντων, εἰ δὲ
[4, 4]	ἐπειδὴ τελευτῆσαι συνέβη Ταρκύνιον ἐπιβουλευθέντα	ὑπὸ	τῶν Ἄγκου Μαρκίου παίδων ἀνασώσασθαι
[4, 24]	ἄλλα διαβαλεῖν ἔθη καλῶς μὲν	ὑπὸ	τῶν ἀρχαίων ἐπινοηθέντα, κακῶς δ´
[4, 14]	τοὺς στενωποὺς {ἱερὰ} ἐγκατασκευασθῆναι καλιάδας	ὑπὸ	τῶν γειτόνων ἥρωσι προνωπίοις καὶ
[4, 58]	πόλεως γενόμενος ἀνοιχθεισῶν τῶν πυλῶν	ὑπὸ	τῶν ἐπὶ τοῦτο παρεσκευασμένων εἰσελθὼν
[4, 15]	τοὺς ἀνήβους. ἐξ οὗ συναριθμηθέντος	ὑπὸ	τῶν ἐφεστηκότων τοῖς ἱεροῖς φανερὸς
[4, 11]	ὁ κίνδυνός ἐστιν, ἵνα μηδὲν	ὑπὸ	τῶν ἐχθρῶν δεινὸν πάθωσιν, ἀλλ´
[4, 33]	ἐγὼ νήπιον παραλαβὼν καὶ ἐπιβουλευόμενον	ὑπὸ	τῶν ἐχθρῶν ἔσωσα καὶ ἐξέθρεψα
[4, 22]	μετὰ τὴν συντέλειαν τῶν τιμήσεων	ὑπὸ	τῶν ἐχόντων τὴν ἱερωτάτην ἀρχὴν
[4, 48]	ἐν τοῖς σκευοφόροις τὰ κατακρυφθέντα	ὑπὸ	τῶν θεραπόντων ξίφη. μετὰ τοῦτο
[4, 34]	ἐγὼ τρόπον, ὡς λέγεις, μήθ´	ὑπὸ	τῶν μεσοβασιλέων αἱρεθεὶς μήτε τῆς
[4, 24]	τῶν ἀρχαίων ἐπινοηθέντα, κακῶς δ´	ὑπὸ	τῶν νῦν ἐπιτριβόμενα. ἐγὼ δὲ
[4, 11]	τῆς δικαιοσύνης ἀπολάβω. ἐπιβουλεύομαι γὰρ	ὑπὸ	τῶν πατρικίων, καὶ μεμήνυνταί μοι
[4, 43]	παρ´ ἀλλήλων ἐλάμβανον καὶ οὐδὲν	ὑπὸ	τῶν πατρικίων ὡς πρότερον ἐβλάπτοντο
[4, 25]	ὃς ἀσθενὲς ὁρῶν καὶ ῥᾴδιον	ὑπὸ	τῶν περιοικούντων βαρβάρων ἐξαναλωθῆναι τὸ
[4, 51]	ὑπεκδύντες, οἱ δὲ πλείους κατεκόπησαν	ὑπὸ	τῶν πολεμίων ἢ παρέδοσαν ἑαυτούς.
[4, 33]	νηπίων καταλειφθέντων οὐχ ἑκών, ἀλλ´	ὑπὸ	τῶν πραγμάτων ἀναγκασθείς· ἐπειδὴ τὸν
[4, 4]	πρὸ τούτου δεδήλωκα λόγῳ, δόξας	ὑπὸ	τῶν πραγμάτων αὐτῶν ἐπὶ τὴν
[4, 73]	γὰρ καιρός, εἰς ὃν συνήγμεθα	ὑπὸ	τῶν πραγμάτων, βραχύς, ἐν ᾧ
[4, 25]	στασιάζουσαι καὶ πολεμοῦσαι πρὸς ἀλλήλας	ὑπὸ	τῶν προσοικούντων βαρβάρων τὴν ἐλευθερίαν
[4, 4]	Τυλλίῳ κατασχοῦσα καὶ τὰ παιδία	ὑπὸ	τῶν τροφῶν ἐνεχθῆναι κελεύσασα λέγει
[4, 67]	τῆς ἐλευθερίας ἢ τοιαύτας ὕβρεις	ὑπὸ	τῶν τυράννων γενομένας περιορᾶν. ἦν
[4, 32]	γένους εἶναί με γνήσιον, ἀλλ´	ὑποβολιμαῖόν	τινα καὶ νόθον; τί οὖν
[4, 59]	δὴ λέγεται τέρας τι θαυμαστὸν	ὑπόγειον	ὀρυττομένων τε τῶν θεμελίων καὶ
[4, 79]	ἔργα, πρὶν ἢ μαρανθῆναι τὰς	ὑποδεξαμένας	τὰ δύστηνα σώματα πυράς, φίλους
[4, 22]	ἐκεῖνοι μὲν γὰρ τοὺς ξένους	ὑποδεχόμενοι	καὶ μεταδιδόντες τῆς ἰσοπολιτείας φύσιν
[4, 47]	τῶν γὰρ παρακομιζόντων τά θ´	ὑποζύγια	καὶ τὴν ἀποσκευὴν τοῦ Τύρνου
[4, 24]	ἀποικίαν. ταῦτα μὲν οὖν τῆς	ὑποθέσεως	ἀπαιτούσης ἀναγκαῖόν τε καὶ δίκαιον
[4, 72]	τε καὶ ὡς ἀπὸ καλῆς	ὑποθέσεως	ἀρξάμενον καὶ νομίμου τὰ λοιπὰ
[4, 38]	δόξας δ´ αὐτὴν τὰ κράτιστα	ὑποθέσθαι	μετανοεῖν τε περὶ τῶν γεγονότων
[4, 82]	οὐ παραστήσεται τὸ αὐτὸ τοῦτο	ὑπολαβεῖν,	ὧν Ταρκύνιος οὐ μίαν ἡμέραν,
[4, 71]	οὐδεμίαν ἀρχὴν ἔχει. Ὁ δ´	ὑπολαβών·	Ἐγώ, φησίν, ὦ Οὐαλέριε. τῶν
[4, 38]	σχῆμα συνεχώρησε λαβεῖν; καὶ ὃς	ὑπολαβών·	Ἡ σὴ τόλμα καὶ ἀναίδεια,
[4, 25]	ἄξια τὰ τῆς γνώμης ἔργα	ὑπολαβών,	ἧς πλεῖστοί τ´ ἀπολαύουσι καὶ
[4, 6]	ἐντυχόντων ταῖς ἱστορίαις σχεδιάζειν με	ὑπολάβωσιν	οὐχ υἱοὺς, ἀλλ´ υἱωνοὺς αὐτοῦ
[4, 20]	οὗτοι τρισὶ πλείους ὄντες τῶν	ὑπολειπομένων	εἰ ταὐτὸ φρονήσειαν, ἐκράτουν τῶν
[4, 21]	λόχους, πλείους μὲν ὄντας τῶν	ὑπολειπομένων,	ἐλάττονα δ´ ἀριθμὸν ἀνθρώπων ἔχοντας·
[4, 16]	φάλαγγος ὅλης. ἔπειτ´ ἐκ τῶν	ὑπολειπομένων	ἑτέραν ἀφῄρει μοῖραν, οἷς ἦν
[4, 16]	τρίτην ἐποίει σύνταξιν ἐκ τῶν	ὑπολειπομένων,	ὅσοι τίμησιν εἶχον ἐλάττονα μὲν
[4, 17]	~Ἀφελὼν δὲ πάλιν ἐκ τῶν	ὑπολειπομένων	τοὺς ἐλάττω πεντακισχιλίων δραχμῶν ἔχοντας
[4, 9]	ὅσιον ἢ πρὸς ἀνθρώπους δίκαιον	ὑπολήψεταί	με, ἐὰν ἐγκαταλίπω καὶ προδῶ
[4, 64]	γὰρ χρόνος ταύτην μοι τὴν	ὑπόληψιν	βεβαιοῖ. ὁ μὲν οὖν Κολλατῖνος
[4, 77]	δεῖ. ἴστε δὴ τὴν κοινὴν	ὑπόληψιν,	ἣν περὶ ἐμοῦ πάντες εἴχετε
[4, 13]	καὶ εἰς ἄπειρον ἐκμηκυνομένης πόλεως	ὑπόληψιν	τοῖς θεωμένοις παρέχεται. εἰ δὲ
[4, 40]	ταῦτ´ ἔργοις, παρέσχε τε πολλοῖς	ὑπόληψιν	ὡς, εἰ μὴ θᾶττον ἀνῃρέθη,
[4, 40]	γενέσεως αὐτοῦ μυθικὴ καὶ ἄπιστος	ὑπόληψις,	ὥσπερ εἴρηταί μοι πρότερον, ἀληθὴς
[4, 68]	θανάτῳ τοῦ πατρὸς οὐκ ἂν	ὑπομείναντα,	νέος ὢν ὁ Βροῦτος ἔτι
[4, 50]	αὐτῶν καὶ τέκνα καὶ τοὺς	ὑπομείναντας	αἰχμαλώτους γενέσθαι καὶ τὸ τῶν
[4, 82]	προαιρέσεως, οἴχῃ καὶ ἀπόλωλας οὐχ	ὑπομείνασα	τυραννικὴν ὕβριν, ἁπάσας ὑπεριδοῦσα τὰς
[4, 66]	σου πάτερ δεινὴν καὶ ἀνήκεστον	ὑπομείνασα	ὕβριν, τιμωρῆσαί μοι καὶ μὴ
[4, 4]	δὲ τούτους ἅπαντας, ἐὰν μὲν	ὑπομείνωσι	τὰς κρίσεις, θανάτοις, ἐὰν δ´
[4, 82]	ἀξιοῦν, αὐτοὺς δὲ δουλεύοντας ἑτέροις	ὑπομένειν,	καὶ περὶ μὲν τῆς Ταρκυνίου
[4, 19]	περὶ μειζόνων κινδυνεύοντας ἄθλων μείζονας	ὑπομένειν	κακοπαθείας τοῖς τε σώμασι καὶ
[4, 65]	μετ´ εὐδαιμονίας. Εἰ μὲν γὰρ	ὑπομενεῖς,	ἔφη, χαρίσασθαί μοι, γυναῖκά σε
[4, 16]	τῆς νεότητος εἰς πόλεμον ἐξιούσης	ὑπομένοντας	ἐν τῇ πόλει τὰ ἐντὸς
[4, 57]	μηδὲν ἑαυτῷ συνειδέναι πᾶσαν ἐξέτασιν	ὑπομένοντος	ἔφη βούλεσθαι τὴν οἰκίαν αὐτοῦ
[4, 55]	οὔτε διαλύσασθαι τὸν πόλεμον αἰσχρῶς	ὑπομένοντος	οὔτ´ ἀντέχειν ἔτι δυναμένου, πάσας
[4, 81]	μέχρι τίνος χρόνου ταῦτα πάσχοντες	ὑπομενοῦμεν,	καὶ πότε τὴν πάτριον ἐλευθερίαν
[4, 23]	εἰσηγήσατο λόγον τοὺς μὲν ἐπισταμένους	ὑπομιμνήσκων,	τοὺς δ´ ἀγνοοῦντας διδάσκων, ὅτι
[4, 78]	οὐδεμιᾶς δυνάμενα τυχεῖν, ταῦθ´ ὑμᾶς	ὑπομνήσω.	~Οὗτός ἐστιν, ἄνδρες πολῖται, ὁ
[4, 44]	ἄχθη φέροντες· μεταλλεύοντές τε τὰς	ὑπονόμους	σήραγγας ἕτεροι καὶ πλάττοντες τὰς
[4, 44]	ἔξω τῶν κρηπίδων ἔχοντα παστάσιν	ὑποστέγοις	περιλαβεῖν· {εἰς} ταῦτα δὴ πάντες
[4, 83]	ὧν πώποτε ἤρασθε πολέμων τόνδε	ὑποστησόμενοι.	ἡμεῖς μὲν οὖν, ὦ θεοὶ
[4, 51]	προαποσταλέντες ὑπὸ τοῦ Ταρκυνίου νύκτωρ	ὑποστρέψαντες	ἐκ τῆς ὁδοῦ καὶ γενόμενοι
[4, 48]	ἢ τὸν καταψευσάμενον αὐτοῦ δίκην	ὑποσχεῖν.	ἐδόκει ταῦτα· καὶ οἱ πορευθέντες
[4, 42]	γὰρ αὐτοῖς ὑπέτεινεν ὁ Ταρκύνιος	ὑποσχέσεις	ἐξαπατῶν καὶ φενακίζων· τότε μαθόντες,
[4, 70]	οὐ λόγων ἔφη δεῖν οὐδ´	ὑποσχέσεων,	ἀλλ´ ἔργων, εἴ τι τῶν
[4, 12]	τῶν εὐεργεσιῶν, καὶ ἔτι πλείονα	ὑποσχόμενος	ἀγαθὰ ποιήσειν, ἐὰν αὐτὸν ἀποδείξωσι
[4, 46]	καὶ μεγάλα τὰς πόλεις εὐεργετήσειν	ὑποσχόμενος,	ἐὰν ἐν τῇ φιλίᾳ διαμείνωσι,
[4, 9]	πάππος αὐτῶν τὸ κοινὸν εὐηργέτησεν	ὑποτάξας	μὲν ὑμῖν τὰς Λατίνων τοσαύτας
[4, 3]	καὶ ἐπειδὴ παρέστη Ῥωμαίοις εἰς	ὑπόταξίν	τε καὶ παράδοσιν τῶν πόλεων
[4, 52]	Ταρκυνίου καὶ φόρου τὸ λοιπὸν	ὑποτελεῖς.	σπεισάμενος δὴ πρὸς αὐτοὺς τὸν
[4, 6]	ἐγὼ δ´ ἔτι νεώτερον αὐτὸν	ὑποτίθεμαι	πέντε ὅλοις ἔτεσι, καὶ ποιῶ
[4, 39]	ὀρθῶς δόξας τὴν ἀνοσιωτάτην γυναῖκα	ὑποτίθεσθαι	πέμπει τινὰς τῶν θεραπόντων ἐπ´
[4, 71]	τρόπος. καὶ ὁ Βροῦτος αὐτοῖς	ὑποτίθεται	τοιάδε· Πρῶτον μὲν διὰ φυλακῆς
[4, 81]	σκύλακας ὑμῖν ἡ Ταρκυνίου τυραννὶς	ὑποτρέφει,	θεάσασθε ἔργον ἑνὸς αὐτῶν τοῦ
[4, 13]	ἀτείχιστα καὶ ῥᾷστα πολεμίοις ἐλθοῦσιν	ὑποχείρια	γενέσθαι· καὶ εἰ μὲν εἰς
[4, 55]	οὐ διὰ μακροῦ τὴν Ῥώμην	ὑποχείριον	ἕξειν ἐλπίσαντες καὶ ἔτι μᾶλλον
[4, 9]	ἀναγκάσας δὲ τὸ Σαβίνων ἔθνος	ὑποχείριον	ὑμῖν γενέσθαι, μετὰ πολλῶν ἅπαντα
[4, 10]	ἑξῆς ἡμέραις ἀπογράφεσθαι κελεύσας τοὺς	ὑποχρέους,	ὅσοι τὴν πίστιν ἀδύνατοι ἦσαν
[4, 55]	ἐκ τῶν πολιτῶν, οὓς ἐν	ὑποψίαις	εἶχεν· ἐξ ἁπάντων τε τούτων
[4, 50]	τ´ αὐτῶν ἐπιλέξας οὓς ἥκιστα	ὑπώπτευεν,	εἰ κύριοι τῶν ὅπλων γένοιντο,
[4, 42]	τὰ μέλλοντα τῶν παρόντων δεινότερα	ὑπώπτευον,	στέργειν δὲ τὰ παρόντα ἠναγκάζοντο
[4, 17]	ἔχειν ἐν τοῖς ἀγῶσι τὴν	ὑστάτην.	τὴν δὲ πέμπτην μοῖραν, οἷς
[4, 45]	Ταρκύνιος αὐτὸς ὁ καλέσας αὐτοὺς	ὑστέρει.	ὡς δὲ πολὺς ἐγένετο καθημένοις
[4, 33]	αὐτὸς ἐγκαλοῦμαι, τὴν μὲν τύχην	ὕστερον	ἀνακλαύσομαι, τὰ δὲ δίκαια νῦν
[4, 78]	Ταρκύνιος τὴν ἀρχὴν κατέσχεν, οὔθ´	ὕστερον,	ἐὰν νῦν μαλακισθῶμεν, ἐξέσται. εἰ
[4, 1]	τὴν ἄνθρωπον οὐ πολλοῖς χρόνοις	ὕστερον	ἐλευθέραν αὐτὴν ἀφίησι καὶ πασῶν
[4, 14]	ἑορτὴν ἄγοντες Ῥωμαῖοι διετέλουν ὀλίγαις	ὕστερον	ἡμέραις τῶν Κρονίων, σεμνὴν ἐν
[4, 73]	οὐκ ἀκίνδυνος, ἐξέσται θ´ ἡμῖν	ὕστερον,	ὅταν ἀπαλλαγῶμεν τῆς τυραννίδος μετὰ
[4, 35]	οὐδέτερον ἐποίησας, ἀλλὰ τοσούτοις χρόνοις	ὕστερον	ὥσπερ ἐκ μακρᾶς ἀνανήψας μέθης
[4, 73]	νῦν καὶ ἵνα μηδ´ ἐξ	ὑστέρου	γένηταί ποτε φυλάξασθαι παραινῶ. τίνα
[4, 6]	Λικίννιος, καὶ μὴ πρότερον· ἐν	ὑστέρῳ	μὲν γὰρ οὐκ ἂν εἴη
[4, 79]	ἀμφοτέρων τὰς διαβολάς, ὡς οὐχ	ὑφ´	ἑαυτοῦ γενομένων, ἠξίωσεν ἐλεεινῷ χρησάμενος
[4, 14]	τὰς τέτταρας τὰς τοπικὰς τὰς	ὑφ´	ἑαυτοῦ διαταχθείσας ἐποιεῖτο, ἡγεμόνας ἐφ´
[4, 69]	ὀρφανὸν ἐπιτρόπων ἔτι δεόμενον ἐφύλαττεν	ὑφ´	ἑαυτῷ διαιτᾶσθαί τε μετὰ τῶν
[4, 76]	τὰς συμβουλὰς καλοῦσιν· ὕπατοι δ´	ὑφ´	Ἑλλήνων ἀνὰ χρόνον ὠνομάσθησαν ἐπὶ
[4, 61]	Ἥρας καὶ ὁ τῆς Ἀθηνᾶς	ὑφ´	ἑνὸς ἀετοῦ καὶ μιᾶς στέγης
[4, 62]	δόξαντα περὶ τὴν πύστιν καταμηνυθέντα	ὑφ´	ἑνὸς τῶν δημοσίων, ὡς πατροκτόνον
[4, 84]	δὲ πλείοσιν αὐτῶν καὶ δάκρυα	ὑφ´	ἡδονῆς ἔρρει θαυμαστῶν καὶ ἀπροσδοκήτων
[4, 4]	δ´ εἶ, Τύλλιε, τραφείς θ´	ὑφ´	ἡμῶν καὶ παιδευθεὶς καὶ πάντων
[4, 83]	σώζειν θ´ ἡμᾶς καὶ σώζεσθαι	ὑφ´	ἡμῶν. ~Τοιαῦτα τοῦ Βρούτου δημηγοροῦντος
[4, 69]	εἰς παρθένους τε καὶ παῖδας,	ὑφ´	ἧς πολλὰ διεφθάρη σώματα, χαλεπωτάτη
[4, 4]	ὑπὸ σοῦ τὴν πόλιν ἐπιτροπεύεσθαι,	ὑφ´	οὗ πολλάκις ἤδη καὶ πρότερον
[4, 80]	καὶ δεῖ. ἐκεῖνοι μέντοι πάντες	ὑφ´	ὑμῶν ἐπὶ τὰς δυναστείας παρήγοντο
[4, 41]	πλήθους, ὑπεριδὼν δὲ τῶν πατρικίων,	ὑφ´	ὧν ἐπὶ τὴν δυναστείαν παρήχθη,
[4, 55]	ἐλπίσαντες καὶ ἔτι μᾶλλον ἐξαπατηθέντες	ὑφ´	ὧν ἔπραττεν ὁ τοῦ πατρὸς
[4, 79]	ποιῆσαι τὴν ἀθλίαν ἀγχόνῃ διαχρησάμενος,	ὑφ´	ὧν ἐσώθη καὶ παρ´ οἷς
[4, 5]	καὶ τοὺς Μαρκίους ἐκήρυττεν ἥκειν	ὑφέξοντας	δίκην· ὡς δ´ οὐχ ὑπήκουον,
[4, 76]	πρὸ τοῦ βουλευτηρίου τεθῆναι κελεύσαντες	ὑψηλὴν	καὶ περιφανῆ συνεκάλουν τὸν δῆμον
[4, 61]	ἐξειργάσατο. ἐποιήθη δ´ ἐπὶ κρηπῖδος	ὑψηλῆς	βεβηκὼς ὀκτάπλεθρος τὴν περίοδον, διακοσίων
[4, 49]	μάλιστα τῶν ἐθνῶν κείμενον ὄρος	ὑψηλόν,	ὃ τῆς Ἀλβανῶν ὑπέρκειται πόλεως,
[4, 63]	καλῷ· ἔστι δὲ χερσονησοειδὴς σκόπελος	ὑψηλὸς	ἐπιεικῶς ἐπὶ τοῦ Τυρρηνικοῦ πελάγους
[4, 54]	ὀρυξάμενος εὐρυτέραν καὶ τεῖχος ἐγείρας	ὑψηλότερον	καὶ πύργοις διαλαβὼν τὸ χωρίον
[4, 63]	νεοττιὰν ἔπλαττον ἐπὶ κορυφῇ φοίνικος	ὑψηλοῦ.	τούτων δὲ τῶν αἰετῶν ἀπτῆνας