Livre, Chap.
[4, 70]	ταῦτ´ εἰκότα λέγειν, καὶ καθεζόμενοι	καθ´	ἑαυτοὺς τόν τ´ οἰκετικὸν καὶ
[4, 15]	οὓς ἔταξε θυσίαις κοιναῖς γεραίρειν	καθ´	ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἅμα συνερχομένους, ἑορτήν
[4, 84]	καταστήσασθαι δοκεῖ, ἄρχοντας δὲ δύο	καθ´	ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδεικνύναι βασιλικὴν ἕξοντας
[4, 49]	εἰς τὴν συμμαχίαν, ἵνα συνερχόμενοι	καθ´	ἕκαστον ἐνιαυτὸν εἰς τὸν ἀποδειχθέντα
[4, 24]	ἀρχῆς τινος μεγάλης· οἳ τοὺς	καθ´	ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἐλευθέρους γινομένους ἐξετάσουσι,
[4, 26]	θύσουσί θ´ αἱ πόλεις συνερχόμεναι	καθ´	ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἰδίας τε καὶ
[4, 15]	συντελεῖν· ἐξ ὧν ἤμελλε διαγνώσεσθαι	καθ´	ἕκαστον ἐνιαυτόν, ὅσοι τε οἱ
[4, 14]	καὶ θυσίας αὐτοῖς ἐνομοθέτησεν ἐπιτελεῖσθαι	καθ´	ἕκαστον ἐνιαυτὸν πελάνους εἰσφερούσης ἑκάστης
[4, 30]	τῆς Ἀρροῦντος τελευτῆς γενόμενος οὐ	καθ´	ἓν ἁμαρτάνει μόνον, ὃ καὶ
[4, 37]	ἐκείνου τελευτὴν καὶ τῶν πολιτευμάτων	καθ´	ἓν ἕκαστον ἐπιλεγόμενος, ἐξ ὧν
[4, 61]	καὶ ἑτέρας αὖθις εὐθείας καὶ	καθ´	ἓν ἕκαστον χωρίον ποιουμένου τὰς
[4, 85]	τὴν πόλιν προορώμενοι πέμπουσι γράμματα	καθ´	ἑτέρας ὁδοὺς πρὸς τοὺς ἐπὶ
[4, 30]	Ταρκυνίου τὸν Ἀρροῦντα· ἀλλὰ καὶ	καθ´	ἕτερον, ὅτι φησὶν ἀποθανόντα ὑπὸ
[4, 8]	πατρικίοις οὐκ ἦν τὰ γινόμενα	καθ´	ἡδονάς, ἀλλ´ ἠγανάκτουν καὶ χαλεπῶς
[4, 73]	τ´ ἀλλήλων καὶ κώλυσις τοῦ	καθ´	ἡδονὴν ζῆν φιλοτιμία τε πρὸς
[4, 29]	ἢ τῆς φύσεως ἡμῶν τὰς	καθ´	ἡλικίαν ἑκάστῳ τελευτὰς φερούσης, ἀλλ´
[4, 17]	τὸ δεύτερον ἔχουσι τίμημα διῃρημένοι	καθ´	ἡλικίαν, ὁ μὲν τοῖς πρεσβυτέροις,
[4, 17]	λόχους. διῄρηντο δὲ καὶ οὗτοι	καθ´	ἡλικίαν· πεντεκαίδεκα μὲν γὰρ ἐξ
[4, 16]	τὸν αὐτὸν τρόπον τοῖς προτέροις	καθ´	ἡλικίας, δέκα λόχους ἀποδοὺς τοῖς
[4, 15]	ἐγίνετο κατὰ γένη τε καὶ	καθ´	ἡλικίας. ὡς δὲ Πείσων Λεύκιος
[4, 14]	θεραπόντων ὑπηρεσίας· ἣν ἔτι καὶ	καθ´	ἡμᾶς ἑορτὴν ἄγοντες Ῥωμαῖοι διετέλουν
[4, 21]	ὑπὸ Ῥωμαίων· ἐν δὲ τοῖς	καθ´	ἡμᾶς κεκίνηται χρόνοις καὶ μεταβέβληκεν
[4, 7]	τῶν βίων οὐ φέρουσιν οἱ	καθ´	ἡμᾶς τόποι. ταῦτα δὴ τὰ
[4, 24]	συναχθέντα. ἀλλ´ οὐκ ἐν τοῖς	καθ´	ἡμᾶς χρόνοις οὕτω ταῦτ´ ἔχει,
[4, 49]	καὶ τὰς θυσίας μέχρι τῶν	καθ´	ἡμᾶς χρόνων ἐπιτελοῦσι Ῥωμαῖοι Λατίνας
[4, 22]	ἐν αἷς καὶ μέχρι τῶν	καθ´	ἡμᾶς χρόνων ταττόμενον διατελεῖ τὸ
[4, 23]	πόλιν παρελθεῖν, καὶ μέχρι τῶν	καθ´	ἡμᾶς χρόνων ὡς ἕν τι
[4, 19]	ἔχοντας, ὁπόθεν συνεισοίσουσιν, ἀλλὰ τῶν	καθ´	ἡμέραν ἀναγκαίων ἀπορουμένους ᾤετο δεῖν,
[4, 9]	εὐγενὲς ἐν ἀνδράσιν ἀπορουμένοις τῶν	καθ´	ἡμέραν ἀναγκαίων. ὑπὲρ ἅπαντα δὲ
[4, 69]	πατρῷα, μικρὰ δ´ εἰς τὸν	καθ´	ἡμέραν βίον ἐπιχορηγῶν, ὡς παῖδα
[4, 6]	κατὰ τοῦτον ἐληλυθὼς τὸν ἐνιαυτόν,	καθ´	ὃν γράφει Λικίννιος, καὶ μὴ
[4, 43]	νόμους τοὺς ὑπὸ Τυλλίου γραφέντας,	καθ´	οὓς ἐξ ἴσου τὰ δίκαια
[4, 43]	γεγραμμένοι, κατέλιπεν, ἀλλὰ καὶ ταύτας	καθαιρεθῆναι	κελεύσας ἐκ τῆς ἀγορᾶς διέφθειρεν.
[4, 84]	τοῦ μὴ ῥᾳδίαν εἶναι τὴν	καθαίρεσιν	τῆς τυραννίδος ὄκνον ταῖς ἐπιβολαῖς
[4, 22]	τῶν κατ´ ἐμὲ χρόνων Ῥωμαῖοι	καθαίρονται	μετὰ τὴν συντέλειαν τῶν τιμήσεων
[4, 6]	πέντε ἔτεσιν ἦν αὐτοῦ νεωτέρα	καθάπερ	εἰκός, ἑβδομηκοστὸν ἂν δήπου καὶ
[4, 59]	τε καὶ χώμασι μεγάλοις ἐξειργάσατο,	καθάπερ	ἔφην ἐν τῷ πρὸ τούτου
[4, 31]	βαρβάρων νόμους· καὶ προσήκει μοι	καθάπερ	καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς διαδεχομένοις
[4, 40]	τῆς βουλῆς καὶ τοῦ δήμου,	καθάπερ	οἱ πρὸ αὐτοῦ πάντες, ἀλλὰ
[4, 2]	τὴν μίξιν ἀφανισθέντος εἴθ´ Ἡφαίστου	καθάπερ	οἴονταί τινες εἴτε τοῦ κατ´
[4, 22]	ἐν τοῖς ἰδίοις ἑκάστους λόχοις	καθαρμὸν	αὐτῶν ἐποιήσατο ταύρῳ καὶ κριῷ
[4, 22]	τὸ πεδίον Ἄρει. τοῦτον τὸν	καθαρμὸν	ἕως τῶν κατ´ ἐμὲ χρόνων
[4, 39]	ἐκποδῶν ποίησον. Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ	καθεζομένη	πάλιν ἐπὶ τῆς ἀπήνης ᾤχετο·
[4, 39]	πράγματα τέλος, ἐπὶ τῆς ἀπήνης	καθεζομένη	παρῆν εἰς τὴν ἀγοράν. μαθοῦσα
[4, 25]	πόλει πρὸς πόλιν ἐγεγόνει, δικασταὶ	καθεζόμενοι	διῄτων καὶ περὶ τοῦ πρὸς
[4, 74]	τοῖς ἀνδράσιν ἐλεφάντινον, ἐν ᾧ	καθεζόμενοι	δικάσουσι, καὶ λευκὴν ἐσθῆτα περιπόρφυρον
[4, 70]	Ἐδόκει ταῦτ´ εἰκότα λέγειν, καὶ	καθεζόμενοι	καθ´ ἑαυτοὺς τόν τ´ οἰκετικὸν
[4, 29]	τι βούλεται, καὶ περὶ τοῦ	καθέξειν	ἐν ἑαυτῷ τοὺς λόγους πίστεις
[4, 8]	δι´ ἐκείνων ἐλπίσας τὴν ἀρχὴν	καθέξειν,	καὶ συγκαλέσας τὸ πλῆθος εἰς
[4, 29]	περὶ τῶν κοινῇ συμφερόντων, καὶ	καθέξεις	οὓς ἂν ἀκούσῃς λόγους; ἢ
[4, 83]	πατρίδι βοηθεῖν, οὐ φόβος ὁ	καθέξων	ἔσται παρὰ τοῖς τυράννοις, οὐ
[4, 43]	ἐλάμβανον· ἔπειθ´ οὓς αἴσθοιντο τοῖς	καθεστηκόσι	πράγμασιν ἀχθομένους κατεμήνυον πρὸς τὸν
[4, 64]	τῆς νυκτὸς πολὺ μέρος, ἐπειδὴ	καθεύδειν	ἅπαντας ἐνόμιζεν, ἀναστὰς ἧκεν ἐπὶ
[4, 64]	ἐν ᾧ τὴν Λουκρητίαν ᾔδει	καθεύδουσαν,	καὶ λαθὼν τοὺς παρὰ ταῖς
[4, 31]	δὲ μήπω σοι φρονεῖν τὰ	καθήκοντα	ἐφαινόμην, ἀλλ´ ἔτι διὰ τὸ
[4, 2]	τεκεῖν τὸν Τύλλιον ἐν τοῖς	καθήκουσι	χρόνοις. τοῦτο τὸ μύθευμα οὐ
[4, 45]	ὑστέρει. ὡς δὲ πολὺς ἐγένετο	καθημένοις	ὁ χρόνος καὶ ἐδόκει τοῖς
[4, 38]	Ταρκύνιον ἰδὼν ἐπὶ τῆς βασιλικῆς	καθήμενον	ἕδρας καὶ τὸν ἄλλον βασίλειον
[4, 2]	καὶ παράδοξος ἧττον ἀπιστεῖσθαι ποιεῖ.	καθημένου	γάρ ποτ´ αὐτοῦ μεσούσης μάλισθ´
[4, 15]	τῆς Ἀφροδίτης τῆς ἐν ἄλσει	καθιδρυμένης,	ἣν προσαγορεύουσι Λιβιτίνην, ὑπὲρ τῶν
[4, 10]	Νόμας Πομπίλιος, οὓς δ´ αὐτὸς	καθιστάμενος.	ταῦτα δ´ αὐτοῦ πολιτευομένου χαλεπῶς
[4, 54]	ἐρυμνὰ τειχίζοντες φρουρὰν ἐν αὐτοῖς	καθιστάναι	καταφυγῆς τῶν γεωργῶν ἕνεκα· ὅθεν
[4, 4]	ἀειφυγίᾳ καὶ δημεύσει τῶν ὑπαρχόντων,	καθίστας´	ἤδη τὰ περὶ τὴν ἀρχὴν
[4, 40]	εἴτ´ ἐκ τῶν ξένων, βασιλέα	καθίστασαν.	εἰ μὲν οὖν ἥ τε
[4, 73]	μὲν οὐδεμίαν οἴομαι δεῖν ἡμᾶς	καθίστασθαι	πολιτείαν κατὰ τὸ παρόν· ὅ
[4, 75]	οἰκήσομεν τὴν πατρίδα καὶ μηκέτι	κάθοδον	ἕξουσιν εἰς αὐτὴν Ταρκύνιοι· πειράσονται
[4, 84]	ἅπαν· καὶ μηδενὶ ἐξεῖναι περὶ	καθόδου	Ταρκυνίων μήτε πράττειν μηδὲν μήτε
[4, 64]	ὑπεδέχετο καὶ συνέπραττεν αὐτοῖς περὶ	καθόδου·	ὡς δὲ τἀληθὲς εἶχεν ἐπιβουλεύων
[4, 83]	πείσομεν. ὥστε θαρροῦντες, ὦ δημόται,	καὶ	ἀγαθὰς ἔχοντες ὑπὲρ τῶν μελλόντων
[4, 68]	Ταρκύνιος σὺν ἄλλοις ἀνδράσι πολλοῖς	καὶ	ἀγαθοῖς καὶ τὸν ἐκείνου πατέρα
[4, 57]	ἀνδρῶν ἀπέκτεινε πολλοὺς τῶν Γαβίων	καὶ	ἀγαθούς. ~Ἐν ᾧ δὲ ταῦτ´
[4, 68]	ὑπὸ τοῦ τυράννου παθεῖν πολλῶν	καὶ	ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἀπολλυμένων. ~Καταφρονήσας γὰρ
[4, 31]	παραδείγμασι χρώμενον τοῖς τῶν καλῶν	καὶ	ἀγαθῶν ἐπιτρόπων ἔργοις, ὅσοι βασιλικοὺς
[4, 37]	τἀλλότρια ἑτέρῳ διδόναι. κραυγῆς δὲ	καὶ	ἀγανακτήσεως ἐξ ἁπάντων ἐπὶ τούτῳ
[4, 23]	ὡς ἀστάθμητόν ἐστι πρᾶγμα εὐτυχία	καὶ	ἀγχίστροφον, καὶ οὐδενὶ ῥᾴδιον εἰπεῖν
[4, 25]	χρόνους συνέθυόν τε καὶ συνεπανηγύριζον	καὶ	ἀγῶνας ἐπετέλουν ἱππικοὺς καὶ γυμνικοὺς
[4, 83]	ἐὰν ἀποστῶσι τῶν τυράννων, ὑπισχνούμενοι	καὶ	ἄδειαν ὧν ἥμαρτον ψηφιζόμενοι ῥᾳδίως
[4, 77]	αὐτοῦ κατάσχοι πολλὴν σφόδρα οὖσαν,	καὶ	ἀδελφὸν πρεσβύτερον, ὃς ἔμελλε τιμωρήσειν
[4, 42]	τῆς βουλῆς μέρος θανάτοις τε	καὶ	ἀειφυγίαις, ἑτέραν βουλὴν αὐτὸς κατεστήσατο
[4, 24]	τῇ πόλει· τὸ δὲ μιαρὸν	καὶ	ἀκάθαρτον φῦλον ἐκβαλοῦσιν ἐκ τῆς
[4, 29]	Ταρκύνιε, μετὰ παρρησίας ἔξεστί μοι	καὶ	ἀκινδύνως ἅπαντα εἰπεῖν, ὅσα φρονῶ
[4, 23]	ὡς ἕν τι τῶν ἱερῶν	καὶ	ἀκινήτων νομίμων διατελεῖ τοῦτ´ ἐν
[4, 76]	χώραν ἔχουσι. τὸ γὰρ ὑπερέχον	καὶ	ἄκρον ὕπατον ἐκάλουν οἱ παλαιοί.
[4, 24]	ἔχοι δ´ ἄν τις πολλὰ	καὶ	ἄλλα διαβαλεῖν ἔθη καλῶς μὲν
[4, 29]	πλοῦτος ἱκανὸς καὶ φίλοι πολλοὶ	καὶ	ἄλλαι πρὸς τὰ πράγματ´ ἀφορμαὶ
[4, 40]	δήμου, δεκασμοῖς δὲ {καὶ δωροδοκίαις}	καὶ	ἄλλαις πολλαῖς κολακείαις ἐκθεραπεύσαντα τοὺς
[4, 57]	ἐγγράψειν οἰκίας τε καὶ κλήρους	καὶ	ἄλλας δωρεὰς πολλὰς ἐπιθήσειν καὶ
[4, 7]	τῆς βασιλείας ἑκόντες. ~Ἔχει δὲ	καὶ	ἄλλας τινὰς τὸ πρᾶγμα ἀτοπίας,
[4, 40]	ὑπάρχει τυγχάνειν. ἐδήλωσε δέ τι	καὶ	ἄλλο δαιμόνιον ἔργον, ὅτι θεοφιλὴς
[4, 41]	καὶ λόγχας φερόντων ἐπιχωρίων τε	καὶ	ἀλλοδαπῶν, οἳ νυκτός τε περὶ
[4, 63]	τὸν οἶκον συμφορὰν πολλοῖς μὲν	καὶ	ἄλλοις οἰωνοῖς, τελευταίῳ δὲ τῷδε.
[4, 12]	τὴν βασιλείαν παρελθὼν πολλῶν μὲν	καὶ	ἄλλων πολιτευμάτων εἰσηγητὴς ἐγένετο, μέγαν
[4, 44]	πολιτῶν καὶ ἀπορώτατοι σχολὴν ἄγωσι,	καὶ	ἅμα προθυμίαν ἔχων ἐπὶ τῆς
[4, 23]	τε πρᾶγμα ποιεῖν αὐτοὺς ἔφη	καὶ	ἀμαθὲς ἅπασι τοῖς ξένοις ἐπιτρέποντας
[4, 26]	σὺν ἄλλαις πολλαῖς ἐλάττοσί τε	καὶ	ἀμαυροτέραις αἱ μέγισται καὶ λαμπρόταται
[4, 29]	βασιλεῖ προσῆκε, δι´ ἀσθένειάν τε	καὶ	ἀμορφίαν; ἀλλὰ σοί γε καὶ
[4, 9]	ἃς οἱ πένητες ἐπιβαροῦνταί τε	καὶ	ἀναγκάζονται δανείσματα ποιεῖν, κουφοτέρας εἰς
[4, 20]	κύριος ἦν τῶν μεγίστων τε	καὶ	ἀναγκαιοτάτων, ἀρχὰς ἀποδεῖξαι τάς τε
[4, 46]	ὡς ὁ τῶν συγγενεστάτων τε	καὶ	ἀναγκαιοτάτων μὴ φεισάμενος τῶν ἀλλοτρίων
[4, 38]	ὃς ὑπολαβών· Ἡ σὴ τόλμα	καὶ	ἀναίδεια, εἶπεν, ὦ Τύλλιε, ὃς
[4, 11]	καὶ παρεσκεύασμαι ποιεῖν ἀχθόμενοί τε	καὶ	ἀναξιοπαθοῦντες· οἱ δανεισταὶ μὲν ὅτι
[4, 58]	ἑαυτοὺς οἵα πείσονται, σφαγάς τε	καὶ	ἀνδραποδισμοὺς καὶ πάντα ὅσα καταλαμβάνει
[4, 24]	συνεργοὶ τοῖς δεσπόταις γενόμενοι φαρμακειῶν	καὶ	ἀνδροφονιῶν καὶ τῶν εἰς θεοὺς
[4, 30]	ὡς δὲ συνεκεράσθησαν αἱ ἀνόσιοι	καὶ	ἀνδροφόνοι φύσεις, ἐκβαλεῖν ἐκ τῆς
[4, 70]	καὶ περιλαβὼν τὴν νεκρὰν κατεφίλει	καὶ	ἀνεκαλεῖτο καὶ διελέγετο πρὸς αὐτὴν
[4, 67]	πατὴρ περιχυθεὶς τῷ σώματι περιέβαλλε	καὶ	ἀνεκαλεῖτο καὶ ὡς ἀνοίσουσαν ἐκ
[4, 66]	ἔφη γίνομαί σου πάτερ δεινὴν	καὶ	ἀνήκεστον ὑπομείνασα ὕβριν, τιμωρῆσαί μοι
[4, 46]	καὶ θεοβλαβείας εἶναι παρὰ πονηροῦ	καὶ	ἀνοσίου τρόπου χρηστόν τι καὶ
[4, 16]	τοὺς δὲ θώρακας αὐτῶν ἀφεῖλε,	καὶ	ἀντὶ τῶν ἀσπίδων ἀνέδωκε θυρεούς.
[4, 49]	μόναι τὰς προκλήσεις, Ἐχετρανοί τε	καὶ	Ἀντιᾶται. τοῦ δὲ μένειν εἰς
[4, 65]	πολὺς ἦν ἀπειλῶν θ´ ἅμα	καὶ	ἀντιβολῶν καὶ διομνύμενος ἀληθεύειν τῶν
[4, 28]	περιῆν· τῇ δὲ παντόλμῳ χαλεπαίνειν	καὶ	ἀπαλλαγῆναι ζητεῖν ἀπὸ τοῦ συνοικοῦντος.
[4, 14]	τῶν θεραπόντων τοὺς ἥρωας ἱλασκόμενοι	καὶ	ἅπαν τὸ δοῦλον ἀφαιροῦντες αὐτῶν
[4, 43]	κατὰ τῶν ἐλεγχθέντων ἐγίνοντο πικραὶ	καὶ	ἀπαραίτητοι. ~Καὶ οὐκ ἀπέχρη ταῦτα
[4, 39]	δεινὰ μὲν ἀκουσθῆναι, θαυμαστὰ δὲ	καὶ	ἄπιστα πραχθῆναι, τῆς ἀνοσίας αὐτοῦ
[4, 40]	περὶ τῆς γενέσεως αὐτοῦ μυθικὴ	καὶ	ἄπιστος ὑπόληψις, ὥσπερ εἴρηταί μοι
[4, 15]	νόμιμον ὅρκον, ἦ μὲν τἀληθῆ	καὶ	ἀπὸ παντὸς τοῦ βελτίστου τετιμῆσθαι,
[4, 67]	αἰτιώτατον γενέσθαι, τίς τ´ ἦν	καὶ	ἀπὸ τίνων καὶ διὰ τί
[4, 9]	τιμήσασθαι τὰς οὐσίας ἅπαντας κελεύσω	καὶ	ἀπὸ τοῦ τιμήματος ἕκαστον εἰσφέρειν
[4, 73]	τῶν πραγμάτων οἱ πολλοὶ σκοποῦσι	καὶ	ἀπὸ τούτων ἢ προσίενταί τινα
[4, 39]	τοῦ πτώματος; ἡ δ´ ἐκπικρανθεῖσα	καὶ	ἀπὸ τῶν ποδῶν τὸ βάθρον
[4, 51]	καὶ γνωρίσαντες ἐκ τῶν ὅπλων	καὶ	ἀπὸ τῶν σημείων ἐξέστησαν τῶν
[4, 11]	εἰ τιμήσασθαι τοὺς βίους ἀναγκασθήσονται	καὶ	ἀπὸ τῶν τιμημάτων τὰς εἰσφορὰς
[4, 71]	τῶν γὰρ Κελερίων ἄρχων εἰμί,	καὶ	ἀποδέδοταί μοι κατὰ νόμους ἐκκλησίαν,
[4, 37]	δὲ τῆς ἀρχῆς ἔφησεν ἀφίστασθαι	καὶ	ἀποδιδόναι τοῖς κυρίοις, παρ´ ὧν
[4, 35]	δικαστὴν ὧν ἄν μου κατηγορήσῃς,	καὶ	ἀποδώσω πάλιν αὐτῷ διαγνῶναι, πότερος
[4, 47]	εἰς τὴν κατάλυσιν τοῦ δεσπότου	καὶ	ἀποθέσθαι κρύψαντας ἐν τοῖς σκευοφόροις.
[4, 60]	θέμις· ἃ δὲ λέγοντες ὑμεῖς	καὶ	ἀποκρινόμενοι πρὸς τὰς ἐρωτήσεις ἀναμάρτητοί
[4, 9]	γὰρ ὁ πάππος αὐτῶν ἀπάτορα	καὶ	ἄπολιν ὄντα με παραλαβὼν ἐξέθρεψεν
[4, 82]	ἀξία τῆς εὐγενοῦς προαιρέσεως, οἴχῃ	καὶ	ἀπόλωλας οὐχ ὑπομείνασα τυραννικὴν ὕβριν,
[4, 31]	γενόμενοι βασιλεῖς· ἀλλὰ τὸ ἀνέστιον	καὶ	ἄπορον καὶ πρὸς καταδίκας ἢ
[4, 44]	ὅταν οἱ πονηρότατοι τῶν πολιτῶν	καὶ	ἀπορώτατοι σχολὴν ἄγωσι, καὶ ἅμα
[4, 54]	ληφθῆναι διὰ κλιμάκων ἐξοικοδομεῖν τε	καὶ	ἀποταφρεύειν δεδοικότες τὰς αἰφνιδίους ἀλλήλων
[4, 52]	συνεχῶς ἐπολεμήθη· καὶ παθήμασι χαλεποῖς	καὶ	ἀπροσδοκήτοις μέγας. ἀφ´ ὧν δ´
[4, 41]	συνεχεῖς οὔτε τεταγμένας, ἀλλὰ σπανίους	καὶ	ἀπροσδοκήτους ἐποιεῖτο ἐχρηματίζετό τε περὶ
[4, 84]	δάκρυα ὑφ´ ἡδονῆς ἔρρει θαυμαστῶν	καὶ	ἀπροσδοκήτων ἀκούουσι λόγων· πάθη τε
[4, 82]	ἀνάγκας διεξῆλθε πολλὰς ποιησαμένη δεήσεις	καὶ	ἀράς, ἵνα τιμωροὶ τοῖς κακοῖς
[4, 36]	πειράσομαι ποιῆσαι πᾶσι φανερόν, ὅτι	καὶ	ἄρχειν ἐπίσταμαι καλῶς καὶ ἄρχεσθαι
[4, 6]	ὑπάρχων ἡλικίᾳ. πολιτεύεσθαι γὰρ ἤδη	καὶ	ἄρχειν καὶ τὰ κοινὰ πράττειν
[4, 36]	ὅτι καὶ ἄρχειν ἐπίσταμαι καλῶς	καὶ	ἄρχεσθαι δύναμαι σωφρόνως. ~Τοιαῦτα διαλεχθεὶς
[4, 74]	μέρει τὸν αὐτὸν ἄρχειν τε	καὶ	ἄρχεσθαι καὶ πρὸ τοῦ διαφθαρῆναι
[4, 29]	ἀνέχεσθαι διανοῇ; πότερον ἐκ ταπεινῶν	καὶ	ἀσήμων ἔφυς προγόνων καὶ διὰ
[4, 26]	ἀσθενέσιν ἀποφαίνων ὁμοφροσύνην, ταπεινότητος δὲ	καὶ	ἀσθενείας καὶ ταῖς πάνυ ἰσχυραῖς
[4, 13]	πολλὰ ὄντα καὶ μεγάλα, γυμνὰ	καὶ	ἀτείχιστα καὶ ῥᾷστα πολεμίοις ἐλθοῦσιν
[4, 7]	τούτων δὴ τῶν ἀδυνάτων τε	καὶ	ἀτόπων ἕκαστα ἐπιλογιζόμενος οὐχ υἱοὺς
[4, 6]	τῶν ἀναιρούντων αὐτὴν ἀδυνάτων τε	καὶ	ἀτόπων· ὧν ἕκαστον ἐγὼ πειράσομαι
[4, 28]	μὲν γὰρ τῷ πρεσβυτέρῳ τολμηρῷ	καὶ	αὐθάδει καὶ τυραννικῷ τὴν φύσιν
[4, 7]	ἀλλὰ θυγατέρες ἦσαν αὐτῷ δύο	καὶ	αὗταί γ´ ἤδη γεγαμημέναι. τούτων
[4, 15]	ἕξ τε καὶ εἴκοσιν, ἃς	καὶ	αὐτὰς καλεῖ φυλὰς καὶ τὰς
[4, 33]	ὅτι μὴ γυνή, πατρὸς μήτηρ,	καὶ	αὐτὴ διὰ γῆρας ἑτέρων δεομένη
[4, 30]	δέχεται τὰς αἱρέσεις ὁ Ταρκύνιος,	καὶ	αὐτίκα δοὺς αὐτῇ πίστεις καὶ
[4, 76]	γνώμην Ἰουνίου Βρούτου πάντες ἐπῄνεσαν	καὶ	αὐτίκα περὶ τῶν παραληψομένων τὰς
[4, 2]	εἰωθότας πελάνους ἐπὶ τὸ πῦρ	καὶ	αὐτίκα πρὸς τοὺς βασιλεῖς ἐλθοῦσαν
[4, 26]	παλαιὸν ἡ Ἑλλὰς ἐχρῆτο. ὃ	καὶ	αὐτὸ ποιήσαιτ´ ἄν τις οὐ
[4, 42]	κοινῶν οὐδενὸς ἔτι μετεῖχον, ἀλλὰ	καὶ	αὐτοὶ τὴν παρρησίαν ἅμα τοῖς
[4, 15]	ὥρισε τῆς τ´ οὐσίας στέρεσθαι	καὶ	αὐτὸν μαστιγωθέντα πραθῆναι· καὶ μέχρι
[4, 25]	τούτοις παραδείγματα λαβὼν προθυμίαν ἔσχε	καὶ	αὐτὸς ἁπάσας τὰς μετεχούσας πόλεις
[4, 75]	ἀποδείξοντα τοὺς παραληψομένους τὰ κοινά,	καὶ	αὐτὸς ἀποθήσομαι τὴν τῶν Κελερίων
[4, 36]	διδόναι τὰ δίκαια καὶ λαμβάνειν,	καὶ	αὐτὸς ἐξηταζόμην πρῶτος οἷς ὥρισα
[4, 13]	ἀνεστίοις Ῥωμαίων οἰκίας κατασκευάσασθαι· ἔνθα	καὶ	αὐτὸς ἐποιήσατο τὴν οἴκησιν ἐν
[4, 34]	ἐπὶ ῥητοῖς τισι παρέλαβεν, ὥστε	καὶ	αὐτὸς ἔχειν ἀναφαίρετον καὶ ὑμῖν
[4, 9]	βίας, φύλακας δὲ τῆς δικαιοσύνης	καὶ	αὐτὸς οὐδένα χρόνον ἀνήσω τῆς
[4, 38]	τε πελέκεις ὑπηρέταις τισὶν ἀναδοὺς	καὶ	αὐτὸς τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα λαβὼν
[4, 41]	κατ´ οἶκον μὲν τὰ πολλὰ	καὶ	αὐτῶν τῶν ἀναγκαιοτάτων συμπαρόντων, ὀλίγα
[4, 29]	ἀρχαίοις ὑμῶν προγόνοις Ἕλλησιν οὖσι	καὶ	ἀφ´ Ἡρακλέους γεγονόσι τῆς εὐδαίμονος
[4, 80]	καλεῖν αὐτάς, ἀλλ´ οὐκ ἀνατροπὰς	καὶ	ἀφανισμοὺς ἁπάντων τῶν τε νομίμων
[4, 82]	γυναικὶ παθεῖν. ἐφ´ οἷς ἀγανακτοῦσα	καὶ	ἀφόρητον ἡγουμένη τὴν ὕβριν ἐπειδὴ
[4, 60]	πρὸς τὰς ἐρωτήσεις ἀναμάρτητοί τε	καὶ	ἀψευδεῖς ἔσεσθε· διαφέρει γὰρ ὑμῖν
[4, 37]	ἀρχῆς· τινὲς δ´ ἐξ αὐτῶν	καὶ	βάλλειν τὸν Ταρκύνιον ἐβόων. ἐκεῖνος
[4, 81]	λατομοῦντας ὑλοτομοῦντας ἀχθοφοροῦντας, ἐν ταρτάροις	καὶ	βαράθροις δαπανωμένους, ἀνάπαυσιν τῶν κακῶν
[4, 31]	τοὺς κοινοὺς ἁπάντων Ἑλλήνων τε	καὶ	βαρβάρων νόμους· καὶ προσήκει μοι
[4, 50]	τὴν πολλὴν εὐτυχίαν ἅπασι λυπηροὶ	καὶ	βαρεῖς, ἐγκαλῶν αὐτοῖς ἁρπαγάς τινας
[4, 73]	καὶ εὐδαιμονεῖν· ἧττον γὰρ ὑβρισταὶ	καὶ	βαρεῖς ἔσονται διαιρεθείσης τῆς ἐξουσίας
[4, 45]	οἷς αὐθάδειά τις ἐδόκει προσεῖναι	καὶ	βαρύτης, καὶ τὸ μὴ παρεῖναι
[4, 58]	γενομένας αὐτοῖς ὁμολογίας. ταῦτα πράξας	καὶ	βασιλέα τῶν Γαβίων τὸν υἱὸν
[4, 11]	δημόται, τοὺς μὲν ἀνδροφόνους κατάγειν	καὶ	βασιλεῖς ἀποδεικνύναι, τοὺς δὲ τῶν
[4, 4]	θυγατρὶ συνοικῶν ἡμετέρᾳ, ἐὰν δὴ	καὶ	βασιλεὺς ἔτι γένῃ Ῥωμαίων ἐμοῦ
[4, 65]	χαρίσασθαί μοι, γυναῖκά σε ποιήσομαι	καὶ	βασιλεύσεις σὺν ἐμοὶ νῦν μὲν
[4, 58]	δ´ εἰς ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος	καὶ	βασιλικὸν ἐκ τυραννικοῦ τρόπου μεταλαβὼν
[4, 78]	δή ποτε λαβών, καλῶς αὐτῇ	καὶ	βασιλικῶς χρώμενον, ἀλλ´ ὑπερβεβληκότα πάντας
[4, 9]	πάντες ἐπίτροποι καταλελεῖφθαι τῶν παιδίων	καὶ	βεβαιοῦτε αὐτοῖς ἣν ὁ πάππος
[4, 75]	γάρ, εὖ ἴστε, καὶ πειθοῖ	καὶ	βίᾳ καὶ δόλῳ καὶ παντὶ
[4, 80]	παρῆλθεν ἐπὶ τὴν δυναστείαν; ὅπλοις	καὶ	βίᾳ καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων συνωμοσίαις,
[4, 46]	πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς, ὅπλοις δὲ	καὶ	βίᾳ κατισχύσας τυραννικήν τε μοναρχίαν
[4, 19]	τ´ ὀλιγάκις καὶ ἐκ διαδοχῆς	καὶ	βραχείας συντελεῖν εἰσφοράς· τοῖς δ´
[4, 18]	καὶ δύο σὺν τοῖς σαλπισταῖς	καὶ	βυκανισταῖς· τὴν δὲ πέμπτην τριάκοντα·
[4, 17]	εὔχρηστα· δύο δὲ σαλπιστῶν τε	καὶ	βυκανιστῶν καὶ τῶν ἄλλοις τισὶν
[4, 83]	ἐλπίσιν, ὧν ἱερὰ καὶ τεμένη	καὶ	βωμοὺς μιαίνει Ταρκύνιος ταῖς αἱμοφύρτοις
[4, 30]	δ´ οὐχ ἥκιστα, εἰ θυγατρὶ	καὶ	γαμβρῷ πολεμεῖν ἀναγκασθήσεται καὶ τιμωρίας
[4, 38]	οὐκ ἀξιοῦντα πόλεμον ἄσπειστον θυγατρὶ	καὶ	γαμβρῷ πολεμεῖν, ἐπειδὴ τὸν οἰκεῖον
[4, 79]	δύστηνα σώματα πυράς, φίλους εἱστία	καὶ	γάμους ἐπετέλει καὶ τὴν ἀνδροφόνον
[4, 29]	ἐκποδῶν πεποιημένοι τὰ λυποῦντα ἡμᾶς.	καὶ	γὰρ ἐὰν τἆλλα τις ἀδικεῖν
[4, 56]	διάνοιαν ὡς ἔμοιγε δοκεῖ μιμησάμενος·	καὶ	γὰρ ἐκεῖνος Περιάνδρῳ ποτὲ τῷ
[4, 71]	ἐπὶ στρατοπέδου διαπεμψώμεθα ἐν τάχει.	καὶ	γὰρ οἱ τὰ ὅπλα ἔχοντες,
[4, 62]	δόξασα δ´ ἄφρων τις εἶναι	καὶ	γελασθεῖσα ἐπὶ τῷ τὴν αὐτὴν
[4, 33]	καὶ ὑμᾶς εἰς ἄνδρας ἤγαγον	καὶ	γενεᾶς ἄρρενος οὐχ ὑπαρχούσης τῶν
[4, 51]	νύκτωρ ὑποστρέψαντες ἐκ τῆς ὁδοῦ	καὶ	γενόμενοι κατὰ νώτου τῶν Σαβίνων
[4, 36]	ἀρχὴν τῷ δεδωκότι μοι δήμῳ	καὶ	γενόμενος ἰδιώτης πειράσομαι ποιῆσαι πᾶσι
[4, 84]	καὶ χώραν, ὅσης ἄρχουσι Ῥωμαῖοι,	καὶ	γένος τὸ ἐξ αὐτῶν ἅπαν·
[4, 75]	Ῥωμαίων εἰργομένους τὸν ἀεὶ χρόνον	καὶ	γένος τὸ ἐξ αὐτῶν· ὅταν
[4, 83]	καὶ τροφῆς ἐτύχομεν, ἀμυνοῦμεν ὑμῖν	καὶ	γνώμαις καὶ λόγοις καὶ χερσὶ
[4, 85]	Μάρκος Ὁράτιος ἀνέγνωσαν ἐν ἐκκλησίᾳ·	καὶ	γνώμας διερωτήσαντες κατὰ λόχους, ὅ
[4, 75]	ἐπειδὴ συγκεχώρηταί μοι κατὰ νόμον	καὶ	γνώμην εἰσηγήσομαι· φεύγειν Ταρκύνιον ἅμα
[4, 51]	ἐπῄεσαν. τούτους ἰδόντες οἱ Σαβῖνοι	καὶ	γνωρίσαντες ἐκ τῶν ὅπλων καὶ
[4, 83]	τῇ πόλει τέκνα καὶ γυναῖκας	καὶ	γονεῖς, ἃ τιμιώτερα τῆς ἰδίας
[4, 25]	συνεπανηγύριζον καὶ ἀγῶνας ἐπετέλουν ἱππικοὺς	καὶ	γυμνικοὺς καὶ τῶν περὶ μουσικὴν
[4, 83]	ἔχομεν ἐν τῇ πόλει τέκνα	καὶ	γυναῖκας καὶ γονεῖς, ἃ τιμιώτερα
[4, 83]	φύλακες ἀγαθοὶ τῆσδε τῆς γῆς,	καὶ	δαίμονες, οἳ τοὺς πατέρας ἡμῶν
[4, 11]	ἀλλὰ πρὸς ἁπάντων θεῶν τε	καὶ	δαιμόνων, ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον ἐποπτεύουσι
[4, 2]	ἱστορίαις εὕρομεν, εἰ θεοῖς τε	καὶ	δαίμοσι λέγεσθαι φίλος τοιοῦτος· αἵτινες
[4, 67]	αὐτῷ παρόντων ποιησαμένη θεοῖς τε	καὶ	δαίμοσιν εὐξαμένη ταχεῖαν αὐτῇ δοῦναι
[4, 84]	ἐπικελευόμενον, τοῖς δὲ πλείοσιν αὐτῶν	καὶ	δάκρυα ὑφ´ ἡδονῆς ἔρρει θαυμαστῶν
[4, 12]	τε παρὰ πάντων ἐξαίσιος ἐγίνετο	καὶ	δεήσεις μεμιγμέναι δάκρυσιν, ἵνα μένῃ
[4, 37]	κραυγή τ´ ἐξ ἁπάντων ἐγίνετο	καὶ	δεήσεις πολλαὶ σὺν οἰμωγαῖς ὑπὲρ
[4, 52]	γενναῖον ἔργον, ἀλλ´ εἰς ἱκεσίας	καὶ	δεήσεις τραπόμενοι παρέδοσαν ἑαυτούς. οὕτω
[4, 80]	γενόμενοι βασιλεῖς; πόθεν; πολλοῦ γε	καὶ	δεῖ. ἐκεῖνοι μέντοι πάντες ὑφ´
[4, 71]	ἄρχοντας τῆς ἐλευθερίας· πολλὰ γὰρ	καὶ	δεινὰ πεπόνθασιν ὑπὸ τοῦ τυράννου
[4, 79]	ἐξειργάσατο, ὦ δημόται, τὰ περιβόητα	καὶ	δεινὰ περὶ τοὺς κηδεστὰς ἀμφοτέρους
[4, 66]	δὲ μάθῃς τὰς κατασχούσας αἰσχρὰς	καὶ	δεινὰς ἀνάγκας, βούλευσαι μετ´ αὐτῶν,
[4, 46]	ἐπετελέσατο. διεξελθὼν δὲ πολλὰς αὐτοῦ	καὶ	δεινὰς κατηγορίας τελευτῶν ἐδίδασκεν, ὡς
[4, 54]	ἁπάσης τροφῆς ἐν ἀμφοτέραις ἔσεσθαι	καὶ	δεινὴ περὶ τοῦ μέλλοντος ἀθυμία·
[4, 81]	μεγάλων γεγόναμεν, εἰς πενίαν δὲ	καὶ	δεινὴν ἀπορίαν ἥκομεν ἐκ πολλῶν
[4, 81]	ἀγαθῶν. οἱ λαμπροὶ δ´ ἐκεῖνοι	καὶ	δεινοὶ καὶ μεγάλοι, δι´ οὓς
[4, 85]	στρατόπεδον ὡς εἶχε τάχους οἰμώζων	καὶ	δεινοπαθῶν. ἔτυχε δὲ καὶ τἀκεῖ
[4, 7]	αὐτῷ πλείων ἀναφαίνεται τῶν ἑκατὸν	καὶ	δέκα γεγονὼς ἐτῶν· τοῦτο δὲ
[4, 7]	πολεμεῖν Ῥωμαίοις οὐκ ἐλάττω τεττάρων	καὶ	δέκα ἐτῶν, αὐτὸς ἐν τοῖς
[4, 17]	καὶ τούτους εἰς εἴκοσι λόχους,	καὶ	δέκα μὲν ἐποίησε τῶν ἐν
[4, 16]	δέκα λόχους ἀποδοὺς τοῖς νεωτέροις	καὶ	δέκα τοῖς πρεσβυτέροις. χώρα δὲ
[4, 69]	ὅμοια τοῖς κατ´ ἀλήθειαν ἠλιθίοις.	καὶ	δὴ καὶ ὅτε τῷ Δελφικῷ
[4, 2]	τά τ´ ἄλλα σοφὴν οὖσαν	καὶ	δὴ καὶ τὰ μαντικὰ οὐδενὸς
[4, 4]	μᾶλλον αὐτοὺς οἶμαι ποιήσειν, ἀειφυγίᾳ	καὶ	δημεύσει τῶν ὑπαρχόντων, καθίστας´ ἤδη
[4, 62]	ἀστῶν ἄνδρας ἐπιφανεῖς δύο προχειρισάμενος	καὶ	δημοσίους αὐτοῖς θεράποντας δύο παραζεύξας
[4, 62]	ἄλλων τῶν κατὰ πόλιν πραγματειῶν,	καὶ	δημοσίους αὐτοῖς παρακαθίστησιν, ὧν χωρὶς
[4, 10]	ἀπόρους, τῶν δ´, ὡς μέτριος	καὶ	δημοτικὸς πρὸς τοὺς ταπεινοτέρους, ἁπάντων
[4, 73]	ὧν εἰς τυραννικὴν ὠμότητα περιίστανται	καὶ	δι´ ἃ δυσχεραίνουσιν ἅπαντες αὐτάς,
[4, 34]	ἄκουσον, ὅπως τ´ αὐτῆς ἔτυχον,	καὶ	δι´ ἃς αἰτίας οὔθ´ ὑμῖν
[4, 45]	τοῦτον τὸν ἄνδρα φίλον ἔχων	καὶ	δι´ αὐτοῦ τοὺς ἀρίστους ἐν
[4, 8]	γένηται, τοὺς καλουμένους μεσοβασιλεῖς ἀποδεῖξαι	καὶ	δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν ἄρξοντα
[4, 10]	παράνομον αὐτοῦ δυναστείαν ἀποδείξαντες μεσοβασιλεῖς	καὶ	δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν κατὰ
[4, 70]	ἆρα πέπρωται Ῥωμαίοις ὑπ´ ἐμοῦ	καὶ	δι´ ἐμὲ τῆς ἀφορήτου τυραννίδος
[4, 63]	ἦσαν οἱ τῆς ἐπαναστάσεως ἄρξαντες	καὶ	δι´ οἵων τρόπων ἦλθον ἐπὶ
[4, 36]	ἀποστερηθείην. φέρε ἀλλ´ ὑπερήφανός εἰμι	καὶ	διὰ βαρύτητα ἐπαχθὴς καὶ τὴν
[4, 3]	καὶ παντὶ συνεξομοιωθῆναι προσώπῳ δυνατώτατος.	καὶ	διὰ ταῦτα Ῥωμαῖοι μὲν αὐτὸν
[4, 50]	ἐδόκουν ἁπάντων εἶναι τῶν πλησιοχώρων	καὶ	διὰ τὴν πολλὴν εὐτυχίαν ἅπασι
[4, 24]	ἐλευθέρους γινομένους ἐξετάσουσι, τίνες ὄντες	καὶ	διὰ τί καὶ πῶς ἠλευθερώθησαν,
[4, 32]	παθὼν δεινὸν ἐχθρὸν ἡγοῦμαί σε	καὶ	διὰ τί σου κατηγορῶ; σὺ
[4, 67]	τ´ ἦν καὶ ἀπὸ τίνων	καὶ	διὰ τί τῆς ἐπωνυμίας ταύτης
[4, 57]	ἐγεγόνει· ἀπολογουμένου δὲ τοῦ ἀνδρὸς	καὶ	διὰ τὸ μηδὲν ἑαυτῷ συνειδέναι
[4, 39]	καί φησιν· Οὐκ ἄξεις, ἀλιτήριε,	καὶ	διὰ τοῦ νεκροῦ; κἀκεῖνος ἐπὶ
[4, 20]	ἐν ᾧ τὸ τῶν ἀπόρων	καὶ	διὰ τοῦτ´ ἀφειμένων ἁπάσης στρατείας
[4, 23]	στρατεύμασι καταμισθοφοροῦσα συνεξαναλωθῇ τοῖς χρήμασι·	καὶ	διὰ τοῦτ´ ἔφη τοὺς προτέρους
[4, 29]	ταπεινῶν καὶ ἀσήμων ἔφυς προγόνων	καὶ	διὰ τοῦτ´ οὐκ ἀξιοῖς ἐπὶ
[4, 31]	λόγος, ὦ Τύλλιε, καὶ δίκαιος·	καὶ	διὰ τοῦτο προειλόμην αὐτὸν εἰς
[4, 73]	ποιεῖν ἐπὶ πολλὰς ἤδη γενεάς,	καὶ	διὰ τοῦτο τὸ σχῆμα τοῦ
[4, 79]	γεγονυῖαν, ἐν ταῖς αὐταῖς ἡμέραις	καὶ	διὰ τῶν αὐτῶν φαρμάκων ἀποκτείνας
[4, 16]	δὲ πάντων ἀναλαβὼν τὰ γραμματεῖα	καὶ	διαγνοὺς τό τε πλῆθος αὐτῶν
[4, 61]	τὸ τέρας. σοφιζομένου δ´ αὐτοῦ	καὶ	διαγράφοντος ἐπὶ τῆς γῆς περιφερεῖς
[4, 12]	μεμιγμέναι δάκρυσιν, ἵνα μένῃ τε	καὶ	διακατέχῃ τὰ πράγματα μηδένα δεδοικώς.
[4, 85]	Ῥώμης ἐτῶν τεττάρων καὶ τετταράκοντα	καὶ	διακοσίων ἀριθμόν, ἐπὶ δὲ τοῦ
[4, 41]	ἐκόσμησαν οἱ πρότεροι βασιλεῖς, συγχέας	καὶ	διαφθείρας εἰς ὁμολογουμένην τυραννίδα μετέστησε
[4, 47]	Τύρνου θεραπόντων τοὺς πονηροτάτους ἐξευρὼν	καὶ	διαφθείρας χρήμασιν ἔπειθεν ὑπὸ νύκτα
[4, 56]	ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους κολούειν τε	καὶ	διαφθείρειν. τὸ παραπλήσιον δὴ καὶ
[4, 24]	τὸ ἔθος οὔθ´ οἱ παραδεξάμενοι	καὶ	διαφυλάξαντες ᾤοντο, εἰ τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν
[4, 37]	εἰπεῖν ἔχει Ταρκύνιος, καλεῖν αὐτὸν	καὶ	διδαχθέντας, ἐάν τ´ ἀδικούμενον εὕρωσιν
[4, 1]	λαφύρων λαμβάνει Ταρκύνιος ὁ βασιλεὺς	καὶ	δίδωσι δωρεὰν τῇ ἑαυτοῦ γυναικί.
[4, 16]	καὶ τούτους εἰς εἴκοσι λόχους	καὶ	διεῖλε τὸν αὐτὸν τρόπον τοῖς
[4, 70]	τὴν νεκρὰν κατεφίλει καὶ ἀνεκαλεῖτο	καὶ	διελέγετο πρὸς αὐτὴν ὥσπερ ζῶσαν
[4, 68]	φρονιμώτατον, ἐπίθετον ἑαυτοῦ καταψεύσασθαι μωρίαν·	καὶ	διέμεινεν ἅπαντα τὸν ἐξ ἐκείνου
[4, 13]	ἑκάτερος ἀξιολόγου πόλεως ἔχει μέγεθος,	καὶ	διένειμεν αὐτοὺς τοῖς ἀνεστίοις Ῥωμαίων
[4, 10]	συγκαλέσας προῆλθεν ἐπὶ τὸ βῆμα	καὶ	διεξῆλθε τοιοῦτόν τινα λόγον. ~Οὐκέτι
[4, 43]	αὐτῷ πολλαχῇ διεσπαρμένοι κατόπται τινὲς	καὶ	διερευνηταὶ τῶν λεγομένων τε καὶ
[4, 62]	ὁ Ταρκύνιος τοὺς οἰωνοσκόπους μετεπέμψατο	καὶ	διηγησάμενος αὐτοῖς τὸ πρᾶγμα, τί
[4, 24]	τῆς ὑποθέσεως ἀπαιτούσης ἀναγκαῖόν τε	καὶ	δίκαιον ἔδοξεν εἶναί μοι πρὸς
[4, 10]	ταπεινοτέρους, ἁπάντων δ´, ὅτι νόμιμος	καὶ	δίκαιος ἄρχων, ἀγαπώντων τε καὶ
[4, 31]	παρ´ ἐμοῦ λόγος, ὦ Τύλλιε,	καὶ	δίκαιος· καὶ διὰ τοῦτο προειλόμην
[4, 3]	ἐν οἷς ἅπασιν ἐξητάσθη πιστὸς	καὶ	δίκαιος, καὶ οὐδὲν ᾤοντο διαφέρειν
[4, 10]	τῶν μέν, ὅτι πιστὸς ἦν	καὶ	δίκαιος περὶ τοὺς εὐεργέτας, ἐπαινούντων,
[4, 32]	ταῦτα πράξαντι πρῶτον μὲν εὐσεβεῖ	καὶ	δικαίῳ λέγεσθαι, ἔπειτα συμβασιλεύειν ἐμοὶ
[4, 24]	τινες λύτρα κατατιθέντες ἐξ ὁσίων	καὶ	δικαίων ἐργασιῶν συναχθέντα. ἀλλ´ οὐκ
[4, 76]	εὐχαῖς λιτανεύσαντες συλλαβέσθαι σφίσιν ὁσίων	καὶ	δικαίων ἔργων ἐφιεμένοις ἐξῄεσαν εἰς
[4, 31]	παραλαβόντες εἰς ἄνδρας ἐλθοῦσιν ὀρθῶς	καὶ	δικαίως τὰς πατρῴας καὶ προγονικὰς
[4, 47]	βραχεῖαν ἔλεγεν εἶναι τὴν ἀπολογίαν	καὶ	δικαστὴν ἁπάντων ἐποιεῖτο τῶν ἐγκλημάτων
[4, 65]	ἀπειλῶν θ´ ἅμα καὶ ἀντιβολῶν	καὶ	διομνύμενος ἀληθεύειν τῶν λεγομένων ἑκάτερον,
[4, 27]	ταῖς μὲν ἄλλαις πόλεσιν ἁπλῶς	καὶ	δίχα ὀργῆς μνησικάκου πολιτεύεσθαί τ´
[4, 58]	συνετέλεσεν ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας παραχρῆμα	καὶ	διωμόσατο κατὰ τῶν σφαγίων. τούτων
[4, 55]	δυναμένου, πάσας δὲ πείρας ἐπιτεχνωμένου	καὶ	δόλους παντοδαποὺς συντιθέντος, ὁ πρεσβύτατος
[4, 75]	ἴστε, καὶ πειθοῖ καὶ βίᾳ	καὶ	δόλῳ καὶ παντὶ ἄλλῳ τρόπῳ
[4, 4]	καὶ κωλύειν νῦν μὲν ἀπάτῃ	καὶ	δόλῳ χρησαμένους· τούτων γὰρ ἐν
[4, 70]	ἃς τὸ προσποίημα τοῦθ´ ὑπέμεινε,	καὶ	δόξας ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι φρονιμώτατος,
[4, 25]	μνημεῖα, ἐξ ὧν εἰς ὀνόματα	καὶ	δόξας προῆλθον, οὔτε τοῦ Βαβυλωνίου
[4, 55]	τὴν γνώμην τῷ πατρὶ μόνῳ	καὶ	δόξας τολμηρῷ μὲν ἐπιχειρεῖν πράγματι
[4, 82]	ἄλλοις καὶ πολλοὺς ὑπὲρ ἀρχῆς	καὶ	δόξης ἤραντο κινδύνους· ἀλλὰ δυεῖν
[4, 16]	ὅπλα φέρειν ἐπέταξεν ἀσπίδας Ἀργολικὰς	καὶ	δόρατα καὶ κράνη χάλκεα καὶ
[4, 17]	ἔταξεν αὐτοὺς θυρεοὺς καὶ ξίφη	καὶ	δόρατα καὶ στάσιν ἔχειν ἐν
[4, 11]	τισί. παραλάβετε δὴ τὰς ῥάβδους	καὶ	δότε, εἰ βούλεσθε, τοῖς πατρικίοις·
[4, 48]	τὴν ἔρευναν τῆς καταλύσεως ἐκάλει	καὶ	δυεῖν γενέσθαι θάτερον ἔφη δεῖν,
[4, 1]	υἱωνούς τε δύο καταλιπὼν νηπίους	καὶ	δύο θυγατέρας ἀνδράσιν ἤδη συνοικούσας.
[4, 20]	ἀπὸ τοῦ δευτέρου τιμήματος εἴκοσι	καὶ	δύο λόχους ἐκάλει. μερισθεισῶν δὲ
[4, 63]	εἰρήνῃ τε καὶ κατὰ πολέμους	καὶ	δύο πόλεις ἀποικίσας τὴν μὲν
[4, 18]	τὴν δὲ τετάρτην πάλιν εἴκοσι	καὶ	δύο σὺν τοῖς σαλπισταῖς καὶ
[4, 18]	ἱππεῦσι· τὴν δὲ δευτέραν εἴκοσι	καὶ	δύο σὺν τοῖς χειροτέχναις· τὴν
[4, 23]	τῶν πατρικίων ἐπὶ τῷ πράγματι	καὶ	δυσανασχετούντων συγκαλέσας τὸ πλῆθος εἰς
[4, 62]	τεράτων τινῶν καὶ φαντασμάτων μεγάλων	καὶ	δυσευρέτων αὐτοῖς φανέντων, οἷα πολλάκις
[4, 51]	Σαβίνων ἡ κρατίστη νεότης ἐξελήλυθε	καὶ	δυσὶ μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς τὴν
[4, 69]	πολλὰ διεφθάρη σώματα, χαλεπωτάτη δὲ	καὶ	δυσίατος εἰς τὰς κυούσας γυναῖκας
[4, 73]	πρεπωδεστάτην τῶν πολιτειῶν. ~Χαλεπῆς δὲ	καὶ	δυσκρίτου τῆς αἱρέσεως ἅπασι φαινομένης
[4, 54]	ἄλλον περίβολον ἀσφαλὴς ἐπιεικῶς οὖσα	καὶ	δυσπρόσιτος. ἔμελλε δ´, ὃ πάσαις
[4, 29]	φερούσης, ἀλλ´ οὐκ ἐν ἀδήλῳ	καὶ	δυστεκμάρτῳ τέλει πάντων τῶν ἀνθρωπίνων
[4, 80]	ὡς τυράννοις ἔθος, ἀκόντων ὑμῶν	καὶ	δυσχεραινόντων. φέρε, ἀλλ´ ἐπειδὴ κατέσχε
[4, 4]	ἀπόρους τῶν πολιτῶν εὐεργεσίαις τισὶ	καὶ	δωρεαῖς ὑπαγόμενος· ἔπειθ´ ὅταν ἡμῖν
[4, 25]	εἰς τὰ παραθαλάττια τῆς Καρίας	καὶ	Δωριεῖς οἱ περὶ τοὺς αὐτοὺς
[4, 40]	μόνου τοῦ δήμου, δεκασμοῖς δὲ	{καὶ	δωροδοκίαις} καὶ ἄλλαις πολλαῖς κολακείαις
[4, 16]	δραχμῶν, οὐ μεῖον δὲ πέντε	καὶ	ἑβδομήκοντα μνῶν τὸ τίμημα. συντάξας
[4, 58]	ὁ Ταρκύνιος ὧν προσεδόκων τε	καὶ	ἐδεδοίκεσαν καίτοι πικρὸς ὀργὴν καὶ
[4, 8]	τῆς καταλύσεως τῆς παρανόμου ἀρχῆς,	καὶ	ἐδόκει αὐτοῖς, ἐπειδὰν πρῶτον εἰς
[4, 45]	πολὺς ἐγένετο καθημένοις ὁ χρόνος	καὶ	ἐδόκει τοῖς πλείοσιν ὕβρις εἶναι
[4, 13]	ῥᾷστα πολεμίοις ἐλθοῦσιν ὑποχείρια γενέσθαι·	καὶ	εἰ μὲν εἰς ταῦτά τις
[4, 32]	ὡς καὶ τὰ δίκαια ἐρῶν	καὶ	εἰ μὴ πείθοιο τὰ βίαια
[4, 51]	χάρακα, ἡ δὲ περὶ Φιδήνην·	καὶ	εἰ μή τις αὐτοῖς δύναμις
[4, 29]	κειμένων. ἐρῶ δὴ μετὰ παρρησίας,	καὶ	εἴ με φήσεις θρασεῖαν, τὸ
[4, 54]	ὅθεν ὁρμώμενοι τά τε λῃστήρια,	καὶ	εἴ τι ἀποσπασθὲν ἴδοιεν μέρος
[4, 26]	ἐν οἷς ἂν ὁρίσωσι χρόνοις,	καί,	εἴ τι γένοιτο πρόσκρουσμα αὐταῖς
[4, 33]	ἄνδρας ἐλθόντα κηδεστὴν ἠξίωσα λαβεῖν,	καὶ	εἴ τι πάθοιμι διάδοχον ἔμελλον
[4, 24]	διδόμενον σῖτον λαμβάνοντες κατὰ μῆνα	καὶ	εἴ τις ἄλλη παρὰ τῶν
[4, 52]	ὁδῷ· ὡς δὴ πλησίον ἐγένοντο	καὶ	εἶδον ἐπὶ δορατίων ἀναπεπηγυίας τὰς
[4, 6]	Ῥώμην οὐ πλείω τῶν πέντε	καὶ	εἴκοσι γεγονὼς ἐτῶν, Ἄγκῳ δὲ
[4, 6]	ἐλάττω γεγονὼς ἦν ἐτῶν πέντε	καὶ	εἴκοσι κατὰ τὸν τοῦ πατρὸς
[4, 17]	δραχμῶν ἔχοντας οὐσίαν ἄχρι πέντε	καὶ	εἴκοσι μνῶν, τετάρτην ἐποίησε μοῖραν.
[4, 85]	πολιὸς ὤν, ἔτη δὲ πέντε	καὶ	εἴκοσι τὴν βασιλείαν κατασχών. οἱ
[4, 15]	φησιν, εἰς μοίρας ἕξ τε	καὶ	εἴκοσιν, ἃς καὶ αὐτὰς καλεῖ
[4, 6]	καὶ ποιῶ κατὰ τὸ πέμπτον	καὶ	εἰκοστὸν ἔτος ἀπανιστάμενον. καὶ μὴν
[4, 82]	οὐ μίαν ἡμέραν, ἀλλὰ πέμπτον	καὶ	εἰκοστὸν ἔτος ἤδη τυραννῶν, πάσας
[4, 77]	καὶ προσεδεχόμην, πέμπτον ἤδη τοῦτο	καὶ	εἰκοστὸν ἔτος φυλάξας ἀποτίθεμαι. καὶ
[4, 7]	ἀρχῆς ἔκπτωσις αὐτοῦ γίνεται πέμπτῳ	καὶ	εἰκοστῷ μετὰ ταῦτ´ ἔτει, καὶ
[4, 45]	παρόντων. ἀπολογουμένου δὲ τοῦ Μαμιλίου	καὶ	εἰς ἀναγκαίας τινὰς ἀναφέροντος αἰτίας
[4, 33]	τῶν ἐχθρῶν ἔσωσα καὶ ἐξέθρεψα	καὶ	εἰς ἄνδρας ἐλθόντα κηδεστὴν ἠξίωσα
[4, 13]	συνύφανται τὸ ἄστυ τῇ χώρᾳ	καὶ	εἰς ἄπειρον ἐκμηκυνομένης πόλεως ὑπόληψιν
[4, 15]	πόλιν οὔσαις ἐκπεπληρῶσθαι τὰς ἔτι	καὶ	εἰς ἡμᾶς ὑπαρχούσας τριάκοντα καὶ
[4, 37]	ἄρχεσθαι δύναμαι σωφρόνως. ~Τοιαῦτα διαλεχθεὶς	καὶ	εἰς πολλὴν αἰδῶ καταστήσας τοὺς
[4, 19]	εἰς τὸν ἐπισιτισμὸν τῶν στρατευομένων	καὶ	εἰς τὰς ἄλλας χορηγίας τὰς
[4, 44]	πλήθους, ὅσον ἦν πιστὸν ἑαυτῷ	καὶ	εἰς τὰς πολεμικὰς χρείας ἐπιτήδειον,
[4, 43]	τὰς ἀπὸ τῶν τιμημάτων εἰσφορὰς	καὶ	εἰς τὸν ἐξ ἀρχῆς τρόπον
[4, 57]	τὴν ἐν Ῥώμῃ δώσειν ἔφη	καὶ	εἰς τὸν τῶν πατρικίων ἀριθμὸν
[4, 4]	βασιλεὺς ἔτι γένῃ Ῥωμαίων ἐμοῦ	καὶ	εἰς τοῦτό σοι συναγωνισαμένης, πατρὸς
[4, 20]	τοῦτ´ ἀφειμένων ἁπάσης στρατείας τε	καὶ	εἰσφορᾶς πολιτῶν πλῆθος ἦν· ὁποτέρᾳ
[4, 19]	ἐλάττοσι λόχοις, στρατεύεσθαί τ´ ὀλιγάκις	καὶ	ἐκ διαδοχῆς καὶ βραχείας συντελεῖν
[4, 6]	πατὴρ ἀρχήν, τῷ δ´ ἀλλοτρίῳ	καὶ	ἐκ δούλης γεγονότι χαρίζεσθαι· οὔτ´
[4, 4]	γυνὴ γαμβρῷ τε συλλαμβάνουσα ἰδίῳ	καὶ	ἐκ πολλῶν συνεγνωκυῖα θεσφάτων, ὅτι
[4, 3]	μέχρι πόλεως Ἀντέμνης ἐλάσας τἀριστεῖα	καὶ	ἐκ ταύτης τῆς μάχης ἔλαβεν·
[4, 9]	ἐχθροῖς αὐτῶν χωρήσει κατὰ νοῦν,	καὶ	ἐκ τῆς πόλεως ἐξελαθησομένους. ἀλλ´
[4, 4]	ἡμῖν χωρήσῃ κατὰ νοῦν, τότε	καὶ	ἐκ τοῦ φανεροῦ πάσῃ δυνάμει
[4, 62]	τὴν τρίτην ἐπὶ ταῖς ἑβδομήκοντα	καὶ	ἑκατὸν ὀλυμπιάσιν ἐμπρησθέντος τοῦ ναοῦ,
[4, 40]	καὶ πολλὰ μὲν τὸν ἑαυτῆς	καὶ	ἐκείνου δαίμονα κατοδυραμένη, μυρίας δὲ
[4, 49]	τ´ ἀνὰ πᾶν ἔτος ἄγεσθαι	καὶ	ἐκεχειρίας εἶναι πᾶσι πρὸς πάντας
[4, 67]	Ῥωμαίων οὕτω δεινὸν ἔδοξεν εἶναι	καὶ	ἐλεεινὸν τὸ πάθος, ὥστε μίαν
[4, 23]	μετέβαλον εἰς ἐλευθερίαν βάρβαροί τε	καὶ	Ἑλληνίδες, ὅσαι δ´ εἰς δουλείαν
[4, 83]	βαρεῖα γὰρ κἀκείνοις ἡ τυραννὶς	καὶ	ἔμφυτος ἅπασιν ἀνθρώποις ὁ τῆς
[4, 25]	τῶν πατρικίων δυναστείαν ἐλαττοῦν, ἀλλὰ	καὶ	ἐν οἷς τὴν βασιλικὴν ἀρχὴν
[4, 74]	μὴ κατὰ καιρούς τινας ἑορταίους	καὶ	ἐν πομπαῖς θριάμβων, ὅτε αὐτὰ
[4, 15]	γυναῖκάς τε καὶ παῖδας ὀνομάζοντας	καὶ	ἐν τίνι κατοικοῦσιν ἕκαστοι τῆς
[4, 50]	ἦσαν ἕτοιμοι προσδεχόμενοι τὸν πόλεμον	καὶ	ἐν τοῖς ὅπλοις. συνάψας δ´
[4, 7]	λόγον ἐν πολέμοις ἐξετάζεσθαι ἓξ	καὶ	ἐνενήκοντα βεβιωκὼς ἔτη. ἐκπεσών τε
[4, 20]	μέχρι τοῦ γενέσθαι λόχους ἑπτὰ	καὶ	ἐνενήκοντα ἰσοψήφους. εἰ δὲ μέχρι
[4, 18]	τὴν μὲν πρώτην συμμορίαν ὀκτὼ	καὶ	ἐνενήκοντα λόχοι σὺν τοῖς ἱππεῦσι·
[4, 18]	οὓς αἱ συμμορίαι περιελάμβανον, ἑκατὸν	καὶ	ἐνενηκοντατρεῖς. ἐπεῖχον δὲ τὴν μὲν
[4, 73]	ὑμεῖς οἱ παρόντες ἄνδρες ἀγαθοὶ	καὶ	ἐξ ἀγαθῶν, καινὴν μὲν οὐδεμίαν
[4, 79]	ἐμπεδῶν πρὸς αὐτὴν ὁμολογίας· ἀνόσια	καὶ	ἐξάγιστα καὶ οὔθ´ Ἑλλάδος οὔτε
[4, 33]	ἐπιβουλευόμενον ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν ἔσωσα	καὶ	ἐξέθρεψα καὶ εἰς ἄνδρας ἐλθόντα
[4, 42]	ὑπ´ αὐτοῦ κατ´ οἰκίας τε	καὶ	ἐπ´ ἀγρῶν ἀναρπαζόμενοι, λόγου ἄξιοι
[4, 70]	παῖδας ἐκ τῆς πόλεως, πολλὰ	καὶ	ἐπαγωγὰ εἰς τοῦτο διαλεχθείς. ἐπεὶ
[4, 29]	ὡς ὑπὲρ ἀναγκαίου πράγματος διαλεξομένη,	~καὶ	ἐπειδὴ παρεγένετο, μεταστῆναι κελεύσασα τοὺς
[4, 3]	καὶ πρῶτος ἐστεφανοῦτο τῶν ἄλλων.	καὶ	ἐπειδὴ παρέστη Ῥωμαίοις εἰς ὑπόταξίν
[4, 84]	δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας. Ἐγίνετο ταῦτα·	καὶ	ἐπειδὴ πᾶσαι τὴν φυγὴν τῶν
[4, 9]	ὡς καὶ ὑμεῖς ἴστε, διετέλεσε,	καὶ	ἐπειδὴ τὰ περὶ τὴν ἐπιβουλὴν
[4, 43]	δημοτικοὶ δίκαια πάσχειν αὐτοὺς ὑπελάμβανον	καὶ	ἐπέχαιρον ὑπ´ εὐηθείας, ὡς ἐκείνοις
[4, 25]	ὑπολαβών, ἧς πλεῖστοί τ´ ἀπολαύουσι	καὶ	ἐπὶ μήκιστον χρόνον καρποῦνται τὰς
[4, 52]	δὴ πρὸς αὐτοὺς τὸν πόλεμον	καὶ	ἐπὶ ταῖς αὐταῖς συνθήκαις παραλαβὼν
[4, 40]	σχῆμα τῆς πολιτείας εἰς δημοκρατίαν.	καὶ	ἐπὶ ταύτῃ μάλιστα τῇ αἰτίᾳ
[4, 36]	τίνος ἀδικήματος ἕνεκα πολεμοῦσί μοι	καὶ	ἐπὶ τίνι τῶν ἐμῶν ἔργων
[4, 47]	ἀποκτείνας ἐπιθέσθαι τῇ Λατίνων ἀρχῇ	καὶ	ἐπὶ τοῦθ´ ἥκει. ταῦτα δ´
[4, 43]	γειτόνων ἔν τε τῇ πόλει	καὶ	ἐπὶ τῶν ἀγρῶν ἐφ´ ἱερὰ
[4, 33]	ἐστιν· ὃν ἐγὼ νήπιον παραλαβὼν	καὶ	ἐπιβουλευόμενον ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν ἔσωσα
[4, 48]	ἐάσαντες εἰς βάραθρόν τι καταβάλλουσι	καὶ	ἐπικατασκάψαντες ἔτι ζῶντος τὴν γῆν
[4, 84]	ἐγίνοντο διασημαίνουσαι τὸ βουλόμενόν τε	καὶ	ἐπικελευόμενον, τοῖς δὲ πλείοσιν αὐτῶν
[4, 74]	ὄντων εἴ τινα λυπηρὰς ὄψεις	καὶ	ἐπιφθόνους τοῖς πολλοῖς παρέχεται, τὰ
[4, 65]	συγγενοῦς ὕβριν μετερχόμενος, ὥστ´ αἰσχρὰν	καὶ	ἐπονείδιστόν σου γενέσθαι τὴν τελευτὴν
[4, 49]	ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων τε καὶ Λατίνων	καὶ	Ἑρνίκων καὶ Οὐολούσκων τῶν ἐγγραψαμένων
[4, 43]	συγκαθιέντες εἰς ὁμιλίαν τοῖς πέλας	καὶ	ἔστιν ὅτε κατὰ τοῦ τυράννου
[4, 61]	τῆς γῆς περιφερεῖς τε γραμμὰς	καὶ	ἑτέρας αὖθις εὐθείας καὶ καθ´
[4, 62]	στέγης καλυπτόμενοι. ~Λέγεται δέ τι	καὶ	ἕτερον ἐπὶ τῆς Ταρκυνίου δυναστείας
[4, 2]	τις ἐν ταῖς ἐπιχωρίοις ἀναγραφαῖς	καὶ	ἕτερος ὑπὲρ τῆς γενέσεως αὐτοῦ
[4, 55]	τὴν Ῥώμην ὑποχείριον ἕξειν ἐλπίσαντες	καὶ	ἔτι μᾶλλον ἐξαπατηθέντες ὑφ´ ὧν
[4, 40]	οὐδὲν λωβηθεῖσα ὑπὸ τοῦ πυρός.	καὶ	ἔτι νῦν ὁ μὲν νεὼς
[4, 12]	χάριτας, ὅτι μέμνηνται τῶν εὐεργεσιῶν,	καὶ	ἔτι πλείονα ὑποσχόμενος ἀγαθὰ ποιήσειν,
[4, 3]	ἐπενέγκαντες, ὥσπερ Ταρκύνιόν τε πρότερον	καὶ	ἔτι πρὸ τούτου Νόμαν Πομπίλιον·
[4, 72]	καὶ ὑπὸ τίνος ἀποδειχθεῖσα ἀνδρός,	καὶ	ἔτι πρότερον, ὅστις ἔσται πολιτείας
[4, 73]	μάλιστα τῶν Ἑλλήνων εὐνομεῖσθαί τε	καὶ	εὐδαιμονεῖν· ἧττον γὰρ ὑβρισταὶ καὶ
[4, 73]	παρέδοσαν ἡμῖν, ἐξ ἧς μεγάλη	καὶ	εὐδαίμων καὶ πολλῶν ἄρχουσα ἀνθρώπων
[4, 24]	ὠνοῦνται τῶν χρημάτων τὴν ἐλευθερίαν	καὶ	εὐθύς εἰσι Ῥωμαῖοι· οἱ δὲ
[4, 28]	νεωτέρῳ πολὺ τὸ πρᾷον ἔχοντι	καὶ	εὐλόγιστον ἀνοσία καὶ μισοπάτωρ καὶ
[4, 40]	εἰς τὸν ἄνδρα συμπαθείας τε	καὶ	εὐνοίας ἕνεκα. ταφῆς μὲν οὖν
[4, 9]	ἐπιβάλλον, ὡς ἐν ταῖς μεγίσταις	καὶ	εὐνομωτάταις πόλεσι πυνθάνομαι γινόμενον, δίκαιόν
[4, 40]	πολλαῖς κολακείαις ἐκθεραπεύσαντα τοὺς ἀπόρους·	καὶ	ἔχει τἀληθὲς οὕτως. ἐν γὰρ
[4, 25]	κατασκευασαμένοις ἠκολούθουν μόνον, ἐπαίνου δὲ	καὶ	ζήλου ἄξια τὰ τῆς γνώμης
[4, 11]	οἰχήσεται τὴν πόλιν ὑμῖν καταλιπόντα	καὶ	ἡ ἄλλη Ταρκυνίου συγγένεια· ἐγὼ
[4, 40]	θεοφιλὴς ἦν ἁνήρ, ἐξ οὗ	καὶ	ἡ περὶ τῆς γενέσεως αὐτοῦ
[4, 29]	τοῦ κατέχοντος τὰ πράγματα εὐγένεια	καὶ	ἡ πρὸς τοὺς κρατίστους τῶν
[4, 20]	προὔβαινεν· ἡ δὲ πέμπτη κλῆσις	καὶ	ἡ τελευταία παρείλκοντο. ~Τοῦτο τὸ
[4, 2]	αὐτοῦ, ἥ τε μήτηρ αὐτοῦ	καὶ	ἡ τοῦ βασιλέως γυνὴ πορευόμεναι
[4, 7]	Ταρκυνίου μικρὸν ἀπολείποντος ἐτῶν ὀγδοήκοντα,	καὶ	ἡ τῶν τέκνων γένεσις τοῖς
[4, 2]	ἡ μήτηρ προσδραμοῦσα διανέστησεν αὐτὸν	καὶ	ἡ φλὸξ ἅμα τῷ ὕπνῳ
[4, 52]	κἀκεῖνοι προεξεληλυθότες ἐκ τοῦ χάρακος	καὶ	ἤδη ὄντες ἐν ὁδῷ· ὡς
[4, 15]	πατέρων τε ὧν εἰσι γράφοντας	καὶ	ἡλικίαν ἣν ἔχουσι δηλοῦντας γυναῖκάς
[4, 17]	καὶ πέντε μνῶν ἄχρι δώδεκα	καὶ	ἡμίσους μνῶν ὁ βίος ἦν,
[4, 18]	οἳ τίμησιν εἶχον ἐλάττονα δώδεκα	καὶ	ἡμίσους μνῶν, πλείους τὸν ἀριθμὸν
[4, 51]	οὗτοι μὲν δὴ καταστάντες ἐμάχοντο,	καὶ	ἦν ἰσόρροπος αὐτοῖς ἐπὶ πολὺν
[4, 20]	ἐποιεῖτο κατὰ τὰς φράτρας ψηφοφορῶν·	καὶ	ἦσαν οἱ τἀλάχιστα κεκτημένοι τοῖς
[4, 42]	δι´ ἐκείνων ἦγεν εἰς ἐγκλήματα	καὶ	θανάτου δίκας πολλοὺς τῶν ἐπιφανῶν·
[4, 14]	τέτταρας μοίρας διελὼν τὴν πόλιν	καὶ	θέμενος ἐπὶ τῶν λόφων ταῖς
[4, 46]	ἀφαιροῖτο· πολλῆς τε μωρίας ἔφη	καὶ	θεοβλαβείας εἶναι παρὰ πονηροῦ καὶ
[4, 6]	μήτηρ αὐτῶν οὕτως ἦν ἀθλία	καὶ	θεοβλαβής, ὥστ´ ἀφαιρεῖσθαι μὲν τῶν
[4, 70]	τὸν οὐρανὸν εἶπεν· Ὦ Ζεῦ	καὶ	θεοὶ πάντες, ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον
[4, 8]	ὁ Τύλλιος ἐπὶ τὸ δημαγωγεῖν	καὶ	θεραπεύειν τοὺς ἀπόρους τῶν πολιτῶν
[4, 70]	καθ´ ἑαυτοὺς τόν τ´ οἰκετικὸν	καὶ	θητικὸν ὄχλον ἐκποδῶν μεταστήσαντες ἐβουλεύοντο,
[4, 70]	καὶ τῆς οἰκίας ὅλης κλαυθμῷ	καὶ	θρήνοις κατεχομένης βλέψας εἰς αὐτοὺς
[4, 67]	ὠθεῖ {τὸ ξίφος. κραυγῆς δὲ	καὶ	θρήνου καὶ τυπετοῦ γυναικείου τὴν
[4, 11]	γυναῖκας δ´ ἡμῶν καὶ μητέρας	καὶ	θυγατέρας καὶ πᾶν τὸ θῆλυ
[4, 4]	τε καὶ πατρὸς υἱοὶ μεταλαμβάνουσι,	καὶ	θυγατρὶ συνοικῶν ἡμετέρᾳ, ἐὰν δὴ
[4, 84]	δ´ ἐπὶ τοῖς προσδοκωμένοις ἀγαθοῖς,	καὶ	θυμοὶ συνεξέπιπτον φόβοις, οἱ μὲν
[4, 43]	ἐπὶ τῶν ἀγρῶν ἐφ´ ἱερὰ	καὶ	θυσίας ἅπασι κοινὰς προεῖπε μηκέτι
[4, 14]	ὑπὸ τῶν γειτόνων ἥρωσι προνωπίοις	καὶ	θυσίας αὐτοῖς ἐνομοθέτησεν ἐπιτελεῖσθαι καθ´
[4, 81]	ἀφῄρηται δὲ τὰς ἐφ´ ἱερὰ	καὶ	θυσίας συνόδους, πέπαυκε δὲ τοὺς
[4, 16]	καὶ δόρατα καὶ κράνη χάλκεα	καὶ	θώρακας καὶ κνημῖδας καὶ ξίφη.
[4, 10]	δημοσίας γῆς τοὺς καρπουμένους τε	καὶ	ἰδίᾳ κατέχοντας αὐτὴν ἐν ὡρισμένῳ
[4, 23]	χωρὶς δὲ τοῦ κοινῇ χρησίμου	καὶ	ἰδίᾳ πολλὰ ὠφελήσεσθαι τοὺς εὐπορωτάτους
[4, 55]	καὶ πελάτας ἐπαγόμενος ὡς αὐτόμολος	καὶ	ἵνα δὴ μᾶλλον αὐτῷ πιστεύσειαν
[4, 73]	ὑμῖν ἐπανορθώσασθαί τε καὶ νῦν	καὶ	ἵνα μηδ´ ἐξ ὑστέρου γένηταί
[4, 58]	τὰ ἴδια πάντα κεκομισμένων πίστιν.	καὶ	ἵνα μηδὲν αὐτοῖς ἔτι δεῖμα
[4, 9]	ὑπὲρ ἅπαντα δὲ ταῦτ´ ἔγνων	καὶ	ἴσην καὶ κοινὴν ποιεῖν τὴν
[4, 61]	γραμμὰς καὶ ἑτέρας αὖθις εὐθείας	καὶ	καθ´ ἓν ἕκαστον χωρίον ποιουμένου
[4, 30]	εἶναι Ταρκυνίου τὸν Ἀρροῦντα· ἀλλὰ	καὶ	καθ´ ἕτερον, ὅτι φησὶν ἀποθανόντα
[4, 15]	ἀριθμὸς ἐγίνετο κατὰ γένη τε	καὶ	καθ´ ἡλικίας. ὡς δὲ Πείσων
[4, 14]	τῶν θεραπόντων ὑπηρεσίας· ἣν ἔτι	καὶ	καθ´ ἡμᾶς ἑορτὴν ἄγοντες Ῥωμαῖοι
[4, 39]	διαχρησομένους ἐκποδῶν ποίησον. Ταῦτ´ εἰποῦσα	καὶ	καθεζομένη πάλιν ἐπὶ τῆς ἀπήνης
[4, 70]	ἀπαιτεῖ. Ἐδόκει ταῦτ´ εἰκότα λέγειν,	καὶ	καθεζόμενοι καθ´ ἑαυτοὺς τόν τ´
[4, 29]	φρονῶ περὶ τῶν κοινῇ συμφερόντων,	καὶ	καθέξεις οὓς ἂν ἀκούσῃς λόγους;
[4, 52]	παρέδοσαν ἑαυτούς. οὕτω δ´ αἰσχρῶς	καὶ	κακῶς ἀμφοτέρων τῶν στρατοπέδων ἀναρπασθέντων
[4, 80]	ταῦτα φήσειεν, ὁρῶν ὡς οἰκτρῶς	καὶ	κακῶς ἅπαντες ὑπ´ αὐτοῦ διατεθείμεθα;
[4, 38]	αὐτὸν ὀλίγων, αἵματι πολλῷ ῥεόμενος	καὶ	κακῶς ὅλον ἑαυτὸν ἐκ τοῦ
[4, 38]	Ταρκύνιος ἐν ἐσθῆτι βασιλικῇ προελήλυθε	καὶ	καλεῖ τοὺς βουλευτὰς εἰς τὸ
[4, 29]	ταπεινὴν ποιεῖ μεγάλων οὖσαν ἀξίαν	καὶ	καλὴν τὸ σῶμα, μαρανθεῖσαν δ´
[4, 75]	ἦν. οὕτω γὰρ αὐτοῖς ἀσφαλέστατα	καὶ	κάλλιστα ἕξει τὰ τῆς ἀρχῆς.
[4, 13]	ὑπὲρ μὲν τοῦ μεγέθους τε	καὶ	κάλλους τῆς πόλεως, ὡς κατὰ
[4, 25]	ἰδιώτας ἔταξεν εἶναι δικαστάς, ὅρους	καὶ	κανόνας αὐτοῖς τάξας, οὓς αὐτὸς
[4, 30]	τεθάφθαι, ἣν ἀμήχανον ἦν ἔτι	καὶ	κατ´ ἐκείνους περιεῖναι τοὺς χρόνους.
[4, 18]	τῶν ἐχόντων τὸ μέγιστον τίμημα	καὶ	κατὰ γένος ἐπιφανῶν· συνέταξε δ´
[4, 63]	ὁ Ταρκύνιος ἐν εἰρήνῃ τε	καὶ	κατὰ πολέμους καὶ δύο πόλεις
[4, 27]	Ταῦτα διαπραξάμενος ἐν εἰρήνῃ τε	καὶ	κατὰ πολέμους καὶ ναοὺς δύο
[4, 73]	τῆς τυραννίδος μετὰ πλείονος ἐξουσίας	καὶ	κατὰ σχολὴν βουλευομένοις τὴν κρείττονα
[4, 29]	σοῖς τρόποις, ἥ σε κηλοῦσα	καὶ	κατᾴδουσα μαλθακὸν ἀποδέδωκε, καὶ λήσεις
[4, 53]	εἰς τὴν ἀλλήλων γῆν εἰσβολαὶ	καὶ	καταδρομαὶ μάχαι τε, ὅπερ εἰκός,
[4, 53]	οἱ Ῥωμαῖοι τοὺς Γαβίους ὠσάμενοι	καὶ	κατακλείσαντες εἰς τὴν πόλιν ἀνδράποδα
[4, 50]	ἀποκτείνας, τοὺς δὲ λοιποὺς τρεψάμενος	καὶ	κατακλείσας εἰς τὸ τεῖχος, ὡς
[4, 20]	καὶ περὶ πολέμου συνισταμένου τε	καὶ	καταλυομένου διαγνῶναι. τὴν δὲ περὶ
[4, 63]	ἐν τῷ χωρίῳ τῶν στρατιωτῶν	καὶ	κατασκευασαμένων τὸ στρατόπεδον ὡς μηδὲν
[4, 76]	οἱ παλαιοί. ταῦτα βουλευσάμενοί τε	καὶ	καταστησάμενοι καὶ τοὺς θεοὺς εὐχαῖς
[4, 2]	ἐν τῇ παστάδι τῶν βασιλείων	καὶ	κατενεχθέντος ἐφ´ ὕπνον, πῦρ ἀπέλαμψεν
[4, 67]	τὸν διὰ μέσου. ~Ταχείᾳ δὲ	καὶ	κατεσπουδασμένῃ παρακλήσει τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν
[4, 10]	οὕτω κατεστρατήγησεν αὐτοὺς ὁ Τύλλιος	καὶ	κατέσχε τὴν βασιλείαν ἀκόντων ἐκείνων.
[4, 11]	οἱ δὲ κατανοσφιζόμενοι τὰ δημόσια	καὶ	κατέχοντες, ἣν ὑμεῖς δι´ αἵματος
[4, 35]	δεδωκότας μοι τὴν ἐξουσίαν ἀγανακτεῖν	καὶ	κατηγορεῖν ἐμοῦ τε, ὅτι τὰ
[4, 66]	ὅ τι πέπονθεν, ἀλλὰ σύννους	καὶ	κατηφὴς καὶ μεστοὺς ἔχουσα τοὺς
[4, 10]	τὴν ἀγορὰν ἐσθῆτα πιναρὰν περιβεβλημένος	καὶ	κατηφὴς συνούσης αὐτῷ καὶ τῆς
[4, 24]	δὲ διὰ κουφότητα τῶν δεσποτῶν	καὶ	κενὴν δοξοκοπίαν. ἔγωγ´ οὖν ἐπίσταμαί
[4, 80]	ἔξω τῶν εἰς τοὺς συγγενεῖς	καὶ	κηδεστὰς γενομένων, τὰς εἰς τὴν
[4, 45]	εἰς Τηλέγονον τὸν ἐξ Ὀδυσσέως	καὶ	Κίρκης, κατῴκει δ´ ἐν πόλει
[4, 57]	ἀριθμὸν ἅπαντας ἐγγράψειν οἰκίας τε	καὶ	κλήρους καὶ ἄλλας δωρεὰς πολλὰς
[4, 16]	καὶ κράνη χάλκεα καὶ θώρακας	καὶ	κνημῖδας καὶ ξίφη. διελὼν δ´
[4, 26]	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἰδίας τε	καὶ	κοινὰς θυσίας καὶ πανηγύρεις ἄξουσιν,
[4, 9]	δὲ ταῦτ´ ἔγνων καὶ ἴσην	καὶ	κοινὴν ποιεῖν τὴν πολιτείαν καὶ
[4, 23]	ἄλλων οὐδὲ τὰ ἐν ποσὶ	καὶ	κοινότατα ὁρᾶν ἔφασκεν, ἃ καὶ
[4, 49]	ἀποδειχθέντα τόπον πανηγυρίζωσι καὶ συνεστιῶνται	καὶ	κοινῶν ἱερῶν μεταλαμβάνωσιν. ἀγαπητῶς δὲ
[4, 77]	παραστησάμενος ἔλεξε τοιάδε. ~Ὑπὲρ ἀναγκαίων	καὶ	κοινῶν πραγμάτων τοὺς λόγους μέλλων
[4, 26]	ἑκάστης πόλεως συνεκάλει περὶ μεγάλων	καὶ	κοινῶν φήσας πραγμάτων συμβούλους αὐτοὺς
[4, 71]	ὕβρεις τῶν Ταρκυνίου παίδων τε	καὶ	κολάκων φέρειν δυνάμενοι. Ταῦτα λέξαντος
[4, 64]	προτέρῳ βασιλεύσαντι Ῥωμαίων ἀδελφόπαις ἦν	καὶ	Κολλατείας ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς ἀπὸ τῆς
[4, 73]	εἶπεν· Ἐγὼ δ´, ὦ Λουκρήτιε	καὶ	Κολλατῖνε καὶ πάντες ὑμεῖς οἱ
[4, 70]	Μυρίους ἕξετε καιρούς, ὦ Λουκρήτιε	καὶ	Κολλατῖνε καὶ πάντες ὑμεῖς οἱ
[4, 84]	τοῖς βασιλεῦσιν ἐξῆν, Βροῦτόν τε	καὶ	Κολλατῖνον· καὶ ὁ δῆμος καλούμενος
[4, 71]	τὴν ἀγοράν, προελθὼν Λουκρήτιός τε	καὶ	Κολλατῖνος ἀποδυράσθωσαν τὰς ἑαυτῶν τύχας
[4, 68]	νέος ὢν ὁ Βροῦτος ἔτι	καὶ	κομιδῇ βοηθείας συγγενικῆς ἔρημος ἔργον
[4, 57]	ζῶντα παραδοῦναι τὸν υἱὸν αὐτῷ	{καὶ	κομίζεσθαι τοὺς διωμολογημένους μισθούς} ἐὰν
[4, 16]	ἐπέταξεν ἀσπίδας Ἀργολικὰς καὶ δόρατα	καὶ	κράνη χάλκεα καὶ θώρακας καὶ
[4, 47]	ἐχόντων Μαμίλιον τὸν εὐγενέστατόν τε	καὶ	κράτιστον Λατίνων ἀπεώσατο, τοῦτον δὲ
[4, 24]	μὲν πλεῖστοι προῖκα διὰ καλοκἀγαθίαν·	καὶ	κράτιστος ἀπαλλαγῆς δεσποτῶν τρόπος οὗτος
[4, 20]	τὴν δὲ περὶ τούτων διάσκεψιν	καὶ	κρίσιν ἐποιεῖτο κατὰ τὰς φράτρας
[4, 22]	λόχοις καθαρμὸν αὐτῶν ἐποιήσατο ταύρῳ	καὶ	κριῷ καὶ τράγῳ. τὰ δ´
[4, 37]	ἡ πληθὺς ἅπασα μετὰ χαρᾶς	καὶ	κρότου καὶ πολλῆς εὐφημίας παραπέμπουσα
[4, 42]	ἑτέρων. ἦσαν δέ τινες, οἳ	καὶ	κρύφα διεφθάρησαν ὑπ´ αὐτοῦ κατ´
[4, 4]	ἀλλὰ πάντας ἡμᾶς φανερῶς τε	καὶ	κρύφα πειράσονται διολέσαι. ταῦτ´ οὖν
[4, 75]	μὲν οὖν ἐστι τὰ μέγιστα	καὶ	κυριώτατα ὧν ὑμῖν ἐν τῷ
[4, 4]	τοσαύτην ἀρχὴν κτησαμένους, ἀλλ´ ἐναντιοῦσθαι	καὶ	κωλύειν νῦν μὲν ἀπάτῃ καὶ
[4, 73]	ἰσχὺν ἑκατέρου· αἰδώς τ´ ἀλλήλων	καὶ	κώλυσις τοῦ καθ´ ἡδονὴν ζῆν
[4, 30]	καὶ αὐτίκα δοὺς αὐτῇ πίστεις	καὶ	λαβὼν τὰ προτέλεια τῶν ἀνοσίων
[4, 70]	τούτων αὐτὸς ἔφη. Ταῦτ´ εἰπὼν	καὶ	λαβὼν τὸ ξιφίδιον, ᾧ διεχρήσατο
[4, 47]	ὁ Ταρκύνιος τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν	καὶ	λαβών, ὡς ὁ σύλλογος διελύθη,
[4, 64]	ᾧ τὴν Λουκρητίαν ᾔδει καθεύδουσαν,	καὶ	λαθὼν τοὺς παρὰ ταῖς θύραις
[4, 36]	ὑμῖν ἀπέδωκα διδόναι τὰ δίκαια	καὶ	λαμβάνειν, καὶ αὐτὸς ἐξηταζόμην πρῶτος
[4, 11]	δίκαια ἐξ ἴσου διδόντες ὑμῖν	καὶ	λαμβάνοντες, ἀλλ´ οὐχ ὥσπερ ἀργυρωνήτοις
[4, 9]	τοὺς πένητας ὑμῶν. ἵνα δὲ	καὶ	λαμβάνωσι τὰ δίκαια καὶ ὑπέχωσιν
[4, 26]	τε καὶ ἀμαυροτέραις αἱ μέγισται	καὶ	λαμπρόταται αὗται μνημονεύονται, πολεμικαὶ δ´
[4, 49]	ἔγνω κοινὸν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων τε	καὶ	Λατίνων καὶ Ἑρνίκων καὶ Οὐολούσκων
[4, 65]	τὴν ἐκείνου τελευτὴν Ῥωμαίων τε	καὶ	Λατίνων καὶ Τυρρηνῶν καὶ τῶν
[4, 60]	ἐδόκει τοῖς ἀνδράσιν οὕτω ποιεῖν,	καὶ	λέγουσιν αὐτῷ τὸ τέρας. ὁ
[4, 53]	κατακλείσαντες εἰς τὴν πόλιν ἀνδράποδα	καὶ	λείαν αὐτῶν πολλὴν ἀπῆγον. ~Συνεχῶς
[4, 52]	δυνάμει, τότε δὲ μέρει τινί,	καὶ	λείας πολλῆς ἐγένετο κύριος. Ἤδη
[4, 74]	ἐλεφάντινον, ἐν ᾧ καθεζόμενοι δικάσουσι,	καὶ	λευκὴν ἐσθῆτα περιπόρφυρον καὶ τοὺς
[4, 76]	ἐξουσίαν ὀνομασθῆναι Λεύκιον Ἰούνιον Βροῦτον	καὶ	Λεύκιον Ταρκύνιον Κολλατῖνον. τοὺς δ´
[4, 29]	κηλοῦσα καὶ κατᾴδουσα μαλθακὸν ἀποδέδωκε,	καὶ	λήσεις ὑπ´ αὐτῆς γενόμενος ἐξ
[4, 50]	βαρεῖς, ἐγκαλῶν αὐτοῖς ἁρπαγάς τινας	καὶ	λῃστείας, ὑπὲρ ὧν αἰτούμενοι δίκας
[4, 44]	ὑπηρετοῦντες χαλκοτύποι τε καὶ τέκτονες	καὶ	λιθουργοὶ τῶν ἰδιωτικῶν ἔργων ἀφεστῶτες
[4, 53]	Ῥώμης φυγάδων συχνοί· οὗτοι δεόμενοι	καὶ	λιπαροῦντες τιμωρῆσαί σφισι τοὺς Γαβίους
[4, 27]	μετριότητος, ἐπειδὴ συγγνόντες ἀδικεῖν στέμμασι	καὶ	λιτανείαις παρῃτοῦντο τὴν ὀργήν, οὐδὲν
[4, 10]	τὴν δυναστείαν τῆς βουλῆς ὁρῶντες	καὶ	λογισμοὺς οὐκέτι τοὺς αὐτούς, ἀλλ´
[4, 83]	ἐτύχομεν, ἀμυνοῦμεν ὑμῖν καὶ γνώμαις	καὶ	λόγοις καὶ χερσὶ καὶ ψυχαῖς,
[4, 8]	παιδία προήγαγεν ἐπὶ τὸ βῆμα	καὶ	λόγον διεξῆλθε τοιόνδε. ~Πολλή με
[4, 12]	πολιτευμάτων εἰσηγητὴς ἐγένετο, μέγαν δὲ	καὶ	λόγου ἄξιον ἐπολέμησε πρὸς Τυρρηνοὺς
[4, 41]	περὶ ἑαυτὸν ἀνθρώπων θρασυτάτων ξίφη	καὶ	λόγχας φερόντων ἐπιχωρίων τε καὶ
[4, 3]	καὶ φρονῆσαι τὰ πολιτικὰ συνετώτατος	καὶ	λόγῳ τὰ βουλευθέντα ἐξενεγκεῖν οὐδενὸς
[4, 28]	ἐπὶ τἀναντία μετήγετο νουθετούσης τε	καὶ	λοιδορουμένης καὶ τὴν ἀνανδρίαν κακιζούσης·
[4, 28]	ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν ἐφέρετο	καὶ	λυπηρὰν ἡγεῖτο τὴν μὴ τὰ
[4, 59]	τοιούτων ἐπιστήμην ἐξετάσας παρ´ αὐτῶν	καὶ	μαθὼν τὸν ἐπιφανέστατον τῶν ἐν
[4, 81]	δεινὴν ἀπορίαν ἥκομεν ἐκ πολλῶν	καὶ	μακαρίων ἐκπεσόντες ἀγαθῶν. οἱ λαμπροὶ
[4, 82]	ἀφαιρεθεῖς´ αἰδῶ μετὰ βίας, ἡδίων	καὶ	μακαριώτερος ἔδοξεν ὁ θάνατος εἶναι
[4, 24]	δυσεκκαθάρτους εἰς τὴν πολιτείαν εἰσαγομένους.	καὶ	μάλιστα μὲν τοὺς τιμητὰς ἀξιώσαιμ´
[4, 85]	τοῦ βασιλέως ὕπαρχοι Τῖτος Ἑρμίνιος	καὶ	Μάρκος Ὁράτιος ἀνέγνωσαν ἐν ἐκκλησίᾳ·
[4, 3]	ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἔθνος στρατείας	καὶ	μάχης καρτερᾶς περὶ πόλιν Ἤρητον
[4, 13]	πόλιν οἰκούμενα χωρία, πολλὰ ὄντα	καὶ	μεγάλα, γυμνὰ καὶ ἀτείχιστα καὶ
[4, 46]	δικαίου καὶ τῶν ὁμολογιῶν διεξελθὼν	καὶ	μεγάλα τὰς πόλεις εὐεργετήσειν ὑποσχόμενος,
[4, 29]	πρὸς τὰ πράγματ´ ἀφορμαὶ πολλαὶ	καὶ	μεγάλαι. τί οὖν ἔτι μέλλεις
[4, 37]	ἕκαστον ἐπιλεγόμενος, ἐξ ὧν πολλὰς	καὶ	μεγάλας ἔδοξεν ἐσχηκέναι τὸ κοινὸν
[4, 4]	τὰς παρὰ τῆς τύχης πολλὰς	καὶ	μεγάλας ἐσχηκὼς ἀφορμάς, ἐπειδὴ τελευτῆσαι
[4, 57]	καὶ ἄλλας δωρεὰς πολλὰς ἐπιθήσειν	καὶ	μεγάλας. ἐφ´ οἷς ἐρεθισθέντες οἱ
[4, 53]	πολυάνθρωπος εἰ καί τις ἄλλη	καὶ	μεγάλη. τεκμήραιτο δ´ ἄν τις
[4, 62]	μαθόντες, ὅτι θεόπεμπτον ἀγαθὸν ἀπεστράφη,	καὶ	μεγάλην συμφορὰν ἀποφαίνοντες τὸ μὴ
[4, 23]	ἐλευθερίας ἄξιοι κριθέντες εὐδαίμονος εὐθέως	καὶ	μεγάλης ἔσονται πολῖται πόλεως, καὶ
[4, 81]	λαμπροὶ δ´ ἐκεῖνοι καὶ δεινοὶ	καὶ	μεγάλοι, δι´ οὓς ἐπιφανὴς ἡ
[4, 31]	ἐκτήσατο τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν πολλοὺς	καὶ	μεγάλους ἀγῶνας ὑπὲρ αὐτῆς ἀράμενος·
[4, 10]	ἐπαινούντων, τῶν δ´, ὅτι φιλάνθρωπος	καὶ	μεγαλόψυχος εἰς τοὺς ἀπόρους, τῶν
[4, 9]	γενέσθαι, μετὰ πολλῶν ἅπαντα ταῦτα	καὶ	μεγάλων κινδύνων κατεργασάμενος. ὅσον μὲν
[4, 23]	διδάσκων, ὅτι πόλει δυναστείας ἐφιεμένῃ	καὶ	μεγάλων πραγμάτων ἑαυτὴν ἀξιούσῃ οὐδενὸς
[4, 45]	τινὰ ὁρίσας, ὡς περὶ κοινῶν	καὶ	μεγάλων πραγμάτων σὺν αὐτοῖς βουλευσόμενος.
[4, 27]	αὐτοὺς ἔφη τιμωριῶν ἀξίους εἶναι	καὶ	μεγάλων· τῆς δὲ Ῥωμαίων ἐπιεικείας
[4, 55]	δόξας τολμηρῷ μὲν ἐπιχειρεῖν πράγματι	καὶ	μέγαν ἔχοντι κίνδυνον, οὐ μὴν
[4, 16]	βίων σοφώτατον ἁπάντων πολιτευμάτων εἰσηγήσατο	καὶ	μεγίστων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιον, ὡς
[4, 41]	περὶ τὴν βασίλειον αὐλιζόμενοι αὐλὴν	καὶ	μεθ´ ἡμέραν ἐξιόντι παρακολουθοῦντες, ὅπῃ
[4, 50]	προσλαβόντες οὐδ´ ἀναπαύσεως τυγχάνοντες, ἀλλὰ	καὶ	μεθ´ ἡμέραν καὶ νύκτωρ αὐτοὶ
[4, 4]	ἐκ τοῦ φανεροῦ πάσῃ δυνάμει	καὶ	μεθ´ ὅπλων αὐτοῖς ὁμόσε χωροῦντας,
[4, 80]	διετέλουν, ἐξ ὧν εὐδαιμονεστέραν τε	καὶ	μείζω τὴν πόλιν τοῖς ἐπιγινομένοις
[4, 11]	ἐπιβουλεύομαι γὰρ ὑπὸ τῶν πατρικίων,	καὶ	μεμήνυνταί μοι τινὲς ἐξ αὐτῶν
[4, 65]	εἴη, φράσας τοὔνομα σιωπᾶν ἐκέλευε	καὶ	μένειν ἐν τῷ δωματίῳ σφάξειν
[4, 24]	πόλεως ὄντας, εἰς φυλὰς καταγράψουσι	καὶ	μένειν ἐφήσουσιν ἐν τῇ πόλει·
[4, 85]	εὑρὼν δὲ κεκλεισμένας τὰς πύλας	καὶ	μεστὰς ὅπλων τὰς ἐπάλξεις ᾤχετο
[4, 66]	πέπονθεν, ἀλλὰ σύννους καὶ κατηφὴς	καὶ	μεστοὺς ἔχουσα τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων.
[4, 62]	ἀπελθοῦσα τρεῖς ἐξ αὐτῶν κατέκαυσε·	καὶ	μετ´ οὐ πολὺν χρόνον τὰς
[4, 57]	ἀγωνιῶντες. ~Ἠρεθισμένου δὲ τοῦ πλήθους	καὶ	μετὰ πολλῆς προθυμίας πυνθανομένου, τίνες
[4, 47]	πονηρός εἰμι· τουτὶ γὰρ ἐξέσται	καὶ	μετὰ ταῦθ´ ὑμῖν σκοπεῖν· ἀλλὰ
[4, 2]	μὲν οὖν Ταρκύνιον ἀκούσαντά τε	καὶ	μετὰ ταῦτ´ ἰδόντα τὸ τέρας
[4, 52]	τὴν στρατιὰν ἀπάγων. ἐποιήσατο δὲ	καὶ	μετὰ ταῦτα πολλὰς ἐξόδους ἐπὶ
[4, 48]	τὸν πάππον αὐτοῦ πρότερον ἐποιήσαντο	καὶ	μετὰ ταῦτα Τύλλιον· συνθήκας τε
[4, 37]	ἃς Ταρκυνίου τε ζῶντος διεπράξατο	καὶ	μετὰ τὴν ἐκείνου τελευτὴν καὶ
[4, 2]	τινος αὐτῇ θεῶν ἢ δαιμόνων	καὶ	μετὰ τὴν μίξιν ἀφανισθέντος εἴθ´
[4, 67]	τὸ πρᾶγμα ἐξ ἀρχῆς ἀναλαβοῦσα.	καὶ	μετὰ τοῦτ´ ἀσπασαμένη τὸν πατέρα
[4, 26]	τοὺς ἐν τῷ συνεδρίῳ παρόντας·	καὶ	μετὰ τοῦτο κατεσκεύασεν ἐξ ὧν
[4, 2]	τέρας, εἰς ὁμιλίαν αὐτῷ συνελθεῖν·	καὶ	μετὰ τοῦτο τὴν γυναῖκα κοσμησαμένην,
[4, 37]	ἐπ´ αὐτῷ διέλυσε τὸν σύλλογον	καὶ	μετὰ τοῦτο τοὺς κήρυκας ἀνακαλεσάμενος
[4, 36]	τῆς ἀρχῆς με ἀπαλλάξαι βουλόμενοι,	καὶ	μετὰ τούτου συνεστηκότες ἐπ´ ἐμοί·
[4, 21]	τοῖς καθ´ ἡμᾶς κεκίνηται χρόνοις	καὶ	μεταβέβληκεν εἰς τὸ δημοτικώτερον, ἀνάγκαις
[4, 22]	μὲν γὰρ τοὺς ξένους ὑποδεχόμενοι	καὶ	μεταδιδόντες τῆς ἰσοπολιτείας φύσιν τ´
[4, 81]	πονηραὶ δὲ τροφαί, πολιτικὸν δὲ	καὶ	μέτριον οὐδὲν οὔτ´ ἰδεῖν ἐξεγένετο
[4, 40]	βασιλεὺς ἀπεδείχθη μόνου. ἐπιεικὴς δὲ	καὶ	μέτριος ἀνὴρ γενόμενος ἔλυσε τὰς
[4, 27]	μεγάλων· τῆς δὲ Ῥωμαίων ἐπιεικείας	καὶ	μετριότητος, ἐπειδὴ συγγνόντες ἀδικεῖν στέμμασι
[4, 70]	ἡγήσεσθαι τὸν μὴ ταὐτὰ βουλόμενον	καὶ	μέχρι θανάτου τῇ τυραννίδι καὶ
[4, 3]	ἐτρέψατο τοὺς τῶν πολεμίων ἱππεῖς	καὶ	μέχρι πόλεως Ἀντέμνης ἐλάσας τἀριστεῖα
[4, 15]	στέρεσθαι καὶ αὐτὸν μαστιγωθέντα πραθῆναι·	καὶ	μέχρι πολλοῦ διέμεινε παρὰ Ῥωμαίοις
[4, 5]	μηδὲν πέπονθεν ὁ βασιλεὺς δεινόν,	καὶ	μέχρι πολλοῦ τὴν δόξαν ἔχων
[4, 81]	οὖν ὅρος ἔσται τῶν συμφορῶν,	καὶ	μέχρι τίνος χρόνου ταῦτα πάσχοντες
[4, 77]	μὴ ταὐτὰ παθεῖν ἐκείνοις ἐρρύσατο	καὶ	μέχρι τοῦ παρόντος διασέσωκε χρόνου·
[4, 2]	ταῖς γυναιξὶν ἐτύγχανον τότε παρόντες,	καὶ	μέχρι τούτου διέμενεν ἡ φλὸξ
[4, 22]	πόλιν τέτταρας ὑπαρχούσας, ἐν αἷς	καὶ	μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων
[4, 23]	ἔθος εἰς τὴν πόλιν παρελθεῖν,	καὶ	μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων
[4, 23]	ξένοις ἐπιτρέποντας τῆς πόλεως μετέχειν	καὶ	μὴ διακρίνοντας αὐτῶν τὰς τύχας
[4, 23]	τοὺς πολέμους οἰκείοις ὅπλοις χρωμένη,	καὶ	μὴ ξενικοῖς στρατεύμασι καταμισθοφοροῦσα συνεξαναλωθῇ
[4, 66]	τῆς τὰ δεινὰ παθούσης ἀκούσωσι	καὶ	μὴ παρ´ ἑτέρων. ὅταν δὲ
[4, 66]	ἀνήκεστον ὑπομείνασα ὕβριν, τιμωρῆσαί μοι	καὶ	μὴ περιιδεῖν τὴν σεαυτοῦ θυγατέρα
[4, 24]	μέντοι φημὶ δεῖν τὰ δυνατὰ	καὶ	μὴ περιορᾶν ὀνείδη μεγάλα καὶ
[4, 66]	ἐμοί τε καὶ σεαυτῷ τρόπον	καὶ	μὴ πολὺν ποίει χρόνον τὸν
[4, 6]	ἐνιαυτόν, καθ´ ὃν γράφει Λικίννιος,	καὶ	μὴ πρότερον· ἐν ὑστέρῳ μὲν
[4, 9]	ἐγγόνοις αὐτοῦ τὰς ἀμοιβὰς ἀποτίνειν,	καὶ	μὴ συγκατορύττειν ἅμα τοῖς σώμασι
[4, 32]	ἐπὶ καλοῖς κεῖται πράγμασιν, ἀκούειν	καὶ	μὴ τέταρτον ἤδη τοῦτο καὶ
[4, 48]	ἀνδράσι δεδιότες ἐλέγχειν τὸ πρᾶγμα	καὶ	μὴ φενακίζειν ἠξίουν. καὶ ὁ
[4, 29]	ἢ σιωπᾶν ἄμεινόν ἐστί μοι	καὶ	μὴ φέρειν εἰς μέσον βουλὰς
[4, 9]	ὑβρίζειν εἰς τὸ δημοτικὸν ἀξιοῦσι	καὶ	μηδ´ ἐλευθέρους ἡγεῖσθαι τοὺς πένητας
[4, 65]	ἐπονείδιστόν σου γενέσθαι τὴν τελευτὴν	καὶ	μηδὲ ταφῆς τὸ σῶμά σου
[4, 21]	μὲν πλουσίοις τοῖς πολλὰ δαπανωμένοις	καὶ	μηδεμίαν ἀνάπαυσιν τῶν πολεμικῶν κινδύνων
[4, 74]	χαλεπὴ γὰρ ἅπασιν ἀόριστος ἀρχὴ	καὶ	μηδεμίαν ἐξέτασιν διδοῦσα τῶν πραττομένων,
[4, 72]	βέλτιον, πρὶν ἐπιχειρεῖν ἔργῳ τηλικῷδε,	καὶ	μηδὲν ἀνεξέταστον ἀφεῖσθαι μηδὲ ἀπροβούλευτον.
[4, 27]	ἱκετηρίαις ἐπιτρέποντες Τυλλίῳ τὰς πόλεις	καὶ	μηδὲν ἀνήκεστον βουλεῦσαι περὶ αὐτῶν
[4, 35]	ἐνθάδε σοι ταῦτα προσήκει λέγειν·	καὶ	μηδὲν ἀχθεσθῆτέ μοι ταῦτα λέγοντι,
[4, 55]	τῶν Γαβίων τὸν λόγον ἀκουσάντων	καὶ	μηδὲν εἰς αὐτὸν παρανομήσειν διομολογησαμένων
[4, 33]	προσδοκᾶν, ὦ βουλή, {τὰ παράδοξα}	καὶ	μηδὲν ἡγεῖσθαι ἄπιστον, ὅπου γε
[4, 60]	ταύτας ἐὰν φυλάττητε τὰς ἀποκρίσεις	καὶ	μηδὲν παράγησθε ὑπ´ αὐτοῦ, συγγνούς,
[4, 10]	ἐπὶ τοῖς παροῦσιν ᾤοντο δεῖν	καὶ	μηδὲν πολυπραγμονεῖν. εἰσῄει γὰρ αὐτοῖς
[4, 75]	βουλῆς, ὥσπερ οἱ βασιλεῖς ἐποίουν,	καὶ	μηδὲν πράττειν δίχα ὑμῶν καὶ
[4, 84]	γένος τὸ ἐξ αὐτῶν ἅπαν·	καὶ	μηδενὶ ἐξεῖναι περὶ καθόδου Ταρκυνίων
[4, 75]	ὅπως ἐλευθέραν οἰκήσομεν τὴν πατρίδα	καὶ	μηκέτι κάθοδον ἕξουσιν εἰς αὐτὴν
[4, 54]	τῶν πολεμίων εἰσβολὰς τῆς γῆς	καὶ	μηκέτι τοὺς καρποὺς ἐκφερούσης, σπάνις
[4, 29]	οὐδὲ αὐτὸς αὐτά γε ἀγνοεῖς.	καὶ	μὴν ἥ γε τόλμα καὶ
[4, 6]	πέμπτον καὶ εἰκοστὸν ἔτος ἀπανιστάμενον.	καὶ	μὴν ὅτι γυναῖκα Τυρρηνίδα ἐπηγάγετο,
[4, 11]	πάντας ἀρεῖσθαι· γυναῖκας δ´ ἡμῶν	καὶ	μητέρας καὶ θυγατέρας καὶ πᾶν
[4, 83]	τούτοις ἅπασι ταὐτὸ λαβοῦσι θάρσος	καὶ	μιᾷ γνώμῃ χρησαμένοις, σώζειν θ´
[4, 67]	ὃ κατέκρυπτεν ὑπὸ τοῖς πέπλοις,	καὶ	μίαν ἐνέγκασα διὰ τῶν στέρνων
[4, 40]	δ´ ἀπὸ τοῦ σήματος οἴκαδε	καὶ	μίαν ἡμέραν ἐπιβιώσασα μετὰ τὴν
[4, 61]	τῆς Ἀθηνᾶς ὑφ´ ἑνὸς ἀετοῦ	καὶ	μιᾶς στέγης καλυπτόμενοι. ~Λέγεται δέ
[4, 19]	εἰσφέρειν· τοῖς δὲ τὰ μέτρια	καὶ	μικρὰ κεκτημένοις πλείοσιν οὖσιν ἐν
[4, 79]	γενομένων, ἠξίωσεν ἐλεεινῷ χρησάμενος σχήματι	καὶ	μικρᾷ προσποιήσει πένθους, ἀλλ´ εὐθὺς
[4, 71]	δεινὰ πεπόνθασιν ὑπὸ τοῦ τυράννου	καὶ	μικρᾶς ἀφορμῆς δέονται. ὅταν δὲ
[4, 28]	πρᾷον ἔχοντι καὶ εὐλόγιστον ἀνοσία	καὶ	μισοπάτωρ καὶ πάντολμος ἦν ἡ
[4, 8]	τετελευτηκότα ἔναγχος, ἐκκομιδῇ τε πολυτελεῖ	καὶ	μνήματος ἐπισήμου κατασκευῇ καὶ ταῖς
[4, 40]	ἕνεκα. ταφῆς μὲν οὖν βασιλικῆς	καὶ	μνήματος ἐπιφανοῦς διὰ ταύτας τὰς
[4, 49]	ἑκάστην πόλιν εἰς τὰ ἱερά,	καὶ	μοῖραν, ἣν ἑκάστην δεήσει λαμβάνειν.
[4, 79]	εἰς τὴν Ῥωμαίων πόλιν εἰσαγαγὼν	καὶ	μόνος. οἷα δ´ ἐξειργάσατο, ὦ
[4, 29]	πάρεστιν, οἵα τοῖς κράτιστα πεφυκόσι,	καὶ	μορφὴ τοῦ βασιλείου γένους ἀξία.
[4, 82]	αἰσχρόν τε Οὐολούσκων καὶ Σαβίνων	καὶ	μυρίων ἄλλων ἄρχειν ἀξιοῦν, αὐτοὺς
[4, 39]	πρότερον ἐξ ἐκείνου τοῦ δεινοῦ	καὶ	μυσαροῦ πάθους ἀσεβὴς ὑπὸ Ῥωμαίων
[4, 27]	εἰρήνῃ τε καὶ κατὰ πολέμους	καὶ	ναοὺς δύο κατασκευασάμενος Τύχης, ᾗ
[4, 59]	τῆς ἀποτομῆς αἷμα θερμὸν ἔτι	καὶ	νεαρόν. τοῦτο τὸ τέρας ἰδὼν
[4, 31]	ἡμῖν φυλάξειν σκηπτόμενος ὀρφανοῖς οὖσι	καὶ	νηπίοις, ἐπὶ τὰ πράγματα παρῆλθες
[4, 34]	βασιλεὺς κατέλιπεν ἀκμάζοντας, οὐχ υἱωνοὺς	καὶ	νηπίους, ὥσπερ ὑμᾶς Ταρκύνιος. εἰ
[4, 9]	πολῖται, κήδεσθαι τῶν παιδίων τούτων	καὶ	νηπίων. Ταρκύνιος γὰρ ὁ πάππος
[4, 32]	με γνήσιον, ἀλλ´ ὑποβολιμαῖόν τινα	καὶ	νόθον; τί οὖν ἐπετρόπευες τὸν
[4, 10]	ἀνανεούμενος, οὓς Ῥωμύλος τ´ εἰσηγήσατο	καὶ	Νόμας Πομπίλιος, οὓς δ´ αὐτὸς
[4, 46]	χρηστόν τι καὶ φιλάνθρωπον ἐλπίζειν	καὶ	νομίζειν, ὡς ὁ τῶν συγγενεστάτων
[4, 40]	Ῥωμαῖοι πρῶτον τὰ πάτρια ἔθη	καὶ	νόμιμα κινῆσαι, τὴν ἀρχὴν λαβόντα
[4, 72]	ὡς ἀπὸ καλῆς ὑποθέσεως ἀρξάμενον	καὶ	νομίμου τὰ λοιπὰ λέγειν αὐτὸν
[4, 28]	ἡ κακὴ τὴν φύσιν ἀπονοηθεῖσα	καὶ	νομίσασα τοῖς ἑαυτῆς τρόποις ἁρμόττειν
[4, 9]	ἐάσω πρὸς τὰ χρέα ἀπάγεσθαι	καὶ	νόμον θήσομαι μηδένα δανείζειν ἐπὶ
[4, 41]	τὴν δυναστείαν παρήχθη, ἔθη τε	καὶ	νόμους καὶ πάντα τὸν ἐπιχώριον
[4, 80]	παρήγοντο κατὰ τοὺς πατρίους ἐθισμοὺς	καὶ	νόμους· πρῶτον μὲν ψηφίσματος ὑπὸ
[4, 78]	κατὰ τοὺς πατρίους ἡμῶν ἐθισμοὺς	καὶ	νόμους τὴν δυναστείαν κατασχόντα οὔτ´,
[4, 20]	πόλιν καὶ τὰς ἐπὶ στρατοπέδου,	καὶ	νόμους τοὺς μὲν ἐπικυρῶσαι, τοὺς
[4, 15]	τιμίαν καταστησάμενος, τὰ καλούμενα Παγανάλια·	καὶ	νόμους ὑπὲρ τῶν ἱερῶν τούτων,
[4, 50]	τυγχάνοντες, ἀλλὰ καὶ μεθ´ ἡμέραν	καὶ	νύκτωρ αὐτοὶ ταλαιπωροῦντες ἁλίσκονται κατὰ
[4, 73]	αὐτάς, ταῦθ´ ὑμῖν ἐπανορθώσασθαί τε	καὶ	νῦν καὶ ἵνα μηδ´ ἐξ
[4, 34]	δικαίου μοι καὶ τότε δοθείσης	καὶ	νῦν ὑπαρχούσης ἐξουσίας ὁ χρόνος,
[4, 27]	Τεβέριος, ἣν ἀνδρείαν προσηγόρευσεν, ὡς	καὶ	νῦν ὑπὸ Ῥωμαίων καλεῖται· ἡλικίας
[4, 45]	μόνον ἐπιχωρίου δεῖ φυλακῆς, ἀλλὰ	καὶ	ξενικῆς, τὸν ἐπιφανέστατον ἐκ τοῦ
[4, 16]	χάλκεα καὶ θώρακας καὶ κνημῖδας	καὶ	ξίφη. διελὼν δ´ αὐτοὺς διχῇ,
[4, 17]	δὲ φέρειν ἔταξεν αὐτοὺς θυρεοὺς	καὶ	ξίφη καὶ δόρατα καὶ στάσιν
[4, 66]	Ῥώμην ᾤχετο, μέλαιναν ἐσθῆτα περιβαλομένη	καὶ	ξιφίδιόν τι κρύπτουσα ὑπὸ τῇ
[4, 71]	ὁ τῆς ἐπιχειρήσεως ἔσται τρόπος.	καὶ	ὁ Βροῦτος αὐτοῖς ὑποτίθεται τοιάδε·
[4, 84]	ἄγειν σφᾶς ἐπὶ τὰ ὅπλα.	καὶ	ὁ Βροῦτος ἡσθείς, Ἐάν γε
[4, 40]	τὸν αἱρεθέντα ὑπ´ αὐτῶν ἐδοκίμασε,	καὶ	ὁ δῆμος ἐπεψήφισε καὶ τὰ
[4, 84]	ἐξῆν, Βροῦτόν τε καὶ Κολλατῖνον·	καὶ	ὁ δῆμος καλούμενος κατὰ λόχους
[4, 34]	καὶ ὑμῖν τοῖς ἐγγόνοις καταλιπεῖν,	καὶ	ὁ δῆμος οὐ κύριος ἦν
[4, 60]	συντυχεῖν, παρεκάλουν ἀπαγγεῖλαι πρὸς αὐτόν.	καὶ	ὁ νεανίας, Πατὴρ ἐμός ἐστιν,
[4, 30]	τε πρεσβυτέρα τῶν Τυλλίου θυγατέρων	καὶ	ὁ νεώτερος τῶν Ταρκυνίων. ἐνταῦθα
[4, 39]	ἡμίονοι τὸ πτῶμα ἰδοῦσαι διεταράχθησαν,	καὶ	ὁ προηγούμενος αὐτῶν ὀρεοκόμος παθών
[4, 3]	ὧν Ταρκύνιός τ´ αὐτὸν ἠγάσθη	καὶ	ὁ Ῥωμαίων δῆμος τῆς μετὰ
[4, 38]	αὐτὸν ὡς ἐξαναστήσων τῆς ἕδρας.	καὶ	ὁ Ταρκύνιος ἄσμενος τοῦτ´ ἰδὼν
[4, 61]	μέρος ὅ τε τῆς Ἥρας	καὶ	ὁ τῆς Ἀθηνᾶς ὑφ´ ἑνὸς
[4, 7]	τὰς κοινὰς ἁπάντων ἐστὶ δόξας,	καὶ	ὁ τοῦ βίου χρόνος αὐτῷ
[4, 48]	πρᾶγμα καὶ μὴ φενακίζειν ἠξίουν.	καὶ	ὁ Τύρνος, οἷα δὴ τὴν
[4, 35]	ἐπιτηδειότερός ἐστιν ἔχειν τὴν ἀρχήν·	καὶ	ὅ τι ἂν ἅπαντες οὗτοι
[4, 28]	τῆς γυναικὸς μετεπείθετο ἀντιβολούσης τε	καὶ	ὀδυρομένης· ὁ δ´ ἐπιεικὴς οὐδὲν
[4, 17]	λόχος. οἱ δὲ σαλπισταί τε	καὶ	οἱ βυκανισταὶ τῇ τετάρτῃ συνετάττοντο
[4, 64]	ἐπὶ τῇ τριβῇ τοῦ πολέμου	καὶ	οἱ κατὰ πόλιν ἀπειρηκότες ταῖς
[4, 64]	παισὶν ἡλικίαν, ὡς Φάβιός τε	καὶ	οἱ λοιποὶ συγγραφεῖς παραδεδώκασιν· ὁ
[4, 54]	Γαβίους ἡ τῶν ἀναγκαίων ἔνδεια,	καὶ	οἱ πενέστατοι αὐτῶν μάλιστα κάμνοντες
[4, 48]	αὐτοῦ δίκην ὑποσχεῖν. ἐδόκει ταῦτα·	καὶ	οἱ πορευθέντες ἐπὶ τὴν κατάλυσιν
[4, 51]	τοῦ χάρακος ὡς εἰς μάχην·	καὶ	οἱ Σαβῖνοι τεθαρρηκότες ἀντεπεξῄεσαν τούς
[4, 20]	οἵ τε τῶν ἱππέων ὀκτωκαίδεκα	καὶ	οἱ τῶν πεζῶν ὀγδοήκοντα. οὗτοι
[4, 54]	μέρος ὀλίγον ἀπὸ πολλοῦ στρατοῦ	καὶ	οἷα εἰκὸς ἐν προνομαῖς ἀσύντακτον
[4, 40]	πολλοῦ κατὰ τὴν πόλιν ὅλην	καὶ	οἰμωγῆς ἐπὶ τῷ Τυλλίου θανάτῳ
[4, 42]	ὑπελάμβανε βαρεῖαν ἡγεῖσθαι τὴν μεταβολὴν	καὶ	οἷς πολὺς πλοῦτος ἦν. οἱ
[4, 66]	ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ἀπῄει πονηρὰν	καὶ	ὀλέθριον ἐπιθυμίαν ἐκπεπληρωκώς, ἡ δὲ
[4, 25]	ἡγεμόνος, ἀλλὰ ταῦτα πάντα μικρὰ	καὶ	ὀλιγοχρόνια καὶ οὐκ ἄξια σπουδῆς
[4, 35]	~Ἀλλ´ ἵνα ταῦτα πάντ´ ἀφῶ	καὶ	ὁμόσε χωρήσω τοῖς σοῖς λόγοις,
[4, 39]	ἐπὶ σοὶ τὸν ὄχλον, ἐὰν	καὶ	ὁποσονοῦν ταύτης τῆς ἡμέρας περιγένηται
[4, 43]	τὸν ἐξ ἀρχῆς τρόπον ἀποκατέστησε·	καὶ	ὁπότε δεήσειεν αὐτῷ χρημάτων, τὸ
[4, 15]	αἷς ὁ βίος αὐτῶν ἦν·	καὶ	ὁπότε χρεία γένοιτο ἐπὶ τὰ
[4, 4]	ἐσχάτους ἀσπασμοὺς δυνηθείς. ἔρημα δὲ	καὶ	ὀρφανὰ τὰ δύστηνα ταυτὶ παιδία
[4, 38]	σοι τὸ σχῆμα συνεχώρησε λαβεῖν;	καὶ	ὃς ὑπολαβών· Ἡ σὴ τόλμα
[4, 26]	ἐγκλήματα διαγνῶναι. διεξιὼν ταῦτα τε	καὶ	ὅσα ἄλλα ἕξουσιν ἀγαθὰ βουλευτήριον
[4, 69]	κατ´ ἀλήθειαν ἠλιθίοις. καὶ δὴ	καὶ	ὅτε τῷ Δελφικῷ μαντείῳ χρησομένους
[4, 55]	πλεονέκτημα πολλῶν ὡς αὐτοὺς ἀφικομένων	καὶ	οὐ διὰ μακροῦ τὴν Ῥώμην
[4, 20]	ἐλάμβανε. τοῦτο δ´ ἦν σπάνιον	καὶ	οὐ μακρὰν ἀπέχον τἀδυνάτου. τὰ
[4, 75]	δὲ κατὰ μέρος πολλὰ ὄντα	καὶ	οὐ ῥᾴδια νῦν δι´ ἀκριβείας
[4, 11]	ἀναγκαζόμενοι, ὥσπερ τὰ πατρῷα ἀποστερούμενοι	καὶ	οὐ τἀλλότρια ἀποδιδόντες· οἱ δ´
[4, 15]	Τυλλίου τὰς πάσας γενέσθαι λέγει	καὶ	οὐ χωρίζει τῶν μοιρῶν τὸν
[4, 70]	οἰκίαν ἅμα τῷ Κολλατίνῳ τε	καὶ	Οὐαλερίῳ. ὡς δ´ εἰσῆλθεν ὁ
[4, 78]	καὶ φανερώτατα τῶν ἔργων αὐτοῦ	καὶ	οὐδ´ ἀπολογίας οὐδεμιᾶς δυνάμενα τυχεῖν,
[4, 29]	ἀμφότερα κακῶς ἔχοντα αὐτῷ τυγχάνει	καὶ	οὐδὲ αὐτὸς αὐτά γε ἀγνοεῖς.
[4, 30]	δικαίων φροντὶς ἦν, χρήμασιν ἐξωνούμενοι	καὶ	οὐδὲ ἀφανῶς ἕκαστα τούτων πράττοντες.
[4, 35]	μέθης νῦν ἥκεις μου κατηγορῶν	καὶ	οὐδὲ νῦν, ὅπου δεῖ. οὐ
[4, 43]	περὶ τὰ συμβόλαια, πάντας ἀνεῖλε·	καὶ	οὐδὲ τὰς σανίδας, ἐν αἷς
[4, 31]	καταμισθοδοτήσας καὶ πάντα τρόπον διαφθείρας,	καὶ	οὐδὲ τότε μέντοι σαυτῷ πράττειν
[4, 42]	ἐκλιπόντων τιμὰς τοὺς ἰδίους ἑταίρους.	καὶ	οὐδὲ τούτοις μέντοι τοῖς ἀνδράσιν
[4, 57]	ἐκπεπληγότα ἐπὶ τῇ παραδόξῳ συμφορᾷ	καὶ	οὐδὲ φωνὴν ὑπὸ τοῦ κακοῦ
[4, 29]	μηδέν· ὥσπερ γε κἀμοὶ ψοφοδεὴς	καὶ	οὐδὲν ἔχων ἀνδρὸς ἀνήρ, ὅς
[4, 33]	τῆς ἐρημίας, ὃν νῦν ἀλλότριον	καὶ	οὐδὲν προσήκοντα ἀποκαλεῖς. τοιούτοις μέντοι
[4, 34]	ἐπὶ τὰ πράγματα ξένον ὄντα	καὶ	οὐδὲν προσήκοντα τῷ πρότερον βασιλεῖ·
[4, 43]	τὰ δίκαια παρ´ ἀλλήλων ἐλάμβανον	καὶ	οὐδὲν ὑπὸ τῶν πατρικίων ὡς
[4, 60]	τέρας ὑμῖν ὁ πατὴρ διελεῖται	καὶ	οὐδὲν ψεύσεται· μάντει γὰρ οὐ
[4, 3]	ἅπασιν ἐξητάσθη πιστὸς καὶ δίκαιος,	καὶ	οὐδὲν ᾤοντο διαφέρειν οἱ δημόται
[4, 23]	ἐστι πρᾶγμα εὐτυχία καὶ ἀγχίστροφον,	καὶ	οὐδενὶ ῥᾴδιον εἰπεῖν οὐδὲ τῶν
[4, 23]	ἐκ τῶν ἐλευθερουμένων ἐπιτραφήσεσθαι νεότητα	καὶ	οὐδέποτε ἀπορήσειν τὴν πόλιν οἰκείων
[4, 79]	αὐτὴν ὁμολογίας· ἀνόσια καὶ ἐξάγιστα	καὶ	οὔθ´ Ἑλλάδος οὔτε βαρβάρου γῆς
[4, 27]	τὸν πόλεμον, Καιρητανοὺς καὶ Ταρκυνιήτας	καὶ	Οὐιεντανούς, ἀφαιρέσει χώρας τιμωρησάμενος, ἣν
[4, 73]	τύχωμεν περὶ αὐτῆς βουλευσάμενοι, σφαλερὰ	καὶ	οὐκ ἀκίνδυνος, ἐξέσται θ´ ἡμῖν
[4, 11]	ἀρετὴν καὶ πρὸς εὐδοξίαν ἀποχρώντως	καὶ	οὐκ ἂν ἀξιώσαιμι τῆς παρ´
[4, 33]	τῆς ἐπιτροπῆς λόγον, ὦ Ταρκύνιε,	καὶ	οὐκ ἂν ἐπιχειρήσειας εἰπεῖν, ὡς
[4, 25]	ταῦτα πάντα μικρὰ καὶ ὀλιγοχρόνια	καὶ	οὐκ ἄξια σπουδῆς ἡγησάμενος ὄψεώς
[4, 38]	ἄνδρα φύσει τ´ εὐδιάλλακτον ὄντα	καὶ	οὐκ ἀξιοῦντα πόλεμον ἄσπειστον θυγατρὶ
[4, 44]	ἐλεγχθέντων ἐγίνοντο πικραὶ καὶ ἀπαραίτητοι.	~Καὶ	οὐκ ἀπέχρη ταῦτα μόνον εἰς
[4, 60]	ὑμῖν ὅ τι βούλεται σημαίνειν	καὶ	οὐκ ἀποκρύψεται. ~Ταῦτα μαθόντες οἱ
[4, 74]	ἐξουσίας συστέλλει τὰς αὐθάδεις φύσεις	καὶ	οὐκ ἐᾷ μεθύσκεσθαι ταῖς ἐξουσίαις
[4, 55]	ἄλλους τοὺς ἐκ Ῥώμης φυγάδας	καὶ	οὐκ ἐκδώσουσι τῷ πατρὶ τὰς
[4, 53]	πόλει συλληψομένων, ἔπεισαν αὐτοὺς συμπροθυμηθέντων	καὶ	Οὐολούσκων· ἐπρεσβεύσαντο γὰρ κἀκεῖνοι δεόμενοι
[4, 49]	τε καὶ Λατίνων καὶ Ἑρνίκων	καὶ	Οὐολούσκων τῶν ἐγγραψαμένων εἰς τὴν
[4, 79]	ἐσώθη καὶ παρ´ οἷς ἐτράφη	καὶ	οὓς διαδέξεσθαι μετὰ τὴν τελευτὴν
[4, 70]	ἐπὶ καταλύσει τῆς Ταρκυνίων δυναστείας,	καὶ	οὔτ´ αὐτὸς διαλλαγήσεσθαι πρὸς τοὺς
[4, 71]	τύραννος μεγίστην οὖσαν ὡς ἠλιθίῳ	καὶ	οὔτ´ εἰσομένῳ τὴν δύναμιν αὐτῆς
[4, 79]	ὑμᾶς εὖ ποιήσαντα φανερῶς ἀποσφάξας	καὶ	οὔτ´ ἐκκομιδῆς οὔτε ταφῆς ἐάσας
[4, 50]	αὐτοὺς τἀπιτήδεια, ἐξασθενοῦντες τὰ σώματα	καὶ	οὔτ´ ἐπικουρίαν οὐδεμίαν προσλαβόντες οὐδ´
[4, 55]	ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι τοῦ Ταρκυνίου	καὶ	οὔτε διαλύσασθαι τὸν πόλεμον αἰσχρῶς
[4, 62]	τοῖς ἄλλοις ἀναθήμασι τοῦ θεοῦ	καὶ	οὗτοι διεφθάρησαν ὑπὸ τοῦ πυρός.
[4, 17]	τριάκοντα συνέταξε λόχους. διῄρηντο δὲ	καὶ	οὗτοι καθ´ ἡλικίαν· πεντεκαίδεκα μὲν
[4, 18]	φαλαγγιτῶν ὀγδοήκοντα λόχοις· εἶχον δὲ	καὶ	οὗτοι τοὺς ἐπιφανεστάτους λοχαγούς. τοὺς
[4, 13]	τῆς Ῥώμης, πλανᾶσθαί τ´ ἀναγκασθήσεται	καὶ	οὐχ ἕξει βέβαιον σημεῖον οὐδέν,
[4, 77]	εἴχετε ὡς ἠλιθίου, ψευδῆ γενομένην	καὶ	οὐχ ὑπ´ ἄλλου τινὸς κατασκευασθεῖσαν,
[4, 34]	κατὰ νόμον, τούτους ἀδικῶ δήπου	καὶ	οὐχὶ σέ, καὶ ὑπὸ τούτων
[4, 81]	ὁ γενόμενος ἐξ ἰδιώτου τύραννος	καὶ	ὀψὲ ἀρξάμενος πονηρὸς εἶναι, πᾶσαν
[4, 52]	ἔτη γὰρ ἑπτὰ συνεχῶς ἐπολεμήθη·	καὶ	παθήμασι χαλεποῖς καὶ ἀπροσδοκήτοις μέγας.
[4, 15]	ἣν ἔχουσι δηλοῦντας γυναῖκάς τε	καὶ	παῖδας ὀνομάζοντας καὶ ἐν τίνι
[4, 69]	εἰωθυῖα νόσος εἰς παρθένους τε	καὶ	παῖδας, ὑφ´ ἧς πολλὰ διεφθάρη
[4, 4]	ὦ Τύλλιε, παρ´ ᾧ τροφῆς	καὶ	παιδείας ἔτυχες, ἁπάντων μάλιστα σὲ
[4, 68]	θυγάτηρ· αὐτὸς δὲ τροφῆς τε	καὶ	παιδείας τῆς ἐπιχωρίου πάσης μετέλαβε
[4, 4]	Τύλλιε, τραφείς θ´ ὑφ´ ἡμῶν	καὶ	παιδευθεὶς καὶ πάντων μετεσχηκὼς ἀγαθῶν,
[4, 63]	ἀπὸ τῆς νομῆς ἀμύττοντές τε	καὶ	παίοντες τοῖς ταρσοῖς ἀπὸ τοῦ
[4, 79]	ἐμοίχευεν ὁ θεοῖς ἐχθρὸς ἔτι	καὶ	πάλαι· οὗτος ὁ τὴν γαμετὴν
[4, 11]	ἡμῶν καὶ μητέρας καὶ θυγατέρας	καὶ	πᾶν τὸ θῆλυ γένος ἐν
[4, 21]	κυρίοις τε γεγονόσι τῶν μεγίστων	καὶ	πᾶν τὸ κράτος ἀφῃρημένοις τῶν
[4, 26]	ἰδίας τε καὶ κοινὰς θυσίας	καὶ	πανηγύρεις ἄξουσιν, ἐν οἷς ἂν
[4, 25]	ἐπ´ ἐκείνου κληθεῖσαν Ἀμφικτυονικὴν σύνοδον	καὶ	πανήγυριν αὐτὸ συνήγαγε, νόμους καταστησάμενος
[4, 26]	τἆλλα τὰ περὶ τὴν ἑορτὴν	καὶ	πανήγυριν, ὃν ἐπιτελεσθήσεται τρόπον, ἔταξεν.
[4, 25]	ἀναθήμασι κοινοῖς ἐδωροῦντο. θεωρήσαντες δὲ	καὶ	πανηγυρίσαντες καὶ τὰς ἄλλας φιλοφροσύνας
[4, 3]	τὴν ἑτέραν τῶν θυγατέρων ἐγγυήσας,	καὶ	πάνθ´ ὅσα διὰ νόσους ἢ
[4, 28]	τῆς βασιλείας τὸν κηδεστὴν προθυμούμενος	καὶ	πάντα μηχανώμενος εἰς τοῦτο ὑπὸ
[4, 58]	πείσονται, σφαγάς τε καὶ ἀνδραποδισμοὺς	καὶ	πάντα ὅσα καταλαμβάνει δεινὰ τοὺς
[4, 32]	τε καὶ πατέρα καὶ σωτῆρα	καὶ	πάντα, ὅσα τιμιώτατα ὀνόματα ὑπ´
[4, 25]	ἐφ´ ἑαυτοὺς ἄγειν τὰς δίκας	καὶ	πάντα τὰ ἐγκλήματα τά τ´
[4, 7]	τῷ πρὸς Ἀρδεάτας εἰσάγεται πολέμῳ	καὶ	πάντα τὰ ἔργα δι´ ἑαυτοῦ
[4, 41]	παρήχθη, ἔθη τε καὶ νόμους	καὶ	πάντα τὸν ἐπιχώριον κόσμον, ᾧ
[4, 31]	τῶν κοινῶν οὐδενὸς ἔμελε, καταμισθοδοτήσας	καὶ	πάντα τρόπον διαφθείρας, καὶ οὐδὲ
[4, 80]	γενομένων, τὰς εἰς τὴν πατρίδα	καὶ	πάντας ἡμᾶς ἐπιτελεσθείσας, εἰ δὴ
[4, 73]	ἧς Ῥωμύλος τε καὶ Πομπίλιος	καὶ	πάντες οἱ μετ´ ἐκείνους βασιλεῖς
[4, 31]	ὡς ὁ πάππος τε οὑμὸς	καὶ	πάντες οἱ πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι
[4, 2]	πορευόμεναι διὰ τῆς παστάδος ἐθεάσαντο	καὶ	πάντες ὅσοι σὺν ταῖς γυναιξὶν
[4, 33]	αὐτοῦ συγγενέσιν ἐπιβουλεύειν ἐλέγοντο ἀφανῶς·	καὶ	πάντες τοῦθ´ οἱ προσήκοντες ὑμῖν
[4, 73]	δ´, ὦ Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε	καὶ	πάντες ὑμεῖς οἱ παρόντες ἄνδρες
[4, 70]	καιρούς, ὦ Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε	καὶ	πάντες ὑμεῖς οἱ τῇ γυναικὶ
[4, 75]	πειθοῖ καὶ βίᾳ καὶ δόλῳ	καὶ	παντὶ ἄλλῳ τρόπῳ παρελθεῖν πάλιν
[4, 3]	ἁπάσαις θ´ ἁρμόσαι ταῖς τύχαις	καὶ	παντὶ συνεξομοιωθῆναι προσώπῳ δυνατώτατος. καὶ
[4, 28]	καὶ εὐλόγιστον ἀνοσία καὶ μισοπάτωρ	καὶ	πάντολμος ἦν ἡ γαμετή. συνέβαινε
[4, 24]	λῃστείας καὶ τοιχωρυχίας καὶ πορνείας	καὶ	παντὸς ἄλλου πονηροῦ πόρου χρηματισάμενοι
[4, 24]	ὡς οὐ πρέπον ἡγεμονικῇ πόλει	καὶ	παντὸς ἄρχειν ἀξιούσῃ τόπου τοιούτους
[4, 83]	μιαίνει Ταρκύνιος ταῖς αἱμοφύρτοις χερσὶ	καὶ	παντὸς ἐμφυλίου γεμούσαις ἄγους θυσιῶν
[4, 4]	δὲ συγκατασκευάσασα τὴν ἡγεμονίαν αὐτῷ	καὶ	πάντων αἰτία γενομένη τῶν ἀγαθῶν
[4, 31]	νηπίοις, ἐπὶ τὰ πράγματα παρῆλθες	καὶ	πάντων ἀκουόντων ὡμολόγεις, ὅταν ἀνδρωθῶμεν
[4, 22]	ἐξελευθερικὸν φῦλον, ὅσον ἂν ᾖ·	καὶ	πάντων ἀπέδωκε τῶν κοινῶν αὐτοῖς
[4, 4]	θ´ ὑφ´ ἡμῶν καὶ παιδευθεὶς	καὶ	πάντων μετεσχηκὼς ἀγαθῶν, ὅσων παρὰ
[4, 37]	ἑκάστῳ τῶν λεγομένων ἀπαντῶντος ἐπαίνου	καὶ	πάντων σπουδὴν ἐχόντων μαθεῖν, τίνων
[4, 62]	οἱ δ´ ἐξ ἄλλων πόλεων	καὶ	παρ´ ἀνδρῶν ἰδιωτῶν μεταγραφέντες· ἐν
[4, 79]	ἀγχόνῃ διαχρησάμενος, ὑφ´ ὧν ἐσώθη	καὶ	παρ´ οἷς ἐτράφη καὶ οὓς
[4, 35]	εἴ σε παρακαταθήκην παππῴαν ἀπεστέρουν	καὶ	παρὰ πάντα τὰ ἐν ἀνθρώποις
[4, 9]	τῶν θυγατέρων ἔδωκέ μοι γυναῖκα,	καὶ	παρὰ πάντα τὸν τοῦ βίου
[4, 72]	φρονεῖ. Μετὰ τοῦτ´ ἐλέχθησαν πολλοὶ	καὶ	παρὰ πολλῶν λόγοι. ἐδόκει δὲ
[4, 2]	γενομένη περὶ τὸν ἄνδρα θαυμαστὴ	καὶ	παράδοξος ἧττον ἀπιστεῖσθαι ποιεῖ. καθημένου
[4, 3]	παρέστη Ῥωμαίοις εἰς ὑπόταξίν τε	καὶ	παράδοσιν τῶν πόλεων τὸ ἔθνος,
[4, 75]	ἐν τῷ παρόντι λέγειν ἔχω	καὶ	παραινεῖν· τὰ δὲ κατὰ μέρος
[4, 10]	κλέπτοντα τὴν ἀρχὴν τὸν ἄνδρα	καὶ	παρακρουόμενον τοὺς πολίτας μᾶλλον ἢ
[4, 78]	ἀλλ´ ὑπερβεβληκότα πάντας ὕβρει τε	καὶ	παρανομίᾳ τοὺς ὅπου δή ποτε
[4, 80]	πάντας ἡμᾶς ἐπιτελεσθείσας, εἰ δὴ	καὶ	παρανομίας δεῖ καλεῖν αὐτάς, ἀλλ´
[4, 38]	πολλὴν ἐρημίαν, ἀπῄει στένων κρατούντων	καὶ	παραπεμπόντων αὐτὸν ὀλίγων, αἵματι πολλῷ
[4, 27]	στρατεύμασι ποιουμένων εἰς τὴν ἀλλήλων	καὶ	παρατάξεις ἄλλας ἐπ´ ἄλλαις συνισταμένων.
[4, 12]	ἐνοχλήσω παρών. ~Ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ	καὶ	παραχωρεῖν οἵου τε ὄντος ἀπὸ
[4, 11]	δὲ τὸν δῆμον εὖ πεποίηκα	καὶ	παρεσκεύασμαι ποιεῖν ἀχθόμενοί τε καὶ
[4, 5]	ἦν, ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ δωματίου	καὶ	παρήγγειλε τοῖς ἔνδον εὐτρεπῆ τὰ
[4, 10]	οὓς μὲν ἐκ τῶν ἀρχαίων	καὶ	παρημελημένων ἀνανεούμενος, οὓς Ῥωμύλος τ´
[4, 27]	ἡγεμονίαν ἐφ´ οἷς πρότερον ἐψηφίσαντο.	καὶ	παρῆσαν ἀπὸ πάσης πόλεως οἱ
[4, 39]	τὸν πατέρα σου νεκρὸν κείμενον	καὶ	πάροδον οὐκ οὖσαν ἄλλην, εἰ
[4, 38]	οἱ συνειδότες αὐτῷ τὴν πρᾶξιν	καὶ	παρορμῶντες ἐκ τῶν πατρικίων συχνοί.
[4, 83]	ἀνθρώποις ὁ τῆς ἐλευθερίας πόθος,	καὶ	πᾶσα μεταβολῆς πρόφασις τοῖς δι´
[4, 4]	τὴν ἀρχὴν ἄρωνται τὰ παιδία	καὶ	πᾶσαν τὴν βασιλικὴν συγγένειαν ἀφανίσωσι,
[4, 18]	συντάξας λόχον στρατείας τ´ ἀπέλυσε	καὶ	πάσης εἰσφορᾶς ἐποίησεν ἀτελεῖς. ἐγένοντο
[4, 32]	δικαίῳ λέγεσθαι, ἔπειτα συμβασιλεύειν ἐμοὶ	καὶ	πάσης μετέχειν τιμῆς, εὐεργέτην τε
[4, 4]	τοὺς ἐκεῖνον ἀποκτείναντας ἄνδρας ἀνοσίους	καὶ	πᾶσιν ἡμῖν ἐχθροὺς τοσαύτην ἀρχὴν
[4, 83]	λόγοις καὶ χερσὶ καὶ ψυχαῖς,	καὶ	πάσχειν ἕτοιμοι πᾶν, ὅ τι
[4, 1]	χρόνοις ὕστερον ἐλευθέραν αὐτὴν ἀφίησι	καὶ	πασῶν μάλιστα γυναικῶν ἀσπαζομένη τε
[4, 32]	πάσης μετέχειν τιμῆς, εὐεργέτην τε	καὶ	πατέρα καὶ σωτῆρα καὶ πάντα,
[4, 4]	ἀγαθῶν, ὅσων παρὰ μητρός τε	καὶ	πατρὸς υἱοὶ μεταλαμβάνουσι, καὶ θυγατρὶ
[4, 32]	τὴν εἰρωνείαν τῶν ἀναισχύντων ἐρωτημάτων	καὶ	παῦσαί ποτε ἤδη πονηρὸς ὤν·
[4, 75]	Ταρκύνιοι· πειράσονται γάρ, εὖ ἴστε,	καὶ	πειθοῖ καὶ βίᾳ καὶ δόλῳ
[4, 55]	διομολογησαμένων παρῆν ἑταίρους τε πολλοὺς	καὶ	πελάτας ἐπαγόμενος ὡς αὐτόμολος καὶ
[4, 6]	καθάπερ εἰκός, ἑβδομηκοστὸν ἂν δήπου	καὶ	πέμπτον εἶχεν ἔτος, ὅτ´ ἀπέθνησκε
[4, 30]	γὰρ ἐν ἀρχαῖς ἑβδομηκοστὸν ἔχουσα	καὶ	πέμπτον ἔτος ἡ Τανακυλλίς, ὅτε
[4, 16]	εἶχον ἐλάττονα μὲν τῶν ἑπτακισχιλίων	καὶ	πεντακοσίων δραχμῶν, οὐ μείονα δὲ
[4, 30]	ἐτελεύτα· προστεθέντων δὴ τοῖς ἑβδομήκοντα	καὶ	πέντε ἔτεσιν ἑτέρων τετταράκοντα ἐτῶν·
[4, 16]	καὶ τούτων τοὺς ὑπὲρ τετταράκοντα	καὶ	πέντε ἔτη γεγονότας ἀπὸ τῶν
[4, 17]	πέμπτην μοῖραν, οἷς ἐντὸς εἴκοσι	καὶ	πέντε μνῶν ἄχρι δώδεκα καὶ
[4, 15]	καὶ εἰς ἡμᾶς ὑπαρχούσας τριάκοντα	καὶ	πέντε φυλάς· Κάτων μέντοι τούτων
[4, 30]	ὁρῶν ὁ Τύλλιος ἤχθετο μὲν	καὶ	περὶ ἑαυτοῦ δεδιώς, εἴ τι
[4, 47]	μηδὲ νῦν ὡς πονηροῦ κατηγορεῖν.	καὶ	περὶ μὲν ἐμαυτοῦ τοσαῦτα λέγω·
[4, 82]	αὐτοὺς δὲ δουλεύοντας ἑτέροις ὑπομένειν,	καὶ	περὶ μὲν τῆς Ταρκυνίου πλεονεξίας
[4, 40]	ἔτι σεβασμοῦ τυγχάνουσα ὑπὸ Ῥωμαίων.	καὶ	περὶ μὲν Τυλλίου τοσαῦτα παρελάβομεν.
[4, 58]	Ταρκύνιος παρῆν ἄγων τὴν δύναμιν	καὶ	περὶ μέσον νυκτὸς ἀγχοῦ τῆς
[4, 20]	μὲν ἐπικυρῶσαι, τοὺς δ´ ἀνελεῖν,	καὶ	περὶ πολέμου συνισταμένου τε καὶ
[4, 58]	καὶ ἐδεδοίκεσαν καίτοι πικρὸς ὀργὴν	καὶ	περὶ τὰς τιμωρίας τῶν ἐχθρῶν
[4, 11]	ἐχθρῶν δεινὸν πάθωσιν, ἀλλ´ ἤδη	καὶ	περὶ τῆς ἐμῆς ψυχῆς δέος
[4, 25]	τοῦ πρὸς τοὺς βαρβάρους πολέμου	καὶ	περὶ τῆς πρὸς ἀλλήλους ὁμοφροσύνης
[4, 19]	τῶν πολέμων ἐστὶ τὰ χρήματα	καὶ	περὶ τῆς τούτων φυλακῆς ἅπαντες
[4, 47]	περὶ τῆς ὑμῶν αὐτῶν ἀσφαλείας	καὶ	περὶ τῆς τῶν πατρίδων ἐλευθερίας.
[4, 48]	ταῦτ´ εἶπεν, ἀνεβόησάν τε πάντες	καὶ	περὶ τοῖς ἀνδράσι δεδιότες ἐλέγχειν
[4, 29]	Ταρκυνίου λέγειν, ὅ τι βούλεται,	καὶ	περὶ τοῦ καθέξειν ἐν ἑαυτῷ
[4, 25]	πόλιν ἐγεγόνει, δικασταὶ καθεζόμενοι διῄτων	καὶ	περὶ τοῦ πρὸς τοὺς βαρβάρους
[4, 81]	δὲ τοὺς ἀρχαιρεσιάζοντας καὶ ψηφοφοροῦντας	καὶ	περὶ τῶν κοινῶν ἐκκλησιάζοντας, ἀναγκάζει
[4, 52]	στενὰς ἐλπίδας οἱ Σαβῖνοι κατακεκλεισμένοι	καὶ	περὶ τῶν πόλεων, μὴ ἐξ
[4, 48]	συνθήκας τε γράψαντες ἐν στήλαις	καὶ	περὶ φυλακῆς τῶν συγκειμένων ὅρκια
[4, 4]	τὴν περὶ τὸν οἶκον ἐρημίαν	καὶ	περιδεὴς οὖσα, μὴ κατασχόντες οἱ
[4, 10]	τὸν Τύλλιον ψηφοφορήσουσιν αἱ φρᾶτραι,	καὶ	περιέσται τῷ ἀνδρὶ τὸ δοκεῖν
[4, 50]	πόλεως, παραστρατοπεδεύσας αὐτοῖς ἀπετάφρευέ τε	καὶ	περιεχαράκου καὶ προσβολὰς ἐποιεῖτο τοῖς
[4, 65]	τὸν θάνατον ἀσχημοσύνην εἶξαί τε	καὶ	περιιδεῖν αὐτὸν ἃ προῃρεῖτο διαπραξάμενον.
[4, 70]	πατέρα περικείμενον αὐτῇ μέγα ἀνοιμώξας	καὶ	περιλαβὼν τὴν νεκρὰν κατεφίλει καὶ
[4, 66]	αὐτῷ· τῶν γονάτων αὐτοῦ λαβομένη	καὶ	περιπεσοῦσα τέως μὲν ἔκλαιε φωνὴν
[4, 69]	μειρακίοις δεηθεῖσιν, ἵνα κατασκώπτειν τε	καὶ	περιυβρίζειν ἔχοιεν. ὡς δὲ παρεγενήθησαν
[4, 76]	τοῦ βουλευτηρίου τεθῆναι κελεύσαντες ὑψηλὴν	καὶ	περιφανῆ συνεκάλουν τὸν δῆμον εἰς
[4, 56]	ἐξουσίαν, ἣν εἰληφὼς ἦν, δηλώσοντα	καὶ	πευσόμενον, τί χρὴ ποιεῖν. ὁ
[4, 76]	ἀμφίοις ἐστρωμένης κομίζοντες ἀθεράπευτόν τε	καὶ	πεφυρμένην αἵματι τὴν νεκράν· ἣν
[4, 44]	τε τὰς ὑπονόμους σήραγγας ἕτεροι	καὶ	πλάττοντες τὰς ἐν αὐταῖς καμάρας
[4, 79]	Τύλλιον τὸν ἐπιεικέστατον τῶν βασιλέων	καὶ	πλεῖστα ὑμᾶς εὖ ποιήσαντα φανερῶς
[4, 45]	ἐπιφανέστατον ἐκ τοῦ Λατίνων ἔθνους	καὶ	πλεῖστον ἁπάντων δυνάμενον ἐσπούδαζε φίλον
[4, 34]	ἀρχὴν ἀντὶ τῆς ἐπιφθόνου ταύτης	καὶ	πλείω τὰ λυπηρὰ τῶν ἡδέων
[4, 21]	παρείλκοντο. ~Τοῦτο τὸ πολίτευμα καταστησάμενος	καὶ	πλεονέκτημα τοῖς πλουσίοις τηλικοῦτο δοὺς
[4, 71]	εἰς ἐκκλησίαν. ὅταν δὲ συνέλθῃ	καὶ	πλήθουσαν ἴδωμεν τὴν ἀγοράν, προελθὼν
[4, 29]	μέλλοντι δεῖ. ὑπάρχει δέ σοι	καὶ	πλοῦτος ἱκανὸς καὶ φίλοι πολλοὶ
[4, 66]	ἁπάντων καὶ τίς ὕβρικεν αὐτὴν	καὶ	ποδαπὴν ὕβριν ἀξιοῦντος λέγειν· Ἀκούσῃ
[4, 13]	ποῦ προβαίνουσα ἔτι πόλις ἐστὶ	καὶ	πόθεν ἄρχεται μηκέτ´ εἶναι πόλις,
[4, 83]	ἀφορμαῖς εἰς τὰ πράγματα χρησόμεθα	καὶ	ποίαις συμμαχίαις; τοῦτο γὰρ λοιπὸν
[4, 9]	ὡς ἐγνωκόσιν ὑμῖν τὰ δέοντα	καὶ	ποιήσουσιν, ὅσα προσήκει, οὐδὲν δέομαι
[4, 6]	αὐτὸν ὑποτίθεμαι πέντε ὅλοις ἔτεσι,	καὶ	ποιῶ κατὰ τὸ πέμπτον καὶ
[4, 45]	πολιτικὰ συνετὸς ἐν ὀλίγοις εἶναι	καὶ	πολέμους στρατηγεῖν ἱκανός. τοῦτον τὸν
[4, 25]	καὶ συναγαγεῖν, ἵνα μὴ στασιάζουσαι	καὶ	πολεμοῦσαι πρὸς ἀλλήλας ὑπὸ τῶν
[4, 59]	ἀναπαύσας τὸν λεὼν τῶν στρατειῶν	καὶ	πολέμων περὶ τὴν κατασκευὴν τῶν
[4, 83]	οἳ τοὺς πατέρας ἡμῶν λελόγχατε,	καὶ	πόλις θεοφιλεστάτη πόλεων, ἐν ᾗ
[4, 74]	διὰ βίου, πάσης ἀπολελυμένος πολεμικῆς	καὶ	πολιτικῆς ἀσχολίας, ἓν τοῦτο μόνον
[4, 25]	τὰ τῶν ἀρχαίων βασιλέων τε	καὶ	πολιτικῶν ἀνδρῶν μνημεῖα, ἐξ ὧν
[4, 4]	οὐδὲν οὔτε περὶ τῶν κοινῶν	καὶ	πολιτικῶν ἐπισκήψας, ἀλλ´ οὐδ´ ἀσπάσασθαί
[4, 38]	τε περὶ τῶν γεγονότων ἐσκήπτετο	καὶ	πολλὰ διὰ φίλων λιπαρῶν τὸν
[4, 40]	πόλεως, ὡς τῶν ἐπιτυχόντων τινός·	καὶ	πολλὰ μὲν τὸν ἑαυτῆς καὶ
[4, 82]	γυνὴ τοῦ συγγενοῦς τῶν τυράννων	καὶ	πολλὰ ὑπὲρ αὐτῶν κακοπαθήσαντος. αὕτη
[4, 67]	μετὰ τοῦτ´ ἀσπασαμένη τὸν πατέρα	καὶ	πολλὰς λιτανείας ἐκείνου τε καὶ
[4, 55]	συνεχῶς ἐπὶ τὴν χώραν ἐξιὼν	καὶ	πολλὰς περιβαλλόμενος ὠφελείας· παρεσκεύασε γὰρ
[4, 53]	λιπαροῦντες τιμωρῆσαί σφισι τοὺς Γαβίους	καὶ	πολλὰς ὑπισχνούμενοι δωρεάς, εἰ κατέλθοιεν
[4, 37]	ἅπασα μετὰ χαρᾶς καὶ κρότου	καὶ	πολλῆς εὐφημίας παραπέμπουσα μέχρι τῆς
[4, 24]	τελευτάς, ἵνα χρηστοὶ καλῶνται νεκροὶ	καὶ	πολλοὶ ταῖς κλίναις αὐτῶν ἐκκομιζομέναις
[4, 53]	Ῥωμαίους τρεψάμενοι μέχρι τῶν τειχῶν	καὶ	πολλοὺς καταβαλόντες ἀδεῶς τὴν χώραν
[4, 50]	αὐτοῖς μάχην περὶ τὰ μεθόρια	καὶ	πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας, τοὺς δὲ
[4, 46]	τῷ συμφέροντι τῶν Λατίνων δοθησομένης·	καὶ	πολλοὺς ὑπὲρ ἀμφοτέρων διεξῆλθε λόγους
[4, 82]	δίκαια τάττειν ἠξίουν τοῖς ἄλλοις	καὶ	πολλοὺς ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ δόξης
[4, 9]	προθυμούμενος, ἐπειδὴ πολῖταί τ´ εἰσι	καὶ	πολλοὺς ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀνηντλήκασι
[4, 42]	τῷ τυράννῳ τὴν πόλιν ἑκόντες	καὶ	πολλῷ πλείονες ἐγένοντο τῶν ἑτέρων.
[4, 73]	ἐξ ἧς μεγάλη καὶ εὐδαίμων	καὶ	πολλῶν ἄρχουσα ἀνθρώπων ἡ πόλις
[4, 82]	τὸν σίδηρον. ὦ θαυμαστὴ σὺ	καὶ	πολλῶν ἐπαίνων ἀξία τῆς εὐγενοῦς
[4, 29]	οὐδέτερον, ἡ δ´ ἀσθενὴς ἔτι	καὶ	πολὺ ἀπέχουσα τοῦ φρονεῖν τὰ
[4, 15]	τὴν γῆν κατὰ τοὺς ὀρεινοὺς	καὶ	πολὺ τὸ ἀσφαλὲς τοῖς γεωργοῖς
[4, 50]	δ´ ἔνδον τέως μὲν ἀπεμάχοντο	καὶ	πολὺν ἀντέσχον τῇ ταλαιπωρίᾳ χρόνον·
[4, 5]	τε γαμβροῦ καὶ τῆς θυγατρὸς	καὶ	πολὺν ἐξ ἀμφοτέρων κινήσασα οἶκτον,
[4, 56]	συνεκάλεσεν εἰς ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος	καὶ	πολὺν ὑπὲρ αὑτοῦ λόγον διαθέμενος,
[4, 14]	Κρονίων, σεμνὴν ἐν τοῖς πάνυ	καὶ	πολυτελῆ, Κομπιτάλια προσαγορεύοντες αὐτὴν ἐπὶ
[4, 25]	οὔτ´ εἴ τις ἄλλη πλούτου	καὶ	πολυχειρίας ἐπίδειξις ἦν ἀνδρὸς ἡγεμόνος,
[4, 64]	γενναίως δὲ τῶν Ἀρδεατῶν ἀπομαχομένων	καὶ	πολυχρονίου τῆς πολιορκίας γινομένης οἵ
[4, 73]	ἔστι κρείττων, ἧς Ῥωμύλος τε	καὶ	Πομπίλιος καὶ πάντες οἱ μετ´
[4, 46]	κληρονομεῖν ἁπάντων ἀνθρώπων παρανομώτατον ἀποφαίνων	καὶ	πονηρότατον καὶ τὰς πράξεις αὐτοῦ
[4, 80]	τὴν δυναστείαν; ὅπλοις καὶ βίᾳ	καὶ	πονηρῶν ἀνθρώπων συνωμοσίαις, ὡς τυράννοις
[4, 24]	μὲν ἀπὸ λῃστείας καὶ τοιχωρυχίας	καὶ	πορνείας καὶ παντὸς ἄλλου πονηροῦ
[4, 10]	ἀδύνατοι ἦσαν φυλάττειν, τίσιν ὀφείλουσι	καὶ	πόσον ἕκαστος, ἐπειδὴ τὰς ἀπογραφὰς
[4, 81]	τίνος χρόνου ταῦτα πάσχοντες ὑπομενοῦμεν,	καὶ	πότε τὴν πάτριον ἐλευθερίαν ἀνακτησόμεθα;
[4, 26]	προστασίαν μεγέθει τε πόλεως προὔχοντας	καὶ	πραγμάτων ὄγκῳ καὶ τῇ προνοίᾳ
[4, 25]	τ´ ἀπάτας, οὐκ ἀληθεῖς βίου	καὶ	πραγμάτων ὠφελείας, ἐξ ὧν μακαρισμοὶ
[4, 21]	κινδύνων πλεῖστον τῶν ἄλλων μεταλαχόντας	καὶ	πράξοντας ὅσα δεῖ. οὗτος ὁ
[4, 6]	τὸ πολὺ τοὺς ἄρχειν τε	καὶ	πράττειν βουλομένους τὰ κοινά· ἐγὼ
[4, 6]	τῇ κρατίστῃ τοῦ λέγειν τε	καὶ	πράττειν ὄντες ἀκμῇ· οὔτε γὰρ
[4, 71]	ἐν τῇ πόλει λεγομένων τε	καὶ	πραττομένων κατὰ τῆς τυραννίδος αἴσθηται
[4, 43]	καὶ διερευνηταὶ τῶν λεγομένων τε	καὶ	πραττομένων λεληθότες τοὺς πολλούς, οἳ
[4, 80]	προτέρους ἡγεμόνας, οἳ λέγοντές τε	καὶ	πράττοντες τοιαῦτα διετέλουν, ἐξ ὧν
[4, 69]	μειρακίοις λέγων τ´ ἀνόητα πολλὰ	καὶ	πράττων ὅμοια τοῖς κατ´ ἀλήθειαν
[4, 21]	ἔχουσι τῶν πολιτικῶν μοῖραν εὐλογίστως	καὶ	πρᾴως φέρειν τὴν ἐν τούτοις
[4, 72]	τὴν ἰσονομίαν ἀποφαίνοντες ἀσφαλεστάτην οὖσαν	καὶ	πρεπωδεστάτην τῶν πολιτειῶν. ~Χαλεπῆς δὲ
[4, 39]	αὐτῷ τὸ δημοτικὸν ἅπαν· ἀλλὰ	καὶ	πρὶν εἰς τὴν οἰκίαν αὐτὸν
[4, 1]	ἀπεδείξατο πράξεις ἰδιώτης ὢν ἔτι	καὶ	πρὶν ἐπὶ τὴν δυναστείαν παρελθεῖν.
[4, 56]	τ´ ἀρχὴν ἕτοιμος ἦν ἀποθέσθαι,	καὶ	πρὶν ἢ παθεῖν τι δεινὸν
[4, 38]	ἐλθὼν δ´ εἰς τὴν ἀγορὰν	καὶ	πρὸ τοῦ βουλευτηρίου στὰς ἐκέλευσε
[4, 74]	αὐτὸν ἄρχειν τε καὶ ἄρχεσθαι	καὶ	πρὸ τοῦ διαφθαρῆναι τὴν διάνοιαν
[4, 24]	πόλεως ἀποβλέποντες οἱ πολλοὶ δυσχεραίνουσι	καὶ	προβέβληνται τὸ ἔθος, ὡς οὐ
[4, 31]	ὀρθῶς καὶ δικαίως τὰς πατρῴας	καὶ	προγονικὰς ἀπέδωκαν ἀρχάς· εἰ δὲ
[4, 68]	ἐπιθυμίαν, ὃν ἐκ παλαιᾶς τε	καὶ	προγονικῆς παραλαβὼν εὐτυχίας ἐκέκτητο, καὶ
[4, 9]	δίκαιον ὑπολήψεταί με, ἐὰν ἐγκαταλίπω	καὶ	προδῶ τοὺς ὀρφανούς, οἷς τοσαύτας
[4, 61]	ἐπειδὴ σχολὴν ὁ πρεσβύτης ἔσχε	καὶ	προῆλθέ τις αὐτοὺς μετιών, εἰσελθόντες
[4, 71]	αἵματι πεφυρμένον εἰς τὴν ἀγορὰν	καὶ	προθέντες ἐν φανερῷ συγκαλῶμεν τὸν
[4, 4]	ἀπὸ τῶν Μαρκίου παίδων ἀρξάμενος	καὶ	πρόθες αὐτοῖς δίκας· τιμωρησάμενος δὲ
[4, 30]	Ταρκύνιος ἑταιρίας ἐπ´ ἐμὲ συνάγων	καὶ	προθυμούμενος ἐκβαλεῖν με τῆς ἀρχῆς
[4, 80]	ἂν γένοιτο τῆς ἀνθρωπίνης σπουδῆς	καὶ	προνοίας ὄφελος. φέρε δὴ τί
[4, 4]	κρυπτώμεθα τὸν τοῦ βασιλέως θάνατον	καὶ	πρὸς ἅπαντας ἐξενεχθῆναι παρασκευάσωμεν, ὅτι
[4, 11]	ἐμαυτοῦ· βεβίωται γὰρ ἤδη μοι	καὶ	πρὸς ἀρετὴν καὶ πρὸς εὐδοξίαν
[4, 78]	ὀλίγα δεῖ, πράττειν δὲ πολλά,	καὶ	πρὸς εἰδότας οἱ λόγοι, τὰ
[4, 11]	ἤδη μοι καὶ πρὸς ἀρετὴν	καὶ	πρὸς εὐδοξίαν ἀποχρώντως καὶ οὐκ
[4, 31]	ἀλλὰ τὸ ἀνέστιον καὶ ἄπορον	καὶ	πρὸς καταδίκας ἢ χρέα τὴν
[4, 35]	γνῶσι πράττειν με δεῖν, ποιήσω.	καὶ	πρὸς μὲν σὲ ταῦθ´ ἱκανά·
[4, 27]	Τύλλιος, ὅσαι κατὰ πόλεις τε	καὶ	πρὸς ὅλον τὸ ἔθνος αὐτῷ
[4, 49]	Λατίνων ἡγεμονίας ὁ Ταρκύνιος ἐπρεσβεύσατο	καὶ	πρὸς τὰς Ἑρνίκων πόλεις καὶ
[4, 49]	καὶ πρὸς τὰς Ἑρνίκων πόλεις	καὶ	πρὸς τὰς Οὐολούσκων προκαλούμενος κἀκείνους
[4, 39]	τὸ τῆς ὄψεως ἐλεεινὸν ἐπέστη	καὶ	πρὸς τὴν δέσποιναν ἀπέβλεψε. πυνθανομένης
[4, 4]	ἀλλ´ οὐδ´ ἀσπάσασθαί τινα ἡμῶν	καὶ	προσαγορεῦσαι τοὺς ἐσχάτους ἀσπασμοὺς δυνηθείς.
[4, 50]	αὐτοῖς ἀπετάφρευέ τε καὶ περιεχαράκου	καὶ	προσβολὰς ἐποιεῖτο τοῖς τείχεσι συνεχεῖς.
[4, 77]	ὁ καιρός, ὃν εὐχόμην τε	καὶ	προσεδεχόμην, πέμπτον ἤδη τοῦτο καὶ
[4, 18]	συνέταξε δ´ εἰς ὀκτωκαίδεκα λόχους	καὶ	προσένειμεν αὐτοὺς τοῖς πρώτοις τῶν
[4, 1]	τοῦ πατρός, τὸ δὲ κοινὸν	καὶ	προσηγορικὸν Σερούιον ἐπὶ τῆς ἰδίας
[4, 31]	Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων νόμους·	καὶ	προσήκει μοι καθάπερ καὶ τοῖς
[4, 4]	ἐπιτροπεύεσθαι, ὑφ´ οὗ πολλάκις ἤδη	καὶ	πρότερον ἐπετροπεύθη. ὅταν δὲ τὸν
[4, 85]	ἀπέδειξε τῶν υἱῶν Σέξτον, ὡς	καὶ	πρότερον ἔφην· ἡλικίαν μὲν ἤδη
[4, 30]	καθ´ ἓν ἁμαρτάνει μόνον, ὃ	καὶ	πρότερον ἔφην, ὅτι γέγραφεν υἱὸν
[4, 20]	τοῦ δήμου. εἴρηται δέ μοι	καὶ	πρότερον, ὅτι τριῶν πραγμάτων ὁ
[4, 41]	τὸν τέταρτον ἐνιαυτὸν τῆς ἑξηκοστῆς	καὶ	πρώτης ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον
[4, 5]	τὸν πρὸ τῶν θυρῶν στενωπόν,	καὶ	πρῶτον μὲν ἐδήλωσε τοῖς παροῦσι
[4, 41]	ὁμολογουμένην τυραννίδα μετέστησε τὴν ἀρχήν.	καὶ	πρῶτον μὲν φυλακὴν κατεστήσατο περὶ
[4, 3]	ἐν ἁπάσαις ἐφάνη ψυχὴν ἄριστος	καὶ	πρῶτος ἐστεφανοῦτο τῶν ἄλλων. καὶ
[4, 65]	συνεῖναι τὸν ψόφον τῆς γυναικὸς	καὶ	πυνθανομένης, ὅστις εἴη, φράσας τοὔνομα
[4, 54]	εὐρυτέραν καὶ τεῖχος ἐγείρας ὑψηλότερον	καὶ	πύργοις διαλαβὼν τὸ χωρίον πυκνοτέροις·
[4, 24]	τίνες ὄντες καὶ διὰ τί	καὶ	πῶς ἠλευθερώθησαν, ὥσπερ γε τοὺς
[4, 54]	τῶν πόλεων ὅσα ἦν ἐπίμαχα	καὶ	ῥᾴδια ληφθῆναι διὰ κλιμάκων ἐξοικοδομεῖν
[4, 53]	κατάλυσιν τοῦ τυράννου δυνατὴν ἀποφαίνοντες	καὶ	ῥᾳδίαν, ὡς καὶ τῶν ἐν
[4, 25]	ἐπίνοιαν ἠγάσθη, ὃς ἀσθενὲς ὁρῶν	καὶ	ῥᾴδιον ὑπὸ τῶν περιοικούντων βαρβάρων
[4, 6]	τοὺς παῖδας. παντάπασι γὰρ ἀπερισκέπτως	καὶ	ῥᾳθύμως οἱ συγγραφεῖς περὶ αὐτῶν
[4, 6]	τῆς πατρῴας ἀρχῆς ἀποστερούμενοι φαύλως	καὶ	ῥᾳθύμως τὸ ἀδίκημα ἤνεγκαν καὶ
[4, 13]	καὶ μεγάλα, γυμνὰ καὶ ἀτείχιστα	καὶ	ῥᾷστα πολεμίοις ἐλθοῦσιν ὑποχείρια γενέσθαι·
[4, 24]	τῆς Ῥωμαίων πόλεως οὕτως ἄτιμα	καὶ	ῥυπαρὰ γέγονεν, ὥσθ´ οἱ μὲν
[4, 24]	καὶ μὴ περιορᾶν ὀνείδη μεγάλα	καὶ	ῥύπους δυσεκκαθάρτους εἰς τὴν πολιτείαν
[4, 38]	ἐξαρπάσας αὐτὸν ἀκμάζων τὸ σῶμα	καὶ	ῥωμαλέος ἀνὴρ ῥιπτεῖ κατὰ τῶν
[4, 29]	καὶ ἀμορφίαν; ἀλλὰ σοί γε	καὶ	ῥώμη πάρεστιν, οἵα τοῖς κράτιστα
[4, 82]	ἡ πόλις, αἰσχρόν τε Οὐολούσκων	καὶ	Σαβίνων καὶ μυρίων ἄλλων ἄρχειν
[4, 35]	τὴν πόλιν ἐνόμιζες ὑπ´ ἐμοῦ	καὶ	σεαυτὸν ἐπιτηδειότερον εἶναι τὴν ἐπιμέλειαν
[4, 66]	αὐτῶν, ὅντινα τιμωρήσεις ἐμοί τε	καὶ	σεαυτῷ τρόπον καὶ μὴ πολὺν
[4, 14]	φιλανθρωπίᾳ ταύτῃ τιθασσευόμενοι μέγα τι	καὶ	σεμνὸν ἐχούσῃ χαριέστεροι γίνωνται περὶ
[4, 82]	γενόμενοι γυναικῶν χείρους ἀρετῇ γενησόμεθα;	καὶ	σοὶ μέν, ὅτι μίαν ἐτυραννήθης
[4, 39]	δὲ νεοσφαγοῦς ἐρριμμένου τοῦ σώματος	καὶ	σπαίροντος ἡ θυγάτηρ παρῆν. στενοῦ
[4, 83]	παντὸς ἐμφυλίου γεμούσαις ἄγους θυσιῶν	καὶ	σπονδῶν καταρχόμενος· ἔπειτα ταῖς ἐξ
[4, 57]	ὃς ἐν εἰρήνῃ τε πολλὰ	καὶ	σπουδαῖα πολιτευσάμενος καὶ στρατηγίας πολλὰς
[4, 79]	ὥσπερ μητέρα, πατρὸς ἀδελφὴν οὖσαν	καὶ	σπουδαίαν περὶ αὐτὸν γενομένην, πρὶν
[4, 39]	τὸ βουλευτήριον τοῦ πατρὸς εἴσοδον	καὶ	σπουδὴν ἔχουσα μαθεῖν οἷόν τι
[4, 17]	θυρεοὺς καὶ ξίφη καὶ δόρατα	καὶ	στάσιν ἔχειν ἐν τοῖς ἀγῶσι
[4, 16]	δέκα τοῖς πρεσβυτέροις. χώρα δὲ	καὶ	στάσις ἦν τούτων τῶν λόχων
[4, 52]	ἔτυχεν, ἐπειδὴ δολίῳ τ´ ἀπάτῃ	καὶ	στρατηγήματι παραδόξῳ κατειργάσθη, δι´ ὀλίγων
[4, 57]	τε πολλὰ καὶ σπουδαῖα πολιτευσάμενος	καὶ	στρατηγίας πολλὰς τετελεκὼς ἐπιφανέστατος ἁπάντων
[4, 55]	πιστὸν εἶναί σφισι τὸν ἄνδρα	καὶ	στρατηλάτην ἀγαθόν, πολλοὶ δὲ καὶ
[4, 45]	τῶν ὑπαιθρίων ἐπεχείρει πειρᾶσθαι πολέμων	καὶ	στρατιὰν ἐπὶ Σαβίνους ἐξάγειν οὐ
[4, 29]	ἐλάττωμα ἡμεῖς μεταθέμενοι τοὺς γάμους,	καὶ	σὺ μὲν ἀπαλλάττεις τοῦ βίου
[4, 31]	γέ τοι τὴν ἡλικίαν ἔχων	καὶ	σὺ τόν τ´ οἶκον τὸν
[4, 66]	ὅσους δύνασαι πλείστους φίλους τε	καὶ	συγγενεῖς, ἵνα παρ´ ἐμοῦ τῆς
[4, 4]	οὐδὲ τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ φίλοις	καὶ	συγγενέσιν οὐδ´ ἡμῖν ταῖς ἀθλίαις
[4, 1]	μήτηρ τὸ μὲν ἴδιόν τε	καὶ	συγγενικὸν ὄνομα Τύλλιον ἐπὶ τοῦ
[4, 4]	ἁπάντων μάλιστα σὲ τιμήσας φίλων	καὶ	συγγενῶν ἀνόσια παθὼν ἐκπεπλήρωκε τὴν
[4, 12]	ἀγορὰν βασιλέα ποιεῖν αὐτὸν ἐβόων	καὶ	συγκαλεῖν τὰς φράτρας ἠξίουν καὶ
[4, 8]	ἐκείνων ἐλπίσας τὴν ἀρχὴν καθέξειν,	καὶ	συγκαλέσας τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν
[4, 35]	πέφευγας, ἐγὼ περὶ σοῦ ποιήσω	καὶ	συγκαλέσας τὸν δῆμον παρέξομαί σοι
[4, 40]	Ταρκύνιον ἐπὶ τὰ πράγματα παραλαβεῖν	καὶ	συγκατασκευάσαι τὴν ἀρχὴν ἐκείνῳ, κακῶσαί
[4, 3]	ἀπεδείχθη δυνάμεως, ἣν Λατῖνοι ἔπεμψαν,	καὶ	συγκατεκτήσατο βασιλεῖ Ταρκυνίῳ τὴν τῶν
[4, 56]	πεφυκυῖαι πλήρεις ἤδη τοῦ καρποῦ	καὶ	συγκομιδῆς ὥραν ἔχουσαι· διεξιὼν δὴ
[4, 49]	προκαλούμενος κἀκείνους εἰς φιλίαν τε	καὶ	συμμαχίαν. Ἕρνικες μὲν οὖν ἅπαντες
[4, 27]	ἡγεμονίας παραχωρήσεως μήτε περὶ φιλίας	καὶ	συμμαχίας συνθήκην. ἀρξάντων δὲ τούτων
[4, 37]	προελθὼν ἐπὶ τὸ βῆμα μακρὰν	καὶ	συμπαθῆ διεξῆλθε δημηγορίαν τάς τε
[4, 9]	πόλεσι πυνθάνομαι γινόμενον, δίκαιόν τε	καὶ	συμφέρον τῷ κοινῷ τοῦθ´ ἡγούμενος
[4, 67]	οἰκίαν αὐτοῦ κακῶν οὐδὲν εἰδὼς	καὶ	σὺν αὐτῷ Λεύκιος Ἰούνιος, ᾧ
[4, 68]	καὶ προγονικῆς παραλαβὼν εὐτυχίας ἐκέκτητο,	καὶ	σὺν αὐτῷ τὸν πρεσβύτερον υἱὸν
[4, 67]	τῆς Λουκρητίας τὰ συμβεβηκότα φράσων	καὶ	σὺν ἐκείνῳ πράξων ἀπόστασιν τοῦ
[4, 74]	βασιλικῆς ἐξουσίας πάτριον ὑπάρχον ἡμῖν	καὶ	σὺν οἰωνοῖς αἰσίοις θεῶν ἐπικυρωσάντων
[4, 58]	τὰς οὐσίας, ἃς ἔχουσι, συγχωρεῖν	καὶ	σὺν τούτοις τὴν Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν
[4, 25]	πόλεις τοῦ Λατίνων γένους συστῆσαι	καὶ	συναγαγεῖν, ἵνα μὴ στασιάζουσαι καὶ
[4, 34]	τῷ δήμῳ τὰ πράγματ´ ἐβουλήθην·	καὶ	συναγαγὼν ἅπαντας εἰς ἐκκλησίαν ἀπεδίδουν
[4, 38]	ἀναπηδᾷ τ´ ἀπὸ τοῦ δίφρου,	καὶ	συναρπάσας τὸν γέροντα κεκραγότα καὶ
[4, 46]	ἑξῆς ἡμέρᾳ παρῆν ὁ Ταρκύνιος	καὶ	συναχθέντος τοῦ συλλόγου μικρά θ´
[4, 25]	τοὺς ἀποδειχθέντας χρόνους συνέθυόν τε	καὶ	συνεπανηγύριζον καὶ ἀγῶνας ἐπετέλουν ἱππικοὺς
[4, 64]	τοὺς ἐκ Ῥώμης φυγάδας ὑπεδέχετο	καὶ	συνέπραττεν αὐτοῖς περὶ καθόδου· ὡς
[4, 24]	εἰσι Ῥωμαῖοι· οἱ δὲ συνίστορες	καὶ	συνεργοὶ τοῖς δεσπόταις γενόμενοι φαρμακειῶν
[4, 49]	κοινὰς τῷ καλουμένῳ Λατιαρίῳ Διὶ	καὶ	συνεστιάσεις, τάξας ἃ δεῖ παρέχειν
[4, 49]	εἰς τὸν ἀποδειχθέντα τόπον πανηγυρίζωσι	καὶ	συνεστιῶνται καὶ κοινῶν ἱερῶν μεταλαμβάνωσιν.
[4, 14]	τοὺς δούλους ἔταξε παρεῖναί τε	καὶ	συνιερουργεῖν, ὡς κεχαρισμένης τοῖς ἥρωσι
[4, 11]	εἰς τὸ κοινὸν βεβούλευνταί τε	καὶ	συνομωμόκασι κατάγειν τοὺς φυγάδας καὶ
[4, 80]	ἐφ´ ἅπασι δὲ τούτοις οἰωνῶν	καὶ	σφαγίων καὶ τῶν ἄλλων σημείων
[4, 17]	τοὺς νεωτέρους. τούτους ἔταξε σαυνία	καὶ	σφενδόνας ἔχοντας ἔξω τάξεως συστρατεύεσθαι.
[4, 83]	γνώμῃ χρησαμένοις, σώζειν θ´ ἡμᾶς	καὶ	σώζεσθαι ὑφ´ ἡμῶν. ~Τοιαῦτα τοῦ
[4, 32]	τιμῆς, εὐεργέτην τε καὶ πατέρα	καὶ	σωτῆρα καὶ πάντα, ὅσα τιμιώτατα
[4, 1]	γυναικὶ συνῆν Ὀκρισίᾳ καλλίστῃ τε	καὶ	σωφρονεστάτῃ τῶν ἐν Κορνικόλῳ γυναικῶν.
[4, 64]	οὖσαν τῶν ἐν Ῥώμῃ γυναικῶν	καὶ	σωφρονεστάτην ἐπεχείρησεν ὁ Σέξτος διαφθεῖραι,
[4, 28]	τυραννικῷ τὴν φύσιν ὄντι χρηστὴ	καὶ	σώφρων καὶ φιλοπάτωρ συνῆλθε γυνή,
[4, 30]	ἀλλοτρίως ἔχοντας πρὸς τὸν βασιλέα	καὶ	τὰ δημοτικὰ πολιτεύματα παρακαλοῦντες ἔκ
[4, 32]	ἐπιτρέψω σοι· παρεσκεύασμαι γὰρ ὡς	καὶ	τὰ δίκαια ἐρῶν καὶ εἰ
[4, 9]	καὶ κοινὴν ποιεῖν τὴν πολιτείαν	καὶ	τὰ δίκαια πᾶσι πρὸς ἅπαντας
[4, 26]	Λατίνους μὲν τῶν προσοίκων ἄρχειν	καὶ	τὰ δίκαια τάττειν Ἕλληνας ὄντας
[4, 75]	καὶ μηδὲν πράττειν δίχα ὑμῶν	καὶ	τὰ δόξαντα τῇ βουλῇ φέρειν
[4, 85]	παρακαλοῦντες αὐτοὺς ἀποστῆναι τοῦ τυράννου	καὶ	τὰ δόξαντα τοῖς ἐν ἄστει
[4, 40]	ἔτι νῦν ὁ μὲν νεὼς	καὶ	τὰ ἐν αὐτῷ πάντα, ὅσα
[4, 27]	πολιτεύεσθαί τ´ ἀποδοὺς ὡς πρότερον	καὶ	τὰ ἴδια καρποῦσθαι, μενούσαις ἐν
[4, 58]	ἐκ τῶν παρ´ ἐλπίδας σεσωσμένων	καὶ	τὰ ἴδια πάντα κεκομισμένων πίστιν.
[4, 24]	τοσαύτην σύγχυσιν ἥκει τὰ πράγματα	καὶ	τὰ καλὰ τῆς Ῥωμαίων πόλεως
[4, 8]	τόν τ´ ἴδιον αὐτῶν βίον	καὶ	τὰ κοινὰ πράγματα τῆς πόλεως
[4, 32]	νομίζων με ὀρφανὸν εἶναι παῖδα	καὶ	τὰ κοινὰ πράττειν ἀδύνατον, ὃς
[4, 6]	πολιτεύεσθαι γὰρ ἤδη καὶ ἄρχειν	καὶ	τὰ κοινὰ πράττειν ἀξιῶν παραδίδοται,
[4, 4]	ὅταν δ´ εἰς ἄνδρας ἔλθωσι	καὶ	τὰ κοινὰ πράττειν ἱκανοὶ γένωνται,
[4, 47]	κορυφαιότατοι τῶν ἐν ταῖς πόλεσι	καὶ	τὰ κοινὰ πράττοντες ὑπὸ τοῦ
[4, 25]	τὰ ἐγκλήματα τά τ´ ἴδια	καὶ	τὰ κοινὰ πρὸς τὸν ἑαυτῶν
[4, 3]	τὸν ἴδιον οἶκον ἐπιτρέπων, ἀλλὰ	καὶ	τὰ κοινὰ τῆς πόλεως διοικεῖν
[4, 52]	δὲ τήν τε καταλειφθεῖσαν δύναμιν	καὶ	τὰ λάφυρα καὶ τὴν ἄλλην
[4, 84]	κεκύρωται κατὰ τὸ δέον, ἀκούσατε	καὶ	τὰ λοιπὰ ὅσα βεβουλεύμεθα περὶ
[4, 8]	τὸν ἄνδρα τὰς ῥάβδους ἀποθέσθαι	καὶ	τὰ λοιπὰ τῆς ἀρχῆς σύμβολα·
[4, 75]	καλά, τοὺς πελέκεις οὗτοι παραλαβόντες	καὶ	τὰ λοιπὰ τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας
[4, 14]	χαριέστεροι γίνωνται περὶ τοὺς δεσπότας	καὶ	τὰ λυπηρὰ τῆς τύχης ἧττον
[4, 75]	εἶναι τὴν τῶν ἀνδρῶν αἵρεσιν	καὶ	τὰ μαντεύματα γένηται περὶ αὐτῶν
[4, 40]	ἐδοκίμασε, καὶ ὁ δῆμος ἐπεψήφισε	καὶ	τὰ μαντεύματα ἐπεκύρωσε, παρελάμβανεν οὗτος
[4, 2]	ἄλλα σοφὴν οὖσαν καὶ δὴ	καὶ	τὰ μαντικὰ οὐδενὸς χεῖρον Τυρρηνῶν
[4, 16]	διαγνοὺς τό τε πλῆθος αὐτῶν	καὶ	τὰ μεγέθη τῶν βίων σοφώτατον
[4, 42]	τοῖς δημοτικοῖς ἀφῃρέθησαν, ὠδύροντο μὲν	καὶ	τὰ μέλλοντα τῶν παρόντων δεινότερα
[4, 30]	προκαλούμενος εἰς λόγους τὸν Ταρκύνιον,	καὶ	τὰ μὲν ἐγκαλῶν, τὰ δὲ
[4, 84]	ἐπεκύρωσε τοῖς ἀνδράσι τὴν ἀρχήν.	καὶ	τὰ μὲν κατὰ πόλιν ἐν
[4, 34]	τὴν δὲ βασιλείαν τῶν δεδωκότων·	καὶ	τὰ μὲν ὅταν τι πάθωσιν
[4, 77]	καὶ εἰκοστὸν ἔτος φυλάξας ἀποτίθεμαι.	καὶ	τὰ μὲν περὶ ἐμοῦ τοσαῦτα.
[4, 61]	ἐπέστησε τοῖς ἔργοις τοὺς τεχνίτας·	καὶ	τὰ μὲν πολλὰ ἐξειργάσατο τοῦ
[4, 79]	αὐτὸν γενομένην, πρὶν ἢ πενθῆσαι	καὶ	τὰ νομιζόμενα τῷ κατὰ γῆς
[4, 58]	δουλείας τε καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις	καὶ	τὰ ὅμοια τούτοις κατεψηφικότων, οὐδὲν
[4, 25]	κοινὰς ἐποιοῦντο βουλάς. ταῦτα δὴ	καὶ	τὰ ὅμοια τούτοις παραδείγματα λαβὼν
[4, 51]	τῶν σημείων ἐξέστησαν τῶν λογισμῶν	καὶ	τὰ ὅπλα ῥίψαντες ἐπειρῶντο σώζειν
[4, 4]	τὴν συνοικοῦσαν τῷ Τυλλίῳ κατασχοῦσα	καὶ	τὰ παιδία ὑπὸ τῶν τροφῶν
[4, 40]	δευτέρῳ τά τε παρ´ ἀνθρώπων	καὶ	τὰ παρὰ τῶν θεῶν ἀνεπίληπτα.
[4, 45]	δὲ καὶ χρήμασι καὶ φίλοις	καὶ	τὰ πολέμια ἄλκιμος πολιτικόν τε
[4, 15]	ἅπαντες, ὁπότε γένοιτο πολεμίων ἔφοδος,	καὶ	τὰ πολλὰ διενυκτέρευον ἐνταῦθα. ἄρχοντες
[4, 51]	τοῖς ἰδίοις τῶν Σαβίνων χρήμασι	καὶ	τὰ Ῥωμαίων ἅπαντα σὺν πολλοῖς
[4, 31]	μετὰ τοῦ γάμου τῆς θυγατρὸς	καὶ	τὰ τῆς πόλεως ἐγχειρίσαι πράγματα·
[4, 27]	τῷ πολέμῳ τά τε σώματα	καὶ	τὰ χρήματα γνώμην ἔσχον παραδοῦναι
[4, 15]	οὗτοι τά τε σώματα συνῆγον	καὶ	τὰ χρήματα εἰσέπραττον. ἵνα δὲ
[4, 42]	θάνατον κατεδίκαζε, τῶν δὲ φυγήν,	καὶ	τὰ χρήματα τούς τ´ ἀναιρουμένους
[4, 34]	διαδεχομένους τήν τε φανερὰν οὐσίαν	καὶ	τὰ χρήματα τῶν ἐκλειπόντων βασιλέων
[4, 55]	τόπους, τήν τε λείαν ἄφθονον	καὶ	τὰ χωρία ἀφύλακτα, καὶ τοὺς
[4, 23]	ἐν ἐκκλησίαις τε καὶ ψηφοφορίαις	καὶ	ταῖς ἄλλαις πολιτικαῖς χρείαις τὰς
[4, 8]	πολυτελεῖ καὶ μνήματος ἐπισήμου κατασκευῇ	καὶ	ταῖς ἄλλαις τιμαῖς ἐκόσμει, καὶ
[4, 26]	ὁμοφροσύνην, ταπεινότητος δὲ καὶ ἀσθενείας	καὶ	ταῖς πάνυ ἰσχυραῖς ἀλληλοφθορίαν. ταῦτα
[4, 16]	θώραξιν, ὥσπερ τῶν δευτέρων, ἀλλὰ	καὶ	ταῖς περικνημῖσι. συνέταξε δὲ καὶ
[4, 85]	οἰμώζων καὶ δεινοπαθῶν. ἔτυχε δὲ	καὶ	τἀκεῖ πράγματα ἤδη διεφθαρμένα. οἱ
[4, 40]	τόν τε βασίλειον κόσμον ἔχων	καὶ	τἆλλ´, ὅσα νόμος ἐπὶ ταφαῖς
[4, 38]	αὐτὸς τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα λαβὼν	καὶ	τἆλλα παράσημα τῆς ἀρχῆς ἐπαγόμενος·
[4, 55]	ὑπ´ αὐτοῦ ῥάβδοις ἐν ἀγορᾷ	καὶ	τἆλλα περιυβρισθείς, ὥστε περιβόητον γενέσθαι
[4, 26]	συνέγραψε ταῖς πόλεσι πρὸς ἀλλήλας	καὶ	τἆλλα τὰ περὶ τὴν ἑορτὴν
[4, 13]	ὀρνιθευσάμενός τε ὡς νόμος ἦν	καὶ	τἆλλα τὰ πρὸς θεοὺς ὅσια
[4, 22]	πόλεως πεδίων ἔχοντας τὰ ὅπλα	καὶ	τάξας τούς θ´ ἱππεῖς κατὰ
[4, 3]	καλῶς, ὥστε περιβόητος εὐθὺ γενέσθαι	καὶ	τἀριστεῖα πρῶτος ἁπάντων λαβεῖν· ἔπειθ´
[4, 27]	δὲ τούτων Καιρητανοί τ´ ἠκολούθησαν	καὶ	Ταρκυνιῆται, καὶ τελευτῶσα ἐν ὅπλοις
[4, 27]	Ῥωμαίων ἐξενεγκεῖν τὸν πόλεμον, Καιρητανοὺς	καὶ	Ταρκυνιήτας καὶ Οὐιεντανούς, ἀφαιρέσει χώρας
[4, 40]	τρόπου τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ καταλῦσαι	καὶ	Ταρκύνιον ἐπὶ τὰ πράγματα παραλαβεῖν
[4, 72]	κατὰ τῶν ἰδίων πολιτῶν ἐχρήσαντο	καὶ	Ταρκύνιος τελευτῶν, ἀλλὰ τὸ συνέδριον
[4, 45]	τὴν πρὸς τὰ κοινὰ φιλοτιμίαν	καὶ	Ταρκυνίῳ διὰ τὸν Μαμίλιον ἀπεχθόμενος,
[4, 70]	οὐκ εἶχεν ἀληθινήν, ἀλλ´ ἐπίθετον,	καὶ	τὰς αἰτίας εἰπών, δι´ ἃς
[4, 27]	αὐτῶν πόλεις, αἳ προεξανέστησάν τε	καὶ	τὰς ἄλλας ἐπηγάγοντο κατὰ Ῥωμαίων
[4, 25]	ἐδωροῦντο. θεωρήσαντες δὲ καὶ πανηγυρίσαντες	καὶ	τὰς ἄλλας φιλοφροσύνας παρ´ ἀλλήλων
[4, 14]	τὰς γινομένας εἰς τὰ στρατιωτικὰ	καὶ	τὰς ἄλλας χρείας, ἃς ἕκαστον
[4, 74]	λέγω καὶ τοὺς χρυσοῦς στεφάνους	καὶ	τὰς ἁλουργεῖς καὶ χρυσοσήμους ἀμπεχόνας,
[4, 2]	ἄλλας τε Ῥωμαῖοι συντελοῦσιν ἱερουργίας	καὶ	τὰς ἀπὸ τῶν δείπνων ἀπαρχὰς
[4, 63]	Κίρκην τὴν Ἡλίου θυγατέρα κατοικῆσαι·	καὶ	τὰς ἀποικίας ἀμφοτέρας δυσὶ τῶν
[4, 15]	ἃς καὶ αὐτὰς καλεῖ φυλὰς	καὶ	τὰς ἀστικὰς προστιθεὶς αὐταῖς τέτταρας·
[4, 34]	τῶν ἐκλειπόντων βασιλέων σὺν τούτοις	καὶ	τὰς βασιλείας αὐτῶν παραλαμβάνειν, οὐκ
[4, 9]	τῶν συμβαλόντων κρατεῖν. ἵνα δὲ	καὶ	τὰς εἰς τὸ δημόσιον γινομένας
[4, 14]	τάς τε καταγραφὰς τῶν στρατιωτῶν	καὶ	τὰς εἰσπράξεις τῶν χρημάτων τὰς
[4, 20]	ἀποδεῖξαι τάς τε κατὰ πόλιν	καὶ	τὰς ἐπὶ στρατοπέδου, καὶ νόμους
[4, 49]	ἐγένοντο. ταύτας τὰς ἑορτάς τε	καὶ	τὰς θυσίας μέχρι τῶν καθ´
[4, 11]	ἐμὲ τὸν φύλακα τῶν βασιλέων	καὶ	τὰς κατ´ αὐτῶν ἐπιτελεσάμενον δίκας
[4, 18]	κάλει, τοῦτ´ ἐκεῖνοι λέγουσι κάλα	καὶ	τὰς κλάσσεις τὸ ἀρχαῖον ἐκάλουν
[4, 15]	συντελούντων εἰς τὸν αὐτὸν πάγον,	καὶ	τὰς κτήσεις, ἐν αἷς ὁ
[4, 44]	οἱ πατρίκιοι τὰ τούτων κακὰ	καὶ	τὰς λατρείας ὁρῶντες ἔχαιρόν τ´
[4, 62]	τὰς ἡμισείας τῶν ἀπολειπομένων κατέκαυσε	καὶ	τὰς λοιπὰς τρεῖς ἐνέγκασα τὸ
[4, 26]	τά τε δόξαντα τοῖς συνέδροις	καὶ	τὰς μετεχούσας τῆς συνόδου πόλεις.
[4, 5]	ὑπήκουον, ἐπικηρύξας αὐτοῖς ἀϊδίους φυγὰς	καὶ	τὰς οὐσίας ἀναλαβὼν εἰς τὸ
[4, 58]	αὐτοῖς ἔφη τὴν ἰδίαν ἀποδιδόναι	καὶ	τὰς οὐσίας, ἃς ἔχουσι, συγχωρεῖν
[4, 4]	πρὸς ἡγεμονίαν οὗτος ὁ ἀνὴρ	καὶ	τὰς παρὰ τῆς τύχης πολλὰς
[4, 44]	πλάττοντες τὰς ἐν αὐταῖς καμάρας	καὶ	τὰς παστάδας ἐγείροντες, καὶ τοῖς
[4, 41]	φοβερὸς μᾶλλον ἢ φαιδρὸς ὀφθῆναι·	καὶ	τὰς περὶ τῶν ἀμφισβητήτων συμβολαίων
[4, 72]	ὥσπερ Ἀθήνησι καταστῆσαι, τὰς ὕβρεις	καὶ	τὰς πλεονεξίας τῶν ὀλίγων προφερόμενοι
[4, 46]	ἀνθρώπων παρανομώτατον ἀποφαίνων καὶ πονηρότατον	καὶ	τὰς πράξεις αὐτοῦ διεξιών, ἃς
[4, 35]	ἐξέτασιν τῶν ἐμῶν ποιησάμενον ἁμαρτημάτων	καὶ	τὰς σαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμησάμενον καλεῖν
[4, 72]	τὰς πλεονεξίας τῶν ὀλίγων προφερόμενοι	καὶ	τὰς στάσεις τὰς γινομένας τοῖς
[4, 46]	ὁ πάππος αὐτοῦ πολέμῳ κτησάμενος,	καὶ	τὰς συνθήκας παρείχετο τὰς γενομένας
[4, 23]	καὶ μεγάλης ἔσονται πολῖται πόλεως,	καὶ	ταῦθ´ ἕξουσιν ἀμφότερα παρὰ τῶν
[4, 29]	ἐστιν, ἀνέχεσθαί σε ἀναγκάζει; ἀλλὰ	καὶ	ταῦτ´ ἀμφότερα κακῶς ἔχοντα αὐτῷ
[4, 6]	καὶ ῥᾳθύμως τὸ ἀδίκημα ἤνεγκαν	καὶ	ταῦτ´ ἐν τῇ κρατίστῃ τοῦ
[4, 39]	τῆς ἀπήνης ᾤχετο· Ταρκύνιος δὲ	καὶ	ταῦτ´ ὀρθῶς δόξας τὴν ἀνοσιωτάτην
[4, 84]	ἐπιφέροντες κατὰ λόχους. εἰ δὴ	καὶ	ταῦτα βουλομένοις ἐστὶν ὑμῖν, ἐπιψηφίσατε.
[4, 11]	τοῖς πένησιν, ὃ ποιοῦσι νῦν.	καὶ	ταῦτα δὴ τὰ ἐγκλήματα συνενέγκαντες
[4, 50]	ἱερῶν ἔχουσι Ῥωμαῖοι. ~Ὡς δὲ	καὶ	ταύταις ἐκρατύνατο τὴν ἀρχὴν ταῖς
[4, 43]	αἷς ἦσαν γεγραμμένοι, κατέλιπεν, ἀλλὰ	καὶ	ταύτας καθαιρεθῆναι κελεύσας ἐκ τῆς
[4, 15]	ἐνιαυτὸν ἅμα συνερχομένους, ἑορτήν τινα	καὶ	ταύτην ἐν τοῖς πάνυ τιμίαν
[4, 84]	βουλομένοις ἐστὶν ὑμῖν, ἐπιψηφίσατε. Ἐπῄνει	καὶ	ταύτην τὴν γνώμην ὁ δῆμος,
[4, 38]	τῆς οἰκίας κατέστησεν. ~Ὡς δὲ	καὶ	ταύτης διήμαρτε τῆς πείρας ὁ
[4, 85]	παραγενηθέντα τὸν Ταρκύνιον. ἀπωσθεὶς δὴ	καὶ	ταύτης ὁ βασιλεὺς τῆς ἐλπίδος
[4, 3]	ἔθνος, αἰτιώτατος εἶναι δόξας Ταρκυνίῳ	καὶ	ταύτης τῆς δυναστείας τοῖς ἐπινικίοις
[4, 4]	δοκῇ, τότε λέγωμεν ἀποτεθνηκέναι Ταρκύνιον	καὶ	ταφὰς αὐτοῦ ποιῶμεν ἀπὸ τοῦ
[4, 10]	καὶ δίκαιος ἄρχων, ἀγαπώντων τε	καὶ	τεθαυμακότων. διαλυθείσης δὲ τῆς ἐκκλησίας
[4, 54]	πολυχειρίας ἐξωχυροῦτο τάφρον ὀρυξάμενος εὐρυτέραν	καὶ	τεῖχος ἐγείρας ὑψηλότερον καὶ πύργοις
[4, 53]	ἀξίωσιν ἐρείπια θεασάμενος οἰκιῶν πολλαχῇ	καὶ	τείχους κύκλον, ἔτι γὰρ ἕστηκεν
[4, 2]	κατ´ οἰκίαν ἥρωος, ἐγκύμονα γενέσθαι	καὶ	τεκεῖν τὸν Τύλλιον ἐν τοῖς
[4, 50]	ὅπλοις διέφθειρε, γυναῖκας δ´ αὐτῶν	καὶ	τέκνα καὶ τοὺς ὑπομείναντας αἰχμαλώτους
[4, 11]	ὑμῶν γινόμενοι σὺν γυναιξί τε	καὶ	τέκνοις ἀντὶ πολλῶν μέν, ὧν
[4, 25]	Ἀπόλλωνος· ἔνθα συνιόντες γυναιξὶν ὁμοῦ	καὶ	τέκνοις κατὰ τοὺς ἀποδειχθέντας χρόνους
[4, 79]	ὁ τὴν γαμετὴν γυναῖκα, σώφρονα	καὶ	τέκνων κοινωνὸν γεγονυῖαν, ἐν ταῖς
[4, 44]	πράττουσι χειροτέχναις ὑπηρετοῦντες χαλκοτύποι τε	καὶ	τέκτονες καὶ λιθουργοὶ τῶν ἰδιωτικῶν
[4, 17]	τούτων δύο μὲν ὁπλοποιῶν τε	καὶ	τεκτόνων καὶ τῶν ἄλλων τῶν
[4, 21]	μίαν ψῆφον ἔχειν πολλοὺς ὄντας	καὶ	τελευταίους καλεῖσθαι. γενομένου δὲ τούτου
[4, 52]	ἀφ´ ὧν δ´ αἰτιῶν ἤρξατο	καὶ	τελευτῆς ὁποίας ἔτυχεν, ἐπειδὴ δολίῳ
[4, 27]	Καιρητανοί τ´ ἠκολούθησαν καὶ Ταρκυνιῆται,	καὶ	τελευτῶσα ἐν ὅπλοις ἦν ἅπασα
[4, 20]	ταὐτὸ φρονήσειαν, ἐκράτουν τῶν ἑτέρων	καὶ	τέλος εἶχεν ἡ γνώμη· εἰ
[4, 83]	τῶν θεῶν ἐλπίσιν, ὧν ἱερὰ	καὶ	τεμένη καὶ βωμοὺς μιαίνει Ταρκύνιος
[4, 20]	ἀπὸ τοῦ τρίτου τιμήματος ἐκάλει·	καὶ	τετάρτους τοὺς ἀπὸ τοῦ τετάρτου
[4, 7]	βασιλείαν Τύλλιος ἐπ´ ἔτη τετταράκοντα	καὶ	τέτταρα κατέσχεν, ὥστ´ εἰ κατ´
[4, 40]	τελευτῆς ἔτυχε Τύλλιος ἔτη τετταράκοντα	καὶ	τέτταρα τὴν βασιλείαν κατασχών. τοῦτον
[4, 85]	οἰκισμὸν τῆς Ῥώμης ἐτῶν τεττάρων	καὶ	τετταράκοντα καὶ διακοσίων ἀριθμόν, ἐπὶ
[4, 32]	καὶ μὴ τέταρτον ἤδη τοῦτο	καὶ	τετταρακοστὸν ἔτος ἀποστερεῖν με τῶν
[4, 59]	τῷ Διὶ καὶ τῇ Ἥρᾳ	καὶ	τῇ Ἀθηνᾷ, ἐὰν κρατήσῃ τῇ
[4, 75]	φεύγειν Ταρκύνιον ἅμα τοῖς παισὶ	καὶ	τῇ γυναικὶ πόλεώς τε καὶ
[4, 59]	πρὸς Σαβίνους εὔξατο τῷ Διὶ	καὶ	τῇ Ἥρᾳ καὶ τῇ Ἀθηνᾷ,
[4, 40]	δὲ κατάρας τῷ τε γαμβρῷ	καὶ	τῇ θυγατρὶ καταρασαμένη κρύπτει γῇ
[4, 26]	πόλεως προὔχοντας καὶ πραγμάτων ὄγκῳ	καὶ	τῇ προνοίᾳ τοῦ δαιμονίου κρείττονι
[4, 11]	ὑμῶν ἄνδρα χρηστὸν καὶ φιλόπολιν	καὶ	τηλικοῦτο διαπραξαμένους ἄγος τάς τε
[4, 52]	καταλειφθεῖσαν δύναμιν καὶ τὰ λάφυρα	καὶ	τὴν ἄλλην ἀποσκευὴν ἀναλαβὼν εἰς
[4, 70]	Οὐαλερίου τὰ συμβάντα τῇ Λουκρητίᾳ	καὶ	τὴν ἀναίρεσιν αὐτῆς διηγουμένου τὰς
[4, 28]	μετήγετο νουθετούσης τε καὶ λοιδορουμένης	καὶ	τὴν ἀνανδρίαν κακιζούσης· ὡς δ´
[4, 79]	φίλους εἱστία καὶ γάμους ἐπετέλει	καὶ	τὴν ἀνδροφόνον νύμφην ἐπὶ τὸν
[4, 76]	ἐξουσίας, ὅτι πάντων τ´ ἄρχουσι	καὶ	τὴν ἀνωτάτω χώραν ἔχουσι. τὸ
[4, 53]	ἄν τις αὐτῆς τὸ μέγεθος	καὶ	τὴν ἀξίωσιν ἐρείπια θεασάμενος οἰκιῶν
[4, 6]	τὰ κοινὰ πράττειν ἀξιῶν παραδίδοται,	καὶ	τὴν ἄπαρσιν ἐκεῖθεν πεποιημένος διὰ
[4, 47]	γὰρ παρακομιζόντων τά θ´ ὑποζύγια	καὶ	τὴν ἀποσκευὴν τοῦ Τύρνου θεραπόντων
[4, 51]	τῆς στρατιᾶς τά τε λάφυρα	καὶ	τὴν ἀποσκευὴν φυλάττειν παρακελευσάμενος, τὴν
[4, 9]	συνισταμένους τινὰς ἐπ´ αὐτοὺς αἰσθόμενος	καὶ	τὴν ἀρχὴν ἑτέροις παραδοῦναι βουλομένους.
[4, 37]	πάππον ἀποθνήσκοντα σὺν τοῖς χρήμασι	καὶ	τὴν ἀρχήν, τὸν δὲ δῆμον
[4, 36]	εἰμι καὶ διὰ βαρύτητα ἐπαχθὴς	καὶ	τὴν αὐθάδειαν, ᾗ κέχρημαι περὶ
[4, 73]	ἔσονται διαιρεθείσης τῆς ἐξουσίας διχῇ	καὶ	τὴν αὐτὴν ἔχοντος ἰσχὺν ἑκατέρου·
[4, 31]	πάππου παρεδίδους, ἅμα τοῖς χρήμασι	καὶ	τὴν βασιλείαν ἀποδεδωκέναι παραδείγμασι χρώμενον
[4, 34]	ἀποδεῖξαι κύριον, ἀλλ´ ἐμὲ κατέσχον	καὶ	τὴν βασιλείαν ἔδωκάν μοι ψῆφον
[4, 50]	εὑρέθη, συναγαγὼν εἰς ἓν χωρίον	καὶ	τὴν δεκάτην ἐξελόμενος εἰς κατασκευὴν
[4, 27]	ταπεινῷ κατὰ γένος ὄντι ὑπακούειν,	καὶ	τὴν διαφορὰν τῶν πατρικίων τὴν
[4, 56]	τῆς πόλεως ἐβούλετο δακρύων ἅμα	καὶ	τὴν ἑαυτοῦ τύχην κατολοφυρόμενος, ὥσπερ
[4, 51]	τε πολεμίους οὐ πολλοὺς ὁρῶντες	καὶ	τὴν ἑαυτῶν δύναμιν τὴν ἀπὸ
[4, 46]	ἁπάντων δ´ ἅμα τὴν παρρησίαν	καὶ	τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιροῖτο· πολλῆς τε
[4, 24]	ἐν πολέμῳ τήν τε πατρίδα	καὶ	τὴν ἐλευθερίαν χρηστοῖς γενομένοις περὶ
[4, 36]	υἱοῖς αὐτοῦ χρώμενος; ὅς γε	καὶ	τὴν ἐξουσίαν, ἣν ὑμεῖς ἐδώκατέ
[4, 50]	ἐπιτύχοι, τήν τ´ ἐντὸς τείχους	καὶ	τὴν ἐπὶ τῶν ἀγρῶν ἐφῆκεν·
[4, 8]	ἐπιτροπὴν τῆς βασιλείας ὁ Τύλλιος	καὶ	τὴν ἑταιρίαν τῶν Μαρκίων ἐξελάσας
[4, 9]	ἐνδεέστερον ἄγων τῶν αὑτοῦ τέκνων	καὶ	τὴν ἑτέραν τῶν θυγατέρων ἔδωκέ
[4, 49]	λαμβάνει. θύουσι δ´ ὑπὲρ ἁπάντων	καὶ	τὴν ἡγεμονίαν τῶν ἱερῶν ἔχουσι
[4, 4]	δ´ Ὀκρισίαν καὶ τὸν Τύλλιον	καὶ	τὴν θυγατέρα τὴν συνοικοῦσαν τῷ
[4, 40]	ἐπειλημμένον ἐκ τῆς Τυλλίου πολιτείας,	καὶ	τὴν ἰδίαν ἀξίωσιν, ἣν πρότερον
[4, 69]	νόσου γνῶναι παρὰ τοῦ θεοῦ	καὶ	τὴν λύσιν βουλόμενος συνέπεμψε κἀκεῖνον
[4, 42]	διάφοροι τοῖς δημοτικοῖς τέως ὄντες	καὶ	τὴν μεταβολὴν τῆς πολιτείας ἐπὶ
[4, 9]	ἅμα τοῖς σώμασι τῶν εὐεργετῶν	καὶ	τὴν μνήμην τῶν ἔργων. δόξατε
[4, 73]	φεύγουσι τῶν ὠφελίμων, ἐν οἷς	καὶ	τὴν μοναρχίαν εἶναι συμβέβηκε, μεταθέσθαι
[4, 20]	τήν τ´ ἀθυμίαν αὐτῶν παρεμυθήσατο	καὶ	τὴν ὀργὴν ἐπράυνε πλεονέκτημα δωρησάμενος,
[4, 50]	τῶν ὅπλων γένοιντο, ἐλευθερίας μεταποιήσεσθαι,	καὶ	τὴν παρὰ τῶν συμμάχων ἀφιγμένην
[4, 57]	τε πολλὰς φέροντες ἐπιστολὰς ἐπισεσημασμένας	καὶ	τὴν πρὸς τὸν Ἀντίστιον γραφεῖσαν,
[4, 15]	εἰς δὲ τὴν θυσίαν ταύτην	καὶ	τὴν σύνοδον ἅπαντας ἐκέλευσε τοὺς
[4, 4]	παραλαβὼν σὺ τάς τε ῥάβδους	καὶ	τὴν τῶν ὅπλων ἐξουσίαν κάλει
[4, 25]	τήν τε τῆς βουλῆς ἐξουσίαν	καὶ	τὴν τῶν πατρικίων δυναστείαν ἐλαττοῦν,
[4, 11]	δὲ τῶν εὐεργετῶν παῖδας ἐξελαύνειν	καὶ	τὴν ὑπὸ τοῦ πάππου καταλειφθεῖσαν
[4, 15]	τύχης ἧττον βαρύνωνται. ~Διεῖλε δὲ	καὶ	τὴν χώραν ἅπασαν, ὡς μὲν
[4, 71]	καλέσων ἔσται αὐτὴν κατὰ νόμους	καὶ	τὴν ψῆφον ἀναδώσων ταῖς φράτραις.
[4, 22]	πέντε τριακοσίων ἀποδέουσαι. ἐποιήσατο δὲ	καὶ	τῆς αὐξήσεως τοῦ πολιτικοῦ συντάγματος
[4, 31]	μὴ μόνον τῶν χρημάτων, ἀλλὰ	καὶ	τῆς βασιλείας αὐτοῦ κληρονομεῖν. σὺ
[4, 31]	οἶκον τὸν ἡμέτερον ἐπιτροπεύειν ἤρξω	καὶ	τῆς βασιλείας ἐπιμελεῖσθαι. ~Περιῆν γὰρ
[4, 29]	οὐ μόνον τῶν χρημάτων, ἀλλὰ	καὶ	τῆς βασιλείας ὀφείλεις πρεσβύτερος υἱωνὸς
[4, 9]	ἔχοντας ὀλίγα. δοκεῖ δέ μοι	καὶ	τῆς δημοσίας γῆς, ἣν διὰ
[4, 27]	ὑπὸ Ταρκυνίου τε τοῦ γαμβροῦ	καὶ	τῆς ἑαυτοῦ θυγατρὸς ἀποθνήσκει. διηγήσομαι
[4, 27]	ἑαυτοῦ θυγατρὸς ἀποθνήσκει. διηγήσομαι δὲ	καὶ	τῆς ἐπιβουλῆς τὸν τρόπον μικρὰ
[4, 40]	οἱ δ´ ὑπὸ τοῦ γαμβροῦ	καὶ	τῆς θυγατρὸς ἀναιρεθῆναι τῆς εἰς
[4, 5]	ἀγκάλας ἐμβαλοῦσα τοῦ τε γαμβροῦ	καὶ	τῆς θυγατρὸς καὶ πολὺν ἐξ
[4, 49]	δὲ μετασχοῦσαι τῆς ἑορτῆς τε	καὶ	τῆς θυσίας πόλεις τριῶν δέουσαι
[4, 27]	ἡλικίας τε προβεβηκὼς ἐπὶ πολὺ	καὶ	τῆς κατὰ φύσιν τελευτῆς οὐ
[4, 10]	περιβεβλημένος καὶ κατηφὴς συνούσης αὐτῷ	καὶ	τῆς μητρὸς Ὀκρισίας καὶ τῆς
[4, 70]	καὶ τοῦ πατρὸς ἐν μέρει	καὶ	τῆς οἰκίας ὅλης κλαυθμῷ καὶ
[4, 59]	ὑπόγειον ὀρυττομένων τε τῶν θεμελίων	καὶ	τῆς ὀρυγῆς εἰς πολὺ βάθος
[4, 63]	διέφθειρεν, ἐξελαύνεται τῆς τ´ ἀρχῆς	καὶ	τῆς πόλεως, προθεσπίσαντος αὐτῷ τοῦ
[4, 54]	Ταρκύνιος περὶ ταῦτ´ ἐνεργὸς ἦν	καὶ	τῆς πόλεως τὰ πρὸς τοὺς
[4, 10]	καὶ τῆς Ταρκυνίου γυναικὸς Τανακυλίδος	καὶ	τῆς συγγενείας τῆς βασιλικῆς ὅλης.
[4, 63]	μεγίστου τῶν περὶ τῇ Λατίνῃ	καὶ	τῆς συναπτούσης αὐτῷ θαλάττης ἔκειτο
[4, 10]	αὐτῷ καὶ τῆς μητρὸς Ὀκρισίας	καὶ	τῆς Ταρκυνίου γυναικὸς Τανακυλίδος καὶ
[4, 31]	τὴν κρατίστην παρεγενόμην τοῦ σώματος	καὶ	τῆς φρονήσεως ἀκμὴν τριάκοντα γεγονὼς
[4, 36]	ἡμάρτηται, τῆς ἀρχῆς θ´ ἅμα	καὶ	τῆς ψυχῆς ἀποστερηθείην. φέρε ἀλλ´
[4, 66]	ἔπειτ´ ἀνιστάντος αὐτὴν τοῦ πατρὸς	καὶ	τί πέπονθεν ἀξιοῦντος λέγειν· Ἱκέτις
[4, 81]	ὅταν ἀποθάνῃ Ταρκύνιος; νὴ Δία.	καὶ	τί πλέον ἡμῖν ἔσται τότε,
[4, 51]	ἐπὶ τοὺς πρὸς Ἠρήτῳ κατεστρατοπεδευκότας	καὶ	τίθεται τὸν χάρακα μετέωρον ὀλίγον
[4, 15]	ἐκέλευσεν ἅπαντας Ῥωμαίους ἀπογράφεσθαί τε	καὶ	τιμᾶσθαι τὰς οὐσίας πρὸς ἀργύριον
[4, 57]	κατὰ τῶν ἄλλων ζήτησίν τε	καὶ	τιμωρίαν τῶν ταὐτὰ τῷ Πέτρωνι
[4, 30]	θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν ἀναγκασθήσεται	καὶ	τιμωρίας ὡς παρ´ ἐχθρῶν λαμβάνειν,
[4, 1]	πασῶν μάλιστα γυναικῶν ἀσπαζομένη τε	καὶ	τιμῶσα διετέλεσεν. ἐκ ταύτης γίνεται
[4, 32]	τῶν τοῦ πάππου τιμῶν κληρονομεῖν	καὶ	τίνα πρόφασιν εὐπρεπῆ τῆς ἀποστερήσεως
[4, 1]	ἐξ ὧν τε γονέων ἔφυ	καὶ	τίνας ἀπεδείξατο πράξεις ἰδιώτης ὢν
[4, 15]	ὅσοι τε οἱ σύμπαντες ἦσαν	καὶ	τίνες ἐξ αὐτῶν τὴν στρατεύσιμον
[4, 53]	δίοδον, τότε δὲ πολυάνθρωπος εἰ	καί	τις ἄλλη καὶ μεγάλη. τεκμήραιτο
[4, 80]	ἐπιγινομένοις παρέδοσαν, ἧς αὐτοὶ παρέλαβον;	καὶ	τίς ἂν ὑγιαίνων ταῦτα φήσειεν,
[4, 66]	αὐτοῦ καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων	καὶ	τίς ὕβρικεν αὐτὴν καὶ ποδαπὴν
[4, 69]	τοὺς δύο τῶν παίδων Ἄρροντα	καὶ	Τῖτον ὑπὲρ τοῦ λοιμοῦ· κατέσκηψε
[4, 51]	καταλειφθέντες ἐπὶ τοῦ χάρακος, ἀλλὰ	καὶ	τὸ ἔρυμα ἑάλω τῇ πρώτῃ
[4, 13]	λόφους, τόν τε Οὐιμινάλιον καλούμενον	καὶ	τὸ Ἰσκυλῖνον, ὧν ἑκάτερος ἀξιολόγου
[4, 59]	πρόσωπον ἔχουσα τοῖς ἐμψύχοις ὅμοιον	καὶ	τὸ καταφερόμενον ἐκ τῆς ἀποτομῆς
[4, 82]	τιμωροὶ τοῖς κακοῖς αὐτῆς γένοιντο	καὶ	τὸ κεκρυμμένον ὑπὸ τοῖς κόλποις
[4, 45]	τις ἐδόκει προσεῖναι καὶ βαρύτης,	καὶ	τὸ μὴ παρεῖναι πρὸς τὸν
[4, 68]	υἱὸν εὐγενές τι φρόνημα διαφαίνοντα	καὶ	τὸ μὴ τιμωρῆσαι τῷ θανάτῳ
[4, 71]	δ´ οὐδὲν ἔτι ἐνδοιάσαντες ἀνίσταντο	καὶ	τὸ ξίφος δεχόμενοι παρ´ ἀλλήλων
[4, 35]	πρὸς τοὺς ἀγνώμονας ἀντιδίκους λέγειν	καὶ	τὸ ὀλίγα· τὸ γὰρ πεῖσον
[4, 71]	τοῦ μηκέτι Ῥωμαίων Ταρκύνιον ἄρξειν	καὶ	τὸ περὶ τούτων δόγμα πρὸς
[4, 30]	ἐνταῦθα πάλιν ἀναγκάζομαι μεμνῆσθαι Φαβίου	καὶ	τὸ ῥᾴθυμον αὐτοῦ περὶ τὴν
[4, 25]	φίλοι μὲν ὄντες ἀλλήλοις διετέλουν	καὶ	τὸ συγγενὲς φυλάττοντες μᾶλλον ἔργοις
[4, 50]	καὶ τοὺς ὑπομείναντας αἰχμαλώτους γενέσθαι	καὶ	τὸ τῶν θεραπόντων πλῆθος οὐδ´
[4, 29]	καὶ μὴν ἥ γε τόλμα	καὶ	τὸ φιλοκίνδυνον ἔνεστί σου τοῖς
[4, 83]	ὅ τι ἂν ὁ δαίμων	καὶ	τὸ χρεὼν φέρῃ. μαντεύομαι δὲ
[4, 33]	ἀντιποιούμενοι φανερῶς ἀπέκτειναν, ὑμῖν δὲ	καὶ	τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ συγγενέσιν ἐπιβουλεύειν
[4, 31]	νόμους· καὶ προσήκει μοι καθάπερ	καὶ	τοῖς ἄλλοις τοῖς διαδεχομένοις τὰ
[4, 70]	τελευτὴν ἠράσατο τοῦ βίου γενέσθαι	καὶ	τοῖς αὑτοῦ παισίν, οἵας ἔτυχεν
[4, 5]	πολλοὺς ὀλοφυρομένους τε τὸ πάθος	καὶ	τοῖς δεδρακόσιν ἀπεχθομένους, τελευτῶσα εἶπεν
[4, 64]	διατριβῆς αὐτός τε Κολλατῖνος ἐκλήθη	καὶ	τοῖς ἐγγόνοις ἀφ´ ἑαυτοῦ τὴν
[4, 22]	τὴν πόλιν. ὁ δὲ Τύλλιος	καὶ	τοῖς ἐλευθερουμένοις τῶν θεραπόντων, ἐὰν
[4, 27]	τῆς ἀποστάσεως οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ	καὶ	τοῖς ἐλθοῦσι παρὰ τοῦ Τυλλίου
[4, 39]	ἠσπάσατο πρώτη μεγάλῃ τῇ φωνῇ	καὶ	τοῖς θεοῖς εὔξατο ἐπὶ τῷ
[4, 11]	καὶ συνομωμόκασι κατάγειν τοὺς φυγάδας	καὶ	τοῖς Μαρκίου παισὶ τὴν βασιλείαν
[4, 57]	ταῦτα δὲ ποιήσαντι αὐτῷ τε	καὶ	τοῖς συλλαβομένοις τοῦ ἔργου χωρὶς
[4, 70]	καὶ μέχρι θανάτου τῇ τυραννίδι	καὶ	τοῖς συναγωνιζομένοις αὐτῇ διεχθρεύσειν. εἰ
[4, 46]	ὁμολογίαις τὴν αὐτὴν εἶναι δωρεὰν	καὶ	τοῖς Ταρκυνίου ἐγγόνοις, τὸν δ´
[4, 44]	καμάρας καὶ τὰς παστάδας ἐγείροντες,	καὶ	τοῖς ταῦτα πράττουσι χειροτέχναις ὑπηρετοῦντες
[4, 23]	ἔπειτ´ εἰ μὴ τοῖς ἤθεσι	καὶ	τοῖς τρόποις ἐξετάζουσι τοὺς ἀξίους
[4, 23]	καὶ κοινότατα ὁρᾶν ἔφασκεν, ἃ	καὶ	τοῖς φαυλοτάτοις εἶναι πρόδηλα, ὅτι
[4, 19]	ὑπομένειν κακοπαθείας τοῖς τε σώμασι	καὶ	τοῖς χρήμασι, τοὺς δὲ περὶ
[4, 24]	ὥσθ´ οἱ μὲν ἀπὸ λῃστείας	καὶ	τοιχωρυχίας καὶ πορνείας καὶ παντὸς
[4, 28]	αὐτὸν ἐκ τοῦ ζῆν ἐξαγάγῃ,	καὶ	τὸν ἀδελφὸν οὐκ ἐῶν πράττειν
[4, 38]	ἐπὶ τῆς βασιλικῆς καθήμενον ἕδρας	καὶ	τὸν ἄλλον βασίλειον ἔχοντα κόσμον·
[4, 82]	κακοπαθήσαντος. αὕτη μέντοι σωφρονεῖν βουλομένη	καὶ	τὸν ἄνδρα τὸν ἑαυτῆς φιλοῦσα,
[4, 29]	μεγάλαι. τί οὖν ἔτι μέλλεις	καὶ	τὸν αὐτόματον ἐκδέχῃ καιρόν, ὃς
[4, 68]	ἄλλοις ἀνδράσι πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς	καὶ	τὸν ἐκείνου πατέρα διεχρήσατο ἀφανεῖ
[4, 8]	καὶ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς ἐκόσμει,	καὶ	τὸν ἐξ ἐκείνου χρόνον ὡς
[4, 61]	τὸν Ταρπήιον ὀνομάζοντες ἀεὶ λόφον	καὶ	τὸν ἐξηγητὴν ἀξιοῦντες μὴ σφετερίζεσθαι
[4, 71]	αὐτῆς οὔτ´, εἰ γνοίην, χρησομένῳ·	καὶ	τὸν κατὰ τοῦ τυράννου λόγον
[4, 59]	τῇ μάχῃ, ναοὺς αὐτοῖς κατασκευάσειν·	καὶ	τὸν μὲν σκόπελον, ἔνθα ἱδρύσεσθαι
[4, 32]	ἐπετρόπευες τὸν ἀλλότριον τοῦ γένους	καὶ	τὸν οἶκον ἀνδρωθέντι ἀπεδίδους; ἀλλ´
[4, 85]	δὲ περὶ τὸν Ἑρμίνιόν τε	καὶ	τὸν Ὁράτιον ἀνοχὰς τοῦ πολέμου
[4, 46]	λέγων, παρελθὼν ὁ Τύρνος ὁ	καὶ	τὸν ὀψισμὸν αὐτοῦ διαβαλὼν οὐκ
[4, 34]	οὐ τὴν ὑμετέραν· ὥσπερ γε	καὶ	τὸν πάππον ὑμῶν παρήγαγον ἐπὶ
[4, 70]	Λουκρητίαν ἐν τῷ μέσῳ κειμένην	καὶ	τὸν πατέρα περικείμενον αὐτῇ μέγα
[4, 54]	δεῖν ποιήσασθαι πρὸς τοὺς Γαβίους	καὶ	τὸν πόλεμον ἐφ´ οἷς ἂν
[4, 39]	ἀγοράν. μαθοῦσα δὲ τὰ γενόμενα	καὶ	τὸν Ταρκύνιον ἐπὶ τῆς κρηπῖδος
[4, 38]	ἐλθὼν δ´ εἰς τὸ συνέδριον	καὶ	τὸν Ταρκύνιον ἰδὼν ἐπὶ τῆς
[4, 61]	μάντεως ὑπέθετο υἱός, τὴν Ῥώμην	καὶ	τὸν Ταρπήιον ὀνομάζοντες ἀεὶ λόφον
[4, 4]	ἡμιθνῆτα ἔθεσαν, τὴν δ´ Ὀκρισίαν	καὶ	τὸν Τύλλιον καὶ τὴν θυγατέρα
[4, 31]	τὴν δὲ βασιλείαν ἀποστερεῖς με	καὶ	τοσοῦτον ἤδη κατέχεις χρόνον, οὐκ
[4, 34]	τῆς ἐκ τοῦ δικαίου μοι	καὶ	τότε δοθείσης καὶ νῦν ὑπαρχούσης
[4, 20]	δύο λόχους ἐκάλει. μερισθεισῶν δὲ	καὶ	τότε τῶν ψήφων τοὺς ἀπὸ
[4, 69]	ἐπέμφθησαν, ἀναθήμασι δωρησάμενοι τὸν θεὸν	καὶ	τοῦ Βρούτου πολλὰ καταγελάσαντες, ὅτι
[4, 40]	λαβόντα οὐ παρὰ τῆς βουλῆς	καὶ	τοῦ δήμου, καθάπερ οἱ πρὸ
[4, 63]	ἀλλ´ ἐπιθεμένων αὐτῷ τῶν πατρικίων	καὶ	τοῦ δήμου συμφρονήσαντος ἐξέπεσε τῆς
[4, 61]	σημεῖον, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ κρατίστου	καὶ	τοῦ δικαιοτάτου λέγειν. οὐ δυνηθεὶς
[4, 76]	κατ´ ἀγορὰν τότ´ ὄντος, ἀλλὰ	καὶ	τοῦ κατὰ τὴν πόλιν ὅλην·
[4, 74]	οἴομαι τῶν εἰρημένων χρησιμώτατον ἔσεσθαι	καὶ	τοῦ μὴ πολλὰ ἐξαμαρτάνειν τοὺς
[4, 4]	τε φιλανθρώποις τὸ πλῆθος ἀναλαμβάνων	καὶ	τοῦ μηδὲν ἀδίκημα γενέσθαι πολλὴν
[4, 21]	ὀλίγους ἔχοντος ἐν αὑτῷ πολίτας	καὶ	τοῦ πάνυ πολλούς· καὶ τῷ
[4, 70]	κακοῦ. πολλὰ δ´ αὐτοῦ κατολοφυρομένου	καὶ	τοῦ πατρὸς ἐν μέρει καὶ
[4, 56]	καὶ διαφθείρειν. τὸ παραπλήσιον δὴ	καὶ	τοῦ Ταρκυνίου τότε ποιήσαντος συνεὶς
[4, 84]	κατὰ τὰς φράτρας ψῆφον ἐπενέγκατε,	καὶ	τοῦθ´ ὑμῖν πρῶτον ἀρξάτω τὸ
[4, 60]	δύσεις, βόρειον δ´ αὐτοῦ τόδε	καὶ	τοὐναντίον νότιον. ταῦτα τῷ σκήπωνι
[4, 74]	αὐτῇ κακῶν ἀπηλλάχθαι. ἵνα δὲ	καὶ	τοὔνομα τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας πάτριον
[4, 63]	διεφόρησαν καὶ τοὺς νεοττοὺς ἀπέκτειναν	καὶ	τοὺς αἰετοὺς προσιόντας ἀπὸ τῆς
[4, 71]	ἡ γυνή. ~Ταῦτ´ εἰπὼν ἐκάλει	καὶ	τοὺς ἄλλους ἅπαντας ἐπὶ τὸν
[4, 70]	οἴκτιστον· ὤμοσε τόν τ´ Ἄρη	καὶ	τοὺς ἄλλους θεοὺς πᾶν ὅσον
[4, 82]	ὕβριν ἐπειδὴ πρὸς τὸν πατέρα	καὶ	τοὺς ἄλλους συγγενεῖς τὰς κατασχούσας
[4, 11]	ἀναρπάσεσθαι, ἔπειτα ταυτὶ τὰ παιδία	καὶ	τοὺς ἄλλους συγγενεῖς τε καὶ
[4, 55]	πίστεις, ὅτι φυλάξουσιν αὐτὸν ὥσπερ	καὶ	τοὺς ἄλλους τοὺς ἐκ Ῥώμης
[4, 14]	πόλιν εἶναι, τρίφυλον οὖσαν τέως·	καὶ	τοὺς ἀνθρώπους ἔταξε τοὺς ἐν
[4, 26]	συναγαγὼν τήν τε Ῥωμαίων βουλὴν	καὶ	τοὺς ἀπὸ τῶν πόλεων ἥκοντας
[4, 55]	ἄφθονον καὶ τὰ χωρία ἀφύλακτα,	καὶ	τοὺς ἀπολουμένους ὑπ´ αὐτοῦ συνεχῶς
[4, 4]	ἀδίκημα γενέσθαι πολλὴν ἔχων φροντίδα	καὶ	τοὺς ἀπόρους τῶν πολιτῶν εὐεργεσίαις
[4, 24]	συγχωρήσαντος ἅμα ταῖς ἄλλαις ὠφελείαις	καὶ	τοὺς δορυαλώτους τοῖς λαβοῦσιν ἔχειν
[4, 12]	ἡμέραν ἀρχαιρεσιῶν, εἰς ἣν ἐκέλευσε	καὶ	τοὺς ἐκ τῶν ἀγρῶν ἅπαντας
[4, 23]	οἷς μάλιστα δέονται πράγμασι, κομιζομένους	καὶ	τοὺς ἐκ τῶν ἀπελευθέρων γινομένους
[4, 42]	τὰ χρήματα τούς τ´ ἀναιρουμένους	καὶ	τοὺς ἐξελαυνομένους ἀφαιρούμενος τοῖς μὲν
[4, 5]	ἐπὶ τῷ βασιλεῖ τὸν φόνον,	καὶ	τοὺς ἐπὶ τοὖργον ἀποσταλέντας ὑπ´
[4, 22]	καὶ τοὺς πεζοὺς ἐν φάλαγγι	καὶ	τοὺς ἐσταλμένους τὸν ψιλικὸν ὁπλισμὸν
[4, 25]	καὶ τῶν περὶ μουσικὴν ἀκουσμάτων	καὶ	τοὺς θεοὺς ἀναθήμασι κοινοῖς ἐδωροῦντο.
[4, 76]	ταῦτα βουλευσάμενοί τε καὶ καταστησάμενοι	καὶ	τοὺς θεοὺς εὐχαῖς λιτανεύσαντες συλλαβέσθαι
[4, 5]	πρὸς τὴν θεραπείαν ἐπιτήδεια ποιεῖν	καὶ	τοὺς ἰατροὺς συγκαλεῖν. διαλιποῦσα δὲ
[4, 5]	βασιλικοὺς προῆλθεν εἰς τὴν ἀγορὰν	καὶ	τοὺς Μαρκίους ἐκήρυττεν ἥκειν ὑφέξοντας
[4, 73]	τοὔνομα τῆς πολιτείας ὑμῖν παραινῶ	καὶ	τοὺς μέλλοντας ἕξειν τὴν ἁπάντων
[4, 63]	προσπετασθέντες τήν τε νεοττιὰν διεφόρησαν	καὶ	τοὺς νεοττοὺς ἀπέκτειναν καὶ τοὺς
[4, 41]	κρίσεις οὐκ ἐπὶ τὰ δίκαια	καὶ	τοὺς νόμους, ἀλλ´ ἐπὶ τοὺς
[4, 26]	τῇ Ῥώμῃ λόφων ἱδρυμένον Αὐεντίνου·	καὶ	τοὺς νόμους συνέγραψε ταῖς πόλεσι
[4, 50]	δῃώσας δ´ αὐτῶν τοὺς ἀγροὺς	καὶ	τοὺς ὁμόσε χωρήσαντας μάχῃ νικήσας
[4, 10]	αὐτὴν ἐν ὡρισμένῳ τινὶ χρόνῳ,	καὶ	τοὺς οὐδένα κλῆρον ἔχοντας τῶν
[4, 70]	ἅπαντας λαβόντας ἐξελάσαι Ταρκύνιόν τε	καὶ	τοὺς παῖδας ἐκ τῆς πόλεως,
[4, 76]	τὰς ἐκκλησίας δημηγορεῖν ἔθος ἦν,	καὶ	τοὺς πατρικίους παραστησάμενος ἔλεξε τοιάδε.
[4, 22]	τούς θ´ ἱππεῖς κατὰ τέλη	καὶ	τοὺς πεζοὺς ἐν φάλαγγι καὶ
[4, 21]	τὸν δῆμον, ὥσπερ ἔφην, καταστρατηγήσας	καὶ	τοὺς πένητας ἀπελάσας τῶν κοινῶν.
[4, 13]	τοὺς νόμους τούς τε συναλλακτικοὺς	καὶ	τοὺς περὶ τῶν ἀδικημάτων ἐπεκύρωσε
[4, 62]	γυναικὶ τὸ χρυσίον, ὅσον ᾔτει	καὶ	τοὺς περιόντας τῶν χρησμῶν λαβεῖν.
[4, 71]	ἕκαστος παριὼν κατηγορείτω τῆς τυραννίδος	καὶ	τοὺς πολίτας ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν
[4, 85]	κατέχει τὴν ἐκκλησίαν Βροῦτος δημαγωγῶν	καὶ	τοὺς πολίτας ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν
[4, 48]	ἄσμενος τὴν ἐξέτασιν ἔφη δέχεσθαι	καὶ	τοὺς προέδρους ἐπὶ τὴν ἔρευναν
[4, 74]	δικάσουσι, καὶ λευκὴν ἐσθῆτα περιπόρφυρον	καὶ	τοὺς προηγουμένους ἐν ταῖς ἐξόδοις
[4, 5]	ἰσχυρὰν χεῖρα περὶ αὑτὸν ἔχων	καὶ	τοὺς ῥαβδούχους ἐπαγόμενος τοὺς βασιλικοὺς
[4, 47]	λεκτέον ἐπὶ τῆς ἀπολογίας, ὑπετίθεντο	καὶ	τοὺς τρόπους, οἷς ἔδει τὸ
[4, 24]	ὥσπερ γε τοὺς τῶν ἱππέων	καὶ	τοὺς τῶν βουλευτῶν βίους ἐξετάζουσιν·
[4, 21]	θ´ ὑπὲρ αὐτῆς ἃ δεῖ,	καὶ	τοὺς τῶν κινδύνων πλεῖστον τῶν
[4, 56]	κελεύσας, ἦγε δι´ ἀρούρας σιτοσπόρου	καὶ	τοὺς ὑπερέχοντας τῶν σταχύων ἀποθραύων
[4, 38]	καὶ συναρπάσας τὸν γέροντα κεκραγότα	καὶ	τοὺς ὑπηρέτας ἐπικαλούμενον ἔφερε. γενόμενος
[4, 50]	γυναῖκας δ´ αὐτῶν καὶ τέκνα	καὶ	τοὺς ὑπομείναντας αἰχμαλώτους γενέσθαι καὶ
[4, 69]	ἐπὶ τὸ μαντεῖον οἱ νεανίσκοι	καὶ	τοὺς χρησμοὺς ἔλαβον ὑπὲρ ὧν
[4, 74]	δεῖν· τὰ σκῆπτρα ταυτὶ λέγω	καὶ	τοὺς χρυσοῦς στεφάνους καὶ τὰς
[4, 20]	τοὺς ἀπὸ τοῦ τετάρτου τιμήματος.	καὶ	τοῦτ´ ἐποίει μέχρι τοῦ γενέσθαι
[4, 7]	οἱ παῖδες, ποιήσει δ´ υἱοί,	καὶ	τοῦτ´ ἦν αἴτιον τῆς ἀπάτης
[4, 20]	πένητας ἀπελάσας ἀπὸ τῶν κοινῶν·	καὶ	τοῦτο διαπραξάμενος ἔλαθε τοὺς δημοτικούς.
[4, 23]	πολιτείας τοῖς ξένοις. εἰ δὲ	καὶ	τοῦτον καταστήσονται τὸν νόμον, πολλὴν
[4, 64]	αὐτὴν κατέλιπεν ἐπίκλησιν· ἐγὼ δὲ	καὶ	τοῦτον υἱωνὸν εἶναι τοῦ Ἠγερίου
[4, 83]	πολλοῖς οὖσι μὰ Δία, μεγάλαις	καὶ	τούτους ἀνάγκαις ἐνζεύξομεν, ὥστ´ ἐκ
[4, 16]	καὶ ταῖς περικνημῖσι. συνέταξε δὲ	καὶ	τούτους εἰς εἴκοσι λόχους καὶ
[4, 17]	τετάρτην ἐποίησε μοῖραν. διέταξε δὲ	καὶ	τούτους εἰς εἴκοσι λόχους, καὶ
[4, 22]	ἅμα τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἐλευθέροις	καὶ	τούτους τιμήσασθαι τὰς οὐσίας, εἰς
[4, 7]	καὶ εἰκοστῷ μετὰ ταῦτ´ ἔτει,	καὶ	τούτῳ τῷ ἔτει στρατευόμενος ἐν
[4, 4]	αὐτοῖς ὁμόσε χωροῦντας, ἐὰν ἄρα	καὶ	τούτων δέῃ. ἀλλ´ οὐ δεήσει
[4, 17]	τετάρτῃ συνετάττοντο μοίρᾳ. ἦν δὲ	καὶ	τούτων εἷς μὲν τῶν πρεσβυτέρων
[4, 15]	τὰ χρήματα εἰσέπραττον. ἵνα δὲ	καὶ	τούτων ἡ πληθὺς μὴ δυσεύρετος,
[4, 15]	πολλὰ διενυκτέρευον ἐνταῦθα. ἄρχοντες δὲ	καὶ	τούτων ἦσαν, οἷς ἐπιμελὲς ἐγίνετο
[4, 16]	ἀσπίδων ἀνέδωκε θυρεούς. διελὼν δὲ	καὶ	τούτων τοὺς ὑπὲρ τετταράκοντα καὶ
[4, 22]	αὐτῶν ἐποιήσατο ταύρῳ καὶ κριῷ	καὶ	τράγῳ. τὰ δ´ ἱερεῖα ταῦτα
[4, 1]	Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιος γενόμενος, ὀκτὼ	καὶ	τριάκοντα ἔτη τὴν ἀρχὴν κατασχὼν
[4, 6]	βεβασίλευκεν Ἄγκος· ἔτη δ´ ὀκτὼ	καὶ	τριάκοντα τὴν βασιλείαν κατέσχεν αὐτὸς
[4, 15]	Οὐεννώνιος ἱστόρηκεν, εἰς μίαν τε	καὶ	τριάκοντα, ὥστε σὺν ταῖς κατὰ
[4, 6]	οὖν ἄν τις αὐτὸν ὑπέθετο	καὶ	τριακοστὸν ἔτος ἔχοντα τοὐλάχιστον, ὅτ´
[4, 27]	ὅλον τὸ ἔθνος αὐτῷ συνέστησαν,	καὶ	τρισὶν ἐπιφανεστάτοις κοσμηθεὶς θριάμβοις τελευτῶν
[4, 40]	δέ τινος τούτων ἕτερον ὠνόμαζον,	καὶ	τρίτον, εἰ μὴ συμβαίη μηδὲ
[4, 83]	πόλεων, ἐν ᾗ γενέσεώς τε	καὶ	τροφῆς ἐτύχομεν, ἀμυνοῦμεν ὑμῖν καὶ
[4, 67]	ξίφος. κραυγῆς δὲ καὶ θρήνου	καὶ	τυπετοῦ γυναικείου τὴν οἰκίαν ὅλην
[4, 11]	θηριῶδες ἔχοντες ἐν τῇ φύσει	καὶ	τυραννικόν. εἰ μὲν οὖν καὶ
[4, 28]	τῷ πρεσβυτέρῳ τολμηρῷ καὶ αὐθάδει	καὶ	τυραννικῷ τὴν φύσιν ὄντι χρηστὴ
[4, 65]	τελευτὴν Ῥωμαίων τε καὶ Λατίνων	καὶ	Τυρρηνῶν καὶ τῶν ἄλλων ὅσων
[4, 57]	τοῦ πατρὸς ὁ Σέξτος ἔλυσε,	καὶ	τῷ γραμματεῖ δοὺς ἐκέλευσεν ἀναγινώσκειν.
[4, 28]	τε πρεσβυτέρῳ τὴν πρεσβυτέραν ἁρμόσας	καὶ	τῷ νεωτέρῳ τὴν νεωτέραν· οὕτως
[4, 21]	πολίτας καὶ τοῦ πάνυ πολλούς·	καὶ	τῷ πρώτους ἐπιφέρειν ψῆφον τοὺς
[4, 70]	ᾧ διεχρήσατο ἑαυτὴν ἡ γυνή,	καὶ	τῷ πτώματι προσελθὼν αὐτῆς· ἔτι
[4, 17]	δὲ σαλπιστῶν τε καὶ βυκανιστῶν	καὶ	τῶν ἄλλοις τισὶν ὀργάνοις ἐπισημαινόντων
[4, 40]	κειμένη ξυλίνη κατάχρυσος ἐμπρήσεως γενομένης	καὶ	τῶν ἄλλων ἁπάντων διαφθαρέντων μόνη
[4, 66]	χείρονα παθοῦσαν. Θαυμάσαντος δ´ αὐτοῦ	καὶ	τῶν ἄλλων ἁπάντων καὶ τίς
[4, 39]	ἀρχὴν αὐτὸν κατασχεῖν. ἀσπασαμένων δὲ	καὶ	τῶν ἄλλων αὐτὸν ὡς βασιλέα
[4, 65]	τε καὶ Λατίνων καὶ Τυρρηνῶν	καὶ	τῶν ἄλλων ὅσων ἐκεῖνος ἄρχει.
[4, 42]	ἐκ τῆς ἀρχῆς ἐκπεσεῖν· ἔπειτα	καὶ	τῶν ἄλλων, οὓς ὑπελάμβανε βαρεῖαν
[4, 80]	δὲ τούτοις οἰωνῶν καὶ σφαγίων	καὶ	τῶν ἄλλων σημείων καλῶν γενομένων,
[4, 2]	φάσματι γυναικός. τὰ δ´ αὐτὰ	καὶ	τῶν ἄλλων τερατοσκόπων ἀποφηναμένων δόξαι
[4, 62]	ἔχουσι τὴν ἐπιμέλειαν στρατειῶν ἀφειμένοι	καὶ	τῶν ἄλλων τῶν κατὰ πόλιν
[4, 17]	μὲν ὁπλοποιῶν τε καὶ τεκτόνων	καὶ	τῶν ἄλλων τῶν κατασκευαζόντων τὰ
[4, 20]	τοῖς πλουσίοις τῶν τε κινδύνων	καὶ	τῶν ἀναλωμάτων, ὡς εἶδεν ἀγανακτοῦντας
[4, 15]	πλῆθος εἰδέναι, τῶν τε γεννωμένων	καὶ	τῶν ἀπογινομένων καὶ τῶν εἰς
[4, 35]	ὅτι τὰ μὴ προσήκοντα κατέχω,	καὶ	τῶν δεδωκότων, ὅτι τἀλλότρια ἐχαρίσαντό
[4, 80]	ἀφανισμοὺς ἁπάντων τῶν τε νομίμων	καὶ	τῶν ἐθῶν; αὐτίκα τὴν ἡγεμονίαν,
[4, 15]	τε γεννωμένων καὶ τῶν ἀπογινομένων	καὶ	τῶν εἰς ἄνδρας ἐγγραφομένων, ἔταξεν
[4, 24]	δεσπόταις γενόμενοι φαρμακειῶν καὶ ἀνδροφονιῶν	καὶ	τῶν εἰς θεοὺς ἢ τὸ
[4, 27]	δὲ τῆς μὲν ἀφροσύνης ἕνεκα	καὶ	τῶν εἰς τοὺς θεοὺς ἀσεβημάτων,
[4, 53]	τὴν πόλιν αὐτῶν Ταρκύνιος κατελάβετο,	καὶ	τῶν ἐκ Ῥώμης φυγάδων συχνοί·
[4, 9]	ἀξιῶ δ´ ὑμᾶς, ἄνδρες Ῥωμαῖοι,	καὶ	τῶν ἐμῶν μεμνημένους ἀγώνων, οὓς
[4, 15]	τῶν ἐνιαυσίων ἀναγραφῶν ἱστορεῖ, βουλόμενος	καὶ	τῶν ἐν ἄστει διατριβόντων τὸ
[4, 53]	δυνατὴν ἀποφαίνοντες καὶ ῥᾳδίαν, ὡς	καὶ	τῶν ἐν τῇ πόλει συλληψομένων,
[4, 85]	φράσας ἠπείγετο τοὺς υἱοὺς ἀναλαβὼν	καὶ	τῶν ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους, ἐλαύνων
[4, 65]	βουλομένη τὸ σῶφρον, ἀποκτενῶ σε	καὶ	τῶν θεραπόντων ἐπικατασφάξας ἕνα θήσω
[4, 44]	ὁρῶντες ἔχαιρόν τ´ ἐν μέρει	καὶ	τῶν ἰδίων ἐπελανθάνοντο ἀλγεινῶν· κωλύειν
[4, 5]	ἐπίτροπον ἁπάντων τῶν τ´ ἰδίων	καὶ	τῶν κοινῶν ἀποδεικνύμενον, ἕως αὐτὸς
[4, 4]	καὶ φύλακα τῶν τ´ ἰδίων	καὶ	τῶν κοινῶν, ἕως αὐτὸς ἐκ
[4, 46]	δὲ λόγον ὑπὲρ τοῦ δικαίου	καὶ	τῶν ὁμολογιῶν διεξελθὼν καὶ μεγάλα
[4, 5]	ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων ἡγεμόνα. ~Ταῦτ´ εἰποῦσα	καὶ	τῶν παιδίων ἑκάτερον εἰς τὰς
[4, 58]	ἡγούμενος ἔσεσθαι φυλακὴν ἑαυτοῦ τε	καὶ	τῶν παίδων τὴν ἐκ τῶν
[4, 30]	ἀρχήν, ἐμηχανῶντο ἑταιρίας τε συνάγοντες	καὶ	τῶν πατρικίων τοὺς ἀλλοτρίως ἔχοντας
[4, 25]	ἀγῶνας ἐπετέλουν ἱππικοὺς καὶ γυμνικοὺς	καὶ	τῶν περὶ μουσικὴν ἀκουσμάτων καὶ
[4, 81]	ἡμετέρας τῶν πατρικίων συμφοράς, ἃς	καὶ	τῶν πολεμίων ἄν τις μαθὼν
[4, 54]	διὰ καταφρόνησιν, κατιόντες ἀθρόοι διέφθειρον·	καὶ	τῶν πόλεων ὅσα ἦν ἐπίμαχα
[4, 37]	καὶ μετὰ τὴν ἐκείνου τελευτὴν	καὶ	τῶν πολιτευμάτων καθ´ ἓν ἕκαστον
[4, 47]	~Τοιαύτῃ καταδρομῇ τοῦ Τύρνου χρησαμένου	καὶ	τῶν πολλῶν σφόδρα κινηθέντων ἐπὶ
[4, 51]	πολλοῖς περιεχομένοις κύκλῳ ὑπ´ ἐχθρῶν,	καὶ	τῶν Ῥωμαίων ἡ ἵππος ἐπικειμένη
[4, 21]	τούτοις ἐλάττωσιν, ἀφειμένοις τῶν εἰσφορῶν	καὶ	τῶν στρατειῶν· τῇ δὲ πόλει
[4, 67]	καὶ πολλὰς λιτανείας ἐκείνου τε	καὶ	τῶν σὺν αὐτῷ παρόντων ποιησαμένη
[4, 45]	κοινὰ πραττόντων προσλαβὼν τότ´ ἤδη	καὶ	τῶν ὑπαιθρίων ἐπεχείρει πειρᾶσθαι πολέμων
[4, 18]	πεζικὸν ἐκπληροῦσα τῶν τε φαλαγγιτῶν	καὶ	τῶν ψιλῶν στράτευμα· τὸ δὲ
[4, 11]	καὶ φυγῆς ἑαυτοῖς τιμησαμένους πυρὸς	καὶ	ὕδατος εἴργειν ἐψηφίσασθε· ἔμελλόν τ´,
[4, 33]	ἀποκτείναντας τὸν πάππον ὑμῶν ἐτιμωρησάμην	καὶ	ὑμᾶς εἰς ἄνδρας ἤγαγον καὶ
[4, 9]	τὴν ἐμήν. δίκαιοι δ´ ἐστὲ	καὶ	ὑμεῖς διαμεμνῆσθαι τὰς εὐεργεσίας, ἃς
[4, 9]	γεγονότα τιμῶν καὶ φιλῶν, ὡς	καὶ	ὑμεῖς ἴστε, διετέλεσε, καὶ ἐπειδὴ
[4, 11]	καὶ τυραννικόν. εἰ μὲν οὖν	καὶ	ὑμῖν ταῦτα βουλομένοις ἐστίν, ὦ
[4, 34]	ὥστε καὶ αὐτὸς ἔχειν ἀναφαίρετον	καὶ	ὑμῖν τοῖς ἐγγόνοις καταλιπεῖν, καὶ
[4, 9]	δὲ καὶ λαμβάνωσι τὰ δίκαια	καὶ	ὑπέχωσιν οἱ μείζους τοῖς ἐλάττοσιν
[4, 72]	μετὰ τὴν κατάλυσιν τῶν βασιλέων	καὶ	ὑπὸ τίνος ἀποδειχθεῖσα ἀνδρός, καὶ
[4, 85]	γενομένη, διὰ ταύτας τὰς προφάσεις	καὶ	ὑπὸ τούτων κατελύθη τῶν ἀνδρῶν.
[4, 34]	ἀδικῶ δήπου καὶ οὐχὶ σέ,	καὶ	ὑπὸ τούτων παυσθῆναι δίκαιός εἰμι
[4, 15]	μὴ δυσεύρετος, ἀλλ´ εὐλόγιστος ᾖ	καὶ	φανερά, βωμοὺς ἐκέλευσεν αὐτοῖς ἱδρύσασθαι
[4, 10]	τοὺς πολίτας μᾶλλον ἢ πείσαντα	καὶ	φανερῶς λαβόντα κατέχειν. ἀλλ´ οὐδὲν
[4, 78]	εἰδότας οἱ λόγοι, τὰ μέγιστα	καὶ	φανερώτατα τῶν ἔργων αὐτοῦ καὶ
[4, 62]	κατὰ πόλεμον ἢ τεράτων τινῶν	καὶ	φαντασμάτων μεγάλων καὶ δυσευρέτων αὐτοῖς
[4, 7]	τότ´ ὄντα παραδεδώκασιν οἱ συγγραφεῖς	καί	φασιν, ὅτι Τύλλιον αὐτὸς ἀράμενος
[4, 42]	ὑπέτεινεν ὁ Ταρκύνιος ὑποσχέσεις ἐξαπατῶν	καὶ	φενακίζων· τότε μαθόντες, ὅτι τῶν
[4, 56]	ὁ Σέξτος κύριος δι´ ἀπάτης	καὶ	φενακισμοῦ τῶν θεραπόντων τινὰ λαθὼν
[4, 50]	ἄλλην κτῆσιν τῆς πόλεως ἄγειν	καὶ	φέρειν, εἴ τις ἐπιτύχοι, τήν
[4, 28]	βουλομένην, τῇ μὲν ὀδύρεσθαί τε	καὶ	φέρειν τὸν ἑαυτῆς δαίμονα περιῆν·
[4, 49]	χρόνων ἐπιτελοῦσι Ῥωμαῖοι Λατίνας καλοῦντες,	καὶ	φέρουσιν εἰς αὐτὰς αἱ μετέχουσαι
[4, 7]	αὐτὸς ἀράμενος ἐκ τοῦ βουλευτηρίου	καὶ	φέρων ἔξω κατὰ τῶν κρηπίδων
[4, 39]	βάθρον ἁρπάσασα βάλλει τὸν ὀρεοκόμον	καί	φησιν· Οὐκ ἄξεις, ἀλιτήριε, καὶ
[4, 65]	θήσω τὰ σώματα ὑμῶν ἅμα	καὶ	φήσω κατειληφὼς ἀσχημονοῦσάν σε μετὰ
[4, 46]	καὶ ἀνοσίου τρόπου χρηστόν τι	καὶ	φιλάνθρωπον ἐλπίζειν καὶ νομίζειν, ὡς
[4, 36]	μέτριος ὢν ἐν ἐξουσίᾳ διετέλεσε	καὶ	φιλάνθρωπος ἅπασι τοῖς πολίταις ὡς
[4, 73]	μονάρχους καλεῖν, ἀλλὰ μετριωτέραν τινὰ	καὶ	φιλανθρωποτέραν ἐπ´ αὐτοῖς θέσθαι προσηγορίαν.
[4, 29]	δέ σοι καὶ πλοῦτος ἱκανὸς	καὶ	φίλοι πολλοὶ καὶ ἄλλαι πρὸς
[4, 45]	Κορίλλῃ, δυνατὸς δὲ καὶ χρήμασι	καὶ	φίλοις καὶ τὰ πολέμια ἄλκιμος
[4, 28]	φύσιν ὄντι χρηστὴ καὶ σώφρων	καὶ	φιλοπάτωρ συνῆλθε γυνή, Ἀρροῦντι δὲ
[4, 11]	τὸν βασιλέα ὑμῶν ἄνδρα χρηστὸν	καὶ	φιλόπολιν καὶ τηλικοῦτο διαπραξαμένους ἄγος
[4, 11]	καὶ τοὺς ἄλλους συγγενεῖς τε	καὶ	φίλους Ταρκυνίου πάντας ἀρεῖσθαι· γυναῖκας
[4, 64]	τοῦ ἀνδρὸς πολλῇ προθυμίᾳ τε	καὶ	φιλοφροσύνῃ. ταύτην τὴν γυναῖκα καλλίστην
[4, 9]	ὥσπερ ἐξ αὑτοῦ γεγονότα τιμῶν	καὶ	φιλῶν, ὡς καὶ ὑμεῖς ἴστε,
[4, 25]	λόγοις, λυπηροὶ δὲ τοῖς βαρβάροις	καὶ	φοβεροί. παρ´ οὗ τὸ παράδειγμα
[4, 41]	βαρύς τε καὶ χαλεπὸς ὀργὴν	καὶ	φοβερὸς μᾶλλον ἢ φαιδρὸς ὀφθῆναι·
[4, 52]	σφᾶς αὐτοὺς ὑπηκόους εἶναι Ταρκυνίου	καὶ	φόρου τὸ λοιπὸν ὑποτελεῖς. σπεισάμενος
[4, 62]	οὖν γυνὴ τὰς βύβλους δοῦσα	καὶ	φράσασα τηρεῖν ἐπιμελῶς ἐξ ἀνθρώπων
[4, 3]	ἀνεδεῖτο ὑπ´ αὐτοῦ. ἦν δὲ	καὶ	φρονῆσαι τὰ πολιτικὰ συνετώτατος καὶ
[4, 67]	Ῥώμην Σαβίνων ἀπόγονος, δραστήριος ἀνὴρ	καὶ	φρόνιμος. οὗτος ἐπὶ στρατόπεδον ὑπ´
[4, 8]	τῆς πόλεως διὰ φυλακῆς τε	καὶ	φροντίδος ἐποιεῖτο. τοῖς δὲ πατρικίοις
[4, 11]	τάς τε δίκας ἐρήμους ἐκλιπόντας	καὶ	φυγῆς ἑαυτοῖς τιμησαμένους πυρὸς καὶ
[4, 4]	ἐπισκήψαντος, ὅτι πάντων ἀποδείκνυσιν ἐπιμελητὴν	καὶ	φύλακα τῶν τ´ ἰδίων καὶ
[4, 4]	τὰς τῶν βασιλείων θύρας κλεῖσαι	καὶ	φύλακας ἐπ´ αὐταῖς ἐπέστησε διακελευσαμένη
[4, 47]	δυναμένῳ πεσεῖν εἰς πρόνοιαν ἀνθρωπίνην	καὶ	φυλακήν. τῶν γὰρ παρακομιζόντων τά
[4, 15]	αὐτοῖς ἱδρύσασθαι θεῶν ἐπισκόπων τε	καὶ	φυλάκων τοῦ πάγου, οὓς ἔταξε
[4, 33]	Ταρκυνιείου καταλείψουσι γένους. κηδεμὼν δὲ	καὶ	φύλαξ οὐδεὶς ὑμῶν ἕτερος ἦν,
[4, 63]	τοὺς οἰωνοὺς ἰδὼν ὁ Ταρκύνιος	καὶ	φυλαττόμενος, εἴ πως δύναιτο διακρούσασθαι
[4, 14]	κομπίτους γὰρ τοὺς στενωποὺς καλοῦσι·	καὶ	φυλάττουσι τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἐπὶ
[4, 68]	παιδείας τῆς ἐπιχωρίου πάσης μετέλαβε	καὶ	φύσιν εἶχε πρὸς οὐδὲν τῶν
[4, 41]	οἷα δὴ τύραννος, βαρύς τε	καὶ	χαλεπὸς ὀργὴν καὶ φοβερὸς μᾶλλον
[4, 8]	γινόμενα καθ´ ἡδονάς, ἀλλ´ ἠγανάκτουν	καὶ	χαλεπῶς ἔφερον οὐκ ἀξιοῦντες αὐτὸν
[4, 55]	πόλεως φεύγειν τὴν τυραννίδα σκηπτόμενοι,	καὶ	χεὶρ ἤδη περὶ αὐτὸν ἦν
[4, 83]	ὑμῖν καὶ γνώμαις καὶ λόγοις	καὶ	χερσὶ καὶ ψυχαῖς, καὶ πάσχειν
[4, 45]	μὲν οἰκῶν Κορίλλῃ, δυνατὸς δὲ	καὶ	χρήμασι καὶ φίλοις καὶ τὰ
[4, 55]	καὶ στρατηλάτην ἀγαθόν, πολλοὶ δὲ	καὶ	χρήμασιν ὑπ´ αὐτοῦ δεκασθέντες, ἐπὶ
[4, 19]	τε πλείους στρατείας οὐδέποτε ἀναπαυομένους	καὶ	χρήματα πλείω τῶν ἄλλων εἰσφέρειν·
[4, 58]	τὰ κράτιστα πράξειαν, δουλείας τε	καὶ	χρημάτων ἀφαιρέσεις καὶ τὰ ὅμοια
[4, 55]	τοῦ πατρὸς ἀπόστασιν, ἀργύριόν τε	καὶ	χρυσίον πολὺ κομίζων· ἐπισυνέρρεόν τ´
[4, 50]	τῶν ἀγρῶν ἐφῆκεν· ἄργυρον δὲ	καὶ	χρυσόν, ὅσος εὑρέθη, συναγαγὼν εἰς
[4, 50]	πολὺς ὁ καταληφθεὶς ἄργυρός τε	καὶ	χρυσὸς ἦν, ὥστε τῶν μὲν
[4, 74]	χρυσοῦς στεφάνους καὶ τὰς ἁλουργεῖς	καὶ	χρυσοσήμους ἀμπεχόνας, πλὴν εἰ μὴ
[4, 59]	τοὺς θεοὺς ἔμελλεν, ἀναλήμμασί τε	καὶ	χώμασι μεγάλοις ἐξειργάσατο, καθάπερ ἔφην
[4, 84]	Ταρκυνίους πόλιν τε τὴν Ῥωμαίων	καὶ	χώραν, ὅσης ἄρχουσι Ῥωμαῖοι, καὶ
[4, 75]	καὶ τῇ γυναικὶ πόλεώς τε	καὶ	χώρας τῆς Ῥωμαίων εἰργομένους τὸν
[4, 12]	καὶ συγκαλεῖν τὰς φράτρας ἠξίουν	καὶ	ψῆφον ᾔτουν. ἀρξαμένων δὲ τούτων
[4, 75]	μέλλοντας ἕξειν τὴν ἐνιαύσιον ἡγεμονίαν	καὶ	ψῆφον ὑπὲρ αὐτῶν τοῖς πολίταις
[4, 84]	ταύτην τὴν γνώμην ὁ δῆμος,	καὶ	ψῆφος οὐδεμία ἐγένετο ἐναντία. μετὰ
[4, 23]	πολιτείας μετέχειν, ἐν ἐκκλησίαις τε	καὶ	ψηφοφορίαις καὶ ταῖς ἄλλαις πολιτικαῖς
[4, 81]	συνόδους, πέπαυκε δὲ τοὺς ἀρχαιρεσιάζοντας	καὶ	ψηφοφοροῦντας καὶ περὶ τῶν κοινῶν
[4, 83]	γνώμαις καὶ λόγοις καὶ χερσὶ	καὶ	ψυχαῖς, καὶ πάσχειν ἕτοιμοι πᾶν,
[4, 67]	ἐν ταῖς ἀγκάλαις αὐτοῦ σπαίρουσα	καὶ	ψυχορραγοῦσα ἀποθνήσκει. τοῖς δὲ παροῦσι
[4, 9]	παρεσκεύασμαι ποιεῖν ὑμᾶς αὐτὸς ἀγαθὰ	καὶ	ὧν χάριν τὴν ἐκκλησίαν συνεκάλεσα,
[4, 67]	τῷ σώματι περιέβαλλε καὶ ἀνεκαλεῖτο	καὶ	ὡς ἀνοίσουσαν ἐκ τοῦ τραύματος
[4, 72]	τοῦτ´ ἤκουσαν ἅπαντες, ἐπῄνεσάν τε	καὶ	ὡς ἀπὸ καλῆς ὑποθέσεως ἀρξάμενον
[4, 33]	παρὰ γνώμην ἅπαντ´ ἀπήντηκέ μοι	καὶ	ὥσπερ ἀδικῶν αὐτὸς ἐγκαλοῦμαι, τὴν
[4, 73]	ἄνδρες ἀγαθοὶ καὶ ἐξ ἀγαθῶν,	καινὴν	μὲν οὐδεμίαν οἴομαι δεῖν ἡμᾶς
[4, 40]	κόσμον ἐπετελέσθη φανερά, ὅτι τῆς	καινῆς	ἐστι τέχνης, ἡ δ´ εἰκών,
[4, 27]	συμμαχίας συνθήκην. ἀρξάντων δὲ τούτων	Καιρητανοί	τ´ ἠκολούθησαν καὶ Ταρκυνιῆται, καὶ
[4, 27]	κατὰ Ῥωμαίων ἐξενεγκεῖν τὸν πόλεμον,	Καιρητανοὺς	καὶ Ταρκυνιήτας καὶ Οὐιεντανούς, ἀφαιρέσει
[4, 4]	παρασκευάσωμεν, ὅτι πληγὴν οὐδεμίαν ἔχει	καίριον,	οἵ τ´ ἰατροὶ λεγέτωσαν ἐν
[4, 75]	αὐτὸν ὧν ἐν τοῖς πρότερον	καιροῖς	κύριος ἦν. οὕτω γὰρ αὐτοῖς
[4, 62]	δωρηθέν· ὅπερ οὐ πρὸς ὀλίγον	καιρόν,	ἀλλ´ εἰς ἅπαντα τὸν βίον
[4, 12]	ὁ Τύλλιος οὐκέτι παρῆκε τὸν	καιρόν,	ἀλλὰ πολλὰς αὐτοῖς εἰδέναι φήσας
[4, 64]	παρὰ τῷ συγγενεῖ, τότε δὲ	καιρὸν	ἁρμόττοντα οἰόμενος ἔχειν. ὡς δὲ
[4, 38]	γαμβρῷ πολεμεῖν, ἐπειδὴ τὸν οἰκεῖον	καιρὸν	ἔλαβε διεσκεδασμένου τοῦ δήμου κατὰ
[4, 68]	ἕως {οὗ} τὸν ἐπιτήδειον ἔδοξε	καιρὸν	ἔχειν, φυλάττων τὸ προσποίημα τῆς
[4, 4]	ἀφῆκεν ἐκ τῶν χειρῶν τὸν	καιρόν.	ἡ δὲ συγκατασκευάσασα τὴν ἡγεμονίαν
[4, 75]	ἀκριβείας ἐξετασθῆναι· συνήγμεθα γὰρ εἰς	καιρὸν	ὀξύν· ἐπ´ αὐτοῖς οἴομαι δεῖν
[4, 29]	μέλλεις καὶ τὸν αὐτόματον ἐκδέχῃ	καιρόν,	ὃς ἥξει σοι φέρων τὴν
[4, 70]	σκοπῶμεν· τοῦτο γὰρ ὁ παρὼν	καιρὸς	ἀπαιτεῖ. Ἐδόκει ταῦτ´ εἰκότα λέγειν,
[4, 21]	μὲν τούτων οὐχ ὁ παρὼν	καιρὸς	ἁρμόττων τοῖς λόγοις. ~Τότε δ´
[4, 4]	δωρεαῖς ὑπαγόμενος· ἔπειθ´ ὅταν ἡμῖν	καιρὸς	εἶναι δοκῇ, τότε λέγωμεν ἀποτεθνηκέναι
[4, 73]	τὸ παρόν· ὅ τε γὰρ	καιρός,	εἰς ὃν συνήγμεθα ὑπὸ τῶν
[4, 70]	ἐπισκοπεῖτε βίον, ἆρά γ´ ὁ	καιρὸς	ἐκεῖνος ἥκει νῦν, ὃν ἐγὼ
[4, 7]	Ῥωμαϊκὰς ἱστορίας. προειρημένων δὴ τούτων	καιρὸς	ἐπανάγειν ἐπὶ τὴν ἀπολειπομένην διήγησιν.
[4, 13]	ἡλικίαν, ἕτερος ἔσται τῇ διηγήσει	καιρὸς	ἐπιτηδειότερος. ~Ὁ δὲ Τύλλιος, ἐπειδὴ
[4, 1]	ἄρχοντος Ἀθήνησιν Ἀρχεστρατίδου· περὶ οὗ	καιρὸς	ἤδη λέγειν, ἃ κατ´ ἀρχὰς
[4, 5]	ἐξ ἀμφοτέρων κινήσασα οἶκτον, ἐπειδὴ	καιρὸς	ἦν, ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ δωματίου
[4, 82]	ἢ θάνατον ἔνδοξον. ἥκει δὲ	καιρός,	οἷον εὐχόμεθα, μεθεστηκότος μὲν ἐκ
[4, 77]	αὐτὸ πρῶτον, ἥκει γὰρ ὁ	καιρός,	ὃν εὐχόμην τε καὶ προσεδεχόμην,
[4, 78]	ἀπολωλέναι· ἐπειδὴ δ´ ὅ τε	καιρός,	ὃν τὰ πράγματά μοι δίδωσι,
[4, 74]	ἀμπεχόνας, πλὴν εἰ μὴ κατὰ	καιρούς	τινας ἑορταίους καὶ ἐν πομπαῖς
[4, 70]	ὁ Βροῦτος λέγει· Μυρίους ἕξετε	καιρούς,	ὦ Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε καὶ
[4, 78]	πατρίκιοι, πάλαι μὲν δέον, ἐν	καιρῷ	δὲ νῦν αὐτὸ ποιοῦντες ἐπιτηδείῳ,
[4, 64]	γένοιτο. ἐν τούτῳ δὴ τῷ	καιρῷ	Σέξτος ὁ πρεσβύτατος τῶν Ταρκυνίου
[4, 80]	αἰσίους; οὐ λέγω ταῦτα πάντα,	καίτοι	δέον, εἰ γοῦν ἔμελλεν ἕξειν
[4, 34]	οὐδὲν προσήκοντα τῷ πρότερον βασιλεῖ·	καίτοι	παῖδάς γ´ Ἄγκος Μάρκιος ὁ
[4, 58]	ὧν προσεδόκων τε καὶ ἐδεδοίκεσαν	καίτοι	πικρὸς ὀργὴν καὶ περὶ τὰς
[4, 44]	ὥσθ´ οἱ πατρίκιοι τὰ τούτων	κακὰ	καὶ τὰς λατρείας ὁρῶντες ἔχαιρόν
[4, 35]	τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν συναγαγεῖν	κἀκεῖ	μου κατηγορεῖν. πλὴν ἐπεὶ σὺ
[4, 53]	συμπροθυμηθέντων καὶ Οὐολούσκων· ἐπρεσβεύσαντο γὰρ	κἀκεῖνοι	δεόμενοι συμμαχίας· τὸν κατὰ τοῦ
[4, 62]	πρᾶγμα, τί χρὴ πράττειν, ἤρετο.	κἀκεῖνοι	διὰ σημείων τινῶν μαθόντες, ὅτι
[4, 52]	τῶν σφετέρων ὄλεθρος. ἔτυχον δὲ	κἀκεῖνοι	προεξεληλυθότες ἐκ τοῦ χάρακος καὶ
[4, 83]	οὐκ ὀρθῶς δεδοίκασι. βαρεῖα γὰρ	κἀκείνοις	ἡ τυραννὶς καὶ ἔμφυτος ἅπασιν
[4, 43]	δ´ αὐτοῖς ἀκινδύνου. ἧκε δὲ	κἀκείνοις	οὐ μετὰ πολὺν χρόνον ἔτι
[4, 69]	καὶ τὴν λύσιν βουλόμενος συνέπεμψε	κἀκεῖνον	ἅμα τοῖς μειρακίοις δεηθεῖσιν, ἵνα
[4, 84]	τοὺς πατρίους νόμους Σπόριον Λουκρήτιον·	κἀκεῖνος	ἀπολύσας τὴν ἐκκλησίαν ἐκέλευσεν ἅπαντας
[4, 72]	τὰ λοιπὰ λέγειν αὐτὸν ἠξίουν.	κἀκεῖνος	εἶπεν, Ἐπειδὴ ταῦτα οὕτω πράττειν
[4, 39]	ἀλιτήριε, καὶ διὰ τοῦ νεκροῦ;	κἀκεῖνος	ἐπὶ τῷ πάθει μᾶλλον ἢ
[4, 49]	καὶ πρὸς τὰς Οὐολούσκων προκαλούμενος	κἀκείνους	εἰς φιλίαν τε καὶ συμμαχίαν.
[4, 28]	τοῦ συνοικοῦντος. ἔπειτα δ´ ἡ	κακὴ	τὴν φύσιν ἀπονοηθεῖσα καὶ νομίσασα
[4, 83]	δέ τισιν αὐτῶν ἄρα διὰ	κακὴν	φύσιν ἢ πονηρὰς τροφὰς τὸ
[4, 81]	εἶναι, πᾶσαν ἀκριβοῖ τὴν τυραννικὴν	κακίαν,	ποδαποὺς χρὴ νομίζειν ἔσεσθαι τοὺς
[4, 73]	τὰς παρακολουθούσας ἑκάστῃ τῶν πολιτειῶν	κακίας	τελευταῖος παραλαβὼν τὸν λόγον ὁ
[4, 28]	καὶ λοιδορουμένης καὶ τὴν ἀνανδρίαν	κακιζούσης·	ὡς δ´ οὐδὲν ἐπέραινον οὔτε
[4, 54]	δεινὴ περὶ τοῦ μέλλοντος ἀθυμία·	κάκιον	δὲ τοὺς Ῥωμαίους ἐπίεζεν ἢ
[4, 82]	καὶ ἀράς, ἵνα τιμωροὶ τοῖς	κακοῖς	αὐτῆς γένοιντο καὶ τὸ κεκρυμμένον
[4, 82]	δημόται, βιωτὸν ἐν τοιούτοις καλινδουμένοις	κακοῖς,	ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν οὖσιν ἀπογόνοις,
[4, 24]	ἐκραγῇ τῷ κοινῷ δι´ αὐτοῦ	κακόν·	ἐπανορθοῦσθαι μέντοι φημὶ δεῖν τὰ
[4, 30]	παρ´ αὐτοῦ, τί πεπονθὼς ἰδίᾳ	κακὸν	ἢ τί τὴν πόλιν ὁρῶν
[4, 19]	μειζόνων κινδυνεύοντας ἄθλων μείζονας ὑπομένειν	κακοπαθείας	τοῖς τε σώμασι καὶ τοῖς
[4, 19]	δὲ περὶ μηδενὸς δεδοικότας μηδὲν	κακοπαθεῖν,	τῶν μὲν εἰσφορῶν ἀπολυομένους διὰ
[4, 82]	τυράννων καὶ πολλὰ ὑπὲρ αὐτῶν	κακοπαθήσαντος.	αὕτη μέντοι σωφρονεῖν βουλομένη καὶ
[4, 19]	περὶ τῆς τούτων φυλακῆς ἅπαντες	κακοπαθοῦσιν·	ὀρθῶς οὖν ἔχειν ᾤετο τοὺς
[4, 70]	τοῦ φρονεῖν γεγονὼς ὑπὸ τοῦ	κακοῦ.	πολλὰ δ´ αὐτοῦ κατολοφυρομένου καὶ
[4, 57]	καὶ οὐδὲ φωνὴν ὑπὸ τοῦ	κακοῦ	ῥῆξαι δυνάμενον ἀποκτείνουσι βάλλοντες λίθοις·
[4, 24]	ἐκ τῶν δεσμωτηρίων ἐξεληλυθότες ἀρτίως	κακοῦργοι	μυρίων ἄξια διαπεπραγμένοι θανάτων. εἰς
[4, 58]	πόλιν ὄντος ὡς ἐπὶ τοσούτῳ	κακῷ	μαθὼν τὰ γινόμενα διὰ γραμμάτων
[4, 74]	πολιτείας, τῶν δὲ παρακολουθούντων αὐτῇ	κακῶν	ἀπηλλάχθαι. ἵνα δὲ καὶ τοὔνομα
[4, 62]	πολλάκις αὐτὴν ἔσωσεν ἐκ μεγάλων	κακῶν.	γυνή τις ἀφίκετο πρὸς τὸν
[4, 81]	καὶ βαράθροις δαπανωμένους, ἀνάπαυσιν τῶν	κακῶν	οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην λαμβάνοντας; τίς
[4, 67]	τῶν κατεσχηκότων τὴν οἰκίαν αὐτοῦ	κακῶν	οὐδὲν εἰδὼς καὶ σὺν αὐτῷ
[4, 52]	ἑαυτούς. οὕτω δ´ αἰσχρῶς καὶ	κακῶς	ἀμφοτέρων τῶν στρατοπέδων ἀναρπασθέντων εἰς
[4, 80]	φήσειεν, ὁρῶν ὡς οἰκτρῶς καὶ	κακῶς	ἅπαντες ὑπ´ αὐτοῦ διατεθείμεθα; ~Τὰς
[4, 24]	μὲν ὑπὸ τῶν ἀρχαίων ἐπινοηθέντα,	κακῶς	δ´ ὑπὸ τῶν νῦν ἐπιτριβόμενα.
[4, 84]	φόβοις, οἱ μὲν ἐπὶ τῷ	κακῶς	δράσαι τὰ μισούμενα τῆς ἀσφαλείας
[4, 29]	ἀναγκάζει; ἀλλὰ καὶ ταῦτ´ ἀμφότερα	κακῶς	ἔχοντα αὐτῷ τυγχάνει καὶ οὐδὲ
[4, 38]	ὀλίγων, αἵματι πολλῷ ῥεόμενος καὶ	κακῶς	ὅλον ἑαυτὸν ἐκ τοῦ πτώματας
[4, 40]	καὶ συγκατασκευάσαι τὴν ἀρχὴν ἐκείνῳ,	κακῶσαί	τε βουλομένους τὸ δημοτικὸν ἰσχύος
[4, 24]	τις, ὡς ῥιπτοῦντας εἰκῆ τὰ	καλά.	ἐτύγχανον δὴ τοῖς Ῥωμαίοις αἱ
[4, 18]	ἐκφέρομεν, κάλει, τοῦτ´ ἐκεῖνοι λέγουσι	κάλα	καὶ τὰς κλάσσεις τὸ ἀρχαῖον
[4, 24]	ἥκει τὰ πράγματα καὶ τὰ	καλὰ	τῆς Ῥωμαίων πόλεως οὕτως ἄτιμα
[4, 75]	τὰ μαντεύματα γένηται περὶ αὐτῶν	καλά,	τοὺς πελέκεις οὗτοι παραλαβόντες καὶ
[4, 4]	καὶ τὴν τῶν ὅπλων ἐξουσίαν	κάλει	τοὺς βουλεύσαντας ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον ἐπὶ
[4, 38]	ἐν ἐσθῆτι βασιλικῇ προελήλυθε καὶ	καλεῖ	τοὺς βουλευτὰς εἰς τὸ συνέδριον.
[4, 18]	ἡμεῖς ῥῆμα προστακτικῶς σχηματίσαντες ἐκφέρομεν,	κάλει,	τοῦτ´ ἐκεῖνοι λέγουσι κάλα καὶ
[4, 15]	καὶ εἴκοσιν, ἃς καὶ αὐτὰς	καλεῖ	φυλὰς καὶ τὰς ἀστικὰς προστιθεὶς
[4, 73]	μήτε βασιλεῖς ἔτι μήτε μονάρχους	καλεῖν,	ἀλλὰ μετριωτέραν τινὰ καὶ φιλανθρωποτέραν
[4, 80]	εἰ δὴ καὶ παρανομίας δεῖ	καλεῖν	αὐτάς, ἀλλ´ οὐκ ἀνατροπὰς καὶ
[4, 37]	τι δίκαιον εἰπεῖν ἔχει Ταρκύνιος,	καλεῖν	αὐτὸν καὶ διδαχθέντας, ἐάν τ´
[4, 38]	ἐκέλευσε τῷ κήρυκι τοὺς βουλευτὰς	καλεῖν	εἰς τὸ συνέδριον. ἦσαν δ´
[4, 15]	ἐπὶ τὰ ὅπλα τοὺς χωρίτας	καλεῖν	ἢ χρημάτων εἰσφορὰς κατ´ ἄνδρα
[4, 35]	καὶ τὰς σαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμησάμενον	καλεῖν	με εἰς διαδικασίαν· ὧν οὐδέτερον
[4, 21]	ἔχειν πολλοὺς ὄντας καὶ τελευταίους	καλεῖσθαι.	γενομένου δὲ τούτου τοῖς μὲν
[4, 4]	πραγμάτων αὐτῶν ἐπὶ τὴν βασιλείαν	καλεῖσθαι,	δραστήριος ἀνὴρ οὐκ ἀφῆκεν ἐκ
[4, 76]	τοὺς δ´ ἄρχοντας τούτους ἔταξαν	καλεῖσθαι	κατὰ τὴν ἑαυτῶν διάλεκτον κωνσούλας·
[4, 27]	ὡς καὶ νῦν ὑπὸ Ῥωμαίων	καλεῖται·	ἡλικίας τε προβεβηκὼς ἐπὶ πολὺ
[4, 39]	Ῥωμαίων κατὰ τὴν πάτριον γλῶτταν	καλεῖται.	~Τοιαύτης τελευτῆς ἔτυχε Τύλλιος ἔτη
[4, 61]	τὴν κεφαλὴν εὕρετε. ἐξ ἐκείνου	καλεῖται	τοῦ χρόνου Καπιτωλῖνος ὁ λόφος
[4, 45]	ὁ δὲ Ταρκύνιος αὐτὸς ὁ	καλέσας	αὐτοὺς ὑστέρει. ὡς δὲ πολὺς
[4, 41]	βουλομένων ἐπέτρεπεν, εἰ μή τινα	καλέσειεν	αὐτός· οὔτε τοῖς προσιοῦσιν εὐμενὴς
[4, 18]	τὰς κλάσσεις τὸ ἀρχαῖον ἐκάλουν	καλέσεις·	λόχοι δ´, οὓς αἱ συμμορίαι
[4, 66]	ταύτην πρῶτον αἰτουμένῃ τὴν χάριν·	κάλεσον	ὅσους δύνασαι πλείστους φίλους τε
[4, 71]	ἔτι βούλομαι μαθεῖν, τίς ὁ	καλέσων	ἔσται αὐτὴν κατὰ νόμους καὶ
[4, 29]	ποιεῖ μεγάλων οὖσαν ἀξίαν καὶ	καλὴν	τὸ σῶμα, μαρανθεῖσαν δ´ ὑπ´
[4, 72]	ἐπῄνεσάν τε καὶ ὡς ἀπὸ	καλῆς	ὑποθέσεως ἀρξάμενον καὶ νομίμου τὰ
[4, 14]	ἐκέλευσε τοὺς στενωποὺς {ἱερὰ} ἐγκατασκευασθῆναι	καλιάδας	ὑπὸ τῶν γειτόνων ἥρωσι προνωπίοις
[4, 82]	ὦ δημόται, βιωτὸν ἐν τοιούτοις	καλινδουμένοις	κακοῖς, ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν οὖσιν
[4, 75]	οὕτω γὰρ αὐτοῖς ἀσφαλέστατα καὶ	κάλλιστα	ἕξει τὰ τῆς ἀρχῆς. ~Ταύτην
[4, 1]	Τύλλιος ὄνομα γυναικὶ συνῆν Ὀκρισίᾳ	καλλίστῃ	τε καὶ σωφρονεστάτῃ τῶν ἐν
[4, 64]	καὶ φιλοφροσύνῃ. ταύτην τὴν γυναῖκα	καλλίστην	οὖσαν τῶν ἐν Ῥώμῃ γυναικῶν
[4, 83]	ἐλπίδας χωρεῖτε πρὸς τὸν ἀγῶνα,	κάλλιστον	ὧν πώποτε ἤρασθε πολέμων τόνδε
[4, 13]	μὲν τοῦ μεγέθους τε καὶ	κάλλους	τῆς πόλεως, ὡς κατὰ τὴν
[4, 83]	τὸ χρεὼν φέρῃ. μαντεύομαι δὲ	καλοῖς	ἐγχειρήμασιν εὐτυχὲς ἀκολουθήσειν τέλος. εἴη
[4, 32]	τιμιώτατα ὀνόματα ὑπ´ ἀνθρώπων ἐπὶ	καλοῖς	κεῖται πράγμασιν, ἀκούειν καὶ μὴ
[4, 24]	οἱ μὲν πλεῖστοι προῖκα διὰ	καλοκἀγαθίαν·	καὶ κράτιστος ἀπαλλαγῆς δεσποτῶν τρόπος
[4, 26]	διεξῆλθε παρακλητικὸν ὁμονοίας, διδάσκων ὡς	καλὸν	μὲν χρῆμα πολλαὶ πόλεις μιᾷ
[4, 47]	τὰ κοινὰ πράττοντες ὑπὸ τοῦ	καλοῦ	τούτου δημαγωγοῦ, ὃς παρεσκεύασταί τε
[4, 15]	τοῖς πάνυ τιμίαν καταστησάμενος, τὰ	καλούμενα	Παγανάλια· καὶ νόμους ὑπὲρ τῶν
[4, 62]	τοῖς Σιβυλλείοις, ἐλέγχονται δὲ ταῖς	καλουμέναις	ἀκροστιχίσι· λέγω δ´ ἃ Τερέντιος
[4, 27]	τὸν μὲν ἐν ἀγορᾷ τῇ	καλουμένῃ	Βοαρίᾳ, τὸν δ´ ἕτερον ἐπὶ
[4, 63]	δύο πόλεις ἀποικίσας τὴν μὲν	καλουμένην	Σιγνίαν οὐ κατὰ προαίρεσεν, ἀλλ´
[4, 27]	ἤρξαντο δὲ τῆς ἀποστάσεως οἱ	καλούμενοι	Οὐιεντανοὶ καὶ τοῖς ἐλθοῦσι παρὰ
[4, 13]	δύο λόφους, τόν τε Οὐιμινάλιον	καλούμενον	καὶ τὸ Ἰσκυλῖνον, ὧν ἑκάτερος
[4, 84]	καὶ Κολλατῖνον· καὶ ὁ δῆμος	καλούμενος	κατὰ λόχους ἐπεκύρωσε τοῖς ἀνδράσι
[4, 39]	πτώματος. οὗτος ὁ στενωπὸς ὄρβιος	καλούμενος	πρότερον ἐξ ἐκείνου τοῦ δεινοῦ
[4, 8]	ὅταν δὲ τοῦτο γένηται, τοὺς	καλουμένους	μεσοβασιλεῖς ἀποδεῖξαι καὶ δι´ ἐκείνων
[4, 50]	χωρήσαντας μάχῃ νικήσας ἐπὶ τοὺς	καλουμένους	Πωμεντίνους ἦγε τὴν δύναμιν, οἳ
[4, 49]	θυσίας τε συντελεῖσθαι κοινὰς τῷ	καλουμένῳ	Λατιαρίῳ Διὶ καὶ συνεστιάσεις, τάξας
[4, 76]	τὸν δῆμον εἰς τὴν ἀγορὰν	καλοῦντες·	ἀναβὰς ὁ Βροῦτος, ἔνθα τοῖς
[4, 49]	ἡμᾶς χρόνων ἐπιτελοῦσι Ῥωμαῖοι Λατίνας	καλοῦντες,	καὶ φέρουσιν εἰς αὐτὰς αἱ
[4, 83]	τῶν συμμάχων ἐπικουρίαις, οἳ μὴ	καλούντων	μὲν ἡμῶν οὐδὲν ἀξιώσουσι πολυπραγμονεῖν,
[4, 14]	στενωπῶν· κομπίτους γὰρ τοὺς στενωποὺς	καλοῦσι·	καὶ φυλάττουσι τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν
[4, 18]	συμμορίαι μὲν ἕξ, ἃς Ῥωμαῖοι	καλοῦσι	κλάσσεις, {κατὰ} τὰς Ἑλληνικὰς κλήσεις
[4, 61]	κεφαλῆς· κάπιτα γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι	καλοῦσι	τὰς κεφαλάς. ταῦτα παρὰ τῶν
[4, 25]	εἶχε, τοὺς κοινοὺς ἅπασιν, οὓς	καλοῦσιν	Ἀμφικτυονικούς, ἐξ ὧν φίλοι μὲν
[4, 58]	Διὸς Πιστίου, ὃν Ῥωμαῖοι Σάγκον	καλοῦσιν,	ἀσπὶς ξυλίνη βύρσῃ βοείᾳ περίτονος
[4, 15]	τῆς Εἰλειθυίας θησαυρόν, ἣν Ῥωμαῖοι	καλοῦσιν	Ἥραν φωσφόρον, ὑπὲρ τῶν γεννωμένων·
[4, 76]	γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι τὰς συμβουλὰς	καλοῦσιν·	ὕπατοι δ´ ὑφ´ Ἑλλήνων ἀνὰ
[4, 6]	γὰρ οἱ νόμοι τῆς ἡλικίας	καλοῦσιν	ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τοὺς
[4, 61]	ἑνὸς ἀετοῦ καὶ μιᾶς στέγης	καλυπτόμενοι.	~Λέγεται δέ τι καὶ ἕτερον
[4, 63]	συναπτούσης αὐτῷ θαλάττης ἔκειτο ἐν	καλῷ·	ἔστι δὲ χερσονησοειδὴς σκόπελος ὑψηλὸς
[4, 23]	τρόποις ἐξετάζουσι τοὺς ἀξίους τῶν	καλῶν,	ἀλλὰ ταῖς συντυχίαις, ὁρῶντες ὡς
[4, 68]	φύσιν εἶχε πρὸς οὐδὲν τῶν	καλῶν	ἀντιπράττουσαν. ἐπεὶ δὲ Τύλλιον ἀποκτείνας
[4, 80]	σφαγίων καὶ τῶν ἄλλων σημείων	καλῶν	γενομένων, ὧν χωρὶς οὐδὲν ἂν
[4, 31]	ἀποδεδωκέναι παραδείγμασι χρώμενον τοῖς τῶν	καλῶν	καὶ ἀγαθῶν ἐπιτρόπων ἔργοις, ὅσοι
[4, 15]	κρησφύγετα κατεσκεύασεν, Ἑλληνικοῖς ὀνόμασιν αὐτὰ	καλῶν	Πάγους, ἔνθα συνέφευγον ἐκ τῶν
[4, 12]	παρεῖναι. συνελθόντος δὲ τοῦ δήμου	καλῶν	τὰς φράτρας κατὰ μίαν ἀνεδίδου
[4, 24]	τὰς ἑαυτῶν τελευτάς, ἵνα χρηστοὶ	καλῶνται	νεκροὶ καὶ πολλοὶ ταῖς κλίναις
[4, 78]	κατέσχεν ὅπως δή ποτε λαβών,	καλῶς	αὐτῇ καὶ βασιλικῶς χρώμενον, ἀλλ´
[4, 65]	ἐμοὶ κυρία, τί δεῖ σε	καλῶς	ἐπισταμένην διδάσκειν; εἰ δ´ ἀντιπράττειν
[4, 36]	φανερόν, ὅτι καὶ ἄρχειν ἐπίσταμαι	καλῶς	καὶ ἄρχεσθαι δύναμαι σωφρόνως. ~Τοιαῦτα
[4, 24]	πολλὰ καὶ ἄλλα διαβαλεῖν ἔθη	καλῶς	μὲν ὑπὸ τῶν ἀρχαίων ἐπινοηθέντα,
[4, 80]	δέον, εἰ γοῦν ἔμελλεν ἕξειν	καλῶς,	μηδὲν τῶν ἐν ἔθει κατὰ
[4, 3]	ἱππεῦσι τεταγμένος οὕτως ἔδοξεν ἀγωνίσασθαι	καλῶς,	ὥστε περιβόητος εὐθὺ γενέσθαι καὶ
[4, 44]	καὶ πλάττοντες τὰς ἐν αὐταῖς	καμάρας	καὶ τὰς παστάδας ἐγείροντες, καὶ
[4, 29]	σοί τε λαβεῖν ἐμὲ γυναῖκα	κἀμὲ	σοῦ τυχεῖν ἀνδρός, οὐκ ἂν
[4, 33]	μηδὲν ἡγεῖσθαι ἄπιστον, ὅπου γε	κἀμὲ	Ταρκύνιος οὑτοσὶ τῆς ἀρχῆς παῦσαι
[4, 64]	οἵ τ´ ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου	κάμνοντες	ἐπὶ τῇ τριβῇ τοῦ πολέμου
[4, 54]	καὶ οἱ πενέστατοι αὐτῶν μάλιστα	κάμνοντες	ὁμολογίας ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι πρὸς
[4, 77]	ὡς Ταρκυνίῳ τ´ ἦν βουλομένῳ	κἀμοὶ	συνοίσειν ἔδοξεν, ὁ περὶ τῆς
[4, 29]	ἀνδρὸς τὸ μηδέν· ὥσπερ γε	κἀμοὶ	ψοφοδεὴς καὶ οὐδὲν ἔχων ἀνδρὸς
[4, 11]	μετὰ ταῦτα πάντες ἴστε δήπου,	κἂν	ἐγὼ μὴ λέγω, ὅτι Μάρκιοι
[4, 23]	ἀλλ´ ἕξειν δυνάμεις αἰεὶ διαρκεῖς,	κἂν	πρὸς πάντας ἀνθρώπους ἀναγκασθῇ πολεμεῖν.
[4, 73]	ἥ τε πεῖρα τῆς μεταβολῆς,	κἂν	τὰ κράτιστα τύχωμεν περὶ αὐτῆς
[4, 25]	ἔταξεν εἶναι δικαστάς, ὅρους καὶ	κανόνας	αὐτοῖς τάξας, οὓς αὐτὸς ἔγραψε
[4, 61]	τῆς εὑρεθείσης ἐν αὐτῷ κεφαλῆς·	κάπιτα	γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι καλοῦσι τὰς
[4, 61]	ἐξ ἐκείνου καλεῖται τοῦ χρόνου	Καπιτωλῖνος	ὁ λόφος ἐπὶ τῆς εὑρεθείσης
[4, 62]	γῆς ἐν τῷ ναῷ τοῦ	Καπιτωλίνου	Διὸς ἐν λιθίνῃ λάρνακι, ὑπ´
[4, 67]	τῶν στέρνων πληγὴν ἕως τῆς	καρδίας	ὠθεῖ {τὸ ξίφος. κραυγῆς δὲ
[4, 25]	Εὐρώπης εἰς τὰ παραθαλάττια τῆς	Καρίας	καὶ Δωριεῖς οἱ περὶ τοὺς
[4, 56]	αὐτῷ πεφυκυῖαι πλήρεις ἤδη τοῦ	καρποῦ	καὶ συγκομιδῆς ὥραν ἔχουσαι· διεξιὼν
[4, 10]	ἐκχωρεῖν τῆς δημοσίας γῆς τοὺς	καρπουμένους	τε καὶ ἰδίᾳ κατέχοντας αὐτὴν
[4, 25]	ἀπολαύουσι καὶ ἐπὶ μήκιστον χρόνον	καρποῦνται	τὰς ὠφελείας, πάντων μάλιστα τῶν
[4, 54]	τῆς γῆς καὶ μηκέτι τοὺς	καρποὺς	ἐκφερούσης, σπάνις ἁπάσης τροφῆς ἐν
[4, 27]	ὡς πρότερον καὶ τὰ ἴδια	καρποῦσθαι,	μενούσαις ἐν ταῖς γραφείσαις πρὸς
[4, 74]	καταστησαμένοις ὑπάρξει τὰ μὲν ἀγαθὰ	καρποῦσθαι	τῆς βασιλικῆς πολιτείας, τῶν δὲ
[4, 38]	τοὺς ἀγροὺς ἐπὶ τὴν τῶν	καρπῶν	συγκομιδήν, ἐξῆλθε μετὰ τῶν ἑταίρων
[4, 55]	χεὶρ ἤδη περὶ αὐτὸν ἦν	καρτερά.	δόξαντες δ´ οἱ Γάβιοι μέγα
[4, 3]	αὐτὸ ἔθνος στρατείας καὶ μάχης	καρτερᾶς	περὶ πόλιν Ἤρητον ἀνδρειότατος ἁπάντων
[4, 76]	δὲ συναχθέντος οὐ μόνον τοῦ	κατ´	ἀγορὰν τότ´ ὄντος, ἀλλὰ καὶ
[4, 69]	πολλὰ καὶ πράττων ὅμοια τοῖς	κατ´	ἀλήθειαν ἠλιθίοις. καὶ δὴ καὶ
[4, 69]	εἶναι περὶ αὐτόν, ἀλλ´ οὐ	κατ´	ἀλήθειαν ὑπαρχούσης μωρίας, ἀφελόμενος ἅπαντα
[4, 56]	ἑαυτοῦ τύχην κατολοφυρόμενος, ὥσπερ οἱ	κατ´	ἀλήθειαν ὑπὲρ τῆς ψυχῆς ἀγωνιῶντες.
[4, 19]	δὲ περὶ ἐλαττόνων ἧττον ἐνοχλεῖσθαι	κατ´	ἀμφότερα, τοὺς δὲ περὶ μηδενὸς
[4, 41]	ὁμώνυμος γὰρ ἦν τῷ νεωτέρῳ	κατ´	ἄμφω τὰ ὀνόματα. ~Ἐπεὶ δ´
[4, 21]	ἴσον ἔχειν τῆς πολιτείας μέρος	κατ´	ἄνδρα διερωτώμενοι τὰς γνώμας ἐν
[4, 15]	χωρίτας καλεῖν ἢ χρημάτων εἰσφορὰς	κατ´	ἄνδρα ἐκλέγειν, οὗτοι τά τε
[4, 40]	δὲ Τύλλιος ἐπιτρόπου βασιλικοῦ σχῆμα	κατ´	ἀρχὰς λαβών, ὡς εἴρηταί μοι
[4, 1]	οὗ καιρὸς ἤδη λέγειν, ἃ	κατ´	ἀρχὰς παρελίπομεν, ἐξ ὧν τε
[4, 11]	φύλακα τῶν βασιλέων καὶ τὰς	κατ´	αὐτῶν ἐπιτελεσάμενον δίκας ἔμελλον ἀναρπάσεσθαι,
[4, 7]	καὶ τέτταρα κατέσχεν, ὥστ´ εἰ	κατ´	ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἑκτακαιεικοσαέτης ἦν,
[4, 30]	ἣν ἀμήχανον ἦν ἔτι καὶ	κατ´	ἐκείνους περιεῖναι τοὺς χρόνους. ἐδείχθη
[4, 34]	πόλεως παρέλαβον, αἰσθόμενος ἐπιβουλάς τινας	κατ´	ἐμαυτοῦ γινομένας, παραδοῦναι τῷ δήμῳ
[4, 22]	τοῦτον τὸν καθαρμὸν ἕως τῶν	κατ´	ἐμὲ χρόνων Ῥωμαῖοι καθαίρονται μετὰ
[4, 71]	παρακαλείτω. ἔσται δὲ πᾶσι Ῥωμαίοις	κατ´	εὐχήν, ἐὰν ἴδωσιν ἡμᾶς τοὺς
[4, 2]	καθάπερ οἴονταί τινες εἴτε τοῦ	κατ´	οἰκίαν ἥρωος, ἐγκύμονα γενέσθαι καὶ
[4, 38]	Τυλλίῳ λέγει τις ἐλθὼν ὄντι	κατ´	οἰκίαν, ὅτι Ταρκύνιος ἐν ἐσθῆτι
[4, 38]	γενέσθαι, χρόνον μέν τινα διέτριβε	κατ´	οἰκίαν τοῖς ἑταίροις μόνοις διαλεγόμενος·
[4, 42]	καὶ κρύφα διεφθάρησαν ὑπ´ αὐτοῦ	κατ´	οἰκίας τε καὶ ἐπ´ ἀγρῶν
[4, 41]	ἐχρηματίζετό τε περὶ τῶν κοινῶν	κατ´	οἶκον μὲν τὰ πολλὰ καὶ
[4, 15]	ὁ τῶν ἀνθρώπων ἀριθμὸς ἐγίνετο	κατὰ	γένη τε καὶ καθ´ ἡλικίας.
[4, 18]	ἐχόντων τὸ μέγιστον τίμημα καὶ	κατὰ	γένος ἐπιφανῶν· συνέταξε δ´ εἰς
[4, 34]	τι πάθωσιν οἱ κύριοι τοὺς	κατὰ	γένος ἢ κατὰ διαθήκας διαδόχους
[4, 27]	Τυλλίῳ τ´ οὐκ ἀξιοῦσαι ταπεινῷ	κατὰ	γένος ὄντι ὑπακούειν, καὶ τὴν
[4, 79]	πενθῆσαι καὶ τὰ νομιζόμενα τῷ	κατὰ	γῆς ἀνδρὶ ποιῆσαι τὴν ἀθλίαν
[4, 62]	τοῦ Μαρσικοῦ κληθέντος πολέμου κείμενοι	κατὰ	γῆς ἐν τῷ ναῷ τοῦ
[4, 67]	αὐτῷ τὰς πύλας ἐξεληλυθότι συναντᾷ	κατὰ	δαίμονα παραγινόμενος εἰς τὴν πόλιν
[4, 34]	κύριοι τοὺς κατὰ γένος ἢ	κατὰ	διαθήκας διαδόχους προσήκειν παραλαμβάνειν, τὴν
[4, 62]	ἐξ Ἐρυθρῶν τῶν ἐν Ἀσίᾳ,	κατὰ	δόγμα βουλῆς τριῶν ἀποσταλέντων πρεσβευτῶν
[4, 9]	τὴν τῶν παιδίων ἐρημίαν ἐγκαταλείψω	κατὰ	δύναμιν τὴν ἐμήν. δίκαιοι δ´
[4, 74]	χρυσοσήμους ἀμπεχόνας, πλὴν εἰ μὴ	κατὰ	καιρούς τινας ἑορταίους καὶ ἐν
[4, 43]	τῆς πρώτης εὐθὺς εἰσφορᾶς ἀναγκαζομένου	κατὰ	κεφαλὴν ἑκάστου δραχμὰς δέκα εἰσφέρειν.
[4, 15]	σύνοδον ἅπαντας ἐκέλευσε τοὺς ὁμοπάγους	κατὰ	κεφαλὴν ὡρισμένον νόμισμά τι συνεισφέρειν,
[4, 50]	καὶ νύκτωρ αὐτοὶ ταλαιπωροῦντες ἁλίσκονται	κατὰ	κράτος. γενόμενος δὲ τῆς πόλεως
[4, 63]	μηδὲν διαφέρειν πόλεως· Κιρκαίαν δὲ	κατὰ	λογισμόν, ὅτι τοῦ Πωμεντίνου πεδίου
[4, 84]	ἀσφαλείας ὑπερορᾶν ἐπαίροντες, οἱ δὲ	κατὰ	λογισμὸν τοῦ μὴ ῥᾳδίαν εἶναι
[4, 84]	ἐν ἀρχαιρεσίαις ἀποδείξητε ψῆφον ἐπιφέροντες	κατὰ	λόχους. εἰ δὴ καὶ ταῦτα
[4, 84]	Κολλατῖνον· καὶ ὁ δῆμος καλούμενος	κατὰ	λόχους ἐπεκύρωσε τοῖς ἀνδράσι τὴν
[4, 85]	ἐν ἐκκλησίᾳ· καὶ γνώμας διερωτήσαντες	κατὰ	λόχους, ὅ τι χρὴ ποιεῖν,
[4, 75]	ἔχω καὶ παραινεῖν· τὰ δὲ	κατὰ	μέρος πολλὰ ὄντα καὶ οὐ
[4, 24]	τὸν δημοσίᾳ διδόμενον σῖτον λαμβάνοντες	κατὰ	μῆνα καὶ εἴ τις ἄλλη
[4, 12]	τοῦ δήμου καλῶν τὰς φράτρας	κατὰ	μίαν ἀνεδίδου τὰς ψήφους. ἁπάσαις
[4, 8]	ψηφισαμένης μήτε τῶν ἄλλων τῶν	κατὰ	νόμον ἐπιτελεσθέντων. συνιόντες τε πολλάκις
[4, 75]	ὥσπερ ἔφην, ἐπειδὴ συγκεχώρηταί μοι	κατὰ	νόμον καὶ γνώμην εἰσηγήσομαι· φεύγειν
[4, 34]	μήτε τῶν ἄλλων γενομένων τῶν	κατὰ	νόμον, τούτους ἀδικῶ δήπου καὶ
[4, 41]	Ταρκύνιος τὴν Ῥωμαίων δυναστείαν οὐ	κατὰ	νόμους, ἀλλὰ διὰ τῶν ὅπλων
[4, 10]	περιέσται τῷ ἀνδρὶ τὸ δοκεῖν	κατὰ	νόμους ἄρχειν. ἔδοξεν οὖν αὐτοῖς
[4, 11]	συνεισφέρειν· κοινῇ δὲ σύμπαντες, ὅτι	κατὰ	νόμους γεγραμμένους ἐθισθήσονται ζῆν τὰ
[4, 71]	ἄρχων εἰμί, καὶ ἀποδέδοταί μοι	κατὰ	νόμους ἐκκλησίαν, ὅτε βουλοίμην, συγκαλεῖν.
[4, 10]	καὶ δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν	κατὰ	νόμους ἕξοντα τὴν ἀρχήν· τότε
[4, 71]	τίς ὁ καλέσων ἔσται αὐτὴν	κατὰ	νόμους καὶ τὴν ψῆφον ἀναδώσων
[4, 45]	ὁ Ταρκύνιος, ὅτι τοῖς μὴ	κατὰ	νόμους λαβοῦσι τὰς δυναστείας, ἀλλὰ
[4, 46]	τὴν βασιλείαν εἶχε τὴν Ῥωμαίων	κατὰ	νόμους παρ´ ἑκόντων λαβὼν ὥσπερ
[4, 8]	ἑλέσθαι τὸν ἄρξοντα τῆς πόλεως	κατὰ	νόμους. ταῦτα διανοουμένων αὐτῶν ἐπιγνοὺς
[4, 52]	ἡ πρώτη πεῖρα τῷ Ταρκυνίῳ	κατὰ	νοῦν ἐχώρησεν, ἀναλαβὼν τὴν δύναμιν
[4, 9]	πεῖρα τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν χωρήσει	κατὰ	νοῦν, καὶ ἐκ τῆς πόλεως
[4, 4]	δὲ τὰ πρῶτα ἡμῖν χωρήσῃ	κατὰ	νοῦν, τότε καὶ ἐκ τοῦ
[4, 52]	Ἤδη δὲ τῶν πλείστων αὐτῷ	κατὰ	νοῦν χωρούντων πόλεμος ἐκ τῶν
[4, 51]	ἐκ τῆς ὁδοῦ καὶ γενόμενοι	κατὰ	νώτου τῶν Σαβίνων ἐπῄεσαν. τούτους
[4, 14]	ποίαν οἰκίαν ἕκαστος οἰκεῖ. Ἔπειτα	κατὰ	πάντας ἐκέλευσε τοὺς στενωποὺς {ἱερὰ}
[4, 27]	μάχαις κατορθῶν ὁ Τύλλιος, ὅσαι	κατὰ	πόλεις τε καὶ πρὸς ὅλον
[4, 62]	ἢ δυστυχίας τινὸς μεγάλης συμπεσούσης	κατὰ	πόλεμον ἢ τεράτων τινῶν καὶ
[4, 63]	Ταρκύνιος ἐν εἰρήνῃ τε καὶ	κατὰ	πολέμους καὶ δύο πόλεις ἀποικίσας
[4, 27]	διαπραξάμενος ἐν εἰρήνῃ τε καὶ	κατὰ	πολέμους καὶ ναοὺς δύο κατασκευασάμενος
[4, 64]	τριβῇ τοῦ πολέμου καὶ οἱ	κατὰ	πόλιν ἀπειρηκότες ταῖς εἰσφοραῖς ἕτοιμοι
[4, 84]	τὴν ἀρχήν. καὶ τὰ μὲν	κατὰ	πόλιν ἐν τῷ τότε χρόνῳ
[4, 44]	τὸ λοιπὸν ἠνάγκασεν ἐργάζεσθαι τὰς	κατὰ	πόλιν ἐργασίας, μέγιστον οἰόμενος εἶναι
[4, 20]	ἀναγκαιοτάτων, ἀρχὰς ἀποδεῖξαι τάς τε	κατὰ	πόλιν καὶ τὰς ἐπὶ στρατοπέδου,
[4, 15]	καὶ τριάκοντα, ὥστε σὺν ταῖς	κατὰ	πόλιν οὔσαις ἐκπεπληρῶσθαι τὰς ἔτι
[4, 62]	ἀφειμένοι καὶ τῶν ἄλλων τῶν	κατὰ	πόλιν πραγματειῶν, καὶ δημοσίους αὐτοῖς
[4, 22]	εἰς φυλὰς κατέταξεν αὐτοὺς τὰς	κατὰ	πόλιν τέτταρας ὑπαρχούσας, ἐν αἷς
[4, 13]	οἰκήσεις, ἴχνη δέ τινα φυλάττοντι	κατὰ	πολλοὺς τόπους τῆς ἀρχαίας κατασκευῆς,
[4, 63]	τὴν μὲν καλουμένην Σιγνίαν οὐ	κατὰ	προαίρεσεν, ἀλλ´ ἐκ ταὐτομάτου, χειμασάντων
[4, 61]	τοῦ ἀρχαίου, ἐκ μὲν τοῦ	κατὰ	πρόσωπον μέρους τοῦ πρὸς μεσημβρίαν
[4, 27]	τε καὶ τὰς ἄλλας ἐπηγάγοντο	κατὰ	Ῥωμαίων ἐξενεγκεῖν τὸν πόλεμον, Καιρητανοὺς
[4, 70]	τυραννίδος ἀπαλλαγῆναι; ταῦτ´ εἰπὼν ἐχώρει	κατὰ	σπουδὴν ἐπὶ τὴν οἰκίαν ἅμα
[4, 73]	τυραννίδος μετὰ πλείονος ἐξουσίας καὶ	κατὰ	σχολὴν βουλευομένοις τὴν κρείττονα πολιτείαν
[4, 19]	τὰς δὲ τῶν εἰσφορῶν ἐπιταγὰς	κατὰ	τὰ τιμήματα τῶν βίων. ὁπότε
[4, 18]	ἕξ, ἃς Ῥωμαῖοι καλοῦσι κλάσσεις,	{κατὰ}	τὰς Ἑλληνικὰς κλήσεις παρονομάσαντες· ὃ
[4, 66]	ὑπὸ τῇ στολῇ, οὔτε προσαγορεύουσα	κατὰ	τὰς συναντήσεις οὐδένα τῶν ἀσπαζομένων
[4, 14]	τὰς γενικὰς ὡς πρότερον, ἀλλὰ	κατὰ	τὰς τέτταρας τὰς τοπικὰς τὰς
[4, 14]	ἔδει τῷ κοινῷ παρέχειν, οὐκέτι	κατὰ	τὰς τρεῖς φυλὰς τὰς γενικὰς
[4, 84]	τὴν γνώμην εἶναι κυρίαν, διαστάντες	κατὰ	τὰς φράτρας ψῆφον ἐπενέγκατε, καὶ
[4, 20]	τούτων διάσκεψιν καὶ κρίσιν ἐποιεῖτο	κατὰ	τὰς φράτρας ψηφοφορῶν· καὶ ἦσαν
[4, 17]	ἀκμῇ, δέκα δὲ τῶν ὑπερηλίκων	κατὰ	ταὐτὰ τοῖς προτέροις. ὅπλα δὲ
[4, 22]	καὶ τάξας τούς θ´ ἱππεῖς	κατὰ	τέλη καὶ τοὺς πεζοὺς ἐν
[4, 2]	βασιλείου πέπρωται γενέσθαι κρεῖττον ἢ	κατὰ	τὴν ἀνθρωπείαν φύσιν ἐκ τῆς
[4, 19]	τὰς μὲν τῶν στρατιωτῶν καταγραφὰς	κατὰ	τὴν διαίρεσιν ἐποιεῖτο τὴν τῶν
[4, 53]	πᾶσα, πλὴν ὅσα μέρη πανδοκεύεται	κατὰ	τὴν δίοδον, τότε δὲ πολυάνθρωπος
[4, 76]	δ´ ἄρχοντας τούτους ἔταξαν καλεῖσθαι	κατὰ	τὴν ἑαυτῶν διάλεκτον κωνσούλας· τοῦτο
[4, 11]	πολλῶν δέ, ὧν αὐτὸς ἐγὼ	κατὰ	τὴν ἐμαυτοῦ δύναμιν ἐγενόμην ὑμῖν
[4, 13]	καὶ κάλλους τῆς πόλεως, ὡς	κατὰ	τὴν ἐμὴν εἶχεν ἡλικίαν, ἕτερος
[4, 47]	ἁπάντων συνταξάμενος μετ´ αὐτῶν τὰ	κατὰ	τὴν ἐπίθεσιν πράγματι ἐπεχείρησεν ἥκιστα
[4, 60]	μέλλετε διὰ τὴν ἀπειρίαν σφάλλεσθαι	κατὰ	τὴν ἐρώτησιν, ὑπ´ ἐμοῦ διδαχθεῖσι
[4, 41]	Σούπερβον, τοῦτο δὲ δηλοῦν βούλεται	κατὰ	τὴν ἡμετέραν γλῶτταν τὸν ὑπερήφανον.
[4, 28]	γαμβρῶν ἑκάτερος ἐναντίᾳ συναφθεὶς τύχῃ	κατὰ	τὴν οὐχ ὁμοτροπίαν· Λευκίῳ μὲν
[4, 39]	μυσαροῦ πάθους ἀσεβὴς ὑπὸ Ῥωμαίων	κατὰ	τὴν πάτριον γλῶτταν καλεῖται. ~Τοιαύτης
[4, 76]	τότ´ ὄντος, ἀλλὰ καὶ τοῦ	κατὰ	τὴν πόλιν ὅλην· διεξῄεσαν γὰρ
[4, 40]	ἀναλαβεῖν. θορύβου δὲ γενομένου πολλοῦ	κατὰ	τὴν πόλιν ὅλην καὶ οἰμωγῆς
[4, 58]	ᾧ δὲ ταῦτ´ ἐπράττετο, θορύβου	κατὰ	τὴν πόλιν ὄντος ὡς ἐπὶ
[4, 37]	δ´ εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ	κατὰ	{τὴν} πόλιν ὄχλου προελθὼν ἐπὶ
[4, 10]	γὰρ ἐκ πολλοῦ φήμας λέγεσθαι	κατὰ	{τὴν} πόλιν ὡς ἐπιβουλευόντων αὐτῷ
[4, 71]	πόλει λεγομένων τε καὶ πραττομένων	κατὰ	τῆς τυραννίδος αἴσθηται Ταρκύνιος, πρὶν
[4, 84]	Ἐπειδὴ τὰ πρῶτα ἡμῖν κεκύρωται	κατὰ	τὸ δέον, ἀκούσατε καὶ τὰ
[4, 39]	πρῶτα, ἔφη, πέπρακταί σοι, Ταρκύνιε,	κατὰ	τὸ δέον· βεβαίως δὲ τὴν
[4, 46]	ἀνδρὶ τῆς ἀρχῆς, ὡς οὔτε	κατὰ	τὸ δίκαιον αὐτῷ προσηκούσης οὔτ´
[4, 46]	ἡγεμονίας εὐθὺς ἐποιεῖτο λόγους ὡς	κατὰ	τὸ δίκαιον αὑτῷ προσηκούσης, ἐπειδὴ
[4, 47]	ἐπεὶ δ´ ἀπηξιώθη τῶν γάμων	κατὰ	τὸ εἰκός· τίς γὰρ ἂν
[4, 60]	ᾧ χρῄζετε συντυχεῖν· ἀσχολεῖται δὲ	κατὰ	τὸ παρόν· ἔσται δ´ ὑμῖν
[4, 73]	οἴομαι δεῖν ἡμᾶς καθίστασθαι πολιτείαν	κατὰ	τὸ παρόν· ὅ τε γὰρ
[4, 13]	ἀριθμόν, ὧν οὐδὲν δέομαι μεμνῆσθαι	κατὰ	τὸ παρόν. τῇ τε πόλει
[4, 6]	πέντε ὅλοις ἔτεσι, καὶ ποιῶ	κατὰ	τὸ πέμπτον καὶ εἰκοστὸν ἔτος
[4, 34]	ἂν ἔχοις. εἰ δ´ οὐ	κατὰ	τὸν βέλτιστον αὐτῆς ἔτυχον ἐγὼ
[4, 6]	εἴη χρόνῳ παραγεγονώς, εἴγε δὴ	κατὰ	τὸν ἔνατον ἐνιαυτὸν τῆς Ἄγκου
[4, 13]	ἀρχαίας κατασκευῆς, βουληθείη μετρεῖν αὐτὴν	κατὰ	τὸν κύκλον τὸν περιέχοντα Ἀθηναίων
[4, 6]	βασιλείας, ὡς δὲ Λικίννιος γράφει	κατὰ	τὸν ὄγδοον. ἔστω δὴ κατὰ
[4, 6]	γεγονὼς ἐτῶν, Ἄγκῳ δὲ βασιλεῖ	κατὰ	τὸν ὄγδοον τῆς ἀρχῆς ἐνιαυτὸν
[4, 6]	βασιλεύοντος, ὡς μὲν Γέλλιος ἱστορεῖ	κατὰ	τὸν πρῶτον ἐνιαυτὸν τῆς βασιλείας,
[4, 41]	ἀλλὰ διὰ τῶν ὅπλων κατασχών,	κατὰ	τὸν τέταρτον ἐνιαυτὸν τῆς ἑξηκοστῆς
[4, 30]	ἐν γὰρ ταῖς ἐνιαυσίοις ἀναγραφαῖς	κατὰ	τὸν τετταρακοστὸν ἐνιαυτὸν τῆς Τυλλίου
[4, 6]	ἦν ἐτῶν πέντε καὶ εἴκοσι	κατὰ	τὸν τοῦ πατρὸς θάνατον, ὁ
[4, 39]	στενάξας ἄγει βίᾳ τὰς ἡμιόνους	κατὰ	τοῦ πτώματος. οὗτος ὁ στενωπὸς
[4, 53]	γὰρ κἀκεῖνοι δεόμενοι συμμαχίας· τὸν	κατὰ	τοῦ Ταρκυνίου πόλεμον ἀναλαβεῖν. ἐγίνοντο
[4, 43]	τοῖς πέλας καὶ ἔστιν ὅτε	κατὰ	τοῦ τυράννου λέγοντες αὐτοί, πεῖραν
[4, 71]	εἰ γνοίην, χρησομένῳ· καὶ τὸν	κατὰ	τοῦ τυράννου λόγον πρῶτος ἐγὼ
[4, 38]	καιρὸν ἔλαβε διεσκεδασμένου τοῦ δήμου	κατὰ	τοὺς ἀγροὺς ἐπὶ τὴν τῶν
[4, 25]	συνιόντες γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ τέκνοις	κατὰ	τοὺς ἀποδειχθέντας χρόνους συνέθυόν τε
[4, 24]	ἔχειν ἢ πριαμένοις παρ´ ἑτέρων	κατὰ	τοὺς αὐτοὺς τρόπους κυρίων γενομένων
[4, 24]	Ῥωμαίοις αἱ τῶν θεραπόντων κτήσεις	κατὰ	τοὺς δικαιοτάτους γινόμεναι τρόπους. ἢ
[4, 31]	ἐκείνου τελευτήσαντος ἐγὼ διάδοχός εἰμι	κατὰ	τοὺς κοινοὺς ἁπάντων Ἑλλήνων τε
[4, 80]	καλῶς, μηδὲν τῶν ἐν ἔθει	κατὰ	τοὺς νόμους παραλελεῖφθαι, ἀλλ´ ἐάν
[4, 40]	ἐπὶ τῷ μὴ πάντα τὰ	κατὰ	τοὺς νόμους πρᾶξαι διαβολὰς τοῖς
[4, 15]	ὁπόσας δήποτε μοίρας τὴν γῆν	κατὰ	τοὺς ὀρεινοὺς καὶ πολὺ τὸ
[4, 61]	ὁ μετὰ τὴν ἔμπρησιν οἰκοδομηθεὶς	κατὰ	τοὺς πατέρας ἡμῶν εὑρέθη τῇ
[4, 80]	ὑμῶν ἐπὶ τὰς δυναστείας παρήγοντο	κατὰ	τοὺς πατρίους ἐθισμοὺς καὶ νόμους·
[4, 78]	συνεκάλεσα, ταῦτ´ ἐστί. Ταρκύνιον οὔτε	κατὰ	τοὺς πατρίους ἡμῶν ἐθισμοὺς καὶ
[4, 84]	μεσοβασιλέα τὸν ἐπιμελησόμενον τῶν ἀρχαιρεσιῶν	κατὰ	τοὺς πατρίους νόμους Σπόριον Λουκρήτιον·
[4, 54]	πύργοις διαλαβὼν τὸ χωρίον πυκνοτέροις·	κατὰ	τοῦτο γὰρ ἐδόκει μάλιστα τὸ
[4, 24]	τῇ πόλει φυλαττόμενον. ~Ἐπειδὴ δὲ	κατὰ	τοῦτο γέγονα τὸ μέρος τῆς
[4, 6]	κατὰ τὸν ὄγδοον. ἔστω δὴ	κατὰ	τοῦτον ἐληλυθὼς τὸν ἐνιαυτόν, καθ´
[4, 36]	κυριωτάτων καταστησάμενος, οὓς ἅπαντες ἐπεκυρώσατε,	κατὰ	τούτους ὑμῖν ἀπέδωκα διδόναι τὰ
[4, 36]	αὐτὸς ἐξηταζόμην πρῶτος οἷς ὥρισα	κατὰ	τῶν ἄλλων δικαίοις ὥσπερ ἰδιώτης
[4, 57]	ἀποκτείνουσι βάλλοντες λίθοις· τὴν δὲ	κατὰ	τῶν ἄλλων ζήτησίν τε καὶ
[4, 43]	τὸν τύραννον· αἱ δὲ τιμωρίαι	κατὰ	τῶν ἐλεγχθέντων ἐγίνοντο πικραὶ καὶ
[4, 72]	παρανομίας, αἷς ἄλλοι τε πολλοὶ	κατὰ	τῶν ἰδίων πολιτῶν ἐχρήσαντο καὶ
[4, 7]	τοῦ βουλευτηρίου καὶ φέρων ἔξω	κατὰ	τῶν κρηπίδων ἐξέχεεν. ἥ τ´
[4, 38]	σῶμα καὶ ῥωμαλέος ἀνὴρ ῥιπτεῖ	κατὰ	τῶν κρηπίδων τοῦ βουλευτηρίου τῶν
[4, 58]	τῆς ἐκκλησίας παραχρῆμα καὶ διωμόσατο	κατὰ	τῶν σφαγίων. τούτων ἐστὶ τῶν
[4, 79]	ἔμελλεν ὀλίγον ἀναμείνας, ἕως ὁ	κατὰ	φύσιν αὐτοῖς παραγένηται θάνατος. ~Ἀλλὰ
[4, 27]	προβεβηκὼς ἐπὶ πολὺ καὶ τῆς	κατὰ	φύσιν τελευτῆς οὐ μακρὰν ἀπέχων,
[4, 37]	αὐτὴν ἔλαβεν. ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ	καταβαίνειν	τ´ ἀπὸ τοῦ βήματος βουλομένου
[4, 32]	ὃς οὐ πολὺ ἀπέχω πεντηκονταετίας;	κατάβαλε	{δὲ} τὴν εἰρωνείαν τῶν ἀναισχύντων
[4, 48]	τυχεῖν ἐάσαντες εἰς βάραθρόν τι	καταβάλλουσι	καὶ ἐπικατασκάψαντες ἔτι ζῶντος τὴν
[4, 38]	ἔτι μαλακίζεσθαι μηδὲ κατοκνεῖν, ἀλλὰ	καταβαλόντα	τοὺς λόγους ἐπὶ τὰ ἔργα
[4, 53]	μέχρι τῶν τειχῶν καὶ πολλοὺς	καταβαλόντες	ἀδεῶς τὴν χώραν ἐπόρθουν, πολλάκις
[4, 44]	ὀρύττειν ἤρξατο, μέχρι τοῦ ποταμοῦ	καταγαγεῖν,	τὸν δ´ ἀμφιθέατρον ἱππόδρομον οὐδὲν
[4, 11]	δύναμιν ἐπαγόμενοι νυκτὸς ἔτι πολλὴν	κατάγειν	εἰς τὴν πόλιν τοὺς φυγάδας.
[4, 11]	ὦ δημόται, τοὺς μὲν ἀνδροφόνους	κατάγειν	καὶ βασιλεῖς ἀποδεικνύναι, τοὺς δὲ
[4, 11]	κοινὸν βεβούλευνταί τε καὶ συνομωμόκασι	κατάγειν	τοὺς φυγάδας καὶ τοῖς Μαρκίου
[4, 69]	θεὸν καὶ τοῦ Βρούτου πολλὰ	καταγελάσαντες,	ὅτι βακτηρίαν ξυλίνην ἀνέθηκε τῷ
[4, 64]	παλαίτερον μὲν ἔτι εἰργόμενος, ὁπότε	κατάγοιτο	παρὰ τῷ συγγενεῖ, τότε δὲ
[4, 19]	χρησάμενος τὰς μὲν τῶν στρατιωτῶν	καταγραφὰς	κατὰ τὴν διαίρεσιν ἐποιεῖτο τὴν
[4, 14]	ἄλλοθι που συντελεῖν, τάς τε	καταγραφὰς	τῶν στρατιωτῶν καὶ τὰς εἰσπράξεις
[4, 20]	τοὺς ἀπὸ τοῦ μεγίστου τιμήματος	καταγραφέντας,	ἐν οἷς ἦσαν οἵ τε
[4, 24]	τῆς πόλεως ὄντας, εἰς φυλὰς	καταγράψουσι	καὶ μένειν ἐφήσουσιν ἐν τῇ
[4, 19]	ἢ δισμυρίων, εἰ τύχοι, στρατιωτῶν,	καταδιαιρῶν	τὸ πλῆθος εἰς τοὺς ἑκατὸν
[4, 31]	ἀνέστιον καὶ ἄπορον καὶ πρὸς	καταδίκας	ἢ χρέα τὴν ἐπιτιμίαν ἀπολωλεκὸς
[4, 24]	ἐλευθερίαν χρηστοῖς γενομένοις περὶ τοὺς	καταδουλωσαμένους	ἢ τοὺς παρὰ τούτων πριαμένους
[4, 29]	τρόποις, ἥ σε κηλοῦσα καὶ	κατᾴδουσα	μαλθακὸν ἀποδέδωκε, καὶ λήσεις ὑπ´
[4, 53]	τὴν ἀλλήλων γῆν εἰσβολαὶ καὶ	καταδρομαὶ	μάχαι τε, ὅπερ εἰκός, τοτὲ
[4, 47]	ἃ συμβήσεται παθεῖν αὐτοῖς. ~Τοιαύτῃ	καταδρομῇ	τοῦ Τύρνου χρησαμένου καὶ τῶν
[4, 52]	εἰς στενὰς ἐλπίδας οἱ Σαβῖνοι	κατακεκλεισμένοι	καὶ περὶ τῶν πόλεων, μὴ
[4, 53]	Ῥωμαῖοι τοὺς Γαβίους ὠσάμενοι καὶ	κατακλείσαντες	εἰς τὴν πόλιν ἀνδράποδα καὶ
[4, 50]	τοὺς δὲ λοιποὺς τρεψάμενος καὶ	κατακλείσας	εἰς τὸ τεῖχος, ὡς οὐκέτι
[4, 2]	ἔθος ἐστὶ κοσμεῖσθαι τὰς γαμουμένας,	κατακλεισθῆναι	μόνην εἰς τὸν οἶκον, ἐν
[4, 48]	καταλαμβάνουσιν ἐν τοῖς σκευοφόροις τὰ	κατακρυφθέντα	ὑπὸ τῶν θεραπόντων ξίφη. μετὰ
[4, 39]	τῆς οἰκίας ἤδη τὸν Τύλλιον	καταλαβόντες	κατέσφαξαν. ἔτι δὲ νεοσφαγοῦς ἐρριμμένου
[4, 62]	ὅταν ἡ βουλὴ ψηφίσηται, στάσεως	καταλαβούσης	τὴν πόλιν ἢ δυστυχίας τινὸς
[4, 58]	καὶ ἀνδραποδισμοὺς καὶ πάντα ὅσα	καταλαμβάνει	δεινὰ τοὺς ὑπὸ τυράννων ἁλόντας
[4, 48]	πορευθέντες ἐπὶ τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ	καταλαμβάνουσιν	ἐν τοῖς σκευοφόροις τὰ κατακρυφθέντα
[4, 2]	διέμενεν ἡ φλὸξ ὅλην αὐτοῦ	καταλάμπουσα	τὴν κεφαλήν, ἕως ἡ μήτηρ
[4, 42]	συνεδρίῳ βουλευταὶ τῶν ἐπὶ Τυλλίου	καταλεγέντων,	διάφοροι τοῖς δημοτικοῖς τέως ὄντες
[4, 51]	μὲν τῇ Συέσσῃ βραχύ τι	καταλείπει	μέρος τῆς στρατιᾶς τά τε
[4, 4]	ὀρφανὰ τὰ δύστηνα ταυτὶ παιδία	καταλείπεται	κίνδυνον οὐ τὸν ἐλάχιστον ὑπὲρ
[4, 4]	δ´ ἐξ ἐκείνου δύο νήπια	καταλειπόμενα.	ἐνθυμουμένη δὲ τὴν περὶ τὸν
[4, 23]	πελάτας τοῖς ἐγγόνοις τοῖς ἑαυτῶν	καταλείποντας.	Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ συνεχώρησαν οἱ
[4, 11]	καὶ τὴν ὑπὸ τοῦ πάππου	καταλειφθεῖσαν	ἀρχὴν ἀφαιρεῖσθαι, στέρξομεν τὴν τύχην.
[4, 52]	ᾤχετο. ἐκεῖθεν δὲ τήν τε	καταλειφθεῖσαν	δύναμιν καὶ τὰ λάφυρα καὶ
[4, 44]	ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀρχῆς τὰ	καταλειφθέντα	ἡμίεργα ὑπὸ τοῦ πάππου τελειῶσαι,
[4, 31]	δὲ τὰ μὲν χρήματα τὰ	καταλειφθέντα	ὑπ´ αὐτοῦ παραδέδωκάς μοι, τὴν
[4, 6]	ὅσοι γράφουσιν υἱοὺς εἶναι τοὺς	καταλειφθέντας	παῖδας ὑπὸ Ταρκυνίου, ἵνα μή
[4, 51]	ἑαυτούς. ἀντέσχον δ´ οὐδ´ οἱ	καταλειφθέντες	ἐπὶ τοῦ χάρακος, ἀλλὰ καὶ
[4, 85]	ταῦτα τὰ γράμματα λαβόντες οἱ	καταλειφθέντες	ὑπὸ τοῦ βασιλέως ὕπαρχοι Τῖτος
[4, 33]	ὑμῶν ἔλαβον, ὦ Ταρκύνιε, νηπίων	καταλειφθέντων	οὐχ ἑκών, ἀλλ´ ὑπὸ τῶν
[4, 33]	εἴ τι πάθοιμι διάδοχον ἔμελλον	καταλείψειν	ἁπάντων τῶν ἐμῶν. ἐπειδὴ δὲ
[4, 42]	δίκας, εἰδότες ὧν ἕνεκεν ἐπεβουλεύοντο,	καταλείψειν	τῷ τυράννῳ τὴν πόλιν ἑκόντες
[4, 33]	ἀρχῆς οὐδὲ σπέρμα τοῦ Ταρκυνιείου	καταλείψουσι	γένους. κηδεμὼν δὲ καὶ φύλαξ
[4, 9]	δόξατε οὖν κοινῇ πάντες ἐπίτροποι	καταλελεῖφθαι	τῶν παιδίων καὶ βεβαιοῦτε αὐτοῖς
[4, 50]	οὕτω δ´ ἄρα πολὺς ὁ	καταληφθεὶς	ἄργυρός τε καὶ χρυσὸς ἦν,
[4, 52]	τῶν πόλεων, μὴ ἐξ ἐφόδου	καταληφθῶσι,	δεδιότες ὑπὲρ εἰρήνης διεπρεσβεύοντο παραδιδόντες
[4, 37]	οὐ δικαίως κατέχειν ἑαυτῷ προσήκουσαν·	καταλιπεῖν	γὰρ αὐτῷ τὸν πάππον ἀποθνήσκοντα
[4, 74]	ἐν ταῖς ἐξόδοις δώδεκα πελέκεις	καταλιπεῖν.	ἔτι πρὸς τούτοις, ὃ πάντων
[4, 25]	αἰώνιον ἑαυτοῦ μνήμην τοῖς ἐπιγινομένοις	καταλιπεῖν.	ἐφιστὰς δὲ τὴν διάνοιαν ἐπὶ
[4, 34]	ἀναφαίρετον καὶ ὑμῖν τοῖς ἐγγόνοις	καταλιπεῖν,	καὶ ὁ δῆμος οὐ κύριος
[4, 11]	παιδία οἰχήσεται τὴν πόλιν ὑμῖν	καταλιπόντα	καὶ ἡ ἄλλη Ταρκυνίου συγγένεια·
[4, 51]	μετέωρον ὀλίγον τὸ μεταξὺ χωρίον	καταλιπών.	δόξαν δὲ τοῖς ἡγεμόσι τῶν
[4, 1]	οὕτω τελευτᾷ υἱωνούς τε δύο	καταλιπὼν	νηπίους καὶ δύο θυγατέρας ἀνδράσιν
[4, 27]	τῷ παρόντι ἀτυχήσειν. ταῦτ´ εἰπὼν	καταλύεται	τὸν πρὸς αὐτοὺς πόλεμον, ταῖς
[4, 21]	βιασθεὶς ἰσχυραῖς, οὐ τῶν λόχων	καταλυθέντων,	ἀλλὰ τῆς κλήσεως αὐτῶν οὐκέτι
[4, 10]	πολιτευομένου χαλεπῶς ἔφερον οἱ πατρίκιοι	καταλυομένην	τὴν δυναστείαν τῆς βουλῆς ὁρῶντες
[4, 20]	περὶ πολέμου συνισταμένου τε καὶ	καταλυομένου	διαγνῶναι. τὴν δὲ περὶ τούτων
[4, 40]	ἑτέρου τρόπου τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ	καταλῦσαι	καὶ Ταρκύνιον ἐπὶ τὰ πράγματα
[4, 71]	δὲ λάβωμεν τὸ πλῆθος ὡρμημένον	καταλῦσαι	τὴν μοναρχίαν ψῆφόν τ´ αὐτοῖς
[4, 70]	πᾶν ὅσον δύναται πράξειν ἐπὶ	καταλύσει	τῆς Ταρκυνίων δυναστείας, καὶ οὔτ´
[4, 48]	προέδρους ἐπὶ τὴν ἔρευναν τῆς	καταλύσεως	ἐκάλει καὶ δυεῖν γενέσθαι θάτερον
[4, 43]	ἀπορρήτους μετ´ ἀλλήλων ποιῶνται περὶ	καταλύσεως	τῆς ἀρχῆς. ἦσαν δ´ αὐτῷ
[4, 8]	διελέγοντο πρὸς ἀλλήλους περὶ τῆς	καταλύσεως	τῆς παρανόμου ἀρχῆς, καὶ ἐδόκει
[4, 55]	πρὸς τὸν πατέρα περὶ τῆς	καταλύσεως	τοῦ πολέμου· μαστιγωθεὶς δ´ ὑπ´
[4, 67]	ἐπειδὴ τοῦτον ἀποφαίνουσι Ῥωμαῖοι τῆς	καταλύσεως	τῶν τυράννων αἰτιώτατον γενέσθαι, τίς
[4, 48]	καὶ οἱ πορευθέντες ἐπὶ τὴν	κατάλυσιν	αὐτοῦ καταλαμβάνουσιν ἐν τοῖς σκευοφόροις
[4, 47]	ἐὰν ἐθελήσητε ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν	κατάλυσιν	αὐτοῦ, τὰ κεκρυμμένα ἐν αὐτῇ
[4, 47]	αὐτοῦ λαβόντας εἰσενεγκεῖν εἰς τὴν	κατάλυσιν	τοῦ δεσπότου καὶ ἀποθέσθαι κρύψαντας
[4, 53]	ἐπὶ τὰ σφέτερα, τήν τε	κατάλυσιν	τοῦ τυράννου δυνατὴν ἀποφαίνοντες καὶ
[4, 72]	ἐπιτροπεύσουσα ἀρχὴ γενήσεται μετὰ τὴν	κατάλυσιν	τῶν βασιλέων καὶ ὑπὸ τίνος
[4, 12]	τῆς αὐτῆς προαιρέσεως ἐγεγόνει. τοῦτο	καταμαθὼν	ὁ Τύλλιος οὐκέτι παρῆκε τὸν
[4, 62]	τι δόξαντα περὶ τὴν πύστιν	καταμηνυθέντα	ὑφ´ ἑνὸς τῶν δημοσίων, ὡς
[4, 31]	ᾧ τῶν κοινῶν οὐδενὸς ἔμελε,	καταμισθοδοτήσας	καὶ πάντα τρόπον διαφθείρας, καὶ
[4, 23]	χρωμένη, καὶ μὴ ξενικοῖς στρατεύμασι	καταμισθοφοροῦσα	συνεξαναλωθῇ τοῖς χρήμασι· καὶ διὰ
[4, 11]	ὑπ´ αὐτῶν ἀχθέντας· οἱ δὲ	κατανοσφιζόμενοι	τὰ δημόσια καὶ κατέχοντες, ἣν
[4, 56]	ὑπὲρ αὑτοῦ λόγον διαθέμενος, ὅτι	καταπεφευγὼς	εἰς τὴν ἐκείνων πίστιν ἅμα
[4, 65]	ἐπιχειρήσῃ φεύγειν ἢ βοᾶν. τούτῳ	καταπληξάμενος	τῷ τρόπῳ τὴν ἄνθρωπον αἱρέσεις
[4, 52]	προὔτεινον γὰρ αὐτὰς οἱ Ῥωμαῖοι	καταπλήξεως	τῶν πολεμίων ἕνεκα· μαθόντες, ὅτι
[4, 40]	ἐκείνου δαίμονα κατοδυραμένη, μυρίας δὲ	κατάρας	τῷ τε γαμβρῷ καὶ τῇ
[4, 40]	τε γαμβρῷ καὶ τῇ θυγατρὶ	καταρασαμένη	κρύπτει γῇ τὸ σῶμα. ἀπελθοῦσα
[4, 81]	ἵνα δὲ μὴ μαντεύησθε τὰς	καταράτους	αὐτῶν φύσεις, ἀλλ´ ἀκριβῶς μάθητε,
[4, 83]	γεμούσαις ἄγους θυσιῶν καὶ σπονδῶν	καταρχόμενος·	ἔπειτα ταῖς ἐξ ἡμῶν αὐτῶν
[4, 9]	οὐ γὰρ ἰδίαν ἀρχὴν ἐμαυτῷ	κατασκευαζόμενος,	ἧς οὐδενὸς ἧττον ἄξιος ἦν
[4, 17]	τεκτόνων καὶ τῶν ἄλλων τῶν	κατασκευαζόντων	τὰ εἰς τὸν πόλεμον εὔχρηστα·
[4, 25]	ὠφελείας, ἐξ ὧν μακαρισμοὶ τοῖς	κατασκευασαμένοις	ἠκολούθουν μόνον, ἐπαίνου δὲ καὶ
[4, 27]	κατὰ πολέμους καὶ ναοὺς δύο	κατασκευασάμενος	Τύχης, ᾗ παρὰ πάντα τὸν
[4, 63]	τῷ χωρίῳ τῶν στρατιωτῶν καὶ	κατασκευασαμένων	τὸ στρατόπεδον ὡς μηδὲν διαφέρειν
[4, 10]	κατέσχε τὴν βασιλείαν ἀκόντων ἐκείνων.	κατασκευάσας	γὰρ ἐκ πολλοῦ φήμας λέγεσθαι
[4, 26]	μηδεὶς χρόνος αὐτοὺς ἀφανίσῃ, στήλην	κατασκευάσας	χαλκῆν ἔγραψεν ἐν ταύτῃ τά
[4, 26]	ἀπὸ κοινῶν ἀναλωμάτων ἐν Ῥώμῃ	κατασκευάσασθαι,	ἐν ᾧ θύσουσί θ´ αἱ
[4, 13]	αὐτοὺς τοῖς ἀνεστίοις Ῥωμαίων οἰκίας	κατασκευάσασθαι·	ἔνθα καὶ αὐτὸς ἐποιήσατο τὴν
[4, 59]	κρατήσῃ τῇ μάχῃ, ναοὺς αὐτοῖς	κατασκευάσειν·	καὶ τὸν μὲν σκόπελον, ἔνθα
[4, 77]	καὶ οὐχ ὑπ´ ἄλλου τινὸς	κατασκευασθεῖσαν,	ἀλλ´ ὑπ´ ἐμοῦ. ὁ δ´
[4, 57]	ἐπὶ τὸν ὄλεθρον τοῦ Πέτρωνος	κατασκευασθείσας	ἐπιστολὰς σεσημειωμένας τῇ τοῦ πατρὸς
[4, 8]	τε πολυτελεῖ καὶ μνήματος ἐπισήμου	κατασκευῇ	καὶ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς ἐκόσμει,
[4, 13]	προσωτέρω δ´ οὐκέτι προῆλθεν ἡ	κατασκευὴ	τῆς πόλεως οὐκ ἐῶντος, ὥς
[4, 40]	οἵα πρότερον ἦν, ἀρχαικὴ τὴν	κατασκευήν·	διαμένει γὰρ ἔτι σεβασμοῦ τυγχάνουσα
[4, 50]	καὶ τὴν δεκάτην ἐξελόμενος εἰς	κατασκευὴν	ἱεροῦ τὰ λοιπὰ χρήματα τοῖς
[4, 59]	λόγῳ, τὴν δὲ τῶν ναῶν	κατασκευὴν	οὐκ ἔφθη τελέσαι. τοῦτο δὴ
[4, 59]	στρατειῶν καὶ πολέμων περὶ τὴν	κατασκευὴν	τῶν ἱερῶν ἐγίνετο τὰς τοῦ
[4, 13]	κατὰ πολλοὺς τόπους τῆς ἀρχαίας	κατασκευῆς,	βουληθείη μετρεῖν αὐτὴν κατὰ τὸν
[4, 69]	ἅμα τοῖς μειρακίοις δεηθεῖσιν, ἵνα	κατασκώπτειν	τε καὶ περιυβρίζειν ἔχοιεν. ὡς
[4, 75]	τῶν Κελερίων ἀρχήν. ὁ δὲ	κατασταθεὶς	ὑπ´ ἐμοῦ μεσοβασιλεὺς συναγαγὼν τὴν
[4, 51]	παρέσεσθαι νομίζοντες. οὗτοι μὲν δὴ	καταστάντες	ἐμάχοντο, καὶ ἦν ἰσόρροπος αὐτοῖς
[4, 72]	δημοκρατίαν δὲ συνεβούλευον ὥσπερ Ἀθήνησι	καταστῆσαι,	τὰς ὕβρεις καὶ τὰς πλεονεξίας
[4, 76]	παλαιοί. ταῦτα βουλευσάμενοί τε καὶ	καταστησάμενοι	καὶ τοὺς θεοὺς εὐχαῖς λιτανεύσαντες
[4, 73]	πάντες οἱ μετ´ ἐκείνους βασιλεῖς	καταστησάμενοι	παρέδοσαν ἡμῖν, ἐξ ἧς μεγάλη
[4, 85]	τὸν Ὁράτιον ἀνοχὰς τοῦ πολέμου	καταστησάμενοι	πρὸς τοὺς Ἀρδεάτας πεντεκαιδεκαετεῖς ἀπήγαγον
[4, 74]	ἐξουσίαις τὰ ἤθη. ταῦθ´ ἡμῖν	καταστησαμένοις	ὑπάρξει τὰ μὲν ἀγαθὰ καρποῦσθαι
[4, 15]	τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν εἶχον. ταῦτα	καταστησάμενος	ἐκέλευσεν ἅπαντας Ῥωμαίους ἀπογράφεσθαί τε
[4, 25]	καὶ πανήγυριν αὐτὸ συνήγαγε, νόμους	καταστησάμενος	ἔξω τῶν ἰδίων, ὧν ἑκάστη
[4, 21]	τελευταία παρείλκοντο. ~Τοῦτο τὸ πολίτευμα	καταστησάμενος	καὶ πλεονέκτημα τοῖς πλουσίοις τηλικοῦτο
[4, 36]	νόμους θ´ ὑπὲρ τῶν κυριωτάτων	καταστησάμενος,	οὓς ἅπαντες ἐπεκυρώσατε, κατὰ τούτους
[4, 15]	ταύτην ἐν τοῖς πάνυ τιμίαν	καταστησάμενος,	τὰ καλούμενα Παγανάλια· καὶ νόμους
[4, 24]	αἴτιον οὔθ´ ὁ Τύλλιος ὁ	καταστησάμενος	τὸ ἔθος οὔθ´ οἱ παραδεξάμενοι
[4, 46]	βίᾳ κατισχύσας τυραννικήν τε μοναρχίαν	καταστησάμενος	τοὺς μὲν ἀποκτείνοι τῶν πολιτῶν,
[4, 37]	διαλεχθεὶς καὶ εἰς πολλὴν αἰδῶ	καταστήσας	τοὺς συνισταμένους ἐπ´ αὐτῷ διέλυσε
[4, 84]	κοινῶν κυρία, βασιλείαν μὲν οὐκέτι	καταστήσασθαι	δοκεῖ, ἄρχοντας δὲ δύο καθ´
[4, 72]	δὲ τοῖς μὲν βασιλικὴν αὖθις	καταστήσασθαι	πολιτείαν ἐξαριθμουμένοις, ὅσα τὴν πόλιν
[4, 40]	συνεδρίῳ τῆς βουλῆς, οἵαν προέλοιτο	καταστήσασθαι	πολιτείαν· ἡ δὲ βουλὴ μεσοβασιλεῖς
[4, 75]	πολῖται, δηλώσας αὐτοῖς ἣν διανοούμεθα	καταστήσασθαι	πολιτείαν μεσοβασιλέα ἑλοῦμαι τὸν ἀποδείξοντα
[4, 72]	κόσμος, ὃν ἀπαλλαττόμενοι τοῦ τυράννου	καταστησόμεθα.	βεβουλεῦσθαι γὰρ ἅπαντα βέλτιον, πρὶν
[4, 23]	ξένοις. εἰ δὲ καὶ τοῦτον	καταστήσονται	τὸν νόμον, πολλὴν αὐτοῖς ἔλεγεν
[4, 21]	ἔλαθε τὸν δῆμον, ὥσπερ ἔφην,	καταστρατηγήσας	καὶ τοὺς πένητας ἀπελάσας τῶν
[4, 39]	τῆς Ῥωμαίων τὴν ἀρχὴν αὐτὸν	κατασχεῖν.	ἀσπασαμένων δὲ καὶ τῶν ἄλλων
[4, 69]	μητέρα βουλόμενοι κοινῇ τὴν βασιλείαν	κατασχεῖν,	ὁ δὲ Βροῦτος συνεὶς ὃ
[4, 46]	αὐτοῦ διεξιών, ἃς ἐπὶ τῷ	κατασχεῖν	τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν ἐπετελέσατο. διεξελθὼν
[4, 56]	πῶς ἂν ἐγκρατέστατα τὴν ἀρχὴν	κατάσχοι,	λόγον μὲν οὐδένα ἀπέστειλεν, ἀκολουθεῖν
[4, 77]	ἀρχήν, ἵνα τὴν οὐσίαν αὐτοῦ	κατάσχοι	πολλὴν σφόδρα οὖσαν, καὶ ἀδελφὸν
[4, 78]	ἐθισμοὺς καὶ νόμους τὴν δυναστείαν	κατασχόντα	οὔτ´, ἐπειδὴ κατέσχεν ὅπως δή
[4, 4]	ἐρημίαν καὶ περιδεὴς οὖσα, μὴ	κατασχόντες	οἱ Μάρκιοι τὴν ἀρχὴν ἄρωνται
[4, 11]	Μάρκιοι συλλαμβανόντων αὐτοῖς τῶν πατρικίων	κατασχόντες	τὰ πράγματα δίχα πόνου, πρῶτον
[4, 67]	τυπετοῦ γυναικείου τὴν οἰκίαν ὅλην	κατασχόντος	ὁ μὲν πατὴρ περιχυθεὶς τῷ
[4, 4]	θυγατέρα τὴν συνοικοῦσαν τῷ Τυλλίῳ	κατασχοῦσα	καὶ τὰ παιδία ὑπὸ τῶν
[4, 66]	ἑτέρων. ὅταν δὲ μάθῃς τὰς	κατασχούσας	αἰσχρὰς καὶ δεινὰς ἀνάγκας, βούλευσαι
[4, 82]	καὶ τοὺς ἄλλους συγγενεῖς τὰς	κατασχούσας	αὐτὴν ἀνάγκας διεξῆλθε πολλὰς ποιησαμένη
[4, 41]	νόμους, ἀλλὰ διὰ τῶν ὅπλων	κατασχών,	κατὰ τὸν τέταρτον ἐνιαυτὸν τῆς
[4, 85]	πέντε καὶ εἴκοσι τὴν βασιλείαν	κατασχών.	οἱ δὲ περὶ τὸν Ἑρμίνιόν
[4, 1]	καὶ τριάκοντα ἔτη τὴν ἀρχὴν	κατασχὼν	οὕτω τελευτᾷ υἱωνούς τε δύο
[4, 40]	τετταράκοντα καὶ τέτταρα τὴν βασιλείαν	κατασχών.	τοῦτον τὸν ἄνδρα λέγουσι Ῥωμαῖοι
[4, 4]	οἱ φονεύσαντες αὐτὸν τὴν ἀρχὴν	κατάσχωσιν,	οὐδὲ τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ φίλοις
[4, 24]	ἦν· ὀλίγοι δέ τινες λύτρα	κατατιθέντες	ἐξ ὁσίων καὶ δικαίων ἐργασιῶν
[4, 30]	προθυμούμενος ἐκβαλεῖν με τῆς ἀρχῆς	καταφανὴς	γέγονέ μοι. βούλομαι δὲ πάντων
[4, 15]	ἐγγραφομένων, ἔταξεν ὅσον ἔδει νόμισμα	καταφέρειν	ὑπὲρ ἑκάστου τοὺς προσήκοντας, εἰς
[4, 59]	τοῖς ἐμψύχοις ὅμοιον καὶ τὸ	καταφερόμενον	ἐκ τῆς ἀποτομῆς αἷμα θερμὸν
[4, 32]	ἐπὶ τὸν ἐκδημαγωγούμενον ὑπὸ σοῦ	καταφεύγῃς	ὄχλον, οὐκ ἐπιτρέψω σοι· παρεσκεύασμαι
[4, 69]	πολλῶν καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἀπολλυμένων.	~Καταφρονήσας	γὰρ ὁ Ταρκύνιος τῆς δοκούσης
[4, 54]	εἰκὸς ἐν προνομαῖς ἀσύντακτον διὰ	καταφρόνησιν,	κατιόντες ἀθρόοι διέφθειρον· καὶ τῶν
[4, 54]	τειχίζοντες φρουρὰν ἐν αὐτοῖς καθιστάναι	καταφυγῆς	τῶν γεωργῶν ἕνεκα· ὅθεν ὁρμώμενοι
[4, 40]	κατεσκεύασεν, εἰκὼν αὐτοῦ κειμένη ξυλίνη	κατάχρυσος	ἐμπρήσεως γενομένης καὶ τῶν ἄλλων
[4, 48]	ἔξω τῶν ἐνοδίων, ἢ τὸν	καταψευσάμενον	αὐτοῦ δίκην ὑποσχεῖν. ἐδόκει ταῦτα·
[4, 68]	ποιῆσαι πάντων φρονιμώτατον, ἐπίθετον ἑαυτοῦ	καταψεύσασθαι	μωρίαν· καὶ διέμεινεν ἅπαντα τὸν
[4, 23]	ἐλευθερίας· εὐήθειάν τε πολλὴν αὐτῶν	κατεγίνωσκεν,	εἰ τῆς ἐλευθερίας τοῖς ἀξίοις
[4, 42]	ὁ δὲ τῶν μὲν θάνατον	κατεδίκαζε,	τῶν δὲ φυγήν, καὶ τὰ
[4, 9]	διεξῆλθε τοιόνδε. ~Πολλή με ἀνάγκη	κατείληφεν,	ἄνδρες πολῖται, κήδεσθαι τῶν παιδίων
[4, 65]	σώματα ὑμῶν ἅμα καὶ φήσω	κατειληφὼς	ἀσχημονοῦσάν σε μετὰ τοῦ δούλου
[4, 52]	τ´ ἀπάτῃ καὶ στρατηγήματι παραδόξῳ	κατειργάσθη,	δι´ ὀλίγων ἐρῶ. ~Πόλις ἦν
[4, 5]	δημόσιον ἀσφαλῶς ἤδη τὴν Ταρκυνίου	κατεῖχεν	ἀρχήν. ~Βούλομαι δ´ ἐπιστήσας τὸν
[4, 42]	ἀπέθυεν, αὐτὸς δὲ τὰ πλείω	κατεῖχεν.	ἔμελλον δ´ ἄρα πολλοὶ τῶν
[4, 16]	πρώτη σύνταξις ἦν· χώραν δὲ	κατεῖχεν	ἐν τοῖς πολέμοις τὴν προαγωνιζομένην
[4, 35]	ἀνθρώποις δίκαια τὴν σὴν βασιλείαν	κατεῖχον,	ἐχρῆν σε παραγενόμενον ἐπὶ τοὺς
[4, 44]	ἔργων ἀφεστῶτες ἐπὶ ταῖς δημοσίαις	κατείχοντο	χρείαις. περὶ ταῦτα δὴ τὰ
[4, 62]	βύβλους ἀπελθοῦσα τρεῖς ἐξ αὐτῶν	κατέκαυσε·	καὶ μετ´ οὐ πολὺν χρόνον
[4, 62]	πάλιν τὰς ἡμισείας τῶν ἀπολειπομένων	κατέκαυσε	καὶ τὰς λοιπὰς τρεῖς ἐνέγκασα
[4, 27]	Οὐιεντανούς, ἀφαιρέσει χώρας τιμωρησάμενος, ἣν	κατεκληρούχησε	Ῥωμαίων τοῖς νεωστὶ προσεληλυθόσι πρὸς
[4, 51]	δεινὰ ὑπεκδύντες, οἱ δὲ πλείους	κατεκόπησαν	ὑπὸ τῶν πολεμίων ἢ παρέδοσαν
[4, 67]	βίου σπᾶται τὸ ξιφίδιον, ὃ	κατέκρυπτεν	ὑπὸ τοῖς πέπλοις, καὶ μίαν
[4, 53]	ὅτε τὴν πόλιν αὐτῶν Ταρκύνιος	κατελάβετο,	καὶ τῶν ἐκ Ῥώμης φυγάδων
[4, 84]	τε ποικίλα τὴν ἑκάστου ψυχὴν	κατελάμβανεν	οὐδὲν ἀλλήλοις ἐοικότα· λύπαι τε
[4, 1]	ὅθ´ ἡ πόλις ὑπὸ Ῥωμαίων	κατελαμβάνετο,	μαχόμενος ἀποθνήσκει, τὴν δ´ Ὀκρισίαν
[4, 33]	δεομένη κηδεμόνων· ἀλλ´ ἐν ἐμοὶ	κατελείπεσθε	μόνῳ φύλακι τῆς ἐρημίας, ὃν
[4, 42]	μὴ κελεύσειεν αὐτός. ὥσθ´ ὁπόσοι	κατελείφθησαν	ἐν τῷ συνεδρίῳ βουλευταὶ τῶν
[4, 53]	καὶ πολλὰς ὑπισχνούμενοι δωρεάς, εἰ	κατέλθοιεν	ἐπὶ τὰ σφέτερα, τήν τε
[4, 34]	γ´ Ἄγκος Μάρκιος ὁ βασιλεὺς	κατέλιπεν	ἀκμάζοντας, οὐχ υἱωνοὺς καὶ νηπίους,
[4, 43]	σανίδας, ἐν αἷς ἦσαν γεγραμμένοι,	κατέλιπεν,	ἀλλὰ καὶ ταύτας καθαιρεθῆναι κελεύσας
[4, 9]	βεβαιοῦτε αὐτοῖς ἣν ὁ πάππος	κατέλιπεν	ἀρχήν. οὐδὲν γὰρ τοσοῦτον ἀπολαύσειαν
[4, 6]	μὲν τῶν ἑαυτῆς τέκνων ἣν	κατέλιπεν	αὐτοῖς ὁ πατὴρ ἀρχήν, τῷ
[4, 64]	ἐγγόνοις ἀφ´ ἑαυτοῦ τὴν αὐτὴν	κατέλιπεν	ἐπίκλησιν· ἐγὼ δὲ καὶ τοῦτον
[4, 6]	μείων ἑπτακαιεικοσαέτους· οὐκ ἄρα νηπίους	κατέλιπεν	υἱοὺς ὁ Ταρκύνιος ἐκ ταύτης
[4, 85]	τὰς προφάσεις καὶ ὑπὸ τούτων	κατελύθη	τῶν ἀνδρῶν.
[4, 43]	ἐκ τῆς ἀγορᾶς διέφθειρεν. ἔπειτα	κατέλυσε	τὰς ἀπὸ τῶν τιμημάτων εἰσφορὰς
[4, 43]	αἴσθοιντο τοῖς καθεστηκόσι πράγμασιν ἀχθομένους	κατεμήνυον	πρὸς τὸν τύραννον· αἱ δὲ
[4, 2]	τῇ παστάδι τῶν βασιλείων καὶ	κατενεχθέντος	ἐφ´ ὕπνον, πῦρ ἀπέλαμψεν ἐπὶ
[4, 9]	ἅπαντα ταῦτα καὶ μεγάλων κινδύνων	κατεργασάμενος.	ὅσον μὲν οὖν αὐτὸς ἔζη
[4, 25]	τόπους τὰς πόλεις ἱδρυσάμενοι ἱερὰ	κατεσκεύασαν	ἀπὸ κοινῶν ἀναλωμάτων· Ἴωνες μὲν
[4, 40]	ναῷ τῆς Τύχης, ὃν αὐτὸς	κατεσκεύασεν,	εἰκὼν αὐτοῦ κειμένη ξυλίνη κατάχρυσος
[4, 15]	γεωργοῖς παρέχειν δυνησομένους ὄχθους κρησφύγετα	κατεσκεύασεν,	Ἑλληνικοῖς ὀνόμασιν αὐτὰ καλῶν Πάγους,
[4, 26]	συνεδρίῳ παρόντας· καὶ μετὰ τοῦτο	κατεσκεύασεν	ἐξ ὧν ἅπασαι συνήνεγκαν αἱ
[4, 4]	~Φύσεώς τε δὴ μετειληφὼς ἀποχρώντως	κατεσκευασμένης	πρὸς ἡγεμονίαν οὗτος ὁ ἀνὴρ
[4, 69]	καὶ Τῖτον ὑπὲρ τοῦ λοιμοῦ·	κατέσκηψε	γάρ τις ἐπὶ τῆς ἐκείνου
[4, 67]	διὰ μέσου. ~Ταχείᾳ δὲ καὶ	κατεσπουδασμένῃ	παρακλήσει τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν εἰς
[4, 42]	καὶ ἀειφυγίαις, ἑτέραν βουλὴν αὐτὸς	κατεστήσατο	παραγαγὼν ἐπὶ τὰς τῶν ἐκλιπόντων
[4, 41]	ἀρχήν. καὶ πρῶτον μὲν φυλακὴν	κατεστήσατο	περὶ ἑαυτὸν ἀνθρώπων θρασυτάτων ξίφη
[4, 37]	εὐφημίας παραπέμπουσα μέχρι τῆς οἰκίας	κατέστησεν.	~Ὡς δὲ καὶ ταύτης διήμαρτε
[4, 10]	ἐγένετο προὔργου τῶν λελογισμένων· οὕτω	κατεστρατήγησεν	αὐτοὺς ὁ Τύλλιος καὶ κατέσχε
[4, 51]	ἦγεν ἐπὶ τοὺς πρὸς Ἠρήτῳ	κατεστρατοπεδευκότας	καὶ τίθεται τὸν χάρακα μετέωρον
[4, 39]	οἰκίας ἤδη τὸν Τύλλιον καταλαβόντες	κατέσφαξαν.	ἔτι δὲ νεοσφαγοῦς ἐρριμμένου τοῦ
[4, 10]	κατεστρατήγησεν αὐτοὺς ὁ Τύλλιος καὶ	κατέσχε	τὴν βασιλείαν ἀκόντων ἐκείνων. κατασκευάσας
[4, 80]	καὶ δυσχεραινόντων. φέρε, ἀλλ´ ἐπειδὴ	κατέσχε	τὴν δυναστείαν ὁπωσδήποτε λαβών, ἆρα
[4, 6]	ὀκτὼ καὶ τριάκοντα τὴν βασιλείαν	κατέσχεν	αὐτὸς ὡς ἅπαντες ὁμολογοῦσιν, ὀγδοηκονταέτης
[4, 46]	αὑτῷ προσηκούσης, ἐπειδὴ Ταρκύνιος αὐτὴν	κατέσχεν	ὁ πάππος αὐτοῦ πολέμῳ κτησάμενος,
[4, 78]	τὴν δυναστείαν κατασχόντα οὔτ´, ἐπειδὴ	κατέσχεν	ὅπως δή ποτε λαβών, καλῶς
[4, 78]	ἐξ οὗ Ταρκύνιος τὴν ἀρχὴν	κατέσχεν,	οὔθ´ ὕστερον, ἐὰν νῦν μαλακισθῶμεν,
[4, 7]	ἐπ´ ἔτη τετταράκοντα καὶ τέτταρα	κατέσχεν,	ὥστ´ εἰ κατ´ ἐκεῖνον τὸν
[4, 67]	ὁ Κολλατῖνος ἀπὸ στρατοπέδου, τῶν	κατεσχηκότων	τὴν οἰκίαν αὐτοῦ κακῶν οὐδὲν
[4, 34]	κοινῶν ἀποδεῖξαι κύριον, ἀλλ´ ἐμὲ	κατέσχον	καὶ τὴν βασιλείαν ἔδωκάν μοι
[4, 22]	τιμήσασθαι τὰς οὐσίας, εἰς φυλὰς	κατέταξεν	αὐτοὺς τὰς κατὰ πόλιν τέτταρας
[4, 43]	διάφορον ὁ πενέστατος τῷ πλουσιωτάτῳ	κατέφερε.	τοῦτο τὸ πολίτευμα πολὺ τοῦ
[4, 70]	ἀνοιμώξας καὶ περιλαβὼν τὴν νεκρὰν	κατεφίλει	καὶ ἀνεκαλεῖτο καὶ διελέγετο πρὸς
[4, 69]	τάχιστα τῆς Ἰταλίας ἐπέβη, προσκύψας	κατεφίλησε	τὴν γῆν, ταύτην οἰόμενος ἁπάντων
[4, 85]	διαδρᾶναι, τοσοῦτο μόνον ἀπαγγελλόντων, ὅτι	κατέχει	τὴν ἐκκλησίαν Βροῦτος δημαγωγῶν καὶ
[4, 10]	ἢ πείσαντα καὶ φανερῶς λαβόντα	κατέχειν.	ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς ἐγένετο προὔργου
[4, 37]	αἰτιᾶται τὴν βασιλείαν οὐ δικαίως	κατέχειν	ἑαυτῷ προσήκουσαν· καταλιπεῖν γὰρ αὐτῷ
[4, 42]	ὀνόματα. ~Ἐπεὶ δ´ ἐγκρατῶς ἤδη	κατέχειν	ὑπελάμβανε τὴν ἀρχήν, παρασκευάσας ἐκ
[4, 31]	ἀποστερεῖς με καὶ τοσοῦτον ἤδη	κατέχεις	χρόνον, οὐκ ἐκ τοῦ δικαίου
[4, 9]	ἣν διὰ τῶν ὅπλων κτησάμενοι	κατέχετε,	μὴ τοὺς ἀναιδεστάτους ὥσπερ νῦν
[4, 58]	ἵνα τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν ἐγκρατέστερον	κατέχῃ	ταῦτα πράττων· κρατίστην ἡγούμενος ἔσεσθαι
[4, 70]	οἰκίας ὅλης κλαυθμῷ καὶ θρήνοις	κατεχομένης	βλέψας εἰς αὐτοὺς ὁ Βροῦτος
[4, 71]	ἐλευθερίαν γενήσονται οὔτε δωρεαῖς ἔτι	κατεχόμενοι	ὡς πρότερον οὔτε τὰς ὕβρεις
[4, 10]	τοὺς καρπουμένους τε καὶ ἰδίᾳ	κατέχοντας	αὐτὴν ἐν ὡρισμένῳ τινὶ χρόνῳ,
[4, 11]	δὲ κατανοσφιζόμενοι τὰ δημόσια καὶ	κατέχοντες,	ἣν ὑμεῖς δι´ αἵματος ἐκτήσασθε
[4, 22]	τὸ στρατόπεδον κελεύσας ἔθυσε τῷ	κατέχοντι	τὸ πεδίον Ἄρει. τοῦτον τὸν
[4, 29]	ἡλικίαν. φέρε, ἀλλ´ ἡ τοῦ	κατέχοντος	τὰ πράγματα εὐγένεια καὶ ἡ
[4, 35]	τε, ὅτι τὰ μὴ προσήκοντα	κατέχω,	καὶ τῶν δεδωκότων, ὅτι τἀλλότρια
[4, 58]	ἀφαιρέσεις καὶ τὰ ὅμοια τούτοις	κατεψηφικότων,	οὐδὲν ὁ Ταρκύνιος ὧν προσεδόκων
[4, 84]	φυγὴν τῶν τυράννων αἱ φρᾶτραι	κατεψηφίσαντο,	παρελθὼν πάλιν ὁ Βροῦτος λέγει·
[4, 47]	σύνεδροι, τούτων ὧν νυνί μου	κατηγορεῖ	πάντων δικαστὴς γενόμενος αὐτὸς ἀπέλυσέ
[4, 35]	μοι τὴν ἐξουσίαν ἀγανακτεῖν καὶ	κατηγορεῖν	ἐμοῦ τε, ὅτι τὰ μὴ
[4, 80]	ἐπιτιμῶ τοσαύτας ἔχων αὐτοῦ παρανομίας	κατηγορεῖν	ἔξω τῶν εἰς τοὺς συγγενεῖς
[4, 30]	Ταρκύνιε, μηδὲν ἀποκρυψάμενος, τί μου	κατηγορεῖν	ἔχεις, ἐπειδὴ τούτους ἠξίους ἀκοῦσαι.
[4, 47]	ᾐτεῖτο, μηδὲ νῦν ὡς πονηροῦ	κατηγορεῖν.	καὶ περὶ μὲν ἐμαυτοῦ τοσαῦτα
[4, 35]	εἰς ἐκκλησίαν συναγαγεῖν κἀκεῖ μου	κατηγορεῖν.	πλὴν ἐπεὶ σὺ τοῦτο πέφευγας,
[4, 34]	βασιλείας, ἐπειδὴ τοῦτ´ ἐστιν, ὃ	κατηγορεῖς	μου, ἄκουσον, ὅπως τ´ αὐτῆς
[4, 71]	ἔπειτα τῶν ἄλλων ἕκαστος παριὼν	κατηγορείτω	τῆς τυραννίδος καὶ τοὺς πολίτας
[4, 47]	δὲ γνώμην ἀπεδείκνυτο μὴ τὰ	κατηγορηθέντα	λύειν, ἀλλ´ αὐτὸν τὸν κατηγορήσαντα
[4, 47]	ἐκκλησίας παρελθὼν ὑπὲρ μὲν τῶν	κατηγορηθέντων	βραχεῖαν ἔλεγεν εἶναι τὴν ἀπολογίαν
[4, 47]	κατηγορηθέντα λύειν, ἀλλ´ αὐτὸν τὸν	κατηγορήσαντα	ἀναιρεῖν. ἐπαινεσάντων δὲ τὴν γνώμην
[4, 35]	σοι δικαστὴν ὧν ἄν μου	κατηγορήσῃς,	καὶ ἀποδώσω πάλιν αὐτῷ διαγνῶναι,
[4, 45]	ἑαυτοῦ, πολλὴν ἐποιεῖτο τοῦ Ταρκυνίου	κατηγορίαν	τ´ ἄλλα διεξιὼν ἔργα τοῦ
[4, 46]	δὲ πολλὰς αὐτοῦ καὶ δεινὰς	κατηγορίας	τελευτῶν ἐδίδασκεν, ὡς οὐδὲ τὴν
[4, 42]	τοὺς ἐξελαυνομένους ἀφαιρούμενος τοῖς μὲν	κατηγόροις	μικράν τινα μοῖραν ἀπέθυεν, αὐτὸς
[4, 47]	ἐποιεῖτο τῶν ἐγκλημάτων αὐτὸν τὸν	κατήγορον.	Οὑτοσὶ γάρ, ἔφη, Τύρνος, ὦ
[4, 42]	δ´ ἐπιβουλεύειν αἰτιώμενοι τῷ βασιλεῖ,	κατηγόρουν	ἐπ´ αὐτῷ δικαστῇ. ὁ δὲ
[4, 32]	σε καὶ διὰ τί σου	κατηγορῶ;	σὺ μὲν οὖν ἀπόκριναί μοι,
[4, 47]	ἐπὶ τούτῳ νῦν ἥκει μου	κατηγορῶν.	ἔδει δ´ αὐτόν, εἰ μὲν
[4, 35]	ἀνανήψας μέθης νῦν ἥκεις μου	κατηγορῶν	καὶ οὐδὲ νῦν, ὅπου δεῖ.
[4, 66]	τι πέπονθεν, ἀλλὰ σύννους καὶ	κατηφὴς	καὶ μεστοὺς ἔχουσα τοὺς ὀφθαλμοὺς
[4, 10]	ἀγορὰν ἐσθῆτα πιναρὰν περιβεβλημένος καὶ	κατηφὴς	συνούσης αὐτῷ καὶ τῆς μητρὸς
[4, 64]	τινὰς ὑπηρετήσων στρατιωτικὰς παρ´ ἀνδρὶ	κατήχθη	συγγενεῖ Λευκίῳ Ταρκυνίῳ τῷ Κολλατίνῳ
[4, 54]	ἐν προνομαῖς ἀσύντακτον διὰ καταφρόνησιν,	κατιόντες	ἀθρόοι διέφθειρον· καὶ τῶν πόλεων
[4, 46]	βασιλεῖς, ὅπλοις δὲ καὶ βίᾳ	κατισχύσας	τυραννικήν τε μοναρχίαν καταστησάμενος τοὺς
[4, 40]	τὸν ἑαυτῆς καὶ ἐκείνου δαίμονα	κατοδυραμένη,	μυρίας δὲ κατάρας τῷ τε
[4, 58]	δ´ ἐγνώσθη τὸ πάθος ἁπάντων	κατοδυρομένων	ἑαυτοὺς οἵα πείσονται, σφαγάς τε
[4, 63]	ἔχει Κίρκην τὴν Ἡλίου θυγατέρα	κατοικῆσαι·	καὶ τὰς ἀποικίας ἀμφοτέρας δυσὶ
[4, 15]	παῖδας ὀνομάζοντας καὶ ἐν τίνι	κατοικοῦσιν	ἕκαστοι τῆς πόλεως φυλῇ ἢ
[4, 38]	γυναικὸς μηδὲν ἔτι μαλακίζεσθαι μηδὲ	κατοκνεῖν,	ἀλλὰ καταβαλόντα τοὺς λόγους ἐπὶ
[4, 56]	ἅμα καὶ τὴν ἑαυτοῦ τύχην	κατολοφυρόμενος,	ὥσπερ οἱ κατ´ ἀλήθειαν ὑπὲρ
[4, 70]	τοῦ κακοῦ. πολλὰ δ´ αὐτοῦ	κατολοφυρομένου	καὶ τοῦ πατρὸς ἐν μέρει
[4, 5]	δὲ τὴν μεταξὺ νύκτα τῇ	κατόπιν	ἡμέρᾳ πολλοῦ πρὸς τὰ βασίλεια
[4, 40]	ἐπιβιώσασα μετὰ τὴν ταφὴν τῇ	κατόπιν	νυκτὶ ἀποθνήσκει. τοῦ θανάτου δ´
[4, 43]	ἦσαν δ´ αὐτῷ πολλαχῇ διεσπαρμένοι	κατόπται	τινὲς καὶ διερευνηταὶ τῶν λεγομένων
[4, 27]	ἐν ἁπάσαις δὲ ταῖς μάχαις	κατορθῶν	ὁ Τύλλιος, ὅσαι κατὰ πόλεις
[4, 45]	τὸν ἐξ Ὀδυσσέως καὶ Κίρκης,	κατῴκει	δ´ ἐν πόλει Τύσκλῳ, ἐδόκει
[4, 15]	ὑπαρχούσας τριάκοντα καὶ πέντε φυλάς·	Κάτων	μέντοι τούτων ἀμφοτέρων ἀξιοπιστότερος ὢν
[4, 53]	τῆς εἰς Πραίνεστον φερούσης ὁδοῦ	κειμένη·	Γαβίους αὐτὴν ἐκάλουν· νῦν μὲν
[4, 26]	ἐν τῷ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερῷ	κειμένη	γραμμάτων ἔχουσα χαρακτῆρας {Ἑλληνικῶν} οἷς
[4, 40]	ὃν αὐτὸς κατεσκεύασεν, εἰκὼν αὐτοῦ	κειμένη	ξυλίνη κατάχρυσος ἐμπρήσεως γενομένης καὶ
[4, 70]	τὴν Λουκρητίαν ἐν τῷ μέσῳ	κειμένην	καὶ τὸν πατέρα περικείμενον αὐτῇ
[4, 62]	μέχρι τοῦ Μαρσικοῦ κληθέντος πολέμου	κείμενοι	κατὰ γῆς ἐν τῷ ναῷ
[4, 58]	τῶν ὁρκίων μνημεῖον ἐν Ῥώμῃ	κείμενον	ἐν ἱερῷ Διὸς Πιστίου, ὃν
[4, 39]	Τυλλία, τὸν πατέρα σου νεκρὸν	κείμενον	καὶ πάροδον οὐκ οὖσαν ἄλλην,
[4, 49]	ἐν μέσῳ μάλιστα τῶν ἐθνῶν	κείμενον	ὄρος ὑψηλόν, ὃ τῆς Ἀλβανῶν
[4, 63]	ἐπιεικῶς ἐπὶ τοῦ Τυρρηνικοῦ πελάγους	κείμενος,	ἔνθα λόγος ἔχει Κίρκην τὴν
[4, 29]	τέλει πάντων τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων	κειμένων.	ἐρῶ δὴ μετὰ παρρησίας, καὶ
[4, 32]	ὀνόματα ὑπ´ ἀνθρώπων ἐπὶ καλοῖς	κεῖται	πράγμασιν, ἀκούειν καὶ μὴ τέταρτον
[4, 21]	ἐν δὲ τοῖς καθ´ ἡμᾶς	κεκίνηται	χρόνοις καὶ μεταβέβληκεν εἰς τὸ
[4, 85]	φθάσων τὴν ἀπόστασιν. εὑρὼν δὲ	κεκλεισμένας	τὰς πύλας καὶ μεστὰς ὅπλων
[4, 45]	πρὸς τὸν σύλλογον αὐτὸν τὸν	κεκληκότα	τῶν ἄλλων ἁπάντων παρόντων. ἀπολογουμένου
[4, 58]	σεσωσμένων καὶ τὰ ἴδια πάντα	κεκομισμένων	πίστιν. καὶ ἵνα μηδὲν αὐτοῖς
[4, 38]	δίφρου, καὶ συναρπάσας τὸν γέροντα	κεκραγότα	καὶ τοὺς ὑπηρέτας ἐπικαλούμενον ἔφερε.
[4, 47]	ἐπὶ τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ, τὰ	κεκρυμμένα	ἐν αὐτῇ δείξας ὅπλα. ~Ὡς
[4, 82]	κακοῖς αὐτῆς γένοιντο καὶ τὸ	κεκρυμμένον	ὑπὸ τοῖς κόλποις ξίφος σπασαμένη
[4, 20]	ψηφοφορῶν· καὶ ἦσαν οἱ τἀλάχιστα	κεκτημένοι	τοῖς τὰς μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας
[4, 19]	τοῖς δ´ ἐλάττω τῶν ἱκανῶν	κεκτημένοις	ἀφεῖσθαι πάντων ὀχληρῶν. ἐποίει δὲ
[4, 19]	δὲ τὰ μέτρια καὶ μικρὰ	κεκτημένοις	πλείοσιν οὖσιν ἐν ἐλάττοσι λόχοις,
[4, 9]	τοῦθ´ ἡγούμενος τοὺς μὲν πολλὰ	κεκτημένους	πολλὰ εἰσφέρειν, τοὺς δ´ ὀλίγα
[4, 84]	λέγει· Ἐπειδὴ τὰ πρῶτα ἡμῖν	κεκύρωται	κατὰ τὸ δέον, ἀκούσατε καὶ
[4, 75]	καὶ αὐτὸς ἀποθήσομαι τὴν τῶν	Κελερίων	ἀρχήν. ὁ δὲ κατασταθεὶς ὑπ´
[4, 71]	φησίν, ὦ Οὐαλέριε. τῶν γὰρ	Κελερίων	ἄρχων εἰμί, καὶ ἀποδέδοταί μοι
[4, 56]	τοῦ πατρὸς ὁ Σέξτος, ὅτι	κελεύει	τοὺς ὑπερέχοντας τῶν Γαβίων ἀναιρεῖν,
[4, 76]	ἣν πρὸ τοῦ βουλευτηρίου τεθῆναι	κελεύσαντες	ὑψηλὴν καὶ περιφανῆ συνεκάλουν τὸν
[4, 29]	φέρειν εἰς μέσον βουλὰς ἀπορρήτους;	κελεύσαντος	δὲ τοῦ Ταρκυνίου λέγειν, ὅ
[4, 37]	ἁπάντων ἐπὶ τούτῳ γενομένης σιωπῆσαι	κελεύσας	αὐτοὺς ἠξίου μηδὲν ἄχθεσθαι μηδὲ
[4, 22]	ἀπιέναι, μετέχειν τῆς ἰσοπολιτείας ἐπέτρεψε.	κελεύσας	γὰρ ἅμα τοῖς ἄλλοις ἅπασιν
[4, 22]	τρὶς περιαχθῆναι περὶ τὸ στρατόπεδον	κελεύσας	ἔθυσε τῷ κατέχοντι τὸ πεδίον
[4, 43]	κατέλιπεν, ἀλλὰ καὶ ταύτας καθαιρεθῆναι	κελεύσας	ἐκ τῆς ἀγορᾶς διέφθειρεν. ἔπειτα
[4, 56]	δὲ τὸν ἥκοντα παρ´ αὐτοῦ	κελεύσας,	ἦγε δι´ ἀρούρας σιτοσπόρου καὶ
[4, 22]	διέταξε τὸ περὶ τὰς τιμήσεις,	κελεύσας	τοὺς πολίτας ἅπαντας συνελθεῖν εἰς
[4, 10]	ἐκκλησίας ταῖς ἑξῆς ἡμέραις ἀπογράφεσθαι	κελεύσας	τοὺς ὑποχρέους, ὅσοι τὴν πίστιν
[4, 4]	παιδία ὑπὸ τῶν τροφῶν ἐνεχθῆναι	κελεύσασα	λέγει πρὸς αὐτούς· Ταρκύνιος μὲν
[4, 4]	ἐκ τοῦ δωματίου πάντας ἐξελθεῖν	κελεύσασα	τοὺς ἄλλους, ἐν ᾧ τὸν
[4, 29]	διαλεξομένη, ~καὶ ἐπειδὴ παρεγένετο, μεταστῆναι	κελεύσασα	τοὺς ἔνδον, ἵνα μόνη διαλεχθείη
[4, 42]	οὔτε λέγειν ὅ τι μὴ	κελεύσειεν	αὐτός. ὥσθ´ ὁπόσοι κατελείφθησαν ἐν
[4, 9]	φέρητε, τιμήσασθαι τὰς οὐσίας ἅπαντας	κελεύσω	καὶ ἀπὸ τοῦ τιμήματος ἕκαστον
[4, 24]	διὰ κουφότητα τῶν δεσποτῶν καὶ	κενὴν	δοξοκοπίαν. ἔγωγ´ οὖν ἐπίσταμαί τινας
[4, 41]	ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον Ἀγάθαρχος	Κερκυραῖος	ἄρχοντος Ἀθήνησι Θηρικλέους. οὗτος ὑπεριδὼν
[4, 24]	τοὺς πίλους ἔχοντες ἐπὶ ταῖς	κεφαλαῖς·	ἐν οἷς ἐπόμπευόν τινες, ὡς
[4, 61]	γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι καλοῦσι τὰς	κεφαλάς.	ταῦτα παρὰ τῶν πρεσβευσάντων ἀκούσας
[4, 52]	εἶδον ἐπὶ δορατίων ἀναπεπηγυίας τὰς	κεφαλὰς	τῶν σφετέρων ἡγεμόνων· προὔτεινον γὰρ
[4, 59]	πολὺ βάθος ἤδη προϊούσης, εὑρῆσθαι	κεφαλὴ	νεοσφαγοῦς ἀνθρώπου τό τε πρόσωπον
[4, 60]	τῶν μερῶν τούτων εὑρέθη ἡ	κεφαλή.	τί οὖν ὑμῖν ἀποκρίνασθαι παραινῶ;
[4, 56]	μήκωνος τῷ σκήπωνι παίων τὴν	κεφαλὴν	ἀπήραττε. ταῦτα ποιήσας ἀπέστειλε τὸν
[4, 57]	δ´ ἀδύνατος ᾖ τοῦτο τὴν	κεφαλὴν	ἀποτεμόντα πέμψαι. ταῦτα δὲ ποιήσαντι
[4, 61]	πρὸς τοὺς ἑαυτῶν πολίτας, ὅτι	κεφαλὴν	εἵμαρται γενέσθαι συμπάσης Ἰταλίας τὸν
[4, 43]	πρώτης εὐθὺς εἰσφορᾶς ἀναγκαζομένου κατὰ	κεφαλὴν	ἑκάστου δραχμὰς δέκα εἰσφέρειν. συνόδους
[4, 61]	τόπον τοῦτον, ἐν ᾧ τὴν	κεφαλὴν	εὕρετε. ἐξ ἐκείνου καλεῖται τοῦ
[4, 2]	φλὸξ ὅλην αὐτοῦ καταλάμπουσα τὴν	κεφαλήν,	ἕως ἡ μήτηρ προσδραμοῦσα διανέστησεν
[4, 15]	ἅπαντας ἐκέλευσε τοὺς ὁμοπάγους κατὰ	κεφαλὴν	ὡρισμένον νόμισμά τι συνεισφέρειν, ἕτερον
[4, 2]	ὕπνον, πῦρ ἀπέλαμψεν ἐπὶ τῆς	κεφαλῆς	αὐτοῦ, ἥ τε μήτηρ αὐτοῦ
[4, 61]	ἐπὶ τῆς εὑρεθείσης ἐν αὐτῷ	κεφαλῆς·	κάπιτα γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι καλοῦσι
[4, 14]	παρεῖναί τε καὶ συνιερουργεῖν, ὡς	κεχαρισμένης	τοῖς ἥρωσι τῆς τῶν θεραπόντων
[4, 36]	ἐπαχθὴς καὶ τὴν αὐθάδειαν, ᾗ	κέχρημαι	περὶ τὴν ἀρχήν, οὐδεὶς φέρειν
[4, 36]	ἀπολωλεκότας ἢ ἄλλῃ τινὶ συμφορᾷ	κεχρημένους	ἀδίκως; ἢ τούτων μὲν τῶν
[4, 26]	τῇ προνοίᾳ τοῦ δαιμονίου κρείττονι	κεχρημένους	ἐκείνων, δι´ ἣν εἰς τοσαύτην
[4, 27]	πάντα τὸν βίον ἔδοξεν ἀγαθῇ	κεχρῆσθαι,	τὸν μὲν ἐν ἀγορᾷ τῇ
[4, 80]	ὁπωσδήποτε λαβών, ἆρα βασιλικῶς αὐτῇ	κέχρηται	ζηλῶν τοὺς προτέρους ἡγεμόνας, οἳ
[4, 33]	αὐτὴ διὰ γῆρας ἑτέρων δεομένη	κηδεμόνων·	ἀλλ´ ἐν ἐμοὶ κατελείπεσθε μόνῳ
[4, 77]	τῶν μεγίστων ἐπιχειρῶν λέγειν, ᾧ	κηδεμόνων	οὐχ ὑγιαίνοντι δεῖ. ἴστε δὴ
[4, 33]	σπέρμα τοῦ Ταρκυνιείου καταλείψουσι γένους.	κηδεμὼν	δὲ καὶ φύλαξ οὐδεὶς ὑμῶν
[4, 9]	με ἀνάγκη κατείληφεν, ἄνδρες πολῖται,	κήδεσθαι	τῶν παιδίων τούτων καὶ νηπίων.
[4, 79]	περιβόητα καὶ δεινὰ περὶ τοὺς	κηδεστὰς	ἀμφοτέρους ἐπιχειρήματα ἐπὶ ταῖς δυσμαῖς
[4, 80]	τῶν εἰς τοὺς συγγενεῖς καὶ	κηδεστὰς	γενομένων, τὰς εἰς τὴν πατρίδα
[4, 45]	διὰ τὸν Μαμίλιον ἀπεχθόμενος, ὅτι	κηδεστὴν	ἐκεῖνον ἠξίωσε λαβεῖν ἀνθ´ ἑαυτοῦ,
[4, 3]	Νόμαν Πομπίλιον· ὁ δὲ βασιλεὺς	κηδεστὴν	ἐποιήσατο τὴν ἑτέραν τῶν θυγατέρων
[4, 33]	ἐξέθρεψα καὶ εἰς ἄνδρας ἐλθόντα	κηδεστὴν	ἠξίωσα λαβεῖν, καὶ εἴ τι
[4, 47]	κράτιστον Λατίνων ἀπεώσατο, τοῦτον δὲ	κηδεστὴν	ἠξίωσε λαβεῖν, ὃς οὐδ´ εἰς
[4, 28]	πονηρὸς ἐκβαλεῖν τῆς βασιλείας τὸν	κηδεστὴν	προθυμούμενος καὶ πάντα μηχανώμενος εἰς
[4, 29]	τοῖς σοῖς τρόποις, ἥ σε	κηλοῦσα	καὶ κατᾴδουσα μαλθακὸν ἀποδέδωκε, καὶ
[4, 63]	εἰς τὸν παρακείμενον τοῖς βασιλείοις	κῆπον	ἔαρος ὥρᾳ νεοττιὰν ἔπλαττον ἐπὶ
[4, 56]	εἰς τὸν παρακείμενον τοῖς βασιλείοις	κῆπον·	ἔτυχον δὲ μήκωνες ἐν αὐτῷ
[4, 37]	σύλλογον καὶ μετὰ τοῦτο τοὺς	κήρυκας	ἀνακαλεσάμενος ἐκέλευσε διὰ πάντων τῶν
[4, 76]	πόλιν ὅλην· διεξῄεσαν γὰρ οἱ	κήρυκες	διὰ τῶν στενωπῶν τὸν δῆμον
[4, 38]	τοῦ βουλευτηρίου στὰς ἐκέλευσε τῷ	κήρυκι	τοὺς βουλευτὰς καλεῖν εἰς τὸ
[4, 56]	ἐκείνων πίστιν ἅμα τοῖς ἑταίροις	κινδυνεύει	συλληφθεὶς ὑπό τινων τῷ πατρὶ
[4, 19]	ᾤετο τοὺς μὲν περὶ μειζόνων	κινδυνεύοντας	ἄθλων μείζονας ὑπομένειν κακοπαθείας τοῖς
[4, 9]	νῦν μὲν ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς	κινδυνεύοντας,	εἰ δ´ ἡ πρώτη πεῖρα
[4, 4]	ἐπετροπεύθη. ὅταν δὲ τὸν παρόντα	κίνδυνον	διασκεδάσωμεν, οὐδὲν γὰρ ἔτι τῶν
[4, 55]	ἐπιχειρεῖν πράγματι καὶ μέγαν ἔχοντι	κίνδυνον,	οὐ μὴν ἀδυνάτῳ γε, συγχωρήσαντος
[4, 4]	τὰ δύστηνα ταυτὶ παιδία καταλείπεται	κίνδυνον	οὐ τὸν ἐλάχιστον ὑπὲρ τῆς
[4, 44]	πόλιν ἐργασίας, μέγιστον οἰόμενος εἶναι	κίνδυνον	τοῖς μονάρχοις, ὅταν οἱ πονηρότατοι
[4, 11]	τῶν Ταρκυνίου παίδων μόνον ὁ	κίνδυνός	ἐστιν, ἵνα μηδὲν ὑπὸ τῶν
[4, 82]	ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ δόξης ἤραντο	κινδύνους·	ἀλλὰ δυεῖν θάτερον ἅπασιν αἱρετέον,
[4, 20]	βάρος τοῖς πλουσίοις τῶν τε	κινδύνων	καὶ τῶν ἀναλωμάτων, ὡς εἶδεν
[4, 9]	πολλῶν ἅπαντα ταῦτα καὶ μεγάλων	κινδύνων	κατεργασάμενος. ὅσον μὲν οὖν αὐτὸς
[4, 21]	καὶ μηδεμίαν ἀνάπαυσιν τῶν πολεμικῶν	κινδύνων	λαμβάνουσιν ἧττον ἐσῄει βαρύνεσθαι κυρίοις
[4, 21]	ἃ δεῖ, καὶ τοὺς τῶν	κινδύνων	πλεῖστον τῶν ἄλλων μεταλαχόντας καὶ
[4, 47]	λέγω· ὑμῖν δ´, ὦ σύνεδροι,	κινδύνων	τὸν μέγιστον τρέχουσιν οὐ περὶ
[4, 47]	χρησαμένου καὶ τῶν πολλῶν σφόδρα	κινηθέντων	ἐπὶ τοῖς λόγοις αἰτησάμενος εἰς
[4, 40]	τὰ πάτρια ἔθη καὶ νόμιμα	κινῆσαι,	τὴν ἀρχὴν λαβόντα οὐ παρὰ
[4, 5]	θυγατρὸς καὶ πολὺν ἐξ ἀμφοτέρων	κινήσασα	οἶκτον, ἐπειδὴ καιρὸς ἦν, ἐξῆλθεν
[4, 61]	μεσημβρίαν βλέποντος τριπλῷ περιλαμβανόμενος στοίχῳ	κιόνων,	ἐκ δὲ τῶν πλαγίων ἁπλῷ·
[4, 63]	στρατόπεδον ὡς μηδὲν διαφέρειν πόλεως·	Κιρκαίαν	δὲ κατὰ λογισμόν, ὅτι τοῦ
[4, 63]	δυσὶ τῶν παίδων οἰκισταῖς ἀναθείς,	Κιρκαίαν	μὲν Ἄρροντι, Σιγνίαν δὲ Τίτῳ,
[4, 63]	πελάγους κείμενος, ἔνθα λόγος ἔχει	Κίρκην	τὴν Ἡλίου θυγατέρα κατοικῆσαι· καὶ
[4, 45]	Τηλέγονον τὸν ἐξ Ὀδυσσέως καὶ	Κίρκης,	κατῴκει δ´ ἐν πόλει Τύσκλῳ,
[4, 18]	μὲν ἕξ, ἃς Ῥωμαῖοι καλοῦσι	κλάσσεις,	{κατὰ} τὰς Ἑλληνικὰς κλήσεις παρονομάσαντες·
[4, 18]	ἐκεῖνοι λέγουσι κάλα καὶ τὰς	κλάσσεις	τὸ ἀρχαῖον ἐκάλουν καλέσεις· λόχοι
[4, 70]	μέρει καὶ τῆς οἰκίας ὅλης	κλαυθμῷ	καὶ θρήνοις κατεχομένης βλέψας εἰς
[4, 70]	γυναικὶ προσήκοντες, ἐν οἷς αὐτὴν	κλαύσετε,	νυνὶ δ´ ὡς τιμωρήσομεν αὐτῇ,
[4, 4]	ἐπέταξε τὰς τῶν βασιλείων θύρας	κλεῖσαι	καὶ φύλακας ἐπ´ αὐταῖς ἐπέστησε
[4, 85]	οἷς ἐξεγένετο πρώτοις πρὶν ἢ	κλεισθῆναι	τὰς πύλας διαδρᾶναι, τοσοῦτο μόνον
[4, 10]	ἔδοξεν οὖν αὐτοῖς ἄμεινον εἶναι	κλέπτοντα	τὴν ἀρχὴν τὸν ἄνδρα καὶ
[4, 25]	γένος, εἰς τὴν ἐπ´ ἐκείνου	κληθεῖσαν	Ἀμφικτυονικὴν σύνοδον καὶ πανήγυριν αὐτὸ
[4, 62]	οἱ χρησμοὶ μέχρι τοῦ Μαρσικοῦ	κληθέντος	πολέμου κείμενοι κατὰ γῆς ἐν
[4, 10]	τινὶ χρόνῳ, καὶ τοὺς οὐδένα	κλῆρον	ἔχοντας τῶν πολιτῶν πρὸς ἑαυτὸν
[4, 9]	ὠνῇ κτησαμένους, ἀλλὰ τοὺς μηδένα	κλῆρον	ἔχοντας ὑμῶν, ἵνα μὴ θητεύητε
[4, 46]	ἀξιοῦντα τῶν τοῦ πάππου δωρεῶν	κληρονομεῖν	ἁπάντων ἀνθρώπων παρανομώτατον ἀποφαίνων καὶ
[4, 32]	με τῶν τοῦ πάππου τιμῶν	κληρονομεῖν	καὶ τίνα πρόφασιν εὐπρεπῆ τῆς
[4, 29]	ἐξεγένετο δι´ ἀρετήν· οὗ σὺ	κληρονομεῖν	οὐ μόνον τῶν χρημάτων, ἀλλὰ
[4, 31]	ἀλλὰ καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ	κληρονομεῖν.	σὺ δὲ τὰ μὲν χρήματα
[4, 57]	ἅπαντας ἐγγράψειν οἰκίας τε καὶ	κλήρους	καὶ ἄλλας δωρεὰς πολλὰς ἐπιθήσειν
[4, 18]	καλοῦσι κλάσσεις, {κατὰ} τὰς Ἑλληνικὰς	κλήσεις	παρονομάσαντες· ὃ γὰρ ἡμεῖς ῥῆμα
[4, 21]	τῶν λόχων καταλυθέντων, ἀλλὰ τῆς	κλήσεως	αὐτῶν οὐκέτι τὴν ἀρχαίαν ἀκρίβειαν
[4, 20]	εἰ δὲ μέχρι τῆς πέμπτης	κλήσεως	μὴ τύχοι τοῦτο γενόμενον, ἀλλ´
[4, 20]	μὲν γὰρ ἐπὶ τῆς πρώτης	κλήσεως	τέλος ἐλάμβανεν, ὀλίγα δὲ μέχρι
[4, 20]	τετάρτης προὔβαινεν· ἡ δὲ πέμπτη	κλῆσις	καὶ ἡ τελευταία παρείλκοντο. ~Τοῦτο
[4, 54]	ἐπίμαχα καὶ ῥᾴδια ληφθῆναι διὰ	κλιμάκων	ἐξοικοδομεῖν τε καὶ ἀποταφρεύειν δεδοικότες
[4, 24]	καλῶνται νεκροὶ καὶ πολλοὶ ταῖς	κλίναις	αὐτῶν ἐκκομιζομέναις παρακολουθῶσι τοὺς πίλους
[4, 65]	ξίφος ἔχων. ~Ἐπιστὰς δὲ τῇ	κλίνῃ	διεγερθείσης ἅμα τῷ συνεῖναι τὸν
[4, 76]	δ´ αὐτοῖς οἱ θεράποντες ἐπὶ	κλίνης	μέλασιν ἀμφίοις ἐστρωμένης κομίζοντες ἀθεράπευτόν
[4, 16]	κράνη χάλκεα καὶ θώρακας καὶ	κνημῖδας	καὶ ξίφη. διελὼν δ´ αὐτοὺς
[4, 64]	δὲ μετὰ τὸ δεῖπνον ἀπῆλθε	κοιμησόμενος	ἐπισχὼν τῆς νυκτὸς πολὺ μέρος,
[4, 64]	παρὰ ταῖς θύραις τοῦ δωματίου	κοιμωμένους	εἰσέρχεται ξίφος ἔχων. ~Ἐπιστὰς δὲ
[4, 6]	τε καὶ πράττειν βουλομένους τὰ	κοινά·	ἐγὼ δ´ ἔτι νεώτερον αὐτὸν
[4, 75]	τὸν ἀποδείξοντα τοὺς παραληψομένους τὰ	κοινά,	καὶ αὐτὸς ἀποθήσομαι τὴν τῶν
[4, 8]	ἴδιον αὐτῶν βίον καὶ τὰ	κοινὰ	πράγματα τῆς πόλεως διὰ φυλακῆς
[4, 32]	ὀρφανὸν εἶναι παῖδα καὶ τὰ	κοινὰ	πράττειν ἀδύνατον, ὃς οὐ πολὺ
[4, 6]	ἤδη καὶ ἄρχειν καὶ τὰ	κοινὰ	πράττειν ἀξιῶν παραδίδοται, καὶ τὴν
[4, 4]	εἰς ἄνδρας ἔλθωσι καὶ τὰ	κοινὰ	πράττειν ἱκανοὶ γένωνται, τὸν πρεσβύτερον
[4, 9]	τῷ Ταρκυνίου γένει βοηθῶν τὰ	κοινὰ	πράττειν προῄρημαι. ἱκέτης δ´ ὑμῶν
[4, 47]	ἐν ταῖς πόλεσι καὶ τὰ	κοινὰ	πράττοντες ὑπὸ τοῦ καλοῦ τούτου
[4, 45]	ἐν ἑκάστῃ πόλει τῶν τὰ	κοινὰ	πραττόντων προσλαβὼν τότ´ ἤδη καὶ
[4, 25]	τά τ´ ἴδια καὶ τὰ	κοινὰ	πρὸς τὸν ἑαυτῶν τρόπον δικαζόντων
[4, 72]	ποιεῖν ἐφ´ ἑνὶ δυνάστῃ τὰ	κοινὰ	τὰς τυραννικὰς διεξιοῦσι παρανομίας, αἷς
[4, 3]	οἶκον ἐπιτρέπων, ἀλλὰ καὶ τὰ	κοινὰ	τῆς πόλεως διοικεῖν ἀξιῶν. ἐν
[4, 78]	περὶ ἐμοῦ τοσαῦτα. ~Τὰ δὲ	κοινά,	ὑπὲρ ὧν ὑμᾶς εἰς ἐκκλησίαν
[4, 45]	ὢν διὰ τὴν πρὸς τὰ	κοινὰ	φιλοτιμίαν καὶ Ταρκυνίῳ διὰ τὸν
[4, 15]	τοῦ πάγου, οὓς ἔταξε θυσίαις	κοιναῖς	γεραίρειν καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἅμα
[4, 7]	ἐξεταζόμενος, ὥς φασι, παρὰ τὰς	κοινὰς	ἁπάντων ἐστὶ δόξας, καὶ ὁ
[4, 25]	περὶ τῆς πρὸς ἀλλήλους ὁμοφροσύνης	κοινὰς	ἐποιοῦντο βουλάς. ταῦτα δὴ καὶ
[4, 61]	αὐτῷ τρεῖς ἔνεισι σηκοὶ παράλληλοι	κοινὰς	ἔχοντες πλευράς, μέσος μὲν ὁ
[4, 26]	ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἰδίας τε καὶ	κοινὰς	θυσίας καὶ πανηγύρεις ἄξουσιν, ἐν
[4, 43]	ἐφ´ ἱερὰ καὶ θυσίας ἅπασι	κοινὰς	προεῖπε μηκέτι συντελεῖν, ἵνα μὴ
[4, 49]	πάντας ἐνομοθέτησε θυσίας τε συντελεῖσθαι	κοινὰς	τῷ καλουμένῳ Λατιαρίῳ Διὶ καὶ
[4, 11]	τῶν τιμημάτων τὰς εἰσφορὰς συνεισφέρειν·	κοινῇ	δὲ σύμπαντες, ὅτι κατὰ νόμους
[4, 9]	μνήμην τῶν ἔργων. δόξατε οὖν	κοινῇ	πάντες ἐπίτροποι καταλελεῖφθαι τῶν παιδίων
[4, 29]	εἰπεῖν, ὅσα φρονῶ περὶ τῶν	κοινῇ	συμφερόντων, καὶ καθέξεις οὓς ἂν
[4, 69]	ἅμα φιλῆσαι τὴν μητέρα βουλόμενοι	κοινῇ	τὴν βασιλείαν κατασχεῖν, ὁ δὲ
[4, 23]	ἀναγκασθῇ πολεμεῖν. χωρὶς δὲ τοῦ	κοινῇ	χρησίμου καὶ ἰδίᾳ πολλὰ ὠφελήσεσθαι
[4, 9]	ἰδίαν ἀφαιρεθῶσιν ἐλευθερίαν οἱ τὴν	κοινὴν	βεβαιώσαντες, ἐκ τῶν ἐμαυτοῦ χρημάτων
[4, 9]	ταῦτ´ ἔγνων καὶ ἴσην καὶ	κοινὴν	ποιεῖν τὴν πολιτείαν καὶ τὰ
[4, 77]	ὑγιαίνοντι δεῖ. ἴστε δὴ τὴν	κοινὴν	ὑπόληψιν, ἣν περὶ ἐμοῦ πάντες
[4, 24]	πρᾶγμα ποιεῖν αἰσχύνης ἢ βλάβης	κοινῆς	αἴτιον οὔθ´ ὁ Τύλλιος ὁ
[4, 9]	ὄντος προστασίας, ὅσον ἐκ τῆς	κοινῆς	ἁπάντων ὑμῶν βοηθείας. ταῦτα δ´
[4, 25]	ἀκουσμάτων καὶ τοὺς θεοὺς ἀναθήμασι	κοινοῖς	ἐδωροῦντο. θεωρήσαντες δὲ καὶ πανηγυρίσαντες
[4, 24]	τῶν εἰς θεοὺς ἢ τὸ	κοινὸν	ἀδικημάτων ταύτας φέρονται παρ´ αὐτῶν
[4, 49]	ὁ Ταρκύνιος λαμβάνων ἱερὸν ἔγνω	κοινὸν	ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων τε καὶ Λατίνων
[4, 11]	τὰ ἐγκλήματα συνενέγκαντες εἰς τὸ	κοινὸν	βεβούλευνταί τε καὶ συνομωμόκασι κατάγειν
[4, 48]	ἐπαινέσαντες ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας ὡς	κοινὸν	εὐεργέτην τῶν πόλεων ἐπὶ τῷ
[4, 9]	ἃς ὁ πάππος αὐτῶν τὸ	κοινὸν	εὐηργέτησεν ὑποτάξας μὲν ὑμῖν τὰς
[4, 1]	ἐπὶ τοῦ πατρός, τὸ δὲ	κοινὸν	καὶ προσηγορικὸν Σερούιον ἐπὶ τῆς
[4, 25]	δημόσια, τῶν μὲν εἰς τὸ	κοινὸν	φερόντων ἀδικημάτων αὐτὸς ἐποιεῖτο τὰς
[4, 37]	καὶ μεγάλας ἔδοξεν ἐσχηκέναι τὸ	κοινὸν	ὠφελείας. πολλοῦ δ´ ἐφ´ ἑκάστῳ
[4, 34]	ὥσπερ ὑμᾶς Ταρκύνιος. εἰ δὲ	κοινὸς	ἁπάντων νόμος ἦν τοὺς διαδεχομένους
[4, 23]	οὐδὲ τὰ ἐν ποσὶ καὶ	κοινότατα	ὁρᾶν ἔφασκεν, ἃ καὶ τοῖς
[4, 45]	ἀγορὰν τοὺς εἰωθότας ὑπὲρ τοῦ	κοινοῦ	τῶν Λατίνων συνεδρεύειν, ἡμέραν τινὰ
[4, 31]	ἐγὼ διάδοχός εἰμι κατὰ τοὺς	κοινοὺς	ἁπάντων Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων
[4, 25]	ὧν ἑκάστη πόλις εἶχε, τοὺς	κοινοὺς	ἅπασιν, οὓς καλοῦσιν Ἀμφικτυονικούς, ἐξ
[4, 24]	μή τι μεῖζον ἐκραγῇ τῷ	κοινῷ	δι´ αὐτοῦ κακόν· ἐπανορθοῦσθαι μέντοι
[4, 14]	χρείας, ἃς ἕκαστον ἔδει τῷ	κοινῷ	παρέχειν, οὐκέτι κατὰ τὰς τρεῖς
[4, 9]	δίκαιόν τε καὶ συμφέρον τῷ	κοινῷ	τοῦθ´ ἡγούμενος τοὺς μὲν πολλὰ
[4, 26]	συνεβούλευεν αὐτοῖς ἱερὸν ἄσυλον ἀπὸ	κοινῶν	ἀναλωμάτων ἐν Ῥώμῃ κατασκευάσασθαι, ἐν
[4, 25]	πόλεις ἱδρυσάμενοι ἱερὰ κατεσκεύασαν ἀπὸ	κοινῶν	ἀναλωμάτων· Ἴωνες μὲν ἐν Ἐφέσῳ
[4, 5]	τῶν τ´ ἰδίων καὶ τῶν	κοινῶν	ἀποδεικνύμενον, ἕως αὐτὸς ῥαΐσῃ. ὁ
[4, 34]	οὐδ´ ἠξίωσαν ἕτερόν τινα τῶν	κοινῶν	ἀποδεῖξαι κύριον, ἀλλ´ ἐμὲ κατέσχον
[4, 22]	ᾖ· καὶ πάντων ἀπέδωκε τῶν	κοινῶν	αὐτοῖς μετέχειν, ὧν τοῖς ἄλλοις
[4, 81]	καὶ ψηφοφοροῦντας καὶ περὶ τῶν	κοινῶν	ἐκκλησιάζοντας, ἀναγκάζει δ´ ὅσα δούλους
[4, 4]	τῶν τ´ ἰδίων καὶ τῶν	κοινῶν,	ἕως αὐτὸς ἐκ τῶν τραυμάτων
[4, 3]	οἱ δημόται Ταρκύνιον ἐπιμελεῖσθαι τῶν	κοινῶν	ἢ Τύλλιον· οὕτως ἐξεθεραπεύθησαν ὑπ´
[4, 49]	τόπον πανηγυρίζωσι καὶ συνεστιῶνται καὶ	κοινῶν	ἱερῶν μεταλαμβάνωσιν. ἀγαπητῶς δὲ πάντων
[4, 45]	ἡμέραν τινὰ ὁρίσας, ὡς περὶ	κοινῶν	καὶ μεγάλων πραγμάτων σὺν αὐτοῖς
[4, 4]	διαθέμενος οὐδὲν οὔτε περὶ τῶν	κοινῶν	καὶ πολιτικῶν ἐπισκήψας, ἀλλ´ οὐδ´
[4, 20]	τοὺς πένητας ἀπελάσας ἀπὸ τῶν	κοινῶν·	καὶ τοῦτο διαπραξάμενος ἔλαθε τοὺς
[4, 41]	ἐποιεῖτο ἐχρηματίζετό τε περὶ τῶν	κοινῶν	κατ´ οἶκον μὲν τὰ πολλὰ
[4, 84]	σκοπουμένοις, τίς ἀρχὴ γενήσεται τῶν	κοινῶν	κυρία, βασιλείαν μὲν οὐκέτι καταστήσασθαι
[4, 31]	ἐπιτιμίαν ἀπολωλεκὸς φῦλον, ᾧ τῶν	κοινῶν	οὐδενὸς ἔμελε, καταμισθοδοτήσας καὶ πάντα
[4, 42]	φενακίζων· τότε μαθόντες, ὅτι τῶν	κοινῶν	οὐδενὸς ἔτι μετεῖχον, ἀλλὰ καὶ
[4, 35]	ἐπιτηδειότερον εἶναι τὴν ἐπιμέλειαν τῶν	κοινῶν	παραλαβεῖν, ἐκεῖνα ποιεῖν σοι προσῆκεν·
[4, 77]	ἔλεξε τοιάδε. ~Ὑπὲρ ἀναγκαίων καὶ	κοινῶν	πραγμάτων τοὺς λόγους μέλλων πρὸς
[4, 80]	ᾗ περὶ πάντων ἀποδέδοται τῶν	κοινῶν	προβουλεύειν· ἔπειτα μεσοβασιλέων αἱρεθέντων, οἷς
[4, 36]	δὲ δοκεῖ κρεῖττον ἐπιμελήσεσθαι τῶν	κοινῶν	Ταρκύνιος οὑτοσὶ τὰ πράγματα παραλαβών,
[4, 21]	καὶ τοὺς πένητας ἀπελάσας τῶν	κοινῶν.	ὑπελάμβανον μὲν γὰρ ἅπαντες ἴσον
[4, 26]	πόλεως συνεκάλει περὶ μεγάλων καὶ	κοινῶν	φήσας πραγμάτων συμβούλους αὐτοὺς συγκαλεῖν.
[4, 79]	γαμετὴν γυναῖκα, σώφρονα καὶ τέκνων	κοινωνὸν	γεγονυῖαν, ἐν ταῖς αὐταῖς ἡμέραις
[4, 49]	{πελάνου γένος} ἑνὸς δὲ ταύρου	κοινῶς	ὑπὸ πασῶν θυομένου μέρος ἑκάστη
[4, 55]	αὐτοῦ τῶν υἱῶν Σέξτος ὄνομα	κοινωσάμενος	τὴν γνώμην τῷ πατρὶ μόνῳ
[4, 40]	{καὶ δωροδοκίαις} καὶ ἄλλαις πολλαῖς	κολακείαις	ἐκθεραπεύσαντα τοὺς ἀπόρους· καὶ ἔχει
[4, 71]	τῶν Ταρκυνίου παίδων τε καὶ	κολάκων	φέρειν δυνάμενοι. Ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ
[4, 64]	πατρὸς εἰς πόλιν, ἣ ἐκαλεῖτο	Κολλάτεια,	χρείας τινὰς ὑπηρετήσων στρατιωτικὰς παρ´
[4, 64]	βασιλεύσαντι Ῥωμαίων ἀδελφόπαις ἦν καὶ	Κολλατείας	ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς ἀπὸ τῆς ἐν
[4, 73]	Ἐγὼ δ´, ὦ Λουκρήτιε καὶ	Κολλατῖνε	καὶ πάντες ὑμεῖς οἱ παρόντες
[4, 70]	ἕξετε καιρούς, ὦ Λουκρήτιε καὶ	Κολλατῖνε	καὶ πάντες ὑμεῖς οἱ τῇ
[4, 84]	βασιλεῦσιν ἐξῆν, Βροῦτόν τε καὶ	Κολλατῖνον·	καὶ ὁ δῆμος καλούμενος κατὰ
[4, 76]	Ἰούνιον Βροῦτον καὶ Λεύκιον Ταρκύνιον	Κολλατῖνον.	τοὺς δ´ ἄρχοντας τούτους ἔταξαν
[4, 67]	παραγινόμενος εἰς τὴν πόλιν ὁ	Κολλατῖνος	ἀπὸ στρατοπέδου, τῶν κατεσχηκότων τὴν
[4, 71]	ἀγοράν, προελθὼν Λουκρήτιός τε καὶ	Κολλατῖνος	ἀποδυράσθωσαν τὰς ἑαυτῶν τύχας ἅπαντα
[4, 64]	τῇ πόλει διατριβῆς αὐτός τε	Κολλατῖνος	ἐκλήθη καὶ τοῖς ἐγγόνοις ἀφ´
[4, 64]	ὑπόληψιν βεβαιοῖ. ὁ μὲν οὖν	Κολλατῖνος	ἐπὶ στρατοπέδου τότε ὢν ἐτύγχανεν,
[4, 70]	ὡς δ´ εἰσῆλθεν ὁ μὲν	Κολλατῖνος	ἰδὼν τὴν Λουκρητίαν ἐν τῷ
[4, 82]	ἐπὶ τὸν πόλεμον, Ταρκυνίου δὲ	Κολλατίνου	γυνὴ τοῦ συγγενοῦς τῶν τυράννων
[4, 82]	τὴν συγγένειαν τῇ παρελθούσῃ νυκτί,	Κολλατίνου	δὲ τότ´ ἀποδημοῦντος ἐπὶ στρατοπέδου,
[4, 64]	κατήχθη συγγενεῖ Λευκίῳ Ταρκυνίῳ τῷ	Κολλατίνῳ	προσαγορευομένῳ. τοῦτον τὸν ἄνδρα Φάβιος
[4, 70]	ἐπὶ τὴν οἰκίαν ἅμα τῷ	Κολλατίνῳ	τε καὶ Οὐαλερίῳ. ὡς δ´
[4, 14]	δὲ Σουβουράνην, τῇ δὲ τρίτῃ	Κολλίνην,	τῇ δὲ τετάρτῃ τῶν μοιρῶν
[4, 56]	δεῖ τῶν ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους	κολούειν	τε καὶ διαφθείρειν. τὸ παραπλήσιον
[4, 82]	καὶ τὸ κεκρυμμένον ὑπὸ τοῖς	κόλποις	ξίφος σπασαμένη τοῦ πατρὸς ὁρῶντος,
[4, 68]	ὢν ὁ Βροῦτος ἔτι καὶ	κομιδῇ	βοηθείας συγγενικῆς ἔρημος ἔργον ἐπεχείρησε
[4, 57]	παραδοῦναι τὸν υἱὸν αὐτῷ {καὶ	κομίζεσθαι	τοὺς διωμολογημένους μισθούς} ἐὰν δ´
[4, 23]	ἐν οἷς μάλιστα δέονται πράγμασι,	κομιζομένους	καὶ τοὺς ἐκ τῶν ἀπελευθέρων
[4, 76]	ἐπὶ κλίνης μέλασιν ἀμφίοις ἐστρωμένης	κομίζοντες	ἀθεράπευτόν τε καὶ πεφυρμένην αἵματι
[4, 44]	δ´ ὑλοτομοῦντες, οἱ δὲ τὰς	κομιζούσας	ταῦθ´ ἁμάξας ἄγοντες, οἱ δ´
[4, 55]	ἀργύριόν τε καὶ χρυσίον πολὺ	κομίζων·	ἐπισυνέρρεόν τ´ αὐτῷ πολλοὶ μετὰ
[4, 51]	ἑάλω γὰρ ὁ τὰ γράμματα	κομίζων	παρὰ τῶν αὐτόθεν ἡγεμόνων πρὸς
[4, 71]	παρ´ ἡμῶν εὐτρεπῆ γενέσθαι. ἔπειτα	κομίσαντες	τὸ σῶμα τῆς γυναικὸς ὡς
[4, 62]	ἐκ τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων	κομισθέντες,	οἱ δ´ ἐξ Ἐρυθρῶν τῶν
[4, 14]	ἐν τοῖς πάνυ καὶ πολυτελῆ,	Κομπιτάλια	προσαγορεύοντες αὐτὴν ἐπὶ τῶν στενωπῶν·
[4, 14]	προσαγορεύοντες αὐτὴν ἐπὶ τῶν στενωπῶν·	κομπίτους	γὰρ τοὺς στενωποὺς καλοῦσι· καὶ
[4, 28]	αὐτῷ βασιλεὺς Ταρκύνιος. ταύτας τὰς	κόρας	ἐπιγάμους γενομένας ἐκδίδοται τοῖς ἀδελφιδοῖς
[4, 45]	τις ἐν πόλει μὲν οἰκῶν	Κορίλλῃ,	δυνατὸς δὲ καὶ χρήμασι καὶ
[4, 56]	γὰρ ἐκεῖνος Περιάνδρῳ ποτὲ τῷ	Κορινθίων	τυράννῳ πυνθανομένῳ διὰ τοῦ πεμφθέντος
[4, 29]	Ἡρακλέους γεγονόσι τῆς εὐδαίμονος ἄρξαι	Κορίνθου	τὴν αὐτοκράτορα ὑπῆρξεν ἀρχὴν ἐπὶ
[4, 1]	τε καὶ σωφρονεστάτῃ τῶν ἐν	Κορνικόλῳ	γυναικῶν. αὐτὸς μὲν οὖν ὁ
[4, 1]	ἔγωγε συγκατατίθεμαι, τοιαῦτ´ ἐστίν. ἐν	Κορνικόλῳ	πόλει τοῦ Λατίνων ἔθνους ἀνήρ
[4, 47]	πατρίδων ἐλευθερίας. ἐπιβουλεύεσθε γὰρ οἱ	κορυφαιότατοι	τῶν ἐν ταῖς πόλεσι καὶ
[4, 63]	ἔαρος ὥρᾳ νεοττιὰν ἔπλαττον ἐπὶ	κορυφῇ	φοίνικος ὑψηλοῦ. τούτων δὲ τῶν
[4, 2]	γυναῖκα κοσμησαμένην, οἷς ἔθος ἐστὶ	κοσμεῖσθαι	τὰς γαμουμένας, κατακλεισθῆναι μόνην εἰς
[4, 27]	αὐτῷ συνέστησαν, καὶ τρισὶν ἐπιφανεστάτοις	κοσμηθεὶς	θριάμβοις τελευτῶν ἠνάγκασε τοὺς οὐκ
[4, 2]	καὶ μετὰ τοῦτο τὴν γυναῖκα	κοσμησαμένην,	οἷς ἔθος ἐστὶ κοσμεῖσθαι τὰς
[4, 25]	πόλει πράγματα τὸν κράτιστον εἰλήφει	κόσμον,	εἰς ἐπιθυμίαν ἦλθεν ἐπιφανές τι
[4, 40]	τὴν ἔμπρησιν εἰς τὸν ἀρχαῖον	κόσμον	ἐπετελέσθη φανερά, ὅτι τῆς καινῆς
[4, 40]	Ῥωμαίοις ἔθος, τόν τε βασίλειον	κόσμον	ἔχων καὶ τἆλλ´, ὅσα νόμος
[4, 73]	βραχύς, ἐν ᾧ μεθαρμόσασθαι πόλεως	κόσμον	οὐ ῥᾴδιον, ἥ τε πεῖρα
[4, 38]	καὶ τὸν ἄλλον βασίλειον ἔχοντα	κόσμον·	Τίς, εἶπεν, ὦ μιαρώτατε ἀνθρώπων,
[4, 41]	νόμους καὶ πάντα τὸν ἐπιχώριον	κόσμον,	ᾧ τὴν πόλιν ἐκόσμησαν οἱ
[4, 72]	ἔτι πρότερον, ὅστις ἔσται πολιτείας	κόσμος,	ὃν ἀπαλλαττόμενοι τοῦ τυράννου καταστησόμεθα.
[4, 21]	πράξοντας ὅσα δεῖ. οὗτος ὁ	κόσμος	τοῦ πολιτεύματος ἐπὶ πολλὰς διέμεινε
[4, 9]	τε καὶ ἀναγκάζονται δανείσματα ποιεῖν,	κουφοτέρας	εἰς τὸ λοιπὸν φέρητε, τιμήσασθαι
[4, 24]	τὴν ἐλευθερίαν· οἱ δὲ διὰ	κουφότητα	τῶν δεσποτῶν καὶ κενὴν δοξοκοπίαν.
[4, 16]	ἀσπίδας Ἀργολικὰς καὶ δόρατα καὶ	κράνη	χάλκεα καὶ θώρακας καὶ κνημῖδας
[4, 9]	δανεισταῖς τῆς οὐσίας τῶν συμβαλόντων	κρατεῖν.	ἵνα δὲ καὶ τὰς εἰς
[4, 9]	μὴ τοὺς ἀναιδεστάτους ὥσπερ νῦν	κρατεῖν	οὔτε χάριτι λαβόντας οὔτ´ ὠνῇ
[4, 8]	βεβαίως ἤδη τῆς ἀρχῆς ἐνόμιζε	κρατεῖν,	τόν τε βασιλέα Ταρκύνιον, ὡς
[4, 82]	ἀλλ´ ὥσπερ αἰχμάλωτος ὑπ´ ἀνάγκης	κρατηθεῖσα	ὑπέμεινεν ὅσα μὴ θέμις ἐλευθέρᾳ
[4, 33]	οἱ προσήκοντες ὑμῖν ὡμολόγουν, ὅτι	κρατήσαντες	ἐκεῖνοι τῆς ἀρχῆς οὐδὲ σπέρμα
[4, 59]	Ἥρᾳ καὶ τῇ Ἀθηνᾷ, ἐὰν	κρατήσῃ	τῇ μάχῃ, ναοὺς αὐτοῖς κατασκευάσειν·
[4, 29]	πολλοῖς ἀποδεῖς ἔτεσι πεντηκονταέτης εἶναι;	κράτιστα	δ´ ἄνθρωποι πεφύκασι φρονεῖν οἱ
[4, 29]	καὶ ῥώμη πάρεστιν, οἵα τοῖς	κράτιστα	πεφυκόσι, καὶ μορφὴ τοῦ βασιλείου
[4, 58]	ἁλόντας προσδοκώντων, εἰ δὲ τὰ	κράτιστα	πράξειαν, δουλείας τε καὶ χρημάτων
[4, 28]	αἱ τῆς σώφρονος λιτανεῖαι τὰ	κράτιστα	τὸν οὐ δίκαιον ἄνδρα πειθούσης,
[4, 73]	πεῖρα τῆς μεταβολῆς, κἂν τὰ	κράτιστα	τύχωμεν περὶ αὐτῆς βουλευσάμενοι, σφαλερὰ
[4, 38]	φυλάττοιτο, δόξας δ´ αὐτὴν τὰ	κράτιστα	ὑποθέσθαι μετανοεῖν τε περὶ τῶν
[4, 7]	ὅτε τὸν Τύλλιον ἀπέκτεινεν. ἐν	κρατίστῃ	δέ γ´ αὐτὸν ἡλικίᾳ τότ´
[4, 51]	τις ἀγγέλλων, ὅτι Σαβίνων ἡ	κρατίστη	νεότης ἐξελήλυθε καὶ δυσὶ μεγάλοις
[4, 6]	ἤνεγκαν καὶ ταῦτ´ ἐν τῇ	κρατίστῃ	τοῦ λέγειν τε καὶ πράττειν
[4, 6]	οἶκον ὅλον ἀνασκευασάμενος ἐν τῇ	κρατίστῃ	τοῦ φρονεῖν ὑπάρχων ἡλικίᾳ. πολιτεύεσθαι
[4, 58]	ἡγεμονίαν ἐγκρατέστερον κατέχῃ ταῦτα πράττων·	κρατίστην	ἡγούμενος ἔσεσθαι φυλακὴν ἑαυτοῦ τε
[4, 31]	τηλικαύτην διοικεῖν, ὅτ´ εἰς τὴν	κρατίστην	παρεγενόμην τοῦ σώματος καὶ τῆς
[4, 25]	ἐν τῇ πόλει πράγματα τὸν	κράτιστον	εἰλήφει κόσμον, εἰς ἐπιθυμίαν ἦλθεν
[4, 47]	Μαμίλιον τὸν εὐγενέστατόν τε καὶ	κράτιστον	Λατίνων ἀπεώσατο, τοῦτον δὲ κηδεστὴν
[4, 42]	ἐφάνη. ἐπεὶ δὲ διέφθειρε τὸ	κράτιστον	τῆς βουλῆς μέρος θανάτοις τε
[4, 24]	πλεῖστοι προῖκα διὰ καλοκἀγαθίαν· καὶ	κράτιστος	ἀπαλλαγῆς δεσποτῶν τρόπος οὗτος ἦν·
[4, 61]	τὸ σημεῖον, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ	κρατίστου	καὶ τοῦ δικαιοτάτου λέγειν. οὐ
[4, 26]	ἀφαιρεθῶσι. ~Γνοὺς δὲ ταῦτα τοὺς	κρατίστους	ἄνδρας ἐξ ἑκάστης πόλεως συνεκάλει
[4, 29]	εὐγένεια καὶ ἡ πρὸς τοὺς	κρατίστους	τῶν πολιτῶν ἐπιτηδειότης, δι´ ἣν
[4, 13]	ἐποιήσατο τὴν οἴκησιν ἐν τῷ	κρατίστῳ	τῆς Ἰσκυλίας τόπῳ. οὗτος ὁ
[4, 21]	τῶν μεγίστων καὶ πᾶν τὸ	κράτος	ἀφῃρημένοις τῶν μὴ ταὐτὰ ποιούντων·
[4, 50]	νύκτωρ αὐτοὶ ταλαιπωροῦντες ἁλίσκονται κατὰ	κράτος.	γενόμενος δὲ τῆς πόλεως ἐγκρατὴς
[4, 20]	οὗτος ὁ λόχος, αὕτη τὸ	κράτος	ἐλάμβανε. τοῦτο δ´ ἦν σπάνιον
[4, 20]	πλουσίους μετέθηκε τὸ τῶν ψήφων	κράτος.	ὁπότε γὰρ ἀρχὰς ἀποδεικνύειν ἢ
[4, 74]	ὡς παρ´ Ἀθηναίοις γίνεται, τὸ	κράτος	τῆς ἀρχῆς συνάγειν. τὸ γὰρ
[4, 38]	φίλων πολλὴν ἐρημίαν, ἀπῄει στένων	κρατούντων	καὶ παραπεμπόντων αὐτὸν ὀλίγων, αἵματι
[4, 40]	τοῦ δημοτικοῦ, πρὶν ἢ βεβαίως	κρατύνασθαι	τὴν ἀρχήν, οὐκ εἴασε τῶν
[4, 37]	τ´ ἀπὸ τοῦ βήματος βουλομένου	κραυγή	τ´ ἐξ ἁπάντων ἐγίνετο καὶ
[4, 12]	τε ὄντος ἀπὸ τοῦ βήματος	κραυγή	τε παρὰ πάντων ἐξαίσιος ἐγίνετο
[4, 37]	εἶναι κύριον τἀλλότρια ἑτέρῳ διδόναι.	κραυγῆς	δὲ καὶ ἀγανακτήσεως ἐξ ἁπάντων
[4, 67]	τῆς καρδίας ὠθεῖ {τὸ ξίφος.	κραυγῆς	δὲ καὶ θρήνου καὶ τυπετοῦ
[4, 67]	γενέσθαι φωνήν, ὡς μυριάκις αὐτοῖς	κρεῖττον	εἴη τεθνάναι περὶ τῆς ἐλευθερίας
[4, 36]	τῶν λόγων· εἰ δὲ δοκεῖ	κρεῖττον	ἐπιμελήσεσθαι τῶν κοινῶν Ταρκύνιος οὑτοσὶ
[4, 2]	ἑστίας τῆς βασιλείου πέπρωται γενέσθαι	κρεῖττον	ἢ κατὰ τὴν ἀνθρωπείαν φύσιν
[4, 73]	καὶ κατὰ σχολὴν βουλευομένοις τὴν	κρείττονα	πολιτείαν ἀντὶ τῆς χείρονος ἑλέσθαι,
[4, 26]	καὶ τῇ προνοίᾳ τοῦ δαιμονίου	κρείττονι	κεχρημένους ἐκείνων, δι´ ἣν εἰς
[4, 32]	εἰπεῖν ἄνδρας ἐν τῇ πόλει	κρείττους·	ἐὰν δ´ ἐντεῦθεν ἀποδιδράσκων, ὅπερ
[4, 73]	εἰ δή τις ἄρα ἔστι	κρείττων,	ἧς Ῥωμύλος τε καὶ Πομπίλιος
[4, 39]	καὶ τὸν Ταρκύνιον ἐπὶ τῆς	κρηπῖδος	ἑστῶτα πρὸ τοῦ βουλευτηρίου θεασαμένη
[4, 61]	συντέλειαν ἐξειργάσατο. ἐποιήθη δ´ ἐπὶ	κρηπῖδος	ὑψηλῆς βεβηκὼς ὀκτάπλεθρος τὴν περίοδον,
[4, 7]	καὶ φέρων ἔξω κατὰ τῶν	κρηπίδων	ἐξέχεεν. ἥ τ´ ἐκ τῆς
[4, 44]	ἀμφιθέατρον ἱππόδρομον οὐδὲν ἔξω τῶν	κρηπίδων	ἔχοντα παστάσιν ὑποστέγοις περιλαβεῖν· {εἰς}
[4, 38]	ῥωμαλέος ἀνὴρ ῥιπτεῖ κατὰ τῶν	κρηπίδων	τοῦ βουλευτηρίου τῶν εἰς τὸ
[4, 15]	τοῖς γεωργοῖς παρέχειν δυνησομένους ὄχθους	κρησφύγετα	κατεσκεύασεν, Ἑλληνικοῖς ὀνόμασιν αὐτὰ καλῶν
[4, 12]	ψήφους. ἁπάσαις δὲ ταῖς φράτραις	κριθεὶς	τῆς βασιλείας ἄξιος παραλαμβάνει τότε
[4, 85]	πᾶσιν ἐφάνη κύρια ἡγεῖσθαι τὰ	κριθέντα	ὑπὸ τῆς πόλεως, οὐκέτι προσδέχονται
[4, 23]	μάθωσιν, ὅτι τῆς ἐλευθερίας ἄξιοι	κριθέντες	εὐδαίμονος εὐθέως καὶ μεγάλης ἔσονται
[4, 12]	ἠξίωσεν ἐπικυρῶσαι τὰ τοῦ δήμου	κρίματα,	ὥσπερ αὐτῇ ποιεῖν ἔθος ἦν.
[4, 4]	ἅπαντας, ἐὰν μὲν ὑπομείνωσι τὰς	κρίσεις,	θανάτοις, ἐὰν δ´ ἐρήμους ἀφῶσιν,
[4, 41]	τὰς περὶ τῶν ἀμφισβητήτων συμβολαίων	κρίσεις	οὐκ ἐπὶ τὰ δίκαια καὶ
[4, 20]	δὲ περὶ τούτων διάσκεψιν καὶ	κρίσιν	ἐποιεῖτο κατὰ τὰς φράτρας ψηφοφορῶν·
[4, 22]	καθαρμὸν αὐτῶν ἐποιήσατο ταύρῳ καὶ	κριῷ	καὶ τράγῳ. τὰ δ´ ἱερεῖα
[4, 14]	διετέλουν ὀλίγαις ὕστερον ἡμέραις τῶν	Κρονίων,	σεμνὴν ἐν τοῖς πάνυ καὶ
[4, 37]	πληθὺς ἅπασα μετὰ χαρᾶς καὶ	κρότου	καὶ πολλῆς εὐφημίας παραπέμπουσα μέχρι
[4, 40]	γαμβρῷ καὶ τῇ θυγατρὶ καταρασαμένη	κρύπτει	γῇ τὸ σῶμα. ἀπελθοῦσα δ´
[4, 66]	ἐσθῆτα περιβαλομένη καὶ ξιφίδιόν τι	κρύπτουσα	ὑπὸ τῇ στολῇ, οὔτε προσαγορεύουσα
[4, 4]	δὲ ταῦτ´ ἐστί; πρῶτον μὲν	κρυπτώμεθα	τὸν τοῦ βασιλέως θάνατον καὶ
[4, 42]	ἦσαν δέ τινες, οἳ καὶ	κρύφα	διεφθάρησαν ὑπ´ αὐτοῦ κατ´ οἰκίας
[4, 4]	πάντας ἡμᾶς φανερῶς τε καὶ	κρύφα	πειράσονται διολέσαι. ταῦτ´ οὖν ἐνθυμουμένους
[4, 47]	κατάλυσιν τοῦ δεσπότου καὶ ἀποθέσθαι	κρύψαντας	ἐν τοῖς σκευοφόροις. τῇ δ´
[4, 62]	οὕτω Ῥωμαῖοι φυλάττουσιν οὔθ´ ὅσιον	κτῆμα	οὔθ´ ἱερὸν ὡς τὰ Σιβύλλεια
[4, 9]	γῆς, ἣν διὰ τῶν ὅπλων	κτησάμενοι	κατέχετε, μὴ τοὺς ἀναιδεστάτους ὥσπερ
[4, 45]	δυναστείας, ἀλλὰ διὰ τῶν ὅπλων	κτησαμένοις,	οὐ μόνον ἐπιχωρίου δεῖ φυλακῆς,
[4, 46]	κατέσχεν ὁ πάππος αὐτοῦ πολέμῳ	κτησάμενος,	καὶ τὰς συνθήκας παρείχετο τὰς
[4, 4]	πᾶσιν ἡμῖν ἐχθροὺς τοσαύτην ἀρχὴν	κτησαμένους,	ἀλλ´ ἐναντιοῦσθαι καὶ κωλύειν νῦν
[4, 9]	οὔτε χάριτι λαβόντας οὔτ´ ὠνῇ	κτησαμένους,	ἀλλὰ τοὺς μηδένα κλῆρον ἔχοντας
[4, 34]	γὰρ τὰ μὲν χρήματα τῶν	κτησαμένων	εἶναι, τὴν δὲ βασιλείαν τῶν
[4, 9]	ὄντες ἐλεύθεροι μηδὲ τὰς ἀλλοτρίας	κτήσεις,	ἀλλὰ τὰς ἰδίας γεωργῆτε· οὐ
[4, 15]	τὸν αὐτὸν πάγον, καὶ τὰς	κτήσεις,	ἐν αἷς ὁ βίος αὐτῶν
[4, 24]	τοῖς Ῥωμαίοις αἱ τῶν θεραπόντων	κτήσεις	κατὰ τοὺς δικαιοτάτους γινόμεναι τρόπους.
[4, 34]	ψῆφον ἐπενέγκαντες, τὴν ἑαυτῶν, Ταρκύνιε,	κτῆσιν,	οὐ τὴν ὑμετέραν· ὥσπερ γε
[4, 50]	ἐπέτρεψεν ἀπάγεσθαι τήν τ´ ἄλλην	κτῆσιν	τῆς πόλεως ἄγειν καὶ φέρειν,
[4, 6]	ἔχουσα πεντηκοστόν· προσωτέρω γὰρ οὐκέτι	κυΐσκεται	τούτου τοῦ χρόνου γυνή, ἀλλ´
[4, 53]	θεασάμενος οἰκιῶν πολλαχῇ καὶ τείχους	κύκλον,	ἔτι γὰρ ἕστηκεν αὐτοῦ τὰ
[4, 13]	βουληθείη μετρεῖν αὐτὴν κατὰ τὸν	κύκλον	τὸν περιέχοντα Ἀθηναίων τὸ ἄστυ,
[4, 13]	τῆς Ῥώμης ἂν αὐτῷ φανείη	κύκλος.	ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τοῦ μεγέθους
[4, 51]	ἡ σωτηρία τοῖς πολλοῖς περιεχομένοις	κύκλῳ	ὑπ´ ἐχθρῶν, καὶ τῶν Ῥωμαίων
[4, 69]	δὲ καὶ δυσίατος εἰς τὰς	κυούσας	γυναῖκας αὐτοῖς βρέφεσιν ἀποκτείνουσα τὰς
[4, 84]	τίς ἀρχὴ γενήσεται τῶν κοινῶν	κυρία,	βασιλείαν μὲν οὐκέτι καταστήσασθαι δοκεῖ,
[4, 85]	χρὴ ποιεῖν, ἐπειδὴ πᾶσιν ἐφάνη	κύρια	ἡγεῖσθαι τὰ κριθέντα ὑπὸ τῆς
[4, 65]	ὧν ἁπάντων ἔσῃ σὺν ἐμοὶ	κυρία,	τί δεῖ σε καλῶς ἐπισταμένην
[4, 73]	μὴ ποιεῖν μίαν γνώμην ἁπάντων	κυρίαν,	ἀλλὰ δυσὶν ἐπιτρέπειν ἀνδράσι τὴν
[4, 84]	ὑμῖν ἐστι τὴν γνώμην εἶναι	κυρίαν,	διαστάντες κατὰ τὰς φράτρας ψῆφον
[4, 75]	δὲ τοῖς πλείοσι δόξῃ λόχοις	κυρίαν	εἶναι τὴν τῶν ἀνδρῶν αἵρεσιν
[4, 34]	μὲν ὅταν τι πάθωσιν οἱ	κύριοι	τοὺς κατὰ γένος ἢ κατὰ
[4, 20]	πάσης ἔμελλον τῆς πολιτείας ἔσεσθαι	κύριοι,	τοὺς πένητας ἀπελάσας ἀπὸ τῶν
[4, 50]	ἐπιλέξας οὓς ἥκιστα ὑπώπτευεν, εἰ	κύριοι	τῶν ὅπλων γένοιντο, ἐλευθερίας μεταποιήσεσθαι,
[4, 37]	ἔφησεν ἀφίστασθαι καὶ ἀποδιδόναι τοῖς	κυρίοις,	παρ´ ὧν αὐτὴν ἔλαβεν. ταῦτα
[4, 21]	κινδύνων λαμβάνουσιν ἧττον ἐσῄει βαρύνεσθαι	κυρίοις	τε γεγονόσι τῶν μεγίστων καὶ
[4, 34]	ἕτερόν τινα τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι	κύριον,	ἀλλ´ ἐμὲ κατέσχον καὶ τὴν
[4, 37]	τὸν δὲ δῆμον οὐκ εἶναι	κύριον	τἀλλότρια ἑτέρῳ διδόναι. κραυγῆς δὲ
[4, 72]	συνέδριον τῆς βουλῆς ἁπάντων ἀποδεῖξαι	κύριον	ὡς ἐν πολλαῖς τῶν Ἑλληνίδων
[4, 56]	δὴ γενόμενος ἐξουσίας ὁ Σέξτος	κύριος	δι´ ἀπάτης καὶ φενακισμοῦ τῶν
[4, 58]	τοῦτο παρεσκευασμένων εἰσελθὼν δίχα πόνου	κύριος	ἐγεγόνει τῆς πόλεως. ὡς δ´
[4, 52]	τινί, καὶ λείας πολλῆς ἐγένετο	κύριος.	Ἤδη δὲ τῶν πλείστων αὐτῷ
[4, 34]	καταλιπεῖν, καὶ ὁ δῆμος οὐ	κύριος	ἦν ἀφελόμενος αὐτὴν ὑμῶν ἐμοὶ
[4, 75]	ὧν ἐν τοῖς πρότερον καιροῖς	κύριος	ἦν. οὕτω γὰρ αὐτοῖς ἀσφαλέστατα
[4, 20]	δῆμος ἐκ τῶν παλαιῶν νόμων	κύριος	ἦν τῶν μεγίστων τε καὶ
[4, 33]	ἄρρενος οὐχ ὑπαρχούσης τῶν ἐμαυτοῦ	κυρίους	προειλόμην ποιῆσαι. ἔχεις τὸν τῆς
[4, 24]	ἑτέρων κατὰ τοὺς αὐτοὺς τρόπους	κυρίων	γενομένων ἐκέκτηντο τοὺς δούλους. οὐδὲν
[4, 75]	οὖν ἐστι τὰ μέγιστα καὶ	κυριώτατα	ὧν ὑμῖν ἐν τῷ παρόντι
[4, 36]	ἀλλὰ νόμους θ´ ὑπὲρ τῶν	κυριωτάτων	καταστησάμενος, οὓς ἅπαντες ἐπεκυρώσατε, κατὰ
[4, 44]	καὶ τῶν ἰδίων ἐπελανθάνοντο ἀλγεινῶν·	κωλύειν	μὲν γὰρ οὐδέτεροι τὰ γινόμενα
[4, 4]	ἀρχὴν κτησαμένους, ἀλλ´ ἐναντιοῦσθαι καὶ	κωλύειν	νῦν μὲν ἀπάτῃ καὶ δόλῳ
[4, 42]	παρόντα ἠναγκάζοντο δύναμιν οὐκ ἔχοντες	κωλύειν	τὰ πραττόμενα. ~Ταῦτα δ´ ὁρῶντες
[4, 73]	ἑκατέρου· αἰδώς τ´ ἀλλήλων καὶ	κώλυσις	τοῦ καθ´ ἡδονὴν ζῆν φιλοτιμία
[4, 9]	ἐλάττοσιν ἐξ ἴσου, νόμους θήσομαι	κωλυτὰς	μὲν τῆς βίας, φύλακας δὲ
[4, 14]	ἀποδείξας συμμορίας, ὥσπερ φυλάρχους ἢ	κωμάρχας,	οἷς προσέταξεν εἰδέναι, ποίαν οἰκίαν
[4, 14]	μοίρᾳ τῶν τεττάρων οἰκοῦντας, ὥσπερ	κωμήτας,	μήτε μεταλαμβάνειν ἑτέραν οἴκησιν μήτ´
[4, 43]	τε συμπάσας, ὅσαι πρότερον ἐγίνοντο	κωμητῶν	ἢ φρατριαστῶν ἢ γειτόνων ἔν
[4, 76]	συμβούλους ἢ προβούλους δύναται δηλοῦν,	κωνσίλια	γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι τὰς συμβουλὰς
[4, 76]	καλεῖσθαι κατὰ τὴν ἑαυτῶν διάλεκτον	κωνσούλας·	τοῦτο μεθερμηνευόμενον εἰς τὴν Ἑλλάδα