Livre, Chap.
[4, 74]	τὰς αὐθάδεις φύσεις καὶ οὐκ	ἐᾷ	μεθύσκεσθαι ταῖς ἐξουσίαις τὰ ἤθη.
[4, 51]	τὴν διάνοιαν αὐτῶν ὁ Ταρκύνιος·	ἑάλω	γὰρ ὁ τὰ γράμματα κομίζων
[4, 51]	χάρακος, ἀλλὰ καὶ τὸ ἔρυμα	ἑάλω	τῇ πρώτῃ ἐφόδῳ· ἔνθα σὺν
[4, 83]	ταῦτά τ´ οὖν αὐτοῖς ἀποδώσειν,	ἐὰν	ἀποστῶσι τῶν τυράννων, ὑπισχνούμενοι καὶ
[4, 4]	μεθ´ ὅπλων αὐτοῖς ὁμόσε χωροῦντας,	ἐὰν	ἄρα καὶ τούτων δέῃ. ἀλλ´
[4, 74]	μὴ διὰ βίου τοὺς αὐτοὺς	ἐᾶν	ἄρχειν· χαλεπὴ γὰρ ἅπασιν ἀόριστος
[4, 12]	ἔτι πλείονα ὑποσχόμενος ἀγαθὰ ποιήσειν,	ἐὰν	αὐτὸν ἀποδείξωσι βασιλέα, προεῖπεν ἡμέραν
[4, 84]	ὅπλα. καὶ ὁ Βροῦτος ἡσθείς,	Ἐάν	γε πρότερον, ἔφη, τὰ δόξαντα
[4, 74]	ἕνεκα λήψονται· λυπήσει γὰρ οὐδέν´,	ἐὰν	γένηται σπάνια· θρόνον δὲ τοῖς
[4, 57]	{καὶ κομίζεσθαι τοὺς διωμολογημένους μισθούς}	ἐὰν	δ´ ἀδύνατος ᾖ τοῦτο τὴν
[4, 83]	μὲν ἡμῶν οὐδὲν ἀξιώσουσι πολυπραγμονεῖν,	ἐὰν	δ´ ἀρετῆς ὁρῶσι μεταποιουμένους ἄσμενοι
[4, 32]	ἄνδρας ἐν τῇ πόλει κρείττους·	ἐὰν	δ´ ἐντεῦθεν ἀποδιδράσκων, ὅπερ ἐστὶν
[4, 10]	δῆμος ἐναντιώσεται τὴν ψῆφον ἀναλαβών·	ἐὰν	δ´ ἐπὶ τῷ δήμῳ ποιήσωσι
[4, 4]	μὲν ὑπομείνωσι τὰς κρίσεις, θανάτοις,	ἐὰν	δ´ ἐρήμους ἀφῶσιν, ὃ μᾶλλον
[4, 84]	μήτε πράττειν μηδὲν μήτε λέγειν,	ἐὰν	δέ τις παρὰ ταῦτα ποιῶν
[4, 75]	ὑπὲρ αὐτῶν τοῖς πολίταις δότω·	ἐὰν	δὲ τοῖς πλείοσι δόξῃ λόχοις
[4, 4]	μεταλαμβάνουσι, καὶ θυγατρὶ συνοικῶν ἡμετέρᾳ,	ἐὰν	δὴ καὶ βασιλεὺς ἔτι γένῃ
[4, 9]	πρὸς ἀνθρώπους δίκαιον ὑπολήψεταί με,	ἐὰν	ἐγκαταλίπω καὶ προδῶ τοὺς ὀρφανούς,
[4, 47]	παρέξομαι τῶν λόγων ἔργον ἀναμφίλεκτον,	ἐὰν	ἐθελήσητε ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν κατάλυσιν
[4, 82]	πατρικίων, οὐδενὸς δ´ ἡμῖν ἐλλείψοντος,	ἐὰν	ἐκ προθυμίας χωρήσωμεν ἐπὶ τὰ
[4, 46]	μεγάλα τὰς πόλεις εὐεργετήσειν ὑποσχόμενος,	ἐὰν	ἐν τῇ φιλίᾳ διαμείνωσι, τελευτῶν
[4, 65]	τῷ δωματίῳ σφάξειν αὐτὴν ἀπειλήσας,	ἐὰν	ἐπιχειρήσῃ φεύγειν ἢ βοᾶν. τούτῳ
[4, 48]	ἔφη δεῖν, ἢ αὐτὸς ἀποθανεῖν,	ἐὰν	εὑρεθῇ παρεσκευασμένος ὅπλα ἔξω τῶν
[4, 71]	δὲ πᾶσι Ῥωμαίοις κατ´ εὐχήν,	ἐὰν	ἴδωσιν ἡμᾶς τοὺς πατρικίους ἄρχοντας
[4, 39]	αὖθις ἐπὶ σοὶ τὸν ὄχλον,	ἐὰν	καὶ ὁποσονοῦν ταύτης τῆς ἡμέρας
[4, 59]	τῇ Ἥρᾳ καὶ τῇ Ἀθηνᾷ,	ἐὰν	κρατήσῃ τῇ μάχῃ, ναοὺς αὐτοῖς
[4, 23]	χρηστοῖς εἶναι περὶ τοὺς δεσπότας,	ἐὰν	μάθωσιν, ὅτι τῆς ἐλευθερίας ἄξιοι
[4, 4]	δίκας· τιμωρησάμενος δὲ τούτους ἅπαντας,	ἐὰν	μὲν ὑπομείνωσι τὰς κρίσεις, θανάτοις,
[4, 22]	καὶ τοῖς ἐλευθερουμένοις τῶν θεραπόντων,	ἐὰν	μὴ θέλωσιν εἰς τὰς ἑαυτῶν
[4, 75]	παρελθεῖν πάλιν ἐπὶ τὴν δυναστείαν,	ἐὰν	μὴ φυλαττώμεθα αὐτούς. Ταυτὶ μὲν
[4, 78]	τὴν ἀρχὴν κατέσχεν, οὔθ´ ὕστερον,	ἐὰν	νῦν μαλακισθῶμεν, ἐξέσται. εἰ μὲν
[4, 4]	τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας ἐκείνους ὑπεριδών,	ἐὰν	οἱ φονεύσαντες αὐτὸν τὴν ἀρχὴν
[4, 37]	Ταρκύνιος, καλεῖν αὐτὸν καὶ διδαχθέντας,	ἐάν	τ´ ἀδικούμενον εὕρωσιν ἐάν τ´
[4, 37]	διδαχθέντας, ἐάν τ´ ἀδικούμενον εὕρωσιν	ἐάν	τ´ ἐπιτηδειότερον ἄρχειν, ἐκείνῳ παραδοῦναι
[4, 29]	τὰ λυποῦντα ἡμᾶς. καὶ γὰρ	ἐὰν	τἆλλα τις ἀδικεῖν ὀκνῇ, βασιλείας
[4, 80]	κατὰ τοὺς νόμους παραλελεῖφθαι, ἀλλ´	ἐάν	τις ἓν μόνον ἔχῃ τούτων
[4, 23]	πολλὰ ὠφελήσεσθαι τοὺς εὐπορωτάτους Ῥωμαίων,	ἐὰν	τοὺς ἀπελευθέρους ἐῶσι τῆς πολιτείας
[4, 60]	ἡμῖν ἐν Ταρπηίῳ λόφῳ. ταύτας	ἐὰν	φυλάττητε τὰς ἀποκρίσεις καὶ μηδὲν
[4, 63]	τὸν παρακείμενον τοῖς βασιλείοις κῆπον	ἔαρος	ὥρᾳ νεοττιὰν ἔπλαττον ἐπὶ κορυφῇ
[4, 48]	μὲν Τύρνον οὐκέτι λόγου τυχεῖν	ἐάσαντες	εἰς βάραθρόν τι καταβάλλουσι καὶ
[4, 79]	καὶ οὔτ´ ἐκκομιδῆς οὔτε ταφῆς	ἐάσας	νομίμου τὸ σῶμα τυχεῖν· Ταρκυνίαν
[4, 9]	μετὰ ταῦτα δανείσωνται, τούτους οὐκ	ἐάσω	πρὸς τὰ χρέα ἀπάγεσθαι καὶ
[4, 23]	δυναστείας ἐφιεμένῃ καὶ μεγάλων πραγμάτων	ἑαυτὴν	ἀξιούσῃ οὐδενὸς οὕτω δεῖ πράγματος
[4, 70]	λαβὼν τὸ ξιφίδιον, ᾧ διεχρήσατο	ἑαυτὴν	ἡ γυνή, καὶ τῷ πτώματι
[4, 76]	Λουκρήτιον τὸν πατέρα τῆς διαχρησαμένης	ἑαυτήν·	ὑπ´ ἐκείνου δὲ τοὺς ἕξοντας
[4, 28]	ὀδύρεσθαί τε καὶ φέρειν τὸν	ἑαυτῆς	δαίμονα περιῆν· τῇ δὲ παντόλμῳ
[4, 40]	τινός· καὶ πολλὰ μὲν τὸν	ἑαυτῆς	καὶ ἐκείνου δαίμονα κατοδυραμένη, μυρίας
[4, 30]	μητρὸς συνευδοκούσης, ἀλλ´ αὐτὴν παρ´	ἑαυτῆς	λαβών. ὡς δὲ συνεκεράσθησαν αἱ
[4, 82]	ὁρῶντος, ὦ δημόται, διὰ τῶν	ἑαυτῆς	σπλάγχνων ἔβαψε τὸν σίδηρον. ὦ
[4, 6]	θεοβλαβής, ὥστ´ ἀφαιρεῖσθαι μὲν τῶν	ἑαυτῆς	τέκνων ἣν κατέλιπεν αὐτοῖς ὁ
[4, 28]	φύσιν ἀπονοηθεῖσα καὶ νομίσασα τοῖς	ἑαυτῆς	τρόποις ἁρμόττειν μάλιστα τὸν τῆς
[4, 82]	βουλομένη καὶ τὸν ἄνδρα τὸν	ἑαυτῆς	φιλοῦσα, ὥσπερ ἀγαθῇ προσήκει γυναικί,
[4, 11]	δίκας ἐρήμους ἐκλιπόντας καὶ φυγῆς	ἑαυτοῖς	τιμησαμένους πυρὸς καὶ ὕδατος εἴργειν
[4, 41]	πρῶτον μὲν φυλακὴν κατεστήσατο περὶ	ἑαυτὸν	ἀνθρώπων θρασυτάτων ξίφη καὶ λόγχας
[4, 10]	κλῆρον ἔχοντας τῶν πολιτῶν πρὸς	ἑαυτὸν	ἀπογράφεσθαι· νόμους τε συνέγραφεν οὓς
[4, 38]	πολλῷ ῥεόμενος καὶ κακῶς ὅλον	ἑαυτὸν	ἐκ τοῦ πτώματας ἔχων. ~Τὰ
[4, 30]	τὰ δὲ πείθων μηδὲν εἰς	ἑαυτὸν	ἐξαμαρτάνειν· ὡς δ´ οὐ προσεῖχεν
[4, 38]	τῆς οἰκίας οὐ πολλοὺς περὶ	ἑαυτὸν	ἔχων. ἐλθὼν δ´ εἰς τὸ
[4, 40]	ταφαῖς βασιλικαῖς μή τις εἰς	ἑαυτὸν	ὁρμὴ γένηται τοῦ δημοτικοῦ, πρὶν
[4, 4]	ὑγιὴς γένηται, τὸν ἕτερον τῶν	ἑαυτοῦ	γαμβρῶν, τὸ σὸν εἰποῦσα, ὦ
[4, 79]	τὰς διαβολάς, ὡς οὐχ ὑφ´	ἑαυτοῦ	γενομένων, ἠξίωσεν ἐλεεινῷ χρησάμενος σχήματι
[4, 1]	βασιλεὺς καὶ δίδωσι δωρεὰν τῇ	ἑαυτοῦ	γυναικί. μαθοῦσα δ´ ἐκείνη πάντα
[4, 30]	Τύλλιος ἤχθετο μὲν καὶ περὶ	ἑαυτοῦ	δεδιώς, εἴ τι πείσεται προκαταληφθείς·
[4, 14]	τέτταρας τὰς τοπικὰς τὰς ὑφ´	ἑαυτοῦ	διαταχθείσας ἐποιεῖτο, ἡγεμόνας ἐφ´ ἑκάστης
[4, 4]	βίος, οἷς ἐνεγγύησε Ταρκύνιος τὰς	ἑαυτοῦ	θυγατέρας ἐκείνους ὑπεριδών, ἐὰν οἱ
[4, 27]	τε τοῦ γαμβροῦ καὶ τῆς	ἑαυτοῦ	θυγατρὸς ἀποθνήσκει. διηγήσομαι δὲ καὶ
[4, 68]	ἐπεχείρησε ποιῆσαι πάντων φρονιμώτατον, ἐπίθετον	ἑαυτοῦ	καταψεύσασθαι μωρίαν· καὶ διέμεινεν ἅπαντα
[4, 70]	δ´ ὁ Βροῦτος ἀρξάμενος ὑπὲρ	ἑαυτοῦ	λέγειν, ὅτι τὴν δοκοῦσαν τοῖς
[4, 25]	ἦλθεν ἐπιφανές τι διαπραξάμενος αἰώνιον	ἑαυτοῦ	μνήμην τοῖς ἐπιγινομένοις καταλιπεῖν. ἐφιστὰς
[4, 4]	συγγενῶν ἀνόσια παθὼν ἐκπεπλήρωκε τὴν	ἑαυτοῦ	μοῖραν οὔτε περὶ τῶν ἰδίων
[4, 45]	κηδεστὴν ἐκεῖνον ἠξίωσε λαβεῖν ἀνθ´	ἑαυτοῦ,	πολλὴν ἐποιεῖτο τοῦ Ταρκυνίου κατηγορίαν
[4, 37]	διεξῆλθε δημηγορίαν τάς τε πολεμικὰς	ἑαυτοῦ	πράξεις ἐξαριθμούμενος, ἃς Ταρκυνίου τε
[4, 58]	πράττων· κρατίστην ἡγούμενος ἔσεσθαι φυλακὴν	ἑαυτοῦ	τε καὶ τῶν παίδων τὴν
[4, 7]	καὶ πάντα τὰ ἔργα δι´	ἑαυτοῦ	τελῶν· οὐκ εἶχε δὲ λόγον
[4, 64]	ἐκλήθη καὶ τοῖς ἐγγόνοις ἀφ´	ἑαυτοῦ	τὴν αὐτὴν κατέλιπεν ἐπίκλησιν· ἐγὼ
[4, 25]	τὴν βασιλικὴν ἀρχὴν ἐμείωσεν αὐτὸς	ἑαυτοῦ	τὴν ἡμίσειαν τῆς ἐξουσίας ἀφελόμενος.
[4, 3]	γῆρας ἀδύνατος ἦν ἐπιτελεῖν, δι´	ἑαυτοῦ	τούτῳ πράττειν ἐπέσκηπτεν, οὐ μόνον
[4, 41]	τοὺς νόμους, ἀλλ´ ἐπὶ τοὺς	ἑαυτοῦ	τρόπους ἀναφέρων ἐποιεῖτο. διὰ ταῦτ´
[4, 56]	ἐβούλετο δακρύων ἅμα καὶ τὴν	ἑαυτοῦ	τύχην κατολοφυρόμενος, ὥσπερ οἱ κατ´
[4, 28]	παρακαλούσης, ἀλλ´ ἑκάτερος ἐπὶ τὴν	ἑαυτοῦ	φύσιν ἐφέρετο καὶ λυπηρὰν ἡγεῖτο
[4, 28]	ἑκατέρῳ φέρεσθαι μὲν ἐπὶ τὴν	ἑαυτοῦ	φύσιν, μετάγεσθαι δ´ ὑπὸ τῆς
[4, 25]	αὐτοῦ βασιλέων ἁπάσας ἀξιούντων ἐφ´	ἑαυτοὺς	ἄγειν τὰς δίκας καὶ πάντα
[4, 51]	ὑπὸ τῶν πολεμίων ἢ παρέδοσαν	ἑαυτούς.	ἀντέσχον δ´ οὐδ´ οἱ καταλειφθέντες
[4, 51]	τὰ ὅπλα ῥίψαντες ἐπειρῶντο σώζειν	ἑαυτούς.	ἦν δ´ ἄπορος ἡ σωτηρία
[4, 58]	ἐγνώσθη τὸ πάθος ἁπάντων κατοδυρομένων	ἑαυτοὺς	οἵα πείσονται, σφαγάς τε καὶ
[4, 52]	ἱκεσίας καὶ δεήσεις τραπόμενοι παρέδοσαν	ἑαυτούς.	οὕτω δ´ αἰσχρῶς καὶ κακῶς
[4, 70]	εἰκότα λέγειν, καὶ καθεζόμενοι καθ´	ἑαυτοὺς	τόν τ´ οἰκετικὸν καὶ θητικὸν
[4, 69]	ἐπιτρόπων ἔτι δεόμενον ἐφύλαττεν ὑφ´	ἑαυτῷ	διαιτᾶσθαί τε μετὰ τῶν ἰδίων
[4, 44]	τοῦ πλήθους, ὅσον ἦν πιστὸν	ἑαυτῷ	καὶ εἰς τὰς πολεμικὰς χρείας
[4, 37]	τὴν βασιλείαν οὐ δικαίως κατέχειν	ἑαυτῷ	προσήκουσαν· καταλιπεῖν γὰρ αὐτῷ τὸν
[4, 57]	ἀνδρὸς καὶ διὰ τὸ μηδὲν	ἑαυτῷ	συνειδέναι πᾶσαν ἐξέτασιν ὑπομένοντος ἔφη
[4, 8]	χαλεπῶς ἔφερον οὐκ ἀξιοῦντες αὐτὸν	ἑαυτῷ	τινα μηχανήσασθαι βασιλικὴν ἐξουσίαν, μήτε
[4, 29]	καὶ περὶ τοῦ καθέξειν ἐν	ἑαυτῷ	τοὺς λόγους πίστεις ἐπιθέντος δι´
[4, 76]	τούτους ἔταξαν καλεῖσθαι κατὰ τὴν	ἑαυτῶν	διάλεκτον κωνσούλας· τοῦτο μεθερμηνευόμενον εἰς
[4, 51]	οὐ πολλοὺς ὁρῶντες καὶ τὴν	ἑαυτῶν	δύναμιν τὴν ἀπὸ Φιδήνης ὅσον
[4, 82]	ἀναιρεῖσθαι πολέμους, περὶ δὲ τῆς	ἑαυτῶν	ἐλευθερίας μηδένα. ~Τίσιν οὖν ἀφορμαῖς
[4, 23]	γινομένους πελάτας τοῖς ἐγγόνοις τοῖς	ἑαυτῶν	καταλείποντας. Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ συνεχώρησαν
[4, 22]	ἐὰν μὴ θέλωσιν εἰς τὰς	ἑαυτῶν	πόλεις ἀπιέναι, μετέχειν τῆς ἰσοπολιτείας
[4, 61]	Ἄνδρες Ῥωμαῖοι, λέγετε πρὸς τοὺς	ἑαυτῶν	πολίτας, ὅτι κεφαλὴν εἵμαρται γενέσθαι
[4, 78]	ἵνα τὴν προαίρεσιν ἀποδειξάμενοι τὴν	ἑαυτῶν	συναγωνιστὰς ἀξιώσωμεν ἡμῖν γενέσθαι, πράττοντας
[4, 34]	ἔδωκάν μοι ψῆφον ἐπενέγκαντες, τὴν	ἑαυτῶν,	Ταρκύνιε, κτῆσιν, οὐ τὴν ὑμετέραν·
[4, 24]	συγκεχωρηκότας εἶναι ἐλευθέροις μετὰ τὰς	ἑαυτῶν	τελευτάς, ἵνα χρηστοὶ καλῶνται νεκροὶ
[4, 25]	καὶ τὰ κοινὰ πρὸς τὸν	ἑαυτῶν	τρόπον δικαζόντων ἐκεῖνος διελὼν ἀπὸ
[4, 71]	τε καὶ Κολλατῖνος ἀποδυράσθωσαν τὰς	ἑαυτῶν	τύχας ἅπαντα τὰ γενόμενα φράσαντες.
[4, 82]	δημόται, διὰ τῶν ἑαυτῆς σπλάγχνων	ἔβαψε	τὸν σίδηρον. ὦ θαυμαστὴ σὺ
[4, 7]	ὁ πρεσβύτερος τῶν Ταρκυνίων, ὑπὲρ	ἑβδομήκοντα	ἔτη γεγονὼς ἂν ἦν, ὅτε
[4, 62]	δὲ τὴν τρίτην ἐπὶ ταῖς	ἑβδομήκοντα	καὶ ἑκατὸν ὀλυμπιάσιν ἐμπρησθέντος τοῦ
[4, 30]	Ταρκύνιος ἐτελεύτα· προστεθέντων δὴ τοῖς	ἑβδομήκοντα	καὶ πέντε ἔτεσιν ἑτέρων τετταράκοντα
[4, 16]	οὐ μεῖον δὲ πέντε καὶ	ἑβδομήκοντα	μνῶν τὸ τίμημα. συντάξας δὲ
[4, 6]	ἦν αὐτοῦ νεωτέρα καθάπερ εἰκός,	ἑβδομηκοστὸν	ἂν δήπου καὶ πέμπτον εἶχεν
[4, 30]	χρόνους. ἐδείχθη γὰρ ἐν ἀρχαῖς	ἑβδομηκοστὸν	ἔχουσα καὶ πέμπτον ἔτος ἡ
[4, 43]	ὑπὸ τῶν πατρικίων ὡς πρότερον	ἐβλάπτοντο	περὶ τὰ συμβόλαια, πάντας ἀνεῖλε·
[4, 79]	γνήσιον ἀδελφόν, ὅτι πονηρὸς οὐκ	ἐβούλετο	γενέσθαι, φαρμάκοις διαχρησάμενος, συνεργὸν εἰς
[4, 56]	δεινὸν ἀπαίρειν ἐκ τῆς πόλεως	ἐβούλετο	δακρύων ἅμα καὶ τὴν ἑαυτοῦ
[4, 47]	ὅτε τὴν θυγατέρα τὴν ἐμὴν	ἐβούλετο	λαβεῖν γυναῖκα. ἐπεὶ δ´ ἀπηξιώθη
[4, 70]	καὶ θητικὸν ὄχλον ἐκποδῶν μεταστήσαντες	ἐβουλεύοντο,	τί χρὴ πράττειν. πρῶτος δ´
[4, 36]	πατέρων φυλάττοντες παραδοχάς, οὐχ ἅπασαν	ἐβουλήθην	ἔχειν, ἀλλὰ νόμους θ´ ὑπὲρ
[4, 34]	παραδοῦναι τῷ δήμῳ τὰ πράγματ´	ἐβουλήθην·	καὶ συναγαγὼν ἅπαντας εἰς ἐκκλησίαν
[4, 78]	μὲν οὖν χρόνον εἶχον, ὅσον	ἐβουλόμην,	ἢ πρὸς ἀγνοοῦντας ἔμελλον λέγειν,
[4, 27]	ἡγεμονίαν ἐκείνῳ πόλεις οὐκέτι φυλάττειν	ἐβούλοντο	τὰς ὁμολογίας Τυλλίῳ τ´ οὐκ
[4, 37]	αὐτῶν καὶ βάλλειν τὸν Ταρκύνιον	ἐβόων.	ἐκεῖνος μὲν οὖν δείσας τὴν
[4, 12]	τὴν ἀγορὰν βασιλέα ποιεῖν αὐτὸν	ἐβόων	καὶ συγκαλεῖν τὰς φράτρας ἠξίουν
[4, 61]	ὀκτάπλεθρος τὴν περίοδον, διακοσίων ποδῶν	ἔγγιστα	τὴν πλευρὰν ἔχων ἑκάστην· ὀλίγον
[4, 9]	δὲ τετελεύτηκε τὸν βίον τοῖς	ἐγγόνοις	αὐτοῦ τὰς ἀμοιβὰς ἀποτίνειν, καὶ
[4, 64]	τε Κολλατῖνος ἐκλήθη καὶ τοῖς	ἐγγόνοις	ἀφ´ ἑαυτοῦ τὴν αὐτὴν κατέλιπεν
[4, 34]	ἔχειν ἀναφαίρετον καὶ ὑμῖν τοῖς	ἐγγόνοις	καταλιπεῖν, καὶ ὁ δῆμος οὐ
[4, 23]	τῶν ἀπελευθέρων γινομένους πελάτας τοῖς	ἐγγόνοις	τοῖς ἑαυτῶν καταλείποντας. Τοιαῦτα λέγοντος
[4, 46]	εἶναι δωρεὰν καὶ τοῖς Ταρκυνίου	ἐγγόνοις,	τὸν δ´ ἀξιοῦντα τῶν τοῦ
[4, 15]	ἀπογινομένων καὶ τῶν εἰς ἄνδρας	ἐγγραφομένων,	ἔταξεν ὅσον ἔδει νόμισμα καταφέρειν
[4, 49]	καὶ Ἑρνίκων καὶ Οὐολούσκων τῶν	ἐγγραψαμένων	εἰς τὴν συμμαχίαν, ἵνα συνερχόμενοι
[4, 57]	τὸν τῶν πατρικίων ἀριθμὸν ἅπαντας	ἐγγράψειν	οἰκίας τε καὶ κλήρους καὶ
[4, 3]	ἐποιήσατο τὴν ἑτέραν τῶν θυγατέρων	ἐγγυήσας,	καὶ πάνθ´ ὅσα διὰ νόσους
[4, 27]	εἰς τοὺς θεοὺς ἀσεβημάτων, οὓς	ἐγγυητὰς	ποιησάμενοι τῶν ὁμολογιῶν παρέβησαν τὰ
[4, 39]	πολλῷ τὴν μεταξὺ διανύσαντες ὁδὸν	ἐγγὺς	ὄντα τῆς οἰκίας ἤδη τὸν
[4, 57]	στρατηγίας πολλὰς τετελεκὼς ἐπιφανέστατος ἁπάντων	ἐγεγόνει·	ἀπολογουμένου δὲ τοῦ ἀνδρὸς καὶ
[4, 25]	τι πρόσκρουσμα πόλει πρὸς πόλιν	ἐγεγόνει,	δικασταὶ καθεζόμενοι διῄτων καὶ περὶ
[4, 58]	παρεσκευασμένων εἰσελθὼν δίχα πόνου κύριος	ἐγεγόνει	τῆς πόλεως. ὡς δ´ ἐγνώσθη
[4, 12]	ἅπας ἐπὶ τῆς αὐτῆς προαιρέσεως	ἐγεγόνει.	τοῦτο καταμαθὼν ὁ Τύλλιος οὐκέτι
[4, 57]	τῷ γραμματεῖ δοὺς ἐκέλευσεν ἀναγινώσκειν.	ἐγέγραπτο	δ´ ἐν αὐτῇ, μάλιστα μὲν
[4, 54]	τάφρον ὀρυξάμενος εὐρυτέραν καὶ τεῖχος	ἐγείρας	ὑψηλότερον καὶ πύργοις διαλαβὼν τὸ
[4, 44]	αὐταῖς καμάρας καὶ τὰς παστάδας	ἐγείροντες,	καὶ τοῖς ταῦτα πράττουσι χειροτέχναις
[4, 22]	τὴν ἱερωτάτην ἀρχὴν Λοῦστρον ὀνομάζοντες.	ἐγένετο	δ´ ὁ σύμπας τῶν τιμησαμένων
[4, 84]	ὁ δῆμος, καὶ ψῆφος οὐδεμία	ἐγένετο	ἐναντία. μετὰ τοῦτο παρελθὼν ὁ
[4, 45]	αὐτοὺς ὑστέρει. ὡς δὲ πολὺς	ἐγένετο	καθημένοις ὁ χρόνος καὶ ἐδόκει
[4, 52]	μέρει τινί, καὶ λείας πολλῆς	ἐγένετο	κύριος. Ἤδη δὲ τῶν πλείστων
[4, 12]	μὲν καὶ ἄλλων πολιτευμάτων εἰσηγητὴς	ἐγένετο,	μέγαν δὲ καὶ λόγου ἄξιον
[4, 11]	μὴ θᾶττον ἐμοὶ περὶ τούτων	ἐγένετο	μήνυσις, ξενικὴν δύναμιν ἐπαγόμενοι νυκτὸς
[4, 10]	λαβόντα κατέχειν. ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς	ἐγένετο	προὔργου τῶν λελογισμένων· οὕτω κατεστρατήγησεν
[4, 10]	πολὺς ἔπαινος ἐκ τῆς ἐκκλησίας	ἐγένετο	τῶν μέν, ὅτι πιστὸς ἦν
[4, 11]	ἐγὼ κατὰ τὴν ἐμαυτοῦ δύναμιν	ἐγενόμην	ὑμῖν χρήσιμος, ἀξιοῦμεν ὑμᾶς μίαν
[4, 18]	καὶ πάσης εἰσφορᾶς ἐποίησεν ἀτελεῖς.	ἐγένοντο	δὴ συμμορίαι μὲν ἕξ, ἃς
[4, 23]	μηδ´ εἴ τινες ἐκ δούλων	ἐγένοντο	ἐλεύθεροι πολυπραγμονοῦντας, τοὺς δὲ παρὰ
[4, 52]	ἐν ὁδῷ· ὡς δὴ πλησίον	ἐγένοντο	καὶ εἶδον ἐπὶ δορατίων ἀναπεπηγυίας
[4, 49]	θυσίας πόλεις τριῶν δέουσαι πεντήκοντα	ἐγένοντο.	ταύτας τὰς ἑορτάς τε καὶ
[4, 42]	πόλιν ἑκόντες καὶ πολλῷ πλείονες	ἐγένοντο	τῶν ἑτέρων. ἦσαν δέ τινες,
[4, 6]	ἣν ζῶντος ἔτι τοῦ πατρὸς	ἔγημεν,	ἅπαντες ὁμολογοῦσιν οἱ τὰς Ῥωμαϊκὰς
[4, 12]	κραυγή τε παρὰ πάντων ἐξαίσιος	ἐγίνετο	καὶ δεήσεις μεμιγμέναι δάκρυσιν, ἵνα
[4, 37]	βουλομένου κραυγή τ´ ἐξ ἁπάντων	ἐγίνετο	καὶ δεήσεις πολλαὶ σὺν οἰμωγαῖς
[4, 15]	φανερὸς ὁ τῶν ἀνθρώπων ἀριθμὸς	ἐγίνετο	κατὰ γένη τε καὶ καθ´
[4, 15]	καὶ τούτων ἦσαν, οἷς ἐπιμελὲς	ἐγίνετο	τά τ´ ὀνόματα τῶν γεωργῶν
[4, 59]	περὶ τὴν κατασκευὴν τῶν ἱερῶν	ἐγίνετο	τὰς τοῦ πάππου προθυμούμενος εὐχὰς
[4, 84]	ἀρξάτω τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας.	Ἐγίνετο	ταῦτα· καὶ ἐπειδὴ πᾶσαι τὴν
[4, 36]	τ´ ἀδικημάτων οὐχ ἁπάντων αὐτὸς	ἐγινόμην	δικαστής, ἀλλὰ τὰς ἰδιωτικὰς δίκας
[4, 53]	κατὰ τοῦ Ταρκυνίου πόλεμον ἀναλαβεῖν.	ἐγίνοντο	δὴ μετὰ ταῦτα μεγάλοις στρατεύμασιν
[4, 84]	τῶν λεγομένων ἐκ τοῦ πλήθους	ἐγίνοντο	διασημαίνουσαι τὸ βουλόμενόν τε καὶ
[4, 43]	συνόδους τε συμπάσας, ὅσαι πρότερον	ἐγίνοντο	κωμητῶν ἢ φρατριαστῶν ἢ γειτόνων
[4, 43]	δὲ τιμωρίαι κατὰ τῶν ἐλεγχθέντων	ἐγίνοντο	πικραὶ καὶ ἀπαραίτητοι. ~Καὶ οὐκ
[4, 11]	οὔτε μεῖζον οὔτ´ ἔλαττον ἔχοντες	ἐγκαλεῖν,	ὧν δὲ τὸν δῆμον εὖ
[4, 33]	μοι καὶ ὥσπερ ἀδικῶν αὐτὸς	ἐγκαλοῦμαι,	τὴν μὲν τύχην ὕστερον ἀνακλαύσομαι,
[4, 50]	εὐτυχίαν ἅπασι λυπηροὶ καὶ βαρεῖς,	ἐγκαλῶν	αὐτοῖς ἁρπαγάς τινας καὶ λῃστείας,
[4, 30]	τὸν Ταρκύνιον, καὶ τὰ μὲν	ἐγκαλῶν,	τὰ δὲ νουθετῶν, τὰ δὲ
[4, 9]	οὐδὲ τὴν τῶν παιδίων ἐρημίαν	ἐγκαταλείψω	κατὰ δύναμιν τὴν ἐμήν. δίκαιοι
[4, 9]	ὑμῶν γίνομαι μὴ τοὺς ὀρφανοὺς	ἐγκαταλιπεῖν	νῦν μὲν ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς
[4, 9]	ἀνθρώπους δίκαιον ὑπολήψεταί με, ἐὰν	ἐγκαταλίπω	καὶ προδῶ τοὺς ὀρφανούς, οἷς
[4, 14]	πάντας ἐκέλευσε τοὺς στενωποὺς {ἱερὰ}	ἐγκατασκευασθῆναι	καλιάδας ὑπὸ τῶν γειτόνων ἥρωσι
[4, 26]	ὅσα ἄλλα ἕξουσιν ἀγαθὰ βουλευτήριον	ἐγκαταστησάμενοι	πάντας ἔπεισε τοὺς ἐν τῷ
[4, 12]	τὰ πράγματα μηδένα δεδοικώς. ἔπειτ´	ἐγκέλευστοί	τινες διειληφότες τὴν ἀγορὰν βασιλέα
[4, 26]	ταῖς ἄλλαις πόλεσιν ἐπιτρέψασαι τὰ	ἐγκλήματα	διαγνῶναι. διεξιὼν ταῦτα τε καὶ
[4, 42]	πονηροτάτους δι´ ἐκείνων ἦγεν εἰς	ἐγκλήματα	καὶ θανάτου δίκας πολλοὺς τῶν
[4, 11]	νῦν. καὶ ταῦτα δὴ τὰ	ἐγκλήματα	συνενέγκαντες εἰς τὸ κοινὸν βεβούλευνταί
[4, 25]	τὰς δίκας καὶ πάντα τὰ	ἐγκλήματα	τά τ´ ἴδια καὶ τὰ
[4, 47]	καὶ δικαστὴν ἁπάντων ἐποιεῖτο τῶν	ἐγκλημάτων	αὐτὸν τὸν κατήγορον. Οὑτοσὶ γάρ,
[4, 56]	τοῦ πεμφθέντος ἀγγέλου, πῶς ἂν	ἐγκρατέστατα	τὴν ἀρχὴν κατάσχοι, λόγον μὲν
[4, 58]	ἀλλ´ ἵνα τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν	ἐγκρατέστερον	κατέχῃ ταῦτα πράττων· κρατίστην ἡγούμενος
[4, 50]	κράτος. γενόμενος δὲ τῆς πόλεως	ἐγκρατὴς	τοὺς μὲν ἐν τοῖς ὅπλοις
[4, 42]	ἄμφω τὰ ὀνόματα. ~Ἐπεὶ δ´	ἐγκρατῶς	ἤδη κατέχειν ὑπελάμβανε τὴν ἀρχήν,
[4, 2]	εἴτε τοῦ κατ´ οἰκίαν ἥρωος,	ἐγκύμονα	γενέσθαι καὶ τεκεῖν τὸν Τύλλιον
[4, 1]	μαχόμενος ἀποθνήσκει, τὴν δ´ Ὀκρισίαν	ἐγκύμονα	οὖσαν ἐξαίρετον ἐκ τῶν λαφύρων
[4, 49]	πρόνοιαν ὁ Ταρκύνιος λαμβάνων ἱερὸν	ἔγνω	κοινὸν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων τε καὶ
[4, 50]	συμμαχίαις, στρατὸν ἐξάγειν ἐπὶ Σαβίνους	ἔγνω	Ῥωμαίων τ´ αὐτῶν ἐπιλέξας οὓς
[4, 9]	ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων ὡς	ἐγνωκόσιν	ὑμῖν τὰ δέοντα καὶ ποιήσουσιν,
[4, 9]	ἀναγκαίων. ὑπὲρ ἅπαντα δὲ ταῦτ´	ἔγνων	καὶ ἴσην καὶ κοινὴν ποιεῖν
[4, 21]	τὴν ἀρχαίαν ἀκρίβειαν φυλαττούσης, ὡς	ἔγνων	ταῖς ἀρχαιρεσίαις αὐτῶν πολλάκις παρών.
[4, 58]	ἐγεγόνει τῆς πόλεως. ὡς δ´	ἐγνώσθη	τὸ πάθος ἁπάντων κατοδυρομένων ἑαυτοὺς
[4, 25]	κανόνας αὐτοῖς τάξας, οὓς αὐτὸς	ἔγραψε	νόμους. ἐπεὶ δ´ αὐτῷ τὰ
[4, 26]	αὐτοὺς ἀφανίσῃ, στήλην κατασκευάσας χαλκῆν	ἔγραψεν	ἐν ταύτῃ τά τε δόξαντα
[4, 83]	χρεὼν φέρῃ. μαντεύομαι δὲ καλοῖς	ἐγχειρήμασιν	εὐτυχὲς ἀκολουθήσειν τέλος. εἴη δὲ
[4, 31]	θυγατρὸς καὶ τὰ τῆς πόλεως	ἐγχειρίσαι	πράγματα· ταύτην γέ τοι τὴν
[4, 65]	τῶν ἄλλων ὅσων ἐκεῖνος ἄρχει.	ἐγὼ	γὰρ οἶδ´, ὅτι παραλήψομαι τὴν
[4, 11]	καὶ ἡ ἄλλη Ταρκυνίου συγγένεια·	ἐγὼ	δ´ ἕτερόν τι βουλεύσομαι γενναιότερον
[4, 6]	καὶ πράττειν βουλομένους τὰ κοινά·	ἐγὼ	δ´ ἔτι νεώτερον αὐτὸν ὑποτίθεμαι
[4, 11]	δότε, εἰ βούλεσθε, τοῖς πατρικίοις·	ἐγὼ	δ´ ὑμῖν οὐκ ἐνοχλήσω παρών.
[4, 73]	τὸν λόγον ὁ Βροῦτος εἶπεν·	Ἐγὼ	δ´, ὦ Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε
[4, 64]	ἑαυτοῦ τὴν αὐτὴν κατέλιπεν ἐπίκλησιν·	ἐγὼ	δὲ καὶ τοῦτον υἱωνὸν εἶναι
[4, 29]	τοῦ βίου τὴν σαυτοῦ γυναῖκα,	ἐγὼ	δὲ ταὐτὸ διαθήσομαι τὸν ἐμὸν
[4, 24]	δ´ ὑπὸ τῶν νῦν ἐπιτριβόμενα.	ἐγὼ	δὲ τὸν νόμον τοῦτον οὐκ
[4, 31]	ὑπὲρ αὐτῆς ἀράμενος· ἐκείνου τελευτήσαντος	ἐγὼ	διάδοχός εἰμι κατὰ τοὺς κοινοὺς
[4, 71]	κατὰ τοῦ τυράννου λόγον πρῶτος	ἐγὼ	διαθήσομαι. ~Ὡς δὲ τοῦτ´ ἤκουσαν
[4, 11]	ἀντὶ πολλῶν δέ, ὧν αὐτὸς	ἐγὼ	κατὰ τὴν ἐμαυτοῦ δύναμιν ἐγενόμην
[4, 11]	ταῦτα πάντες ἴστε δήπου, κἂν	ἐγὼ	μὴ λέγω, ὅτι Μάρκιοι συλλαμβανόντων
[4, 33]	ἀρχῆς παῦσαι πρόθυμός ἐστιν· ὃν	ἐγὼ	νήπιον παραλαβὼν καὶ ἐπιβουλευόμενον ὑπὸ
[4, 6]	τε καὶ ἀτόπων· ὧν ἕκαστον	ἐγὼ	πειράσομαι ποιῆσαι φανερὸν δι´ ὀλίγων.
[4, 35]	πλὴν ἐπεὶ σὺ τοῦτο πέφευγας,	ἐγὼ	περὶ σοῦ ποιήσω καὶ συγκαλέσας
[4, 70]	καιρὸς ἐκεῖνος ἥκει νῦν, ὃν	ἐγὼ	περιμένων ταύτην τοῦ βίου τὴν
[4, 4]	ἡμέραις αὐτὸν ἀποδείξειν ὑγιῆ· ἔπειτ´	ἐγὼ	προελθοῦσα εἰς τοὐμφανὲς ἐρῶ πρὸς
[4, 75]	ἕκαστον, ἀκούσατέ μου· συνάξω μὲν	ἐγὼ	τὴν ἐκκλησίαν, ὥσπερ ἔφην, ἐπειδὴ
[4, 33]	δίκαια νῦν πρὸς αὐτὸν ἐρῶ.	ἐγὼ	τὴν μὲν ἐπιτροπείαν ὑμῶν ἔλαβον,
[4, 33]	ἀποκαλεῖς. τοιούτοις μέντοι πράγμασιν ἐπιστὰς	ἐγὼ	τούς τ´ ἀποκτείναντας τὸν πάππον
[4, 34]	κατὰ τὸν βέλτιστον αὐτῆς ἔτυχον	ἐγὼ	τρόπον, ὡς λέγεις, μήθ´ ὑπὸ
[4, 71]	ἀρχὴν ἔχει. Ὁ δ´ ὑπολαβών·	Ἐγώ,	φησίν, ὦ Οὐαλέριε. τῶν γὰρ
[4, 24]	τῶν δεσποτῶν καὶ κενὴν δοξοκοπίαν.	ἔγωγ´	οὖν ἐπίσταμαί τινας ἅπασι τοῖς
[4, 1]	γένους αὐτοῦ λεγόμενα, οἷς μάλιστ´	ἔγωγε	συγκατατίθεμαι, τοιαῦτ´ ἐστίν. ἐν Κορνικόλῳ
[4, 58]	Ταρκύνιος ὧν προσεδόκων τε καὶ	ἐδεδοίκεσαν	καίτοι πικρὸς ὀργὴν καὶ περὶ
[4, 47]	τούτῳ νῦν ἥκει μου κατηγορῶν.	ἔδει	δ´ αὐτόν, εἰ μὲν ᾔδει
[4, 39]	στενωποῦ, δι´ οὗ τὴν ἀπήνην	ἔδει	διελθεῖν, αἱ ἡμίονοι τὸ πτῶμα
[4, 35]	ταῦτα λέγω· προειπόντα δέ ς´	ἔδει	μοι τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν
[4, 15]	εἰς ἄνδρας ἐγγραφομένων, ἔταξεν ὅσον	ἔδει	νόμισμα καταφέρειν ὑπὲρ ἑκάστου τοὺς
[4, 16]	μὲν ἐποίησε λόχους νεωτέρων, οὓς	ἔδει	προπολεμεῖν τῆς πόλεως, δέκα δὲ
[4, 16]	στρατείας, τετταράκοντα δὲ πρεσβυτέρων, οὓς	ἔδει	τῆς νεότητος εἰς πόλεμον ἐξιούσης
[4, 47]	ὑπετίθεντο καὶ τοὺς τρόπους, οἷς	ἔδει	τὸ πλῆθος ἀποθεραπεύειν, ἀπελογίζοντο. αὐτὸς
[4, 14]	τὰς ἄλλας χρείας, ἃς ἕκαστον	ἔδει	τῷ κοινῷ παρέχειν, οὐκέτι κατὰ
[4, 30]	κατ´ ἐκείνους περιεῖναι τοὺς χρόνους.	ἐδείχθη	γὰρ ἐν ἀρχαῖς ἑβδομηκοστὸν ἔχουσα
[4, 49]	τοῦ Οὐολούσκων ἔθνους δύο πόλεις	ἐδέξαντο	μόναι τὰς προκλήσεις, Ἐχετρανοί τε
[4, 40]	πάντα τὸν χρόνον ὑπάρχει τυγχάνειν.	ἐδήλωσε	δέ τι καὶ ἄλλο δαιμόνιον
[4, 16]	ἀγαθῶν αἴτιον, ὡς τὰ ἔργα	ἐδήλωσε.	τὸ δὲ πολίτευμα τοιόνδε ἦν·
[4, 5]	θυρῶν στενωπόν, καὶ πρῶτον μὲν	ἐδήλωσε	τοῖς παροῦσι τοὺς βουλεύσαντας ἐπὶ
[4, 25]	μόνον τοῖς πολιτεύμασι δημοτικὸς ὢν	ἐδήλωσεν,	ἐν οἷς ἐδόκει τήν τε
[4, 26]	πάνυ ἰσχυραῖς ἀλληλοφθορίαν. ταῦτα διεξελθὼν	ἐδίδασκεν	αὐτούς, ὡς χρὴ Λατίνους μὲν
[4, 46]	αὐτοῦ καὶ δεινὰς κατηγορίας τελευτῶν	ἐδίδασκεν,	ὡς οὐδὲ τὴν βασιλείαν εἶχε
[4, 40]	τὴν μὲν ἐξουσίαν ὁ δῆμος	ἐδίδου	τῷ συνεδρίῳ τῆς βουλῆς, οἵαν
[4, 8]	καταλύσεως τῆς παρανόμου ἀρχῆς, καὶ	ἐδόκει	αὐτοῖς, ἐπειδὰν πρῶτον εἰς τὸ
[4, 45]	κατῴκει δ´ ἐν πόλει Τύσκλῳ,	ἐδόκει	δὲ τὰ πολιτικὰ συνετὸς ἐν
[4, 72]	πολλοὶ καὶ παρὰ πολλῶν λόγοι.	ἐδόκει	δὲ τοῖς μὲν βασιλικὴν αὖθις
[4, 54]	χωρίον πυκνοτέροις· κατὰ τοῦτο γὰρ	ἐδόκει	μάλιστα τὸ μέρος ἡ πόλις
[4, 45]	τοῦ ἀνδρός, οἷς αὐθάδειά τις	ἐδόκει	προσεῖναι καὶ βαρύτης, καὶ τὸ
[4, 70]	γὰρ ὁ παρὼν καιρὸς ἀπαιτεῖ.	Ἐδόκει	ταῦτ´ εἰκότα λέγειν, καὶ καθεζόμενοι
[4, 48]	τὸν καταψευσάμενον αὐτοῦ δίκην ὑποσχεῖν.	ἐδόκει	ταῦτα· καὶ οἱ πορευθέντες ἐπὶ
[4, 25]	δημοτικὸς ὢν ἐδήλωσεν, ἐν οἷς	ἐδόκει	τήν τε τῆς βουλῆς ἐξουσίαν
[4, 60]	ἐν μαντικῇ θεωρημάτων ἐρώτησις ὀρθή.	ἐδόκει	τοῖς ἀνδράσιν οὕτω ποιεῖν, καὶ
[4, 45]	ἐγένετο καθημένοις ὁ χρόνος καὶ	ἐδόκει	τοῖς πλείοσιν ὕβρις εἶναι τὸ
[4, 40]	βουλὴ τὸν αἱρεθέντα ὑπ´ αὐτῶν	ἐδοκίμασε,	καὶ ὁ δῆμος ἐπεψήφισε καὶ
[4, 50]	μὲν Σύεσσαν ᾤκουν, εὐδαιμονέστατοι δ´	ἐδόκουν	ἁπάντων εἶναι τῶν πλησιοχώρων καὶ
[4, 68]	χρόνον, ἕως {οὗ} τὸν ἐπιτήδειον	ἔδοξε	καιρὸν ἔχειν, φυλάττων τὸ προσποίημα
[4, 27]	ᾗ παρὰ πάντα τὸν βίον	ἔδοξεν	ἀγαθῇ κεχρῆσθαι, τὸν μὲν ἐν
[4, 3]	ἐν τοῖς ἱππεῦσι τεταγμένος οὕτως	ἔδοξεν	ἀγωνίσασθαι καλῶς, ὥστε περιβόητος εὐθὺ
[4, 67]	δὲ παροῦσι Ῥωμαίων οὕτω δεινὸν	ἔδοξεν	εἶναι καὶ ἐλεεινὸν τὸ πάθος,
[4, 24]	ἀπαιτούσης ἀναγκαῖόν τε καὶ δίκαιον	ἔδοξεν	εἶναί μοι πρὸς τοὺς ἐπιτιμῶντας
[4, 37]	ἐξ ὧν πολλὰς καὶ μεγάλας	ἔδοξεν	ἐσχηκέναι τὸ κοινὸν ὠφελείας. πολλοῦ
[4, 82]	μετὰ βίας, ἡδίων καὶ μακαριώτερος	ἔδοξεν	ὁ θάνατος εἶναι τοῦ βίου,
[4, 77]	τ´ ἦν βουλομένῳ κἀμοὶ συνοίσειν	ἔδοξεν,	ὁ περὶ τῆς ψυχῆς φόβος
[4, 10]	τὸ δοκεῖν κατὰ νόμους ἄρχειν.	ἔδοξεν	οὖν αὐτοῖς ἄμεινον εἶναι κλέπτοντα
[4, 38]	ἐπ´ αὐτὸν ὡς ἐξαναστήσων τῆς	ἕδρας.	καὶ ὁ Ταρκύνιος ἄσμενος τοῦτ´
[4, 38]	ἰδὼν ἐπὶ τῆς βασιλικῆς καθήμενον	ἕδρας	καὶ τὸν ἄλλον βασίλειον ἔχοντα
[4, 58]	τιμωρίας τῶν ἐχθρῶν ἀπαραίτητος ὢν	ἔδρασεν.	οὔτε γὰρ ἀπέκτεινεν οὐδένα Γαβίων
[4, 82]	ἀκόλαστον ὕβριν τῆς τυραννίδος οὐκ	ἐδυνήθη	διαφυγεῖν, ἀλλ´ ὥσπερ αἰχμάλωτος ὑπ´
[4, 62]	ἣν οὐδὲ περὶ τῶν πλειόνων	ἐδυνήθη	λαβεῖν, ἀπελθοῦσα πάλιν τὰς ἡμισείας
[4, 50]	ὑπὲρ ὧν αἰτούμενοι δίκας αὐθάδεις	ἔδωκαν	ἀποκρίσεις. οἱ δ´ ἦσαν ἕτοιμοι
[4, 34]	ἐμὲ κατέσχον καὶ τὴν βασιλείαν	ἔδωκάν	μοι ψῆφον ἐπενέγκαντες, τὴν ἑαυτῶν,
[4, 36]	καὶ τὴν ἐξουσίαν, ἣν ὑμεῖς	ἐδώκατέ	μοι πατέρων φυλάττοντες παραδοχάς, οὐχ
[4, 71]	νόμους ἐκκλησίαν, ὅτε βουλοίμην, συγκαλεῖν.	ἔδωκε	δέ μοι τὴν ἀρχὴν ταύτην
[4, 9]	καὶ τὴν ἑτέραν τῶν θυγατέρων	ἔδωκέ	μοι γυναῖκα, καὶ παρὰ πάντα
[4, 65]	μὲν ἧς ὁ πατήρ μοι	ἔδωκε	πόλεως, μετὰ δὲ τὴν ἐκείνου
[4, 25]	καὶ τοὺς θεοὺς ἀναθήμασι κοινοῖς	ἐδωροῦντο.	θεωρήσαντες δὲ καὶ πανηγυρίσαντες καὶ
[4, 9]	κατεργασάμενος. ὅσον μὲν οὖν αὐτὸς	ἔζη	χρόνον, ἐκείνῳ προσῆκεν ὑμᾶς τὰς
[4, 58]	εἰς ἀτιμίαν ἢ χρημάτων ἀφαίρεσιν	ἐζημίωσε,	συγκαλέσας δ´ εἰς ἐκκλησίαν τὸ
[4, 71]	τῶν ὁρκωμοσιῶν μετὰ τοῦτ´ εὐθὺς	ἐζήτουν,	τίς ὁ τῆς ἐπιχειρήσεως ἔσται
[4, 2]	γυνὴ πορευόμεναι διὰ τῆς παστάδος	ἐθεάσαντο	καὶ πάντες ὅσοι σὺν ταῖς
[4, 80]	ἕξειν καλῶς, μηδὲν τῶν ἐν	ἔθει	κατὰ τοὺς νόμους παραλελεῖφθαι, ἀλλ´
[4, 47]	τῶν λόγων ἔργον ἀναμφίλεκτον, ἐὰν	ἐθελήσητε	ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ,
[4, 4]	ἐν ᾧ τὸν Ταρκύνιον ἡμιθνῆτα	ἔθεσαν,	τὴν δ´ Ὀκρισίαν καὶ τὸν
[4, 24]	πρὸς τοὺς ἐπιτιμῶντας τοῖς Ῥωμαίων	ἔθεσιν	εἰπεῖν. ~Ὁ δὲ Τύλλιος οὐκ
[4, 24]	Ῥωμαίοις τὰ περὶ τοὺς δούλους	ἔθη,	ἵνα μήτε τὸν βασιλέα τὸν
[4, 40]	λέγουσι Ῥωμαῖοι πρῶτον τὰ πάτρια	ἔθη	καὶ νόμιμα κινῆσαι, τὴν ἀρχὴν
[4, 24]	τις πολλὰ καὶ ἄλλα διαβαλεῖν	ἔθη	καλῶς μὲν ὑπὸ τῶν ἀρχαίων
[4, 41]	ὧν ἐπὶ τὴν δυναστείαν παρήχθη,	ἔθη	τε καὶ νόμους καὶ πάντα
[4, 11]	σύμπαντες, ὅτι κατὰ νόμους γεγραμμένους	ἐθισθήσονται	ζῆν τὰ δίκαια ἐξ ἴσου
[4, 14]	καλοῦσι· καὶ φυλάττουσι τὸν ἀρχαῖον	ἐθισμὸν	ἐπὶ τῶν ἱερῶν, διὰ τῶν
[4, 80]	δυναστείας παρήγοντο κατὰ τοὺς πατρίους	ἐθισμοὺς	καὶ νόμους· πρῶτον μὲν ψηφίσματος
[4, 78]	οὔτε κατὰ τοὺς πατρίους ἡμῶν	ἐθισμοὺς	καὶ νόμους τὴν δυναστείαν κατασχόντα
[4, 3]	τε πολλὰς πρὸς τὸ αὐτὸ	ἔθνος	ἀγωνισάμενος μάχας τοτὲ μὲν ἱππέων
[4, 3]	καὶ παράδοσιν τῶν πόλεων τὸ	ἔθνος,	αἰτιώτατος εἶναι δόξας Ταρκυνίῳ καὶ
[4, 27]	τε καὶ πρὸς ὅλον τὸ	ἔθνος	αὐτῷ συνέστησαν, καὶ τρισὶν ἐπιφανεστάτοις
[4, 26]	αἱ πρὸς ἓν τὸ Τυρρηνῶν	ἔθνος	γενόμεναι, περὶ ὧν μέλλω νῦν
[4, 3]	ἑτέρας γενομένης ἐπὶ τὸ αὐτὸ	ἔθνος	στρατείας καὶ μάχης καρτερᾶς περὶ
[4, 46]	ἔπειθεν αὐτοὺς ἐπὶ τὸ Σαβίνων	ἔθνος	συστρατεύειν. ὡς δ´ ἐπαύσατο λέγων,
[4, 9]	δυναμένους, ἀναγκάσας δὲ τὸ Σαβίνων	ἔθνος	ὑποχείριον ὑμῖν γενέσθαι, μετὰ πολλῶν
[4, 1]	ἐν Κορνικόλῳ πόλει τοῦ Λατίνων	ἔθνους	ἀνήρ τις ἐκ τοῦ βασιλείου
[4, 49]	συμμαχίαν, ἐκ δὲ τοῦ Οὐολούσκων	ἔθνους	δύο πόλεις ἐδέξαντο μόναι τὰς
[4, 48]	ἀρίστους ἄνδρας, ἡγεμόνα ποιοῦνται τοῦ	ἔθνους	ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς τοῖς δικαίοις,
[4, 45]	τὸν ἐπιφανέστατον ἐκ τοῦ Λατίνων	ἔθνους	καὶ πλεῖστον ἁπάντων δυνάμενον ἐσπούδαζε
[4, 49]	σύνοδον ἐν μέσῳ μάλιστα τῶν	ἐθνῶν	κείμενον ὄρος ὑψηλόν, ὃ τῆς
[4, 80]	πονηρῶν ἀνθρώπων συνωμοσίαις, ὡς τυράννοις	ἔθος,	ἀκόντων ὑμῶν καὶ δυσχεραινόντων. φέρε,
[4, 23]	αὐτοῦ συνεχώρησαν οἱ πατρίκιοι τὸ	ἔθος	εἰς τὴν πόλιν παρελθεῖν, καὶ
[4, 2]	τοῦτο τὴν γυναῖκα κοσμησαμένην, οἷς	ἔθος	ἐστὶ κοσμεῖσθαι τὰς γαμουμένας, κατακλεισθῆναι
[4, 76]	τοῖς συνάγουσι τὰς ἐκκλησίας δημηγορεῖν	ἔθος	ἦν, καὶ τοὺς πατρικίους παραστησάμενος
[4, 75]	ὡς τοῖς προγόνοις ἡμῶν ποιεῖν	ἔθος	ἦν, μηδενὸς ἀφαιρουμένους αὐτὸν ὧν
[4, 12]	δήμου κρίματα, ὥσπερ αὐτῇ ποιεῖν	ἔθος	ἦν. τοῦτον δὲ τὸν τρόπον
[4, 24]	ὁ Τύλλιος ὁ καταστησάμενος τὸ	ἔθος	οὔθ´ οἱ παραδεξάμενοι καὶ διαφυλάξαντες
[4, 40]	νεκρὸς φέροιτο, ὡς ἔστι Ῥωμαίοις	ἔθος,	τόν τε βασίλειον κόσμον ἔχων
[4, 24]	πολλοὶ δυσχεραίνουσι καὶ προβέβληνται τὸ	ἔθος,	ὡς οὐ πρέπον ἡγεμονικῇ πόλει
[4, 22]	περιαχθῆναι περὶ τὸ στρατόπεδον κελεύσας	ἔθυσε	τῷ κατέχοντι τὸ πεδίον Ἄρει.
[4, 80]	τῶν τε νομίμων καὶ τῶν	ἐθῶν;	αὐτίκα τὴν ἡγεμονίαν, ἵν´ ἀπὸ
[4, 58]	μέλλοντος ὑπάρχῃ χρόνου μηδ´ ἐνδοιάζωσιν,	εἰ	βέβαια ταῦτα σφίσι διαμενεῖ, γράψας
[4, 11]	δὴ τὰς ῥάβδους καὶ δότε,	εἰ	βούλεσθε, τοῖς πατρικίοις· ἐγὼ δ´
[4, 84]	ταῦτα ποιῶν εὑρίσκηται τεθνάναι. ταύτην	εἰ	βουλομένοις ὑμῖν ἐστι τὴν γνώμην
[4, 4]	ἐλάχιστον ὑπὲρ τῆς ψυχῆς τρέχοντα·	εἰ	γὰρ ἐπὶ Μαρκίοις τοῖς ἀνελοῦσι
[4, 11]	ποιῆσαι τὴν ὑμῶν αὐτῶν γνώμην.	εἰ	γὰρ ἑτέρους τινὰς ἀξιονικοτέρους ἡμῶν
[4, 34]	ἀφελόμενος αὐτὴν ὑμῶν ἐμοὶ δοῦναι.	εἰ	γάρ τι τοιοῦτον εἰπεῖν ἔχεις,
[4, 71]	εἰσομένῳ τὴν δύναμιν αὐτῆς οὔτ´,	εἰ	γνοίην, χρησομένῳ· καὶ τὸν κατὰ
[4, 80]	λέγω ταῦτα πάντα, καίτοι δέον,	εἰ	γοῦν ἔμελλεν ἕξειν καλῶς, μηδὲν
[4, 65]	δεῖ σε καλῶς ἐπισταμένην διδάσκειν;	εἰ	δ´ ἀντιπράττειν ἐπιχειρήσεις σώζειν βουλομένη
[4, 29]	σῶμα, μαρανθεῖσαν δ´ ὑπ´ αὐτοῦ.	εἰ	δ´ ἐξεγένετο σοί τε λαβεῖν
[4, 9]	μὲν ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς κινδυνεύοντας,	εἰ	δ´ ἡ πρώτη πεῖρα τοῖς
[4, 34]	μέσον; ἀλλ´ οὐκ ἂν ἔχοις.	εἰ	δ´ οὐ κατὰ τὸν βέλτιστον
[4, 36]	δεῖ τούτων νυνὶ τῶν λόγων·	εἰ	δὲ δοκεῖ κρεῖττον ἐπιμελήσεσθαι τῶν
[4, 23]	μεταδεδωκέναι τῆς πολιτείας τοῖς ξένοις.	εἰ	δὲ καὶ τοῦτον καταστήσονται τὸν
[4, 34]	καὶ νηπίους, ὥσπερ ὑμᾶς Ταρκύνιος.	εἰ	δὲ κοινὸς ἁπάντων νόμος ἦν
[4, 20]	λόχους ἑπτὰ καὶ ἐνενήκοντα ἰσοψήφους.	εἰ	δὲ μέχρι τῆς πέμπτης κλήσεως
[4, 24]	ἂν τούτου τοῦ μέρους προνοεῖν·	εἰ	δὲ μή γε, τοὺς ὑπάτους·
[4, 20]	καὶ τέλος εἶχεν ἡ γνώμη·	εἰ	δὲ μὴ γένοιντο ἐπὶ τῆς
[4, 31]	πατρῴας καὶ προγονικὰς ἀπέδωκαν ἀρχάς·	εἰ	δὲ μήπω σοι φρονεῖν τὰ
[4, 70]	καὶ τοῖς συναγωνιζομένοις αὐτῇ διεχθρεύσειν.	εἰ	δὲ παραβαίη τὸν ὅρκον τοιαύτην
[4, 58]	τοὺς ὑπὸ τυράννων ἁλόντας προσδοκώντων,	εἰ	δὲ τὰ κράτιστα πράξειαν, δουλείας
[4, 32]	παῦσαί ποτε ἤδη πονηρὸς ὤν·	εἰ	δέ τι δίκαιον ἔχεις πρὸς
[4, 83]	ἐχθρὰ τοῖς βουλομένοις ἐλευθέροις εἶναι.	εἰ	δέ τινες ὑμῶν τοὺς ἐπὶ
[4, 83]	ἀνθρώπους τὰ μὴ δίκαια πράττειν.	εἰ	δέ τισιν αὐτῶν ἄρα διὰ
[4, 35]	εἴ τι δίκαιον εἶχες λέγειν.	εἰ	δὲ τούτῳ μὲν οὐκ ἐπίστευες
[4, 13]	πόλεως ὑπόληψιν τοῖς θεωμένοις παρέχεται.	εἰ	δὲ τῷ τείχει {τῷ} δυσευρέτῳ
[4, 47]	μὴ προθυμεῖσθαι λαβεῖν τότε πενθερόν·	εἰ	δὲ χρηστὸν ἐνόμιζεν, ὅτε τὴν
[4, 23]	πονηροὺς νομίζουσι, μὴ ποιεῖν ἐλευθέρους,	εἰ	δὲ χρηστούς, μὴ περιορᾶν ὄντας
[4, 80]	πατρίδα καὶ πάντας ἡμᾶς ἐπιτελεσθείσας,	εἰ	δὴ καὶ παρανομίας δεῖ καλεῖν
[4, 84]	ἀποδείξητε ψῆφον ἐπιφέροντες κατὰ λόχους.	εἰ	δὴ καὶ ταῦτα βουλομένοις ἐστὶν
[4, 6]	ὡς ἀμφότεροι λέγουσιν οἱ συγγραφεῖς·	εἰ	δὴ παρεγένετο μὲν εἰς Ῥώμην
[4, 73]	πολιτείαν ἀντὶ τῆς χείρονος ἑλέσθαι,	εἰ	δή τις ἄρα ἔστι κρείττων,
[4, 6]	εἶχεν ἔτος, ὅτ´ ἀπέθνησκε Ταρκύνιος.	εἰ	δὴ τὸν νεώτερον τῶν υἱῶν
[4, 40]	Τυλλίου θανάτῳ δείσας ὁ Ταρκύνιος,	εἰ	διὰ τῆς ἀγορᾶς ὁ νεκρὸς
[4, 2]	ἐν πολλαῖς Ῥωμαϊκαῖς ἱστορίαις εὕρομεν,	εἰ	θεοῖς τε καὶ δαίμοσι λέγεσθαι
[4, 30]	προκαταληφθείς· ἠγανάκτει δ´ οὐχ ἥκιστα,	εἰ	θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν ἀναγκασθήσεται
[4, 53]	τὴν δίοδον, τότε δὲ πολυάνθρωπος	εἰ	καί τις ἄλλη καὶ μεγάλη.
[4, 7]	τετταράκοντα καὶ τέτταρα κατέσχεν, ὥστ´	εἰ	κατ´ ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἑκτακαιεικοσαέτης
[4, 53]	Γαβίους καὶ πολλὰς ὑπισχνούμενοι δωρεάς,	εἰ	κατέλθοιεν ἐπὶ τὰ σφέτερα, τήν
[4, 50]	αὐτῶν ἐπιλέξας οὓς ἥκιστα ὑπώπτευεν,	εἰ	κύριοι τῶν ὅπλων γένοιντο, ἐλευθερίας
[4, 55]	πατρὶ διέγνωκεν ὡς αὐτοὺς ἀφικόμενος,	εἰ	λάβοι πίστεις, ὅτι φυλάξουσιν αὐτὸν
[4, 71]	γὰρ οἱ τὰ ὅπλα ἔχοντες,	εἰ	μάθοιεν, ὅτι τὰ ἐν τῇ
[4, 65]	αἰσχύνης ἢ βίον μετ´ εὐδαιμονίας.	Εἰ	μὲν γὰρ ὑπομενεῖς, ἔφη, χαρίσασθαί
[4, 13]	πολεμίοις ἐλθοῦσιν ὑποχείρια γενέσθαι· καὶ	εἰ	μὲν εἰς ταῦτά τις ὁρῶν
[4, 47]	μου κατηγορῶν. ἔδει δ´ αὐτόν,	εἰ	μὲν ᾔδει με τοιοῦτον ὄντα,
[4, 40]	ἐκ τῶν ξένων, βασιλέα καθίστασαν.	εἰ	μὲν οὖν ἥ τε βουλὴ
[4, 11]	ἐν τῇ φύσει καὶ τυραννικόν.	εἰ	μὲν οὖν καὶ ὑμῖν ταῦτα
[4, 78]	ὕστερον, ἐὰν νῦν μαλακισθῶμεν, ἐξέσται.	εἰ	μὲν οὖν χρόνον εἶχον, ὅσον
[4, 23]	πολιτείας φθονοῦσι· συνεβούλευέ τ´ αὐτοῖς,	εἰ	μὲν πονηροὺς νομίζουσι, μὴ ποιεῖν
[4, 30]	ἐκ τῆς βασιλείας τὸν Τύλλιον,	εἰ	μὴ βούλοιτο ἑκὼν παραδοῦναι τὴν
[4, 7]	ἐνιαυσίοις πραγματείαις ταῦθ´ ἱστόρηκε μόνος·	εἰ	μή γ´ ἄρα γόνῳ μὲν
[4, 77]	τιμωρήσειν τῷ θανάτῳ τοῦ πατρός,	εἰ	μὴ γένοιτο ἐκποδῶν, ἀφανεῖ θανάτῳ
[4, 39]	καὶ πάροδον οὐκ οὖσαν ἄλλην,	εἰ	μὴ διὰ τοῦ πτώματος; ἡ
[4, 40]	παρέσχε τε πολλοῖς ὑπόληψιν ὡς,	εἰ	μὴ θᾶττον ἀνῃρέθη, μεταστήσων τὸ
[4, 11]	ὕδατος εἴργειν ἐψηφίσασθε· ἔμελλόν τ´,	εἰ	μὴ θᾶττον ἐμοὶ περὶ τούτων
[4, 74]	ἁλουργεῖς καὶ χρυσοσήμους ἀμπεχόνας, πλὴν	εἰ	μὴ κατὰ καιρούς τινας ἑορταίους
[4, 32]	καὶ τὰ δίκαια ἐρῶν καὶ	εἰ	μὴ πείθοιο τὰ βίαια πράξων.
[4, 40]	τούτων ἕτερον ὠνόμαζον, καὶ τρίτον,	εἰ	μὴ συμβαίη μηδὲ τῷ δευτέρῳ
[4, 77]	φεισόμενος ἐρήμου τῶν ἀναγκαιοτάτων γεγονότος,	εἰ	μὴ τὴν ἐπίθετον ἐσκηψάμην μωρίαν.
[4, 34]	οἱ λαβόντες τοὺς δεδωκότας ἔχειν·	εἰ	μή τι τοιοῦτον ἔχεις δικαίωμα
[4, 41]	δ´ οὐδενὶ τῶν βουλομένων ἐπέτρεπεν,	εἰ	μή τινα καλέσειεν αὐτός· οὔτε
[4, 51]	ἡ δὲ περὶ Φιδήνην· καὶ	εἰ	μή τις αὐτοῖς δύναμις ἐναντιωθήσεται,
[4, 23]	ἀλλ´ οὐ τῇ τύχῃ· ἔπειτ´	εἰ	μὴ τοῖς ἤθεσι καὶ τοῖς
[4, 5]	οὖν δῆμος ἀπῄει περιχαρὴς γενόμενος,	εἰ	μηδὲν πέπονθεν ὁ βασιλεὺς δεινόν,
[4, 6]	τὸ πλῆθος. ἡ γυνὴ δ´	εἰ	πέντε ἔτεσιν ἦν αὐτοῦ νεωτέρα
[4, 31]	ἀρχήν. ἐχρῆν μὲν οὖν σε,	εἰ	τὰ δίκαια ποιεῖν ἤθελες, ὅτε
[4, 20]	τρισὶ πλείους ὄντες τῶν ὑπολειπομένων	εἰ	ταὐτὸ φρονήσειαν, ἐκράτουν τῶν ἑτέρων
[4, 23]	μὲν θαυμάζειν, ἔφη, τῶν ἀγανακτούντων,	εἰ	τῇ φύσει τὸ ἐλεύθερον οἴονται
[4, 23]	εὐήθειάν τε πολλὴν αὐτῶν κατεγίνωσκεν,	εἰ	τῆς ἐλευθερίας τοῖς ἀξίοις τῶν
[4, 11]	εἰσφορῶν τῶν εἰς τοὺς πολέμους,	εἰ	τιμήσασθαι τοὺς βίους ἀναγκασθήσονται καὶ
[4, 24]	οἱ παραδεξάμενοι καὶ διαφυλάξαντες ᾤοντο,	εἰ	τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἐν πολέμῳ τήν
[4, 19]	αὐτῷ δεήσειε μυρίων ἢ δισμυρίων,	εἰ	τύχοι, στρατιωτῶν, καταδιαιρῶν τὸ πλῆθος
[4, 83]	δι´ ἀνάγκην ταλαιπωροῦσιν ἱκανή· οὕς,	εἰ	ψηφιεῖσθε τῇ πατρίδι βοηθεῖν, οὐ
[4, 81]	ἄν τις μαθὼν δακρύσειε, σιωπῶ,	εἴ	γ´ ὀλίγοι μὲν ἐκ πολλῶν
[4, 64]	υἱωνὸν εἶναι τοῦ Ἠγερίου πείθομαι,	εἴ	γε τὴν αὐτὴν εἶχε τοῖς
[4, 29]	ἐρῶ δὴ μετὰ παρρησίας, καὶ	εἴ	με φήσεις θρασεῖαν, τὸ δοκοῦν
[4, 63]	ἰδὼν ὁ Ταρκύνιος καὶ φυλαττόμενος,	εἴ	πως δύναιτο διακρούσασθαι τὴν μοῖραν,
[4, 35]	ὁμόσε χωρήσω τοῖς σοῖς λόγοις,	εἴ	σε παρακαταθήκην παππῴαν ἀπεστέρουν καὶ
[4, 54]	ὁρμώμενοι τά τε λῃστήρια, καὶ	εἴ	τι ἀποσπασθὲν ἴδοιεν μέρος ὀλίγον
[4, 26]	οἷς ἂν ὁρίσωσι χρόνοις, καί,	εἴ	τι γένοιτο πρόσκρουσμα αὐταῖς πρὸς
[4, 37]	ἀγανακτεῖν πρὸς τὸν λόγον, ἀλλ´	εἴ	τι δίκαιον εἰπεῖν ἔχει Ταρκύνιος,
[4, 35]	ῥᾳδίως γὰρ ἂν ἔπεισας αὐτούς,	εἴ	τι δίκαιον εἶχες λέγειν. εἰ
[4, 60]	τίνος ἥκετε. περιέσται γὰρ ὑμῖν,	εἴ	τι μέλλετε διὰ τὴν ἀπειρίαν
[4, 36]	ἐλεύθερον ἀκολασίαν; δικαίως μέντ´ ἄν,	εἴ	τί μοι τοιοῦτον ἡμάρτηται, τῆς
[4, 9]	περὶ τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ συνέπεσεν,	εἴ	τι πάθοι τῶν ἀνθρωπίνων, ἐμοὶ
[4, 33]	ἐλθόντα κηδεστὴν ἠξίωσα λαβεῖν, καὶ	εἴ	τι πάθοιμι διάδοχον ἔμελλον καταλείψειν
[4, 30]	μὲν καὶ περὶ ἑαυτοῦ δεδιώς,	εἴ	τι πείσεται προκαταληφθείς· ἠγανάκτει δ´
[4, 25]	ἄλλας φιλοφροσύνας παρ´ ἀλλήλων ἀναλαβόντες,	εἴ	τι πρόσκρουσμα πόλει πρὸς πόλιν
[4, 70]	δεῖν οὐδ´ ὑποσχέσεων, ἀλλ´ ἔργων,	εἴ	τι τῶν δεόντων μέλλει γενήσεσθαι·
[4, 74]	τοῖς βασιλεῦσιν ἀποδέδοται, πολλῶν ὄντων	εἴ	τινα λυπηρὰς ὄψεις καὶ ἐπιφθόνους
[4, 36]	οἱ λόγοι. ~Ὑμῶν δὲ τεθαύμακα,	εἴ	τινές εἰσιν, ὦ βουλή, τῆς
[4, 23]	διακρίνοντας αὐτῶν τὰς τύχας μηδ´	εἴ	τινες ἐκ δούλων ἐγένοντο ἐλεύθεροι
[4, 24]	σῖτον λαμβάνοντες κατὰ μῆνα καὶ	εἴ	τις ἄλλη παρὰ τῶν ἡγουμένων
[4, 25]	πυραμίδων τοὺς Αἰγύπτου βασιλεῖς οὔτ´	εἴ	τις ἄλλη πλούτου καὶ πολυχειρίας
[4, 64]	εἰσφοραῖς ἕτοιμοι πρὸς ἀπόστασιν ἦσαν,	εἴ	τις ἀρχὴ γένοιτο. ἐν τούτῳ
[4, 50]	τῆς πόλεως ἄγειν καὶ φέρειν,	εἴ	τις ἐπιτύχοι, τήν τ´ ἐντὸς
[4, 4]	ἀπὸ τοῦ φανεροῦ. δίκαιος δ´	εἶ,	Τύλλιε, τραφείς θ´ ὑφ´ ἡμῶν
[4, 46]	τὸν ὀψισμὸν αὐτοῦ διαβαλὼν οὐκ	εἴα	τοὺς συνέδρους παραχωρεῖν τῷ ἀνδρὶ
[4, 11]	ὅτι τοὺς πένητας ὑμῶν οὐκ	εἴασα	τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῆναι πρὸς τὰ
[4, 40]	βεβαίως κρατύνασθαι τὴν ἀρχήν, οὐκ	εἴασε	τῶν νομίμων οὐδὲν αὐτῷ γενέσθαι·
[4, 6]	γεγονότας τῆς γυναικός. ἀλλὰ μὴν	εἴγ´	ἀνδρῶν ἡλικίαν εἶχον οἱ παῖδες,
[4, 6]	οὐκ ἂν εἴη χρόνῳ παραγεγονώς,	εἴγε	δὴ κατὰ τὸν ἔνατον ἐνιαυτὸν
[4, 38]	πτώματος ἀναστὰς ὁ πρεσβύτης ὡς	εἶδε	μεστὰ τὰ πέριξ ἅπαντα τῆς
[4, 5]	αὐτῶν δεδεμένους παρήγαγεν· ἔπειθ´ ὡς	εἶδε	πολλοὺς ὀλοφυρομένους τε τὸ πάθος
[4, 20]	κινδύνων καὶ τῶν ἀναλωμάτων, ὡς	εἶδεν	ἀγανακτοῦντας αὐτούς, δι´ ἑτέρου τρόπου
[4, 70]	τοῦτο διαλεχθείς. ἐπεὶ δὲ πάντας	εἶδεν	ἐπὶ τῆς αὐτῆς γνώμης ὄντας
[4, 9]	τὰς ὑπὲρ τῶν εὐεργεσιῶν χάριτας	εἰδέναι,	ἐπειδὴ δὲ τετελεύτηκε τὸν βίον
[4, 14]	φυλάρχους ἢ κωμάρχας, οἷς προσέταξεν	εἰδέναι,	ποίαν οἰκίαν ἕκαστος οἰκεῖ. Ἔπειτα
[4, 15]	τά τ´ ὀνόματα τῶν γεωργῶν	εἰδέναι	τῶν συντελούντων εἰς τὸν αὐτὸν
[4, 15]	ἐν ἄστει διατριβόντων τὸ πλῆθος	εἰδέναι,	τῶν τε γεννωμένων καὶ τῶν
[4, 12]	τὸν καιρόν, ἀλλὰ πολλὰς αὐτοῖς	εἰδέναι	φήσας χάριτας, ὅτι μέμνηνται τῶν
[4, 52]	ὡς δὴ πλησίον ἐγένοντο καὶ	εἶδον	ἐπὶ δορατίων ἀναπεπηγυίας τὰς κεφαλὰς
[4, 78]	πράττειν δὲ πολλά, καὶ πρὸς	εἰδότας	οἱ λόγοι, τὰ μέγιστα καὶ
[4, 9]	ὀλίγων, οὓς οὐδὲν δέομαι πρὸς	εἰδότας	ὑμᾶς λέγειν, τὰς ἀντὶ τούτων
[4, 42]	ἁλῶναι τὰς ἐπαγομένας σφίσι δίκας,	εἰδότες	ὧν ἕνεκεν ἐπεβουλεύοντο, καταλείψειν τῷ
[4, 67]	τὴν οἰκίαν αὐτοῦ κακῶν οὐδὲν	εἰδὼς	καὶ σὺν αὐτῷ Λεύκιος Ἰούνιος,
[4, 67]	Ἰούνιος, ᾧ Βροῦτος ἐπωνύμιον ἦν·	εἴη	δ´ ἂν ἐξερμηνευόμενος ὁ Βροῦτος
[4, 1]	τύχης, ὅτι δουλεύουσα ἔτεκεν αὐτόν.	εἴη	δ´ ἂν ὁ Σερούιος εἰς
[4, 83]	καλοῖς ἐγχειρήμασιν εὐτυχὲς ἀκολουθήσειν τέλος.	εἴη	δὲ τούτοις ἅπασι ταὐτὸ λαβοῦσι
[4, 78]	οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις ἅπασιν	εἴη	δίκαιος ἀπολωλέναι· ἐπειδὴ δ´ ὅ
[4, 67]	φωνήν, ὡς μυριάκις αὐτοῖς κρεῖττον	εἴη	τεθνάναι περὶ τῆς ἐλευθερίας ἢ
[4, 65]	τῆς γυναικὸς καὶ πυνθανομένης, ὅστις	εἴη,	φράσας τοὔνομα σιωπᾶν ἐκέλευε καὶ
[4, 6]	ὑστέρῳ μὲν γὰρ οὐκ ἂν	εἴη	χρόνῳ παραγεγονώς, εἴγε δὴ κατὰ
[4, 2]	καὶ μετὰ τὴν μίξιν ἀφανισθέντος	εἴθ´	Ἡφαίστου καθάπερ οἴονταί τινες εἴτε
[4, 47]	τοῦθ´ ἥκει. ταῦτα δ´ οὐκ	εἰκάζων,	ἀλλ´ ἀκριβῶς ἐπιστάμενος λέγω μηνύσεώς
[4, 24]	αἰτίαις σχῇ τις, ὡς ῥιπτοῦντας	εἰκῆ	τὰ καλά. ἐτύγχανον δὴ τοῖς
[4, 6]	ἔτεσιν ἦν αὐτοῦ νεωτέρα καθάπερ	εἰκός,	ἑβδομηκοστὸν ἂν δήπου καὶ πέμπτον
[4, 54]	ἀπὸ πολλοῦ στρατοῦ καὶ οἷα	εἰκὸς	ἐν προνομαῖς ἀσύντακτον διὰ καταφρόνησιν,
[4, 47]	ἀπηξιώθη τῶν γάμων κατὰ τὸ	εἰκός·	τίς γὰρ ἂν τῶν νοῦν
[4, 53]	καὶ καταδρομαὶ μάχαι τε, ὅπερ	εἰκός,	τοτὲ μὲν ὀλίγοις πρὸς ὀλίγους,
[4, 20]	ἰσόψηφοι· ὀλίγων δ´ ὄντων, ὥσπερ	εἰκός,	τῶν πλουσίων, οἱ πένητες ἐν
[4, 6]	λοιπά· τέτταρα γὰρ ἐπὶ τοῖς	εἴκοσι	βεβασίλευκεν Ἄγκος· ἔτη δ´ ὀκτὼ
[4, 6]	οὐ πλείω τῶν πέντε καὶ	εἴκοσι	γεγονὼς ἐτῶν, Ἄγκῳ δὲ βασιλεῖ
[4, 27]	ἡ Τυρρηνία. οὗτος ὁ πόλεμος	εἴκοσι	διέμεινεν ἔτη συνεχῶς πολεμούμενος εἰσβολάς
[4, 20]	τοὺς ἀπὸ τοῦ δευτέρου τιμήματος	εἴκοσι	καὶ δύο λόχους ἐκάλει. μερισθεισῶν
[4, 18]	εἴκοσι· τὴν δὲ τετάρτην πάλιν	εἴκοσι	καὶ δύο σὺν τοῖς σαλπισταῖς
[4, 18]	τοῖς ἱππεῦσι· τὴν δὲ δευτέραν	εἴκοσι	καὶ δύο σὺν τοῖς χειροτέχναις·
[4, 17]	δὲ πέμπτην μοῖραν, οἷς ἐντὸς	εἴκοσι	καὶ πέντε μνῶν ἄχρι δώδεκα
[4, 6]	γεγονὼς ἦν ἐτῶν πέντε καὶ	εἴκοσι	κατὰ τὸν τοῦ πατρὸς θάνατον,
[4, 17]	διέταξε δὲ καὶ τούτους εἰς	εἴκοσι	λόχους, καὶ δέκα μὲν ἐποίησε
[4, 16]	συνέταξε δὲ καὶ τούτους εἰς	εἴκοσι	λόχους καὶ διεῖλε τὸν αὐτὸν
[4, 16]	τίμημα. συντάξας δὲ τούτους εἰς	εἴκοσι	λόχους τὰ μὲν ἄλλα φορεῖν
[4, 3]	βασιλέως ἐκοσμεῖτο. ἔτη δὲ γεγονὼς	εἴκοσι	μάλιστα τῆς συμμαχικῆς στρατηγὸς ἀπεδείχθη
[4, 17]	ἔχοντας οὐσίαν ἄχρι πέντε καὶ	εἴκοσι	μνῶν, τετάρτην ἐποίησε μοῖραν. διέταξε
[4, 85]	ὤν, ἔτη δὲ πέντε καὶ	εἴκοσι	τὴν βασιλείαν κατασχών. οἱ δὲ
[4, 18]	τοῖς χειροτέχναις· τὴν δὲ τρίτην	εἴκοσι·	τὴν δὲ τετάρτην πάλιν εἴκοσι
[4, 15]	εἰς μοίρας ἕξ τε καὶ	εἴκοσιν,	ἃς καὶ αὐτὰς καλεῖ φυλὰς
[4, 6]	ποιῶ κατὰ τὸ πέμπτον καὶ	εἰκοστὸν	ἔτος ἀπανιστάμενον. καὶ μὴν ὅτι
[4, 82]	μίαν ἡμέραν, ἀλλὰ πέμπτον καὶ	εἰκοστὸν	ἔτος ἤδη τυραννῶν, πάσας ἀφῄρηται
[4, 77]	προσεδεχόμην, πέμπτον ἤδη τοῦτο καὶ	εἰκοστὸν	ἔτος φυλάξας ἀποτίθεμαι. καὶ τὰ
[4, 27]	ἄρχεσθαι τὸν χαλινὸν ἑκόντας λαβεῖν.	εἰκοστῷ	δ´ οὖν ἔτει συνελθοῦσαι πάλιν
[4, 7]	ἔκπτωσις αὐτοῦ γίνεται πέμπτῳ καὶ	εἰκοστῷ	μετὰ ταῦτ´ ἔτει, καὶ τούτῳ
[4, 70]	παρὼν καιρὸς ἀπαιτεῖ. Ἐδόκει ταῦτ´	εἰκότα	λέγειν, καὶ καθεζόμενοι καθ´ ἑαυτοὺς
[4, 40]	τῆς Τύχης, ὃν αὐτὸς κατεσκεύασεν,	εἰκὼν	αὐτοῦ κειμένη ξυλίνη κατάχρυσος ἐμπρήσεως
[4, 40]	καινῆς ἐστι τέχνης, ἡ δ´	εἰκών,	οἵα πρότερον ἦν, ἀρχαικὴ τὴν
[4, 15]	προσήκοντας, εἰς μὲν τὸν τῆς	Εἰλειθυίας	θησαυρόν, ἣν Ῥωμαῖοι καλοῦσιν Ἥραν
[4, 46]	τε τέως οὔπω τὸν χαλινὸν	εἰλήφασι	{τῆς δουλείας} περὶ τοῦ μὴ
[4, 25]	τῇ πόλει πράγματα τὸν κράτιστον	εἰλήφει	κόσμον, εἰς ἐπιθυμίαν ἦλθεν ἐπιφανές
[4, 56]	πατέρα τήν τ´ ἐξουσίαν, ἣν	εἰληφὼς	ἦν, δηλώσοντα καὶ πευσόμενον, τί
[4, 11]	εὐνοίας ψευσθείς, ἣν ἀντὶ παντὸς	εἱλόμην	ἀγαθοῦ, ζῆν αἰσχρῶς ἐν ἄλλοις
[4, 61]	τοὺς ἑαυτῶν πολίτας, ὅτι κεφαλὴν	εἵμαρται	γενέσθαι συμπάσης Ἰταλίας τὸν τόπον
[4, 4]	βασιλεῦσαι Ῥωμαίων ἐκεῖνον τὸν ἄνδρα	εἵμαρτο.	ἔτυχε δ´ αὐτῇ νεανίας μὲν
[4, 71]	Οὐαλέριε. τῶν γὰρ Κελερίων ἄρχων	εἰμί,	καὶ ἀποδέδοταί μοι κατὰ νόμους
[4, 36]	ψυχῆς ἀποστερηθείην. φέρε ἀλλ´ ὑπερήφανός	εἰμι	καὶ διὰ βαρύτητα ἐπαχθὴς καὶ
[4, 31]	ἀράμενος· ἐκείνου τελευτήσαντος ἐγὼ διάδοχός	εἰμι	κατὰ τοὺς κοινοὺς ἁπάντων Ἑλλήνων
[4, 34]	καὶ ὑπὸ τούτων παυσθῆναι δίκαιός	εἰμι	τῆς ἀρχῆς, οὐχ ὑπὸ σοῦ.
[4, 47]	νυνί, πότερα χρηστὸς ἢ πονηρός	εἰμι·	τουτὶ γὰρ ἐξέσται καὶ μετὰ
[4, 32]	ἔχεις πρὸς ταῦτ´ εἰπεῖν, ἕτοιμός	εἰμι	τούτοις ἐπιτρέπειν δικασταῖς, ὧν οὐκ
[4, 36]	ἀλλ´ ἔοικεν ἀδίκημα μὲν οὐδὲν	εἶναι,	δι´ ὃ δυσχεραίνουσί μοί τινες,
[4, 25]	τῶν δ´ ἰδιωτικῶν ἰδιώτας ἔταξεν	εἶναι	δικαστάς, ὅρους καὶ κανόνας αὐτοῖς
[4, 4]	ὑπαγόμενος· ἔπειθ´ ὅταν ἡμῖν καιρὸς	εἶναι	δοκῇ, τότε λέγωμεν ἀποτεθνηκέναι Ταρκύνιον
[4, 2]	μύθευμα οὐ πάνυ τι πιστὸν	εἶναι	δοκοῦν ἑτέρα τις ἐπιφάνεια θεία
[4, 3]	τῶν πόλεων τὸ ἔθνος, αἰτιώτατος	εἶναι	δόξας Ταρκυνίῳ καὶ ταύτης τῆς
[4, 46]	προσγεγράφθαι ταῖς ὁμολογίαις τὴν αὐτὴν	εἶναι	δωρεὰν καὶ τοῖς Ταρκυνίου ἐγγόνοις,
[4, 83]	ἅπασιν ἐχθρὰ τοῖς βουλομένοις ἐλευθέροις	εἶναι.	εἰ δέ τινες ὑμῶν τοὺς
[4, 24]	τινας ἅπασι τοῖς δούλοις συγκεχωρηκότας	εἶναι	ἐλευθέροις μετὰ τὰς ἑαυτῶν τελευτάς,
[4, 62]	τιμῆς. δόξασα δ´ ἄφρων τις	εἶναι	καὶ γελασθεῖσα ἐπὶ τῷ τὴν
[4, 67]	παροῦσι Ῥωμαίων οὕτω δεινὸν ἔδοξεν	εἶναι	καὶ ἐλεεινὸν τὸ πάθος, ὥστε
[4, 27]	πολλῶν αὐτοὺς ἔφη τιμωριῶν ἀξίους	εἶναι	καὶ μεγάλων· τῆς δὲ Ῥωμαίων
[4, 45]	τὰ πολιτικὰ συνετὸς ἐν ὀλίγοις	εἶναι	καὶ πολέμους στρατηγεῖν ἱκανός. τοῦτον
[4, 44]	κατὰ πόλιν ἐργασίας, μέγιστον οἰόμενος	εἶναι	κίνδυνον τοῖς μονάρχοις, ὅταν οἱ
[4, 10]	ἄρχειν. ἔδοξεν οὖν αὐτοῖς ἄμεινον	εἶναι	κλέπτοντα τὴν ἀρχὴν τὸν ἄνδρα
[4, 29]	οὐ πολλοῖς ἀποδεῖς ἔτεσι πεντηκονταέτης	εἶναι;	κράτιστα δ´ ἄνθρωποι πεφύκασι φρονεῖν
[4, 84]	βουλομένοις ὑμῖν ἐστι τὴν γνώμην	εἶναι	κυρίαν, διαστάντες κατὰ τὰς φράτρας
[4, 37]	ἀρχήν, τὸν δὲ δῆμον οὐκ	εἶναι	κύριον τἀλλότρια ἑτέρῳ διδόναι. κραυγῆς
[4, 32]	οὐχ ἡγούμενος ἐξ ἐκείνου γένους	εἶναί	με γνήσιον, ἀλλ´ ὑποβολιμαῖόν τινα
[4, 69]	γῆν, ταύτην οἰόμενος ἁπάντων ἀνθρώπων	εἶναι	μητέρα. τὰ μὲν οὖν προγενόμενα
[4, 24]	τὸ μέρος τῆς διηγήσεως, ἀναγκαῖον	εἶναί	μοι δοκεῖ διελθεῖν, ὡς εἶχε
[4, 24]	ἀναγκαῖόν τε καὶ δίκαιον ἔδοξεν	εἶναί	μοι πρὸς τοὺς ἐπιτιμῶντας τοῖς
[4, 29]	φήσεις θρασεῖαν, τὸ δοκοῦν αἴτιον	εἶναί	μοι τοῦ μηδεμιᾶς ὀρέγεσθαί σε
[4, 32]	ἀλλ´ ἔτι νομίζων με ὀρφανὸν	εἶναι	παῖδα καὶ τὰ κοινὰ πράττειν
[4, 54]	τὸ μέρος ἡ πόλις ἀνώχυρος	εἶναι,	πάντα τὸν ἄλλον περίβολον ἀσφαλὴς
[4, 46]	τε μωρίας ἔφη καὶ θεοβλαβείας	εἶναι	παρὰ πονηροῦ καὶ ἀνοσίου τρόπου
[4, 81]	τύραννος καὶ ὀψὲ ἀρξάμενος πονηρὸς	εἶναι,	πᾶσαν ἀκριβοῖ τὴν τυραννικὴν κακίαν,
[4, 49]	πᾶν ἔτος ἄγεσθαι καὶ ἐκεχειρίας	εἶναι	πᾶσι πρὸς πάντας ἐνομοθέτησε θυσίας
[4, 69]	γὰρ ὁ Ταρκύνιος τῆς δοκούσης	εἶναι	περὶ αὐτόν, ἀλλ´ οὐ κατ´
[4, 23]	ἔτι μείζων ὑπάρξει προθυμία χρηστοῖς	εἶναι	περὶ τοὺς δεσπότας, ἐὰν μάθωσιν,
[4, 28]	ἀνοσίους πράξεις τὸν οὐ πονηρὸν	εἶναι	πεφυκότα παρακαλούσης, ἀλλ´ ἑκάτερος ἐπὶ
[4, 31]	νέον τῆς ἡλικίας οὐχ ἱκανὸς	εἶναι	πόλιν τηλικαύτην διοικεῖν, ὅτ´ εἰς
[4, 13]	ἐστὶ καὶ πόθεν ἄρχεται μηκέτ´	εἶναι	πόλις, οὕτω συνύφανται τὸ ἄστυ
[4, 23]	ἔφασκεν, ἃ καὶ τοῖς φαυλοτάτοις	εἶναι	πρόδηλα, ὅτι τοῖς μὲν δεσπόταις
[4, 73]	ἐν οἷς καὶ τὴν μοναρχίαν	εἶναι	συμβέβηκε, μεταθέσθαι τοὔνομα τῆς πολιτείας
[4, 27]	τοῦ Τυλλίου πρεσβευταῖς ἀπεκρίναντο μηδεμίαν	εἶναί	σφισι πρὸς ἐκεῖνον μήθ´ ὑπὲρ
[4, 55]	τούτων δόξαντες φίλον {τε} πιστὸν	εἶναί	σφισι τὸν ἄνδρα καὶ στρατηλάτην
[4, 7]	ἀτόπων ἕκαστα ἐπιλογιζόμενος οὐχ υἱοὺς	εἶναι	Ταρκυνίου γράφω τοὺς παῖδας, ἀλλ´
[4, 52]	διεπρεσβεύοντο παραδιδόντες σφᾶς αὐτοὺς ὑπηκόους	εἶναι	Ταρκυνίου καὶ φόρου τὸ λοιπὸν
[4, 30]	πρότερον ἔφην, ὅτι γέγραφεν υἱὸν	εἶναι	Ταρκυνίου τὸν Ἀρροῦντα· ἀλλὰ καὶ
[4, 11]	ἑτέρους τινὰς ἀξιονικοτέρους ἡμῶν ὑπειλήφατε	εἶναι	ταύτης τῆς τιμῆς τυγχάνειν, τὰ
[4, 47]	μὲν τῶν κατηγορηθέντων βραχεῖαν ἔλεγεν	εἶναι	τὴν ἀπολογίαν καὶ δικαστὴν ἁπάντων
[4, 34]	τὰ μὲν χρήματα τῶν κτησαμένων	εἶναι,	τὴν δὲ βασιλείαν τῶν δεδωκότων·
[4, 35]	ὑπ´ ἐμοῦ καὶ σεαυτὸν ἐπιτηδειότερον	εἶναι	τὴν ἐπιμέλειαν τῶν κοινῶν παραλαβεῖν,
[4, 84]	κατὰ λογισμὸν τοῦ μὴ ῥᾳδίαν	εἶναι	τὴν καθαίρεσιν τῆς τυραννίδος ὄκνον
[4, 75]	τοῖς πλείοσι δόξῃ λόχοις κυρίαν	εἶναι	τὴν τῶν ἀνδρῶν αἵρεσιν καὶ
[4, 45]	καὶ ἐδόκει τοῖς πλείοσιν ὕβρις	εἶναι	τὸ πρᾶγμα, ἀνήρ τις ἐν
[4, 45]	Σαβίνους ἐξάγειν οὐ βουλομένους ὑπηκόους	εἶναι	τοῖς ἐπιτάγμασιν, ἀλλ´ ἀπηλλάχθαι τῶν
[4, 82]	καὶ μακαριώτερος ἔδοξεν ὁ θάνατος	εἶναι	τοῦ βίου, ἡμῖν δ´ ἆρ´
[4, 64]	ἐγὼ δὲ καὶ τοῦτον υἱωνὸν	εἶναι	τοῦ Ἠγερίου πείθομαι, εἴ γε
[4, 6]	ἄλλοις ἱστορικοῖς, ὅσοι γράφουσιν υἱοὺς	εἶναι	τοὺς καταλειφθέντας παῖδας ὑπὸ Ταρκυνίου,
[4, 26]	μικρὸν τεκμήριον τοῦ μὴ βαρβάρους	εἶναι	τοὺς οἰκίσαντας τὴν Ῥώμην. οὐ
[4, 14]	Ἰσκυλίνην, τετράφυλον ἐποίησε τὴν πόλιν	εἶναι,	τρίφυλον οὖσαν τέως· καὶ τοὺς
[4, 50]	ᾤκουν, εὐδαιμονέστατοι δ´ ἐδόκουν ἁπάντων	εἶναι	τῶν πλησιοχώρων καὶ διὰ τὴν
[4, 40]	ὥσπερ εἴρηταί μοι πρότερον, ἀληθὴς	εἶναι	ὑπὸ πολλῶν ἐπιστεύθη. ἐν γὰρ
[4, 64]	τὸν ἄνδρα Φάβιος μὲν υἱὸν	εἶναί	φησιν Ἠγερίου, περὶ οὗ δεδήλωκα
[4, 70]	ὑπέμεινε, καὶ δόξας ἁπάντων ἀνθρώπων	εἶναι	φρονιμώτατος, μετὰ τοῦτ´ ἔπειθεν αὐτοὺς
[4, 35]	ὀλίγα· τὸ γὰρ πεῖσον αὐτοὺς	εἶναι	χρηστοὺς οὐ πεφύκασι φέρειν οἱ
[4, 21]	λόχοις, ἐξηπατῶντο δὲ τῷ μίαν	εἶναι	ψῆφον ὅλου τοῦ λόχου τοῦ
[4, 65]	τὴν περὶ τὸν θάνατον ἀσχημοσύνην	εἶξαί	τε καὶ περιιδεῖν αὐτὸν ἃ
[4, 32]	ὧν οὐκ ἂν ἔχοις ἑτέρους	εἰπεῖν	ἄνδρας ἐν τῇ πόλει κρείττους·
[4, 4]	ὡς δὴ Ταρκυνίου μοι ταῦτ´	εἰπεῖν	ἐπισκήψαντος, ὅτι πάντων ἀποδείκνυσιν ἐπιμελητὴν
[4, 32]	τι δίκαιον ἔχεις πρὸς ταῦτ´	εἰπεῖν,	ἕτοιμός εἰμι τούτοις ἐπιτρέπειν δικασταῖς,
[4, 37]	λόγον, ἀλλ´ εἴ τι δίκαιον	εἰπεῖν	ἔχει Ταρκύνιος, καλεῖν αὐτὸν καὶ
[4, 34]	δοῦναι. εἰ γάρ τι τοιοῦτον	εἰπεῖν	ἔχεις, τί οὐ φέρεις τὰς
[4, 9]	ἁπάντων ὑμῶν βοηθείας. ταῦτα δ´	εἰπεῖν	ἠνάγκασμαι συνισταμένους τινὰς ἐπ´ αὐτοὺς
[4, 24]	τοὺς ἐπιτιμῶντας τοῖς Ῥωμαίων ἔθεσιν	εἰπεῖν.	~Ὁ δὲ Τύλλιος οὐκ ἐν
[4, 29]	ἔξεστί μοι καὶ ἀκινδύνως ἅπαντα	εἰπεῖν,	ὅσα φρονῶ περὶ τῶν κοινῇ
[4, 23]	καὶ ἀγχίστροφον, καὶ οὐδενὶ ῥᾴδιον	εἰπεῖν	οὐδὲ τῶν πάνυ μακαρίων μέχρι
[4, 62]	τοῖς ἀνδράσι ποιεῖσθαι. συνελόντι δ´	εἰπεῖν	οὐδὲν οὕτω Ῥωμαῖοι φυλάττουσιν οὔθ´
[4, 45]	πολέμια ἄλκιμος πολιτικόν τε λόγον	εἰπεῖν	οὐκ ἀδύνατος, Τύρνος Ἑρδώνιος ὄνομα,
[4, 2]	μαντικὰ οὐδενὸς χεῖρον Τυρρηνῶν ἐπισταμένην	εἰπεῖν	πρὸς αὐτόν, ὅτι γένος ἀπὸ
[4, 83]	ποίαις συμμαχίαις; τοῦτο γὰρ λοιπὸν	εἰπεῖν.	πρώταις μὲν ταῖς παρὰ τῶν
[4, 2]	αὐτίκα πρὸς τοὺς βασιλεῖς ἐλθοῦσαν	εἰπεῖν.	τὸν μὲν οὖν Ταρκύνιον ἀκούσαντά
[4, 36]	τῶν τυραννικῶν ἀδικημάτων οὐδὲν ἔχουσιν	εἰπεῖν	ὑπ´ ἐμοῦ γεγονός, ὕβρεις δέ
[4, 33]	Ταρκύνιε, καὶ οὐκ ἂν ἐπιχειρήσειας	εἰπεῖν,	ὡς ψεύδομαί τι τούτων. ~Περὶ
[4, 48]	δείξας ὅπλα. ~Ὡς δὲ ταῦτ´	εἶπεν,	ἀνεβόησάν τε πάντες καὶ περὶ
[4, 73]	παραλαβὼν τὸν λόγον ὁ Βροῦτος	εἶπεν·	Ἐγὼ δ´, ὦ Λουκρήτιε καὶ
[4, 72]	λοιπὰ λέγειν αὐτὸν ἠξίουν. κἀκεῖνος	εἶπεν,	Ἐπειδὴ ταῦτα οὕτω πράττειν ὑμῖν
[4, 5]	καὶ τοῖς δεδρακόσιν ἀπεχθομένους, τελευτῶσα	εἶπεν	οὐδὲν αὐτοῖς ἐκ τῶν ἀνοσίων
[4, 70]	χεῖρας ἀνατείνας εἰς τὸν οὐρανὸν	εἶπεν·	Ὦ Ζεῦ καὶ θεοὶ πάντες,
[4, 38]	ἄλλον βασίλειον ἔχοντα κόσμον· Τίς,	εἶπεν,	ὦ μιαρώτατε ἀνθρώπων, τοῦτό σοι
[4, 39]	ἄγει τὸ ζεῦγος· Οὐχ ὁρᾷς,	εἶπεν,	ὦ Τυλλία, τὸν πατέρα σου
[4, 38]	Ἡ σὴ τόλμα καὶ ἀναίδεια,	εἶπεν,	ὦ Τύλλιε, ὃς οὐδ´ ἐλεύθερος
[4, 41]	ἐκάλουν· ὡς δ´ ἡμεῖς ἂν	εἴποιμεν,	προγενέστερον· ὁμώνυμος γὰρ ἦν τῷ
[4, 39]	τοὺς διαχρησομένους ἐκποδῶν ποίησον. Ταῦτ´	εἰποῦσα	καὶ καθεζομένη πάλιν ἐπὶ τῆς
[4, 5]	αὐτῶν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων ἡγεμόνα. ~Ταῦτ´	εἰποῦσα	καὶ τῶν παιδίων ἑκάτερον εἰς
[4, 4]	τῶν ἑαυτοῦ γαμβρῶν, τὸ σὸν	εἰποῦσα,	ὦ Τύλλιε, ὄνομα ἔσται δ´
[4, 70]	ἀλλ´ ἐπίθετον, καὶ τὰς αἰτίας	εἰπών,	δι´ ἃς τὸ προσποίημα τοῦθ´
[4, 71]	οἵας ἔτυχεν ἡ γυνή. ~Ταῦτ´	εἰπὼν	ἐκάλει καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας
[4, 70]	τῆς ἀφορήτου τυραννίδος ἀπαλλαγῆναι; ταῦτ´	εἰπὼν	ἐχώρει κατὰ σπουδὴν ἐπὶ τὴν
[4, 70]	δὲ τούτων αὐτὸς ἔφη. Ταῦτ´	εἰπὼν	καὶ λαβὼν τὸ ξιφίδιον, ᾧ
[4, 27]	ἐν τῷ παρόντι ἀτυχήσειν. ταῦτ´	εἰπὼν	καταλύεται τὸν πρὸς αὐτοὺς πόλεμον,
[4, 44]	ταῦτα δὴ πάντες οἱ πένητες	εἰργάζοντο	σῖτα παρ´ αὐτοῦ μέτρια λαμβάνοντες·
[4, 11]	ἑαυτοῖς τιμησαμένους πυρὸς καὶ ὕδατος	εἴργειν	ἐψηφίσασθε· ἔμελλόν τ´, εἰ μὴ
[4, 64]	Σέξτος διαφθεῖραι, παλαίτερον μὲν ἔτι	εἰργόμενος,	ὁπότε κατάγοιτο παρὰ τῷ συγγενεῖ,
[4, 75]	τε καὶ χώρας τῆς Ῥωμαίων	εἰργομένους	τὸν ἀεὶ χρόνον καὶ γένος
[4, 74]	τούτοις, ὃ πάντων οἴομαι τῶν	εἰρημένων	χρησιμώτατον ἔσεσθαι καὶ τοῦ μὴ
[4, 27]	τὴν πολιτείαν. Ταῦτα διαπραξάμενος ἐν	εἰρήνῃ	τε καὶ κατὰ πολέμους καὶ
[4, 63]	~Ταῦτα διαπραξάμενος ὁ Ταρκύνιος ἐν	εἰρήνῃ	τε καὶ κατὰ πολέμους καὶ
[4, 57]	Ἀντίστιον Πέτρωνα ὠνόμασεν, ὃς ἐν	εἰρήνῃ	τε πολλὰ καὶ σπουδαῖα πολιτευσάμενος
[4, 52]	ἐξ ἐφόδου καταληφθῶσι, δεδιότες ὑπὲρ	εἰρήνης	διεπρεσβεύοντο παραδιδόντες σφᾶς αὐτοὺς ὑπηκόους
[4, 20]	μέγιστα ἐπεκυροῦτο ὑπὸ τοῦ δήμου.	εἴρηται	δέ μοι καὶ πρότερον, ὅτι
[4, 40]	μυθικὴ καὶ ἄπιστος ὑπόληψις, ὥσπερ	εἴρηταί	μοι πρότερον, ἀληθὴς εἶναι ὑπὸ
[4, 40]	σχῆμα κατ´ ἀρχὰς λαβών, ὡς	εἴρηταί	μοι πρότερον, ἔπειτα φιλανθρωπίαις τισὶ
[4, 32]	ἀπέχω πεντηκονταετίας; κατάβαλε {δὲ} τὴν	εἰρωνείαν	τῶν ἀναισχύντων ἐρωτημάτων καὶ παῦσαί
[4, 45]	ἀπολογουμένου δὲ τοῦ Μαμιλίου καὶ	εἰς	ἀναγκαίας τινὰς ἀναφέροντος αἰτίας τὸν
[4, 65]	διομνύμενος ἀληθεύειν τῶν λεγομένων ἑκάτερον,	εἰς	ἀνάγκην ἦλθεν ἡ Λουκρητία φοβηθεῖσα
[4, 15]	τὸν τῆς Νεότητος, ὑπὲρ τῶν	εἰς	ἄνδρας ἀρχομένων συντελεῖν· ἐξ ὧν
[4, 15]	καὶ τῶν ἀπογινομένων καὶ τῶν	εἰς	ἄνδρας ἐγγραφομένων, ἔταξεν ὅσον ἔδει
[4, 33]	ἐχθρῶν ἔσωσα καὶ ἐξέθρεψα καὶ	εἰς	ἄνδρας ἐλθόντα κηδεστὴν ἠξίωσα λαβεῖν,
[4, 31]	βασιλικοὺς παῖδας ὀρφανοὺς πατέρων παραλαβόντες	εἰς	ἄνδρας ἐλθοῦσιν ὀρθῶς καὶ δικαίως
[4, 4]	παιδίοις τοῖςδε παρασχέσθαι· ὅταν δ´	εἰς	ἄνδρας ἔλθωσι καὶ τὰ κοινὰ
[4, 33]	πάππον ὑμῶν ἐτιμωρησάμην καὶ ὑμᾶς	εἰς	ἄνδρας ἤγαγον καὶ γενεᾶς ἄρρενος
[4, 62]	οὐ πρὸς ὀλίγον καιρόν, ἀλλ´	εἰς	ἅπαντα τὸν βίον πολλάκις αὐτὴν
[4, 49]	καὶ Ἀντιᾶται. τοῦ δὲ μένειν	εἰς	ἅπαντα χρόνον τὰ συγκείμενα ταῖς
[4, 13]	τὸ ἄστυ τῇ χώρᾳ καὶ	εἰς	ἄπειρον ἐκμηκυνομένης πόλεως ὑπόληψιν τοῖς
[4, 47]	κινηθέντων ἐπὶ τοῖς λόγοις αἰτησάμενος	εἰς	ἀπολογίαν ὁ Ταρκύνιος τὴν ἐπιοῦσαν
[4, 20]	φρατρικῆς συνῆγεν ἐκκλησίαν. ἐκάλει δ´	εἰς	ἀπόφασιν γνώμης πρώτους μὲν λόχους
[4, 62]	ἑνὸς τῶν δημοσίων, ὡς πατροκτόνον	εἰς	ἀσκὸν ἐνράψας βόειον ἔρριψεν εἰς
[4, 58]	οὔτ´ ἐξήλασε τῆς πόλεως οὔτ´	εἰς	ἀτιμίαν ἢ χρημάτων ἀφαίρεσιν ἐζημίωσε,
[4, 49]	Ῥωμαῖοι Λατίνας καλοῦντες, καὶ φέρουσιν	εἰς	αὐτὰς αἱ μετέχουσαι τῶν ἱερῶν
[4, 75]	πατρίδα καὶ μηκέτι κάθοδον ἕξουσιν	εἰς	αὐτὴν Ταρκύνιοι· πειράσονται γάρ, εὖ
[4, 55]	τὸν λόγον ἀκουσάντων καὶ μηδὲν	εἰς	αὐτὸν παρανομήσειν διομολογησαμένων παρῆν ἑταίρους
[4, 70]	κλαυθμῷ καὶ θρήνοις κατεχομένης βλέψας	εἰς	αὐτοὺς ὁ Βροῦτος λέγει· Μυρίους
[4, 48]	Τύρνον οὐκέτι λόγου τυχεῖν ἐάσαντες	εἰς	βάραθρόν τι καταβάλλουσι καὶ ἐπικατασκάψαντες
[4, 85]	τῆς ἐλπίδος φεύγει σὺν ὀλίγοις	εἰς	Γαβίων πόλιν, ἧς βασιλέα τὸν
[4, 36]	ὕβρεις δέ μοί τινας συνοίδασιν	εἰς	γυναῖκας γαμετὰς ἢ προπηλακισμοὺς εἰς
[4, 15]	διὰ φυλακῆς ἔχουσι Ῥωμαῖοι, συνέγραψεν.	εἰς	δὲ τὴν θυσίαν ταύτην καὶ
[4, 15]	Ἥραν φωσφόρον, ὑπὲρ τῶν γεννωμένων·	εἰς	δὲ τὸν τῆς Ἀφροδίτης τῆς
[4, 15]	προσαγορεύουσι Λιβιτίνην, ὑπὲρ τῶν ἀπογινομένων·	εἰς	δὲ τὸν τῆς Νεότητος, ὑπὲρ
[4, 40]	μεταστήσων τὸ σχῆμα τῆς πολιτείας	εἰς	δημοκρατίαν. καὶ ἐπὶ ταύτῃ μάλιστα
[4, 35]	σαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμησάμενον καλεῖν με	εἰς	διαδικασίαν· ὧν οὐδέτερον ἐποίησας, ἀλλὰ
[4, 23]	τε καὶ Ἑλληνίδες, ὅσαι δ´	εἰς	δουλείαν ἐξ ἐλευθερίας· εὐήθειάν τε
[4, 30]	νουθετῶν, τὰ δὲ πείθων μηδὲν	εἰς	ἑαυτὸν ἐξαμαρτάνειν· ὡς δ´ οὐ
[4, 40]	ἐπὶ ταφαῖς βασιλικαῖς μή τις	εἰς	ἑαυτὸν ὁρμὴ γένηται τοῦ δημοτικοῦ,
[4, 42]	τοὺς πονηροτάτους δι´ ἐκείνων ἦγεν	εἰς	ἐγκλήματα καὶ θανάτου δίκας πολλοὺς
[4, 17]	μοῖραν. διέταξε δὲ καὶ τούτους	εἰς	εἴκοσι λόχους, καὶ δέκα μὲν
[4, 16]	περικνημῖσι. συνέταξε δὲ καὶ τούτους	εἰς	εἴκοσι λόχους καὶ διεῖλε τὸν
[4, 16]	τὸ τίμημα. συντάξας δὲ τούτους	εἰς	εἴκοσι λόχους τὰ μὲν ἄλλα
[4, 34]	πράγματ´ ἐβουλήθην· καὶ συναγαγὼν ἅπαντας	εἰς	ἐκκλησίαν ἀπεδίδουν αὐτοῖς τὴν ἀρχὴν
[4, 71]	ἐν φανερῷ συγκαλῶμεν τὸν δῆμον	εἰς	ἐκκλησίαν. ὅταν δὲ συνέλθῃ καὶ
[4, 76]	καὶ περιφανῆ συνεκάλουν τὸν δῆμον	εἰς	ἐκκλησίαν. ὄχλου δὲ συναχθέντος οὐ
[4, 23]	καὶ δυσανασχετούντων συγκαλέσας τὸ πλῆθος	εἰς	ἐκκλησίαν Πρῶτον μὲν θαυμάζειν, ἔφη,
[4, 37]	τῶν στενωπῶν διεξιόντας τὸν δῆμον	εἰς	ἐκκλησίαν συγκαλεῖν. συνδραμόντος δ´ εἰς
[4, 35]	ς´ ἔδει μοι τὸν δῆμον	εἰς	ἐκκλησίαν συναγαγεῖν κἀκεῖ μου κατηγορεῖν.
[4, 78]	δὲ κοινά, ὑπὲρ ὧν ὑμᾶς	εἰς	ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ταῦτ´ ἐστί. Ταρκύνιον
[4, 8]	καθέξειν, καὶ συγκαλέσας τὸ πλῆθος	εἰς	ἐκκλησίαν τά τε παιδία προήγαγεν
[4, 58]	χρημάτων ἀφαίρεσιν ἐζημίωσε, συγκαλέσας δ´	εἰς	ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος καὶ βασιλικὸν
[4, 56]	ὑπερέχοντας τῶν Γαβίων ἀναιρεῖν, συνεκάλεσεν	εἰς	ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος καὶ πολὺν
[4, 23]	ἤδη πόλεις ἐκ δουλείας μετέβαλον	εἰς	ἐλευθερίαν βάρβαροί τε καὶ Ἑλληνίδες,
[4, 50]	καὶ χρυσόν, ὅσος εὑρέθη, συναγαγὼν	εἰς	ἓν χωρίον καὶ τὴν δεκάτην
[4, 18]	ἀριθμὸν ὄντας τῶν προτέρων, ἅπαντας	εἰς	ἕνα συντάξας λόχον στρατείας τ´
[4, 74]	ἐξ ἧς φύεται τυραννίς· ἀλλ´	εἰς	ἐνιαύσιον χρόνον, ὡς παρ´ Ἀθηναίοις
[4, 25]	πράγματα τὸν κράτιστον εἰλήφει κόσμον,	εἰς	ἐπιθυμίαν ἦλθεν ἐπιφανές τι διαπραξάμενος
[4, 68]	ἀδίκημα, τοῦ δὲ πλούτου προαχθεὶς	εἰς	ἐπιθυμίαν, ὃν ἐκ παλαιᾶς τε
[4, 15]	οὔσαις ἐκπεπληρῶσθαι τὰς ἔτι καὶ	εἰς	ἡμᾶς ὑπαρχούσας τριάκοντα καὶ πέντε
[4, 12]	ἀποδείξωσι βασιλέα, προεῖπεν ἡμέραν ἀρχαιρεσιῶν,	εἰς	ἣν ἐκέλευσε καὶ τοὺς ἐκ
[4, 24]	φαρμακειῶν καὶ ἀνδροφονιῶν καὶ τῶν	εἰς	θεοὺς ἢ τὸ κοινὸν ἀδικημάτων
[4, 36]	εἰς γυναῖκας γαμετὰς ἢ προπηλακισμοὺς	εἰς	θυγατέρας παρθένους ἢ ἄλλην τινὰ
[4, 52]	ἔτι ἀπεδείξαντο γενναῖον ἔργον, ἀλλ´	εἰς	ἱκεσίας καὶ δεήσεις τραπόμενοι παρέδοσαν
[4, 20]	μὴ τύχοι τοῦτο γενόμενον, ἀλλ´	εἰς	ἴσα μέρη σχισθεῖεν αἱ τῶν
[4, 75]	δι´ ἀκριβείας ἐξετασθῆναι· συνήγμεθα γὰρ	εἰς	καιρὸν ὀξύν· ἐπ´ αὐτοῖς οἴομαι
[4, 50]	χωρίον καὶ τὴν δεκάτην ἐξελόμενος	εἰς	κατασκευὴν ἱεροῦ τὰ λοιπὰ χρήματα
[4, 30]	πολλάκις μετὰ τῶν φίλων προκαλούμενος	εἰς	λόγους τὸν Ταρκύνιον, καὶ τὰ
[4, 66]	ἔφη, συμφοράς, ὦ πάτερ, οὐκ	εἰς	μακράν· χάρισαι δέ μοι ταύτην
[4, 51]	προῆγεν ἐκ τοῦ χάρακος ὡς	εἰς	μάχην· καὶ οἱ Σαβῖνοι τεθαρρηκότες
[4, 15]	καταφέρειν ὑπὲρ ἑκάστου τοὺς προσήκοντας,	εἰς	μὲν τὸν τῆς Εἰλειθυίας θησαυρόν,
[4, 34]	τί οὐ φέρεις τὰς συνθήκας	εἰς	μέσον; ἀλλ´ οὐκ ἂν ἔχοις.
[4, 29]	ἐστί μοι καὶ μὴ φέρειν	εἰς	μέσον βουλὰς ἀπορρήτους; κελεύσαντος δὲ
[4, 15]	τέτταρας· ὡς δὲ Οὐεννώνιος ἱστόρηκεν,	εἰς	μίαν τε καὶ τριάκοντα, ὥστε
[4, 15]	ἅπασαν, ὡς μὲν Φάβιός φησιν,	εἰς	μοίρας ἕξ τε καὶ εἴκοσιν,
[4, 16]	ἑκατὸν μνῶν. τούτους δὲ συντάξας	εἰς	ὀγδοήκοντα λόχους ὅπλα φέρειν ἐπέταξεν
[4, 18]	κατὰ γένος ἐπιφανῶν· συνέταξε δ´	εἰς	ὀκτωκαίδεκα λόχους καὶ προσένειμεν αὐτοὺς
[4, 2]	ᾗ πρώτῃ ἐφάνη τὸ τέρας,	εἰς	ὁμιλίαν αὐτῷ συνελθεῖν· καὶ μετὰ
[4, 43]	λεληθότες τοὺς πολλούς, οἳ συγκαθιέντες	εἰς	ὁμιλίαν τοῖς πέλας καὶ ἔστιν
[4, 41]	πρότεροι βασιλεῖς, συγχέας καὶ διαφθείρας	εἰς	ὁμολογουμένην τυραννίδα μετέστησε τὴν ἀρχήν.
[4, 73]	παρόν· ὅ τε γὰρ καιρός,	εἰς	ὃν συνήγμεθα ὑπὸ τῶν πραγμάτων,
[4, 25]	πολιτικῶν ἀνδρῶν μνημεῖα, ἐξ ὧν	εἰς	ὀνόματα καὶ δόξας προῆλθον, οὔτε
[4, 15]	διελὼν δ´ οὖν ὁ Τύλλιος	εἰς	ὁπόσας δήποτε μοίρας τὴν γῆν
[4, 55]	γὰρ ὁ πατὴρ αὐτῷ προειδὼς	εἰς	οὓς παρέσται τόπους, τήν τε
[4, 69]	ἐκείνου βασιλείας οὐκ εἰωθυῖα νόσος	εἰς	παρθένους τε καὶ παῖδας, ὑφ´
[4, 81]	ταπεινοὶ δ´ ἐκ μεγάλων γεγόναμεν,	εἰς	πενίαν δὲ καὶ δεινὴν ἀπορίαν
[4, 19]	ἔχουσιν οὐσίας ἐλάττοσι μὲν οὖσιν,	εἰς	πλείονας δὲ λόχους μεμερισμένοις, στρατεύεσθαί
[4, 16]	πρεσβυτέρων, οὓς ἔδει τῆς νεότητος	εἰς	πόλεμον ἐξιούσης ὑπομένοντας ἐν τῇ
[4, 64]	παίδων ἀποσταλεὶς ὑπὸ τοῦ πατρὸς	εἰς	πόλιν, ἣ ἐκαλεῖτο Κολλάτεια, χρείας
[4, 37]	δύναμαι σωφρόνως. ~Τοιαῦτα διαλεχθεὶς καὶ	εἰς	πολλὴν αἰδῶ καταστήσας τοὺς συνισταμένους
[4, 59]	τῶν θεμελίων καὶ τῆς ὀρυγῆς	εἰς	πολὺ βάθος ἤδη προϊούσης, εὑρῆσθαι
[4, 22]	ἢ τύχην αὐτῶν οὐδεμίαν ἀπαξιοῦντες,	εἰς	πολυανθρωπίαν προήγαγον τὴν πόλιν. ὁ
[4, 53]	Ῥώμης σταδίους ἑκατὸν ἐπὶ τῆς	εἰς	Πραίνεστον φερούσης ὁδοῦ κειμένη· Γαβίους
[4, 47]	πράγματι ἐπεχείρησεν ἥκιστα δυναμένῳ πεσεῖν	εἰς	πρόνοιαν ἀνθρωπίνην καὶ φυλακήν. τῶν
[4, 6]	Ῥωμαϊκὰς συγγράψαντες ἱστορίας. παραγίνεται δ´	εἰς	Ῥώμην Ἄγκου Μαρκίου βασιλεύοντος, ὡς
[4, 52]	καὶ τὴν ἄλλην ἀποσκευὴν ἀναλαβὼν	εἰς	Ῥώμην ἀπῄει πλουτοῦσαν τὴν στρατιὰν
[4, 6]	συγγραφεῖς· εἰ δὴ παρεγένετο μὲν	εἰς	Ῥώμην οὐ πλείω τῶν πέντε
[4, 67]	ἑνὸς τῶν ἅμα Τατίῳ παραγενομένων	εἰς	Ῥώμην Σαβίνων ἀπόγονος, δραστήριος ἀνὴρ
[4, 66]	εἶχε τάχους ἐπιβᾶσα τῆς ἀπήνης	εἰς	Ῥώμην ᾤχετο, μέλαιναν ἐσθῆτα περιβαλομένη
[4, 52]	κακῶς ἀμφοτέρων τῶν στρατοπέδων ἀναρπασθέντων	εἰς	στενὰς ἐλπίδας οἱ Σαβῖνοι κατακεκλεισμένοι
[4, 61]	ὑπατείας ἡ Ῥωμαίων πόλις αὐτὸν	εἰς	συντέλειαν ἐξειργάσατο. ἐποιήθη δ´ ἐπὶ
[4, 49]	ἃ δεῖ παρέχειν ἑκάστην πόλιν	εἰς	τὰ ἱερά, καὶ μοῖραν, ἣν
[4, 25]	τὴν οἴκησιν ἐκ τῆς Εὐρώπης	εἰς	τὰ παραθαλάττια τῆς Καρίας καὶ
[4, 82]	στρατηγῶν, οὐ τῆς ἄλλης τῆς	εἰς	τὰ πολέμια παρασκευῆς· μεστὴ γὰρ
[4, 83]	ἐλευθερίας μηδένα. ~Τίσιν οὖν ἀφορμαῖς	εἰς	τὰ πράγματα χρησόμεθα καὶ ποίαις
[4, 14]	εἰσπράξεις τῶν χρημάτων τὰς γινομένας	εἰς	τὰ στρατιωτικὰ καὶ τὰς ἄλλας
[4, 5]	εἰποῦσα καὶ τῶν παιδίων ἑκάτερον	εἰς	τὰς ἀγκάλας ἐμβαλοῦσα τοῦ τε
[4, 19]	τὸν ἐπισιτισμὸν τῶν στρατευομένων καὶ	εἰς	τὰς ἄλλας χορηγίας τὰς πολεμικὰς
[4, 22]	τῶν θεραπόντων, ἐὰν μὴ θέλωσιν	εἰς	τὰς ἑαυτῶν πόλεις ἀπιέναι, μετέχειν
[4, 69]	σώματα, χαλεπωτάτη δὲ καὶ δυσίατος	εἰς	τὰς κυούσας γυναῖκας αὐτοῖς βρέφεσιν
[4, 44]	ὅσον ἦν πιστὸν ἑαυτῷ καὶ	εἰς	τὰς πολεμικὰς χρείας ἐπιτήδειον, τὸ
[4, 44]	κρηπίδων ἔχοντα παστάσιν ὑποστέγοις περιλαβεῖν·	{εἰς}	ταῦτα δὴ πάντες οἱ πένητες
[4, 13]	ὑποχείρια γενέσθαι· καὶ εἰ μὲν	εἰς	ταῦτά τις ὁρῶν τὸ μέγεθος
[4, 53]	γὰρ ἕστηκεν αὐτοῦ τὰ πλεῖστα.	εἰς	ταύτην συνερρύησαν Πωμεντίνων τε τῶν
[4, 29]	ὅταν δὲ τούτων διαχειρισθέντων συνέλθωμεν	εἰς	ταὐτό, ἀσφαλῶς ἤδη τὰ λοιπὰ
[4, 43]	μηκέτι συντελεῖν, ἵνα μὴ συνιόντες	εἰς	ταὐτὸ πολλοὶ βουλὰς ἀπορρήτους μετ´
[4, 14]	ἑπτὰ λόφους ἑνὶ τείχει περιέλαβεν,	εἰς	τέτταρας μοίρας διελὼν τὴν πόλιν
[4, 45]	Μαμίλιος, ἀνέφερε δὲ τὸ γένος	εἰς	Τηλέγονον τὸν ἐξ Ὀδυσσέως καὶ
[4, 10]	ἐπιβουλευόντων αὐτῷ τῶν πατρικίων προῆλθεν	εἰς	τὴν ἀγορὰν ἐσθῆτα πιναρὰν περιβεβλημένος
[4, 76]	καὶ δικαίων ἔργων ἐφιεμένοις ἐξῄεσαν	εἰς	τὴν ἀγοράν. ἠκολούθουν δ´ αὐτοῖς
[4, 38]	τῆς ἀρχῆς ἐπαγόμενος· ἐλθὼν δ´	εἰς	τὴν ἀγορὰν καὶ πρὸ τοῦ
[4, 71]	γυναικὸς ὡς ἔστιν αἵματι πεφυρμένον	εἰς	τὴν ἀγορὰν καὶ προθέντες ἐν
[4, 5]	ῥαβδούχους ἐπαγόμενος τοὺς βασιλικοὺς προῆλθεν	εἰς	τὴν ἀγορὰν καὶ τοὺς Μαρκίους
[4, 76]	διὰ τῶν στενωπῶν τὸν δῆμον	εἰς	τὴν ἀγορὰν καλοῦντες· ἀναβὰς ὁ
[4, 39]	ἐπὶ τῆς ἀπήνης καθεζομένη παρῆν	εἰς	τὴν ἀγοράν. μαθοῦσα δὲ τὰ
[4, 37]	εἰς ἐκκλησίαν συγκαλεῖν. συνδραμόντος δ´	εἰς	τὴν ἀγορὰν τοῦ κατὰ {τὴν}
[4, 53]	δὴ μετὰ ταῦτα μεγάλοις στρατεύμασιν	εἰς	τὴν ἀλλήλων γῆν εἰσβολαὶ καὶ
[4, 27]	πολλὰς ἀμφοτέρων μεγάλοις στρατεύμασι ποιουμένων	εἰς	τὴν ἀλλήλων καὶ παρατάξεις ἄλλας
[4, 56]	αὑτοῦ λόγον διαθέμενος, ὅτι καταπεφευγὼς	εἰς	τὴν ἐκείνων πίστιν ἅμα τοῖς
[4, 57]	ἦν ἀποκεκρυμμένα τὰ γράμματα, παρῆσαν	εἰς	τὴν ἐκκλησίαν ἄλλας τε πολλὰς
[4, 76]	ἑαυτῶν διάλεκτον κωνσούλας· τοῦτο μεθερμηνευόμενον	εἰς	τὴν Ἑλλάδα γλῶτταν τοὔνομα συμβούλους
[4, 67]	δ´ ἂν ἐξερμηνευόμενος ὁ Βροῦτος	εἰς	τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον ἠλίθιος· ὑπὲρ
[4, 1]	εἴη δ´ ἂν ὁ Σερούιος	εἰς	τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον μεταβιβαζόμενος Δούλιος.
[4, 45]	ταῦτα προεῖπε δι´ ἀγγέλων ἥκειν	εἰς	τὴν ἐν Φερεντίνῳ γινομένην ἀγορὰν
[4, 25]	βαρβάρων ἐξαναλωθῆναι τὸ Ἑλληνικὸν γένος,	εἰς	τὴν ἐπ´ ἐκείνου κληθεῖσαν Ἀμφικτυονικὴν
[4, 45]	ἀναβάλλεσθαι τ´ ἀξιοῦντος τὸν σύλλογον	εἰς	τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν, πεισθέντες οἱ
[4, 47]	πολλὰ παρ´ αὐτοῦ λαβόντας εἰσενεγκεῖν	εἰς	τὴν κατάλυσιν τοῦ δεσπότου καὶ
[4, 31]	εἶναι πόλιν τηλικαύτην διοικεῖν, ὅτ´	εἰς	τὴν κρατίστην παρεγενόμην τοῦ σώματος
[4, 39]	δημοτικὸν ἅπαν· ἀλλὰ καὶ πρὶν	εἰς	τὴν οἰκίαν αὐτὸν εἰσελθεῖν, ἀποστείλας
[4, 66]	τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων. ὡς δ´	εἰς	τὴν οἰκίαν εἰσῆλθε τοῦ πατρός·
[4, 67]	κατεσπουδασμένῃ παρακλήσει τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν	εἰς	τὴν οἰκίαν συνελθόντων ὥσπερ ἠξίου,
[4, 60]	αὐτόν. ~Τούτοις τοῖς ἀνδράσιν ἀφικομένοις	εἰς	τὴν οἰκίαν τοῦ τερατοσκόπου περιτυγχάνει
[4, 80]	συγγενεῖς καὶ κηδεστὰς γενομένων, τὰς	εἰς	τὴν πατρίδα καὶ πάντας ἡμᾶς
[4, 53]	τοὺς Γαβίους ὠσάμενοι καὶ κατακλείσαντες	εἰς	τὴν πόλιν ἀνδράποδα καὶ λείαν
[4, 74]	οἰωνοῖς αἰσίοις θεῶν ἐπικυρωσάντων παρεληλυθὸς	εἰς	τὴν πόλιν αὐτῆς ἕνεκα τῆς
[4, 67]	ἐξεληλυθότι συναντᾷ κατὰ δαίμονα παραγινόμενος	εἰς	τὴν πόλιν ὁ Κολλατῖνος ἀπὸ
[4, 23]	συνεχώρησαν οἱ πατρίκιοι τὸ ἔθος	εἰς	τὴν πόλιν παρελθεῖν, καὶ μέχρι
[4, 11]	ἐπαγόμενοι νυκτὸς ἔτι πολλὴν κατάγειν	εἰς	τὴν πόλιν τοὺς φυγάδας. τὰ
[4, 24]	ὀνείδη μεγάλα καὶ ῥύπους δυσεκκαθάρτους	εἰς	τὴν πολιτείαν εἰσαγομένους. καὶ μάλιστα
[4, 51]	ἐξελήλυθε καὶ δυσὶ μεγάλοις στρατεύμασιν	εἰς	τὴν Ῥωμαίων ἐμβαλοῦσα λεηλατεῖ τοὺς
[4, 79]	βαρβάρου γῆς οὐδαμόθι γενόμενα πρῶτος	εἰς	τὴν Ῥωμαίων πόλιν εἰσαγαγὼν καὶ
[4, 49]	Ἑρνίκων καὶ Οὐολούσκων τῶν ἐγγραψαμένων	εἰς	τὴν συμμαχίαν, ἵνα συνερχόμενοι καθ´
[4, 39]	ἔργα παραδίδοται. πεπυσμένη γὰρ τὴν	εἰς	τὸ βουλευτήριον τοῦ πατρὸς εἴσοδον
[4, 5]	φυγὰς καὶ τὰς οὐσίας ἀναλαβὼν	εἰς	τὸ δημόσιον ἀσφαλῶς ἤδη τὴν
[4, 9]	κρατεῖν. ἵνα δὲ καὶ τὰς	εἰς	τὸ δημόσιον γινομένας εἰσφοράς, δι´
[4, 9]	ἥκουσί τινες αὐθαδείας, ὥσθ´ ὑβρίζειν	εἰς	τὸ δημοτικὸν ἀξιοῦσι καὶ μηδ´
[4, 36]	δυσχεραίνουσί μοί τινες, αἱ δ´	εἰς	τὸ δημοτικὸν πλῆθος εὐεργεσίαι λυπεῖν
[4, 21]	ἡμᾶς κεκίνηται χρόνοις καὶ μεταβέβληκεν	εἰς	τὸ δημοτικώτερον, ἀνάγκαις τισὶ βιασθεὶς
[4, 38]	τῶν κρηπίδων τοῦ βουλευτηρίου τῶν	εἰς	τὸ ἐκκλησιαστήριον φερουσῶν. μόγις δ´
[4, 11]	ταῦτα δὴ τὰ ἐγκλήματα συνενέγκαντες	εἰς	τὸ κοινὸν βεβούλευνταί τε καὶ
[4, 25]	ἰδιωτικῶν τὰ δημόσια, τῶν μὲν	εἰς	τὸ κοινὸν φερόντων ἀδικημάτων αὐτὸς
[4, 9]	καὶ ἀναγκάζονται δανείσματα ποιεῖν, κουφοτέρας	εἰς	τὸ λοιπὸν φέρητε, τιμήσασθαι τὰς
[4, 22]	κελεύσας τοὺς πολίτας ἅπαντας συνελθεῖν	εἰς	τὸ μέγιστον τῶν πρὸ τῆς
[4, 84]	τὴν ἐκκλησίαν ἐκέλευσεν ἅπαντας ἥκειν	εἰς	τὸ πεδίον, ἔνθα σύνηθες αὐτοῖς
[4, 62]	εἰς ἀσκὸν ἐνράψας βόειον ἔρριψεν	εἰς	τὸ πέλαγος. μετὰ δὲ τὴν
[4, 38]	τῷ κήρυκι τοὺς βουλευτὰς καλεῖν	εἰς	τὸ συνέδριον. ἦσαν δ´ ἐκ
[4, 38]	περὶ ἑαυτὸν ἔχων. ἐλθὼν δ´	εἰς	τὸ συνέδριον καὶ τὸν Ταρκύνιον
[4, 38]	προελήλυθε καὶ καλεῖ τοὺς βουλευτὰς	εἰς	τὸ συνέδριον. ὁ δὲ θαυμάσας
[4, 8]	καὶ ἐδόκει αὐτοῖς, ἐπειδὰν πρῶτον	εἰς	τὸ συνέδριον ὑπὸ τοῦ Τυλλίου
[4, 50]	δὲ λοιποὺς τρεψάμενος καὶ κατακλείσας	εἰς	τὸ τεῖχος, ὡς οὐκέτι προῄεσαν
[4, 40]	καὶ τῆς θυγατρὸς ἀναιρεθῆναι τῆς	εἰς	τὸν ἄνδρα συμπαθείας τε καὶ
[4, 49]	ἵνα συνερχόμενοι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν	εἰς	τὸν ἀποδειχθέντα τόπον πανηγυρίζωσι καὶ
[4, 40]	πάντα, ὅσα μετὰ τὴν ἔμπρησιν	εἰς	τὸν ἀρχαῖον κόσμον ἐπετελέσθη φανερά,
[4, 15]	τῶν γεωργῶν εἰδέναι τῶν συντελούντων	εἰς	τὸν αὐτὸν πάγον, καὶ τὰς
[4, 75]	τὰ δόξαντα τῇ βουλῇ φέρειν	εἰς	τὸν δῆμον, ὡς τοῖς προγόνοις
[4, 43]	ἀπὸ τῶν τιμημάτων εἰσφορὰς καὶ	εἰς	τὸν ἐξ ἀρχῆς τρόπον ἀποκατέστησε·
[4, 19]	λόχον· τὴν δὲ δαπάνην τὴν	εἰς	τὸν ἐπισιτισμὸν τῶν στρατευομένων καὶ
[4, 69]	ἅπαντα τὰ πατρῷα, μικρὰ δ´	εἰς	τὸν καθ´ ἡμέραν βίον ἐπιχορηγῶν,
[4, 2]	κοσμεῖσθαι τὰς γαμουμένας, κατακλεισθῆναι μόνην	εἰς	τὸν οἶκον, ἐν ᾧ τὸ
[4, 70]	αὐτῆς διηγουμένου τὰς χεῖρας ἀνατείνας	εἰς	τὸν οὐρανὸν εἶπεν· Ὦ Ζεῦ
[4, 56]	ποιεῖν, ἄγων τὸν ἄγγελον προῆλθεν	εἰς	τὸν παρακείμενον τοῖς βασιλείοις κῆπον·
[4, 63]	τελευταίῳ δὲ τῷδε. αἰετοὶ συνιόντες	εἰς	τὸν παρακείμενον τοῖς βασιλείοις κῆπον
[4, 28]	ἐπιεικὴς οὐδὲν οἰόμενος δεῖν ἐξαμαρτάνειν	εἰς	τὸν πενθερόν, ἀλλὰ περιμένειν, ἕως
[4, 17]	τῶν ἄλλων τῶν κατασκευαζόντων τὰ	εἰς	τὸν πόλεμον εὔχρηστα· δύο δὲ
[4, 5]	ταῖς θυρίσιν ἐπιστᾶσα ταῖς φερούσαις	εἰς	τὸν πρὸ τῶν θυρῶν στενωπόν,
[4, 57]	ἐν Ῥώμῃ δώσειν ἔφη καὶ	εἰς	τὸν τῶν πατρικίων ἀριθμὸν ἅπαντας
[4, 26]	κρείττονι κεχρημένους ἐκείνων, δι´ ἣν	εἰς	τοσαύτην ἐπιφάνειαν προῆλθον. τοιαῦτα διεξελθὼν
[4, 24]	χρόνοις οὕτω ταῦτ´ ἔχει, ἀλλ´	εἰς	τοσαύτην σύγχυσιν ἥκει τὰ πράγματα
[4, 4]	ἀποδείξειν ὑγιῆ· ἔπειτ´ ἐγὼ προελθοῦσα	εἰς	τοὐμφανὲς ἐρῶ πρὸς τὸν ὄχλον,
[4, 5]	τὰ βασίλεια συνδραμόντος ὄχλου προῆλθεν	εἰς	τοὐμφανὲς ταῖς θυρίσιν ἐπιστᾶσα ταῖς
[4, 10]	δ´, ὅτι φιλάνθρωπος καὶ μεγαλόψυχος	εἰς	τοὺς ἀπόρους, τῶν δ´, ὡς
[4, 44]	~Καὶ οὐκ ἀπέχρη ταῦτα μόνον	εἰς	τοὺς δημοτικοὺς αὐτῷ παρανομεῖν, ἀλλ´
[4, 19]	ἔσται, διαιρῶν τὸν αὐτὸν τρόπον	εἰς	τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους, τὸ
[4, 19]	τύχοι, στρατιωτῶν, καταδιαιρῶν τὸ πλῆθος	εἰς	τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους τὸ
[4, 27]	μὲν ἀφροσύνης ἕνεκα καὶ τῶν	εἰς	τοὺς θεοὺς ἀσεβημάτων, οὓς ἐγγυητὰς
[4, 3]	ἐκ τοῦ δήμου μεταγαγεῖν ἠξίωσαν	εἰς	τοὺς πατρικίους ψῆφον ἐπενέγκαντες, ὥσπερ
[4, 11]	δ´ ἀνειμένοι τῶν εἰσφορῶν τῶν	εἰς	τοὺς πολέμους, εἰ τιμήσασθαι τοὺς
[4, 80]	αὐτοῦ παρανομίας κατηγορεῖν ἔξω τῶν	εἰς	τοὺς συγγενεῖς καὶ κηδεστὰς γενομένων,
[4, 9]	δίκαια πᾶσι πρὸς ἅπαντας ὅμοια.	εἰς	τοῦτο γὰρ ἥκουσί τινες αὐθαδείας,
[4, 70]	τῆς πόλεως, πολλὰ καὶ ἐπαγωγὰ	εἰς	τοῦτο διαλεχθείς. ἐπεὶ δὲ πάντας
[4, 29]	σοι φέρων τὴν βασιλείαν μηδὲν	εἰς	τοῦτο πραγματευσαμένῳ, μετὰ τὴν τοῦ
[4, 4]	ἔτι γένῃ Ῥωμαίων ἐμοῦ καὶ	εἰς	τοῦτό σοι συναγωνισαμένης, πατρὸς εὔνοιαν
[4, 79]	ἐβούλετο γενέσθαι, φαρμάκοις διαχρησάμενος, συνεργὸν	εἰς	τοῦτο τὸ μῦσος λαβὼν τὴν
[4, 28]	κηδεστὴν προθυμούμενος καὶ πάντα μηχανώμενος	εἰς	τοῦτο ὑπὸ τῆς γυναικὸς μετεπείθετο
[4, 31]	καὶ διὰ τοῦτο προειλόμην αὐτὸν	εἰς	τούτους ἐκφέρειν. Ταρκύνιος ἐμὸς ὢν
[4, 24]	κακοῦργοι μυρίων ἄξια διαπεπραγμένοι θανάτων.	εἰς	τούτους μέντοι τοὺς δυσεκκαθάρτους σπίλους
[4, 17]	ἡμίσους μνῶν ὁ βίος ἦν,	εἰς	τριάκοντα συνέταξε λόχους. διῄρηντο δὲ
[4, 47]	κηδεστὴν ἠξίωσε λαβεῖν, ὃς οὐδ´	εἰς	τρίτον πάππον ἀνενεγκεῖν ἔχει τὸ
[4, 73]	ταῖς μοναρχίαις χαλεπά, ἐξ ὧν	εἰς	τυραννικὴν ὠμότητα περιίστανται καὶ δι´
[4, 3]	ἄλλων. καὶ ἐπειδὴ παρέστη Ῥωμαίοις	εἰς	ὑπόταξίν τε καὶ παράδοσιν τῶν
[4, 49]	πρὸς τὰς Οὐολούσκων προκαλούμενος κἀκείνους	εἰς	φιλίαν τε καὶ συμμαχίαν. Ἕρνικες
[4, 24]	εὕρωσιν ἀξίους τῆς πόλεως ὄντας,	εἰς	φυλὰς καταγράψουσι καὶ μένειν ἐφήσουσιν
[4, 22]	καὶ τούτους τιμήσασθαι τὰς οὐσίας,	εἰς	φυλὰς κατέταξεν αὐτοὺς τὰς κατὰ
[4, 17]	εἷς μὲν τῶν πρεσβυτέρων λόχος,	εἷς	δὲ τῶν νεωτέρων· λοχαγοὶ δ´
[4, 18]	τὴν δ´ ἐπὶ πάσαις τεταγμένην	εἷς	λόχος ὁ τῶν ἀπόρων. ~Ταύτῃ
[4, 17]	μοίρᾳ. ἦν δὲ καὶ τούτων	εἷς	μὲν τῶν πρεσβυτέρων λόχος, εἷς
[4, 79]	πρῶτος εἰς τὴν Ῥωμαίων πόλιν	εἰσαγαγὼν	καὶ μόνος. οἷα δ´ ἐξειργάσατο,
[4, 7]	στρατευόμενος ἐν τῷ πρὸς Ἀρδεάτας	εἰσάγεται	πολέμῳ καὶ πάντα τὰ ἔργα
[4, 24]	ῥύπους δυσεκκαθάρτους εἰς τὴν πολιτείαν	εἰσαγομένους.	καὶ μάλιστα μὲν τοὺς τιμητὰς
[4, 53]	στρατεύμασιν εἰς τὴν ἀλλήλων γῆν	εἰσβολαὶ	καὶ καταδρομαὶ μάχαι τε, ὅπερ
[4, 27]	εἴκοσι διέμεινεν ἔτη συνεχῶς πολεμούμενος	εἰσβολάς	τε πολλὰς ἀμφοτέρων μεγάλοις στρατεύμασι
[4, 54]	διὰ τὰς συνεχεῖς τῶν πολεμίων	εἰσβολὰς	τῆς γῆς καὶ μηκέτι τοὺς
[4, 39]	πρὶν εἰς τὴν οἰκίαν αὐτὸν	εἰσελθεῖν,	ἀποστείλας τοὺς διαχρησομένους ἐκποδῶν ποίησον.
[4, 61]	καὶ προῆλθέ τις αὐτοὺς μετιών,	εἰσελθόντες	φράζουσι τῷ μάντει τὸ τέρας.
[4, 58]	ὑπὸ τῶν ἐπὶ τοῦτο παρεσκευασμένων	εἰσελθὼν	δίχα πόνου κύριος ἐγεγόνει τῆς
[4, 47]	ξίφη πολλὰ παρ´ αὐτοῦ λαβόντας	εἰσενεγκεῖν	εἰς τὴν κατάλυσιν τοῦ δεσπότου
[4, 15]	σώματα συνῆγον καὶ τὰ χρήματα	εἰσέπραττον.	ἵνα δὲ καὶ τούτων ἡ
[4, 11]	περὶ τῆς ἐμῆς ψυχῆς δέος	εἰσέρχεται,	μὴ πικρὰς ἀμοιβὰς τῆς δικαιοσύνης
[4, 64]	ταῖς θύραις τοῦ δωματίου κοιμωμένους	εἰσέρχεται	ξίφος ἔχων. ~Ἐπιστὰς δὲ τῇ
[4, 16]	τῶν βίων σοφώτατον ἁπάντων πολιτευμάτων	εἰσηγήσατο	καὶ μεγίστων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιον,
[4, 10]	παρημελημένων ἀνανεούμενος, οὓς Ῥωμύλος τ´	εἰσηγήσατο	καὶ Νόμας Πομπίλιος, οὓς δ´
[4, 23]	δὲ τὸν περὶ τοῦ συμφέροντος	εἰσηγήσατο	λόγον τοὺς μὲν ἐπισταμένους ὑπομιμνήσκων,
[4, 75]	μοι κατὰ νόμον καὶ γνώμην	εἰσηγήσομαι·	φεύγειν Ταρκύνιον ἅμα τοῖς παισὶ
[4, 12]	πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων πολιτευμάτων	εἰσηγητὴς	ἐγένετο, μέγαν δὲ καὶ λόγου
[4, 10]	ᾤοντο δεῖν καὶ μηδὲν πολυπραγμονεῖν.	εἰσῄει	γὰρ αὐτοῖς λογισμός, ὅτι τῆς
[4, 66]	ὡς δ´ εἰς τὴν οἰκίαν	εἰσῆλθε	τοῦ πατρός· ἔτυχον δὲ συγγενεῖς
[4, 70]	τε καὶ Οὐαλερίῳ. ὡς δ´	εἰσῆλθεν	ὁ μὲν Κολλατῖνος ἰδὼν τὴν
[4, 15]	βελτίστου τετιμῆσθαι, πατέρων τε ὧν	εἰσι	γράφοντας καὶ ἡλικίαν ἣν ἔχουσι
[4, 9]	βοηθεῖν προθυμούμενος, ἐπειδὴ πολῖταί τ´	εἰσι	καὶ πολλοὺς ὑπὲρ τῆς πατρίδος
[4, 60]	ἐξιόν, ᾧ φράσαντες, ὅτι Ῥωμαίων	εἰσὶ	πρέσβεις τῷ μάντει βουλόμενοι συντυχεῖν,
[4, 24]	χρημάτων τὴν ἐλευθερίαν καὶ εὐθύς	εἰσι	Ῥωμαῖοι· οἱ δὲ συνίστορες καὶ
[4, 62]	δὲ νῦν ὄντες ἐκ πολλῶν	εἰσι	συμφορητοὶ τόπων, οἱ μὲν ἐκ
[4, 9]	ἤδη χρέα διὰ πενίαν ἀδύνατοί	εἰσιν	ἀποδοῦναι, τούτοις βοηθεῖν προθυμούμενος, ἐπειδὴ
[4, 57]	μετὰ πολλῆς προθυμίας πυνθανομένου, τίνες	εἰσὶν	οἱ μέλλοντες αὐτὸν προδιδόναι, {τὸν
[4, 36]	~Ὑμῶν δὲ τεθαύμακα, εἴ τινές	εἰσιν,	ὦ βουλή, τῆς ἀρχῆς με
[4, 39]	εἰς τὸ βουλευτήριον τοῦ πατρὸς	εἴσοδον	καὶ σπουδὴν ἔχουσα μαθεῖν οἷόν
[4, 71]	οὖσαν ὡς ἠλιθίῳ καὶ οὔτ´	εἰσομένῳ	τὴν δύναμιν αὐτῆς οὔτ´, εἰ
[4, 14]	καταγραφὰς τῶν στρατιωτῶν καὶ τὰς	εἰσπράξεις	τῶν χρημάτων τὰς γινομένας εἰς
[4, 79]	τὰ δύστηνα σώματα πυράς, φίλους	εἱστία	καὶ γάμους ἐπετέλει καὶ τὴν
[4, 19]	ἐπιβάλλον ἑκάστῳ διάφορον ἅπαντας ἐκέλευεν	εἰσφέρειν.	συνέβαινεν οὖν τοῖς τὰς μεγίστας
[4, 43]	κατὰ κεφαλὴν ἑκάστου δραχμὰς δέκα	εἰσφέρειν.	συνόδους τε συμπάσας, ὅσαι πρότερον
[4, 9]	καὶ ἀπὸ τοῦ τιμήματος ἕκαστον	εἰσφέρειν	τὸ ἐπιβάλλον, ὡς ἐν ταῖς
[4, 19]	καὶ χρήματα πλείω τῶν ἄλλων	εἰσφέρειν·	τοῖς δὲ τὰ μέτρια καὶ
[4, 9]	τοὺς μὲν πολλὰ κεκτημένους πολλὰ	εἰσφέρειν,	τοὺς δ´ ὀλίγα ἔχοντας ὀλίγα.
[4, 14]	ἐπιτελεῖσθαι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν πελάνους	εἰσφερούσης	ἑκάστης οἰκίας· τοῖς δὲ τὰ
[4, 64]	οἱ κατὰ πόλιν ἀπειρηκότες ταῖς	εἰσφοραῖς	ἕτοιμοι πρὸς ἀπόστασιν ἦσαν, εἴ
[4, 43]	ἀπανήλωσεν ἐπὶ τῆς πρώτης εὐθὺς	εἰσφορᾶς	ἀναγκαζομένου κατὰ κεφαλὴν ἑκάστου δραχμὰς
[4, 9]	τὰς εἰς τὸ δημόσιον γινομένας	εἰσφοράς,	δι´ ἃς οἱ πένητες ἐπιβαροῦνταί
[4, 18]	στρατείας τ´ ἀπέλυσε καὶ πάσης	εἰσφορᾶς	ἐποίησεν ἀτελεῖς. ἐγένοντο δὴ συμμορίαι
[4, 43]	κατέλυσε τὰς ἀπὸ τῶν τιμημάτων	εἰσφορὰς	καὶ εἰς τὸν ἐξ ἀρχῆς
[4, 15]	τοὺς χωρίτας καλεῖν ἢ χρημάτων	εἰσφορὰς	κατ´ ἄνδρα ἐκλέγειν, οὗτοι τά
[4, 20]	ἀφειμένων ἁπάσης στρατείας τε καὶ	εἰσφορᾶς	πολιτῶν πλῆθος ἦν· ὁποτέρᾳ δὲ
[4, 11]	καὶ ἀπὸ τῶν τιμημάτων τὰς	εἰσφορὰς	συνεισφέρειν· κοινῇ δὲ σύμπαντες, ὅτι
[4, 19]	ἐκ διαδοχῆς καὶ βραχείας συντελεῖν	εἰσφοράς·	τοῖς δ´ ἐλάττω τῶν ἱκανῶν
[4, 19]	δεδοικότας μηδὲν κακοπαθεῖν, τῶν μὲν	εἰσφορῶν	ἀπολυομένους διὰ τὴν ἀπορίαν, τῶν
[4, 19]	τῶν λόχων, τὰς δὲ τῶν	εἰσφορῶν	ἐπιταγὰς κατὰ τὰ τιμήματα τῶν
[4, 21]	ἐν τούτοις ἐλάττωσιν, ἀφειμένοις τῶν	εἰσφορῶν	καὶ τῶν στρατειῶν· τῇ δὲ
[4, 11]	ἀποδιδόντες· οἱ δ´ ἀνειμένοι τῶν	εἰσφορῶν	τῶν εἰς τοὺς πολέμους, εἰ
[4, 62]	ἐξ ἐπιβουλῆς, ὡς οἴονταί τινες,	εἴτ´	ἀπὸ ταὐτομάτου, σὺν τοῖς ἄλλοις
[4, 40]	ἐκεῖνοι δὲ τὸν ἄριστον ἄνδρα,	εἴτ´	ἐκ τῶν ἐπιχωρίων, {εἴτ´ ἐκ
[4, 40]	ἐπιχωρίων, {εἴτ´ ἐκ τῶν πολιτῶν,	εἴτ´	ἐκ τῶν ξένων, βασιλέα καθίστασαν.
[4, 40]	ἄνδρα, εἴτ´ ἐκ τῶν ἐπιχωρίων,	{εἴτ´	ἐκ τῶν πολιτῶν, εἴτ´ ἐκ
[4, 62]	ἑκατὸν ὀλυμπιάσιν ἐμπρησθέντος τοῦ ναοῦ,	εἴτ´	ἐξ ἐπιβουλῆς, ὡς οἴονταί τινες,
[4, 62]	ὑπάρξαι πόλει εἴτε θεῶν τινος	εἴτε	δαιμόνων εὐνοίᾳ δωρηθέν· ὅπερ οὐ
[4, 62]	εὐτύχημα τῇ Ῥωμαίων ὑπάρξαι πόλει	εἴτε	θεῶν τινος εἴτε δαιμόνων εὐνοίᾳ
[4, 2]	εἴθ´ Ἡφαίστου καθάπερ οἴονταί τινες	εἴτε	τοῦ κατ´ οἰκίαν ἥρωος, ἐγκύμονα
[4, 7]	ἔργα δι´ ἑαυτοῦ τελῶν· οὐκ	εἶχε	δὲ λόγον ἐν πολέμοις ἐξετάζεσθαι
[4, 68]	ἐπιχωρίου πάσης μετέλαβε καὶ φύσιν	εἶχε	πρὸς οὐδὲν τῶν καλῶν ἀντιπράττουσαν.
[4, 66]	δεινῶς φέρουσα τὸ συμβεβηκὸς ὡς	εἶχε	τάχους ἐπιβᾶσα τῆς ἀπήνης εἰς
[4, 85]	πάλιν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ὡς	εἶχε	τάχους οἰμώζων καὶ δεινοπαθῶν. ἔτυχε
[4, 46]	ἐδίδασκεν, ὡς οὐδὲ τὴν βασιλείαν	εἶχε	τὴν Ῥωμαίων κατὰ νόμους παρ´
[4, 64]	πείθομαι, εἴ γε τὴν αὐτὴν	εἶχε	τοῖς Ταρκυνίου παισὶν ἡλικίαν, ὡς
[4, 24]	εἶναί μοι δοκεῖ διελθεῖν, ὡς	εἶχε	τότε τοῖς Ῥωμαίοις τὰ περὶ
[4, 25]	τῶν ἰδίων, ὧν ἑκάστη πόλις	εἶχε,	τοὺς κοινοὺς ἅπασιν, οὓς καλοῦσιν
[4, 70]	δοκοῦσαν τοῖς πολλοῖς μωρίαν οὐκ	εἶχεν	ἀληθινήν, ἀλλ´ ἐπίθετον, καὶ τὰς
[4, 55]	τῶν πολιτῶν, οὓς ἐν ὑποψίαις	εἶχεν·	ἐξ ἁπάντων τε τούτων δόξαντες
[4, 64]	περὶ καθόδου· ὡς δὲ τἀληθὲς	εἶχεν	ἐπιβουλεύων αὐτῇ διὰ τὸν πλοῦτον
[4, 6]	ἑβδομηκοστὸν ἂν δήπου καὶ πέμπτον	εἶχεν	ἔτος, ὅτ´ ἀπέθνησκε Ταρκύνιος. εἰ
[4, 20]	ἐκράτουν τῶν ἑτέρων καὶ τέλος	εἶχεν	ἡ γνώμη· εἰ δὲ μὴ
[4, 13]	πόλεως, ὡς κατὰ τὴν ἐμὴν	εἶχεν	ἡλικίαν, ἕτερος ἔσται τῇ διηγήσει
[4, 35]	ἔπεισας αὐτούς, εἴ τι δίκαιον	εἶχες	λέγειν. εἰ δὲ τούτῳ μὲν
[4, 77]	ὑπόληψιν, ἣν περὶ ἐμοῦ πάντες	εἴχετε	ὡς ἠλιθίου, ψευδῆ γενομένην καὶ
[4, 40]	τὴν ἰδίαν ἀξίωσιν, ἣν πρότερον	εἶχον,	ἀναλαβεῖν. θορύβου δὲ γενομένου πολλοῦ
[4, 18]	πρώτοις τῶν φαλαγγιτῶν ὀγδοήκοντα λόχοις·	εἶχον	δὲ καὶ οὗτοι τοὺς ἐπιφανεστάτους
[4, 18]	δὲ λοιποὺς πολίτας, οἳ τίμησιν	εἶχον	ἐλάττονα δώδεκα καὶ ἡμίσους μνῶν,
[4, 16]	ἐκ τῶν ὑπολειπομένων, ὅσοι τίμησιν	εἶχον	ἐλάττονα μὲν τῶν ἑπτακισχιλίων καὶ
[4, 6]	ἀλλὰ μὴν εἴγ´ ἀνδρῶν ἡλικίαν	εἶχον	οἱ παῖδες, ὅθ´ ὁ πατὴρ
[4, 78]	ἐξέσται. εἰ μὲν οὖν χρόνον	εἶχον,	ὅσον ἐβουλόμην, ἢ πρὸς ἀγνοοῦντας
[4, 17]	ἐξ αὐτῶν λόχοι τοὺς πρεσβυτέρους	εἶχον,	πεντεκαίδεκα δὲ τοὺς νεωτέρους. τούτους
[4, 15]	ἐξ αὐτῶν τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν	εἶχον.	ταῦτα καταστησάμενος ἐκέλευσεν ἅπαντας Ῥωμαίους
[4, 73]	ἡμῶν διετέλεσεν. ἃ δὲ παρακολουθεῖν	εἴωθε	ταῖς μοναρχίαις χαλεπά, ἐξ ὧν
[4, 2]	τὴν Ὀκρισίαν πρώτην φέρουσαν τοὺς	εἰωθότας	πελάνους ἐπὶ τὸ πῦρ καὶ
[4, 45]	ἐν Φερεντίνῳ γινομένην ἀγορὰν τοὺς	εἰωθότας	ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ τῶν Λατίνων
[4, 69]	ἐπὶ τῆς ἐκείνου βασιλείας οὐκ	εἰωθυῖα	νόσος εἰς παρθένους τε καὶ
[4, 6]	ὀγδοηκονταέτης ἂν ἦν, ὅτ´ ἐτελεύτα.	ἐκ	γὰρ τοῦ συλλογισμοῦ τῶν ἐτῶν
[4, 28]	~Ἦσαν τῷ Τυλλίῳ δύο θυγατέρες	ἐκ	γυναικὸς γενόμεναι Ταρκυνίας, ἣν ἐνεγγύησεν
[4, 49]	ἅπαντες ἐψηφίσαντο ποιεῖν τὴν συμμαχίαν,	ἐκ	δὲ τοῦ Οὐολούσκων ἔθνους δύο
[4, 61]	βλέποντος τριπλῷ περιλαμβανόμενος στοίχῳ κιόνων,	ἐκ	δὲ τῶν πλαγίων ἁπλῷ· ἐν
[4, 19]	λόχοις, στρατεύεσθαί τ´ ὀλιγάκις καὶ	ἐκ	διαδοχῆς καὶ βραχείας συντελεῖν εἰσφοράς·
[4, 23]	σκοπεῖν, ὅσαι μὲν ἤδη πόλεις	ἐκ	δουλείας μετέβαλον εἰς ἐλευθερίαν βάρβαροί
[4, 6]	ἀρχήν, τῷ δ´ ἀλλοτρίῳ καὶ	ἐκ	δούλης γεγονότι χαρίζεσθαι· οὔτ´ ἂν
[4, 38]	οὐδ´ ἐλεύθερος ὤν, ἀλλὰ δοῦλος	ἐκ	δούλης, ἣν οὑμὸς ἐκτήσατο πάππος
[4, 6]	εὐγενείᾳ προεῖχεν αὐτῶν ὁ Τύλλιος	ἐκ	δούλης μητρὸς ὢν οὔθ´ ἡλικίας
[4, 23]	τὰς τύχας μηδ´ εἴ τινες	ἐκ	δούλων ἐγένοντο ἐλεύθεροι πολυπραγμονοῦντας, τοὺς
[4, 35]	ἀλλὰ τοσούτοις χρόνοις ὕστερον ὥσπερ	ἐκ	μακρᾶς ἀνανήψας μέθης νῦν ἥκεις
[4, 81]	ἐκ πολλῶν λελείμμεθα, ταπεινοὶ δ´	ἐκ	μεγάλων γεγόναμεν, εἰς πενίαν δὲ
[4, 62]	τὸν βίον πολλάκις αὐτὴν ἔσωσεν	ἐκ	μεγάλων κακῶν. γυνή τις ἀφίκετο
[4, 61]	ὕλης μόνον διαλλάττων τοῦ ἀρχαίου,	ἐκ	μὲν τοῦ κατὰ πρόσωπον μέρους
[4, 68]	πλούτου προαχθεὶς εἰς ἐπιθυμίαν, ὃν	ἐκ	παλαιᾶς τε καὶ προγονικῆς παραλαβὼν
[4, 7]	οὐδὲ γὰρ ἄπαις ἦν, ὥστ´	ἐκ	παντὸς ἐπιθυμῆσαι τέκνων, ἀλλὰ θυγατέρες
[4, 38]	εἰς τὸ συνέδριον. ἦσαν δ´	ἐκ	παρασκευῆς ἕτοιμοι περὶ τὴν ἀγορὰν
[4, 10]	βασιλείαν ἀκόντων ἐκείνων. κατασκευάσας γὰρ	ἐκ	πολλοῦ φήμας λέγεσθαι κατὰ {τὴν}
[4, 62]	πυρός. οἱ δὲ νῦν ὄντες	ἐκ	πολλῶν εἰσι συμφορητοὶ τόπων, οἱ
[4, 81]	δὲ καὶ δεινὴν ἀπορίαν ἥκομεν	ἐκ	πολλῶν καὶ μακαρίων ἐκπεσόντες ἀγαθῶν.
[4, 81]	σιωπῶ, εἴ γ´ ὀλίγοι μὲν	ἐκ	πολλῶν λελείμμεθα, ταπεινοὶ δ´ ἐκ
[4, 4]	γαμβρῷ τε συλλαμβάνουσα ἰδίῳ καὶ	ἐκ	πολλῶν συνεγνωκυῖα θεσφάτων, ὅτι βασιλεῦσαι
[4, 83]	καὶ τούτους ἀνάγκαις ἐνζεύξομεν, ὥστ´	ἐκ	πονηρῶν γενέσθαι χρηστούς· ὅμηρα γὰρ
[4, 82]	οὐδενὸς δ´ ἡμῖν ἐλλείψοντος, ἐὰν	ἐκ	προθυμίας χωρήσωμεν ἐπὶ τὰ ἔργα,
[4, 55]	ὥσπερ καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς	ἐκ	Ῥώμης φυγάδας καὶ οὐκ ἐκδώσουσι
[4, 64]	πρόφασιν μὲν ποιούμενος, ὅτι τοὺς	ἐκ	Ῥώμης φυγάδας ὑπεδέχετο καὶ συνέπραττεν
[4, 53]	αὐτῶν Ταρκύνιος κατελάβετο, καὶ τῶν	ἐκ	Ῥώμης φυγάδων συχνοί· οὗτοι δεόμενοι
[4, 53]	ταύτην συνερρύησαν Πωμεντίνων τε τῶν	ἐκ	Συέσσης διαφυγόντων τινές, ὅτε τὴν
[4, 59]	Ταρκύνιος ἀπὸ τῆς δεκάτης τῶν	ἐκ	Συέσσης λαφύρων ἐπιτελέσαι προαιρούμενος ἅπαντας
[4, 29]	βασιλείας ἀποστερούμενος ἀνέχεσθαι διανοῇ; πότερον	ἐκ	ταπεινῶν καὶ ἀσήμων ἔφυς προγόνων
[4, 6]	νηπίους κατέλιπεν υἱοὺς ὁ Ταρκύνιος	ἐκ	ταύτης γεγονότας τῆς γυναικός. ἀλλὰ
[4, 73]	φιλοτιμία τε πρὸς ἀρετῆς δόκησιν	ἐκ	ταύτης γένοιτ´ ἂν ἑκάστῳ τῆς
[4, 1]	ἀσπαζομένη τε καὶ τιμῶσα διετέλεσεν.	ἐκ	ταύτης γίνεται τῆς Ὀκρισίας ἔτι
[4, 3]	πόλεως Ἀντέμνης ἐλάσας τἀριστεῖα καὶ	ἐκ	ταύτης τῆς μάχης ἔλαβεν· ἑτέρας
[4, 63]	Σιγνίαν οὐ κατὰ προαίρεσεν, ἀλλ´	ἐκ	ταὐτομάτου, χειμασάντων ἐν τῷ χωρίῳ
[4, 43]	ἀλλὰ καὶ ταύτας καθαιρεθῆναι κελεύσας	ἐκ	τῆς ἀγορᾶς διέφθειρεν. ἔπειτα κατέλυσε
[4, 59]	ἐμψύχοις ὅμοιον καὶ τὸ καταφερόμενον	ἐκ	τῆς ἀποτομῆς αἷμα θερμὸν ἔτι
[4, 42]	οἷς οὐκ ἦν βουλομένοις Τύλλιον	ἐκ	τῆς ἀρχῆς ἐκπεσεῖν· ἔπειτα καὶ
[4, 7]	τῶν κρηπίδων ἐξέχεεν. ἥ τ´	ἐκ	τῆς ἀρχῆς ἔκπτωσις αὐτοῦ γίνεται
[4, 30]	ἀνόσιοι καὶ ἀνδροφόνοι φύσεις, ἐκβαλεῖν	ἐκ	τῆς βασιλείας τὸν Τύλλιον, εἰ
[4, 61]	ἅπαν τὸ ἔργον ἐκπεσὼν τάχιον	ἐκ	τῆς δυναστείας, ἀλλ´ ἐπὶ τῆς
[4, 10]	~Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ πολὺς ἔπαινος	ἐκ	τῆς ἐκκλησίας ἐγένετο τῶν μέν,
[4, 9]	οὐδὲν γὰρ τοσοῦτον ἀπολαύσειαν ἂν	ἐκ	τῆς ἐμῆς ἑνὸς ὄντος προστασίας,
[4, 25]	θ´ οἱ μεταθέμενοι τὴν οἴκησιν	ἐκ	τῆς Εὐρώπης εἰς τὰ παραθαλάττια
[4, 9]	ἐμῆς ἑνὸς ὄντος προστασίας, ὅσον	ἐκ	τῆς κοινῆς ἁπάντων ὑμῶν βοηθείας.
[4, 2]	ἢ κατὰ τὴν ἀνθρωπείαν φύσιν	ἐκ	τῆς μιχθείσης τῷ φάσματι γυναικός.
[4, 51]	ὑπὸ τοῦ Ταρκυνίου νύκτωρ ὑποστρέψαντες	ἐκ	τῆς ὁδοῦ καὶ γενόμενοι κατὰ
[4, 38]	αὐτοῦ τάχιον ἢ φρονιμώτερον προῆλθεν	ἐκ	τῆς οἰκίας οὐ πολλοὺς περὶ
[4, 24]	τούτους μέντοι τοὺς δυσεκκαθάρτους σπίλους	ἐκ	τῆς πόλεως ἀποβλέποντες οἱ πολλοὶ
[4, 56]	ἢ παθεῖν τι δεινὸν ἀπαίρειν	ἐκ	τῆς πόλεως ἐβούλετο δακρύων ἅμα
[4, 9]	αὐτῶν χωρήσει κατὰ νοῦν, καὶ	ἐκ	τῆς πόλεως ἐξελαθησομένους. ἀλλ´ ὑπὲρ
[4, 24]	μιαρὸν καὶ ἀκάθαρτον φῦλον ἐκβαλοῦσιν	ἐκ	τῆς πόλεως εὐπρεπὲς ὄνομα τῷ
[4, 50]	τὸ τεῖχος, ὡς οὐκέτι προῄεσαν	ἐκ	τῆς πόλεως, παραστρατοπεδεύσας αὐτοῖς ἀπετάφρευέ
[4, 70]	Ταρκύνιόν τε καὶ τοὺς παῖδας	ἐκ	τῆς πόλεως, πολλὰ καὶ ἐπαγωγὰ
[4, 82]	καιρός, οἷον εὐχόμεθα, μεθεστηκότος μὲν	ἐκ	τῆς πόλεως Ταρκυνίου, ἡγουμένων δὲ
[4, 55]	αὐτῷ πολλοὶ μετὰ ταῦτα τῶν	ἐκ	τῆς πόλεως φεύγειν τὴν τυραννίδα
[4, 19]	τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους, τὸ	ἐκ	τῆς τιμήσεως ἐπιβάλλον ἑκάστῳ διάφορον
[4, 40]	δημοτικὸν ἰσχύος οὐ μικρᾶς ἐπειλημμένον	ἐκ	τῆς Τυλλίου πολιτείας, καὶ τὴν
[4, 8]	χρόνον ὡς ἐπίτροπος ὢν τῶν	ἐκ	τοῦ βασιλείου γένους παίδων τόν
[4, 1]	τοῦ Λατίνων ἔθνους ἀνήρ τις	ἐκ	τοῦ βασιλείου γένους Τύλλιος ὄνομα
[4, 7]	φασιν, ὅτι Τύλλιον αὐτὸς ἀράμενος	ἐκ	τοῦ βουλευτηρίου καὶ φέρων ἔξω
[4, 19]	τὴν ἀνεισφορίαν. οὐ γὰρ ἐλάμβανον	ἐκ	τοῦ δημοσίου τότε Ῥωμαῖοι στρατιωτικοὺς
[4, 3]	διὰ ταῦτα Ῥωμαῖοι μὲν αὐτὸν	ἐκ	τοῦ δήμου μεταγαγεῖν ἠξίωσαν εἰς
[4, 31]	τοσοῦτον ἤδη κατέχεις χρόνον, οὐκ	ἐκ	τοῦ δικαίου λαβών· οὔτε γὰρ
[4, 34]	οὐδένα ἀδικῶ. μάρτυς δὲ τῆς	ἐκ	τοῦ δικαίου μοι καὶ τότε
[4, 5]	οἶκτον, ἐπειδὴ καιρὸς ἦν, ἐξῆλθεν	ἐκ	τοῦ δωματίου καὶ παρήγγειλε τοῖς
[4, 4]	μήτ´ ἔσω μήτ´ ἔξω· ἔπειτ´	ἐκ	τοῦ δωματίου πάντας ἐξελθεῖν κελεύσασα
[4, 28]	περιμένειν, ἕως ἡ φύσις αὐτὸν	ἐκ	τοῦ ζῆν ἐξαγάγῃ, καὶ τὸν
[4, 53]	δι´ ὀλίγων ἐρῶ. ~Πόλις ἦν	ἐκ	τοῦ Λατίνων γένους Ἀλβανῶν ἀπόκτισις
[4, 45]	ἀλλὰ καὶ ξενικῆς, τὸν ἐπιφανέστατον	ἐκ	τοῦ Λατίνων ἔθνους καὶ πλεῖστον
[4, 84]	συνεχεῖς ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν λεγομένων	ἐκ	τοῦ πλήθους ἐγίνοντο διασημαίνουσαι τὸ
[4, 44]	δημοτικοὺς αὐτῷ παρανομεῖν, ἀλλ´ ἐπιλέξας	ἐκ	τοῦ πλήθους, ὅσον ἦν πιστὸν
[4, 38]	ῥεόμενος καὶ κακῶς ὅλον ἑαυτὸν	ἐκ	τοῦ πτώματας ἔχων. ~Τὰ μετὰ
[4, 38]	τὸ ἐκκλησιαστήριον φερουσῶν. μόγις δ´	ἐκ	τοῦ πτώματος ἀναστὰς ὁ πρεσβύτης
[4, 67]	καὶ ἀνεκαλεῖτο καὶ ὡς ἀνοίσουσαν	ἐκ	τοῦ τραύματος ἐτημελεῖτο, ἡ δ´
[4, 4]	χωρήσῃ κατὰ νοῦν, τότε καὶ	ἐκ	τοῦ φανεροῦ πάσῃ δυνάμει καὶ
[4, 52]	ὄλεθρος. ἔτυχον δὲ κἀκεῖνοι προεξεληλυθότες	ἐκ	τοῦ χάρακος καὶ ἤδη ὄντες
[4, 51]	λαμπρὰν ἡμέραν γενέσθαι συντάξας προῆγεν	ἐκ	τοῦ χάρακος ὡς εἰς μάχην·
[4, 58]	ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος καὶ βασιλικὸν	ἐκ	τυραννικοῦ τρόπου μεταλαβὼν τήν τε
[4, 6]	ἔτος ἔχοντα τοὐλάχιστον, ὅτ´ ἀπῆρεν	ἐκ	Τυρρηνίας· ἀπὸ ταύτης γὰρ οἱ
[4, 6]	ποιῆσαι φανερὸν δι´ ὀλίγων. Ταρκύνιος	ἐκ	Τυρρηνίας μετανίσταται τὸν οἶκον ὅλον
[4, 29]	σου Ταρκυνίῳ μεταθεμένῳ τὴν οἴκησιν	ἐκ	Τυρρηνῶν ταύτης βασιλεῦσαι τῆς πόλεως
[4, 12]	εἰς ἣν ἐκέλευσε καὶ τοὺς	ἐκ	τῶν ἀγρῶν ἅπαντας παρεῖναι. συνελθόντος
[4, 15]	αὐτὰ καλῶν Πάγους, ἔνθα συνέφευγον	ἐκ	τῶν ἀγρῶν ἅπαντες, ὁπότε γένοιτο
[4, 38]	δούλης, ἣν οὑμὸς ἐκτήσατο πάππος	ἐκ	τῶν αἰχμαλώτων, ἐτόλμησας βασιλέα Ῥωμαίων
[4, 19]	οὔτε μηδὲν συμβαλλομένους στρατεύεσθαί τινας	ἐκ	τῶν ἀλλοτρίων ὀψωνιαζομένους χρημάτων, ὥσπερ
[4, 5]	ἀπεχθομένους, τελευτῶσα εἶπεν οὐδὲν αὐτοῖς	ἐκ	τῶν ἀνοσίων ἐπιβουλευμάτων γεγονέναι οὐ
[4, 80]	αἱρεθέντων, οἷς ἐπιτρέπει τὸ συνέδριον	ἐκ	τῶν ἀξίων τῆς ἀρχῆς διαγνῶναι
[4, 23]	δέονται πράγμασι, κομιζομένους καὶ τοὺς	ἐκ	τῶν ἀπελευθέρων γινομένους πελάτας τοῖς
[4, 10]	νόμους τε συνέγραφεν οὓς μὲν	ἐκ	τῶν ἀρχαίων καὶ παρημελημένων ἀνανεούμενος,
[4, 24]	ἦν παρὰ τῶν ἐπισταμένων ἀκούειν,	ἐκ	τῶν δεσμωτηρίων ἐξεληλυθότες ἀρτίως κακοῦργοι
[4, 23]	τὸν νόμον, πολλὴν αὐτοῖς ἔλεγεν	ἐκ	τῶν ἐλευθερουμένων ἐπιτραφήσεσθαι νεότητα καὶ
[4, 9]	ἐλευθερίαν οἱ τὴν κοινὴν βεβαιώσαντες,	ἐκ	τῶν ἐμαυτοῦ χρημάτων δίδωμι διαλύσασθαι
[4, 62]	εἰσι συμφορητοὶ τόπων, οἱ μὲν	ἐκ	τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων κομισθέντες,
[4, 40]	δὲ τὸν ἄριστον ἄνδρα, εἴτ´	ἐκ	τῶν ἐπιχωρίων, {εἴτ´ ἐκ τῶν
[4, 55]	γενέσθαι τὸ πρᾶγμα, πρῶτον μὲν	ἐκ	τῶν ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους ἔπεμπεν
[4, 42]	κατέχειν ὑπελάμβανε τὴν ἀρχήν, παρασκευάσας	ἐκ	τῶν ἑταίρων τοὺς πονηροτάτους δι´
[4, 18]	δὲ τῶν ἱππέων πλῆθος ἐπέλεξεν	ἐκ	τῶν ἐχόντων τὸ μέγιστον τίμημα
[4, 26]	γένοιτο πρόσκρουσμα αὐταῖς πρὸς ἀλλήλας,	ἐκ	τῶν ἱερῶν τοῦτο διαλύσονται, ταῖς
[4, 24]	δημοσίου τοὺς ὑπὸ δόρυ πωλουμένους	ἐκ	τῶν λαφύρων, ἢ τοῦ στρατηγοῦ
[4, 1]	δ´ Ὀκρισίαν ἐγκύμονα οὖσαν ἐξαίρετον	ἐκ	τῶν λαφύρων λαμβάνει Ταρκύνιος ὁ
[4, 40]	{εἴτ´ ἐκ τῶν πολιτῶν, εἴτ´	ἐκ	τῶν ξένων, βασιλέα καθίστασαν. εἰ
[4, 52]	αὐτῷ κατὰ νοῦν χωρούντων πόλεμος	ἐκ	τῶν ὁμόρων ἀνέστη χρόνῳ τε
[4, 51]	ἰδόντες οἱ Σαβῖνοι καὶ γνωρίσαντες	ἐκ	τῶν ὅπλων καὶ ἀπὸ τῶν
[4, 20]	ὅτι τριῶν πραγμάτων ὁ δῆμος	ἐκ	τῶν παλαιῶν νόμων κύριος ἦν
[4, 58]	τε καὶ τῶν παίδων τὴν	ἐκ	τῶν παρ´ ἐλπίδας σεσωσμένων καὶ
[4, 38]	αὐτῷ τὴν πρᾶξιν καὶ παρορμῶντες	ἐκ	τῶν πατρικίων συχνοί. οἱ μὲν
[4, 40]	εἴτ´ ἐκ τῶν ἐπιχωρίων, {εἴτ´	ἐκ	τῶν πολιτῶν, εἴτ´ ἐκ τῶν
[4, 55]	ὑπ´ αὐτοῦ συνεχῶς ἔπεμπεν, ἐπιλεγόμενος	ἐκ	τῶν πολιτῶν, οὓς ἐν ὑποψίαις
[4, 8]	τόν τε βασιλέα Ταρκύνιον, ὡς	ἐκ	τῶν τραυμάτων τετελευτηκότα ἔναγχος, ἐκκομιδῇ
[4, 4]	καὶ τῶν κοινῶν, ἕως αὐτὸς	ἐκ	τῶν τραυμάτων ὑγιὴς γένηται, τὸν
[4, 16]	προαγωνιζομένην τῆς φάλαγγος ὅλης. ἔπειτ´	ἐκ	τῶν ὑπολειπομένων ἑτέραν ἀφῄρει μοῖραν,
[4, 16]	τὴν δὲ τρίτην ἐποίει σύνταξιν	ἐκ	τῶν ὑπολειπομένων, ὅσοι τίμησιν εἶχον
[4, 17]	τοῖς προμάχοις. ~Ἀφελὼν δὲ πάλιν	ἐκ	τῶν ὑπολειπομένων τοὺς ἐλάττω πεντακισχιλίων
[4, 4]	καλεῖσθαι, δραστήριος ἀνὴρ οὐκ ἀφῆκεν	ἐκ	τῶν χειρῶν τὸν καιρόν. ἡ
[4, 37]	ἐκεῖνος μὲν οὖν δείσας τὴν	ἐκ	χειρὸς δίκην ὁρμῆς ἤδη γινομένης
[4, 30]	καὶ τὰ δημοτικὰ πολιτεύματα παρακαλοῦντες	ἔκ	τε τοῦ δημοτικοῦ πλήθους τοὺς
[4, 20]	ἀντὶ τῆς φρατρικῆς συνῆγεν ἐκκλησίαν.	ἐκάλει	δ´ εἰς ἀπόφασιν γνώμης πρώτους
[4, 34]	τῆς ἀρχῆς ἐπὶ τὰ πράγματ´	ἐκάλει·	ἡγεῖτο γὰρ τὰ μὲν χρήματα
[4, 48]	ἐπὶ τὴν ἔρευναν τῆς καταλύσεως	ἐκάλει	καὶ δυεῖν γενέσθαι θάτερον ἔφη
[4, 20]	τοὺς ἀπὸ τοῦ τρίτου τιμήματος	ἐκάλει·	καὶ τετάρτους τοὺς ἀπὸ τοῦ
[4, 71]	ἔτυχεν ἡ γυνή. ~Ταῦτ´ εἰπὼν	ἐκάλει	καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας ἐπὶ
[4, 20]	λόχων γνῶμαι, τότε τὸν ἔσχατον	ἐκάλει	λόχον, ἐν ᾧ τὸ τῶν
[4, 20]	τιμήματος εἴκοσι καὶ δύο λόχους	ἐκάλει.	μερισθεισῶν δὲ καὶ τότε τῶν
[4, 64]	τοῦ πατρὸς εἰς πόλιν, ἣ	ἐκαλεῖτο	Κολλάτεια, χρείας τινὰς ὑπηρετήσων στρατιωτικὰς
[4, 45]	γάμῳ συζεύξας τῆς θυγατρός, ὃς	ἐκαλεῖτο	μὲν Ὀκταούιος Μαμίλιος, ἀνέφερε δὲ
[4, 18]	καὶ τὰς κλάσσεις τὸ ἀρχαῖον	ἐκάλουν	καλέσεις· λόχοι δ´, οὓς αἱ
[4, 53]	φερούσης ὁδοῦ κειμένη· Γαβίους αὐτὴν	ἐκάλουν·	νῦν μὲν οὐκέτι συνοικουμένη πᾶσα,
[4, 76]	γὰρ ὑπερέχον καὶ ἄκρον ὕπατον	ἐκάλουν	οἱ παλαιοί. ταῦτα βουλευσάμενοί τε
[4, 41]	τὸν δὲ πάππον αὐτοῦ Πρίσκον	ἐκάλουν·	ὡς δ´ ἡμεῖς ἂν εἴποιμεν,
[4, 7]	τῶν ἀδυνάτων τε καὶ ἀτόπων	ἕκαστα	ἐπιλογιζόμενος οὐχ υἱοὺς εἶναι Ταρκυνίου
[4, 30]	χρήμασιν ἐξωνούμενοι καὶ οὐδὲ ἀφανῶς	ἕκαστα	τούτων πράττοντες. ταῦτα δ´ ὁρῶν
[4, 14]	τοὺς ἀνθρώπους ἔταξε τοὺς ἐν	ἑκάστῃ	μοίρᾳ τῶν τεττάρων οἰκοῦντας, ὥσπερ
[4, 45]	δι´ αὐτοῦ τοὺς ἀρίστους ἐν	ἑκάστῃ	πόλει τῶν τὰ κοινὰ πραττόντων
[4, 25]	καταστησάμενος ἔξω τῶν ἰδίων, ὧν	ἑκάστη	πόλις εἶχε, τοὺς κοινοὺς ἅπασιν,
[4, 49]	κοινῶς ὑπὸ πασῶν θυομένου μέρος	ἑκάστη	τὸ τεταγμένον λαμβάνει. θύουσι δ´
[4, 73]	ἅπασι φαινομένης διὰ τὰς παρακολουθούσας	ἑκάστῃ	τῶν πολιτειῶν κακίας τελευταῖος παραλαβὼν
[4, 49]	τὰ ἱερά, καὶ μοῖραν, ἣν	ἑκάστην	δεήσει λαμβάνειν. αἱ δὲ μετασχοῦσαι
[4, 61]	ποδῶν ἔγγιστα τὴν πλευρὰν ἔχων	ἑκάστην·	ὀλίγον δέ τι τὸ διαλλάττον
[4, 49]	συνεστιάσεις, τάξας ἃ δεῖ παρέχειν	ἑκάστην	πόλιν εἰς τὰ ἱερά, καὶ
[4, 14]	ἑαυτοῦ διαταχθείσας ἐποιεῖτο, ἡγεμόνας ἐφ´	ἑκάστης	ἀποδείξας συμμορίας, ὥσπερ φυλάρχους ἢ
[4, 14]	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν πελάνους εἰσφερούσης	ἑκάστης	οἰκίας· τοῖς δὲ τὰ περὶ
[4, 26]	ταῦτα τοὺς κρατίστους ἄνδρας ἐξ	ἑκάστης	πόλεως συνεκάλει περὶ μεγάλων καὶ
[4, 21]	τὰς γνώμας ἐν τοῖς ἰδίοις	ἕκαστοι	λόχοις, ἐξηπατῶντο δὲ τῷ μίαν
[4, 17]	γενναιότατοι τὰ πολέμια τοὺς ἰδίους	ἕκαστοι	λόχους εὐπειθεῖς τοῖς παραγγελλομένοις παρείχοντο.
[4, 15]	ὀνομάζοντας καὶ ἐν τίνι κατοικοῦσιν	ἕκαστοι	τῆς πόλεως φυλῇ ἢ πάγῳ
[4, 75]	~Ὃν δὲ τρόπον ἔσται τούτων	ἕκαστον,	ἀκούσατέ μου· συνάξω μὲν ἐγὼ
[4, 6]	ἀδυνάτων τε καὶ ἀτόπων· ὧν	ἕκαστον	ἐγὼ πειράσομαι ποιῆσαι φανερὸν δι´
[4, 14]	καὶ τὰς ἄλλας χρείας, ἃς	ἕκαστον	ἔδει τῷ κοινῷ παρέχειν, οὐκέτι
[4, 9]	κελεύσω καὶ ἀπὸ τοῦ τιμήματος	ἕκαστον	εἰσφέρειν τὸ ἐπιβάλλον, ὡς ἐν
[4, 15]	ἔταξε θυσίαις κοιναῖς γεραίρειν καθ´	ἕκαστον	ἐνιαυτὸν ἅμα συνερχομένους, ἑορτήν τινα
[4, 84]	δοκεῖ, ἄρχοντας δὲ δύο καθ´	ἕκαστον	ἐνιαυτὸν ἀποδεικνύναι βασιλικὴν ἕξοντας ἐξουσίαν,
[4, 49]	τὴν συμμαχίαν, ἵνα συνερχόμενοι καθ´	ἕκαστον	ἐνιαυτὸν εἰς τὸν ἀποδειχθέντα τόπον
[4, 24]	τινος μεγάλης· οἳ τοὺς καθ´	ἕκαστον	ἐνιαυτὸν ἐλευθέρους γινομένους ἐξετάσουσι, τίνες
[4, 26]	θ´ αἱ πόλεις συνερχόμεναι καθ´	ἕκαστον	ἐνιαυτὸν ἰδίας τε καὶ κοινὰς
[4, 15]	ἐξ ὧν ἤμελλε διαγνώσεσθαι καθ´	ἕκαστον	ἐνιαυτόν, ὅσοι τε οἱ σύμπαντες
[4, 14]	θυσίας αὐτοῖς ἐνομοθέτησεν ἐπιτελεῖσθαι καθ´	ἕκαστον	ἐνιαυτὸν πελάνους εἰσφερούσης ἑκάστης οἰκίας·
[4, 37]	καὶ τῶν πολιτευμάτων καθ´ ἓν	ἕκαστον	ἐπιλεγόμενος, ἐξ ὧν πολλὰς καὶ
[4, 19]	ἑκάστῳ λόχῳ πλῆθος ἐκέλευε παρέχειν	ἕκαστον	λόχον· τὴν δὲ δαπάνην τὴν
[4, 19]	πάντων ὀχληρῶν. ἐποίει δὲ τούτων	ἕκαστον	οὐκ ἄτερ αἰτίας, ἀλλὰ πεπεισμένος,
[4, 50]	ἦν, ὥστε τῶν μὲν στρατιωτῶν	ἕκαστον	πέντε μνᾶς ἀργυρίου λαβεῖν, τὸ
[4, 61]	αὖθις εὐθείας καὶ καθ´ ἓν	ἕκαστον	χωρίον ποιουμένου τὰς ὑπὲρ τῆς
[4, 10]	φυλάττειν, τίσιν ὀφείλουσι καὶ πόσον	ἕκαστος,	ἐπειδὴ τὰς ἀπογραφὰς ἔλαβε, τραπέζας
[4, 14]	οἷς προσέταξεν εἰδέναι, ποίαν οἰκίαν	ἕκαστος	οἰκεῖ. Ἔπειτα κατὰ πάντας ἐκέλευσε
[4, 71]	γενόμενα φράσαντες. ἔπειτα τῶν ἄλλων	ἕκαστος	παριὼν κατηγορείτω τῆς τυραννίδος καὶ
[4, 72]	ἀπροβούλευτον. ἀποφαινέσθω δὴ περὶ τούτων	ἕκαστος	ὑμῶν ἃ φρονεῖ. Μετὰ τοῦτ´
[4, 43]	τυράννου λέγοντες αὐτοί, πεῖραν τῆς	ἑκάστου	γνώμης ἐλάμβανον· ἔπειθ´ οὓς αἴσθοιντο
[4, 43]	εὐθὺς εἰσφορᾶς ἀναγκαζομένου κατὰ κεφαλὴν	ἑκάστου	δραχμὰς δέκα εἰσφέρειν. συνόδους τε
[4, 15]	ὅσον ἔδει νόμισμα καταφέρειν ὑπὲρ	ἑκάστου	τοὺς προσήκοντας, εἰς μὲν τὸν
[4, 84]	λόγων· πάθη τε ποικίλα τὴν	ἑκάστου	ψυχὴν κατελάμβανεν οὐδὲν ἀλλήλοις ἐοικότα·
[4, 22]	ψιλικὸν ὁπλισμὸν ἐν τοῖς ἰδίοις	ἑκάστους	λόχοις καθαρμὸν αὐτῶν ἐποιήσατο ταύρῳ
[4, 19]	τὸ ἐκ τῆς τιμήσεως ἐπιβάλλον	ἑκάστῳ	διάφορον ἅπαντας ἐκέλευεν εἰσφέρειν. συνέβαινεν
[4, 19]	ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους τὸ ἐπιβάλλον	ἑκάστῳ	λόχῳ πλῆθος ἐκέλευε παρέχειν ἕκαστον
[4, 29]	φύσεως ἡμῶν τὰς καθ´ ἡλικίαν	ἑκάστῳ	τελευτὰς φερούσης, ἀλλ´ οὐκ ἐν
[4, 73]	δόκησιν ἐκ ταύτης γένοιτ´ ἂν	ἑκάστῳ	τῆς ἰσοτίμου δυναστείας μάλιστα. ~Τῶν
[4, 37]	κοινὸν ὠφελείας. πολλοῦ δ´ ἐφ´	ἑκάστῳ	τῶν λεγομένων ἀπαντῶντος ἐπαίνου καὶ
[4, 84]	δημηγοροῦντος ἀναβοήσεις τε συνεχεῖς ἐφ´	ἑκάστῳ	τῶν λεγομένων ἐκ τοῦ πλήθους
[4, 83]	ἃ τιμιώτερα τῆς ἰδίας ἐστὶν	ἑκάστῳ	ψυχῆς. ταῦτά τ´ οὖν αὐτοῖς
[4, 61]	μὲν ὁ τοῦ Διός, παρ´	ἑκάτερον	δὲ τὸ μέρος ὅ τε
[4, 65]	καὶ διομνύμενος ἀληθεύειν τῶν λεγομένων	ἑκάτερον,	εἰς ἀνάγκην ἦλθεν ἡ Λουκρητία
[4, 5]	~Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ τῶν παιδίων	ἑκάτερον	εἰς τὰς ἀγκάλας ἐμβαλοῦσα τοῦ
[4, 13]	καλούμενον καὶ τὸ Ἰσκυλῖνον, ὧν	ἑκάτερος	ἀξιολόγου πόλεως ἔχει μέγεθος, καὶ
[4, 28]	λαβοῦσιν. ἔτυχε δὲ τῶν γαμβρῶν	ἑκάτερος	ἐναντίᾳ συναφθεὶς τύχῃ κατὰ τὴν
[4, 28]	πονηρὸν εἶναι πεφυκότα παρακαλούσης, ἀλλ´	ἑκάτερος	ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν ἐφέρετο
[4, 73]	καὶ τὴν αὐτὴν ἔχοντος ἰσχὺν	ἑκατέρου·	αἰδώς τ´ ἀλλήλων καὶ κώλυσις
[4, 28]	γαμετή. συνέβαινε δὴ τῶν ἀνδρῶν	ἑκατέρῳ	φέρεσθαι μὲν ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ
[4, 20]	ἴσα μέρη σχισθεῖεν αἱ τῶν	ἑκατὸν	ἐνενήκοντα δύο λόχων γνῶμαι, τότε
[4, 19]	τὸν αὐτὸν τρόπον εἰς τοὺς	ἑκατὸν	ἐνενηκοντατρεῖς λόχους, τὸ ἐκ τῆς
[4, 19]	καταδιαιρῶν τὸ πλῆθος εἰς τοὺς	ἑκατὸν	ἐνενηκοντατρεῖς λόχους τὸ ἐπιβάλλον ἑκάστῳ
[4, 53]	ἀπόκτισις ἀπέχουσα τῆς Ῥώμης σταδίους	ἑκατὸν	ἐπὶ τῆς εἰς Πραίνεστον φερούσης
[4, 7]	χρόνος αὐτῷ πλείων ἀναφαίνεται τῶν	ἑκατὸν	καὶ δέκα γεγονὼς ἐτῶν· τοῦτο
[4, 18]	δ´, οὓς αἱ συμμορίαι περιελάμβανον,	ἑκατὸν	καὶ ἐνενηκοντατρεῖς. ἐπεῖχον δὲ τὴν
[4, 16]	τίμημα τῆς οὐσίας οὐκ ἔλαττον	ἑκατὸν	μνῶν. τούτους δὲ συντάξας εἰς
[4, 62]	τρίτην ἐπὶ ταῖς ἑβδομήκοντα καὶ	ἑκατὸν	ὀλυμπιάσιν ἐμπρησθέντος τοῦ ναοῦ, εἴτ´
[4, 30]	Τανακυλλὶς ἔσται πεντεκαίδεκα πρὸς τοῖς	ἑκατόν.	οὕτως ὀλίγον ἐστὶν ἐν ταῖς
[4, 30]	αἱ ἀνόσιοι καὶ ἀνδροφόνοι φύσεις,	ἐκβαλεῖν	ἐκ τῆς βασιλείας τὸν Τύλλιον,
[4, 34]	ἡγήσατό με πώποτ´ ἀδικεῖν, οὐδ´	ἐκβαλεῖν	με τῆς ἀρχῆς ἐπεχείρησεν οὔθ´
[4, 30]	ἐπ´ ἐμὲ συνάγων καὶ προθυμούμενος	ἐκβαλεῖν	με τῆς ἀρχῆς καταφανὴς γέγονέ
[4, 28]	τἀναντία· ὁ μέν γε πονηρὸς	ἐκβαλεῖν	τῆς βασιλείας τὸν κηδεστὴν προθυμούμενος
[4, 24]	δὲ μιαρὸν καὶ ἀκάθαρτον φῦλον	ἐκβαλοῦσιν	ἐκ τῆς πόλεως εὐπρεπὲς ὄνομα
[4, 62]	τὸ πέλαγος. μετὰ δὲ τὴν	ἐκβολὴν	τῶν βασιλέων ἡ πόλις ἀναλαβοῦσα
[4, 60]	αὐτόν. ἐν ᾧ δ´ ἐκεῖνον	ἐκδέχεσθε,	πρὸς ἐμὲ δηλώσατε, περὶ τίνος
[4, 29]	ἔτι μέλλεις καὶ τὸν αὐτόματον	ἐκδέχῃ	καιρόν, ὃς ἥξει σοι φέρων
[4, 39]	Τυλλίου περιόντος οὐκ ἔνεστί σοι.	ἐκδημαγωγήσει	γὰρ αὖθις ἐπὶ σοὶ τὸν
[4, 32]	σοι ποιεῖν σύνηθες, ἐπὶ τὸν	ἐκδημαγωγούμενον	ὑπὸ σοῦ καταφεύγῃς ὄχλον, οὐκ
[4, 28]	ταύτας τὰς κόρας ἐπιγάμους γενομένας	ἐκδίδοται	τοῖς ἀδελφιδοῖς τῆς μητρὸς αὐτῶν,
[4, 55]	ἐκ Ῥώμης φυγάδας καὶ οὐκ	ἐκδώσουσι	τῷ πατρὶ τὰς ἰδίας ἔχθρας
[4, 51]	τῶν αὐτόθεν ἡγεμόνων πρὸς τοὺς	ἐκεῖ·	σοφίᾳ πρὸς τὸ συμβὰν ἀπὸ
[4, 52]	τὰς πόλεις ἐπὶ Σύεσσαν ᾤχετο.	ἐκεῖθεν	δὲ τήν τε καταλειφθεῖσαν δύναμιν
[4, 6]	ἀξιῶν παραδίδοται, καὶ τὴν ἄπαρσιν	ἐκεῖθεν	πεποιημένος διὰ τὸ μηδεμιᾶς ἐν
[4, 35]	τὴν ἐπιμέλειαν τῶν κοινῶν παραλαβεῖν,	ἐκεῖνα	ποιεῖν σοι προσῆκεν· ἐξέτασιν τῶν
[4, 6]	Ταρκυνίου, ἵνα μή τινες τῶν	ἐκείναις	ἐντυχόντων ταῖς ἱστορίαις σχεδιάζειν με
[4, 14]	ἀφαιροῦντες αὐτῶν ἐν ταῖς ἡμέραις	ἐκείναις,	ἵνα τῇ φιλανθρωπίᾳ ταύτῃ τιθασσευόμενοι
[4, 1]	τῇ ἑαυτοῦ γυναικί. μαθοῦσα δ´	ἐκείνη	πάντα τὰ περὶ τὴν ἄνθρωπον
[4, 29]	πίστεις ἐπιθέντος δι´ ὅρκων, οὓς	ἐκείνη	προῃρεῖτο, οὐδὲν ἔτι αἰσχυνθεῖσα λέγει
[4, 64]	ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς ἀπὸ τῆς ἐν	ἐκείνῃ	τῇ πόλει διατριβῆς αὐτός τε
[4, 25]	Βαβυλωνίου τείχους ἐμακάρισε τὴν Ἀσσυρίαν	ἐκείνην	γυναῖκα οὔτε τῶν ἐν Μέμφει
[4, 39]	τὴν δέσποιναν ἀπέβλεψε. πυνθανομένης δ´	ἐκείνης,	τί παθὼν οὐκ ἄγει τὸ
[4, 40]	ἡ δὲ βουλὴ μεσοβασιλεῖς ἀπεδείκνυεν·	ἐκεῖνοι	δὲ τὸν ἄριστον ἄνδρα, εἴτ´
[4, 54]	τὸν πόλεμον ἐφ´ οἷς ἂν	ἐκεῖνοι	θέλωσι διαλύσασθαι. ~Ἀδημονοῦντος δ´ ἐπὶ
[4, 81]	ἐκπεσόντες ἀγαθῶν. οἱ λαμπροὶ δ´	ἐκεῖνοι	καὶ δεινοὶ καὶ μεγάλοι, δι´
[4, 18]	προστακτικῶς σχηματίσαντες ἐκφέρομεν, κάλει, τοῦτ´	ἐκεῖνοι	λέγουσι κάλα καὶ τὰς κλάσσεις
[4, 22]	ἅπαντες οἱ πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς.	ἐκεῖνοι	μὲν γὰρ τοὺς ξένους ὑποδεχόμενοι
[4, 80]	πόθεν; πολλοῦ γε καὶ δεῖ.	ἐκεῖνοι	μέντοι πάντες ὑφ´ ὑμῶν ἐπὶ
[4, 33]	προσήκοντες ὑμῖν ὡμολόγουν, ὅτι κρατήσαντες	ἐκεῖνοι	τῆς ἀρχῆς οὐδὲ σπέρμα τοῦ
[4, 62]	δημοσίους αὐτοῖς θεράποντας δύο παραζεύξας	ἐκείνοις	ἀπέδωκε τὴν τῶν βιβλίων φυλακήν,
[4, 77]	τοῦ τυράννου μὴ ταὐτὰ παθεῖν	ἐκείνοις	ἐρρύσατο καὶ μέχρι τοῦ παρόντος
[4, 43]	καὶ ἐπέχαιρον ὑπ´ εὐηθείας, ὡς	ἐκείνοις	μόνοις τῆς τυραννίδος βαρείας ἐσομένης,
[4, 4]	ἡμᾶς δεῖ μὴ περιορᾶν τοὺς	ἐκεῖνον	ἀποκτείναντας ἄνδρας ἀνοσίους καὶ πᾶσιν
[4, 60]	πρὸς αὐτόν. ἐν ᾧ δ´	ἐκεῖνον	ἐκδέχεσθε, πρὸς ἐμὲ δηλώσατε, περὶ
[4, 45]	τὸν Μαμίλιον ἀπεχθόμενος, ὅτι κηδεστὴν	ἐκεῖνον	ἠξίωσε λαβεῖν ἀνθ´ ἑαυτοῦ, πολλὴν
[4, 27]	ἀπεκρίναντο μηδεμίαν εἶναί σφισι πρὸς	ἐκεῖνον	μήθ´ ὑπὲρ ἡγεμονίας παραχωρήσεως μήτε
[4, 46]	τὰς γενομένας ταῖς πόλεσι πρὸς	ἐκεῖνον.	πολὺν δὲ λόγον ὑπὲρ τοῦ
[4, 4]	συνεγνωκυῖα θεσφάτων, ὅτι βασιλεῦσαι Ῥωμαίων	ἐκεῖνον	τὸν ἄνδρα εἵμαρτο. ἔτυχε δ´
[4, 7]	τέτταρα κατέσχεν, ὥστ´ εἰ κατ´	ἐκεῖνον	τὸν χρόνον ἑκτακαιεικοσαέτης ἦν, ὅτ´
[4, 65]	Τυρρηνῶν καὶ τῶν ἄλλων ὅσων	ἐκεῖνος	ἄρχει. ἐγὼ γὰρ οἶδ´, ὅτι
[4, 7]	Λευκίῳ Πείσωνι τῷ Φρῦγι συγκαταθέμενος.	ἐκεῖνος	γὰρ ἐν ταῖς ἐνιαυσίοις πραγματείαις
[4, 59]	τοῦ πάππου προθυμούμενος εὐχὰς ἐπιτελέσαι.	ἐκεῖνος	γὰρ ἐν τῷ τελευταίῳ πολέμῳ
[4, 25]	πρὸς τὸν ἑαυτῶν τρόπον δικαζόντων	ἐκεῖνος	διελὼν ἀπὸ τῶν ἰδιωτικῶν τὰ
[4, 70]	βίον, ἆρά γ´ ὁ καιρὸς	ἐκεῖνος	ἥκει νῦν, ὃν ἐγὼ περιμένων
[4, 37]	καὶ βάλλειν τὸν Ταρκύνιον ἐβόων.	ἐκεῖνος	μὲν οὖν δείσας τὴν ἐκ
[4, 44]	ἐξαγωγίμους τῶν ὑδάτων τάφρους, ἃς	ἐκεῖνος	ὀρύττειν ἤρξατο, μέχρι τοῦ ποταμοῦ
[4, 56]	ἔμοιγε δοκεῖ μιμησάμενος· καὶ γὰρ	ἐκεῖνος	Περιάνδρῳ ποτὲ τῷ Κορινθίων τυράννῳ
[4, 60]	τῶν τόπων τούτων, οὓς ἂν	ἐκεῖνος	τῷ σκήπωνι δεικνὺς πυνθάνηται, τὸ
[4, 69]	κατέσκηψε γάρ τις ἐπὶ τῆς	ἐκείνου	βασιλείας οὐκ εἰωθυῖα νόσος εἰς
[4, 40]	τισὶ τὸν δῆμον οἰκειωσάμενος ὑπ´	ἐκείνου	βασιλεὺς ἀπεδείχθη μόνου. ἐπιεικὴς δὲ
[4, 32]	σκηπτόμενος; πότερον οὐχ ἡγούμενος ἐξ	ἐκείνου	γένους εἶναί με γνήσιον, ἀλλ´
[4, 79]	σῶμα τυχεῖν· Ταρκυνίαν δὲ τὴν	ἐκείνου	γυναῖκα, ἣν προσῆκεν αὐτῷ τιμᾶν
[4, 79]	τοῦτο τὸ μῦσος λαβὼν τὴν	ἐκείνου	γυναῖκα, τῆς δ´ αὐτῷ συνοικούσης
[4, 40]	πολλὰ μὲν τὸν ἑαυτῆς καὶ	ἐκείνου	δαίμονα κατοδυραμένη, μυρίας δὲ κατάρας
[4, 76]	πατέρα τῆς διαχρησαμένης ἑαυτήν· ὑπ´	ἐκείνου	δὲ τοὺς ἕξοντας τὴν τῶν
[4, 4]	τετελευτηκὼς χρόνου, παιδία δ´ ἐξ	ἐκείνου	δύο νήπια καταλειπόμενα. ἐνθυμουμένη δὲ
[4, 46]	ἡγεμονίαν, λελύσθαι λέγων μετὰ τὸν	ἐκείνου	θάνατον διὰ τὸ μὴ προσγεγράφθαι
[4, 61]	ᾧ τὴν κεφαλὴν εὕρετε. ἐξ	ἐκείνου	καλεῖται τοῦ χρόνου Καπιτωλῖνος ὁ
[4, 25]	Ἑλληνικὸν γένος, εἰς τὴν ἐπ´	ἐκείνου	κληθεῖσαν Ἀμφικτυονικὴν σύνοδον καὶ πανήγυριν
[4, 34]	τελευτήσαντος, ἀλλ´ ὁ πρεσβύτερος τῶν	ἐκείνου	παίδων. ἀλλ´ ὁ δῆμος ὁ
[4, 68]	πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς καὶ τὸν	ἐκείνου	πατέρα διεχρήσατο ἀφανεῖ θανάτῳ δι´
[4, 67]	τὸν πατέρα καὶ πολλὰς λιτανείας	ἐκείνου	τε καὶ τῶν σὺν αὐτῷ
[4, 37]	ζῶντος διεπράξατο καὶ μετὰ τὴν	ἐκείνου	τελευτὴν καὶ τῶν πολιτευμάτων καθ´
[4, 65]	ἔδωκε πόλεως, μετὰ δὲ τὴν	ἐκείνου	τελευτὴν Ῥωμαίων τε καὶ Λατίνων
[4, 31]	μεγάλους ἀγῶνας ὑπὲρ αὐτῆς ἀράμενος·	ἐκείνου	τελευτήσαντος ἐγὼ διάδοχός εἰμι κατὰ
[4, 39]	στενωπὸς ὄρβιος καλούμενος πρότερον ἐξ	ἐκείνου	τοῦ δεινοῦ καὶ μυσαροῦ πάθους
[4, 81]	χρὴ νομίζειν ἔσεσθαι τοὺς ἐξ	ἐκείνου	φύντας, οἷς πονηρὸν μὲν γένος,
[4, 68]	καὶ διέμεινεν ἅπαντα τὸν ἐξ	ἐκείνου	χρόνον, ἕως {οὗ} τὸν ἐπιτήδειον
[4, 8]	τιμαῖς ἐκόσμει, καὶ τὸν ἐξ	ἐκείνου	χρόνον ὡς ἐπίτροπος ὢν τῶν
[4, 73]	Πομπίλιος καὶ πάντες οἱ μετ´	ἐκείνους	βασιλεῖς καταστησάμενοι παρέδοσαν ἡμῖν, ἐξ
[4, 30]	ἀμήχανον ἦν ἔτι καὶ κατ´	ἐκείνους	περιεῖναι τοὺς χρόνους. ἐδείχθη γὰρ
[4, 4]	ἐνεγγύησε Ταρκύνιος τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας	ἐκείνους	ὑπεριδών, ἐὰν οἱ φονεύσαντες αὐτὸν
[4, 40]	παραλαβεῖν καὶ συγκατασκευάσαι τὴν ἀρχὴν	ἐκείνῳ,	κακῶσαί τε βουλομένους τὸ δημοτικὸν
[4, 83]	ἅμα Ταρκυνίῳ πολίτας δεδοίκασιν, ὡς	ἐκείνῳ	μὲν συναγωνιουμένους, ἡμῖν δὲ πολεμήσοντας,
[4, 37]	εὕρωσιν ἐάν τ´ ἐπιτηδειότερον ἄρχειν,	ἐκείνῳ	παραδοῦναι τὴν τῆς πόλεως προστασίαν·
[4, 27]	τελευτὴν αἱ παραδοῦσαι τὴν ἡγεμονίαν	ἐκείνῳ	πόλεις οὐκέτι φυλάττειν ἐβούλοντο τὰς
[4, 67]	τὰ συμβεβηκότα φράσων καὶ σὺν	ἐκείνῳ	πράξων ἀπόστασιν τοῦ στρατιωτικοῦ πλήθους
[4, 9]	μὲν οὖν αὐτὸς ἔζη χρόνον,	ἐκείνῳ	προσῆκεν ὑμᾶς τὰς ὑπὲρ τῶν
[4, 57]	δ´ ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας σὺν	ἐκείνῳ,	τέως ἂν οἱ πεμφθέντες ἔλθωσι,
[4, 26]	προνοίᾳ τοῦ δαιμονίου κρείττονι κεχρημένους	ἐκείνων,	δι´ ἣν εἰς τοσαύτην ἐπιφάνειαν
[4, 8]	καλουμένους μεσοβασιλεῖς ἀποδεῖξαι καὶ δι´	ἐκείνων	ἑλέσθαι τὸν ἄρξοντα τῆς πόλεως
[4, 10]	δυναστείαν ἀποδείξαντες μεσοβασιλεῖς καὶ δι´	ἐκείνων	ἑλέσθαι τὸν κατὰ νόμους ἕξοντα
[4, 8]	ἀπόρους τῶν πολιτῶν ἐτρέπετο, δι´	ἐκείνων	ἐλπίσας τὴν ἀρχὴν καθέξειν, καὶ
[4, 42]	τῶν ἑταίρων τοὺς πονηροτάτους δι´	ἐκείνων	ἦγεν εἰς ἐγκλήματα καὶ θανάτου
[4, 10]	καὶ κατέσχε τὴν βασιλείαν ἀκόντων	ἐκείνων.	κατασκευάσας γὰρ ἐκ πολλοῦ φήμας
[4, 56]	διαθέμενος, ὅτι καταπεφευγὼς εἰς τὴν	ἐκείνων	πίστιν ἅμα τοῖς ἑταίροις κινδυνεύει
[4, 47]	παρακαλέσας τοὺς ἀναγκαιοτάτους ἐσκόπει μετ´	ἐκείνων,	τίνα χρηστέον τοῖς πράγμασι τρόπον.
[4, 20]	ψηφοφορίαις ἐπεκράτουν μακρῷ πλείους ὄντες	ἐκείνων.	τοῦτο συνιδὼν ὁ Τύλλιος ἐπὶ
[4, 82]	βιωτὸν ἐν τοιούτοις καλινδουμένοις κακοῖς,	ἐκείνων	τῶν ἀνδρῶν οὖσιν ἀπογόνοις, οἳ
[4, 63]	καὶ τῆς συναπτούσης αὐτῷ θαλάττης	ἔκειτο	ἐν καλῷ· ἔστι δὲ χερσονησοειδὴς
[4, 70]	πτώματι προσελθὼν αὐτῆς· ἔτι γὰρ	ἔκειτο	ἐν φανερῷ θέαμα οἴκτιστον· ὤμοσε
[4, 84]	ἐοικότα· λύπαι τε γὰρ ἡδοναῖς	ἐκέκραντο,	αἱ μὲν ἐπὶ τοῖς προγεγονόσι
[4, 24]	τοὺς αὐτοὺς τρόπους κυρίων γενομένων	ἐκέκτηντο	τοὺς δούλους. οὐδὲν δὴ πρᾶγμα
[4, 68]	τε καὶ προγονικῆς παραλαβὼν εὐτυχίας	ἐκέκτητο,	καὶ σὺν αὐτῷ τὸν πρεσβύτερον
[4, 65]	ὅστις εἴη, φράσας τοὔνομα σιωπᾶν	ἐκέλευε	καὶ μένειν ἐν τῷ δωματίῳ
[4, 19]	τὸ ἐπιβάλλον ἑκάστῳ λόχῳ πλῆθος	ἐκέλευε	παρέχειν ἕκαστον λόχον· τὴν δὲ
[4, 19]	τιμήσεως ἐπιβάλλον ἑκάστῳ διάφορον ἅπαντας	ἐκέλευεν	εἰσφέρειν. συνέβαινεν οὖν τοῖς τὰς
[4, 62]	πάσας αὐτὸν τὰς βύβλους πρίασθαι,	ἐκέλευσαν	ἀπαριθμῆσαι τῇ γυναικὶ τὸ χρυσίον,
[4, 37]	μετὰ τοῦτο τοὺς κήρυκας ἀνακαλεσάμενος	ἐκέλευσε	διὰ πάντων τῶν στενωπῶν διεξιόντας
[4, 12]	προεῖπεν ἡμέραν ἀρχαιρεσιῶν, εἰς ἣν	ἐκέλευσε	καὶ τοὺς ἐκ τῶν ἀγρῶν
[4, 56]	γινώσκειν βουλόμενος, ἃ τὸν υἱὸν	ἐκέλευσε	ποιεῖν, ἄγων τὸν ἄγγελον προῆλθεν
[4, 17]	λόχους οὐδὲν ἔχοντας ὅπλον ἀκολουθεῖν	ἐκέλευσε	τοῖς ἐνόπλοις· ἦσαν δὲ τῶν
[4, 59]	Ταρκύνιος τοῦ μὲν ὀρύγματος ἐπισχεῖν	ἐκέλευσε	τοὺς ἐργαζομένους· συγκαλέσας δὲ τοὺς
[4, 15]	ταύτην καὶ τὴν σύνοδον ἅπαντας	ἐκέλευσε	τοὺς ὁμοπάγους κατὰ κεφαλὴν ὡρισμένον
[4, 14]	ἕκαστος οἰκεῖ. Ἔπειτα κατὰ πάντας	ἐκέλευσε	τοὺς στενωποὺς {ἱερὰ} ἐγκατασκευασθῆναι καλιάδας
[4, 38]	καὶ πρὸ τοῦ βουλευτηρίου στὰς	ἐκέλευσε	τῷ κήρυκι τοὺς βουλευτὰς καλεῖν
[4, 57]	ἔλυσε, καὶ τῷ γραμματεῖ δοὺς	ἐκέλευσεν	ἀναγινώσκειν. ἐγέγραπτο δ´ ἐν αὐτῇ,
[4, 84]	Λουκρήτιον· κἀκεῖνος ἀπολύσας τὴν ἐκκλησίαν	ἐκέλευσεν	ἅπαντας ἥκειν εἰς τὸ πεδίον,
[4, 15]	στρατεύσιμον ἡλικίαν εἶχον. ταῦτα καταστησάμενος	ἐκέλευσεν	ἅπαντας Ῥωμαίους ἀπογράφεσθαί τε καὶ
[4, 15]	εὐλόγιστος ᾖ καὶ φανερά, βωμοὺς	ἐκέλευσεν	αὐτοῖς ἱδρύσασθαι θεῶν ἐπισκόπων τε
[4, 49]	ἀνὰ πᾶν ἔτος ἄγεσθαι καὶ	ἐκεχειρίας	εἶναι πᾶσι πρὸς πάντας ἐνομοθέτησε
[4, 5]	τὴν ἀγορὰν καὶ τοὺς Μαρκίους	ἐκήρυττεν	ἥκειν ὑφέξοντας δίκην· ὡς δ´
[4, 40]	δωροδοκίαις} καὶ ἄλλαις πολλαῖς κολακείαις	ἐκθεραπεύσαντα	τοὺς ἀπόρους· καὶ ἔχει τἀληθὲς
[4, 85]	καὶ Μάρκος Ὁράτιος ἀνέγνωσαν ἐν	ἐκκλησίᾳ·	καὶ γνώμας διερωτήσαντες κατὰ λόχους,
[4, 81]	ψηφοφοροῦντας καὶ περὶ τῶν κοινῶν	ἐκκλησιάζοντας,	ἀναγκάζει δ´ ὅσα δούλους ἀργυρωνήτους
[4, 23]	ἐῶσι τῆς πολιτείας μετέχειν, ἐν	ἐκκλησίαις	τε καὶ ψηφοφορίαις καὶ ταῖς
[4, 57]	τὰ γράμματα, παρῆσαν εἰς τὴν	ἐκκλησίαν	ἄλλας τε πολλὰς φέροντες ἐπιστολὰς
[4, 34]	ἐβουλήθην· καὶ συναγαγὼν ἅπαντας εἰς	ἐκκλησίαν	ἀπεδίδουν αὐτοῖς τὴν ἀρχὴν ἀντὶ
[4, 85]	μόνον ἀπαγγελλόντων, ὅτι κατέχει τὴν	ἐκκλησίαν	Βροῦτος δημαγωγῶν καὶ τοὺς πολίτας
[4, 20]	λοχῖτιν ἀντὶ τῆς φρατρικῆς συνῆγεν	ἐκκλησίαν.	ἐκάλει δ´ εἰς ἀπόφασιν γνώμης
[4, 84]	Σπόριον Λουκρήτιον· κἀκεῖνος ἀπολύσας τὴν	ἐκκλησίαν	ἐκέλευσεν ἅπαντας ἥκειν εἰς τὸ
[4, 75]	ἐμοῦ μεσοβασιλεὺς συναγαγὼν τὴν λοχῖτιν	ἐκκλησίαν	ὀνομασάτω τε τοὺς μέλλοντας ἕξειν
[4, 71]	φανερῷ συγκαλῶμεν τὸν δῆμον εἰς	ἐκκλησίαν.	ὅταν δὲ συνέλθῃ καὶ πλήθουσαν
[4, 71]	καὶ ἀποδέδοταί μοι κατὰ νόμους	ἐκκλησίαν,	ὅτε βουλοίμην, συγκαλεῖν. ἔδωκε δέ
[4, 76]	περιφανῆ συνεκάλουν τὸν δῆμον εἰς	ἐκκλησίαν.	ὄχλου δὲ συναχθέντος οὐ μόνον
[4, 23]	δυσανασχετούντων συγκαλέσας τὸ πλῆθος εἰς	ἐκκλησίαν	Πρῶτον μὲν θαυμάζειν, ἔφη, τῶν
[4, 37]	στενωπῶν διεξιόντας τὸν δῆμον εἰς	ἐκκλησίαν	συγκαλεῖν. συνδραμόντος δ´ εἰς τὴν
[4, 10]	πρὸς τὸ παράδοξον τῆς ὄψεως	ἐκκλησίαν	συγκαλέσας προῆλθεν ἐπὶ τὸ βῆμα
[4, 35]	ἔδει μοι τὸν δῆμον εἰς	ἐκκλησίαν	συναγαγεῖν κἀκεῖ μου κατηγορεῖν. πλὴν
[4, 9]	ἀγαθὰ καὶ ὧν χάριν τὴν	ἐκκλησίαν	συνεκάλεσα, ἀκούσατέ μου. ὅσοι μὲν
[4, 78]	κοινά, ὑπὲρ ὧν ὑμᾶς εἰς	ἐκκλησίαν	συνεκάλεσα, ταῦτ´ ἐστί. Ταρκύνιον οὔτε
[4, 8]	καὶ συγκαλέσας τὸ πλῆθος εἰς	ἐκκλησίαν	τά τε παιδία προήγαγεν ἐπὶ
[4, 58]	ἀφαίρεσιν ἐζημίωσε, συγκαλέσας δ´ εἰς	ἐκκλησίαν	τὸ πλῆθος καὶ βασιλικὸν ἐκ
[4, 56]	τῶν Γαβίων ἀναιρεῖν, συνεκάλεσεν εἰς	ἐκκλησίαν	τὸ πλῆθος καὶ πολὺν ὑπὲρ
[4, 75]	μου· συνάξω μὲν ἐγὼ τὴν	ἐκκλησίαν,	ὥσπερ ἔφην, ἐπειδὴ συγκεχώρηταί μοι
[4, 76]	Βροῦτος, ἔνθα τοῖς συνάγουσι τὰς	ἐκκλησίας	δημηγορεῖν ἔθος ἦν, καὶ τοὺς
[4, 10]	αὐτοῦ πολὺς ἔπαινος ἐκ τῆς	ἐκκλησίας	ἐγένετο τῶν μέν, ὅτι πιστὸς
[4, 20]	δὲ τὸ πλεονέκτημα περὶ τὰς	ἐκκλησίας,	ἐν αἷς τὰ μέγιστα ἐπεκυροῦτο
[4, 71]	δοκεῖς, Ἰούνιε· περὶ δὲ τῆς	ἐκκλησίας	ἔτι βούλομαι μαθεῖν, τίς ὁ
[4, 58]	τούτων ὅρκια συνετέλεσεν ἐπὶ τῆς	ἐκκλησίας	παραχρῆμα καὶ διωμόσατο κατὰ τῶν
[4, 47]	δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ συναχθείσης τῆς	ἐκκλησίας	παρελθὼν ὑπὲρ μὲν τῶν κατηγορηθέντων
[4, 57]	ἑτέρους, αὐτὸς δ´ ἐπὶ τῆς	ἐκκλησίας	σὺν ἐκείνῳ, τέως ἂν οἱ
[4, 10]	καὶ τεθαυμακότων. διαλυθείσης δὲ τῆς	ἐκκλησίας	ταῖς ἑξῆς ἡμέραις ἀπογράφεσθαι κελεύσας
[4, 48]	δὲ Ταρκύνιον ἐπαινέσαντες ἐπὶ τῆς	ἐκκλησίας	ὡς κοινὸν εὐεργέτην τῶν πόλεων
[4, 38]	τοῦ βουλευτηρίου τῶν εἰς τὸ	ἐκκλησιαστήριον	φερουσῶν. μόγις δ´ ἐκ τοῦ
[4, 8]	ἐκ τῶν τραυμάτων τετελευτηκότα ἔναγχος,	ἐκκομιδῇ	τε πολυτελεῖ καὶ μνήματος ἐπισήμου
[4, 79]	ποιήσαντα φανερῶς ἀποσφάξας καὶ οὔτ´	ἐκκομιδῆς	οὔτε ταφῆς ἐάσας νομίμου τὸ
[4, 40]	οὖσα τοῦ προτέρου βασιλέως, νυκτὸς	ἐκκομίζει	τὸ σῶμα τῆς πόλεως, ὡς
[4, 24]	καὶ πολλοὶ ταῖς κλίναις αὐτῶν	ἐκκομιζομέναις	παρακολουθῶσι τοὺς πίλους ἔχοντες ἐπὶ
[4, 66]	λαβομένη καὶ περιπεσοῦσα τέως μὲν	ἔκλαιε	φωνὴν οὐδεμίαν προϊεμένη, ἔπειτ´ ἀνιστάντος
[4, 15]	ἢ χρημάτων εἰσφορὰς κατ´ ἄνδρα	ἐκλέγειν,	οὗτοι τά τε σώματα συνῆγον
[4, 34]	οὐσίαν καὶ τὰ χρήματα τῶν	ἐκλειπόντων	βασιλέων σὺν τούτοις καὶ τὰς
[4, 64]	πόλει διατριβῆς αὐτός τε Κολλατῖνος	ἐκλήθη	καὶ τοῖς ἐγγόνοις ἀφ´ ἑαυτοῦ
[4, 11]	ὑμεῖς δι´ αἵματος ἐκτήσασθε γῆν	ἐκλιπεῖν	ἀναγκαζόμενοι, ὥσπερ τὰ πατρῷα ἀποστερούμενοι
[4, 11]	ἄγος τάς τε δίκας ἐρήμους	ἐκλιπόντας	καὶ φυγῆς ἑαυτοῖς τιμησαμένους πυρὸς
[4, 42]	κατεστήσατο παραγαγὼν ἐπὶ τὰς τῶν	ἐκλιπόντων	τιμὰς τοὺς ἰδίους ἑταίρους. καὶ
[4, 34]	προσήκειν παραλαμβάνειν, τὴν δ´ ὅταν	ἐκλίπωσιν	οἱ λαβόντες τοὺς δεδωκότας ἔχειν·
[4, 13]	τῇ χώρᾳ καὶ εἰς ἄπειρον	ἐκμηκυνομένης	πόλεως ὑπόληψιν τοῖς θεωμένοις παρέχεται.
[4, 27]	οὐκ ἀξιοῦντας ἄρχεσθαι τὸν χαλινὸν	ἑκόντας	λαβεῖν. εἰκοστῷ δ´ οὖν ἔτει
[4, 6]	γε παρεχώρησαν αὐτῷ τῆς βασιλείας	ἑκόντες.	~Ἔχει δὲ καὶ ἄλλας τινὰς
[4, 42]	καταλείψειν τῷ τυράννῳ τὴν πόλιν	ἑκόντες	καὶ πολλῷ πλείονες ἐγένοντο τῶν
[4, 46]	τὴν Ῥωμαίων κατὰ νόμους παρ´	ἑκόντων	λαβὼν ὥσπερ οἱ πρὸ αὐτοῦ
[4, 8]	κατασκευῇ καὶ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς	ἐκόσμει,	καὶ τὸν ἐξ ἐκείνου χρόνον
[4, 16]	τειχοφυλακεῖν. αὕτη δευτέρα σύνταξις ἦν,	ἐκοσμεῖτο	δ´ ἐν τοῖς ἀγῶσι μετὰ
[4, 3]	αὖθις ἀριστείοις ὑπὸ τοῦ βασιλέως	ἐκοσμεῖτο.	ἔτη δὲ γεγονὼς εἴκοσι μάλιστα
[4, 41]	ἐπιχώριον κόσμον, ᾧ τὴν πόλιν	ἐκόσμησαν	οἱ πρότεροι βασιλεῖς, συγχέας καὶ
[4, 57]	οἱ Γάβιοι τὸν μὲν Ἀντίστιον	ἐκπεπληγότα	ἐπὶ τῇ παραδόξῳ συμφορᾷ καὶ
[4, 4]	φίλων καὶ συγγενῶν ἀνόσια παθὼν	ἐκπεπλήρωκε	τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν οὔτε περὶ
[4, 66]	ἀπῄει πονηρὰν καὶ ὀλέθριον ἐπιθυμίαν	ἐκπεπληρωκώς,	ἡ δὲ Λουκρητία δεινῶς φέρουσα
[4, 15]	σὺν ταῖς κατὰ πόλιν οὔσαις	ἐκπεπληρῶσθαι	τὰς ἔτι καὶ εἰς ἡμᾶς
[4, 42]	βουλομένοις Τύλλιον ἐκ τῆς ἀρχῆς	ἐκπεσεῖν·	ἔπειτα καὶ τῶν ἄλλων, οὓς
[4, 81]	ἥκομεν ἐκ πολλῶν καὶ μακαρίων	ἐκπεσόντες	ἀγαθῶν. οἱ λαμπροὶ δ´ ἐκεῖνοι
[4, 61]	οὐκ ἔφθασεν ἅπαν τὸ ἔργον	ἐκπεσὼν	τάχιον ἐκ τῆς δυναστείας, ἀλλ´
[4, 7]	ἓξ καὶ ἐνενήκοντα βεβιωκὼς ἔτη.	ἐκπεσών	τε τῆς ἀρχῆς ἔτι πολεμεῖν
[4, 38]	δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν ὁ Τύλλιος,	ἐκπικρανθεὶς	ἐπὶ τῷ λόγῳ παρὰ τὸ
[4, 39]	διὰ τοῦ πτώματος; ἡ δ´	ἐκπικρανθεῖσα	καὶ ἀπὸ τῶν ποδῶν τὸ
[4, 18]	διακόσμησις ἦν ἡ τὸ πεζικὸν	ἐκπληροῦσα	τῶν τε φαλαγγιτῶν καὶ τῶν
[4, 77]	τοῦ πατρός, εἰ μὴ γένοιτο	ἐκποδῶν,	ἀφανεῖ θανάτῳ διαχρησάμενος, οὐδ´ ἐμοῦ
[4, 70]	τ´ οἰκετικὸν καὶ θητικὸν ὄχλον	ἐκποδῶν	μεταστήσαντες ἐβουλεύοντο, τί χρὴ πράττειν.
[4, 29]	ἀσφαλῶς ἤδη τὰ λοιπὰ βουλεύσομεν,	ἐκποδῶν	πεποιημένοι τὰ λυποῦντα ἡμᾶς. καὶ
[4, 39]	αὐτὸν εἰσελθεῖν, ἀποστείλας τοὺς διαχρησομένους	ἐκποδῶν	ποίησον. Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ καθεζομένη
[4, 7]	ἥ τ´ ἐκ τῆς ἀρχῆς	ἔκπτωσις	αὐτοῦ γίνεται πέμπτῳ καὶ εἰκοστῷ
[4, 24]	δεῖν ἀναιρεῖν, μή τι μεῖζον	ἐκραγῇ	τῷ κοινῷ δι´ αὐτοῦ κακόν·
[4, 20]	τῶν ὑπολειπομένων εἰ ταὐτὸ φρονήσειαν,	ἐκράτουν	τῶν ἑτέρων καὶ τέλος εἶχεν
[4, 50]	Ῥωμαῖοι. ~Ὡς δὲ καὶ ταύταις	ἐκρατύνατο	τὴν ἀρχὴν ταῖς συμμαχίαις, στρατὸν
[4, 76]	ἡγεμονίας ἀνδρῶν βουλευόμενοι μεσοβασιλέα μὲν	ἔκριναν	ἀποδειχθῆναι Σπόριον Λουκρήτιον τὸν πατέρα
[4, 7]	εἰ κατ´ ἐκεῖνον τὸν χρόνον	ἑκτακαιεικοσαέτης	ἦν, ὅτ´ ἀπεστερεῖτο τῆς ἀρχῆς
[4, 11]	κατέχοντες, ἣν ὑμεῖς δι´ αἵματος	ἐκτήσασθε	γῆν ἐκλιπεῖν ἀναγκαζόμενοι, ὥσπερ τὰ
[4, 38]	δοῦλος ἐκ δούλης, ἣν οὑμὸς	ἐκτήσατο	πάππος ἐκ τῶν αἰχμαλώτων, ἐτόλμησας
[4, 31]	ἐκφέρειν. Ταρκύνιος ἐμὸς ὢν πάππος	ἐκτήσατο	τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν πολλοὺς καὶ
[4, 6]	τὸν νεώτερον τῶν υἱῶν ἔσχατον	ἐκύησεν	ἔτος ἔχουσα πεντηκοστόν· προσωτέρω γὰρ
[4, 20]	περὶ νόμου διαγινώσκειν ἢ πόλεμον	ἐκφέρειν	δόξειεν αὐτῷ, τὴν λοχῖτιν ἀντὶ
[4, 31]	τοῦτο προειλόμην αὐτὸν εἰς τούτους	ἐκφέρειν.	Ταρκύνιος ἐμὸς ὢν πάππος ἐκτήσατο
[4, 18]	γὰρ ἡμεῖς ῥῆμα προστακτικῶς σχηματίσαντες	ἐκφέρομεν,	κάλει, τοῦτ´ ἐκεῖνοι λέγουσι κάλα
[4, 54]	γῆς καὶ μηκέτι τοὺς καρποὺς	ἐκφερούσης,	σπάνις ἁπάσης τροφῆς ἐν ἀμφοτέραις
[4, 10]	ἐξέθηκεν ἐν φανερῷ διάταγμα βασιλικόν,	ἐκχωρεῖν	τῆς δημοσίας γῆς τοὺς καρπουμένους
[4, 33]	ὦ Ταρκύνιε, νηπίων καταλειφθέντων οὐχ	ἑκών,	ἀλλ´ ὑπὸ τῶν πραγμάτων ἀναγκασθείς·
[4, 30]	τὸν Τύλλιον, εἰ μὴ βούλοιτο	ἑκὼν	παραδοῦναι τὴν ἀρχήν, ἐμηχανῶντο ἑταιρίας
[4, 38]	πολεμεῖν, ἐπειδὴ τὸν οἰκεῖον καιρὸν	ἔλαβε	διεσκεδασμένου τοῦ δήμου κατὰ τοὺς
[4, 10]	πόσον ἕκαστος, ἐπειδὴ τὰς ἀπογραφὰς	ἔλαβε,	τραπέζας θεὶς ἐν ἀγορᾷ πάντων
[4, 3]	καὶ ἐκ ταύτης τῆς μάχης	ἔλαβεν·	ἑτέρας τε πολλὰς πρὸς τὸ
[4, 37]	τοῖς κυρίοις, παρ´ ὧν αὐτὴν	ἔλαβεν.	ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ καταβαίνειν τ´
[4, 69]	οἱ νεανίσκοι καὶ τοὺς χρησμοὺς	ἔλαβον	ὑπὲρ ὧν ἐπέμφθησαν, ἀναθήμασι δωρησάμενοι
[4, 33]	ἐγὼ τὴν μὲν ἐπιτροπείαν ὑμῶν	ἔλαβον,	ὦ Ταρκύνιε, νηπίων καταλειφθέντων οὐχ
[4, 21]	πλεονέκτημα τοῖς πλουσίοις τηλικοῦτο δοὺς	ἔλαθε	τὸν δῆμον, ὥσπερ ἔφην, καταστρατηγήσας
[4, 20]	τῶν κοινῶν· καὶ τοῦτο διαπραξάμενος	ἔλαθε	τοὺς δημοτικούς. ἦν δὲ τὸ
[4, 80]	γενόμενον, ὅτε τὴν ἀρχὴν Ταρκύνιος	ἐλάμβανε;	ποῖον προβούλευμα συνεδρίου; τίνα μεσοβασιλέων
[4, 20]	ὁ λόχος, αὕτη τὸ κράτος	ἐλάμβανε.	τοῦτο δ´ ἦν σπάνιον καὶ
[4, 20]	ἐπὶ τῆς πρώτης κλήσεως τέλος	ἐλάμβανεν,	ὀλίγα δὲ μέχρι τῆς τετάρτης
[4, 44]	τριβόμενος ὁ λεὼς οὐδεμίαν ἀνάπαυσιν	ἐλάμβανεν·	ὥσθ´ οἱ πατρίκιοι τὰ τούτων
[4, 19]	διὰ τὴν ἀνεισφορίαν. οὐ γὰρ	ἐλάμβανον	ἐκ τοῦ δημοσίου τότε Ῥωμαῖοι
[4, 10]	αὐτούς, ἀλλ´ ἐναντίους τοῖς προτέροις	ἐλάμβανον.	ἐν ἀρχαῖς μὲν γὰρ ὥρμησαν
[4, 43]	αὐτοί, πεῖραν τῆς ἑκάστου γνώμης	ἐλάμβανον·	ἔπειθ´ οὓς αἴσθοιντο τοῖς καθεστηκόσι
[4, 43]	ἴσου τὰ δίκαια παρ´ ἀλλήλων	ἐλάμβανον	καὶ οὐδὲν ὑπὸ τῶν πατρικίων
[4, 3]	ἱππεῖς καὶ μέχρι πόλεως Ἀντέμνης	ἐλάσας	τἀριστεῖα καὶ ἐκ ταύτης τῆς
[4, 16]	ἦν τίμημα τῆς οὐσίας οὐκ	ἔλαττον	ἑκατὸν μνῶν. τούτους δὲ συντάξας
[4, 11]	μὲν οὐδὲν οὔτε μεῖζον οὔτ´	ἔλαττον	ἔχοντες ἐγκαλεῖν, ὧν δὲ τὸν
[4, 21]	πλείους μὲν ὄντας τῶν ὑπολειπομένων,	ἐλάττονα	δ´ ἀριθμὸν ἀνθρώπων ἔχοντας· μάλιστα
[4, 18]	λοιποὺς πολίτας, οἳ τίμησιν εἶχον	ἐλάττονα	δώδεκα καὶ ἡμίσους μνῶν, πλείους
[4, 16]	τῶν ὑπολειπομένων, ὅσοι τίμησιν εἶχον	ἐλάττονα	μὲν τῶν ἑπτακισχιλίων καὶ πεντακοσίων
[4, 62]	αὐτὴν τιμὴν αἰτεῖν περὶ τῶν	ἐλαττόνων,	ἣν οὐδὲ περὶ τῶν πλειόνων
[4, 19]	τοῖς χρήμασι, τοὺς δὲ περὶ	ἐλαττόνων	ἧττον ἐνοχλεῖσθαι κατ´ ἀμφότερα, τοὺς
[4, 19]	μικρὰ κεκτημένοις πλείοσιν οὖσιν ἐν	ἐλάττοσι	λόχοις, στρατεύεσθαί τ´ ὀλιγάκις καὶ
[4, 19]	τοῖς τὰς μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας	ἐλάττοσι	μὲν οὖσιν, εἰς πλείονας δὲ
[4, 26]	βασιλέως τούτου σὺν ἄλλαις πολλαῖς	ἐλάττοσί	τε καὶ ἀμαυροτέραις αἱ μέγισται
[4, 9]	καὶ ὑπέχωσιν οἱ μείζους τοῖς	ἐλάττοσιν	ἐξ ἴσου, νόμους θήσομαι κωλυτὰς
[4, 25]	καὶ τὴν τῶν πατρικίων δυναστείαν	ἐλαττοῦν,	ἀλλὰ καὶ ἐν οἷς τὴν
[4, 6]	οὗτος μὲν οὖν οὐκ ἂν	ἐλάττω	γεγονὼς ἦν ἐτῶν πέντε καὶ
[4, 17]	πάλιν ἐκ τῶν ὑπολειπομένων τοὺς	ἐλάττω	πεντακισχιλίων δραχμῶν ἔχοντας οὐσίαν ἄχρι
[4, 7]	ἀρχῆς ἔτι πολεμεῖν Ῥωμαίοις οὐκ	ἐλάττω	τεττάρων καὶ δέκα ἐτῶν, αὐτὸς
[4, 19]	βραχείας συντελεῖν εἰσφοράς· τοῖς δ´	ἐλάττω	τῶν ἱκανῶν κεκτημένοις ἀφεῖσθαι πάντων
[4, 29]	οὐκ ἐπανορθούμεθα τὸ τῆς τύχης	ἐλάττωμα	ἡμεῖς μεταθέμενοι τοὺς γάμους, καὶ
[4, 21]	πρᾴως φέρειν τὴν ἐν τούτοις	ἐλάττωσιν,	ἀφειμένοις τῶν εἰσφορῶν καὶ τῶν
[4, 85]	καὶ τῶν ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους,	ἐλαύνων	τοὺς ἵππους ἀπὸ ῥυτῆρος, ὡς
[4, 60]	μηδὲν ἐξαμαρτεῖν· μοῖρα δ´ οὐκ	ἐλαχίστη	τῶν ἐν μαντικῇ θεωρημάτων ἐρώτησις
[4, 81]	ἀνάπαυσιν τῶν κακῶν οὐδὲ τὴν	ἐλαχίστην	λαμβάνοντας; τίς οὖν ὅρος ἔσται
[4, 4]	παιδία καταλείπεται κίνδυνον οὐ τὸν	ἐλάχιστον	ὑπὲρ τῆς ψυχῆς τρέχοντα· εἰ
[4, 47]	ὑπὲρ μὲν τῶν κατηγορηθέντων βραχεῖαν	ἔλεγεν	εἶναι τὴν ἀπολογίαν καὶ δικαστὴν
[4, 23]	καταστήσονται τὸν νόμον, πολλὴν αὐτοῖς	ἔλεγεν	ἐκ τῶν ἐλευθερουμένων ἐπιτραφήσεσθαι νεότητα
[4, 40]	ὅστις ἦν, ἠγνοεῖτο τοῖς πολλοῖς·	ἔλεγον	δ´ οἱ μὲν ὑπὸ λύπης
[4, 33]	τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ συγγενέσιν ἐπιβουλεύειν	ἐλέγοντο	ἀφανῶς· καὶ πάντες τοῦθ´ οἱ
[4, 30]	περὶ τὴν ἐξέτασιν τῶν χρόνων	ἐλέγχειν.	ἐπὶ γὰρ τῆς Ἀρροῦντος τελευτῆς
[4, 48]	καὶ περὶ τοῖς ἀνδράσι δεδιότες	ἐλέγχειν	τὸ πρᾶγμα καὶ μὴ φενακίζειν
[4, 43]	αἱ δὲ τιμωρίαι κατὰ τῶν	ἐλεγχθέντων	ἐγίνοντο πικραὶ καὶ ἀπαραίτητοι. ~Καὶ
[4, 62]	εὑρίσκονταί τινες ἐμπεποιημένοι τοῖς Σιβυλλείοις,	ἐλέγχονται	δὲ ταῖς καλουμέναις ἀκροστιχίσι· λέγω
[4, 39]	τι πρὸς τὸ τῆς ὄψεως	ἐλεεινὸν	ἐπέστη καὶ πρὸς τὴν δέσποιναν
[4, 67]	οὕτω δεινὸν ἔδοξεν εἶναι καὶ	ἐλεεινὸν	τὸ πάθος, ὥστε μίαν ἁπάντων
[4, 79]	οὐχ ὑφ´ ἑαυτοῦ γενομένων, ἠξίωσεν	ἐλεεινῷ	χρησάμενος σχήματι καὶ μικρᾷ προσποιήσει
[4, 76]	ἦν, καὶ τοὺς πατρικίους παραστησάμενος	ἔλεξε	τοιάδε. ~Ὑπὲρ ἀναγκαίων καὶ κοινῶν
[4, 33]	παραλαβὼν τὸν λόγον ὁ Τύλλιος	ἔλεξεν	ὧδε· Ἅπαντα μέν, ὡς ἔοικεν,
[4, 73]	κρείττονα πολιτείαν ἀντὶ τῆς χείρονος	ἑλέσθαι,	εἰ δή τις ἄρα ἔστι
[4, 8]	μεσοβασιλεῖς ἀποδεῖξαι καὶ δι´ ἐκείνων	ἑλέσθαι	τὸν ἄρξοντα τῆς πόλεως κατὰ
[4, 10]	ἀποδείξαντες μεσοβασιλεῖς καὶ δι´ ἐκείνων	ἑλέσθαι	τὸν κατὰ νόμους ἕξοντα τὴν
[4, 82]	κρατηθεῖσα ὑπέμεινεν ὅσα μὴ θέμις	ἐλευθέρᾳ	γυναικὶ παθεῖν. ἐφ´ οἷς ἀγανακτοῦσα
[4, 72]	τοῖς ταπεινοῖς πρὸς τοὺς ὑπερέχοντας	ἐλευθέρᾳ	τε πόλει τὴν ἰσονομίαν ἀποφαίνοντες
[4, 1]	ἄνθρωπον οὐ πολλοῖς χρόνοις ὕστερον	ἐλευθέραν	αὐτὴν ἀφίησι καὶ πασῶν μάλιστα
[4, 75]	βασιλικῆς ἐξουσίας σύμβολα πραττέτωσαν, ὅπως	ἐλευθέραν	οἰκήσομεν τὴν πατρίδα καὶ μηκέτι
[4, 81]	ὑπομενοῦμεν, καὶ πότε τὴν πάτριον	ἐλευθερίαν	ἀνακτησόμεθα; ὅταν ἀποθάνῃ Ταρκύνιος; νὴ
[4, 11]	πένητας ὑμῶν οὐκ εἴασα τὴν	ἐλευθερίαν	ἀφαιρεθῆναι πρὸς τὰ χρέα ὑπ´
[4, 25]	ὑπὸ τῶν προσοικούντων βαρβάρων τὴν	ἐλευθερίαν	ἀφαιρεθῶσι. ~Γνοὺς δὲ ταῦτα τοὺς
[4, 46]	ἅμα τὴν παρρησίαν καὶ τὴν	ἐλευθερίαν	ἀφαιροῖτο· πολλῆς τε μωρίας ἔφη
[4, 82]	τὰς ἐν τῷ ζῆν ἡδονὰς	ἐλευθερίαν	ἀφελόμενος; οὐκ ἔστιν ἡμῖν, ὦ
[4, 23]	πόλεις ἐκ δουλείας μετέβαλον εἰς	ἐλευθερίαν	βάρβαροί τε καὶ Ἑλληνίδες, ὅσαι
[4, 71]	πρόθυμοι περὶ τὴν τῆς πατρίδος	ἐλευθερίαν	γενήσονται οὔτε δωρεαῖς ἔτι κατεχόμενοι
[4, 24]	τούτων ὠνοῦνται τῶν χρημάτων τὴν	ἐλευθερίαν	καὶ εὐθύς εἰσι Ῥωμαῖοι· οἱ
[4, 24]	φιλανθρωπία φέρωσι τοῖς δεδωκόσι τὴν	ἐλευθερίαν·	οἱ δὲ διὰ κουφότητα τῶν
[4, 9]	ἵνα μὴ τὴν ἰδίαν ἀφαιρεθῶσιν	ἐλευθερίαν	οἱ τὴν κοινὴν βεβαιώσαντες, ἐκ
[4, 71]	καὶ τοὺς πολίτας ἐπὶ τὴν	ἐλευθερίαν	παρακαλείτω. ἔσται δὲ πᾶσι Ῥωμαίοις
[4, 85]	καὶ τοὺς πολίτας ἐπὶ τὴν	ἐλευθερίαν	παρακαλῶν, οὐδενὶ τῶν ἄλλων φράσας
[4, 78]	συναγωνιστὰς ἀξιώσωμεν ἡμῖν γενέσθαι, πράττοντας	ἐλευθερίαν	τῇ πατρίδι, ἧς οὔτε πρότερον
[4, 24]	τήν τε πατρίδα καὶ τὴν	ἐλευθερίαν	χρηστοῖς γενομένοις περὶ τοὺς καταδουλωσαμένους
[4, 23]	δεσπότας, ἐὰν μάθωσιν, ὅτι τῆς	ἐλευθερίας	ἄξιοι κριθέντες εὐδαίμονος εὐθέως καὶ
[4, 84]	πρῶτον ἀρξάτω τὸ δικαίωμα τῆς	ἐλευθερίας.	Ἐγίνετο ταῦτα· καὶ ἐπειδὴ πᾶσαι
[4, 47]	καὶ περὶ τῆς τῶν πατρίδων	ἐλευθερίας.	ἐπιβουλεύεσθε γὰρ οἱ κορυφαιότατοι τῶν
[4, 23]	ὅσαι δ´ εἰς δουλείαν ἐξ	ἐλευθερίας·	εὐήθειάν τε πολλὴν αὐτῶν κατεγίνωσκεν,
[4, 67]	κρεῖττον εἴη τεθνάναι περὶ τῆς	ἐλευθερίας	ἢ τοιαύτας ὕβρεις ὑπὸ τῶν
[4, 50]	εἰ κύριοι τῶν ὅπλων γένοιντο,	ἐλευθερίας	μεταποιήσεσθαι, καὶ τὴν παρὰ τῶν
[4, 82]	πολέμους, περὶ δὲ τῆς ἑαυτῶν	ἐλευθερίας	μηδένα. ~Τίσιν οὖν ἀφορμαῖς εἰς
[4, 24]	δεσποτῶν ὑπάρξει. ἐτύγχανον δὲ τῆς	ἐλευθερίας	οἱ μὲν πλεῖστοι προῖκα διὰ
[4, 83]	ἔμφυτος ἅπασιν ἀνθρώποις ὁ τῆς	ἐλευθερίας	πόθος, καὶ πᾶσα μεταβολῆς πρόφασις
[4, 71]	ἡμᾶς τοὺς πατρικίους ἄρχοντας τῆς	ἐλευθερίας·	πολλὰ γὰρ καὶ δεινὰ πεπόνθασιν
[4, 23]	πολλὴν αὐτῶν κατεγίνωσκεν, εἰ τῆς	ἐλευθερίας	τοῖς ἀξίοις τῶν θεραπόντων μεταδιδόντες,
[4, 9]	ὑμῶν, ἵνα μὴ θητεύητε ὄντες	ἐλεύθεροι	μηδὲ τὰς ἀλλοτρίας κτήσεις, ἀλλὰ
[4, 23]	εἴ τινες ἐκ δούλων ἐγένοντο	ἐλεύθεροι	πολυπραγμονοῦντας, τοὺς δὲ παρὰ σφίσι
[4, 83]	γὰρ ἅπασιν ἐχθρὰ τοῖς βουλομένοις	ἐλευθέροις	εἶναι. εἰ δέ τινες ὑμῶν
[4, 9]	θήσομαι μηδένα δανείζειν ἐπὶ σώμασιν	ἐλευθέροις	ἱκανὸν ἡγούμενος τοῖς δανεισταῖς τῆς
[4, 22]	γὰρ ἅμα τοῖς ἄλλοις ἅπασιν	ἐλευθέροις	καὶ τούτους τιμήσασθαι τὰς οὐσίας,
[4, 24]	ἅπασι τοῖς δούλοις συγκεχωρηκότας εἶναι	ἐλευθέροις	μετὰ τὰς ἑαυτῶν τελευτάς, ἵνα
[4, 36]	ἢ ἄλλην τινὰ περὶ σῶμα	ἐλεύθερον	ἀκολασίαν; δικαίως μέντ´ ἄν, εἴ
[4, 82]	θάτερον ἅπασιν αἱρετέον, ἢ βίον	ἐλεύθερον,	ἢ θάνατον ἔνδοξον. ἥκει δὲ
[4, 23]	ἀγανακτούντων, εἰ τῇ φύσει τὸ	ἐλεύθερον	οἴονται τοῦ δούλου διαφέρειν, ἀλλ´
[4, 38]	εἶπεν, ὦ Τύλλιε, ὃς οὐδ´	ἐλεύθερος	ὤν, ἀλλὰ δοῦλος ἐκ δούλης,
[4, 22]	ὁ δὲ Τύλλιος καὶ τοῖς	ἐλευθερουμένοις	τῶν θεραπόντων, ἐὰν μὴ θέλωσιν
[4, 23]	πολλὴν αὐτοῖς ἔλεγεν ἐκ τῶν	ἐλευθερουμένων	ἐπιτραφήσεσθαι νεότητα καὶ οὐδέποτε ἀπορήσειν
[4, 23]	ἔσται τοῦ μὴ προχείρως τινὰς	ἐλευθεροῦν,	ὡς τὰ μέγιστα τῶν ἐν
[4, 14]	ἐν τοῖς προνωπίοις οὐ τοὺς	ἐλευθέρους,	ἀλλὰ τοὺς δούλους ἔταξε παρεῖναί
[4, 24]	οἳ τοὺς καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν	ἐλευθέρους	γινομένους ἐξετάσουσι, τίνες ὄντες καὶ
[4, 23]	μὲν πονηροὺς νομίζουσι, μὴ ποιεῖν	ἐλευθέρους,	εἰ δὲ χρηστούς, μὴ περιορᾶν
[4, 9]	τὸ δημοτικὸν ἀξιοῦσι καὶ μηδ´	ἐλευθέρους	ἡγεῖσθαι τοὺς πένητας ὑμῶν. ἵνα
[4, 74]	σπάνια· θρόνον δὲ τοῖς ἀνδράσιν	ἐλεφάντινον,	ἐν ᾧ καθεζόμενοι δικάσουσι, καὶ
[4, 72]	ὑμῶν ἃ φρονεῖ. Μετὰ τοῦτ´	ἐλέχθησαν	πολλοὶ καὶ παρὰ πολλῶν λόγοι.
[4, 6]	ὄγδοον. ἔστω δὴ κατὰ τοῦτον	ἐληλυθὼς	τὸν ἐνιαυτόν, καθ´ ὃν γράφει
[4, 47]	λόγων ἔργον ἀναμφίλεκτον, ἐὰν ἐθελήσητε	ἐλθεῖν	ἐπὶ τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ, τὰ
[4, 33]	καὶ ἐξέθρεψα καὶ εἰς ἄνδρας	ἐλθόντα	κηδεστὴν ἠξίωσα λαβεῖν, καὶ εἴ
[4, 2]	καὶ αὐτίκα πρὸς τοὺς βασιλεῖς	ἐλθοῦσαν	εἰπεῖν. τὸν μὲν οὖν Ταρκύνιον
[4, 27]	οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ καὶ τοῖς	ἐλθοῦσι	παρὰ τοῦ Τυλλίου πρεσβευταῖς ἀπεκρίναντο
[4, 31]	ὀρφανοὺς πατέρων παραλαβόντες εἰς ἄνδρας	ἐλθοῦσιν	ὀρθῶς καὶ δικαίως τὰς πατρῴας
[4, 13]	καὶ ἀτείχιστα καὶ ῥᾷστα πολεμίοις	ἐλθοῦσιν	ὑποχείρια γενέσθαι· καὶ εἰ μὲν
[4, 38]	τἆλλα παράσημα τῆς ἀρχῆς ἐπαγόμενος·	ἐλθὼν	δ´ εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ
[4, 38]	οὐ πολλοὺς περὶ ἑαυτὸν ἔχων.	ἐλθὼν	δ´ εἰς τὸ συνέδριον καὶ
[4, 38]	τῷ δὲ Τυλλίῳ λέγει τις	ἐλθὼν	ὄντι κατ´ οἰκίαν, ὅτι Ταρκύνιος
[4, 4]	παρασχέσθαι· ὅταν δ´ εἰς ἄνδρας	ἔλθωσι	καὶ τὰ κοινὰ πράττειν ἱκανοὶ
[4, 57]	ἐκείνῳ, τέως ἂν οἱ πεμφθέντες	ἔλθωσι,	μένειν. ἔτυχε δὲ διεφθαρκὼς αὐτοῦ
[4, 76]	κωνσούλας· τοῦτο μεθερμηνευόμενον εἰς τὴν	Ἑλλάδα	γλῶτταν τοὔνομα συμβούλους ἢ προβούλους
[4, 79]	ἀνόσια καὶ ἐξάγιστα καὶ οὔθ´	Ἑλλάδος	οὔτε βαρβάρου γῆς οὐδαμόθι γενόμενα
[4, 26]	{Ἑλληνικῶν} οἷς τὸ παλαιὸν ἡ	Ἑλλὰς	ἐχρῆτο. ὃ καὶ αὐτὸ ποιήσαιτ´
[4, 40]	ἐπεκύρωσε, παρελάμβανεν οὗτος τὴν ἀρχήν·	ἐλλείποντος	δέ τινος τούτων ἕτερον ὠνόμαζον,
[4, 82]	τῶν πατρικίων, οὐδενὸς δ´ ἡμῖν	ἐλλείψοντος,	ἐὰν ἐκ προθυμίας χωρήσωμεν ἐπὶ
[4, 26]	ἄρχειν καὶ τὰ δίκαια τάττειν	Ἕλληνας	ὄντας βαρβάροις· Ῥωμαίους δὲ τὴν
[4, 23]	εἰς ἐλευθερίαν βάρβαροί τε καὶ	Ἑλληνίδες,	ὅσαι δ´ εἰς δουλείαν ἐξ
[4, 72]	κύριον ὡς ἐν πολλαῖς τῶν	Ἑλληνίδων	πόλεων· οἱ δὲ τούτων μὲν
[4, 18]	Ῥωμαῖοι καλοῦσι κλάσσεις, {κατὰ} τὰς	Ἑλληνικὰς	κλήσεις παρονομάσαντες· ὃ γὰρ ἡμεῖς
[4, 67]	ἐξερμηνευόμενος ὁ Βροῦτος εἰς τὴν	Ἑλληνικὴν	διάλεκτον ἠλίθιος· ὑπὲρ οὗ μικρὰ
[4, 1]	ἂν ὁ Σερούιος εἰς τὴν	Ἑλληνικὴν	διάλεκτον μεταβιβαζόμενος Δούλιος. ~Φέρεται δέ
[4, 26]	τὴν Ῥώμην. οὐ γὰρ ἂν	Ἑλληνικοῖς	ἐχρῶντο γράμμασιν ὄντες βάρβαροι. Πολιτικαὶ
[4, 15]	παρέχειν δυνησομένους ὄχθους κρησφύγετα κατεσκεύασεν,	Ἑλληνικοῖς	ὀνόμασιν αὐτὰ καλῶν Πάγους, ἔνθα
[4, 25]	τῶν περιοικούντων βαρβάρων ἐξαναλωθῆναι τὸ	Ἑλληνικὸν	γένος, εἰς τὴν ἐπ´ ἐκείνου
[4, 26]	ἱερῷ κειμένη γραμμάτων ἔχουσα χαρακτῆρας	{Ἑλληνικῶν}	οἷς τὸ παλαιὸν ἡ Ἑλλὰς
[4, 25]	τοιούτων ἔργων τὴν Ἀμφικτύονος τοῦ	Ἕλληνος	ἐπίνοιαν ἠγάσθη, ὃς ἀσθενὲς ὁρῶν
[4, 76]	συμβουλὰς καλοῦσιν· ὕπατοι δ´ ὑφ´	Ἑλλήνων	ἀνὰ χρόνον ὠνομάσθησαν ἐπὶ τοῦ
[4, 73]	τοῦ πολιτεύματος ἁπάντων μάλιστα τῶν	Ἑλλήνων	εὐνομεῖσθαί τε καὶ εὐδαιμονεῖν· ἧττον
[4, 31]	εἰμι κατὰ τοὺς κοινοὺς ἁπάντων	Ἑλλήνων	τε καὶ βαρβάρων νόμους· καὶ
[4, 29]	τοῖς μὲν ἀρχαίοις ὑμῶν προγόνοις	Ἕλλησιν	οὖσι καὶ ἀφ´ Ἡρακλέους γεγονόσι
[4, 75]	ἣν διανοούμεθα καταστήσασθαι πολιτείαν μεσοβασιλέα	ἑλοῦμαι	τὸν ἀποδείξοντα τοὺς παραληψομένους τὰ
[4, 52]	τῶν στρατοπέδων ἀναρπασθέντων εἰς στενὰς	ἐλπίδας	οἱ Σαβῖνοι κατακεκλεισμένοι καὶ περὶ
[4, 58]	παίδων τὴν ἐκ τῶν παρ´	ἐλπίδας	σεσωσμένων καὶ τὰ ἴδια πάντα
[4, 83]	ἀγαθὰς ἔχοντες ὑπὲρ τῶν μελλόντων	ἐλπίδας	χωρεῖτε πρὸς τὸν ἀγῶνα, κάλλιστον
[4, 85]	καὶ ταύτης ὁ βασιλεὺς τῆς	ἐλπίδος	φεύγει σὺν ὀλίγοις εἰς Γαβίων
[4, 46]	τρόπου χρηστόν τι καὶ φιλάνθρωπον	ἐλπίζειν	καὶ νομίζειν, ὡς ὁ τῶν
[4, 55]	τῷ πατρὶ τὰς ἰδίας ἔχθρας	ἐλπίσαντες	ἐπὶ τῷ σφετέρῳ συμφέροντι διαλύσεσθαι.
[4, 55]	μακροῦ τὴν Ῥώμην ὑποχείριον ἕξειν	ἐλπίσαντες	καὶ ἔτι μᾶλλον ἐξαπατηθέντες ὑφ´
[4, 8]	τῶν πολιτῶν ἐτρέπετο, δι´ ἐκείνων	ἐλπίσας	τὴν ἀρχὴν καθέξειν, καὶ συγκαλέσας
[4, 83]	μὲν ταῖς παρὰ τῶν θεῶν	ἐλπίσιν,	ὧν ἱερὰ καὶ τεμένη καὶ
[4, 57]	σφραγῖδα τοῦ πατρὸς ὁ Σέξτος	ἔλυσε,	καὶ τῷ γραμματεῖ δοὺς ἐκέλευσεν
[4, 40]	δὲ καὶ μέτριος ἀνὴρ γενόμενος	ἔλυσε	τὰς ἐπὶ τῷ μὴ πάντα
[4, 25]	προῆλθον, οὔτε τοῦ Βαβυλωνίου τείχους	ἐμακάρισε	τὴν Ἀσσυρίαν ἐκείνην γυναῖκα οὔτε
[4, 66]	ὕβριν ἀξιοῦντος λέγειν· Ἀκούσῃ τὰς	ἐμάς,	ἔφη, συμφοράς, ὦ πάτερ, οὐκ
[4, 11]	ἕτερόν τι βουλεύσομαι γενναιότερον ὑπὲρ	ἐμαυτοῦ·	βεβίωται γὰρ ἤδη μοι καὶ
[4, 34]	παρέλαβον, αἰσθόμενος ἐπιβουλάς τινας κατ´	ἐμαυτοῦ	γινομένας, παραδοῦναι τῷ δήμῳ τὰ
[4, 11]	ὧν αὐτὸς ἐγὼ κατὰ τὴν	ἐμαυτοῦ	δύναμιν ἐγενόμην ὑμῖν χρήσιμος, ἀξιοῦμεν
[4, 33]	γενεᾶς ἄρρενος οὐχ ὑπαρχούσης τῶν	ἐμαυτοῦ	κυρίους προειλόμην ποιῆσαι. ἔχεις τὸν
[4, 9]	ὀφείλω χάριτας; ἀλλ´ οὔτε τὴν	ἐμαυτοῦ	προδώσω πίστιν οὐδὲ τὴν τῶν
[4, 77]	ὑμᾶς ποιεῖσθαι, ἄνδρες πολῖται, περὶ	ἐμαυτοῦ	πρῶτον ὀλίγα βούλομαι προειπεῖν· ἴσως
[4, 47]	πονηροῦ κατηγορεῖν. καὶ περὶ μὲν	ἐμαυτοῦ	τοσαῦτα λέγω· ὑμῖν δ´, ὦ
[4, 9]	τὴν κοινὴν βεβαιώσαντες, ἐκ τῶν	ἐμαυτοῦ	χρημάτων δίδωμι διαλύσασθαι τὰ χρέα.
[4, 9]	τούτοις. οὐ γὰρ ἰδίαν ἀρχὴν	ἐμαυτῷ	κατασκευαζόμενος, ἧς οὐδενὸς ἧττον ἄξιος
[4, 51]	νομίζοντες. οὗτοι μὲν δὴ καταστάντες	ἐμάχοντο,	καὶ ἦν ἰσόρροπος αὐτοῖς ἐπὶ
[4, 51]	μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς τὴν Ῥωμαίων	ἐμβαλοῦσα	λεηλατεῖ τοὺς ἀγρούς, ἡ μὲν
[4, 5]	παιδίων ἑκάτερον εἰς τὰς ἀγκάλας	ἐμβαλοῦσα	τοῦ τε γαμβροῦ καὶ τῆς
[4, 29]	δ´ ἐξεγένετο σοί τε λαβεῖν	ἐμὲ	γυναῖκα κἀμὲ σοῦ τυχεῖν ἀνδρός,
[4, 60]	ᾧ δ´ ἐκεῖνον ἐκδέχεσθε, πρὸς	ἐμὲ	δηλώσατε, περὶ τίνος ἥκετε. περιέσται
[4, 34]	τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι κύριον, ἀλλ´	ἐμὲ	κατέσχον καὶ τὴν βασιλείαν ἔδωκάν
[4, 30]	ἔφη, βουλευταί, Ταρκύνιος ἑταιρίας ἐπ´	ἐμὲ	συνάγων καὶ προθυμούμενος ἐκβαλεῖν με
[4, 70]	Ῥωμαίοις ὑπ´ ἐμοῦ καὶ δι´	ἐμὲ	τῆς ἀφορήτου τυραννίδος ἀπαλλαγῆναι; ταῦτ´
[4, 11]	πράγματα δίχα πόνου, πρῶτον μὲν	ἐμὲ	τὸν φύλακα τῶν βασιλέων καὶ
[4, 22]	τὸν καθαρμὸν ἕως τῶν κατ´	ἐμὲ	χρόνων Ῥωμαῖοι καθαίρονται μετὰ τὴν
[4, 16]	δὲ μνῶν πεντήκοντα. τούτων δ´	ἐμείωσε	τὸν ὁπλισμὸν οὐ μόνον τοῖς
[4, 25]	ἐν οἷς τὴν βασιλικὴν ἀρχὴν	ἐμείωσεν	αὐτὸς ἑαυτοῦ τὴν ἡμίσειαν τῆς
[4, 31]	φῦλον, ᾧ τῶν κοινῶν οὐδενὸς	ἔμελε,	καταμισθοδοτήσας καὶ πάντα τρόπον διαφθείρας,
[4, 54]	ἀσφαλὴς ἐπιεικῶς οὖσα καὶ δυσπρόσιτος.	ἔμελλε	δ´, ὃ πάσαις φιλεῖ συμβαίνειν
[4, 77]	οὖσαν, καὶ ἀδελφὸν πρεσβύτερον, ὃς	ἔμελλε	τιμωρήσειν τῷ θανάτῳ τοῦ πατρός,
[4, 59]	σκόπελον, ἔνθα ἱδρύσεσθαι τοὺς θεοὺς	ἔμελλεν,	ἀναλήμμασί τε καὶ χώμασι μεγάλοις
[4, 80]	πάντα, καίτοι δέον, εἰ γοῦν	ἔμελλεν	ἕξειν καλῶς, μηδὲν τῶν ἐν
[4, 79]	οὓς διαδέξεσθαι μετὰ τὴν τελευτὴν	ἔμελλεν	ὀλίγον ἀναμείνας, ἕως ὁ κατὰ
[4, 11]	τὰς κατ´ αὐτῶν ἐπιτελεσάμενον δίκας	ἔμελλον	ἀναρπάσεσθαι, ἔπειτα ταυτὶ τὰ παιδία
[4, 42]	αὐτὸς δὲ τὰ πλείω κατεῖχεν.	ἔμελλον	δ´ ἄρα πολλοὶ τῶν δυνατῶν,
[4, 33]	καὶ εἴ τι πάθοιμι διάδοχον	ἔμελλον	καταλείψειν ἁπάντων τῶν ἐμῶν. ἐπειδὴ
[4, 78]	ὅσον ἐβουλόμην, ἢ πρὸς ἀγνοοῦντας	ἔμελλον	λέγειν, ἁπάσας διεξῆλθον ἂν τὰς
[4, 11]	πυρὸς καὶ ὕδατος εἴργειν ἐψηφίσασθε·	ἔμελλόν	τ´, εἰ μὴ θᾶττον ἐμοὶ
[4, 20]	πλεονέκτημα δωρησάμενος, ἐξ οὗ πάσης	ἔμελλον	τῆς πολιτείας ἔσεσθαι κύριοι, τοὺς
[4, 9]	ἐρημίαν ἐγκαταλείψω κατὰ δύναμιν τὴν	ἐμήν.	δίκαιοι δ´ ἐστὲ καὶ ὑμεῖς
[4, 47]	με, ὅτε τὴν θυγατέρα τὴν	ἐμὴν	ἐβούλετο λαβεῖν γυναῖκα. ἐπεὶ δ´
[4, 13]	τῆς πόλεως, ὡς κατὰ τὴν	ἐμὴν	εἶχεν ἡλικίαν, ἕτερος ἔσται τῇ
[4, 36]	ὅτι πολλοὺς ἴσασιν ἐπὶ τῆς	ἐμῆς	ἀρχῆς ἀκρίτους ἀπολωλότας ἢ τῆς
[4, 9]	τοσοῦτον ἀπολαύσειαν ἂν ἐκ τῆς	ἐμῆς	ἑνὸς ὄντος προστασίας, ὅσον ἐκ
[4, 26]	διέμεινεν ἡ στήλη μέχρι τῆς	ἐμῆς	ἡλικίας ἐν τῷ τῆς Ἀρτέμιδος
[4, 11]	ἀλλ´ ἤδη καὶ περὶ τῆς	ἐμῆς	ψυχῆς δέος εἰσέρχεται, μὴ πικρὰς
[4, 30]	βούλοιτο ἑκὼν παραδοῦναι τὴν ἀρχήν,	ἐμηχανῶντο	ἑταιρίας τε συνάγοντες καὶ τῶν
[4, 34]	κύριος ἦν ἀφελόμενος αὐτὴν ὑμῶν	ἐμοὶ	δοῦναι. εἰ γάρ τι τοιοῦτον
[4, 36]	καὶ μετὰ τούτου συνεστηκότες ἐπ´	ἐμοί·	ἡδέως δ´ ἂν πυθοίμην παρ´
[4, 32]	καὶ δικαίῳ λέγεσθαι, ἔπειτα συμβασιλεύειν	ἐμοὶ	καὶ πάσης μετέχειν τιμῆς, εὐεργέτην
[4, 33]	ἑτέρων δεομένη κηδεμόνων· ἀλλ´ ἐν	ἐμοὶ	κατελείπεσθε μόνῳ φύλακι τῆς ἐρημίας,
[4, 65]	ἀγαθά, ὧν ἁπάντων ἔσῃ σὺν	ἐμοὶ	κυρία, τί δεῖ σε καλῶς
[4, 30]	ἀδικουμένην ὑπ´ ἐμοῦ ταῦτ´ ἐπ´	ἐμοὶ	μηχανᾶται. ἀπόκριναι δή, Ταρκύνιε, μηδὲν
[4, 65]	σε ποιήσομαι καὶ βασιλεύσεις σὺν	ἐμοὶ	νῦν μὲν ἧς ὁ πατήρ
[4, 31]	ἀκουόντων ὡμολόγεις, ὅταν ἀνδρωθῶμεν ἡμεῖς,	ἐμοὶ	παραδώσειν ὄντι πρεσβυτέρῳ τὴν ἀρχήν.
[4, 11]	ἔμελλόν τ´, εἰ μὴ θᾶττον	ἐμοὶ	περὶ τούτων ἐγένετο μήνυσις, ξενικὴν
[4, 66]	βούλευσαι μετ´ αὐτῶν, ὅντινα τιμωρήσεις	ἐμοί	τε καὶ σεαυτῷ τρόπον καὶ
[4, 9]	εἴ τι πάθοι τῶν ἀνθρωπίνων,	ἐμοὶ	τὴν ἐπιμέλειαν τῶν παιδίων ἐπίστευσε.
[4, 9]	λέγειν, τὰς ἀντὶ τούτων ὀφειλομένας	ἐμοὶ	χάριτας τοῖς παιδίοις ἀποδοῦναι τούτοις.
[4, 56]	Θρασυβούλου τοῦ Μιλησίου διάνοιαν ὡς	ἔμοιγε	δοκεῖ μιμησάμενος· καὶ γὰρ ἐκεῖνος
[4, 79]	δ´ αὐτῷ συνοικούσης ἀδελφήν, ἣν	ἐμοίχευεν	ὁ θεοῖς ἐχθρὸς ἔτι καὶ
[4, 29]	ἐγὼ δὲ ταὐτὸ διαθήσομαι τὸν	ἐμὸν	ἄνδρα; ὅταν δὲ τούτων διαχειρισθέντων
[4, 60]	αὐτόν. καὶ ὁ νεανίας, Πατὴρ	ἐμός	ἐστιν, ἔφησεν, ᾧ χρῄζετε συντυχεῖν·
[4, 31]	αὐτὸν εἰς τούτους ἐκφέρειν. Ταρκύνιος	ἐμὸς	ὢν πάππος ἐκτήσατο τὴν Ῥωμαίων
[4, 36]	μου; τίς μέντοι τῶν πρὸ	ἐμοῦ	βασιλέων οὕτω μέτριος ὢν ἐν
[4, 36]	ἀδικημάτων οὐδὲν ἔχουσιν εἰπεῖν ὑπ´	ἐμοῦ	γεγονός, ὕβρεις δέ μοί τινας
[4, 77]	ἐκποδῶν, ἀφανεῖ θανάτῳ διαχρησάμενος, οὐδ´	ἐμοῦ	δῆλος ἦν φεισόμενος ἐρήμου τῶν
[4, 60]	σφάλλεσθαι κατὰ τὴν ἐρώτησιν, ὑπ´	ἐμοῦ	διδαχθεῖσι μηδὲν ἐξαμαρτεῖν· μοῖρα δ´
[4, 70]	ἐφύλαττον; ἆρα πέπρωται Ῥωμαίοις ὑπ´	ἐμοῦ	καὶ δι´ ἐμὲ τῆς ἀφορήτου
[4, 4]	καὶ βασιλεὺς ἔτι γένῃ Ῥωμαίων	ἐμοῦ	καὶ εἰς τοῦτό σοι συναγωνισαμένης,
[4, 35]	ἄρχεσθαι τὴν πόλιν ἐνόμιζες ὑπ´	ἐμοῦ	καὶ σεαυτὸν ἐπιτηδειότερον εἶναι τὴν
[4, 31]	Ταρκύνιος· Βραχύς ἐστιν ὁ παρ´	ἐμοῦ	λόγος, ὦ Τύλλιε, καὶ δίκαιος·
[4, 60]	γὰρ ὑμῖν προεγνωκέναι ταῦτα· παρ´	ἐμοῦ	μάθετε. ὅταν ἀφηγήσησθε αὐτῷ τὸ
[4, 75]	ἀρχήν. ὁ δὲ κατασταθεὶς ὑπ´	ἐμοῦ	μεσοβασιλεὺς συναγαγὼν τὴν λοχῖτιν ἐκκλησίαν
[4, 77]	ἄλλου τινὸς κατασκευασθεῖσαν, ἀλλ´ ὑπ´	ἐμοῦ.	ὁ δ´ ἀναγκάσας με μήθ´
[4, 77]	τὴν κοινὴν ὑπόληψιν, ἣν περὶ	ἐμοῦ	πάντες εἴχετε ὡς ἠλιθίου, ψευδῆ
[4, 47]	τὸν μέγιστον τρέχουσιν οὐ περὶ	ἐμοῦ	σκεπτέον ἐστὶ νυνί, πότερα χρηστὸς
[4, 30]	τὴν πόλιν ὁρῶν ἀδικουμένην ὑπ´	ἐμοῦ	ταῦτ´ ἐπ´ ἐμοὶ μηχανᾶται. ἀπόκριναι
[4, 35]	τὴν ἐξουσίαν ἀγανακτεῖν καὶ κατηγορεῖν	ἐμοῦ	τε, ὅτι τὰ μὴ προσήκοντα
[4, 66]	τε καὶ συγγενεῖς, ἵνα παρ´	ἐμοῦ	τῆς τὰ δεινὰ παθούσης ἀκούσωσι
[4, 77]	ἀποτίθεμαι. καὶ τὰ μὲν περὶ	ἐμοῦ	τοσαῦτα. ~Τὰ δὲ κοινά, ὑπὲρ
[4, 79]	ἀδελφῆς θάλαμον ἤγετο τὰς ἀπορρήτους	ἐμπεδῶν	πρὸς αὐτὴν ὁμολογίας· ἀνόσια καὶ
[4, 62]	μεταγραφέντες· ἐν οἷς εὑρίσκονταί τινες	ἐμπεποιημένοι	τοῖς Σιβυλλείοις, ἐλέγχονται δὲ ταῖς
[4, 83]	ἢ πονηρὰς τροφὰς τὸ φιλοτύραννον	ἐμπέφυκεν	οὐ πολλοῖς οὖσι μὰ Δία,
[4, 40]	εἰκὼν αὐτοῦ κειμένη ξυλίνη κατάχρυσος	ἐμπρήσεως	γενομένης καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων
[4, 62]	ταῖς ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατὸν ὀλυμπιάσιν	ἐμπρησθέντος	τοῦ ναοῦ, εἴτ´ ἐξ ἐπιβουλῆς,
[4, 40]	αὐτῷ πάντα, ὅσα μετὰ τὴν	ἔμπρησιν	εἰς τὸν ἀρχαῖον κόσμον ἐπετελέσθη
[4, 61]	αὐτοῖς θεμελίοις ὁ μετὰ τὴν	ἔμπρησιν	οἰκοδομηθεὶς κατὰ τοὺς πατέρας ἡμῶν
[4, 27]	ἐπιβουλῆς τὸν τρόπον μικρὰ τῶν	ἔμπροσθεν	γενομένων ἀναλαβών. ~Ἦσαν τῷ Τυλλίῳ
[4, 36]	ὑμῖν ἀπέδωκα διαγινώσκειν, ὃ τῶν	ἔμπροσθεν	οὐδεὶς ἐποίησε βασιλέων. ἀλλ´ ἔοικεν
[4, 83]	ταῖς αἱμοφύρτοις χερσὶ καὶ παντὸς	ἐμφυλίου	γεμούσαις ἄγους θυσιῶν καὶ σπονδῶν
[4, 83]	γὰρ κἀκείνοις ἡ τυραννὶς καὶ	ἔμφυτος	ἅπασιν ἀνθρώποις ὁ τῆς ἐλευθερίας
[4, 59]	τό τε πρόσωπον ἔχουσα τοῖς	ἐμψύχοις	ὅμοιον καὶ τὸ καταφερόμενον ἐκ
[4, 33]	διάδοχον ἔμελλον καταλείψειν ἁπάντων τῶν	ἐμῶν.	ἐπειδὴ δὲ παρὰ γνώμην ἅπαντ´
[4, 36]	μοι καὶ ἐπὶ τίνι τῶν	ἐμῶν	ἔργων ἀχθόμενοι· πότερον ὅτι πολλοὺς
[4, 9]	ὑμᾶς, ἄνδρες Ῥωμαῖοι, καὶ τῶν	ἐμῶν	μεμνημένους ἀγώνων, οὓς ὑπὲρ τῆς
[4, 32]	τετταρακοστὸν ἔτος ἀποστερεῖν με τῶν	ἐμῶν,	οὔτε σώματος ἀναπήρου τυχόντα οὔτε
[4, 35]	ποιεῖν σοι προσῆκεν· ἐξέτασιν τῶν	ἐμῶν	ποιησάμενον ἁμαρτημάτων καὶ τὰς σαυτοῦ
[4, 55]	μαστιγωθεὶς δ´ ὑπ´ αὐτοῦ ῥάβδοις	ἐν	ἀγορᾷ καὶ τἆλλα περιυβρισθείς, ὥστε
[4, 10]	τὰς ἀπογραφὰς ἔλαβε, τραπέζας θεὶς	ἐν	ἀγορᾷ πάντων ὁρώντων ἀπηρίθμει τοῖς
[4, 41]	τῶν ἀναγκαιοτάτων συμπαρόντων, ὀλίγα δ´	ἐν	ἀγορᾷ. προσελθεῖν δ´ οὐδενὶ τῶν
[4, 27]	ἔδοξεν ἀγαθῇ κεχρῆσθαι, τὸν μὲν	ἐν	ἀγορᾷ τῇ καλουμένῃ Βοαρίᾳ, τὸν
[4, 29]	ἑκάστῳ τελευτὰς φερούσης, ἀλλ´ οὐκ	ἐν	ἀδήλῳ καὶ δυστεκμάρτῳ τέλει πάντων
[4, 43]	ἀνεῖλε· καὶ οὐδὲ τὰς σανίδας,	ἐν	αἷς ἦσαν γεγραμμένοι, κατέλιπεν, ἀλλὰ
[4, 22]	τὰς κατὰ πόλιν τέτταρας ὑπαρχούσας,	ἐν	αἷς καὶ μέχρι τῶν καθ´
[4, 15]	αὐτὸν πάγον, καὶ τὰς κτήσεις,	ἐν	αἷς ὁ βίος αὐτῶν ἦν·
[4, 53]	τοτὲ δὲ πᾶσι πρὸς πάντας,	ἐν	αἷς πολλάκις μὲν οἱ Γάβιοι
[4, 20]	τὸ πλεονέκτημα περὶ τὰς ἐκκλησίας,	ἐν	αἷς τὰ μέγιστα ἐπεκυροῦτο ὑπὸ
[4, 24]	μήτε τοὺς παραδεξαμένους τὸν νόμον	ἐν	αἰτίαις σχῇ τις, ὡς ῥιπτοῦντας
[4, 17]	καὶ δέκα μὲν ἐποίησε τῶν	ἐν	ἀκμῇ, δέκα δὲ τῶν ὑπερηλίκων
[4, 11]	παντὸς εἱλόμην ἀγαθοῦ, ζῆν αἰσχρῶς	ἐν	ἄλλοις τισί. παραλάβετε δὴ τὰς
[4, 15]	δὲ τὸν τῆς Ἀφροδίτης τῆς	ἐν	ἄλσει καθιδρυμένης, ἣν προσαγορεύουσι Λιβιτίνην,
[4, 54]	καρποὺς ἐκφερούσης, σπάνις ἁπάσης τροφῆς	ἐν	ἀμφοτέραις ἔσεσθαι καὶ δεινὴ περὶ
[4, 11]	καὶ πᾶν τὸ θῆλυ γένος	ἐν	ἀνδραπόδων ποιήσασθαι λόγῳ, πολὺ τὸ
[4, 9]	γὰρ ἂν γένοιτο φρόνημα εὐγενὲς	ἐν	ἀνδράσιν ἀπορουμένοις τῶν καθ´ ἡμέραν
[4, 23]	ἐλευθεροῦν, ὡς τὰ μέγιστα τῶν	ἐν	ἀνθρώποις ἀγαθῶν οἷς ἔτυχε δωρησομένοις·
[4, 35]	ἀπεστέρουν καὶ παρὰ πάντα τὰ	ἐν	ἀνθρώποις δίκαια τὴν σὴν βασιλείαν
[4, 27]	παρατάξεις ἄλλας ἐπ´ ἄλλαις συνισταμένων.	ἐν	ἁπάσαις δὲ ταῖς μάχαις κατορθῶν
[4, 3]	ἱππέων ἡγούμενος, τοτὲ δὲ πεζῶν	ἐν	ἁπάσαις ἐφάνη ψυχὴν ἄριστος καὶ
[4, 84]	ἕξοντας ἐξουσίαν, οὓς ἂν ὑμεῖς	ἐν	ἀρχαιρεσίαις ἀποδείξητε ψῆφον ἐπιφέροντες κατὰ
[4, 80]	ἐπιτηδειότατον· μετὰ ταῦτα ψῆφον ἐπενέγκαντος	ἐν	ἀρχαιρεσίαις τοῦ δήμου, μέθ´ ἧς
[4, 30]	περιεῖναι τοὺς χρόνους. ἐδείχθη γὰρ	ἐν	ἀρχαῖς ἑβδομηκοστὸν ἔχουσα καὶ πέμπτον
[4, 10]	ἀλλ´ ἐναντίους τοῖς προτέροις ἐλάμβανον.	ἐν	ἀρχαῖς μὲν γὰρ ὥρμησαν ἀφελέσθαι
[4, 62]	οἱ δ´ ἐξ Ἐρυθρῶν τῶν	ἐν	Ἀσίᾳ, κατὰ δόγμα βουλῆς τριῶν
[4, 15]	ἀναγραφῶν ἱστορεῖ, βουλόμενος καὶ τῶν	ἐν	ἄστει διατριβόντων τὸ πλῆθος εἰδέναι,
[4, 85]	τυράννου καὶ τὰ δόξαντα τοῖς	ἐν	ἄστει ποιοῦντες φανερά. ταῦτα τὰ
[4, 44]	σήραγγας ἕτεροι καὶ πλάττοντες τὰς	ἐν	αὐταῖς καμάρας καὶ τὰς παστάδας
[4, 47]	τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ, τὰ κεκρυμμένα	ἐν	αὐτῇ δείξας ὅπλα. ~Ὡς δὲ
[4, 57]	δοὺς ἐκέλευσεν ἀναγινώσκειν. ἐγέγραπτο δ´	ἐν	αὐτῇ, μάλιστα μὲν ζῶντα παραδοῦναι
[4, 54]	ὅσα ἦν ἐρυμνὰ τειχίζοντες φρουρὰν	ἐν	αὐτοῖς καθιστάναι καταφυγῆς τῶν γεωργῶν
[4, 67]	γενομένας περιορᾶν. ἦν δέ τις	ἐν	αὐτοῖς Πόπλιος Οὐαλέριος ἑνὸς τῶν
[4, 61]	ὁ λόφος ἐπὶ τῆς εὑρεθείσης	ἐν	αὐτῷ κεφαλῆς· κάπιτα γὰρ οἱ
[4, 40]	ὁ μὲν νεὼς καὶ τὰ	ἐν	αὐτῷ πάντα, ὅσα μετὰ τὴν
[4, 56]	βασιλείοις κῆπον· ἔτυχον δὲ μήκωνες	ἐν	αὐτῷ πεφυκυῖαι πλήρεις ἤδη τοῦ
[4, 21]	λόχου τοῦ τ´ ὀλίγους ἔχοντος	ἐν	αὑτῷ πολίτας καὶ τοῦ πάνυ
[4, 30]	πέντε ἔτεσιν ἑτέρων τετταράκοντα ἐτῶν·	ἐν	γὰρ ταῖς ἐνιαυσίοις ἀναγραφαῖς κατὰ
[4, 40]	ἀπόρους· καὶ ἔχει τἀληθὲς οὕτως.	ἐν	γὰρ τοῖς πρότερον χρόνοις, ὁπότε
[4, 40]	ἀληθὴς εἶναι ὑπὸ πολλῶν ἐπιστεύθη.	ἐν	γὰρ τῷ ναῷ τῆς Τύχης,
[4, 61]	ἐκ δὲ τῶν πλαγίων ἁπλῷ·	ἐν	δ´ αὐτῷ τρεῖς ἔνεισι σηκοὶ
[4, 21]	διέμεινε γενεὰς φυλαττόμενος ὑπὸ Ῥωμαίων·	ἐν	δὲ τοῖς καθ´ ἡμᾶς κεκίνηται
[4, 29]	βούλεται, καὶ περὶ τοῦ καθέξειν	ἐν	ἑαυτῷ τοὺς λόγους πίστεις ἐπιθέντος
[4, 80]	ἔμελλεν ἕξειν καλῶς, μηδὲν τῶν	ἐν	ἔθει κατὰ τοὺς νόμους παραλελεῖφθαι,
[4, 27]	πρὸς τὴν πολιτείαν. Ταῦτα διαπραξάμενος	ἐν	εἰρήνῃ τε καὶ κατὰ πολέμους
[4, 63]	πραγματείᾳ. ~Ταῦτα διαπραξάμενος ὁ Ταρκύνιος	ἐν	εἰρήνῃ τε καὶ κατὰ πολέμους
[4, 57]	Γαβίων} Ἀντίστιον Πέτρωνα ὠνόμασεν, ὃς	ἐν	εἰρήνῃ τε πολλὰ καὶ σπουδαῖα
[4, 14]	καὶ τοὺς ἀνθρώπους ἔταξε τοὺς	ἐν	ἑκάστῃ μοίρᾳ τῶν τεττάρων οἰκοῦντας,
[4, 45]	καὶ δι´ αὐτοῦ τοὺς ἀρίστους	ἐν	ἑκάστῃ πόλει τῶν τὰ κοινὰ
[4, 64]	Κολλατείας ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς ἀπὸ τῆς	ἐν	ἐκείνῃ τῇ πόλει διατριβῆς αὐτός
[4, 85]	Ἑρμίνιος καὶ Μάρκος Ὁράτιος ἀνέγνωσαν	ἐν	ἐκκλησίᾳ· καὶ γνώμας διερωτήσαντες κατὰ
[4, 23]	ἀπελευθέρους ἐῶσι τῆς πολιτείας μετέχειν,	ἐν	ἐκκλησίαις τε καὶ ψηφοφορίαις καὶ
[4, 19]	καὶ μικρὰ κεκτημένοις πλείοσιν οὖσιν	ἐν	ἐλάττοσι λόχοις, στρατεύεσθαί τ´ ὀλιγάκις
[4, 33]	γῆρας ἑτέρων δεομένη κηδεμόνων· ἀλλ´	ἐν	ἐμοὶ κατελείπεσθε μόνῳ φύλακι τῆς
[4, 36]	ἐμοῦ βασιλέων οὕτω μέτριος ὢν	ἐν	ἐξουσίᾳ διετέλεσε καὶ φιλάνθρωπος ἅπασι
[4, 38]	ὄντι κατ´ οἰκίαν, ὅτι Ταρκύνιος	ἐν	ἐσθῆτι βασιλικῇ προελήλυθε καὶ καλεῖ
[4, 25]	ἀπὸ κοινῶν ἀναλωμάτων· Ἴωνες μὲν	ἐν	Ἐφέσῳ τὸ τῆς Ἀρτέμιδος, Δωριεῖς
[4, 83]	λελόγχατε, καὶ πόλις θεοφιλεστάτη πόλεων,	ἐν	ᾗ γενέσεώς τε καὶ τροφῆς
[4, 2]	μετὰ ταῦτ´ ἰδόντα τὸ τέρας	ἐν	θαύματι γενέσθαι, τὴν δὲ Τανακυλίδα
[4, 29]	σοῦ τυχεῖν ἀνδρός, οὐκ ἂν	ἐν	ἰδιώτῃ βίῳ τοσοῦτον διεζήσαμεν χρόνον.
[4, 58]	ὁρκίων μνημεῖον ἐν Ῥώμῃ κείμενον	ἐν	ἱερῷ Διὸς Πιστίου, ὃν Ῥωμαῖοι
[4, 35]	πρὸς μὲν σὲ ταῦθ´ ἱκανά·	ἐν	ἴσῳ γάρ ἐστι τό τε
[4, 64]	τὸν πλοῦτον εὐδαιμονούσῃ μάλιστα τῶν	ἐν	Ἰταλίᾳ πόλεων. γενναίως δὲ τῶν
[4, 62]	τόπων, οἱ μὲν ἐκ τῶν	ἐν	Ἰταλίᾳ πόλεων κομισθέντες, οἱ δ´
[4, 78]	οἱ πατρίκιοι, πάλαι μὲν δέον,	ἐν	καιρῷ δὲ νῦν αὐτὸ ποιοῦντες
[4, 63]	τῆς συναπτούσης αὐτῷ θαλάττης ἔκειτο	ἐν	καλῷ· ἔστι δὲ χερσονησοειδὴς σκόπελος
[4, 1]	καλλίστῃ τε καὶ σωφρονεστάτῃ τῶν	ἐν	Κορνικόλῳ γυναικῶν. αὐτὸς μὲν οὖν
[4, 1]	μάλιστ´ ἔγωγε συγκατατίθεμαι, τοιαῦτ´ ἐστίν.	ἐν	Κορνικόλῳ πόλει τοῦ Λατίνων ἔθνους
[4, 7]	ἦν, ὅτε τὸν Τύλλιον ἀπέκτεινεν.	ἐν	κρατίστῃ δέ γ´ αὐτὸν ἡλικίᾳ
[4, 62]	τῷ ναῷ τοῦ Καπιτωλίνου Διὸς	ἐν	λιθίνῃ λάρνακι, ὑπ´ ἀνδρῶν δέκα
[4, 60]	μοῖρα δ´ οὐκ ἐλαχίστη τῶν	ἐν	μαντικῇ θεωρημάτων ἐρώτησις ὀρθή. ἐδόκει
[4, 25]	Ἀσσυρίαν ἐκείνην γυναῖκα οὔτε τῶν	ἐν	Μέμφει πυραμίδων τοὺς Αἰγύπτου βασιλεῖς
[4, 51]	τἀκεῖ. ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν,	ἐν	μὲν τῇ Συέσσῃ βραχύ τι
[4, 70]	αὐτοῦ κατολοφυρομένου καὶ τοῦ πατρὸς	ἐν	μέρει καὶ τῆς οἰκίας ὅλης
[4, 44]	τὰς λατρείας ὁρῶντες ἔχαιρόν τ´	ἐν	μέρει καὶ τῶν ἰδίων ἐπελανθάνοντο
[4, 74]	τῆς ἀρχῆς συνάγειν. τὸ γὰρ	ἐν	μέρει τὸν αὐτὸν ἄρχειν τε
[4, 49]	ἀπέδειξεν, ἔνθα ποιήσονται τὴν σύνοδον	ἐν	μέσῳ μάλιστα τῶν ἐθνῶν κείμενον
[4, 60]	ὑμῖν ἀποκρίνασθαι παραινῶ; μὴ συγχωρεῖν	ἐν	μηδενὶ τῶν τόπων τούτων, οὓς
[4, 52]	τοῦ χάρακος καὶ ἤδη ὄντες	ἐν	ὁδῷ· ὡς δὴ πλησίον ἐγένοντο
[4, 26]	κοινὰς θυσίας καὶ πανηγύρεις ἄξουσιν,	ἐν	οἷς ἂν ὁρίσωσι χρόνοις, καί,
[4, 3]	κοινὰ τῆς πόλεως διοικεῖν ἀξιῶν.	ἐν	οἷς ἅπασιν ἐξητάσθη πιστὸς καὶ
[4, 70]	ὑμεῖς οἱ τῇ γυναικὶ προσήκοντες,	ἐν	οἷς αὐτὴν κλαύσετε, νυνὶ δ´
[4, 25]	τοῖς πολιτεύμασι δημοτικὸς ὢν ἐδήλωσεν,	ἐν	οἷς ἐδόκει τήν τε τῆς
[4, 24]	πίλους ἔχοντες ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς·	ἐν	οἷς ἐπόμπευόν τινες, ὡς ἦν
[4, 62]	καὶ παρ´ ἀνδρῶν ἰδιωτῶν μεταγραφέντες·	ἐν	οἷς εὑρίσκονταί τινες ἐμπεποιημένοι τοῖς
[4, 20]	ἀπὸ τοῦ μεγίστου τιμήματος καταγραφέντας,	ἐν	οἷς ἦσαν οἵ τε τῶν
[4, 73]	βλαβερῶν ἢ φεύγουσι τῶν ὠφελίμων,	ἐν	οἷς καὶ τὴν μοναρχίαν εἶναι
[4, 23]	ἄλλαις πολιτικαῖς χρείαις τὰς χάριτας,	ἐν	οἷς μάλιστα δέονται πράγμασι, κομιζομένους
[4, 25]	πατρικίων δυναστείαν ἐλαττοῦν, ἀλλὰ καὶ	ἐν	οἷς τὴν βασιλικὴν ἀρχὴν ἐμείωσεν
[4, 4]	καίριον, οἵ τ´ ἰατροὶ λεγέτωσαν	ἐν	ὀλίγαις ἡμέραις αὐτὸν ἀποδείξειν ὑγιῆ·
[4, 45]	ἐδόκει δὲ τὰ πολιτικὰ συνετὸς	ἐν	ὀλίγοις εἶναι καὶ πολέμους στρατηγεῖν
[4, 27]	ἠκολούθησαν καὶ Ταρκυνιῆται, καὶ τελευτῶσα	ἐν	ὅπλοις ἦν ἅπασα ἡ Τυρρηνία.
[4, 45]	εἶναι τὸ πρᾶγμα, ἀνήρ τις	ἐν	πόλει μὲν οἰκῶν Κορίλλῃ, δυνατὸς
[4, 45]	Ὀδυσσέως καὶ Κίρκης, κατῴκει δ´	ἐν	πόλει Τύσκλῳ, ἐδόκει δὲ τὰ
[4, 7]	τελῶν· οὐκ εἶχε δὲ λόγον	ἐν	πολέμοις ἐξετάζεσθαι ἓξ καὶ ἐνενήκοντα
[4, 24]	διαφυλάξαντες ᾤοντο, εἰ τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν	ἐν	πολέμῳ τήν τε πατρίδα καὶ
[4, 2]	ἐξαίρων τὰ περὶ αὐτόν, ὃν	ἐν	πολλαῖς Ῥωμαϊκαῖς ἱστορίαις εὕρομεν, εἰ
[4, 72]	βουλῆς ἁπάντων ἀποδεῖξαι κύριον ὡς	ἐν	πολλαῖς τῶν Ἑλληνίδων πόλεων· οἱ
[4, 74]	κατὰ καιρούς τινας ἑορταίους καὶ	ἐν	πομπαῖς θριάμβων, ὅτε αὐτὰ τιμῆς
[4, 23]	οἰομένους τῶν ἄλλων οὐδὲ τὰ	ἐν	ποσὶ καὶ κοινότατα ὁρᾶν ἔφασκεν,
[4, 54]	πολλοῦ στρατοῦ καὶ οἷα εἰκὸς	ἐν	προνομαῖς ἀσύντακτον διὰ καταφρόνησιν, κατιόντες
[4, 64]	τὴν γυναῖκα καλλίστην οὖσαν τῶν	ἐν	Ῥώμῃ γυναικῶν καὶ σωφρονεστάτην ἐπεχείρησεν
[4, 57]	πρότερον ὑπέσχητο, πολιτείαν τε τὴν	ἐν	Ῥώμῃ δώσειν ἔφη καὶ εἰς
[4, 26]	ἱερὸν ἄσυλον ἀπὸ κοινῶν ἀναλωμάτων	ἐν	Ῥώμῃ κατασκευάσασθαι, ἐν ᾧ θύσουσί
[4, 58]	τούτων ἐστὶ τῶν ὁρκίων μνημεῖον	ἐν	Ῥώμῃ κείμενον ἐν ἱερῷ Διὸς
[4, 60]	πυνθάνηται, τὸ τέρας εὑρεθῆναι, ἀλλ´	ἐν	Ῥώμῃ φάναι παρ´ ἡμῖν ἐν
[4, 48]	ταῦτα Τύλλιον· συνθήκας τε γράψαντες	ἐν	στήλαις καὶ περὶ φυλακῆς τῶν
[4, 67]	τοῦ τραύματος ἐτημελεῖτο, ἡ δ´	ἐν	ταῖς ἀγκάλαις αὐτοῦ σπαίρουσα καὶ
[4, 57]	ἵνα μὴ διαφύγοιεν αὐτὸν οἱ	ἐν	ταῖς αἰτίαις, πέμπων ἐπὶ τὰς
[4, 79]	σώφρονα καὶ τέκνων κοινωνὸν γεγονυῖαν,	ἐν	ταῖς αὐταῖς ἡμέραις καὶ διὰ
[4, 69]	αὐτοῖς βρέφεσιν ἀποκτείνουσα τὰς μητέρας	ἐν	ταῖς γοναῖς· τήν τ´ αἰτίαν
[4, 27]	καὶ τὰ ἴδια καρποῦσθαι, μενούσαις	ἐν	ταῖς γραφείσαις πρὸς αὐτὰς συνθήκαις
[4, 7]	τῷ Φρῦγι συγκαταθέμενος. ἐκεῖνος γὰρ	ἐν	ταῖς ἐνιαυσίοις πραγματείαις ταῦθ´ ἱστόρηκε
[4, 74]	ἐσθῆτα περιπόρφυρον καὶ τοὺς προηγουμένους	ἐν	ταῖς ἐξόδοις δώδεκα πελέκεις καταλιπεῖν.
[4, 2]	μεταβιβαζόμενος Δούλιος. ~Φέρεται δέ τις	ἐν	ταῖς ἐπιχωρίοις ἀναγραφαῖς καὶ ἕτερος
[4, 14]	ἅπαν τὸ δοῦλον ἀφαιροῦντες αὐτῶν	ἐν	ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἵνα τῇ
[4, 30]	τοῖς ἑκατόν. οὕτως ὀλίγον ἐστὶν	ἐν	ταῖς ἱστορίαις αὐτοῦ τὸ περὶ
[4, 16]	στάσις ἦν τούτων τῶν λόχων	ἐν	ταῖς μάχαις ἡ μετὰ τοὺς
[4, 9]	ἕκαστον εἰσφέρειν τὸ ἐπιβάλλον, ὡς	ἐν	ταῖς μεγίσταις καὶ εὐνομωτάταις πόλεσι
[4, 47]	ἐπιβουλεύεσθε γὰρ οἱ κορυφαιότατοι τῶν	ἐν	ταῖς πόλεσι καὶ τὰ κοινὰ
[4, 20]	εἰκός, τῶν πλουσίων, οἱ πένητες	ἐν	ταῖς ψηφοφορίαις ἐπεκράτουν μακρῷ πλείους
[4, 60]	ἐν Ῥώμῃ φάναι παρ´ ἡμῖν	ἐν	Ταρπηίῳ λόφῳ. ταύτας ἐὰν φυλάττητε
[4, 81]	ἄξια} ταλαιπωρεῖν λατομοῦντας ὑλοτομοῦντας ἀχθοφοροῦντας,	ἐν	ταρτάροις καὶ βαράθροις δαπανωμένους, ἀνάπαυσιν
[4, 26]	ἀφανίσῃ, στήλην κατασκευάσας χαλκῆν ἔγραψεν	ἐν	ταύτῃ τά τε δόξαντα τοῖς
[4, 84]	ἦν ἀρχαιρεσιάζειν, ἔχοντας τὰ ὅπλα	ἐν	τάχει. ἀφικομένων δ´ αὐτῶν ἄνδρας
[4, 71]	πρὸς τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου διαπεμψώμεθα	ἐν	τάχει. καὶ γὰρ οἱ τὰ
[4, 62]	δ´ ἃ Τερέντιος Οὐάρρων ἱστόρηκεν	ἐν	τῇ θεολογικῇ πραγματείᾳ. ~Ταῦτα διαπραξάμενος
[4, 6]	τὸ ἀδίκημα ἤνεγκαν καὶ ταῦτ´	ἐν	τῇ κρατίστῃ τοῦ λέγειν τε
[4, 6]	μετανίσταται τὸν οἶκον ὅλον ἀνασκευασάμενος	ἐν	τῇ κρατίστῃ τοῦ φρονεῖν ὑπάρχων
[4, 47]	ἐπιστάμενος λέγω μηνύσεώς μοι γενομένης	ἐν	τῇ παρελθούσῃ νυκτὶ ὑπό τινος
[4, 2]	ποτ´ αὐτοῦ μεσούσης μάλισθ´ ἡμέρας	ἐν	τῇ παστάδι τῶν βασιλείων καὶ
[4, 32]	ἂν ἔχοις ἑτέρους εἰπεῖν ἄνδρας	ἐν	τῇ πόλει κρείττους· ἐὰν δ´
[4, 71]	πύλας ἔχωμεν, ἵνα μηδὲν τῶν	ἐν	τῇ πόλει λεγομένων τε καὶ
[4, 71]	ἔχοντες, εἰ μάθοιεν, ὅτι τὰ	ἐν	τῇ πόλει πάντα τοῖς τυράννοις
[4, 25]	νόμους. ἐπεὶ δ´ αὐτῷ τὰ	ἐν	τῇ πόλει πράγματα τὸν κράτιστον
[4, 53]	καὶ ῥᾳδίαν, ὡς καὶ τῶν	ἐν	τῇ πόλει συλληψομένων, ἔπεισαν αὐτοὺς
[4, 16]	νεότητος εἰς πόλεμον ἐξιούσης ὑπομένοντας	ἐν	τῇ πόλει τὰ ἐντὸς τείχους
[4, 83]	χρηστούς· ὅμηρα γὰρ αὐτῶν ἔχομεν	ἐν	τῇ πόλει τέκνα καὶ γυναῖκας
[4, 6]	ἐκεῖθεν πεποιημένος διὰ τὸ μηδεμιᾶς	ἐν	τῇ πόλει τιμῆς μεταλαμβάνειν. ἕτερος
[4, 24]	φυλὰς καταγράψουσι καὶ μένειν ἐφήσουσιν	ἐν	τῇ πόλει· τὸ δὲ μιαρὸν
[4, 23]	καὶ ἀκινήτων νομίμων διατελεῖ τοῦτ´	ἐν	τῇ πόλει φυλαττόμενον. ~Ἐπειδὴ δὲ
[4, 15]	ἡλικίας. ὡς δὲ Πείσων Λεύκιος	ἐν	τῇ πρώτῃ τῶν ἐνιαυσίων ἀναγραφῶν
[4, 26]	τὸν ἐπὶ τοῦ μεγίστου τῶν	ἐν	τῇ Ῥώμῃ λόφων ἱδρυμένον Αὐεντίνου·
[4, 51]	μεῖον γενέσθαι ταλάντων. ~Ἔτι δ´	ἐν	τῇ Συέσσῃ διατρίβοντος αὐτοῦ παρῆν
[4, 46]	τὰς πόλεις εὐεργετήσειν ὑποσχόμενος, ἐὰν	ἐν	τῇ φιλίᾳ διαμείνωσι, τελευτῶν ἔπειθεν
[4, 11]	λόγῳ, πολὺ τὸ θηριῶδες ἔχοντες	ἐν	τῇ φύσει καὶ τυραννικόν. εἰ
[4, 15]	τε καὶ παῖδας ὀνομάζοντας καὶ	ἐν	τίνι κατοικοῦσιν ἕκαστοι τῆς πόλεως
[4, 82]	ἔστιν ἡμῖν, ὦ δημόται, βιωτὸν	ἐν	τοιούτοις καλινδουμένοις κακοῖς, ἐκείνων τῶν
[4, 16]	δευτέρα σύνταξις ἦν, ἐκοσμεῖτο δ´	ἐν	τοῖς ἀγῶσι μετὰ τοὺς προμάχους.
[4, 17]	καὶ δόρατα καὶ στάσιν ἔχειν	ἐν	τοῖς ἀγῶσι τὴν ὑστάτην. τὴν
[4, 68]	Αἰνείᾳ τὴν ἀποικίαν στειλάντων ἀπόγονος,	ἐν	τοῖς ἐπιφανεστάτοις Ῥωμαίων ἀριθμούμενος δι´
[4, 21]	κατ´ ἄνδρα διερωτώμενοι τὰς γνώμας	ἐν	τοῖς ἰδίοις ἕκαστοι λόχοις, ἐξηπατῶντο
[4, 22]	τοὺς ἐσταλμένους τὸν ψιλικὸν ὁπλισμὸν	ἐν	τοῖς ἰδίοις ἑκάστους λόχοις καθαρμὸν
[4, 3]	ἣν ἐπὶ Τυρρηνοὺς Ταρκύνιος ἐστράτευσεν,	ἐν	τοῖς ἱππεῦσι τεταγμένος οὕτως ἔδοξεν
[4, 24]	δικαίων ἐργασιῶν συναχθέντα. ἀλλ´ οὐκ	ἐν	τοῖς καθ´ ἡμᾶς χρόνοις οὕτω
[4, 2]	γενέσθαι καὶ τεκεῖν τὸν Τύλλιον	ἐν	τοῖς καθήκουσι χρόνοις. τοῦτο τὸ
[4, 54]	πάσαις φιλεῖ συμβαίνειν ταῖς πόλεσιν	ἐν	τοῖς μακροῖς πολέμοις δῃουμένης διὰ
[4, 50]	τῆς πόλεως ἐγκρατὴς τοὺς μὲν	ἐν	τοῖς ὅπλοις διέφθειρε, γυναῖκας δ´
[4, 50]	ἕτοιμοι προσδεχόμενοι τὸν πόλεμον καὶ	ἐν	τοῖς ὅπλοις. συνάψας δ´ αὐτοῖς
[4, 14]	ὕστερον ἡμέραις τῶν Κρονίων, σεμνὴν	ἐν	τοῖς πάνυ καὶ πολυτελῆ, Κομπιτάλια
[4, 15]	συνερχομένους, ἑορτήν τινα καὶ ταύτην	ἐν	τοῖς πάνυ τιμίαν καταστησάμενος, τὰ
[4, 16]	σύνταξις ἦν· χώραν δὲ κατεῖχεν	ἐν	τοῖς πολέμοις τὴν προαγωνιζομένην τῆς
[4, 7]	τεττάρων καὶ δέκα ἐτῶν, αὐτὸς	ἐν	τοῖς πράγμασιν ἐξεταζόμενος, ὥς φασι,
[4, 14]	περὶ τῶν γειτόνων ἱερὰ συντελοῦσιν	ἐν	τοῖς προνωπίοις οὐ τοὺς ἐλευθέρους,
[4, 75]	ἦν, μηδενὸς ἀφαιρουμένους αὐτὸν ὧν	ἐν	τοῖς πρότερον καιροῖς κύριος ἦν.
[4, 48]	ἐπὶ τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ καταλαμβάνουσιν	ἐν	τοῖς σκευοφόροις τὰ κατακρυφθέντα ὑπὸ
[4, 47]	τοῦ δεσπότου καὶ ἀποθέσθαι κρύψαντας	ἐν	τοῖς σκευοφόροις. τῇ δ´ ἑξῆς
[4, 22]	τοὺς βίους Ῥωμαίων ἀριθμός, ὡς	ἐν	τοῖς τιμητικοῖς φέρεται γράμμασιν, ἐπὶ
[4, 21]	εὐλογίστως καὶ πρᾴως φέρειν τὴν	ἐν	τούτοις ἐλάττωσιν, ἀφειμένοις τῶν εἰσφορῶν
[4, 25]	εἰπεῖν. ~Ὁ δὲ Τύλλιος οὐκ	ἐν	τούτοις μόνον τοῖς πολιτεύμασι δημοτικὸς
[4, 64]	ἦσαν, εἴ τις ἀρχὴ γένοιτο.	ἐν	τούτῳ δὴ τῷ καιρῷ Σέξτος
[4, 59]	καὶ μαθὼν τὸν ἐπιφανέστατον τῶν	ἐν	Τυρρηνοῖς τερατοσκόπων, ὅστις ἦν, πέμπει
[4, 65]	τοὔνομα σιωπᾶν ἐκέλευε καὶ μένειν	ἐν	τῷ δωματίῳ σφάξειν αὐτὴν ἀπειλήσας,
[4, 82]	ἤδη τυραννῶν, πάσας ἀφῄρηται τὰς	ἐν	τῷ ζῆν ἡδονὰς ἐλευθερίαν ἀφελόμενος;
[4, 82]	τυραννικὴν ὕβριν, ἁπάσας ὑπεριδοῦσα τὰς	ἐν	τῷ ζῆν ἡδονάς, ἵνα σοι
[4, 13]	καὶ αὐτὸς ἐποιήσατο τὴν οἴκησιν	ἐν	τῷ κρατίστῳ τῆς Ἰσκυλίας τόπῳ.
[4, 70]	μὲν Κολλατῖνος ἰδὼν τὴν Λουκρητίαν	ἐν	τῷ μέσῳ κειμένην καὶ τὸν
[4, 62]	κληθέντος πολέμου κείμενοι κατὰ γῆς	ἐν	τῷ ναῷ τοῦ Καπιτωλίνου Διὸς
[4, 27]	λιτανείαις παρῃτοῦντο τὴν ὀργήν, οὐδὲν	ἐν	τῷ παρόντι ἀτυχήσειν. ταῦτ´ εἰπὼν
[4, 4]	καὶ δόλῳ χρησαμένους· τούτων γὰρ	ἐν	τῷ παρόντι δεῖ· ὅταν δὲ
[4, 75]	μέγιστα καὶ κυριώτατα ὧν ὑμῖν	ἐν	τῷ παρόντι λέγειν ἔχω καὶ
[4, 4]	τοῦ πατρὸς ἀρχὴν βουλομένων, ὡς	ἐν	τῷ πρὸ τούτου δεδήλωκα λόγῳ,
[4, 59]	χώμασι μεγάλοις ἐξειργάσατο, καθάπερ ἔφην	ἐν	τῷ πρὸ τούτου λόγῳ, τὴν
[4, 7]	καὶ τούτῳ τῷ ἔτει στρατευόμενος	ἐν	τῷ πρὸς Ἀρδεάτας εἰσάγεται πολέμῳ
[4, 42]	κελεύσειεν αὐτός. ὥσθ´ ὁπόσοι κατελείφθησαν	ἐν	τῷ συνεδρίῳ βουλευταὶ τῶν ἐπὶ
[4, 26]	βουλευτήριον ἐγκαταστησάμενοι πάντας ἔπεισε τοὺς	ἐν	τῷ συνεδρίῳ παρόντας· καὶ μετὰ
[4, 59]	προθυμούμενος εὐχὰς ἐπιτελέσαι. ἐκεῖνος γὰρ	ἐν	τῷ τελευταίῳ πολέμῳ μαχόμενος πρὸς
[4, 26]	στήλη μέχρι τῆς ἐμῆς ἡλικίας	ἐν	τῷ τῆς Ἀρτέμιδος ἱερῷ κειμένη
[4, 84]	καὶ τὰ μὲν κατὰ πόλιν	ἐν	τῷ τότε χρόνῳ πραχθέντα τοιαῦτ´
[4, 63]	προαίρεσεν, ἀλλ´ ἐκ ταὐτομάτου, χειμασάντων	ἐν	τῷ χωρίῳ τῶν στρατιωτῶν καὶ
[4, 55]	ἐπιλεγόμενος ἐκ τῶν πολιτῶν, οὓς	ἐν	ὑποψίαις εἶχεν· ἐξ ἁπάντων τε
[4, 6]	γράφει Λικίννιος, καὶ μὴ πρότερον·	ἐν	ὑστέρῳ μὲν γὰρ οὐκ ἂν
[4, 22]	κατὰ τέλη καὶ τοὺς πεζοὺς	ἐν	φάλαγγι καὶ τοὺς ἐσταλμένους τὸν
[4, 10]	τὰ χρέα. ταῦτα διαπραξάμενος ἐξέθηκεν	ἐν	φανερῷ διάταγμα βασιλικόν, ἐκχωρεῖν τῆς
[4, 70]	προσελθὼν αὐτῆς· ἔτι γὰρ ἔκειτο	ἐν	φανερῷ θέαμα οἴκτιστον· ὤμοσε τόν
[4, 71]	εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ προθέντες	ἐν	φανερῷ συγκαλῶμεν τὸν δῆμον εἰς
[4, 45]	δι´ ἀγγέλων ἥκειν εἰς τὴν	ἐν	Φερεντίνῳ γινομένην ἀγορὰν τοὺς εἰωθότας
[4, 52]	τὴν δύναμιν ἧκεν ἐπὶ τοὺς	ἐν	Φιδήνῃ ἐστρατοπεδευκότας τῶν Σαβίνων, οἷς
[4, 51]	μάχην ἕωθεν τίθεσθαι μεταπεμψαμένοις τὸ	ἐν	Φιδήνῃ στράτευμα, μαθὼν τὴν διάνοιαν
[4, 60]	ὀλίγου χρόνου παρελθεῖν πρὸς αὐτόν.	ἐν	ᾧ δ´ ἐκεῖνον ἐκδέχεσθε, πρὸς
[4, 58]	πολλοὺς τῶν Γαβίων καὶ ἀγαθούς.	~Ἐν	ᾧ δὲ ταῦτ´ ἐπράττετο, θορύβου
[4, 26]	κοινῶν ἀναλωμάτων ἐν Ῥώμῃ κατασκευάσασθαι,	ἐν	ᾧ θύσουσί θ´ αἱ πόλεις
[4, 74]	θρόνον δὲ τοῖς ἀνδράσιν ἐλεφάντινον,	ἐν	ᾧ καθεζόμενοι δικάσουσι, καὶ λευκὴν
[4, 78]	τὰ πράγματά μοι δίδωσι, βραχύς,	ἐν	ᾧ λέγειν μὲν ὀλίγα δεῖ,
[4, 73]	συνήγμεθα ὑπὸ τῶν πραγμάτων, βραχύς,	ἐν	ᾧ μεθαρμόσασθαι πόλεως κόσμον οὐ
[4, 49]	ὃ τῆς Ἀλβανῶν ὑπέρκειται πόλεως,	ἐν	ᾧ πανηγύρεις τ´ ἀνὰ πᾶν
[4, 34]	νῦν ὑπαρχούσης ἐξουσίας ὁ χρόνος,	ἐν	ᾧ τετταρακονταετεῖ γεγονότι Ῥωμαίων οὐδεὶς
[4, 61]	συμπάσης Ἰταλίας τὸν τόπον τοῦτον,	ἐν	ᾧ τὴν κεφαλὴν εὕρετε. ἐξ
[4, 64]	ἀναστὰς ἧκεν ἐπὶ τὸ δωμάτιον,	ἐν	ᾧ τὴν Λουκρητίαν ᾔδει καθεύδουσαν,
[4, 2]	κατακλεισθῆναι μόνην εἰς τὸν οἶκον,	ἐν	ᾧ τὸ τέρας ὤφθη. μιχθέντος
[4, 20]	τότε τὸν ἔσχατον ἐκάλει λόχον,	ἐν	ᾧ τὸ τῶν ἀπόρων καὶ
[4, 4]	πάντας ἐξελθεῖν κελεύσασα τοὺς ἄλλους,	ἐν	ᾧ τὸν Ταρκύνιον ἡμιθνῆτα ἔθεσαν,
[4, 10]	τε καὶ ἰδίᾳ κατέχοντας αὐτὴν	ἐν	ὡρισμένῳ τινὶ χρόνῳ, καὶ τοὺς
[4, 43]	κωμητῶν ἢ φρατριαστῶν ἢ γειτόνων	ἔν	τε τῇ πόλει καὶ ἐπὶ
[4, 3]	Ταρκυνίῳ τὴν τῶν Τυρρηνῶν ἀρχήν·	ἔν	τε τῷ πρὸς Σαβίνους πολέμῳ
[4, 23]	τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων ὡς	ἕν	τι τῶν ἱερῶν καὶ ἀκινήτων
[4, 30]	Ἀρροῦντος τελευτῆς γενόμενος οὐ καθ´	ἓν	ἁμαρτάνει μόνον, ὃ καὶ πρότερον
[4, 37]	τελευτὴν καὶ τῶν πολιτευμάτων καθ´	ἓν	ἕκαστον ἐπιλεγόμενος, ἐξ ὧν πολλὰς
[4, 61]	ἑτέρας αὖθις εὐθείας καὶ καθ´	ἓν	ἕκαστον χωρίον ποιουμένου τὰς ὑπὲρ
[4, 80]	νόμους παραλελεῖφθαι, ἀλλ´ ἐάν τις	ἓν	μόνον ἔχῃ τούτων ἐπιδεῖξαι γεγονός,
[4, 26]	μνημονεύονται, πολεμικαὶ δ´ αἱ πρὸς	ἓν	τὸ Τυρρηνῶν ἔθνος γενόμεναι, περὶ
[4, 74]	ἀπολελυμένος πολεμικῆς καὶ πολιτικῆς ἀσχολίας,	ἓν	τοῦτο μόνον ἔχων ἔργον ὥσπερ
[4, 50]	χρυσόν, ὅσος εὑρέθη, συναγαγὼν εἰς	ἓν	χωρίον καὶ τὴν δεκάτην ἐξελόμενος
[4, 65]	σε καὶ τῶν θεραπόντων ἐπικατασφάξας	ἕνα	θήσω τὰ σώματα ὑμῶν ἅμα
[4, 18]	ὄντας τῶν προτέρων, ἅπαντας εἰς	ἕνα	συντάξας λόχον στρατείας τ´ ἀπέλυσε
[4, 8]	ὡς ἐκ τῶν τραυμάτων τετελευτηκότα	ἔναγχος,	ἐκκομιδῇ τε πολυτελεῖ καὶ μνήματος
[4, 84]	δῆμος, καὶ ψῆφος οὐδεμία ἐγένετο	ἐναντία.	μετὰ τοῦτο παρελθὼν ὁ Βροῦτος
[4, 28]	ἔτυχε δὲ τῶν γαμβρῶν ἑκάτερος	ἐναντίᾳ	συναφθεὶς τύχῃ κατὰ τὴν οὐχ
[4, 10]	λογισμοὺς οὐκέτι τοὺς αὐτούς, ἀλλ´	ἐναντίους	τοῖς προτέροις ἐλάμβανον. ἐν ἀρχαῖς
[4, 4]	ἐχθροὺς τοσαύτην ἀρχὴν κτησαμένους, ἀλλ´	ἐναντιοῦσθαι	καὶ κωλύειν νῦν μὲν ἀπάτῃ
[4, 51]	εἰ μή τις αὐτοῖς δύναμις	ἐναντιωθήσεται,	πάντα οἰχήσεται τἀκεῖ. ὡς δὲ
[4, 10]	ἐπὶ τὰ πράγματα ὁ δῆμος	ἐναντιώσεται	τὴν ψῆφον ἀναλαβών· ἐὰν δ´
[4, 6]	παραγεγονώς, εἴγε δὴ κατὰ τὸν	ἔνατον	ἐνιαυτὸν τῆς Ἄγκου δυναστείας ἱππέων
[4, 9]	ὄντα με παραλαβὼν ἐξέθρεψεν οὐδὲν	ἐνδεέστερον	ἄγων τῶν αὑτοῦ τέκνων καὶ
[4, 54]	τοὺς Γαβίους ἡ τῶν ἀναγκαίων	ἔνδεια,	καὶ οἱ πενέστατοι αὐτῶν μάλιστα
[4, 58]	τοῦ μέλλοντος ὑπάρχῃ χρόνου μηδ´	ἐνδοιάζωσιν,	εἰ βέβαια ταῦτα σφίσι διαμενεῖ,
[4, 71]	ὅρκον· οἱ δ´ οὐδὲν ἔτι	ἐνδοιάσαντες	ἀνίσταντο καὶ τὸ ξίφος δεχόμενοι
[4, 57]	τῇ τοῦ πατρὸς σφραγῖδι λαβόντας	ἔνδον	ἀποθέσθαι. ὡς δ´ οἱ πεμφθέντες
[4, 5]	τοῦ δωματίου καὶ παρήγγειλε τοῖς	ἔνδον	εὐτρεπῆ τὰ πρὸς τὴν θεραπείαν
[4, 29]	ἐπειδὴ παρεγένετο, μεταστῆναι κελεύσασα τοὺς	ἔνδον,	ἵνα μόνη διαλεχθείη πρὸς μόνον,
[4, 50]	τοῖς τείχεσι συνεχεῖς. οἱ δ´	ἔνδον	τέως μὲν ἀπεμάχοντο καὶ πολὺν
[4, 82]	ἢ βίον ἐλεύθερον, ἢ θάνατον	ἔνδοξον.	ἥκει δὲ καιρός, οἷον εὐχόμεθα,
[4, 4]	ὑμῖν ἀσφαλὴς ὁ βίος, οἷς	ἐνεγγύησε	Ταρκύνιος τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας ἐκείνους
[4, 28]	ἐκ γυναικὸς γενόμεναι Ταρκυνίας, ἣν	ἐνεγγύησεν	αὐτῷ βασιλεὺς Ταρκύνιος. ταύτας τὰς
[4, 67]	ὑπὸ τοῖς πέπλοις, καὶ μίαν	ἐνέγκασα	διὰ τῶν στέρνων πληγὴν ἕως
[4, 62]	πολὺν χρόνον τὰς λοιπὰς ἓξ	ἐνέγκασα	τῆς αὐτῆς ἐπώλει τιμῆς. δόξασα
[4, 62]	κατέκαυσε καὶ τὰς λοιπὰς τρεῖς	ἐνέγκασα	τὸ ἴσον ᾔτει χρυσίον. θαυμάσας
[4, 69]	ὅλην ὥσπερ αὐλὸν χρυσῆν ῥάβδον	ἐνέθηκεν	οὐδενὸς ἐπισταμένου· μετὰ τοῦτ´ ἠρώτων
[4, 61]	ἁπλῷ· ἐν δ´ αὐτῷ τρεῖς	ἔνεισι	σηκοὶ παράλληλοι κοινὰς ἔχοντες πλευράς,
[4, 27]	Τύλλιος δὲ τῆς μὲν ἀφροσύνης	ἕνεκα	καὶ τῶν εἰς τοὺς θεοὺς
[4, 74]	θριάμβων, ὅτε αὐτὰ τιμῆς θεῶν	ἕνεκα	λήψονται· λυπήσει γὰρ οὐδέν´, ἐὰν
[4, 52]	οἱ Ῥωμαῖοι καταπλήξεως τῶν πολεμίων	ἕνεκα·	μαθόντες, ὅτι διέφθαρται τὸ ἕτερον
[4, 54]	αὐτοῖς καθιστάναι καταφυγῆς τῶν γεωργῶν	ἕνεκα·	ὅθεν ὁρμώμενοι τά τε λῃστήρια,
[4, 36]	πυθοίμην παρ´ αὐτῶν, τίνος ἀδικήματος	ἕνεκα	πολεμοῦσί μοι καὶ ἐπὶ τίνι
[4, 37]	πάντων σπουδὴν ἐχόντων μαθεῖν, τίνων	ἕνεκα	ταῦτα λέγει, τελευτῶν ἔφησεν, ὅτι
[4, 40]	ἄνδρα συμπαθείας τε καὶ εὐνοίας	ἕνεκα.	ταφῆς μὲν οὖν βασιλικῆς καὶ
[4, 74]	παρεληλυθὸς εἰς τὴν πόλιν αὐτῆς	ἕνεκα	τῆς ὁσίας φυλάττηται, ἱερῶν ἀποδεικνύσθω
[4, 42]	ἐπαγομένας σφίσι δίκας, εἰδότες ὧν	ἕνεκεν	ἐπεβουλεύοντο, καταλείψειν τῷ τυράννῳ τὴν
[4, 7]	ἐν πολέμοις ἐξετάζεσθαι ἓξ καὶ	ἐνενήκοντα	βεβιωκὼς ἔτη. ἐκπεσών τε τῆς
[4, 20]	μέρη σχισθεῖεν αἱ τῶν ἑκατὸν	ἐνενήκοντα	δύο λόχων γνῶμαι, τότε τὸν
[4, 20]	τοῦ γενέσθαι λόχους ἑπτὰ καὶ	ἐνενήκοντα	ἰσοψήφους. εἰ δὲ μέχρι τῆς
[4, 18]	μὲν πρώτην συμμορίαν ὀκτὼ καὶ	ἐνενήκοντα	λόχοι σὺν τοῖς ἱππεῦσι· τὴν
[4, 18]	αἱ συμμορίαι περιελάμβανον, ἑκατὸν καὶ	ἐνενηκοντατρεῖς.	ἐπεῖχον δὲ τὴν μὲν πρώτην
[4, 19]	αὐτὸν τρόπον εἰς τοὺς ἑκατὸν	ἐνενηκοντατρεῖς	λόχους, τὸ ἐκ τῆς τιμήσεως
[4, 19]	τὸ πλῆθος εἰς τοὺς ἑκατὸν	ἐνενηκοντατρεῖς	λόχους τὸ ἐπιβάλλον ἑκάστῳ λόχῳ
[4, 54]	δ´ ὁ Ταρκύνιος περὶ ταῦτ´	ἐνεργὸς	ἦν καὶ τῆς πόλεως τὰ
[4, 60]	συγγνούς, ὅτι τὸ χρεὼν οὐκ	ἔνεστι	μετατεθῆναι, διελεῖται τὸ τέρας ὑμῖν
[4, 39]	βασιλείαν ἔχειν Τυλλίου περιόντος οὐκ	ἔνεστί	σοι. ἐκδημαγωγήσει γὰρ αὖθις ἐπὶ
[4, 29]	γε τόλμα καὶ τὸ φιλοκίνδυνον	ἔνεστί	σου τοῖς τρόποις, ὧν μάλιστα
[4, 4]	τὰ παιδία ὑπὸ τῶν τροφῶν	ἐνεχθῆναι	κελεύσασα λέγει πρὸς αὐτούς· Ταρκύνιος
[4, 83]	Δία, μεγάλαις καὶ τούτους ἀνάγκαις	ἐνζεύξομεν,	ὥστ´ ἐκ πονηρῶν γενέσθαι χρηστούς·
[4, 59]	τοὺς τεχνίτας ἐπέστησε ταῖς ἐργασίαις.	ἔνθα	δὴ λέγεται τέρας τι θαυμαστὸν
[4, 57]	ἐφῆκε τὴν οἰκίαν ἐρευνᾶν· εὑρόντες,	ἔνθα	ἦν ἀποκεκρυμμένα τὰ γράμματα, παρῆσαν
[4, 59]	κατασκευάσειν· καὶ τὸν μὲν σκόπελον,	ἔνθα	ἱδρύσεσθαι τοὺς θεοὺς ἔμελλεν, ἀναλήμμασί
[4, 13]	τοῖς ἀνεστίοις Ῥωμαίων οἰκίας κατασκευάσασθαι·	ἔνθα	καὶ αὐτὸς ἐποιήσατο τὴν οἴκησιν
[4, 63]	ἐπὶ τοῦ Τυρρηνικοῦ πελάγους κείμενος,	ἔνθα	λόγος ἔχει Κίρκην τὴν Ἡλίου
[4, 49]	πρᾶγμα δεξαμένων τόπον μὲν ἀπέδειξεν,	ἔνθα	ποιήσονται τὴν σύνοδον ἐν μέσῳ
[4, 51]	ἔρυμα ἑάλω τῇ πρώτῃ ἐφόδῳ·	ἔνθα	σὺν τοῖς ἰδίοις τῶν Σαβίνων
[4, 15]	Ἑλληνικοῖς ὀνόμασιν αὐτὰ καλῶν Πάγους,	ἔνθα	συνέφευγον ἐκ τῶν ἀγρῶν ἅπαντες,
[4, 84]	ἅπαντας ἥκειν εἰς τὸ πεδίον,	ἔνθα	σύνηθες αὐτοῖς ἦν ἀρχαιρεσιάζειν, ἔχοντας
[4, 25]	ἐπὶ Τριοπίῳ τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος·	ἔνθα	συνιόντες γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ τέκνοις
[4, 76]	ἀγορὰν καλοῦντες· ἀναβὰς ὁ Βροῦτος,	ἔνθα	τοῖς συνάγουσι τὰς ἐκκλησίας δημηγορεῖν
[4, 35]	νῦν, ὅπου δεῖ. οὐ γὰρ	ἐνθάδε	σοι ταῦτα προσήκει λέγειν· καὶ
[4, 4]	ἐξ ἐκείνου δύο νήπια καταλειπόμενα.	ἐνθυμουμένη	δὲ τὴν περὶ τὸν οἶκον
[4, 4]	κρύφα πειράσονται διολέσαι. ταῦτ´ οὖν	ἐνθυμουμένους	ἡμᾶς δεῖ μὴ περιορᾶν τοὺς
[4, 72]	τοῖς δὲ μηκέτι ποιεῖν ἐφ´	ἑνὶ	δυνάστῃ τὰ κοινὰ τὰς τυραννικὰς
[4, 14]	Τύλλιος, ἐπειδὴ τοὺς ἑπτὰ λόφους	ἑνὶ	τείχει περιέλαβεν, εἰς τέτταρας μοίρας
[4, 30]	τετταράκοντα ἐτῶν· ἐν γὰρ ταῖς	ἐνιαυσίοις	ἀναγραφαῖς κατὰ τὸν τετταρακοστὸν ἐνιαυτὸν
[4, 7]	συγκαταθέμενος. ἐκεῖνος γὰρ ἐν ταῖς	ἐνιαυσίοις	πραγματείαις ταῦθ´ ἱστόρηκε μόνος· εἰ
[4, 75]	τε τοὺς μέλλοντας ἕξειν τὴν	ἐνιαύσιον	ἡγεμονίαν καὶ ψῆφον ὑπὲρ αὐτῶν
[4, 74]	ἧς φύεται τυραννίς· ἀλλ´ εἰς	ἐνιαύσιον	χρόνον, ὡς παρ´ Ἀθηναίοις γίνεται,
[4, 15]	Λεύκιος ἐν τῇ πρώτῃ τῶν	ἐνιαυσίων	ἀναγραφῶν ἱστορεῖ, βουλόμενος καὶ τῶν
[4, 15]	θυσίαις κοιναῖς γεραίρειν καθ´ ἕκαστον	ἐνιαυτὸν	ἅμα συνερχομένους, ἑορτήν τινα καὶ
[4, 84]	ἄρχοντας δὲ δύο καθ´ ἕκαστον	ἐνιαυτὸν	ἀποδεικνύναι βασιλικὴν ἕξοντας ἐξουσίαν, οὓς
[4, 49]	συμμαχίαν, ἵνα συνερχόμενοι καθ´ ἕκαστον	ἐνιαυτὸν	εἰς τὸν ἀποδειχθέντα τόπον πανηγυρίζωσι
[4, 24]	μεγάλης· οἳ τοὺς καθ´ ἕκαστον	ἐνιαυτὸν	ἐλευθέρους γινομένους ἐξετάσουσι, τίνες ὄντες
[4, 26]	αἱ πόλεις συνερχόμεναι καθ´ ἕκαστον	ἐνιαυτὸν	ἰδίας τε καὶ κοινὰς θυσίας
[4, 6]	δὴ κατὰ τοῦτον ἐληλυθὼς τὸν	ἐνιαυτόν,	καθ´ ὃν γράφει Λικίννιος, καὶ
[4, 15]	ὧν ἤμελλε διαγνώσεσθαι καθ´ ἕκαστον	ἐνιαυτόν,	ὅσοι τε οἱ σύμπαντες ἦσαν
[4, 14]	αὐτοῖς ἐνομοθέτησεν ἐπιτελεῖσθαι καθ´ ἕκαστον	ἐνιαυτὸν	πελάνους εἰσφερούσης ἑκάστης οἰκίας· τοῖς
[4, 6]	εἴγε δὴ κατὰ τὸν ἔνατον	ἐνιαυτὸν	τῆς Ἄγκου δυναστείας ἱππέων ἡγούμενος
[4, 6]	Γέλλιος ἱστορεῖ κατὰ τὸν πρῶτον	ἐνιαυτὸν	τῆς βασιλείας, ὡς δὲ Λικίννιος
[4, 41]	ὅπλων κατασχών, κατὰ τὸν τέταρτον	ἐνιαυτὸν	τῆς ἑξηκοστῆς καὶ πρώτης ὀλυμπιάδος,
[4, 30]	ἐνιαυσίοις ἀναγραφαῖς κατὰ τὸν τετταρακοστὸν	ἐνιαυτὸν	τῆς Τυλλίου ἀρχῆς τὸν Ἀρροῦντα
[4, 6]	κατὰ τὸν ὄγδοον τῆς ἀρχῆς	ἐνιαυτὸν	φίλος γενόμενος ἑπτακαίδεκα διέτριψεν ἔτη
[4, 1]	ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ γίνεται Τύλλιος	ἐνιαυτῷ	τετάρτῳ τῆς πεντηκοστῆς ὀλυμπιάδος, ἣν
[4, 41]	ἑξηκοστῆς καὶ πρώτης ὀλυμπιάδος, ἣν	ἐνίκα	στάδιον Ἀγάθαρχος Κερκυραῖος ἄρχοντος Ἀθήνησι
[4, 1]	τετάρτῳ τῆς πεντηκοστῆς ὀλυμπιάδος, ἣν	ἐνίκα	στάδιον Ἐπιτελίδης Λάκων ἄρχοντος Ἀθήνησιν
[4, 62]	τὸν τύραννον οὐκ ἐπιχωρία βύβλους	ἐννέα	μεστὰς Σιβυλλείων χρησμῶν ἀπεμπολῆσαι θέλουσα.
[4, 48]	εὑρεθῇ παρεσκευασμένος ὅπλα ἔξω τῶν	ἐνοδίων,	ἢ τὸν καταψευσάμενον αὐτοῦ δίκην
[4, 8]	ἐξελάσας βεβαίως ἤδη τῆς ἀρχῆς	ἐνόμιζε	κρατεῖν, τόν τε βασιλέα Ταρκύνιον,
[4, 64]	πολὺ μέρος, ἐπειδὴ καθεύδειν ἅπαντας	ἐνόμιζεν,	ἀναστὰς ἧκεν ἐπὶ τὸ δωμάτιον,
[4, 47]	τότε πενθερόν· εἰ δὲ χρηστὸν	ἐνόμιζεν,	ὅτε τὴν θυγατέρα με ᾐτεῖτο,
[4, 35]	δικαίως δ´ ἄρχεσθαι τὴν πόλιν	ἐνόμιζες	ὑπ´ ἐμοῦ καὶ σεαυτὸν ἐπιτηδειότερον
[4, 49]	ἐκεχειρίας εἶναι πᾶσι πρὸς πάντας	ἐνομοθέτησε	θυσίας τε συντελεῖσθαι κοινὰς τῷ
[4, 14]	ἥρωσι προνωπίοις καὶ θυσίας αὐτοῖς	ἐνομοθέτησεν	ἐπιτελεῖσθαι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν πελάνους
[4, 17]	ἔχοντας ὅπλον ἀκολουθεῖν ἐκέλευσε τοῖς	ἐνόπλοις·	ἦσαν δὲ τῶν τεττάρων τούτων
[4, 61]	καὶ ὁ τῆς Ἀθηνᾶς ὑφ´	ἑνὸς	ἀετοῦ καὶ μιᾶς στέγης καλυπτόμενοι.
[4, 81]	Ταρκυνίου τυραννὶς ὑποτρέφει, θεάσασθε ἔργον	ἑνὸς	αὐτῶν τοῦ πρεσβυτάτου. ~Αὕτη Σπορίου
[4, 49]	ὅμοιόν τι τούτοις {πελάνου γένος}	ἑνὸς	δὲ ταύρου κοινῶς ὑπὸ πασῶν
[4, 9]	ἀπολαύσειαν ἂν ἐκ τῆς ἐμῆς	ἑνὸς	ὄντος προστασίας, ὅσον ἐκ τῆς
[4, 7]	οἱ τὰ Ῥωμαϊκὰ συνταξάμενοι πλὴν	ἑνός,	οὗ μετὰ μικρὸν ἐρῶ τοὔνομα.
[4, 84]	δ´ ἐπαύσατο λέγων, ὥσπερ ἐξ	ἑνὸς	στόματος ἅπαντες τὴν αὐτὴν φωνὴν
[4, 81]	οὐ χεῖρον; τρεῖς γὰρ ἐξ	ἑνὸς	Ταρκυνίους ἕξομεν πολλῷ μιαρωτέρους τοῦ
[4, 67]	τις ἐν αὐτοῖς Πόπλιος Οὐαλέριος	ἑνὸς	τῶν ἅμα Τατίῳ παραγενομένων εἰς
[4, 62]	περὶ τὴν πύστιν καταμηνυθέντα ὑφ´	ἑνὸς	τῶν δημοσίων, ὡς πατροκτόνον εἰς
[4, 68]	πατὴρ μὲν ἦν Μάρκος Ἰούνιος	ἑνὸς	τῶν σὺν Αἰνείᾳ τὴν ἀποικίαν
[4, 19]	τοὺς δὲ περὶ ἐλαττόνων ἧττον	ἐνοχλεῖσθαι	κατ´ ἀμφότερα, τοὺς δὲ περὶ
[4, 11]	πατρικίοις· ἐγὼ δ´ ὑμῖν οὐκ	ἐνοχλήσω	παρών. ~Ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ καὶ
[4, 62]	δημοσίων, ὡς πατροκτόνον εἰς ἀσκὸν	ἐνράψας	βόειον ἔρριψεν εἰς τὸ πέλαγος.
[4, 15]	ἔφοδος, καὶ τὰ πολλὰ διενυκτέρευον	ἐνταῦθα.	ἄρχοντες δὲ καὶ τούτων ἦσαν,
[4, 30]	καὶ ὁ νεώτερος τῶν Ταρκυνίων.	ἐνταῦθα	πάλιν ἀναγκάζομαι μεμνῆσθαι Φαβίου καὶ
[4, 32]	τῇ πόλει κρείττους· ἐὰν δ´	ἐντεῦθεν	ἀποδιδράσκων, ὅπερ ἐστὶν ἀεί σοι
[4, 17]	τὴν δὲ πέμπτην μοῖραν, οἷς	ἐντὸς	εἴκοσι καὶ πέντε μνῶν ἄχρι
[4, 16]	ἑτέραν ἀφῄρει μοῖραν, οἷς ἦν	ἐντὸς	μὲν μυρίων δραχμῶν, οὐ μεῖον
[4, 50]	εἴ τις ἐπιτύχοι, τήν τ´	ἐντὸς	τείχους καὶ τὴν ἐπὶ τῶν
[4, 16]	ὑπομένοντας ἐν τῇ πόλει τὰ	ἐντὸς	τείχους φυλάττειν. αὕτη πρώτη σύνταξις
[4, 6]	ἵνα μή τινες τῶν ἐκείναις	ἐντυχόντων	ταῖς ἱστορίαις σχεδιάζειν με ὑπολάβωσιν
[4, 73]	οἱ παρόντες ἄνδρες ἀγαθοὶ καὶ	ἐξ	ἀγαθῶν, καινὴν μὲν οὐδεμίαν οἴομαι
[4, 62]	ἐπὶ τὴν ἀντιγραφήν· οἱ δ´	ἐξ	ἄλλων πόλεων καὶ παρ´ ἀνδρῶν
[4, 5]	καὶ τῆς θυγατρὸς καὶ πολὺν	ἐξ	ἀμφοτέρων κινήσασα οἶκτον, ἐπειδὴ καιρὸς
[4, 29]	καὶ λήσεις ὑπ´ αὐτῆς γενόμενος	ἐξ	ἀνδρὸς τὸ μηδέν· ὥσπερ γε
[4, 62]	δοῦσα καὶ φράσασα τηρεῖν ἐπιμελῶς	ἐξ	ἀνθρώπων ἠφανίσθη, Ταρκύνιος δὲ τῶν
[4, 37]	τοῦ βήματος βουλομένου κραυγή τ´	ἐξ	ἁπάντων ἐγίνετο καὶ δεήσεις πολλαὶ
[4, 37]	διδόναι. κραυγῆς δὲ καὶ ἀγανακτήσεως	ἐξ	ἁπάντων ἐπὶ τούτῳ γενομένης σιωπῆσαι
[4, 17]	δὲ τῶν νεωτέρων· λοχαγοὶ δ´	ἐξ	ἁπάντων ἐπιλεχθέντες οἱ γενναιότατοι τὰ
[4, 16]	πολίτευμα τοιόνδε ἦν· μίαν ἀφεῖλεν	ἐξ	ἁπάντων μοῖραν, ἧς τὸ μέγιστον
[4, 55]	πολιτῶν, οὓς ἐν ὑποψίαις εἶχεν·	ἐξ	ἁπάντων τε τούτων δόξαντες φίλον
[4, 67]	πρὸς αὐτοὺς ἅπαν τὸ πρᾶγμα	ἐξ	ἀρχῆς ἀναλαβοῦσα. καὶ μετὰ τοῦτ´
[4, 43]	τιμημάτων εἰσφορὰς καὶ εἰς τὸν	ἐξ	ἀρχῆς τρόπον ἀποκατέστησε· καὶ ὁπότε
[4, 9]	τὸν τοῦ βίου χρόνον ὥσπερ	ἐξ	αὑτοῦ γεγονότα τιμῶν καὶ φιλῶν,
[4, 84]	ἄρχουσι Ῥωμαῖοι, καὶ γένος τὸ	ἐξ	αὐτῶν ἅπαν· καὶ μηδενὶ ἐξεῖναι
[4, 11]	πατρικίων, καὶ μεμήνυνταί μοι τινὲς	ἐξ	αὐτῶν ἀποκτεῖναί με συνομνύμενοι ἀδίκημα
[4, 8]	συνιόντες τε πολλάκις οἱ πλεῖστον	ἐξ	αὐτῶν δυνάμενοι διελέγοντο πρὸς ἀλλήλους
[4, 37]	παραχωρεῖν τῆς ἀρχῆς· τινὲς δ´	ἐξ	αὐτῶν καὶ βάλλειν τὸν Ταρκύνιον
[4, 62]	πρίασθαι τὰς βύβλους ἀπελθοῦσα τρεῖς	ἐξ	αὐτῶν κατέκαυσε· καὶ μετ´ οὐ
[4, 17]	καθ´ ἡλικίαν· πεντεκαίδεκα μὲν γὰρ	ἐξ	αὐτῶν λόχοι τοὺς πρεσβυτέρους εἶχον,
[4, 75]	ἀεὶ χρόνον καὶ γένος τὸ	ἐξ	αὐτῶν· ὅταν δ´ ἐπιψηφίσωσι τὴν
[4, 27]	ὑπὸ βασιλέως Ταρκυνίου· τρεῖς δ´	ἐξ	αὐτῶν πόλεις, αἳ προεξανέστησάν τε
[4, 15]	οἱ σύμπαντες ἦσαν καὶ τίνες	ἐξ	αὐτῶν τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν εἶχον.
[4, 26]	δὲ ταῦτα τοὺς κρατίστους ἄνδρας	ἐξ	ἑκάστης πόλεως συνεκάλει περὶ μεγάλων
[4, 32]	ἀποστερήσεως σκηπτόμενος; πότερον οὐχ ἡγούμενος	ἐξ	ἐκείνου γένους εἶναί με γνήσιον,
[4, 4]	πολλοῦ τετελευτηκὼς χρόνου, παιδία δ´	ἐξ	ἐκείνου δύο νήπια καταλειπόμενα. ἐνθυμουμένη
[4, 61]	ἐν ᾧ τὴν κεφαλὴν εὕρετε.	ἐξ	ἐκείνου καλεῖται τοῦ χρόνου Καπιτωλῖνος
[4, 39]	ὁ στενωπὸς ὄρβιος καλούμενος πρότερον	ἐξ	ἐκείνου τοῦ δεινοῦ καὶ μυσαροῦ
[4, 81]	ποδαποὺς χρὴ νομίζειν ἔσεσθαι τοὺς	ἐξ	ἐκείνου φύντας, οἷς πονηρὸν μὲν
[4, 68]	μωρίαν· καὶ διέμεινεν ἅπαντα τὸν	ἐξ	ἐκείνου χρόνον, ἕως {οὗ} τὸν
[4, 8]	ἄλλαις τιμαῖς ἐκόσμει, καὶ τὸν	ἐξ	ἐκείνου χρόνον ὡς ἐπίτροπος ὢν
[4, 23]	Ἑλληνίδες, ὅσαι δ´ εἰς δουλείαν	ἐξ	ἐλευθερίας· εὐήθειάν τε πολλὴν αὐτῶν
[4, 84]	ἐπεὶ δ´ ἐπαύσατο λέγων, ὥσπερ	ἐξ	ἑνὸς στόματος ἅπαντες τὴν αὐτὴν
[4, 81]	δ´ οὐ χεῖρον; τρεῖς γὰρ	ἐξ	ἑνὸς Ταρκυνίους ἕξομεν πολλῷ μιαρωτέρους
[4, 62]	ὀλυμπιάσιν ἐμπρησθέντος τοῦ ναοῦ, εἴτ´	ἐξ	ἐπιβουλῆς, ὡς οἴονταί τινες, εἴτ´
[4, 62]	Ἰταλίᾳ πόλεων κομισθέντες, οἱ δ´	ἐξ	Ἐρυθρῶν τῶν ἐν Ἀσίᾳ, κατὰ
[4, 52]	καὶ περὶ τῶν πόλεων, μὴ	ἐξ	ἐφόδου καταληφθῶσι, δεδιότες ὑπὲρ εἰρήνης
[4, 83]	καὶ σπονδῶν καταρχόμενος· ἔπειτα ταῖς	ἐξ	ἡμῶν αὐτῶν οὔτ´ ὀλίγων ὄντων
[4, 73]	ἐκείνους βασιλεῖς καταστησάμενοι παρέδοσαν ἡμῖν,	ἐξ	ἧς μεγάλη καὶ εὐδαίμων καὶ
[4, 74]	μηδεμίαν ἐξέτασιν διδοῦσα τῶν πραττομένων,	ἐξ	ἧς φύεται τυραννίς· ἀλλ´ εἰς
[4, 81]	πατρός. ὅπου γὰρ ὁ γενόμενος	ἐξ	ἰδιώτου τύραννος καὶ ὀψὲ ἀρξάμενος
[4, 11]	γεγραμμένους ἐθισθήσονται ζῆν τὰ δίκαια	ἐξ	ἴσου διδόντες ὑμῖν καὶ λαμβάνοντες,
[4, 9]	ὑπέχωσιν οἱ μείζους τοῖς ἐλάττοσιν	ἐξ	ἴσου, νόμους θήσομαι κωλυτὰς μὲν
[4, 43]	ὑπὸ Τυλλίου γραφέντας, καθ´ οὓς	ἐξ	ἴσου τὰ δίκαια παρ´ ἀλλήλων
[4, 45]	τὸ γένος εἰς Τηλέγονον τὸν	ἐξ	Ὀδυσσέως καὶ Κίρκης, κατῴκει δ´
[4, 24]	ὀλίγοι δέ τινες λύτρα κατατιθέντες	ἐξ	ὁσίων καὶ δικαίων ἐργασιῶν συναχθέντα.
[4, 40]	ἔργον, ὅτι θεοφιλὴς ἦν ἁνήρ,	ἐξ	οὗ καὶ ἡ περὶ τῆς
[4, 20]	τὴν ὀργὴν ἐπράυνε πλεονέκτημα δωρησάμενος,	ἐξ	οὗ πάσης ἔμελλον τῆς πολιτείας
[4, 15]	ἄλλο δέ τι τοὺς ἀνήβους.	ἐξ	οὗ συναριθμηθέντος ὑπὸ τῶν ἐφεστηκότων
[4, 78]	οὔτε πρότερον ἡμῖν ἐξεγένετο μεταλαβεῖν,	ἐξ	οὗ Ταρκύνιος τὴν ἀρχὴν κατέσχεν,
[4, 68]	φυλάττων τὸ προσποίημα τῆς ἀνοίας,	ἐξ	οὗ ταύτης ἔτυχε τῆς ἐπωνυμίας·
[4, 45]	ἀλλ´ ἀπηλλάχθαι τῶν ὁμολογιῶν οἰομένους,	ἐξ	οὗ Τύλλιος ἐτελεύτησε, πρὸς ὃν
[4, 73]	καὶ νῦν καὶ ἵνα μηδ´	ἐξ	ὑστέρου γένηταί ποτε φυλάξασθαι παραινῶ.
[4, 26]	παρόντας· καὶ μετὰ τοῦτο κατεσκεύασεν	ἐξ	ὧν ἅπασαι συνήνεγκαν αἱ πόλεις
[4, 25]	τε καὶ πολιτικῶν ἀνδρῶν μνημεῖα,	ἐξ	ὧν εἰς ὀνόματα καὶ δόξας
[4, 73]	παρακολουθεῖν εἴωθε ταῖς μοναρχίαις χαλεπά,	ἐξ	ὧν εἰς τυραννικὴν ὠμότητα περιίστανται
[4, 46]	τοῦ μὴ λαβεῖν αὐτὸν διαμάχεσθαι,	ἐξ	ὧν ἕτεροι πεπόνθασι δεινῶν τεκμαιρομένους,
[4, 80]	τε καὶ πράττοντες τοιαῦτα διετέλουν,	ἐξ	ὧν εὐδαιμονεστέραν τε καὶ μείζω
[4, 15]	τῶν εἰς ἄνδρας ἀρχομένων συντελεῖν·	ἐξ	ὧν ἤμελλε διαγνώσεσθαι καθ´ ἕκαστον
[4, 25]	ἀληθεῖς βίου καὶ πραγμάτων ὠφελείας,	ἐξ	ὧν μακαρισμοὶ τοῖς κατασκευασαμένοις ἠκολούθουν
[4, 37]	πολιτευμάτων καθ´ ἓν ἕκαστον ἐπιλεγόμενος,	ἐξ	ὧν πολλὰς καὶ μεγάλας ἔδοξεν
[4, 3]	τοῦ βασιλεῦσαι διεπράξατο λόγου ἄξια,	ἐξ	ὧν Ταρκύνιός τ´ αὐτὸν ἠγάσθη
[4, 1]	λέγειν, ἃ κατ´ ἀρχὰς παρελίπομεν,	ἐξ	ὧν τε γονέων ἔφυ καὶ
[4, 25]	κοινοὺς ἅπασιν, οὓς καλοῦσιν Ἀμφικτυονικούς,	ἐξ	ὧν φίλοι μὲν ὄντες ἀλλήλοις
[4, 18]	ἀτελεῖς. ἐγένοντο δὴ συμμορίαι μὲν	ἕξ,	ἃς Ῥωμαῖοι καλοῦσι κλάσσεις, {κατὰ}
[4, 15]	μὲν Φάβιός φησιν, εἰς μοίρας	ἕξ	τε καὶ εἴκοσιν, ἃς καὶ
[4, 62]	οὐ πολὺν χρόνον τὰς λοιπὰς	ἓξ	ἐνέγκασα τῆς αὐτῆς ἐπώλει τιμῆς.
[4, 7]	δὲ λόγον ἐν πολέμοις ἐξετάζεσθαι	ἓξ	καὶ ἐνενήκοντα βεβιωκὼς ἔτη. ἐκπεσών
[4, 28]	φύσις αὐτὸν ἐκ τοῦ ζῆν	ἐξαγάγῃ,	καὶ τὸν ἀδελφὸν οὐκ ἐῶν
[4, 50]	τὴν ἀρχὴν ταῖς συμμαχίαις, στρατὸν	ἐξάγειν	ἐπὶ Σαβίνους ἔγνω Ῥωμαίων τ´
[4, 45]	πολέμων καὶ στρατιὰν ἐπὶ Σαβίνους	ἐξάγειν	οὐ βουλομένους ὑπηκόους εἶναι τοῖς
[4, 79]	πρὸς αὐτὴν ὁμολογίας· ἀνόσια καὶ	ἐξάγιστα	καὶ οὔθ´ Ἑλλάδος οὔτε βαρβάρου
[4, 44]	τοῦ πάππου τελειῶσαι, τὰς μὲν	ἐξαγωγίμους	τῶν ὑδάτων τάφρους, ἃς ἐκεῖνος
[4, 1]	τὴν δ´ Ὀκρισίαν ἐγκύμονα οὖσαν	ἐξαίρετον	ἐκ τῶν λαφύρων λαμβάνει Ταρκύνιος
[4, 2]	αὐτοῦ λόγος ἐπὶ τὸ μυθῶδες	ἐξαίρων	τὰ περὶ αὐτόν, ὃν ἐν
[4, 12]	βήματος κραυγή τε παρὰ πάντων	ἐξαίσιος	ἐγίνετο καὶ δεήσεις μεμιγμέναι δάκρυσιν,
[4, 28]	δ´ ἐπιεικὴς οὐδὲν οἰόμενος δεῖν	ἐξαμαρτάνειν	εἰς τὸν πενθερόν, ἀλλὰ περιμένειν,
[4, 74]	ἔσεσθαι καὶ τοῦ μὴ πολλὰ	ἐξαμαρτάνειν	τοὺς παραληψομένους τὴν ἀρχὴν αἰτιώτατον,
[4, 30]	δὲ πείθων μηδὲν εἰς ἑαυτὸν	ἐξαμαρτάνειν·	ὡς δ´ οὐ προσεῖχεν αὐτῷ
[4, 60]	ἐρώτησιν, ὑπ´ ἐμοῦ διδαχθεῖσι μηδὲν	ἐξαμαρτεῖν·	μοῖρα δ´ οὐκ ἐλαχίστη τῶν
[4, 25]	ῥᾴδιον ὑπὸ τῶν περιοικούντων βαρβάρων	ἐξαναλωθῆναι	τὸ Ἑλληνικὸν γένος, εἰς τὴν
[4, 38]	συμφέρον ὥρμησεν ἐπ´ αὐτὸν ὡς	ἐξαναστήσων	τῆς ἕδρας. καὶ ὁ Ταρκύνιος
[4, 27]	συνελθοῦσαι πάλιν αἱ δώδεκα πόλεις	ἐξανηλωμέναι	τῷ πολέμῳ τά τε σώματα
[4, 55]	ἕξειν ἐλπίσαντες καὶ ἔτι μᾶλλον	ἐξαπατηθέντες	ὑφ´ ὧν ἔπραττεν ὁ τοῦ
[4, 42]	αὐτοῖς ὑπέτεινεν ὁ Ταρκύνιος ὑποσχέσεις	ἐξαπατῶν	καὶ φενακίζων· τότε μαθόντες, ὅτι
[4, 35]	ἁμαρτημάτων καὶ τὰς σαυτοῦ πράξεις	ἐξαριθμησάμενον	καλεῖν με εἰς διαδικασίαν· ὧν
[4, 72]	μὲν βασιλικὴν αὖθις καταστήσασθαι πολιτείαν	ἐξαριθμουμένοις,	ὅσα τὴν πόλιν ἐποίησαν ἀγαθὰ
[4, 37]	τάς τε πολεμικὰς ἑαυτοῦ πράξεις	ἐξαριθμούμενος,	ἃς Ταρκυνίου τε ζῶντος διεπράξατο
[4, 38]	δ´ ἔξω τοῦ βουλευτηρίου μετέωρον	ἐξαρπάσας	αὐτὸν ἀκμάζων τὸ σῶμα καὶ
[4, 50]	ὡς δ´ ὑπέλειπεν αὐτοὺς τἀπιτήδεια,	ἐξασθενοῦντες	τὰ σώματα καὶ οὔτ´ ἐπικουρίαν
[4, 29]	Τυρρηνῶν ταύτης βασιλεῦσαι τῆς πόλεως	ἐξεγένετο	δι´ ἀρετήν· οὗ σὺ κληρονομεῖν
[4, 78]	πατρίδι, ἧς οὔτε πρότερον ἡμῖν	ἐξεγένετο	μεταλαβεῖν, ἐξ οὗ Ταρκύνιος τὴν
[4, 85]	ἀπὸ τῆς πόλεως ἀγγέλων, οἷς	ἐξεγένετο	πρώτοις πρὶν ἢ κλεισθῆναι τὰς
[4, 81]	καὶ μέτριον οὐδὲν οὔτ´ ἰδεῖν	ἐξεγένετο	πώποτε πραττόμενον οὔτε μαθεῖν; ἵνα
[4, 29]	δ´ ὑπ´ αὐτοῦ. εἰ δ´	ἐξεγένετο	σοί τε λαβεῖν ἐμὲ γυναῖκα
[4, 40]	διὰ ταύτας τὰς αἰτίας οὐκ	ἐξεγένετο	τυχεῖν τῷ Τυλλίου σώματι, μνήμης
[4, 3]	τῶν κοινῶν ἢ Τύλλιον· οὕτως	ἐξεθεραπεύθησαν	ὑπ´ αὐτοῦ ταῖς εὐεργεσίαις. ~Φύσεώς
[4, 10]	δανεισταῖς τὰ χρέα. ταῦτα διαπραξάμενος	ἐξέθηκεν	ἐν φανερῷ διάταγμα βασιλικόν, ἐκχωρεῖν
[4, 33]	ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν ἔσωσα καὶ	ἐξέθρεψα	καὶ εἰς ἄνδρας ἐλθόντα κηδεστὴν
[4, 9]	καὶ ἄπολιν ὄντα με παραλαβὼν	ἐξέθρεψεν	οὐδὲν ἐνδεέστερον ἄγων τῶν αὑτοῦ
[4, 13]	πλανᾶσθαί τ´ ἀναγκασθήσεται καὶ οὐχ	ἕξει	βέβαιον σημεῖον οὐδέν, ᾧ διαγνώσεται,
[4, 75]	γὰρ αὐτοῖς ἀσφαλέστατα καὶ κάλλιστα	ἕξει	τὰ τῆς ἀρχῆς. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου
[4, 23]	τὴν πόλιν οἰκείων ὅπλων, ἀλλ´	ἕξειν	δυνάμεις αἰεὶ διαρκεῖς, κἂν πρὸς
[4, 55]	διὰ μακροῦ τὴν Ῥώμην ὑποχείριον	ἕξειν	ἐλπίσαντες καὶ ἔτι μᾶλλον ἐξαπατηθέντες
[4, 80]	καίτοι δέον, εἰ γοῦν ἔμελλεν	ἕξειν	καλῶς, μηδὲν τῶν ἐν ἔθει
[4, 73]	ὑμῖν παραινῶ καὶ τοὺς μέλλοντας	ἕξειν	τὴν ἁπάντων ἐξουσίαν μήτε βασιλεῖς
[4, 75]	ἐκκλησίαν ὀνομασάτω τε τοὺς μέλλοντας	ἕξειν	τὴν ἐνιαύσιον ἡγεμονίαν καὶ ψῆφον
[4, 84]	ἐξ αὐτῶν ἅπαν· καὶ μηδενὶ	ἐξεῖναι	περὶ καθόδου Ταρκυνίων μήτε πράττειν
[4, 61]	Ῥωμαίων πόλις αὐτὸν εἰς συντέλειαν	ἐξειργάσατο.	ἐποιήθη δ´ ἐπὶ κρηπῖδος ὑψηλῆς
[4, 59]	ἀναλήμμασί τε καὶ χώμασι μεγάλοις	ἐξειργάσατο,	καθάπερ ἔφην ἐν τῷ πρὸ
[4, 61]	τεχνίτας· καὶ τὰ μὲν πολλὰ	ἐξειργάσατο	τοῦ ναοῦ, τελειῶσαι δ´ οὐκ
[4, 79]	εἰσαγαγὼν καὶ μόνος. οἷα δ´	ἐξειργάσατο,	ὦ δημόται, τὰ περιβόητα καὶ
[4, 9]	νοῦν, καὶ ἐκ τῆς πόλεως	ἐξελαθησομένους.	ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων ὡς
[4, 70]	τὴν αὐτὴν γνώμην ἅπαντας λαβόντας	ἐξελάσαι	Ταρκύνιόν τε καὶ τοὺς παῖδας
[4, 8]	καὶ τὴν ἑταιρίαν τῶν Μαρκίων	ἐξελάσας	βεβαίως ἤδη τῆς ἀρχῆς ἐνόμιζε
[4, 11]	τοὺς δὲ τῶν εὐεργετῶν παῖδας	ἐξελαύνειν	καὶ τὴν ὑπὸ τοῦ πάππου
[4, 63]	αὐτοῦ τῶν παίδων Σέξτος διέφθειρεν,	ἐξελαύνεται	τῆς τ´ ἀρχῆς καὶ τῆς
[4, 46]	ἀποκτείνοι τῶν πολιτῶν, τοὺς δ´	ἐξελαύνοι	τῆς πατρίδος, τῶν δὲ περικόπτοι
[4, 42]	τούς τ´ ἀναιρουμένους καὶ τοὺς	ἐξελαυνομένους	ἀφαιρούμενος τοῖς μὲν κατηγόροις μικράν
[4, 22]	ἡμᾶς χρόνων ταττόμενον διατελεῖ τὸ	ἐξελευθερικὸν	φῦλον, ὅσον ἂν ᾖ· καὶ
[4, 51]	ὅτι Σαβίνων ἡ κρατίστη νεότης	ἐξελήλυθε	καὶ δυσὶ μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς
[4, 24]	ἐπισταμένων ἀκούειν, ἐκ τῶν δεσμωτηρίων	ἐξεληλυθότες	ἀρτίως κακοῦργοι μυρίων ἄξια διαπεπραγμένοι
[4, 67]	ἄρτι δ´ αὐτῷ τὰς πύλας	ἐξεληλυθότι	συναντᾷ κατὰ δαίμονα παραγινόμενος εἰς
[4, 4]	ἔπειτ´ ἐκ τοῦ δωματίου πάντας	ἐξελθεῖν	κελεύσασα τοὺς ἄλλους, ἐν ᾧ
[4, 50]	ἓν χωρίον καὶ τὴν δεκάτην	ἐξελόμενος	εἰς κατασκευὴν ἱεροῦ τὰ λοιπὰ
[4, 3]	συνετώτατος καὶ λόγῳ τὰ βουλευθέντα	ἐξενεγκεῖν	οὐδενὸς χείρων ἁπάσαις θ´ ἁρμόσαι
[4, 27]	τὰς ἄλλας ἐπηγάγοντο κατὰ Ῥωμαίων	ἐξενεγκεῖν	τὸν πόλεμον, Καιρητανοὺς καὶ Ταρκυνιήτας
[4, 4]	βασιλέως θάνατον καὶ πρὸς ἅπαντας	ἐξενεχθῆναι	παρασκευάσωμεν, ὅτι πληγὴν οὐδεμίαν ἔχει
[4, 6]	οἱ συγγραφεῖς περὶ αὐτῶν ταύτην	ἐξενηνόχασι	τὴν ἱστορίαν οὐδὲν ἐξητακότες τῶν
[4, 64]	Ῥωμαία, Λουκρητίου θυγάτηρ ἀνδρὸς ἐπιφανοῦς,	ἐξένιζεν	αὐτὸν ὡς συγγενῆ τοῦ ἀνδρὸς
[4, 63]	πατρικίων καὶ τοῦ δήμου συμφρονήσαντος	ἐξέπεσε	τῆς δυναστείας. οἵτινες δ´ ἦσαν
[4, 67]	ἐπωνύμιον ἦν· εἴη δ´ ἂν	ἐξερμηνευόμενος	ὁ Βροῦτος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν
[4, 78]	οὔθ´ ὕστερον, ἐὰν νῦν μαλακισθῶμεν,	ἐξέσται.	εἰ μὲν οὖν χρόνον εἶχον,
[4, 73]	βουλευσάμενοι, σφαλερὰ καὶ οὐκ ἀκίνδυνος,	ἐξέσται	θ´ ἡμῖν ὕστερον, ὅταν ἀπαλλαγῶμεν
[4, 47]	ἢ πονηρός εἰμι· τουτὶ γὰρ	ἐξέσται	καὶ μετὰ ταῦθ´ ὑμῖν σκοπεῖν·
[4, 51]	ὅπλων καὶ ἀπὸ τῶν σημείων	ἐξέστησαν	τῶν λογισμῶν καὶ τὰ ὅπλα
[4, 29]	ἔφησεν, ὦ Ταρκύνιε, μετὰ παρρησίας	ἔξεστί	μοι καὶ ἀκινδύνως ἅπαντα εἰπεῖν,
[4, 13]	ταῦτά τις ὁρῶν τὸ μέγεθος	ἐξετάζειν	βουλήσεται τῆς Ῥώμης, πλανᾶσθαί τ´
[4, 7]	εἶχε δὲ λόγον ἐν πολέμοις	ἐξετάζεσθαι	ἓξ καὶ ἐνενήκοντα βεβιωκὼς ἔτη.
[4, 7]	ἐτῶν, αὐτὸς ἐν τοῖς πράγμασιν	ἐξεταζόμενος,	ὥς φασι, παρὰ τὰς κοινὰς
[4, 23]	τοῖς ἤθεσι καὶ τοῖς τρόποις	ἐξετάζουσι	τοὺς ἀξίους τῶν καλῶν, ἀλλὰ
[4, 24]	καὶ τοὺς τῶν βουλευτῶν βίους	ἐξετάζουσιν·	ἔπειθ´ οὓς μὲν ἂν εὕρωσιν
[4, 59]	τὴν περὶ τῶν τοιούτων ἐπιστήμην	ἐξετάσας	παρ´ αὐτῶν καὶ μαθὼν τὸν
[4, 75]	οὐ ῥᾴδια νῦν δι´ ἀκριβείας	ἐξετασθῆναι·	συνήγμεθα γὰρ εἰς καιρὸν ὀξύν·
[4, 74]	ἅπασιν ἀόριστος ἀρχὴ καὶ μηδεμίαν	ἐξέτασιν	διδοῦσα τῶν πραττομένων, ἐξ ἧς
[4, 48]	ἐπιβουλὴν οὐ προεγνωκώς, ἄσμενος τὴν	ἐξέτασιν	ἔφη δέχεσθαι καὶ τοὺς προέδρους
[4, 30]	ἱστορίαις αὐτοῦ τὸ περὶ τὴν	ἐξέτασιν	τῆς ἀληθείας ταλαίπωρον. Μετὰ τοῦτο
[4, 35]	παραλαβεῖν, ἐκεῖνα ποιεῖν σοι προσῆκεν·	ἐξέτασιν	τῶν ἐμῶν ποιησάμενον ἁμαρτημάτων καὶ
[4, 30]	τὸ ῥᾴθυμον αὐτοῦ περὶ τὴν	ἐξέτασιν	τῶν χρόνων ἐλέγχειν. ἐπὶ γὰρ
[4, 57]	τὸ μηδὲν ἑαυτῷ συνειδέναι πᾶσαν	ἐξέτασιν	ὑπομένοντος ἔφη βούλεσθαι τὴν οἰκίαν
[4, 24]	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἐλευθέρους γινομένους	ἐξετάσουσι,	τίνες ὄντες καὶ διὰ τί
[4, 70]	αὐτοὺς ὁ Βροῦτος λέγει· Μυρίους	ἕξετε	καιρούς, ὦ Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε
[4, 47]	τοῦ Τύρνου θεραπόντων τοὺς πονηροτάτους	ἐξευρὼν	καὶ διαφθείρας χρήμασιν ἔπειθεν ὑπὸ
[4, 7]	φέρων ἔξω κατὰ τῶν κρηπίδων	ἐξέχεεν.	ἥ τ´ ἐκ τῆς ἀρχῆς
[4, 61]	ὀνομάζοντες ἀεὶ λόφον καὶ τὸν	ἐξηγητὴν	ἀξιοῦντες μὴ σφετερίζεσθαι τὸ σημεῖον,
[4, 76]	ὁσίων καὶ δικαίων ἔργων ἐφιεμένοις	ἐξῄεσαν	εἰς τὴν ἀγοράν. ἠκολούθουν δ´
[4, 41]	κατὰ τὸν τέταρτον ἐνιαυτὸν τῆς	ἑξηκοστῆς	καὶ πρώτης ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα
[4, 58]	γὰρ ἀπέκτεινεν οὐδένα Γαβίων οὔτ´	ἐξήλασε	τῆς πόλεως οὔτ´ εἰς ἀτιμίαν
[4, 38]	ἐπὶ τὴν τῶν καρπῶν συγκομιδήν,	ἐξῆλθε	μετὰ τῶν ἑταίρων ἐχόντων ὑπὸ
[4, 5]	κινήσασα οἶκτον, ἐπειδὴ καιρὸς ἦν,	ἐξῆλθεν	ἐκ τοῦ δωματίου καὶ παρήγγειλε
[4, 84]	τοὺς πράξοντας ὅσα τοῖς βασιλεῦσιν	ἐξῆν,	Βροῦτόν τε καὶ Κολλατῖνον· καὶ
[4, 21]	ἐν τοῖς ἰδίοις ἕκαστοι λόχοις,	ἐξηπατῶντο	δὲ τῷ μίαν εἶναι ψῆφον
[4, 46]	ἀνεβάλοντο τὴν βουλήν. ~Τῇ δ´	ἑξῆς	ἡμέρᾳ παρῆν ὁ Ταρκύνιος καὶ
[4, 47]	ἐν τοῖς σκευοφόροις. τῇ δ´	ἑξῆς	ἡμέρᾳ συναχθείσης τῆς ἐκκλησίας παρελθὼν
[4, 10]	διαλυθείσης δὲ τῆς ἐκκλησίας ταῖς	ἑξῆς	ἡμέραις ἀπογράφεσθαι κελεύσας τοὺς ὑποχρέους,
[4, 6]	ἀρχήν. ~Βούλομαι δ´ ἐπιστήσας τὸν	ἑξῆς	λόγον ἀποδοῦναι τὰς αἰτίας, δι´
[4, 36]	δίκαια καὶ λαμβάνειν, καὶ αὐτὸς	ἐξηταζόμην	πρῶτος οἷς ὥρισα κατὰ τῶν
[4, 6]	ὁ ὅρος, ὡς οἱ ταῦτ´	ἐξητακότες	γράφουσιν· οὗτος μὲν οὖν οὐκ
[4, 6]	ταύτην ἐξενηνόχασι τὴν ἱστορίαν οὐδὲν	ἐξητακότες	τῶν ἀναιρούντων αὐτὴν ἀδυνάτων τε
[4, 3]	διοικεῖν ἀξιῶν. ἐν οἷς ἅπασιν	ἐξητάσθη	πιστὸς καὶ δίκαιος, καὶ οὐδὲν
[4, 60]	τοῦ τερατοσκόπου περιτυγχάνει τι μειράκιον	ἐξιόν,	ᾧ φράσαντες, ὅτι Ῥωμαίων εἰσὶ
[4, 41]	αὐλιζόμενοι αὐλὴν καὶ μεθ´ ἡμέραν	ἐξιόντι	παρακολουθοῦντες, ὅπῃ πορεύοιτο, πολλὴν τὴν
[4, 16]	ἔδει τῆς νεότητος εἰς πόλεμον	ἐξιούσης	ὑπομένοντας ἐν τῇ πόλει τὰ
[4, 82]	τῆς πόλεως ἔπαρχον ὁ τύραννος	ἐξιὼν	ἐπὶ τὸν πόλεμον, Ταρκυνίου δὲ
[4, 55]	ἀποστάτης συνεχῶς ἐπὶ τὴν χώραν	ἐξιὼν	καὶ πολλὰς περιβαλλόμενος ὠφελείας· παρεσκεύασε
[4, 74]	καὶ τοὺς προηγουμένους ἐν ταῖς	ἐξόδοις	δώδεκα πελέκεις καταλιπεῖν. ἔτι πρὸς
[4, 52]	δὲ καὶ μετὰ ταῦτα πολλὰς	ἐξόδους	ἐπὶ τὴν Οὐολούσκων χώραν τοτὲ
[4, 41]	ἐπιβουλευσόντων ἀσφάλειαν παρείχοντο. ἔπειτα τὰς	ἐξόδους	οὔτε συνεχεῖς οὔτε τεταγμένας, ἀλλὰ
[4, 54]	καὶ ῥᾴδια ληφθῆναι διὰ κλιμάκων	ἐξοικοδομεῖν	τε καὶ ἀποταφρεύειν δεδοικότες τὰς
[4, 81]	τρεῖς γὰρ ἐξ ἑνὸς Ταρκυνίους	ἕξομεν	πολλῷ μιαρωτέρους τοῦ πατρός. ὅπου
[4, 10]	ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν κατὰ νόμους	ἕξοντα	τὴν ἀρχήν· τότε δὲ στέργειν
[4, 84]	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδεικνύναι βασιλικὴν	ἕξοντας	ἐξουσίαν, οὓς ἂν ὑμεῖς ἐν
[4, 76]	ἑαυτήν· ὑπ´ ἐκείνου δὲ τοὺς	ἕξοντας	τὴν τῶν βασιλέων ἐξουσίαν ὀνομασθῆναι
[4, 36]	βασιλέων οὕτω μέτριος ὢν ἐν	ἐξουσίᾳ	διετέλεσε καὶ φιλάνθρωπος ἅπασι τοῖς
[4, 74]	καὶ οὐκ ἐᾷ μεθύσκεσθαι ταῖς	ἐξουσίαις	τὰ ἤθη. ταῦθ´ ἡμῖν καταστησαμένοις
[4, 35]	ἐπὶ τοὺς δεδωκότας μοι τὴν	ἐξουσίαν	ἀγανακτεῖν καὶ κατηγορεῖν ἐμοῦ τε,
[4, 40]	ὄντας δι´ ἑτέρου τρόπου τὴν	ἐξουσίαν	αὐτοῦ καταλῦσαι καὶ Ταρκύνιον ἐπὶ
[4, 78]	ποτε γενομένους τυράννους, ἀφελέσθαι τὴν	ἐξουσίαν	βεβουλεύμεθα συνελθόντες οἱ πατρίκιοι, πάλαι
[4, 56]	πρὸς τὸν πατέρα τήν τ´	ἐξουσίαν,	ἣν εἰληφὼς ἦν, δηλώσοντα καὶ
[4, 36]	χρώμενος; ὅς γε καὶ τὴν	ἐξουσίαν,	ἣν ὑμεῖς ἐδώκατέ μοι πατέρων
[4, 25]	ἐδόκει τήν τε τῆς βουλῆς	ἐξουσίαν	καὶ τὴν τῶν πατρικίων δυναστείαν
[4, 4]	ῥάβδους καὶ τὴν τῶν ὅπλων	ἐξουσίαν	κάλει τοὺς βουλεύσαντας ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον
[4, 73]	τοὺς μέλλοντας ἕξειν τὴν ἁπάντων	ἐξουσίαν	μήτε βασιλεῖς ἔτι μήτε μονάρχους
[4, 8]	αὐτὸν ἑαυτῷ τινα μηχανήσασθαι βασιλικὴν	ἐξουσίαν,	μήτε βουλῆς ψηφισαμένης μήτε τῶν
[4, 40]	ὁπότε βασιλεὺς ἀποθάνοι, τὴν μὲν	ἐξουσίαν	ὁ δῆμος ἐδίδου τῷ συνεδρίῳ
[4, 76]	τοὺς ἕξοντας τὴν τῶν βασιλέων	ἐξουσίαν	ὀνομασθῆναι Λεύκιον Ἰούνιον Βροῦτον καὶ
[4, 84]	ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδεικνύναι βασιλικὴν ἕξοντας	ἐξουσίαν,	οὓς ἂν ὑμεῖς ἐν ἀρχαιρεσίαις
[4, 25]	αὐτὸς ἑαυτοῦ τὴν ἡμίσειαν τῆς	ἐξουσίας	ἀφελόμενος. τῶν γὰρ πρὸ αὐτοῦ
[4, 73]	καὶ βαρεῖς ἔσονται διαιρεθείσης τῆς	ἐξουσίας	διχῇ καὶ τὴν αὐτὴν ἔχοντος
[4, 73]	ἀπαλλαγῶμεν τῆς τυραννίδος μετὰ πλείονος	ἐξουσίας	καὶ κατὰ σχολὴν βουλευομένοις τὴν
[4, 56]	παράγουσιν ἀρχήν. ~Τοσαύτης δὴ γενόμενος	ἐξουσίας	ὁ Σέξτος κύριος δι´ ἀπάτης
[4, 34]	τότε δοθείσης καὶ νῦν ὑπαρχούσης	ἐξουσίας	ὁ χρόνος, ἐν ᾧ τετταρακονταετεῖ
[4, 76]	ὠνομάσθησαν ἐπὶ τοῦ μεγέθους τῆς	ἐξουσίας,	ὅτι πάντων τ´ ἄρχουσι καὶ
[4, 74]	δὲ καὶ τοὔνομα τῆς βασιλικῆς	ἐξουσίας	πάτριον ὑπάρχον ἡμῖν καὶ σὺν
[4, 75]	καὶ τὰ λοιπὰ τῆς βασιλικῆς	ἐξουσίας	σύμβολα πραττέτωσαν, ὅπως ἐλευθέραν οἰκήσομεν
[4, 74]	διαφθαρῆναι τὴν διάνοιαν ἀφίστασθαι τῆς	ἐξουσίας	συστέλλει τὰς αὐθάδεις φύσεις καὶ
[4, 31]	διήνεγκεν, οὔτε ἀρχαιρεσίαις νομίμοις τῆς	ἐξουσίας	ταύτης ἔτυχες, ὡς ὁ πάππος
[4, 26]	ταῦτα τε καὶ ὅσα ἄλλα	ἕξουσιν	ἀγαθὰ βουλευτήριον ἐγκαταστησάμενοι πάντας ἔπεισε
[4, 23]	ἔσονται πολῖται πόλεως, καὶ ταῦθ´	ἕξουσιν	ἀμφότερα παρὰ τῶν δεσποτῶν τἀγαθά.
[4, 75]	τὴν πατρίδα καὶ μηκέτι κάθοδον	ἕξουσιν	εἰς αὐτὴν Ταρκύνιοι· πειράσονται γάρ,
[4, 4]	μηδένα παριέναι μήτ´ ἔσω μήτ´	ἔξω·	ἔπειτ´ ἐκ τοῦ δωματίου πάντας
[4, 7]	ἐκ τοῦ βουλευτηρίου καὶ φέρων	ἔξω	κατὰ τῶν κρηπίδων ἐξέχεεν. ἥ
[4, 17]	ἔταξε σαυνία καὶ σφενδόνας ἔχοντας	ἔξω	τάξεως συστρατεύεσθαι. τέτταρας δὲ λόχους
[4, 38]	ὑπηρέτας ἐπικαλούμενον ἔφερε. γενόμενος δ´	ἔξω	τοῦ βουλευτηρίου μετέωρον ἐξαρπάσας αὐτὸν
[4, 70]	διελέγετο πρὸς αὐτὴν ὥσπερ ζῶσαν	ἔξω	τοῦ φρονεῖν γεγονὼς ὑπὸ τοῦ
[4, 80]	τοσαύτας ἔχων αὐτοῦ παρανομίας κατηγορεῖν	ἔξω	τῶν εἰς τοὺς συγγενεῖς καὶ
[4, 48]	ἀποθανεῖν, ἐὰν εὑρεθῇ παρεσκευασμένος ὅπλα	ἔξω	τῶν ἐνοδίων, ἢ τὸν καταψευσάμενον
[4, 25]	πανήγυριν αὐτὸ συνήγαγε, νόμους καταστησάμενος	ἔξω	τῶν ἰδίων, ὧν ἑκάστη πόλις
[4, 44]	τὸν δ´ ἀμφιθέατρον ἱππόδρομον οὐδὲν	ἔξω	τῶν κρηπίδων ἔχοντα παστάσιν ὑποστέγοις
[4, 74]	βασιλεύς, ὁ τὴν τιμὴν ταύτην	ἕξων	διὰ βίου, πάσης ἀπολελυμένος πολεμικῆς
[4, 30]	τῶν δικαίων φροντὶς ἦν, χρήμασιν	ἐξωνούμενοι	καὶ οὐδὲ ἀφανῶς ἕκαστα τούτων
[4, 54]	φέροντα τοῦ περιβόλου διὰ πολυχειρίας	ἐξωχυροῦτο	τάφρον ὀρυξάμενος εὐρυτέραν καὶ τεῖχος
[4, 36]	ἔμπροσθεν οὐδεὶς ἐποίησε βασιλέων. ἀλλ´	ἔοικεν	ἀδίκημα μὲν οὐδὲν εἶναι, δι´
[4, 33]	ἔλεξεν ὧδε· Ἅπαντα μέν, ὡς	ἔοικεν,	ἄνθρωπον ὄντα δεῖ προσδοκᾶν, ὦ
[4, 84]	ἑκάστου ψυχὴν κατελάμβανεν οὐδὲν ἀλλήλοις	ἐοικότα·	λύπαι τε γὰρ ἡδοναῖς ἐκέκραντο,
[4, 29]	δόξης. γυνή σοι σύνεστι μηδὲν	ἐοικυῖα	τοῖς σοῖς τρόποις, ἥ σε
[4, 74]	εἰ μὴ κατὰ καιρούς τινας	ἑορταίους	καὶ ἐν πομπαῖς θριάμβων, ὅτε
[4, 49]	δέουσαι πεντήκοντα ἐγένοντο. ταύτας τὰς	ἑορτάς	τε καὶ τὰς θυσίας μέχρι
[4, 14]	ἣν ἔτι καὶ καθ´ ἡμᾶς	ἑορτὴν	ἄγοντες Ῥωμαῖοι διετέλουν ὀλίγαις ὕστερον
[4, 26]	καὶ τἆλλα τὰ περὶ τὴν	ἑορτὴν	καὶ πανήγυριν, ὃν ἐπιτελεσθήσεται τρόπον,
[4, 15]	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἅμα συνερχομένους,	ἑορτήν	τινα καὶ ταύτην ἐν τοῖς
[4, 49]	λαμβάνειν. αἱ δὲ μετασχοῦσαι τῆς	ἑορτῆς	τε καὶ τῆς θυσίας πόλεις
[4, 42]	αὐτοῦ κατ´ οἰκίας τε καὶ	ἐπ´	ἀγρῶν ἀναρπαζόμενοι, λόγου ἄξιοι ἄνδρες,
[4, 27]	τὴν ἀλλήλων καὶ παρατάξεις ἄλλας	ἐπ´	ἄλλαις συνισταμένων. ἐν ἁπάσαις δὲ
[4, 42]	αὐτοὺς ὑπὸ τὰς δίκας ἄλλους	ἐπ´	ἄλλαις ψευδέσιν αἰτίαις, μάλιστα δ´
[4, 4]	βασιλείων θύρας κλεῖσαι καὶ φύλακας	ἐπ´	αὐταῖς ἐπέστησε διακελευσαμένη μηδένα παριέναι
[4, 73]	ἀλλὰ μετριωτέραν τινὰ καὶ φιλανθρωποτέραν	ἐπ´	αὐτοῖς θέσθαι προσηγορίαν. ἔπειτα μὴ
[4, 75]	συνήγμεθα γὰρ εἰς καιρὸν ὀξύν·	ἐπ´	αὐτοῖς οἴομαι δεῖν ποιῆσαι τοῖς
[4, 39]	ὑποτίθεσθαι πέμπει τινὰς τῶν θεραπόντων	ἐπ´	αὐτὸν ἔχοντας ξίφη· οἳ τάχει
[4, 38]	λόγῳ παρὰ τὸ συμφέρον ὥρμησεν	ἐπ´	αὐτὸν ὡς ἐξαναστήσων τῆς ἕδρας.
[4, 37]	ὁρμῆς ἤδη γινομένης τῶν ὄχλων	ἐπ´	αὐτὸν ᾤχετο φεύγων ἅμα τοῖς
[4, 9]	δ´ εἰπεῖν ἠνάγκασμαι συνισταμένους τινὰς	ἐπ´	αὐτοὺς αἰσθόμενος καὶ τὴν ἀρχὴν
[4, 37]	πολλὴν αἰδῶ καταστήσας τοὺς συνισταμένους	ἐπ´	αὐτῷ διέλυσε τὸν σύλλογον καὶ
[4, 42]	ἐπιβουλεύειν αἰτιώμενοι τῷ βασιλεῖ, κατηγόρουν	ἐπ´	αὐτῷ δικαστῇ. ὁ δὲ τῶν
[4, 25]	τὸ Ἑλληνικὸν γένος, εἰς τὴν	ἐπ´	ἐκείνου κληθεῖσαν Ἀμφικτυονικὴν σύνοδον καὶ
[4, 30]	Ἄνδρες, ἔφη, βουλευταί, Ταρκύνιος ἑταιρίας	ἐπ´	ἐμὲ συνάγων καὶ προθυμούμενος ἐκβαλεῖν
[4, 36]	βουλόμενοι, καὶ μετὰ τούτου συνεστηκότες	ἐπ´	ἐμοί· ἡδέως δ´ ἂν πυθοίμην
[4, 30]	ὁρῶν ἀδικουμένην ὑπ´ ἐμοῦ ταῦτ´	ἐπ´	ἐμοὶ μηχανᾶται. ἀπόκριναι δή, Ταρκύνιε,
[4, 7]	τελευτὴν παραλαβὼν τὴν βασιλείαν Τύλλιος	ἐπ´	ἔτη τετταράκοντα καὶ τέτταρα κατέσχεν,
[4, 85]	πρὸς τοὺς Ἀρδεάτας πεντεκαιδεκαετεῖς ἀπήγαγον	ἐπ´	οἴκου τὰς δυνάμεις. {ἡ μὲν
[4, 30]	οὐδὲν ἔτι διαμελλήσας ὁ Ταρκύνιος	ἐπάγεται	γυναῖκα τὴν Τυλλίαν οὔτε τοῦ
[4, 42]	τῶν δυνατῶν, πρὶν ἁλῶναι τὰς	ἐπαγομένας	σφίσι δίκας, εἰδότες ὧν ἕνεκεν
[4, 11]	τούτων ἐγένετο μήνυσις, ξενικὴν δύναμιν	ἐπαγόμενοι	νυκτὸς ἔτι πολλὴν κατάγειν εἰς
[4, 38]	καὶ τἆλλα παράσημα τῆς ἀρχῆς	ἐπαγόμενος·	ἐλθὼν δ´ εἰς τὴν ἀγορὰν
[4, 5]	αὑτὸν ἔχων καὶ τοὺς ῥαβδούχους	ἐπαγόμενος	τοὺς βασιλικοὺς προῆλθεν εἰς τὴν
[4, 55]	ἑταίρους τε πολλοὺς καὶ πελάτας	ἐπαγόμενος	ὡς αὐτόμολος καὶ ἵνα δὴ
[4, 70]	ἐκ τῆς πόλεως, πολλὰ καὶ	ἐπαγωγὰ	εἰς τοῦτο διαλεχθείς. ἐπεὶ δὲ
[4, 48]	διαφθείρουσι παραχρῆμα. τὸν δὲ Ταρκύνιον	ἐπαινέσαντες	ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας ὡς κοινὸν
[4, 47]	ἀλλ´ αὐτὸν τὸν κατηγορήσαντα ἀναιρεῖν.	ἐπαινεσάντων	δὲ τὴν γνώμην ἁπάντων συνταξάμενος
[4, 10]	ἰσηγορίας. ~Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ πολὺς	ἔπαινος	ἐκ τῆς ἐκκλησίας ἐγένετο τῶν
[4, 25]	μακαρισμοὶ τοῖς κατασκευασαμένοις ἠκολούθουν μόνον,	ἐπαίνου	δὲ καὶ ζήλου ἄξια τὰ
[4, 37]	ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν λεγομένων ἀπαντῶντος	ἐπαίνου	καὶ πάντων σπουδὴν ἐχόντων μαθεῖν,
[4, 10]	καὶ δίκαιος περὶ τοὺς εὐεργέτας,	ἐπαινούντων,	τῶν δ´, ὅτι φιλάνθρωπος καὶ
[4, 82]	ὦ θαυμαστὴ σὺ καὶ πολλῶν	ἐπαίνων	ἀξία τῆς εὐγενοῦς προαιρέσεως, οἴχῃ
[4, 84]	τὰ μισούμενα τῆς ἀσφαλείας ὑπερορᾶν	ἐπαίροντες,	οἱ δὲ κατὰ λογισμὸν τοῦ
[4, 85]	πύλας καὶ μεστὰς ὅπλων τὰς	ἐπάλξεις	ᾤχετο πάλιν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον
[4, 7]	ἱστορίας. προειρημένων δὴ τούτων καιρὸς	ἐπανάγειν	ἐπὶ τὴν ἀπολειπομένην διήγησιν. ~Ἐπειδὴ
[4, 63]	οἵτινες δ´ ἦσαν οἱ τῆς	ἐπαναστάσεως	ἄρξαντες καὶ δι´ οἵων τρόπων
[4, 29]	διεζήσαμεν χρόνον. τί οὖν οὐκ	ἐπανορθούμεθα	τὸ τῆς τύχης ἐλάττωμα ἡμεῖς
[4, 24]	τῷ κοινῷ δι´ αὐτοῦ κακόν·	ἐπανορθοῦσθαι	μέντοι φημὶ δεῖν τὰ δυνατὰ
[4, 73]	δυσχεραίνουσιν ἅπαντες αὐτάς, ταῦθ´ ὑμῖν	ἐπανορθώσασθαί	τε καὶ νῦν καὶ ἵνα
[4, 82]	θυγάτηρ, ὃν ἀπέδειξε τῆς πόλεως	ἔπαρχον	ὁ τύραννος ἐξιὼν ἐπὶ τὸν
[4, 46]	Σαβίνων ἔθνος συστρατεύειν. ὡς δ´	ἐπαύσατο	λέγων, παρελθὼν ὁ Τύρνος ὁ
[4, 84]	ταῖς ἐπιβολαῖς ἐπιφέροντες. ἐπεὶ δ´	ἐπαύσατο	λέγων, ὥσπερ ἐξ ἑνὸς στόματος
[4, 36]	ὑπερήφανός εἰμι καὶ διὰ βαρύτητα	ἐπαχθὴς	καὶ τὴν αὐθάδειαν, ᾗ κέχρημαι
[4, 69]	θεός, ἐπειδὴ τάχιστα τῆς Ἰταλίας	ἐπέβη,	προσκύψας κατεφίλησε τὴν γῆν, ταύτην
[4, 42]	σφίσι δίκας, εἰδότες ὧν ἕνεκεν	ἐπεβουλεύοντο,	καταλείψειν τῷ τυράννῳ τὴν πόλιν
[4, 47]	τὴν ἐμὴν ἐβούλετο λαβεῖν γυναῖκα.	ἐπεὶ	δ´ ἀπηξιώθη τῶν γάμων κατὰ
[4, 25]	τάξας, οὓς αὐτὸς ἔγραψε νόμους.	ἐπεὶ	δ´ αὐτῷ τὰ ἐν τῇ
[4, 42]	νεωτέρῳ κατ´ ἄμφω τὰ ὀνόματα.	~Ἐπεὶ	δ´ ἐγκρατῶς ἤδη κατέχειν ὑπελάμβανε
[4, 84]	τυραννίδος ὄκνον ταῖς ἐπιβολαῖς ἐπιφέροντες.	ἐπεὶ	δ´ ἐπαύσατο λέγων, ὥσπερ ἐξ
[4, 42]	ὧν οὐδὲ τὰ σώματα ἐφάνη.	ἐπεὶ	δὲ διέφθειρε τὸ κράτιστον τῆς
[4, 70]	καὶ ἐπαγωγὰ εἰς τοῦτο διαλεχθείς.	ἐπεὶ	δὲ πάντας εἶδεν ἐπὶ τῆς
[4, 26]	φήσας πραγμάτων συμβούλους αὐτοὺς συγκαλεῖν.	ἐπεὶ	δὲ συνῆλθον, συναγαγὼν τήν τε
[4, 68]	πρὸς οὐδὲν τῶν καλῶν ἀντιπράττουσαν.	ἐπεὶ	δὲ Τύλλιον ἀποκτείνας Ταρκύνιος σὺν
[4, 35]	συναγαγεῖν κἀκεῖ μου κατηγορεῖν. πλὴν	ἐπεὶ	σὺ τοῦτο πέφευγας, ἐγὼ περὶ
[4, 8]	παρανόμου ἀρχῆς, καὶ ἐδόκει αὐτοῖς,	ἐπειδὰν	πρῶτον εἰς τὸ συνέδριον ὑπὸ
[4, 78]	πολλάκις ἅπασιν εἴη δίκαιος ἀπολωλέναι·	ἐπειδὴ	δ´ ὅ τε καιρός, ὃν
[4, 24]	τοῦτ´ ἐν τῇ πόλει φυλαττόμενον.	~Ἐπειδὴ	δὲ κατὰ τοῦτο γέγονα τὸ
[4, 33]	ἔμελλον καταλείψειν ἁπάντων τῶν ἐμῶν.	ἐπειδὴ	δὲ παρὰ γνώμην ἅπαντ´ ἀπήντηκέ
[4, 8]	ἐπανάγειν ἐπὶ τὴν ἀπολειπομένην διήγησιν.	~Ἐπειδὴ	δὲ παραλαβὼν τὴν ἐπιτροπὴν τῆς
[4, 9]	ὑπὲρ τῶν εὐεργεσιῶν χάριτας εἰδέναι,	ἐπειδὴ	δὲ τετελεύτηκε τὸν βίον τοῖς
[4, 22]	~Τότε δ´ οὖν ὁ Τύλλιος	ἐπειδὴ	διέταξε τὸ περὶ τὰς τιμήσεις,
[4, 52]	ἤρξατο καὶ τελευτῆς ὁποίας ἔτυχεν,	ἐπειδὴ	δολίῳ τ´ ἀπάτῃ καὶ στρατηγήματι
[4, 64]	ἐπισχὼν τῆς νυκτὸς πολὺ μέρος,	ἐπειδὴ	καθεύδειν ἅπαντας ἐνόμιζεν, ἀναστὰς ἧκεν
[4, 5]	πολὺν ἐξ ἀμφοτέρων κινήσασα οἶκτον,	ἐπειδὴ	καιρὸς ἦν, ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ
[4, 80]	ὑμῶν καὶ δυσχεραινόντων. φέρε, ἀλλ´	ἐπειδὴ	κατέσχε τὴν δυναστείαν ὁπωσδήποτε λαβών,
[4, 78]	νόμους τὴν δυναστείαν κατασχόντα οὔτ´,	ἐπειδὴ	κατέσχεν ὅπως δή ποτε λαβών,
[4, 29]	ὑπὲρ ἀναγκαίου πράγματος διαλεξομένη, ~καὶ	ἐπειδὴ	παρεγένετο, μεταστῆναι κελεύσασα τοὺς ἔνδον,
[4, 3]	πρῶτος ἐστεφανοῦτο τῶν ἄλλων. καὶ	ἐπειδὴ	παρέστη Ῥωμαίοις εἰς ὑπόταξίν τε
[4, 84]	τῆς ἐλευθερίας. Ἐγίνετο ταῦτα· καὶ	ἐπειδὴ	πᾶσαι τὴν φυγὴν τῶν τυράννων
[4, 85]	λόχους, ὅ τι χρὴ ποιεῖν,	ἐπειδὴ	πᾶσιν ἐφάνη κύρια ἡγεῖσθαι τὰ
[4, 9]	εἰσιν ἀποδοῦναι, τούτοις βοηθεῖν προθυμούμενος,	ἐπειδὴ	πολῖταί τ´ εἰσι καὶ πολλοὺς
[4, 82]	καὶ ἀφόρητον ἡγουμένη τὴν ὕβριν	ἐπειδὴ	πρὸς τὸν πατέρα καὶ τοὺς
[4, 27]	δὲ Ῥωμαίων ἐπιεικείας καὶ μετριότητος,	ἐπειδὴ	συγγνόντες ἀδικεῖν στέμμασι καὶ λιτανείαις
[4, 75]	ἐγὼ τὴν ἐκκλησίαν, ὥσπερ ἔφην,	ἐπειδὴ	συγκεχώρηταί μοι κατὰ νόμον καὶ
[4, 61]	ἀποκρύψεται. ~Ταῦτα μαθόντες οἱ πρέσβεις,	ἐπειδὴ	σχολὴν ὁ πρεσβύτης ἔσχε καὶ
[4, 73]	δ´ ἐστὶ ταῦτα; πρῶτον μὲν	ἐπειδὴ	τὰ ὀνόματα τῶν πραγμάτων οἱ
[4, 9]	καὶ ὑμεῖς ἴστε, διετέλεσε, καὶ	ἐπειδὴ	τὰ περὶ τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ
[4, 84]	παρελθὼν πάλιν ὁ Βροῦτος λέγει·	Ἐπειδὴ	τὰ πρῶτα ἡμῖν κεκύρωται κατὰ
[4, 46]	κατὰ τὸ δίκαιον αὑτῷ προσηκούσης,	ἐπειδὴ	Ταρκύνιος αὐτὴν κατέσχεν ὁ πάππος
[4, 10]	τίσιν ὀφείλουσι καὶ πόσον ἕκαστος,	ἐπειδὴ	τὰς ἀπογραφὰς ἔλαβε, τραπέζας θεὶς
[4, 72]	λέγειν αὐτὸν ἠξίουν. κἀκεῖνος εἶπεν,	Ἐπειδὴ	ταῦτα οὕτω πράττειν ὑμῖν δοκεῖ,
[4, 69]	ὃ βούλεται δηλοῦν ὁ θεός,	ἐπειδὴ	τάχιστα τῆς Ἰταλίας ἐπέβη, προσκύψας
[4, 4]	πολλὰς καὶ μεγάλας ἐσχηκὼς ἀφορμάς,	ἐπειδὴ	τελευτῆσαι συνέβη Ταρκύνιον ἐπιβουλευθέντα ὑπὸ
[4, 33]	ἀλλ´ ὑπὸ τῶν πραγμάτων ἀναγκασθείς·	ἐπειδὴ	τὸν μὲν πάππον ὑμῶν οἱ
[4, 38]	ἄσπειστον θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν,	ἐπειδὴ	τὸν οἰκεῖον καιρὸν ἔλαβε διεσκεδασμένου
[4, 14]	καιρὸς ἐπιτηδειότερος. ~Ὁ δὲ Τύλλιος,	ἐπειδὴ	τοὺς ἑπτὰ λόφους ἑνὶ τείχει
[4, 34]	τούτων. ~Περὶ δὲ τῆς βασιλείας,	ἐπειδὴ	τοῦτ´ ἐστιν, ὃ κατηγορεῖς μου,
[4, 67]	ὑπὲρ οὗ μικρὰ προειπεῖν ἀναγκαῖον,	ἐπειδὴ	τοῦτον ἀποφαίνουσι Ῥωμαῖοι τῆς καταλύσεως
[4, 30]	ἀποκρυψάμενος, τί μου κατηγορεῖν ἔχεις,	ἐπειδὴ	τούτους ἠξίους ἀκοῦσαι. ~Λέγει πρὸς
[4, 3]	καὶ τἀριστεῖα πρῶτος ἁπάντων λαβεῖν·	ἔπειθ´	ἑτέρας γενομένης ἐπὶ τὸ αὐτὸ
[4, 4]	εὐεργεσίαις τισὶ καὶ δωρεαῖς ὑπαγόμενος·	ἔπειθ´	ὅταν ἡμῖν καιρὸς εἶναι δοκῇ,
[4, 43]	πεῖραν τῆς ἑκάστου γνώμης ἐλάμβανον·	ἔπειθ´	οὓς αἴσθοιντο τοῖς καθεστηκόσι πράγμασιν
[4, 24]	τοὺς τῶν βουλευτῶν βίους ἐξετάζουσιν·	ἔπειθ´	οὓς μὲν ἂν εὕρωσιν ἀξίους
[4, 60]	γῆς μέρος ὅσον δή τι·	ἔπειθ´	ὑμῖν ἐρεῖ, Τουτὶ μέν ἐστιν
[4, 5]	ἀποσταλέντας ὑπ´ αὐτῶν δεδεμένους παρήγαγεν·	ἔπειθ´	ὡς εἶδε πολλοὺς ὀλοφυρομένους τε
[4, 46]	ἐν τῇ φιλίᾳ διαμείνωσι, τελευτῶν	ἔπειθεν	αὐτοὺς ἐπὶ τὸ Σαβίνων ἔθνος
[4, 70]	ἀνθρώπων εἶναι φρονιμώτατος, μετὰ τοῦτ´	ἔπειθεν	αὐτοὺς τὴν αὐτὴν γνώμην ἅπαντας
[4, 47]	πονηροτάτους ἐξευρὼν καὶ διαφθείρας χρήμασιν	ἔπειθεν	ὑπὸ νύκτα ξίφη πολλὰ παρ´
[4, 40]	τὸ δημοτικὸν ἰσχύος οὐ μικρᾶς	ἐπειλημμένον	ἐκ τῆς Τυλλίου πολιτείας, καὶ
[4, 7]	συγγραφέων τινὲς ἑτέραις αὐτὰ λύειν	ἐπειράθησαν	ἀτοπίαις, οὐ Τανακυλίδα ποιοῦντες μητέρα
[4, 51]	λογισμῶν καὶ τὰ ὅπλα ῥίψαντες	ἐπειρῶντο	σώζειν ἑαυτούς. ἦν δ´ ἄπορος
[4, 53]	τῶν ἐν τῇ πόλει συλληψομένων,	ἔπεισαν	αὐτοὺς συμπροθυμηθέντων καὶ Οὐολούσκων· ἐπρεσβεύσαντο
[4, 35]	ἐχαρίσαντό μοι· ῥᾳδίως γὰρ ἂν	ἔπεισας	αὐτούς, εἴ τι δίκαιον εἶχες
[4, 26]	ἕξουσιν ἀγαθὰ βουλευτήριον ἐγκαταστησάμενοι πάντας	ἔπεισε	τοὺς ἐν τῷ συνεδρίῳ παρόντας·
[4, 66]	μὲν ἔκλαιε φωνὴν οὐδεμίαν προϊεμένη,	ἔπειτ´	ἀνιστάντος αὐτὴν τοῦ πατρὸς καὶ
[4, 12]	διακατέχῃ τὰ πράγματα μηδένα δεδοικώς.	ἔπειτ´	ἐγκέλευστοί τινες διειληφότες τὴν ἀγορὰν
[4, 4]	ὀλίγαις ἡμέραις αὐτὸν ἀποδείξειν ὑγιῆ·	ἔπειτ´	ἐγὼ προελθοῦσα εἰς τοὐμφανὲς ἐρῶ
[4, 23]	διαφέρειν, ἀλλ´ οὐ τῇ τύχῃ·	ἔπειτ´	εἰ μὴ τοῖς ἤθεσι καὶ
[4, 4]	παριέναι μήτ´ ἔσω μήτ´ ἔξω·	ἔπειτ´	ἐκ τοῦ δωματίου πάντας ἐξελθεῖν
[4, 16]	τὴν προαγωνιζομένην τῆς φάλαγγος ὅλης.	ἔπειτ´	ἐκ τῶν ὑπολειπομένων ἑτέραν ἀφῄρει
[4, 32]	ἀναπήρου τυχόντα οὔτε διανοίας ἠλιθίου.	ἔπειτ´	ἐρωτᾶν με τολμᾷς, τί παθὼν
[4, 38]	οἰκίαν τοῖς ἑταίροις μόνοις διαλεγόμενος·	ἔπειτα	γνώμην ἀποδειξαμένης τῆς γυναικὸς μηδὲν
[4, 28]	ἀπαλλαγῆναι ζητεῖν ἀπὸ τοῦ συνοικοῦντος.	ἔπειτα	δ´ ἡ κακὴ τὴν φύσιν
[4, 42]	Τύλλιον ἐκ τῆς ἀρχῆς ἐκπεσεῖν·	ἔπειτα	καὶ τῶν ἄλλων, οὓς ὑπελάμβανε
[4, 14]	εἰδέναι, ποίαν οἰκίαν ἕκαστος οἰκεῖ.	Ἔπειτα	κατὰ πάντας ἐκέλευσε τοὺς στενωποὺς
[4, 43]	κελεύσας ἐκ τῆς ἀγορᾶς διέφθειρεν.	ἔπειτα	κατέλυσε τὰς ἀπὸ τῶν τιμημάτων
[4, 71]	τὰ παρ´ ἡμῶν εὐτρεπῆ γενέσθαι.	ἔπειτα	κομίσαντες τὸ σῶμα τῆς γυναικὸς
[4, 80]	πάντων ἀποδέδοται τῶν κοινῶν προβουλεύειν·	ἔπειτα	μεσοβασιλέων αἱρεθέντων, οἷς ἐπιτρέπει τὸ
[4, 73]	φιλανθρωποτέραν ἐπ´ αὐτοῖς θέσθαι προσηγορίαν.	ἔπειτα	μὴ ποιεῖν μίαν γνώμην ἁπάντων
[4, 82]	μηδὲν ἔτι τοιοῦτον συμβῇ παθεῖν.	ἔπειτα	σὺ μέν, ὦ Λουκρητία, γυναικείας
[4, 32]	μὲν εὐσεβεῖ καὶ δικαίῳ λέγεσθαι,	ἔπειτα	συμβασιλεύειν ἐμοὶ καὶ πάσης μετέχειν
[4, 83]	ἄγους θυσιῶν καὶ σπονδῶν καταρχόμενος·	ἔπειτα	ταῖς ἐξ ἡμῶν αὐτῶν οὔτ´
[4, 41]	ἀπὸ τῶν ἐπιβουλευσόντων ἀσφάλειαν παρείχοντο.	ἔπειτα	τὰς ἐξόδους οὔτε συνεχεῖς οὔτε
[4, 11]	αὐτῶν ἐπιτελεσάμενον δίκας ἔμελλον ἀναρπάσεσθαι,	ἔπειτα	ταυτὶ τὰ παιδία καὶ τοὺς
[4, 13]	δημοσίαν χώραν τοῖς θητεύουσι Ῥωμαίων·	ἔπειτα	τοὺς νόμους τούς τε συναλλακτικοὺς
[4, 71]	τύχας ἅπαντα τὰ γενόμενα φράσαντες.	ἔπειτα	τῶν ἄλλων ἕκαστος παριὼν κατηγορείτω
[4, 40]	λαβών, ὡς εἴρηταί μοι πρότερον,	ἔπειτα	φιλανθρωπίαις τισὶ τὸν δῆμον οἰκειωσάμενος
[4, 18]	συμμορίαι περιελάμβανον, ἑκατὸν καὶ ἐνενηκοντατρεῖς.	ἐπεῖχον	δὲ τὴν μὲν πρώτην συμμορίαν
[4, 20]	οἱ πένητες ἐν ταῖς ψηφοφορίαις	ἐπεκράτουν	μακρῷ πλείους ὄντες ἐκείνων. τοῦτο
[4, 20]	ἐκκλησίας, ἐν αἷς τὰ μέγιστα	ἐπεκυροῦτο	ὑπὸ τοῦ δήμου. εἴρηται δέ
[4, 36]	τῶν κυριωτάτων καταστησάμενος, οὓς ἅπαντες	ἐπεκυρώσατε,	κατὰ τούτους ὑμῖν ἀπέδωκα διδόναι
[4, 40]	δῆμος ἐπεψήφισε καὶ τὰ μαντεύματα	ἐπεκύρωσε,	παρελάμβανεν οὗτος τὴν ἀρχήν· ἐλλείποντος
[4, 13]	καὶ τοὺς περὶ τῶν ἀδικημάτων	ἐπεκύρωσε	ταῖς φράτραις· ἦσαν δὲ πεντήκοντά
[4, 84]	ὁ δῆμος καλούμενος κατὰ λόχους	ἐπεκύρωσε	τοῖς ἀνδράσι τὴν ἀρχήν. καὶ
[4, 44]	ἐν μέρει καὶ τῶν ἰδίων	ἐπελανθάνοντο	ἀλγεινῶν· κωλύειν μὲν γὰρ οὐδέτεροι
[4, 18]	τὸ δὲ τῶν ἱππέων πλῆθος	ἐπέλεξεν	ἐκ τῶν ἐχόντων τὸ μέγιστον
[4, 55]	τοὺς ἀπολουμένους ὑπ´ αὐτοῦ συνεχῶς	ἔπεμπεν,	ἐπιλεγόμενος ἐκ τῶν πολιτῶν, οὓς
[4, 55]	ἐκ τῶν ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους	ἔπεμπεν	ὡς αὐτομόλους φράσοντας τοῖς Γαβίοις
[4, 69]	τοὺς χρησμοὺς ἔλαβον ὑπὲρ ὧν	ἐπέμφθησαν,	ἀναθήμασι δωρησάμενοι τὸν θεὸν καὶ
[4, 3]	στρατηγὸς ἀπεδείχθη δυνάμεως, ἣν Λατῖνοι	ἔπεμψαν,	καὶ συγκατεκτήσατο βασιλεῖ Ταρκυνίῳ τὴν
[4, 34]	τὴν βασιλείαν ἔδωκάν μοι ψῆφον	ἐπενέγκαντες,	τὴν ἑαυτῶν, Ταρκύνιε, κτῆσιν, οὐ
[4, 3]	ἠξίωσαν εἰς τοὺς πατρικίους ψῆφον	ἐπενέγκαντες,	ὥσπερ Ταρκύνιόν τε πρότερον καὶ
[4, 80]	τὸν ἐπιτηδειότατον· μετὰ ταῦτα ψῆφον	ἐπενέγκαντος	ἐν ἀρχαιρεσίαις τοῦ δήμου, μέθ´
[4, 84]	διαστάντες κατὰ τὰς φράτρας ψῆφον	ἐπενέγκατε,	καὶ τοῦθ´ ὑμῖν πρῶτον ἀρξάτω
[4, 38]	παρὰ τῆς βουλῆς, ᾗ μάλιστα	ἐπεποίθει,	γενέσθαι, χρόνον μέν τινα διέτριβε
[4, 28]	ἀνανδρίαν κακιζούσης· ὡς δ´ οὐδὲν	ἐπέραινον	οὔτε αἱ τῆς σώφρονος λιτανεῖαι
[4, 56]	ἄγγελον οὐδὲν ἀποκρινάμενος τῷ πολλάκις	ἐπερωτῶντι,	τὴν Θρασυβούλου τοῦ Μιλησίου διάνοιαν
[4, 3]	ἐπιτελεῖν, δι´ ἑαυτοῦ τούτῳ πράττειν	ἐπέσκηπτεν,	οὐ μόνον τὸν ἴδιον οἶκον
[4, 39]	πρὸς τὸ τῆς ὄψεως ἐλεεινὸν	ἐπέστη	καὶ πρὸς τὴν δέσποιναν ἀπέβλεψε.
[4, 4]	κλεῖσαι καὶ φύλακας ἐπ´ αὐταῖς	ἐπέστησε	διακελευσαμένη μηδένα παριέναι μήτ´ ἔσω
[4, 59]	ἐπιτελέσαι προαιρούμενος ἅπαντας τοὺς τεχνίτας	ἐπέστησε	ταῖς ἐργασίαις. ἔνθα δὴ λέγεται
[4, 61]	τῶν πρεσβευσάντων ἀκούσας ὁ Ταρκύνιος	ἐπέστησε	τοῖς ἔργοις τοὺς τεχνίτας· καὶ
[4, 4]	βασιλικὴν συγγένειαν ἀφανίσωσι, πρῶτον μὲν	ἐπέταξε	τὰς τῶν βασιλείων θύρας κλεῖσαι
[4, 16]	εἰς ὀγδοήκοντα λόχους ὅπλα φέρειν	ἐπέταξεν	ἀσπίδας Ἀργολικὰς καὶ δόρατα καὶ
[4, 79]	πυράς, φίλους εἱστία καὶ γάμους	ἐπετέλει	καὶ τὴν ἀνδροφόνον νύμφην ἐπὶ
[4, 46]	τῷ κατασχεῖν τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν	ἐπετελέσατο.	διεξελθὼν δὲ πολλὰς αὐτοῦ καὶ
[4, 40]	ἔμπρησιν εἰς τὸν ἀρχαῖον κόσμον	ἐπετελέσθη	φανερά, ὅτι τῆς καινῆς ἐστι
[4, 25]	τε καὶ συνεπανηγύριζον καὶ ἀγῶνας	ἐπετέλουν	ἱππικοὺς καὶ γυμνικοὺς καὶ τῶν
[4, 41]	προσελθεῖν δ´ οὐδενὶ τῶν βουλομένων	ἐπέτρεπεν,	εἰ μή τινα καλέσειεν αὐτός·
[4, 69]	τε μετὰ τῶν ἰδίων παίδων	ἐπέτρεπεν,	οὐ διὰ τιμήν, ὡς ἐσκήπτετο
[4, 42]	μέντοι τοῖς ἀνδράσιν οὔτε πράττειν	ἐπέτρεπεν	οὐδὲν οὔτε λέγειν ὅ τι
[4, 57]	τῶν ταὐτὰ τῷ Πέτρωνι βουλευσαμένων	ἐπέτρεψαν	τῷ Σέξτῳ ποιήσασθαι. ὁ δὲ
[4, 22]	πόλεις ἀπιέναι, μετέχειν τῆς ἰσοπολιτείας	ἐπέτρεψε.	κελεύσας γὰρ ἅμα τοῖς ἄλλοις
[4, 50]	οὐδ´ ἀριθμηθῆναι ῥᾴδιον τοῖς στρατιώταις	ἐπέτρεψεν	ἀπάγεσθαι τήν τ´ ἄλλην κτῆσιν
[4, 32]	τινα καὶ νόθον; τί οὖν	ἐπετρόπευες	τὸν ἀλλότριον τοῦ γένους καὶ
[4, 4]	οὗ πολλάκις ἤδη καὶ πρότερον	ἐπετροπεύθη.	ὅταν δὲ τὸν παρόντα κίνδυνον
[4, 43]	δίκαια πάσχειν αὐτοὺς ὑπελάμβανον καὶ	ἐπέχαιρον	ὑπ´ εὐηθείας, ὡς ἐκείνοις μόνοις
[4, 45]	τότ´ ἤδη καὶ τῶν ὑπαιθρίων	ἐπεχείρει	πειρᾶσθαι πολέμων καὶ στρατιὰν ἐπὶ
[4, 68]	κομιδῇ βοηθείας συγγενικῆς ἔρημος ἔργον	ἐπεχείρησε	ποιῆσαι πάντων φρονιμώτατον, ἐπίθετον ἑαυτοῦ
[4, 47]	τὰ κατὰ τὴν ἐπίθεσιν πράγματι	ἐπεχείρησεν	ἥκιστα δυναμένῳ πεσεῖν εἰς πρόνοιαν
[4, 64]	ἐν Ῥώμῃ γυναικῶν καὶ σωφρονεστάτην	ἐπεχείρησεν	ὁ Σέξτος διαφθεῖραι, παλαίτερον μὲν
[4, 34]	οὐδ´ ἐκβαλεῖν με τῆς ἀρχῆς	ἐπεχείρησεν	οὔθ´ ὁ δῆμος οὔθ´ ἡ
[4, 44]	μὲν γὰρ οὐδέτεροι τὰ γινόμενα	ἐπεχείρουν.	~Λογιζόμενος δ´ ὁ Ταρκύνιος, ὅτι
[4, 40]	αὐτῶν ἐδοκίμασε, καὶ ὁ δῆμος	ἐπεψήφισε	καὶ τὰ μαντεύματα ἐπεκύρωσε, παρελάμβανεν
[4, 6]	καὶ μὴν ὅτι γυναῖκα Τυρρηνίδα	ἐπηγάγετο,	ἣν ζῶντος ἔτι τοῦ πατρὸς
[4, 27]	προεξανέστησάν τε καὶ τὰς ἄλλας	ἐπηγάγοντο	κατὰ Ῥωμαίων ἐξενεγκεῖν τὸν πόλεμον,
[4, 51]	γενόμενοι κατὰ νώτου τῶν Σαβίνων	ἐπῄεσαν.	τούτους ἰδόντες οἱ Σαβῖνοι καὶ
[4, 84]	ταῦτα βουλομένοις ἐστὶν ὑμῖν, ἐπιψηφίσατε.	Ἐπῄνει	καὶ ταύτην τὴν γνώμην ὁ
[4, 76]	τὴν γνώμην Ἰουνίου Βρούτου πάντες	ἐπῄνεσαν	καὶ αὐτίκα περὶ τῶν παραληψομένων
[4, 72]	~Ὡς δὲ τοῦτ´ ἤκουσαν ἅπαντες,	ἐπῄνεσάν	τε καὶ ὡς ἀπὸ καλῆς
[4, 30]	τὴν ἐξέτασιν τῶν χρόνων ἐλέγχειν.	ἐπὶ	γὰρ τῆς Ἀρροῦντος τελευτῆς γενόμενος
[4, 61]	πλάτος οὐδ´ ὅλων πεντεκαίδεκα ποδῶν.	ἐπὶ	γὰρ τοῖς αὐτοῖς θεμελίοις ὁ
[4, 85]	καὶ τετταράκοντα καὶ διακοσίων ἀριθμόν,	ἐπὶ	δὲ τοῦ τελευταίου βασιλέως τυραννὶς
[4, 52]	δὴ πλησίον ἐγένοντο καὶ εἶδον	ἐπὶ	δορατίων ἀναπεπηγυίας τὰς κεφαλὰς τῶν
[4, 32]	ὅσα τιμιώτατα ὀνόματα ὑπ´ ἀνθρώπων	ἐπὶ	καλοῖς κεῖται πράγμασιν, ἀκούειν καὶ
[4, 70]	θεοὺς πᾶν ὅσον δύναται πράξειν	ἐπὶ	καταλύσει τῆς Ταρκυνίων δυναστείας, καὶ
[4, 76]	ἠκολούθουν δ´ αὐτοῖς οἱ θεράποντες	ἐπὶ	κλίνης μέλασιν ἀμφίοις ἐστρωμένης κομίζοντες
[4, 63]	κῆπον ἔαρος ὥρᾳ νεοττιὰν ἔπλαττον	ἐπὶ	κορυφῇ φοίνικος ὑψηλοῦ. τούτων δὲ
[4, 61]	εἰς συντέλειαν ἐξειργάσατο. ἐποιήθη δ´	ἐπὶ	κρηπῖδος ὑψηλῆς βεβηκὼς ὀκτάπλεθρος τὴν
[4, 4]	τῆς ψυχῆς τρέχοντα· εἰ γὰρ	ἐπὶ	Μαρκίοις τοῖς ἀνελοῦσι τὸν πάππον
[4, 25]	ἧς πλεῖστοί τ´ ἀπολαύουσι καὶ	ἐπὶ	μήκιστον χρόνον καρποῦνται τὰς ὠφελείας,
[4, 22]	ἐν τοῖς τιμητικοῖς φέρεται γράμμασιν,	ἐπὶ	μυριάσιν ὀκτὼ χιλιάδες πέντε τριακοσίων
[4, 18]	δὲ πέμπτην τριάκοντα· τὴν δ´	ἐπὶ	πάσαις τεταγμένην εἷς λόχος ὁ
[4, 60]	σκήπωνι δεικνὺς πεύσεται παρ´ ὑμῶν,	ἐπὶ	ποίῳ τῶν μερῶν τούτων εὑρέθη
[4, 21]	οὗτος ὁ κόσμος τοῦ πολιτεύματος	ἐπὶ	πολλὰς διέμεινε γενεὰς φυλαττόμενος ὑπὸ
[4, 73]	ἀρχήν, ὡς Λακεδαιμονίους πυνθάνομαι ποιεῖν	ἐπὶ	πολλὰς ἤδη γενεάς, καὶ διὰ
[4, 29]	Κορίνθου τὴν αὐτοκράτορα ὑπῆρξεν ἀρχὴν	ἐπὶ	πολλάς, ὡς ἀκούω, γενεάς· τῷ
[4, 27]	Ῥωμαίων καλεῖται· ἡλικίας τε προβεβηκὼς	ἐπὶ	πολὺ καὶ τῆς κατὰ φύσιν
[4, 51]	ἐμάχοντο, καὶ ἦν ἰσόρροπος αὐτοῖς	ἐπὶ	πολὺν χρόνον ὁ ἀγών· οἱ
[4, 34]	τὴν βασιλείαν ὁ πάππος ὑμῶν	ἐπὶ	ῥητοῖς τισι παρέλαβεν, ὥστε καὶ
[4, 50]	ἀρχὴν ταῖς συμμαχίαις, στρατὸν ἐξάγειν	ἐπὶ	Σαβίνους ἔγνω Ῥωμαίων τ´ αὐτῶν
[4, 45]	ἐπεχείρει πειρᾶσθαι πολέμων καὶ στρατιὰν	ἐπὶ	Σαβίνους ἐξάγειν οὐ βουλομένους ὑπηκόους
[4, 29]	καὶ διὰ τοῦτ´ οὐκ ἀξιοῖς	ἐπὶ	σεαυτῷ μέγα φρονεῖν; ἀλλὰ πάντες
[4, 39]	ἔνεστί σοι. ἐκδημαγωγήσει γὰρ αὖθις	ἐπὶ	σοὶ τὸν ὄχλον, ἐὰν καὶ
[4, 67]	δραστήριος ἀνὴρ καὶ φρόνιμος. οὗτος	ἐπὶ	στρατόπεδον ὑπ´ αὐτῶν πέμπεται τῷ
[4, 71]	περὶ τούτων δόγμα πρὸς τοὺς	ἐπὶ	στρατοπέδου διαπεμψώμεθα ἐν τάχει. καὶ
[4, 20]	τε κατὰ πόλιν καὶ τὰς	ἐπὶ	στρατοπέδου, καὶ νόμους τοὺς μὲν
[4, 83]	εἰ δέ τινες ὑμῶν τοὺς	ἐπὶ	στρατοπέδου συνόντας ἅμα Ταρκυνίῳ πολίτας
[4, 82]	νυκτί, Κολλατίνου δὲ τότ´ ἀποδημοῦντος	ἐπὶ	στρατοπέδου, τὴν ἀκόλαστον ὕβριν τῆς
[4, 64]	βεβαιοῖ. ὁ μὲν οὖν Κολλατῖνος	ἐπὶ	στρατοπέδου τότε ὢν ἐτύγχανεν, ἡ
[4, 52]	αὐταῖς συνθήκαις παραλαβὼν τὰς πόλεις	ἐπὶ	Σύεσσαν ᾤχετο. ἐκεῖθεν δὲ τήν
[4, 9]	καὶ νόμον θήσομαι μηδένα δανείζειν	ἐπὶ	σώμασιν ἐλευθέροις ἱκανὸν ἡγούμενος τοῖς
[4, 41]	τῶν ἀμφισβητήτων συμβολαίων κρίσεις οὐκ	ἐπὶ	τὰ δίκαια καὶ τοὺς νόμους,
[4, 82]	ἐλλείψοντος, ἐὰν ἐκ προθυμίας χωρήσωμεν	ἐπὶ	τὰ ἔργα, οὐ σωμάτων, οὐ
[4, 38]	κατοκνεῖν, ἀλλὰ καταβαλόντα τοὺς λόγους	ἐπὶ	τὰ ἔργα χωρεῖν διαλλαγὰς πρῶτον
[4, 84]	αὐτὴν φωνὴν ἀνέκραγον ἄγειν σφᾶς	ἐπὶ	τὰ ὅπλα. καὶ ὁ Βροῦτος
[4, 15]	ἦν· καὶ ὁπότε χρεία γένοιτο	ἐπὶ	τὰ ὅπλα τοὺς χωρίτας καλεῖν
[4, 34]	ἀλλὰ τὸν ἄξιον τῆς ἀρχῆς	ἐπὶ	τὰ πράγματ´ ἐκάλει· ἡγεῖτο γὰρ
[4, 63]	καὶ δι´ οἵων τρόπων ἦλθον	ἐπὶ	τὰ πράγματα, δι´ ὀλίγων πειράσομαι
[4, 34]	καὶ τὸν πάππον ὑμῶν παρήγαγον	ἐπὶ	τὰ πράγματα ξένον ὄντα καὶ
[4, 10]	βουλῆς, ὃν αὐτὴ προῃρεῖτο, παραγούσης	ἐπὶ	τὰ πράγματα ὁ δῆμος ἐναντιώσεται
[4, 40]	ἐξουσίαν αὐτοῦ καταλῦσαι καὶ Ταρκύνιον	ἐπὶ	τὰ πράγματα παραλαβεῖν καὶ συγκατασκευάσαι
[4, 31]	σκηπτόμενος ὀρφανοῖς οὖσι καὶ νηπίοις,	ἐπὶ	τὰ πράγματα παρῆλθες καὶ πάντων
[4, 53]	πολλὰς ὑπισχνούμενοι δωρεάς, εἰ κατέλθοιεν	ἐπὶ	τὰ σφέτερα, τήν τε κατάλυσιν
[4, 25]	καταλιπεῖν. ἐφιστὰς δὲ τὴν διάνοιαν	ἐπὶ	τὰ τῶν ἀρχαίων βασιλέων τε
[4, 52]	πρὸς αὐτοὺς τὸν πόλεμον καὶ	ἐπὶ	ταῖς αὐταῖς συνθήκαις παραλαβὼν τὰς
[4, 44]	λιθουργοὶ τῶν ἰδιωτικῶν ἔργων ἀφεστῶτες	ἐπὶ	ταῖς δημοσίαις κατείχοντο χρείαις. περὶ
[4, 79]	περὶ τοὺς κηδεστὰς ἀμφοτέρους ἐπιχειρήματα	ἐπὶ	ταῖς δυσμαῖς ὄντας ἤδη τοῦ
[4, 62]	φυλαττόμενοι. μετὰ δὲ τὴν τρίτην	ἐπὶ	ταῖς ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατὸν ὀλυμπιάσιν
[4, 27]	καλουμένῃ Βοαρίᾳ, τὸν δ´ ἕτερον	ἐπὶ	ταῖς ἠιόσι τοῦ Τεβέριος, ἣν
[4, 24]	ἐκκομιζομέναις παρακολουθῶσι τοὺς πίλους ἔχοντες	ἐπὶ	ταῖς κεφαλαῖς· ἐν οἷς ἐπόμπευόν
[4, 28]	δίκαια, ὑπὸ τῆς ἀνοσίας γυναικὸς	ἐπὶ	τἀναντία μετήγετο νουθετούσης τε καὶ
[4, 28]	μετάγεσθαι δ´ ὑπὸ τῆς γυναικὸς	ἐπὶ	τἀναντία· ὁ μέν γε πονηρὸς
[4, 28]	οὔτε αἱ τῆς μιαρᾶς παραινέσεις	ἐπὶ	τὰς ἀνοσίους πράξεις τὸν οὐ
[4, 80]	ἐκεῖνοι μέντοι πάντες ὑφ´ ὑμῶν	ἐπὶ	τὰς δυναστείας παρήγοντο κατὰ τοὺς
[4, 57]	οἱ ἐν ταῖς αἰτίαις, πέμπων	ἐπὶ	τὰς οἰκίας τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν
[4, 42]	ἑτέραν βουλὴν αὐτὸς κατεστήσατο παραγαγὼν	ἐπὶ	τὰς τῶν ἐκλιπόντων τιμὰς τοὺς
[4, 40]	τῆς πολιτείας εἰς δημοκρατίαν. καὶ	ἐπὶ	ταύτῃ μάλιστα τῇ αἰτίᾳ λέγεται
[4, 40]	ἔχων καὶ τἆλλ´, ὅσα νόμος	ἐπὶ	ταφαῖς βασιλικαῖς μή τις εἰς
[4, 57]	Γάβιοι τὸν μὲν Ἀντίστιον ἐκπεπληγότα	ἐπὶ	τῇ παραδόξῳ συμφορᾷ καὶ οὐδὲ
[4, 64]	τ´ ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου κάμνοντες	ἐπὶ	τῇ τριβῇ τοῦ πολέμου καὶ
[4, 62]	δόγμα βουλῆς τριῶν ἀποσταλέντων πρεσβευτῶν	ἐπὶ	τὴν ἀντιγραφήν· οἱ δ´ ἐξ
[4, 7]	προειρημένων δὴ τούτων καιρὸς ἐπανάγειν	ἐπὶ	τὴν ἀπολειπομένην διήγησιν. ~Ἐπειδὴ δὲ
[4, 55]	καὶ χρήμασιν ὑπ´ αὐτοῦ δεκασθέντες,	ἐπὶ	τὴν αὐτοκράτορα παράγουσιν ἀρχήν. ~Τοσαύτης
[4, 4]	δόξας ὑπὸ τῶν πραγμάτων αὐτῶν	ἐπὶ	τὴν βασιλείαν καλεῖσθαι, δραστήριος ἀνὴρ
[4, 12]	ἦν. τοῦτον δὲ τὸν τρόπον	ἐπὶ	τὴν βασιλείαν παρελθὼν πολλῶν μὲν
[4, 75]	παντὶ ἄλλῳ τρόπῳ παρελθεῖν πάλιν	ἐπὶ	τὴν δυναστείαν, ἐὰν μὴ φυλαττώμεθα
[4, 80]	παραλειφθέντα συκοφαντεῖν. πῶς οὖν παρῆλθεν	ἐπὶ	τὴν δυναστείαν; ὅπλοις καὶ βίᾳ
[4, 1]	ἰδιώτης ὢν ἔτι καὶ πρὶν	ἐπὶ	τὴν δυναστείαν παρελθεῖν. τὰ μὲν
[4, 41]	δὲ τῶν πατρικίων, ὑφ´ ὧν	ἐπὶ	τὴν δυναστείαν παρήχθη, ἔθη τε
[4, 28]	εἶναι πεφυκότα παρακαλούσης, ἀλλ´ ἑκάτερος	ἐπὶ	τὴν ἑαυτοῦ φύσιν ἐφέρετο καὶ
[4, 28]	τῶν ἀνδρῶν ἑκατέρῳ φέρεσθαι μὲν	ἐπὶ	τὴν ἑαυτοῦ φύσιν, μετάγεσθαι δ´
[4, 71]	τῆς τυραννίδος καὶ τοὺς πολίτας	ἐπὶ	τὴν ἐλευθερίαν παρακαλείτω. ἔσται δὲ
[4, 85]	Βροῦτος δημαγωγῶν καὶ τοὺς πολίτας	ἐπὶ	τὴν ἐλευθερίαν παρακαλῶν, οὐδενὶ τῶν
[4, 57]	ἀποθέσθαι. ὡς δ´ οἱ πεμφθέντες	ἐπὶ	τὴν ἔρευναν· οὐδὲν γὰρ ἀντεῖπεν
[4, 48]	ἔφη δέχεσθαι καὶ τοὺς προέδρους	ἐπὶ	τὴν ἔρευναν τῆς καταλύσεως ἐκάλει
[4, 48]	ἐδόκει ταῦτα· καὶ οἱ πορευθέντες	ἐπὶ	τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ καταλαμβάνουσιν ἐν
[4, 47]	ἔργον ἀναμφίλεκτον, ἐὰν ἐθελήσητε ἐλθεῖν	ἐπὶ	τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ, τὰ κεκρυμμένα
[4, 70]	ταῦτ´ εἰπὼν ἐχώρει κατὰ σπουδὴν	ἐπὶ	τὴν οἰκίαν ἅμα τῷ Κολλατίνῳ
[4, 52]	καὶ μετὰ ταῦτα πολλὰς ἐξόδους	ἐπὶ	τὴν Οὐολούσκων χώραν τοτὲ μὲν
[4, 85]	ὕπατοι ταχεῖαν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν	ἐπὶ	τὴν πόλιν προορώμενοι πέμπουσι γράμματα
[4, 38]	τοῦ δήμου κατὰ τοὺς ἀγροὺς	ἐπὶ	τὴν τῶν καρπῶν συγκομιδήν, ἐξῆλθε
[4, 51]	νύκτα πέμπει λαθὼν τοὺς πολεμίους	ἐπὶ	τὴν φέρουσαν ἀπὸ Φιδήνης ὁδόν,
[4, 55]	ὁ τοῦ πατρὸς ἀποστάτης συνεχῶς	ἐπὶ	τὴν χώραν ἐξιὼν καὶ πολλὰς
[4, 39]	τι λήψεται τὰ πράγματα τέλος,	ἐπὶ	τῆς ἀπήνης καθεζομένη παρῆν εἰς
[4, 39]	Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ καθεζομένη πάλιν	ἐπὶ	τῆς ἀπήνης ᾤχετο· Ταρκύνιος δὲ
[4, 47]	λόγους, οὓς ἦν αὐτῷ λεκτέον	ἐπὶ	τῆς ἀπολογίας, ὑπετίθεντο καὶ τοὺς
[4, 70]	διαλεχθείς. ἐπεὶ δὲ πάντας εἶδεν	ἐπὶ	τῆς αὐτῆς γνώμης ὄντας οὐ
[4, 20]	γνώμη· εἰ δὲ μὴ γένοιντο	ἐπὶ	τῆς αὐτῆς προαιρέσεως ἅπαντες οὗτοι,
[4, 12]	τούτων εὐθὺς ὁ δῆμος ἅπας	ἐπὶ	τῆς αὐτῆς προαιρέσεως ἐγεγόνει. τοῦτο
[4, 38]	συνέδριον καὶ τὸν Ταρκύνιον ἰδὼν	ἐπὶ	τῆς βασιλικῆς καθήμενον ἕδρας καὶ
[4, 30]	προσεῖχεν αὐτῷ τὴν διάνοιαν, ἀλλ´	ἐπὶ	τῆς βουλῆς ἔφη τὰ δίκαια
[4, 61]	σοφιζομένου δ´ αὐτοῦ καὶ διαγράφοντος	ἐπὶ	τῆς γῆς περιφερεῖς τε γραμμὰς
[4, 53]	ἀπέχουσα τῆς Ῥώμης σταδίους ἑκατὸν	ἐπὶ	τῆς εἰς Πραίνεστον φερούσης ὁδοῦ
[4, 69]	τοῦ λοιμοῦ· κατέσκηψε γάρ τις	ἐπὶ	τῆς ἐκείνου βασιλείας οὐκ εἰωθυῖα
[4, 58]	τὰ περὶ τούτων ὅρκια συνετέλεσεν	ἐπὶ	τῆς ἐκκλησίας παραχρῆμα καὶ διωμόσατο
[4, 57]	διερευνῆσαι πέμψας ἑτέρους, αὐτὸς δ´	ἐπὶ	τῆς ἐκκλησίας σὺν ἐκείνῳ, τέως
[4, 48]	παραχρῆμα. τὸν δὲ Ταρκύνιον ἐπαινέσαντες	ἐπὶ	τῆς ἐκκλησίας ὡς κοινὸν εὐεργέτην
[4, 36]	ἀχθόμενοι· πότερον ὅτι πολλοὺς ἴσασιν	ἐπὶ	τῆς ἐμῆς ἀρχῆς ἀκρίτους ἀπολωλότας
[4, 61]	τοῦ χρόνου Καπιτωλῖνος ὁ λόφος	ἐπὶ	τῆς εὑρεθείσης ἐν αὐτῷ κεφαλῆς·
[4, 44]	ἄγωσι, καὶ ἅμα προθυμίαν ἔχων	ἐπὶ	τῆς ἰδίας ἀρχῆς τὰ καταλειφθέντα
[4, 1]	δὲ κοινὸν καὶ προσηγορικὸν Σερούιον	ἐπὶ	τῆς ἰδίας τύχης, ὅτι δουλεύουσα
[4, 2]	κατενεχθέντος ἐφ´ ὕπνον, πῦρ ἀπέλαμψεν	ἐπὶ	τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, ἥ τε
[4, 39]	τὰ γενόμενα καὶ τὸν Ταρκύνιον	ἐπὶ	τῆς κρηπῖδος ἑστῶτα πρὸ τοῦ
[4, 43]	πολὺ τοῦ δημοτικοῦ πλήθους ἀπανήλωσεν	ἐπὶ	τῆς πρώτης εὐθὺς εἰσφορᾶς ἀναγκαζομένου
[4, 20]	τἀδυνάτου. τὰ πολλὰ μὲν γὰρ	ἐπὶ	τῆς πρώτης κλήσεως τέλος ἐλάμβανεν,
[4, 62]	~Λέγεται δέ τι καὶ ἕτερον	ἐπὶ	τῆς Ταρκυνίου δυναστείας πάνυ θαυμαστὸν
[4, 61]	τάχιον ἐκ τῆς δυναστείας, ἀλλ´	ἐπὶ	τῆς τρίτης ὑπατείας ἡ Ῥωμαίων
[4, 36]	ἀδικήματος ἕνεκα πολεμοῦσί μοι καὶ	ἐπὶ	τίνι τῶν ἐμῶν ἔργων ἀχθόμενοι·
[4, 3]	ἁπάντων λαβεῖν· ἔπειθ´ ἑτέρας γενομένης	ἐπὶ	τὸ αὐτὸ ἔθνος στρατείας καὶ
[4, 10]	τῆς ὄψεως ἐκκλησίαν συγκαλέσας προῆλθεν	ἐπὶ	τὸ βῆμα καὶ διεξῆλθε τοιοῦτόν
[4, 8]	ἐκκλησίαν τά τε παιδία προήγαγεν	ἐπὶ	τὸ βῆμα καὶ λόγον διεξῆλθε
[4, 37]	κατὰ {τὴν} πόλιν ὄχλου προελθὼν	ἐπὶ	τὸ βῆμα μακρὰν καὶ συμπαθῆ
[4, 8]	διανοουμένων αὐτῶν ἐπιγνοὺς ὁ Τύλλιος	ἐπὶ	τὸ δημαγωγεῖν καὶ θεραπεύειν τοὺς
[4, 64]	καθεύδειν ἅπαντας ἐνόμιζεν, ἀναστὰς ἧκεν	ἐπὶ	τὸ δωμάτιον, ἐν ᾧ τὴν
[4, 69]	περιυβρίζειν ἔχοιεν. ὡς δὲ παρεγενήθησαν	ἐπὶ	τὸ μαντεῖον οἱ νεανίσκοι καὶ
[4, 2]	ὑπὲρ τῆς γενέσεως αὐτοῦ λόγος	ἐπὶ	τὸ μυθῶδες ἐξαίρων τὰ περὶ
[4, 6]	νόμοι τῆς ἡλικίας καλοῦσιν ὡς	ἐπὶ	τὸ πολὺ τοὺς ἄρχειν τε
[4, 2]	πρώτην φέρουσαν τοὺς εἰωθότας πελάνους	ἐπὶ	τὸ πῦρ καὶ αὐτίκα πρὸς
[4, 46]	φιλίᾳ διαμείνωσι, τελευτῶν ἔπειθεν αὐτοὺς	ἐπὶ	τὸ Σαβίνων ἔθνος συστρατεύειν. ὡς
[4, 66]	~Ἡμέρας δὲ γενομένης ὁ μὲν	ἐπὶ	τὸ στρατόπεδον ἀπῄει πονηρὰν καὶ
[4, 85]	ὅπλων τὰς ἐπάλξεις ᾤχετο πάλιν	ἐπὶ	τὸ στρατόπεδον ὡς εἶχε τάχους
[4, 48]	ἄνδρας, ἡγεμόνα ποιοῦνται τοῦ ἔθνους	ἐπὶ	τοῖς αὐτοῖς τοῖς δικαίοις, ἐφ´
[4, 6]	αὐτῷ τὰ λοιπά· τέτταρα γὰρ	ἐπὶ	τοῖς εἴκοσι βεβασίλευκεν Ἄγκος· ἔτη
[4, 47]	καὶ τῶν πολλῶν σφόδρα κινηθέντων	ἐπὶ	τοῖς λόγοις αἰτησάμενος εἰς ἀπολογίαν
[4, 10]	τὴν ἀρχήν· τότε δὲ στέργειν	ἐπὶ	τοῖς παροῦσιν ᾤοντο δεῖν καὶ
[4, 84]	γὰρ ἡδοναῖς ἐκέκραντο, αἱ μὲν	ἐπὶ	τοῖς προγεγονόσι δεινοῖς, αἱ δ´
[4, 84]	τοῖς προγεγονόσι δεινοῖς, αἱ δ´	ἐπὶ	τοῖς προσδοκωμένοις ἀγαθοῖς, καὶ θυμοὶ
[4, 55]	ἐκεῖνοι θέλωσι διαλύσασθαι. ~Ἀδημονοῦντος δ´	ἐπὶ	τοῖς συμβεβηκόσι τοῦ Ταρκυνίου καὶ
[4, 71]	ἐκάλει καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας	ἐπὶ	τὸν αὐτὸν ὅρκον· οἱ δ´
[4, 4]	κάλει τοὺς βουλεύσαντας ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον	ἐπὶ	τὸν δῆμον ἀπὸ τῶν Μαρκίου
[4, 32]	ἐστὶν ἀεί σοι ποιεῖν σύνηθες,	ἐπὶ	τὸν ἐκδημαγωγούμενον ὑπὸ σοῦ καταφεύγῃς
[4, 57]	τῶν θεραπόντων τινὰς ἀργυρίῳ τὰς	ἐπὶ	τὸν ὄλεθρον τοῦ Πέτρωνος κατασκευασθείσας
[4, 82]	πόλεως ἔπαρχον ὁ τύραννος ἐξιὼν	ἐπὶ	τὸν πόλεμον, Ταρκυνίου δὲ Κολλατίνου
[4, 6]	τῆς Ἄγκου δυναστείας ἱππέων ἡγούμενος	ἐπὶ	τὸν πρὸς Λατίνους πόλεμον ὑπὸ
[4, 79]	ἐπετέλει καὶ τὴν ἀνδροφόνον νύμφην	ἐπὶ	τὸν τῆς ἀδελφῆς θάλαμον ἤγετο
[4, 58]	κατὰ τὴν πόλιν ὄντος ὡς	ἐπὶ	τοσούτῳ κακῷ μαθὼν τὰ γινόμενα
[4, 76]	ὑφ´ Ἑλλήνων ἀνὰ χρόνον ὠνομάσθησαν	ἐπὶ	τοῦ μεγέθους τῆς ἐξουσίας, ὅτι
[4, 26]	τὸν τῆς Ἀρτέμιδος νεών, τὸν	ἐπὶ	τοῦ μεγίστου τῶν ἐν τῇ
[4, 1]	τε καὶ συγγενικὸν ὄνομα Τύλλιον	ἐπὶ	τοῦ πατρός, τὸ δὲ κοινὸν
[4, 64]	τῆς πολιορκίας γινομένης οἵ τ´	ἐπὶ	τοῦ στρατοπέδου κάμνοντες ἐπὶ τῇ
[4, 85]	καθ´ ἑτέρας ὁδοὺς πρὸς τοὺς	ἐπὶ	τοῦ στρατοπέδου παρακαλοῦντες αὐτοὺς ἀποστῆναι
[4, 63]	δὲ χερσονησοειδὴς σκόπελος ὑψηλὸς ἐπιεικῶς	ἐπὶ	τοῦ Τυρρηνικοῦ πελάγους κείμενος, ἔνθα
[4, 51]	ἀντέσχον δ´ οὐδ´ οἱ καταλειφθέντες	ἐπὶ	τοῦ χάρακος, ἀλλὰ καὶ τὸ
[4, 47]	ἐπιθέσθαι τῇ Λατίνων ἀρχῇ καὶ	ἐπὶ	τοῦθ´ ἥκει. ταῦτα δ´ οὐκ
[4, 5]	βασιλεῖ τὸν φόνον, καὶ τοὺς	ἐπὶ	τοὖργον ἀποσταλέντας ὑπ´ αὐτῶν δεδεμένους
[4, 35]	βασιλείαν κατεῖχον, ἐχρῆν σε παραγενόμενον	ἐπὶ	τοὺς δεδωκότας μοι τὴν ἐξουσίαν
[4, 41]	δίκαια καὶ τοὺς νόμους, ἀλλ´	ἐπὶ	τοὺς ἑαυτοῦ τρόπους ἀναφέρων ἐποιεῖτο.
[4, 52]	ἐχώρησεν, ἀναλαβὼν τὴν δύναμιν ἧκεν	ἐπὶ	τοὺς ἐν Φιδήνῃ ἐστρατοπεδευκότας τῶν
[4, 50]	τοὺς ὁμόσε χωρήσαντας μάχῃ νικήσας	ἐπὶ	τοὺς καλουμένους Πωμεντίνους ἦγε τὴν
[4, 20]	ἐκείνων. τοῦτο συνιδὼν ὁ Τύλλιος	ἐπὶ	τοὺς πλουσίους μετέθηκε τὸ τῶν
[4, 51]	ἄλλην δύναμιν εὔζωνον ἀναλαβὼν ἦγεν	ἐπὶ	τοὺς πρὸς Ἠρήτῳ κατεστρατοπεδευκότας καὶ
[4, 58]	ἀνοιχθεισῶν τῶν πυλῶν ὑπὸ τῶν	ἐπὶ	τοῦτο παρεσκευασμένων εἰσελθὼν δίχα πόνου
[4, 37]	δὲ καὶ ἀγανακτήσεως ἐξ ἁπάντων	ἐπὶ	τούτῳ γενομένης σιωπῆσαι κελεύσας αὐτοὺς
[4, 47]	ἀνενεγκεῖν ἔχει τὸ γένος; ἀγανακτῶν	ἐπὶ	τούτῳ νῦν ἥκει μου κατηγορῶν.
[4, 25]	τὸ τῆς Ἀρτέμιδος, Δωριεῖς δ´	ἐπὶ	Τριοπίῳ τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος· ἔνθα
[4, 42]	ἐν τῷ συνεδρίῳ βουλευταὶ τῶν	ἐπὶ	Τυλλίου καταλεγέντων, διάφοροι τοῖς δημοτικοῖς
[4, 15]	ἀμφοτέρων ἀξιοπιστότερος ὢν τριάκοντα φυλὰς	ἐπὶ	Τυλλίου τὰς πάσας γενέσθαι λέγει
[4, 3]	ἔτι τῇ πρώτῃ στρατείᾳ, ἣν	ἐπὶ	Τυρρηνοὺς Ταρκύνιος ἐστράτευσεν, ἐν τοῖς
[4, 5]	ἐδήλωσε τοῖς παροῦσι τοὺς βουλεύσαντας	ἐπὶ	τῷ βασιλεῖ τὸν φόνον, καὶ
[4, 10]	τὴν ψῆφον ἀναλαβών· ἐὰν δ´	ἐπὶ	τῷ δήμῳ ποιήσωσι τὴν τοῦ
[4, 84]	θυμοὶ συνεξέπιπτον φόβοις, οἱ μὲν	ἐπὶ	τῷ κακῶς δράσαι τὰ μισούμενα
[4, 46]	τὰς πράξεις αὐτοῦ διεξιών, ἃς	ἐπὶ	τῷ κατασχεῖν τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν
[4, 38]	ταῦτ´ ἤκουσεν ὁ Τύλλιος, ἐκπικρανθεὶς	ἐπὶ	τῷ λόγῳ παρὰ τὸ συμφέρον
[4, 40]	μέτριος ἀνὴρ γενόμενος ἔλυσε τὰς	ἐπὶ	τῷ μὴ πάντα τὰ κατὰ
[4, 38]	τῆς πείρας ὁ Ταρκύνιος, ἀδημονῶν	ἐπὶ	τῷ μηδεμίαν αὐτῷ βοήθειαν παρὰ
[4, 39]	καὶ διὰ τοῦ νεκροῦ; κἀκεῖνος	ἐπὶ	τῷ πάθει μᾶλλον ἢ τῇ
[4, 23]	δημοτικοῖς. ~Ἀχθομένων δὲ τῶν πατρικίων	ἐπὶ	τῷ πράγματι καὶ δυσανασχετούντων συγκαλέσας
[4, 48]	ὡς κοινὸν εὐεργέτην τῶν πόλεων	ἐπὶ	τῷ σεσωκέναι τοὺς ἀρίστους ἄνδρας,
[4, 39]	φωνῇ καὶ τοῖς θεοῖς εὔξατο	ἐπὶ	τῷ συμφέροντι τῆς πόλεως τῆς
[4, 46]	τὸ δίκαιον αὐτῷ προσηκούσης οὔτ´	ἐπὶ	τῷ συμφέροντι τῶν Λατίνων δοθησομένης·
[4, 42]	καὶ τὴν μεταβολὴν τῆς πολιτείας	ἐπὶ	τῷ σφετέρῳ νομίζοντες ἀγαθῷ γενήσεσθαι·
[4, 55]	πατρὶ τὰς ἰδίας ἔχθρας ἐλπίσαντες	ἐπὶ	τῷ σφετέρῳ συμφέροντι διαλύσεσθαι. ἀσμένως
[4, 62]	ἄφρων τις εἶναι καὶ γελασθεῖσα	ἐπὶ	τῷ τὴν αὐτὴν τιμὴν αἰτεῖν
[4, 40]	τὴν πόλιν ὅλην καὶ οἰμωγῆς	ἐπὶ	τῷ Τυλλίου θανάτῳ δείσας ὁ
[4, 43]	ἔν τε τῇ πόλει καὶ	ἐπὶ	τῶν ἀγρῶν ἐφ´ ἱερὰ καὶ
[4, 50]	τ´ ἐντὸς τείχους καὶ τὴν	ἐπὶ	τῶν ἀγρῶν ἐφῆκεν· ἄργυρον δὲ
[4, 14]	καὶ φυλάττουσι τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν	ἐπὶ	τῶν ἱερῶν, διὰ τῶν θεραπόντων
[4, 14]	διελὼν τὴν πόλιν καὶ θέμενος	ἐπὶ	τῶν λόφων ταῖς μοίραις τὰς
[4, 58]	βύρσῃ βοείᾳ περίτονος τοῦ σφαγιασθέντος	ἐπὶ	τῶν ὁρκίων τότε βοός, γράμμασιν
[4, 14]	καὶ πολυτελῆ, Κομπιτάλια προσαγορεύοντες αὐτὴν	ἐπὶ	τῶν στενωπῶν· κομπίτους γὰρ τοὺς
[4, 44]	ταῦθ´ ἁμάξας ἄγοντες, οἱ δ´	ἐπὶ	τῶν ὤμων αὐτοὶ τὰ ἄχθη
[4, 19]	λόχους, τὸ ἐκ τῆς τιμήσεως	ἐπιβάλλον	ἑκάστῳ διάφορον ἅπαντας ἐκέλευεν εἰσφέρειν.
[4, 19]	τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους τὸ	ἐπιβάλλον	ἑκάστῳ λόχῳ πλῆθος ἐκέλευε παρέχειν
[4, 9]	τοῦ τιμήματος ἕκαστον εἰσφέρειν τὸ	ἐπιβάλλον,	ὡς ἐν ταῖς μεγίσταις καὶ
[4, 9]	εἰσφοράς, δι´ ἃς οἱ πένητες	ἐπιβαροῦνταί	τε καὶ ἀναγκάζονται δανείσματα ποιεῖν,
[4, 66]	τὸ συμβεβηκὸς ὡς εἶχε τάχους	ἐπιβᾶσα	τῆς ἀπήνης εἰς Ῥώμην ᾤχετο,
[4, 40]	σήματος οἴκαδε καὶ μίαν ἡμέραν	ἐπιβιώσασα	μετὰ τὴν ταφὴν τῇ κατόπιν
[4, 84]	καθαίρεσιν τῆς τυραννίδος ὄκνον ταῖς	ἐπιβολαῖς	ἐπιφέροντες. ἐπεὶ δ´ ἐπαύσατο λέγων,
[4, 34]	ἐπιμέλειαν τῆς πόλεως παρέλαβον, αἰσθόμενος	ἐπιβουλάς	τινας κατ´ ἐμαυτοῦ γινομένας, παραδοῦναι
[4, 42]	ἄλλαις ψευδέσιν αἰτίαις, μάλιστα δ´	ἐπιβουλεύειν	αἰτιώμενοι τῷ βασιλεῖ, κατηγόρουν ἐπ´
[4, 33]	καὶ τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ συγγενέσιν	ἐπιβουλεύειν	ἐλέγοντο ἀφανῶς· καὶ πάντες τοῦθ´
[4, 47]	περὶ τῆς τῶν πατρίδων ἐλευθερίας.	ἐπιβουλεύεσθε	γὰρ οἱ κορυφαιότατοι τῶν ἐν
[4, 27]	φύσιν τελευτῆς οὐ μακρὰν ἀπέχων,	ἐπιβουλευθεὶς	ὑπὸ Ταρκυνίου τε τοῦ γαμβροῦ
[4, 4]	ἀφορμάς, ἐπειδὴ τελευτῆσαι συνέβη Ταρκύνιον	ἐπιβουλευθέντα	ὑπὸ τῶν Ἄγκου Μαρκίου παίδων
[4, 5]	οὐδὲν αὐτοῖς ἐκ τῶν ἀνοσίων	ἐπιβουλευμάτων	γεγονέναι οὐ δυνηθεῖσιν ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον.
[4, 11]	πικρὰς ἀμοιβὰς τῆς δικαιοσύνης ἀπολάβω.	ἐπιβουλεύομαι	γὰρ ὑπὸ τῶν πατρικίων, καὶ
[4, 33]	ὃν ἐγὼ νήπιον παραλαβὼν καὶ	ἐπιβουλευόμενον	ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν ἔσωσα καὶ
[4, 10]	λέγεσθαι κατὰ {τὴν} πόλιν ὡς	ἐπιβουλευόντων	αὐτῷ τῶν πατρικίων προῆλθεν εἰς
[4, 41]	πορεύοιτο, πολλὴν τὴν ἀπὸ τῶν	ἐπιβουλευσόντων	ἀσφάλειαν παρείχοντο. ἔπειτα τὰς ἐξόδους
[4, 64]	καθόδου· ὡς δὲ τἀληθὲς εἶχεν	ἐπιβουλεύων	αὐτῇ διὰ τὸν πλοῦτον εὐδαιμονούσῃ
[4, 9]	καὶ ἐπειδὴ τὰ περὶ τὴν	ἐπιβουλὴν	αὐτῷ συνέπεσεν, εἴ τι πάθοι
[4, 48]	ὁ Τύρνος, οἷα δὴ τὴν	ἐπιβουλὴν	οὐ προεγνωκώς, ἄσμενος τὴν ἐξέτασιν
[4, 27]	ἀποθνήσκει. διηγήσομαι δὲ καὶ τῆς	ἐπιβουλῆς	τὸν τρόπον μικρὰ τῶν ἔμπροσθεν
[4, 62]	ἐμπρησθέντος τοῦ ναοῦ, εἴτ´ ἐξ	ἐπιβουλῆς,	ὡς οἴονταί τινες, εἴτ´ ἀπὸ
[4, 28]	βασιλεὺς Ταρκύνιος. ταύτας τὰς κόρας	ἐπιγάμους	γενομένας ἐκδίδοται τοῖς ἀδελφιδοῖς τῆς
[4, 58]	ὁρκίων τότε βοός, γράμμασιν ἀρχαϊκοῖς	ἐπιγεγραμμένη	τὰς γενομένας αὐτοῖς ὁμολογίας. ταῦτα
[4, 25]	διαπραξάμενος αἰώνιον ἑαυτοῦ μνήμην τοῖς	ἐπιγινομένοις	καταλιπεῖν. ἐφιστὰς δὲ τὴν διάνοιαν
[4, 80]	καὶ μείζω τὴν πόλιν τοῖς	ἐπιγινομένοις	παρέδοσαν, ἧς αὐτοὶ παρέλαβον; καὶ
[4, 57]	τὴν πρὸς τὸν Ἀντίστιον γραφεῖσαν,	ἐπιγινώσκειν	φήσας τὴν σφραγῖδα τοῦ πατρὸς
[4, 8]	κατὰ νόμους. ταῦτα διανοουμένων αὐτῶν	ἐπιγνοὺς	ὁ Τύλλιος ἐπὶ τὸ δημαγωγεῖν
[4, 80]	τις ἓν μόνον ἔχῃ τούτων	ἐπιδεῖξαι	γεγονός, οὐκ ἀξιῶ τὰ παραλειφθέντα
[4, 35]	διάγνωσιν, ἀλλὰ τὴν τούτου συκοφαντίαν	ἐπιδείξασθαι	βουλόμενος ταῦτα λέγω· προειπόντα δέ
[4, 25]	τις ἄλλη πλούτου καὶ πολυχειρίας	ἐπίδειξις	ἦν ἀνδρὸς ἡγεμόνος, ἀλλὰ ταῦτα
[4, 54]	ἀθυμία· κάκιον δὲ τοὺς Ῥωμαίους	ἐπίεζεν	ἢ τοὺς Γαβίους ἡ τῶν
[4, 27]	καὶ μεγάλων· τῆς δὲ Ῥωμαίων	ἐπιεικείας	καὶ μετριότητος, ἐπειδὴ συγγνόντες ἀδικεῖν
[4, 79]	βίου; Σερούιον μὲν Τύλλιον τὸν	ἐπιεικέστατον	τῶν βασιλέων καὶ πλεῖστα ὑμᾶς
[4, 40]	ὑπ´ ἐκείνου βασιλεὺς ἀπεδείχθη μόνου.	ἐπιεικὴς	δὲ καὶ μέτριος ἀνὴρ γενόμενος
[4, 28]	τε καὶ ὀδυρομένης· ὁ δ´	ἐπιεικὴς	οὐδὲν οἰόμενος δεῖν ἐξαμαρτάνειν εἰς
[4, 63]	ἔστι δὲ χερσονησοειδὴς σκόπελος ὑψηλὸς	ἐπιεικῶς	ἐπὶ τοῦ Τυρρηνικοῦ πελάγους κείμενος,
[4, 54]	πάντα τὸν ἄλλον περίβολον ἀσφαλὴς	ἐπιεικῶς	οὖσα καὶ δυσπρόσιτος. ἔμελλε δ´,
[4, 20]	~Τοῦτον δὲ τὸν τρόπον ἅπαν	ἐπιθεὶς	τὸ βάρος τοῖς πλουσίοις τῶν
[4, 63]	ἴσχυσε νικῆσαι τὸ χρεών, ἀλλ´	ἐπιθεμένων	αὐτῷ τῶν πατρικίων καὶ τοῦ
[4, 29]	ἐν ἑαυτῷ τοὺς λόγους πίστεις	ἐπιθέντος	δι´ ὅρκων, οὓς ἐκείνη προῃρεῖτο,
[4, 47]	τε τοὺς ἐπιφανεστάτους ὑμῶν ἀποκτείνας	ἐπιθέσθαι	τῇ Λατίνων ἀρχῇ καὶ ἐπὶ
[4, 47]	μετ´ αὐτῶν τὰ κατὰ τὴν	ἐπίθεσιν	πράγματι ἐπεχείρησεν ἥκιστα δυναμένῳ πεσεῖν
[4, 68]	ἔργον ἐπεχείρησε ποιῆσαι πάντων φρονιμώτατον,	ἐπίθετον	ἑαυτοῦ καταψεύσασθαι μωρίαν· καὶ διέμεινεν
[4, 77]	ἀναγκαιοτάτων γεγονότος, εἰ μὴ τὴν	ἐπίθετον	ἐσκηψάμην μωρίαν. τοῦτό με τὸ
[4, 70]	μωρίαν οὐκ εἶχεν ἀληθινήν, ἀλλ´	ἐπίθετον,	καὶ τὰς αἰτίας εἰπών, δι´
[4, 57]	κλήρους καὶ ἄλλας δωρεὰς πολλὰς	ἐπιθήσειν	καὶ μεγάλας. ἐφ´ οἷς ἐρεθισθέντες
[4, 7]	ἄπαις ἦν, ὥστ´ ἐκ παντὸς	ἐπιθυμῆσαι	τέκνων, ἀλλὰ θυγατέρες ἦσαν αὐτῷ
[4, 66]	στρατόπεδον ἀπῄει πονηρὰν καὶ ὀλέθριον	ἐπιθυμίαν	ἐκπεπληρωκώς, ἡ δὲ Λουκρητία δεινῶς
[4, 25]	τὸν κράτιστον εἰλήφει κόσμον, εἰς	ἐπιθυμίαν	ἦλθεν ἐπιφανές τι διαπραξάμενος αἰώνιον
[4, 68]	τοῦ δὲ πλούτου προαχθεὶς εἰς	ἐπιθυμίαν,	ὃν ἐκ παλαιᾶς τε καὶ
[4, 38]	γέροντα κεκραγότα καὶ τοὺς ὑπηρέτας	ἐπικαλούμενον	ἔφερε. γενόμενος δ´ ἔξω τοῦ
[4, 48]	εἰς βάραθρόν τι καταβάλλουσι καὶ	ἐπικατασκάψαντες	ἔτι ζῶντος τὴν γῆν διαφθείρουσι
[4, 65]	ἀποκτενῶ σε καὶ τῶν θεραπόντων	ἐπικατασφάξας	ἕνα θήσω τὰ σώματα ὑμῶν
[4, 51]	καὶ τῶν Ῥωμαίων ἡ ἵππος	ἐπικειμένη	πανταχόθεν αὐτοὺς ἀπέκλειεν· ὥστ´ ὀλίγοι
[4, 84]	διασημαίνουσαι τὸ βουλόμενόν τε καὶ	ἐπικελευόμενον,	τοῖς δὲ πλείοσιν αὐτῶν καὶ
[4, 5]	δίκην· ὡς δ´ οὐχ ὑπήκουον,	ἐπικηρύξας	αὐτοῖς ἀϊδίους φυγὰς καὶ τὰς
[4, 14]	τῶν λόφων ταῖς μοίραις τὰς	ἐπικλήσεις,	τῇ μὲν Παλατίνην, τῇ δὲ
[4, 64]	ἀφ´ ἑαυτοῦ τὴν αὐτὴν κατέλιπεν	ἐπίκλησιν·	ἐγὼ δὲ καὶ τοῦτον υἱωνὸν
[4, 83]	τούτοις ταῖς παρὰ τῶν συμμάχων	ἐπικουρίαις,	οἳ μὴ καλούντων μὲν ἡμῶν
[4, 50]	ἐξασθενοῦντες τὰ σώματα καὶ οὔτ´	ἐπικουρίαν	οὐδεμίαν προσλαβόντες οὐδ´ ἀναπαύσεως τυγχάνοντες,
[4, 80]	τοῦ δήμου, μέθ´ ἧς ἅπαντα	ἐπικυροῦσθαι	βούλεται τὰ μέγιστα ὁ νόμος·
[4, 12]	βουλῇ φράσας, ἣν οὐκ ἠξίωσεν	ἐπικυρῶσαι	τὰ τοῦ δήμου κρίματα, ὥσπερ
[4, 20]	στρατοπέδου, καὶ νόμους τοὺς μὲν	ἐπικυρῶσαι,	τοὺς δ´ ἀνελεῖν, καὶ περὶ
[4, 74]	καὶ σὺν οἰωνοῖς αἰσίοις θεῶν	ἐπικυρωσάντων	παρεληλυθὸς εἰς τὴν πόλιν αὐτῆς
[4, 84]	τὰ δόξαντα τῷ συνεδρίῳ μαθόντες	ἐπικυρώσητε	{τὸ δοχθέν. δέδοκται γὰρ ἡμῖν
[4, 55]	ἀπολουμένους ὑπ´ αὐτοῦ συνεχῶς ἔπεμπεν,	ἐπιλεγόμενος	ἐκ τῶν πολιτῶν, οὓς ἐν
[4, 37]	τῶν πολιτευμάτων καθ´ ἓν ἕκαστον	ἐπιλεγόμενος,	ἐξ ὧν πολλὰς καὶ μεγάλας
[4, 44]	τοὺς δημοτικοὺς αὐτῷ παρανομεῖν, ἀλλ´	ἐπιλέξας	ἐκ τοῦ πλήθους, ὅσον ἦν
[4, 50]	Σαβίνους ἔγνω Ῥωμαίων τ´ αὐτῶν	ἐπιλέξας	οὓς ἥκιστα ὑπώπτευεν, εἰ κύριοι
[4, 17]	νεωτέρων· λοχαγοὶ δ´ ἐξ ἁπάντων	ἐπιλεχθέντες	οἱ γενναιότατοι τὰ πολέμια τοὺς
[4, 71]	Τὰ μὲν ἄλλα, ἔφησεν, ὀρθῶς	ἐπιλογίζεσθαί	μοι δοκεῖς, Ἰούνιε· περὶ δὲ
[4, 7]	ἀδυνάτων τε καὶ ἀτόπων ἕκαστα	ἐπιλογιζόμενος	οὐχ υἱοὺς εἶναι Ταρκυνίου γράφω
[4, 54]	καὶ τῶν πόλεων ὅσα ἦν	ἐπίμαχα	καὶ ῥᾴδια ληφθῆναι διὰ κλιμάκων
[4, 62]	διὰ βίου ταύτην ἔχουσι τὴν	ἐπιμέλειαν	στρατειῶν ἀφειμένοι καὶ τῶν ἄλλων
[4, 34]	ἄλλῳ τινὶ μεθίεμαι. ὅτε τὴν	ἐπιμέλειαν	τῆς πόλεως παρέλαβον, αἰσθόμενος ἐπιβουλάς
[4, 35]	καὶ σεαυτὸν ἐπιτηδειότερον εἶναι τὴν	ἐπιμέλειαν	τῶν κοινῶν παραλαβεῖν, ἐκεῖνα ποιεῖν
[4, 9]	πάθοι τῶν ἀνθρωπίνων, ἐμοὶ τὴν	ἐπιμέλειαν	τῶν παιδίων ἐπίστευσε. τίς οὖν
[4, 31]	ἐπιτροπεύειν ἤρξω καὶ τῆς βασιλείας	ἐπιμελεῖσθαι.	~Περιῆν γὰρ ἄν σοι ταῦτα
[4, 3]	ᾤοντο διαφέρειν οἱ δημόται Ταρκύνιον	ἐπιμελεῖσθαι	τῶν κοινῶν ἢ Τύλλιον· οὕτως
[4, 15]	δὲ καὶ τούτων ἦσαν, οἷς	ἐπιμελὲς	ἐγίνετο τά τ´ ὀνόματα τῶν
[4, 36]	λόγων· εἰ δὲ δοκεῖ κρεῖττον	ἐπιμελήσεσθαι	τῶν κοινῶν Ταρκύνιος οὑτοσὶ τὰ
[4, 84]	ὁ Βροῦτος ἀποδείκνυσι μεσοβασιλέα τὸν	ἐπιμελησόμενον	τῶν ἀρχαιρεσιῶν κατὰ τοὺς πατρίους
[4, 4]	εἰπεῖν ἐπισκήψαντος, ὅτι πάντων ἀποδείκνυσιν	ἐπιμελητὴν	καὶ φύλακα τῶν τ´ ἰδίων
[4, 62]	βύβλους δοῦσα καὶ φράσασα τηρεῖν	ἐπιμελῶς	ἐξ ἀνθρώπων ἠφανίσθη, Ταρκύνιος δὲ
[4, 3]	καὶ ταύτης τῆς δυναστείας τοῖς	ἐπινικίοις	στεφάνοις ἀνεδεῖτο ὑπ´ αὐτοῦ. ἦν
[4, 24]	καλῶς μὲν ὑπὸ τῶν ἀρχαίων	ἐπινοηθέντα,	κακῶς δ´ ὑπὸ τῶν νῦν
[4, 25]	ἔργων τὴν Ἀμφικτύονος τοῦ Ἕλληνος	ἐπίνοιαν	ἠγάσθη, ὃς ἀσθενὲς ὁρῶν καὶ
[4, 47]	εἰς ἀπολογίαν ὁ Ταρκύνιος τὴν	ἐπιοῦσαν	ἡμέραν καὶ λαβών, ὡς ὁ
[4, 45]	ἀξιοῦντος τὸν σύλλογον εἰς τὴν	ἐπιοῦσαν	ἡμέραν, πεισθέντες οἱ πρόεδροι τῶν
[4, 57]	ἄλλας τε πολλὰς φέροντες ἐπιστολὰς	ἐπισεσημασμένας	καὶ τὴν πρὸς τὸν Ἀντίστιον
[4, 17]	καὶ τῶν ἄλλοις τισὶν ὀργάνοις	ἐπισημαινόντων	τὰ παρακλητικὰ τοῦ πολέμου. προσέκειντο
[4, 8]	ἐκκομιδῇ τε πολυτελεῖ καὶ μνήματος	ἐπισήμου	κατασκευῇ καὶ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς
[4, 19]	δὲ δαπάνην τὴν εἰς τὸν	ἐπισιτισμὸν	τῶν στρατευομένων καὶ εἰς τὰς
[4, 62]	ὧν χωρὶς οὐκ ἐπιτρέπει τὰς	ἐπισκέψεις	τῶν χρησμῶν τοῖς ἀνδράσι ποιεῖσθαι.
[4, 4]	δὴ Ταρκυνίου μοι ταῦτ´ εἰπεῖν	ἐπισκήψαντος,	ὅτι πάντων ἀποδείκνυσιν ἐπιμελητὴν καὶ
[4, 4]	περὶ τῶν κοινῶν καὶ πολιτικῶν	ἐπισκήψας,	ἀλλ´ οὐδ´ ἀσπάσασθαί τινα ἡμῶν
[4, 70]	θεοὶ πάντες, ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον	ἐπισκοπεῖτε	βίον, ἆρά γ´ ὁ καιρὸς
[4, 15]	βωμοὺς ἐκέλευσεν αὐτοῖς ἱδρύσασθαι θεῶν	ἐπισκόπων	τε καὶ φυλάκων τοῦ πάγου,
[4, 36]	πᾶσι φανερόν, ὅτι καὶ ἄρχειν	ἐπίσταμαι	καλῶς καὶ ἄρχεσθαι δύναμαι σωφρόνως.
[4, 24]	καὶ κενὴν δοξοκοπίαν. ἔγωγ´ οὖν	ἐπίσταμαί	τινας ἅπασι τοῖς δούλοις συγκεχωρηκότας
[4, 65]	κυρία, τί δεῖ σε καλῶς	ἐπισταμένην	διδάσκειν; εἰ δ´ ἀντιπράττειν ἐπιχειρήσεις
[4, 2]	τὰ μαντικὰ οὐδενὸς χεῖρον Τυρρηνῶν	ἐπισταμένην	εἰπεῖν πρὸς αὐτόν, ὅτι γένος
[4, 47]	δ´ οὐκ εἰκάζων, ἀλλ´ ἀκριβῶς	ἐπιστάμενος	λέγω μηνύσεώς μοι γενομένης ἐν
[4, 69]	αὐλὸν χρυσῆν ῥάβδον ἐνέθηκεν οὐδενὸς	ἐπισταμένου·	μετὰ τοῦτ´ ἠρώτων τὸν θεόν,
[4, 23]	συμφέροντος εἰσηγήσατο λόγον τοὺς μὲν	ἐπισταμένους	ὑπομιμνήσκων, τοὺς δ´ ἀγνοοῦντας διδάσκων,
[4, 24]	τινες, ὡς ἦν παρὰ τῶν	ἐπισταμένων	ἀκούειν, ἐκ τῶν δεσμωτηρίων ἐξεληλυθότες
[4, 65]	δωματίου κοιμωμένους εἰσέρχεται ξίφος ἔχων.	~Ἐπιστὰς	δὲ τῇ κλίνῃ διεγερθείσης ἅμα
[4, 33]	προσήκοντα ἀποκαλεῖς. τοιούτοις μέντοι πράγμασιν	ἐπιστὰς	ἐγὼ τούς τ´ ἀποκτείναντας τὸν
[4, 5]	προῆλθεν εἰς τοὐμφανὲς ταῖς θυρίσιν	ἐπιστᾶσα	ταῖς φερούσαις εἰς τὸν πρὸ
[4, 39]	ταύτης τῆς ἡμέρας περιγένηται χρόνον·	ἐπίστασαι	δ´, ὡς εὔνουν ἐστὶν αὐτῷ
[4, 35]	εἰ δὲ τούτῳ μὲν οὐκ	ἐπίστευες	τῷ λόγῳ, οὐ δικαίως δ´
[4, 40]	πρότερον, ἀληθὴς εἶναι ὑπὸ πολλῶν	ἐπιστεύθη.	ἐν γὰρ τῷ ναῷ τῆς
[4, 9]	ἐμοὶ τὴν ἐπιμέλειαν τῶν παιδίων	ἐπίστευσε.	τίς οὖν ἢ πρὸς θεοὺς
[4, 59]	ἀποδιδόντων τὴν περὶ τῶν τοιούτων	ἐπιστήμην	ἐξετάσας παρ´ αὐτῶν καὶ μαθὼν
[4, 6]	Ταρκυνίου κατεῖχεν ἀρχήν. ~Βούλομαι δ´	ἐπιστήσας	τὸν ἑξῆς λόγον ἀποδοῦναι τὰς
[4, 57]	ἐκκλησίαν ἄλλας τε πολλὰς φέροντες	ἐπιστολὰς	ἐπισεσημασμένας καὶ τὴν πρὸς τὸν
[4, 57]	τὸν ὄλεθρον τοῦ Πέτρωνος κατασκευασθείσας	ἐπιστολὰς	σεσημειωμένας τῇ τοῦ πατρὸς σφραγῖδι
[4, 55]	τε καὶ χρυσίον πολὺ κομίζων·	ἐπισυνέρρεόν	τ´ αὐτῷ πολλοὶ μετὰ ταῦτα
[4, 59]	ὁ Ταρκύνιος τοῦ μὲν ὀρύγματος	ἐπισχεῖν	ἐκέλευσε τοὺς ἐργαζομένους· συγκαλέσας δὲ
[4, 64]	μετὰ τὸ δεῖπνον ἀπῆλθε κοιμησόμενος	ἐπισχὼν	τῆς νυκτὸς πολὺ μέρος, ἐπειδὴ
[4, 60]	ὁ δ´ ὡς ἤκουσε μικρὸν	ἐπισχὼν	χρόνον, Ἀκούσατ´, ἔφησεν, ἄνδρες Ῥωμαῖοι·
[4, 19]	λόχων, τὰς δὲ τῶν εἰσφορῶν	ἐπιταγὰς	κατὰ τὰ τιμήματα τῶν βίων.
[4, 45]	οὐ βουλομένους ὑπηκόους εἶναι τοῖς	ἐπιτάγμασιν,	ἀλλ´ ἀπηλλάχθαι τῶν ὁμολογιῶν οἰομένους,
[4, 61]	ὑπὲρ τῆς εὑρέσεως ἐρωτήσεις οὐδὲν	ἐπιταραττόμενοι	τὴν γνώμην οἱ πρέσβεις τὴν
[4, 3]	ἢ διὰ γῆρας ἀδύνατος ἦν	ἐπιτελεῖν,	δι´ ἑαυτοῦ τούτῳ πράττειν ἐπέσκηπτεν,
[4, 14]	προνωπίοις καὶ θυσίας αὐτοῖς ἐνομοθέτησεν	ἐπιτελεῖσθαι	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν πελάνους εἰσφερούσης
[4, 59]	τὰς τοῦ πάππου προθυμούμενος εὐχὰς	ἐπιτελέσαι.	ἐκεῖνος γὰρ ἐν τῷ τελευταίῳ
[4, 59]	δεκάτης τῶν ἐκ Συέσσης λαφύρων	ἐπιτελέσαι	προαιρούμενος ἅπαντας τοὺς τεχνίτας ἐπέστησε
[4, 11]	βασιλέων καὶ τὰς κατ´ αὐτῶν	ἐπιτελεσάμενον	δίκας ἔμελλον ἀναρπάσεσθαι, ἔπειτα ταυτὶ
[4, 80]	τὴν πατρίδα καὶ πάντας ἡμᾶς	ἐπιτελεσθείσας,	εἰ δὴ καὶ παρανομίας δεῖ
[4, 8]	τῶν ἄλλων τῶν κατὰ νόμον	ἐπιτελεσθέντων.	συνιόντες τε πολλάκις οἱ πλεῖστον
[4, 26]	τὴν ἑορτὴν καὶ πανήγυριν, ὃν	ἐπιτελεσθήσεται	τρόπον, ἔταξεν. ἵνα δὲ μηδεὶς
[4, 19]	τὰς ἄλλας χορηγίας τὰς πολεμικὰς	ἐπιτελεσθησομένην	συμμετρησάμενος, ὁπόση τις ἀρκοῦσα ἔσται,
[4, 1]	πεντηκοστῆς ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον	Ἐπιτελίδης	Λάκων ἄρχοντος Ἀθήνησιν Ἀρχεστρατίδου· περὶ
[4, 49]	μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων	ἐπιτελοῦσι	Ῥωμαῖοι Λατίνας καλοῦντες, καὶ φέρουσιν
[4, 55]	ἔτι δυναμένου, πάσας δὲ πείρας	ἐπιτεχνωμένου	καὶ δόλους παντοδαποὺς συντιθέντος, ὁ
[4, 5]	εὐτρεπῆ τὰ πρὸς τὴν θεραπείαν	ἐπιτήδεια	ποιεῖν καὶ τοὺς ἰατροὺς συγκαλεῖν.
[4, 68]	ἐκείνου χρόνον, ἕως {οὗ} τὸν	ἐπιτήδειον	ἔδοξε καιρὸν ἔχειν, φυλάττων τὸ
[4, 44]	καὶ εἰς τὰς πολεμικὰς χρείας	ἐπιτήδειον,	τὸ λοιπὸν ἠνάγκασεν ἐργάζεσθαι τὰς
[4, 80]	ἀξίων τῆς ἀρχῆς διαγνῶναι τὸν	ἐπιτηδειότατον·	μετὰ ταῦτα ψῆφον ἐπενέγκαντος ἐν
[4, 37]	τ´ ἀδικούμενον εὕρωσιν ἐάν τ´	ἐπιτηδειότερον	ἄρχειν, ἐκείνῳ παραδοῦναι τὴν τῆς
[4, 35]	ἐνόμιζες ὑπ´ ἐμοῦ καὶ σεαυτὸν	ἐπιτηδειότερον	εἶναι τὴν ἐπιμέλειαν τῶν κοινῶν
[4, 35]	πάλιν αὐτῷ διαγνῶναι, πότερος ἡμῶν	ἐπιτηδειότερός	ἐστιν ἔχειν τὴν ἀρχήν· καὶ
[4, 13]	ἕτερος ἔσται τῇ διηγήσει καιρὸς	ἐπιτηδειότερος.	~Ὁ δὲ Τύλλιος, ἐπειδὴ τοὺς
[4, 29]	πρὸς τοὺς κρατίστους τῶν πολιτῶν	ἐπιτηδειότης,	δι´ ἣν οὐκ εὐεπιχείρητός ἐστιν,
[4, 78]	καιρῷ δὲ νῦν αὐτὸ ποιοῦντες	ἐπιτηδείῳ,	ὑμᾶς τ´, ὦ δημόται, συνεκαλέσαμεν,
[4, 31]	πρὸς καταδίκας ἢ χρέα τὴν	ἐπιτιμίαν	ἀπολωλεκὸς φῦλον, ᾧ τῶν κοινῶν
[4, 80]	παραγένηται θάνατος. ~Ἀλλὰ τί τούτοις	ἐπιτιμῶ	τοσαύτας ἔχων αὐτοῦ παρανομίας κατηγορεῖν
[4, 24]	ἔδοξεν εἶναί μοι πρὸς τοὺς	ἐπιτιμῶντας	τοῖς Ῥωμαίων ἔθεσιν εἰπεῖν. ~Ὁ
[4, 23]	αὐτοῖς ἔλεγεν ἐκ τῶν ἐλευθερουμένων	ἐπιτραφήσεσθαι	νεότητα καὶ οὐδέποτε ἀπορήσειν τὴν
[4, 62]	αὐτοῖς παρακαθίστησιν, ὧν χωρὶς οὐκ	ἐπιτρέπει	τὰς ἐπισκέψεις τῶν χρησμῶν τοῖς
[4, 80]	προβουλεύειν· ἔπειτα μεσοβασιλέων αἱρεθέντων, οἷς	ἐπιτρέπει	τὸ συνέδριον ἐκ τῶν ἀξίων
[4, 73]	γνώμην ἁπάντων κυρίαν, ἀλλὰ δυσὶν	ἐπιτρέπειν	ἀνδράσι τὴν βασιλικὴν ἀρχήν, ὡς
[4, 32]	ταῦτ´ εἰπεῖν, ἕτοιμός εἰμι τούτοις	ἐπιτρέπειν	δικασταῖς, ὧν οὐκ ἂν ἔχοις
[4, 23]	καὶ ἀμαθὲς ἅπασι τοῖς ξένοις	ἐπιτρέποντας	τῆς πόλεως μετέχειν καὶ μὴ
[4, 27]	πόλεως οἱ προχειρισθέντες σὺν ἱκετηρίαις	ἐπιτρέποντες	Τυλλίῳ τὰς πόλεις καὶ μηδὲν
[4, 3]	οὐ μόνον τὸν ἴδιον οἶκον	ἐπιτρέπων,	ἀλλὰ καὶ τὰ κοινὰ τῆς
[4, 57]	τοῖς ἰδίοις ἑταίροις τὴν φυλακὴν	ἐπιτρέψας	τῶν πυλῶν, ἵνα μὴ διαφύγοιεν
[4, 26]	τοῦτο διαλύσονται, ταῖς ἄλλαις πόλεσιν	ἐπιτρέψασαι	τὰ ἐγκλήματα διαγνῶναι. διεξιὼν ταῦτα
[4, 70]	τοὺς τυράννους οὔτε τοῖς διαλλαττομένοις	ἐπιτρέψειν,	ἀλλ´ ἐχθρὸν ἡγήσεσθαι τὸν μὴ
[4, 32]	ὑπὸ σοῦ καταφεύγῃς ὄχλον, οὐκ	ἐπιτρέψω	σοι· παρεσκεύασμαι γὰρ ὡς καὶ
[4, 24]	κακῶς δ´ ὑπὸ τῶν νῦν	ἐπιτριβόμενα.	ἐγὼ δὲ τὸν νόμον τοῦτον
[4, 33]	αὐτὸν ἐρῶ. ἐγὼ τὴν μὲν	ἐπιτροπείαν	ὑμῶν ἔλαβον, ὦ Ταρκύνιε, νηπίων
[4, 31]	τόν τ´ οἶκον τὸν ἡμέτερον	ἐπιτροπεύειν	ἤρξω καὶ τῆς βασιλείας ἐπιμελεῖσθαι.
[4, 4]	βουλομένοις ὑπὸ σοῦ τὴν πόλιν	ἐπιτροπεύεσθαι,	ὑφ´ οὗ πολλάκις ἤδη καὶ
[4, 72]	πάλιν, τίς ἡ τὴν πόλιν	ἐπιτροπεύσουσα	ἀρχὴ γενήσεται μετὰ τὴν κατάλυσιν
[4, 8]	διήγησιν. ~Ἐπειδὴ δὲ παραλαβὼν τὴν	ἐπιτροπὴν	τῆς βασιλείας ὁ Τύλλιος καὶ
[4, 33]	προειλόμην ποιῆσαι. ἔχεις τὸν τῆς	ἐπιτροπῆς	λόγον, ὦ Ταρκύνιε, καὶ οὐκ
[4, 9]	ἔργων. δόξατε οὖν κοινῇ πάντες	ἐπίτροποι	καταλελεῖφθαι τῶν παιδίων καὶ βεβαιοῦτε
[4, 5]	συνίστησιν ὡς ὑπὸ τοῦ βασιλέως	ἐπίτροπον	ἁπάντων τῶν τ´ ἰδίων καὶ
[4, 8]	τὸν ἐξ ἐκείνου χρόνον ὡς	ἐπίτροπος	ὢν τῶν ἐκ τοῦ βασιλείου
[4, 40]	θεῶν ἀνεπίληπτα. ὁ δὲ Τύλλιος	ἐπιτρόπου	βασιλικοῦ σχῆμα κατ´ ἀρχὰς λαβών,
[4, 31]	τοῖς τῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν	ἐπιτρόπων	ἔργοις, ὅσοι βασιλικοὺς παῖδας ὀρφανοὺς
[4, 69]	βίον ἐπιχορηγῶν, ὡς παῖδα ὀρφανὸν	ἐπιτρόπων	ἔτι δεόμενον ἐφύλαττεν ὑφ´ ἑαυτῷ
[4, 50]	ἄγειν καὶ φέρειν, εἴ τις	ἐπιτύχοι,	τήν τ´ ἐντὸς τείχους καὶ
[4, 40]	σῶμα τῆς πόλεως, ὡς τῶν	ἐπιτυχόντων	τινός· καὶ πολλὰ μὲν τὸν
[4, 2]	πιστὸν εἶναι δοκοῦν ἑτέρα τις	ἐπιφάνεια	θεία γενομένη περὶ τὸν ἄνδρα
[4, 26]	ἐκείνων, δι´ ἣν εἰς τοσαύτην	ἐπιφάνειαν	προῆλθον. τοιαῦτα διεξελθὼν συνεβούλευεν αὐτοῖς
[4, 62]	Ταρκύνιος δὲ τῶν ἀστῶν ἄνδρας	ἐπιφανεῖς	δύο προχειρισάμενος καὶ δημοσίους αὐτοῖς
[4, 25]	εἰλήφει κόσμον, εἰς ἐπιθυμίαν ἦλθεν	ἐπιφανές	τι διαπραξάμενος αἰώνιον ἑαυτοῦ μνήμην
[4, 27]	ἔθνος αὐτῷ συνέστησαν, καὶ τρισὶν	ἐπιφανεστάτοις	κοσμηθεὶς θριάμβοις τελευτῶν ἠνάγκασε τοὺς
[4, 68]	ἀποικίαν στειλάντων ἀπόγονος, ἐν τοῖς	ἐπιφανεστάτοις	Ῥωμαίων ἀριθμούμενος δι´ ἀρετήν, μήτηρ
[4, 45]	φυλακῆς, ἀλλὰ καὶ ξενικῆς, τὸν	ἐπιφανέστατον	ἐκ τοῦ Λατίνων ἔθνους καὶ
[4, 57]	οἱ μέλλοντες αὐτὸν προδιδόναι, {τὸν	ἐπιφανέστατον	τῶν Γαβίων} Ἀντίστιον Πέτρωνα ὠνόμασεν,
[4, 59]	παρ´ αὐτῶν καὶ μαθὼν τὸν	ἐπιφανέστατον	τῶν ἐν Τυρρηνοῖς τερατοσκόπων, ὅστις
[4, 57]	πολιτευσάμενος καὶ στρατηγίας πολλὰς τετελεκὼς	ἐπιφανέστατος	ἁπάντων ἐγεγόνει· ἀπολογουμένου δὲ τοῦ
[4, 62]	χρησμῶν προστασίαν ἄνδρας τε τοὺς	ἐπιφανεστάτους	ἀποδείκνυσιν αὐτῶν φύλακας, οἳ διὰ
[4, 18]	εἶχον δὲ καὶ οὗτοι τοὺς	ἐπιφανεστάτους	λοχαγούς. τοὺς δὲ λοιποὺς πολίτας,
[4, 47]	δημαγωγοῦ, ὃς παρεσκεύασταί τε τοὺς	ἐπιφανεστάτους	ὑμῶν ἀποκτείνας ἐπιθέσθαι τῇ Λατίνων
[4, 57]	πέμπων ἐπὶ τὰς οἰκίας τῶν	ἐπιφανεστάτων	ἀνδρῶν ἀπέκτεινε πολλοὺς τῶν Γαβίων
[4, 67]	δὲ καὶ κατεσπουδασμένῃ παρακλήσει τῶν	ἐπιφανεστάτων	ἀνδρῶν εἰς τὴν οἰκίαν συνελθόντων
[4, 81]	δεινοὶ καὶ μεγάλοι, δι´ οὓς	ἐπιφανὴς	ἡ πόλις ἡμῶν ποτε ἦν,
[4, 40]	μὲν οὖν βασιλικῆς καὶ μνήματος	ἐπιφανοῦς	διὰ ταύτας τὰς αἰτίας οὐκ
[4, 64]	γυνὴ Ῥωμαία, Λουκρητίου θυγάτηρ ἀνδρὸς	ἐπιφανοῦς,	ἐξένιζεν αὐτὸν ὡς συγγενῆ τοῦ
[4, 42]	καὶ θανάτου δίκας πολλοὺς τῶν	ἐπιφανῶν·	πρώτους μὲν τοὺς ἐχθρῶς διακειμένους
[4, 18]	μέγιστον τίμημα καὶ κατὰ γένος	ἐπιφανῶν·	συνέταξε δ´ εἰς ὀκτωκαίδεκα λόχους
[4, 21]	πάνυ πολλούς· καὶ τῷ πρώτους	ἐπιφέρειν	ψῆφον τοὺς τὸ μέγιστον ἔχοντας
[4, 84]	τῆς τυραννίδος ὄκνον ταῖς ἐπιβολαῖς	ἐπιφέροντες.	ἐπεὶ δ´ ἐπαύσατο λέγων, ὥσπερ
[4, 84]	ὑμεῖς ἐν ἀρχαιρεσίαις ἀποδείξητε ψῆφον	ἐπιφέροντες	κατὰ λόχους. εἰ δὴ καὶ
[4, 34]	αὐτοῖς τὴν ἀρχὴν ἀντὶ τῆς	ἐπιφθόνου	ταύτης καὶ πλείω τὰ λυπηρὰ
[4, 74]	εἴ τινα λυπηρὰς ὄψεις καὶ	ἐπιφθόνους	τοῖς πολλοῖς παρέχεται, τὰ μὲν
[4, 72]	βεβουλεῦσθαι γὰρ ἅπαντα βέλτιον, πρὶν	ἐπιχειρεῖν	ἔργῳ τηλικῷδε, καὶ μηδὲν ἀνεξέταστον
[4, 55]	μόνῳ καὶ δόξας τολμηρῷ μὲν	ἐπιχειρεῖν	πράγματι καὶ μέγαν ἔχοντι κίνδυνον,
[4, 79]	δεινὰ περὶ τοὺς κηδεστὰς ἀμφοτέρους	ἐπιχειρήματα	ἐπὶ ταῖς δυσμαῖς ὄντας ἤδη
[4, 24]	μήτε τὸν βασιλέα τὸν πρῶτον	ἐπιχειρήσαντα	τοὺς δεδουλευκότας ἀστοὺς ποιεῖν μήτε
[4, 33]	ὦ Ταρκύνιε, καὶ οὐκ ἂν	ἐπιχειρήσειας	εἰπεῖν, ὡς ψεύδομαί τι τούτων.
[4, 65]	ἐπισταμένην διδάσκειν; εἰ δ´ ἀντιπράττειν	ἐπιχειρήσεις	σώζειν βουλομένη τὸ σῶφρον, ἀποκτενῶ
[4, 71]	εὐθὺς ἐζήτουν, τίς ὁ τῆς	ἐπιχειρήσεως	ἔσται τρόπος. καὶ ὁ Βροῦτος
[4, 82]	πόλεως Ταρκυνίου, ἡγουμένων δὲ τῆς	ἐπιχειρήσεως	τῶν πατρικίων, οὐδενὸς δ´ ἡμῖν
[4, 65]	δωματίῳ σφάξειν αὐτὴν ἀπειλήσας, ἐὰν	ἐπιχειρήσῃ	φεύγειν ἢ βοᾶν. τούτῳ καταπληξάμενος
[4, 77]	οὐ φρενήρης περὶ τῶν μεγίστων	ἐπιχειρῶν	λέγειν, ᾧ κηδεμόνων οὐχ ὑγιαίνοντι
[4, 69]	εἰς τὸν καθ´ ἡμέραν βίον	ἐπιχορηγῶν,	ὡς παῖδα ὀρφανὸν ἐπιτρόπων ἔτι
[4, 62]	ἀφίκετο πρὸς τὸν τύραννον οὐκ	ἐπιχωρία	βύβλους ἐννέα μεστὰς Σιβυλλείων χρησμῶν
[4, 2]	~Φέρεται δέ τις ἐν ταῖς	ἐπιχωρίοις	ἀναγραφαῖς καὶ ἕτερος ὑπὲρ τῆς
[4, 41]	καὶ νόμους καὶ πάντα τὸν	ἐπιχώριον	κόσμον, ᾧ τὴν πόλιν ἐκόσμησαν
[4, 45]	τῶν ὅπλων κτησαμένοις, οὐ μόνον	ἐπιχωρίου	δεῖ φυλακῆς, ἀλλὰ καὶ ξενικῆς,
[4, 68]	τροφῆς τε καὶ παιδείας τῆς	ἐπιχωρίου	πάσης μετέλαβε καὶ φύσιν εἶχε
[4, 59]	τοὺς ἐργαζομένους· συγκαλέσας δὲ τοὺς	ἐπιχωρίους	μάντεις ἐπυνθάνετο παρ´ αὐτῶν, τί
[4, 40]	ἄριστον ἄνδρα, εἴτ´ ἐκ τῶν	ἐπιχωρίων,	{εἴτ´ ἐκ τῶν πολιτῶν, εἴτ´
[4, 41]	θρασυτάτων ξίφη καὶ λόγχας φερόντων	ἐπιχωρίων	τε καὶ ἀλλοδαπῶν, οἳ νυκτός
[4, 84]	καὶ ταῦτα βουλομένοις ἐστὶν ὑμῖν,	ἐπιψηφίσατε.	Ἐπῄνει καὶ ταύτην τὴν γνώμην
[4, 75]	τὸ ἐξ αὐτῶν· ὅταν δ´	ἐπιψηφίσωσι	τὴν γνώμην οἱ πολῖται, δηλώσας
[4, 63]	βασιλείοις κῆπον ἔαρος ὥρᾳ νεοττιὰν	ἔπλαττον	ἐπὶ κορυφῇ φοίνικος ὑψηλοῦ. τούτων
[4, 19]	ἱκανῶν κεκτημένοις ἀφεῖσθαι πάντων ὀχληρῶν.	ἐποίει	δὲ τούτων ἕκαστον οὐκ ἄτερ
[4, 20]	τοῦ τετάρτου τιμήματος. καὶ τοῦτ´	ἐποίει	μέχρι τοῦ γενέσθαι λόχους ἑπτὰ
[4, 16]	τοὺς προμάχους. τὴν δὲ τρίτην	ἐποίει	σύνταξιν ἐκ τῶν ὑπολειπομένων, ὅσοι
[4, 41]	ἐπὶ τοὺς ἑαυτοῦ τρόπους ἀναφέρων	ἐποιεῖτο.	διὰ ταῦτ´ ἐπωνυμίαν τίθενται αὐτῷ
[4, 41]	τεταγμένας, ἀλλὰ σπανίους καὶ ἀπροσδοκήτους	ἐποιεῖτο	ἐχρηματίζετό τε περὶ τῶν κοινῶν
[4, 14]	τοπικὰς τὰς ὑφ´ ἑαυτοῦ διαταχθείσας	ἐποιεῖτο,	ἡγεμόνας ἐφ´ ἑκάστης ἀποδείξας συμμορίας,
[4, 20]	περὶ τούτων διάσκεψιν καὶ κρίσιν	ἐποιεῖτο	κατὰ τὰς φράτρας ψηφοφορῶν· καὶ
[4, 46]	προειπὼν ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας εὐθὺς	ἐποιεῖτο	λόγους ὡς κατὰ τὸ δίκαιον
[4, 25]	τὸ κοινὸν φερόντων ἀδικημάτων αὐτὸς	ἐποιεῖτο	τὰς διαγνώσεις, τῶν δ´ ἰδιωτικῶν
[4, 19]	στρατιωτῶν καταγραφὰς κατὰ τὴν διαίρεσιν	ἐποιεῖτο	τὴν τῶν λόχων, τὰς δὲ
[4, 8]	διὰ φυλακῆς τε καὶ φροντίδος	ἐποιεῖτο.	τοῖς δὲ πατρικίοις οὐκ ἦν
[4, 50]	τε καὶ περιεχαράκου καὶ προσβολὰς	ἐποιεῖτο	τοῖς τείχεσι συνεχεῖς. οἱ δ´
[4, 45]	ἠξίωσε λαβεῖν ἀνθ´ ἑαυτοῦ, πολλὴν	ἐποιεῖτο	τοῦ Ταρκυνίου κατηγορίαν τ´ ἄλλα
[4, 47]	τὴν ἀπολογίαν καὶ δικαστὴν ἁπάντων	ἐποιεῖτο	τῶν ἐγκλημάτων αὐτὸν τὸν κατήγορον.
[4, 61]	πόλις αὐτὸν εἰς συντέλειαν ἐξειργάσατο.	ἐποιήθη	δ´ ἐπὶ κρηπῖδος ὑψηλῆς βεβηκὼς
[4, 72]	πολιτείαν ἐξαριθμουμένοις, ὅσα τὴν πόλιν	ἐποίησαν	ἀγαθὰ πάντες οἱ πρότεροι βασιλεῖς·
[4, 48]	τε τὸν πάππον αὐτοῦ πρότερον	ἐποιήσαντο	καὶ μετὰ ταῦτα Τύλλιον· συνθήκας
[4, 46]	λόγους τὰς μὲν συνθήκας, ἃς	ἐποιήσαντο	πρὸς τὸν πάππον αὐτοῦ παραδιδόντες
[4, 45]	οὗ Τύλλιος ἐτελεύτησε, πρὸς ὃν	ἐποιήσαντο	τὰς ὁμολογίας. γνοὺς δὲ ταῦτα
[4, 35]	με εἰς διαδικασίαν· ὧν οὐδέτερον	ἐποίησας,	ἀλλὰ τοσούτοις χρόνοις ὕστερον ὥσπερ
[4, 52]	ἀπῄει πλουτοῦσαν τὴν στρατιὰν ἀπάγων.	ἐποιήσατο	δὲ καὶ μετὰ ταῦτα πολλὰς
[4, 22]	ὀκτὼ χιλιάδες πέντε τριακοσίων ἀποδέουσαι.	ἐποιήσατο	δὲ καὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ
[4, 22]	ἰδίοις ἑκάστους λόχοις καθαρμὸν αὐτῶν	ἐποιήσατο	ταύρῳ καὶ κριῷ καὶ τράγῳ.
[4, 3]	Πομπίλιον· ὁ δὲ βασιλεὺς κηδεστὴν	ἐποιήσατο	τὴν ἑτέραν τῶν θυγατέρων ἐγγυήσας,
[4, 13]	οἰκίας κατασκευάσασθαι· ἔνθα καὶ αὐτὸς	ἐποιήσατο	τὴν οἴκησιν ἐν τῷ κρατίστῳ
[4, 36]	διαγινώσκειν, ὃ τῶν ἔμπροσθεν οὐδεὶς	ἐποίησε	βασιλέων. ἀλλ´ ἔοικεν ἀδίκημα μὲν
[4, 16]	τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν, δέκα μὲν	ἐποίησε	λόχους νεωτέρων, οὓς ἔδει προπολεμεῖν
[4, 17]	πέντε καὶ εἴκοσι μνῶν, τετάρτην	ἐποίησε	μοῖραν. διέταξε δὲ καὶ τούτους
[4, 16]	δ´ αὐτοὺς διχῇ, τετταράκοντα μὲν	ἐποίησε	νεωτέρων λόχους, οἷς τὰς ὑπαιθρίους
[4, 14]	τετάρτῃ τῶν μοιρῶν Ἰσκυλίνην, τετράφυλον	ἐποίησε	τὴν πόλιν εἶναι, τρίφυλον οὖσαν
[4, 17]	εἴκοσι λόχους, καὶ δέκα μὲν	ἐποίησε	τῶν ἐν ἀκμῇ, δέκα δὲ
[4, 18]	τ´ ἀπέλυσε καὶ πάσης εἰσφορᾶς	ἐποίησεν	ἀτελεῖς. ἐγένοντο δὴ συμμορίαι μὲν
[4, 75]	τῆς βουλῆς, ὥσπερ οἱ βασιλεῖς	ἐποίουν,	καὶ μηδὲν πράττειν δίχα ὑμῶν
[4, 25]	τῆς πρὸς ἀλλήλους ὁμοφροσύνης κοινὰς	ἐποιοῦντο	βουλάς. ταῦτα δὴ καὶ τὰ
[4, 52]	μακρός· ἔτη γὰρ ἑπτὰ συνεχῶς	ἐπολεμήθη·	καὶ παθήμασι χαλεποῖς καὶ ἀπροσδοκήτοις
[4, 12]	μέγαν δὲ καὶ λόγου ἄξιον	ἐπολέμησε	πρὸς Τυρρηνοὺς πόλεμον. ποιήσομαι δὲ
[4, 64]	~Τὴν Ἀρδεατῶν πόλιν ὁ Ταρκύνιος	ἐπολιόρκει	πρόφασιν μὲν ποιούμενος, ὅτι τοὺς
[4, 24]	ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς· ἐν οἷς	ἐπόμπευόν	τινες, ὡς ἦν παρὰ τῶν
[4, 65]	ὕβριν μετερχόμενος, ὥστ´ αἰσχρὰν καὶ	ἐπονείδιστόν	σου γενέσθαι τὴν τελευτὴν καὶ
[4, 11]	καὶ δαιμόνων, ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον	ἐποπτεύουσι	βίον, ἱκέται πάντες ὑμῶν γινόμενοι
[4, 53]	πολλοὺς καταβαλόντες ἀδεῶς τὴν χώραν	ἐπόρθουν,	πολλάκις δ´ οἱ Ῥωμαῖοι τοὺς
[4, 55]	ἔτι μᾶλλον ἐξαπατηθέντες ὑφ´ ὧν	ἔπραττεν	ὁ τοῦ πατρὸς ἀποστάτης συνεχῶς
[4, 58]	ἀγαθούς. ~Ἐν ᾧ δὲ ταῦτ´	ἐπράττετο,	θορύβου κατὰ τὴν πόλιν ὄντος
[4, 20]	αὐτῶν παρεμυθήσατο καὶ τὴν ὀργὴν	ἐπράυνε	πλεονέκτημα δωρησάμενος, ἐξ οὗ πάσης
[4, 53]	ἔπεισαν αὐτοὺς συμπροθυμηθέντων καὶ Οὐολούσκων·	ἐπρεσβεύσαντο	γὰρ κἀκεῖνοι δεόμενοι συμμαχίας· τὸν
[4, 49]	τῆς Λατίνων ἡγεμονίας ὁ Ταρκύνιος	ἐπρεσβεύσατο	καὶ πρὸς τὰς Ἑρνίκων πόλεις
[4, 20]	ἐποίει μέχρι τοῦ γενέσθαι λόχους	ἑπτὰ	καὶ ἐνενήκοντα ἰσοψήφους. εἰ δὲ
[4, 14]	~Ὁ δὲ Τύλλιος, ἐπειδὴ τοὺς	ἑπτὰ	λόφους ἑνὶ τείχει περιέλαβεν, εἰς
[4, 52]	χρόνῳ τε μακρός· ἔτη γὰρ	ἑπτὰ	συνεχῶς ἐπολεμήθη· καὶ παθήμασι χαλεποῖς
[4, 6]	τῆς ἀρχῆς ἐνιαυτὸν φίλος γενόμενος	ἑπτακαίδεκα	διέτριψεν ἔτη παρ´ αὐτῷ τὰ
[4, 6]	Λεύκιος ὁ πρεσβύτερος οὐ μείων	ἑπτακαιεικοσαέτους·	οὐκ ἄρα νηπίους κατέλιπεν υἱοὺς
[4, 16]	τίμησιν εἶχον ἐλάττονα μὲν τῶν	ἑπτακισχιλίων	καὶ πεντακοσίων δραχμῶν, οὐ μείονα
[4, 59]	συγκαλέσας δὲ τοὺς ἐπιχωρίους μάντεις	ἐπυνθάνετο	παρ´ αὐτῶν, τί βούλεται σημαίνειν
[4, 62]	λοιπὰς ἓξ ἐνέγκασα τῆς αὐτῆς	ἐπώλει	τιμῆς. δόξασα δ´ ἄφρων τις
[4, 41]	τρόπους ἀναφέρων ἐποιεῖτο. διὰ ταῦτ´	ἐπωνυμίαν	τίθενται αὐτῷ Ῥωμαῖοι τὸν Σούπερβον,
[4, 67]	τίνων καὶ διὰ τί τῆς	ἐπωνυμίας	ταύτης ἔτυχεν οὐδὲν αὐτῷ προσηκούσης.
[4, 68]	ἐξ οὗ ταύτης ἔτυχε τῆς	ἐπωνυμίας·	τοῦτ´ αὐτὸν ἐρρύσατο μηδὲν δεινὸν
[4, 67]	αὐτῷ Λεύκιος Ἰούνιος, ᾧ Βροῦτος	ἐπωνύμιον	ἦν· εἴη δ´ ἂν ἐξερμηνευόμενος
[4, 7]	εἰσάγεται πολέμῳ καὶ πάντα τὰ	ἔργα	δι´ ἑαυτοῦ τελῶν· οὐκ εἶχε
[4, 16]	Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιον, ὡς τὰ	ἔργα	ἐδήλωσε. τὸ δὲ πολίτευμα τοιόνδε
[4, 82]	ἐκ προθυμίας χωρήσωμεν ἐπὶ τὰ	ἔργα,	οὐ σωμάτων, οὐ χρημάτων, οὐχ
[4, 39]	πραχθῆναι, τῆς ἀνοσίας αὐτοῦ θυγατρὸς	ἔργα	παραδίδοται. πεπυσμένη γὰρ τὴν εἰς
[4, 79]	τῷ αὐτὰ διαπράξασθαι τὰ θαυμαστὰ	ἔργα,	πρὶν ἢ μαρανθῆναι τὰς ὑποδεξαμένας
[4, 45]	Ταρκυνίου κατηγορίαν τ´ ἄλλα διεξιὼν	ἔργα	τοῦ ἀνδρός, οἷς αὐθάδειά τις
[4, 44]	χρείαις. περὶ ταῦτα δὴ τὰ	ἔργα	τριβόμενος ὁ λεὼς οὐδεμίαν ἀνάπαυσιν
[4, 25]	ζήλου ἄξια τὰ τῆς γνώμης	ἔργα	ὑπολαβών, ἧς πλεῖστοί τ´ ἀπολαύουσι
[4, 38]	καταβαλόντα τοὺς λόγους ἐπὶ τὰ	ἔργα	χωρεῖν διαλλαγὰς πρῶτον εὑρόμενον διὰ
[4, 44]	χρείας ἐπιτήδειον, τὸ λοιπὸν ἠνάγκασεν	ἐργάζεσθαι	τὰς κατὰ πόλιν ἐργασίας, μέγιστον
[4, 59]	μὲν ὀρύγματος ἐπισχεῖν ἐκέλευσε τοὺς	ἐργαζομένους·	συγκαλέσας δὲ τοὺς ἐπιχωρίους μάντεις
[4, 59]	ἅπαντας τοὺς τεχνίτας ἐπέστησε ταῖς	ἐργασίαις.	ἔνθα δὴ λέγεται τέρας τι
[4, 44]	ἠνάγκασεν ἐργάζεσθαι τὰς κατὰ πόλιν	ἐργασίας,	μέγιστον οἰόμενος εἶναι κίνδυνον τοῖς
[4, 24]	κατατιθέντες ἐξ ὁσίων καὶ δικαίων	ἐργασιῶν	συναχθέντα. ἀλλ´ οὐκ ἐν τοῖς
[4, 40]	σώματι, μνήμης δ´ αἰωνίου τοῖς	ἔργοις	αὐτοῦ παρὰ πάντα τὸν χρόνον
[4, 25]	καὶ τὸ συγγενὲς φυλάττοντες μᾶλλον	ἔργοις	ἢ λόγοις, λυπηροὶ δὲ τοῖς
[4, 31]	τῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν ἐπιτρόπων	ἔργοις,	ὅσοι βασιλικοὺς παῖδας ὀρφανοὺς πατέρων
[4, 40]	πρᾶξαι διαβολὰς τοῖς μετὰ ταῦτ´	ἔργοις,	παρέσχε τε πολλοῖς ὑπόληψιν ὡς,
[4, 61]	ἀκούσας ὁ Ταρκύνιος ἐπέστησε τοῖς	ἔργοις	τοὺς τεχνίτας· καὶ τὰ μὲν
[4, 52]	στράτευμα, οὐδὲν ἔτι ἀπεδείξαντο γενναῖον	ἔργον,	ἀλλ´ εἰς ἱκεσίας καὶ δεήσεις
[4, 47]	δ´ ὑμῖν παρέξομαι τῶν λόγων	ἔργον	ἀναμφίλεκτον, ἐὰν ἐθελήσητε ἐλθεῖν ἐπὶ
[4, 59]	~Ταρκύνιος δὲ μετὰ τοῦτο τὸ	ἔργον	ἀναπαύσας τὸν λεὼν τῶν στρατειῶν
[4, 61]	δ´ οὐκ ἔφθασεν ἅπαν τὸ	ἔργον	ἐκπεσὼν τάχιον ἐκ τῆς δυναστείας,
[4, 81]	ἡ Ταρκυνίου τυραννὶς ὑποτρέφει, θεάσασθε	ἔργον	ἑνὸς αὐτῶν τοῦ πρεσβυτάτου. ~Αὕτη
[4, 68]	καὶ κομιδῇ βοηθείας συγγενικῆς ἔρημος	ἔργον	ἐπεχείρησε ποιῆσαι πάντων φρονιμώτατον, ἐπίθετον
[4, 59]	ἔφθη τελέσαι. τοῦτο δὴ τὸ	ἔργον	ὁ Ταρκύνιος ἀπὸ τῆς δεκάτης
[4, 40]	δέ τι καὶ ἄλλο δαιμόνιον	ἔργον,	ὅτι θεοφιλὴς ἦν ἁνήρ, ἐξ
[4, 30]	ἀληθείας ταλαίπωρον. Μετὰ τοῦτο τὸ	ἔργον	οὐδὲν ἔτι διαμελλήσας ὁ Ταρκύνιος
[4, 74]	ἀσχολίας, ἓν τοῦτο μόνον ἔχων	ἔργον	ὥσπερ ὁ βασιλεύς, τὴν ἡγεμονίαν
[4, 57]	τε καὶ τοῖς συλλαβομένοις τοῦ	ἔργου	χωρὶς τῶν ἄλλων μισθῶν, οὓς
[4, 72]	γὰρ ἅπαντα βέλτιον, πρὶν ἐπιχειρεῖν	ἔργῳ	τηλικῷδε, καὶ μηδὲν ἀνεξέταστον ἀφεῖσθαι
[4, 78]	τὰ μέγιστα καὶ φανερώτατα τῶν	ἔργων	αὐτοῦ καὶ οὐδ´ ἀπολογίας οὐδεμιᾶς
[4, 44]	τέκτονες καὶ λιθουργοὶ τῶν ἰδιωτικῶν	ἔργων	ἀφεστῶτες ἐπὶ ταῖς δημοσίαις κατείχοντο
[4, 36]	καὶ ἐπὶ τίνι τῶν ἐμῶν	ἔργων	ἀχθόμενοι· πότερον ὅτι πολλοὺς ἴσασιν
[4, 9]	εὐεργετῶν καὶ τὴν μνήμην τῶν	ἔργων.	δόξατε οὖν κοινῇ πάντες ἐπίτροποι
[4, 70]	ἔφη δεῖν οὐδ´ ὑποσχέσεων, ἀλλ´	ἔργων,	εἴ τι τῶν δεόντων μέλλει
[4, 76]	συλλαβέσθαι σφίσιν ὁσίων καὶ δικαίων	ἔργων	ἐφιεμένοις ἐξῄεσαν εἰς τὴν ἀγοράν.
[4, 25]	ὠφελείας, πάντων μάλιστα τῶν τοιούτων	ἔργων	τὴν Ἀμφικτύονος τοῦ Ἕλληνος ἐπίνοιαν
[4, 45]	λόγον εἰπεῖν οὐκ ἀδύνατος, Τύρνος	Ἑρδώνιος	ὄνομα, Μαμιλίῳ τε διάφορος ὢν
[4, 57]	ἐπιθήσειν καὶ μεγάλας. ἐφ´ οἷς	ἐρεθισθέντες	οἱ Γάβιοι τὸν μὲν Ἀντίστιον
[4, 60]	ὅσον δή τι· ἔπειθ´ ὑμῖν	ἐρεῖ,	Τουτὶ μέν ἐστιν ὁ Ταρπήιος
[4, 30]	ἔφη τὰ δίκαια πρὸς αὐτὸν	ἐρεῖν,	συγκαλέσας τὸ συνέδριον· Ἄνδρες, ἔφη,
[4, 53]	τὸ μέγεθος καὶ τὴν ἀξίωσιν	ἐρείπια	θεασάμενος οἰκιῶν πολλαχῇ καὶ τείχους
[4, 57]	Πέτρων, ἀλλ´ ἐφῆκε τὴν οἰκίαν	ἐρευνᾶν·	εὑρόντες, ἔνθα ἦν ἀποκεκρυμμένα τὰ
[4, 57]	δ´ οἱ πεμφθέντες ἐπὶ τὴν	ἔρευναν·	οὐδὲν γὰρ ἀντεῖπεν ὁ Πέτρων,
[4, 48]	καὶ τοὺς προέδρους ἐπὶ τὴν	ἔρευναν	τῆς καταλύσεως ἐκάλει καὶ δυεῖν
[4, 4]	προσαγορεῦσαι τοὺς ἐσχάτους ἀσπασμοὺς δυνηθείς.	ἔρημα	δὲ καὶ ὀρφανὰ τὰ δύστηνα
[4, 38]	τῶν δ´ αὐτοῦ φίλων πολλὴν	ἐρημίαν,	ἀπῄει στένων κρατούντων καὶ παραπεμπόντων
[4, 9]	πίστιν οὐδὲ τὴν τῶν παιδίων	ἐρημίαν	ἐγκαταλείψω κατὰ δύναμιν τὴν ἐμήν.
[4, 4]	δὲ τὴν περὶ τὸν οἶκον	ἐρημίαν	καὶ περιδεὴς οὖσα, μὴ κατασχόντες
[4, 33]	ἐμοὶ κατελείπεσθε μόνῳ φύλακι τῆς	ἐρημίας,	ὃν νῦν ἀλλότριον καὶ οὐδὲν
[4, 68]	ἔτι καὶ κομιδῇ βοηθείας συγγενικῆς	ἔρημος	ἔργον ἐπεχείρησε ποιῆσαι πάντων φρονιμώτατον,
[4, 77]	οὐδ´ ἐμοῦ δῆλος ἦν φεισόμενος	ἐρήμου	τῶν ἀναγκαιοτάτων γεγονότος, εἰ μὴ
[4, 4]	τὰς κρίσεις, θανάτοις, ἐὰν δ´	ἐρήμους	ἀφῶσιν, ὃ μᾶλλον αὐτοὺς οἶμαι
[4, 11]	διαπραξαμένους ἄγος τάς τε δίκας	ἐρήμους	ἐκλιπόντας καὶ φυγῆς ἑαυτοῖς τιμησαμένους
[4, 85]	κατασχών. οἱ δὲ περὶ τὸν	Ἑρμίνιόν	τε καὶ τὸν Ὁράτιον ἀνοχὰς
[4, 85]	ὑπὸ τοῦ βασιλέως ὕπαρχοι Τῖτος	Ἑρμίνιος	καὶ Μάρκος Ὁράτιος ἀνέγνωσαν ἐν
[4, 49]	εἰς φιλίαν τε καὶ συμμαχίαν.	Ἕρνικες	μὲν οὖν ἅπαντες ἐψηφίσαντο ποιεῖν
[4, 49]	Ῥωμαίων τε καὶ Λατίνων καὶ	Ἑρνίκων	καὶ Οὐολούσκων τῶν ἐγγραψαμένων εἰς
[4, 49]	Ταρκύνιος ἐπρεσβεύσατο καὶ πρὸς τὰς	Ἑρνίκων	πόλεις καὶ πρὸς τὰς Οὐολούσκων
[4, 84]	αὐτῶν καὶ δάκρυα ὑφ´ ἡδονῆς	ἔρρει	θαυμαστῶν καὶ ἀπροσδοκήτων ἀκούουσι λόγων·
[4, 39]	καταλαβόντες κατέσφαξαν. ἔτι δὲ νεοσφαγοῦς	ἐρριμμένου	τοῦ σώματος καὶ σπαίροντος ἡ
[4, 56]	τοὺς ὑπερέχοντας τῶν σταχύων ἀποθραύων	ἐρρίπτει	χαμαὶ διδάσκων, ὅτι δεῖ τῶν
[4, 62]	πατροκτόνον εἰς ἀσκὸν ἐνράψας βόειον	ἔρριψεν	εἰς τὸ πέλαγος. μετὰ δὲ
[4, 77]	τυράννου μὴ ταὐτὰ παθεῖν ἐκείνοις	ἐρρύσατο	καὶ μέχρι τοῦ παρόντος διασέσωκε
[4, 68]	ἔτυχε τῆς ἐπωνυμίας· τοῦτ´ αὐτὸν	ἐρρύσατο	μηδὲν δεινὸν ὑπὸ τοῦ τυράννου
[4, 62]	πόλεων κομισθέντες, οἱ δ´ ἐξ	Ἐρυθρῶν	τῶν ἐν Ἀσίᾳ, κατὰ δόγμα
[4, 51]	τοῦ χάρακος, ἀλλὰ καὶ τὸ	ἔρυμα	ἑάλω τῇ πρώτῃ ἐφόδῳ· ἔνθα
[4, 54]	ἀμφότεροι τῆς χώρας ὅσα ἦν	ἐρυμνὰ	τειχίζοντες φρουρὰν ἐν αὐτοῖς καθιστάναι
[4, 29]	πάντων τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων κειμένων.	ἐρῶ	δὴ μετὰ παρρησίας, καὶ εἴ
[4, 33]	δὲ δίκαια νῦν πρὸς αὐτὸν	ἐρῶ.	ἐγὼ τὴν μὲν ἐπιτροπείαν ὑμῶν
[4, 52]	στρατηγήματι παραδόξῳ κατειργάσθη, δι´ ὀλίγων	ἐρῶ.	~Πόλις ἦν ἐκ τοῦ Λατίνων
[4, 4]	ἔπειτ´ ἐγὼ προελθοῦσα εἰς τοὐμφανὲς	ἐρῶ	πρὸς τὸν ὄχλον, ὡς δὴ
[4, 7]	πλὴν ἑνός, οὗ μετὰ μικρὸν	ἐρῶ	τοὔνομα. ὡμολόγηται γάρ, ὅτι μετὰ
[4, 32]	γὰρ ὡς καὶ τὰ δίκαια	ἐρῶν	καὶ εἰ μὴ πείθοιο τὰ
[4, 32]	τυχόντα οὔτε διανοίας ἠλιθίου. ἔπειτ´	ἐρωτᾶν	με τολμᾷς, τί παθὼν δεινὸν
[4, 32]	{δὲ} τὴν εἰρωνείαν τῶν ἀναισχύντων	ἐρωτημάτων	καὶ παῦσαί ποτε ἤδη πονηρὸς
[4, 60]	ὑμεῖς καὶ ἀποκρινόμενοι πρὸς τὰς	ἐρωτήσεις	ἀναμάρτητοί τε καὶ ἀψευδεῖς ἔσεσθε·
[4, 61]	ποιουμένου τὰς ὑπὲρ τῆς εὑρέσεως	ἐρωτήσεις	οὐδὲν ἐπιταραττόμενοι τὴν γνώμην οἱ
[4, 60]	τὴν ἀπειρίαν σφάλλεσθαι κατὰ τὴν	ἐρώτησιν,	ὑπ´ ἐμοῦ διδαχθεῖσι μηδὲν ἐξαμαρτεῖν·
[4, 60]	ἐλαχίστη τῶν ἐν μαντικῇ θεωρημάτων	ἐρώτησις	ὀρθή. ἐδόκει τοῖς ἀνδράσιν οὕτω
[4, 54]	σπάνις ἁπάσης τροφῆς ἐν ἀμφοτέραις	ἔσεσθαι	καὶ δεινὴ περὶ τοῦ μέλλοντος
[4, 74]	πάντων οἴομαι τῶν εἰρημένων χρησιμώτατον	ἔσεσθαι	καὶ τοῦ μὴ πολλὰ ἐξαμαρτάνειν
[4, 20]	οὗ πάσης ἔμελλον τῆς πολιτείας	ἔσεσθαι	κύριοι, τοὺς πένητας ἀπελάσας ἀπὸ
[4, 81]	τυραννικὴν κακίαν, ποδαποὺς χρὴ νομίζειν	ἔσεσθαι	τοὺς ἐξ ἐκείνου φύντας, οἷς
[4, 58]	κατέχῃ ταῦτα πράττων· κρατίστην ἡγούμενος	ἔσεσθαι	φυλακὴν ἑαυτοῦ τε καὶ τῶν
[4, 60]	ἐρωτήσεις ἀναμάρτητοί τε καὶ ἀψευδεῖς	ἔσεσθε·	διαφέρει γὰρ ὑμῖν προεγνωκέναι ταῦτα·
[4, 65]	τοῖς βασιλεῦσιν ἀγαθά, ὧν ἁπάντων	ἔσῃ	σὺν ἐμοὶ κυρία, τί δεῖ
[4, 21]	τῶν πολεμικῶν κινδύνων λαμβάνουσιν ἧττον	ἐσῄει	βαρύνεσθαι κυρίοις τε γεγονόσι τῶν
[4, 38]	ἀναδοὺς καὶ αὐτὸς τὴν βασιλικὴν	ἐσθῆτα	λαβὼν καὶ τἆλλα παράσημα τῆς
[4, 66]	ἀπήνης εἰς Ῥώμην ᾤχετο, μέλαιναν	ἐσθῆτα	περιβαλομένη καὶ ξιφίδιόν τι κρύπτουσα
[4, 74]	ᾧ καθεζόμενοι δικάσουσι, καὶ λευκὴν	ἐσθῆτα	περιπόρφυρον καὶ τοὺς προηγουμένους ἐν
[4, 10]	πατρικίων προῆλθεν εἰς τὴν ἀγορὰν	ἐσθῆτα	πιναρὰν περιβεβλημένος καὶ κατηφὴς συνούσης
[4, 38]	κατ´ οἰκίαν, ὅτι Ταρκύνιος ἐν	ἐσθῆτι	βασιλικῇ προελήλυθε καὶ καλεῖ τοὺς
[4, 38]	μετανοεῖν τε περὶ τῶν γεγονότων	ἐσκήπτετο	καὶ πολλὰ διὰ φίλων λιπαρῶν
[4, 69]	ἐπέτρεπεν, οὐ διὰ τιμήν, ὡς	ἐσκήπτετο	πρὸς τοὺς πέλας οἷα δὴ
[4, 77]	γεγονότος, εἰ μὴ τὴν ἐπίθετον	ἐσκηψάμην	μωρίαν. τοῦτό με τὸ πλάσμα
[4, 47]	σύλλογος διελύθη, παρακαλέσας τοὺς ἀναγκαιοτάτους	ἐσκόπει	μετ´ ἐκείνων, τίνα χρηστέον τοῖς
[4, 43]	ἐκείνοις μόνοις τῆς τυραννίδος βαρείας	ἐσομένης,	σφίσι δ´ αὐτοῖς ἀκινδύνου. ἧκε
[4, 73]	ἧττον γὰρ ὑβρισταὶ καὶ βαρεῖς	ἔσονται	διαιρεθείσης τῆς ἐξουσίας διχῇ καὶ
[4, 58]	σφίσι διαμενεῖ, γράψας ἐφ´ οἷς	ἔσονται	δικαίοις φίλοι, τὰ περὶ τούτων
[4, 23]	κριθέντες εὐδαίμονος εὐθέως καὶ μεγάλης	ἔσονται	πολῖται πόλεως, καὶ ταῦθ´ ἕξουσιν
[4, 45]	ἔθνους καὶ πλεῖστον ἁπάντων δυνάμενον	ἐσπούδαζε	φίλον ποιήσασθαι τῷ γάμῳ συζεύξας
[4, 71]	βούλομαι μαθεῖν, τίς ὁ καλέσων	ἔσται	αὐτὴν κατὰ νόμους καὶ τὴν
[4, 4]	οἴκτιστον ἀπολοῦνται τρόπον ὑπ´ αὐτῶν·	ἔσται	γ´ οὐδ´ ὑμῖν ἀσφαλὴς ὁ
[4, 4]	σὸν εἰποῦσα, ὦ Τύλλιε, ὄνομα	ἔσται	δ´ οὐκ ἄκουσι Ῥωμαίοις, ἀλλὰ
[4, 60]	ἀσχολεῖται δὲ κατὰ τὸ παρόν·	ἔσται	δ´ ὑμῖν ὀλίγου χρόνου παρελθεῖν
[4, 71]	πολίτας ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν παρακαλείτω.	ἔσται	δὲ πᾶσι Ῥωμαίοις κατ´ εὐχήν,
[4, 19]	ἐπιτελεσθησομένην συμμετρησάμενος, ὁπόση τις ἀρκοῦσα	ἔσται,	διαιρῶν τὸν αὐτὸν τρόπον εἰς
[4, 83]	βοηθεῖν, οὐ φόβος ὁ καθέξων	ἔσται	παρὰ τοῖς τυράννοις, οὐ χάρις,
[4, 30]	τετελευτηκότα παρειλήφαμεν· ἐτῶν ἡ Τανακυλλὶς	ἔσται	πεντεκαίδεκα πρὸς τοῖς ἑκατόν. οὕτως
[4, 72]	ἀνδρός, καὶ ἔτι πρότερον, ὅστις	ἔσται	πολιτείας κόσμος, ὃν ἀπαλλαττόμενοι τοῦ
[4, 4]	πάππον αὐτῶν τὰ τῆς πόλεως	ἔσται	πράγματα, τὸν οἴκτιστον ἀπολοῦνται τρόπον
[4, 13]	τὴν ἐμὴν εἶχεν ἡλικίαν, ἕτερος	ἔσται	τῇ διηγήσει καιρὸς ἐπιτηδειότερος. ~Ὁ
[4, 81]	Δία. καὶ τί πλέον ἡμῖν	ἔσται	τότε, τί δ´ οὐ χεῖρον;
[4, 23]	τοῖς μὲν δεσπόταις πολλὴ φροντὶς	ἔσται	τοῦ μὴ προχείρως τινὰς ἐλευθεροῦν,
[4, 75]	δ´ οὐδέν. ~Ὃν δὲ τρόπον	ἔσται	τούτων ἕκαστον, ἀκούσατέ μου· συνάξω
[4, 71]	ἐζήτουν, τίς ὁ τῆς ἐπιχειρήσεως	ἔσται	τρόπος. καὶ ὁ Βροῦτος αὐτοῖς
[4, 81]	ἐλαχίστην λαμβάνοντας; τίς οὖν ὅρος	ἔσται	τῶν συμφορῶν, καὶ μέχρι τίνος
[4, 22]	πεζοὺς ἐν φάλαγγι καὶ τοὺς	ἐσταλμένους	τὸν ψιλικὸν ὁπλισμὸν ἐν τοῖς
[4, 9]	δύναμιν τὴν ἐμήν. δίκαιοι δ´	ἐστὲ	καὶ ὑμεῖς διαμεμνῆσθαι τὰς εὐεργεσίας,
[4, 3]	ἐφάνη ψυχὴν ἄριστος καὶ πρῶτος	ἐστεφανοῦτο	τῶν ἄλλων. καὶ ἐπειδὴ παρέστη
[4, 53]	καὶ τείχους κύκλον, ἔτι γὰρ	ἕστηκεν	αὐτοῦ τὰ πλεῖστα. εἰς ταύτην
[4, 65]	τὴν τοῦ πατρὸς βασιλείαν, ὥσπερ	ἐστὶ	δίκαιον, τῶν υἱῶν αὐτοῦ πρεσβύτατος
[4, 7]	φασι, παρὰ τὰς κοινὰς ἁπάντων	ἐστὶ	δόξας, καὶ ὁ τοῦ βίου
[4, 4]	γὰρ ἔτι τῶν ἐχθρῶν ἰσχυρόν	ἐστι	ζῆν τοῦ βασιλέως ἀγγελλομένου, παραλαβὼν
[4, 13]	μέχρι ποῦ προβαίνουσα ἔτι πόλις	ἐστὶ	καὶ πόθεν ἄρχεται μηκέτ´ εἶναι
[4, 2]	τὴν γυναῖκα κοσμησαμένην, οἷς ἔθος	ἐστὶ	κοσμεῖσθαι τὰς γαμουμένας, κατακλεισθῆναι μόνην
[4, 82]	τοῦ πρεσβυτάτου. ~Αὕτη Σπορίου μέν	ἐστι	Λουκρητίου θυγάτηρ, ὃν ἀπέδειξε τῆς
[4, 29]	ἀκούσῃς λόγους; ἢ σιωπᾶν ἄμεινόν	ἐστί	μοι καὶ μὴ φέρειν εἰς
[4, 47]	τρέχουσιν οὐ περὶ ἐμοῦ σκεπτέον	ἐστὶ	νυνί, πότερα χρηστὸς ἢ πονηρός
[4, 23]	ταῖς συντυχίαις, ὁρῶντες ὡς ἀστάθμητόν	ἐστι	πρᾶγμα εὐτυχία καὶ ἀγχίστροφον, καὶ
[4, 4]	ἃ δεῖ. τίνα δὲ ταῦτ´	ἐστί;	πρῶτον μὲν κρυπτώμεθα τὸν τοῦ
[4, 75]	φυλαττώμεθα αὐτούς. Ταυτὶ μὲν οὖν	ἐστι	τὰ μέγιστα καὶ κυριώτατα ὧν
[4, 19]	πᾶσιν ἀνθρώποις ἆθλα τῶν πολέμων	ἐστὶ	τὰ χρήματα καὶ περὶ τῆς
[4, 78]	ὑμᾶς εἰς ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ταῦτ´	ἐστί.	Ταρκύνιον οὔτε κατὰ τοὺς πατρίους
[4, 73]	ποτε φυλάξασθαι παραινῶ. τίνα δ´	ἐστὶ	ταῦτα; πρῶτον μὲν ἐπειδὴ τὰ
[4, 40]	ἐπετελέσθη φανερά, ὅτι τῆς καινῆς	ἐστι	τέχνης, ἡ δ´ εἰκών, οἵα
[4, 84]	τεθνάναι. ταύτην εἰ βουλομένοις ὑμῖν	ἐστι	τὴν γνώμην εἶναι κυρίαν, διαστάντες
[4, 35]	ταῦθ´ ἱκανά· ἐν ἴσῳ γάρ	ἐστι	τό τε πολλὰ δίκαια πρὸς
[4, 58]	διωμόσατο κατὰ τῶν σφαγίων. τούτων	ἐστὶ	τῶν ὁρκίων μνημεῖον ἐν Ῥώμῃ
[4, 63]	αὐτῷ θαλάττης ἔκειτο ἐν καλῷ·	ἔστι	δὲ χερσονησοειδὴς σκόπελος ὑψηλὸς ἐπιεικῶς
[4, 73]	ἑλέσθαι, εἰ δή τις ἄρα	ἔστι	κρείττων, ἧς Ῥωμύλος τε καὶ
[4, 40]	ἀγορᾶς ὁ νεκρὸς φέροιτο, ὡς	ἔστι	Ῥωμαίοις ἔθος, τόν τε βασίλειον
[4, 2]	αὐτόν, ὅτι γένος ἀπὸ τῆς	ἑστίας	τῆς βασιλείου πέπρωται γενέσθαι κρεῖττον
[4, 2]	φίλος τοιοῦτος· αἵτινες ἀπὸ τῆς	ἑστίας	τῶν βασιλείων, ἐφ´ ἧς ἄλλας
[4, 2]	τοῦ γένους αὐτοῦ λεγόμενα τοιαῦτ´	ἐστίν.	~Ἃ δὲ πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι
[4, 32]	ἐὰν δ´ ἐντεῦθεν ἀποδιδράσκων, ὅπερ	ἐστὶν	ἀεί σοι ποιεῖν σύνηθες, ἐπὶ
[4, 71]	τῇ πόλει πάντα τοῖς τυράννοις	ἐστὶν	ἀλλότρια, πρόθυμοι περὶ τὴν τῆς
[4, 79]	τυχεῖν, ταῦθ´ ὑμᾶς ὑπομνήσω. ~Οὗτός	ἐστιν,	ἄνδρες πολῖται, ὁ Ταρκύνιος ὁ
[4, 29]	ἐπιτηδειότης, δι´ ἣν οὐκ εὐεπιχείρητός	ἐστιν,	ἀνέχεσθαί σε ἀναγκάζει; ἀλλὰ καὶ
[4, 39]	χρόνον· ἐπίστασαι δ´, ὡς εὔνουν	ἐστὶν	αὐτῷ τὸ δημοτικὸν ἅπαν· ἀλλὰ
[4, 83]	γονεῖς, ἃ τιμιώτερα τῆς ἰδίας	ἐστὶν	ἑκάστῳ ψυχῆς. ταῦτά τ´ οὖν
[4, 1]	οἷς μάλιστ´ ἔγωγε συγκατατίθεμαι, τοιαῦτ´	ἐστίν.	ἐν Κορνικόλῳ πόλει τοῦ Λατίνων
[4, 30]	πρὸς τοῖς ἑκατόν. οὕτως ὀλίγον	ἐστὶν	ἐν ταῖς ἱστορίαις αὐτοῦ τὸ
[4, 60]	καὶ ὁ νεανίας, Πατὴρ ἐμός	ἐστιν,	ἔφησεν, ᾧ χρῄζετε συντυχεῖν· ἀσχολεῖται
[4, 35]	αὐτῷ διαγνῶναι, πότερος ἡμῶν ἐπιτηδειότερός	ἐστιν	ἔχειν τὴν ἀρχήν· καὶ ὅ
[4, 11]	Ταρκυνίου παίδων μόνον ὁ κίνδυνός	ἐστιν,	ἵνα μηδὲν ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν
[4, 31]	πρὸς αὐτὸν ὁ Ταρκύνιος· Βραχύς	ἐστιν	ὁ παρ´ ἐμοῦ λόγος, ὦ
[4, 60]	ἔπειθ´ ὑμῖν ἐρεῖ, Τουτὶ μέν	ἐστιν	ὁ Ταρπήιος λόφος, μέρος δ´
[4, 34]	δὲ τῆς βασιλείας, ἐπειδὴ τοῦτ´	ἐστιν,	ὃ κατηγορεῖς μου, ἄκουσον, ὅπως
[4, 33]	οὑτοσὶ τῆς ἀρχῆς παῦσαι πρόθυμός	ἐστιν·	ὃν ἐγὼ νήπιον παραλαβὼν καὶ
[4, 84]	εἰ δὴ καὶ ταῦτα βουλομένοις	ἐστὶν	ὑμῖν, ἐπιψηφίσατε. Ἐπῄνει καὶ ταύτην
[4, 11]	οὖν καὶ ὑμῖν ταῦτα βουλομένοις	ἐστίν,	ὦ δημόται, τοὺς μὲν ἀνδροφόνους
[4, 71]	τὸ σῶμα τῆς γυναικὸς ὡς	ἔστιν	αἵματι πεφυρμένον εἰς τὴν ἀγορὰν
[4, 13]	ὥς φασι, τοῦ δαιμονίου, ἀλλ´	ἔστιν	ἅπαντα τὰ περὶ τὴν πόλιν
[4, 82]	ζῆν ἡδονὰς ἐλευθερίαν ἀφελόμενος; οὐκ	ἔστιν	ἡμῖν, ὦ δημόται, βιωτὸν ἐν
[4, 43]	εἰς ὁμιλίαν τοῖς πέλας καὶ	ἔστιν	ὅτε κατὰ τοῦ τυράννου λέγοντες
[4, 6]	τούτου τοῦ χρόνου γυνή, ἀλλ´	ἔστιν	οὗτος αὐτὸς τῶν ὠδίνων ὁ
[4, 19]	μισθούς, ἀλλὰ τοῖς ἰδίοις τέλεσιν	ἐστρατεύοντο.	οὔτε δὴ χρήματα συνεισφέρειν τοὺς
[4, 3]	στρατείᾳ, ἣν ἐπὶ Τυρρηνοὺς Ταρκύνιος	ἐστράτευσεν,	ἐν τοῖς ἱππεῦσι τεταγμένος οὕτως
[4, 52]	ἧκεν ἐπὶ τοὺς ἐν Φιδήνῃ	ἐστρατοπεδευκότας	τῶν Σαβίνων, οἷς οὔπω δῆλος
[4, 76]	θεράποντες ἐπὶ κλίνης μέλασιν ἀμφίοις	ἐστρωμένης	κομίζοντες ἀθεράπευτόν τε καὶ πεφυρμένην
[4, 6]	Λικίννιος γράφει κατὰ τὸν ὄγδοον.	ἔστω	δὴ κατὰ τοῦτον ἐληλυθὼς τὸν
[4, 39]	τὸν Ταρκύνιον ἐπὶ τῆς κρηπῖδος	ἑστῶτα	πρὸ τοῦ βουλευτηρίου θεασαμένη βασιλέα
[4, 20]	δύο λόχων γνῶμαι, τότε τὸν	ἔσχατον	ἐκάλει λόχον, ἐν ᾧ τὸ
[4, 6]	δὴ τὸν νεώτερον τῶν υἱῶν	ἔσχατον	ἐκύησεν ἔτος ἔχουσα πεντηκοστόν· προσωτέρω
[4, 4]	τινα ἡμῶν καὶ προσαγορεῦσαι τοὺς	ἐσχάτους	ἀσπασμοὺς δυνηθείς. ἔρημα δὲ καὶ
[4, 25]	ὅμοια τούτοις παραδείγματα λαβὼν προθυμίαν	ἔσχε	καὶ αὐτὸς ἁπάσας τὰς μετεχούσας
[4, 61]	πρέσβεις, ἐπειδὴ σχολὴν ὁ πρεσβύτης	ἔσχε	καὶ προῆλθέ τις αὐτοὺς μετιών,
[4, 82]	τυχοῦσα φύσεως ἀνδρὸς εὐγενοῦς φρόνημα	ἔσχες,	ἡμεῖς δ´ ἄνδρες γενόμενοι γυναικῶν
[4, 37]	ὧν πολλὰς καὶ μεγάλας ἔδοξεν	ἐσχηκέναι	τὸ κοινὸν ὠφελείας. πολλοῦ δ´
[4, 4]	τῆς τύχης πολλὰς καὶ μεγάλας	ἐσχηκὼς	ἀφορμάς, ἐπειδὴ τελευτῆσαι συνέβη Ταρκύνιον
[4, 27]	σώματα καὶ τὰ χρήματα γνώμην	ἔσχον	παραδοῦναι Ῥωμαίοις τὴν ἡγεμονίαν ἐφ´
[4, 4]	ἐπέστησε διακελευσαμένη μηδένα παριέναι μήτ´	ἔσω	μήτ´ ἔξω· ἔπειτ´ ἐκ τοῦ
[4, 79]	ἀθλίαν ἀγχόνῃ διαχρησάμενος, ὑφ´ ὧν	ἐσώθη	καὶ παρ´ οἷς ἐτράφη καὶ
[4, 33]	καὶ ἐπιβουλευόμενον ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν	ἔσωσα	καὶ ἐξέθρεψα καὶ εἰς ἄνδρας
[4, 62]	ἅπαντα τὸν βίον πολλάκις αὐτὴν	ἔσωσεν	ἐκ μεγάλων κακῶν. γυνή τις
[4, 38]	ἅπαντα τῆς περὶ τὸν Ταρκύνιον	ἑταιρείας,	τῶν δ´ αὐτοῦ φίλων πολλὴν
[4, 8]	βασιλείας ὁ Τύλλιος καὶ τὴν	ἑταιρίαν	τῶν Μαρκίων ἐξελάσας βεβαίως ἤδη
[4, 30]	συνέδριον· Ἄνδρες, ἔφη, βουλευταί, Ταρκύνιος	ἑταιρίας	ἐπ´ ἐμὲ συνάγων καὶ προθυμούμενος
[4, 30]	ἑκὼν παραδοῦναι τὴν ἀρχήν, ἐμηχανῶντο	ἑταιρίας	τε συνάγοντες καὶ τῶν πατρικίων
[4, 56]	τὴν ἐκείνων πίστιν ἅμα τοῖς	ἑταίροις	κινδυνεύει συλληφθεὶς ὑπό τινων τῷ
[4, 38]	τινα διέτριβε κατ´ οἰκίαν τοῖς	ἑταίροις	μόνοις διαλεγόμενος· ἔπειτα γνώμην ἀποδειξαμένης
[4, 57]	ποιήσασθαι. ὁ δὲ τοῖς ἰδίοις	ἑταίροις	τὴν φυλακὴν ἐπιτρέψας τῶν πυλῶν,
[4, 37]	αὐτὸν ᾤχετο φεύγων ἅμα τοῖς	ἑταίροις·	τὸν δὲ Τύλλιον ἡ πληθὺς
[4, 42]	τῶν ἐκλιπόντων τιμὰς τοὺς ἰδίους	ἑταίρους.	καὶ οὐδὲ τούτοις μέντοι τοῖς
[4, 55]	εἰς αὐτὸν παρανομήσειν διομολογησαμένων παρῆν	ἑταίρους	τε πολλοὺς καὶ πελάτας ἐπαγόμενος
[4, 38]	καρπῶν συγκομιδήν, ἐξῆλθε μετὰ τῶν	ἑταίρων	ἐχόντων ὑπὸ ταῖς περιβολαῖς ξίφη,
[4, 85]	τοὺς υἱοὺς ἀναλαβὼν καὶ τῶν	ἑταίρων	τοὺς πιστοτάτους, ἐλαύνων τοὺς ἵππους
[4, 55]	πρᾶγμα, πρῶτον μὲν ἐκ τῶν	ἑταίρων	τοὺς πιστοτάτους ἔπεμπεν ὡς αὐτομόλους
[4, 42]	τὴν ἀρχήν, παρασκευάσας ἐκ τῶν	ἑταίρων	τοὺς πονηροτάτους δι´ ἐκείνων ἦγεν
[4, 76]	Κολλατῖνον. τοὺς δ´ ἄρχοντας τούτους	ἔταξαν	καλεῖσθαι κατὰ τὴν ἑαυτῶν διάλεκτον
[4, 15]	καὶ φυλάκων τοῦ πάγου, οὓς	ἔταξε	θυσίαις κοιναῖς γεραίρειν καθ´ ἕκαστον
[4, 14]	τοὺς ἐλευθέρους, ἀλλὰ τοὺς δούλους	ἔταξε	παρεῖναί τε καὶ συνιερουργεῖν, ὡς
[4, 17]	πεντεκαίδεκα δὲ τοὺς νεωτέρους. τούτους	ἔταξε	σαυνία καὶ σφενδόνας ἔχοντας ἔξω
[4, 14]	οὖσαν τέως· καὶ τοὺς ἀνθρώπους	ἔταξε	τοὺς ἐν ἑκάστῃ μοίρᾳ τῶν
[4, 17]	τοῖς προτέροις. ὅπλα δὲ φέρειν	ἔταξεν	αὐτοὺς θυρεοὺς καὶ ξίφη καὶ
[4, 25]	διαγνώσεις, τῶν δ´ ἰδιωτικῶν ἰδιώτας	ἔταξεν	εἶναι δικαστάς, ὅρους καὶ κανόνας
[4, 26]	καὶ πανήγυριν, ὃν ἐπιτελεσθήσεται τρόπον,	ἔταξεν.	ἵνα δὲ μηδεὶς χρόνος αὐτοὺς
[4, 15]	καὶ τῶν εἰς ἄνδρας ἐγγραφομένων,	ἔταξεν	ὅσον ἔδει νόμισμα καταφέρειν ὑπὲρ
[4, 7]	πέμπτῳ καὶ εἰκοστῷ μετὰ ταῦτ´	ἔτει,	καὶ τούτῳ τῷ ἔτει στρατευόμενος
[4, 7]	ταῦτ´ ἔτει, καὶ τούτῳ τῷ	ἔτει	στρατευόμενος ἐν τῷ πρὸς Ἀρδεάτας
[4, 27]	ἑκόντας λαβεῖν. εἰκοστῷ δ´ οὖν	ἔτει	συνελθοῦσαι πάλιν αἱ δώδεκα πόλεις
[4, 1]	τῆς ἰδίας τύχης, ὅτι δουλεύουσα	ἔτεκεν	αὐτόν. εἴη δ´ ἂν ὁ
[4, 6]	ὁμολογοῦσιν, ὀγδοηκονταέτης ἂν ἦν, ὅτ´	ἐτελεύτα.	ἐκ γὰρ τοῦ συλλογισμοῦ τῶν
[4, 30]	ἡ Τανακυλλίς, ὅτε βασιλεὺς Ταρκύνιος	ἐτελεύτα·	προστεθέντων δὴ τοῖς ἑβδομήκοντα καὶ
[4, 45]	ὁμολογιῶν οἰομένους, ἐξ οὗ Τύλλιος	ἐτελεύτησε,	πρὸς ὃν ἐποιήσαντο τὰς ὁμολογίας.
[4, 2]	πάνυ τι πιστὸν εἶναι δοκοῦν	ἑτέρα	τις ἐπιφάνεια θεία γενομένη περὶ
[4, 7]	συνειδότες τῶν Ῥωμαϊκῶν συγγραφέων τινὲς	ἑτέραις	αὐτὰ λύειν ἐπειράθησαν ἀτοπίαις, οὐ
[4, 51]	ἀπὸ Φιδήνης ὁδόν, τὴν δ´	ἑτέραν	ἅμα τῷ λαμπρὰν ἡμέραν γενέσθαι
[4, 16]	ὅλης. ἔπειτ´ ἐκ τῶν ὑπολειπομένων	ἑτέραν	ἀφῄρει μοῖραν, οἷς ἦν ἐντὸς
[4, 42]	μέρος θανάτοις τε καὶ ἀειφυγίαις,	ἑτέραν	βουλὴν αὐτὸς κατεστήσατο παραγαγὼν ἐπὶ
[4, 14]	οἰκοῦντας, ὥσπερ κωμήτας, μήτε μεταλαμβάνειν	ἑτέραν	οἴκησιν μήτ´ ἄλλοθι που συντελεῖν,
[4, 3]	δὲ βασιλεὺς κηδεστὴν ἐποιήσατο τὴν	ἑτέραν	τῶν θυγατέρων ἐγγυήσας, καὶ πάνθ´
[4, 9]	τῶν αὑτοῦ τέκνων καὶ τὴν	ἑτέραν	τῶν θυγατέρων ἔδωκέ μοι γυναῖκα,
[4, 51]	τὴν δύναμιν διχῇ τὴν μὲν	ἑτέραν	ὑπὸ νύκτα πέμπει λαθὼν τοὺς
[4, 61]	γῆς περιφερεῖς τε γραμμὰς καὶ	ἑτέρας	αὖθις εὐθείας καὶ καθ´ ἓν
[4, 3]	τἀριστεῖα πρῶτος ἁπάντων λαβεῖν· ἔπειθ´	ἑτέρας	γενομένης ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἔθνος
[4, 85]	πόλιν προορώμενοι πέμπουσι γράμματα καθ´	ἑτέρας	ὁδοὺς πρὸς τοὺς ἐπὶ τοῦ
[4, 3]	ἐκ ταύτης τῆς μάχης ἔλαβεν·	ἑτέρας	τε πολλὰς πρὸς τὸ αὐτὸ
[4, 44]	μεταλλεύοντές τε τὰς ὑπονόμους σήραγγας	ἕτεροι	καὶ πλάττοντες τὰς ἐν αὐταῖς
[4, 46]	λαβεῖν αὐτὸν διαμάχεσθαι, ἐξ ὧν	ἕτεροι	πεπόνθασι δεινῶν τεκμαιρομένους, ἃ συμβήσεται
[4, 9]	αὐτοὺς αἰσθόμενος καὶ τὴν ἀρχὴν	ἑτέροις	παραδοῦναι βουλομένους. ἀξιῶ δ´ ὑμᾶς,
[4, 82]	ἄρχειν ἀξιοῦν, αὐτοὺς δὲ δουλεύοντας	ἑτέροις	ὑπομένειν, καὶ περὶ μὲν τῆς
[4, 52]	ἕνεκα· μαθόντες, ὅτι διέφθαρται τὸ	ἕτερον	αὐτῶν στράτευμα, οὐδὲν ἔτι ἀπεδείξαντο
[4, 15]	ἕτερον μέν τι τοὺς ἄνδρας,	ἕτερον	δέ τι τὰς γυναῖκας, ἄλλο
[4, 27]	τῇ καλουμένῃ Βοαρίᾳ, τὸν δ´	ἕτερον	ἐπὶ ταῖς ἠιόσι τοῦ Τεβέριος,
[4, 62]	καλυπτόμενοι. ~Λέγεται δέ τι καὶ	ἕτερον	ἐπὶ τῆς Ταρκυνίου δυναστείας πάνυ
[4, 62]	τῶν βιβλίων φυλακήν, ὧν τὸν	ἕτερον	Μάρκον Ἀτίλιον ἀδικεῖν τι δόξαντα
[4, 15]	κεφαλὴν ὡρισμένον νόμισμά τι συνεισφέρειν,	ἕτερον	μέν τι τοὺς ἄνδρας, ἕτερον
[4, 30]	τὸν Ἀρροῦντα· ἀλλὰ καὶ καθ´	ἕτερον,	ὅτι φησὶν ἀποθανόντα ὑπὸ τῆς
[4, 11]	ἄλλη Ταρκυνίου συγγένεια· ἐγὼ δ´	ἕτερόν	τι βουλεύσομαι γενναιότερον ὑπὲρ ἐμαυτοῦ·
[4, 83]	τοῖς τυράννοις, οὐ χάρις, οὐχ	ἕτερόν	τι τῶν βιαζομένων ἢ πειθόντων
[4, 34]	μου πράττειν βουλομένου οὐδ´ ἠξίωσαν	ἕτερόν	τινα τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι κύριον,
[4, 4]	τῶν τραυμάτων ὑγιὴς γένηται, τὸν	ἕτερον	τῶν ἑαυτοῦ γαμβρῶν, τὸ σὸν
[4, 40]	ἀρχήν· ἐλλείποντος δέ τινος τούτων	ἕτερον	ὠνόμαζον, καὶ τρίτον, εἰ μὴ
[4, 13]	κατὰ τὴν ἐμὴν εἶχεν ἡλικίαν,	ἕτερος	ἔσται τῇ διηγήσει καιρὸς ἐπιτηδειότερος.
[4, 33]	δὲ καὶ φύλαξ οὐδεὶς ὑμῶν	ἕτερος	ἦν, ὅτι μὴ γυνή, πατρὸς
[4, 6]	ἐν τῇ πόλει τιμῆς μεταλαμβάνειν.	ἕτερος	μὲν οὖν ἄν τις αὐτὸν
[4, 2]	ἐν ταῖς ἐπιχωρίοις ἀναγραφαῖς καὶ	ἕτερος	ὑπὲρ τῆς γενέσεως αὐτοῦ λόγος
[4, 40]	συνεπιβουλεῦσαι· ἀδυνάτους δ´ ὄντας δι´	ἑτέρου	τρόπου τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ καταλῦσαι
[4, 20]	ὡς εἶδεν ἀγανακτοῦντας αὐτούς, δι´	ἑτέρου	τρόπου τήν τ´ ἀθυμίαν αὐτῶν
[4, 57]	τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διερευνῆσαι πέμψας	ἑτέρους,	αὐτὸς δ´ ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας
[4, 32]	δικασταῖς, ὧν οὐκ ἂν ἔχοις	ἑτέρους	εἰπεῖν ἄνδρας ἐν τῇ πόλει
[4, 11]	ὑμῶν αὐτῶν γνώμην. εἰ γὰρ	ἑτέρους	τινὰς ἀξιονικοτέρους ἡμῶν ὑπειλήφατε εἶναι
[4, 37]	δῆμον οὐκ εἶναι κύριον τἀλλότρια	ἑτέρῳ	διδόναι. κραυγῆς δὲ καὶ ἀγανακτήσεως
[4, 33]	μήτηρ, καὶ αὐτὴ διὰ γῆρας	ἑτέρων	δεομένη κηδεμόνων· ἀλλ´ ἐν ἐμοὶ
[4, 42]	καὶ πολλῷ πλείονες ἐγένοντο τῶν	ἑτέρων.	ἦσαν δέ τινες, οἳ καὶ
[4, 20]	εἰ ταὐτὸ φρονήσειαν, ἐκράτουν τῶν	ἑτέρων	καὶ τέλος εἶχεν ἡ γνώμη·
[4, 24]	λαβοῦσιν ἔχειν ἢ πριαμένοις παρ´	ἑτέρων	κατὰ τοὺς αὐτοὺς τρόπους κυρίων
[4, 66]	παθούσης ἀκούσωσι καὶ μὴ παρ´	ἑτέρων.	ὅταν δὲ μάθῃς τὰς κατασχούσας
[4, 30]	τοῖς ἑβδομήκοντα καὶ πέντε ἔτεσιν	ἑτέρων	τετταράκοντα ἐτῶν· ἐν γὰρ ταῖς
[4, 6]	πολὺ διήλλαττεν, ἀλλὰ τρισὶ μόνον	ἔτεσι	θατέρου πρεσβύτερος ἦν· ὥστ´ οὐκ
[4, 6]	νεώτερον αὐτὸν ὑποτίθεμαι πέντε ὅλοις	ἔτεσι,	καὶ ποιῶ κατὰ τὸ πέμπτον
[4, 29]	πράττειν, ὃς οὐ πολλοῖς ἀποδεῖς	ἔτεσι	πεντηκονταέτης εἶναι; κράτιστα δ´ ἄνθρωποι
[4, 30]	δὴ τοῖς ἑβδομήκοντα καὶ πέντε	ἔτεσιν	ἑτέρων τετταράκοντα ἐτῶν· ἐν γὰρ
[4, 6]	ἡ γυνὴ δ´ εἰ πέντε	ἔτεσιν	ἦν αὐτοῦ νεωτέρα καθάπερ εἰκός,
[4, 52]	ὁμόρων ἀνέστη χρόνῳ τε μακρός·	ἔτη	γὰρ ἑπτὰ συνεχῶς ἐπολεμήθη· καὶ
[4, 16]	τοὺς ὑπὲρ τετταράκοντα καὶ πέντε	ἔτη	γεγονότας ἀπὸ τῶν ἐχόντων τὴν
[4, 7]	πρεσβύτερος τῶν Ταρκυνίων, ὑπὲρ ἑβδομήκοντα	ἔτη	γεγονὼς ἂν ἦν, ὅτε τὸν
[4, 6]	ἐπὶ τοῖς εἴκοσι βεβασίλευκεν Ἄγκος·	ἔτη	δ´ ὀκτὼ καὶ τριάκοντα τὴν
[4, 3]	ἀριστείοις ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐκοσμεῖτο.	ἔτη	δὲ γεγονὼς εἴκοσι μάλιστα τῆς
[4, 85]	ἡλικίαν μὲν ἤδη πολιὸς ὤν,	ἔτη	δὲ πέντε καὶ εἴκοσι τὴν
[4, 7]	ἐξετάζεσθαι ἓξ καὶ ἐνενήκοντα βεβιωκὼς	ἔτη.	ἐκπεσών τε τῆς ἀρχῆς ἔτι
[4, 31]	τῆς φρονήσεως ἀκμὴν τριάκοντα γεγονὼς	ἔτη,	μετὰ τοῦ γάμου τῆς θυγατρὸς
[4, 6]	ἐνιαυτὸν φίλος γενόμενος ἑπτακαίδεκα διέτριψεν	ἔτη	παρ´ αὐτῷ τὰ λοιπά· τέτταρα
[4, 27]	οὗτος ὁ πόλεμος εἴκοσι διέμεινεν	ἔτη	συνεχῶς πολεμούμενος εἰσβολάς τε πολλὰς
[4, 7]	παραλαβὼν τὴν βασιλείαν Τύλλιος ἐπ´	ἔτη	τετταράκοντα καὶ τέτταρα κατέσχεν, ὥστ´
[4, 40]	καλεῖται. ~Τοιαύτης τελευτῆς ἔτυχε Τύλλιος	ἔτη	τετταράκοντα καὶ τέτταρα τὴν βασιλείαν
[4, 1]	αἴτιος γενόμενος, ὀκτὼ καὶ τριάκοντα	ἔτη	τὴν ἀρχὴν κατασχὼν οὕτω τελευτᾷ
[4, 67]	ὡς ἀνοίσουσαν ἐκ τοῦ τραύματος	ἐτημελεῖτο,	ἡ δ´ ἐν ταῖς ἀγκάλαις
[4, 29]	ὅρκων, οὓς ἐκείνη προῃρεῖτο, οὐδὲν	ἔτι	αἰσχυνθεῖσα λέγει πρὸς αὐτόν· Μέχρι
[4, 51]	Ῥωμαίων ἅπαντα σὺν πολλοῖς αἰχμαλώτοις	ἔτι	ἀκέραια ὄντα τοῖς ἀπολωλεκόσιν ἀνεσώθη.
[4, 52]	τὸ ἕτερον αὐτῶν στράτευμα, οὐδὲν	ἔτι	ἀπεδείξαντο γενναῖον ἔργον, ἀλλ´ εἰς
[4, 71]	Ἰούνιε· περὶ δὲ τῆς ἐκκλησίας	ἔτι	βούλομαι μαθεῖν, τίς ὁ καλέσων
[4, 70]	καὶ τῷ πτώματι προσελθὼν αὐτῆς·	ἔτι	γὰρ ἔκειτο ἐν φανερῷ θέαμα
[4, 53]	οἰκιῶν πολλαχῇ καὶ τείχους κύκλον,	ἔτι	γὰρ ἕστηκεν αὐτοῦ τὰ πλεῖστα.
[4, 4]	ἡμετέρᾳ, ἐὰν δὴ καὶ βασιλεὺς	ἔτι	γένῃ Ῥωμαίων ἐμοῦ καὶ εἰς
[4, 51]	τετρακοσίων οὐ μεῖον γενέσθαι ταλάντων.	~Ἔτι	δ´ ἐν τῇ Συέσσῃ διατρίβοντος
[4, 39]	ἤδη τὸν Τύλλιον καταλαβόντες κατέσφαξαν.	ἔτι	δὲ νεοσφαγοῦς ἐρριμμένου τοῦ σώματος
[4, 58]	πίστιν. καὶ ἵνα μηδὲν αὐτοῖς	ἔτι	δεῖμα περὶ τοῦ μέλλοντος ὑπάρχῃ
[4, 69]	ἐπιχορηγῶν, ὡς παῖδα ὀρφανὸν ἐπιτρόπων	ἔτι	δεόμενον ἐφύλαττεν ὑφ´ ἑαυτῷ διαιτᾶσθαί
[4, 31]	φρονεῖν τὰ καθήκοντα ἐφαινόμην, ἀλλ´	ἔτι	διὰ τὸ νέον τῆς ἡλικίας
[4, 15]	ὑπὲρ τῶν ἱερῶν τούτων, οὓς	ἔτι	διὰ φυλακῆς ἔχουσι Ῥωμαῖοι, συνέγραψεν.
[4, 30]	Μετὰ τοῦτο τὸ ἔργον οὐδὲν	ἔτι	διαμελλήσας ὁ Ταρκύνιος ἐπάγεται γυναῖκα
[4, 1]	ἐκ ταύτης γίνεται τῆς Ὀκρισίας	ἔτι	δουλευούσης παιδίον, ᾧ τίθεται τραφέντι
[4, 55]	πόλεμον αἰσχρῶς ὑπομένοντος οὔτ´ ἀντέχειν	ἔτι	δυναμένου, πάσας δὲ πείρας ἐπιτεχνωμένου
[4, 64]	ὁ Σέξτος διαφθεῖραι, παλαίτερον μὲν	ἔτι	εἰργόμενος, ὁπότε κατάγοιτο παρὰ τῷ
[4, 71]	αὐτὸν ὅρκον· οἱ δ´ οὐδὲν	ἔτι	ἐνδοιάσαντες ἀνίσταντο καὶ τὸ ξίφος
[4, 48]	βάραθρόν τι καταβάλλουσι καὶ ἐπικατασκάψαντες	ἔτι	ζῶντος τὴν γῆν διαφθείρουσι παραχρῆμα.
[4, 15]	κατὰ πόλιν οὔσαις ἐκπεπληρῶσθαι τὰς	ἔτι	καὶ εἰς ἡμᾶς ὑπαρχούσας τριάκοντα
[4, 14]	τῆς τῶν θεραπόντων ὑπηρεσίας· ἣν	ἔτι	καὶ καθ´ ἡμᾶς ἑορτὴν ἄγοντες
[4, 30]	Τανακυλλίδος τεθάφθαι, ἣν ἀμήχανον ἦν	ἔτι	καὶ κατ´ ἐκείνους περιεῖναι τοὺς
[4, 68]	ὑπομείναντα, νέος ὢν ὁ Βροῦτος	ἔτι	καὶ κομιδῇ βοηθείας συγγενικῆς ἔρημος
[4, 59]	ἐκ τῆς ἀποτομῆς αἷμα θερμὸν	ἔτι	καὶ νεαρόν. τοῦτο τὸ τέρας
[4, 79]	ἣν ἐμοίχευεν ὁ θεοῖς ἐχθρὸς	ἔτι	καὶ πάλαι· οὗτος ὁ τὴν
[4, 29]	μὲν οὐδέτερον, ἡ δ´ ἀσθενὴς	ἔτι	καὶ πολὺ ἀπέχουσα τοῦ φρονεῖν
[4, 1]	τίνας ἀπεδείξατο πράξεις ἰδιώτης ὢν	ἔτι	καὶ πρὶν ἐπὶ τὴν δυναστείαν
[4, 71]	πατρίδος ἐλευθερίαν γενήσονται οὔτε δωρεαῖς	ἔτι	κατεχόμενοι ὡς πρότερον οὔτε τὰς
[4, 38]	γνώμην ἀποδειξαμένης τῆς γυναικὸς μηδὲν	ἔτι	μαλακίζεσθαι μηδὲ κατοκνεῖν, ἀλλὰ καταβαλόντα
[4, 55]	Ῥώμην ὑποχείριον ἕξειν ἐλπίσαντες καὶ	ἔτι	μᾶλλον ἐξαπατηθέντες ὑφ´ ὧν ἔπραττεν
[4, 23]	ἔτυχε δωρησομένοις· τοῖς δὲ δούλοις	ἔτι	μείζων ὑπάρξει προθυμία χρηστοῖς εἶναι
[4, 29]	πολλαὶ καὶ μεγάλαι. τί οὖν	ἔτι	μέλλεις καὶ τὸν αὐτόματον ἐκδέχῃ
[4, 42]	μαθόντες, ὅτι τῶν κοινῶν οὐδενὸς	ἔτι	μετεῖχον, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τὴν
[4, 73]	τὴν ἁπάντων ἐξουσίαν μήτε βασιλεῖς	ἔτι	μήτε μονάρχους καλεῖν, ἀλλὰ μετριωτέραν
[4, 6]	βουλομένους τὰ κοινά· ἐγὼ δ´	ἔτι	νεώτερον αὐτὸν ὑποτίθεμαι πέντε ὅλοις
[4, 32]	τὸν οἶκον ἀνδρωθέντι ἀπεδίδους; ἀλλ´	ἔτι	νομίζων με ὀρφανὸν εἶναι παῖδα
[4, 40]	λωβηθεῖσα ὑπὸ τοῦ πυρός. καὶ	ἔτι	νῦν ὁ μὲν νεὼς καὶ
[4, 63]	δὲ Τίτῳ, δέος ἅτε οὐδὲν	ἔτι	περὶ τῆς ἀρχῆς ἔχων, διὰ
[4, 12]	ὅτι μέμνηνται τῶν εὐεργεσιῶν, καὶ	ἔτι	πλείονα ὑποσχόμενος ἀγαθὰ ποιήσειν, ἐὰν
[4, 43]	κἀκείνοις οὐ μετὰ πολὺν χρόνον	ἔτι	πλείω τὰ χαλεπά. τούς τε
[4, 7]	ἔτη. ἐκπεσών τε τῆς ἀρχῆς	ἔτι	πολεμεῖν Ῥωμαίοις οὐκ ἐλάττω τεττάρων
[4, 13]	ᾧ διαγνώσεται, μέχρι ποῦ προβαίνουσα	ἔτι	πόλις ἐστὶ καὶ πόθεν ἄρχεται
[4, 11]	μήνυσις, ξενικὴν δύναμιν ἐπαγόμενοι νυκτὸς	ἔτι	πολλὴν κατάγειν εἰς τὴν πόλιν
[4, 3]	ὥσπερ Ταρκύνιόν τε πρότερον καὶ	ἔτι	πρὸ τούτου Νόμαν Πομπίλιον· ὁ
[4, 74]	ταῖς ἐξόδοις δώδεκα πελέκεις καταλιπεῖν.	ἔτι	πρὸς τούτοις, ὃ πάντων οἴομαι
[4, 72]	ὑπὸ τίνος ἀποδειχθεῖσα ἀνδρός, καὶ	ἔτι	πρότερον, ὅστις ἔσται πολιτείας κόσμος,
[4, 40]	ἀρχαικὴ τὴν κατασκευήν· διαμένει γὰρ	ἔτι	σεβασμοῦ τυγχάνουσα ὑπὸ Ῥωμαίων. καὶ
[4, 3]	ἠξίου, τοιάδε. ἀντίπαις μὲν ὢν	ἔτι	τῇ πρώτῃ στρατείᾳ, ἣν ἐπὶ
[4, 82]	ζῆν ἡδονάς, ἵνα σοι μηδὲν	ἔτι	τοιοῦτον συμβῇ παθεῖν. ἔπειτα σὺ
[4, 6]	γυναῖκα Τυρρηνίδα ἐπηγάγετο, ἣν ζῶντος	ἔτι	τοῦ πατρὸς ἔγημεν, ἅπαντες ὁμολογοῦσιν
[4, 63]	τούτων δὲ τῶν αἰετῶν ἀπτῆνας	ἔτι	τοὺς νεοττοὺς ἐχόντων γῦπες ἀθρόοι
[4, 4]	παρόντα κίνδυνον διασκεδάσωμεν, οὐδὲν γὰρ	ἔτι	τῶν ἐχθρῶν ἰσχυρόν ἐστι ζῆν
[4, 33]	τ´ ἀποκτείναντας τὸν πάππον ὑμῶν	ἐτιμωρησάμην	καὶ ὑμᾶς εἰς ἄνδρας ἤγαγον
[4, 83]	χερσὶ καὶ ψυχαῖς, καὶ πάσχειν	ἕτοιμοι	πᾶν, ὅ τι ἂν ὁ
[4, 38]	συνέδριον. ἦσαν δ´ ἐκ παρασκευῆς	ἕτοιμοι	περὶ τὴν ἀγορὰν οἱ συνειδότες
[4, 64]	κατὰ πόλιν ἀπειρηκότες ταῖς εἰσφοραῖς	ἕτοιμοι	πρὸς ἀπόστασιν ἦσαν, εἴ τις
[4, 50]	ἔδωκαν ἀποκρίσεις. οἱ δ´ ἦσαν	ἕτοιμοι	προσδεχόμενοι τὸν πόλεμον καὶ ἐν
[4, 32]	δίκαιον ἔχεις πρὸς ταῦτ´ εἰπεῖν,	ἕτοιμός	εἰμι τούτοις ἐπιτρέπειν δικασταῖς, ὧν
[4, 56]	πατρὶ παραδοθῆναι, τήν τ´ ἀρχὴν	ἕτοιμος	ἦν ἀποθέσθαι, καὶ πρὶν ἢ
[4, 38]	ἐκτήσατο πάππος ἐκ τῶν αἰχμαλώτων,	ἐτόλμησας	βασιλέα Ῥωμαίων σεαυτὸν ἀναδεῖξαι. ὡς
[4, 49]	ᾧ πανηγύρεις τ´ ἀνὰ πᾶν	ἔτος	ἄγεσθαι καὶ ἐκεχειρίας εἶναι πᾶσι
[4, 6]	κατὰ τὸ πέμπτον καὶ εἰκοστὸν	ἔτος	ἀπανιστάμενον. καὶ μὴν ὅτι γυναῖκα
[4, 32]	τέταρτον ἤδη τοῦτο καὶ τετταρακοστὸν	ἔτος	ἀποστερεῖν με τῶν ἐμῶν, οὔτε
[4, 6]	τις αὐτὸν ὑπέθετο καὶ τριακοστὸν	ἔτος	ἔχοντα τοὐλάχιστον, ὅτ´ ἀπῆρεν ἐκ
[4, 6]	νεώτερον τῶν υἱῶν ἔσχατον ἐκύησεν	ἔτος	ἔχουσα πεντηκοστόν· προσωτέρω γὰρ οὐκέτι
[4, 30]	ἀρχαῖς ἑβδομηκοστὸν ἔχουσα καὶ πέμπτον	ἔτος	ἡ Τανακυλλίς, ὅτε βασιλεὺς Ταρκύνιος
[4, 82]	ἡμέραν, ἀλλὰ πέμπτον καὶ εἰκοστὸν	ἔτος	ἤδη τυραννῶν, πάσας ἀφῄρηται τὰς
[4, 6]	ἂν δήπου καὶ πέμπτον εἶχεν	ἔτος,	ὅτ´ ἀπέθνησκε Ταρκύνιος. εἰ δὴ
[4, 77]	πέμπτον ἤδη τοῦτο καὶ εἰκοστὸν	ἔτος	φυλάξας ἀποτίθεμαι. καὶ τὰ μὲν
[4, 79]	ὧν ἐσώθη καὶ παρ´ οἷς	ἐτράφη	καὶ οὓς διαδέξεσθαι μετὰ τὴν
[4, 8]	θεραπεύειν τοὺς ἀπόρους τῶν πολιτῶν	ἐτρέπετο,	δι´ ἐκείνων ἐλπίσας τὴν ἀρχὴν
[4, 3]	συστάντι τῶν ἱππέων ἀποδειχθεὶς ἡγεμὼν	ἐτρέψατο	τοὺς τῶν πολεμίων ἱππεῖς καὶ
[4, 64]	Κολλατῖνος ἐπὶ στρατοπέδου τότε ὢν	ἐτύγχανεν,	ἡ δὲ συνοικοῦσα αὐτῷ γυνὴ
[4, 24]	ταῦτα παρὰ τῶν δεσποτῶν ὑπάρξει.	ἐτύγχανον	δὲ τῆς ἐλευθερίας οἱ μὲν
[4, 24]	ὡς ῥιπτοῦντας εἰκῆ τὰ καλά.	ἐτύγχανον	δὴ τοῖς Ῥωμαίοις αἱ τῶν
[4, 2]	πάντες ὅσοι σὺν ταῖς γυναιξὶν	ἐτύγχανον	τότε παρόντες, καὶ μέχρι τούτου
[4, 82]	καὶ σοὶ μέν, ὅτι μίαν	ἐτυραννήθης	νύκτα τὴν ἀμίαντον ἀφαιρεθεῖς´ αἰδῶ
[4, 4]	Ῥωμαίων ἐκεῖνον τὸν ἄνδρα εἵμαρτο.	ἔτυχε	δ´ αὐτῇ νεανίας μὲν υἱὸς
[4, 57]	ἂν οἱ πεμφθέντες ἔλθωσι, μένειν.	ἔτυχε	δὲ διεφθαρκὼς αὐτοῦ τῶν θεραπόντων
[4, 85]	εἶχε τάχους οἰμώζων καὶ δεινοπαθῶν.	ἔτυχε	δὲ καὶ τἀκεῖ πράγματα ἤδη
[4, 28]	αὐτὰς μάλιστα συνοίσεσθαι τοῖς λαβοῦσιν.	ἔτυχε	δὲ τῶν γαμβρῶν ἑκάτερος ἐναντίᾳ
[4, 23]	τῶν ἐν ἀνθρώποις ἀγαθῶν οἷς	ἔτυχε	δωρησομένοις· τοῖς δὲ δούλοις ἔτι
[4, 68]	τῆς ἀνοίας, ἐξ οὗ ταύτης	ἔτυχε	τῆς ἐπωνυμίας· τοῦτ´ αὐτὸν ἐρρύσατο
[4, 40]	πάτριον γλῶτταν καλεῖται. ~Τοιαύτης τελευτῆς	ἔτυχε	Τύλλιος ἔτη τετταράκοντα καὶ τέτταρα
[4, 52]	αἰτιῶν ἤρξατο καὶ τελευτῆς ὁποίας	ἔτυχεν,	ἐπειδὴ δολίῳ τ´ ἀπάτῃ καὶ
[4, 70]	καὶ τοῖς αὑτοῦ παισίν, οἵας	ἔτυχεν	ἡ γυνή. ~Ταῦτ´ εἰπὼν ἐκάλει
[4, 67]	διὰ τί τῆς ἐπωνυμίας ταύτης	ἔτυχεν	οὐδὲν αὐτῷ προσηκούσης. ~Τῷ ἀνδρὶ
[4, 58]	πρὸς Γαβίους πόλεμος τοιούτου τέλους	ἔτυχεν.	~Ταρκύνιος δὲ μετὰ τοῦτο τὸ
[4, 4]	παρ´ ᾧ τροφῆς καὶ παιδείας	ἔτυχες,	ἁπάντων μάλιστα σὲ τιμήσας φίλων
[4, 29]	υἱωνὸς ὤν. ἢ σώματος οὐκ	ἔτυχες	ἱκανοῦ πράττειν, ὅσα βασιλεῖ προσῆκε,
[4, 31]	ἀρχαιρεσίαις νομίμοις τῆς ἐξουσίας ταύτης	ἔτυχες,	ὡς ὁ πάππος τε οὑμὸς
[4, 83]	ᾗ γενέσεώς τε καὶ τροφῆς	ἐτύχομεν,	ἀμυνοῦμεν ὑμῖν καὶ γνώμαις καὶ
[4, 52]	ἦν ὁ τῶν σφετέρων ὄλεθρος.	ἔτυχον	δὲ κἀκεῖνοι προεξεληλυθότες ἐκ τοῦ
[4, 56]	τὸν παρακείμενον τοῖς βασιλείοις κῆπον·	ἔτυχον	δὲ μήκωνες ἐν αὐτῷ πεφυκυῖαι
[4, 66]	τὴν οἰκίαν εἰσῆλθε τοῦ πατρός·	ἔτυχον	δὲ συγγενεῖς ὄντες τινὲς παρ´
[4, 34]	οὐ κατὰ τὸν βέλτιστον αὐτῆς	ἔτυχον	ἐγὼ τρόπον, ὡς λέγεις, μήθ´
[4, 34]	μου, ἄκουσον, ὅπως τ´ αὐτῆς	ἔτυχον,	καὶ δι´ ἃς αἰτίας οὔθ´
[4, 6]	τῶν πέντε καὶ εἴκοσι γεγονὼς	ἐτῶν,	Ἄγκῳ δὲ βασιλεῖ κατὰ τὸν
[4, 7]	οὐκ ἐλάττω τεττάρων καὶ δέκα	ἐτῶν,	αὐτὸς ἐν τοῖς πράγμασιν ἐξεταζόμενος,
[4, 30]	καὶ πέντε ἔτεσιν ἑτέρων τετταράκοντα	ἐτῶν·	ἐν γὰρ ταῖς ἐνιαυσίοις ἀναγραφαῖς
[4, 30]	ἀρχῆς τὸν Ἀρροῦντα τετελευτηκότα παρειλήφαμεν·	ἐτῶν	ἡ Τανακυλλὶς ἔσται πεντεκαίδεκα πρὸς
[4, 7]	γάμος τοῦ Ταρκυνίου μικρὸν ἀπολείποντος	ἐτῶν	ὀγδοήκοντα, καὶ ἡ τῶν τέκνων
[4, 6]	οὐκ ἂν ἐλάττω γεγονὼς ἦν	ἐτῶν	πέντε καὶ εἴκοσι κατὰ τὸν
[4, 85]	μετὰ τὸν οἰκισμὸν τῆς Ῥώμης	ἐτῶν	τεττάρων καὶ τετταράκοντα καὶ διακοσίων
[4, 7]	τῶν ἑκατὸν καὶ δέκα γεγονὼς	ἐτῶν·	τοῦτο δὲ τὸ μῆκος τῶν
[4, 6]	ἐκ γὰρ τοῦ συλλογισμοῦ τῶν	ἐτῶν	τοῦτο συνάγεται τὸ πλῆθος. ἡ
[4, 75]	εἰς αὐτὴν Ταρκύνιοι· πειράσονται γάρ,	εὖ	ἴστε, καὶ πειθοῖ καὶ βίᾳ
[4, 11]	ἐγκαλεῖν, ὧν δὲ τὸν δῆμον	εὖ	πεποίηκα καὶ παρεσκεύασμαι ποιεῖν ἀχθόμενοί
[4, 79]	τῶν βασιλέων καὶ πλεῖστα ὑμᾶς	εὖ	ποιήσαντα φανερῶς ἀποσφάξας καὶ οὔτ´
[4, 11]	Ταρκύνιος ὁ τῶν παιδίων πάππος	εὖ	ποιῶν ὑμᾶς διετέλεσεν, ἀντὶ πολλῶν
[4, 29]	ἡ τοῦ κατέχοντος τὰ πράγματα	εὐγένεια	καὶ ἡ πρὸς τοὺς κρατίστους
[4, 6]	πράττειν ὄντες ἀκμῇ· οὔτε γὰρ	εὐγενείᾳ	προεῖχεν αὐτῶν ὁ Τύλλιος ἐκ
[4, 9]	οὐ γὰρ ἂν γένοιτο φρόνημα	εὐγενὲς	ἐν ἀνδράσιν ἀπορουμένοις τῶν καθ´
[4, 68]	σὺν αὐτῷ τὸν πρεσβύτερον υἱὸν	εὐγενές	τι φρόνημα διαφαίνοντα καὶ τὸ
[4, 47]	τῶν νοῦν ἐχόντων Μαμίλιον τὸν	εὐγενέστατόν	τε καὶ κράτιστον Λατίνων ἀπεώσατο,
[4, 82]	καὶ πολλῶν ἐπαίνων ἀξία τῆς	εὐγενοῦς	προαιρέσεως, οἴχῃ καὶ ἀπόλωλας οὐχ
[4, 82]	Λουκρητία, γυναικείας τυχοῦσα φύσεως ἀνδρὸς	εὐγενοῦς	φρόνημα ἔσχες, ἡμεῖς δ´ ἄνδρες
[4, 73]	τῶν Ἑλλήνων εὐνομεῖσθαί τε καὶ	εὐδαιμονεῖν·	ἧττον γὰρ ὑβρισταὶ καὶ βαρεῖς
[4, 50]	οἳ πόλιν μὲν Σύεσσαν ᾤκουν,	εὐδαιμονέστατοι	δ´ ἐδόκουν ἁπάντων εἶναι τῶν
[4, 80]	πράττοντες τοιαῦτα διετέλουν, ἐξ ὧν	εὐδαιμονεστέραν	τε καὶ μείζω τὴν πόλιν
[4, 65]	μετ´ αἰσχύνης ἢ βίον μετ´	εὐδαιμονίας.	Εἰ μὲν γὰρ ὑπομενεῖς, ἔφη,
[4, 29]	καὶ ἀφ´ Ἡρακλέους γεγονόσι τῆς	εὐδαίμονος	ἄρξαι Κορίνθου τὴν αὐτοκράτορα ὑπῆρξεν
[4, 23]	ὅτι τῆς ἐλευθερίας ἄξιοι κριθέντες	εὐδαίμονος	εὐθέως καὶ μεγάλης ἔσονται πολῖται
[4, 64]	ἐπιβουλεύων αὐτῇ διὰ τὸν πλοῦτον	εὐδαιμονούσῃ	μάλιστα τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων.
[4, 73]	ἡμῖν, ἐξ ἧς μεγάλη καὶ	εὐδαίμων	καὶ πολλῶν ἄρχουσα ἀνθρώπων ἡ
[4, 38]	πείσας τὸν ἄνδρα φύσει τ´	εὐδιάλλακτον	ὄντα καὶ οὐκ ἀξιοῦντα πόλεμον
[4, 11]	καὶ πρὸς ἀρετὴν καὶ πρὸς	εὐδοξίαν	ἀποχρώντως καὶ οὐκ ἂν ἀξιώσαιμι
[4, 29]	πολιτῶν ἐπιτηδειότης, δι´ ἣν οὐκ	εὐεπιχείρητός	ἐστιν, ἀνέχεσθαί σε ἀναγκάζει; ἀλλὰ
[4, 36]	δ´ εἰς τὸ δημοτικὸν πλῆθος	εὐεργεσίαι	λυπεῖν ὑμᾶς δοκοῦσι, περὶ ὧν
[4, 4]	καὶ τοὺς ἀπόρους τῶν πολιτῶν	εὐεργεσίαις	τισὶ καὶ δωρεαῖς ὑπαγόμενος· ἔπειθ´
[4, 3]	οὕτως ἐξεθεραπεύθησαν ὑπ´ αὐτοῦ ταῖς	εὐεργεσίαις.	~Φύσεώς τε δὴ μετειληφὼς ἀποχρώντως
[4, 9]	ἐστὲ καὶ ὑμεῖς διαμεμνῆσθαι τὰς	εὐεργεσίας,	ἃς ὁ πάππος αὐτῶν τὸ
[4, 12]	φήσας χάριτας, ὅτι μέμνηνται τῶν	εὐεργεσιῶν,	καὶ ἔτι πλείονα ὑποσχόμενος ἀγαθὰ
[4, 9]	προσῆκεν ὑμᾶς τὰς ὑπὲρ τῶν	εὐεργεσιῶν	χάριτας εἰδέναι, ἐπειδὴ δὲ τετελεύτηκε
[4, 10]	ἦν καὶ δίκαιος περὶ τοὺς	εὐεργέτας,	ἐπαινούντων, τῶν δ´, ὅτι φιλάνθρωπος
[4, 32]	ἐμοὶ καὶ πάσης μετέχειν τιμῆς,	εὐεργέτην	τε καὶ πατέρα καὶ σωτῆρα
[4, 48]	ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας ὡς κοινὸν	εὐεργέτην	τῶν πόλεων ἐπὶ τῷ σεσωκέναι
[4, 46]	διεξελθὼν καὶ μεγάλα τὰς πόλεις	εὐεργετήσειν	ὑποσχόμενος, ἐὰν ἐν τῇ φιλίᾳ
[4, 9]	συγκατορύττειν ἅμα τοῖς σώμασι τῶν	εὐεργετῶν	καὶ τὴν μνήμην τῶν ἔργων.
[4, 11]	βασιλεῖς ἀποδεικνύναι, τοὺς δὲ τῶν	εὐεργετῶν	παῖδας ἐξελαύνειν καὶ τὴν ὑπὸ
[4, 51]	παρακελευσάμενος, τὴν δ´ ἄλλην δύναμιν	εὔζωνον	ἀναλαβὼν ἦγεν ἐπὶ τοὺς πρὸς
[4, 23]	δ´ εἰς δουλείαν ἐξ ἐλευθερίας·	εὐήθειάν	τε πολλὴν αὐτῶν κατεγίνωσκεν, εἰ
[4, 43]	αὐτοὺς ὑπελάμβανον καὶ ἐπέχαιρον ὑπ´	εὐηθείας,	ὡς ἐκείνοις μόνοις τῆς τυραννίδος
[4, 9]	ὁ πάππος αὐτῶν τὸ κοινὸν	εὐηργέτησεν	ὑποτάξας μὲν ὑμῖν τὰς Λατίνων
[4, 61]	τε γραμμὰς καὶ ἑτέρας αὖθις	εὐθείας	καὶ καθ´ ἓν ἕκαστον χωρίον
[4, 23]	τῆς ἐλευθερίας ἄξιοι κριθέντες εὐδαίμονος	εὐθέως	καὶ μεγάλης ἔσονται πολῖται πόλεως,
[4, 3]	ἔδοξεν ἀγωνίσασθαι καλῶς, ὥστε περιβόητος	εὐθὺ	γενέσθαι καὶ τἀριστεῖα πρῶτος ἁπάντων
[4, 79]	καὶ μικρᾷ προσποιήσει πένθους, ἀλλ´	εὐθὺς	ἅμα τῷ αὐτὰ διαπράξασθαι τὰ
[4, 13]	πολιτευμάτων αὐτοῦ πρῶτον τοὺς λόγους.	~Εὐθὺς	ἅμα τῷ παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν
[4, 71]	δὲ τῶν ὁρκωμοσιῶν μετὰ τοῦτ´	εὐθὺς	ἐζήτουν, τίς ὁ τῆς ἐπιχειρήσεως
[4, 24]	τῶν χρημάτων τὴν ἐλευθερίαν καὶ	εὐθύς	εἰσι Ῥωμαῖοι· οἱ δὲ συνίστορες
[4, 43]	πλήθους ἀπανήλωσεν ἐπὶ τῆς πρώτης	εὐθὺς	εἰσφορᾶς ἀναγκαζομένου κατὰ κεφαλὴν ἑκάστου
[4, 46]	χρονισμοῦ προειπὼν ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας	εὐθὺς	ἐποιεῖτο λόγους ὡς κατὰ τὸ
[4, 12]	ψῆφον ᾔτουν. ἀρξαμένων δὲ τούτων	εὐθὺς	ὁ δῆμος ἅπας ἐπὶ τῆς
[4, 28]	πολὺ τὸ πρᾷον ἔχοντι καὶ	εὐλόγιστον	ἀνοσία καὶ μισοπάτωρ καὶ πάντολμος
[4, 15]	ἡ πληθὺς μὴ δυσεύρετος, ἀλλ´	εὐλόγιστος	ᾖ καὶ φανερά, βωμοὺς ἐκέλευσεν
[4, 21]	πολλοστὴν ἔχουσι τῶν πολιτικῶν μοῖραν	εὐλογίστως	καὶ πρᾴως φέρειν τὴν ἐν
[4, 41]	καλέσειεν αὐτός· οὔτε τοῖς προσιοῦσιν	εὐμενὴς	οὐδὲ πρᾷος ἦν, ἀλλ´ οἷα
[4, 62]	εἴτε θεῶν τινος εἴτε δαιμόνων	εὐνοίᾳ	δωρηθέν· ὅπερ οὐ πρὸς ὀλίγον
[4, 58]	ἰσοπολιτείαν ἅπασι χαρίζεσθαι, οὐ δι´	εὔνοιαν	τὴν πρὸς τοὺς Γαβίους, ἀλλ´
[4, 4]	εἰς τοῦτό σοι συναγωνισαμένης, πατρὸς	εὔνοιαν	τοῖς παιδίοις τοῖςδε παρασχέσθαι· ὅταν
[4, 40]	τὸν ἄνδρα συμπαθείας τε καὶ	εὐνοίας	ἕνεκα. ταφῆς μὲν οὖν βασιλικῆς
[4, 11]	ἂν ἀξιώσαιμι τῆς παρ´ ὑμῶν	εὐνοίας	ψευσθείς, ἣν ἀντὶ παντὸς εἱλόμην
[4, 73]	πολιτεύματος ἁπάντων μάλιστα τῶν Ἑλλήνων	εὐνομεῖσθαί	τε καὶ εὐδαιμονεῖν· ἧττον γὰρ
[4, 9]	ὡς ἐν ταῖς μεγίσταις καὶ	εὐνομωτάταις	πόλεσι πυνθάνομαι γινόμενον, δίκαιόν τε
[4, 39]	περιγένηται χρόνον· ἐπίστασαι δ´, ὡς	εὔνουν	ἐστὶν αὐτῷ τὸ δημοτικὸν ἅπαν·
[4, 67]	ποιησαμένη θεοῖς τε καὶ δαίμοσιν	εὐξαμένη	ταχεῖαν αὐτῇ δοῦναι τὴν ἀπαλλαγὴν
[4, 39]	τῇ φωνῇ καὶ τοῖς θεοῖς	εὔξατο	ἐπὶ τῷ συμφέροντι τῆς πόλεως
[4, 59]	τελευταίῳ πολέμῳ μαχόμενος πρὸς Σαβίνους	εὔξατο	τῷ Διὶ καὶ τῇ Ἥρᾳ
[4, 17]	πολέμια τοὺς ἰδίους ἕκαστοι λόχους	εὐπειθεῖς	τοῖς παραγγελλομένοις παρείχοντο. ~Αὕτη μὲν
[4, 23]	καὶ ἰδίᾳ πολλὰ ὠφελήσεσθαι τοὺς	εὐπορωτάτους	Ῥωμαίων, ἐὰν τοὺς ἀπελευθέρους ἐῶσι
[4, 24]	φῦλον ἐκβαλοῦσιν ἐκ τῆς πόλεως	εὐπρεπὲς	ὄνομα τῷ πράγματι τιθέντες, ἀποικίαν.
[4, 32]	τιμῶν κληρονομεῖν καὶ τίνα πρόφασιν	εὐπρεπῆ	τῆς ἀποστερήσεως σκηπτόμενος; πότερον οὐχ
[4, 61]	Καπιτωλῖνος ὁ λόφος ἐπὶ τῆς	εὑρεθείσης	ἐν αὐτῷ κεφαλῆς· κάπιτα γὰρ
[4, 60]	ἐπὶ ποίῳ τῶν μερῶν τούτων	εὑρέθη	ἡ κεφαλή. τί οὖν ὑμῖν
[4, 48]	δεῖν, ἢ αὐτὸς ἀποθανεῖν, ἐὰν	εὑρεθῇ	παρεσκευασμένος ὅπλα ἔξω τῶν ἐνοδίων,
[4, 50]	ἄργυρον δὲ καὶ χρυσόν, ὅσος	εὑρέθη,	συναγαγὼν εἰς ἓν χωρίον καὶ
[4, 61]	οἰκοδομηθεὶς κατὰ τοὺς πατέρας ἡμῶν	εὑρέθη	τῇ πολυτελείᾳ τῆς ὕλης μόνον
[4, 60]	σκήπωνι δεικνὺς πυνθάνηται, τὸ τέρας	εὑρεθῆναι,	ἀλλ´ ἐν Ῥώμῃ φάναι παρ´
[4, 61]	χωρίον ποιουμένου τὰς ὑπὲρ τῆς	εὑρέσεως	ἐρωτήσεις οὐδὲν ἐπιταραττόμενοι τὴν γνώμην
[4, 61]	τοῦτον, ἐν ᾧ τὴν κεφαλὴν	εὕρετε.	ἐξ ἐκείνου καλεῖται τοῦ χρόνου
[4, 59]	εἰς πολὺ βάθος ἤδη προϊούσης,	εὑρῆσθαι	κεφαλὴ νεοσφαγοῦς ἀνθρώπου τό τε
[4, 84]	δέ τις παρὰ ταῦτα ποιῶν	εὑρίσκηται	τεθνάναι. ταύτην εἰ βουλομένοις ὑμῖν
[4, 62]	ἀνδρῶν ἰδιωτῶν μεταγραφέντες· ἐν οἷς	εὑρίσκονταί	τινες ἐμπεποιημένοι τοῖς Σιβυλλείοις, ἐλέγχονται
[4, 61]	ὀλίγον δέ τι τὸ διαλλάττον	εὕροι	τις ἂν τῆς ὑπεροχῆς τοῦ
[4, 2]	ὃν ἐν πολλαῖς Ῥωμαϊκαῖς ἱστορίαις	εὕρομεν,	εἰ θεοῖς τε καὶ δαίμοσι
[4, 38]	τὰ ἔργα χωρεῖν διαλλαγὰς πρῶτον	εὑρόμενον	διὰ φίλων πρὸς τὸν Τύλλιον,
[4, 57]	ἀλλ´ ἐφῆκε τὴν οἰκίαν ἐρευνᾶν·	εὑρόντες,	ἔνθα ἦν ἀποκεκρυμμένα τὰ γράμματα,
[4, 54]	διὰ πολυχειρίας ἐξωχυροῦτο τάφρον ὀρυξάμενος	εὐρυτέραν	καὶ τεῖχος ἐγείρας ὑψηλότερον καὶ
[4, 85]	ῥυτῆρος, ὡς φθάσων τὴν ἀπόστασιν.	εὑρὼν	δὲ κεκλεισμένας τὰς πύλας καὶ
[4, 25]	μεταθέμενοι τὴν οἴκησιν ἐκ τῆς	Εὐρώπης	εἰς τὰ παραθαλάττια τῆς Καρίας
[4, 24]	ἐξετάζουσιν· ἔπειθ´ οὓς μὲν ἂν	εὕρωσιν	ἀξίους τῆς πόλεως ὄντας, εἰς
[4, 37]	καὶ διδαχθέντας, ἐάν τ´ ἀδικούμενον	εὕρωσιν	ἐάν τ´ ἐπιτηδειότερον ἄρχειν, ἐκείνῳ
[4, 32]	σοι ταῦτα πράξαντι πρῶτον μὲν	εὐσεβεῖ	καὶ δικαίῳ λέγεσθαι, ἔπειτα συμβασιλεύειν
[4, 71]	πρὶν ἢ τὰ παρ´ ἡμῶν	εὐτρεπῆ	γενέσθαι. ἔπειτα κομίσαντες τὸ σῶμα
[4, 5]	δωματίου καὶ παρήγγειλε τοῖς ἔνδον	εὐτρεπῆ	τὰ πρὸς τὴν θεραπείαν ἐπιτήδεια
[4, 83]	φέρῃ. μαντεύομαι δὲ καλοῖς ἐγχειρήμασιν	εὐτυχὲς	ἀκολουθήσειν τέλος. εἴη δὲ τούτοις
[4, 62]	τῆς Ταρκυνίου δυναστείας πάνυ θαυμαστὸν	εὐτύχημα	τῇ Ῥωμαίων ὑπάρξαι πόλει εἴτε
[4, 23]	ὁρῶντες ὡς ἀστάθμητόν ἐστι πρᾶγμα	εὐτυχία	καὶ ἀγχίστροφον, καὶ οὐδενὶ ῥᾴδιον
[4, 50]	πλησιοχώρων καὶ διὰ τὴν πολλὴν	εὐτυχίαν	ἅπασι λυπηροὶ καὶ βαρεῖς, ἐγκαλῶν
[4, 68]	παλαιᾶς τε καὶ προγονικῆς παραλαβὼν	εὐτυχίας	ἐκέκτητο, καὶ σὺν αὐτῷ τὸν
[4, 37]	χαρᾶς καὶ κρότου καὶ πολλῆς	εὐφημίας	παραπέμπουσα μέχρι τῆς οἰκίας κατέστησεν.
[4, 76]	καὶ καταστησάμενοι καὶ τοὺς θεοὺς	εὐχαῖς	λιτανεύσαντες συλλαβέσθαι σφίσιν ὁσίων καὶ
[4, 59]	ἐγίνετο τὰς τοῦ πάππου προθυμούμενος	εὐχὰς	ἐπιτελέσαι. ἐκεῖνος γὰρ ἐν τῷ
[4, 71]	ἔσται δὲ πᾶσι Ῥωμαίοις κατ´	εὐχήν,	ἐὰν ἴδωσιν ἡμᾶς τοὺς πατρικίους
[4, 82]	ἔνδοξον. ἥκει δὲ καιρός, οἷον	εὐχόμεθα,	μεθεστηκότος μὲν ἐκ τῆς πόλεως
[4, 77]	ἥκει γὰρ ὁ καιρός, ὃν	εὐχόμην	τε καὶ προσεδεχόμην, πέμπτον ἤδη
[4, 17]	κατασκευαζόντων τὰ εἰς τὸν πόλεμον	εὔχρηστα·	δύο δὲ σαλπιστῶν τε καὶ
[4, 78]	ἂν τὰς τοῦ τυράννου παρανομίας,	ἐφ´	αἷς οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις
[4, 80]	βούλεται τὰ μέγιστα ὁ νόμος·	ἐφ´	ἅπασι δὲ τούτοις οἰωνῶν καὶ
[4, 25]	πρὸ αὐτοῦ βασιλέων ἁπάσας ἀξιούντων	ἐφ´	ἑαυτοὺς ἄγειν τὰς δίκας καὶ
[4, 14]	ὑφ´ ἑαυτοῦ διαταχθείσας ἐποιεῖτο, ἡγεμόνας	ἐφ´	ἑκάστης ἀποδείξας συμμορίας, ὥσπερ φυλάρχους
[4, 37]	τὸ κοινὸν ὠφελείας. πολλοῦ δ´	ἐφ´	ἑκάστῳ τῶν λεγομένων ἀπαντῶντος ἐπαίνου
[4, 84]	Βρούτου δημηγοροῦντος ἀναβοήσεις τε συνεχεῖς	ἐφ´	ἑκάστῳ τῶν λεγομένων ἐκ τοῦ
[4, 72]	βασιλεῖς· τοῖς δὲ μηκέτι ποιεῖν	ἐφ´	ἑνὶ δυνάστῃ τὰ κοινὰ τὰς
[4, 2]	ἀπὸ τῆς ἑστίας τῶν βασιλείων,	ἐφ´	ἧς ἄλλας τε Ῥωμαῖοι συντελοῦσιν
[4, 43]	πόλει καὶ ἐπὶ τῶν ἀγρῶν	ἐφ´	ἱερὰ καὶ θυσίας ἅπασι κοινὰς
[4, 81]	τοὺς νόμους, ἀφῄρηται δὲ τὰς	ἐφ´	ἱερὰ καὶ θυσίας συνόδους, πέπαυκε
[4, 82]	μὴ θέμις ἐλευθέρᾳ γυναικὶ παθεῖν.	ἐφ´	οἷς ἀγανακτοῦσα καὶ ἀφόρητον ἡγουμένη
[4, 54]	τοὺς Γαβίους καὶ τὸν πόλεμον	ἐφ´	οἷς ἂν ἐκεῖνοι θέλωσι διαλύσασθαι.
[4, 57]	δωρεὰς πολλὰς ἐπιθήσειν καὶ μεγάλας.	ἐφ´	οἷς ἐρεθισθέντες οἱ Γάβιοι τὸν
[4, 58]	βέβαια ταῦτα σφίσι διαμενεῖ, γράψας	ἐφ´	οἷς ἔσονται δικαίοις φίλοι, τὰ
[4, 27]	ἔσχον παραδοῦναι Ῥωμαίοις τὴν ἡγεμονίαν	ἐφ´	οἷς πρότερον ἐψηφίσαντο. καὶ παρῆσαν
[4, 48]	ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς τοῖς δικαίοις,	ἐφ´	οἷς Ταρκύνιόν τε τὸν πάππον
[4, 2]	παστάδι τῶν βασιλείων καὶ κατενεχθέντος	ἐφ´	ὕπνον, πῦρ ἀπέλαμψεν ἐπὶ τῆς
[4, 31]	μήπω σοι φρονεῖν τὰ καθήκοντα	ἐφαινόμην,	ἀλλ´ ἔτι διὰ τὸ νέον
[4, 42]	ἄνδρες, ὧν οὐδὲ τὰ σώματα	ἐφάνη.	ἐπεὶ δὲ διέφθειρε τὸ κράτιστον
[4, 85]	τι χρὴ ποιεῖν, ἐπειδὴ πᾶσιν	ἐφάνη	κύρια ἡγεῖσθαι τὰ κριθέντα ὑπὸ
[4, 2]	βασιλεῖ τὴν Ὀκρισίαν, ᾗ πρώτῃ	ἐφάνη	τὸ τέρας, εἰς ὁμιλίαν αὐτῷ
[4, 3]	τοτὲ δὲ πεζῶν ἐν ἁπάσαις	ἐφάνη	ψυχὴν ἄριστος καὶ πρῶτος ἐστεφανοῦτο
[4, 23]	ἐν ποσὶ καὶ κοινότατα ὁρᾶν	ἔφασκεν,	ἃ καὶ τοῖς φαυλοτάτοις εἶναι
[4, 38]	κεκραγότα καὶ τοὺς ὑπηρέτας ἐπικαλούμενον	ἔφερε.	γενόμενος δ´ ἔξω τοῦ βουλευτηρίου
[4, 28]	ἑκάτερος ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν	ἐφέρετο	καὶ λυπηρὰν ἡγεῖτο τὴν μὴ
[4, 10]	ταῦτα δ´ αὐτοῦ πολιτευομένου χαλεπῶς	ἔφερον	οἱ πατρίκιοι καταλυομένην τὴν δυναστείαν
[4, 8]	ἡδονάς, ἀλλ´ ἠγανάκτουν καὶ χαλεπῶς	ἔφερον	οὐκ ἀξιοῦντες αὐτὸν ἑαυτῷ τινα
[4, 15]	ἐξ οὗ συναριθμηθέντος ὑπὸ τῶν	ἐφεστηκότων	τοῖς ἱεροῖς φανερὸς ὁ τῶν
[4, 16]	ταῖς μάχαις ἡ μετὰ τοὺς	ἐφεστῶτας	τοῖς προμάχοις. ~Ἀφελὼν δὲ πάλιν
[4, 25]	κοινῶν ἀναλωμάτων· Ἴωνες μὲν ἐν	Ἐφέσῳ	τὸ τῆς Ἀρτέμιδος, Δωριεῖς δ´
[4, 57]	ἑαυτῷ συνειδέναι πᾶσαν ἐξέτασιν ὑπομένοντος	ἔφη	βούλεσθαι τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διερευνῆσαι
[4, 30]	ἐρεῖν, συγκαλέσας τὸ συνέδριον· Ἄνδρες,	ἔφη,	βουλευταί, Ταρκύνιος ἑταιρίας ἐπ´ ἐμὲ
[4, 66]	τί πέπονθεν ἀξιοῦντος λέγειν· Ἱκέτις	ἔφη	γίνομαί σου πάτερ δεινὴν καὶ
[4, 48]	ἐκάλει καὶ δυεῖν γενέσθαι θάτερον	ἔφη	δεῖν, ἢ αὐτὸς ἀποθανεῖν, ἐὰν
[4, 70]	αὐτῆς γνώμης ὄντας οὐ λόγων	ἔφη	δεῖν οὐδ´ ὑποσχέσεων, ἀλλ´ ἔργων,
[4, 47]	ὁ Ταρκύνιος τούτων μὲν οὐδενὸς	ἔφη	δεῖν τοῖς πράγμασιν, ἰδίαν δὲ
[4, 48]	οὐ προεγνωκώς, ἄσμενος τὴν ἐξέτασιν	ἔφη	δέχεσθαι καὶ τοὺς προέδρους ἐπὶ
[4, 23]	ἄτοπόν τε πρᾶγμα ποιεῖν αὐτοὺς	ἔφη	καὶ ἀμαθὲς ἅπασι τοῖς ξένοις
[4, 57]	τε τὴν ἐν Ῥώμῃ δώσειν	ἔφη	καὶ εἰς τὸν τῶν πατρικίων
[4, 46]	ἐλευθερίαν ἀφαιροῖτο· πολλῆς τε μωρίας	ἔφη	καὶ θεοβλαβείας εἶναι παρὰ πονηροῦ
[4, 39]	μόνον αὐτόν· Τὰ μὲν πρῶτα,	ἔφη,	πέπρακταί σοι, Ταρκύνιε, κατὰ τὸ
[4, 66]	ἀξιοῦντος λέγειν· Ἀκούσῃ τὰς ἐμάς,	ἔφη,	συμφοράς, ὦ πάτερ, οὐκ εἰς
[4, 30]	διάνοιαν, ἀλλ´ ἐπὶ τῆς βουλῆς	ἔφη	τὰ δίκαια πρὸς αὐτὸν ἐρεῖν,
[4, 84]	Βροῦτος ἡσθείς, Ἐάν γε πρότερον,	ἔφη,	τὰ δόξαντα τῷ συνεδρίῳ μαθόντες
[4, 70]	γενήσεσθαι· ἄρξειν δὲ τούτων αὐτὸς	ἔφη.	Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ λαβὼν τὸ
[4, 58]	μεταλαβὼν τήν τε πόλιν αὐτοῖς	ἔφη	τὴν ἰδίαν ἀποδιδόναι καὶ τὰς
[4, 27]	παρέβησαν τὰ συγκείμενα, πολλῶν αὐτοὺς	ἔφη	τιμωριῶν ἀξίους εἶναι καὶ μεγάλων·
[4, 23]	τοῖς χρήμασι· καὶ διὰ τοῦτ´	ἔφη	τοὺς προτέρους βασιλεῖς ἅπασι μεταδεδωκέναι
[4, 47]	αὐτὸν τὸν κατήγορον. Οὑτοσὶ γάρ,	ἔφη,	Τύρνος, ὦ σύνεδροι, τούτων ὧν
[4, 23]	εἰς ἐκκλησίαν Πρῶτον μὲν θαυμάζειν,	ἔφη,	τῶν ἀγανακτούντων, εἰ τῇ φύσει
[4, 65]	εὐδαιμονίας. Εἰ μὲν γὰρ ὑπομενεῖς,	ἔφη,	χαρίσασθαί μοι, γυναῖκά σε ποιήσομαι
[4, 57]	γὰρ ἀντεῖπεν ὁ Πέτρων, ἀλλ´	ἐφῆκε	τὴν οἰκίαν ἐρευνᾶν· εὑρόντες, ἔνθα
[4, 50]	καὶ τὴν ἐπὶ τῶν ἀγρῶν	ἐφῆκεν·	ἄργυρον δὲ καὶ χρυσόν, ὅσος
[4, 59]	καὶ χώμασι μεγάλοις ἐξειργάσατο, καθάπερ	ἔφην	ἐν τῷ πρὸ τούτου λόγῳ,
[4, 75]	μὲν ἐγὼ τὴν ἐκκλησίαν, ὥσπερ	ἔφην,	ἐπειδὴ συγκεχώρηταί μοι κατὰ νόμον
[4, 85]	υἱῶν Σέξτον, ὡς καὶ πρότερον	ἔφην·	ἡλικίαν μὲν ἤδη πολιὸς ὤν,
[4, 21]	δοὺς ἔλαθε τὸν δῆμον, ὥσπερ	ἔφην,	καταστρατηγήσας καὶ τοὺς πένητας ἀπελάσας
[4, 30]	ἁμαρτάνει μόνον, ὃ καὶ πρότερον	ἔφην,	ὅτι γέγραφεν υἱὸν εἶναι Ταρκυνίου
[4, 60]	ἤκουσε μικρὸν ἐπισχὼν χρόνον, Ἀκούσατ´,	ἔφησεν,	ἄνδρες Ῥωμαῖοι· τὸ μὲν τέρας
[4, 37]	προστασίαν· αὐτὸς δὲ τῆς ἀρχῆς	ἔφησεν	ἀφίστασθαι καὶ ἀποδιδόναι τοῖς κυρίοις,
[4, 71]	λόγον Οὐαλέριος, Τὰ μὲν ἄλλα,	ἔφησεν,	ὀρθῶς ἐπιλογίζεσθαί μοι δοκεῖς, Ἰούνιε·
[4, 37]	τίνων ἕνεκα ταῦτα λέγει, τελευτῶν	ἔφησεν,	ὅτι Ταρκύνιος αὐτὸν αἰτιᾶται τὴν
[4, 29]	μόνη διαλεχθείη πρὸς μόνον, Ἆρ´,	ἔφησεν,	ὦ Ταρκύνιε, μετὰ παρρησίας ἔξεστί
[4, 60]	ὁ νεανίας, Πατὴρ ἐμός ἐστιν,	ἔφησεν,	ᾧ χρῄζετε συντυχεῖν· ἀσχολεῖται δὲ
[4, 24]	εἰς φυλὰς καταγράψουσι καὶ μένειν	ἐφήσουσιν	ἐν τῇ πόλει· τὸ δὲ
[4, 61]	τοῦ ναοῦ, τελειῶσαι δ´ οὐκ	ἔφθασεν	ἅπαν τὸ ἔργον ἐκπεσὼν τάχιον
[4, 59]	δὲ τῶν ναῶν κατασκευὴν οὐκ	ἔφθη	τελέσαι. τοῦτο δὴ τὸ ἔργον
[4, 51]	ἀπέκλειεν· ὥστ´ ὀλίγοι μέν τινες	ἔφθησαν	τὰ δεινὰ ὑπεκδύντες, οἱ δὲ
[4, 23]	ἀγνοοῦντας διδάσκων, ὅτι πόλει δυναστείας	ἐφιεμένῃ	καὶ μεγάλων πραγμάτων ἑαυτὴν ἀξιούσῃ
[4, 76]	σφίσιν ὁσίων καὶ δικαίων ἔργων	ἐφιεμένοις	ἐξῄεσαν εἰς τὴν ἀγοράν. ἠκολούθουν
[4, 25]	ἑαυτοῦ μνήμην τοῖς ἐπιγινομένοις καταλιπεῖν.	ἐφιστὰς	δὲ τὴν διάνοιαν ἐπὶ τὰ
[4, 15]	ἀγρῶν ἅπαντες, ὁπότε γένοιτο πολεμίων	ἔφοδος,	καὶ τὰ πολλὰ διενυκτέρευον ἐνταῦθα.
[4, 52]	περὶ τῶν πόλεων, μὴ ἐξ	ἐφόδου	καταληφθῶσι, δεδιότες ὑπὲρ εἰρήνης διεπρεσβεύοντο
[4, 54]	ἀποταφρεύειν δεδοικότες τὰς αἰφνιδίους ἀλλήλων	ἐφόδους.	μᾶλλον δ´ ὁ Ταρκύνιος περὶ
[4, 51]	τὸ ἔρυμα ἑάλω τῇ πρώτῃ	ἐφόδῳ·	ἔνθα σὺν τοῖς ἰδίοις τῶν
[4, 1]	παρελίπομεν, ἐξ ὧν τε γονέων	ἔφυ	καὶ τίνας ἀπεδείξατο πράξεις ἰδιώτης
[4, 69]	παῖδα ὀρφανὸν ἐπιτρόπων ἔτι δεόμενον	ἐφύλαττεν	ὑφ´ ἑαυτῷ διαιτᾶσθαί τε μετὰ
[4, 61]	γνώμην οἱ πρέσβεις τὴν αὐτὴν	ἐφύλαττον	ἀπόκρισιν, ὥσπερ αὐτοῖς ὁ τοῦ
[4, 70]	ταύτην τοῦ βίου τὴν προσποίησιν	ἐφύλαττον;	ἆρα πέπρωται Ῥωμαίοις ὑπ´ ἐμοῦ
[4, 29]	πότερον ἐκ ταπεινῶν καὶ ἀσήμων	ἔφυς	προγόνων καὶ διὰ τοῦτ´ οὐκ
[4, 44]	κακὰ καὶ τὰς λατρείας ὁρῶντες	ἔχαιρόν	τ´ ἐν μέρει καὶ τῶν
[4, 35]	καὶ τῶν δεδωκότων, ὅτι τἀλλότρια	ἐχαρίσαντό	μοι· ῥᾳδίως γὰρ ἂν ἔπεισας
[4, 24]	καθ´ ἡμᾶς χρόνοις οὕτω ταῦτ´	ἔχει,	ἀλλ´ εἰς τοσαύτην σύγχυσιν ἥκει
[4, 7]	παρεχώρησαν αὐτῷ τῆς βασιλείας ἑκόντες.	~Ἔχει	δὲ καὶ ἄλλας τινὰς τὸ
[4, 4]	ἐξενεχθῆναι παρασκευάσωμεν, ὅτι πληγὴν οὐδεμίαν	ἔχει	καίριον, οἵ τ´ ἰατροὶ λεγέτωσαν
[4, 63]	Τυρρηνικοῦ πελάγους κείμενος, ἔνθα λόγος	ἔχει	Κίρκην τὴν Ἡλίου θυγατέρα κατοικῆσαι·
[4, 13]	Ἰσκυλῖνον, ὧν ἑκάτερος ἀξιολόγου πόλεως	ἔχει	μέγεθος, καὶ διένειμεν αὐτοὺς τοῖς
[4, 71]	ἡμῶν δ´ οὐδεὶς οὐδεμίαν ἀρχὴν	ἔχει.	Ὁ δ´ ὑπολαβών· Ἐγώ, φησίν,
[4, 81]	ὑμέτερα πράγματα, ὦ δημόται, πῶς	ἔχει;	οὐκ ἀφῄρηται μὲν ὑμῶν τοὺς
[4, 40]	κολακείαις ἐκθεραπεύσαντα τοὺς ἀπόρους· καὶ	ἔχει	τἀληθὲς οὕτως. ἐν γὰρ τοῖς
[4, 37]	ἀλλ´ εἴ τι δίκαιον εἰπεῖν	ἔχει	Ταρκύνιος, καλεῖν αὐτὸν καὶ διδαχθέντας,
[4, 47]	οὐδ´ εἰς τρίτον πάππον ἀνενεγκεῖν	ἔχει	τὸ γένος; ἀγανακτῶν ἐπὶ τούτῳ
[4, 36]	φυλάττοντες παραδοχάς, οὐχ ἅπασαν ἐβουλήθην	ἔχειν,	ἀλλὰ νόμους θ´ ὑπὲρ τῶν
[4, 34]	τισι παρέλαβεν, ὥστε καὶ αὐτὸς	ἔχειν	ἀναφαίρετον καὶ ὑμῖν τοῖς ἐγγόνοις
[4, 34]	ἐκλίπωσιν οἱ λαβόντες τοὺς δεδωκότας	ἔχειν·	εἰ μή τι τοιοῦτον ἔχεις
[4, 17]	ξίφη καὶ δόρατα καὶ στάσιν	ἔχειν	ἐν τοῖς ἀγῶσι τὴν ὑστάτην.
[4, 24]	καὶ τοὺς δορυαλώτους τοῖς λαβοῦσιν	ἔχειν	ἢ πριαμένοις παρ´ ἑτέρων κατὰ
[4, 21]	τῷ τοὺς ἀπόρους μίαν ψῆφον	ἔχειν	πολλοὺς ὄντας καὶ τελευταίους καλεῖσθαι.
[4, 26]	Ῥωμαίους δὲ τὴν ἁπάντων Λατίνων	ἔχειν	προστασίαν μεγέθει τε πόλεως προὔχοντας
[4, 35]	διαγνῶναι, πότερος ἡμῶν ἐπιτηδειότερός ἐστιν	ἔχειν	τὴν ἀρχήν· καὶ ὅ τι
[4, 21]	ὑπελάμβανον μὲν γὰρ ἅπαντες ἴσον	ἔχειν	τῆς πολιτείας μέρος κατ´ ἄνδρα
[4, 21]	τῇ δὲ πόλει τοὺς αὐτοὺς	ἔχειν	τοὺς βουλευσομένους θ´ ὑπὲρ αὐτῆς
[4, 39]	δέον· βεβαίως δὲ τὴν βασιλείαν	ἔχειν	Τυλλίου περιόντος οὐκ ἔνεστί σοι.
[4, 68]	{οὗ} τὸν ἐπιτήδειον ἔδοξε καιρὸν	ἔχειν,	φυλάττων τὸ προσποίημα τῆς ἀνοίας,
[4, 19]	φυλακῆς ἅπαντες κακοπαθοῦσιν· ὀρθῶς οὖν	ἔχειν	ᾤετο τοὺς μὲν περὶ μειζόνων
[4, 64]	τότε δὲ καιρὸν ἁρμόττοντα οἰόμενος	ἔχειν.	ὡς δὲ μετὰ τὸ δεῖπνον
[4, 34]	ἔχειν· εἰ μή τι τοιοῦτον	ἔχεις	δικαίωμα φέρειν, ὅτι τὴν βασιλείαν
[4, 30]	μηδὲν ἀποκρυψάμενος, τί μου κατηγορεῖν	ἔχεις,	ἐπειδὴ τούτους ἠξίους ἀκοῦσαι. ~Λέγει
[4, 32]	ὤν· εἰ δέ τι δίκαιον	ἔχεις	πρὸς ταῦτ´ εἰπεῖν, ἕτοιμός εἰμι
[4, 34]	εἰ γάρ τι τοιοῦτον εἰπεῖν	ἔχεις,	τί οὐ φέρεις τὰς συνθήκας
[4, 33]	τῶν ἐμαυτοῦ κυρίους προειλόμην ποιῆσαι.	ἔχεις	τὸν τῆς ἐπιτροπῆς λόγον, ὦ
[4, 49]	πόλεις ἐδέξαντο μόναι τὰς προκλήσεις,	Ἐχετρανοί	τε καὶ Ἀντιᾶται. τοῦ δὲ
[4, 80]	ἀλλ´ ἐάν τις ἓν μόνον	ἔχῃ	τούτων ἐπιδεῖξαι γεγονός, οὐκ ἀξιῶ
[4, 83]	τοῦ πολέμου· τυραννὶς γὰρ ἅπασιν	ἐχθρὰ	τοῖς βουλομένοις ἐλευθέροις εἶναι. εἰ
[4, 55]	ἐκδώσουσι τῷ πατρὶ τὰς ἰδίας	ἔχθρας	ἐλπίσαντες ἐπὶ τῷ σφετέρῳ συμφέροντι
[4, 9]	δ´ ἡ πρώτη πεῖρα τοῖς	ἐχθροῖς	αὐτῶν χωρήσει κατὰ νοῦν, καὶ
[4, 70]	οὔτε τοῖς διαλλαττομένοις ἐπιτρέψειν, ἀλλ´	ἐχθρὸν	ἡγήσεσθαι τὸν μὴ ταὐτὰ βουλόμενον
[4, 32]	με τολμᾷς, τί παθὼν δεινὸν	ἐχθρὸν	ἡγοῦμαί σε καὶ διὰ τί
[4, 79]	ἀδελφήν, ἣν ἐμοίχευεν ὁ θεοῖς	ἐχθρὸς	ἔτι καὶ πάλαι· οὗτος ὁ
[4, 4]	ἄνδρας ἀνοσίους καὶ πᾶσιν ἡμῖν	ἐχθροὺς	τοσαύτην ἀρχὴν κτησαμένους, ἀλλ´ ἐναντιοῦσθαι
[4, 58]	καὶ περὶ τὰς τιμωρίας τῶν	ἐχθρῶν	ἀπαραίτητος ὢν ἔδρασεν. οὔτε γὰρ
[4, 11]	ἐστιν, ἵνα μηδὲν ὑπὸ τῶν	ἐχθρῶν	δεινὸν πάθωσιν, ἀλλ´ ἤδη καὶ
[4, 33]	παραλαβὼν καὶ ἐπιβουλευόμενον ὑπὸ τῶν	ἐχθρῶν	ἔσωσα καὶ ἐξέθρεψα καὶ εἰς
[4, 4]	διασκεδάσωμεν, οὐδὲν γὰρ ἔτι τῶν	ἐχθρῶν	ἰσχυρόν ἐστι ζῆν τοῦ βασιλέως
[4, 51]	τοῖς πολλοῖς περιεχομένοις κύκλῳ ὑπ´	ἐχθρῶν,	καὶ τῶν Ῥωμαίων ἡ ἵππος
[4, 30]	ἀναγκασθήσεται καὶ τιμωρίας ὡς παρ´	ἐχθρῶν	λαμβάνειν, πολλάκις μετὰ τῶν φίλων
[4, 42]	τῶν ἐπιφανῶν· πρώτους μὲν τοὺς	ἐχθρῶς	διακειμένους πρὸς αὐτόν, οἷς οὐκ
[4, 24]	ἀξιούσῃ τόπου τοιούτους ποιεῖσθαι πολίτας.	ἔχοι	δ´ ἄν τις πολλὰ καὶ
[4, 69]	ἵνα κατασκώπτειν τε καὶ περιυβρίζειν	ἔχοιεν.	ὡς δὲ παρεγενήθησαν ἐπὶ τὸ
[4, 34]	εἰς μέσον; ἀλλ´ οὐκ ἂν	ἔχοις.	εἰ δ´ οὐ κατὰ τὸν
[4, 32]	ἐπιτρέπειν δικασταῖς, ὧν οὐκ ἂν	ἔχοις	ἑτέρους εἰπεῖν ἄνδρας ἐν τῇ
[4, 83]	γενέσθαι χρηστούς· ὅμηρα γὰρ αὐτῶν	ἔχομεν	ἐν τῇ πόλει τέκνα καὶ
[4, 29]	ἀλλὰ καὶ ταῦτ´ ἀμφότερα κακῶς	ἔχοντα	αὐτῷ τυγχάνει καὶ οὐδὲ αὐτὸς
[4, 38]	ἕδρας καὶ τὸν ἄλλον βασίλειον	ἔχοντα	κόσμον· Τίς, εἶπεν, ὦ μιαρώτατε
[4, 44]	ἱππόδρομον οὐδὲν ἔξω τῶν κρηπίδων	ἔχοντα	παστάσιν ὑποστέγοις περιλαβεῖν· {εἰς} ταῦτα
[4, 6]	αὐτὸν ὑπέθετο καὶ τριακοστὸν ἔτος	ἔχοντα	τοὐλάχιστον, ὅτ´ ἀπῆρεν ἐκ Τυρρηνίας·
[4, 17]	τούτους ἔταξε σαυνία καὶ σφενδόνας	ἔχοντας	ἔξω τάξεως συστρατεύεσθαι. τέτταρας δὲ
[4, 21]	ὑπολειπομένων, ἐλάττονα δ´ ἀριθμὸν ἀνθρώπων	ἔχοντας·	μάλιστα δὲ τῷ τοὺς ἀπόρους
[4, 39]	τινὰς τῶν θεραπόντων ἐπ´ αὐτὸν	ἔχοντας	ξίφη· οἳ τάχει πολλῷ τὴν
[4, 9]	πολλὰ εἰσφέρειν, τοὺς δ´ ὀλίγα	ἔχοντας	ὀλίγα. δοκεῖ δέ μοι καὶ
[4, 17]	συστρατεύεσθαι. τέτταρας δὲ λόχους οὐδὲν	ἔχοντας	ὅπλον ἀκολουθεῖν ἐκέλευσε τοῖς ἐνόπλοις·
[4, 19]	δὴ χρήματα συνεισφέρειν τοὺς οὐκ	ἔχοντας,	ὁπόθεν συνεισοίσουσιν, ἀλλὰ τῶν καθ´
[4, 17]	ὑπολειπομένων τοὺς ἐλάττω πεντακισχιλίων δραχμῶν	ἔχοντας	οὐσίαν ἄχρι πέντε καὶ εἴκοσι
[4, 30]	καὶ τῶν πατρικίων τοὺς ἀλλοτρίως	ἔχοντας	πρὸς τὸν βασιλέα καὶ τὰ
[4, 84]	ἔνθα σύνηθες αὐτοῖς ἦν ἀρχαιρεσιάζειν,	ἔχοντας	τὰ ὅπλα ἐν τάχει. ἀφικομένων
[4, 22]	τῶν πρὸ τῆς πόλεως πεδίων	ἔχοντας	τὰ ὅπλα καὶ τάξας τούς
[4, 21]	ἐπιφέρειν ψῆφον τοὺς τὸ μέγιστον	ἔχοντας	τίμημα λόχους, πλείους μὲν ὄντας
[4, 10]	χρόνῳ, καὶ τοὺς οὐδένα κλῆρον	ἔχοντας	τῶν πολιτῶν πρὸς ἑαυτὸν ἀπογράφεσθαι·
[4, 9]	κτησαμένους, ἀλλὰ τοὺς μηδένα κλῆρον	ἔχοντας	ὑμῶν, ἵνα μὴ θητεύητε ὄντες
[4, 11]	οὐδὲν οὔτε μεῖζον οὔτ´ ἔλαττον	ἔχοντες	ἐγκαλεῖν, ὧν δὲ τὸν δῆμον
[4, 71]	καὶ γὰρ οἱ τὰ ὅπλα	ἔχοντες,	εἰ μάθοιεν, ὅτι τὰ ἐν
[4, 11]	ποιήσασθαι λόγῳ, πολὺ τὸ θηριῶδες	ἔχοντες	ἐν τῇ φύσει καὶ τυραννικόν.
[4, 24]	αὐτῶν ἐκκομιζομέναις παρακολουθῶσι τοὺς πίλους	ἔχοντες	ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς· ἐν οἷς
[4, 42]	τὰ παρόντα ἠναγκάζοντο δύναμιν οὐκ	ἔχοντες	κωλύειν τὰ πραττόμενα. ~Ταῦτα δ´
[4, 61]	τρεῖς ἔνεισι σηκοὶ παράλληλοι κοινὰς	ἔχοντες	πλευράς, μέσος μὲν ὁ τοῦ
[4, 83]	θαρροῦντες, ὦ δημόται, καὶ ἀγαθὰς	ἔχοντες	ὑπὲρ τῶν μελλόντων ἐλπίδας χωρεῖτε
[4, 28]	τῷ νεωτέρῳ πολὺ τὸ πρᾷον	ἔχοντι	καὶ εὐλόγιστον ἀνοσία καὶ μισοπάτωρ
[4, 55]	μὲν ἐπιχειρεῖν πράγματι καὶ μέγαν	ἔχοντι	κίνδυνον, οὐ μὴν ἀδυνάτῳ γε,
[4, 21]	τοῦ λόχου τοῦ τ´ ὀλίγους	ἔχοντος	ἐν αὑτῷ πολίτας καὶ τοῦ
[4, 73]	ἐξουσίας διχῇ καὶ τὴν αὐτὴν	ἔχοντος	ἰσχὺν ἑκατέρου· αἰδώς τ´ ἀλλήλων
[4, 63]	αἰετῶν ἀπτῆνας ἔτι τοὺς νεοττοὺς	ἐχόντων	γῦπες ἀθρόοι προσπετασθέντες τήν τε
[4, 37]	ἀπαντῶντος ἐπαίνου καὶ πάντων σπουδὴν	ἐχόντων	μαθεῖν, τίνων ἕνεκα ταῦτα λέγει,
[4, 47]	τίς γὰρ ἂν τῶν νοῦν	ἐχόντων	Μαμίλιον τὸν εὐγενέστατόν τε καὶ
[4, 22]	συντέλειαν τῶν τιμήσεων ὑπὸ τῶν	ἐχόντων	τὴν ἱερωτάτην ἀρχὴν Λοῦστρον ὀνομάζοντες.
[4, 16]	πέντε ἔτη γεγονότας ἀπὸ τῶν	ἐχόντων	τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν, δέκα μὲν
[4, 18]	ἱππέων πλῆθος ἐπέλεξεν ἐκ τῶν	ἐχόντων	τὸ μέγιστον τίμημα καὶ κατὰ
[4, 38]	συγκομιδήν, ἐξῆλθε μετὰ τῶν ἑταίρων	ἐχόντων	ὑπὸ ταῖς περιβολαῖς ξίφη, τούς
[4, 30]	ἐδείχθη γὰρ ἐν ἀρχαῖς ἑβδομηκοστὸν	ἔχουσα	καὶ πέμπτον ἔτος ἡ Τανακυλλίς,
[4, 39]	τοῦ πατρὸς εἴσοδον καὶ σπουδὴν	ἔχουσα	μαθεῖν οἷόν τι λήψεται τὰ
[4, 6]	τῶν υἱῶν ἔσχατον ἐκύησεν ἔτος	ἔχουσα	πεντηκοστόν· προσωτέρω γὰρ οὐκέτι κυΐσκεται
[4, 59]	νεοσφαγοῦς ἀνθρώπου τό τε πρόσωπον	ἔχουσα	τοῖς ἐμψύχοις ὅμοιον καὶ τὸ
[4, 66]	σύννους καὶ κατηφὴς καὶ μεστοὺς	ἔχουσα	τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων. ὡς δ´
[4, 26]	τῆς Ἀρτέμιδος ἱερῷ κειμένη γραμμάτων	ἔχουσα	χαρακτῆρας {Ἑλληνικῶν} οἷς τὸ παλαιὸν
[4, 56]	τοῦ καρποῦ καὶ συγκομιδῆς ὥραν	ἔχουσαι·	διεξιὼν δὴ διὰ τούτων τῆς
[4, 14]	τιθασσευόμενοι μέγα τι καὶ σεμνὸν	ἐχούσῃ	χαριέστεροι γίνωνται περὶ τοὺς δεσπότας
[4, 34]	πλείω τὰ λυπηρὰ τῶν ἡδέων	ἐχούσης	ἡγεμονίας τὴν ἀκίνδυνον ἀντικαταλλασσόμενος ἡσυχίαν.
[4, 15]	εἰσι γράφοντας καὶ ἡλικίαν ἣν	ἔχουσι	δηλοῦντας γυναῖκάς τε καὶ παῖδας
[4, 15]	τούτων, οὓς ἔτι διὰ φυλακῆς	ἔχουσι	Ῥωμαῖοι, συνέγραψεν. εἰς δὲ τὴν
[4, 49]	καὶ τὴν ἡγεμονίαν τῶν ἱερῶν	ἔχουσι	Ῥωμαῖοι. ~Ὡς δὲ καὶ ταύταις
[4, 58]	ἀποδιδόναι καὶ τὰς οὐσίας, ἃς	ἔχουσι,	συγχωρεῖν καὶ σὺν τούτοις τὴν
[4, 62]	φύλακας, οἳ διὰ βίου ταύτην	ἔχουσι	τὴν ἐπιμέλειαν στρατειῶν ἀφειμένοι καὶ
[4, 7]	τῶν τέκνων γένεσις τοῖς ταύτην	ἔχουσι	τὴν ἡλικίαν ἄπιστος· οὐδὲ γὰρ
[4, 17]	μὲν χειροτέχναι τοῖς τὸ δεύτερον	ἔχουσι	τίμημα διῃρημένοι καθ´ ἡλικίαν, ὁ
[4, 76]	ἄρχουσι καὶ τὴν ἀνωτάτω χώραν	ἔχουσι.	τὸ γὰρ ὑπερέχον καὶ ἄκρον
[4, 21]	τοῖς δὲ πένησι τοῖς πολλοστὴν	ἔχουσι	τῶν πολιτικῶν μοῖραν εὐλογίστως καὶ
[4, 36]	μὲν τῶν τυραννικῶν ἀδικημάτων οὐδὲν	ἔχουσιν	εἰπεῖν ὑπ´ ἐμοῦ γεγονός, ὕβρεις
[4, 19]	συνέβαινεν οὖν τοῖς τὰς μεγίστας	ἔχουσιν	οὐσίας ἐλάττοσι μὲν οὖσιν, εἰς
[4, 20]	τἀλάχιστα κεκτημένοι τοῖς τὰς μεγίστας	ἔχουσιν	οὐσίας ἰσόψηφοι· ὀλίγων δ´ ὄντων,
[4, 41]	ἀλλὰ σπανίους καὶ ἀπροσδοκήτους ἐποιεῖτο	ἐχρηματίζετό	τε περὶ τῶν κοινῶν κατ´
[4, 31]	παραδώσειν ὄντι πρεσβυτέρῳ τὴν ἀρχήν.	ἐχρῆν	μὲν οὖν σε, εἰ τὰ
[4, 35]	δίκαια τὴν σὴν βασιλείαν κατεῖχον,	ἐχρῆν	σε παραγενόμενον ἐπὶ τοὺς δεδωκότας
[4, 72]	πολλοὶ κατὰ τῶν ἰδίων πολιτῶν	ἐχρήσαντο	καὶ Ταρκύνιος τελευτῶν, ἀλλὰ τὸ
[4, 51]	πρὸς τὸ συμβὰν ἀπὸ τύχης	ἐχρήσατο	τοιᾷδε. νείμας τὴν δύναμιν διχῇ
[4, 26]	οἷς τὸ παλαιὸν ἡ Ἑλλὰς	ἐχρῆτο.	ὃ καὶ αὐτὸ ποιήσαιτ´ ἄν
[4, 26]	Ῥώμην. οὐ γὰρ ἂν Ἑλληνικοῖς	ἐχρῶντο	γράμμασιν ὄντες βάρβαροι. Πολιτικαὶ μὲν
[4, 75]	ὑμῖν ἐν τῷ παρόντι λέγειν	ἔχω	καὶ παραινεῖν· τὰ δὲ κατὰ
[4, 71]	μὲν διὰ φυλακῆς τὰς πύλας	ἔχωμεν,	ἵνα μηδὲν τῶν ἐν τῇ
[4, 29]	γε κἀμοὶ ψοφοδεὴς καὶ οὐδὲν	ἔχων	ἀνδρὸς ἀνήρ, ὅς με ταπεινὴν
[4, 80]	~Ἀλλὰ τί τούτοις ἐπιτιμῶ τοσαύτας	ἔχων	αὐτοῦ παρανομίας κατηγορεῖν ἔξω τῶν
[4, 63]	οὐδὲν ἔτι περὶ τῆς ἀρχῆς	ἔχων,	διὰ γυναικὸς ὕβριν αὐτῆς, ἣν
[4, 61]	διακοσίων ποδῶν ἔγγιστα τὴν πλευρὰν	ἔχων	ἑκάστην· ὀλίγον δέ τι τὸ
[4, 38]	οἰκίας οὐ πολλοὺς περὶ ἑαυτὸν	ἔχων.	ἐλθὼν δ´ εἰς τὸ συνέδριον
[4, 44]	σχολὴν ἄγωσι, καὶ ἅμα προθυμίαν	ἔχων	ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀρχῆς τὰ
[4, 64]	τοῦ δωματίου κοιμωμένους εἰσέρχεται ξίφος	ἔχων.	~Ἐπιστὰς δὲ τῇ κλίνῃ διεγερθείσης
[4, 74]	πολιτικῆς ἀσχολίας, ἓν τοῦτο μόνον	ἔχων	ἔργον ὥσπερ ὁ βασιλεύς, τὴν
[4, 45]	ἱκανός. τοῦτον τὸν ἄνδρα φίλον	ἔχων	καὶ δι´ αὐτοῦ τοὺς ἀρίστους
[4, 31]	ταύτην γέ τοι τὴν ἡλικίαν	ἔχων	καὶ σὺ τόν τ´ οἶκον
[4, 40]	ἔθος, τόν τε βασίλειον κόσμον	ἔχων	καὶ τἆλλ´, ὅσα νόμος ἐπὶ
[4, 5]	Τύλλιος ἰσχυρὰν χεῖρα περὶ αὑτὸν	ἔχων	καὶ τοὺς ῥαβδούχους ἐπαγόμενος τοὺς
[4, 38]	ὅλον ἑαυτὸν ἐκ τοῦ πτώματας	ἔχων.	~Τὰ μετὰ ταῦτα δεινὰ μὲν
[4, 5]	καὶ μέχρι πολλοῦ τὴν δόξαν	ἔχων	ταύτην διετέλει. ὁ δὲ Τύλλιος
[4, 4]	τοῦ μηδὲν ἀδίκημα γενέσθαι πολλὴν	ἔχων	φροντίδα καὶ τοὺς ἀπόρους τῶν
[4, 70]	ἀφορήτου τυραννίδος ἀπαλλαγῆναι; ταῦτ´ εἰπὼν	ἐχώρει	κατὰ σπουδὴν ἐπὶ τὴν οἰκίαν
[4, 52]	πεῖρα τῷ Ταρκυνίῳ κατὰ νοῦν	ἐχώρησεν,	ἀναλαβὼν τὴν δύναμιν ἧκεν ἐπὶ
[4, 27]	τὴν ἡγεμονίαν ἐφ´ οἷς πρότερον	ἐψηφίσαντο.	καὶ παρῆσαν ἀπὸ πάσης πόλεως
[4, 49]	συμμαχίαν. Ἕρνικες μὲν οὖν ἅπαντες	ἐψηφίσαντο	ποιεῖν τὴν συμμαχίαν, ἐκ δὲ
[4, 11]	τιμησαμένους πυρὸς καὶ ὕδατος εἴργειν	ἐψηφίσασθε·	ἔμελλόν τ´, εἰ μὴ θᾶττον
[4, 51]	τοῖς ἡγεμόσι τῶν Σαβίνων μάχην	ἕωθεν	τίθεσθαι μεταπεμψαμένοις τὸ ἐν Φιδήνῃ
[4, 28]	ἐξαγάγῃ, καὶ τὸν ἀδελφὸν οὐκ	ἐῶν	πράττειν τὰ μὴ δίκαια, ὑπὸ
[4, 13]	ἡ κατασκευὴ τῆς πόλεως οὐκ	ἐῶντος,	ὥς φασι, τοῦ δαιμονίου, ἀλλ´
[4, 4]	τ´ ἰδίων καὶ τῶν κοινῶν,	ἕως	αὐτὸς ἐκ τῶν τραυμάτων ὑγιὴς
[4, 5]	ἰδίων καὶ τῶν κοινῶν ἀποδεικνύμενον,	ἕως	αὐτὸς ῥαΐσῃ. ὁ μὲν οὖν
[4, 2]	ὅλην αὐτοῦ καταλάμπουσα τὴν κεφαλήν,	ἕως	ἡ μήτηρ προσδραμοῦσα διανέστησεν αὐτὸν
[4, 28]	εἰς τὸν πενθερόν, ἀλλὰ περιμένειν,	ἕως	ἡ φύσις αὐτὸν ἐκ τοῦ
[4, 79]	τὴν τελευτὴν ἔμελλεν ὀλίγον ἀναμείνας,	ἕως	ὁ κατὰ φύσιν αὐτοῖς παραγένηται
[4, 68]	ἅπαντα τὸν ἐξ ἐκείνου χρόνον,	ἕως	{οὗ} τὸν ἐπιτήδειον ἔδοξε καιρὸν
[4, 67]	ἐνέγκασα διὰ τῶν στέρνων πληγὴν	ἕως	τῆς καρδίας ὠθεῖ {τὸ ξίφος.
[4, 22]	πεδίον Ἄρει. τοῦτον τὸν καθαρμὸν	ἕως	τῶν κατ´ ἐμὲ χρόνων Ῥωμαῖοι
[4, 23]	εὐπορωτάτους Ῥωμαίων, ἐὰν τοὺς ἀπελευθέρους	ἐῶσι	τῆς πολιτείας μετέχειν, ἐν ἐκκλησίαις