Livre, Chap.
[4, 62]	δὲ ταῖς καλουμέναις ἀκροστιχίσι· λέγω	δ´	ἃ Τερέντιος Οὐάρρων ἱστόρηκεν ἐν
[4, 23]	τοὺς μὲν ἐπισταμένους ὑπομιμνήσκων, τοὺς	δ´	ἀγνοοῦντας διδάσκων, ὅτι πόλει δυναστείας
[4, 57]	κομίζεσθαι τοὺς διωμολογημένους μισθούς} ἐὰν	δ´	ἀδύνατος ᾖ τοῦτο τὴν κεφαλὴν
[4, 26]	καὶ λαμπρόταται αὗται μνημονεύονται, πολεμικαὶ	δ´	αἱ πρὸς ἓν τὸ Τυρρηνῶν
[4, 52]	δεήσεις τραπόμενοι παρέδοσαν ἑαυτούς. οὕτω	δ´	αἰσχρῶς καὶ κακῶς ἀμφοτέρων τῶν
[4, 52]	καὶ ἀπροσδοκήτοις μέγας. ἀφ´ ὧν	δ´	αἰτιῶν ἤρξατο καὶ τελευτῆς ὁποίας
[4, 40]	τυχεῖν τῷ Τυλλίου σώματι, μνήμης	δ´	αἰωνίου τοῖς ἔργοις αὐτοῦ παρὰ
[4, 77]	ἴσως γάρ τισιν ὑμῶν, μᾶλλον	δ´	ἀκριβῶς οἶδ´ ὅτι πολλοῖς τεταράχθαι
[4, 51]	τὴν ἀποσκευὴν φυλάττειν παρακελευσάμενος, τὴν	δ´	ἄλλην δύναμιν εὔζωνον ἀναλαβὼν ἦγεν
[4, 6]	αὐτοῖς ὁ πατὴρ ἀρχήν, τῷ	δ´	ἀλλοτρίῳ καὶ ἐκ δούλης γεγονότι
[4, 46]	δὲ περικόπτοι τὰς οὐσίας, ἁπάντων	δ´	ἅμα τὴν παρρησίαν καὶ τὴν
[4, 44]	μέχρι τοῦ ποταμοῦ καταγαγεῖν, τὸν	δ´	ἀμφιθέατρον ἱππόδρομον οὐδὲν ἔξω τῶν
[4, 53]	τις ἄλλη καὶ μεγάλη. τεκμήραιτο	δ´	ἄν τις αὐτῆς τὸ μέγεθος
[4, 24]	τόπου τοιούτους ποιεῖσθαι πολίτας. ἔχοι	δ´	ἄν τις πολλὰ καὶ ἄλλα
[4, 67]	ᾧ Βροῦτος ἐπωνύμιον ἦν· εἴη	δ´	ἂν ἐξερμηνευόμενος ὁ Βροῦτος εἰς
[4, 9]	δίδωμι διαλύσασθαι τὰ χρέα. ὅσοι	δ´	ἂν μετὰ ταῦτα δανείσωνται, τούτους
[4, 1]	ὅτι δουλεύουσα ἔτεκεν αὐτόν. εἴη	δ´	ἂν ὁ Σερούιος εἰς τὴν
[4, 36]	τούτου συνεστηκότες ἐπ´ ἐμοί· ἡδέως	δ´	ἂν πυθοίμην παρ´ αὐτῶν, τίνος
[4, 77]	κατασκευασθεῖσαν, ἀλλ´ ὑπ´ ἐμοῦ. ὁ	δ´	ἀναγκάσας με μήθ´ ὡς ἡ
[4, 82]	ἀνδρὸς εὐγενοῦς φρόνημα ἔσχες, ἡμεῖς	δ´	ἄνδρες γενόμενοι γυναικῶν χείρους ἀρετῇ
[4, 11]	καὶ οὐ τἀλλότρια ἀποδιδόντες· οἱ	δ´	ἀνειμένοι τῶν εἰσφορῶν τῶν εἰς
[4, 20]	νόμους τοὺς μὲν ἐπικυρῶσαι, τοὺς	δ´	ἀνελεῖν, καὶ περὶ πολέμου συνισταμένου
[4, 29]	ἀποδεῖς ἔτεσι πεντηκονταέτης εἶναι; κράτιστα	δ´	ἄνθρωποι πεφύκασι φρονεῖν οἱ περὶ
[4, 65]	σε καλῶς ἐπισταμένην διδάσκειν; εἰ	δ´	ἀντιπράττειν ἐπιχειρήσεις σώζειν βουλομένη τὸ
[4, 46]	καὶ τοῖς Ταρκυνίου ἐγγόνοις, τὸν	δ´	ἀξιοῦντα τῶν τοῦ πάππου δωρεῶν
[4, 47]	ἐμὴν ἐβούλετο λαβεῖν γυναῖκα. ἐπεὶ	δ´	ἀπηξιώθη τῶν γάμων κατὰ τὸ
[4, 40]	κρύπτει γῇ τὸ σῶμα. ἀπελθοῦσα	δ´	ἀπὸ τοῦ σήματος οἴκαδε καὶ
[4, 51]	ῥίψαντες ἐπειρῶντο σώζειν ἑαυτούς. ἦν	δ´	ἄπορος ἡ σωτηρία τοῖς πολλοῖς
[4, 82]	θάνατος εἶναι τοῦ βίου, ἡμῖν	δ´	ἆρ´ οὐ παραστήσεται τὸ αὐτὸ
[4, 42]	δὲ τὰ πλείω κατεῖχεν. ἔμελλον	δ´	ἄρα πολλοὶ τῶν δυνατῶν, πρὶν
[4, 50]	χρήματα τοῖς στρατιώταις διεῖλεν. οὕτω	δ´	ἄρα πολὺς ὁ καταληφθεὶς ἄργυρός
[4, 83]	ἡμῶν οὐδὲν ἀξιώσουσι πολυπραγμονεῖν, ἐὰν	δ´	ἀρετῆς ὁρῶσι μεταποιουμένους ἄσμενοι συναροῦνται
[4, 21]	μὲν ὄντας τῶν ὑπολειπομένων, ἐλάττονα	δ´	ἀριθμὸν ἀνθρώπων ἔχοντας· μάλιστα δὲ
[4, 35]	ἐπίστευες τῷ λόγῳ, οὐ δικαίως	δ´	ἄρχεσθαι τὴν πόλιν ἐνόμιζες ὑπ´
[4, 76]	καὶ Λεύκιον Ταρκύνιον Κολλατῖνον. τοὺς	δ´	ἄρχοντας τούτους ἔταξαν καλεῖσθαι κατὰ
[4, 29]	ἢ τούτων μὲν οὐδέτερον, ἡ	δ´	ἀσθενὴς ἔτι καὶ πολὺ ἀπέχουσα
[4, 2]	μιχθείσης τῷ φάσματι γυναικός. τὰ	δ´	αὐτὰ καὶ τῶν ἄλλων τερατοσκόπων
[4, 4]	ἐκεῖνον τὸν ἄνδρα εἵμαρτο. ἔτυχε	δ´	αὐτῇ νεανίας μὲν υἱὸς οὐ
[4, 38]	γεγονότι ἧττον αὐτὸν φυλάττοιτο, δόξας	δ´	αὐτὴν τὰ κράτιστα ὑποθέσθαι μετανοεῖν
[4, 77]	τοῦ παρόντος διασέσωκε χρόνου· νῦν	δ´	αὐτὸ πρῶτον, ἥκει γὰρ ὁ
[4, 43]	τῆς τυραννίδος βαρείας ἐσομένης, σφίσι	δ´	αὐτοῖς ἀκινδύνου. ἧκε δὲ κἀκείνοις
[4, 50]	καὶ ἐν τοῖς ὅπλοις. συνάψας	δ´	αὐτοῖς μάχην περὶ τὰ μεθόρια
[4, 76]	ἐξῄεσαν εἰς τὴν ἀγοράν. ἠκολούθουν	δ´	αὐτοῖς οἱ θεράποντες ἐπὶ κλίνης
[4, 62]	ὡς τὰ Σιβύλλεια θέσφατα. χρῶνται	δ´	αὐτοῖς, ὅταν ἡ βουλὴ ψηφίσηται,
[4, 47]	νῦν ἥκει μου κατηγορῶν. ἔδει	δ´	αὐτόν, εἰ μὲν ᾔδει με
[4, 10]	εἰσηγήσατο καὶ Νόμας Πομπίλιος, οὓς	δ´	αὐτὸς καθιστάμενος. ταῦτα δ´ αὐτοῦ
[4, 61]	τῷ μάντει τὸ τέρας. σοφιζομένου	δ´	αὐτοῦ καὶ διαγράφοντος ἐπὶ τῆς
[4, 66]	θυγατέρα θανάτου χείρονα παθοῦσαν. Θαυμάσαντος	δ´	αὐτοῦ καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων
[4, 70]	γεγονὼς ὑπὸ τοῦ κακοῦ. πολλὰ	δ´	αὐτοῦ κατολοφυρομένου καὶ τοῦ πατρὸς
[4, 33]	πείθοιο τὰ βίαια πράξων. ~Παυσαμένου	δ´	αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν λόγον ὁ
[4, 10]	οὓς δ´ αὐτὸς καθιστάμενος. ταῦτα	δ´	αὐτοῦ πολιτευομένου χαλεπῶς ἔφερον οἱ
[4, 60]	τὸ πρὸς τὰς δύσεις, βόρειον	δ´	αὐτοῦ τόδε καὶ τοὐναντίον νότιον.
[4, 60]	ἐστιν ὁ Ταρπήιος λόφος, μέρος	δ´	αὐτοῦ τουτὶ μὲν τὸ πρὸς
[4, 38]	περὶ τὸν Ταρκύνιον ἑταιρείας, τῶν	δ´	αὐτοῦ φίλων πολλὴν ἐρημίαν, ἀπῄει
[4, 16]	καὶ κνημῖδας καὶ ξίφη. διελὼν	δ´	αὐτοὺς διχῇ, τετταράκοντα μὲν ἐποίησε
[4, 43]	περὶ καταλύσεως τῆς ἀρχῆς. ἦσαν	δ´	αὐτῷ πολλαχῇ διεσπαρμένοι κατόπται τινὲς
[4, 79]	λαβὼν τὴν ἐκείνου γυναῖκα, τῆς	δ´	αὐτῷ συνοικούσης ἀδελφήν, ἣν ἐμοίχευεν
[4, 25]	οὓς αὐτὸς ἔγραψε νόμους. ἐπεὶ	δ´	αὐτῷ τὰ ἐν τῇ πόλει
[4, 67]	πλήθους ἀπὸ τῶν τυράννων. ἄρτι	δ´	αὐτῷ τὰς πύλας ἐξεληλυθότι συναντᾷ
[4, 61]	δὲ τῶν πλαγίων ἁπλῷ· ἐν	δ´	αὐτῷ τρεῖς ἔνεισι σηκοὶ παράλληλοι
[4, 84]	τὰ ὅπλα ἐν τάχει. ἀφικομένων	δ´	αὐτῶν ἄνδρας αἱρεῖται δύο τοὺς
[4, 59]	βούλεται σημαίνειν τὸ τέρας. οὐδὲν	δ´	αὐτῶν ἀποφαινομένων, ἀλλὰ Τυρρηνοῖς ἀποδιδόντων
[4, 50]	ἐν τοῖς ὅπλοις διέφθειρε, γυναῖκας	δ´	αὐτῶν καὶ τέκνα καὶ τοὺς
[4, 50]	πλείονα τῆς πολιτικῆς ὑπάρχουσαν. δῃώσας	δ´	αὐτῶν τοὺς ἀγροὺς καὶ τοὺς
[4, 74]	παρέχεται, τὰ μὲν μειῶσαι, τὰ	δ´	ἀφελεῖν ἡμᾶς οἴομαι δεῖν· τὰ
[4, 62]	τῆς αὐτῆς ἐπώλει τιμῆς. δόξασα	δ´	ἄφρων τις εἶναι καὶ γελασθεῖσα
[4, 42]	κατ´ ἄμφω τὰ ὀνόματα. ~Ἐπεὶ	δ´	ἐγκρατῶς ἤδη κατέχειν ὑπελάμβανε τὴν
[4, 58]	κύριος ἐγεγόνει τῆς πόλεως. ὡς	δ´	ἐγνώσθη τὸ πάθος ἁπάντων κατοδυρομένων
[4, 50]	πόλιν μὲν Σύεσσαν ᾤκουν, εὐδαιμονέστατοι	δ´	ἐδόκουν ἁπάντων εἶναι τῶν πλησιοχώρων
[4, 6]	συνάγεται τὸ πλῆθος. ἡ γυνὴ	δ´	εἰ πέντε ἔτεσιν ἦν αὐτοῦ
[4, 4]	ποιῶμεν ἀπὸ τοῦ φανεροῦ. δίκαιος	δ´	εἶ, Τύλλιε, τραφείς θ´ ὑφ´
[4, 40]	τῆς καινῆς ἐστι τέχνης, ἡ	δ´	εἰκών, οἵα πρότερον ἦν, ἀρχαικὴ
[4, 9]	κοινῆς ἁπάντων ὑμῶν βοηθείας. ταῦτα	δ´	εἰπεῖν ἠνάγκασμαι συνισταμένους τινὰς ἐπ´
[4, 62]	χρησμῶν τοῖς ἀνδράσι ποιεῖσθαι. συνελόντι	δ´	εἰπεῖν οὐδὲν οὕτω Ῥωμαῖοι φυλάττουσιν
[4, 4]	τοῖς παιδίοις τοῖςδε παρασχέσθαι· ὅταν	δ´	εἰς ἄνδρας ἔλθωσι καὶ τὰ
[4, 20]	τῆς φρατρικῆς συνῆγεν ἐκκλησίαν. ἐκάλει	δ´	εἰς ἀπόφασιν γνώμης πρώτους μὲν
[4, 23]	βάρβαροί τε καὶ Ἑλληνίδες, ὅσαι	δ´	εἰς δουλείαν ἐξ ἐλευθερίας· εὐήθειάν
[4, 58]	ἢ χρημάτων ἀφαίρεσιν ἐζημίωσε, συγκαλέσας	δ´	εἰς ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος καὶ
[4, 18]	καὶ κατὰ γένος ἐπιφανῶν· συνέταξε	δ´	εἰς ὀκτωκαίδεκα λόχους καὶ προσένειμεν
[4, 6]	τὰς Ῥωμαϊκὰς συγγράψαντες ἱστορίας. παραγίνεται	δ´	εἰς Ῥώμην Ἄγκου Μαρκίου βασιλεύοντος,
[4, 38]	παράσημα τῆς ἀρχῆς ἐπαγόμενος· ἐλθὼν	δ´	εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ πρὸ
[4, 37]	δῆμον εἰς ἐκκλησίαν συγκαλεῖν. συνδραμόντος	δ´	εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ κατὰ
[4, 66]	ἔχουσα τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων. ὡς	δ´	εἰς τὴν οἰκίαν εἰσῆλθε τοῦ
[4, 36]	ὃ δυσχεραίνουσί μοί τινες, αἱ	δ´	εἰς τὸ δημοτικὸν πλῆθος εὐεργεσίαι
[4, 38]	πολλοὺς περὶ ἑαυτὸν ἔχων. ἐλθὼν	δ´	εἰς τὸ συνέδριον καὶ τὸν
[4, 69]	ἀφελόμενος ἅπαντα τὰ πατρῷα, μικρὰ	δ´	εἰς τὸν καθ´ ἡμέραν βίον
[4, 70]	Κολλατίνῳ τε καὶ Οὐαλερίῳ. ὡς	δ´	εἰσῆλθεν ὁ μὲν Κολλατῖνος ἰδὼν
[4, 81]	μὲν ἐκ πολλῶν λελείμμεθα, ταπεινοὶ	δ´	ἐκ μεγάλων γεγόναμεν, εἰς πενίαν
[4, 38]	καλεῖν εἰς τὸ συνέδριον. ἦσαν	δ´	ἐκ παρασκευῆς ἕτοιμοι περὶ τὴν
[4, 38]	εἰς τὸ ἐκκλησιαστήριον φερουσῶν. μόγις	δ´	ἐκ τοῦ πτώματος ἀναστὰς ὁ
[4, 1]	δωρεὰν τῇ ἑαυτοῦ γυναικί. μαθοῦσα	δ´	ἐκείνη πάντα τὰ περὶ τὴν
[4, 39]	πρὸς τὴν δέσποιναν ἀπέβλεψε. πυνθανομένης	δ´	ἐκείνης, τί παθὼν οὐκ ἄγει
[4, 81]	μακαρίων ἐκπεσόντες ἀγαθῶν. οἱ λαμπροὶ	δ´	ἐκεῖνοι καὶ δεινοὶ καὶ μεγάλοι,
[4, 60]	παρελθεῖν πρὸς αὐτόν. ἐν ᾧ	δ´	ἐκεῖνον ἐκδέχεσθε, πρὸς ἐμὲ δηλώσατε,
[4, 39]	μὴ διὰ τοῦ πτώματος; ἡ	δ´	ἐκπικρανθεῖσα καὶ ἀπὸ τῶν ποδῶν
[4, 19]	καὶ βραχείας συντελεῖν εἰσφοράς· τοῖς	δ´	ἐλάττω τῶν ἱκανῶν κεκτημένοις ἀφεῖσθαι
[4, 16]	μείονα δὲ μνῶν πεντήκοντα. τούτων	δ´	ἐμείωσε τὸν ὁπλισμὸν οὐ μόνον
[4, 41]	αὐτῶν τῶν ἀναγκαιοτάτων συμπαρόντων, ὀλίγα	δ´	ἐν ἀγορᾷ. προσελθεῖν δ´ οὐδενὶ
[4, 57]	γραμματεῖ δοὺς ἐκέλευσεν ἀναγινώσκειν. ἐγέγραπτο	δ´	ἐν αὐτῇ, μάλιστα μὲν ζῶντα
[4, 45]	ἐξ Ὀδυσσέως καὶ Κίρκης, κατῴκει	δ´	ἐν πόλει Τύσκλῳ, ἐδόκει δὲ
[4, 67]	ἐκ τοῦ τραύματος ἐτημελεῖτο, ἡ	δ´	ἐν ταῖς ἀγκάλαις αὐτοῦ σπαίρουσα
[4, 51]	οὐ μεῖον γενέσθαι ταλάντων. ~Ἔτι	δ´	ἐν τῇ Συέσσῃ διατρίβοντος αὐτοῦ
[4, 16]	αὕτη δευτέρα σύνταξις ἦν, ἐκοσμεῖτο	δ´	ἐν τοῖς ἀγῶσι μετὰ τοὺς
[4, 50]	ἐποιεῖτο τοῖς τείχεσι συνεχεῖς. οἱ	δ´	ἔνδον τέως μὲν ἀπεμάχοντο καὶ
[4, 32]	ἐν τῇ πόλει κρείττους· ἐὰν	δ´	ἐντεῦθεν ἀποδιδράσκων, ὅπερ ἐστὶν ἀεί
[4, 62]	πρεσβευτῶν ἐπὶ τὴν ἀντιγραφήν· οἱ	δ´	ἐξ ἄλλων πόλεων καὶ παρ´
[4, 17]	εἷς δὲ τῶν νεωτέρων· λοχαγοὶ	δ´	ἐξ ἁπάντων ἐπιλεχθέντες οἱ γενναιότατοι
[4, 37]	μηδενὶ παραχωρεῖν τῆς ἀρχῆς· τινὲς	δ´	ἐξ αὐτῶν καὶ βάλλειν τὸν
[4, 27]	συνθήκαις ὑπὸ βασιλέως Ταρκυνίου· τρεῖς	δ´	ἐξ αὐτῶν πόλεις, αἳ προεξανέστησάν
[4, 4]	πρὸ πολλοῦ τετελευτηκὼς χρόνου, παιδία	δ´	ἐξ ἐκείνου δύο νήπια καταλειπόμενα.
[4, 62]	ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων κομισθέντες, οἱ	δ´	ἐξ Ἐρυθρῶν τῶν ἐν Ἀσίᾳ,
[4, 29]	μαρανθεῖσαν δ´ ὑπ´ αὐτοῦ. εἰ	δ´	ἐξεγένετο σοί τε λαβεῖν ἐμὲ
[4, 79]	πόλιν εἰσαγαγὼν καὶ μόνος. οἷα	δ´	ἐξειργάσατο, ὦ δημόται, τὰ περιβόητα
[4, 46]	μὲν ἀποκτείνοι τῶν πολιτῶν, τοὺς	δ´	ἐξελαύνοι τῆς πατρίδος, τῶν δὲ
[4, 46]	Λατίνων ἀνεβάλοντο τὴν βουλήν. ~Τῇ	δ´	ἑξῆς ἡμέρᾳ παρῆν ὁ Ταρκύνιος
[4, 47]	κρύψαντας ἐν τοῖς σκευοφόροις. τῇ	δ´	ἑξῆς ἡμέρᾳ συναχθείσης τῆς ἐκκλησίας
[4, 38]	τοὺς ὑπηρέτας ἐπικαλούμενον ἔφερε. γενόμενος	δ´	ἔξω τοῦ βουλευτηρίου μετέωρον ἐξαρπάσας
[4, 46]	τὸ Σαβίνων ἔθνος συστρατεύειν. ὡς	δ´	ἐπαύσατο λέγων, παρελθὼν ὁ Τύρνος
[4, 84]	ὄκνον ταῖς ἐπιβολαῖς ἐπιφέροντες. ἐπεὶ	δ´	ἐπαύσατο λέγων, ὥσπερ ἐξ ἑνὸς
[4, 61]	αὐτὸν εἰς συντέλειαν ἐξειργάσατο. ἐποιήθη	δ´	ἐπὶ κρηπῖδος ὑψηλῆς βεβηκὼς ὀκτάπλεθρος
[4, 18]	τὴν δὲ πέμπτην τριάκοντα· τὴν	δ´	ἐπὶ πάσαις τεταγμένην εἷς λόχος
[4, 57]	αὐτοῦ διερευνῆσαι πέμψας ἑτέρους, αὐτὸς	δ´	ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας σὺν ἐκείνῳ,
[4, 84]	ἐπὶ τοῖς προγεγονόσι δεινοῖς, αἱ	δ´	ἐπὶ τοῖς προσδοκωμένοις ἀγαθοῖς, καὶ
[4, 55]	ἂν ἐκεῖνοι θέλωσι διαλύσασθαι. ~Ἀδημονοῦντος	δ´	ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι τοῦ Ταρκυνίου
[4, 25]	Ἐφέσῳ τὸ τῆς Ἀρτέμιδος, Δωριεῖς	δ´	ἐπὶ Τριοπίῳ τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος·
[4, 10]	ἐναντιώσεται τὴν ψῆφον ἀναλαβών· ἐὰν	δ´	ἐπὶ τῷ δήμῳ ποιήσωσι τὴν
[4, 44]	κομιζούσας ταῦθ´ ἁμάξας ἄγοντες, οἱ	δ´	ἐπὶ τῶν ὤμων αὐτοὶ τὰ
[4, 42]	ἐπ´ ἄλλαις ψευδέσιν αἰτίαις, μάλιστα	δ´	ἐπιβουλεύειν αἰτιώμενοι τῷ βασιλεῖ, κατηγόρουν
[4, 28]	ἀντιβολούσης τε καὶ ὀδυρομένης· ὁ	δ´	ἐπιεικὴς οὐδὲν οἰόμενος δεῖν ἐξαμαρτάνειν
[4, 6]	τὴν Ταρκυνίου κατεῖχεν ἀρχήν. ~Βούλομαι	δ´	ἐπιστήσας τὸν ἑξῆς λόγον ἀποδοῦναι
[4, 75]	γένος τὸ ἐξ αὐτῶν· ὅταν	δ´	ἐπιψηφίσωσι τὴν γνώμην οἱ πολῖται,
[4, 4]	ὑπομείνωσι τὰς κρίσεις, θανάτοις, ἐὰν	δ´	ἐρήμους ἀφῶσιν, ὃ μᾶλλον αὐτοὺς
[4, 9]	κατὰ δύναμιν τὴν ἐμήν. δίκαιοι	δ´	ἐστὲ καὶ ὑμεῖς διαμεμνῆσθαι τὰς
[4, 73]	γένηταί ποτε φυλάξασθαι παραινῶ. τίνα	δ´	ἐστὶ ταῦτα; πρῶτον μὲν ἐπειδὴ
[4, 51]	φέρουσαν ἀπὸ Φιδήνης ὁδόν, τὴν	δ´	ἑτέραν ἅμα τῷ λαμπρὰν ἡμέραν
[4, 27]	ἀγορᾷ τῇ καλουμένῃ Βοαρίᾳ, τὸν	δ´	ἕτερον ἐπὶ ταῖς ἠιόσι τοῦ
[4, 11]	ἡ ἄλλη Ταρκυνίου συγγένεια· ἐγὼ	δ´	ἕτερόν τι βουλεύσομαι γενναιότερον ὑπὲρ
[4, 6]	πράττειν βουλομένους τὰ κοινά· ἐγὼ	δ´	ἔτι νεώτερον αὐτὸν ὑποτίθεμαι πέντε
[4, 37]	ἐσχηκέναι τὸ κοινὸν ὠφελείας. πολλοῦ	δ´	ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν λεγομένων ἀπαντῶντος
[4, 28]	ζητεῖν ἀπὸ τοῦ συνοικοῦντος. ἔπειτα	δ´	ἡ κακὴ τὴν φύσιν ἀπονοηθεῖσα
[4, 9]	ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς κινδυνεύοντας, εἰ	δ´	ἡ πρώτη πεῖρα τοῖς ἐχθροῖς
[4, 52]	ὄντα τοῖς ἀπολωλεκόσιν ἀνεσώθη. ~Ὡς	δ´	ἡ πρώτη πεῖρα τῷ Ταρκυνίῳ
[4, 41]	πάππον αὐτοῦ Πρίσκον ἐκάλουν· ὡς	δ´	ἡμεῖς ἂν εἴποιμεν, προγενέστερον· ὁμώνυμος
[4, 82]	τῆς ἐπιχειρήσεως τῶν πατρικίων, οὐδενὸς	δ´	ἡμῖν ἐλλείψοντος, ἐὰν ἐκ προθυμίας
[4, 11]	φίλους Ταρκυνίου πάντας ἀρεῖσθαι· γυναῖκας	δ´	ἡμῶν καὶ μητέρας καὶ θυγατέρας
[4, 20]	αὕτη τὸ κράτος ἐλάμβανε. τοῦτο	δ´	ἦν σπάνιον καὶ οὐ μακρὰν
[4, 50]	δίκας αὐθάδεις ἔδωκαν ἀποκρίσεις. οἱ	δ´	ἦσαν ἕτοιμοι προσδεχόμενοι τὸν πόλεμον
[4, 63]	συμφρονήσαντος ἐξέπεσε τῆς δυναστείας. οἵτινες	δ´	ἦσαν οἱ τῆς ἐπαναστάσεως ἄρξαντες
[4, 25]	αὐτὸς ἐποιεῖτο τὰς διαγνώσεις, τῶν	δ´	ἰδιωτικῶν ἰδιώτας ἔταξεν εἶναι δικαστάς,
[4, 22]	καὶ κριῷ καὶ τράγῳ. τὰ	δ´	ἱερεῖα ταῦτα τρὶς περιαχθῆναι περὶ
[4, 24]	παρ´ αὐτῶν τὰς χάριτας· οἱ	δ´	ἵνα τὸν δημοσίᾳ διδόμενον σῖτον
[4, 70]	ἐβουλεύοντο, τί χρὴ πράττειν. πρῶτος	δ´	ὁ Βροῦτος ἀρξάμενος ὑπὲρ ἑαυτοῦ
[4, 22]	ἱερωτάτην ἀρχὴν Λοῦστρον ὀνομάζοντες. ἐγένετο	δ´	ὁ σύμπας τῶν τιμησαμένων τοὺς
[4, 45]	οὐδέτεροι τὰ γινόμενα ἐπεχείρουν. ~Λογιζόμενος	δ´	ὁ Ταρκύνιος, ὅτι τοῖς μὴ
[4, 54]	τὰς αἰφνιδίους ἀλλήλων ἐφόδους. μᾶλλον	δ´	ὁ Ταρκύνιος περὶ ταῦτ´ ἐνεργὸς
[4, 47]	τὸ πλῆθος ἀποθεραπεύειν, ἀπελογίζοντο. αὐτὸς	δ´	ὁ Ταρκύνιος τούτων μὲν οὐδενὸς
[4, 40]	κατόπιν νυκτὶ ἀποθνήσκει. τοῦ θανάτου	δ´	ὁ τρόπος, ὅστις ἦν, ἠγνοεῖτο
[4, 78]	ἅπασιν εἴη δίκαιος ἀπολωλέναι· ἐπειδὴ	δ´	ὅ τε καιρός, ὃν τὰ
[4, 54]	ἐπιεικῶς οὖσα καὶ δυσπρόσιτος. ἔμελλε	δ´,	ὃ πάσαις φιλεῖ συμβαίνειν ταῖς
[4, 55]	περὶ αὐτὸν ἦν καρτερά. δόξαντες	δ´	οἱ Γάβιοι μέγα προσγεγονέναι σφίσι
[4, 40]	ἦν, ἠγνοεῖτο τοῖς πολλοῖς· ἔλεγον	δ´	οἱ μὲν ὑπὸ λύπης αὐτοχειρίᾳ
[4, 17]	τὰ παρακλητικὰ τοῦ πολέμου. προσέκειντο	δ´	οἱ μὲν χειροτέχναι τοῖς τὸ
[4, 57]	σφραγῖδι λαβόντας ἔνδον ἀποθέσθαι. ὡς	δ´	οἱ πεμφθέντες ἐπὶ τὴν ἔρευναν·
[4, 53]	ἀδεῶς τὴν χώραν ἐπόρθουν, πολλάκις	δ´	οἱ Ῥωμαῖοι τοὺς Γαβίους ὠσάμενοι
[4, 1]	Ῥωμαίων κατελαμβάνετο, μαχόμενος ἀποθνήσκει, τὴν	δ´	Ὀκρισίαν ἐγκύμονα οὖσαν ἐξαίρετον ἐκ
[4, 4]	τὸν Ταρκύνιον ἡμιθνῆτα ἔθεσαν, τὴν	δ´	Ὀκρισίαν καὶ τὸν Τύλλιον καὶ
[4, 6]	τοῖς εἴκοσι βεβασίλευκεν Ἄγκος· ἔτη	δ´	ὀκτὼ καὶ τριάκοντα τὴν βασιλείαν
[4, 9]	πολλὰ κεκτημένους πολλὰ εἰσφέρειν, τοὺς	δ´	ὀλίγα ἔχοντας ὀλίγα. δοκεῖ δέ
[4, 40]	πατρικίων αὐτῷ τινας συνεπιβουλεῦσαι· ἀδυνάτους	δ´	ὄντας δι´ ἑτέρου τρόπου τὴν
[4, 39]	σπαίροντος ἡ θυγάτηρ παρῆν. στενοῦ	δ´	ὄντος πάνυ τοῦ στενωποῦ, δι´
[4, 20]	μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας ἰσόψηφοι· ὀλίγων	δ´	ὄντων, ὥσπερ εἰκός, τῶν πλουσίων,
[4, 30]	ἀφανῶς ἕκαστα τούτων πράττοντες. ταῦτα	δ´	ὁρῶν ὁ Τύλλιος ἤχθετο μὲν
[4, 43]	ἔχοντες κωλύειν τὰ πραττόμενα. ~Ταῦτα	δ´	ὁρῶντες οἱ δημοτικοὶ δίκαια πάσχειν
[4, 81]	περὶ τῶν κοινῶν ἐκκλησιάζοντας, ἀναγκάζει	δ´	ὅσα δούλους ἀργυρωνήτους {αἰσχύνης ἄξια}
[4, 34]	διαθήκας διαδόχους προσήκειν παραλαμβάνειν, τὴν	δ´	ὅταν ἐκλίπωσιν οἱ λαβόντες τοὺς
[4, 10]	δημοτικὸς πρὸς τοὺς ταπεινοτέρους, ἁπάντων	δ´,	ὅτι νόμιμος καὶ δίκαιος ἄρχων,
[4, 10]	περὶ τοὺς εὐεργέτας, ἐπαινούντων, τῶν	δ´,	ὅτι φιλάνθρωπος καὶ μεγαλόψυχος εἰς
[4, 34]	ἀλλ´ οὐκ ἂν ἔχοις. εἰ	δ´	οὐ κατὰ τὸν βέλτιστον αὐτῆς
[4, 30]	ἀνοσίων γάμων διαπραξάμενος ἀπέρχεται. διελθόντος	δ´	οὐ πολλοῦ μετὰ ταῦτα χρόνου
[4, 30]	μηδὲν εἰς ἑαυτὸν ἐξαμαρτάνειν· ὡς	δ´	οὐ προσεῖχεν αὐτῷ τὴν διάνοιαν,
[4, 81]	πλέον ἡμῖν ἔσται τότε, τί	δ´	οὐ χεῖρον; τρεῖς γὰρ ἐξ
[4, 51]	πολεμίων ἢ παρέδοσαν ἑαυτούς. ἀντέσχον	δ´	οὐδ´ οἱ καταλειφθέντες ἐπὶ τοῦ
[4, 71]	γὰρ ἀποδέδοται τοῦτο πράττειν· ἡμῶν	δ´	οὐδεὶς οὐδεμίαν ἀρχὴν ἔχει. Ὁ
[4, 28]	καὶ τὴν ἀνανδρίαν κακιζούσης· ὡς	δ´	οὐδὲν ἐπέραινον οὔτε αἱ τῆς
[4, 71]	ἐπὶ τὸν αὐτὸν ὅρκον· οἱ	δ´	οὐδὲν ἔτι ἐνδοιάσαντες ἀνίσταντο καὶ
[4, 74]	τὴν ἡγεμονίαν τῶν θυηπολιῶν, ἄλλο	δ´	οὐδέν. ~Ὃν δὲ τρόπον ἔσται
[4, 41]	ὀλίγα δ´ ἐν ἀγορᾷ. προσελθεῖν	δ´	οὐδενὶ τῶν βουλομένων ἐπέτρεπεν, εἰ
[4, 4]	εἰποῦσα, ὦ Τύλλιε, ὄνομα ἔσται	δ´	οὐκ ἄκουσι Ῥωμαίοις, ἀλλὰ βουλομένοις
[4, 47]	καὶ ἐπὶ τοῦθ´ ἥκει. ταῦτα	δ´	οὐκ εἰκάζων, ἀλλ´ ἀκριβῶς ἐπιστάμενος
[4, 60]	ἐμοῦ διδαχθεῖσι μηδὲν ἐξαμαρτεῖν· μοῖρα	δ´	οὐκ ἐλαχίστη τῶν ἐν μαντικῇ
[4, 61]	πολλὰ ἐξειργάσατο τοῦ ναοῦ, τελειῶσαι	δ´	οὐκ ἔφθασεν ἅπαν τὸ ἔργον
[4, 13]	πρὸς θεοὺς ὅσια διαπραξάμενος. προσωτέρω	δ´	οὐκέτι προῆλθεν ἡ κατασκευὴ τῆς
[4, 27]	τὸν χαλινὸν ἑκόντας λαβεῖν. εἰκοστῷ	δ´	οὖν ἔτει συνελθοῦσαι πάλιν αἱ
[4, 15]	τῶν μοιρῶν τὸν ἀριθμόν. διελὼν	δ´	οὖν ὁ Τύλλιος εἰς ὁπόσας
[4, 22]	καιρὸς ἁρμόττων τοῖς λόγοις. ~Τότε	δ´	οὖν ὁ Τύλλιος ἐπειδὴ διέταξε
[4, 18]	τὸ ἀρχαῖον ἐκάλουν καλέσεις· λόχοι	δ´,	οὓς αἱ συμμορίαι περιελάμβανον, ἑκατὸν
[4, 30]	εἴ τι πείσεται προκαταληφθείς· ἠγανάκτει	δ´	οὐχ ἥκιστα, εἰ θυγατρὶ καὶ
[4, 5]	ἐκήρυττεν ἥκειν ὑφέξοντας δίκην· ὡς	δ´	οὐχ ὑπήκουον, ἐπικηρύξας αὐτοῖς ἀϊδίους
[4, 26]	πόλεις μιᾷ γνώμῃ χρώμεναι, αἰσχρὰ	δ´	ὄψις συγγενῶν ἀλλήλαις διαφερομένων· αἴτιόν
[4, 7]	τοῦ βασιλέως οἱ παῖδες, ποιήσει	δ´	υἱοί, καὶ τοῦτ´ ἦν αἴτιον
[4, 44]	λαμβάνοντες· οἱ μὲν λατομοῦντες, οἱ	δ´	ὑλοτομοῦντες, οἱ δὲ τὰς κομιζούσας
[4, 9]	ἀρχὴν ἑτέροις παραδοῦναι βουλομένους. ἀξιῶ	δ´	ὑμᾶς, ἄνδρες Ῥωμαῖοι, καὶ τῶν
[4, 60]	δὲ κατὰ τὸ παρόν· ἔσται	δ´	ὑμῖν ὀλίγου χρόνου παρελθεῖν πρὸς
[4, 11]	εἰ βούλεσθε, τοῖς πατρικίοις· ἐγὼ	δ´	ὑμῖν οὐκ ἐνοχλήσω παρών. ~Ταῦτα
[4, 47]	τῶν μετεσχηκότων τῆς συνωμοσίας. τεκμήριον	δ´	ὑμῖν παρέξομαι τῶν λόγων ἔργον
[4, 9]	τὰ κοινὰ πράττειν προῄρημαι. ἱκέτης	δ´	ὑμῶν γίνομαι μὴ τοὺς ὀρφανοὺς
[4, 29]	καὶ καλὴν τὸ σῶμα, μαρανθεῖσαν	δ´	ὑπ´ αὐτοῦ. εἰ δ´ ἐξεγένετο
[4, 55]	τῆς καταλύσεως τοῦ πολέμου· μαστιγωθεὶς	δ´	ὑπ´ αὐτοῦ ῥάβδοις ἐν ἀγορᾷ
[4, 42]	οἷς πολὺς πλοῦτος ἦν. οἱ	δ´	ὑπάγοντες αὐτοὺς ὑπὸ τὰς δίκας
[4, 65]	υἱῶν αὐτοῦ πρεσβύτατος ὤν. ὅσα	δ´	ὑπάρχει τοῖς βασιλεῦσιν ἀγαθά, ὧν
[4, 50]	ἀντέσχον τῇ ταλαιπωρίᾳ χρόνον· ὡς	δ´	ὑπέλειπεν αὐτοὺς τἀπιτήδεια, ἐξασθενοῦντες τὰ
[4, 49]	ἑκάστη τὸ τεταγμένον λαμβάνει. θύουσι	δ´	ὑπὲρ ἁπάντων καὶ τὴν ἡγεμονίαν
[4, 28]	ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν, μετάγεσθαι	δ´	ὑπὸ τῆς γυναικὸς ἐπὶ τἀναντία·
[4, 40]	ζῆν προεμένην αὐτὴν ἀποθανεῖν· οἱ	δ´	ὑπὸ τοῦ γαμβροῦ καὶ τῆς
[4, 24]	ὑπὸ τῶν ἀρχαίων ἐπινοηθέντα, κακῶς	δ´	ὑπὸ τῶν νῦν ἐπιτριβόμενα. ἐγὼ
[4, 71]	οὐδεὶς οὐδεμίαν ἀρχὴν ἔχει. Ὁ	δ´	ὑπολαβών· Ἐγώ, φησίν, ὦ Οὐαλέριε.
[4, 76]	Ῥωμαῖοι τὰς συμβουλὰς καλοῦσιν· ὕπατοι	δ´	ὑφ´ Ἑλλήνων ἀνὰ χρόνον ὠνομάσθησαν
[4, 73]	λόγον ὁ Βροῦτος εἶπεν· Ἐγὼ	δ´,	ὦ Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε καὶ
[4, 47]	μὲν ἐμαυτοῦ τοσαῦτα λέγω· ὑμῖν	δ´,	ὦ σύνεδροι, κινδύνων τὸν μέγιστον
[4, 39]	τῆς ἡμέρας περιγένηται χρόνον· ἐπίστασαι	δ´,	ὡς εὔνουν ἐστὶν αὐτῷ τὸ
[4, 60]	λέγουσιν αὐτῷ τὸ τέρας. ὁ	δ´	ὡς ἤκουσε μικρὸν ἐπισχὼν χρόνον,
[4, 70]	ἀνδρὶ τούτῳ τοιαῦτ´ ἦν. ~Τότε	δ´	ὡς ἤκουσε τοῦ Οὐαλερίου τὰ
[4, 10]	μεγαλόψυχος εἰς τοὺς ἀπόρους, τῶν	δ´,	ὡς μέτριος καὶ δημοτικὸς πρὸς
[4, 70]	ἐν οἷς αὐτὴν κλαύσετε, νυνὶ	δ´	ὡς τιμωρήσομεν αὐτῇ, σκοπῶμεν· τοῦτο
[4, 40]	μὲν τὸν ἑαυτῆς καὶ ἐκείνου	δαίμονα	κατοδυραμένη, μυρίας δὲ κατάρας τῷ
[4, 67]	τὰς πύλας ἐξεληλυθότι συναντᾷ κατὰ	δαίμονα	παραγινόμενος εἰς τὴν πόλιν ὁ
[4, 28]	τε καὶ φέρειν τὸν ἑαυτῆς	δαίμονα	περιῆν· τῇ δὲ παντόλμῳ χαλεπαίνειν
[4, 83]	ἀγαθοὶ τῆσδε τῆς γῆς, καὶ	δαίμονες,	οἳ τοὺς πατέρας ἡμῶν λελόγχατε,
[4, 40]	ἐδήλωσε δέ τι καὶ ἄλλο	δαιμόνιον	ἔργον, ὅτι θεοφιλὴς ἦν ἁνήρ,
[4, 13]	οὐκ ἐῶντος, ὥς φασι, τοῦ	δαιμονίου,	ἀλλ´ ἔστιν ἅπαντα τὰ περὶ
[4, 26]	ὄγκῳ καὶ τῇ προνοίᾳ τοῦ	δαιμονίου	κρείττονι κεχρημένους ἐκείνων, δι´ ἣν
[4, 63]	τῆς πόλεως, προθεσπίσαντος αὐτῷ τοῦ	δαιμονίου	τὴν μέλλουσαν γενήσεσθαι περὶ τὸν
[4, 62]	πόλει εἴτε θεῶν τινος εἴτε	δαιμόνων	εὐνοίᾳ δωρηθέν· ὅπερ οὐ πρὸς
[4, 2]	δή τινος αὐτῇ θεῶν ἢ	δαιμόνων	καὶ μετὰ τὴν μίξιν ἀφανισθέντος
[4, 11]	πρὸς ἁπάντων θεῶν τε καὶ	δαιμόνων,	ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον ἐποπτεύουσι βίον,
[4, 2]	εὕρομεν, εἰ θεοῖς τε καὶ	δαίμοσι	λέγεσθαι φίλος τοιοῦτος· αἵτινες ἀπὸ
[4, 67]	παρόντων ποιησαμένη θεοῖς τε καὶ	δαίμοσιν	εὐξαμένη ταχεῖαν αὐτῇ δοῦναι τὴν
[4, 83]	πᾶν, ὅ τι ἂν ὁ	δαίμων	καὶ τὸ χρεὼν φέρῃ. μαντεύομαι
[4, 84]	τοῖς δὲ πλείοσιν αὐτῶν καὶ	δάκρυα	ὑφ´ ἡδονῆς ἔρρει θαυμαστῶν καὶ
[4, 81]	τῶν πολεμίων ἄν τις μαθὼν	δακρύσειε,	σιωπῶ, εἴ γ´ ὀλίγοι μὲν
[4, 12]	ἐξαίσιος ἐγίνετο καὶ δεήσεις μεμιγμέναι	δάκρυσιν,	ἵνα μένῃ τε καὶ διακατέχῃ
[4, 56]	ἀπαίρειν ἐκ τῆς πόλεως ἐβούλετο	δακρύων	ἅμα καὶ τὴν ἑαυτοῦ τύχην
[4, 66]	καὶ μεστοὺς ἔχουσα τοὺς ὀφθαλμοὺς	δακρύων.	ὡς δ´ εἰς τὴν οἰκίαν
[4, 9]	ἀπάγεσθαι καὶ νόμον θήσομαι μηδένα	δανείζειν	ἐπὶ σώμασιν ἐλευθέροις ἱκανὸν ἡγούμενος
[4, 9]	πένητες ἐπιβαροῦνταί τε καὶ ἀναγκάζονται	δανείσματα	ποιεῖν, κουφοτέρας εἰς τὸ λοιπὸν
[4, 11]	ἀχθόμενοί τε καὶ ἀναξιοπαθοῦντες· οἱ	δανεισταὶ	μὲν ὅτι τοὺς πένητας ὑμῶν
[4, 10]	ἀγορᾷ πάντων ὁρώντων ἀπηρίθμει τοῖς	δανεισταῖς	τὰ χρέα. ταῦτα διαπραξάμενος ἐξέθηκεν
[4, 9]	σώμασιν ἐλευθέροις ἱκανὸν ἡγούμενος τοῖς	δανεισταῖς	τῆς οὐσίας τῶν συμβαλόντων κρατεῖν.
[4, 9]	ὅσοι δ´ ἂν μετὰ ταῦτα	δανείσωνται,	τούτους οὐκ ἐάσω πρὸς τὰ
[4, 19]	παρέχειν ἕκαστον λόχον· τὴν δὲ	δαπάνην	τὴν εἰς τὸν ἐπισιτισμὸν τῶν
[4, 21]	τοῖς μὲν πλουσίοις τοῖς πολλὰ	δαπανωμένοις	καὶ μηδεμίαν ἀνάπαυσιν τῶν πολεμικῶν
[4, 81]	ἀχθοφοροῦντας, ἐν ταρτάροις καὶ βαράθροις	δαπανωμένους,	ἀνάπαυσιν τῶν κακῶν οὐδὲ τὴν
[4, 6]	καὶ εἴκοσι γεγονὼς ἐτῶν, Ἄγκῳ	δὲ	βασιλεῖ κατὰ τὸν ὄγδοον τῆς
[4, 31]	ὑπ´ αὐτοῦ παραδέδωκάς μοι, τὴν	δὲ	βασιλείαν ἀποστερεῖς με καὶ τοσοῦτον
[4, 34]	χρήματα τῶν κτησαμένων εἶναι, τὴν	δὲ	βασιλείαν τῶν δεδωκότων· καὶ τὰ
[4, 3]	πρὸ τούτου Νόμαν Πομπίλιον· ὁ	δὲ	βασιλεὺς κηδεστὴν ἐποιήσατο τὴν ἑτέραν
[4, 40]	οἵαν προέλοιτο καταστήσασθαι πολιτείαν· ἡ	δὲ	βουλὴ μεσοβασιλεῖς ἀπεδείκνυεν· ἐκεῖνοι δὲ
[4, 69]	κοινῇ τὴν βασιλείαν κατασχεῖν, ὁ	δὲ	Βροῦτος συνεὶς ὃ βούλεται δηλοῦν
[4, 7]	τὸν Τύλλιον ἀπέκτεινεν. ἐν κρατίστῃ	δέ	γ´ αὐτὸν ἡλικίᾳ τότ´ ὄντα
[4, 49]	ἄρνας, αἱ δὲ τυρούς, αἱ	δὲ	γάλακτός τι μέτρον, αἱ δὲ
[4, 3]	ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐκοσμεῖτο. ἔτη	δὲ	γεγονὼς εἴκοσι μάλιστα τῆς συμμαχικῆς
[4, 66]	αὐτὸν ἃ προῃρεῖτο διαπραξάμενον. ~Ἡμέρας	δὲ	γενομένης ὁ μὲν ἐπὶ τὸ
[4, 40]	ἣν πρότερον εἶχον, ἀναλαβεῖν. θορύβου	δὲ	γενομένου πολλοῦ κατὰ τὴν πόλιν
[4, 47]	ἔφη δεῖν τοῖς πράγμασιν, ἰδίαν	δὲ	γνώμην ἀπεδείκνυτο μὴ τὰ κατηγορηθέντα
[4, 19]	ἐκέλευε παρέχειν ἕκαστον λόχον· τὴν	δὲ	δαπάνην τὴν εἰς τὸν ἐπισιτισμὸν
[4, 18]	λόχοι σὺν τοῖς ἱππεῦσι· τὴν	δὲ	δευτέραν εἴκοσι καὶ δύο σὺν
[4, 41]	αὐτῷ Ῥωμαῖοι τὸν Σούπερβον, τοῦτο	δὲ	δηλοῦν βούλεται κατὰ τὴν ἡμετέραν
[4, 37]	χρήμασι καὶ τὴν ἀρχήν, τὸν	δὲ	δῆμον οὐκ εἶναι κύριον τἀλλότρια
[4, 24]	τοῖς δεδωκόσι τὴν ἐλευθερίαν· οἱ	δὲ	διὰ κουφότητα τῶν δεσποτῶν καὶ
[4, 69]	ξυλίνην ἀνέθηκε τῷ Ἀπόλλωνι· ὁ	δὲ	διατρήσας αὐτὴν ὅλην ὥσπερ αὐλὸν
[4, 57]	οἱ πεμφθέντες ἔλθωσι, μένειν. ἔτυχε	δὲ	διεφθαρκὼς αὐτοῦ τῶν θεραπόντων τινὰς
[4, 42]	οὐδὲ τὰ σώματα ἐφάνη. ἐπεὶ	δὲ	διέφθειρε τὸ κράτιστον τῆς βουλῆς
[4, 33]	μὲν τύχην ὕστερον ἀνακλαύσομαι, τὰ	δὲ	δίκαια νῦν πρὸς αὐτὸν ἐρῶ.
[4, 36]	τούτων νυνὶ τῶν λόγων· εἰ	δὲ	δοκεῖ κρεῖττον ἐπιμελήσεσθαι τῶν κοινῶν
[4, 82]	μυρίων ἄλλων ἄρχειν ἀξιοῦν, αὐτοὺς	δὲ	δουλεύοντας ἑτέροις ὑπομένειν, καὶ περὶ
[4, 23]	ἀγαθῶν οἷς ἔτυχε δωρησομένοις· τοῖς	δὲ	δούλοις ἔτι μείζων ὑπάρξει προθυμία
[4, 84]	μὲν οὐκέτι καταστήσασθαι δοκεῖ, ἄρχοντας	δὲ	δύο καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδεικνύναι
[4, 38]	βουλευτὰς εἰς τὸ συνέδριον. ὁ	δὲ	θαυμάσας τὴν τόλμαν αὐτοῦ τάχιον
[4, 2]	ἀνασχεῖν λέγουσιν αἰδοῖον ἀνδρός. τοῦτο	δὲ	θεάσασθαι τὴν Ὀκρισίαν πρώτην φέρουσαν
[4, 69]	τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν παραλαβεῖν, ὁ	δὲ	θεὸς αὐτοῖς ἀνεῖλε, τῷ πρώτῳ
[4, 16]	προσέταξεν, ὅσα τοὺς προτέρους, τοὺς	δὲ	θώρακας αὐτῶν ἀφεῖλε, καὶ ἀντὶ
[4, 37]	κύριον τἀλλότρια ἑτέρῳ διδόναι. κραυγῆς	δὲ	καὶ ἀγανακτήσεως ἐξ ἁπάντων ἐπὶ
[4, 7]	αὐτῷ τῆς βασιλείας ἑκόντες. ~Ἔχει	δὲ	καὶ ἄλλας τινὰς τὸ πρᾶγμα
[4, 39]	ταῦτα δεινὰ μὲν ἀκουσθῆναι, θαυμαστὰ	δὲ	καὶ ἄπιστα πραχθῆναι, τῆς ἀνοσίας
[4, 26]	ταῖς ἀσθενέσιν ἀποφαίνων ὁμοφροσύνην, ταπεινότητος	δὲ	καὶ ἀσθενείας καὶ ταῖς πάνυ
[4, 46]	οἱ πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς, ὅπλοις	δὲ	καὶ βίᾳ κατισχύσας τυραννικήν τε
[4, 81]	ἐκ μεγάλων γεγόναμεν, εἰς πενίαν	δὲ	καὶ δεινὴν ἀπορίαν ἥκομεν ἐκ
[4, 69]	ἧς πολλὰ διεφθάρη σώματα, χαλεπωτάτη	δὲ	καὶ δυσίατος εἰς τὰς κυούσας
[4, 73]	καὶ πρεπωδεστάτην τῶν πολιτειῶν. ~Χαλεπῆς	δὲ	καὶ δυσκρίτου τῆς αἱρέσεως ἅπασι
[4, 40]	παρὰ μόνου τοῦ δήμου, δεκασμοῖς	δὲ	{καὶ δωροδοκίαις} καὶ ἄλλαις πολλαῖς
[4, 25]	τοῖς κατασκευασαμένοις ἠκολούθουν μόνον, ἐπαίνου	δὲ	καὶ ζήλου ἄξια τὰ τῆς
[4, 67]	καρδίας ὠθεῖ {τὸ ξίφος. κραυγῆς	δὲ	καὶ θρήνου καὶ τυπετοῦ γυναικείου
[4, 67]	χρόνον τὸν διὰ μέσου. ~Ταχείᾳ	δὲ	καὶ κατεσπουδασμένῃ παρακλήσει τῶν ἐπιφανεστάτων
[4, 9]	ἡγεῖσθαι τοὺς πένητας ὑμῶν. ἵνα	δὲ	καὶ λαμβάνωσι τὰ δίκαια καὶ
[4, 12]	ἄλλων πολιτευμάτων εἰσηγητὴς ἐγένετο, μέγαν	δὲ	καὶ λόγου ἄξιον ἐπολέμησε πρὸς
[4, 52]	πλουτοῦσαν τὴν στρατιὰν ἀπάγων. ἐποιήσατο	δὲ	καὶ μετὰ ταῦτα πολλὰς ἐξόδους
[4, 81]	γένος, πονηραὶ δὲ τροφαί, πολιτικὸν	δὲ	καὶ μέτριον οὐδὲν οὔτ´ ἰδεῖν
[4, 40]	ἐκείνου βασιλεὺς ἀπεδείχθη μόνου. ἐπιεικὴς	δὲ	καὶ μέτριος ἀνὴρ γενόμενος ἔλυσε
[4, 4]	τοὺς ἐσχάτους ἀσπασμοὺς δυνηθείς. ἔρημα	δὲ	καὶ ὀρφανὰ τὰ δύστηνα ταυτὶ
[4, 17]	εἰς τριάκοντα συνέταξε λόχους. διῄρηντο	δὲ	καὶ οὗτοι καθ´ ἡλικίαν· πεντεκαίδεκα
[4, 18]	τῶν φαλαγγιτῶν ὀγδοήκοντα λόχοις· εἶχον	δὲ	καὶ οὗτοι τοὺς ἐπιφανεστάτους λοχαγούς.
[4, 25]	θεοὺς ἀναθήμασι κοινοῖς ἐδωροῦντο. θεωρήσαντες	δὲ	καὶ πανηγυρίσαντες καὶ τὰς ἄλλας
[4, 16]	καὶ δέκα τοῖς πρεσβυτέροις. χώρα	δὲ	καὶ στάσις ἦν τούτων τῶν
[4, 85]	τάχους οἰμώζων καὶ δεινοπαθῶν. ἔτυχε	δὲ	καὶ τἀκεῖ πράγματα ἤδη διεφθαρμένα.
[4, 9]	οὐσίας τῶν συμβαλόντων κρατεῖν. ἵνα	δὲ	καὶ τὰς εἰς τὸ δημόσιον
[4, 39]	ἐπὶ τῆς ἀπήνης ᾤχετο· Ταρκύνιος	δὲ	καὶ ταῦτ´ ὀρθῶς δόξας τὴν
[4, 50]	τῶν ἱερῶν ἔχουσι Ῥωμαῖοι. ~Ὡς	δὲ	καὶ ταύταις ἐκρατύνατο τὴν ἀρχὴν
[4, 38]	μέχρι τῆς οἰκίας κατέστησεν. ~Ὡς	δὲ	καὶ ταύτης διήμαρτε τῆς πείρας
[4, 15]	τῆς τύχης ἧττον βαρύνωνται. ~Διεῖλε	δὲ	καὶ τὴν χώραν ἅπασαν, ὡς
[4, 22]	χιλιάδες πέντε τριακοσίων ἀποδέουσαι. ἐποιήσατο	δὲ	καὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ πολιτικοῦ
[4, 27]	τῆς ἑαυτοῦ θυγατρὸς ἀποθνήσκει. διηγήσομαι	δὲ	καὶ τῆς ἐπιβουλῆς τὸν τρόπον
[4, 33]	βασιλείας ἀντιποιούμενοι φανερῶς ἀπέκτειναν, ὑμῖν	δὲ	καὶ τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ συγγενέσιν
[4, 20]	καὶ δύο λόχους ἐκάλει. μερισθεισῶν	δὲ	καὶ τότε τῶν ψήφων τοὺς
[4, 74]	παρακολουθούντων αὐτῇ κακῶν ἀπηλλάχθαι. ἵνα	δὲ	καὶ τοὔνομα τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας
[4, 23]	τῆς πολιτείας τοῖς ξένοις. εἰ	δὲ	καὶ τοῦτον καταστήσονται τὸν νόμον,
[4, 64]	τὴν αὐτὴν κατέλιπεν ἐπίκλησιν· ἐγὼ	δὲ	καὶ τοῦτον υἱωνὸν εἶναι τοῦ
[4, 17]	μνῶν, τετάρτην ἐποίησε μοῖραν. διέταξε	δὲ	καὶ τούτους εἰς εἴκοσι λόχους,
[4, 16]	ἀλλὰ καὶ ταῖς περικνημῖσι. συνέταξε	δὲ	καὶ τούτους εἰς εἴκοσι λόχους
[4, 17]	τῇ τετάρτῃ συνετάττοντο μοίρᾳ. ἦν	δὲ	καὶ τούτων εἷς μὲν τῶν
[4, 15]	καὶ τὰ χρήματα εἰσέπραττον. ἵνα	δὲ	καὶ τούτων ἡ πληθὺς μὴ
[4, 15]	τὰ πολλὰ διενυκτέρευον ἐνταῦθα. ἄρχοντες	δὲ	καὶ τούτων ἦσαν, οἷς ἐπιμελὲς
[4, 16]	τῶν ἀσπίδων ἀνέδωκε θυρεούς. διελὼν	δὲ	καὶ τούτων τοὺς ὑπὲρ τετταράκοντα
[4, 39]	τὴν ἀρχὴν αὐτὸν κατασχεῖν. ἀσπασαμένων	δὲ	καὶ τῶν ἄλλων αὐτὸν ὡς
[4, 3]	στεφάνοις ἀνεδεῖτο ὑπ´ αὐτοῦ. ἦν	δὲ	καὶ φρονῆσαι τὰ πολιτικὰ συνετώτατος
[4, 33]	τοῦ Ταρκυνιείου καταλείψουσι γένους. κηδεμὼν	δὲ	καὶ φύλαξ οὐδεὶς ὑμῶν ἕτερος
[4, 45]	πόλει μὲν οἰκῶν Κορίλλῃ, δυνατὸς	δὲ	καὶ χρήμασι καὶ φίλοις καὶ
[4, 55]	ἄνδρα καὶ στρατηλάτην ἀγαθόν, πολλοὶ	δὲ	καὶ χρήμασιν ὑπ´ αὐτοῦ δεκασθέντες,
[4, 50]	ἐπὶ τῶν ἀγρῶν ἐφῆκεν· ἄργυρον	δὲ	καὶ χρυσόν, ὅσος εὑρέθη, συναγαγὼν
[4, 64]	κατάγοιτο παρὰ τῷ συγγενεῖ, τότε	δὲ	καιρὸν ἁρμόττοντα οἰόμενος ἔχειν. ὡς
[4, 82]	ἐλεύθερον, ἢ θάνατον ἔνδοξον. ἥκει	δὲ	καιρός, οἷον εὐχόμεθα, μεθεστηκότος μὲν
[4, 52]	ὁ τῶν σφετέρων ὄλεθρος. ἔτυχον	δὲ	κἀκεῖνοι προεξεληλυθότες ἐκ τοῦ χάρακος
[4, 43]	σφίσι δ´ αὐτοῖς ἀκινδύνου. ἧκε	δὲ	κἀκείνοις οὐ μετὰ πολὺν χρόνον
[4, 83]	καὶ τὸ χρεὼν φέρῃ. μαντεύομαι	δὲ	καλοῖς ἐγχειρήμασιν εὐτυχὲς ἀκολουθήσειν τέλος.
[4, 63]	ὡς μηδὲν διαφέρειν πόλεως· Κιρκαίαν	δὲ	κατὰ λογισμόν, ὅτι τοῦ Πωμεντίνου
[4, 84]	τῆς ἀσφαλείας ὑπερορᾶν ἐπαίροντες, οἱ	δὲ	κατὰ λογισμὸν τοῦ μὴ ῥᾳδίαν
[4, 75]	λέγειν ἔχω καὶ παραινεῖν· τὰ	δὲ	κατὰ μέρος πολλὰ ὄντα καὶ
[4, 60]	ἔφησεν, ᾧ χρῄζετε συντυχεῖν· ἀσχολεῖται	δὲ	κατὰ τὸ παρόν· ἔσται δ´
[4, 24]	ἐν τῇ πόλει φυλαττόμενον. ~Ἐπειδὴ	δὲ	κατὰ τοῦτο γέγονα τὸ μέρος
[4, 57]	δυνάμενον ἀποκτείνουσι βάλλοντες λίθοις· τὴν	δὲ	κατὰ τῶν ἄλλων ζήτησίν τε
[4, 11]	χρέα ὑπ´ αὐτῶν ἀχθέντας· οἱ	δὲ	κατανοσφιζόμενοι τὰ δημόσια καὶ κατέχοντες,
[4, 40]	καὶ ἐκείνου δαίμονα κατοδυραμένη, μυρίας	δὲ	κατάρας τῷ τε γαμβρῷ καὶ
[4, 75]	τὴν τῶν Κελερίων ἀρχήν. ὁ	δὲ	κατασταθεὶς ὑπ´ ἐμοῦ μεσοβασιλεὺς συναγαγὼν
[4, 16]	αὕτη πρώτη σύνταξις ἦν· χώραν	δὲ	κατεῖχεν ἐν τοῖς πολέμοις τὴν
[4, 85]	ὡς φθάσων τὴν ἀπόστασιν. εὑρὼν	δὲ	κεκλεισμένας τὰς πύλας καὶ μεστὰς
[4, 47]	καὶ κράτιστον Λατίνων ἀπεώσατο, τοῦτον	δὲ	κηδεστὴν ἠξίωσε λαβεῖν, ὃς οὐδ´
[4, 78]	μὲν περὶ ἐμοῦ τοσαῦτα. ~Τὰ	δὲ	κοινά, ὑπὲρ ὧν ὑμᾶς εἰς
[4, 1]	Τύλλιον ἐπὶ τοῦ πατρός, τὸ	δὲ	κοινὸν καὶ προσηγορικὸν Σερούιον ἐπὶ
[4, 34]	νηπίους, ὥσπερ ὑμᾶς Ταρκύνιος. εἰ	δὲ	κοινὸς ἁπάντων νόμος ἦν τοὺς
[4, 82]	ἐξιὼν ἐπὶ τὸν πόλεμον, Ταρκυνίου	δὲ	Κολλατίνου γυνὴ τοῦ συγγενοῦς τῶν
[4, 71]	καὶ μικρᾶς ἀφορμῆς δέονται. ὅταν	δὲ	λάβωμεν τὸ πλῆθος ὡρμημένον καταλῦσαι
[4, 60]	μάντει γὰρ οὐ θέμις· ἃ	δὲ	λέγοντες ὑμεῖς καὶ ἀποκρινόμενοι πρὸς
[4, 6]	τὸν τοῦ πατρὸς θάνατον, ὁ	δὲ	Λεύκιος ὁ πρεσβύτερος οὐ μείων
[4, 6]	πρῶτον ἐνιαυτὸν τῆς βασιλείας, ὡς	δὲ	Λικίννιος γράφει κατὰ τὸν ὄγδοον.
[4, 7]	δι´ ἑαυτοῦ τελῶν· οὐκ εἶχε	δὲ	λόγον ἐν πολέμοις ἐξετάζεσθαι ἓξ
[4, 46]	ταῖς πόλεσι πρὸς ἐκεῖνον. πολὺν	δὲ	λόγον ὑπὲρ τοῦ δικαίου καὶ
[4, 18]	οὗτοι τοὺς ἐπιφανεστάτους λοχαγούς. τοὺς	δὲ	λοιποὺς πολίτας, οἳ τίμησιν εἶχον
[4, 50]	καὶ πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας, τοὺς	δὲ	λοιποὺς τρεψάμενος καὶ κατακλείσας εἰς
[4, 66]	καὶ ὀλέθριον ἐπιθυμίαν ἐκπεπληρωκώς, ἡ	δὲ	Λουκρητία δεινῶς φέρουσα τὸ συμβεβηκὸς
[4, 19]	ἐλάττοσι μὲν οὖσιν, εἰς πλείονας	δὲ	λόχους μεμερισμένοις, στρατεύεσθαί τε πλείους
[4, 17]	ἔχοντας ἔξω τάξεως συστρατεύεσθαι. τέτταρας	δὲ	λόχους οὐδὲν ἔχοντας ὅπλον ἀκολουθεῖν
[4, 66]	καὶ μὴ παρ´ ἑτέρων. ὅταν	δὲ	μάθῃς τὰς κατασχούσας αἰσχρὰς καὶ
[4, 49]	Ἐχετρανοί τε καὶ Ἀντιᾶται. τοῦ	δὲ	μένειν εἰς ἅπαντα χρόνον τὰ
[4, 52]	μὲν ἁπάσῃ τῇ δυνάμει, τότε	δὲ	μέρει τινί, καὶ λείας πολλῆς
[4, 64]	καιρὸν ἁρμόττοντα οἰόμενος ἔχειν. ὡς	δὲ	μετὰ τὸ δεῖπνον ἀπῆλθε κοιμησόμενος
[4, 59]	πόλεμος τοιούτου τέλους ἔτυχεν. ~Ταρκύνιος	δὲ	μετὰ τοῦτο τὸ ἔργον ἀναπαύσας
[4, 49]	ἣν ἑκάστην δεήσει λαμβάνειν. αἱ	δὲ	μετασχοῦσαι τῆς ἑορτῆς τε καὶ
[4, 20]	ἑπτὰ καὶ ἐνενήκοντα ἰσοψήφους. εἰ	δὲ	μέχρι τῆς πέμπτης κλήσεως μὴ
[4, 20]	πρώτης κλήσεως τέλος ἐλάμβανεν, ὀλίγα	δὲ	μέχρι τῆς τετάρτης προὔβαινεν· ἡ
[4, 24]	τούτου τοῦ μέρους προνοεῖν· εἰ	δὲ	μή γε, τοὺς ὑπάτους· δεῖ
[4, 20]	τέλος εἶχεν ἡ γνώμη· εἰ	δὲ	μὴ γένοιντο ἐπὶ τῆς αὐτῆς
[4, 81]	πώποτε πραττόμενον οὔτε μαθεῖν; ἵνα	δὲ	μὴ μαντεύησθε τὰς καταράτους αὐτῶν
[4, 15]	πάγῳ τῆς χώρας προστιθέντας· τῷ	δὲ	μὴ τιμησαμένῳ τιμωρίαν ὥρισε τῆς
[4, 26]	ὃν ἐπιτελεσθήσεται τρόπον, ἔταξεν. ἵνα	δὲ	μηδεὶς χρόνος αὐτοὺς ἀφανίσῃ, στήλην
[4, 72]	πάντες οἱ πρότεροι βασιλεῖς· τοῖς	δὲ	μηκέτι ποιεῖν ἐφ´ ἑνὶ δυνάστῃ
[4, 56]	παρακείμενον τοῖς βασιλείοις κῆπον· ἔτυχον	δὲ	μήκωνες ἐν αὐτῷ πεφυκυῖαι πλήρεις
[4, 31]	καὶ προγονικὰς ἀπέδωκαν ἀρχάς· εἰ	δὲ	μήπω σοι φρονεῖν τὰ καθήκοντα
[4, 24]	ἐφήσουσιν ἐν τῇ πόλει· τὸ	δὲ	μιαρὸν καὶ ἀκάθαρτον φῦλον ἐκβαλοῦσιν
[4, 16]	καὶ πεντακοσίων δραχμῶν, οὐ μείονα	δὲ	μνῶν πεντήκοντα. τούτων δ´ ἐμείωσε
[4, 20]	ἐπεκυροῦτο ὑπὸ τοῦ δήμου. εἴρηται	δέ	μοι καὶ πρότερον, ὅτι τριῶν
[4, 9]	δ´ ὀλίγα ἔχοντας ὀλίγα. δοκεῖ	δέ	μοι καὶ τῆς δημοσίας γῆς,
[4, 66]	πάτερ, οὐκ εἰς μακράν· χάρισαι	δέ	μοι ταύτην πρῶτον αἰτουμένῃ τὴν
[4, 71]	ἐκκλησίαν, ὅτε βουλοίμην, συγκαλεῖν. ἔδωκε	δέ	μοι τὴν ἀρχὴν ταύτην ὁ
[4, 36]	εἰπεῖν ὑπ´ ἐμοῦ γεγονός, ὕβρεις	δέ	μοί τινας συνοίδασιν εἰς γυναῖκας
[4, 39]	τὸν Τύλλιον καταλαβόντες κατέσφαξαν. ἔτι	δὲ	νεοσφαγοῦς ἐρριμμένου τοῦ σώματος καὶ
[4, 30]	καὶ τὰ μὲν ἐγκαλῶν, τὰ	δὲ	νουθετῶν, τὰ δὲ πείθων μηδὲν
[4, 78]	πάλαι μὲν δέον, ἐν καιρῷ	δὲ	νῦν αὐτὸ ποιοῦντες ἐπιτηδείῳ, ὑμᾶς
[4, 62]	διεφθάρησαν ὑπὸ τοῦ πυρός. οἱ	δὲ	νῦν ὄντες ἐκ πολλῶν εἰσι
[4, 49]	δὲ γάλακτός τι μέτρον, αἱ	δὲ	ὅμοιόν τι τούτοις {πελάνου γένος}
[4, 15]	ἀστικὰς προστιθεὶς αὐταῖς τέτταρας· ὡς	δὲ	Οὐεννώνιος ἱστόρηκεν, εἰς μίαν τε
[4, 17]	τοὺς ἐφεστῶτας τοῖς προμάχοις. ~Ἀφελὼν	δὲ	πάλιν ἐκ τῶν ὑπολειπομένων τοὺς
[4, 70]	ἐπαγωγὰ εἰς τοῦτο διαλεχθείς. ἐπεὶ	δὲ	πάντας εἶδεν ἐπὶ τῆς αὐτῆς
[4, 28]	τὸν ἑαυτῆς δαίμονα περιῆν· τῇ	δὲ	παντόλμῳ χαλεπαίνειν καὶ ἀπαλλαγῆναι ζητεῖν
[4, 16]	Ῥωμαίοις οὗτος ὁ νόμος. ~Τιμησαμένων	δὲ	πάντων ἀναλαβὼν τὰ γραμματεῖα καὶ
[4, 49]	καὶ κοινῶν ἱερῶν μεταλαμβάνωσιν. ἀγαπητῶς	δὲ	πάντων τὸ πρᾶγμα δεξαμένων τόπον
[4, 30]	ἀρχῆς καταφανὴς γέγονέ μοι. βούλομαι	δὲ	πάντων ὑμῶν παρόντων μαθεῖν παρ´
[4, 41]	ἡμετέραν γλῶτταν τὸν ὑπερήφανον. τὸν	δὲ	πάππον αὐτοῦ Πρίσκον ἐκάλουν· ὡς
[4, 29]	πολλάς, ὡς ἀκούω, γενεάς· τῷ	δὲ	πάππῳ σου Ταρκυνίῳ μεταθεμένῳ τὴν
[4, 33]	καταλείψειν ἁπάντων τῶν ἐμῶν. ἐπειδὴ	δὲ	παρὰ γνώμην ἅπαντ´ ἀπήντηκέ μοι
[4, 23]	δούλων ἐγένοντο ἐλεύθεροι πολυπραγμονοῦντας, τοὺς	δὲ	παρὰ σφίσι δεδουλευκότας ἀναξίους ἡγεῖσθαι
[4, 70]	τοῖς συναγωνιζομένοις αὐτῇ διεχθρεύσειν. εἰ	δὲ	παραβαίη τὸν ὅρκον τοιαύτην αὑτῷ
[4, 73]	ἡ πόλις ἡμῶν διετέλεσεν. ἃ	δὲ	παρακολουθεῖν εἴωθε ταῖς μοναρχίαις χαλεπά,
[4, 74]	καρποῦσθαι τῆς βασιλικῆς πολιτείας, τῶν	δὲ	παρακολουθούντων αὐτῇ κακῶν ἀπηλλάχθαι. ἵνα
[4, 61]	τοῦ δικαιοτάτου λέγειν. οὐ δυνηθεὶς	δὲ	παρακρούσασθαι τοὺς ἄνδρας ὁ μάντις
[4, 8]	ἐπὶ τὴν ἀπολειπομένην διήγησιν. ~Ἐπειδὴ	δὲ	παραλαβὼν τὴν ἐπιτροπὴν τῆς βασιλείας
[4, 69]	τε καὶ περιυβρίζειν ἔχοιεν. ὡς	δὲ	παρεγενήθησαν ἐπὶ τὸ μαντεῖον οἱ
[4, 9]	οὐδὲν δέομαι πλείω λέγειν· ἃ	δὲ	παρεσκεύασμαι ποιεῖν ὑμᾶς αὐτὸς ἀγαθὰ
[4, 67]	σπαίρουσα καὶ ψυχορραγοῦσα ἀποθνήσκει. τοῖς	δὲ	παροῦσι Ῥωμαίων οὕτω δεινὸν ἔδοξεν
[4, 53]	μὲν ὀλίγοις πρὸς ὀλίγους, τοτὲ	δὲ	πᾶσι πρὸς πάντας, ἐν αἷς
[4, 71]	ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν παρακαλείτω. ἔσται	δὲ	πᾶσι Ῥωμαίοις κατ´ εὐχήν, ἐὰν
[4, 8]	τε καὶ φροντίδος ἐποιεῖτο. τοῖς	δὲ	πατρικίοις οὐκ ἦν τὰ γινόμενα
[4, 3]	τοτὲ μὲν ἱππέων ἡγούμενος, τοτὲ	δὲ	πεζῶν ἐν ἁπάσαις ἐφάνη ψυχὴν
[4, 30]	ἐγκαλῶν, τὰ δὲ νουθετῶν, τὰ	δὲ	πείθων μηδὲν εἰς ἑαυτὸν ἐξαμαρτάνειν·
[4, 55]	οὔτ´ ἀντέχειν ἔτι δυναμένου, πάσας	δὲ	πείρας ἐπιτεχνωμένου καὶ δόλους παντοδαποὺς
[4, 38]	Τύλλιον ἠξίου συγγνώμονα γενέσθαι. ῥᾷστα	δὲ	πείσας τὸν ἄνδρα φύσει τ´
[4, 15]	τε καὶ καθ´ ἡλικίας. ὡς	δὲ	Πείσων Λεύκιος ἐν τῇ πρώτῃ
[4, 20]	μέχρι τῆς τετάρτης προὔβαινεν· ἡ	δὲ	πέμπτη κλῆσις καὶ ἡ τελευταία
[4, 17]	τοῖς ἀγῶσι τὴν ὑστάτην. τὴν	δὲ	πέμπτην μοῖραν, οἷς ἐντὸς εἴκοσι
[4, 18]	τοῖς σαλπισταῖς καὶ βυκανισταῖς· τὴν	δὲ	πέμπτην τριάκοντα· τὴν δ´ ἐπὶ
[4, 21]	τῶν μὴ ταὐτὰ ποιούντων· τοῖς	δὲ	πένησι τοῖς πολλοστὴν ἔχουσι τῶν
[4, 16]	μὲν μυρίων δραχμῶν, οὐ μεῖον	δὲ	πέντε καὶ ἑβδομήκοντα μνῶν τὸ
[4, 85]	μὲν ἤδη πολιὸς ὤν, ἔτη	δὲ	πέντε καὶ εἴκοσι τὴν βασιλείαν
[4, 13]	ἀδικημάτων ἐπεκύρωσε ταῖς φράτραις· ἦσαν	δὲ	πεντήκοντά που μάλιστα τὸν ἀριθμόν,
[4, 19]	σώμασι καὶ τοῖς χρήμασι, τοὺς	δὲ	περὶ ἐλαττόνων ἧττον ἐνοχλεῖσθαι κατ´
[4, 19]	ἧττον ἐνοχλεῖσθαι κατ´ ἀμφότερα, τοὺς	δὲ	περὶ μηδενὸς δεδοικότας μηδὲν κακοπαθεῖν,
[4, 85]	εἴκοσι τὴν βασιλείαν κατασχών. οἱ	δὲ	περὶ τὸν Ἑρμίνιόν τε καὶ
[4, 20]	τε καὶ καταλυομένου διαγνῶναι. τὴν	δὲ	περὶ τούτων διάσκεψιν καὶ κρίσιν
[4, 12]	ἐπολέμησε πρὸς Τυρρηνοὺς πόλεμον. ποιήσομαι	δὲ	περὶ τῶν πολιτευμάτων αὐτοῦ πρῶτον
[4, 51]	πλησίον θεμένη τὸν χάρακα, ἡ	δὲ	περὶ Φιδήνην· καὶ εἰ μή
[4, 46]	δ´ ἐξελαύνοι τῆς πατρίδος, τῶν	δὲ	περικόπτοι τὰς οὐσίας, ἁπάντων δ´
[4, 84]	βουλόμενόν τε καὶ ἐπικελευόμενον, τοῖς	δὲ	πλείοσιν αὐτῶν καὶ δάκρυα ὑφ´
[4, 51]	ἔφθησαν τὰ δεινὰ ὑπεκδύντες, οἱ	δὲ	πλείους κατεκόπησαν ὑπὸ τῶν πολεμίων
[4, 68]	δι´ οὐδὲν μὲν ἀδίκημα, τοῦ	δὲ	πλούτου προαχθεὶς εἰς ἐπιθυμίαν, ὃν
[4, 57]	τὴν κεφαλὴν ἀποτεμόντα πέμψαι. ταῦτα	δὲ	ποιήσαντι αὐτῷ τε καὶ τοῖς
[4, 9]	πόλεις ἀντιποιουμένας τῆς ἀρχῆς, ὑπηκόους	δὲ	ποιήσας Τυρρηνοὺς ἅπαντας μέγιστον τῶν
[4, 21]	εἰσφορῶν καὶ τῶν στρατειῶν· τῇ	δὲ	πόλει τοὺς αὐτοὺς ἔχειν τοὺς
[4, 83]	ὡς ἐκείνῳ μὲν συναγωνιουμένους, ἡμῖν	δὲ	πολεμήσοντας, οὐκ ὀρθῶς δεδοίκασι. βαρεῖα
[4, 16]	ὡς τὰ ἔργα ἐδήλωσε. τὸ	δὲ	πολίτευμα τοιόνδε ἦν· μίαν ἀφεῖλεν
[4, 78]	λέγειν μὲν ὀλίγα δεῖ, πράττειν	δὲ	πολλά, καὶ πρὸς εἰδότας οἱ
[4, 46]	τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν ἐπετελέσατο. διεξελθὼν	δὲ	πολλὰς αὐτοῦ καὶ δεινὰς κατηγορίας
[4, 53]	πανδοκεύεται κατὰ τὴν δίοδον, τότε	δὲ	πολυάνθρωπος εἰ καί τις ἄλλη
[4, 45]	ὁ καλέσας αὐτοὺς ὑστέρει. ὡς	δὲ	πολὺς ἐγένετο καθημένοις ὁ χρόνος
[4, 65]	ἄλλου τῶν νομίμων μηδενός. Ὡς	δὲ	πολὺς ἦν ἀπειλῶν θ´ ἅμα
[4, 16]	ἔδει προπολεμεῖν τῆς πόλεως, δέκα	δὲ	πρεσβυτέρων, οἷς ἀπέδωκε τειχοφυλακεῖν. αὕτη
[4, 16]	τὰς ὑπαιθρίους ἀπέδωκε στρατείας, τετταράκοντα	δὲ	πρεσβυτέρων, οὓς ἔδει τῆς νεότητος
[4, 3]	αὐτοῦ λεγόμενα τοιαῦτ´ ἐστίν. ~Ἃ	δὲ	πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι διεπράξατο λόγου
[4, 51]	πολὺν χρόνον ὁ ἀγών· οἱ	δὲ	προαποσταλέντες ὑπὸ τοῦ Ταρκυνίου νύκτωρ
[4, 20]	εἰσφορᾶς πολιτῶν πλῆθος ἦν· ὁποτέρᾳ	δὲ	προσθοῖτο τῶν μερίδων οὗτος ὁ
[4, 27]	ἀξίους εἶναι καὶ μεγάλων· τῆς	δὲ	Ῥωμαίων ἐπιεικείας καὶ μετριότητος, ἐπειδὴ
[4, 35]	ἐπιδείξασθαι βουλόμενος ταῦτα λέγω· προειπόντα	δέ	ς´ ἔδει μοι τὸν δῆμον
[4, 17]	τοῖς νεωτέροις ἀκολουθῶν λόχος. οἱ	δὲ	σαλπισταί τε καὶ οἱ βυκανισταὶ
[4, 17]	εἰς τὸν πόλεμον εὔχρηστα· δύο	δὲ	σαλπιστῶν τε καὶ βυκανιστῶν καὶ
[4, 29]	τῷ βασιλεύειν μέλλοντι δεῖ. ὑπάρχει	δέ	σοι καὶ πλοῦτος ἱκανὸς καὶ
[4, 14]	ἐπικλήσεις, τῇ μὲν Παλατίνην, τῇ	δὲ	Σουβουράνην, τῇ δὲ τρίτῃ Κολλίνην,
[4, 10]	νόμους ἕξοντα τὴν ἀρχήν· τότε	δὲ	στέργειν ἐπὶ τοῖς παροῦσιν ᾤοντο
[4, 19]	ἀπολυομένους διὰ τὴν ἀπορίαν, τῶν	δὲ	στρατειῶν διὰ τὴν ἀνεισφορίαν. οὐ
[4, 66]	οἰκίαν εἰσῆλθε τοῦ πατρός· ἔτυχον	δὲ	συγγενεῖς ὄντες τινὲς παρ´ αὐτῷ·
[4, 4]	τῶν χειρῶν τὸν καιρόν. ἡ	δὲ	συγκατασκευάσασα τὴν ἡγεμονίαν αὐτῷ καὶ
[4, 11]	τιμημάτων τὰς εἰσφορὰς συνεισφέρειν· κοινῇ	δὲ	σύμπαντες, ὅτι κατὰ νόμους γεγραμμένους
[4, 76]	τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν. ὄχλου	δὲ	συναχθέντος οὐ μόνον τοῦ κατ´
[4, 10]	συγγενείας τῆς βασιλικῆς ὅλης. ὄχλου	δὲ	συνδραμόντος πολλοῦ πρὸς τὸ παράδοξον
[4, 72]	οὐδετέραν προῃροῦντο τῶν πολιτειῶν, δημοκρατίαν	δὲ	συνεβούλευον ὥσπερ Ἀθήνησι καταστῆσαι, τὰς
[4, 30]	αὐτὴν παρ´ ἑαυτῆς λαβών. ὡς	δὲ	συνεκεράσθησαν αἱ ἀνόσιοι καὶ ἀνδροφόνοι
[4, 71]	τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν. ὅταν	δὲ	συνέλθῃ καὶ πλήθουσαν ἴδωμεν τὴν
[4, 26]	πραγμάτων συμβούλους αὐτοὺς συγκαλεῖν. ἐπεὶ	δὲ	συνῆλθον, συναγαγὼν τήν τε Ῥωμαίων
[4, 24]	καὶ εὐθύς εἰσι Ῥωμαῖοι· οἱ	δὲ	συνίστορες καὶ συνεργοὶ τοῖς δεσπόταις
[4, 64]	στρατοπέδου τότε ὢν ἐτύγχανεν, ἡ	δὲ	συνοικοῦσα αὐτῷ γυνὴ Ῥωμαία, Λουκρητίου
[4, 16]	οὐκ ἔλαττον ἑκατὸν μνῶν. τούτους	δὲ	συντάξας εἰς ὀγδοήκοντα λόχους ὅπλα
[4, 39]	παρῆν εἰς τὴν ἀγοράν. μαθοῦσα	δὲ	τὰ γενόμενα καὶ τὸν Ταρκύνιον
[4, 58]	ὑπὸ τυράννων ἁλόντας προσδοκώντων, εἰ	δὲ	τὰ κράτιστα πράξειαν, δουλείας τε
[4, 31]	τῆς βασιλείας αὐτοῦ κληρονομεῖν. σὺ	δὲ	τὰ μὲν χρήματα τὰ καταλειφθέντα
[4, 19]	πλείω τῶν ἄλλων εἰσφέρειν· τοῖς	δὲ	τὰ μέτρια καὶ μικρὰ κεκτημένοις
[4, 42]	τῶν παρόντων δεινότερα ὑπώπτευον, στέργειν	δὲ	τὰ παρόντα ἠναγκάζοντο δύναμιν οὐκ
[4, 14]	πελάνους εἰσφερούσης ἑκάστης οἰκίας· τοῖς	δὲ	τὰ περὶ τῶν γειτόνων ἱερὰ
[4, 42]	μικράν τινα μοῖραν ἀπέθυεν, αὐτὸς	δὲ	τὰ πλείω κατεῖχεν. ἔμελλον δ´
[4, 45]	δ´ ἐν πόλει Τύσκλῳ, ἐδόκει	δὲ	τὰ πολιτικὰ συνετὸς ἐν ὀλίγοις
[4, 4]	ἐν τῷ παρόντι δεῖ· ὅταν	δὲ	τὰ πρῶτα ἡμῖν χωρήσῃ κατὰ
[4, 62]	τινες ἐμπεποιημένοι τοῖς Σιβυλλείοις, ἐλέγχονται	δὲ	ταῖς καλουμέναις ἀκροστιχίσι· λέγω δ´
[4, 27]	ἐπ´ ἄλλαις συνισταμένων. ἐν ἁπάσαις	δὲ	ταῖς μάχαις κατορθῶν ὁ Τύλλιος,
[4, 12]	μίαν ἀνεδίδου τὰς ψήφους. ἁπάσαις	δὲ	ταῖς φράτραις κριθεὶς τῆς βασιλείας
[4, 64]	συνέπραττεν αὐτοῖς περὶ καθόδου· ὡς	δὲ	τἀληθὲς εἶχεν ἐπιβουλεύων αὐτῇ διὰ
[4, 2]	τέρας ἐν θαύματι γενέσθαι, τὴν	δὲ	Τανακυλίδα τά τ´ ἄλλα σοφὴν
[4, 68]	Ῥωμαίων ἀριθμούμενος δι´ ἀρετήν, μήτηρ	δὲ	Ταρκυνία τοῦ προτέρου βασιλέως Ταρκυνίου
[4, 48]	τὴν γῆν διαφθείρουσι παραχρῆμα. τὸν	δὲ	Ταρκύνιον ἐπαινέσαντες ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας
[4, 45]	οἱ μὲν δὴ παρῆσαν, ὁ	δὲ	Ταρκύνιος αὐτὸς ὁ καλέσας αὐτοὺς
[4, 56]	πευσόμενον, τί χρὴ ποιεῖν. ὁ	δὲ	Ταρκύνιος οὐδὲ τὸν θεράποντα γινώσκειν
[4, 85]	χρόνῳ πραχθέντα τοιαῦτ´ ἦν. ~Βασιλεὺς	δὲ	Ταρκύνιος ὡς ἤκουσε παρὰ τῶν
[4, 28]	ἀδελφιδοῖς τῆς μητρὸς αὐτῶν, υἱωνοῖς	δὲ	Ταρκυνίου, τῷ τε πρεσβυτέρῳ τὴν
[4, 81]	μὲν ὑμῶν τοὺς νόμους, ἀφῄρηται	δὲ	τὰς ἐφ´ ἱερὰ καὶ θυσίας
[4, 44]	λατομοῦντες, οἱ δ´ ὑλοτομοῦντες, οἱ	δὲ	τὰς κομιζούσας ταῦθ´ ἁμάξας ἄγοντες,
[4, 49]	τι τούτοις {πελάνου γένος} ἑνὸς	δὲ	ταύρου κοινῶς ὑπὸ πασῶν θυομένου
[4, 9]	καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων. ὑπὲρ ἅπαντα	δὲ	ταῦτ´ ἔγνων καὶ ἴσην καὶ
[4, 48]	ἐν αὐτῇ δείξας ὅπλα. ~Ὡς	δὲ	ταῦτ´ εἶπεν, ἀνεβόησάν τε πάντες
[4, 58]	Γαβίων καὶ ἀγαθούς. ~Ἐν ᾧ	δὲ	ταῦτ´ ἐπράττετο, θορύβου κατὰ τὴν
[4, 4]	πράττειν νῦν ἃ δεῖ. τίνα	δὲ	ταῦτ´ ἐστί; πρῶτον μὲν κρυπτώμεθα
[4, 51]	ἐναντιωθήσεται, πάντα οἰχήσεται τἀκεῖ. ὡς	δὲ	ταῦτ´ ἤκουσεν, ἐν μὲν τῇ
[4, 38]	βασιλέα Ῥωμαίων σεαυτὸν ἀναδεῖξαι. ὡς	δὲ	ταῦτ´ ἤκουσεν ὁ Τύλλιος, ἐκπικρανθεὶς
[4, 45]	ὃν ἐποιήσαντο τὰς ὁμολογίας. γνοὺς	δὲ	ταῦτα προεῖπε δι´ ἀγγέλων ἥκειν
[4, 26]	βαρβάρων τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῶσι. ~Γνοὺς	δὲ	ταῦτα τοὺς κρατίστους ἄνδρας ἐξ
[4, 29]	βίου τὴν σαυτοῦ γυναῖκα, ἐγὼ	δὲ	ταὐτὸ διαθήσομαι τὸν ἐμὸν ἄνδρα;
[4, 36]	πεφύκασι φέρειν οἱ λόγοι. ~Ὑμῶν	δὲ	τεθαύμακα, εἴ τινές εἰσιν, ὦ
[4, 14]	τῇ δὲ τρίτῃ Κολλίνην, τῇ	δὲ	τετάρτῃ τῶν μοιρῶν Ἰσκυλίνην, τετράφυλον
[4, 18]	τὴν δὲ τρίτην εἴκοσι· τὴν	δὲ	τετάρτην πάλιν εἴκοσι καὶ δύο
[4, 9]	τῶν εὐεργεσιῶν χάριτας εἰδέναι, ἐπειδὴ	δὲ	τετελεύτηκε τὸν βίον τοῖς ἐγγόνοις
[4, 65]	κοιμωμένους εἰσέρχεται ξίφος ἔχων. ~Ἐπιστὰς	δὲ	τῇ κλίνῃ διεγερθείσης ἅμα τῷ
[4, 26]	τάττειν Ἕλληνας ὄντας βαρβάροις· Ῥωμαίους	δὲ	τὴν ἁπάντων Λατίνων ἔχειν προστασίαν
[4, 36]	τῇ πόλει βελτίονος ἡγεμόνος· ἀποδοὺς	δὲ	τὴν ἀρχὴν τῷ δεδωκότι μοι
[4, 39]	Ταρκύνιε, κατὰ τὸ δέον· βεβαίως	δὲ	τὴν βασιλείαν ἔχειν Τυλλίου περιόντος
[4, 47]	αὐτὸν τὸν κατηγορήσαντα ἀναιρεῖν. ἐπαινεσάντων	δὲ	τὴν γνώμην ἁπάντων συνταξάμενος μετ´
[4, 25]	μνήμην τοῖς ἐπιγινομένοις καταλιπεῖν. ἐφιστὰς	δὲ	τὴν διάνοιαν ἐπὶ τὰ τῶν
[4, 32]	οὐ πολὺ ἀπέχω πεντηκονταετίας; κατάβαλε	{δὲ}	τὴν εἰρωνείαν τῶν ἀναισχύντων ἐρωτημάτων
[4, 62]	ἔρριψεν εἰς τὸ πέλαγος. μετὰ	δὲ	τὴν ἐκβολὴν τῶν βασιλέων ἡ
[4, 79]	νομίμου τὸ σῶμα τυχεῖν· Ταρκυνίαν	δὲ	τὴν ἐκείνου γυναῖκα, ἣν προσῆκεν
[4, 65]	πατήρ μοι ἔδωκε πόλεως, μετὰ	δὲ	τὴν ἐκείνου τελευτὴν Ῥωμαίων τε
[4, 15]	φυλακῆς ἔχουσι Ῥωμαῖοι, συνέγραψεν. εἰς	δὲ	τὴν θυσίαν ταύτην καὶ τὴν
[4, 18]	περιελάμβανον, ἑκατὸν καὶ ἐνενηκοντατρεῖς. ἐπεῖχον	δὲ	τὴν μὲν πρώτην συμμορίαν ὀκτὼ
[4, 5]	καὶ τοὺς ἰατροὺς συγκαλεῖν. διαλιποῦσα	δὲ	τὴν μεταξὺ νύκτα τῇ κατόπιν
[4, 4]	ἐκείνου δύο νήπια καταλειπόμενα. ἐνθυμουμένη	δὲ	τὴν περὶ τὸν οἶκον ἐρημίαν
[4, 52]	πόλεις ἐπὶ Σύεσσαν ᾤχετο. ἐκεῖθεν	δὲ	τήν τε καταλειφθεῖσαν δύναμιν καὶ
[4, 62]	ὑπ´ ἀνδρῶν δέκα φυλαττόμενοι. μετὰ	δὲ	τὴν τρίτην ἐπὶ ταῖς ἑβδομήκοντα
[4, 27]	σφίσιν ὠφέλειαν παρέξειν νομίζουσαι. ἤρξαντο	δὲ	τῆς ἀποστάσεως οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ
[4, 37]	τὴν τῆς πόλεως προστασίαν· αὐτὸς	δὲ	τῆς ἀρχῆς ἔφησεν ἀφίστασθαι καὶ
[4, 34]	ὡς ψεύδομαί τι τούτων. ~Περὶ	δὲ	τῆς βασιλείας, ἐπειδὴ τοῦτ´ ἐστιν,
[4, 9]	κωλυτὰς μὲν τῆς βίας, φύλακας	δὲ	τῆς δικαιοσύνης καὶ αὐτὸς οὐδένα
[4, 82]	πλεονεξίας πολλοὺς ἀναιρεῖσθαι πολέμους, περὶ	δὲ	τῆς ἑαυτῶν ἐλευθερίας μηδένα. ~Τίσιν
[4, 34]	οὔτ´ ἄλλον οὐδένα ἀδικῶ. μάρτυς	δὲ	τῆς ἐκ τοῦ δικαίου μοι
[4, 71]	ἐπιλογίζεσθαί μοι δοκεῖς, Ἰούνιε· περὶ	δὲ	τῆς ἐκκλησίας ἔτι βούλομαι μαθεῖν,
[4, 10]	ἀγαπώντων τε καὶ τεθαυμακότων. διαλυθείσης	δὲ	τῆς ἐκκλησίας ταῖς ἑξῆς ἡμέραις
[4, 24]	παρὰ τῶν δεσποτῶν ὑπάρξει. ἐτύγχανον	δὲ	τῆς ἐλευθερίας οἱ μὲν πλεῖστοι
[4, 82]	ἐκ τῆς πόλεως Ταρκυνίου, ἡγουμένων	δὲ	τῆς ἐπιχειρήσεως τῶν πατρικίων, οὐδενὸς
[4, 1]	θυγατέρας ἀνδράσιν ἤδη συνοικούσας. διάδοχος	δὲ	τῆς ἡγεμονίας ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ
[4, 49]	τεμόντες διέλυσαν τὸν σύλλογον. ~Τυχὼν	δὲ	τῆς Λατίνων ἡγεμονίας ὁ Ταρκύνιος
[4, 27]	βουλεῦσαι περὶ αὐτῶν ἀξιοῦντες. Τύλλιος	δὲ	τῆς μὲν ἀφροσύνης ἕνεκα καὶ
[4, 50]	ταλαιπωροῦντες ἁλίσκονται κατὰ κράτος. γενόμενος	δὲ	τῆς πόλεως ἐγκρατὴς τοὺς μὲν
[4, 32]	ποτε ἤδη πονηρὸς ὤν· εἰ	δέ	τι δίκαιον ἔχεις πρὸς ταῦτ´
[4, 40]	τὸν χρόνον ὑπάρχει τυγχάνειν. ἐδήλωσε	δέ	τι καὶ ἄλλο δαιμόνιον ἔργον,
[4, 62]	καὶ μιᾶς στέγης καλυπτόμενοι. ~Λέγεται	δέ	τι καὶ ἕτερον ἐπὶ τῆς
[4, 15]	μέν τι τοὺς ἄνδρας, ἕτερον	δέ	τι τὰς γυναῖκας, ἄλλο δέ
[4, 61]	τὴν πλευρὰν ἔχων ἑκάστην· ὀλίγον	δέ	τι τὸ διαλλάττον εὕροι τις
[4, 15]	δέ τι τὰς γυναῖκας, ἄλλο	δέ	τι τοὺς ἀνήβους. ἐξ οὗ
[4, 43]	κατεμήνυον πρὸς τὸν τύραννον· αἱ	δὲ	τιμωρίαι κατὰ τῶν ἐλεγχθέντων ἐγίνοντο
[4, 13]	περιλαμβανούσας αὐτὸ πολλαχόθεν οἰκήσεις, ἴχνη	δέ	τινα φυλάττοντι κατὰ πολλοὺς τόπους
[4, 24]	δεσποτῶν τρόπος οὗτος ἦν· ὀλίγοι	δέ	τινες λύτρα κατατιθέντες ἐξ ὁσίων
[4, 42]	πλείονες ἐγένοντο τῶν ἑτέρων. ἦσαν	δέ	τινες, οἳ καὶ κρύφα διεφθάρησαν
[4, 83]	τοῖς βουλομένοις ἐλευθέροις εἶναι. εἰ	δέ	τινες ὑμῶν τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου
[4, 40]	παρελάμβανεν οὗτος τὴν ἀρχήν· ἐλλείποντος	δέ	τινος τούτων ἕτερον ὠνόμαζον, καὶ
[4, 67]	τῶν τυράννων γενομένας περιορᾶν. ἦν	δέ	τις ἐν αὐτοῖς Πόπλιος Οὐαλέριος
[4, 2]	Ἑλληνικὴν διάλεκτον μεταβιβαζόμενος Δούλιος. ~Φέρεται	δέ	τις ἐν ταῖς ἐπιχωρίοις ἀναγραφαῖς
[4, 84]	πράττειν μηδὲν μήτε λέγειν, ἐὰν	δέ	τις παρὰ ταῦτα ποιῶν εὑρίσκηται
[4, 83]	τὰ μὴ δίκαια πράττειν. εἰ	δέ	τισιν αὐτῶν ἄρα διὰ κακὴν
[4, 63]	ἀναθείς, Κιρκαίαν μὲν Ἄρροντι, Σιγνίαν	δὲ	Τίτῳ, δέος ἅτε οὐδὲν ἔτι
[4, 45]	ἐκαλεῖτο μὲν Ὀκταούιος Μαμίλιος, ἀνέφερε	δὲ	τὸ γένος εἰς Τηλέγονον τὸν
[4, 61]	ὁ τοῦ Διός, παρ´ ἑκάτερον	δὲ	τὸ μέρος ὅ τε τῆς
[4, 7]	καὶ δέκα γεγονὼς ἐτῶν· τοῦτο	δὲ	τὸ μῆκος τῶν βίων οὐ
[4, 20]	διαπραξάμενος ἔλαθε τοὺς δημοτικούς. ἦν	δὲ	τὸ πλεονέκτημα περὶ τὰς ἐκκλησίας,
[4, 60]	πρὸς τὰς ἀνατολὰς βλέπον, τουτὶ	δὲ	τὸ πρὸς τὰς δύσεις, βόρειον
[4, 9]	μέγιστον τῶν περιοίκων δυναμένους, ἀναγκάσας	δὲ	τὸ Σαβίνων ἔθνος ὑποχείριον ὑμῖν
[4, 74]	οὐδέν´, ἐὰν γένηται σπάνια· θρόνον	δὲ	τοῖς ἀνδράσιν ἐλεφάντινον, ἐν ᾧ
[4, 25]	μᾶλλον ἔργοις ἢ λόγοις, λυπηροὶ	δὲ	τοῖς βαρβάροις καὶ φοβεροί. παρ´
[4, 51]	τὸ μεταξὺ χωρίον καταλιπών. δόξαν	δὲ	τοῖς ἡγεμόσι τῶν Σαβίνων μάχην
[4, 50]	πέντε μνᾶς ἀργυρίου λαβεῖν, τὸ	δὲ	τοῖς θεοῖς δεκατευθὲν ἀργύριον τετρακοσίων
[4, 57]	ἐπέτρεψαν τῷ Σέξτῳ ποιήσασθαι. ὁ	δὲ	τοῖς ἰδίοις ἑταίροις τὴν φυλακὴν
[4, 21]	γενεὰς φυλαττόμενος ὑπὸ Ῥωμαίων· ἐν	δὲ	τοῖς καθ´ ἡμᾶς κεκίνηται χρόνοις
[4, 72]	καὶ παρὰ πολλῶν λόγοι. ἐδόκει	δὲ	τοῖς μὲν βασιλικὴν αὖθις καταστήσασθαι
[4, 17]	ὁ μὲν τοῖς πρεσβυτέροις, ὁ	δὲ	τοῖς νεωτέροις ἀκολουθῶν λόχος. οἱ
[4, 75]	αὐτῶν τοῖς πολίταις δότω· ἐὰν	δὲ	τοῖς πλείοσι δόξῃ λόχοις κυρίαν
[4, 40]	δὲ βουλὴ μεσοβασιλεῖς ἀπεδείκνυεν· ἐκεῖνοι	δὲ	τὸν ἄριστον ἄνδρα, εἴτ´ ἐκ
[4, 11]	οὔτ´ ἔλαττον ἔχοντες ἐγκαλεῖν, ὧν	δὲ	τὸν δῆμον εὖ πεποίηκα καὶ
[4, 56]	λόγον μὲν οὐδένα ἀπέστειλεν, ἀκολουθεῖν	δὲ	τὸν ἥκοντα παρ´ αὐτοῦ κελεύσας,
[4, 5]	οὐ δυνηθεῖσιν ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον. ἀγαπητῶς	δὲ	τὸν λόγον ἁπάντων δεξαμένων τότε
[4, 24]	ὑπὸ τῶν νῦν ἐπιτριβόμενα. ἐγὼ	δὲ	τὸν νόμον τοῦτον οὐκ οἴομαι
[4, 4]	ἤδη καὶ πρότερον ἐπετροπεύθη. ὅταν	δὲ	τὸν παρόντα κίνδυνον διασκεδάσωμεν, οὐδὲν
[4, 23]	παρὰ τῶν δεσποτῶν τἀγαθά. τελευτῶν	δὲ	τὸν περὶ τοῦ συμφέροντος εἰσηγήσατο
[4, 15]	φωσφόρον, ὑπὲρ τῶν γεννωμένων· εἰς	δὲ	τὸν τῆς Ἀφροδίτης τῆς ἐν
[4, 15]	Λιβιτίνην, ὑπὲρ τῶν ἀπογινομένων· εἰς	δὲ	τὸν τῆς Νεότητος, ὑπὲρ τῶν
[4, 20]	χρημάτων, ὥσπερ {τοὺς} μισθοφόρους. ~Τοῦτον	δὲ	τὸν τρόπον ἅπαν ἐπιθεὶς τὸ
[4, 12]	αὐτῇ ποιεῖν ἔθος ἦν. τοῦτον	δὲ	τὸν τρόπον ἐπὶ τὴν βασιλείαν
[4, 82]	συγγένειαν τῇ παρελθούσῃ νυκτί, Κολλατίνου	δὲ	τότ´ ἀποδημοῦντος ἐπὶ στρατοπέδου, τὴν
[4, 57]	τετελεκὼς ἐπιφανέστατος ἁπάντων ἐγεγόνει· ἀπολογουμένου	δὲ	τοῦ ἀνδρὸς καὶ διὰ τὸ
[4, 12]	τῶν ἀγρῶν ἅπαντας παρεῖναι. συνελθόντος	δὲ	τοῦ δήμου καλῶν τὰς φράτρας
[4, 23]	πάντας ἀνθρώπους ἀναγκασθῇ πολεμεῖν. χωρὶς	δὲ	τοῦ κοινῇ χρησίμου καὶ ἰδίᾳ
[4, 45]	τῶν ἄλλων ἁπάντων παρόντων. ἀπολογουμένου	δὲ	τοῦ Μαμιλίου καὶ εἰς ἀναγκαίας
[4, 49]	ἐψηφίσαντο ποιεῖν τὴν συμμαχίαν, ἐκ	δὲ	τοῦ Οὐολούσκων ἔθνους δύο πόλεις
[4, 57]	ὑπὲρ τῆς ψυχῆς ἀγωνιῶντες. ~Ἠρεθισμένου	δὲ	τοῦ πλήθους καὶ μετὰ πολλῆς
[4, 29]	εἰς μέσον βουλὰς ἀπορρήτους; κελεύσαντος	δὲ	τοῦ Ταρκυνίου λέγειν, ὅ τι
[4, 62]	χρησμῶν ἀπεμπολῆσαι θέλουσα. οὐκ ἀξιοῦντος	δὲ	τοῦ Ταρκυνίου τῆς αἰτηθείσης τιμῆς
[4, 85]	τετταράκοντα καὶ διακοσίων ἀριθμόν, ἐπὶ	δὲ	τοῦ τελευταίου βασιλέως τυραννὶς γενομένη,
[4, 81]	ἱερὰ καὶ θυσίας συνόδους, πέπαυκε	δὲ	τοὺς ἀρχαιρεσιάζοντας καὶ ψηφοφοροῦντας καὶ
[4, 76]	τῆς διαχρησαμένης ἑαυτήν· ὑπ´ ἐκείνου	δὲ	τοὺς ἕξοντας τὴν τῶν βασιλέων
[4, 59]	ἐπισχεῖν ἐκέλευσε τοὺς ἐργαζομένους· συγκαλέσας	δὲ	τοὺς ἐπιχωρίους μάντεις ἐπυνθάνετο παρ´
[4, 17]	λόχοι τοὺς πρεσβυτέρους εἶχον, πεντεκαίδεκα	δὲ	τοὺς νεωτέρους. τούτους ἔταξε σαυνία
[4, 54]	περὶ τοῦ μέλλοντος ἀθυμία· κάκιον	δὲ	τοὺς Ῥωμαίους ἐπίεζεν ἢ τοὺς
[4, 72]	λόγον πρῶτος ἐγὼ διαθήσομαι. ~Ὡς	δὲ	τοῦτ´ ἤκουσαν ἅπαντες, ἐπῄνεσάν τε
[4, 8]	λοιπὰ τῆς ἀρχῆς σύμβολα· ὅταν	δὲ	τοῦτο γένηται, τοὺς καλουμένους μεσοβασιλεῖς
[4, 83]	ἐγχειρήμασιν εὐτυχὲς ἀκολουθήσειν τέλος. εἴη	δὲ	τούτοις ἅπασι ταὐτὸ λαβοῦσι θάρσος
[4, 80]	μέγιστα ὁ νόμος· ἐφ´ ἅπασι	δὲ	τούτοις οἰωνῶν καὶ σφαγίων καὶ
[4, 83]	ὄντων οὔτ´ ἀπείρων πολέμου· πρὸς	δὲ	τούτοις ταῖς παρὰ τῶν συμμάχων
[4, 41]	μὲν Τυλλίου τοσαῦτα παρελάβομεν. ~Μετὰ	δὲ	τοῦτον παραλαμβάνει Λεύκιος Ταρκύνιος τὴν
[4, 21]	ὄντας καὶ τελευταίους καλεῖσθαι. γενομένου	δὲ	τούτου τοῖς μὲν πλουσίοις τοῖς
[4, 4]	καὶ πρόθες αὐτοῖς δίκας· τιμωρησάμενος	δὲ	τούτους ἅπαντας, ἐὰν μὲν ὑπομείνωσι
[4, 16]	ἑβδομήκοντα μνῶν τὸ τίμημα. συντάξας	δὲ	τούτους εἰς εἴκοσι λόχους τὰ
[4, 35]	τι δίκαιον εἶχες λέγειν. εἰ	δὲ	τούτῳ μὲν οὐκ ἐπίστευες τῷ
[4, 70]	τῶν δεόντων μέλλει γενήσεσθαι· ἄρξειν	δὲ	τούτων αὐτὸς ἔφη. Ταῦτ´ εἰπὼν
[4, 54]	λείαν αὐτῶν πολλὴν ἀπῆγον. ~Συνεχῶς	δὲ	τούτων γινομένων ἠναγκάζοντο ἀμφότεροι τῆς
[4, 29]	διαθήσομαι τὸν ἐμὸν ἄνδρα; ὅταν	δὲ	τούτων διαχειρισθέντων συνέλθωμεν εἰς ταὐτό,
[4, 19]	κεκτημένοις ἀφεῖσθαι πάντων ὀχληρῶν. ἐποίει	δὲ	τούτων ἕκαστον οὐκ ἄτερ αἰτίας,
[4, 12]	ἠξίουν καὶ ψῆφον ᾔτουν. ἀρξαμένων	δὲ	τούτων εὐθὺς ὁ δῆμος ἅπας
[4, 27]	φιλίας καὶ συμμαχίας συνθήκην. ἀρξάντων	δὲ	τούτων Καιρητανοί τ´ ἠκολούθησαν καὶ
[4, 72]	πολλαῖς τῶν Ἑλληνίδων πόλεων· οἱ	δὲ	τούτων μὲν οὐδετέραν προῃροῦντο τῶν
[4, 14]	Παλατίνην, τῇ δὲ Σουβουράνην, τῇ	δὲ	τρίτῃ Κολλίνην, τῇ δὲ τετάρτῃ
[4, 18]	δύο σὺν τοῖς χειροτέχναις· τὴν	δὲ	τρίτην εἴκοσι· τὴν δὲ τετάρτην
[4, 16]	ἀγῶσι μετὰ τοὺς προμάχους. τὴν	δὲ	τρίτην ἐποίει σύνταξιν ἐκ τῶν
[4, 75]	θυηπολιῶν, ἄλλο δ´ οὐδέν. ~Ὃν	δὲ	τρόπον ἔσται τούτων ἕκαστον, ἀκούσατέ
[4, 81]	οἷς πονηρὸν μὲν γένος, πονηραὶ	δὲ	τροφαί, πολιτικὸν δὲ καὶ μέτριον
[4, 68]	προτέρου βασιλέως Ταρκυνίου θυγάτηρ· αὐτὸς	δὲ	τροφῆς τε καὶ παιδείας τῆς
[4, 68]	οὐδὲν τῶν καλῶν ἀντιπράττουσαν. ἐπεὶ	δὲ	Τύλλιον ἀποκτείνας Ταρκύνιος σὺν ἄλλοις
[4, 37]	φεύγων ἅμα τοῖς ἑταίροις· τὸν	δὲ	Τύλλιον ἡ πληθὺς ἅπασα μετὰ
[4, 14]	τῇ διηγήσει καιρὸς ἐπιτηδειότερος. ~Ὁ	δὲ	Τύλλιος, ἐπειδὴ τοὺς ἑπτὰ λόφους
[4, 40]	παρὰ τῶν θεῶν ἀνεπίληπτα. ὁ	δὲ	Τύλλιος ἐπιτρόπου βασιλικοῦ σχῆμα κατ´
[4, 5]	δόξαν ἔχων ταύτην διετέλει. ὁ	δὲ	Τύλλιος ἰσχυρὰν χεῖρα περὶ αὑτὸν
[4, 22]	πολυανθρωπίαν προήγαγον τὴν πόλιν. ὁ	δὲ	Τύλλιος καὶ τοῖς ἐλευθερουμένοις τῶν
[4, 25]	τοῖς Ῥωμαίων ἔθεσιν εἰπεῖν. ~Ὁ	δὲ	Τύλλιος οὐκ ἐν τούτοις μόνον
[4, 38]	οἱ μὲν δὴ συνῄεσαν· τῷ	δὲ	Τυλλίῳ λέγει τις ἐλθὼν ὄντι
[4, 49]	πόλεις αἱ μὲν ἄρνας, αἱ	δὲ	τυρούς, αἱ δὲ γάλακτός τι
[4, 21]	τοῖς ἰδίοις ἕκαστοι λόχοις, ἐξηπατῶντο	δὲ	τῷ μίαν εἶναι ψῆφον ὅλου
[4, 28]	καὶ φιλοπάτωρ συνῆλθε γυνή, Ἀρροῦντι	δὲ	τῷ νεωτέρῳ πολὺ τὸ πρᾷον
[4, 13]	ὑπόληψιν τοῖς θεωμένοις παρέχεται. εἰ	δὲ	τῷ τείχει {τῷ} δυσευρέτῳ μὲν
[4, 21]	δ´ ἀριθμὸν ἀνθρώπων ἔχοντας· μάλιστα	δὲ	τῷ τοὺς ἀπόρους μίαν ψῆφον
[4, 63]	μὲν καὶ ἄλλοις οἰωνοῖς, τελευταίῳ	δὲ	τῷδε. αἰετοὶ συνιόντες εἰς τὸν
[4, 63]	ἐπὶ κορυφῇ φοίνικος ὑψηλοῦ. τούτων	δὲ	τῶν αἰετῶν ἀπτῆνας ἔτι τοὺς
[4, 64]	τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων. γενναίως	δὲ	τῶν Ἀρδεατῶν ἀπομαχομένων καὶ πολυχρονίου
[4, 62]	ἐπιμελῶς ἐξ ἀνθρώπων ἠφανίσθη, Ταρκύνιος	δὲ	τῶν ἀστῶν ἄνδρας ἐπιφανεῖς δύο
[4, 55]	τῷ σφετέρῳ συμφέροντι διαλύσεσθαι. ἀσμένως	δὲ	τῶν Γαβίων τὸν λόγον ἀκουσάντων
[4, 28]	μάλιστα συνοίσεσθαι τοῖς λαβοῦσιν. ἔτυχε	δὲ	τῶν γαμβρῶν ἑκάτερος ἐναντίᾳ συναφθεὶς
[4, 19]	ἐποιεῖτο τὴν τῶν λόχων, τὰς	δὲ	τῶν εἰσφορῶν ἐπιταγὰς κατὰ τὰ
[4, 11]	κατάγειν καὶ βασιλεῖς ἀποδεικνύναι, τοὺς	δὲ	τῶν εὐεργετῶν παῖδας ἐξελαύνειν καὶ
[4, 18]	καὶ τῶν ψιλῶν στράτευμα· τὸ	δὲ	τῶν ἱππέων πλῆθος ἐπέλεξεν ἐκ
[4, 42]	κατηγόρουν ἐπ´ αὐτῷ δικαστῇ. ὁ	δὲ	τῶν μὲν θάνατον κατεδίκαζε, τῶν
[4, 59]	τῷ πρὸ τούτου λόγῳ, τὴν	δὲ	τῶν ναῶν κατασκευὴν οὐκ ἔφθη
[4, 17]	μὲν τῶν πρεσβυτέρων λόχος, εἷς	δὲ	τῶν νεωτέρων· λοχαγοὶ δ´ ἐξ
[4, 71]	δεχόμενοι παρ´ ἀλλήλων ὤμνυον. γενομένων	δὲ	τῶν ὁρκωμοσιῶν μετὰ τοῦτ´ εὐθὺς
[4, 23]	ὧν τοῖς ἄλλοις δημοτικοῖς. ~Ἀχθομένων	δὲ	τῶν πατρικίων ἐπὶ τῷ πράγματι
[4, 41]	μὲν τοῦ δημοτικοῦ πλήθους, ὑπεριδὼν	δὲ	τῶν πατρικίων, ὑφ´ ὧν ἐπὶ
[4, 61]	τριπλῷ περιλαμβανόμενος στοίχῳ κιόνων, ἐκ	δὲ	τῶν πλαγίων ἁπλῷ· ἐν δ´
[4, 52]	λείας πολλῆς ἐγένετο κύριος. Ἤδη	δὲ	τῶν πλείστων αὐτῷ κατὰ νοῦν
[4, 17]	ἀκολουθεῖν ἐκέλευσε τοῖς ἐνόπλοις· ἦσαν	δὲ	τῶν τεττάρων τούτων δύο μὲν
[4, 17]	ἐποίησε τῶν ἐν ἀκμῇ, δέκα	δὲ	τῶν ὑπερηλίκων κατὰ ταὐτὰ τοῖς
[4, 17]	κατὰ ταὐτὰ τοῖς προτέροις. ὅπλα	δὲ	φέρειν ἔταξεν αὐτοὺς θυρεοὺς καὶ
[4, 81]	ἦν, οἱ μὲν ἀπολώλασιν, οἱ	δὲ	φεύγουσι τὴν πατρίδα. ἀλλὰ τὰ
[4, 42]	τῶν μὲν θάνατον κατεδίκαζε, τῶν	δὲ	φυγήν, καὶ τὰ χρήματα τούς
[4, 63]	θαλάττης ἔκειτο ἐν καλῷ· ἔστι	δὲ	χερσονησοειδὴς σκόπελος ὑψηλὸς ἐπιεικῶς ἐπὶ
[4, 47]	προθυμεῖσθαι λαβεῖν τότε πενθερόν· εἰ	δὲ	χρηστὸν ἐνόμιζεν, ὅτε τὴν θυγατέρα
[4, 23]	νομίζουσι, μὴ ποιεῖν ἐλευθέρους, εἰ	δὲ	χρηστούς, μὴ περιορᾶν ὄντας ἀλλοτρίους·
[4, 11]	ποιῶν ὑμᾶς διετέλεσεν, ἀντὶ πολλῶν	δέ,	ὧν αὐτὸς ἐγὼ κατὰ τὴν
[4, 5]	ἐπὶ τοὖργον ἀποσταλέντας ὑπ´ αὐτῶν	δεδεμένους	παρήγαγεν· ἔπειθ´ ὡς εἶδε πολλοὺς
[4, 4]	ὡς ἐν τῷ πρὸ τούτου	δεδήλωκα	λόγῳ, δόξας ὑπὸ τῶν πραγμάτων
[4, 64]	εἶναί φησιν Ἠγερίου, περὶ οὗ	δεδήλωκα	πρότερον, ὅτι Ταρκυνίῳ τῷ προτέρῳ
[4, 48]	πάντες καὶ περὶ τοῖς ἀνδράσι	δεδιότες	ἐλέγχειν τὸ πρᾶγμα καὶ μὴ
[4, 52]	πόλεων, μὴ ἐξ ἐφόδου καταληφθῶσι,	δεδιότες	ὑπὲρ εἰρήνης διεπρεσβεύοντο παραδιδόντες σφᾶς
[4, 30]	ἤχθετο μὲν καὶ περὶ ἑαυτοῦ	δεδιώς,	εἴ τι πείσεται προκαταληφθείς· ἠγανάκτει
[4, 83]	ἡμῖν δὲ πολεμήσοντας, οὐκ ὀρθῶς	δεδοίκασι.	βαρεῖα γὰρ κἀκείνοις ἡ τυραννὶς
[4, 83]	στρατοπέδου συνόντας ἅμα Ταρκυνίῳ πολίτας	δεδοίκασιν,	ὡς ἐκείνῳ μὲν συναγωνιουμένους, ἡμῖν
[4, 19]	ἀμφότερα, τοὺς δὲ περὶ μηδενὸς	δεδοικότας	μηδὲν κακοπαθεῖν, τῶν μὲν εἰσφορῶν
[4, 54]	κλιμάκων ἐξοικοδομεῖν τε καὶ ἀποταφρεύειν	δεδοικότες	τὰς αἰφνιδίους ἀλλήλων ἐφόδους. μᾶλλον
[4, 12]	καὶ διακατέχῃ τὰ πράγματα μηδένα	δεδοικώς.	ἔπειτ´ ἐγκέλευστοί τινες διειληφότες τὴν
[4, 84]	συνεδρίῳ μαθόντες ἐπικυρώσητε {τὸ δοχθέν.	δέδοκται	γὰρ ἡμῖν φεύγειν Ταρκυνίους πόλιν
[4, 23]	πολυπραγμονοῦντας, τοὺς δὲ παρὰ σφίσι	δεδουλευκότας	ἀναξίους ἡγεῖσθαι ταύτης τῆς χάριτος·
[4, 24]	βασιλέα τὸν πρῶτον ἐπιχειρήσαντα τοὺς	δεδουλευκότας	ἀστοὺς ποιεῖν μήτε τοὺς παραδεξαμένους
[4, 5]	τε τὸ πάθος καὶ τοῖς	δεδρακόσιν	ἀπεχθομένους, τελευτῶσα εἶπεν οὐδὲν αὐτοῖς
[4, 24]	τῶν πολιτῶν φιλανθρωπία φέρωσι τοῖς	δεδωκόσι	τὴν ἐλευθερίαν· οἱ δὲ διὰ
[4, 34]	ὅταν ἐκλίπωσιν οἱ λαβόντες τοὺς	δεδωκότας	ἔχειν· εἰ μή τι τοιοῦτον
[4, 35]	ἐχρῆν σε παραγενόμενον ἐπὶ τοὺς	δεδωκότας	μοι τὴν ἐξουσίαν ἀγανακτεῖν καὶ
[4, 36]	ἀποδοὺς δὲ τὴν ἀρχὴν τῷ	δεδωκότι	μοι δήμῳ καὶ γενόμενος ἰδιώτης
[4, 34]	εἶναι, τὴν δὲ βασιλείαν τῶν	δεδωκότων·	καὶ τὰ μὲν ὅταν τι
[4, 35]	μὴ προσήκοντα κατέχω, καὶ τῶν	δεδωκότων,	ὅτι τἀλλότρια ἐχαρίσαντό μοι· ῥᾳδίως
[4, 4]	χωροῦντας, ἐὰν ἄρα καὶ τούτων	δέῃ.	ἀλλ´ οὐ δεήσει βουληθέντων ἡμῶν
[4, 69]	συνέπεμψε κἀκεῖνον ἅμα τοῖς μειρακίοις	δεηθεῖσιν,	ἵνα κατασκώπτειν τε καὶ περιυβρίζειν
[4, 4]	καὶ τούτων δέῃ. ἀλλ´ οὐ	δεήσει	βουληθέντων ἡμῶν πράττειν νῦν ἃ
[4, 49]	ἱερά, καὶ μοῖραν, ἣν ἑκάστην	δεήσει	λαμβάνειν. αἱ δὲ μετασχοῦσαι τῆς
[4, 19]	τῶν βίων. ὁπότε γὰρ αὐτῷ	δεήσειε	μυρίων ἢ δισμυρίων, εἰ τύχοι,
[4, 43]	ἀρχῆς τρόπον ἀποκατέστησε· καὶ ὁπότε	δεήσειεν	αὐτῷ χρημάτων, τὸ ἴσον διάφορον
[4, 82]	αὐτὴν ἀνάγκας διεξῆλθε πολλὰς ποιησαμένη	δεήσεις	καὶ ἀράς, ἵνα τιμωροὶ τοῖς
[4, 12]	παρὰ πάντων ἐξαίσιος ἐγίνετο καὶ	δεήσεις	μεμιγμέναι δάκρυσιν, ἵνα μένῃ τε
[4, 37]	τ´ ἐξ ἁπάντων ἐγίνετο καὶ	δεήσεις	πολλαὶ σὺν οἰμωγαῖς ὑπὲρ τοῦ
[4, 52]	ἔργον, ἀλλ´ εἰς ἱκεσίας καὶ	δεήσεις	τραπόμενοι παρέδοσαν ἑαυτούς. οὕτω δ´
[4, 24]	δὲ μή γε, τοὺς ὑπάτους·	δεῖ	γὰρ ἀρχῆς τινος μεγάλης· οἳ
[4, 80]	βασιλεῖς; πόθεν; πολλοῦ γε καὶ	δεῖ.	ἐκεῖνοι μέντοι πάντες ὑφ´ ὑμῶν
[4, 77]	λέγειν, ᾧ κηδεμόνων οὐχ ὑγιαίνοντι	δεῖ.	ἴστε δὴ τὴν κοινὴν ὑπόληψιν,
[4, 21]	βουλευσομένους θ´ ὑπὲρ αὐτῆς ἃ	δεῖ,	καὶ τοὺς τῶν κινδύνων πλεῖστον
[4, 80]	ἐπιτελεσθείσας, εἰ δὴ καὶ παρανομίας	δεῖ	καλεῖν αὐτάς, ἀλλ´ οὐκ ἀνατροπὰς
[4, 4]	διολέσαι. ταῦτ´ οὖν ἐνθυμουμένους ἡμᾶς	δεῖ	μὴ περιορᾶν τοὺς ἐκεῖνον ἀποκτείναντας
[4, 4]	τούτων γὰρ ἐν τῷ παρόντι	δεῖ·	ὅταν δὲ τὰ πρῶτα ἡμῖν
[4, 35]	κατηγορῶν καὶ οὐδὲ νῦν, ὅπου	δεῖ.	οὐ γὰρ ἐνθάδε σοι ταῦτα
[4, 21]	ἄλλων μεταλαχόντας καὶ πράξοντας ὅσα	δεῖ.	οὗτος ὁ κόσμος τοῦ πολιτεύματος
[4, 49]	Διὶ καὶ συνεστιάσεις, τάξας ἃ	δεῖ	παρέχειν ἑκάστην πόλιν εἰς τὰ
[4, 23]	πραγμάτων ἑαυτὴν ἀξιούσῃ οὐδενὸς οὕτω	δεῖ	πράγματος ὡς πολυανθρωπίας, ἵνα διαρκέσῃ
[4, 78]	ἐν ᾧ λέγειν μὲν ὀλίγα	δεῖ,	πράττειν δὲ πολλά, καὶ πρὸς
[4, 33]	μέν, ὡς ἔοικεν, ἄνθρωπον ὄντα	δεῖ	προσδοκᾶν, ὦ βουλή, {τὰ παράδοξα}
[4, 65]	ἔσῃ σὺν ἐμοὶ κυρία, τί	δεῖ	σε καλῶς ἐπισταμένην διδάσκειν; εἰ
[4, 4]	βουληθέντων ἡμῶν πράττειν νῦν ἃ	δεῖ.	τίνα δὲ ταῦτ´ ἐστί; πρῶτον
[4, 36]	ἀπολελόγημαι πρὸς ὑμᾶς. ἀλλ´ οὐδὲν	δεῖ	τούτων νυνὶ τῶν λόγων· εἰ
[4, 56]	ἀποθραύων ἐρρίπτει χαμαὶ διδάσκων, ὅτι	δεῖ	τῶν ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους κολούειν
[4, 29]	ὧν μάλιστα τῷ βασιλεύειν μέλλοντι	δεῖ.	ὑπάρχει δέ σοι καὶ πλοῦτος
[4, 45]	ὅπλων κτησαμένοις, οὐ μόνον ἐπιχωρίου	δεῖ	φυλακῆς, ἀλλὰ καὶ ξενικῆς, τὸν
[4, 60]	τοὐναντίον νότιον. ταῦτα τῷ σκήπωνι	δεικνὺς	πεύσεται παρ´ ὑμῶν, ἐπὶ ποίῳ
[4, 60]	οὓς ἂν ἐκεῖνος τῷ σκήπωνι	δεικνὺς	πυνθάνηται, τὸ τέρας εὑρεθῆναι, ἀλλ´
[4, 58]	καὶ ἵνα μηδὲν αὐτοῖς ἔτι	δεῖμα	περὶ τοῦ μέλλοντος ὑπάρχῃ χρόνου
[4, 24]	τὸν νόμον τοῦτον οὐκ οἴομαι	δεῖν	ἀναιρεῖν, μή τι μεῖζον ἐκραγῇ
[4, 28]	ὁ δ´ ἐπιεικὴς οὐδὲν οἰόμενος	δεῖν	ἐξαμαρτάνειν εἰς τὸν πενθερόν, ἀλλὰ
[4, 48]	καὶ δυεῖν γενέσθαι θάτερον ἔφη	δεῖν,	ἢ αὐτὸς ἀποθανεῖν, ἐὰν εὑρεθῇ
[4, 73]	ἀγαθῶν, καινὴν μὲν οὐδεμίαν οἴομαι	δεῖν	ἡμᾶς καθίστασθαι πολιτείαν κατὰ τὸ
[4, 10]	στέργειν ἐπὶ τοῖς παροῦσιν ᾤοντο	δεῖν	καὶ μηδὲν πολυπραγμονεῖν. εἰσῄει γὰρ
[4, 70]	γνώμης ὄντας οὐ λόγων ἔφη	δεῖν	οὐδ´ ὑποσχέσεων, ἀλλ´ ἔργων, εἴ
[4, 19]	καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων ἀπορουμένους ᾤετο	δεῖν,	οὔτε μηδὲν συμβαλλομένους στρατεύεσθαί τινας
[4, 75]	καιρὸν ὀξύν· ἐπ´ αὐτοῖς οἴομαι	δεῖν	ποιῆσαι τοῖς παραληψομένοις τὴν ἀρχήν.
[4, 54]	αὐτῶν μάλιστα κάμνοντες ὁμολογίας ᾤοντο	δεῖν	ποιήσασθαι πρὸς τοὺς Γαβίους καὶ
[4, 35]	ἅπαντες οὗτοι γνῶσι πράττειν με	δεῖν,	ποιήσω. καὶ πρὸς μὲν σὲ
[4, 24]	αὐτοῦ κακόν· ἐπανορθοῦσθαι μέντοι φημὶ	δεῖν	τὰ δυνατὰ καὶ μὴ περιορᾶν
[4, 74]	τὰ δ´ ἀφελεῖν ἡμᾶς οἴομαι	δεῖν·	τὰ σκῆπτρα ταυτὶ λέγω καὶ
[4, 47]	Ταρκύνιος τούτων μὲν οὐδενὸς ἔφη	δεῖν	τοῖς πράγμασιν, ἰδίαν δὲ γνώμην
[4, 39]	πτώματας ἔχων. ~Τὰ μετὰ ταῦτα	δεινὰ	μὲν ἀκουσθῆναι, θαυμαστὰ δὲ καὶ
[4, 66]	ἵνα παρ´ ἐμοῦ τῆς τὰ	δεινὰ	παθούσης ἀκούσωσι καὶ μὴ παρ´
[4, 71]	τῆς ἐλευθερίας· πολλὰ γὰρ καὶ	δεινὰ	πεπόνθασιν ὑπὸ τοῦ τυράννου καὶ
[4, 79]	ὦ δημόται, τὰ περιβόητα καὶ	δεινὰ	περὶ τοὺς κηδεστὰς ἀμφοτέρους ἐπιχειρήματα
[4, 58]	ἀνδραποδισμοὺς καὶ πάντα ὅσα καταλαμβάνει	δεινὰ	τοὺς ὑπὸ τυράννων ἁλόντας προσδοκώντων,
[4, 51]	ὀλίγοι μέν τινες ἔφθησαν τὰ	δεινὰ	ὑπεκδύντες, οἱ δὲ πλείους κατεκόπησαν
[4, 66]	μάθῃς τὰς κατασχούσας αἰσχρὰς καὶ	δεινὰς	ἀνάγκας, βούλευσαι μετ´ αὐτῶν, ὅντινα
[4, 46]	διεξελθὼν δὲ πολλὰς αὐτοῦ καὶ	δεινὰς	κατηγορίας τελευτῶν ἐδίδασκεν, ὡς οὐδὲ
[4, 54]	τροφῆς ἐν ἀμφοτέραις ἔσεσθαι καὶ	δεινὴ	περὶ τοῦ μέλλοντος ἀθυμία· κάκιον
[4, 81]	γεγόναμεν, εἰς πενίαν δὲ καὶ	δεινὴν	ἀπορίαν ἥκομεν ἐκ πολλῶν καὶ
[4, 66]	Ἱκέτις ἔφη γίνομαί σου πάτερ	δεινὴν	καὶ ἀνήκεστον ὑπομείνασα ὕβριν, τιμωρῆσαί
[4, 81]	οἱ λαμπροὶ δ´ ἐκεῖνοι καὶ	δεινοὶ	καὶ μεγάλοι, δι´ οὓς ἐπιφανὴς
[4, 84]	αἱ μὲν ἐπὶ τοῖς προγεγονόσι	δεινοῖς,	αἱ δ´ ἐπὶ τοῖς προσδοκωμένοις
[4, 56]	καὶ πρὶν ἢ παθεῖν τι	δεινὸν	ἀπαίρειν ἐκ τῆς πόλεως ἐβούλετο
[4, 67]	τοῖς δὲ παροῦσι Ῥωμαίων οὕτω	δεινὸν	ἔδοξεν εἶναι καὶ ἐλεεινὸν τὸ
[4, 32]	ἐρωτᾶν με τολμᾷς, τί παθὼν	δεινὸν	ἐχθρὸν ἡγοῦμαί σε καὶ διὰ
[4, 5]	εἰ μηδὲν πέπονθεν ὁ βασιλεὺς	δεινόν,	καὶ μέχρι πολλοῦ τὴν δόξαν
[4, 11]	ἵνα μηδὲν ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν	δεινὸν	πάθωσιν, ἀλλ´ ἤδη καὶ περὶ
[4, 68]	ἐπωνυμίας· τοῦτ´ αὐτὸν ἐρρύσατο μηδὲν	δεινὸν	ὑπὸ τοῦ τυράννου παθεῖν πολλῶν
[4, 85]	ὡς εἶχε τάχους οἰμώζων καὶ	δεινοπαθῶν.	ἔτυχε δὲ καὶ τἀκεῖ πράγματα
[4, 42]	καὶ τὰ μέλλοντα τῶν παρόντων	δεινότερα	ὑπώπτευον, στέργειν δὲ τὰ παρόντα
[4, 39]	καλούμενος πρότερον ἐξ ἐκείνου τοῦ	δεινοῦ	καὶ μυσαροῦ πάθους ἀσεβὴς ὑπὸ
[4, 46]	διαμάχεσθαι, ἐξ ὧν ἕτεροι πεπόνθασι	δεινῶν	τεκμαιρομένους, ἃ συμβήσεται παθεῖν αὐτοῖς.
[4, 66]	ἐπιθυμίαν ἐκπεπληρωκώς, ἡ δὲ Λουκρητία	δεινῶς	φέρουσα τὸ συμβεβηκὸς ὡς εἶχε
[4, 47]	αὐτοῦ, τὰ κεκρυμμένα ἐν αὐτῇ	δείξας	ὅπλα. ~Ὡς δὲ ταῦτ´ εἶπεν,
[4, 64]	ἔχειν. ὡς δὲ μετὰ τὸ	δεῖπνον	ἀπῆλθε κοιμησόμενος ἐπισχὼν τῆς νυκτὸς
[4, 2]	ἱερουργίας καὶ τὰς ἀπὸ τῶν	δείπνων	ἀπαρχὰς ἁγίζουσιν, ὑπὲρ τοῦ πυρὸς
[4, 40]	οἰμωγῆς ἐπὶ τῷ Τυλλίου θανάτῳ	δείσας	ὁ Ταρκύνιος, εἰ διὰ τῆς
[4, 37]	Ταρκύνιον ἐβόων. ἐκεῖνος μὲν οὖν	δείσας	τὴν ἐκ χειρὸς δίκην ὁρμῆς
[4, 7]	πλείων ἀναφαίνεται τῶν ἑκατὸν καὶ	δέκα	γεγονὼς ἐτῶν· τοῦτο δὲ τὸ
[4, 16]	οὓς ἔδει προπολεμεῖν τῆς πόλεως,	δέκα	δὲ πρεσβυτέρων, οἷς ἀπέδωκε τειχοφυλακεῖν.
[4, 17]	μὲν ἐποίησε τῶν ἐν ἀκμῇ,	δέκα	δὲ τῶν ὑπερηλίκων κατὰ ταὐτὰ
[4, 43]	ἀναγκαζομένου κατὰ κεφαλὴν ἑκάστου δραχμὰς	δέκα	εἰσφέρειν. συνόδους τε συμπάσας, ὅσαι
[4, 7]	Ῥωμαίοις οὐκ ἐλάττω τεττάρων καὶ	δέκα	ἐτῶν, αὐτὸς ἐν τοῖς πράγμασιν
[4, 16]	τρόπον τοῖς προτέροις καθ´ ἡλικίας,	δέκα	λόχους ἀποδοὺς τοῖς νεωτέροις καὶ
[4, 16]	τῶν ἐχόντων τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν,	δέκα	μὲν ἐποίησε λόχους νεωτέρων, οὓς
[4, 17]	τούτους εἰς εἴκοσι λόχους, καὶ	δέκα	μὲν ἐποίησε τῶν ἐν ἀκμῇ,
[4, 16]	λόχους ἀποδοὺς τοῖς νεωτέροις καὶ	δέκα	τοῖς πρεσβυτέροις. χώρα δὲ καὶ
[4, 62]	ἐν λιθίνῃ λάρνακι, ὑπ´ ἀνδρῶν	δέκα	φυλαττόμενοι. μετὰ δὲ τὴν τρίτην
[4, 55]	δὲ καὶ χρήμασιν ὑπ´ αὐτοῦ	δεκασθέντες,	ἐπὶ τὴν αὐτοκράτορα παράγουσιν ἀρχήν.
[4, 40]	ἀλλὰ παρὰ μόνου τοῦ δήμου,	δεκασμοῖς	δὲ {καὶ δωροδοκίαις} καὶ ἄλλαις
[4, 50]	λαβεῖν, τὸ δὲ τοῖς θεοῖς	δεκατευθὲν	ἀργύριον τετρακοσίων οὐ μεῖον γενέσθαι
[4, 50]	εἰς ἓν χωρίον καὶ τὴν	δεκάτην	ἐξελόμενος εἰς κατασκευὴν ἱεροῦ τὰ
[4, 59]	ἔργον ὁ Ταρκύνιος ἀπὸ τῆς	δεκάτης	τῶν ἐκ Συέσσης λαφύρων ἐπιτελέσαι
[4, 69]	καὶ δὴ καὶ ὅτε τῷ	Δελφικῷ	μαντείῳ χρησομένους ἀπέστελλε τοὺς δύο
[4, 49]	ἀγαπητῶς δὲ πάντων τὸ πρᾶγμα	δεξαμένων	τόπον μὲν ἀπέδειξεν, ἔνθα ποιήσονται
[4, 5]	ἀγαπητῶς δὲ τὸν λόγον ἁπάντων	δεξαμένων	τότε τὸν Τύλλιον αὐτοῖς συνίστησιν
[4, 13]	μάλιστα τὸν ἀριθμόν, ὧν οὐδὲν	δέομαι	μεμνῆσθαι κατὰ τὸ παρόν. τῇ
[4, 9]	καὶ ποιήσουσιν, ὅσα προσήκει, οὐδὲν	δέομαι	πλείω λέγειν· ἃ δὲ παρεσκεύασμαι
[4, 9]	ὄντων οὔτ´ ὀλίγων, οὓς οὐδὲν	δέομαι	πρὸς εἰδότας ὑμᾶς λέγειν, τὰς
[4, 33]	καὶ αὐτὴ διὰ γῆρας ἑτέρων	δεομένη	κηδεμόνων· ἀλλ´ ἐν ἐμοὶ κατελείπεσθε
[4, 53]	ἐκ Ῥώμης φυγάδων συχνοί· οὗτοι	δεόμενοι	καὶ λιπαροῦντες τιμωρῆσαί σφισι τοὺς
[4, 53]	καὶ Οὐολούσκων· ἐπρεσβεύσαντο γὰρ κἀκεῖνοι	δεόμενοι	συμμαχίας· τὸν κατὰ τοῦ Ταρκυνίου
[4, 69]	ὡς παῖδα ὀρφανὸν ἐπιτρόπων ἔτι	δεόμενον	ἐφύλαττεν ὑφ´ ἑαυτῷ διαιτᾶσθαί τε
[4, 84]	πρῶτα ἡμῖν κεκύρωται κατὰ τὸ	δέον,	ἀκούσατε καὶ τὰ λοιπὰ ὅσα
[4, 39]	πέπρακταί σοι, Ταρκύνιε, κατὰ τὸ	δέον·	βεβαίως δὲ τὴν βασιλείαν ἔχειν
[4, 80]	οὐ λέγω ταῦτα πάντα, καίτοι	δέον,	εἰ γοῦν ἔμελλεν ἕξειν καλῶς,
[4, 78]	συνελθόντες οἱ πατρίκιοι, πάλαι μὲν	δέον,	ἐν καιρῷ δὲ νῦν αὐτὸ
[4, 9]	τούτων ὡς ἐγνωκόσιν ὑμῖν τὰ	δέοντα	καὶ ποιήσουσιν, ὅσα προσήκει, οὐδὲν
[4, 71]	τοῦ τυράννου καὶ μικρᾶς ἀφορμῆς	δέονται.	ὅταν δὲ λάβωμεν τὸ πλῆθος
[4, 23]	τὰς χάριτας, ἐν οἷς μάλιστα	δέονται	πράγμασι, κομιζομένους καὶ τοὺς ἐκ
[4, 70]	ἀλλ´ ἔργων, εἴ τι τῶν	δεόντων	μέλλει γενήσεσθαι· ἄρξειν δὲ τούτων
[4, 63]	μὲν Ἄρροντι, Σιγνίαν δὲ Τίτῳ,	δέος	ἅτε οὐδὲν ἔτι περὶ τῆς
[4, 11]	καὶ περὶ τῆς ἐμῆς ψυχῆς	δέος	εἰσέρχεται, μὴ πικρὰς ἀμοιβὰς τῆς
[4, 49]	καὶ τῆς θυσίας πόλεις τριῶν	δέουσαι	πεντήκοντα ἐγένοντο. ταύτας τὰς ἑορτάς
[4, 24]	τῶν ἐπισταμένων ἀκούειν, ἐκ τῶν	δεσμωτηρίων	ἐξεληλυθότες ἀρτίως κακοῦργοι μυρίων ἄξια
[4, 39]	ἐλεεινὸν ἐπέστη καὶ πρὸς τὴν	δέσποιναν	ἀπέβλεψε. πυνθανομένης δ´ ἐκείνης, τί
[4, 24]	δὲ συνίστορες καὶ συνεργοὶ τοῖς	δεσπόταις	γενόμενοι φαρμακειῶν καὶ ἀνδροφονιῶν καὶ
[4, 23]	εἶναι πρόδηλα, ὅτι τοῖς μὲν	δεσπόταις	πολλὴ φροντὶς ἔσται τοῦ μὴ
[4, 23]	προθυμία χρηστοῖς εἶναι περὶ τοὺς	δεσπότας,	ἐὰν μάθωσιν, ὅτι τῆς ἐλευθερίας
[4, 14]	ἐχούσῃ χαριέστεροι γίνωνται περὶ τοὺς	δεσπότας	καὶ τὰ λυπηρὰ τῆς τύχης
[4, 47]	εἰσενεγκεῖν εἰς τὴν κατάλυσιν τοῦ	δεσπότου	καὶ ἀποθέσθαι κρύψαντας ἐν τοῖς
[4, 24]	οἱ δὲ διὰ κουφότητα τῶν	δεσποτῶν	καὶ κενὴν δοξοκοπίαν. ἔγωγ´ οὖν
[4, 23]	ταῦθ´ ἕξουσιν ἀμφότερα παρὰ τῶν	δεσποτῶν	τἀγαθά. τελευτῶν δὲ τὸν περὶ
[4, 24]	διὰ καλοκἀγαθίαν· καὶ κράτιστος ἀπαλλαγῆς	δεσποτῶν	τρόπος οὗτος ἦν· ὀλίγοι δέ
[4, 24]	πριαμένους ἀμφότερα ταῦτα παρὰ τῶν	δεσποτῶν	ὑπάρξει. ἐτύγχανον δὲ τῆς ἐλευθερίας
[4, 16]	πρεσβυτέρων, οἷς ἀπέδωκε τειχοφυλακεῖν. αὕτη	δευτέρα	σύνταξις ἦν, ἐκοσμεῖτο δ´ ἐν
[4, 18]	σὺν τοῖς ἱππεῦσι· τὴν δὲ	δευτέραν	εἴκοσι καὶ δύο σὺν τοῖς
[4, 17]	οἱ μὲν χειροτέχναι τοῖς τὸ	δεύτερον	ἔχουσι τίμημα διῃρημένοι καθ´ ἡλικίαν,
[4, 20]	οὗτοι, τότε τοὺς ἀπὸ τοῦ	δευτέρου	τιμήματος εἴκοσι καὶ δύο λόχους
[4, 40]	εἰ μὴ συμβαίη μηδὲ τῷ	δευτέρῳ	τά τε παρ´ ἀνθρώπων καὶ
[4, 16]	μόνον τοῖς θώραξιν, ὥσπερ τῶν	δευτέρων,	ἀλλὰ καὶ ταῖς περικνημῖσι. συνέταξε
[4, 48]	προεγνωκώς, ἄσμενος τὴν ἐξέτασιν ἔφη	δέχεσθαι	καὶ τοὺς προέδρους ἐπὶ τὴν
[4, 30]	~Τοιαῦτα τῆς Τυλλίας λεγούσης ἄσμενος	δέχεται	τὰς αἱρέσεις ὁ Ταρκύνιος, καὶ
[4, 71]	ἐνδοιάσαντες ἀνίσταντο καὶ τὸ ξίφος	δεχόμενοι	παρ´ ἀλλήλων ὤμνυον. γενομένων δὲ
[4, 85]	οἴκου τὰς δυνάμεις. {ἡ μὲν	δὴ	βασιλικὴ πολιτεία διαμείνασα μετὰ τὸν
[4, 56]	τὴν αὐτοκράτορα παράγουσιν ἀρχήν. ~Τοσαύτης	δὴ	γενόμενος ἐξουσίας ὁ Σέξτος κύριος
[4, 7]	ἧς οὐδεμίαν παρειλήφαμεν ἱστορίαν· ἄωρος	δὴ	γίνεται πάλιν ὁ γάμος τοῦ
[4, 56]	καὶ συγκομιδῆς ὥραν ἔχουσαι· διεξιὼν	δὴ	διὰ τούτων τῆς ὑπερεχούσης ἀεὶ
[4, 4]	καὶ θυγατρὶ συνοικῶν ἡμετέρᾳ, ἐὰν	δὴ	καὶ βασιλεὺς ἔτι γένῃ Ῥωμαίων
[4, 69]	τοῖς κατ´ ἀλήθειαν ἠλιθίοις. καὶ	δὴ	καὶ ὅτε τῷ Δελφικῷ μαντείῳ
[4, 80]	καὶ πάντας ἡμᾶς ἐπιτελεσθείσας, εἰ	δὴ	καὶ παρανομίας δεῖ καλεῖν αὐτάς,
[4, 2]	τ´ ἄλλα σοφὴν οὖσαν καὶ	δὴ	καὶ τὰ μαντικὰ οὐδενὸς χεῖρον
[4, 25]	ὁμοφροσύνης κοινὰς ἐποιοῦντο βουλάς. ταῦτα	δὴ	καὶ τὰ ὅμοια τούτοις παραδείγματα
[4, 84]	ψῆφον ἐπιφέροντες κατὰ λόχους. εἰ	δὴ	καὶ ταῦτα βουλομένοις ἐστὶν ὑμῖν,
[4, 85]	προσδέχονται παραγενηθέντα τὸν Ταρκύνιον. ἀπωσθεὶς	δὴ	καὶ ταύτης ὁ βασιλεὺς τῆς
[4, 56]	τε καὶ διαφθείρειν. τὸ παραπλήσιον	δὴ	καὶ τοῦ Ταρκυνίου τότε ποιήσαντος
[4, 6]	ἂν εἴη χρόνῳ παραγεγονώς, εἴγε	δὴ	κατὰ τὸν ἔνατον ἐνιαυτὸν τῆς
[4, 6]	γράφει κατὰ τὸν ὄγδοον. ἔστω	δὴ	κατὰ τοῦτον ἐληλυθὼς τὸν ἐνιαυτόν,
[4, 51]	οὔπω παρέσεσθαι νομίζοντες. οὗτοι μὲν	δὴ	καταστάντες ἐμάχοντο, καὶ ἦν ἰσόρροπος
[4, 59]	τεχνίτας ἐπέστησε ταῖς ἐργασίαις. ἔνθα	δὴ	λέγεται τέρας τι θαυμαστὸν ὑπόγειον
[4, 55]	ἐπαγόμενος ὡς αὐτόμολος καὶ ἵνα	δὴ	μᾶλλον αὐτῷ πιστεύσειαν ἀληθεύειν τὴν
[4, 29]	τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων κειμένων. ἐρῶ	δὴ	μετὰ παρρησίας, καὶ εἴ με
[4, 53]	τοῦ Ταρκυνίου πόλεμον ἀναλαβεῖν. ἐγίνοντο	δὴ	μετὰ ταῦτα μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς
[4, 4]	αὐτοῦ ταῖς εὐεργεσίαις. ~Φύσεώς τε	δὴ	μετειληφὼς ἀποχρώντως κατεσκευασμένης πρὸς ἡγεμονίαν
[4, 44]	παστάσιν ὑποστέγοις περιλαβεῖν· {εἰς} ταῦτα	δὴ	πάντες οἱ πένητες εἰργάζοντο σῖτα
[4, 6]	ἀμφότεροι λέγουσιν οἱ συγγραφεῖς· εἰ	δὴ	παρεγένετο μὲν εἰς Ῥώμην οὐ
[4, 45]	σὺν αὐτοῖς βουλευσόμενος. οἱ μὲν	δὴ	παρῆσαν, ὁ δὲ Ταρκύνιος αὐτὸς
[4, 2]	ὕπνῳ διασκεδασθεῖσα ἠφανίσθη. τὰ μὲν	δὴ	περὶ τοῦ γένους αὐτοῦ λεγόμενα
[4, 72]	ἀνεξέταστον ἀφεῖσθαι μηδὲ ἀπροβούλευτον. ἀποφαινέσθω	δὴ	περὶ τούτων ἕκαστος ὑμῶν ἃ
[4, 52]	ἤδη ὄντες ἐν ὁδῷ· ὡς	δὴ	πλησίον ἐγένοντο καὶ εἶδον ἐπὶ
[4, 78]	τε καὶ παρανομίᾳ τοὺς ὅπου	δή	ποτε γενομένους τυράννους, ἀφελέσθαι τὴν
[4, 78]	κατασχόντα οὔτ´, ἐπειδὴ κατέσχεν ὅπως	δή	ποτε λαβών, καλῶς αὐτῇ καὶ
[4, 24]	γενομένων ἐκέκτηντο τοὺς δούλους. οὐδὲν	δὴ	πρᾶγμα ποιεῖν αἰσχύνης ἢ βλάβης
[4, 26]	γράμμασιν ὄντες βάρβαροι. Πολιτικαὶ μὲν	δὴ	πράξεις τοῦ βασιλέως τούτου σὺν
[4, 52]	φόρου τὸ λοιπὸν ὑποτελεῖς. σπεισάμενος	δὴ	πρὸς αὐτοὺς τὸν πόλεμον καὶ
[4, 58]	ἀπῆγε τὴν δύναμιν. ὁ μὲν	δὴ	πρὸς Γαβίους πόλεμος τοιούτου τέλους
[4, 69]	ἐσκήπτετο πρὸς τοὺς πέλας οἷα	δὴ	συγγενής, ἀλλ´ ἵνα γέλωτα παρέχῃ
[4, 18]	πάσης εἰσφορᾶς ἐποίησεν ἀτελεῖς. ἐγένοντο	δὴ	συμμορίαι μὲν ἕξ, ἃς Ῥωμαῖοι
[4, 38]	τῶν πατρικίων συχνοί. οἱ μὲν	δὴ	συνῄεσαν· τῷ δὲ Τυλλίῳ λέγει
[4, 7]	οἱ καθ´ ἡμᾶς τόποι. ταῦτα	δὴ	τὰ ἄτοπα συνειδότες τῶν Ῥωμαϊκῶν
[4, 11]	ὃ ποιοῦσι νῦν. καὶ ταῦτα	δὴ	τὰ ἐγκλήματα συνενέγκαντες εἰς τὸ
[4, 44]	δημοσίαις κατείχοντο χρείαις. περὶ ταῦτα	δὴ	τὰ ἔργα τριβόμενος ὁ λεὼς
[4, 30]	ταῦτ´ ἐπ´ ἐμοὶ μηχανᾶται. ἀπόκριναι	δή,	Ταρκύνιε, μηδὲν ἀποκρυψάμενος, τί μου
[4, 1]	ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ. ~Βασιλεὺς μὲν	δὴ	Ταρκύνιος οὐ μικρῶν οὐδ´ ὀλίγων
[4, 4]	ἐρῶ πρὸς τὸν ὄχλον, ὡς	δὴ	Ταρκυνίου μοι ταῦτ´ εἰπεῖν ἐπισκήψαντος,
[4, 11]	αἰσχρῶς ἐν ἄλλοις τισί. παραλάβετε	δὴ	τὰς ῥάβδους καὶ δότε, εἰ
[4, 48]	ἠξίουν. καὶ ὁ Τύρνος, οἷα	δὴ	τὴν ἐπιβουλὴν οὐ προεγνωκώς, ἄσμενος
[4, 77]	κηδεμόνων οὐχ ὑγιαίνοντι δεῖ. ἴστε	δὴ	τὴν κοινὴν ὑπόληψιν, ἣν περὶ
[4, 60]	σκήπωνι τῆς γῆς μέρος ὅσον	δή	τι· ἔπειθ´ ὑμῖν ἐρεῖ, Τουτὶ
[4, 80]	σπουδῆς καὶ προνοίας ὄφελος. φέρε	δὴ	τί τούτων οἶδέ τις ὑμῶν
[4, 2]	ᾧ τὸ τέρας ὤφθη. μιχθέντος	δή	τινος αὐτῇ θεῶν ἢ δαιμόνων
[4, 73]	ἀντὶ τῆς χείρονος ἑλέσθαι, εἰ	δή	τις ἄρα ἔστι κρείττων, ἧς
[4, 62]	τὸ ἴσον ᾔτει χρυσίον. θαυμάσας	δὴ	τὸ βούλημα τῆς γυναικὸς ὁ
[4, 59]	κατασκευὴν οὐκ ἔφθη τελέσαι. τοῦτο	δὴ	τὸ ἔργον ὁ Ταρκύνιος ἀπὸ
[4, 30]	ὅτε βασιλεὺς Ταρκύνιος ἐτελεύτα· προστεθέντων	δὴ	τοῖς ἑβδομήκοντα καὶ πέντε ἔτεσιν
[4, 24]	ῥιπτοῦντας εἰκῆ τὰ καλά. ἐτύγχανον	δὴ	τοῖς Ῥωμαίοις αἱ τῶν θεραπόντων
[4, 6]	ἔτος, ὅτ´ ἀπέθνησκε Ταρκύνιος. εἰ	δὴ	τὸν νεώτερον τῶν υἱῶν ἔσχατον
[4, 7]	συγγράψασι τὰς Ῥωμαϊκὰς ἱστορίας. προειρημένων	δὴ	τούτων καιρὸς ἐπανάγειν ἐπὶ τὴν
[4, 41]	οὐδὲ πρᾷος ἦν, ἀλλ´ οἷα	δὴ	τύραννος, βαρύς τε καὶ χαλεπὸς
[4, 64]	τις ἀρχὴ γένοιτο. ἐν τούτῳ	δὴ	τῷ καιρῷ Σέξτος ὁ πρεσβύτατος
[4, 7]	αὗταί γ´ ἤδη γεγαμημέναι. τούτων	δὴ	τῶν ἀδυνάτων τε καὶ ἀτόπων
[4, 28]	πάντολμος ἦν ἡ γαμετή. συνέβαινε	δὴ	τῶν ἀνδρῶν ἑκατέρῳ φέρεσθαι μὲν
[4, 19]	τοῖς ἰδίοις τέλεσιν ἐστρατεύοντο. οὔτε	δὴ	χρήματα συνεισφέρειν τοὺς οὐκ ἔχοντας,
[4, 52]	ἐστρατοπεδευκότας τῶν Σαβίνων, οἷς οὔπω	δῆλος	ἦν ὁ τῶν σφετέρων ὄλεθρος.
[4, 77]	ἀφανεῖ θανάτῳ διαχρησάμενος, οὐδ´ ἐμοῦ	δῆλος	ἦν φεισόμενος ἐρήμου τῶν ἀναγκαιοτάτων
[4, 41]	Ῥωμαῖοι τὸν Σούπερβον, τοῦτο δὲ	δηλοῦν	βούλεται κατὰ τὴν ἡμετέραν γλῶτταν
[4, 76]	τοὔνομα συμβούλους ἢ προβούλους δύναται	δηλοῦν,	κωνσίλια γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι τὰς
[4, 69]	δὲ Βροῦτος συνεὶς ὃ βούλεται	δηλοῦν	ὁ θεός, ἐπειδὴ τάχιστα τῆς
[4, 15]	γράφοντας καὶ ἡλικίαν ἣν ἔχουσι	δηλοῦντας	γυναῖκάς τε καὶ παῖδας ὀνομάζοντας
[4, 75]	ἐπιψηφίσωσι τὴν γνώμην οἱ πολῖται,	δηλώσας	αὐτοῖς ἣν διανοούμεθα καταστήσασθαι πολιτείαν
[4, 60]	δ´ ἐκεῖνον ἐκδέχεσθε, πρὸς ἐμὲ	δηλώσατε,	περὶ τίνος ἥκετε. περιέσται γὰρ
[4, 56]	τ´ ἐξουσίαν, ἣν εἰληφὼς ἦν,	δηλώσοντα	καὶ πευσόμενον, τί χρὴ ποιεῖν.
[4, 8]	ἐπιγνοὺς ὁ Τύλλιος ἐπὶ τὸ	δημαγωγεῖν	καὶ θεραπεύειν τοὺς ἀπόρους τῶν
[4, 47]	πράττοντες ὑπὸ τοῦ καλοῦ τούτου	δημαγωγοῦ,	ὃς παρεσκεύασταί τε τοὺς ἐπιφανεστάτους
[4, 85]	ὅτι κατέχει τὴν ἐκκλησίαν Βροῦτος	δημαγωγῶν	καὶ τοὺς πολίτας ἐπὶ τὴν
[4, 4]	αὐτοὺς οἶμαι ποιήσειν, ἀειφυγίᾳ καὶ	δημεύσει	τῶν ὑπαρχόντων, καθίστας´ ἤδη τὰ
[4, 76]	ἔνθα τοῖς συνάγουσι τὰς ἐκκλησίας	δημηγορεῖν	ἔθος ἦν, καὶ τοὺς πατρικίους
[4, 37]	βῆμα μακρὰν καὶ συμπαθῆ διεξῆλθε	δημηγορίαν	τάς τε πολεμικὰς ἑαυτοῦ πράξεις
[4, 84]	ὑφ´ ἡμῶν. ~Τοιαῦτα τοῦ Βρούτου	δημηγοροῦντος	ἀναβοήσεις τε συνεχεῖς ἐφ´ ἑκάστῳ
[4, 72]	μὲν οὐδετέραν προῃροῦντο τῶν πολιτειῶν,	δημοκρατίαν	δὲ συνεβούλευον ὥσπερ Ἀθήνησι καταστῆσαι,
[4, 40]	τὸ σχῆμα τῆς πολιτείας εἰς	δημοκρατίαν.	καὶ ἐπὶ ταύτῃ μάλιστα τῇ
[4, 4]	βουλεύσαντας ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον ἐπὶ τὸν	δῆμον	ἀπὸ τῶν Μαρκίου παίδων ἀρξάμενος
[4, 71]	προθέντες ἐν φανερῷ συγκαλῶμεν τὸν	δῆμον	εἰς ἐκκλησίαν. ὅταν δὲ συνέλθῃ
[4, 76]	ὑψηλὴν καὶ περιφανῆ συνεκάλουν τὸν	δῆμον	εἰς ἐκκλησίαν. ὄχλου δὲ συναχθέντος
[4, 37]	πάντων τῶν στενωπῶν διεξιόντας τὸν	δῆμον	εἰς ἐκκλησίαν συγκαλεῖν. συνδραμόντος δ´
[4, 35]	δέ ς´ ἔδει μοι τὸν	δῆμον	εἰς ἐκκλησίαν συναγαγεῖν κἀκεῖ μου
[4, 76]	κήρυκες διὰ τῶν στενωπῶν τὸν	δῆμον	εἰς τὴν ἀγορὰν καλοῦντες· ἀναβὰς
[4, 11]	ἔχοντες ἐγκαλεῖν, ὧν δὲ τὸν	δῆμον	εὖ πεποίηκα καὶ παρεσκεύασμαι ποιεῖν
[4, 40]	πρότερον, ἔπειτα φιλανθρωπίαις τισὶ τὸν	δῆμον	οἰκειωσάμενος ὑπ´ ἐκείνου βασιλεὺς ἀπεδείχθη
[4, 37]	καὶ τὴν ἀρχήν, τὸν δὲ	δῆμον	οὐκ εἶναι κύριον τἀλλότρια ἑτέρῳ
[4, 35]	σοῦ ποιήσω καὶ συγκαλέσας τὸν	δῆμον	παρέξομαί σοι δικαστὴν ὧν ἄν
[4, 75]	τῇ βουλῇ φέρειν εἰς τὸν	δῆμον,	ὡς τοῖς προγόνοις ἡμῶν ποιεῖν
[4, 21]	πλουσίοις τηλικοῦτο δοὺς ἔλαθε τὸν	δῆμον,	ὥσπερ ἔφην, καταστρατηγήσας καὶ τοὺς
[4, 12]	ἀρξαμένων δὲ τούτων εὐθὺς ὁ	δῆμος	ἅπας ἐπὶ τῆς αὐτῆς προαιρέσεως
[4, 5]	αὐτὸς ῥαΐσῃ. ὁ μὲν οὖν	δῆμος	ἀπῄει περιχαρὴς γενόμενος, εἰ μηδὲν
[4, 40]	ἀποθάνοι, τὴν μὲν ἐξουσίαν ὁ	δῆμος	ἐδίδου τῷ συνεδρίῳ τῆς βουλῆς,
[4, 20]	πρότερον, ὅτι τριῶν πραγμάτων ὁ	δῆμος	ἐκ τῶν παλαιῶν νόμων κύριος
[4, 10]	παραγούσης ἐπὶ τὰ πράγματα ὁ	δῆμος	ἐναντιώσεται τὴν ψῆφον ἀναλαβών· ἐὰν
[4, 40]	ὑπ´ αὐτῶν ἐδοκίμασε, καὶ ὁ	δῆμος	ἐπεψήφισε καὶ τὰ μαντεύματα ἐπεκύρωσε,
[4, 84]	καὶ ταύτην τὴν γνώμην ὁ	δῆμος,	καὶ ψῆφος οὐδεμία ἐγένετο ἐναντία.
[4, 84]	τε καὶ Κολλατῖνον· καὶ ὁ	δῆμος	καλούμενος κατὰ λόχους ἐπεκύρωσε τοῖς
[4, 34]	τῶν ἐκείνου παίδων. ἀλλ´ ὁ	δῆμος	ὁ Ῥωμαίων οὐ τὸν διάδοχον
[4, 34]	τοῖς ἐγγόνοις καταλιπεῖν, καὶ ὁ	δῆμος	οὐ κύριος ἦν ἀφελόμενος αὐτὴν
[4, 34]	τῆς ἀρχῆς ἐπεχείρησεν οὔθ´ ὁ	δῆμος	οὔθ´ ἡ βουλή. ~Ἀλλ´ ἵνα
[4, 3]	αὐτὸν ἠγάσθη καὶ ὁ Ῥωμαίων	δῆμος	τῆς μετὰ βασιλέα τιμῆς ἠξίου,
[4, 24]	χάριτας· οἱ δ´ ἵνα τὸν	δημοσίᾳ	διδόμενον σῖτον λαμβάνοντες κατὰ μῆνα
[4, 11]	ἀχθέντας· οἱ δὲ κατανοσφιζόμενοι τὰ	δημόσια	καὶ κατέχοντες, ἣν ὑμεῖς δι´
[4, 25]	διελὼν ἀπὸ τῶν ἰδιωτικῶν τὰ	δημόσια,	τῶν μὲν εἰς τὸ κοινὸν
[4, 44]	ἰδιωτικῶν ἔργων ἀφεστῶτες ἐπὶ ταῖς	δημοσίαις	κατείχοντο χρείαις. περὶ ταῦτα δὴ
[4, 13]	παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν διένειμε τὴν	δημοσίαν	χώραν τοῖς θητεύουσι Ῥωμαίων· ἔπειτα
[4, 9]	δοκεῖ δέ μοι καὶ τῆς	δημοσίας	γῆς, ἣν διὰ τῶν ὅπλων
[4, 10]	φανερῷ διάταγμα βασιλικόν, ἐκχωρεῖν τῆς	δημοσίας	γῆς τοὺς καρπουμένους τε καὶ
[4, 5]	τὰς οὐσίας ἀναλαβὼν εἰς τὸ	δημόσιον	ἀσφαλῶς ἤδη τὴν Ταρκυνίου κατεῖχεν
[4, 9]	δὲ καὶ τὰς εἰς τὸ	δημόσιον	γινομένας εἰσφοράς, δι´ ἃς οἱ
[4, 19]	οὐ γὰρ ἐλάμβανον ἐκ τοῦ	δημοσίου	τότε Ῥωμαῖοι στρατιωτικοὺς μισθούς, ἀλλὰ
[4, 24]	ἢ γὰρ ὠνησάμενοι παρὰ τοῦ	δημοσίου	τοὺς ὑπὸ δόρυ πωλουμένους ἐκ
[4, 62]	ἄνδρας ἐπιφανεῖς δύο προχειρισάμενος καὶ	δημοσίους	αὐτοῖς θεράποντας δύο παραζεύξας ἐκείνοις
[4, 62]	τῶν κατὰ πόλιν πραγματειῶν, καὶ	δημοσίους	αὐτοῖς παρακαθίστησιν, ὧν χωρὶς οὐκ
[4, 62]	πύστιν καταμηνυθέντα ὑφ´ ἑνὸς τῶν	δημοσίων,	ὡς πατροκτόνον εἰς ἀσκὸν ἐνράψας
[4, 82]	ἀφελόμενος; οὐκ ἔστιν ἡμῖν, ὦ	δημόται,	βιωτὸν ἐν τοιούτοις καλινδουμένοις κακοῖς,
[4, 82]	σπασαμένη τοῦ πατρὸς ὁρῶντος, ὦ	δημόται,	διὰ τῶν ἑαυτῆς σπλάγχνων ἔβαψε
[4, 83]	ῥᾳδίως πείσομεν. ὥστε θαρροῦντες, ὦ	δημόται,	καὶ ἀγαθὰς ἔχοντες ὑπὲρ τῶν
[4, 81]	ἀλλὰ τὰ ὑμέτερα πράγματα, ὦ	δημόται,	πῶς ἔχει; οὐκ ἀφῄρηται μὲν
[4, 78]	ποιοῦντες ἐπιτηδείῳ, ὑμᾶς τ´, ὦ	δημόται,	συνεκαλέσαμεν, ἵνα τὴν προαίρεσιν ἀποδειξάμενοι
[4, 79]	μόνος. οἷα δ´ ἐξειργάσατο, ὦ	δημόται,	τὰ περιβόητα καὶ δεινὰ περὶ
[4, 3]	καὶ οὐδὲν ᾤοντο διαφέρειν οἱ	δημόται	Ταρκύνιον ἐπιμελεῖσθαι τῶν κοινῶν ἢ
[4, 11]	ὑμῖν ταῦτα βουλομένοις ἐστίν, ὦ	δημόται,	τοὺς μὲν ἀνδροφόνους κατάγειν καὶ
[4, 30]	πρὸς τὸν βασιλέα καὶ τὰ	δημοτικὰ	πολιτεύματα παρακαλοῦντες ἔκ τε τοῦ
[4, 43]	πραττόμενα. ~Ταῦτα δ´ ὁρῶντες οἱ	δημοτικοὶ	δίκαια πάσχειν αὐτοὺς ὑπελάμβανον καὶ
[4, 42]	αὐτοὶ τὴν παρρησίαν ἅμα τοῖς	δημοτικοῖς	ἀφῃρέθησαν, ὠδύροντο μὲν καὶ τὰ
[4, 22]	αὐτοῖς μετέχειν, ὧν τοῖς ἄλλοις	δημοτικοῖς.	~Ἀχθομένων δὲ τῶν πατρικίων ἐπὶ
[4, 42]	ἐπὶ Τυλλίου καταλεγέντων, διάφοροι τοῖς	δημοτικοῖς	τέως ὄντες καὶ τὴν μεταβολὴν
[4, 9]	αὐθαδείας, ὥσθ´ ὑβρίζειν εἰς τὸ	δημοτικὸν	ἀξιοῦσι καὶ μηδ´ ἐλευθέρους ἡγεῖσθαι
[4, 39]	ὡς εὔνουν ἐστὶν αὐτῷ τὸ	δημοτικὸν	ἅπαν· ἀλλὰ καὶ πρὶν εἰς
[4, 40]	ἐκείνῳ, κακῶσαί τε βουλομένους τὸ	δημοτικὸν	ἰσχύος οὐ μικρᾶς ἐπειλημμένον ἐκ
[4, 36]	τινες, αἱ δ´ εἰς τὸ	δημοτικὸν	πλῆθος εὐεργεσίαι λυπεῖν ὑμᾶς δοκοῦσι,
[4, 10]	τῶν δ´, ὡς μέτριος καὶ	δημοτικὸς	πρὸς τοὺς ταπεινοτέρους, ἁπάντων δ´,
[4, 25]	ἐν τούτοις μόνον τοῖς πολιτεύμασι	δημοτικὸς	ὢν ἐδήλωσεν, ἐν οἷς ἐδόκει
[4, 43]	τοῦτο τὸ πολίτευμα πολὺ τοῦ	δημοτικοῦ	πλήθους ἀπανήλωσεν ἐπὶ τῆς πρώτης
[4, 12]	τότε τὴν ἀρχὴν παρὰ τοῦ	δημοτικοῦ	πλήθους πολλὰ χαίρειν τῇ βουλῇ
[4, 30]	πολιτεύματα παρακαλοῦντες ἔκ τε τοῦ	δημοτικοῦ	πλήθους τοὺς ἀπορωτάτους, οἷς οὐδενὸς
[4, 41]	Θηρικλέους. οὗτος ὑπεριδὼν μὲν τοῦ	δημοτικοῦ	πλήθους, ὑπεριδὼν δὲ τῶν πατρικίων,
[4, 40]	εἰς ἑαυτὸν ὁρμὴ γένηται τοῦ	δημοτικοῦ,	πρὶν ἢ βεβαίως κρατύνασθαι τὴν
[4, 44]	ἀπέχρη ταῦτα μόνον εἰς τοὺς	δημοτικοὺς	αὐτῷ παρανομεῖν, ἀλλ´ ἐπιλέξας ἐκ
[4, 20]	καὶ τοῦτο διαπραξάμενος ἔλαθε τοὺς	δημοτικούς.	ἦν δὲ τὸ πλεονέκτημα περὶ
[4, 21]	χρόνοις καὶ μεταβέβληκεν εἰς τὸ	δημοτικώτερον,	ἀνάγκαις τισὶ βιασθεὶς ἰσχυραῖς, οὐ
[4, 40]	πάντες, ἀλλὰ παρὰ μόνου τοῦ	δήμου,	δεκασμοῖς δὲ {καὶ δωροδοκίαις} καὶ
[4, 20]	τὰ μέγιστα ἐπεκυροῦτο ὑπὸ τοῦ	δήμου.	εἴρηται δέ μοι καὶ πρότερον,
[4, 40]	παρὰ τῆς βουλῆς καὶ τοῦ	δήμου,	καθάπερ οἱ πρὸ αὐτοῦ πάντες,
[4, 12]	ἅπαντας παρεῖναι. συνελθόντος δὲ τοῦ	δήμου	καλῶν τὰς φράτρας κατὰ μίαν
[4, 38]	οἰκεῖον καιρὸν ἔλαβε διεσκεδασμένου τοῦ	δήμου	κατὰ τοὺς ἀγροὺς ἐπὶ τὴν
[4, 12]	οὐκ ἠξίωσεν ἐπικυρῶσαι τὰ τοῦ	δήμου	κρίματα, ὥσπερ αὐτῇ ποιεῖν ἔθος
[4, 80]	ψῆφον ἐπενέγκαντος ἐν ἀρχαιρεσίαις τοῦ	δήμου,	μέθ´ ἧς ἅπαντα ἐπικυροῦσθαι βούλεται
[4, 3]	Ῥωμαῖοι μὲν αὐτὸν ἐκ τοῦ	δήμου	μεταγαγεῖν ἠξίωσαν εἰς τοὺς πατρικίους
[4, 63]	αὐτῷ τῶν πατρικίων καὶ τοῦ	δήμου	συμφρονήσαντος ἐξέπεσε τῆς δυναστείας. οἵτινες
[4, 80]	συνεδρίου; τίνα μεσοβασιλέων διάγνωσιν; ποίαν	δήμου	ψηφοφορίαν; ποίους οἰωνοὺς αἰσίους; οὐ
[4, 36]	τὴν ἀρχὴν τῷ δεδωκότι μοι	δήμῳ	καὶ γενόμενος ἰδιώτης πειράσομαι ποιῆσαι
[4, 10]	ἀναλαβών· ἐὰν δ´ ἐπὶ τῷ	δήμῳ	ποιήσωσι τὴν τοῦ βασιλέως προαίρεσιν,
[4, 34]	κατ´ ἐμαυτοῦ γινομένας, παραδοῦναι τῷ	δήμῳ	τὰ πράγματ´ ἐβουλήθην· καὶ συναγαγὼν
[4, 54]	πόλεσιν ἐν τοῖς μακροῖς πολέμοις	δῃουμένης	διὰ τὰς συνεχεῖς τῶν πολεμίων
[4, 15]	οὖν ὁ Τύλλιος εἰς ὁπόσας	δήποτε	μοίρας τὴν γῆν κατὰ τοὺς
[4, 34]	τῶν κατὰ νόμον, τούτους ἀδικῶ	δήπου	καὶ οὐχὶ σέ, καὶ ὑπὸ
[4, 6]	νεωτέρα καθάπερ εἰκός, ἑβδομηκοστὸν ἂν	δήπου	καὶ πέμπτον εἶχεν ἔτος, ὅτ´
[4, 11]	τὰ μετὰ ταῦτα πάντες ἴστε	δήπου,	κἂν ἐγὼ μὴ λέγω, ὅτι
[4, 29]	πραγματευσαμένῳ, μετὰ τὴν τοῦ Τυλλίου	δήπου	τελευτήν; ὥσπερ ἀναμενούσης τῆς τύχης
[4, 50]	πολλῷ πλείονα τῆς πολιτικῆς ὑπάρχουσαν.	δῃώσας	δ´ αὐτῶν τοὺς ἀγροὺς καὶ
[4, 73]	εἰς τυραννικὴν ὠμότητα περιίστανται καὶ	δι´	ἃ δυσχεραίνουσιν ἅπαντες αὐτάς, ταῦθ´
[4, 45]	ὁμολογίας. γνοὺς δὲ ταῦτα προεῖπε	δι´	ἀγγέλων ἥκειν εἰς τὴν ἐν
[4, 11]	δημόσια καὶ κατέχοντες, ἣν ὑμεῖς	δι´	αἵματος ἐκτήσασθε γῆν ἐκλιπεῖν ἀναγκαζόμενοι,
[4, 75]	ὄντα καὶ οὐ ῥᾴδια νῦν	δι´	ἀκριβείας ἐξετασθῆναι· συνήγμεθα γὰρ εἰς
[4, 83]	καὶ πᾶσα μεταβολῆς πρόφασις τοῖς	δι´	ἀνάγκην ταλαιπωροῦσιν ἱκανή· οὕς, εἰ
[4, 56]	γενόμενος ἐξουσίας ὁ Σέξτος κύριος	δι´	ἀπάτης καὶ φενακισμοῦ τῶν θεραπόντων
[4, 55]	ὡς αὐτομόλους φράσοντας τοῖς Γαβίοις	δι´	ἀπορρήτων, ὅτι πολεμεῖν τῷ πατρὶ
[4, 68]	ἐν τοῖς ἐπιφανεστάτοις Ῥωμαίων ἀριθμούμενος	δι´	ἀρετήν, μήτηρ δὲ Ταρκυνία τοῦ
[4, 29]	ταύτης βασιλεῦσαι τῆς πόλεως ἐξεγένετο	δι´	ἀρετήν· οὗ σὺ κληρονομεῖν οὐ
[4, 56]	ἥκοντα παρ´ αὐτοῦ κελεύσας, ἦγε	δι´	ἀρούρας σιτοσπόρου καὶ τοὺς ὑπερέχοντας
[4, 34]	ὅπως τ´ αὐτῆς ἔτυχον, καὶ	δι´	ἃς αἰτίας οὔθ´ ὑμῖν οὔτ´
[4, 9]	εἰς τὸ δημόσιον γινομένας εἰσφοράς,	δι´	ἃς οἱ πένητες ἐπιβαροῦνταί τε
[4, 6]	ἑξῆς λόγον ἀποδοῦναι τὰς αἰτίας,	δι´	ἃς οὔτε Φαβίῳ συγκατεθέμην οὔτε
[4, 70]	ἐπίθετον, καὶ τὰς αἰτίας εἰπών,	δι´	ἃς τὸ προσποίημα τοῦθ´ ὑπέμεινε,
[4, 29]	ἱκανοῦ πράττειν, ὅσα βασιλεῖ προσῆκε,	δι´	ἀσθένειάν τε καὶ ἀμορφίαν; ἀλλὰ
[4, 24]	τι μεῖζον ἐκραγῇ τῷ κοινῷ	δι´	αὐτοῦ κακόν· ἐπανορθοῦσθαι μέντοι φημὶ
[4, 45]	τὸν ἄνδρα φίλον ἔχων καὶ	δι´	αὐτοῦ τοὺς ἀρίστους ἐν ἑκάστῃ
[4, 7]	πολέμῳ καὶ πάντα τὰ ἔργα	δι´	ἑαυτοῦ τελῶν· οὐκ εἶχε δὲ
[4, 3]	διὰ γῆρας ἀδύνατος ἦν ἐπιτελεῖν,	δι´	ἑαυτοῦ τούτῳ πράττειν ἐπέσκηπτεν, οὐ
[4, 8]	τοὺς καλουμένους μεσοβασιλεῖς ἀποδεῖξαι καὶ	δι´	ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν ἄρξοντα τῆς
[4, 10]	αὐτοῦ δυναστείαν ἀποδείξαντες μεσοβασιλεῖς καὶ	δι´	ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν κατὰ νόμους
[4, 8]	τοὺς ἀπόρους τῶν πολιτῶν ἐτρέπετο,	δι´	ἐκείνων ἐλπίσας τὴν ἀρχὴν καθέξειν,
[4, 42]	ἐκ τῶν ἑταίρων τοὺς πονηροτάτους	δι´	ἐκείνων ἦγεν εἰς ἐγκλήματα καὶ
[4, 70]	πέπρωται Ῥωμαίοις ὑπ´ ἐμοῦ καὶ	δι´	ἐμὲ τῆς ἀφορήτου τυραννίδος ἀπαλλαγῆναι;
[4, 40]	τινας συνεπιβουλεῦσαι· ἀδυνάτους δ´ ὄντας	δι´	ἑτέρου τρόπου τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ
[4, 20]	ἀναλωμάτων, ὡς εἶδεν ἀγανακτοῦντας αὐτούς,	δι´	ἑτέρου τρόπου τήν τ´ ἀθυμίαν
[4, 58]	Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν ἅπασι χαρίζεσθαι, οὐ	δι´	εὔνοιαν τὴν πρὸς τοὺς Γαβίους,
[4, 26]	τοῦ δαιμονίου κρείττονι κεχρημένους ἐκείνων,	δι´	ἣν εἰς τοσαύτην ἐπιφάνειαν προῆλθον.
[4, 29]	τὰ προσήκοντα νεότης μεθέλκει σε,	δι´	ἣν οὐκ ἀξιοῖς τὰ πολιτικὰ
[4, 29]	τοὺς κρατίστους τῶν πολιτῶν ἐπιτηδειότης,	δι´	ἣν οὐκ εὐεπιχείρητός ἐστιν, ἀνέχεσθαί
[4, 36]	ἔοικεν ἀδίκημα μὲν οὐδὲν εἶναι,	δι´	ὃ δυσχεραίνουσί μοί τινες, αἱ
[4, 63]	οἱ τῆς ἐπαναστάσεως ἄρξαντες καὶ	δι´	οἵων τρόπων ἦλθον ἐπὶ τὰ
[4, 52]	ἀπάτῃ καὶ στρατηγήματι παραδόξῳ κατειργάσθη,	δι´	ὀλίγων ἐρῶ. ~Πόλις ἦν ἐκ
[4, 63]	τρόπων ἦλθον ἐπὶ τὰ πράγματα,	δι´	ὀλίγων πειράσομαι διελθεῖν. ~Τὴν Ἀρδεατῶν
[4, 6]	ἕκαστον ἐγὼ πειράσομαι ποιῆσαι φανερὸν	δι´	ὀλίγων. Ταρκύνιος ἐκ Τυρρηνίας μετανίσταται
[4, 29]	ἑαυτῷ τοὺς λόγους πίστεις ἐπιθέντος	δι´	ὅρκων, οὓς ἐκείνη προῃρεῖτο, οὐδὲν
[4, 39]	δ´ ὄντος πάνυ τοῦ στενωποῦ,	δι´	οὗ τὴν ἀπήνην ἔδει διελθεῖν,
[4, 68]	ἐκείνου πατέρα διεχρήσατο ἀφανεῖ θανάτῳ	δι´	οὐδὲν μὲν ἀδίκημα, τοῦ δὲ
[4, 81]	ἐκεῖνοι καὶ δεινοὶ καὶ μεγάλοι,	δι´	οὓς ἐπιφανὴς ἡ πόλις ἡμῶν
[4, 36]	φέρε ἀλλ´ ὑπερήφανός εἰμι καὶ	διὰ	βαρύτητα ἐπαχθὴς καὶ τὴν αὐθάδειαν,
[4, 74]	ὁ τὴν τιμὴν ταύτην ἕξων	διὰ	βίου, πάσης ἀπολελυμένος πολεμικῆς καὶ
[4, 62]	ἐπιφανεστάτους ἀποδείκνυσιν αὐτῶν φύλακας, οἳ	διὰ	βίου ταύτην ἔχουσι τὴν ἐπιμέλειαν
[4, 74]	παραληψομένους τὴν ἀρχὴν αἰτιώτατον, μὴ	διὰ	βίου τοὺς αὐτοὺς ἐᾶν ἄρχειν·
[4, 3]	πάνθ´ ὅσα διὰ νόσους ἢ	διὰ	γῆρας ἀδύνατος ἦν ἐπιτελεῖν, δι´
[4, 33]	γυνή, πατρὸς μήτηρ, καὶ αὐτὴ	διὰ	γῆρας ἑτέρων δεομένη κηδεμόνων· ἀλλ´
[4, 58]	τοσούτῳ κακῷ μαθὼν τὰ γινόμενα	διὰ	γραμμάτων ὁ Ταρκύνιος παρῆν ἄγων
[4, 63]	ἔτι περὶ τῆς ἀρχῆς ἔχων,	διὰ	γυναικὸς ὕβριν αὐτῆς, ἣν ὁ
[4, 81]	ἀνακτησόμεθα; ὅταν ἀποθάνῃ Ταρκύνιος; νὴ	Δία.	καὶ τί πλέον ἡμῖν ἔσται
[4, 83]	εἰ δέ τισιν αὐτῶν ἄρα	διὰ	κακὴν φύσιν ἢ πονηρὰς τροφὰς
[4, 24]	ἐλευθερίας οἱ μὲν πλεῖστοι προῖκα	διὰ	καλοκἀγαθίαν· καὶ κράτιστος ἀπαλλαγῆς δεσποτῶν
[4, 54]	οἷα εἰκὸς ἐν προνομαῖς ἀσύντακτον	διὰ	καταφρόνησιν, κατιόντες ἀθρόοι διέφθειρον· καὶ
[4, 54]	ἦν ἐπίμαχα καὶ ῥᾴδια ληφθῆναι	διὰ	κλιμάκων ἐξοικοδομεῖν τε καὶ ἀποταφρεύειν
[4, 24]	δεδωκόσι τὴν ἐλευθερίαν· οἱ δὲ	διὰ	κουφότητα τῶν δεσποτῶν καὶ κενὴν
[4, 55]	ὡς αὐτοὺς ἀφικομένων καὶ οὐ	διὰ	μακροῦ τὴν Ῥώμην ὑποχείριον ἕξειν
[4, 83]	ἐμπέφυκεν οὐ πολλοῖς οὖσι μὰ	Δία,	μεγάλαις καὶ τούτους ἀνάγκαις ἐνζεύξομεν,
[4, 66]	μὴ πολὺν ποίει χρόνον τὸν	διὰ	μέσου. ~Ταχείᾳ δὲ καὶ κατεσπουδασμένῃ
[4, 3]	θυγατέρων ἐγγυήσας, καὶ πάνθ´ ὅσα	διὰ	νόσους ἢ διὰ γῆρας ἀδύνατος
[4, 37]	τοῦτο τοὺς κήρυκας ἀνακαλεσάμενος ἐκέλευσε	διὰ	πάντων τῶν στενωπῶν διεξιόντας τὸν
[4, 9]	μὲν ὑμῶν ὀφείλοντες ἤδη χρέα	διὰ	πενίαν ἀδύνατοί εἰσιν ἀποδοῦναι, τούτοις
[4, 54]	τοὺς Γαβίους φέροντα τοῦ περιβόλου	διὰ	πολυχειρίας ἐξωχυροῦτο τάφρον ὀρυξάμενος εὐρυτέραν
[4, 62]	τί χρὴ πράττειν, ἤρετο. κἀκεῖνοι	διὰ	σημείων τινῶν μαθόντες, ὅτι θεόπεμπτον
[4, 73]	δυσκρίτου τῆς αἱρέσεως ἅπασι φαινομένης	διὰ	τὰς παρακολουθούσας ἑκάστῃ τῶν πολιτειῶν
[4, 13]	τείχει {τῷ} δυσευρέτῳ μὲν ὄντι	διὰ	τὰς περιλαμβανούσας αὐτὸ πολλαχόθεν οἰκήσεις,
[4, 54]	ἐν τοῖς μακροῖς πολέμοις δῃουμένης	διὰ	τὰς συνεχεῖς τῶν πολεμίων εἰσβολὰς
[4, 41]	τοὺς ἑαυτοῦ τρόπους ἀναφέρων ἐποιεῖτο.	διὰ	ταῦτ´ ἐπωνυμίαν τίθενται αὐτῷ Ῥωμαῖοι
[4, 3]	παντὶ συνεξομοιωθῆναι προσώπῳ δυνατώτατος. καὶ	διὰ	ταῦτα Ῥωμαῖοι μὲν αὐτὸν ἐκ
[4, 40]	οὖν βασιλικῆς καὶ μνήματος ἐπιφανοῦς	διὰ	ταύτας τὰς αἰτίας οὐκ ἐξεγένετο
[4, 85]	τοῦ τελευταίου βασιλέως τυραννὶς γενομένη,	διὰ	ταύτας τὰς προφάσεις καὶ ὑπὸ
[4, 19]	τὴν ἀπορίαν, τῶν δὲ στρατειῶν	διὰ	τὴν ἀνεισφορίαν. οὐ γὰρ ἐλάμβανον
[4, 60]	γὰρ ὑμῖν, εἴ τι μέλλετε	διὰ	τὴν ἀπειρίαν σφάλλεσθαι κατὰ τὴν
[4, 19]	κακοπαθεῖν, τῶν μὲν εἰσφορῶν ἀπολυομένους	διὰ	τὴν ἀπορίαν, τῶν δὲ στρατειῶν
[4, 50]	ἁπάντων εἶναι τῶν πλησιοχώρων καὶ	διὰ	τὴν πολλὴν εὐτυχίαν ἅπασι λυπηροὶ
[4, 45]	ὄνομα, Μαμιλίῳ τε διάφορος ὢν	διὰ	τὴν πρὸς τὰ κοινὰ φιλοτιμίαν
[4, 82]	γυναικί, ξενιζομένου παρ´ αὐτῇ Σέξτου	διὰ	τὴν συγγένειαν τῇ παρελθούσῃ νυκτί,
[4, 40]	θανάτῳ δείσας ὁ Ταρκύνιος, εἰ	διὰ	τῆς ἀγορᾶς ὁ νεκρὸς φέροιτο,
[4, 2]	ἡ τοῦ βασιλέως γυνὴ πορευόμεναι	διὰ	τῆς παστάδος ἐθεάσαντο καὶ πάντες
[4, 24]	γινομένους ἐξετάσουσι, τίνες ὄντες καὶ	διὰ	τί καὶ πῶς ἠλευθερώθησαν, ὥσπερ
[4, 32]	δεινὸν ἐχθρὸν ἡγοῦμαί σε καὶ	διὰ	τί σου κατηγορῶ; σὺ μὲν
[4, 67]	ἦν καὶ ἀπὸ τίνων καὶ	διὰ	τί τῆς ἐπωνυμίας ταύτης ἔτυχεν
[4, 69]	τῶν ἰδίων παίδων ἐπέτρεπεν, οὐ	διὰ	τιμήν, ὡς ἐσκήπτετο πρὸς τοὺς
[4, 46]	λέγων μετὰ τὸν ἐκείνου θάνατον	διὰ	τὸ μὴ προσγεγράφθαι ταῖς ὁμολογίαις
[4, 6]	καὶ τὴν ἄπαρσιν ἐκεῖθεν πεποιημένος	διὰ	τὸ μηδεμιᾶς ἐν τῇ πόλει
[4, 57]	ἀπολογουμένου δὲ τοῦ ἀνδρὸς καὶ	διὰ	τὸ μηδὲν ἑαυτῷ συνειδέναι πᾶσαν
[4, 31]	τὰ καθήκοντα ἐφαινόμην, ἀλλ´ ἔτι	διὰ	τὸ νέον τῆς ἡλικίας οὐχ
[4, 45]	τὰ κοινὰ φιλοτιμίαν καὶ Ταρκυνίῳ	διὰ	τὸν Μαμίλιον ἀπεχθόμενος, ὅτι κηδεστὴν
[4, 64]	δὲ τἀληθὲς εἶχεν ἐπιβουλεύων αὐτῇ	διὰ	τὸν πλοῦτον εὐδαιμονούσῃ μάλιστα τῶν
[4, 39]	φησιν· Οὐκ ἄξεις, ἀλιτήριε, καὶ	διὰ	τοῦ νεκροῦ; κἀκεῖνος ἐπὶ τῷ
[4, 56]	ποτὲ τῷ Κορινθίων τυράννῳ πυνθανομένῳ	διὰ	τοῦ πεμφθέντος ἀγγέλου, πῶς ἂν
[4, 39]	οὐκ οὖσαν ἄλλην, εἰ μὴ	διὰ	τοῦ πτώματος; ἡ δ´ ἐκπικρανθεῖσα
[4, 20]	ᾧ τὸ τῶν ἀπόρων καὶ	διὰ	τοῦτ´ ἀφειμένων ἁπάσης στρατείας τε
[4, 23]	καταμισθοφοροῦσα συνεξαναλωθῇ τοῖς χρήμασι· καὶ	διὰ	τοῦτ´ ἔφη τοὺς προτέρους βασιλεῖς
[4, 29]	καὶ ἀσήμων ἔφυς προγόνων καὶ	διὰ	τοῦτ´ οὐκ ἀξιοῖς ἐπὶ σεαυτῷ
[4, 31]	ὦ Τύλλιε, καὶ δίκαιος· καὶ	διὰ	τοῦτο προειλόμην αὐτὸν εἰς τούτους
[4, 73]	ἐπὶ πολλὰς ἤδη γενεάς, καὶ	διὰ	τοῦτο τὸ σχῆμα τοῦ πολιτεύματος
[4, 56]	συγκομιδῆς ὥραν ἔχουσαι· διεξιὼν δὴ	διὰ	τούτων τῆς ὑπερεχούσης ἀεὶ μήκωνος
[4, 79]	ἐν ταῖς αὐταῖς ἡμέραις καὶ	διὰ	τῶν αὐτῶν φαρμάκων ἀποκτείνας οὐδ´
[4, 82]	τοῦ πατρὸς ὁρῶντος, ὦ δημόται,	διὰ	τῶν ἑαυτῆς σπλάγχνων ἔβαψε τὸν
[4, 14]	ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἐπὶ τῶν ἱερῶν,	διὰ	τῶν θεραπόντων τοὺς ἥρωας ἱλασκόμενοι
[4, 41]	δυναστείαν οὐ κατὰ νόμους, ἀλλὰ	διὰ	τῶν ὅπλων κατασχών, κατὰ τὸν
[4, 9]	καὶ τῆς δημοσίας γῆς, ἣν	διὰ	τῶν ὅπλων κτησάμενοι κατέχετε, μὴ
[4, 45]	νόμους λαβοῦσι τὰς δυναστείας, ἀλλὰ	διὰ	τῶν ὅπλων κτησαμένοις, οὐ μόνον
[4, 76]	ὅλην· διεξῄεσαν γὰρ οἱ κήρυκες	διὰ	τῶν στενωπῶν τὸν δῆμον εἰς
[4, 67]	τοῖς πέπλοις, καὶ μίαν ἐνέγκασα	διὰ	τῶν στέρνων πληγὴν ἕως τῆς
[4, 38]	τῶν γεγονότων ἐσκήπτετο καὶ πολλὰ	διὰ	φίλων λιπαρῶν τὸν Τύλλιον ἠξίου
[4, 38]	ἔργα χωρεῖν διαλλαγὰς πρῶτον εὑρόμενον	διὰ	φίλων πρὸς τὸν Τύλλιον, ἵνα
[4, 15]	τῶν ἱερῶν τούτων, οὓς ἔτι	διὰ	φυλακῆς ἔχουσι Ῥωμαῖοι, συνέγραψεν. εἰς
[4, 71]	αὐτοῖς ὑποτίθεται τοιάδε· Πρῶτον μὲν	διὰ	φυλακῆς τὰς πύλας ἔχωμεν, ἵνα
[4, 8]	τὰ κοινὰ πράγματα τῆς πόλεως	διὰ	φυλακῆς τε καὶ φροντίδος ἐποιεῖτο.
[4, 24]	ἄν τις πολλὰ καὶ ἄλλα	διαβαλεῖν	ἔθη καλῶς μὲν ὑπὸ τῶν
[4, 46]	ὁ καὶ τὸν ὀψισμὸν αὐτοῦ	διαβαλὼν	οὐκ εἴα τοὺς συνέδρους παραχωρεῖν
[4, 40]	τὰ κατὰ τοὺς νόμους πρᾶξαι	διαβολὰς	τοῖς μετὰ ταῦτ´ ἔργοις, παρέσχε
[4, 79]	ἀφοσιώσασθαι τῶν φαρμακειῶν ἀμφοτέρων τὰς	διαβολάς,	ὡς οὐχ ὑφ´ ἑαυτοῦ γενομένων,
[4, 20]	ἀρχὰς ἀποδεικνύειν ἢ περὶ νόμου	διαγινώσκειν	ἢ πόλεμον ἐκφέρειν δόξειεν αὐτῷ,
[4, 36]	τὰς ἰδιωτικὰς δίκας ὑμῖν ἀπέδωκα	διαγινώσκειν,	ὃ τῶν ἔμπροσθεν οὐδεὶς ἐποίησε
[4, 16]	πάντων ἀναλαβὼν τὰ γραμματεῖα καὶ	διαγνοὺς	τό τε πλῆθος αὐτῶν καὶ
[4, 26]	ἄλλαις πόλεσιν ἐπιτρέψασαι τὰ ἐγκλήματα	διαγνῶναι.	διεξιὼν ταῦτα τε καὶ ὅσα
[4, 35]	κατηγορήσῃς, καὶ ἀποδώσω πάλιν αὐτῷ	διαγνῶναι,	πότερος ἡμῶν ἐπιτηδειότερός ἐστιν ἔχειν
[4, 20]	πολέμου συνισταμένου τε καὶ καταλυομένου	διαγνῶναι.	τὴν δὲ περὶ τούτων διάσκεψιν
[4, 80]	ἐκ τῶν ἀξίων τῆς ἀρχῆς	διαγνῶναι	τὸν ἐπιτηδειότατον· μετὰ ταῦτα ψῆφον
[4, 25]	φερόντων ἀδικημάτων αὐτὸς ἐποιεῖτο τὰς	διαγνώσεις,	τῶν δ´ ἰδιωτικῶν ἰδιώτας ἔταξεν
[4, 15]	ἀρχομένων συντελεῖν· ἐξ ὧν ἤμελλε	διαγνώσεσθαι	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν, ὅσοι τε
[4, 13]	ἕξει βέβαιον σημεῖον οὐδέν, ᾧ	διαγνώσεται,	μέχρι ποῦ προβαίνουσα ἔτι πόλις
[4, 35]	οὐ γὰρ ὑμῶν ἀφαιρούμενος τὴν	διάγνωσιν,	ἀλλὰ τὴν τούτου συκοφαντίαν ἐπιδείξασθαι
[4, 80]	ποῖον προβούλευμα συνεδρίου; τίνα μεσοβασιλέων	διάγνωσιν;	ποίαν δήμου ψηφοφορίαν; ποίους οἰωνοὺς
[4, 61]	τέρας. σοφιζομένου δ´ αὐτοῦ καὶ	διαγράφοντος	ἐπὶ τῆς γῆς περιφερεῖς τε
[4, 79]	παρ´ οἷς ἐτράφη καὶ οὓς	διαδέξεσθαι	μετὰ τὴν τελευτὴν ἔμελλεν ὀλίγον
[4, 31]	καθάπερ καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς	διαδεχομένοις	τὰ παππῷα, μὴ μόνον τῶν
[4, 34]	κοινὸς ἁπάντων νόμος ἦν τοὺς	διαδεχομένους	τήν τε φανερὰν οὐσίαν καὶ
[4, 35]	πράξεις ἐξαριθμησάμενον καλεῖν με εἰς	διαδικασίαν·	ὧν οὐδέτερον ἐποίησας, ἀλλὰ τοσούτοις
[4, 19]	στρατεύεσθαί τ´ ὀλιγάκις καὶ ἐκ	διαδοχῆς	καὶ βραχείας συντελεῖν εἰσφοράς· τοῖς
[4, 33]	λαβεῖν, καὶ εἴ τι πάθοιμι	διάδοχον	ἔμελλον καταλείψειν ἁπάντων τῶν ἐμῶν.
[4, 34]	δῆμος ὁ Ῥωμαίων οὐ τὸν	διάδοχον	τοῦ πατρός, ἀλλὰ τὸν ἄξιον
[4, 1]	δύο θυγατέρας ἀνδράσιν ἤδη συνοικούσας.	διάδοχος	δὲ τῆς ἡγεμονίας ὁ γαμβρὸς
[4, 31]	αὐτῆς ἀράμενος· ἐκείνου τελευτήσαντος ἐγὼ	διάδοχός	εἰμι κατὰ τοὺς κοινοὺς ἁπάντων
[4, 34]	κατὰ γένος ἢ κατὰ διαθήκας	διαδόχους	προσήκειν παραλαμβάνειν, τὴν δ´ ὅταν
[4, 85]	πρὶν ἢ κλεισθῆναι τὰς πύλας	διαδρᾶναι,	τοσοῦτο μόνον ἀπαγγελλόντων, ὅτι κατέχει
[4, 56]	καὶ πολὺν ὑπὲρ αὑτοῦ λόγον	διαθέμενος,	ὅτι καταπεφευγὼς εἰς τὴν ἐκείνων
[4, 4]	οὔτε περὶ τῶν ἰδίων πραγμάτων	διαθέμενος	οὐδὲν οὔτε περὶ τῶν κοινῶν
[4, 34]	τοὺς κατὰ γένος ἢ κατὰ	διαθήκας	διαδόχους προσήκειν παραλαμβάνειν, τὴν δ´
[4, 29]	σαυτοῦ γυναῖκα, ἐγὼ δὲ ταὐτὸ	διαθήσομαι	τὸν ἐμὸν ἄνδρα; ὅταν δὲ
[4, 71]	τοῦ τυράννου λόγον πρῶτος ἐγὼ	διαθήσομαι.	~Ὡς δὲ τοῦτ´ ἤκουσαν ἅπαντες,
[4, 73]	γὰρ ὑβρισταὶ καὶ βαρεῖς ἔσονται	διαιρεθείσης	τῆς ἐξουσίας διχῇ καὶ τὴν
[4, 19]	τῶν στρατιωτῶν καταγραφὰς κατὰ τὴν	διαίρεσιν	ἐποιεῖτο τὴν τῶν λόχων, τὰς
[4, 19]	συμμετρησάμενος, ὁπόση τις ἀρκοῦσα ἔσται,	διαιρῶν	τὸν αὐτὸν τρόπον εἰς τοὺς
[4, 69]	ἔτι δεόμενον ἐφύλαττεν ὑφ´ ἑαυτῷ	διαιτᾶσθαί	τε μετὰ τῶν ἰδίων παίδων
[4, 12]	δάκρυσιν, ἵνα μένῃ τε καὶ	διακατέχῃ	τὰ πράγματα μηδένα δεδοικώς. ἔπειτ´
[4, 42]	ἐπιφανῶν· πρώτους μὲν τοὺς ἐχθρῶς	διακειμένους	πρὸς αὐτόν, οἷς οὐκ ἦν
[4, 4]	καὶ φύλακας ἐπ´ αὐταῖς ἐπέστησε	διακελευσαμένη	μηδένα παριέναι μήτ´ ἔσω μήτ´
[4, 85]	ἐτῶν τεττάρων καὶ τετταράκοντα καὶ	διακοσίων	ἀριθμόν, ἐπὶ δὲ τοῦ τελευταίου
[4, 61]	ὑψηλῆς βεβηκὼς ὀκτάπλεθρος τὴν περίοδον,	διακοσίων	ποδῶν ἔγγιστα τὴν πλευρὰν ἔχων
[4, 19]	ὁ τῶν ἀπόρων. ~Ταύτῃ τῇ	διακοσμήσει	χρησάμενος τὰς μὲν τῶν στρατιωτῶν
[4, 18]	παραγγελλομένοις παρείχοντο. ~Αὕτη μὲν ἡ	διακόσμησις	ἦν ἡ τὸ πεζικὸν ἐκπληροῦσα
[4, 23]	τῆς πόλεως μετέχειν καὶ μὴ	διακρίνοντας	αὐτῶν τὰς τύχας μηδ´ εἴ
[4, 63]	καὶ φυλαττόμενος, εἴ πως δύναιτο	διακρούσασθαι	τὴν μοῖραν, οὐκ ἴσχυσε νικῆσαι
[4, 54]	τεῖχος ἐγείρας ὑψηλότερον καὶ πύργοις	διαλαβὼν	τὸ χωρίον πυκνοτέροις· κατὰ τοῦτο
[4, 38]	κατ´ οἰκίαν τοῖς ἑταίροις μόνοις	διαλεγόμενος·	ἔπειτα γνώμην ἀποδειξαμένης τῆς γυναικὸς
[4, 67]	ὁ Βροῦτος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν	διάλεκτον	ἠλίθιος· ὑπὲρ οὗ μικρὰ προειπεῖν
[4, 76]	ἔταξαν καλεῖσθαι κατὰ τὴν ἑαυτῶν	διάλεκτον	κωνσούλας· τοῦτο μεθερμηνευόμενον εἰς τὴν
[4, 1]	ὁ Σερούιος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν	διάλεκτον	μεταβιβαζόμενος Δούλιος. ~Φέρεται δέ τις
[4, 28]	αὐτὸν ὡς ὑπὲρ ἀναγκαίου πράγματος	διαλεξομένη,	~καὶ ἐπειδὴ παρεγένετο, μεταστῆναι κελεύσασα
[4, 29]	κελεύσασα τοὺς ἔνδον, ἵνα μόνη	διαλεχθείη	πρὸς μόνον, Ἆρ´, ἔφησεν, ὦ
[4, 70]	πολλὰ καὶ ἐπαγωγὰ εἰς τοῦτο	διαλεχθείς.	ἐπεὶ δὲ πάντας εἶδεν ἐπὶ
[4, 37]	καὶ ἄρχεσθαι δύναμαι σωφρόνως. ~Τοιαῦτα	διαλεχθεὶς	καὶ εἰς πολλὴν αἰδῶ καταστήσας
[4, 5]	ποιεῖν καὶ τοὺς ἰατροὺς συγκαλεῖν.	διαλιποῦσα	δὲ τὴν μεταξὺ νύκτα τῇ
[4, 38]	λόγους ἐπὶ τὰ ἔργα χωρεῖν	διαλλαγὰς	πρῶτον εὑρόμενον διὰ φίλων πρὸς
[4, 70]	Ταρκυνίων δυναστείας, καὶ οὔτ´ αὐτὸς	διαλλαγήσεσθαι	πρὸς τοὺς τυράννους οὔτε τοῖς
[4, 70]	πρὸς τοὺς τυράννους οὔτε τοῖς	διαλλαττομένοις	ἐπιτρέψειν, ἀλλ´ ἐχθρὸν ἡγήσεσθαι τὸν
[4, 61]	ἑκάστην· ὀλίγον δέ τι τὸ	διαλλάττον	εὕροι τις ἂν τῆς ὑπεροχῆς
[4, 61]	τῇ πολυτελείᾳ τῆς ὕλης μόνον	διαλλάττων	τοῦ ἀρχαίου, ἐκ μὲν τοῦ
[4, 10]	ἄρχων, ἀγαπώντων τε καὶ τεθαυμακότων.	διαλυθείσης	δὲ τῆς ἐκκλησίας ταῖς ἑξῆς
[4, 54]	ἐφ´ οἷς ἂν ἐκεῖνοι θέλωσι	διαλύσασθαι.	~Ἀδημονοῦντος δ´ ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι
[4, 9]	ἐκ τῶν ἐμαυτοῦ χρημάτων δίδωμι	διαλύσασθαι	τὰ χρέα. ὅσοι δ´ ἂν
[4, 55]	συμβεβηκόσι τοῦ Ταρκυνίου καὶ οὔτε	διαλύσασθαι	τὸν πόλεμον αἰσχρῶς ὑπομένοντος οὔτ´
[4, 55]	ἐλπίσαντες ἐπὶ τῷ σφετέρῳ συμφέροντι	διαλύσεσθαι.	ἀσμένως δὲ τῶν Γαβίων τὸν
[4, 26]	ἀλλήλας, ἐκ τῶν ἱερῶν τοῦτο	διαλύσονται,	ταῖς ἄλλαις πόλεσιν ἐπιτρέψασαι τὰ
[4, 46]	περὶ τοῦ μὴ λαβεῖν αὐτὸν	διαμάχεσθαι,	ἐξ ὧν ἕτεροι πεπόνθασι δεινῶν
[4, 85]	{ἡ μὲν δὴ βασιλικὴ πολιτεία	διαμείνασα	μετὰ τὸν οἰκισμὸν τῆς Ῥώμης
[4, 46]	ὑποσχόμενος, ἐὰν ἐν τῇ φιλίᾳ	διαμείνωσι,	τελευτῶν ἔπειθεν αὐτοὺς ἐπὶ τὸ
[4, 30]	τοῦτο τὸ ἔργον οὐδὲν ἔτι	διαμελλήσας	ὁ Ταρκύνιος ἐπάγεται γυναῖκα τὴν
[4, 9]	δίκαιοι δ´ ἐστὲ καὶ ὑμεῖς	διαμεμνῆσθαι	τὰς εὐεργεσίας, ἃς ὁ πάππος
[4, 40]	πρότερον ἦν, ἀρχαικὴ τὴν κατασκευήν·	διαμένει	γὰρ ἔτι σεβασμοῦ τυγχάνουσα ὑπὸ
[4, 58]	ἐνδοιάζωσιν, εἰ βέβαια ταῦτα σφίσι	διαμενεῖ,	γράψας ἐφ´ οἷς ἔσονται δικαίοις
[4, 2]	κεφαλήν, ἕως ἡ μήτηρ προσδραμοῦσα	διανέστησεν	αὐτὸν καὶ ἡ φλὸξ ἅμα
[4, 29]	Ταρκύνιε, τῆς βασιλείας ἀποστερούμενος ἀνέχεσθαι	διανοῇ;	πότερον ἐκ ταπεινῶν καὶ ἀσήμων
[4, 69]	οὖν νεανίσκοι τοῦ χρησμοῦ τὴν	διάνοιαν	ἀγνοήσαντες συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους ἅμα
[4, 30]	δ´ οὐ προσεῖχεν αὐτῷ τὴν	διάνοιαν,	ἀλλ´ ἐπὶ τῆς βουλῆς ἔφη
[4, 77]	ὅτι πολλοῖς τεταράχθαι δόξω τὴν	διάνοιαν,	ἀνὴρ οὐ φρενήρης περὶ τῶν
[4, 51]	ἐν Φιδήνῃ στράτευμα, μαθὼν τὴν	διάνοιαν	αὐτῶν ὁ Ταρκύνιος· ἑάλω γὰρ
[4, 74]	καὶ πρὸ τοῦ διαφθαρῆναι τὴν	διάνοιαν	ἀφίστασθαι τῆς ἐξουσίας συστέλλει τὰς
[4, 25]	ἐπιγινομένοις καταλιπεῖν. ἐφιστὰς δὲ τὴν	διάνοιαν	ἐπὶ τὰ τῶν ἀρχαίων βασιλέων
[4, 56]	Ταρκυνίου τότε ποιήσαντος συνεὶς τὴν	διάνοιαν	τοῦ πατρὸς ὁ Σέξτος, ὅτι
[4, 56]	ἐπερωτῶντι, τὴν Θρασυβούλου τοῦ Μιλησίου	διάνοιαν	ὡς ἔμοιγε δοκεῖ μιμησάμενος· καὶ
[4, 32]	οὔτε σώματος ἀναπήρου τυχόντα οὔτε	διανοίας	ἠλιθίου. ἔπειτ´ ἐρωτᾶν με τολμᾷς,
[4, 75]	οἱ πολῖται, δηλώσας αὐτοῖς ἣν	διανοούμεθα	καταστήσασθαι πολιτείαν μεσοβασιλέα ἑλοῦμαι τὸν
[4, 8]	τῆς πόλεως κατὰ νόμους. ταῦτα	διανοουμένων	αὐτῶν ἐπιγνοὺς ὁ Τύλλιος ἐπὶ
[4, 39]	οἳ τάχει πολλῷ τὴν μεταξὺ	διανύσαντες	ὁδὸν ἐγγὺς ὄντα τῆς οἰκίας
[4, 71]	δόγμα πρὸς τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου	διαπεμψώμεθα	ἐν τάχει. καὶ γὰρ οἱ
[4, 24]	ἐξεληλυθότες ἀρτίως κακοῦργοι μυρίων ἄξια	διαπεπραγμένοι	θανάτων. εἰς τούτους μέντοι τοὺς
[4, 65]	καὶ περιιδεῖν αὐτὸν ἃ προῃρεῖτο	διαπραξάμενον.	~Ἡμέρας δὲ γενομένης ὁ μὲν
[4, 25]	εἰς ἐπιθυμίαν ἦλθεν ἐπιφανές τι	διαπραξάμενος	αἰώνιον ἑαυτοῦ μνήμην τοῖς ἐπιγινομένοις
[4, 30]	τὰ προτέλεια τῶν ἀνοσίων γάμων	διαπραξάμενος	ἀπέρχεται. διελθόντος δ´ οὐ πολλοῦ
[4, 20]	ἀπὸ τῶν κοινῶν· καὶ τοῦτο	διαπραξάμενος	ἔλαθε τοὺς δημοτικούς. ἦν δὲ
[4, 27]	προσεληλυθόσι πρὸς τὴν πολιτείαν. Ταῦτα	διαπραξάμενος	ἐν εἰρήνῃ τε καὶ κατὰ
[4, 10]	τοῖς δανεισταῖς τὰ χρέα. ταῦτα	διαπραξάμενος	ἐξέθηκεν ἐν φανερῷ διάταγμα βασιλικόν,
[4, 63]	ἐν τῇ θεολογικῇ πραγματείᾳ. ~Ταῦτα	διαπραξάμενος	ὁ Ταρκύνιος ἐν εἰρήνῃ τε
[4, 13]	τἆλλα τὰ πρὸς θεοὺς ὅσια	διαπραξάμενος.	προσωτέρω δ´ οὐκέτι προῆλθεν ἡ
[4, 11]	χρηστὸν καὶ φιλόπολιν καὶ τηλικοῦτο	διαπραξαμένους	ἄγος τάς τε δίκας ἐρήμους
[4, 79]	ἀλλ´ εὐθὺς ἅμα τῷ αὐτὰ	διαπράξασθαι	τὰ θαυμαστὰ ἔργα, πρὶν ἢ
[4, 23]	ὅπλων, ἀλλ´ ἕξειν δυνάμεις αἰεὶ	διαρκεῖς,	κἂν πρὸς πάντας ἀνθρώπους ἀναγκασθῇ
[4, 23]	δεῖ πράγματος ὡς πολυανθρωπίας, ἵνα	διαρκέσῃ	πρὸς πάντας τοὺς πολέμους οἰκείοις
[4, 77]	ἐρρύσατο καὶ μέχρι τοῦ παρόντος	διασέσωκε	χρόνου· νῦν δ´ αὐτὸ πρῶτον,
[4, 84]	λεγομένων ἐκ τοῦ πλήθους ἐγίνοντο	διασημαίνουσαι	τὸ βουλόμενόν τε καὶ ἐπικελευόμενον,
[4, 2]	ἡ φλὸξ ἅμα τῷ ὕπνῳ	διασκεδασθεῖσα	ἠφανίσθη. τὰ μὲν δὴ περὶ
[4, 4]	ὅταν δὲ τὸν παρόντα κίνδυνον	διασκεδάσωμεν,	οὐδὲν γὰρ ἔτι τῶν ἐχθρῶν
[4, 20]	διαγνῶναι. τὴν δὲ περὶ τούτων	διάσκεψιν	καὶ κρίσιν ἐποιεῖτο κατὰ τὰς
[4, 84]	ἐστι τὴν γνώμην εἶναι κυρίαν,	διαστάντες	κατὰ τὰς φράτρας ψῆφον ἐπενέγκατε,
[4, 10]	ταῦτα διαπραξάμενος ἐξέθηκεν ἐν φανερῷ	διάταγμα	βασιλικόν, ἐκχωρεῖν τῆς δημοσίας γῆς
[4, 14]	τὰς τοπικὰς τὰς ὑφ´ ἑαυτοῦ	διαταχθείσας	ἐποιεῖτο, ἡγεμόνας ἐφ´ ἑκάστης ἀποδείξας
[4, 80]	καὶ κακῶς ἅπαντες ὑπ´ αὐτοῦ	διατεθείμεθα;	~Τὰς μὲν οὖν ἡμετέρας τῶν
[4, 22]	τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων ταττόμενον	διατελεῖ	τὸ ἐξελευθερικὸν φῦλον, ὅσον ἂν
[4, 23]	τῶν ἱερῶν καὶ ἀκινήτων νομίμων	διατελεῖ	τοῦτ´ ἐν τῇ πόλει φυλαττόμενον.
[4, 69]	ἀνέθηκε τῷ Ἀπόλλωνι· ὁ δὲ	διατρήσας	αὐτὴν ὅλην ὥσπερ αὐλὸν χρυσῆν
[4, 64]	τῆς ἐν ἐκείνῃ τῇ πόλει	διατριβῆς	αὐτός τε Κολλατῖνος ἐκλήθη καὶ
[4, 51]	~Ἔτι δ´ ἐν τῇ Συέσσῃ	διατρίβοντος	αὐτοῦ παρῆν τις ἀγγέλλων, ὅτι
[4, 15]	βουλόμενος καὶ τῶν ἐν ἄστει	διατριβόντων	τὸ πλῆθος εἰδέναι, τῶν τε
[4, 68]	πρεσβύτερον υἱὸν εὐγενές τι φρόνημα	διαφαίνοντα	καὶ τὸ μὴ τιμωρῆσαι τῷ
[4, 60]	ἀναμάρτητοί τε καὶ ἀψευδεῖς ἔσεσθε·	διαφέρει	γὰρ ὑμῖν προεγνωκέναι ταῦτα· παρ´
[4, 23]	τὸ ἐλεύθερον οἴονται τοῦ δούλου	διαφέρειν,	ἀλλ´ οὐ τῇ τύχῃ· ἔπειτ´
[4, 3]	καὶ δίκαιος, καὶ οὐδὲν ᾤοντο	διαφέρειν	οἱ δημόται Ταρκύνιον ἐπιμελεῖσθαι τῶν
[4, 23]	ταύτης τῆς χάριτος· φρονήσει τε	διαφέρειν	οἰομένους τῶν ἄλλων οὐδὲ τὰ
[4, 63]	κατασκευασαμένων τὸ στρατόπεδον ὡς μηδὲν	διαφέρειν	πόλεως· Κιρκαίαν δὲ κατὰ λογισμόν,
[4, 26]	αἰσχρὰ δ´ ὄψις συγγενῶν ἀλλήλαις	διαφερομένων·	αἴτιόν τ´ ἰσχύος μὲν ταῖς
[4, 40]	γενομένης καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων	διαφθαρέντων	μόνη διέμεινεν οὐδὲν λωβηθεῖσα ὑπὸ
[4, 74]	καὶ ἄρχεσθαι καὶ πρὸ τοῦ	διαφθαρῆναι	τὴν διάνοιαν ἀφίστασθαι τῆς ἐξουσίας
[4, 64]	καὶ σωφρονεστάτην ἐπεχείρησεν ὁ Σέξτος	διαφθεῖραι,	παλαίτερον μὲν ἔτι εἰργόμενος, ὁπότε
[4, 41]	οἱ πρότεροι βασιλεῖς, συγχέας καὶ	διαφθείρας	εἰς ὁμολογουμένην τυραννίδα μετέστησε τὴν
[4, 31]	ἔμελε, καταμισθοδοτήσας καὶ πάντα τρόπον	διαφθείρας,	καὶ οὐδὲ τότε μέντοι σαυτῷ
[4, 47]	θεραπόντων τοὺς πονηροτάτους ἐξευρὼν καὶ	διαφθείρας	χρήμασιν ἔπειθεν ὑπὸ νύκτα ξίφη
[4, 56]	τοὺς δοκιμωτάτους κολούειν τε καὶ	διαφθείρειν.	τὸ παραπλήσιον δὴ καὶ τοῦ
[4, 48]	ἐπικατασκάψαντες ἔτι ζῶντος τὴν γῆν	διαφθείρουσι	παραχρῆμα. τὸν δὲ Ταρκύνιον ἐπαινέσαντες
[4, 55]	πατρὸς ποιεῖν ὅσα βούλεται, σκήπτεται	διαφορὰν	πρὸς τὸν πατέρα περὶ τῆς
[4, 27]	γένος ὄντι ὑπακούειν, καὶ τὴν	διαφορὰν	τῶν πατρικίων τὴν πρὸς τὸν
[4, 42]	βουλευταὶ τῶν ἐπὶ Τυλλίου καταλεγέντων,	διάφοροι	τοῖς δημοτικοῖς τέως ὄντες καὶ
[4, 19]	ἐκ τῆς τιμήσεως ἐπιβάλλον ἑκάστῳ	διάφορον	ἅπαντας ἐκέλευεν εἰσφέρειν. συνέβαινεν οὖν
[4, 43]	δεήσειεν αὐτῷ χρημάτων, τὸ ἴσον	διάφορον	ὁ πενέστατος τῷ πλουσιωτάτῳ κατέφερε.
[4, 45]	Τύρνος Ἑρδώνιος ὄνομα, Μαμιλίῳ τε	διάφορος	ὢν διὰ τὴν πρὸς τὰ
[4, 82]	ὕβριν τῆς τυραννίδος οὐκ ἐδυνήθη	διαφυγεῖν,	ἀλλ´ ὥσπερ αἰχμάλωτος ὑπ´ ἀνάγκης
[4, 57]	ἐπιτρέψας τῶν πυλῶν, ἵνα μὴ	διαφύγοιεν	αὐτὸν οἱ ἐν ταῖς αἰτίαις,
[4, 53]	Πωμεντίνων τε τῶν ἐκ Συέσσης	διαφυγόντων	τινές, ὅτε τὴν πόλιν αὐτῶν
[4, 24]	ἔθος οὔθ´ οἱ παραδεξάμενοι καὶ	διαφυλάξαντες	ᾤοντο, εἰ τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἐν
[4, 29]	ἐμὸν ἄνδρα; ὅταν δὲ τούτων	διαχειρισθέντων	συνέλθωμεν εἰς ταὐτό, ἀσφαλῶς ἤδη
[4, 76]	Σπόριον Λουκρήτιον τὸν πατέρα τῆς	διαχρησαμένης	ἑαυτήν· ὑπ´ ἐκείνου δὲ τοὺς
[4, 77]	μὴ γένοιτο ἐκποδῶν, ἀφανεῖ θανάτῳ	διαχρησάμενος,	οὐδ´ ἐμοῦ δῆλος ἦν φεισόμενος
[4, 79]	πονηρὸς οὐκ ἐβούλετο γενέσθαι, φαρμάκοις	διαχρησάμενος,	συνεργὸν εἰς τοῦτο τὸ μῦσος
[4, 79]	ἀνδρὶ ποιῆσαι τὴν ἀθλίαν ἀγχόνῃ	διαχρησάμενος,	ὑφ´ ὧν ἐσώθη καὶ παρ´
[4, 39]	οἰκίαν αὐτὸν εἰσελθεῖν, ἀποστείλας τοὺς	διαχρησομένους	ἐκποδῶν ποίησον. Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ
[4, 65]	τί δεῖ σε καλῶς ἐπισταμένην	διδάσκειν;	εἰ δ´ ἀντιπράττειν ἐπιχειρήσεις σώζειν
[4, 56]	τῶν σταχύων ἀποθραύων ἐρρίπτει χαμαὶ	διδάσκων,	ὅτι δεῖ τῶν ἀστῶν τοὺς
[4, 23]	ἐπισταμένους ὑπομιμνήσκων, τοὺς δ´ ἀγνοοῦντας	διδάσκων,	ὅτι πόλει δυναστείας ἐφιεμένῃ καὶ
[4, 26]	ἥκοντας λόγον διεξῆλθε παρακλητικὸν ὁμονοίας,	διδάσκων	ὡς καλὸν μὲν χρῆμα πολλαὶ
[4, 60]	κατὰ τὴν ἐρώτησιν, ὑπ´ ἐμοῦ	διδαχθεῖσι	μηδὲν ἐξαμαρτεῖν· μοῖρα δ´ οὐκ
[4, 37]	ἔχει Ταρκύνιος, καλεῖν αὐτὸν καὶ	διδαχθέντας,	ἐάν τ´ ἀδικούμενον εὕρωσιν ἐάν
[4, 24]	οἱ δ´ ἵνα τὸν δημοσίᾳ	διδόμενον	σῖτον λαμβάνοντες κατὰ μῆνα καὶ
[4, 37]	οὐκ εἶναι κύριον τἀλλότρια ἑτέρῳ	διδόναι.	κραυγῆς δὲ καὶ ἀγανακτήσεως ἐξ
[4, 36]	ἐπεκυρώσατε, κατὰ τούτους ὑμῖν ἀπέδωκα	διδόναι	τὰ δίκαια καὶ λαμβάνειν, καὶ
[4, 11]	ζῆν τὰ δίκαια ἐξ ἴσου	διδόντες	ὑμῖν καὶ λαμβάνοντες, ἀλλ´ οὐχ
[4, 74]	ἀόριστος ἀρχὴ καὶ μηδεμίαν ἐξέτασιν	διδοῦσα	τῶν πραττομένων, ἐξ ἧς φύεται
[4, 9]	βεβαιώσαντες, ἐκ τῶν ἐμαυτοῦ χρημάτων	δίδωμι	διαλύσασθαι τὰ χρέα. ὅσοι δ´
[4, 78]	καιρός, ὃν τὰ πράγματά μοι	δίδωσι,	βραχύς, ἐν ᾧ λέγειν μὲν
[4, 1]	λαμβάνει Ταρκύνιος ὁ βασιλεὺς καὶ	δίδωσι	δωρεὰν τῇ ἑαυτοῦ γυναικί. μαθοῦσα
[4, 65]	ἔχων. ~Ἐπιστὰς δὲ τῇ κλίνῃ	διεγερθείσης	ἅμα τῷ συνεῖναι τὸν ψόφον
[4, 55]	ἀπορρήτων, ὅτι πολεμεῖν τῷ πατρὶ	διέγνωκεν	ὡς αὐτοὺς ἀφικόμενος, εἰ λάβοι
[4, 29]	ἂν ἐν ἰδιώτῃ βίῳ τοσοῦτον	διεζήσαμεν	χρόνον. τί οὖν οὐκ ἐπανορθούμεθα
[4, 15]	λυπηρὰ τῆς τύχης ἧττον βαρύνωνται.	~Διεῖλε	δὲ καὶ τὴν χώραν ἅπασαν,
[4, 16]	τούτους εἰς εἴκοσι λόχους καὶ	διεῖλε	τὸν αὐτὸν τρόπον τοῖς προτέροις
[4, 50]	τὰ λοιπὰ χρήματα τοῖς στρατιώταις	διεῖλεν.	οὕτω δ´ ἄρα πολὺς ὁ
[4, 12]	μηδένα δεδοικώς. ἔπειτ´ ἐγκέλευστοί τινες	διειληφότες	τὴν ἀγορὰν βασιλέα ποιεῖν αὐτὸν
[4, 70]	νεκρὰν κατεφίλει καὶ ἀνεκαλεῖτο καὶ	διελέγετο	πρὸς αὐτὴν ὥσπερ ζῶσαν ἔξω
[4, 8]	οἱ πλεῖστον ἐξ αὐτῶν δυνάμενοι	διελέγοντο	πρὸς ἀλλήλους περὶ τῆς καταλύσεως
[4, 60]	μὲν τέρας ὑμῖν ὁ πατὴρ	διελεῖται	καὶ οὐδὲν ψεύσεται· μάντει γὰρ
[4, 60]	τὸ χρεὼν οὐκ ἔνεστι μετατεθῆναι,	διελεῖται	τὸ τέρας ὑμῖν ὅ τι
[4, 39]	δι´ οὗ τὴν ἀπήνην ἔδει	διελθεῖν,	αἱ ἡμίονοι τὸ πτῶμα ἰδοῦσαι
[4, 63]	τὰ πράγματα, δι´ ὀλίγων πειράσομαι	διελθεῖν.	~Τὴν Ἀρδεατῶν πόλιν ὁ Ταρκύνιος
[4, 24]	διηγήσεως, ἀναγκαῖον εἶναί μοι δοκεῖ	διελθεῖν,	ὡς εἶχε τότε τοῖς Ῥωμαίοις
[4, 30]	τῶν ἀνοσίων γάμων διαπραξάμενος ἀπέρχεται.	διελθόντος	δ´ οὐ πολλοῦ μετὰ ταῦτα
[4, 47]	καὶ λαβών, ὡς ὁ σύλλογος	διελύθη,	παρακαλέσας τοὺς ἀναγκαιοτάτους ἐσκόπει μετ´
[4, 48]	φυλακῆς τῶν συγκειμένων ὅρκια τεμόντες	διέλυσαν	τὸν σύλλογον. ~Τυχὼν δὲ τῆς
[4, 37]	καταστήσας τοὺς συνισταμένους ἐπ´ αὐτῷ	διέλυσε	τὸν σύλλογον καὶ μετὰ τοῦτο
[4, 25]	τὸν ἑαυτῶν τρόπον δικαζόντων ἐκεῖνος	διελὼν	ἀπὸ τῶν ἰδιωτικῶν τὰ δημόσια,
[4, 16]	θώρακας καὶ κνημῖδας καὶ ξίφη.	διελὼν	δ´ αὐτοὺς διχῇ, τετταράκοντα μὲν
[4, 15]	χωρίζει τῶν μοιρῶν τὸν ἀριθμόν.	διελὼν	δ´ οὖν ὁ Τύλλιος εἰς
[4, 16]	ἀντὶ τῶν ἀσπίδων ἀνέδωκε θυρεούς.	διελὼν	δὲ καὶ τούτων τοὺς ὑπὲρ
[4, 14]	τείχει περιέλαβεν, εἰς τέτταρας μοίρας	διελὼν	τὴν πόλιν καὶ θέμενος ἐπὶ
[4, 62]	φανέντων, οἷα πολλάκις συνέβη. οὗτοι	διέμειναν	οἱ χρησμοὶ μέχρι τοῦ Μαρσικοῦ
[4, 21]	κόσμος τοῦ πολιτεύματος ἐπὶ πολλὰς	διέμεινε	γενεὰς φυλαττόμενος ὑπὸ Ῥωμαίων· ἐν
[4, 15]	μαστιγωθέντα πραθῆναι· καὶ μέχρι πολλοῦ	διέμεινε	παρὰ Ῥωμαίοις οὗτος ὁ νόμος.
[4, 68]	ἐπίθετον ἑαυτοῦ καταψεύσασθαι μωρίαν· καὶ	διέμεινεν	ἅπαντα τὸν ἐξ ἐκείνου χρόνον,
[4, 27]	Τυρρηνία. οὗτος ὁ πόλεμος εἴκοσι	διέμεινεν	ἔτη συνεχῶς πολεμούμενος εἰσβολάς τε
[4, 26]	μετεχούσας τῆς συνόδου πόλεις. αὕτη	διέμεινεν	ἡ στήλη μέχρι τῆς ἐμῆς
[4, 40]	τῶν ἄλλων ἁπάντων διαφθαρέντων μόνη	διέμεινεν	οὐδὲν λωβηθεῖσα ὑπὸ τοῦ πυρός.
[4, 2]	τότε παρόντες, καὶ μέχρι τούτου	διέμενεν	ἡ φλὸξ ὅλην αὐτοῦ καταλάμπουσα
[4, 13]	ἅμα τῷ παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν	διένειμε	τὴν δημοσίαν χώραν τοῖς θητεύουσι
[4, 13]	ἀξιολόγου πόλεως ἔχει μέγεθος, καὶ	διένειμεν	αὐτοὺς τοῖς ἀνεστίοις Ῥωμαίων οἰκίας
[4, 15]	πολεμίων ἔφοδος, καὶ τὰ πολλὰ	διενυκτέρευον	ἐνταῦθα. ἄρχοντες δὲ καὶ τούτων
[4, 46]	κατασχεῖν τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν ἐπετελέσατο.	διεξελθὼν	δὲ πολλὰς αὐτοῦ καὶ δεινὰς
[4, 26]	ταῖς πάνυ ἰσχυραῖς ἀλληλοφθορίαν. ταῦτα	διεξελθὼν	ἐδίδασκεν αὐτούς, ὡς χρὴ Λατίνους
[4, 46]	τοῦ δικαίου καὶ τῶν ὁμολογιῶν	διεξελθὼν	καὶ μεγάλα τὰς πόλεις εὐεργετήσειν
[4, 26]	εἰς τοσαύτην ἐπιφάνειαν προῆλθον. τοιαῦτα	διεξελθὼν	συνεβούλευεν αὐτοῖς ἱερὸν ἄσυλον ἀπὸ
[4, 76]	τοῦ κατὰ τὴν πόλιν ὅλην·	διεξῄεσαν	γὰρ οἱ κήρυκες διὰ τῶν
[4, 37]	τὸ βῆμα μακρὰν καὶ συμπαθῆ	διεξῆλθε	δημηγορίαν τάς τε πολεμικὰς ἑαυτοῦ
[4, 46]	δοθησομένης· καὶ πολλοὺς ὑπὲρ ἀμφοτέρων	διεξῆλθε	λόγους τὰς μὲν συνθήκας, ἃς
[4, 26]	ἀπὸ τῶν πόλεων ἥκοντας λόγον	διεξῆλθε	παρακλητικὸν ὁμονοίας, διδάσκων ὡς καλὸν
[4, 82]	συγγενεῖς τὰς κατασχούσας αὐτὴν ἀνάγκας	διεξῆλθε	πολλὰς ποιησαμένη δεήσεις καὶ ἀράς,
[4, 8]	ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ λόγον	διεξῆλθε	τοιόνδε. ~Πολλή με ἀνάγκη κατείληφεν,
[4, 10]	προῆλθεν ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ	διεξῆλθε	τοιοῦτόν τινα λόγον. ~Οὐκέτι μοι
[4, 78]	πρὸς ἀγνοοῦντας ἔμελλον λέγειν, ἁπάσας	διεξῆλθον	ἂν τὰς τοῦ τυράννου παρανομίας,
[4, 26]	γενόμεναι, περὶ ὧν μέλλω νῦν	διεξιέναι.	~Μετὰ τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν αἱ
[4, 37]	ἐκέλευσε διὰ πάντων τῶν στενωπῶν	διεξιόντας	τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν συγκαλεῖν.
[4, 72]	δυνάστῃ τὰ κοινὰ τὰς τυραννικὰς	διεξιοῦσι	παρανομίας, αἷς ἄλλοι τε πολλοὶ
[4, 46]	πονηρότατον καὶ τὰς πράξεις αὐτοῦ	διεξιών,	ἃς ἐπὶ τῷ κατασχεῖν τὴν
[4, 56]	καρποῦ καὶ συγκομιδῆς ὥραν ἔχουσαι·	διεξιὼν	δὴ διὰ τούτων τῆς ὑπερεχούσης
[4, 45]	τοῦ Ταρκυνίου κατηγορίαν τ´ ἄλλα	διεξιὼν	ἔργα τοῦ ἀνδρός, οἷς αὐθάδειά
[4, 26]	πόλεσιν ἐπιτρέψασαι τὰ ἐγκλήματα διαγνῶναι.	διεξιὼν	ταῦτα τε καὶ ὅσα ἄλλα
[4, 37]	ἐξαριθμούμενος, ἃς Ταρκυνίου τε ζῶντος	διεπράξατο	καὶ μετὰ τὴν ἐκείνου τελευτὴν
[4, 3]	~Ἃ δὲ πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι	διεπράξατο	λόγου ἄξια, ἐξ ὧν Ταρκύνιός
[4, 52]	ἐφόδου καταληφθῶσι, δεδιότες ὑπὲρ εἰρήνης	διεπρεσβεύοντο	παραδιδόντες σφᾶς αὐτοὺς ὑπηκόους εἶναι
[4, 57]	ἔφη βούλεσθαι τὴν οἰκίαν αὐτοῦ	διερευνῆσαι	πέμψας ἑτέρους, αὐτὸς δ´ ἐπὶ
[4, 43]	πολλαχῇ διεσπαρμένοι κατόπται τινὲς καὶ	διερευνηταὶ	τῶν λεγομένων τε καὶ πραττομένων
[4, 85]	ἀνέγνωσαν ἐν ἐκκλησίᾳ· καὶ γνώμας	διερωτήσαντες	κατὰ λόχους, ὅ τι χρὴ
[4, 21]	τῆς πολιτείας μέρος κατ´ ἄνδρα	διερωτώμενοι	τὰς γνώμας ἐν τοῖς ἰδίοις
[4, 38]	ἐπειδὴ τὸν οἰκεῖον καιρὸν ἔλαβε	διεσκεδασμένου	τοῦ δήμου κατὰ τοὺς ἀγροὺς
[4, 43]	ἀρχῆς. ἦσαν δ´ αὐτῷ πολλαχῇ	διεσπαρμένοι	κατόπται τινὲς καὶ διερευνηταὶ τῶν
[4, 17]	εἴκοσι μνῶν, τετάρτην ἐποίησε μοῖραν.	διέταξε	δὲ καὶ τούτους εἰς εἴκοσι
[4, 22]	δ´ οὖν ὁ Τύλλιος ἐπειδὴ	διέταξε	τὸ περὶ τὰς τιμήσεις, κελεύσας
[4, 39]	αἱ ἡμίονοι τὸ πτῶμα ἰδοῦσαι	διεταράχθησαν,	καὶ ὁ προηγούμενος αὐτῶν ὀρεοκόμος
[4, 5]	πολλοῦ τὴν δόξαν ἔχων ταύτην	διετέλει.	ὁ δὲ Τύλλιος ἰσχυρὰν χεῖρα
[4, 9]	φιλῶν, ὡς καὶ ὑμεῖς ἴστε,	διετέλεσε,	καὶ ἐπειδὴ τὰ περὶ τὴν
[4, 36]	οὕτω μέτριος ὢν ἐν ἐξουσίᾳ	διετέλεσε	καὶ φιλάνθρωπος ἅπασι τοῖς πολίταις
[4, 73]	ἄρχουσα ἀνθρώπων ἡ πόλις ἡμῶν	διετέλεσεν.	ἃ δὲ παρακολουθεῖν εἴωθε ταῖς
[4, 11]	παιδίων πάππος εὖ ποιῶν ὑμᾶς	διετέλεσεν,	ἀντὶ πολλῶν δέ, ὧν αὐτὸς
[4, 1]	γυναικῶν ἀσπαζομένη τε καὶ τιμῶσα	διετέλεσεν.	ἐκ ταύτης γίνεται τῆς Ὀκρισίας
[4, 80]	λέγοντές τε καὶ πράττοντες τοιαῦτα	διετέλουν,	ἐξ ὧν εὐδαιμονεστέραν τε καὶ
[4, 25]	ὧν φίλοι μὲν ὄντες ἀλλήλοις	διετέλουν	καὶ τὸ συγγενὲς φυλάττοντες μᾶλλον
[4, 14]	καθ´ ἡμᾶς ἑορτὴν ἄγοντες Ῥωμαῖοι	διετέλουν	ὀλίγαις ὕστερον ἡμέραις τῶν Κρονίων,
[4, 38]	ἐπεποίθει, γενέσθαι, χρόνον μέν τινα	διέτριβε	κατ´ οἰκίαν τοῖς ἑταίροις μόνοις
[4, 6]	ἀρχῆς ἐνιαυτὸν φίλος γενόμενος ἑπτακαίδεκα	διέτριψεν	ἔτη παρ´ αὐτῷ τὰ λοιπά·
[4, 69]	καὶ παῖδας, ὑφ´ ἧς πολλὰ	διεφθάρη	σώματα, χαλεπωτάτη δὲ καὶ δυσίατος
[4, 42]	δέ τινες, οἳ καὶ κρύφα	διεφθάρησαν	ὑπ´ αὐτοῦ κατ´ οἰκίας τε
[4, 62]	ἀναθήμασι τοῦ θεοῦ καὶ οὗτοι	διεφθάρησαν	ὑπὸ τοῦ πυρός. οἱ δὲ
[4, 57]	πεμφθέντες ἔλθωσι, μένειν. ἔτυχε δὲ	διεφθαρκὼς	αὐτοῦ τῶν θεραπόντων τινὰς ἀργυρίῳ
[4, 85]	δὲ καὶ τἀκεῖ πράγματα ἤδη	διεφθαρμένα.	οἱ γὰρ ὕπατοι ταχεῖαν αὐτοῦ
[4, 52]	τῶν πολεμίων ἕνεκα· μαθόντες, ὅτι	διέφθαρται	τὸ ἕτερον αὐτῶν στράτευμα, οὐδὲν
[4, 50]	τοὺς μὲν ἐν τοῖς ὅπλοις	διέφθειρε,	γυναῖκας δ´ αὐτῶν καὶ τέκνα
[4, 42]	τὰ σώματα ἐφάνη. ἐπεὶ δὲ	διέφθειρε	τὸ κράτιστον τῆς βουλῆς μέρος
[4, 63]	πρεσβύτατος αὐτοῦ τῶν παίδων Σέξτος	διέφθειρεν,	ἐξελαύνεται τῆς τ´ ἀρχῆς καὶ
[4, 43]	καθαιρεθῆναι κελεύσας ἐκ τῆς ἀγορᾶς	διέφθειρεν.	ἔπειτα κατέλυσε τὰς ἀπὸ τῶν
[4, 54]	ἀσύντακτον διὰ καταφρόνησιν, κατιόντες ἀθρόοι	διέφθειρον·	καὶ τῶν πόλεων ὅσα ἦν
[4, 63]	ἀθρόοι προσπετασθέντες τήν τε νεοττιὰν	διεφόρησαν	καὶ τοὺς νεοττοὺς ἀπέκτειναν καὶ
[4, 70]	τυραννίδι καὶ τοῖς συναγωνιζομένοις αὐτῇ	διεχθρεύσειν.	εἰ δὲ παραβαίη τὸν ὅρκον
[4, 68]	ἀγαθοῖς καὶ τὸν ἐκείνου πατέρα	διεχρήσατο	ἀφανεῖ θανάτῳ δι´ οὐδὲν μὲν
[4, 70]	καὶ λαβὼν τὸ ξιφίδιον, ᾧ	διεχρήσατο	ἑαυτὴν ἡ γυνή, καὶ τῷ
[4, 62]	Ταρκύνιος τοὺς οἰωνοσκόπους μετεπέμψατο καὶ	διηγησάμενος	αὐτοῖς τὸ πρᾶγμα, τί χρὴ
[4, 13]	εἶχεν ἡλικίαν, ἕτερος ἔσται τῇ	διηγήσει	καιρὸς ἐπιτηδειότερος. ~Ὁ δὲ Τύλλιος,
[4, 24]	τοῦτο γέγονα τὸ μέρος τῆς	διηγήσεως,	ἀναγκαῖον εἶναί μοι δοκεῖ διελθεῖν,
[4, 7]	καιρὸς ἐπανάγειν ἐπὶ τὴν ἀπολειπομένην	διήγησιν.	~Ἐπειδὴ δὲ παραλαβὼν τὴν ἐπιτροπὴν
[4, 27]	καὶ τῆς ἑαυτοῦ θυγατρὸς ἀποθνήσκει.	διηγήσομαι	δὲ καὶ τῆς ἐπιβουλῆς τὸν
[4, 70]	Λουκρητίᾳ καὶ τὴν ἀναίρεσιν αὐτῆς	διηγουμένου	τὰς χεῖρας ἀνατείνας εἰς τὸν
[4, 6]	οὔθ´ ἡλικίας ἀξιώματι παρὰ πολὺ	διήλλαττεν,	ἀλλὰ τρισὶ μόνον ἔτεσι θατέρου
[4, 38]	κατέστησεν. ~Ὡς δὲ καὶ ταύτης	διήμαρτε	τῆς πείρας ὁ Ταρκύνιος, ἀδημονῶν
[4, 31]	ἡ βουλὴ ψῆφον ὑπὲρ σοῦ	διήνεγκεν,	οὔτε ἀρχαιρεσίαις νομίμοις τῆς ἐξουσίας
[4, 17]	τοῖς τὸ δεύτερον ἔχουσι τίμημα	διῃρημένοι	καθ´ ἡλικίαν, ὁ μὲν τοῖς
[4, 17]	ἦν, εἰς τριάκοντα συνέταξε λόχους.	διῄρηντο	δὲ καὶ οὗτοι καθ´ ἡλικίαν·
[4, 25]	πρὸς πόλιν ἐγεγόνει, δικασταὶ καθεζόμενοι	διῄτων	καὶ περὶ τοῦ πρὸς τοὺς
[4, 49]	συντελεῖσθαι κοινὰς τῷ καλουμένῳ Λατιαρίῳ	Διὶ	καὶ συνεστιάσεις, τάξας ἃ δεῖ
[4, 59]	μαχόμενος πρὸς Σαβίνους εὔξατο τῷ	Διὶ	καὶ τῇ Ἥρᾳ καὶ τῇ
[4, 25]	κοινὰ πρὸς τὸν ἑαυτῶν τρόπον	δικαζόντων	ἐκεῖνος διελὼν ἀπὸ τῶν ἰδιωτικῶν
[4, 11]	νόμους γεγραμμένους ἐθισθήσονται ζῆν τὰ	δίκαια	ἐξ ἴσου διδόντες ὑμῖν καὶ
[4, 32]	παρεσκεύασμαι γὰρ ὡς καὶ τὰ	δίκαια	ἐρῶν καὶ εἰ μὴ πείθοιο
[4, 36]	τούτους ὑμῖν ἀπέδωκα διδόναι τὰ	δίκαια	καὶ λαμβάνειν, καὶ αὐτὸς ἐξηταζόμην
[4, 41]	συμβολαίων κρίσεις οὐκ ἐπὶ τὰ	δίκαια	καὶ τοὺς νόμους, ἀλλ´ ἐπὶ
[4, 9]	ἵνα δὲ καὶ λαμβάνωσι τὰ	δίκαια	καὶ ὑπέχωσιν οἱ μείζους τοῖς
[4, 33]	τύχην ὕστερον ἀνακλαύσομαι, τὰ δὲ	δίκαια	νῦν πρὸς αὐτὸν ἐρῶ. ἐγὼ
[4, 43]	καθ´ οὓς ἐξ ἴσου τὰ	δίκαια	παρ´ ἀλλήλων ἐλάμβανον καὶ οὐδὲν
[4, 9]	ποιεῖν τὴν πολιτείαν καὶ τὰ	δίκαια	πᾶσι πρὸς ἅπαντας ὅμοια. εἰς
[4, 43]	~Ταῦτα δ´ ὁρῶντες οἱ δημοτικοὶ	δίκαια	πάσχειν αὐτοὺς ὑπελάμβανον καὶ ἐπέχαιρον
[4, 31]	μὲν οὖν σε, εἰ τὰ	δίκαια	ποιεῖν ἤθελες, ὅτε μοι τὸν
[4, 83]	ἢ πειθόντων ἀνθρώπους τὰ μὴ	δίκαια	πράττειν. εἰ δέ τισιν αὐτῶν
[4, 30]	ἐπὶ τῆς βουλῆς ἔφη τὰ	δίκαια	πρὸς αὐτὸν ἐρεῖν, συγκαλέσας τὸ
[4, 35]	γάρ ἐστι τό τε πολλὰ	δίκαια	πρὸς τοὺς ἀγνώμονας ἀντιδίκους λέγειν
[4, 26]	τῶν προσοίκων ἄρχειν καὶ τὰ	δίκαια	τάττειν Ἕλληνας ὄντας βαρβάροις· Ῥωμαίους
[4, 82]	ἀνδρῶν οὖσιν ἀπογόνοις, οἳ τὰ	δίκαια	τάττειν ἠξίουν τοῖς ἄλλοις καὶ
[4, 35]	παρὰ πάντα τὰ ἐν ἀνθρώποις	δίκαια	τὴν σὴν βασιλείαν κατεῖχον, ἐχρῆν
[4, 28]	οὐκ ἐῶν πράττειν τὰ μὴ	δίκαια,	ὑπὸ τῆς ἀνοσίας γυναικὸς ἐπὶ
[4, 9]	ἐγκαταλείψω κατὰ δύναμιν τὴν ἐμήν.	δίκαιοι	δ´ ἐστὲ καὶ ὑμεῖς διαμεμνῆσθαι
[4, 48]	ἔθνους ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς τοῖς	δικαίοις,	ἐφ´ οἷς Ταρκύνιόν τε τὸν
[4, 58]	διαμενεῖ, γράψας ἐφ´ οἷς ἔσονται	δικαίοις	φίλοι, τὰ περὶ τούτων ὅρκια
[4, 36]	οἷς ὥρισα κατὰ τῶν ἄλλων	δικαίοις	ὥσπερ ἰδιώτης πειθόμενος· τῶν τ´
[4, 28]	λιτανεῖαι τὰ κράτιστα τὸν οὐ	δίκαιον	ἄνδρα πειθούσης, οὔτε αἱ τῆς
[4, 46]	ἀρχῆς, ὡς οὔτε κατὰ τὸ	δίκαιον	αὐτῷ προσηκούσης οὔτ´ ἐπὶ τῷ
[4, 46]	ἐποιεῖτο λόγους ὡς κατὰ τὸ	δίκαιον	αὑτῷ προσηκούσης, ἐπειδὴ Ταρκύνιος αὐτὴν
[4, 24]	ὑποθέσεως ἀπαιτούσης ἀναγκαῖόν τε καὶ	δίκαιον	ἔδοξεν εἶναί μοι πρὸς τοὺς
[4, 37]	τὸν λόγον, ἀλλ´ εἴ τι	δίκαιον	εἰπεῖν ἔχει Ταρκύνιος, καλεῖν αὐτὸν
[4, 35]	ἂν ἔπεισας αὐτούς, εἴ τι	δίκαιον	εἶχες λέγειν. εἰ δὲ τούτῳ
[4, 32]	πονηρὸς ὤν· εἰ δέ τι	δίκαιον	ἔχεις πρὸς ταῦτ´ εἰπεῖν, ἕτοιμός
[4, 9]	καὶ εὐνομωτάταις πόλεσι πυνθάνομαι γινόμενον,	δίκαιόν	τε καὶ συμφέρον τῷ κοινῷ
[4, 65]	τοῦ πατρὸς βασιλείαν, ὥσπερ ἐστὶ	δίκαιον,	τῶν υἱῶν αὐτοῦ πρεσβύτατος ὤν.
[4, 9]	θεοὺς ὅσιον ἢ πρὸς ἀνθρώπους	δίκαιον	ὑπολήψεταί με, ἐὰν ἐγκαταλίπω καὶ
[4, 78]	ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις ἅπασιν εἴη	δίκαιος	ἀπολωλέναι· ἐπειδὴ δ´ ὅ τε
[4, 10]	ἁπάντων δ´, ὅτι νόμιμος καὶ	δίκαιος	ἄρχων, ἀγαπώντων τε καὶ τεθαυμακότων.
[4, 4]	αὐτοῦ ποιῶμεν ἀπὸ τοῦ φανεροῦ.	δίκαιος	δ´ εἶ, Τύλλιε, τραφείς θ´
[4, 34]	σέ, καὶ ὑπὸ τούτων παυσθῆναι	δίκαιός	εἰμι τῆς ἀρχῆς, οὐχ ὑπὸ
[4, 31]	ἐμοῦ λόγος, ὦ Τύλλιε, καὶ	δίκαιος·	καὶ διὰ τοῦτο προειλόμην αὐτὸν
[4, 3]	οἷς ἅπασιν ἐξητάσθη πιστὸς καὶ	δίκαιος,	καὶ οὐδὲν ᾤοντο διαφέρειν οἱ
[4, 10]	μέν, ὅτι πιστὸς ἦν καὶ	δίκαιος	περὶ τοὺς εὐεργέτας, ἐπαινούντων, τῶν
[4, 11]	εἰσέρχεται, μὴ πικρὰς ἀμοιβὰς τῆς	δικαιοσύνης	ἀπολάβω. ἐπιβουλεύομαι γὰρ ὑπὸ τῶν
[4, 9]	τῆς βίας, φύλακας δὲ τῆς	δικαιοσύνης	καὶ αὐτὸς οὐδένα χρόνον ἀνήσω
[4, 61]	ἀπὸ τοῦ κρατίστου καὶ τοῦ	δικαιοτάτου	λέγειν. οὐ δυνηθεὶς δὲ παρακρούσασθαι
[4, 24]	τῶν θεραπόντων κτήσεις κατὰ τοὺς	δικαιοτάτους	γινόμεναι τρόπους. ἢ γὰρ ὠνησάμενοι
[4, 46]	πολὺν δὲ λόγον ὑπὲρ τοῦ	δικαίου	καὶ τῶν ὁμολογιῶν διεξελθὼν καὶ
[4, 31]	κατέχεις χρόνον, οὐκ ἐκ τοῦ	δικαίου	λαβών· οὔτε γὰρ μεσοβασιλεῖς σε
[4, 34]	μάρτυς δὲ τῆς ἐκ τοῦ	δικαίου	μοι καὶ τότε δοθείσης καὶ
[4, 32]	πράξαντι πρῶτον μὲν εὐσεβεῖ καὶ	δικαίῳ	λέγεσθαι, ἔπειτα συμβασιλεύειν ἐμοὶ καὶ
[4, 84]	τοῦθ´ ὑμῖν πρῶτον ἀρξάτω τὸ	δικαίωμα	τῆς ἐλευθερίας. Ἐγίνετο ταῦτα· καὶ
[4, 34]	εἰ μή τι τοιοῦτον ἔχεις	δικαίωμα	φέρειν, ὅτι τὴν βασιλείαν ὁ
[4, 24]	λύτρα κατατιθέντες ἐξ ὁσίων καὶ	δικαίων	ἐργασιῶν συναχθέντα. ἀλλ´ οὐκ ἐν
[4, 76]	λιτανεύσαντες συλλαβέσθαι σφίσιν ὁσίων καὶ	δικαίων	ἔργων ἐφιεμένοις ἐξῄεσαν εἰς τὴν
[4, 30]	τοὺς ἀπορωτάτους, οἷς οὐδενὸς τῶν	δικαίων	φροντὶς ἦν, χρήμασιν ἐξωνούμενοι καὶ
[4, 35]	οὐκ ἐπίστευες τῷ λόγῳ, οὐ	δικαίως	δ´ ἄρχεσθαι τὴν πόλιν ἐνόμιζες
[4, 37]	αὐτὸν αἰτιᾶται τὴν βασιλείαν οὐ	δικαίως	κατέχειν ἑαυτῷ προσήκουσαν· καταλιπεῖν γὰρ
[4, 36]	τινὰ περὶ σῶμα ἐλεύθερον ἀκολασίαν;	δικαίως	μέντ´ ἄν, εἴ τί μοι
[4, 31]	εἰς ἄνδρας ἐλθοῦσιν ὀρθῶς καὶ	δικαίως	τὰς πατρῴας καὶ προγονικὰς ἀπέδωκαν
[4, 42]	δ´ ὑπάγοντες αὐτοὺς ὑπὸ τὰς	δίκας	ἄλλους ἐπ´ ἄλλαις ψευδέσιν αἰτίαις,
[4, 50]	καὶ λῃστείας, ὑπὲρ ὧν αἰτούμενοι	δίκας	αὐθάδεις ἔδωκαν ἀποκρίσεις. οἱ δ´
[4, 42]	πρὶν ἁλῶναι τὰς ἐπαγομένας σφίσι	δίκας,	εἰδότες ὧν ἕνεκεν ἐπεβουλεύοντο, καταλείψειν
[4, 11]	καὶ τὰς κατ´ αὐτῶν ἐπιτελεσάμενον	δίκας	ἔμελλον ἀναρπάσεσθαι, ἔπειτα ταυτὶ τὰ
[4, 11]	τηλικοῦτο διαπραξαμένους ἄγος τάς τε	δίκας	ἐρήμους ἐκλιπόντας καὶ φυγῆς ἑαυτοῖς
[4, 25]	ἀξιούντων ἐφ´ ἑαυτοὺς ἄγειν τὰς	δίκας	καὶ πάντα τὰ ἐγκλήματα τά
[4, 42]	ἦγεν εἰς ἐγκλήματα καὶ θανάτου	δίκας	πολλοὺς τῶν ἐπιφανῶν· πρώτους μὲν
[4, 4]	παίδων ἀρξάμενος καὶ πρόθες αὐτοῖς	δίκας·	τιμωρησάμενος δὲ τούτους ἅπαντας, ἐὰν
[4, 36]	ἐγινόμην δικαστής, ἀλλὰ τὰς ἰδιωτικὰς	δίκας	ὑμῖν ἀπέδωκα διαγινώσκειν, ὃ τῶν
[4, 74]	ἀνδράσιν ἐλεφάντινον, ἐν ᾧ καθεζόμενοι	δικάσουσι,	καὶ λευκὴν ἐσθῆτα περιπόρφυρον καὶ
[4, 25]	πρόσκρουσμα πόλει πρὸς πόλιν ἐγεγόνει,	δικασταὶ	καθεζόμενοι διῄτων καὶ περὶ τοῦ
[4, 32]	εἰπεῖν, ἕτοιμός εἰμι τούτοις ἐπιτρέπειν	δικασταῖς,	ὧν οὐκ ἂν ἔχοις ἑτέρους
[4, 25]	δ´ ἰδιωτικῶν ἰδιώτας ἔταξεν εἶναι	δικαστάς,	ὅρους καὶ κανόνας αὐτοῖς τάξας,
[4, 42]	τῷ βασιλεῖ, κατηγόρουν ἐπ´ αὐτῷ	δικαστῇ.	ὁ δὲ τῶν μὲν θάνατον
[4, 47]	ἔλεγεν εἶναι τὴν ἀπολογίαν καὶ	δικαστὴν	ἁπάντων ἐποιεῖτο τῶν ἐγκλημάτων αὐτὸν
[4, 35]	συγκαλέσας τὸν δῆμον παρέξομαί σοι	δικαστὴν	ὧν ἄν μου κατηγορήσῃς, καὶ
[4, 36]	ἀδικημάτων οὐχ ἁπάντων αὐτὸς ἐγινόμην	δικαστής,	ἀλλὰ τὰς ἰδιωτικὰς δίκας ὑμῖν
[4, 47]	ὧν νυνί μου κατηγορεῖ πάντων	δικαστὴς	γενόμενος αὐτὸς ἀπέλυσέ με, ὅτε
[4, 37]	οὖν δείσας τὴν ἐκ χειρὸς	δίκην	ὁρμῆς ἤδη γινομένης τῶν ὄχλων
[4, 48]	ἐνοδίων, ἢ τὸν καταψευσάμενον αὐτοῦ	δίκην	ὑποσχεῖν. ἐδόκει ταῦτα· καὶ οἱ
[4, 5]	τοὺς Μαρκίους ἐκήρυττεν ἥκειν ὑφέξοντας	δίκην·	ὡς δ´ οὐχ ὑπήκουον, ἐπικηρύξας
[4, 53]	ὅσα μέρη πανδοκεύεται κατὰ τὴν	δίοδον,	τότε δὲ πολυάνθρωπος εἰ καί
[4, 3]	καὶ τὰ κοινὰ τῆς πόλεως	διοικεῖν	ἀξιῶν. ἐν οἷς ἅπασιν ἐξητάσθη
[4, 31]	οὐχ ἱκανὸς εἶναι πόλιν τηλικαύτην	διοικεῖν,	ὅτ´ εἰς τὴν κρατίστην παρεγενόμην
[4, 4]	φανερῶς τε καὶ κρύφα πειράσονται	διολέσαι.	ταῦτ´ οὖν ἐνθυμουμένους ἡμᾶς δεῖ
[4, 65]	θ´ ἅμα καὶ ἀντιβολῶν καὶ	διομνύμενος	ἀληθεύειν τῶν λεγομένων ἑκάτερον, εἰς
[4, 55]	καὶ μηδὲν εἰς αὐτὸν παρανομήσειν	διομολογησαμένων	παρῆν ἑταίρους τε πολλοὺς καὶ
[4, 0]		~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ	ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ.
[4, 62]	ἐν τῷ ναῷ τοῦ Καπιτωλίνου	Διὸς	ἐν λιθίνῃ λάρνακι, ὑπ´ ἀνδρῶν
[4, 61]	πλευράς, μέσος μὲν ὁ τοῦ	Διός,	παρ´ ἑκάτερον δὲ τὸ μέρος
[4, 58]	ἐν Ῥώμῃ κείμενον ἐν ἱερῷ	Διὸς	Πιστίου, ὃν Ῥωμαῖοι Σάγκον καλοῦσιν,
[4, 19]	γὰρ αὐτῷ δεήσειε μυρίων ἢ	δισμυρίων,	εἰ τύχοι, στρατιωτῶν, καταδιαιρῶν τὸ
[4, 38]	ἰδὼν ἀναπηδᾷ τ´ ἀπὸ τοῦ	δίφρου,	καὶ συναρπάσας τὸν γέροντα κεκραγότα
[4, 27]	μὲν ἄλλαις πόλεσιν ἁπλῶς καὶ	δίχα	ὀργῆς μνησικάκου πολιτεύεσθαί τ´ ἀποδοὺς
[4, 58]	τῶν ἐπὶ τοῦτο παρεσκευασμένων εἰσελθὼν	δίχα	πόνου κύριος ἐγεγόνει τῆς πόλεως.
[4, 11]	τῶν πατρικίων κατασχόντες τὰ πράγματα	δίχα	πόνου, πρῶτον μὲν ἐμὲ τὸν
[4, 75]	βασιλεῖς ἐποίουν, καὶ μηδὲν πράττειν	δίχα	ὑμῶν καὶ τὰ δόξαντα τῇ
[4, 73]	βαρεῖς ἔσονται διαιρεθείσης τῆς ἐξουσίας	διχῇ	καὶ τὴν αὐτὴν ἔχοντος ἰσχὺν
[4, 16]	καὶ ξίφη. διελὼν δ´ αὐτοὺς	διχῇ,	τετταράκοντα μὲν ἐποίησε νεωτέρων λόχους,
[4, 51]	ἐχρήσατο τοιᾷδε. νείμας τὴν δύναμιν	διχῇ	τὴν μὲν ἑτέραν ὑπὸ νύκτα
[4, 57]	υἱὸν αὐτῷ {καὶ κομίζεσθαι τοὺς	διωμολογημένους	μισθούς} ἐὰν δ´ ἀδύνατος ᾖ
[4, 58]	ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας παραχρῆμα καὶ	διωμόσατο	κατὰ τῶν σφαγίων. τούτων ἐστὶ
[4, 62]	Ἐρυθρῶν τῶν ἐν Ἀσίᾳ, κατὰ	δόγμα	βουλῆς τριῶν ἀποσταλέντων πρεσβευτῶν ἐπὶ
[4, 71]	ἄρξειν καὶ τὸ περὶ τούτων	δόγμα	πρὸς τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου διαπεμψώμεθα
[4, 34]	τοῦ δικαίου μοι καὶ τότε	δοθείσης	καὶ νῦν ὑπαρχούσης ἐξουσίας ὁ
[4, 46]	ἐπὶ τῷ συμφέροντι τῶν Λατίνων	δοθησομένης·	καὶ πολλοὺς ὑπὲρ ἀμφοτέρων διεξῆλθε
[4, 84]	κυρία, βασιλείαν μὲν οὐκέτι καταστήσασθαι	δοκεῖ,	ἄρχοντας δὲ δύο καθ´ ἕκαστον
[4, 9]	τοὺς δ´ ὀλίγα ἔχοντας ὀλίγα.	δοκεῖ	δέ μοι καὶ τῆς δημοσίας
[4, 24]	τῆς διηγήσεως, ἀναγκαῖον εἶναί μοι	δοκεῖ	διελθεῖν, ὡς εἶχε τότε τοῖς
[4, 36]	νυνὶ τῶν λόγων· εἰ δὲ	δοκεῖ	κρεῖττον ἐπιμελήσεσθαι τῶν κοινῶν Ταρκύνιος
[4, 56]	τοῦ Μιλησίου διάνοιαν ὡς ἔμοιγε	δοκεῖ	μιμησάμενος· καὶ γὰρ ἐκεῖνος Περιάνδρῳ
[4, 72]	Ἐπειδὴ ταῦτα οὕτω πράττειν ὑμῖν	δοκεῖ,	σκοπώμεθα πάλιν, τίς ἡ τὴν
[4, 10]	καὶ περιέσται τῷ ἀνδρὶ τὸ	δοκεῖν	κατὰ νόμους ἄρχειν. ἔδοξεν οὖν
[4, 71]	ἄλλα, ἔφησεν, ὀρθῶς ἐπιλογίζεσθαί μοι	δοκεῖς,	Ἰούνιε· περὶ δὲ τῆς ἐκκλησίας
[4, 4]	ἔπειθ´ ὅταν ἡμῖν καιρὸς εἶναι	δοκῇ,	τότε λέγωμεν ἀποτεθνηκέναι Ταρκύνιον καὶ
[4, 73]	ζῆν φιλοτιμία τε πρὸς ἀρετῆς	δόκησιν	ἐκ ταύτης γένοιτ´ ἂν ἑκάστῳ
[4, 56]	ὅτι δεῖ τῶν ἀστῶν τοὺς	δοκιμωτάτους	κολούειν τε καὶ διαφθείρειν. τὸ
[4, 59]	ἦν, πέμπει τῶν ἀστῶν τοὺς	δοκιμωτάτους	πρέσβεις πρὸς αὐτόν. ~Τούτοις τοῖς
[4, 29]	εἴ με φήσεις θρασεῖαν, τὸ	δοκοῦν	αἴτιον εἶναί μοι τοῦ μηδεμιᾶς
[4, 2]	οὐ πάνυ τι πιστὸν εἶναι	δοκοῦν	ἑτέρα τις ἐπιφάνεια θεία γενομένη
[4, 70]	ὑπὲρ ἑαυτοῦ λέγειν, ὅτι τὴν	δοκοῦσαν	τοῖς πολλοῖς μωρίαν οὐκ εἶχεν
[4, 69]	~Καταφρονήσας γὰρ ὁ Ταρκύνιος τῆς	δοκούσης	εἶναι περὶ αὐτόν, ἀλλ´ οὐ
[4, 36]	δημοτικὸν πλῆθος εὐεργεσίαι λυπεῖν ὑμᾶς	δοκοῦσι,	περὶ ὧν πολλάκις ἀπολελόγημαι πρὸς
[4, 52]	καὶ τελευτῆς ὁποίας ἔτυχεν, ἐπειδὴ	δολίῳ	τ´ ἀπάτῃ καὶ στρατηγήματι παραδόξῳ
[4, 55]	πάσας δὲ πείρας ἐπιτεχνωμένου καὶ	δόλους	παντοδαποὺς συντιθέντος, ὁ πρεσβύτατος αὐτοῦ
[4, 75]	καὶ πειθοῖ καὶ βίᾳ καὶ	δόλῳ	καὶ παντὶ ἄλλῳ τρόπῳ παρελθεῖν
[4, 4]	κωλύειν νῦν μὲν ἀπάτῃ καὶ	δόλῳ	χρησαμένους· τούτων γὰρ ἐν τῷ
[4, 2]	καὶ τῶν ἄλλων τερατοσκόπων ἀποφηναμένων	δόξαι	τῷ βασιλεῖ τὴν Ὀκρισίαν, ᾗ
[4, 51]	ὀλίγον τὸ μεταξὺ χωρίον καταλιπών.	δόξαν	δὲ τοῖς ἡγεμόσι τῶν Σαβίνων
[4, 5]	δεινόν, καὶ μέχρι πολλοῦ τὴν	δόξαν	ἔχων ταύτην διετέλει. ὁ δὲ
[4, 62]	ἕτερον Μάρκον Ἀτίλιον ἀδικεῖν τι	δόξαντα	περὶ τὴν πύστιν καταμηνυθέντα ὑφ´
[4, 75]	πράττειν δίχα ὑμῶν καὶ τὰ	δόξαντα	τῇ βουλῇ φέρειν εἰς τὸν
[4, 85]	ἀποστῆναι τοῦ τυράννου καὶ τὰ	δόξαντα	τοῖς ἐν ἄστει ποιοῦντες φανερά.
[4, 26]	ἔγραψεν ἐν ταύτῃ τά τε	δόξαντα	τοῖς συνέδροις καὶ τὰς μετεχούσας
[4, 84]	Ἐάν γε πρότερον, ἔφη, τὰ	δόξαντα	τῷ συνεδρίῳ μαθόντες ἐπικυρώσητε {τὸ
[4, 55]	ἤδη περὶ αὐτὸν ἦν καρτερά.	δόξαντες	δ´ οἱ Γάβιοι μέγα προσγεγονέναι
[4, 55]	εἶχεν· ἐξ ἁπάντων τε τούτων	δόξαντες	φίλον {τε} πιστὸν εἶναί σφισι
[4, 70]	τὸ προσποίημα τοῦθ´ ὑπέμεινε, καὶ	δόξας	ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι φρονιμώτατος, μετὰ
[4, 38]	φίλῳ γεγονότι ἧττον αὐτὸν φυλάττοιτο,	δόξας	δ´ αὐτὴν τὰ κράτιστα ὑποθέσθαι
[4, 7]	παρὰ τὰς κοινὰς ἁπάντων ἐστὶ	δόξας,	καὶ ὁ τοῦ βίου χρόνος
[4, 25]	ἐξ ὧν εἰς ὀνόματα καὶ	δόξας	προῆλθον, οὔτε τοῦ Βαβυλωνίου τείχους
[4, 3]	πόλεων τὸ ἔθνος, αἰτιώτατος εἶναι	δόξας	Ταρκυνίῳ καὶ ταύτης τῆς δυναστείας
[4, 39]	Ταρκύνιος δὲ καὶ ταῦτ´ ὀρθῶς	δόξας	τὴν ἀνοσιωτάτην γυναῖκα ὑποτίθεσθαι πέμπει
[4, 55]	γνώμην τῷ πατρὶ μόνῳ καὶ	δόξας	τολμηρῷ μὲν ἐπιχειρεῖν πράγματι καὶ
[4, 4]	τῷ πρὸ τούτου δεδήλωκα λόγῳ,	δόξας	ὑπὸ τῶν πραγμάτων αὐτῶν ἐπὶ
[4, 62]	ἐνέγκασα τῆς αὐτῆς ἐπώλει τιμῆς.	δόξασα	δ´ ἄφρων τις εἶναι καὶ
[4, 9]	καὶ τὴν μνήμην τῶν ἔργων.	δόξατε	οὖν κοινῇ πάντες ἐπίτροποι καταλελεῖφθαι
[4, 20]	νόμου διαγινώσκειν ἢ πόλεμον ἐκφέρειν	δόξειεν	αὐτῷ, τὴν λοχῖτιν ἀντὶ τῆς
[4, 75]	δότω· ἐὰν δὲ τοῖς πλείοσι	δόξῃ	λόχοις κυρίαν εἶναι τὴν τῶν
[4, 29]	ὀρέγεσθαί σε μήτε φιλοτιμίας μήτε	δόξης.	γυνή σοι σύνεστι μηδὲν ἐοικυῖα
[4, 82]	καὶ πολλοὺς ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ	δόξης	ἤραντο κινδύνους· ἀλλὰ δυεῖν θάτερον
[4, 24]	κουφότητα τῶν δεσποτῶν καὶ κενὴν	δοξοκοπίαν.	ἔγωγ´ οὖν ἐπίσταμαί τινας ἅπασι
[4, 77]	ἀκριβῶς οἶδ´ ὅτι πολλοῖς τεταράχθαι	δόξω	τὴν διάνοιαν, ἀνὴρ οὐ φρενήρης
[4, 16]	φέρειν ἐπέταξεν ἀσπίδας Ἀργολικὰς καὶ	δόρατα	καὶ κράνη χάλκεα καὶ θώρακας
[4, 17]	αὐτοὺς θυρεοὺς καὶ ξίφη καὶ	δόρατα	καὶ στάσιν ἔχειν ἐν τοῖς
[4, 52]	πλησίον ἐγένοντο καὶ εἶδον ἐπὶ	δορατίων	ἀναπεπηγυίας τὰς κεφαλὰς τῶν σφετέρων
[4, 24]	παρὰ τοῦ δημοσίου τοὺς ὑπὸ	δόρυ	πωλουμένους ἐκ τῶν λαφύρων, ἢ
[4, 24]	ταῖς ἄλλαις ὠφελείαις καὶ τοὺς	δορυαλώτους	τοῖς λαβοῦσιν ἔχειν ἢ πριαμένοις
[4, 11]	παραλάβετε δὴ τὰς ῥάβδους καὶ	δότε,	εἰ βούλεσθε, τοῖς πατρικίοις· ἐγὼ
[4, 75]	ψῆφον ὑπὲρ αὐτῶν τοῖς πολίταις	δότω·	ἐὰν δὲ τοῖς πλείοσι δόξῃ
[4, 23]	καὶ Ἑλληνίδες, ὅσαι δ´ εἰς	δουλείαν	ἐξ ἐλευθερίας· εὐήθειάν τε πολλὴν
[4, 23]	ὅσαι μὲν ἤδη πόλεις ἐκ	δουλείας	μετέβαλον εἰς ἐλευθερίαν βάρβαροί τε
[4, 46]	οὔπω τὸν χαλινὸν εἰλήφασι {τῆς	δουλείας}	περὶ τοῦ μὴ λαβεῖν αὐτὸν
[4, 58]	εἰ δὲ τὰ κράτιστα πράξειαν,	δουλείας	τε καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις καὶ
[4, 82]	ἄλλων ἄρχειν ἀξιοῦν, αὐτοὺς δὲ	δουλεύοντας	ἑτέροις ὑπομένειν, καὶ περὶ μὲν
[4, 1]	ἐπὶ τῆς ἰδίας τύχης, ὅτι	δουλεύουσα	ἔτεκεν αὐτόν. εἴη δ´ ἂν
[4, 1]	ταύτης γίνεται τῆς Ὀκρισίας ἔτι	δουλευούσης	παιδίον, ᾧ τίθεται τραφέντι ἡ
[4, 6]	τῷ δ´ ἀλλοτρίῳ καὶ ἐκ	δούλης	γεγονότι χαρίζεσθαι· οὔτ´ ἂν αὐτοὶ
[4, 38]	ἐλεύθερος ὤν, ἀλλὰ δοῦλος ἐκ	δούλης,	ἣν οὑμὸς ἐκτήσατο πάππος ἐκ
[4, 6]	προεῖχεν αὐτῶν ὁ Τύλλιος ἐκ	δούλης	μητρὸς ὢν οὔθ´ ἡλικίας ἀξιώματι
[4, 1]	εἰς τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον μεταβιβαζόμενος	Δούλιος.	~Φέρεται δέ τις ἐν ταῖς
[4, 23]	οἷς ἔτυχε δωρησομένοις· τοῖς δὲ	δούλοις	ἔτι μείζων ὑπάρξει προθυμία χρηστοῖς
[4, 24]	οὖν ἐπίσταμαί τινας ἅπασι τοῖς	δούλοις	συγκεχωρηκότας εἶναι ἐλευθέροις μετὰ τὰς
[4, 14]	ἥρωας ἱλασκόμενοι καὶ ἅπαν τὸ	δοῦλον	ἀφαιροῦντες αὐτῶν ἐν ταῖς ἡμέραις
[4, 38]	ὃς οὐδ´ ἐλεύθερος ὤν, ἀλλὰ	δοῦλος	ἐκ δούλης, ἣν οὑμὸς ἐκτήσατο
[4, 23]	φύσει τὸ ἐλεύθερον οἴονται τοῦ	δούλου	διαφέρειν, ἀλλ´ οὐ τῇ τύχῃ·
[4, 65]	κατειληφὼς ἀσχημονοῦσάν σε μετὰ τοῦ	δούλου	τετιμωρῆσθαι τὴν τοῦ συγγενοῦς ὕβριν
[4, 81]	κοινῶν ἐκκλησιάζοντας, ἀναγκάζει δ´ ὅσα	δούλους	ἀργυρωνήτους {αἰσχύνης ἄξια} ταλαιπωρεῖν λατομοῦντας
[4, 24]	τοῖς Ῥωμαίοις τὰ περὶ τοὺς	δούλους	ἔθη, ἵνα μήτε τὸν βασιλέα
[4, 14]	οὐ τοὺς ἐλευθέρους, ἀλλὰ τοὺς	δούλους	ἔταξε παρεῖναί τε καὶ συνιερουργεῖν,
[4, 24]	τρόπους κυρίων γενομένων ἐκέκτηντο τοὺς	δούλους.	οὐδὲν δὴ πρᾶγμα ποιεῖν αἰσχύνης
[4, 23]	τύχας μηδ´ εἴ τινες ἐκ	δούλων	ἐγένοντο ἐλεύθεροι πολυπραγμονοῦντας, τοὺς δὲ
[4, 34]	ἦν ἀφελόμενος αὐτὴν ὑμῶν ἐμοὶ	δοῦναι.	εἰ γάρ τι τοιοῦτον εἰπεῖν
[4, 11]	χρήσιμος, ἀξιοῦμεν ὑμᾶς μίαν ἡμῖν	δοῦναι	ταύτην δωρεάν, φανερὰν ποιῆσαι τὴν
[4, 67]	καὶ δαίμοσιν εὐξαμένη ταχεῖαν αὐτῇ	δοῦναι	τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ βίου σπᾶται
[4, 30]	αἱρέσεις ὁ Ταρκύνιος, καὶ αὐτίκα	δοὺς	αὐτῇ πίστεις καὶ λαβὼν τὰ
[4, 57]	Σέξτος ἔλυσε, καὶ τῷ γραμματεῖ	δοὺς	ἐκέλευσεν ἀναγινώσκειν. ἐγέγραπτο δ´ ἐν
[4, 21]	καὶ πλεονέκτημα τοῖς πλουσίοις τηλικοῦτο	δοὺς	ἔλαθε τὸν δῆμον, ὥσπερ ἔφην,
[4, 62]	μὲν οὖν γυνὴ τὰς βύβλους	δοῦσα	καὶ φράσασα τηρεῖν ἐπιμελῶς ἐξ
[4, 84]	τῷ συνεδρίῳ μαθόντες ἐπικυρώσητε {τὸ	δοχθέν.	δέδοκται γὰρ ἡμῖν φεύγειν Ταρκυνίους
[4, 84]	οἱ μὲν ἐπὶ τῷ κακῶς	δράσαι	τὰ μισούμενα τῆς ἀσφαλείας ὑπερορᾶν
[4, 67]	παραγενομένων εἰς Ῥώμην Σαβίνων ἀπόγονος,	δραστήριος	ἀνὴρ καὶ φρόνιμος. οὗτος ἐπὶ
[4, 4]	αὐτῶν ἐπὶ τὴν βασιλείαν καλεῖσθαι,	δραστήριος	ἀνὴρ οὐκ ἀφῆκεν ἐκ τῶν
[4, 43]	εἰσφορᾶς ἀναγκαζομένου κατὰ κεφαλὴν ἑκάστου	δραχμὰς	δέκα εἰσφέρειν. συνόδους τε συμπάσας,
[4, 17]	τῶν ὑπολειπομένων τοὺς ἐλάττω πεντακισχιλίων	δραχμῶν	ἔχοντας οὐσίαν ἄχρι πέντε καὶ
[4, 16]	οἷς ἦν ἐντὸς μὲν μυρίων	δραχμῶν,	οὐ μεῖον δὲ πέντε καὶ
[4, 16]	μὲν τῶν ἑπτακισχιλίων καὶ πεντακοσίων	δραχμῶν,	οὐ μείονα δὲ μνῶν πεντήκοντα.
[4, 48]	ἔρευναν τῆς καταλύσεως ἐκάλει καὶ	δυεῖν	γενέσθαι θάτερον ἔφη δεῖν, ἢ
[4, 82]	καὶ δόξης ἤραντο κινδύνους· ἀλλὰ	δυεῖν	θάτερον ἅπασιν αἱρετέον, ἢ βίον
[4, 63]	Ταρκύνιος καὶ φυλαττόμενος, εἴ πως	δύναιτο	διακρούσασθαι τὴν μοῖραν, οὐκ ἴσχυσε
[4, 36]	ἄρχειν ἐπίσταμαι καλῶς καὶ ἄρχεσθαι	δύναμαι	σωφρόνως. ~Τοιαῦτα διαλεχθεὶς καὶ εἰς
[4, 4]	καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ πάσῃ	δυνάμει	καὶ μεθ´ ὅπλων αὐτοῖς ὁμόσε
[4, 52]	χώραν τοτὲ μὲν ἁπάσῃ τῇ	δυνάμει,	τότε δὲ μέρει τινί, καὶ
[4, 23]	πόλιν οἰκείων ὅπλων, ἀλλ´ ἕξειν	δυνάμεις	αἰεὶ διαρκεῖς, κἂν πρὸς πάντας
[4, 85]	πεντεκαιδεκαετεῖς ἀπήγαγον ἐπ´ οἴκου τὰς	δυνάμεις.	{ἡ μὲν δὴ βασιλικὴ πολιτεία
[4, 78]	αὐτοῦ καὶ οὐδ´ ἀπολογίας οὐδεμιᾶς	δυνάμενα	τυχεῖν, ταῦθ´ ὑμᾶς ὑπομνήσω. ~Οὗτός
[4, 8]	πολλάκις οἱ πλεῖστον ἐξ αὐτῶν	δυνάμενοι	διελέγοντο πρὸς ἀλλήλους περὶ τῆς
[4, 71]	παίδων τε καὶ κολάκων φέρειν	δυνάμενοι.	Ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν
[4, 57]	φωνὴν ὑπὸ τοῦ κακοῦ ῥῆξαι	δυνάμενον	ἀποκτείνουσι βάλλοντες λίθοις· τὴν δὲ
[4, 45]	Λατίνων ἔθνους καὶ πλεῖστον ἁπάντων	δυνάμενον	ἐσπούδαζε φίλον ποιήσασθαι τῷ γάμῳ
[4, 55]	αἰσχρῶς ὑπομένοντος οὔτ´ ἀντέχειν ἔτι	δυναμένου,	πάσας δὲ πείρας ἐπιτεχνωμένου καὶ
[4, 9]	Τυρρηνοὺς ἅπαντας μέγιστον τῶν περιοίκων	δυναμένους,	ἀναγκάσας δὲ τὸ Σαβίνων ἔθνος
[4, 47]	τὴν ἐπίθεσιν πράγματι ἐπεχείρησεν ἥκιστα	δυναμένῳ	πεσεῖν εἰς πρόνοιαν ἀνθρωπίνην καὶ
[4, 3]	μάλιστα τῆς συμμαχικῆς στρατηγὸς ἀπεδείχθη	δυνάμεως,	ἣν Λατῖνοι ἔπεμψαν, καὶ συγκατεκτήσατο
[4, 71]	ἠλιθίῳ καὶ οὔτ´ εἰσομένῳ τὴν	δύναμιν	αὐτῆς οὔτ´, εἰ γνοίην, χρησομένῳ·
[4, 51]	τύχης ἐχρήσατο τοιᾷδε. νείμας τὴν	δύναμιν	διχῇ τὴν μὲν ἑτέραν ὑπὸ
[4, 11]	αὐτὸς ἐγὼ κατὰ τὴν ἐμαυτοῦ	δύναμιν	ἐγενόμην ὑμῖν χρήσιμος, ἀξιοῦμεν ὑμᾶς
[4, 11]	περὶ τούτων ἐγένετο μήνυσις, ξενικὴν	δύναμιν	ἐπαγόμενοι νυκτὸς ἔτι πολλὴν κατάγειν
[4, 51]	φυλάττειν παρακελευσάμενος, τὴν δ´ ἄλλην	δύναμιν	εὔζωνον ἀναλαβὼν ἦγεν ἐπὶ τοὺς
[4, 52]	κατὰ νοῦν ἐχώρησεν, ἀναλαβὼν τὴν	δύναμιν	ἧκεν ἐπὶ τοὺς ἐν Φιδήνῃ
[4, 58]	ὁ Ταρκύνιος παρῆν ἄγων τὴν	δύναμιν	καὶ περὶ μέσον νυκτὸς ἀγχοῦ
[4, 52]	ἐκεῖθεν δὲ τήν τε καταλειφθεῖσαν	δύναμιν	καὶ τὰ λάφυρα καὶ τὴν
[4, 58]	υἱὸν Σέξτον ἀποδείξας ἀπῆγε τὴν	δύναμιν.	ὁ μὲν δὴ πρὸς Γαβίους
[4, 50]	τοὺς καλουμένους Πωμεντίνους ἦγε τὴν	δύναμιν,	οἳ πόλιν μὲν Σύεσσαν ᾤκουν,
[4, 42]	στέργειν δὲ τὰ παρόντα ἠναγκάζοντο	δύναμιν	οὐκ ἔχοντες κωλύειν τὰ πραττόμενα.
[4, 50]	τὴν παρὰ τῶν συμμάχων ἀφιγμένην	δύναμιν	προσλαβὼν πολλῷ πλείονα τῆς πολιτικῆς
[4, 51]	πολλοὺς ὁρῶντες καὶ τὴν ἑαυτῶν	δύναμιν	τὴν ἀπὸ Φιδήνης ὅσον οὔπω
[4, 9]	τῶν παιδίων ἐρημίαν ἐγκαταλείψω κατὰ	δύναμιν	τὴν ἐμήν. δίκαιοι δ´ ἐστὲ
[4, 51]	καὶ εἰ μή τις αὐτοῖς	δύναμις	ἐναντιωθήσεται, πάντα οἰχήσεται τἀκεῖ. ὡς
[4, 66]	αἰτουμένῃ τὴν χάριν· κάλεσον ὅσους	δύνασαι	πλείστους φίλους τε καὶ συγγενεῖς,
[4, 10]	ὥρμησαν ἀφελέσθαι τὴν παράνομον αὐτοῦ	δυναστείαν	ἀποδείξαντες μεσοβασιλεῖς καὶ δι´ ἐκείνων
[4, 75]	τρόπῳ παρελθεῖν πάλιν ἐπὶ τὴν	δυναστείαν,	ἐὰν μὴ φυλαττώμεθα αὐτούς. Ταυτὶ
[4, 25]	ἐξουσίαν καὶ τὴν τῶν πατρικίων	δυναστείαν	ἐλαττοῦν, ἀλλὰ καὶ ἐν οἷς
[4, 78]	ἡμῶν ἐθισμοὺς καὶ νόμους τὴν	δυναστείαν	κατασχόντα οὔτ´, ἐπειδὴ κατέσχεν ὅπως
[4, 31]	τότε μέντοι σαυτῷ πράττειν τὴν	δυναστείαν	λέγων, ἀλλ´ ἡμῖν φυλάξειν σκηπτόμενος
[4, 80]	πῶς οὖν παρῆλθεν ἐπὶ τὴν	δυναστείαν;	ὅπλοις καὶ βίᾳ καὶ πονηρῶν
[4, 80]	φέρε, ἀλλ´ ἐπειδὴ κατέσχε τὴν	δυναστείαν	ὁπωσδήποτε λαβών, ἆρα βασιλικῶς αὐτῇ
[4, 41]	παραλαμβάνει Λεύκιος Ταρκύνιος τὴν Ῥωμαίων	δυναστείαν	οὐ κατὰ νόμους, ἀλλὰ διὰ
[4, 1]	ἔτι καὶ πρὶν ἐπὶ τὴν	δυναστείαν	παρελθεῖν. τὰ μὲν οὖν περὶ
[4, 41]	πατρικίων, ὑφ´ ὧν ἐπὶ τὴν	δυναστείαν	παρήχθη, ἔθη τε καὶ νόμους
[4, 10]	ἔφερον οἱ πατρίκιοι καταλυομένην τὴν	δυναστείαν	τῆς βουλῆς ὁρῶντες καὶ λογισμοὺς
[4, 61]	ἔργον ἐκπεσὼν τάχιον ἐκ τῆς	δυναστείας,	ἀλλ´ ἐπὶ τῆς τρίτης ὑπατείας
[4, 45]	μὴ κατὰ νόμους λαβοῦσι τὰς	δυναστείας,	ἀλλὰ διὰ τῶν ὅπλων κτησαμένοις,
[4, 23]	δ´ ἀγνοοῦντας διδάσκων, ὅτι πόλει	δυναστείας	ἐφιεμένῃ καὶ μεγάλων πραγμάτων ἑαυτὴν
[4, 6]	τὸν ἔνατον ἐνιαυτὸν τῆς Ἄγκου	δυναστείας	ἱππέων ἡγούμενος ἐπὶ τὸν πρὸς
[4, 70]	πράξειν ἐπὶ καταλύσει τῆς Ταρκυνίων	δυναστείας,	καὶ οὔτ´ αὐτὸς διαλλαγήσεσθαι πρὸς
[4, 73]	γένοιτ´ ἂν ἑκάστῳ τῆς ἰσοτίμου	δυναστείας	μάλιστα. ~Τῶν τε παρασήμων, ἃ
[4, 63]	τοῦ δήμου συμφρονήσαντος ἐξέπεσε τῆς	δυναστείας.	οἵτινες δ´ ἦσαν οἱ τῆς
[4, 62]	καὶ ἕτερον ἐπὶ τῆς Ταρκυνίου	δυναστείας	πάνυ θαυμαστὸν εὐτύχημα τῇ Ῥωμαίων
[4, 80]	πάντες ὑφ´ ὑμῶν ἐπὶ τὰς	δυναστείας	παρήγοντο κατὰ τοὺς πατρίους ἐθισμοὺς
[4, 3]	δόξας Ταρκυνίῳ καὶ ταύτης τῆς	δυναστείας	τοῖς ἐπινικίοις στεφάνοις ἀνεδεῖτο ὑπ´
[4, 72]	δὲ μηκέτι ποιεῖν ἐφ´ ἑνὶ	δυνάστῃ	τὰ κοινὰ τὰς τυραννικὰς διεξιοῦσι
[4, 24]	ἐπανορθοῦσθαι μέντοι φημὶ δεῖν τὰ	δυνατὰ	καὶ μὴ περιορᾶν ὀνείδη μεγάλα
[4, 76]	γλῶτταν τοὔνομα συμβούλους ἢ προβούλους	δύναται	δηλοῦν, κωνσίλια γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι
[4, 36]	περὶ τὴν ἀρχήν, οὐδεὶς φέρειν	δύναταί	μου; τίς μέντοι τῶν πρὸ
[4, 70]	τοὺς ἄλλους θεοὺς πᾶν ὅσον	δύναται	πράξειν ἐπὶ καταλύσει τῆς Ταρκυνίων
[4, 53]	τήν τε κατάλυσιν τοῦ τυράννου	δυνατὴν	ἀποφαίνοντες καὶ ῥᾳδίαν, ὡς καὶ
[4, 45]	ἐν πόλει μὲν οἰκῶν Κορίλλῃ,	δυνατὸς	δὲ καὶ χρήμασι καὶ φίλοις
[4, 42]	ἔμελλον δ´ ἄρα πολλοὶ τῶν	δυνατῶν,	πρὶν ἁλῶναι τὰς ἐπαγομένας σφίσι
[4, 3]	τύχαις καὶ παντὶ συνεξομοιωθῆναι προσώπῳ	δυνατώτατος.	καὶ διὰ ταῦτα Ῥωμαῖοι μὲν
[4, 61]	καὶ τοῦ δικαιοτάτου λέγειν. οὐ	δυνηθεὶς	δὲ παρακρούσασθαι τοὺς ἄνδρας ὁ
[4, 4]	καὶ προσαγορεῦσαι τοὺς ἐσχάτους ἀσπασμοὺς	δυνηθείς.	ἔρημα δὲ καὶ ὀρφανὰ τὰ
[4, 5]	τῶν ἀνοσίων ἐπιβουλευμάτων γεγονέναι οὐ	δυνηθεῖσιν	ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον. ἀγαπητῶς δὲ τὸν
[4, 15]	τὸ ἀσφαλὲς τοῖς γεωργοῖς παρέχειν	δυνησομένους	ὄχθους κρησφύγετα κατεσκεύασεν, Ἑλληνικοῖς ὀνόμασιν
[4, 17]	τὰ εἰς τὸν πόλεμον εὔχρηστα·	δύο	δὲ σαλπιστῶν τε καὶ βυκανιστῶν
[4, 1]	τε δύο καταλιπὼν νηπίους καὶ	δύο	θυγατέρας ἀνδράσιν ἤδη συνοικούσας. διάδοχος
[4, 28]	γενομένων ἀναλαβών. ~Ἦσαν τῷ Τυλλίῳ	δύο	θυγατέρες ἐκ γυναικὸς γενόμεναι Ταρκυνίας,
[4, 84]	οὐκέτι καταστήσασθαι δοκεῖ, ἄρχοντας δὲ	δύο	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἀποδεικνύναι βασιλικὴν
[4, 7]	τέκνων, ἀλλὰ θυγατέρες ἦσαν αὐτῷ	δύο	καὶ αὗταί γ´ ἤδη γεγαμημέναι.
[4, 1]	κατασχὼν οὕτω τελευτᾷ υἱωνούς τε	δύο	καταλιπὼν νηπίους καὶ δύο θυγατέρας
[4, 27]	καὶ κατὰ πολέμους καὶ ναοὺς	δύο	κατασκευασάμενος Τύχης, ᾗ παρὰ πάντα
[4, 13]	παρόν. τῇ τε πόλει προσέθηκε	δύο	λόφους, τόν τε Οὐιμινάλιον καλούμενον
[4, 20]	τοῦ δευτέρου τιμήματος εἴκοσι καὶ	δύο	λόχους ἐκάλει. μερισθεισῶν δὲ καὶ
[4, 20]	σχισθεῖεν αἱ τῶν ἑκατὸν ἐνενήκοντα	δύο	λόχων γνῶμαι, τότε τὸν ἔσχατον
[4, 17]	ἦσαν δὲ τῶν τεττάρων τούτων	δύο	μὲν ὁπλοποιῶν τε καὶ τεκτόνων
[4, 4]	χρόνου, παιδία δ´ ἐξ ἐκείνου	δύο	νήπια καταλειπόμενα. ἐνθυμουμένη δὲ τὴν
[4, 62]	προχειρισάμενος καὶ δημοσίους αὐτοῖς θεράποντας	δύο	παραζεύξας ἐκείνοις ἀπέδωκε τὴν τῶν
[4, 63]	τε καὶ κατὰ πολέμους καὶ	δύο	πόλεις ἀποικίσας τὴν μὲν καλουμένην
[4, 49]	ἐκ δὲ τοῦ Οὐολούσκων ἔθνους	δύο	πόλεις ἐδέξαντο μόναι τὰς προκλήσεις,
[4, 65]	τρόπῳ τὴν ἄνθρωπον αἱρέσεις αὐτῇ	δύο	προὔτεινεν, ὧν ποτέραν αὐτὴ προῃρεῖτο
[4, 62]	δὲ τῶν ἀστῶν ἄνδρας ἐπιφανεῖς	δύο	προχειρισάμενος καὶ δημοσίους αὐτοῖς θεράποντας
[4, 18]	δὲ τετάρτην πάλιν εἴκοσι καὶ	δύο	σὺν τοῖς σαλπισταῖς καὶ βυκανισταῖς·
[4, 18]	τὴν δὲ δευτέραν εἴκοσι καὶ	δύο	σὺν τοῖς χειροτέχναις· τὴν δὲ
[4, 13]	τὸν περίβολον τῆς πόλεως τοὺς	δύο	τοῖς πέντε προσθεὶς λόφοις, ὀρνιθευσάμενός
[4, 84]	ἀφικομένων δ´ αὐτῶν ἄνδρας αἱρεῖται	δύο	τοὺς πράξοντας ὅσα τοῖς βασιλεῦσιν
[4, 69]	Δελφικῷ μαντείῳ χρησομένους ἀπέστελλε τοὺς	δύο	τῶν παίδων Ἄρροντα καὶ Τῖτον
[4, 23]	πατρικίων ἐπὶ τῷ πράγματι καὶ	δυσανασχετούντων	συγκαλέσας τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν
[4, 60]	τουτὶ δὲ τὸ πρὸς τὰς	δύσεις,	βόρειον δ´ αὐτοῦ τόδε καὶ
[4, 24]	περιορᾶν ὀνείδη μεγάλα καὶ ῥύπους	δυσεκκαθάρτους	εἰς τὴν πολιτείαν εἰσαγομένους. καὶ
[4, 24]	θανάτων. εἰς τούτους μέντοι τοὺς	δυσεκκαθάρτους	σπίλους ἐκ τῆς πόλεως ἀποβλέποντες
[4, 15]	καὶ τούτων ἡ πληθὺς μὴ	δυσεύρετος,	ἀλλ´ εὐλόγιστος ᾖ καὶ φανερά,
[4, 13]	εἰ δὲ τῷ τείχει {τῷ}	δυσευρέτῳ	μὲν ὄντι διὰ τὰς περιλαμβανούσας
[4, 62]	τινῶν καὶ φαντασμάτων μεγάλων καὶ	δυσευρέτων	αὐτοῖς φανέντων, οἷα πολλάκις συνέβη.
[4, 51]	ἡ κρατίστη νεότης ἐξελήλυθε καὶ	δυσὶ	μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς τὴν Ῥωμαίων
[4, 63]	κατοικῆσαι· καὶ τὰς ἀποικίας ἀμφοτέρας	δυσὶ	τῶν παίδων οἰκισταῖς ἀναθείς, Κιρκαίαν
[4, 69]	διεφθάρη σώματα, χαλεπωτάτη δὲ καὶ	δυσίατος	εἰς τὰς κυούσας γυναῖκας αὐτοῖς
[4, 73]	μίαν γνώμην ἁπάντων κυρίαν, ἀλλὰ	δυσὶν	ἐπιτρέπειν ἀνδράσι τὴν βασιλικὴν ἀρχήν,
[4, 73]	τῶν πολιτειῶν. ~Χαλεπῆς δὲ καὶ	δυσκρίτου	τῆς αἱρέσεως ἅπασι φαινομένης διὰ
[4, 79]	κηδεστὰς ἀμφοτέρους ἐπιχειρήματα ἐπὶ ταῖς	δυσμαῖς	ὄντας ἤδη τοῦ βίου; Σερούιον
[4, 54]	περίβολον ἀσφαλὴς ἐπιεικῶς οὖσα καὶ	δυσπρόσιτος.	ἔμελλε δ´, ὃ πάσαις φιλεῖ
[4, 29]	ἀλλ´ οὐκ ἐν ἀδήλῳ καὶ	δυστεκμάρτῳ	τέλει πάντων τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων
[4, 79]	ἢ μαρανθῆναι τὰς ὑποδεξαμένας τὰ	δύστηνα	σώματα πυράς, φίλους εἱστία καὶ
[4, 4]	ἔρημα δὲ καὶ ὀρφανὰ τὰ	δύστηνα	ταυτὶ παιδία καταλείπεται κίνδυνον οὐ
[4, 62]	στάσεως καταλαβούσης τὴν πόλιν ἢ	δυστυχίας	τινὸς μεγάλης συμπεσούσης κατὰ πόλεμον
[4, 80]	τυράννοις ἔθος, ἀκόντων ὑμῶν καὶ	δυσχεραινόντων.	φέρε, ἀλλ´ ἐπειδὴ κατέσχε τὴν
[4, 24]	τῆς πόλεως ἀποβλέποντες οἱ πολλοὶ	δυσχεραίνουσι	καὶ προβέβληνται τὸ ἔθος, ὡς
[4, 36]	μὲν οὐδὲν εἶναι, δι´ ὃ	δυσχεραίνουσί	μοί τινες, αἱ δ´ εἰς
[4, 73]	ὠμότητα περιίστανται καὶ δι´ ἃ	δυσχεραίνουσιν	ἅπαντες αὐτάς, ταῦθ´ ὑμῖν ἐπανορθώσασθαί
[4, 17]	εἴκοσι καὶ πέντε μνῶν ἄχρι	δώδεκα	καὶ ἡμίσους μνῶν ὁ βίος
[4, 18]	πολίτας, οἳ τίμησιν εἶχον ἐλάττονα	δώδεκα	καὶ ἡμίσους μνῶν, πλείους τὸν
[4, 74]	τοὺς προηγουμένους ἐν ταῖς ἐξόδοις	δώδεκα	πελέκεις καταλιπεῖν. ἔτι πρὸς τούτοις,
[4, 27]	οὖν ἔτει συνελθοῦσαι πάλιν αἱ	δώδεκα	πόλεις ἐξανηλωμέναι τῷ πολέμῳ τά
[4, 64]	ἐνόμιζεν, ἀναστὰς ἧκεν ἐπὶ τὸ	δωμάτιον,	ἐν ᾧ τὴν Λουκρητίαν ᾔδει
[4, 5]	καιρὸς ἦν, ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ	δωματίου	καὶ παρήγγειλε τοῖς ἔνδον εὐτρεπῆ
[4, 64]	τοὺς παρὰ ταῖς θύραις τοῦ	δωματίου	κοιμωμένους εἰσέρχεται ξίφος ἔχων. ~Ἐπιστὰς
[4, 4]	μήτ´ ἔξω· ἔπειτ´ ἐκ τοῦ	δωματίου	πάντας ἐξελθεῖν κελεύσασα τοὺς ἄλλους,
[4, 65]	ἐκέλευε καὶ μένειν ἐν τῷ	δωματίῳ	σφάξειν αὐτὴν ἀπειλήσας, ἐὰν ἐπιχειρήσῃ
[4, 71]	τῆς πατρίδος ἐλευθερίαν γενήσονται οὔτε	δωρεαῖς	ἔτι κατεχόμενοι ὡς πρότερον οὔτε
[4, 4]	τῶν πολιτῶν εὐεργεσίαις τισὶ καὶ	δωρεαῖς	ὑπαγόμενος· ἔπειθ´ ὅταν ἡμῖν καιρὸς
[4, 46]	ταῖς ὁμολογίαις τὴν αὐτὴν εἶναι	δωρεὰν	καὶ τοῖς Ταρκυνίου ἐγγόνοις, τὸν
[4, 1]	Ταρκύνιος ὁ βασιλεὺς καὶ δίδωσι	δωρεὰν	τῇ ἑαυτοῦ γυναικί. μαθοῦσα δ´
[4, 11]	ὑμᾶς μίαν ἡμῖν δοῦναι ταύτην	δωρεάν,	φανερὰν ποιῆσαι τὴν ὑμῶν αὐτῶν
[4, 53]	τοὺς Γαβίους καὶ πολλὰς ὑπισχνούμενοι	δωρεάς,	εἰ κατέλθοιεν ἐπὶ τὰ σφέτερα,
[4, 57]	τε καὶ κλήρους καὶ ἄλλας	δωρεὰς	πολλὰς ἐπιθήσειν καὶ μεγάλας. ἐφ´
[4, 46]	δ´ ἀξιοῦντα τῶν τοῦ πάππου	δωρεῶν	κληρονομεῖν ἁπάντων ἀνθρώπων παρανομώτατον ἀποφαίνων
[4, 62]	θεῶν τινος εἴτε δαιμόνων εὐνοίᾳ	δωρηθέν·	ὅπερ οὐ πρὸς ὀλίγον καιρόν,
[4, 69]	ἔλαβον ὑπὲρ ὧν ἐπέμφθησαν, ἀναθήμασι	δωρησάμενοι	τὸν θεὸν καὶ τοῦ Βρούτου
[4, 20]	καὶ τὴν ὀργὴν ἐπράυνε πλεονέκτημα	δωρησάμενος,	ἐξ οὗ πάσης ἔμελλον τῆς
[4, 23]	ἐν ἀνθρώποις ἀγαθῶν οἷς ἔτυχε	δωρησομένοις·	τοῖς δὲ δούλοις ἔτι μείζων
[4, 25]	ἐν Ἐφέσῳ τὸ τῆς Ἀρτέμιδος,	Δωριεῖς	δ´ ἐπὶ Τριοπίῳ τὸ τοῦ
[4, 25]	τὰ παραθαλάττια τῆς Καρίας καὶ	Δωριεῖς	οἱ περὶ τοὺς αὐτοὺς τόπους
[4, 40]	τοῦ δήμου, δεκασμοῖς δὲ {καὶ	δωροδοκίαις}	καὶ ἄλλαις πολλαῖς κολακείαις ἐκθεραπεύσαντα
[4, 57]	πολιτείαν τε τὴν ἐν Ῥώμῃ	δώσειν	ἔφη καὶ εἰς τὸν τῶν