Livre, Chap.
[4, 36]	δικαίοις ὥσπερ ἰδιώτης πειθόμενος· τῶν	τ´	ἀδικημάτων οὐχ ἁπάντων αὐτὸς ἐγινόμην
[4, 37]	καλεῖν αὐτὸν καὶ διδαχθέντας, ἐάν	τ´	ἀδικούμενον εὕρωσιν ἐάν τ´ ἐπιτηδειότερον
[4, 20]	αὐτούς, δι´ ἑτέρου τρόπου τήν	τ´	ἀθυμίαν αὐτῶν παρεμυθήσατο καὶ τὴν
[4, 69]	μητέρας ἐν ταῖς γοναῖς· τήν	τ´	αἰτίαν τῆς νόσου γνῶναι παρὰ
[4, 45]	πολλὴν ἐποιεῖτο τοῦ Ταρκυνίου κατηγορίαν	τ´	ἄλλα διεξιὼν ἔργα τοῦ ἀνδρός,
[4, 2]	γενέσθαι, τὴν δὲ Τανακυλίδα τά	τ´	ἄλλα σοφὴν οὖσαν καὶ δὴ
[4, 73]	αὐτὴν ἔχοντος ἰσχὺν ἑκατέρου· αἰδώς	τ´	ἀλλήλων καὶ κώλυσις τοῦ καθ´
[4, 50]	τοῖς στρατιώταις ἐπέτρεψεν ἀπάγεσθαι τήν	τ´	ἄλλην κτῆσιν τῆς πόλεως ἄγειν
[4, 49]	ὑπέρκειται πόλεως, ἐν ᾧ πανηγύρεις	τ´	ἀνὰ πᾶν ἔτος ἄγεσθαι καὶ
[4, 13]	ἐξετάζειν βουλήσεται τῆς Ῥώμης, πλανᾶσθαί	τ´	ἀναγκασθήσεται καὶ οὐχ ἕξει βέβαιον
[4, 42]	φυγήν, καὶ τὰ χρήματα τούς	τ´	ἀναιρουμένους καὶ τοὺς ἐξελαυνομένους ἀφαιρούμενος
[4, 67]	στρατόπεδον ὑπ´ αὐτῶν πέμπεται τῷ	τ´	ἀνδρὶ τῆς Λουκρητίας τὰ συμβεβηκότα
[4, 69]	γέλωτα παρέχῃ τοῖς μειρακίοις λέγων	τ´	ἀνόητα πολλὰ καὶ πράττων ὅμοια
[4, 45]	τὸν τοῦ Ταρκυνίου χρονισμὸν ἀναβάλλεσθαι	τ´	ἀξιοῦντος τὸν σύλλογον εἰς τὴν
[4, 25]	οὐκ ἄξια σπουδῆς ἡγησάμενος ὄψεώς	τ´	ἀπάτας, οὐκ ἀληθεῖς βίου καὶ
[4, 52]	τελευτῆς ὁποίας ἔτυχεν, ἐπειδὴ δολίῳ	τ´	ἀπάτῃ καὶ στρατηγήματι παραδόξῳ κατειργάσθη,
[4, 18]	εἰς ἕνα συντάξας λόχον στρατείας	τ´	ἀπέλυσε καὶ πάσης εἰσφορᾶς ἐποίησεν
[4, 37]	ἔλαβεν. ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ καταβαίνειν	τ´	ἀπὸ τοῦ βήματος βουλομένου κραυγή
[4, 38]	Ταρκύνιος ἄσμενος τοῦτ´ ἰδὼν ἀναπηδᾷ	τ´	ἀπὸ τοῦ δίφρου, καὶ συναρπάσας
[4, 27]	καὶ δίχα ὀργῆς μνησικάκου πολιτεύεσθαί	τ´	ἀποδοὺς ὡς πρότερον καὶ τὰ
[4, 33]	μέντοι πράγμασιν ἐπιστὰς ἐγὼ τούς	τ´	ἀποκτείναντας τὸν πάππον ὑμῶν ἐτιμωρησάμην
[4, 25]	γνώμης ἔργα ὑπολαβών, ἧς πλεῖστοί	τ´	ἀπολαύουσι καὶ ἐπὶ μήκιστον χρόνον
[4, 70]	φανερῷ θέαμα οἴκτιστον· ὤμοσε τόν	τ´	Ἄρη καὶ τοὺς ἄλλους θεοὺς
[4, 56]	τινων τῷ πατρὶ παραδοθῆναι, τήν	τ´	ἀρχὴν ἕτοιμος ἦν ἀποθέσθαι, καὶ
[4, 63]	παίδων Σέξτος διέφθειρεν, ἐξελαύνεται τῆς	τ´	ἀρχῆς καὶ τῆς πόλεως, προθεσπίσαντος
[4, 76]	μεγέθους τῆς ἐξουσίας, ὅτι πάντων	τ´	ἄρχουσι καὶ τὴν ἀνωτάτω χώραν
[4, 34]	ὃ κατηγορεῖς μου, ἄκουσον, ὅπως	τ´	αὐτῆς ἔτυχον, καὶ δι´ ἃς
[4, 71]	ὡρμημένον καταλῦσαι τὴν μοναρχίαν ψῆφόν	τ´	αὐτοῖς ἀναδῶμεν ὑπὲρ τοῦ μηκέτι
[4, 23]	μεταδιδόντες, τῆς πολιτείας φθονοῦσι· συνεβούλευέ	τ´	αὐτοῖς, εἰ μὲν πονηροὺς νομίζουσι,
[4, 3]	λόγου ἄξια, ἐξ ὧν Ταρκύνιός	τ´	αὐτὸν ἠγάσθη καὶ ὁ Ῥωμαίων
[4, 39]	πρὸ τοῦ βουλευτηρίου θεασαμένη βασιλέα	τ´	αὐτὸν ἠσπάσατο πρώτη μεγάλῃ τῇ
[4, 28]	τὸν τῆς ἀδελφῆς ἄνδρα μεταπέμπεταί	τ´	αὐτὸν ὡς ὑπὲρ ἀναγκαίου πράγματος
[4, 23]	τίνος αὐτῷ παρέσται χρόνου. ἠξίου	τ´	αὐτοὺς σκοπεῖν, ὅσαι μὲν ἤδη
[4, 55]	καὶ χρυσίον πολὺ κομίζων· ἐπισυνέρρεόν	τ´	αὐτῷ πολλοὶ μετὰ ταῦτα τῶν
[4, 50]	ἐξάγειν ἐπὶ Σαβίνους ἔγνω Ῥωμαίων	τ´	αὐτῶν ἐπιλέξας οὓς ἥκιστα ὑπώπτευεν,
[4, 11]	καὶ ὕδατος εἴργειν ἐψηφίσασθε· ἔμελλόν	τ´,	εἰ μὴ θᾶττον ἐμοὶ περὶ
[4, 10]	καὶ παρημελημένων ἀνανεούμενος, οὓς Ῥωμύλος	τ´	εἰσηγήσατο καὶ Νόμας Πομπίλιος, οὓς
[4, 9]	τούτοις βοηθεῖν προθυμούμενος, ἐπειδὴ πολῖταί	τ´	εἰσι καὶ πολλοὺς ὑπὲρ τῆς
[4, 7]	κατὰ τῶν κρηπίδων ἐξέχεεν. ἥ	τ´	ἐκ τῆς ἀρχῆς ἔκπτωσις αὐτοῦ
[4, 44]	καὶ τὰς λατρείας ὁρῶντες ἔχαιρόν	τ´	ἐν μέρει καὶ τῶν ἰδίων
[4, 50]	φέρειν, εἴ τις ἐπιτύχοι, τήν	τ´	ἐντὸς τείχους καὶ τὴν ἐπὶ
[4, 37]	ἀπὸ τοῦ βήματος βουλομένου κραυγή	τ´	ἐξ ἁπάντων ἐγίνετο καὶ δεήσεις
[4, 56]	πέμπει πρὸς τὸν πατέρα τήν	τ´	ἐξουσίαν, ἣν εἰληφὼς ἦν, δηλώσοντα
[4, 64]	πολυχρονίου τῆς πολιορκίας γινομένης οἵ	τ´	ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου κάμνοντες ἐπὶ
[4, 37]	ἐάν τ´ ἀδικούμενον εὕρωσιν ἐάν	τ´	ἐπιτηδειότερον ἄρχειν, ἐκείνῳ παραδοῦναι τὴν
[4, 38]	δὲ πείσας τὸν ἄνδρα φύσει	τ´	εὐδιάλλακτον ὄντα καὶ οὐκ ἀξιοῦντα
[4, 22]	καὶ μεταδιδόντες τῆς ἰσοπολιτείας φύσιν	τ´	ἢ τύχην αὐτῶν οὐδεμίαν ἀπαξιοῦντες,
[4, 27]	συνθήκην. ἀρξάντων δὲ τούτων Καιρητανοί	τ´	ἠκολούθησαν καὶ Ταρκυνιῆται, καὶ τελευτῶσα
[4, 77]	μοι ζῆν, ἀλλ´ ὡς Ταρκυνίῳ	τ´	ἦν βουλομένῳ κἀμοὶ συνοίσειν ἔδοξεν,
[4, 67]	τῶν τυράννων αἰτιώτατον γενέσθαι, τίς	τ´	ἦν καὶ ἀπὸ τίνων καὶ
[4, 4]	πληγὴν οὐδεμίαν ἔχει καίριον, οἵ	τ´	ἰατροὶ λεγέτωσαν ἐν ὀλίγαις ἡμέραις
[4, 25]	καὶ πάντα τὰ ἐγκλήματα τά	τ´	ἴδια καὶ τὰ κοινὰ πρὸς
[4, 8]	τοῦ βασιλείου γένους παίδων τόν	τ´	ἴδιον αὐτῶν βίον καὶ τὰ
[4, 5]	τοῦ βασιλέως ἐπίτροπον ἁπάντων τῶν	τ´	ἰδίων καὶ τῶν κοινῶν ἀποδεικνύμενον,
[4, 4]	ἀποδείκνυσιν ἐπιμελητὴν καὶ φύλακα τῶν	τ´	ἰδίων καὶ τῶν κοινῶν, ἕως
[4, 26]	ὄψις συγγενῶν ἀλλήλαις διαφερομένων· αἴτιόν	τ´	ἰσχύος μὲν ταῖς ἀσθενέσιν ἀποφαίνων
[4, 70]	καὶ καθεζόμενοι καθ´ ἑαυτοὺς τόν	τ´	οἰκετικὸν καὶ θητικὸν ὄχλον ἐκποδῶν
[4, 31]	ἡλικίαν ἔχων καὶ σὺ τόν	τ´	οἶκον τὸν ἡμέτερον ἐπιτροπεύειν ἤρξω
[4, 19]	οὖσιν ἐν ἐλάττοσι λόχοις, στρατεύεσθαί	τ´	ὀλιγάκις καὶ ἐκ διαδοχῆς καὶ
[4, 21]	ψῆφον ὅλου τοῦ λόχου τοῦ	τ´	ὀλίγους ἔχοντος ἐν αὑτῷ πολίτας
[4, 15]	ἦσαν, οἷς ἐπιμελὲς ἐγίνετο τά	τ´	ὀνόματα τῶν γεωργῶν εἰδέναι τῶν
[4, 27]	φυλάττειν ἐβούλοντο τὰς ὁμολογίας Τυλλίῳ	τ´	οὐκ ἀξιοῦσαι ταπεινῷ κατὰ γένος
[4, 83]	ἰδίας ἐστὶν ἑκάστῳ ψυχῆς. ταῦτά	τ´	οὖν αὐτοῖς ἀποδώσειν, ἐὰν ἀποστῶσι
[4, 15]	μὴ τιμησαμένῳ τιμωρίαν ὥρισε τῆς	τ´	οὐσίας στέρεσθαι καὶ αὐτὸν μαστιγωθέντα
[4, 78]	νῦν αὐτὸ ποιοῦντες ἐπιτηδείῳ, ὑμᾶς	τ´,	ὦ δημόται, συνεκαλέσαμεν, ἵνα τὴν
[4, 7]	καθ´ ἡμᾶς τόποι. ταῦτα δὴ	τὰ	ἄτοπα συνειδότες τῶν Ῥωμαϊκῶν συγγραφέων
[4, 44]	δ´ ἐπὶ τῶν ὤμων αὐτοὶ	τὰ	ἄχθη φέροντες· μεταλλεύοντές τε τὰς
[4, 5]	τῇ κατόπιν ἡμέρᾳ πολλοῦ πρὸς	τὰ	βασίλεια συνδραμόντος ὄχλου προῆλθεν εἰς
[4, 32]	ἐρῶν καὶ εἰ μὴ πείθοιο	τὰ	βίαια πράξων. ~Παυσαμένου δ´ αὐτοῦ
[4, 3]	τὰ πολιτικὰ συνετώτατος καὶ λόγῳ	τὰ	βουλευθέντα ἐξενεγκεῖν οὐδενὸς χείρων ἁπάσαις
[4, 39]	εἰς τὴν ἀγοράν. μαθοῦσα δὲ	τὰ	γενόμενα καὶ τὸν Ταρκύνιον ἐπὶ
[4, 71]	ἀποδυράσθωσαν τὰς ἑαυτῶν τύχας ἅπαντα	τὰ	γενόμενα φράσαντες. ἔπειτα τῶν ἄλλων
[4, 58]	ὡς ἐπὶ τοσούτῳ κακῷ μαθὼν	τὰ	γινόμενα διὰ γραμμάτων ὁ Ταρκύνιος
[4, 44]	ἀλγεινῶν· κωλύειν μὲν γὰρ οὐδέτεροι	τὰ	γινόμενα ἐπεχείρουν. ~Λογιζόμενος δ´ ὁ
[4, 8]	τοῖς δὲ πατρικίοις οὐκ ἦν	τὰ	γινόμενα καθ´ ἡδονάς, ἀλλ´ ἠγανάκτουν
[4, 51]	ὁ Ταρκύνιος· ἑάλω γὰρ ὁ	τὰ	γράμματα κομίζων παρὰ τῶν αὐτόθεν
[4, 85]	ἐν ἄστει ποιοῦντες φανερά. ταῦτα	τὰ	γράμματα λαβόντες οἱ καταλειφθέντες ὑπὸ
[4, 57]	ἐρευνᾶν· εὑρόντες, ἔνθα ἦν ἀποκεκρυμμένα	τὰ	γράμματα, παρῆσαν εἰς τὴν ἐκκλησίαν
[4, 16]	νόμος. ~Τιμησαμένων δὲ πάντων ἀναλαβὼν	τὰ	γραμματεῖα καὶ διαγνοὺς τό τε
[4, 2]	τῆς μιχθείσης τῷ φάσματι γυναικός.	τὰ	δ´ αὐτὰ καὶ τῶν ἄλλων
[4, 74]	πολλοῖς παρέχεται, τὰ μὲν μειῶσαι,	τὰ	δ´ ἀφελεῖν ἡμᾶς οἴομαι δεῖν·
[4, 22]	ταύρῳ καὶ κριῷ καὶ τράγῳ.	τὰ	δ´ ἱερεῖα ταῦτα τρὶς περιαχθῆναι
[4, 33]	τὴν μὲν τύχην ὕστερον ἀνακλαύσομαι,	τὰ	δὲ δίκαια νῦν πρὸς αὐτὸν
[4, 75]	παρόντι λέγειν ἔχω καὶ παραινεῖν·	τὰ	δὲ κατὰ μέρος πολλὰ ὄντα
[4, 78]	τὰ μὲν περὶ ἐμοῦ τοσαῦτα.	~Τὰ	δὲ κοινά, ὑπὲρ ὧν ὑμᾶς
[4, 30]	Ταρκύνιον, καὶ τὰ μὲν ἐγκαλῶν,	τὰ	δὲ νουθετῶν, τὰ δὲ πείθων
[4, 30]	μὲν ἐγκαλῶν, τὰ δὲ νουθετῶν,	τὰ	δὲ πείθων μηδὲν εἰς ἑαυτὸν
[4, 66]	συγγενεῖς, ἵνα παρ´ ἐμοῦ τῆς	τὰ	δεινὰ παθούσης ἀκούσωσι καὶ μὴ
[4, 51]	ὥστ´ ὀλίγοι μέν τινες ἔφθησαν	τὰ	δεινὰ ὑπεκδύντες, οἱ δὲ πλείους
[4, 9]	μὲν τούτων ὡς ἐγνωκόσιν ὑμῖν	τὰ	δέοντα καὶ ποιήσουσιν, ὅσα προσήκει,
[4, 11]	αὐτῶν ἀχθέντας· οἱ δὲ κατανοσφιζόμενοι	τὰ	δημόσια καὶ κατέχοντες, ἣν ὑμεῖς
[4, 25]	ἐκεῖνος διελὼν ἀπὸ τῶν ἰδιωτικῶν	τὰ	δημόσια, τῶν μὲν εἰς τὸ
[4, 30]	ἔχοντας πρὸς τὸν βασιλέα καὶ	τὰ	δημοτικὰ πολιτεύματα παρακαλοῦντες ἔκ τε
[4, 11]	κατὰ νόμους γεγραμμένους ἐθισθήσονται ζῆν	τὰ	δίκαια ἐξ ἴσου διδόντες ὑμῖν
[4, 32]	σοι· παρεσκεύασμαι γὰρ ὡς καὶ	τὰ	δίκαια ἐρῶν καὶ εἰ μὴ
[4, 36]	κατὰ τούτους ὑμῖν ἀπέδωκα διδόναι	τὰ	δίκαια καὶ λαμβάνειν, καὶ αὐτὸς
[4, 41]	ἀμφισβητήτων συμβολαίων κρίσεις οὐκ ἐπὶ	τὰ	δίκαια καὶ τοὺς νόμους, ἀλλ´
[4, 9]	ὑμῶν. ἵνα δὲ καὶ λαμβάνωσι	τὰ	δίκαια καὶ ὑπέχωσιν οἱ μείζους
[4, 43]	γραφέντας, καθ´ οὓς ἐξ ἴσου	τὰ	δίκαια παρ´ ἀλλήλων ἐλάμβανον καὶ
[4, 9]	κοινὴν ποιεῖν τὴν πολιτείαν καὶ	τὰ	δίκαια πᾶσι πρὸς ἅπαντας ὅμοια.
[4, 31]	ἐχρῆν μὲν οὖν σε, εἰ	τὰ	δίκαια ποιεῖν ἤθελες, ὅτε μοι
[4, 30]	ἀλλ´ ἐπὶ τῆς βουλῆς ἔφη	τὰ	δίκαια πρὸς αὐτὸν ἐρεῖν, συγκαλέσας
[4, 26]	μὲν τῶν προσοίκων ἄρχειν καὶ	τὰ	δίκαια τάττειν Ἕλληνας ὄντας βαρβάροις·
[4, 82]	τῶν ἀνδρῶν οὖσιν ἀπογόνοις, οἳ	τὰ	δίκαια τάττειν ἠξίουν τοῖς ἄλλοις
[4, 75]	μηδὲν πράττειν δίχα ὑμῶν καὶ	τὰ	δόξαντα τῇ βουλῇ φέρειν εἰς
[4, 85]	αὐτοὺς ἀποστῆναι τοῦ τυράννου καὶ	τὰ	δόξαντα τοῖς ἐν ἄστει ποιοῦντες
[4, 84]	ἡσθείς, Ἐάν γε πρότερον, ἔφη,	τὰ	δόξαντα τῷ συνεδρίῳ μαθόντες ἐπικυρώσητε
[4, 24]	κακόν· ἐπανορθοῦσθαι μέντοι φημὶ δεῖν	τὰ	δυνατὰ καὶ μὴ περιορᾶν ὀνείδη
[4, 79]	πρὶν ἢ μαρανθῆναι τὰς ὑποδεξαμένας	τὰ	δύστηνα σώματα πυράς, φίλους εἱστία
[4, 4]	δυνηθείς. ἔρημα δὲ καὶ ὀρφανὰ	τὰ	δύστηνα ταυτὶ παιδία καταλείπεται κίνδυνον
[4, 26]	διαλύσονται, ταῖς ἄλλαις πόλεσιν ἐπιτρέψασαι	τὰ	ἐγκλήματα διαγνῶναι. διεξιὼν ταῦτα τε
[4, 11]	ποιοῦσι νῦν. καὶ ταῦτα δὴ	τὰ	ἐγκλήματα συνενέγκαντες εἰς τὸ κοινὸν
[4, 25]	ἄγειν τὰς δίκας καὶ πάντα	τὰ	ἐγκλήματα τά τ´ ἴδια καὶ
[4, 17]	καὶ τῶν ἄλλων τῶν κατασκευαζόντων	τὰ	εἰς τὸν πόλεμον εὔχρηστα· δύο
[4, 35]	παππῴαν ἀπεστέρουν καὶ παρὰ πάντα	τὰ	ἐν ἀνθρώποις δίκαια τὴν σὴν
[4, 40]	νῦν ὁ μὲν νεὼς καὶ	τὰ	ἐν αὐτῷ πάντα, ὅσα μετὰ
[4, 23]	διαφέρειν οἰομένους τῶν ἄλλων οὐδὲ	τὰ	ἐν ποσὶ καὶ κοινότατα ὁρᾶν
[4, 71]	ὅπλα ἔχοντες, εἰ μάθοιεν, ὅτι	τὰ	ἐν τῇ πόλει πάντα τοῖς
[4, 25]	ἔγραψε νόμους. ἐπεὶ δ´ αὐτῷ	τὰ	ἐν τῇ πόλει πράγματα τὸν
[4, 16]	ἐξιούσης ὑπομένοντας ἐν τῇ πόλει	τὰ	ἐντὸς τείχους φυλάττειν. αὕτη πρώτη
[4, 7]	Ἀρδεάτας εἰσάγεται πολέμῳ καὶ πάντα	τὰ	ἔργα δι´ ἑαυτοῦ τελῶν· οὐκ
[4, 16]	μεγίστων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιον, ὡς	τὰ	ἔργα ἐδήλωσε. τὸ δὲ πολίτευμα
[4, 82]	ἐὰν ἐκ προθυμίας χωρήσωμεν ἐπὶ	τὰ	ἔργα, οὐ σωμάτων, οὐ χρημάτων,
[4, 44]	κατείχοντο χρείαις. περὶ ταῦτα δὴ	τὰ	ἔργα τριβόμενος ὁ λεὼς οὐδεμίαν
[4, 38]	ἀλλὰ καταβαλόντα τοὺς λόγους ἐπὶ	τὰ	ἔργα χωρεῖν διαλλαγὰς πρῶτον εὑρόμενον
[4, 74]	οὐκ ἐᾷ μεθύσκεσθαι ταῖς ἐξουσίαις	τὰ	ἤθη. ταῦθ´ ἡμῖν καταστησαμένοις ὑπάρξει
[4, 47]	καὶ φυλακήν. τῶν γὰρ παρακομιζόντων	τά	θ´ ὑποζύγια καὶ τὴν ἀποσκευὴν
[4, 79]	εὐθὺς ἅμα τῷ αὐτὰ διαπράξασθαι	τὰ	θαυμαστὰ ἔργα, πρὶν ἢ μαρανθῆναι
[4, 27]	τ´ ἀποδοὺς ὡς πρότερον καὶ	τὰ	ἴδια καρποῦσθαι, μενούσαις ἐν ταῖς
[4, 58]	τῶν παρ´ ἐλπίδας σεσωσμένων καὶ	τὰ	ἴδια πάντα κεκομισμένων πίστιν. καὶ
[4, 49]	δεῖ παρέχειν ἑκάστην πόλιν εἰς	τὰ	ἱερά, καὶ μοῖραν, ἣν ἑκάστην
[4, 31]	εἰ δὲ μήπω σοι φρονεῖν	τὰ	καθήκοντα ἐφαινόμην, ἀλλ´ ἔτι διὰ
[4, 24]	σχῇ τις, ὡς ῥιπτοῦντας εἰκῆ	τὰ	καλά. ἐτύγχανον δὴ τοῖς Ῥωμαίοις
[4, 24]	σύγχυσιν ἥκει τὰ πράγματα καὶ	τὰ	καλὰ τῆς Ῥωμαίων πόλεως οὕτως
[4, 15]	ἐν τοῖς πάνυ τιμίαν καταστησάμενος,	τὰ	καλούμενα Παγανάλια· καὶ νόμους ὑπὲρ
[4, 47]	γνώμην ἁπάντων συνταξάμενος μετ´ αὐτῶν	τὰ	κατὰ τὴν ἐπίθεσιν πράγματι ἐπεχείρησεν
[4, 40]	τὰς ἐπὶ τῷ μὴ πάντα	τὰ	κατὰ τοὺς νόμους πρᾶξαι διαβολὰς
[4, 48]	αὐτοῦ καταλαμβάνουσιν ἐν τοῖς σκευοφόροις	τὰ	κατακρυφθέντα ὑπὸ τῶν θεραπόντων ξίφη.
[4, 44]	ἔχων ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀρχῆς	τὰ	καταλειφθέντα ἡμίεργα ὑπὸ τοῦ πάππου
[4, 31]	σὺ δὲ τὰ μὲν χρήματα	τὰ	καταλειφθέντα ὑπ´ αὐτοῦ παραδέδωκάς μοι,
[4, 47]	ἰδίαν δὲ γνώμην ἀπεδείκνυτο μὴ	τὰ	κατηγορηθέντα λύειν, ἀλλ´ αὐτὸν τὸν
[4, 47]	ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ,	τὰ	κεκρυμμένα ἐν αὐτῇ δείξας ὅπλα.
[4, 6]	ἄρχειν τε καὶ πράττειν βουλομένους	τὰ	κοινά· ἐγὼ δ´ ἔτι νεώτερον
[4, 75]	ἑλοῦμαι τὸν ἀποδείξοντα τοὺς παραληψομένους	τὰ	κοινά, καὶ αὐτὸς ἀποθήσομαι τὴν
[4, 8]	τ´ ἴδιον αὐτῶν βίον καὶ	τὰ	κοινὰ πράγματα τῆς πόλεως διὰ
[4, 32]	με ὀρφανὸν εἶναι παῖδα καὶ	τὰ	κοινὰ πράττειν ἀδύνατον, ὃς οὐ
[4, 6]	γὰρ ἤδη καὶ ἄρχειν καὶ	τὰ	κοινὰ πράττειν ἀξιῶν παραδίδοται, καὶ
[4, 4]	δ´ εἰς ἄνδρας ἔλθωσι καὶ	τὰ	κοινὰ πράττειν ἱκανοὶ γένωνται, τὸν
[4, 9]	ἀλλὰ τῷ Ταρκυνίου γένει βοηθῶν	τὰ	κοινὰ πράττειν προῄρημαι. ἱκέτης δ´
[4, 47]	τῶν ἐν ταῖς πόλεσι καὶ	τὰ	κοινὰ πράττοντες ὑπὸ τοῦ καλοῦ
[4, 45]	ἀρίστους ἐν ἑκάστῃ πόλει τῶν	τὰ	κοινὰ πραττόντων προσλαβὼν τότ´ ἤδη
[4, 25]	ἐγκλήματα τά τ´ ἴδια καὶ	τὰ	κοινὰ πρὸς τὸν ἑαυτῶν τρόπον
[4, 72]	μηκέτι ποιεῖν ἐφ´ ἑνὶ δυνάστῃ	τὰ	κοινὰ τὰς τυραννικὰς διεξιοῦσι παρανομίας,
[4, 3]	ἴδιον οἶκον ἐπιτρέπων, ἀλλὰ καὶ	τὰ	κοινὰ τῆς πόλεως διοικεῖν ἀξιῶν.
[4, 45]	διάφορος ὢν διὰ τὴν πρὸς	τὰ	κοινὰ φιλοτιμίαν καὶ Ταρκυνίῳ διὰ
[4, 58]	τυράννων ἁλόντας προσδοκώντων, εἰ δὲ	τὰ	κράτιστα πράξειαν, δουλείας τε καὶ
[4, 28]	οὔτε αἱ τῆς σώφρονος λιτανεῖαι	τὰ	κράτιστα τὸν οὐ δίκαιον ἄνδρα
[4, 73]	τε πεῖρα τῆς μεταβολῆς, κἂν	τὰ	κράτιστα τύχωμεν περὶ αὐτῆς βουλευσάμενοι,
[4, 38]	αὐτὸν φυλάττοιτο, δόξας δ´ αὐτὴν	τὰ	κράτιστα ὑποθέσθαι μετανοεῖν τε περὶ
[4, 85]	ἐπειδὴ πᾶσιν ἐφάνη κύρια ἡγεῖσθαι	τὰ	κριθέντα ὑπὸ τῆς πόλεως, οὐκέτι
[4, 52]	τήν τε καταλειφθεῖσαν δύναμιν καὶ	τὰ	λάφυρα καὶ τὴν ἄλλην ἀποσκευὴν
[4, 29]	συνέλθωμεν εἰς ταὐτό, ἀσφαλῶς ἤδη	τὰ	λοιπὰ βουλεύσομεν, ἐκποδῶν πεποιημένοι τὰ
[4, 72]	καλῆς ὑποθέσεως ἀρξάμενον καὶ νομίμου	τὰ	λοιπὰ λέγειν αὐτὸν ἠξίουν. κἀκεῖνος
[4, 84]	κατὰ τὸ δέον, ἀκούσατε καὶ	τὰ	λοιπὰ ὅσα βεβουλεύμεθα περὶ τῆς
[4, 6]	ἑπτακαίδεκα διέτριψεν ἔτη παρ´ αὐτῷ	τὰ	λοιπά· τέτταρα γὰρ ἐπὶ τοῖς
[4, 8]	ἄνδρα τὰς ῥάβδους ἀποθέσθαι καὶ	τὰ	λοιπὰ τῆς ἀρχῆς σύμβολα· ὅταν
[4, 75]	τοὺς πελέκεις οὗτοι παραλαβόντες καὶ	τὰ	λοιπὰ τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας σύμβολα
[4, 50]	δεκάτην ἐξελόμενος εἰς κατασκευὴν ἱεροῦ	τὰ	λοιπὰ χρήματα τοῖς στρατιώταις διεῖλεν.
[4, 14]	γίνωνται περὶ τοὺς δεσπότας καὶ	τὰ	λυπηρὰ τῆς τύχης ἧττον βαρύνωνται.
[4, 34]	τῆς ἐπιφθόνου ταύτης καὶ πλείω	τὰ	λυπηρὰ τῶν ἡδέων ἐχούσης ἡγεμονίας
[4, 29]	τὰ λοιπὰ βουλεύσομεν, ἐκποδῶν πεποιημένοι	τὰ	λυποῦντα ἡμᾶς. καὶ γὰρ ἐὰν
[4, 75]	τὴν τῶν ἀνδρῶν αἵρεσιν καὶ	τὰ	μαντεύματα γένηται περὶ αὐτῶν καλά,
[4, 40]	καὶ ὁ δῆμος ἐπεψήφισε καὶ	τὰ	μαντεύματα ἐπεκύρωσε, παρελάμβανεν οὗτος τὴν
[4, 2]	σοφὴν οὖσαν καὶ δὴ καὶ	τὰ	μαντικὰ οὐδενὸς χεῖρον Τυρρηνῶν ἐπισταμένην
[4, 16]	τό τε πλῆθος αὐτῶν καὶ	τὰ	μεγέθη τῶν βίων σοφώτατον ἁπάντων
[4, 20]	περὶ τὰς ἐκκλησίας, ἐν αἷς	τὰ	μέγιστα ἐπεκυροῦτο ὑπὸ τοῦ δήμου.
[4, 75]	αὐτούς. Ταυτὶ μὲν οὖν ἐστι	τὰ	μέγιστα καὶ κυριώτατα ὧν ὑμῖν
[4, 78]	καὶ πρὸς εἰδότας οἱ λόγοι,	τὰ	μέγιστα καὶ φανερώτατα τῶν ἔργων
[4, 80]	μέθ´ ἧς ἅπαντα ἐπικυροῦσθαι βούλεται	τὰ	μέγιστα ὁ νόμος· ἐφ´ ἅπασι
[4, 23]	μὴ προχείρως τινὰς ἐλευθεροῦν, ὡς	τὰ	μέγιστα τῶν ἐν ἀνθρώποις ἀγαθῶν
[4, 50]	συνάψας δ´ αὐτοῖς μάχην περὶ	τὰ	μεθόρια καὶ πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας,
[4, 42]	δημοτικοῖς ἀφῃρέθησαν, ὠδύροντο μὲν καὶ	τὰ	μέλλοντα τῶν παρόντων δεινότερα ὑπώπτευον,
[4, 74]	ἤθη. ταῦθ´ ἡμῖν καταστησαμένοις ὑπάρξει	τὰ	μὲν ἀγαθὰ καρποῦσθαι τῆς βασιλικῆς
[4, 71]	αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν λόγον Οὐαλέριος,	Τὰ	μὲν ἄλλα, ἔφησεν, ὀρθῶς ἐπιλογίζεσθαί
[4, 16]	δὲ τούτους εἰς εἴκοσι λόχους	τὰ	μὲν ἄλλα φορεῖν ὅπλα προσέταξεν,
[4, 2]	ἅμα τῷ ὕπνῳ διασκεδασθεῖσα ἠφανίσθη.	τὰ	μὲν δὴ περὶ τοῦ γένους
[4, 30]	εἰς λόγους τὸν Ταρκύνιον, καὶ	τὰ	μὲν ἐγκαλῶν, τὰ δὲ νουθετῶν,
[4, 84]	τοῖς ἀνδράσι τὴν ἀρχήν. καὶ	τὰ	μὲν κατὰ πόλιν ἐν τῷ
[4, 74]	καὶ ἐπιφθόνους τοῖς πολλοῖς παρέχεται,	τὰ	μὲν μειῶσαι, τὰ δ´ ἀφελεῖν
[4, 34]	δὲ βασιλείαν τῶν δεδωκότων· καὶ	τὰ	μὲν ὅταν τι πάθωσιν οἱ
[4, 1]	πρὶν ἐπὶ τὴν δυναστείαν παρελθεῖν.	τὰ	μὲν οὖν περὶ τοῦ γένους
[4, 69]	οἰόμενος ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι μητέρα.	τὰ	μὲν οὖν προγενόμενα τῷ ἀνδρὶ
[4, 11]	εἶναι ταύτης τῆς τιμῆς τυγχάνειν,	τὰ	μὲν παιδία οἰχήσεται τὴν πόλιν
[4, 77]	εἰκοστὸν ἔτος φυλάξας ἀποτίθεμαι. καὶ	τὰ	μὲν περὶ ἐμοῦ τοσαῦτα. ~Τὰ
[4, 61]	τοῖς ἔργοις τοὺς τεχνίτας· καὶ	τὰ	μὲν πολλὰ ἐξειργάσατο τοῦ ναοῦ,
[4, 39]	τὴν ἀρχὴν λαβοῦσα μόνον αὐτόν·	Τὰ	μὲν πρῶτα, ἔφη, πέπρακταί σοι,
[4, 31]	βασιλείας αὐτοῦ κληρονομεῖν. σὺ δὲ	τὰ	μὲν χρήματα τὰ καταλειφθέντα ὑπ´
[4, 34]	τὰ πράγματ´ ἐκάλει· ἡγεῖτο γὰρ	τὰ	μὲν χρήματα τῶν κτησαμένων εἶναι,
[4, 39]	ἑαυτὸν ἐκ τοῦ πτώματας ἔχων.	~Τὰ	μετὰ ταῦτα δεινὰ μὲν ἀκουσθῆναι,
[4, 11]	εἰς τὴν πόλιν τοὺς φυγάδας.	τὰ	μετὰ ταῦτα πάντες ἴστε δήπου,
[4, 19]	τῶν ἄλλων εἰσφέρειν· τοῖς δὲ	τὰ	μέτρια καὶ μικρὰ κεκτημένοις πλείοσιν
[4, 83]	τῶν βιαζομένων ἢ πειθόντων ἀνθρώπους	τὰ	μὴ δίκαια πράττειν. εἰ δέ
[4, 28]	τὸν ἀδελφὸν οὐκ ἐῶν πράττειν	τὰ	μὴ δίκαια, ὑπὸ τῆς ἀνοσίας
[4, 35]	καὶ κατηγορεῖν ἐμοῦ τε, ὅτι	τὰ	μὴ προσήκοντα κατέχω, καὶ τῶν
[4, 84]	μὲν ἐπὶ τῷ κακῶς δράσαι	τὰ	μισούμενα τῆς ἀσφαλείας ὑπερορᾶν ἐπαίροντες,
[4, 79]	γενομένην, πρὶν ἢ πενθῆσαι καὶ	τὰ	νομιζόμενα τῷ κατὰ γῆς ἀνδρὶ
[4, 28]	καὶ λυπηρὰν ἡγεῖτο τὴν μὴ	τὰ	ὅμοια βουλομένην, τῇ μὲν ὀδύρεσθαί
[4, 58]	τε καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις καὶ	τὰ	ὅμοια τούτοις κατεψηφικότων, οὐδὲν ὁ
[4, 25]	ἐποιοῦντο βουλάς. ταῦτα δὴ καὶ	τὰ	ὅμοια τούτοις παραδείγματα λαβὼν προθυμίαν
[4, 41]	ἦν τῷ νεωτέρῳ κατ´ ἄμφω	τὰ	ὀνόματα. ~Ἐπεὶ δ´ ἐγκρατῶς ἤδη
[4, 73]	ἐστὶ ταῦτα; πρῶτον μὲν ἐπειδὴ	τὰ	ὀνόματα τῶν πραγμάτων οἱ πολλοὶ
[4, 84]	σύνηθες αὐτοῖς ἦν ἀρχαιρεσιάζειν, ἔχοντας	τὰ	ὅπλα ἐν τάχει. ἀφικομένων δ´
[4, 71]	ἐν τάχει. καὶ γὰρ οἱ	τὰ	ὅπλα ἔχοντες, εἰ μάθοιεν, ὅτι
[4, 84]	φωνὴν ἀνέκραγον ἄγειν σφᾶς ἐπὶ	τὰ	ὅπλα. καὶ ὁ Βροῦτος ἡσθείς,
[4, 22]	πρὸ τῆς πόλεως πεδίων ἔχοντας	τὰ	ὅπλα καὶ τάξας τούς θ´
[4, 51]	σημείων ἐξέστησαν τῶν λογισμῶν καὶ	τὰ	ὅπλα ῥίψαντες ἐπειρῶντο σώζειν ἑαυτούς.
[4, 15]	καὶ ὁπότε χρεία γένοιτο ἐπὶ	τὰ	ὅπλα τοὺς χωρίτας καλεῖν ἢ
[4, 4]	οἱ Μάρκιοι τὴν ἀρχὴν ἄρωνται	τὰ	παιδία καὶ πᾶσαν τὴν βασιλικὴν
[4, 11]	δίκας ἔμελλον ἀναρπάσεσθαι, ἔπειτα ταυτὶ	τὰ	παιδία καὶ τοὺς ἄλλους συγγενεῖς
[4, 4]	συνοικοῦσαν τῷ Τυλλίῳ κατασχοῦσα καὶ	τὰ	παιδία ὑπὸ τῶν τροφῶν ἐνεχθῆναι
[4, 31]	καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς διαδεχομένοις	τὰ	παππῷα, μὴ μόνον τῶν χρημάτων,
[4, 71]	τυραννίδος αἴσθηται Ταρκύνιος, πρὶν ἢ	τὰ	παρ´ ἡμῶν εὐτρεπῆ γενέσθαι. ἔπειτα
[4, 40]	τά τε παρ´ ἀνθρώπων καὶ	τὰ	παρὰ τῶν θεῶν ἀνεπίληπτα. ὁ
[4, 33]	ὄντα δεῖ προσδοκᾶν, ὦ βουλή,	{τὰ	παράδοξα} καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι ἄπιστον,
[4, 25]	οἴκησιν ἐκ τῆς Εὐρώπης εἰς	τὰ	παραθαλάττια τῆς Καρίας καὶ Δωριεῖς
[4, 17]	τῶν ἄλλοις τισὶν ὀργάνοις ἐπισημαινόντων	τὰ	παρακλητικὰ τοῦ πολέμου. προσέκειντο δ´
[4, 80]	τούτων ἐπιδεῖξαι γεγονός, οὐκ ἀξιῶ	τὰ	παραλειφθέντα συκοφαντεῖν. πῶς οὖν παρῆλθεν
[4, 42]	παρόντων δεινότερα ὑπώπτευον, στέργειν δὲ	τὰ	παρόντα ἠναγκάζοντο δύναμιν οὐκ ἔχοντες
[4, 40]	τὸν ἄνδρα λέγουσι Ῥωμαῖοι πρῶτον	τὰ	πάτρια ἔθη καὶ νόμιμα κινῆσαι,
[4, 11]	ἐκτήσασθε γῆν ἐκλιπεῖν ἀναγκαζόμενοι, ὥσπερ	τὰ	πατρῷα ἀποστερούμενοι καὶ οὐ τἀλλότρια
[4, 69]	ἀλήθειαν ὑπαρχούσης μωρίας, ἀφελόμενος ἅπαντα	τὰ	πατρῷα, μικρὰ δ´ εἰς τὸν
[4, 2]	λόγος ἐπὶ τὸ μυθῶδες ἐξαίρων	τὰ	περὶ αὐτόν, ὃν ἐν πολλαῖς
[4, 1]	γυναικί. μαθοῦσα δ´ ἐκείνη πάντα	τὰ	περὶ τὴν ἄνθρωπον οὐ πολλοῖς
[4, 4]	δημεύσει τῶν ὑπαρχόντων, καθίστας´ ἤδη	τὰ	περὶ τὴν ἀρχὴν ὁμιλίαις τε
[4, 26]	πόλεσι πρὸς ἀλλήλας καὶ τἆλλα	τὰ	περὶ τὴν ἑορτὴν καὶ πανήγυριν,
[4, 9]	ὑμεῖς ἴστε, διετέλεσε, καὶ ἐπειδὴ	τὰ	περὶ τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ συνέπεσεν,
[4, 13]	τοῦ δαιμονίου, ἀλλ´ ἔστιν ἅπαντα	τὰ	περὶ τὴν πόλιν οἰκούμενα χωρία,
[4, 24]	ὡς εἶχε τότε τοῖς Ῥωμαίοις	τὰ	περὶ τοὺς δούλους ἔθη, ἵνα
[4, 58]	ἐφ´ οἷς ἔσονται δικαίοις φίλοι,	τὰ	περὶ τούτων ὅρκια συνετέλεσεν ἐπὶ
[4, 14]	εἰσφερούσης ἑκάστης οἰκίας· τοῖς δὲ	τὰ	περὶ τῶν γειτόνων ἱερὰ συντελοῦσιν
[4, 79]	οἷα δ´ ἐξειργάσατο, ὦ δημόται,	τὰ	περιβόητα καὶ δεινὰ περὶ τοὺς
[4, 38]	ὁ πρεσβύτης ὡς εἶδε μεστὰ	τὰ	πέριξ ἅπαντα τῆς περὶ τὸν
[4, 53]	κύκλον, ἔτι γὰρ ἕστηκεν αὐτοῦ	τὰ	πλεῖστα. εἰς ταύτην συνερρύησαν Πωμεντίνων
[4, 42]	τινα μοῖραν ἀπέθυεν, αὐτὸς δὲ	τὰ	πλείω κατεῖχεν. ἔμελλον δ´ ἄρα
[4, 45]	καὶ χρήμασι καὶ φίλοις καὶ	τὰ	πολέμια ἄλκιμος πολιτικόν τε λόγον
[4, 82]	οὐ τῆς ἄλλης τῆς εἰς	τὰ	πολέμια παρασκευῆς· μεστὴ γὰρ ἁπάντων
[4, 17]	ἐξ ἁπάντων ἐπιλεχθέντες οἱ γενναιότατοι	τὰ	πολέμια τοὺς ἰδίους ἕκαστοι λόχους
[4, 29]	σε, δι´ ἣν οὐκ ἀξιοῖς	τὰ	πολιτικὰ πράττειν, ὃς οὐ πολλοῖς
[4, 45]	ἐν πόλει Τύσκλῳ, ἐδόκει δὲ	τὰ	πολιτικὰ συνετὸς ἐν ὀλίγοις εἶναι
[4, 3]	αὐτοῦ. ἦν δὲ καὶ φρονῆσαι	τὰ	πολιτικὰ συνετώτατος καὶ λόγῳ τὰ
[4, 15]	ὁπότε γένοιτο πολεμίων ἔφοδος, καὶ	τὰ	πολλὰ διενυκτέρευον ἐνταῦθα. ἄρχοντες δὲ
[4, 41]	τῶν κοινῶν κατ´ οἶκον μὲν	τὰ	πολλὰ καὶ αὐτῶν τῶν ἀναγκαιοτάτων
[4, 20]	καὶ οὐ μακρὰν ἀπέχον τἀδυνάτου.	τὰ	πολλὰ μὲν γὰρ ἐπὶ τῆς
[4, 29]	φίλοι πολλοὶ καὶ ἄλλαι πρὸς	τὰ	πράγματ´ ἀφορμαὶ πολλαὶ καὶ μεγάλαι.
[4, 34]	ἐμαυτοῦ γινομένας, παραδοῦναι τῷ δήμῳ	τὰ	πράγματ´ ἐβουλήθην· καὶ συναγαγὼν ἅπαντας
[4, 34]	τὸν ἄξιον τῆς ἀρχῆς ἐπὶ	τὰ	πράγματ´ ἐκάλει· ἡγεῖτο γὰρ τὰ
[4, 63]	δι´ οἵων τρόπων ἦλθον ἐπὶ	τὰ	πράγματα, δι´ ὀλίγων πειράσομαι διελθεῖν.
[4, 11]	συλλαμβανόντων αὐτοῖς τῶν πατρικίων κατασχόντες	τὰ	πράγματα δίχα πόνου, πρῶτον μὲν
[4, 29]	φέρε, ἀλλ´ ἡ τοῦ κατέχοντος	τὰ	πράγματα εὐγένεια καὶ ἡ πρὸς
[4, 24]	ἀλλ´ εἰς τοσαύτην σύγχυσιν ἥκει	τὰ	πράγματα καὶ τὰ καλὰ τῆς
[4, 12]	ἵνα μένῃ τε καὶ διακατέχῃ	τὰ	πράγματα μηδένα δεδοικώς. ἔπειτ´ ἐγκέλευστοί
[4, 34]	μήτε τῆς βουλῆς μοι παραδούσης	τὰ	πράγματα μήτε τῶν ἄλλων γενομένων
[4, 78]	δ´ ὅ τε καιρός, ὃν	τὰ	πράγματά μοι δίδωσι, βραχύς, ἐν
[4, 34]	τὸν πάππον ὑμῶν παρήγαγον ἐπὶ	τὰ	πράγματα ξένον ὄντα καὶ οὐδὲν
[4, 10]	ὃν αὐτὴ προῃρεῖτο, παραγούσης ἐπὶ	τὰ	πράγματα ὁ δῆμος ἐναντιώσεται τὴν
[4, 40]	αὐτοῦ καταλῦσαι καὶ Ταρκύνιον ἐπὶ	τὰ	πράγματα παραλαβεῖν καὶ συγκατασκευάσαι τὴν
[4, 36]	ἐπιμελήσεσθαι τῶν κοινῶν Ταρκύνιος οὑτοσὶ	τὰ	πράγματα παραλαβών, οὐ φθονῶ τῇ
[4, 31]	ὀρφανοῖς οὖσι καὶ νηπίοις, ἐπὶ	τὰ	πράγματα παρῆλθες καὶ πάντων ἀκουόντων
[4, 39]	ἔχουσα μαθεῖν οἷόν τι λήψεται	τὰ	πράγματα τέλος, ἐπὶ τῆς ἀπήνης
[4, 83]	μηδένα. ~Τίσιν οὖν ἀφορμαῖς εἰς	τὰ	πράγματα χρησόμεθα καὶ ποίαις συμμαχίαις;
[4, 42]	ἠναγκάζοντο δύναμιν οὐκ ἔχοντες κωλύειν	τὰ	πραττόμενα. ~Ταῦτα δ´ ὁρῶντες οἱ
[4, 13]	ὡς νόμος ἦν καὶ τἆλλα	τὰ	πρὸς θεοὺς ὅσια διαπραξάμενος. προσωτέρω
[4, 5]	καὶ παρήγγειλε τοῖς ἔνδον εὐτρεπῆ	τὰ	πρὸς τὴν θεραπείαν ἐπιτήδεια ποιεῖν
[4, 54]	ἐνεργὸς ἦν καὶ τῆς πόλεως	τὰ	πρὸς τοὺς Γαβίους φέροντα τοῦ
[4, 29]	καὶ πολὺ ἀπέχουσα τοῦ φρονεῖν	τὰ	προσήκοντα νεότης μεθέλκει σε, δι´
[4, 30]	δοὺς αὐτῇ πίστεις καὶ λαβὼν	τὰ	προτέλεια τῶν ἀνοσίων γάμων διαπραξάμενος
[4, 84]	πάλιν ὁ Βροῦτος λέγει· Ἐπειδὴ	τὰ	πρῶτα ἡμῖν κεκύρωται κατὰ τὸ
[4, 4]	τῷ παρόντι δεῖ· ὅταν δὲ	τὰ	πρῶτα ἡμῖν χωρήσῃ κατὰ νοῦν,
[4, 7]	ἀτοπίας, ἃς ἅπαντες ἠγνόησαν οἱ	τὰ	Ῥωμαϊκὰ συνταξάμενοι πλὴν ἑνός, οὗ
[4, 51]	ἰδίοις τῶν Σαβίνων χρήμασι καὶ	τὰ	Ῥωμαίων ἅπαντα σὺν πολλοῖς αἰχμαλώτοις
[4, 62]	ὅσιον κτῆμα οὔθ´ ἱερὸν ὡς	τὰ	Σιβύλλεια θέσφατα. χρῶνται δ´ αὐτοῖς,
[4, 74]	δ´ ἀφελεῖν ἡμᾶς οἴομαι δεῖν·	τὰ	σκῆπτρα ταυτὶ λέγω καὶ τοὺς
[4, 14]	τῶν χρημάτων τὰς γινομένας εἰς	τὰ	στρατιωτικὰ καὶ τὰς ἄλλας χρείας,
[4, 27]	ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τῶν ὁμολογιῶν παρέβησαν	τὰ	συγκείμενα, πολλῶν αὐτοὺς ἔφη τιμωριῶν
[4, 49]	δὲ μένειν εἰς ἅπαντα χρόνον	τὰ	συγκείμενα ταῖς πόλεσι πρόνοιαν ὁ
[4, 70]	δ´ ὡς ἤκουσε τοῦ Οὐαλερίου	τὰ	συμβάντα τῇ Λουκρητίᾳ καὶ τὴν
[4, 67]	τῷ τ´ ἀνδρὶ τῆς Λουκρητίας	τὰ	συμβεβηκότα φράσων καὶ σὺν ἐκείνῳ
[4, 43]	πατρικίων ὡς πρότερον ἐβλάπτοντο περὶ	τὰ	συμβόλαια, πάντας ἀνεῖλε· καὶ οὐδὲ
[4, 53]	ὑπισχνούμενοι δωρεάς, εἰ κατέλθοιεν ἐπὶ	τὰ	σφέτερα, τήν τε κατάλυσιν τοῦ
[4, 42]	λόγου ἄξιοι ἄνδρες, ὧν οὐδὲ	τὰ	σώματα ἐφάνη. ἐπεὶ δὲ διέφθειρε
[4, 50]	δ´ ὑπέλειπεν αὐτοὺς τἀπιτήδεια, ἐξασθενοῦντες	τὰ	σώματα καὶ οὔτ´ ἐπικουρίαν οὐδεμίαν
[4, 65]	τῶν θεραπόντων ἐπικατασφάξας ἕνα θήσω	τὰ	σώματα ὑμῶν ἅμα καὶ φήσω
[4, 2]	θαύματι γενέσθαι, τὴν δὲ Τανακυλίδα	τά	τ´ ἄλλα σοφὴν οὖσαν καὶ
[4, 25]	δίκας καὶ πάντα τὰ ἐγκλήματα	τά	τ´ ἴδια καὶ τὰ κοινὰ
[4, 15]	τούτων ἦσαν, οἷς ἐπιμελὲς ἐγίνετο	τά	τ´ ὀνόματα τῶν γεωργῶν εἰδέναι
[4, 26]	κατασκευάσας χαλκῆν ἔγραψεν ἐν ταύτῃ	τά	τε δόξαντα τοῖς συνέδροις καὶ
[4, 51]	τι καταλείπει μέρος τῆς στρατιᾶς	τά	τε λάφυρα καὶ τὴν ἀποσκευὴν
[4, 54]	τῶν γεωργῶν ἕνεκα· ὅθεν ὁρμώμενοι	τά	τε λῃστήρια, καὶ εἴ τι
[4, 8]	συγκαλέσας τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν	τά	τε παιδία προήγαγεν ἐπὶ τὸ
[4, 40]	μὴ συμβαίη μηδὲ τῷ δευτέρῳ	τά	τε παρ´ ἀνθρώπων καὶ τὰ
[4, 27]	δώδεκα πόλεις ἐξανηλωμέναι τῷ πολέμῳ	τά	τε σώματα καὶ τὰ χρήματα
[4, 15]	εἰσφορὰς κατ´ ἄνδρα ἐκλέγειν, οὗτοι	τά	τε σώματα συνῆγον καὶ τὰ
[4, 75]	αὐτοῖς ἀσφαλέστατα καὶ κάλλιστα ἕξει	τὰ	τῆς ἀρχῆς. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν
[4, 25]	ἐπαίνου δὲ καὶ ζήλου ἄξια	τὰ	τῆς γνώμης ἔργα ὑπολαβών, ἧς
[4, 31]	τοῦ γάμου τῆς θυγατρὸς καὶ	τὰ	τῆς πόλεως ἐγχειρίσαι πράγματα· ταύτην
[4, 4]	τοῖς ἀνελοῦσι τὸν πάππον αὐτῶν	τὰ	τῆς πόλεως ἔσται πράγματα, τὸν
[4, 19]	δὲ τῶν εἰσφορῶν ἐπιταγὰς κατὰ	τὰ	τιμήματα τῶν βίων. ὁπότε γὰρ
[4, 12]	φράσας, ἣν οὐκ ἠξίωσεν ἐπικυρῶσαι	τὰ	τοῦ δήμου κρίματα, ὥσπερ αὐτῇ
[4, 44]	ἀνάπαυσιν ἐλάμβανεν· ὥσθ´ οἱ πατρίκιοι	τὰ	τούτων κακὰ καὶ τὰς λατρείας
[4, 25]	ἐφιστὰς δὲ τὴν διάνοιαν ἐπὶ	τὰ	τῶν ἀρχαίων βασιλέων τε καὶ
[4, 81]	δὲ φεύγουσι τὴν πατρίδα. ἀλλὰ	τὰ	ὑμέτερα πράγματα, ὦ δημόται, πῶς
[4, 43]	μετὰ πολὺν χρόνον ἔτι πλείω	τὰ	χαλεπά. τούς τε γὰρ νόμους
[4, 9]	δανείσωνται, τούτους οὐκ ἐάσω πρὸς	τὰ	χρέα ἀπάγεσθαι καὶ νόμον θήσομαι
[4, 9]	τῶν ἐμαυτοῦ χρημάτων δίδωμι διαλύσασθαι	τὰ	χρέα. ὅσοι δ´ ἂν μετὰ
[4, 10]	πάντων ὁρώντων ἀπηρίθμει τοῖς δανεισταῖς	τὰ	χρέα. ταῦτα διαπραξάμενος ἐξέθηκεν ἐν
[4, 11]	εἴασα τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῆναι πρὸς	τὰ	χρέα ὑπ´ αὐτῶν ἀχθέντας· οἱ
[4, 27]	πολέμῳ τά τε σώματα καὶ	τὰ	χρήματα γνώμην ἔσχον παραδοῦναι Ῥωμαίοις
[4, 15]	τά τε σώματα συνῆγον καὶ	τὰ	χρήματα εἰσέπραττον. ἵνα δὲ καὶ
[4, 19]	ἀνθρώποις ἆθλα τῶν πολέμων ἐστὶ	τὰ	χρήματα καὶ περὶ τῆς τούτων
[4, 42]	κατεδίκαζε, τῶν δὲ φυγήν, καὶ	τὰ	χρήματα τούς τ´ ἀναιρουμένους καὶ
[4, 34]	τήν τε φανερὰν οὐσίαν καὶ	τὰ	χρήματα τῶν ἐκλειπόντων βασιλέων σὺν
[4, 55]	τήν τε λείαν ἄφθονον καὶ	τὰ	χωρία ἀφύλακτα, καὶ τοὺς ἀπολουμένους
[4, 23]	ἕξουσιν ἀμφότερα παρὰ τῶν δεσποτῶν	τἀγαθά.	τελευτῶν δὲ τὸν περὶ τοῦ
[4, 20]	σπάνιον καὶ οὐ μακρὰν ἀπέχον	τἀδυνάτου.	τὰ πολλὰ μὲν γὰρ ἐπὶ
[4, 67]	τραύματος ἐτημελεῖτο, ἡ δ´ ἐν	ταῖς	ἀγκάλαις αὐτοῦ σπαίρουσα καὶ ψυχορραγοῦσα
[4, 4]	φίλοις καὶ συγγενέσιν οὐδ´ ἡμῖν	ταῖς	ἀθλίαις γυναιξίν· ἀλλὰ πάντας ἡμᾶς
[4, 83]	τεμένη καὶ βωμοὺς μιαίνει Ταρκύνιος	ταῖς	αἱμοφύρτοις χερσὶ καὶ παντὸς ἐμφυλίου
[4, 57]	μὴ διαφύγοιεν αὐτὸν οἱ ἐν	ταῖς	αἰτίαις, πέμπων ἐπὶ τὰς οἰκίας
[4, 26]	ἐκ τῶν ἱερῶν τοῦτο διαλύσονται,	ταῖς	ἄλλαις πόλεσιν ἐπιτρέψασαι τὰ ἐγκλήματα
[4, 23]	ἐκκλησίαις τε καὶ ψηφοφορίαις καὶ	ταῖς	ἄλλαις πολιτικαῖς χρείαις τὰς χάριτας,
[4, 8]	καὶ μνήματος ἐπισήμου κατασκευῇ καὶ	ταῖς	ἄλλαις τιμαῖς ἐκόσμει, καὶ τὸν
[4, 24]	ἢ τοῦ στρατηγοῦ συγχωρήσαντος ἅμα	ταῖς	ἄλλαις ὠφελείαις καὶ τοὺς δορυαλώτους
[4, 21]	ἀρχαίαν ἀκρίβειαν φυλαττούσης, ὡς ἔγνων	ταῖς	ἀρχαιρεσίαις αὐτῶν πολλάκις παρών. ἀλλ´
[4, 26]	διαφερομένων· αἴτιόν τ´ ἰσχύος μὲν	ταῖς	ἀσθενέσιν ἀποφαίνων ὁμοφροσύνην, ταπεινότητος δὲ
[4, 79]	καὶ τέκνων κοινωνὸν γεγονυῖαν, ἐν	ταῖς	αὐταῖς ἡμέραις καὶ διὰ τῶν
[4, 52]	αὐτοὺς τὸν πόλεμον καὶ ἐπὶ	ταῖς	αὐταῖς συνθήκαις παραλαβὼν τὰς πόλεις
[4, 69]	βρέφεσιν ἀποκτείνουσα τὰς μητέρας ἐν	ταῖς	γοναῖς· τήν τ´ αἰτίαν τῆς
[4, 27]	τὰ ἴδια καρποῦσθαι, μενούσαις ἐν	ταῖς	γραφείσαις πρὸς αὐτὰς συνθήκαις ὑπὸ
[4, 2]	ἐθεάσαντο καὶ πάντες ὅσοι σὺν	ταῖς	γυναιξὶν ἐτύγχανον τότε παρόντες, καὶ
[4, 44]	τῶν ἰδιωτικῶν ἔργων ἀφεστῶτες ἐπὶ	ταῖς	δημοσίαις κατείχοντο χρείαις. περὶ ταῦτα
[4, 79]	τοὺς κηδεστὰς ἀμφοτέρους ἐπιχειρήματα ἐπὶ	ταῖς	δυσμαῖς ὄντας ἤδη τοῦ βίου;
[4, 62]	μετὰ δὲ τὴν τρίτην ἐπὶ	ταῖς	ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατὸν ὀλυμπιάσιν ἐμπρησθέντος
[4, 64]	καὶ οἱ κατὰ πόλιν ἀπειρηκότες	ταῖς	εἰσφοραῖς ἕτοιμοι πρὸς ἀπόστασιν ἦσαν,
[4, 30]	ἑτέρων τετταράκοντα ἐτῶν· ἐν γὰρ	ταῖς	ἐνιαυσίοις ἀναγραφαῖς κατὰ τὸν τετταρακοστὸν
[4, 7]	Φρῦγι συγκαταθέμενος. ἐκεῖνος γὰρ ἐν	ταῖς	ἐνιαυσίοις πραγματείαις ταῦθ´ ἱστόρηκε μόνος·
[4, 83]	θυσιῶν καὶ σπονδῶν καταρχόμενος· ἔπειτα	ταῖς	ἐξ ἡμῶν αὐτῶν οὔτ´ ὀλίγων
[4, 10]	τεθαυμακότων. διαλυθείσης δὲ τῆς ἐκκλησίας	ταῖς	ἑξῆς ἡμέραις ἀπογράφεσθαι κελεύσας τοὺς
[4, 74]	περιπόρφυρον καὶ τοὺς προηγουμένους ἐν	ταῖς	ἐξόδοις δώδεκα πελέκεις καταλιπεῖν. ἔτι
[4, 74]	φύσεις καὶ οὐκ ἐᾷ μεθύσκεσθαι	ταῖς	ἐξουσίαις τὰ ἤθη. ταῦθ´ ἡμῖν
[4, 84]	τὴν καθαίρεσιν τῆς τυραννίδος ὄκνον	ταῖς	ἐπιβολαῖς ἐπιφέροντες. ἐπεὶ δ´ ἐπαύσατο
[4, 2]	Δούλιος. ~Φέρεται δέ τις ἐν	ταῖς	ἐπιχωρίοις ἀναγραφαῖς καὶ ἕτερος ὑπὲρ
[4, 59]	προαιρούμενος ἅπαντας τοὺς τεχνίτας ἐπέστησε	ταῖς	ἐργασίαις. ἔνθα δὴ λέγεται τέρας
[4, 3]	Τύλλιον· οὕτως ἐξεθεραπεύθησαν ὑπ´ αὐτοῦ	ταῖς	εὐεργεσίαις. ~Φύσεώς τε δὴ μετειληφὼς
[4, 27]	Βοαρίᾳ, τὸν δ´ ἕτερον ἐπὶ	ταῖς	ἠιόσι τοῦ Τεβέριος, ἣν ἀνδρείαν
[4, 14]	τὸ δοῦλον ἀφαιροῦντες αὐτῶν ἐν	ταῖς	ἡμέραις ἐκείναις, ἵνα τῇ φιλανθρωπίᾳ
[4, 64]	καθεύδουσαν, καὶ λαθὼν τοὺς παρὰ	ταῖς	θύραις τοῦ δωματίου κοιμωμένους εἰσέρχεται
[4, 5]	συνδραμόντος ὄχλου προῆλθεν εἰς τοὐμφανὲς	ταῖς	θυρίσιν ἐπιστᾶσα ταῖς φερούσαις εἰς
[4, 30]	ἑκατόν. οὕτως ὀλίγον ἐστὶν ἐν	ταῖς	ἱστορίαις αὐτοῦ τὸ περὶ τὴν
[4, 6]	μή τινες τῶν ἐκείναις ἐντυχόντων	ταῖς	ἱστορίαις σχεδιάζειν με ὑπολάβωσιν οὐχ
[4, 62]	ἐμπεποιημένοι τοῖς Σιβυλλείοις, ἐλέγχονται δὲ	ταῖς	καλουμέναις ἀκροστιχίσι· λέγω δ´ ἃ
[4, 15]	τε καὶ τριάκοντα, ὥστε σὺν	ταῖς	κατὰ πόλιν οὔσαις ἐκπεπληρῶσθαι τὰς
[4, 24]	παρακολουθῶσι τοὺς πίλους ἔχοντες ἐπὶ	ταῖς	κεφαλαῖς· ἐν οἷς ἐπόμπευόν τινες,
[4, 24]	χρηστοὶ καλῶνται νεκροὶ καὶ πολλοὶ	ταῖς	κλίναις αὐτῶν ἐκκομιζομέναις παρακολουθῶσι τοὺς
[4, 16]	ἦν τούτων τῶν λόχων ἐν	ταῖς	μάχαις ἡ μετὰ τοὺς ἐφεστῶτας
[4, 27]	ἄλλαις συνισταμένων. ἐν ἁπάσαις δὲ	ταῖς	μάχαις κατορθῶν ὁ Τύλλιος, ὅσαι
[4, 9]	εἰσφέρειν τὸ ἐπιβάλλον, ὡς ἐν	ταῖς	μεγίσταις καὶ εὐνομωτάταις πόλεσι πυνθάνομαι
[4, 27]	καταλύεται τὸν πρὸς αὐτοὺς πόλεμον,	ταῖς	μὲν ἄλλαις πόλεσιν ἁπλῶς καὶ
[4, 14]	καὶ θέμενος ἐπὶ τῶν λόφων	ταῖς	μοίραις τὰς ἐπικλήσεις, τῇ μὲν
[4, 73]	διετέλεσεν. ἃ δὲ παρακολουθεῖν εἴωθε	ταῖς	μοναρχίαις χαλεπά, ἐξ ὧν εἰς
[4, 46]	θάνατον διὰ τὸ μὴ προσγεγράφθαι	ταῖς	ὁμολογίαις τὴν αὐτὴν εἶναι δωρεὰν
[4, 26]	ταπεινότητος δὲ καὶ ἀσθενείας καὶ	ταῖς	πάνυ ἰσχυραῖς ἀλληλοφθορίαν. ταῦτα διεξελθὼν
[4, 83]	γὰρ λοιπὸν εἰπεῖν. πρώταις μὲν	ταῖς	παρὰ τῶν θεῶν ἐλπίσιν, ὧν
[4, 83]	ἀπείρων πολέμου· πρὸς δὲ τούτοις	ταῖς	παρὰ τῶν συμμάχων ἐπικουρίαις, οἳ
[4, 38]	μετὰ τῶν ἑταίρων ἐχόντων ὑπὸ	ταῖς	περιβολαῖς ξίφη, τούς τε πελέκεις
[4, 16]	ὥσπερ τῶν δευτέρων, ἀλλὰ καὶ	ταῖς	περικνημῖσι. συνέταξε δὲ καὶ τούτους
[4, 47]	γὰρ οἱ κορυφαιότατοι τῶν ἐν	ταῖς	πόλεσι καὶ τὰ κοινὰ πράττοντες
[4, 49]	εἰς ἅπαντα χρόνον τὰ συγκείμενα	ταῖς	πόλεσι πρόνοιαν ὁ Ταρκύνιος λαμβάνων
[4, 26]	Αὐεντίνου· καὶ τοὺς νόμους συνέγραψε	ταῖς	πόλεσι πρὸς ἀλλήλας καὶ τἆλλα
[4, 46]	τὰς συνθήκας παρείχετο τὰς γενομένας	ταῖς	πόλεσι πρὸς ἐκεῖνον. πολὺν δὲ
[4, 54]	δ´, ὃ πάσαις φιλεῖ συμβαίνειν	ταῖς	πόλεσιν ἐν τοῖς μακροῖς πολέμοις
[4, 50]	καὶ ταύταις ἐκρατύνατο τὴν ἀρχὴν	ταῖς	συμμαχίαις, στρατὸν ἐξάγειν ἐπὶ Σαβίνους
[4, 23]	τοὺς ἀξίους τῶν καλῶν, ἀλλὰ	ταῖς	συντυχίαις, ὁρῶντες ὡς ἀστάθμητόν ἐστι
[4, 3]	οὐδενὸς χείρων ἁπάσαις θ´ ἁρμόσαι	ταῖς	τύχαις καὶ παντὶ συνεξομοιωθῆναι προσώπῳ
[4, 5]	εἰς τοὐμφανὲς ταῖς θυρίσιν ἐπιστᾶσα	ταῖς	φερούσαις εἰς τὸν πρὸ τῶν
[4, 71]	νόμους καὶ τὴν ψῆφον ἀναδώσων	ταῖς	φράτραις. ἄρχοντι γὰρ ἀποδέδοται τοῦτο
[4, 13]	τοὺς περὶ τῶν ἀδικημάτων ἐπεκύρωσε	ταῖς	φράτραις· ἦσαν δὲ πεντήκοντά που
[4, 12]	ἀνεδίδου τὰς ψήφους. ἁπάσαις δὲ	ταῖς	φράτραις κριθεὶς τῆς βασιλείας ἄξιος
[4, 20]	τῶν πλουσίων, οἱ πένητες ἐν	ταῖς	ψηφοφορίαις ἐπεκράτουν μακρῷ πλείους ὄντες
[4, 85]	καὶ δεινοπαθῶν. ἔτυχε δὲ καὶ	τἀκεῖ	πράγματα ἤδη διεφθαρμένα. οἱ γὰρ
[4, 51]	αὐτοῖς δύναμις ἐναντιωθήσεται, πάντα οἰχήσεται	τἀκεῖ.	ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν, ἐν
[4, 81]	ὅσα δούλους ἀργυρωνήτους {αἰσχύνης ἄξια}	ταλαιπωρεῖν	λατομοῦντας ὑλοτομοῦντας ἀχθοφοροῦντας, ἐν ταρτάροις
[4, 50]	ἀπεμάχοντο καὶ πολὺν ἀντέσχον τῇ	ταλαιπωρίᾳ	χρόνον· ὡς δ´ ὑπέλειπεν αὐτοὺς
[4, 30]	περὶ τὴν ἐξέτασιν τῆς ἀληθείας	ταλαίπωρον.	Μετὰ τοῦτο τὸ ἔργον οὐδὲν
[4, 50]	μεθ´ ἡμέραν καὶ νύκτωρ αὐτοὶ	ταλαιπωροῦντες	ἁλίσκονται κατὰ κράτος. γενόμενος δὲ
[4, 83]	μεταβολῆς πρόφασις τοῖς δι´ ἀνάγκην	ταλαιπωροῦσιν	ἱκανή· οὕς, εἰ ψηφιεῖσθε τῇ
[4, 50]	ἀργύριον τετρακοσίων οὐ μεῖον γενέσθαι	ταλάντων.	~Ἔτι δ´ ἐν τῇ Συέσσῃ
[4, 20]	φράτρας ψηφοφορῶν· καὶ ἦσαν οἱ	τἀλάχιστα	κεκτημένοι τοῖς τὰς μεγίστας ἔχουσιν
[4, 64]	αὐτοῖς περὶ καθόδου· ὡς δὲ	τἀληθὲς	εἶχεν ἐπιβουλεύων αὐτῇ διὰ τὸν
[4, 40]	ἐκθεραπεύσαντα τοὺς ἀπόρους· καὶ ἔχει	τἀληθὲς	οὕτως. ἐν γὰρ τοῖς πρότερον
[4, 15]	τὸν νόμιμον ὅρκον, ἦ μὲν	τἀληθῆ	καὶ ἀπὸ παντὸς τοῦ βελτίστου
[4, 40]	τε βασίλειον κόσμον ἔχων καὶ	τἆλλ´,	ὅσα νόμος ἐπὶ ταφαῖς βασιλικαῖς
[4, 38]	τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα λαβὼν καὶ	τἆλλα	παράσημα τῆς ἀρχῆς ἐπαγόμενος· ἐλθὼν
[4, 55]	αὐτοῦ ῥάβδοις ἐν ἀγορᾷ καὶ	τἆλλα	περιυβρισθείς, ὥστε περιβόητον γενέσθαι τὸ
[4, 26]	ταῖς πόλεσι πρὸς ἀλλήλας καὶ	τἆλλα	τὰ περὶ τὴν ἑορτὴν καὶ
[4, 13]	τε ὡς νόμος ἦν καὶ	τἆλλα	τὰ πρὸς θεοὺς ὅσια διαπραξάμενος.
[4, 29]	λυποῦντα ἡμᾶς. καὶ γὰρ ἐὰν	τἆλλα	τις ἀδικεῖν ὀκνῇ, βασιλείας γε
[4, 11]	τὰ πατρῷα ἀποστερούμενοι καὶ οὐ	τἀλλότρια	ἀποδιδόντες· οἱ δ´ ἀνειμένοι τῶν
[4, 37]	δὲ δῆμον οὐκ εἶναι κύριον	τἀλλότρια	ἑτέρῳ διδόναι. κραυγῆς δὲ καὶ
[4, 35]	κατέχω, καὶ τῶν δεδωκότων, ὅτι	τἀλλότρια	ἐχαρίσαντό μοι· ῥᾳδίως γὰρ ἂν
[4, 7]	αὐτὰ λύειν ἐπειράθησαν ἀτοπίαις, οὐ	Τανακυλίδα	ποιοῦντες μητέρα τῶν παιδίων, ἀλλὰ
[4, 2]	ἐν θαύματι γενέσθαι, τὴν δὲ	Τανακυλίδα	τά τ´ ἄλλα σοφὴν οὖσαν
[4, 10]	Ὀκρισίας καὶ τῆς Ταρκυνίου γυναικὸς	Τανακυλίδος	καὶ τῆς συγγενείας τῆς βασιλικῆς
[4, 30]	φησὶν ἀποθανόντα ὑπὸ τῆς μητρὸς	Τανακυλλίδος	τεθάφθαι, ἣν ἀμήχανον ἦν ἔτι
[4, 30]	Ἀρροῦντα τετελευτηκότα παρειλήφαμεν· ἐτῶν ἡ	Τανακυλλὶς	ἔσται πεντεκαίδεκα πρὸς τοῖς ἑκατόν.
[4, 30]	ἔχουσα καὶ πέμπτον ἔτος ἡ	Τανακυλλίς,	ὅτε βασιλεὺς Ταρκύνιος ἐτελεύτα· προστεθέντων
[4, 28]	ὑπὸ τῆς ἀνοσίας γυναικὸς ἐπὶ	τἀναντία	μετήγετο νουθετούσης τε καὶ λοιδορουμένης
[4, 28]	δ´ ὑπὸ τῆς γυναικὸς ἐπὶ	τἀναντία·	ὁ μέν γε πονηρὸς ἐκβαλεῖν
[4, 49]	καλουμένῳ Λατιαρίῳ Διὶ καὶ συνεστιάσεις,	τάξας	ἃ δεῖ παρέχειν ἑκάστην πόλιν
[4, 25]	δικαστάς, ὅρους καὶ κανόνας αὐτοῖς	τάξας,	οὓς αὐτὸς ἔγραψε νόμους. ἐπεὶ
[4, 22]	πεδίων ἔχοντας τὰ ὅπλα καὶ	τάξας	τούς θ´ ἱππεῖς κατὰ τέλη
[4, 17]	σαυνία καὶ σφενδόνας ἔχοντας ἔξω	τάξεως	συστρατεύεσθαι. τέτταρας δὲ λόχους οὐδὲν
[4, 29]	ἔχων ἀνδρὸς ἀνήρ, ὅς με	ταπεινὴν	ποιεῖ μεγάλων οὖσαν ἀξίαν καὶ
[4, 81]	ὀλίγοι μὲν ἐκ πολλῶν λελείμμεθα,	ταπεινοὶ	δ´ ἐκ μεγάλων γεγόναμεν, εἰς
[4, 72]	τὰς στάσεις τὰς γινομένας τοῖς	ταπεινοῖς	πρὸς τοὺς ὑπερέχοντας ἐλευθέρᾳ τε
[4, 10]	μέτριος καὶ δημοτικὸς πρὸς τοὺς	ταπεινοτέρους,	ἁπάντων δ´, ὅτι νόμιμος καὶ
[4, 26]	μὲν ταῖς ἀσθενέσιν ἀποφαίνων ὁμοφροσύνην,	ταπεινότητος	δὲ καὶ ἀσθενείας καὶ ταῖς
[4, 27]	ὁμολογίας Τυλλίῳ τ´ οὐκ ἀξιοῦσαι	ταπεινῷ	κατὰ γένος ὄντι ὑπακούειν, καὶ
[4, 29]	ἀποστερούμενος ἀνέχεσθαι διανοῇ; πότερον ἐκ	ταπεινῶν	καὶ ἀσήμων ἔφυς προγόνων καὶ
[4, 50]	χρόνον· ὡς δ´ ὑπέλειπεν αὐτοὺς	τἀπιτήδεια,	ἐξασθενοῦντες τὰ σώματα καὶ οὔτ´
[4, 3]	καὶ μέχρι πόλεως Ἀντέμνης ἐλάσας	τἀριστεῖα	καὶ ἐκ ταύτης τῆς μάχης
[4, 3]	ὥστε περιβόητος εὐθὺ γενέσθαι καὶ	τἀριστεῖα	πρῶτος ἁπάντων λαβεῖν· ἔπειθ´ ἑτέρας
[4, 68]	ἀριθμούμενος δι´ ἀρετήν, μήτηρ δὲ	Ταρκυνία	τοῦ προτέρου βασιλέως Ταρκυνίου θυγάτηρ·
[4, 79]	ἐάσας νομίμου τὸ σῶμα τυχεῖν·	Ταρκυνίαν	δὲ τὴν ἐκείνου γυναῖκα, ἣν
[4, 28]	δύο θυγατέρες ἐκ γυναικὸς γενόμεναι	Ταρκυνίας,	ἣν ἐνεγγύησεν αὐτῷ βασιλεὺς Ταρκύνιος.
[4, 33]	τὸν τῆς ἐπιτροπῆς λόγον, ὦ	Ταρκύνιε,	καὶ οὐκ ἂν ἐπιχειρήσειας εἰπεῖν,
[4, 39]	μὲν πρῶτα, ἔφη, πέπρακταί σοι,	Ταρκύνιε,	κατὰ τὸ δέον· βεβαίως δὲ
[4, 34]	μοι ψῆφον ἐπενέγκαντες, τὴν ἑαυτῶν,	Ταρκύνιε,	κτῆσιν, οὐ τὴν ὑμετέραν· ὥσπερ
[4, 29]	πρὸς μόνον, Ἆρ´, ἔφησεν, ὦ	Ταρκύνιε,	μετὰ παρρησίας ἔξεστί μοι καὶ
[4, 30]	ἐπ´ ἐμοὶ μηχανᾶται. ἀπόκριναι δή,	Ταρκύνιε,	μηδὲν ἀποκρυψάμενος, τί μου κατηγορεῖν
[4, 33]	μὲν ἐπιτροπείαν ὑμῶν ἔλαβον, ὦ	Ταρκύνιε,	νηπίων καταλειφθέντων οὐχ ἑκών, ἀλλ´
[4, 29]	πρὸς αὐτόν· Μέχρι τίνος, ὦ	Ταρκύνιε,	τῆς βασιλείας ἀποστερούμενος ἀνέχεσθαι διανοῇ;
[4, 33]	τῆς ἀρχῆς οὐδὲ σπέρμα τοῦ	Ταρκυνιείου	καταλείψουσι γένους. κηδεμὼν δὲ καὶ
[4, 27]	τούτων Καιρητανοί τ´ ἠκολούθησαν καὶ	Ταρκυνιῆται,	καὶ τελευτῶσα ἐν ὅπλοις ἦν
[4, 27]	ἐξενεγκεῖν τὸν πόλεμον, Καιρητανοὺς καὶ	Ταρκυνιήτας	καὶ Οὐιεντανούς, ἀφαιρέσει χώρας τιμωρησάμενος,
[4, 75]	μηκέτι κάθοδον ἕξουσιν εἰς αὐτὴν	Ταρκύνιοι·	πειράσονται γάρ, εὖ ἴστε, καὶ
[4, 5]	ἐπιβουλευμάτων γεγονέναι οὐ δυνηθεῖσιν ἀποκτεῖναι	Ταρκύνιον.	ἀγαπητῶς δὲ τὸν λόγον ἁπάντων
[4, 2]	ἐλθοῦσαν εἰπεῖν. τὸν μὲν οὖν	Ταρκύνιον	ἀκούσαντά τε καὶ μετὰ ταῦτ´
[4, 75]	νόμον καὶ γνώμην εἰσηγήσομαι· φεύγειν	Ταρκύνιον	ἅμα τοῖς παισὶ καὶ τῇ
[4, 11]	τὴν βασιλείαν ἀποδιδόναι, οὓς ὑμεῖς	Ταρκύνιον	ἀποκτείναντας τὸν βασιλέα ὑμῶν ἄνδρα
[4, 85]	πόλεως, οὐκέτι προσδέχονται παραγενηθέντα τὸν	Ταρκύνιον.	ἀπωσθεὶς δὴ καὶ ταύτης ὁ
[4, 71]	ἀναδῶμεν ὑπὲρ τοῦ μηκέτι Ῥωμαίων	Ταρκύνιον	ἄρξειν καὶ τὸ περὶ τούτων
[4, 37]	ἐξ αὐτῶν καὶ βάλλειν τὸν	Ταρκύνιον	ἐβόων. ἐκεῖνος μὲν οὖν δείσας
[4, 48]	γῆν διαφθείρουσι παραχρῆμα. τὸν δὲ	Ταρκύνιον	ἐπαινέσαντες ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας ὡς
[4, 40]	τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ καταλῦσαι καὶ	Ταρκύνιον	ἐπὶ τὰ πράγματα παραλαβεῖν καὶ
[4, 39]	δὲ τὰ γενόμενα καὶ τὸν	Ταρκύνιον	ἐπὶ τῆς κρηπῖδος ἑστῶτα πρὸ
[4, 4]	ἐξουσίαν κάλει τοὺς βουλεύσαντας ἀποκτεῖναι	Ταρκύνιον	ἐπὶ τὸν δῆμον ἀπὸ τῶν
[4, 4]	ἐσχηκὼς ἀφορμάς, ἐπειδὴ τελευτῆσαι συνέβη	Ταρκύνιον	ἐπιβουλευθέντα ὑπὸ τῶν Ἄγκου Μαρκίου
[4, 3]	οὐδὲν ᾤοντο διαφέρειν οἱ δημόται	Ταρκύνιον	ἐπιμελεῖσθαι τῶν κοινῶν ἢ Τύλλιον·
[4, 38]	πέριξ ἅπαντα τῆς περὶ τὸν	Ταρκύνιον	ἑταιρείας, τῶν δ´ αὐτοῦ φίλων
[4, 4]	τοὺς ἄλλους, ἐν ᾧ τὸν	Ταρκύνιον	ἡμιθνῆτα ἔθεσαν, τὴν δ´ Ὀκρισίαν
[4, 38]	εἰς τὸ συνέδριον καὶ τὸν	Ταρκύνιον	ἰδὼν ἐπὶ τῆς βασιλικῆς καθήμενον
[4, 30]	φίλων προκαλούμενος εἰς λόγους τὸν	Ταρκύνιον,	καὶ τὰ μὲν ἐγκαλῶν, τὰ
[4, 4]	εἶναι δοκῇ, τότε λέγωμεν ἀποτεθνηκέναι	Ταρκύνιον	καὶ ταφὰς αὐτοῦ ποιῶμεν ἀπὸ
[4, 76]	Λεύκιον Ἰούνιον Βροῦτον καὶ Λεύκιον	Ταρκύνιον	Κολλατῖνον. τοὺς δ´ ἄρχοντας τούτους
[4, 78]	εἰς ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ταῦτ´ ἐστί.	Ταρκύνιον	οὔτε κατὰ τοὺς πατρίους ἡμῶν
[4, 70]	αὐτὴν γνώμην ἅπαντας λαβόντας ἐξελάσαι	Ταρκύνιόν	τε καὶ τοὺς παῖδας ἐκ
[4, 3]	τοὺς πατρικίους ψῆφον ἐπενέγκαντες, ὥσπερ	Ταρκύνιόν	τε πρότερον καὶ ἔτι πρὸ
[4, 48]	αὐτοῖς τοῖς δικαίοις, ἐφ´ οἷς	Ταρκύνιόν	τε τὸν πάππον αὐτοῦ πρότερον
[4, 8]	ἐνόμιζε κρατεῖν, τόν τε βασιλέα	Ταρκύνιον,	ὡς ἐκ τῶν τραυμάτων τετελευτηκότα
[4, 38]	ταύτης διήμαρτε τῆς πείρας ὁ	Ταρκύνιος,	ἀδημονῶν ἐπὶ τῷ μηδεμίαν αὐτῷ
[4, 59]	τοῦτο δὴ τὸ ἔργον ὁ	Ταρκύνιος	ἀπὸ τῆς δεκάτης τῶν ἐκ
[4, 77]	φόβος ἦν. πατέρα γάρ μου	Ταρκύνιος	ἀποκτείνας ἅμα τῷ παραλαβεῖν τὴν
[4, 38]	ἐξαναστήσων τῆς ἕδρας. καὶ ὁ	Ταρκύνιος	ἄσμενος τοῦτ´ ἰδὼν ἀναπηδᾷ τ´
[4, 46]	τὸ δίκαιον αὑτῷ προσηκούσης, ἐπειδὴ	Ταρκύνιος	αὐτὴν κατέσχεν ὁ πάππος αὐτοῦ
[4, 37]	ταῦτα λέγει, τελευτῶν ἔφησεν, ὅτι	Ταρκύνιος	αὐτὸν αἰτιᾶται τὴν βασιλείαν οὐ
[4, 45]	μὲν δὴ παρῆσαν, ὁ δὲ	Ταρκύνιος	αὐτὸς ὁ καλέσας αὐτοὺς ὑστέρει.
[4, 31]	ἀκοῦσαι. ~Λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ	Ταρκύνιος·	Βραχύς ἐστιν ὁ παρ´ ἐμοῦ
[4, 9]	τῶν παιδίων τούτων καὶ νηπίων.	Ταρκύνιος	γὰρ ὁ πάππος αὐτῶν ἀπάτορα
[4, 39]	πάλιν ἐπὶ τῆς ἀπήνης ᾤχετο·	Ταρκύνιος	δὲ καὶ ταῦτ´ ὀρθῶς δόξας
[4, 59]	Γαβίους πόλεμος τοιούτου τέλους ἔτυχεν.	~Ταρκύνιος	δὲ μετὰ τοῦτο τὸ ἔργον
[4, 62]	τηρεῖν ἐπιμελῶς ἐξ ἀνθρώπων ἠφανίσθη,	Ταρκύνιος	δὲ τῶν ἀστῶν ἄνδρας ἐπιφανεῖς
[4, 51]	μαθὼν τὴν διάνοιαν αὐτῶν ὁ	Ταρκύνιος·	ἑάλω γὰρ ὁ τὰ γράμματα
[4, 34]	υἱωνοὺς καὶ νηπίους, ὥσπερ ὑμᾶς	Ταρκύνιος.	εἰ δὲ κοινὸς ἁπάντων νόμος
[4, 6]	πέμπτον εἶχεν ἔτος, ὅτ´ ἀπέθνησκε	Ταρκύνιος.	εἰ δὴ τὸν νεώτερον τῶν
[4, 40]	τῷ Τυλλίου θανάτῳ δείσας ὁ	Ταρκύνιος,	εἰ διὰ τῆς ἀγορᾶς ὁ
[4, 6]	ἄρα νηπίους κατέλιπεν υἱοὺς ὁ	Ταρκύνιος	ἐκ ταύτης γεγονότας τῆς γυναικός.
[4, 6]	πειράσομαι ποιῆσαι φανερὸν δι´ ὀλίγων.	Ταρκύνιος	ἐκ Τυρρηνίας μετανίσταται τὸν οἶκον
[4, 80]	ὑμῶν γενόμενον, ὅτε τὴν ἀρχὴν	Ταρκύνιος	ἐλάμβανε; ποῖον προβούλευμα συνεδρίου; τίνα
[4, 31]	προειλόμην αὐτὸν εἰς τούτους ἐκφέρειν.	Ταρκύνιος	ἐμὸς ὢν πάππος ἐκτήσατο τὴν
[4, 63]	θεολογικῇ πραγματείᾳ. ~Ταῦτα διαπραξάμενος ὁ	Ταρκύνιος	ἐν εἰρήνῃ τε καὶ κατὰ
[4, 38]	ἐλθὼν ὄντι κατ´ οἰκίαν, ὅτι	Ταρκύνιος	ἐν ἐσθῆτι βασιλικῇ προελήλυθε καὶ
[4, 30]	ἔργον οὐδὲν ἔτι διαμελλήσας ὁ	Ταρκύνιος	ἐπάγεται γυναῖκα τὴν Τυλλίαν οὔτε
[4, 61]	παρὰ τῶν πρεσβευσάντων ἀκούσας ὁ	Ταρκύνιος	ἐπέστησε τοῖς ἔργοις τοὺς τεχνίτας·
[4, 64]	διελθεῖν. ~Τὴν Ἀρδεατῶν πόλιν ὁ	Ταρκύνιος	ἐπολιόρκει πρόφασιν μὲν ποιούμενος, ὅτι
[4, 49]	δὲ τῆς Λατίνων ἡγεμονίας ὁ	Ταρκύνιος	ἐπρεσβεύσατο καὶ πρὸς τὰς Ἑρνίκων
[4, 3]	πρώτῃ στρατείᾳ, ἣν ἐπὶ Τυρρηνοὺς	Ταρκύνιος	ἐστράτευσεν, ἐν τοῖς ἱππεῦσι τεταγμένος
[4, 30]	τὸ συνέδριον· Ἄνδρες, ἔφη, βουλευταί,	Ταρκύνιος	ἑταιρίας ἐπ´ ἐμὲ συνάγων καὶ
[4, 30]	ἔτος ἡ Τανακυλλίς, ὅτε βασιλεὺς	Ταρκύνιος	ἐτελεύτα· προστεθέντων δὴ τοῖς ἑβδομήκοντα
[4, 30]	ἄσμενος δέχεται τὰς αἱρέσεις ὁ	Ταρκύνιος,	καὶ αὐτίκα δοὺς αὐτῇ πίστεις
[4, 46]	δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ παρῆν ὁ	Ταρκύνιος	καὶ συναχθέντος τοῦ συλλόγου μικρά
[4, 63]	τούτους τοὺς οἰωνοὺς ἰδὼν ὁ	Ταρκύνιος	καὶ φυλαττόμενος, εἴ πως δύναιτο
[4, 37]	εἴ τι δίκαιον εἰπεῖν ἔχει	Ταρκύνιος,	καλεῖν αὐτὸν καὶ διδαχθέντας, ἐάν
[4, 53]	τινές, ὅτε τὴν πόλιν αὐτῶν	Ταρκύνιος	κατελάβετο, καὶ τῶν ἐκ Ῥώμης
[4, 49]	συγκείμενα ταῖς πόλεσι πρόνοιαν ὁ	Ταρκύνιος	λαμβάνων ἱερὸν ἔγνω κοινὸν ἀποδεῖξαι
[4, 4]	ἐνεχθῆναι κελεύσασα λέγει πρὸς αὐτούς·	Ταρκύνιος	μὲν ἡμῖν ὁ βασιλεύς, ὦ
[4, 81]	πάτριον ἐλευθερίαν ἀνακτησόμεθα; ὅταν ἀποθάνῃ	Ταρκύνιος;	νὴ Δία. καὶ τί πλέον
[4, 1]	ἐξαίρετον ἐκ τῶν λαφύρων λαμβάνει	Ταρκύνιος	ὁ βασιλεὺς καὶ δίδωσι δωρεὰν
[4, 34]	βασιλείας αὐτῶν παραλαμβάνειν, οὐκ ἂν	Ταρκύνιος	ὁ πάππος ὑμῶν τὴν ἡγεμονίαν
[4, 79]	~Οὗτός ἐστιν, ἄνδρες πολῖται, ὁ	Ταρκύνιος	ὁ πρὸ τοῦ παραλαβεῖν τὴν
[4, 11]	τέκνοις ἀντὶ πολλῶν μέν, ὧν	Ταρκύνιος	ὁ τῶν παιδίων πάππος εὖ
[4, 45]	γινόμενα ἐπεχείρουν. ~Λογιζόμενος δ´ ὁ	Ταρκύνιος,	ὅτι τοῖς μὴ κατὰ νόμους
[4, 82]	τὸ αὐτὸ τοῦτο ὑπολαβεῖν, ὧν	Ταρκύνιος	οὐ μίαν ἡμέραν, ἀλλὰ πέμπτον
[4, 1]	ΛΟΓΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ. ~Βασιλεὺς μὲν δὴ	Ταρκύνιος	οὐ μικρῶν οὐδ´ ὀλίγων Ῥωμαίοις
[4, 56]	τί χρὴ ποιεῖν. ὁ δὲ	Ταρκύνιος	οὐδὲ τὸν θεράποντα γινώσκειν βουλόμενος,
[4, 36]	δοκεῖ κρεῖττον ἐπιμελήσεσθαι τῶν κοινῶν	Ταρκύνιος	οὑτοσὶ τὰ πράγματα παραλαβών, οὐ
[4, 33]	ἡγεῖσθαι ἄπιστον, ὅπου γε κἀμὲ	Ταρκύνιος	οὑτοσὶ τῆς ἀρχῆς παῦσαι πρόθυμός
[4, 58]	τὰ γινόμενα διὰ γραμμάτων ὁ	Ταρκύνιος	παρῆν ἄγων τὴν δύναμιν καὶ
[4, 54]	ἀλλήλων ἐφόδους. μᾶλλον δ´ ὁ	Ταρκύνιος	περὶ ταῦτ´ ἐνεργὸς ἦν καὶ
[4, 71]	πραττομένων κατὰ τῆς τυραννίδος αἴσθηται	Ταρκύνιος,	πρὶν ἢ τὰ παρ´ ἡμῶν
[4, 68]	ἀντιπράττουσαν. ἐπεὶ δὲ Τύλλιον ἀποκτείνας	Ταρκύνιος	σὺν ἄλλοις ἀνδράσι πολλοῖς καὶ
[4, 3]	διεπράξατο λόγου ἄξια, ἐξ ὧν	Ταρκύνιός	τ´ αὐτὸν ἠγάσθη καὶ ὁ
[4, 83]	καὶ τεμένη καὶ βωμοὺς μιαίνει	Ταρκύνιος	ταῖς αἱμοφύρτοις χερσὶ καὶ παντὸς
[4, 4]	ἀσφαλὴς ὁ βίος, οἷς ἐνεγγύησε	Ταρκύνιος	τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας ἐκείνους ὑπεριδών,
[4, 28]	Ταρκυνίας, ἣν ἐνεγγύησεν αὐτῷ βασιλεὺς	Ταρκύνιος.	ταύτας τὰς κόρας ἐπιγάμους γενομένας
[4, 72]	τῶν ἰδίων πολιτῶν ἐχρήσαντο καὶ	Ταρκύνιος	τελευτῶν, ἀλλὰ τὸ συνέδριον τῆς
[4, 78]	ἡμῖν ἐξεγένετο μεταλαβεῖν, ἐξ οὗ	Ταρκύνιος	τὴν ἀρχὴν κατέσχεν, οὔθ´ ὕστερον,
[4, 47]	λόγοις αἰτησάμενος εἰς ἀπολογίαν ὁ	Ταρκύνιος	τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν καὶ λαβών,
[4, 41]	~Μετὰ δὲ τοῦτον παραλαμβάνει Λεύκιος	Ταρκύνιος	τὴν Ῥωμαίων δυναστείαν οὐ κατὰ
[4, 69]	ἀνδρῶν ἀπολλυμένων. ~Καταφρονήσας γὰρ ὁ	Ταρκύνιος	τῆς δοκούσης εἶναι περὶ αὐτόν,
[4, 59]	τοῦτο τὸ τέρας ἰδὼν ὁ	Ταρκύνιος	τοῦ μὲν ὀρύγματος ἐπισχεῖν ἐκέλευσε
[4, 62]	τὸ βούλημα τῆς γυναικὸς ὁ	Ταρκύνιος	τοὺς οἰωνοσκόπους μετεπέμψατο καὶ διηγησάμενος
[4, 47]	ἀποθεραπεύειν, ἀπελογίζοντο. αὐτὸς δ´ ὁ	Ταρκύνιος	τούτων μὲν οὐδενὸς ἔφη δεῖν
[4, 42]	τοιαύτας γὰρ αὐτοῖς ὑπέτεινεν ὁ	Ταρκύνιος	ὑποσχέσεις ἐξαπατῶν καὶ φενακίζων· τότε
[4, 58]	ὅμοια τούτοις κατεψηφικότων, οὐδὲν ὁ	Ταρκύνιος	ὧν προσεδόκων τε καὶ ἐδεδοίκεσαν
[4, 85]	πραχθέντα τοιαῦτ´ ἦν. ~Βασιλεὺς δὲ	Ταρκύνιος	ὡς ἤκουσε παρὰ τῶν ἀπὸ
[4, 9]	ἦν βουληθεὶς τυγχάνειν, ἀλλὰ τῷ	Ταρκυνίου	γένει βοηθῶν τὰ κοινὰ πράττειν
[4, 7]	ἕκαστα ἐπιλογιζόμενος οὐχ υἱοὺς εἶναι	Ταρκυνίου	γράφω τοὺς παῖδας, ἀλλ´ υἱωνούς,
[4, 10]	τῆς μητρὸς Ὀκρισίας καὶ τῆς	Ταρκυνίου	γυναικὸς Τανακυλίδος καὶ τῆς συγγενείας
[4, 82]	τύραννος ἐξιὼν ἐπὶ τὸν πόλεμον,	Ταρκυνίου	δὲ Κολλατίνου γυνὴ τοῦ συγγενοῦς
[4, 62]	τι καὶ ἕτερον ἐπὶ τῆς	Ταρκυνίου	δυναστείας πάνυ θαυμαστὸν εὐτύχημα τῇ
[4, 46]	αὐτὴν εἶναι δωρεὰν καὶ τοῖς	Ταρκυνίου	ἐγγόνοις, τὸν δ´ ἀξιοῦντα τῶν
[4, 82]	μεθεστηκότος μὲν ἐκ τῆς πόλεως	Ταρκυνίου,	ἡγουμένων δὲ τῆς ἐπιχειρήσεως τῶν
[4, 68]	δὲ Ταρκυνία τοῦ προτέρου βασιλέως	Ταρκυνίου	θυγάτηρ· αὐτὸς δὲ τροφῆς τε
[4, 40]	σὺν ὀλίγοις τισὶ τῶν φίλων,	Ταρκυνίου	θυγάτηρ οὖσα τοῦ προτέρου βασιλέως,
[4, 6]	εἶναι τοὺς καταλειφθέντας παῖδας ὑπὸ	Ταρκυνίου,	ἵνα μή τινες τῶν ἐκείναις
[4, 55]	δ´ ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι τοῦ	Ταρκυνίου	καὶ οὔτε διαλύσασθαι τὸν πόλεμον
[4, 52]	παραδιδόντες σφᾶς αὐτοὺς ὑπηκόους εἶναι	Ταρκυνίου	καὶ φόρου τὸ λοιπὸν ὑποτελεῖς.
[4, 5]	τὸ δημόσιον ἀσφαλῶς ἤδη τὴν	Ταρκυνίου	κατεῖχεν ἀρχήν. ~Βούλομαι δ´ ἐπιστήσας
[4, 45]	ἀνθ´ ἑαυτοῦ, πολλὴν ἐποιεῖτο τοῦ	Ταρκυνίου	κατηγορίαν τ´ ἄλλα διεξιὼν ἔργα
[4, 29]	βουλὰς ἀπορρήτους; κελεύσαντος δὲ τοῦ	Ταρκυνίου	λέγειν, ὅ τι βούλεται, καὶ
[4, 7]	γίνεται πάλιν ὁ γάμος τοῦ	Ταρκυνίου	μικρὸν ἀπολείποντος ἐτῶν ὀγδοήκοντα, καὶ
[4, 4]	πρὸς τὸν ὄχλον, ὡς δὴ	Ταρκυνίου	μοι ταῦτ´ εἰπεῖν ἐπισκήψαντος, ὅτι
[4, 51]	οἱ δὲ προαποσταλέντες ὑπὸ τοῦ	Ταρκυνίου	νύκτωρ ὑποστρέψαντες ἐκ τῆς ὁδοῦ
[4, 64]	καιρῷ Σέξτος ὁ πρεσβύτατος τῶν	Ταρκυνίου	παίδων ἀποσταλεὶς ὑπὸ τοῦ πατρὸς
[4, 11]	λόγον. ~Οὐκέτι μοι περὶ τῶν	Ταρκυνίου	παίδων μόνον ὁ κίνδυνός ἐστιν,
[4, 71]	πρότερον οὔτε τὰς ὕβρεις τῶν	Ταρκυνίου	παίδων τε καὶ κολάκων φέρειν
[4, 64]	γε τὴν αὐτὴν εἶχε τοῖς	Ταρκυνίου	παισὶν ἡλικίαν, ὡς Φάβιός τε
[4, 11]	ἄλλους συγγενεῖς τε καὶ φίλους	Ταρκυνίου	πάντας ἀρεῖσθαι· γυναῖκας δ´ ἡμῶν
[4, 82]	ὑπομένειν, καὶ περὶ μὲν τῆς	Ταρκυνίου	πλεονεξίας πολλοὺς ἀναιρεῖσθαι πολέμους, περὶ
[4, 53]	δεόμενοι συμμαχίας· τὸν κατὰ τοῦ	Ταρκυνίου	πόλεμον ἀναλαβεῖν. ἐγίνοντο δὴ μετὰ
[4, 11]	ὑμῖν καταλιπόντα καὶ ἡ ἄλλη	Ταρκυνίου	συγγένεια· ἐγὼ δ´ ἕτερόν τι
[4, 37]	πολεμικὰς ἑαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμούμενος, ἃς	Ταρκυνίου	τε ζῶντος διεπράξατο καὶ μετὰ
[4, 27]	οὐ μακρὰν ἀπέχων, ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ	Ταρκυνίου	τε τοῦ γαμβροῦ καὶ τῆς
[4, 27]	μέλλω νῦν διεξιέναι. ~Μετὰ τὴν	Ταρκυνίου	τελευτὴν αἱ παραδοῦσαι τὴν ἡγεμονίαν
[4, 7]	ὡμολόγηται γάρ, ὅτι μετὰ τὴν	Ταρκυνίου	τελευτὴν παραλαβὼν τὴν βασιλείαν Τύλλιος
[4, 62]	θέλουσα. οὐκ ἀξιοῦντος δὲ τοῦ	Ταρκυνίου	τῆς αἰτηθείσης τιμῆς πρίασθαι τὰς
[4, 30]	ἔφην, ὅτι γέγραφεν υἱὸν εἶναι	Ταρκυνίου	τὸν Ἀρροῦντα· ἀλλὰ καὶ καθ´
[4, 56]	τὸ παραπλήσιον δὴ καὶ τοῦ	Ταρκυνίου	τότε ποιήσαντος συνεὶς τὴν διάνοιαν
[4, 27]	πρὸς αὐτὰς συνθήκαις ὑπὸ βασιλέως	Ταρκυνίου·	τρεῖς δ´ ἐξ αὐτῶν πόλεις,
[4, 81]	μάθητε, οἵους σκύλακας ὑμῖν ἡ	Ταρκυνίου	τυραννὶς ὑποτρέφει, θεάσασθε ἔργον ἑνὸς
[4, 28]	τῆς μητρὸς αὐτῶν, υἱωνοῖς δὲ	Ταρκυνίου,	τῷ τε πρεσβυτέρῳ τὴν πρεσβυτέραν
[4, 45]	τινὰς ἀναφέροντος αἰτίας τὸν τοῦ	Ταρκυνίου	χρονισμὸν ἀναβάλλεσθαι τ´ ἀξιοῦντος τὸν
[4, 81]	χεῖρον; τρεῖς γὰρ ἐξ ἑνὸς	Ταρκυνίους	ἕξομεν πολλῷ μιαρωτέρους τοῦ πατρός.
[4, 84]	δοχθέν. δέδοκται γὰρ ἡμῖν φεύγειν	Ταρκυνίους	πόλιν τε τὴν Ῥωμαίων καὶ
[4, 45]	πρὸς τὰ κοινὰ φιλοτιμίαν καὶ	Ταρκυνίῳ	διὰ τὸν Μαμίλιον ἀπεχθόμενος, ὅτι
[4, 3]	τὸ ἔθνος, αἰτιώτατος εἶναι δόξας	Ταρκυνίῳ	καὶ ταύτης τῆς δυναστείας τοῖς
[4, 52]	δ´ ἡ πρώτη πεῖρα τῷ	Ταρκυνίῳ	κατὰ νοῦν ἐχώρησεν, ἀναλαβὼν τὴν
[4, 29]	γενεάς· τῷ δὲ πάππῳ σου	Ταρκυνίῳ	μεταθεμένῳ τὴν οἴκησιν ἐκ Τυρρηνῶν
[4, 83]	τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου συνόντας ἅμα	Ταρκυνίῳ	πολίτας δεδοίκασιν, ὡς ἐκείνῳ μὲν
[4, 77]	ἥρμοττέ μοι ζῆν, ἀλλ´ ὡς	Ταρκυνίῳ	τ´ ἦν βουλομένῳ κἀμοὶ συνοίσειν
[4, 3]	Λατῖνοι ἔπεμψαν, καὶ συγκατεκτήσατο βασιλεῖ	Ταρκυνίῳ	τὴν τῶν Τυρρηνῶν ἀρχήν· ἔν
[4, 64]	παρ´ ἀνδρὶ κατήχθη συγγενεῖ Λευκίῳ	Ταρκυνίῳ	τῷ Κολλατίνῳ προσαγορευομένῳ. τοῦτον τὸν
[4, 64]	περὶ οὗ δεδήλωκα πρότερον, ὅτι	Ταρκυνίῳ	τῷ προτέρῳ βασιλεύσαντι Ῥωμαίων ἀδελφόπαις
[4, 70]	δύναται πράξειν ἐπὶ καταλύσει τῆς	Ταρκυνίων	δυναστείας, καὶ οὔτ´ αὐτὸς διαλλαγήσεσθαι
[4, 30]	θυγατέρων καὶ ὁ νεώτερος τῶν	Ταρκυνίων.	ἐνταῦθα πάλιν ἀναγκάζομαι μεμνῆσθαι Φαβίου
[4, 84]	καὶ μηδενὶ ἐξεῖναι περὶ καθόδου	Ταρκυνίων	μήτε πράττειν μηδὲν μήτε λέγειν,
[4, 7]	τῆς ἀρχῆς ὁ πρεσβύτερος τῶν	Ταρκυνίων,	ὑπὲρ ἑβδομήκοντα ἔτη γεγονὼς ἂν
[4, 61]	υἱός, τὴν Ῥώμην καὶ τὸν	Ταρπήιον	ὀνομάζοντες ἀεὶ λόφον καὶ τὸν
[4, 60]	ἐρεῖ, Τουτὶ μέν ἐστιν ὁ	Ταρπήιος	λόφος, μέρος δ´ αὐτοῦ τουτὶ
[4, 60]	Ῥώμῃ φάναι παρ´ ἡμῖν ἐν	Ταρπηίῳ	λόφῳ. ταύτας ἐὰν φυλάττητε τὰς
[4, 63]	ἀμύττοντές τε καὶ παίοντες τοῖς	ταρσοῖς	ἀπὸ τοῦ φοίνικος ἀπήλασαν. τούτους
[4, 81]	ταλαιπωρεῖν λατομοῦντας ὑλοτομοῦντας ἀχθοφοροῦντας, ἐν	ταρτάροις	καὶ βαράθροις δαπανωμένους, ἀνάπαυσιν τῶν
[4, 5]	καὶ τῶν παιδίων ἑκάτερον εἰς	τὰς	ἀγκάλας ἐμβαλοῦσα τοῦ τε γαμβροῦ
[4, 30]	τῆς Τυλλίας λεγούσης ἄσμενος δέχεται	τὰς	αἱρέσεις ὁ Ταρκύνιος, καὶ αὐτίκα
[4, 6]	ἐπιστήσας τὸν ἑξῆς λόγον ἀποδοῦναι	τὰς	αἰτίας, δι´ ἃς οὔτε Φαβίῳ
[4, 70]	εἶχεν ἀληθινήν, ἀλλ´ ἐπίθετον, καὶ	τὰς	αἰτίας εἰπών, δι´ ἃς τὸ
[4, 40]	καὶ μνήματος ἐπιφανοῦς διὰ ταύτας	τὰς	αἰτίας οὐκ ἐξεγένετο τυχεῖν τῷ
[4, 54]	ἐξοικοδομεῖν τε καὶ ἀποταφρεύειν δεδοικότες	τὰς	αἰφνιδίους ἀλλήλων ἐφόδους. μᾶλλον δ´
[4, 27]	πόλεις, αἳ προεξανέστησάν τε καὶ	τὰς	ἄλλας ἐπηγάγοντο κατὰ Ῥωμαίων ἐξενεγκεῖν
[4, 25]	θεωρήσαντες δὲ καὶ πανηγυρίσαντες καὶ	τὰς	ἄλλας φιλοφροσύνας παρ´ ἀλλήλων ἀναλαβόντες,
[4, 19]	ἐπισιτισμὸν τῶν στρατευομένων καὶ εἰς	τὰς	ἄλλας χορηγίας τὰς πολεμικὰς ἐπιτελεσθησομένην
[4, 14]	γινομένας εἰς τὰ στρατιωτικὰ καὶ	τὰς	ἄλλας χρείας, ἃς ἕκαστον ἔδει
[4, 9]	μὴ θητεύητε ὄντες ἐλεύθεροι μηδὲ	τὰς	ἀλλοτρίας κτήσεις, ἀλλὰ τὰς ἰδίας
[4, 74]	καὶ τοὺς χρυσοῦς στεφάνους καὶ	τὰς	ἁλουργεῖς καὶ χρυσοσήμους ἀμπεχόνας, πλὴν
[4, 9]	τὸν βίον τοῖς ἐγγόνοις αὐτοῦ	τὰς	ἀμοιβὰς ἀποτίνειν, καὶ μὴ συγκατορύττειν
[4, 60]	αὐτοῦ τουτὶ μὲν τὸ πρὸς	τὰς	ἀνατολὰς βλέπον, τουτὶ δὲ τὸ
[4, 29]	τελευτήν; ὥσπερ ἀναμενούσης τῆς τύχης	τὰς	ἀνθρωπίνας μελλήσεις, ἢ τῆς φύσεως
[4, 28]	αἱ τῆς μιαρᾶς παραινέσεις ἐπὶ	τὰς	ἀνοσίους πράξεις τὸν οὐ πονηρὸν
[4, 9]	δέομαι πρὸς εἰδότας ὑμᾶς λέγειν,	τὰς	ἀντὶ τούτων ὀφειλομένας ἐμοὶ χάριτας
[4, 2]	τε Ῥωμαῖοι συντελοῦσιν ἱερουργίας καὶ	τὰς	ἀπὸ τῶν δείπνων ἀπαρχὰς ἁγίζουσιν,
[4, 43]	τῆς ἀγορᾶς διέφθειρεν. ἔπειτα κατέλυσε	τὰς	ἀπὸ τῶν τιμημάτων εἰσφορὰς καὶ
[4, 10]	ὀφείλουσι καὶ πόσον ἕκαστος, ἐπειδὴ	τὰς	ἀπογραφὰς ἔλαβε, τραπέζας θεὶς ἐν
[4, 63]	τὴν Ἡλίου θυγατέρα κατοικῆσαι· καὶ	τὰς	ἀποικίας ἀμφοτέρας δυσὶ τῶν παίδων
[4, 60]	Ταρπηίῳ λόφῳ. ταύτας ἐὰν φυλάττητε	τὰς	ἀποκρίσεις καὶ μηδὲν παράγησθε ὑπ´
[4, 79]	τὸν τῆς ἀδελφῆς θάλαμον ἤγετο	τὰς	ἀπορρήτους ἐμπεδῶν πρὸς αὐτὴν ὁμολογίας·
[4, 15]	καὶ αὐτὰς καλεῖ φυλὰς καὶ	τὰς	ἀστικὰς προστιθεὶς αὐταῖς τέτταρας· ὡς
[4, 74]	διάνοιαν ἀφίστασθαι τῆς ἐξουσίας συστέλλει	τὰς	αὐθάδεις φύσεις καὶ οὐκ ἐᾷ
[4, 34]	ἐκλειπόντων βασιλέων σὺν τούτοις καὶ	τὰς	βασιλείας αὐτῶν παραλαμβάνειν, οὐκ ἂν
[4, 62]	Ταρκυνίου τῆς αἰτηθείσης τιμῆς πρίασθαι	τὰς	βύβλους ἀπελθοῦσα τρεῖς ἐξ αὐτῶν
[4, 62]	λαβεῖν. ἡ μὲν οὖν γυνὴ	τὰς	βύβλους δοῦσα καὶ φράσασα τηρεῖν
[4, 62]	ἀποφαίνοντες τὸ μὴ πάσας αὐτὸν	τὰς	βύβλους πρίασθαι, ἐκέλευσαν ἀπαριθμῆσαι τῇ
[4, 2]	κοσμησαμένην, οἷς ἔθος ἐστὶ κοσμεῖσθαι	τὰς	γαμουμένας, κατακλεισθῆναι μόνην εἰς τὸν
[4, 14]	οὐκέτι κατὰ τὰς τρεῖς φυλὰς	τὰς	γενικὰς ὡς πρότερον, ἀλλὰ κατὰ
[4, 58]	τότε βοός, γράμμασιν ἀρχαϊκοῖς ἐπιγεγραμμένη	τὰς	γενομένας αὐτοῖς ὁμολογίας. ταῦτα πράξας
[4, 46]	κτησάμενος, καὶ τὰς συνθήκας παρείχετο	τὰς	γενομένας ταῖς πόλεσι πρὸς ἐκεῖνον.
[4, 14]	καὶ τὰς εἰσπράξεις τῶν χρημάτων	τὰς	γινομένας εἰς τὰ στρατιωτικὰ καὶ
[4, 72]	ὀλίγων προφερόμενοι καὶ τὰς στάσεις	τὰς	γινομένας τοῖς ταπεινοῖς πρὸς τοὺς
[4, 21]	πολιτείας μέρος κατ´ ἄνδρα διερωτώμενοι	τὰς	γνώμας ἐν τοῖς ἰδίοις ἕκαστοι
[4, 15]	τοὺς ἄνδρας, ἕτερον δέ τι	τὰς	γυναῖκας, ἄλλο δέ τι τοὺς
[4, 19]	διαίρεσιν ἐποιεῖτο τὴν τῶν λόχων,	τὰς	δὲ τῶν εἰσφορῶν ἐπιταγὰς κατὰ
[4, 79]	οὐδ´ ἀφοσιώσασθαι τῶν φαρμακειῶν ἀμφοτέρων	τὰς	διαβολάς, ὡς οὐχ ὑφ´ ἑαυτοῦ
[4, 25]	κοινὸν φερόντων ἀδικημάτων αὐτὸς ἐποιεῖτο	τὰς	διαγνώσεις, τῶν δ´ ἰδιωτικῶν ἰδιώτας
[4, 42]	οἱ δ´ ὑπάγοντες αὐτοὺς ὑπὸ	τὰς	δίκας ἄλλους ἐπ´ ἄλλαις ψευδέσιν
[4, 25]	ἁπάσας ἀξιούντων ἐφ´ ἑαυτοὺς ἄγειν	τὰς	δίκας καὶ πάντα τὰ ἐγκλήματα
[4, 85]	Ἀρδεάτας πεντεκαιδεκαετεῖς ἀπήγαγον ἐπ´ οἴκου	τὰς	δυνάμεις. {ἡ μὲν δὴ βασιλικὴ
[4, 45]	τοῖς μὴ κατὰ νόμους λαβοῦσι	τὰς	δυναστείας, ἀλλὰ διὰ τῶν ὅπλων
[4, 80]	μέντοι πάντες ὑφ´ ὑμῶν ἐπὶ	τὰς	δυναστείας παρήγοντο κατὰ τοὺς πατρίους
[4, 60]	βλέπον, τουτὶ δὲ τὸ πρὸς	τὰς	δύσεις, βόρειον δ´ αὐτοῦ τόδε
[4, 4]	ὁ βίος, οἷς ἐνεγγύησε Ταρκύνιος	τὰς	ἑαυτοῦ θυγατέρας ἐκείνους ὑπεριδών, ἐὰν
[4, 22]	θεραπόντων, ἐὰν μὴ θέλωσιν εἰς	τὰς	ἑαυτῶν πόλεις ἀπιέναι, μετέχειν τῆς
[4, 24]	δούλοις συγκεχωρηκότας εἶναι ἐλευθέροις μετὰ	τὰς	ἑαυτῶν τελευτάς, ἵνα χρηστοὶ καλῶνται
[4, 71]	Λουκρήτιός τε καὶ Κολλατῖνος ἀποδυράσθωσαν	τὰς	ἑαυτῶν τύχας ἅπαντα τὰ γενόμενα
[4, 80]	τοὺς συγγενεῖς καὶ κηδεστὰς γενομένων,	τὰς	εἰς τὴν πατρίδα καὶ πάντας
[4, 9]	συμβαλόντων κρατεῖν. ἵνα δὲ καὶ	τὰς	εἰς τὸ δημόσιον γινομένας εἰσφοράς,
[4, 14]	τε καταγραφὰς τῶν στρατιωτῶν καὶ	τὰς	εἰσπράξεις τῶν χρημάτων τὰς γινομένας
[4, 11]	ἀναγκασθήσονται καὶ ἀπὸ τῶν τιμημάτων	τὰς	εἰσφορὰς συνεισφέρειν· κοινῇ δὲ σύμπαντες,
[4, 76]	ὁ Βροῦτος, ἔνθα τοῖς συνάγουσι	τὰς	ἐκκλησίας δημηγορεῖν ἔθος ἦν, καὶ
[4, 20]	ἦν δὲ τὸ πλεονέκτημα περὶ	τὰς	ἐκκλησίας, ἐν αἷς τὰ μέγιστα
[4, 18]	ἃς Ῥωμαῖοι καλοῦσι κλάσσεις, {κατὰ}	τὰς	Ἑλληνικὰς κλήσεις παρονομάσαντες· ὃ γὰρ
[4, 66]	ποδαπὴν ὕβριν ἀξιοῦντος λέγειν· Ἀκούσῃ	τὰς	ἐμάς, ἔφη, συμφοράς, ὦ πάτερ,
[4, 44]	ὑπονόμους σήραγγας ἕτεροι καὶ πλάττοντες	τὰς	ἐν αὐταῖς καμάρας καὶ τὰς
[4, 82]	ἔτος ἤδη τυραννῶν, πάσας ἀφῄρηται	τὰς	ἐν τῷ ζῆν ἡδονὰς ἐλευθερίαν
[4, 82]	ὑπομείνασα τυραννικὴν ὕβριν, ἁπάσας ὑπεριδοῦσα	τὰς	ἐν τῷ ζῆν ἡδονάς, ἵνα
[4, 41]	τῶν ἐπιβουλευσόντων ἀσφάλειαν παρείχοντο. ἔπειτα	τὰς	ἐξόδους οὔτε συνεχεῖς οὔτε τεταγμένας,
[4, 49]	τριῶν δέουσαι πεντήκοντα ἐγένοντο. ταύτας	τὰς	ἑορτάς τε καὶ τὰς θυσίας
[4, 42]	πολλοὶ τῶν δυνατῶν, πρὶν ἁλῶναι	τὰς	ἐπαγομένας σφίσι δίκας, εἰδότες ὧν
[4, 85]	τὰς πύλας καὶ μεστὰς ὅπλων	τὰς	ἐπάλξεις ᾤχετο πάλιν ἐπὶ τὸ
[4, 20]	τάς τε κατὰ πόλιν καὶ	τὰς	ἐπὶ στρατοπέδου, καὶ νόμους τοὺς
[4, 57]	αὐτοῦ τῶν θεραπόντων τινὰς ἀργυρίῳ	τὰς	ἐπὶ τὸν ὄλεθρον τοῦ Πέτρωνος
[4, 40]	καὶ μέτριος ἀνὴρ γενόμενος ἔλυσε	τὰς	ἐπὶ τῷ μὴ πάντα τὰ
[4, 14]	ἐπὶ τῶν λόφων ταῖς μοίραις	τὰς	ἐπικλήσεις, τῇ μὲν Παλατίνην, τῇ
[4, 62]	παρακαθίστησιν, ὧν χωρὶς οὐκ ἐπιτρέπει	τὰς	ἐπισκέψεις τῶν χρησμῶν τοῖς ἀνδράσι
[4, 49]	ὁ Ταρκύνιος ἐπρεσβεύσατο καὶ πρὸς	τὰς	Ἑρνίκων πόλεις καὶ πρὸς τὰς
[4, 60]	λέγοντες ὑμεῖς καὶ ἀποκρινόμενοι πρὸς	τὰς	ἐρωτήσεις ἀναμάρτητοί τε καὶ ἀψευδεῖς
[4, 15]	ταῖς κατὰ πόλιν οὔσαις ἐκπεπληρῶσθαι	τὰς	ἔτι καὶ εἰς ἡμᾶς ὑπαρχούσας
[4, 9]	δ´ ἐστὲ καὶ ὑμεῖς διαμεμνῆσθαι	τὰς	εὐεργεσίας, ἃς ὁ πάππος αὐτῶν
[4, 81]	ὑμῶν τοὺς νόμους, ἀφῄρηται δὲ	τὰς	ἐφ´ ἱερὰ καὶ θυσίας συνόδους,
[4, 76]	καὶ αὐτίκα περὶ τῶν παραληψομένων	τὰς	ἡγεμονίας ἀνδρῶν βουλευόμενοι μεσοβασιλέα μὲν
[4, 39]	τῇ πληγῇ στενάξας ἄγει βίᾳ	τὰς	ἡμιόνους κατὰ τοῦ πτώματος. οὗτος
[4, 62]	πλειόνων ἐδυνήθη λαβεῖν, ἀπελθοῦσα πάλιν	τὰς	ἡμισείας τῶν ἀπολειπομένων κατέκαυσε καὶ
[4, 49]	ταύτας τὰς ἑορτάς τε καὶ	τὰς	θυσίας μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς
[4, 9]	μηδὲ τὰς ἀλλοτρίας κτήσεις, ἀλλὰ	τὰς	ἰδίας γεωργῆτε· οὐ γὰρ ἂν
[4, 55]	καὶ οὐκ ἐκδώσουσι τῷ πατρὶ	τὰς	ἰδίας ἔχθρας ἐλπίσαντες ἐπὶ τῷ
[4, 36]	ἁπάντων αὐτὸς ἐγινόμην δικαστής, ἀλλὰ	τὰς	ἰδιωτικὰς δίκας ὑμῖν ἀπέδωκα διαγινώσκειν,
[4, 29]	μελλήσεις, ἢ τῆς φύσεως ἡμῶν	τὰς	καθ´ ἡλικίαν ἑκάστῳ τελευτὰς φερούσης,
[4, 11]	τὸν φύλακα τῶν βασιλέων καὶ	τὰς	κατ´ αὐτῶν ἐπιτελεσάμενον δίκας ἔμελλον
[4, 44]	ἐπιτήδειον, τὸ λοιπὸν ἠνάγκασεν ἐργάζεσθαι	τὰς	κατὰ πόλιν ἐργασίας, μέγιστον οἰόμενος
[4, 22]	οὐσίας, εἰς φυλὰς κατέταξεν αὐτοὺς	τὰς	κατὰ πόλιν τέτταρας ὑπαρχούσας, ἐν
[4, 81]	μαθεῖν; ἵνα δὲ μὴ μαντεύησθε	τὰς	καταράτους αὐτῶν φύσεις, ἀλλ´ ἀκριβῶς
[4, 66]	παρ´ ἑτέρων. ὅταν δὲ μάθῃς	τὰς	κατασχούσας αἰσχρὰς καὶ δεινὰς ἀνάγκας,
[4, 82]	πατέρα καὶ τοὺς ἄλλους συγγενεῖς	τὰς	κατασχούσας αὐτὴν ἀνάγκας διεξῆλθε πολλὰς
[4, 61]	κάπιτα γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι καλοῦσι	τὰς	κεφαλάς. ταῦτα παρὰ τῶν πρεσβευσάντων
[4, 52]	καὶ εἶδον ἐπὶ δορατίων ἀναπεπηγυίας	τὰς	κεφαλὰς τῶν σφετέρων ἡγεμόνων· προὔτεινον
[4, 18]	τοῦτ´ ἐκεῖνοι λέγουσι κάλα καὶ	τὰς	κλάσσεις τὸ ἀρχαῖον ἐκάλουν καλέσεις·
[4, 7]	πράγμασιν ἐξεταζόμενος, ὥς φασι, παρὰ	τὰς	κοινὰς ἁπάντων ἐστὶ δόξας, καὶ
[4, 44]	οἱ δ´ ὑλοτομοῦντες, οἱ δὲ	τὰς	κομιζούσας ταῦθ´ ἁμάξας ἄγοντες, οἱ
[4, 28]	ἐνεγγύησεν αὐτῷ βασιλεὺς Ταρκύνιος. ταύτας	τὰς	κόρας ἐπιγάμους γενομένας ἐκδίδοται τοῖς
[4, 4]	τούτους ἅπαντας, ἐὰν μὲν ὑπομείνωσι	τὰς	κρίσεις, θανάτοις, ἐὰν δ´ ἐρήμους
[4, 15]	εἰς τὸν αὐτὸν πάγον, καὶ	τὰς	κτήσεις, ἐν αἷς ὁ βίος
[4, 69]	χαλεπωτάτη δὲ καὶ δυσίατος εἰς	τὰς	κυούσας γυναῖκας αὐτοῖς βρέφεσιν ἀποκτείνουσα
[4, 9]	κοινὸν εὐηργέτησεν ὑποτάξας μὲν ὑμῖν	τὰς	Λατίνων τοσαύτας πόλεις ἀντιποιουμένας τῆς
[4, 44]	πατρίκιοι τὰ τούτων κακὰ καὶ	τὰς	λατρείας ὁρῶντες ἔχαιρόν τ´ ἐν
[4, 62]	καὶ μετ´ οὐ πολὺν χρόνον	τὰς	λοιπὰς ἓξ ἐνέγκασα τῆς αὐτῆς
[4, 62]	ἡμισείας τῶν ἀπολειπομένων κατέκαυσε καὶ	τὰς	λοιπὰς τρεῖς ἐνέγκασα τὸ ἴσον
[4, 19]	ἐκέλευεν εἰσφέρειν. συνέβαινεν οὖν τοῖς	τὰς	μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας ἐλάττοσι μὲν
[4, 20]	ἦσαν οἱ τἀλάχιστα κεκτημένοι τοῖς	τὰς	μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας ἰσόψηφοι· ὀλίγων
[4, 44]	ἡμίεργα ὑπὸ τοῦ πάππου τελειῶσαι,	τὰς	μὲν ἐξαγωγίμους τῶν ὑδάτων τάφρους,
[4, 81]	κακῶς ἅπαντες ὑπ´ αὐτοῦ διατεθείμεθα;	~Τὰς	μὲν οὖν ἡμετέρας τῶν πατρικίων
[4, 46]	πολλοὺς ὑπὲρ ἀμφοτέρων διεξῆλθε λόγους	τὰς	μὲν συνθήκας, ἃς ἐποιήσαντο πρὸς
[4, 19]	ἀπόρων. ~Ταύτῃ τῇ διακοσμήσει χρησάμενος	τὰς	μὲν τῶν στρατιωτῶν καταγραφὰς κατὰ
[4, 25]	προθυμίαν ἔσχε καὶ αὐτὸς ἁπάσας	τὰς	μετεχούσας πόλεις τοῦ Λατίνων γένους
[4, 26]	τε δόξαντα τοῖς συνέδροις καὶ	τὰς	μετεχούσας τῆς συνόδου πόλεις. αὕτη
[4, 69]	κυούσας γυναῖκας αὐτοῖς βρέφεσιν ἀποκτείνουσα	τὰς	μητέρας ἐν ταῖς γοναῖς· τήν
[4, 57]	ἐν ταῖς αἰτίαις, πέμπων ἐπὶ	τὰς	οἰκίας τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἀπέκτεινε
[4, 45]	Τύλλιος ἐτελεύτησε, πρὸς ὃν ἐποιήσαντο	τὰς	ὁμολογίας. γνοὺς δὲ ταῦτα προεῖπε
[4, 27]	ἐκείνῳ πόλεις οὐκέτι φυλάττειν ἐβούλοντο	τὰς	ὁμολογίας Τυλλίῳ τ´ οὐκ ἀξιοῦσαι
[4, 49]	τὰς Ἑρνίκων πόλεις καὶ πρὸς	τὰς	Οὐολούσκων προκαλούμενος κἀκείνους εἰς φιλίαν
[4, 5]	ἐπικηρύξας αὐτοῖς ἀϊδίους φυγὰς καὶ	τὰς	οὐσίας ἀναλαβὼν εἰς τὸ δημόσιον
[4, 9]	εἰς τὸ λοιπὸν φέρητε, τιμήσασθαι	τὰς	οὐσίας ἅπαντας κελεύσω καὶ ἀπὸ
[4, 46]	τῆς πατρίδος, τῶν δὲ περικόπτοι	τὰς	οὐσίας, ἁπάντων δ´ ἅμα τὴν
[4, 36]	ἢ τῆς πατρίδος στερομένους ἢ	τὰς	οὐσίας ἀπολωλεκότας ἢ ἄλλῃ τινὶ
[4, 58]	ἔφη τὴν ἰδίαν ἀποδιδόναι καὶ	τὰς	οὐσίας, ἃς ἔχουσι, συγχωρεῖν καὶ
[4, 22]	ἅπασιν ἐλευθέροις καὶ τούτους τιμήσασθαι	τὰς	οὐσίας, εἰς φυλὰς κατέταξεν αὐτοὺς
[4, 15]	Ῥωμαίους ἀπογράφεσθαί τε καὶ τιμᾶσθαι	τὰς	οὐσίας πρὸς ἀργύριον ὀμόσαντας τὸν
[4, 4]	ἡγεμονίαν οὗτος ὁ ἀνὴρ καὶ	τὰς	παρὰ τῆς τύχης πολλὰς καὶ
[4, 73]	τῆς αἱρέσεως ἅπασι φαινομένης διὰ	τὰς	παρακολουθούσας ἑκάστῃ τῶν πολιτειῶν κακίας
[4, 15]	ὢν τριάκοντα φυλὰς ἐπὶ Τυλλίου	τὰς	πάσας γενέσθαι λέγει καὶ οὐ
[4, 44]	τὰς ἐν αὐταῖς καμάρας καὶ	τὰς	παστάδας ἐγείροντες, καὶ τοῖς ταῦτα
[4, 31]	ἄνδρας ἐλθοῦσιν ὀρθῶς καὶ δικαίως	τὰς	πατρῴας καὶ προγονικὰς ἀπέδωκαν ἀρχάς·
[4, 41]	μᾶλλον ἢ φαιδρὸς ὀφθῆναι· καὶ	τὰς	περὶ τῶν ἀμφισβητήτων συμβολαίων κρίσεις
[4, 13]	{τῷ} δυσευρέτῳ μὲν ὄντι διὰ	τὰς	περιλαμβανούσας αὐτὸ πολλαχόθεν οἰκήσεις, ἴχνη
[4, 72]	Ἀθήνησι καταστῆσαι, τὰς ὕβρεις καὶ	τὰς	πλεονεξίας τῶν ὀλίγων προφερόμενοι καὶ
[4, 52]	ἐπὶ ταῖς αὐταῖς συνθήκαις παραλαβὼν	τὰς	πόλεις ἐπὶ Σύεσσαν ᾤχετο. ἐκεῖθεν
[4, 46]	τῶν ὁμολογιῶν διεξελθὼν καὶ μεγάλα	τὰς	πόλεις εὐεργετήσειν ὑποσχόμενος, ἐὰν ἐν
[4, 25]	οἱ περὶ τοὺς αὐτοὺς τόπους	τὰς	πόλεις ἱδρυσάμενοι ἱερὰ κατεσκεύασαν ἀπὸ
[4, 27]	προχειρισθέντες σὺν ἱκετηρίαις ἐπιτρέποντες Τυλλίῳ	τὰς	πόλεις καὶ μηδὲν ἀνήκεστον βουλεῦσαι
[4, 19]	καὶ εἰς τὰς ἄλλας χορηγίας	τὰς	πολεμικὰς ἐπιτελεσθησομένην συμμετρησάμενος, ὁπόση τις
[4, 44]	ἦν πιστὸν ἑαυτῷ καὶ εἰς	τὰς	πολεμικὰς χρείας ἐπιτήδειον, τὸ λοιπὸν
[4, 46]	παρανομώτατον ἀποφαίνων καὶ πονηρότατον καὶ	τὰς	πράξεις αὐτοῦ διεξιών, ἃς ἐπὶ
[4, 49]	ἔθνους δύο πόλεις ἐδέξαντο μόναι	τὰς	προκλήσεις, Ἐχετρανοί τε καὶ Ἀντιᾶται.
[4, 85]	βασιλέως τυραννὶς γενομένη, διὰ ταύτας	τὰς	προφάσεις καὶ ὑπὸ τούτων κατελύθη
[4, 85]	ἐξεγένετο πρώτοις πρὶν ἢ κλεισθῆναι	τὰς	πύλας διαδρᾶναι, τοσοῦτο μόνον ἀπαγγελλόντων,
[4, 67]	τῶν τυράννων. ἄρτι δ´ αὐτῷ	τὰς	πύλας ἐξεληλυθότι συναντᾷ κατὰ δαίμονα
[4, 71]	τοιάδε· Πρῶτον μὲν διὰ φυλακῆς	τὰς	πύλας ἔχωμεν, ἵνα μηδὲν τῶν
[4, 85]	τὴν ἀπόστασιν. εὑρὼν δὲ κεκλεισμένας	τὰς	πύλας καὶ μεστὰς ὅπλων τὰς
[4, 8]	Τυλλίου ἀναχθῶσιν, ἀναγκάσαι τὸν ἄνδρα	τὰς	ῥάβδους ἀποθέσθαι καὶ τὰ λοιπὰ
[4, 11]	ἐν ἄλλοις τισί. παραλάβετε δὴ	τὰς	ῥάβδους καὶ δότε, εἰ βούλεσθε,
[4, 7]	τοῖς ἄλλοις ἅπασι τοῖς συγγράψασι	τὰς	Ῥωμαϊκὰς ἱστορίας. προειρημένων δὴ τούτων
[4, 6]	πατρὸς ἔγημεν, ἅπαντες ὁμολογοῦσιν οἱ	τὰς	Ῥωμαϊκὰς συγγράψαντες ἱστορίας. παραγίνεται δ´
[4, 43]	συμβόλαια, πάντας ἀνεῖλε· καὶ οὐδὲ	τὰς	σανίδας, ἐν αἷς ἦσαν γεγραμμένοι,
[4, 35]	τῶν ἐμῶν ποιησάμενον ἁμαρτημάτων καὶ	τὰς	σαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμησάμενον καλεῖν με
[4, 72]	πλεονεξίας τῶν ὀλίγων προφερόμενοι καὶ	τὰς	στάσεις τὰς γινομένας τοῖς ταπεινοῖς
[4, 76]	δηλοῦν, κωνσίλια γὰρ οἱ Ῥωμαῖοι	τὰς	συμβουλὰς καλοῦσιν· ὕπατοι δ´ ὑφ´
[4, 66]	τῇ στολῇ, οὔτε προσαγορεύουσα κατὰ	τὰς	συναντήσεις οὐδένα τῶν ἀσπαζομένων οὔτ´
[4, 54]	τοῖς μακροῖς πολέμοις δῃουμένης διὰ	τὰς	συνεχεῖς τῶν πολεμίων εἰσβολὰς τῆς
[4, 34]	εἰπεῖν ἔχεις, τί οὐ φέρεις	τὰς	συνθήκας εἰς μέσον; ἀλλ´ οὐκ
[4, 46]	πάππος αὐτοῦ πολέμῳ κτησάμενος, καὶ	τὰς	συνθήκας παρείχετο τὰς γενομένας ταῖς
[4, 11]	φιλόπολιν καὶ τηλικοῦτο διαπραξαμένους ἄγος	τάς	τε δίκας ἐρήμους ἐκλιπόντας καὶ
[4, 20]	τε καὶ ἀναγκαιοτάτων, ἀρχὰς ἀποδεῖξαι	τάς	τε κατὰ πόλιν καὶ τὰς
[4, 14]	οἴκησιν μήτ´ ἄλλοθι που συντελεῖν,	τάς	τε καταγραφὰς τῶν στρατιωτῶν καὶ
[4, 37]	μακρὰν καὶ συμπαθῆ διεξῆλθε δημηγορίαν	τάς	τε πολεμικὰς ἑαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμούμενος,
[4, 4]	τοῦ βασιλέως ἀγγελλομένου, παραλαβὼν σὺ	τάς	τε ῥάβδους καὶ τὴν τῶν
[4, 14]	γενικὰς ὡς πρότερον, ἀλλὰ κατὰ	τὰς	τέτταρας τὰς τοπικὰς τὰς ὑφ´
[4, 22]	Τύλλιος ἐπειδὴ διέταξε τὸ περὶ	τὰς	τιμήσεις, κελεύσας τοὺς πολίτας ἅπαντας
[4, 58]	καίτοι πικρὸς ὀργὴν καὶ περὶ	τὰς	τιμωρίας τῶν ἐχθρῶν ἀπαραίτητος ὢν
[4, 14]	πρότερον, ἀλλὰ κατὰ τὰς τέτταρας	τὰς	τοπικὰς τὰς ὑφ´ ἑαυτοῦ διαταχθείσας
[4, 59]	τὴν κατασκευὴν τῶν ἱερῶν ἐγίνετο	τὰς	τοῦ πάππου προθυμούμενος εὐχὰς ἐπιτελέσαι.
[4, 78]	ἔμελλον λέγειν, ἁπάσας διεξῆλθον ἂν	τὰς	τοῦ τυράννου παρανομίας, ἐφ´ αἷς
[4, 14]	τῷ κοινῷ παρέχειν, οὐκέτι κατὰ	τὰς	τρεῖς φυλὰς τὰς γενικὰς ὡς
[4, 72]	ἐφ´ ἑνὶ δυνάστῃ τὰ κοινὰ	τὰς	τυραννικὰς διεξιοῦσι παρανομίας, αἷς ἄλλοι
[4, 23]	μετέχειν καὶ μὴ διακρίνοντας αὐτῶν	τὰς	τύχας μηδ´ εἴ τινες ἐκ
[4, 4]	συγγένειαν ἀφανίσωσι, πρῶτον μὲν ἐπέταξε	τὰς	τῶν βασιλείων θύρας κλεῖσαι καὶ
[4, 42]	βουλὴν αὐτὸς κατεστήσατο παραγαγὼν ἐπὶ	τὰς	τῶν ἐκλιπόντων τιμὰς τοὺς ἰδίους
[4, 72]	δὲ συνεβούλευον ὥσπερ Ἀθήνησι καταστῆσαι,	τὰς	ὕβρεις καὶ τὰς πλεονεξίας τῶν
[4, 71]	ἔτι κατεχόμενοι ὡς πρότερον οὔτε	τὰς	ὕβρεις τῶν Ταρκυνίου παίδων τε
[4, 16]	μὲν ἐποίησε νεωτέρων λόχους, οἷς	τὰς	ὑπαιθρίους ἀπέδωκε στρατείας, τετταράκοντα δὲ
[4, 61]	καθ´ ἓν ἕκαστον χωρίον ποιουμένου	τὰς	ὑπὲρ τῆς εὑρέσεως ἐρωτήσεις οὐδὲν
[4, 9]	ἔζη χρόνον, ἐκείνῳ προσῆκεν ὑμᾶς	τὰς	ὑπὲρ τῶν εὐεργεσιῶν χάριτας εἰδέναι,
[4, 79]	θαυμαστὰ ἔργα, πρὶν ἢ μαρανθῆναι	τὰς	ὑποδεξαμένας τὰ δύστηνα σώματα πυράς,
[4, 44]	τὰ ἄχθη φέροντες· μεταλλεύοντές τε	τὰς	ὑπονόμους σήραγγας ἕτεροι καὶ πλάττοντες
[4, 14]	κατὰ τὰς τέτταρας τὰς τοπικὰς	τὰς	ὑφ´ ἑαυτοῦ διαταχθείσας ἐποιεῖτο, ἡγεμόνας
[4, 12]	ποιεῖν αὐτὸν ἐβόων καὶ συγκαλεῖν	τὰς	φράτρας ἠξίουν καὶ ψῆφον ᾔτουν.
[4, 12]	συνελθόντος δὲ τοῦ δήμου καλῶν	τὰς	φράτρας κατὰ μίαν ἀνεδίδου τὰς
[4, 84]	γνώμην εἶναι κυρίαν, διαστάντες κατὰ	τὰς	φράτρας ψῆφον ἐπενέγκατε, καὶ τοῦθ´
[4, 20]	διάσκεψιν καὶ κρίσιν ἐποιεῖτο κατὰ	τὰς	φράτρας ψηφοφορῶν· καὶ ἦσαν οἱ
[4, 23]	καὶ ταῖς ἄλλαις πολιτικαῖς χρείαις	τὰς	χάριτας, ἐν οἷς μάλιστα δέονται
[4, 24]	ἀδικημάτων ταύτας φέρονται παρ´ αὐτῶν	τὰς	χάριτας· οἱ δ´ ἵνα τὸν
[4, 70]	καὶ τὴν ἀναίρεσιν αὐτῆς διηγουμένου	τὰς	χεῖρας ἀνατείνας εἰς τὸν οὐρανὸν
[4, 12]	τὰς φράτρας κατὰ μίαν ἀνεδίδου	τὰς	ψήφους. ἁπάσαις δὲ ταῖς φράτραις
[4, 25]	καὶ ἐπὶ μήκιστον χρόνον καρποῦνται	τὰς	ὠφελείας, πάντων μάλιστα τῶν τοιούτων
[4, 67]	Πόπλιος Οὐαλέριος ἑνὸς τῶν ἅμα	Τατίῳ	παραγενομένων εἰς Ῥώμην Σαβίνων ἀπόγονος,
[4, 26]	προσοίκων ἄρχειν καὶ τὰ δίκαια	τάττειν	Ἕλληνας ὄντας βαρβάροις· Ῥωμαίους δὲ
[4, 82]	οὖσιν ἀπογόνοις, οἳ τὰ δίκαια	τάττειν	ἠξίουν τοῖς ἄλλοις καὶ πολλοὺς
[4, 22]	μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων	ταττόμενον	διατελεῖ τὸ ἐξελευθερικὸν φῦλον, ὅσον
[4, 44]	ὑλοτομοῦντες, οἱ δὲ τὰς κομιζούσας	ταῦθ´	ἁμάξας ἄγοντες, οἱ δ´ ἐπὶ
[4, 23]	μεγάλης ἔσονται πολῖται πόλεως, καὶ	ταῦθ´	ἕξουσιν ἀμφότερα παρὰ τῶν δεσποτῶν
[4, 74]	μεθύσκεσθαι ταῖς ἐξουσίαις τὰ ἤθη.	ταῦθ´	ἡμῖν καταστησαμένοις ὑπάρξει τὰ μὲν
[4, 35]	ποιήσω. καὶ πρὸς μὲν σὲ	ταῦθ´	ἱκανά· ἐν ἴσῳ γάρ ἐστι
[4, 7]	γὰρ ἐν ταῖς ἐνιαυσίοις πραγματείαις	ταῦθ´	ἱστόρηκε μόνος· εἰ μή γ´
[4, 78]	οὐδ´ ἀπολογίας οὐδεμιᾶς δυνάμενα τυχεῖν,	ταῦθ´	ὑμᾶς ὑπομνήσω. ~Οὗτός ἐστιν, ἄνδρες
[4, 73]	δι´ ἃ δυσχεραίνουσιν ἅπαντες αὐτάς,	ταῦθ´	ὑμῖν ἐπανορθώσασθαί τε καὶ νῦν
[4, 47]	τουτὶ γὰρ ἐξέσται καὶ μετὰ	ταῦθ´	ὑμῖν σκοπεῖν· ἀλλὰ περὶ τῆς
[4, 49]	τούτοις {πελάνου γένος} ἑνὸς δὲ	ταύρου	κοινῶς ὑπὸ πασῶν θυομένου μέρος
[4, 22]	ἑκάστους λόχοις καθαρμὸν αὐτῶν ἐποιήσατο	ταύρῳ	καὶ κριῷ καὶ τράγῳ. τὰ
[4, 29]	ἀνέχεσθαί σε ἀναγκάζει; ἀλλὰ καὶ	ταῦτ´	ἀμφότερα κακῶς ἔχοντα αὐτῷ τυγχάνει
[4, 9]	ἡμέραν ἀναγκαίων. ὑπὲρ ἅπαντα δὲ	ταῦτ´	ἔγνων καὶ ἴσην καὶ κοινὴν
[4, 70]	ὁ παρὼν καιρὸς ἀπαιτεῖ. Ἐδόκει	ταῦτ´	εἰκότα λέγειν, καὶ καθεζόμενοι καθ´
[4, 4]	ὄχλον, ὡς δὴ Ταρκυνίου μοι	ταῦτ´	εἰπεῖν ἐπισκήψαντος, ὅτι πάντων ἀποδείκνυσιν
[4, 32]	δέ τι δίκαιον ἔχεις πρὸς	ταῦτ´	εἰπεῖν, ἕτοιμός εἰμι τούτοις ἐπιτρέπειν
[4, 48]	αὐτῇ δείξας ὅπλα. ~Ὡς δὲ	ταῦτ´	εἶπεν, ἀνεβόησάν τε πάντες καὶ
[4, 39]	ἀποστείλας τοὺς διαχρησομένους ἐκποδῶν ποίησον.	Ταῦτ´	εἰποῦσα καὶ καθεζομένη πάλιν ἐπὶ
[4, 5]	πρεσβύτερον αὐτῶν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων ἡγεμόνα.	~Ταῦτ´	εἰποῦσα καὶ τῶν παιδίων ἑκάτερον
[4, 71]	παισίν, οἵας ἔτυχεν ἡ γυνή.	~Ταῦτ´	εἰπὼν ἐκάλει καὶ τοὺς ἄλλους
[4, 70]	ἐμὲ τῆς ἀφορήτου τυραννίδος ἀπαλλαγῆναι;	ταῦτ´	εἰπὼν ἐχώρει κατὰ σπουδὴν ἐπὶ
[4, 70]	ἄρξειν δὲ τούτων αὐτὸς ἔφη.	Ταῦτ´	εἰπὼν καὶ λαβὼν τὸ ξιφίδιον,
[4, 27]	οὐδὲν ἐν τῷ παρόντι ἀτυχήσειν.	ταῦτ´	εἰπὼν καταλύεται τὸν πρὸς αὐτοὺς
[4, 6]	ῥᾳθύμως τὸ ἀδίκημα ἤνεγκαν καὶ	ταῦτ´	ἐν τῇ κρατίστῃ τοῦ λέγειν
[4, 54]	μᾶλλον δ´ ὁ Ταρκύνιος περὶ	ταῦτ´	ἐνεργὸς ἦν καὶ τῆς πόλεως
[4, 6]	ὠδίνων ὁ ὅρος, ὡς οἱ	ταῦτ´	ἐξητακότες γράφουσιν· οὗτος μὲν οὖν
[4, 30]	πόλιν ὁρῶν ἀδικουμένην ὑπ´ ἐμοῦ	ταῦτ´	ἐπ´ ἐμοὶ μηχανᾶται. ἀπόκριναι δή,
[4, 58]	καὶ ἀγαθούς. ~Ἐν ᾧ δὲ	ταῦτ´	ἐπράττετο, θορύβου κατὰ τὴν πόλιν
[4, 41]	ἑαυτοῦ τρόπους ἀναφέρων ἐποιεῖτο. διὰ	ταῦτ´	ἐπωνυμίαν τίθενται αὐτῷ Ῥωμαῖοι τὸν
[4, 40]	νόμους πρᾶξαι διαβολὰς τοῖς μετὰ	ταῦτ´	ἔργοις, παρέσχε τε πολλοῖς ὑπόληψιν
[4, 4]	νῦν ἃ δεῖ. τίνα δὲ	ταῦτ´	ἐστί; πρῶτον μὲν κρυπτώμεθα τὸν
[4, 78]	ὧν ὑμᾶς εἰς ἐκκλησίαν συνεκάλεσα,	ταῦτ´	ἐστί. Ταρκύνιον οὔτε κατὰ τοὺς
[4, 7]	γίνεται πέμπτῳ καὶ εἰκοστῷ μετὰ	ταῦτ´	ἔτει, καὶ τούτῳ τῷ ἔτει
[4, 24]	τοῖς καθ´ ἡμᾶς χρόνοις οὕτω	ταῦτ´	ἔχει, ἀλλ´ εἰς τοσαύτην σύγχυσιν
[4, 51]	πάντα οἰχήσεται τἀκεῖ. ὡς δὲ	ταῦτ´	ἤκουσεν, ἐν μὲν τῇ Συέσσῃ
[4, 38]	Ῥωμαίων σεαυτὸν ἀναδεῖξαι. ὡς δὲ	ταῦτ´	ἤκουσεν ὁ Τύλλιος, ἐκπικρανθεὶς ἐπὶ
[4, 2]	Ταρκύνιον ἀκούσαντά τε καὶ μετὰ	ταῦτ´	ἰδόντα τὸ τέρας ἐν θαύματι
[4, 39]	ἀπήνης ᾤχετο· Ταρκύνιος δὲ καὶ	ταῦτ´	ὀρθῶς δόξας τὴν ἀνοσιωτάτην γυναῖκα
[4, 4]	τε καὶ κρύφα πειράσονται διολέσαι.	ταῦτ´	οὖν ἐνθυμουμένους ἡμᾶς δεῖ μὴ
[4, 76]	ἄκρον ὕπατον ἐκάλουν οἱ παλαιοί.	ταῦτα	βουλευσάμενοί τε καὶ καταστησάμενοι καὶ
[4, 84]	κατὰ λόχους. εἰ δὴ καὶ	ταῦτα	βουλομένοις ἐστὶν ὑμῖν, ἐπιψηφίσατε. Ἐπῄνει
[4, 11]	εἰ μὲν οὖν καὶ ὑμῖν	ταῦτα	βουλομένοις ἐστίν, ὦ δημόται, τοὺς
[4, 10]	Πομπίλιος, οὓς δ´ αὐτὸς καθιστάμενος.	ταῦτα	δ´ αὐτοῦ πολιτευομένου χαλεπῶς ἔφερον
[4, 9]	τῆς κοινῆς ἁπάντων ὑμῶν βοηθείας.	ταῦτα	δ´ εἰπεῖν ἠνάγκασμαι συνισταμένους τινὰς
[4, 30]	οὐδὲ ἀφανῶς ἕκαστα τούτων πράττοντες.	ταῦτα	δ´ ὁρῶν ὁ Τύλλιος ἤχθετο
[4, 43]	οὐκ ἔχοντες κωλύειν τὰ πραττόμενα.	~Ταῦτα	δ´ ὁρῶντες οἱ δημοτικοὶ δίκαια
[4, 47]	ἀρχῇ καὶ ἐπὶ τοῦθ´ ἥκει.	ταῦτα	δ´ οὐκ εἰκάζων, ἀλλ´ ἀκριβῶς
[4, 9]	χρέα. ὅσοι δ´ ἂν μετὰ	ταῦτα	δανείσωνται, τούτους οὐκ ἐάσω πρὸς
[4, 57]	τοῦτο τὴν κεφαλὴν ἀποτεμόντα πέμψαι.	ταῦτα	δὲ ποιήσαντι αὐτῷ τε καὶ
[4, 39]	τοῦ πτώματας ἔχων. ~Τὰ μετὰ	ταῦτα	δεινὰ μὲν ἀκουσθῆναι, θαυμαστὰ δὲ
[4, 25]	ἀλλήλους ὁμοφροσύνης κοινὰς ἐποιοῦντο βουλάς.	ταῦτα	δὴ καὶ τὰ ὅμοια τούτοις
[4, 44]	ἔχοντα παστάσιν ὑποστέγοις περιλαβεῖν· {εἰς}	ταῦτα	δὴ πάντες οἱ πένητες εἰργάζοντο
[4, 7]	φέρουσιν οἱ καθ´ ἡμᾶς τόποι.	ταῦτα	δὴ τὰ ἄτοπα συνειδότες τῶν
[4, 11]	πένησιν, ὃ ποιοῦσι νῦν. καὶ	ταῦτα	δὴ τὰ ἐγκλήματα συνενέγκαντες εἰς
[4, 44]	ταῖς δημοσίαις κατείχοντο χρείαις. περὶ	ταῦτα	δὴ τὰ ἔργα τριβόμενος ὁ
[4, 8]	ἄρξοντα τῆς πόλεως κατὰ νόμους.	ταῦτα	διανοουμένων αὐτῶν ἐπιγνοὺς ὁ Τύλλιος
[4, 27]	νεωστὶ προσεληλυθόσι πρὸς τὴν πολιτείαν.	Ταῦτα	διαπραξάμενος ἐν εἰρήνῃ τε καὶ
[4, 10]	ἀπηρίθμει τοῖς δανεισταῖς τὰ χρέα.	ταῦτα	διαπραξάμενος ἐξέθηκεν ἐν φανερῷ διάταγμα
[4, 63]	ἱστόρηκεν ἐν τῇ θεολογικῇ πραγματείᾳ.	~Ταῦτα	διαπραξάμενος ὁ Ταρκύνιος ἐν εἰρήνῃ
[4, 26]	καὶ ταῖς πάνυ ἰσχυραῖς ἀλληλοφθορίαν.	ταῦτα	διεξελθὼν ἐδίδασκεν αὐτούς, ὡς χρὴ
[4, 84]	τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας. Ἐγίνετο	ταῦτα·	καὶ ἐπειδὴ πᾶσαι τὴν φυγὴν
[4, 9]	ὑμῖν γενέσθαι, μετὰ πολλῶν ἅπαντα	ταῦτα	καὶ μεγάλων κινδύνων κατεργασάμενος. ὅσον
[4, 48]	καταψευσάμενον αὐτοῦ δίκην ὑποσχεῖν. ἐδόκει	ταῦτα·	καὶ οἱ πορευθέντες ἐπὶ τὴν
[4, 15]	αὐτῶν τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν εἶχον.	ταῦτα	καταστησάμενος ἐκέλευσεν ἅπαντας Ῥωμαίους ἀπογράφεσθαί
[4, 37]	σπουδὴν ἐχόντων μαθεῖν, τίνων ἕνεκα	ταῦτα	λέγει, τελευτῶν ἔφησεν, ὅτι Ταρκύνιος
[4, 35]	λέγειν· καὶ μηδὲν ἀχθεσθῆτέ μοι	ταῦτα	λέγοντι, ὦ βουλή· οὐ γὰρ
[4, 12]	δ´ ὑμῖν οὐκ ἐνοχλήσω παρών.	~Ταῦτα	λέγοντος αὐτοῦ καὶ παραχωρεῖν οἵου
[4, 35]	τὴν τούτου συκοφαντίαν ἐπιδείξασθαι βουλόμενος	ταῦτα	λέγω· προειπόντα δέ ς´ ἔδει
[4, 37]	κυρίοις, παρ´ ὧν αὐτὴν ἔλαβεν.	ταῦτα	λέξαντος αὐτοῦ καταβαίνειν τ´ ἀπὸ
[4, 71]	τε καὶ κολάκων φέρειν δυνάμενοι.	Ταῦτα	λέξαντος αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν λόγον
[4, 61]	βούλεται σημαίνειν καὶ οὐκ ἀποκρύψεται.	~Ταῦτα	μαθόντες οἱ πρέσβεις, ἐπειδὴ σχολὴν
[4, 53]	πόλεμον ἀναλαβεῖν. ἐγίνοντο δὴ μετὰ	ταῦτα	μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς τὴν ἀλλήλων
[4, 24]	ὄνομα τῷ πράγματι τιθέντες, ἀποικίαν.	ταῦτα	μὲν οὖν τῆς ὑποθέσεως ἀπαιτούσης
[4, 44]	καὶ ἀπαραίτητοι. ~Καὶ οὐκ ἀπέχρη	ταῦτα	μόνον εἰς τοὺς δημοτικοὺς αὐτῷ
[4, 34]	ἀντικαταλλασσόμενος ἡσυχίαν. οὐκ ἠνέσχοντο Ῥωμαῖοι	ταῦτά	μου πράττειν βουλομένου οὐδ´ ἠξίωσαν
[4, 72]	αὐτὸν ἠξίουν. κἀκεῖνος εἶπεν, Ἐπειδὴ	ταῦτα	οὕτω πράττειν ὑμῖν δοκεῖ, σκοπώμεθα
[4, 35]	οὔθ´ ἡ βουλή. ~Ἀλλ´ ἵνα	ταῦτα	πάντ´ ἀφῶ καὶ ὁμόσε χωρήσω
[4, 80]	ποίους οἰωνοὺς αἰσίους; οὐ λέγω	ταῦτα	πάντα, καίτοι δέον, εἰ γοῦν
[4, 25]	ἐπίδειξις ἦν ἀνδρὸς ἡγεμόνος, ἀλλὰ	ταῦτα	πάντα μικρὰ καὶ ὀλιγοχρόνια καὶ
[4, 11]	πόλιν τοὺς φυγάδας. τὰ μετὰ	ταῦτα	πάντες ἴστε δήπου, κἂν ἐγὼ
[4, 60]	ἔσεσθε· διαφέρει γὰρ ὑμῖν προεγνωκέναι	ταῦτα·	παρ´ ἐμοῦ μάθετε. ὅταν ἀφηγήσησθε
[4, 24]	τοὺς παρὰ τούτων πριαμένους ἀμφότερα	ταῦτα	παρὰ τῶν δεσποτῶν ὑπάρξει. ἐτύγχανον
[4, 61]	οἱ Ῥωμαῖοι καλοῦσι τὰς κεφαλάς.	ταῦτα	παρὰ τῶν πρεσβευσάντων ἀκούσας ὁ
[4, 81]	συμφορῶν, καὶ μέχρι τίνος χρόνου	ταῦτα	πάσχοντες ὑπομενοῦμεν, καὶ πότε τὴν
[4, 56]	σκήπωνι παίων τὴν κεφαλὴν ἀπήραττε.	ταῦτα	ποιήσας ἀπέστειλε τὸν ἄγγελον οὐδὲν
[4, 84]	λέγειν, ἐὰν δέ τις παρὰ	ταῦτα	ποιῶν εὑρίσκηται τεθνάναι. ταύτην εἰ
[4, 52]	ἀπάγων. ἐποιήσατο δὲ καὶ μετὰ	ταῦτα	πολλὰς ἐξόδους ἐπὶ τὴν Οὐολούσκων
[4, 32]	ἐπιμελεῖσθαι. ~Περιῆν γὰρ ἄν σοι	ταῦτα	πράξαντι πρῶτον μὲν εὐσεβεῖ καὶ
[4, 58]	ἐπιγεγραμμένη τὰς γενομένας αὐτοῖς ὁμολογίας.	ταῦτα	πράξας καὶ βασιλέα τῶν Γαβίων
[4, 44]	τὰς παστάδας ἐγείροντες, καὶ τοῖς	ταῦτα	πράττουσι χειροτέχναις ὑπηρετοῦντες χαλκοτύποι τε
[4, 58]	τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν ἐγκρατέστερον κατέχῃ	ταῦτα	πράττων· κρατίστην ἡγούμενος ἔσεσθαι φυλακὴν
[4, 45]	ἐποιήσαντο τὰς ὁμολογίας. γνοὺς δὲ	ταῦτα	προεῖπε δι´ ἀγγέλων ἥκειν εἰς
[4, 35]	δεῖ. οὐ γὰρ ἐνθάδε σοι	ταῦτα	προσήκει λέγειν· καὶ μηδὲν ἀχθεσθῆτέ
[4, 73]	φυλάξασθαι παραινῶ. τίνα δ´ ἐστὶ	ταῦτα;	πρῶτον μὲν ἐπειδὴ τὰ ὀνόματα
[4, 3]	συνεξομοιωθῆναι προσώπῳ δυνατώτατος. καὶ διὰ	ταῦτα	Ῥωμαῖοι μὲν αὐτὸν ἐκ τοῦ
[4, 58]	χρόνου μηδ´ ἐνδοιάζωσιν, εἰ βέβαια	ταῦτα	σφίσι διαμενεῖ, γράψας ἐφ´ οἷς
[4, 83]	τῆς ἰδίας ἐστὶν ἑκάστῳ ψυχῆς.	ταῦτά	τ´ οὖν αὐτοῖς ἀποδώσειν, ἐὰν
[4, 85]	τοῖς ἐν ἄστει ποιοῦντες φανερά.	ταῦτα	τὰ γράμματα λαβόντες οἱ καταλειφθέντες
[4, 26]	ἐπιτρέψασαι τὰ ἐγκλήματα διαγνῶναι. διεξιὼν	ταῦτα	τε καὶ ὅσα ἄλλα ἕξουσιν
[4, 13]	γενέσθαι· καὶ εἰ μὲν εἰς	ταῦτά	τις ὁρῶν τὸ μέγεθος ἐξετάζειν
[4, 26]	τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῶσι. ~Γνοὺς δὲ	ταῦτα	τοὺς κρατίστους ἄνδρας ἐξ ἑκάστης
[4, 22]	καὶ τράγῳ. τὰ δ´ ἱερεῖα	ταῦτα	τρὶς περιαχθῆναι περὶ τὸ στρατόπεδον
[4, 48]	αὐτοῦ πρότερον ἐποιήσαντο καὶ μετὰ	ταῦτα	Τύλλιον· συνθήκας τε γράψαντες ἐν
[4, 60]	αὐτοῦ τόδε καὶ τοὐναντίον νότιον.	ταῦτα	τῷ σκήπωνι δεικνὺς πεύσεται παρ´
[4, 55]	ἐπισυνέρρεόν τ´ αὐτῷ πολλοὶ μετὰ	ταῦτα	τῶν ἐκ τῆς πόλεως φεύγειν
[4, 80]	παρέλαβον; καὶ τίς ἂν ὑγιαίνων	ταῦτα	φήσειεν, ὁρῶν ὡς οἰκτρῶς καὶ
[4, 30]	διελθόντος δ´ οὐ πολλοῦ μετὰ	ταῦτα	χρόνου τοῖς αὐτοῖς πάθεσιν ἀποθνήσκουσιν
[4, 80]	ἀρχῆς διαγνῶναι τὸν ἐπιτηδειότατον· μετὰ	ταῦτα	ψῆφον ἐπενέγκαντος ἐν ἀρχαιρεσίαις τοῦ
[4, 70]	ἀλλ´ ἐχθρὸν ἡγήσεσθαι τὸν μὴ	ταὐτὰ	βουλόμενον καὶ μέχρι θανάτου τῇ
[4, 77]	πιστευθὲν ὑπὸ τοῦ τυράννου μὴ	ταὐτὰ	παθεῖν ἐκείνοις ἐρρύσατο καὶ μέχρι
[4, 21]	τὸ κράτος ἀφῃρημένοις τῶν μὴ	ταὐτὰ	ποιούντων· τοῖς δὲ πένησι τοῖς
[4, 17]	δέκα δὲ τῶν ὑπερηλίκων κατὰ	ταὐτὰ	τοῖς προτέροις. ὅπλα δὲ φέρειν
[4, 57]	ζήτησίν τε καὶ τιμωρίαν τῶν	ταὐτὰ	τῷ Πέτρωνι βουλευσαμένων ἐπέτρεψαν τῷ
[4, 50]	ἔχουσι Ῥωμαῖοι. ~Ὡς δὲ καὶ	ταύταις	ἐκρατύνατο τὴν ἀρχὴν ταῖς συμμαχίαις,
[4, 60]	παρ´ ἡμῖν ἐν Ταρπηίῳ λόφῳ.	ταύτας	ἐὰν φυλάττητε τὰς ἀποκρίσεις καὶ
[4, 43]	ἦσαν γεγραμμένοι, κατέλιπεν, ἀλλὰ καὶ	ταύτας	καθαιρεθῆναι κελεύσας ἐκ τῆς ἀγορᾶς
[4, 40]	βασιλικῆς καὶ μνήματος ἐπιφανοῦς διὰ	ταύτας	τὰς αἰτίας οὐκ ἐξεγένετο τυχεῖν
[4, 49]	πόλεις τριῶν δέουσαι πεντήκοντα ἐγένοντο.	ταύτας	τὰς ἑορτάς τε καὶ τὰς
[4, 28]	ἣν ἐνεγγύησεν αὐτῷ βασιλεὺς Ταρκύνιος.	ταύτας	τὰς κόρας ἐπιγάμους γενομένας ἐκδίδοται
[4, 85]	τελευταίου βασιλέως τυραννὶς γενομένη, διὰ	ταύτας	τὰς προφάσεις καὶ ὑπὸ τούτων
[4, 24]	θεοὺς ἢ τὸ κοινὸν ἀδικημάτων	ταύτας	φέρονται παρ´ αὐτῶν τὰς χάριτας·
[4, 40]	πολιτείας εἰς δημοκρατίαν. καὶ ἐπὶ	ταύτῃ	μάλιστα τῇ αἰτίᾳ λέγεται τῶν
[4, 26]	στήλην κατασκευάσας χαλκῆν ἔγραψεν ἐν	ταύτῃ	τά τε δόξαντα τοῖς συνέδροις
[4, 19]	εἷς λόχος ὁ τῶν ἀπόρων.	~Ταύτῃ	τῇ διακοσμήσει χρησάμενος τὰς μὲν
[4, 14]	ἡμέραις ἐκείναις, ἵνα τῇ φιλανθρωπίᾳ	ταύτῃ	τιθασσευόμενοι μέγα τι καὶ σεμνὸν
[4, 76]	κάλλιστα ἕξει τὰ τῆς ἀρχῆς.	~Ταύτην	ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Ἰουνίου Βρούτου
[4, 31]	τὰ τῆς πόλεως ἐγχειρίσαι πράγματα·	ταύτην	γέ τοι τὴν ἡλικίαν ἔχων
[4, 5]	μέχρι πολλοῦ τὴν δόξαν ἔχων	ταύτην	διετέλει. ὁ δὲ Τύλλιος ἰσχυρὰν
[4, 11]	ἀξιοῦμεν ὑμᾶς μίαν ἡμῖν δοῦναι	ταύτην	δωρεάν, φανερὰν ποιῆσαι τὴν ὑμῶν
[4, 84]	παρὰ ταῦτα ποιῶν εὑρίσκηται τεθνάναι.	ταύτην	εἰ βουλομένοις ὑμῖν ἐστι τὴν
[4, 15]	ἅμα συνερχομένους, ἑορτήν τινα καὶ	ταύτην	ἐν τοῖς πάνυ τιμίαν καταστησάμενος,
[4, 6]	ῥᾳθύμως οἱ συγγραφεῖς περὶ αὐτῶν	ταύτην	ἐξενηνόχασι τὴν ἱστορίαν οὐδὲν ἐξητακότες
[4, 74]	ἀεὶ βασιλεύς, ὁ τὴν τιμὴν	ταύτην	ἕξων διὰ βίου, πάσης ἀπολελυμένος
[4, 62]	αὐτῶν φύλακας, οἳ διὰ βίου	ταύτην	ἔχουσι τὴν ἐπιμέλειαν στρατειῶν ἀφειμένοι
[4, 7]	ἡ τῶν τέκνων γένεσις τοῖς	ταύτην	ἔχουσι τὴν ἡλικίαν ἄπιστος· οὐδὲ
[4, 15]	συνέγραψεν. εἰς δὲ τὴν θυσίαν	ταύτην	καὶ τὴν σύνοδον ἅπαντας ἐκέλευσε
[4, 29]	ἄνθρωποι πεφύκασι φρονεῖν οἱ περὶ	ταύτην	μάλιστα γενόμενοι τὴν ἡλικίαν. φέρε,
[4, 64]	συγγραφεῖς παραδεδώκασιν· ὁ γὰρ χρόνος	ταύτην	μοι τὴν ὑπόληψιν βεβαιοῖ. ὁ
[4, 71]	ἔδωκε δέ μοι τὴν ἀρχὴν	ταύτην	ὁ τύραννος μεγίστην οὖσαν ὡς
[4, 69]	ἐπέβη, προσκύψας κατεφίλησε τὴν γῆν,	ταύτην	οἰόμενος ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι μητέρα.
[4, 66]	εἰς μακράν· χάρισαι δέ μοι	ταύτην	πρῶτον αἰτουμένῃ τὴν χάριν· κάλεσον
[4, 53]	ἕστηκεν αὐτοῦ τὰ πλεῖστα. εἰς	ταύτην	συνερρύησαν Πωμεντίνων τε τῶν ἐκ
[4, 84]	ἐστὶν ὑμῖν, ἐπιψηφίσατε. Ἐπῄνει καὶ	ταύτην	τὴν γνώμην ὁ δῆμος, καὶ
[4, 64]	πολλῇ προθυμίᾳ τε καὶ φιλοφροσύνῃ.	ταύτην	τὴν γυναῖκα καλλίστην οὖσαν τῶν
[4, 70]	ἥκει νῦν, ὃν ἐγὼ περιμένων	ταύτην	τοῦ βίου τὴν προσποίησιν ἐφύλαττον;
[4, 80]	αὐτίκα τὴν ἡγεμονίαν, ἵν´ ἀπὸ	ταύτης	ἄρξωμαι, πῶς παρέλαβεν; ἆρά γ´
[4, 29]	μεταθεμένῳ τὴν οἴκησιν ἐκ Τυρρηνῶν	ταύτης	βασιλεῦσαι τῆς πόλεως ἐξεγένετο δι´
[4, 6]	ὅτ´ ἀπῆρεν ἐκ Τυρρηνίας· ἀπὸ	ταύτης	γὰρ οἱ νόμοι τῆς ἡλικίας
[4, 6]	κατέλιπεν υἱοὺς ὁ Ταρκύνιος ἐκ	ταύτης	γεγονότας τῆς γυναικός. ἀλλὰ μὴν
[4, 73]	τε πρὸς ἀρετῆς δόκησιν ἐκ	ταύτης	γένοιτ´ ἂν ἑκάστῳ τῆς ἰσοτίμου
[4, 1]	τε καὶ τιμῶσα διετέλεσεν. ἐκ	ταύτης	γίνεται τῆς Ὀκρισίας ἔτι δουλευούσης
[4, 38]	οἰκίας κατέστησεν. ~Ὡς δὲ καὶ	ταύτης	διήμαρτε τῆς πείρας ὁ Ταρκύνιος,
[4, 68]	προσποίημα τῆς ἀνοίας, ἐξ οὗ	ταύτης	ἔτυχε τῆς ἐπωνυμίας· τοῦτ´ αὐτὸν
[4, 67]	καὶ διὰ τί τῆς ἐπωνυμίας	ταύτης	ἔτυχεν οὐδὲν αὐτῷ προσηκούσης. ~Τῷ
[4, 31]	οὔτε ἀρχαιρεσίαις νομίμοις τῆς ἐξουσίας	ταύτης	ἔτυχες, ὡς ὁ πάππος τε
[4, 34]	τὴν ἀρχὴν ἀντὶ τῆς ἐπιφθόνου	ταύτης	καὶ πλείω τὰ λυπηρὰ τῶν
[4, 85]	τὸν Ταρκύνιον. ἀπωσθεὶς δὴ καὶ	ταύτης	ὁ βασιλεὺς τῆς ἐλπίδος φεύγει
[4, 3]	αἰτιώτατος εἶναι δόξας Ταρκυνίῳ καὶ	ταύτης	τῆς δυναστείας τοῖς ἐπινικίοις στεφάνοις
[4, 39]	τὸν ὄχλον, ἐὰν καὶ ὁποσονοῦν	ταύτης	τῆς ἡμέρας περιγένηται χρόνον· ἐπίστασαι
[4, 3]	Ἀντέμνης ἐλάσας τἀριστεῖα καὶ ἐκ	ταύτης	τῆς μάχης ἔλαβεν· ἑτέρας τε
[4, 11]	τινὰς ἀξιονικοτέρους ἡμῶν ὑπειλήφατε εἶναι	ταύτης	τῆς τιμῆς τυγχάνειν, τὰ μὲν
[4, 23]	παρὰ σφίσι δεδουλευκότας ἀναξίους ἡγεῖσθαι	ταύτης	τῆς χάριτος· φρονήσει τε διαφέρειν
[4, 74]	ἡμᾶς οἴομαι δεῖν· τὰ σκῆπτρα	ταυτὶ	λέγω καὶ τοὺς χρυσοῦς στεφάνους
[4, 75]	δυναστείαν, ἐὰν μὴ φυλαττώμεθα αὐτούς.	Ταυτὶ	μὲν οὖν ἐστι τὰ μέγιστα
[4, 4]	δὲ καὶ ὀρφανὰ τὰ δύστηνα	ταυτὶ	παιδία καταλείπεται κίνδυνον οὐ τὸν
[4, 11]	ἐπιτελεσάμενον δίκας ἔμελλον ἀναρπάσεσθαι, ἔπειτα	ταυτὶ	τὰ παιδία καὶ τοὺς ἄλλους
[4, 29]	δὲ τούτων διαχειρισθέντων συνέλθωμεν εἰς	ταὐτό,	ἀσφαλῶς ἤδη τὰ λοιπὰ βουλεύσομεν,
[4, 29]	τὴν σαυτοῦ γυναῖκα, ἐγὼ δὲ	ταὐτὸ	διαθήσομαι τὸν ἐμὸν ἄνδρα; ὅταν
[4, 83]	τέλος. εἴη δὲ τούτοις ἅπασι	ταὐτὸ	λαβοῦσι θάρσος καὶ μιᾷ γνώμῃ
[4, 43]	συντελεῖν, ἵνα μὴ συνιόντες εἰς	ταὐτὸ	πολλοὶ βουλὰς ἀπορρήτους μετ´ ἀλλήλων
[4, 20]	πλείους ὄντες τῶν ὑπολειπομένων εἰ	ταὐτὸ	φρονήσειαν, ἐκράτουν τῶν ἑτέρων καὶ
[4, 62]	ὡς οἴονταί τινες, εἴτ´ ἀπὸ	ταὐτομάτου,	σὺν τοῖς ἄλλοις ἀναθήμασι τοῦ
[4, 63]	οὐ κατὰ προαίρεσεν, ἀλλ´ ἐκ	ταὐτομάτου,	χειμασάντων ἐν τῷ χωρίῳ τῶν
[4, 40]	καὶ τἆλλ´, ὅσα νόμος ἐπὶ	ταφαῖς	βασιλικαῖς μή τις εἰς ἑαυτὸν
[4, 4]	τότε λέγωμεν ἀποτεθνηκέναι Ταρκύνιον καὶ	ταφὰς	αὐτοῦ ποιῶμεν ἀπὸ τοῦ φανεροῦ.
[4, 40]	μίαν ἡμέραν ἐπιβιώσασα μετὰ τὴν	ταφὴν	τῇ κατόπιν νυκτὶ ἀποθνήσκει. τοῦ
[4, 79]	ἀποσφάξας καὶ οὔτ´ ἐκκομιδῆς οὔτε	ταφῆς	ἐάσας νομίμου τὸ σῶμα τυχεῖν·
[4, 40]	συμπαθείας τε καὶ εὐνοίας ἕνεκα.	ταφῆς	μὲν οὖν βασιλικῆς καὶ μνήματος
[4, 65]	γενέσθαι τὴν τελευτὴν καὶ μηδὲ	ταφῆς	τὸ σῶμά σου τυχεῖν μηδ´
[4, 54]	τοῦ περιβόλου διὰ πολυχειρίας ἐξωχυροῦτο	τάφρον	ὀρυξάμενος εὐρυτέραν καὶ τεῖχος ἐγείρας
[4, 44]	τὰς μὲν ἐξαγωγίμους τῶν ὑδάτων	τάφρους,	ἃς ἐκεῖνος ὀρύττειν ἤρξατο, μέχρι
[4, 84]	ἀρχαιρεσιάζειν, ἔχοντας τὰ ὅπλα ἐν	τάχει.	ἀφικομένων δ´ αὐτῶν ἄνδρας αἱρεῖται
[4, 71]	τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου διαπεμψώμεθα ἐν	τάχει.	καὶ γὰρ οἱ τὰ ὅπλα
[4, 39]	ἐπ´ αὐτὸν ἔχοντας ξίφη· οἳ	τάχει	πολλῷ τὴν μεταξὺ διανύσαντες ὁδὸν
[4, 67]	ποίει χρόνον τὸν διὰ μέσου.	~Ταχείᾳ	δὲ καὶ κατεσπουδασμένῃ παρακλήσει τῶν
[4, 67]	θεοῖς τε καὶ δαίμοσιν εὐξαμένη	ταχεῖαν	αὐτῇ δοῦναι τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ
[4, 85]	ἤδη διεφθαρμένα. οἱ γὰρ ὕπατοι	ταχεῖαν	αὐτοῦ τὴν παρουσίαν ἐπὶ τὴν
[4, 61]	ἔφθασεν ἅπαν τὸ ἔργον ἐκπεσὼν	τάχιον	ἐκ τῆς δυναστείας, ἀλλ´ ἐπὶ
[4, 38]	δὲ θαυμάσας τὴν τόλμαν αὐτοῦ	τάχιον	ἢ φρονιμώτερον προῆλθεν ἐκ τῆς
[4, 69]	βούλεται δηλοῦν ὁ θεός, ἐπειδὴ	τάχιστα	τῆς Ἰταλίας ἐπέβη, προσκύψας κατεφίλησε
[4, 66]	φέρουσα τὸ συμβεβηκὸς ὡς εἶχε	τάχους	ἐπιβᾶσα τῆς ἀπήνης εἰς Ῥώμην
[4, 85]	ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ὡς εἶχε	τάχους	οἰμώζων καὶ δεινοπαθῶν. ἔτυχε δὲ
[4, 8]	τῆς ἀρχῆς ἐνόμιζε κρατεῖν, τόν	τε	βασιλέα Ταρκύνιον, ὡς ἐκ τῶν
[4, 40]	ὡς ἔστι Ῥωμαίοις ἔθος, τόν	τε	βασίλειον κόσμον ἔχων καὶ τἆλλ´,
[4, 40]	καθίστασαν. εἰ μὲν οὖν ἥ	τε	βουλὴ τὸν αἱρεθέντα ὑπ´ αὐτῶν
[4, 40]	συγκατασκευάσαι τὴν ἀρχὴν ἐκείνῳ, κακῶσαί	τε	βουλομένους τὸ δημοτικὸν ἰσχύος οὐ
[4, 5]	εἰς τὰς ἀγκάλας ἐμβαλοῦσα τοῦ	τε	γαμβροῦ καὶ τῆς θυγατρὸς καὶ
[4, 40]	κατοδυραμένη, μυρίας δὲ κατάρας τῷ	τε	γαμβρῷ καὶ τῇ θυγατρὶ καταρασαμένη
[4, 84]	κατελάμβανεν οὐδὲν ἀλλήλοις ἐοικότα· λύπαι	τε	γὰρ ἡδοναῖς ἐκέκραντο, αἱ μὲν
[4, 73]	πολιτείαν κατὰ τὸ παρόν· ὅ	τε	γὰρ καιρός, εἰς ὃν συνήγμεθα
[4, 43]	ἔτι πλείω τὰ χαλεπά. τούς	τε	γὰρ νόμους τοὺς ὑπὸ Τυλλίου
[4, 21]	λαμβάνουσιν ἧττον ἐσῄει βαρύνεσθαι κυρίοις	τε	γεγονόσι τῶν μεγίστων καὶ πᾶν
[4, 15]	διατριβόντων τὸ πλῆθος εἰδέναι, τῶν	τε	γεννωμένων καὶ τῶν ἀπογινομένων καὶ
[4, 1]	κατ´ ἀρχὰς παρελίπομεν, ἐξ ὧν	τε	γονέων ἔφυ καὶ τίνας ἀπεδείξατο
[4, 61]	διαγράφοντος ἐπὶ τῆς γῆς περιφερεῖς	τε	γραμμὰς καὶ ἑτέρας αὖθις εὐθείας
[4, 48]	καὶ μετὰ ταῦτα Τύλλιον· συνθήκας	τε	γράψαντες ἐν στήλαις καὶ περὶ
[4, 4]	ὑπ´ αὐτοῦ ταῖς εὐεργεσίαις. ~Φύσεώς	τε	δὴ μετειληφὼς ἀποχρώντως κατεσκευασμένης πρὸς
[4, 23]	ἡγεῖσθαι ταύτης τῆς χάριτος· φρονήσει	τε	διαφέρειν οἰομένους τῶν ἄλλων οὐδὲ
[4, 45]	ἀδύνατος, Τύρνος Ἑρδώνιος ὄνομα, Μαμιλίῳ	τε	διάφορος ὢν διὰ τὴν πρὸς
[4, 11]	καὶ τηλικοῦτο διαπραξαμένους ἄγος τάς	τε	δίκας ἐρήμους ἐκλιπόντας καὶ φυγῆς
[4, 26]	χαλκῆν ἔγραψεν ἐν ταύτῃ τά	τε	δόξαντα τοῖς συνέδροις καὶ τὰς
[4, 1]	ἀρχὴν κατασχὼν οὕτω τελευτᾷ υἱωνούς	τε	δύο καταλιπὼν νηπίους καὶ δύο
[4, 37]	ἑαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμούμενος, ἃς Ταρκυνίου	τε	ζῶντος διεπράξατο καὶ μετὰ τὴν
[4, 42]	κράτιστον τῆς βουλῆς μέρος θανάτοις	τε	καὶ ἀειφυγίαις, ἑτέραν βουλὴν αὐτὸς
[4, 41]	ξίφη καὶ λόγχας φερόντων ἐπιχωρίων	τε	καὶ ἀλλοδαπῶν, οἳ νυκτός τε
[4, 26]	τούτου σὺν ἄλλαις πολλαῖς ἐλάττοσί	τε	καὶ ἀμαυροτέραις αἱ μέγισται καὶ
[4, 29]	ὅσα βασιλεῖ προσῆκε, δι´ ἀσθένειάν	τε	καὶ ἀμορφίαν; ἀλλὰ σοί γε
[4, 9]	δι´ ἃς οἱ πένητες ἐπιβαροῦνταί	τε	καὶ ἀναγκάζονται δανείσματα ποιεῖν, κουφοτέρας
[4, 20]	νόμων κύριος ἦν τῶν μεγίστων	τε	καὶ ἀναγκαιοτάτων, ἀρχὰς ἀποδεῖξαι τάς
[4, 46]	νομίζειν, ὡς ὁ τῶν συγγενεστάτων	τε	καὶ ἀναγκαιοτάτων μὴ φεισάμενος τῶν
[4, 11]	πεποίηκα καὶ παρεσκεύασμαι ποιεῖν ἀχθόμενοί	τε	καὶ ἀναξιοπαθοῦντες· οἱ δανεισταὶ μὲν
[4, 58]	κατοδυρομένων ἑαυτοὺς οἵα πείσονται, σφαγάς	τε	καὶ ἀνδραποδισμοὺς καὶ πάντα ὅσα
[4, 49]	ἐδέξαντο μόναι τὰς προκλήσεις, Ἐχετρανοί	τε	καὶ Ἀντιᾶται. τοῦ δὲ μένειν
[4, 54]	ῥᾴδια ληφθῆναι διὰ κλιμάκων ἐξοικοδομεῖν	τε	καὶ ἀποταφρεύειν δεδοικότες τὰς αἰφνιδίους
[4, 74]	ἐν μέρει τὸν αὐτὸν ἄρχειν	τε	καὶ ἄρχεσθαι καὶ πρὸ τοῦ
[4, 7]	γεγαμημέναι. τούτων δὴ τῶν ἀδυνάτων	τε	καὶ ἀτόπων ἕκαστα ἐπιλογιζόμενος οὐχ
[4, 6]	ἐξητακότες τῶν ἀναιρούντων αὐτὴν ἀδυνάτων	τε	καὶ ἀτόπων· ὧν ἕκαστον ἐγὼ
[4, 60]	ἀποκρινόμενοι πρὸς τὰς ἐρωτήσεις ἀναμάρτητοί	τε	καὶ ἀψευδεῖς ἔσεσθε· διαφέρει γὰρ
[4, 31]	κατὰ τοὺς κοινοὺς ἁπάντων Ἑλλήνων	τε	καὶ βαρβάρων νόμους· καὶ προσήκει
[4, 17]	πόλεμον εὔχρηστα· δύο δὲ σαλπιστῶν	τε	καὶ βυκανιστῶν καὶ τῶν ἄλλοις
[4, 11]	τύχην. ἀλλὰ πρὸς ἁπάντων θεῶν	τε	καὶ δαιμόνων, ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον
[4, 2]	Ῥωμαϊκαῖς ἱστορίαις εὕρομεν, εἰ θεοῖς	τε	καὶ δαίμοσι λέγεσθαι φίλος τοιοῦτος·
[4, 67]	σὺν αὐτῷ παρόντων ποιησαμένη θεοῖς	τε	καὶ δαίμοσιν εὐξαμένη ταχεῖαν αὐτῇ
[4, 12]	δεήσεις μεμιγμέναι δάκρυσιν, ἵνα μένῃ	τε	καὶ διακατέχῃ τὰ πράγματα μηδένα
[4, 56]	τῶν ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους κολούειν	τε	καὶ διαφθείρειν. τὸ παραπλήσιον δὴ
[4, 24]	οὖν τῆς ὑποθέσεως ἀπαιτούσης ἀναγκαῖόν	τε	καὶ δίκαιον ἔδοξεν εἶναί μοι
[4, 58]	οὐδὲν ὁ Ταρκύνιος ὧν προσεδόκων	τε	καὶ ἐδεδοίκεσαν καίτοι πικρὸς ὀργὴν
[4, 15]	Φάβιός φησιν, εἰς μοίρας ἕξ	τε	καὶ εἴκοσιν, ἃς καὶ αὐτὰς
[4, 20]	διὰ τοῦτ´ ἀφειμένων ἁπάσης στρατείας	τε	καὶ εἰσφορᾶς πολιτῶν πλῆθος ἦν·
[4, 23]	δουλείας μετέβαλον εἰς ἐλευθερίαν βάρβαροί	τε	καὶ Ἑλληνίδες, ὅσαι δ´ εἰς
[4, 42]	διεφθάρησαν ὑπ´ αὐτοῦ κατ´ οἰκίας	τε	καὶ ἐπ´ ἀγρῶν ἀναρπαζόμενοι, λόγου
[4, 84]	πλήθους ἐγίνοντο διασημαίνουσαι τὸ βουλόμενόν	τε	καὶ ἐπικελευόμενον, τοῖς δὲ πλείοσιν
[4, 73]	ἁπάντων μάλιστα τῶν Ἑλλήνων εὐνομεῖσθαί	τε	καὶ εὐδαιμονεῖν· ἧττον γὰρ ὑβρισταὶ
[4, 40]	τῆς εἰς τὸν ἄνδρα συμπαθείας	τε	καὶ εὐνοίας ἕνεκα. ταφῆς μὲν
[4, 10]	τῆς δημοσίας γῆς τοὺς καρπουμένους	τε	καὶ ἰδίᾳ κατέχοντας αὐτὴν ἐν
[4, 15]	ἀνθρώπων ἀριθμὸς ἐγίνετο κατὰ γένη	τε	καὶ καθ´ ἡλικίας. ὡς δὲ
[4, 13]	ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τοῦ μεγέθους	τε	καὶ κάλλους τῆς πόλεως, ὡς
[4, 63]	διαπραξάμενος ὁ Ταρκύνιος ἐν εἰρήνῃ	τε	καὶ κατὰ πολέμους καὶ δύο
[4, 27]	πολιτείαν. Ταῦτα διαπραξάμενος ἐν εἰρήνῃ	τε	καὶ κατὰ πολέμους καὶ ναοὺς
[4, 20]	ἀνελεῖν, καὶ περὶ πολέμου συνισταμένου	τε	καὶ καταλυομένου διαγνῶναι. τὴν δὲ
[4, 76]	ἐκάλουν οἱ παλαιοί. ταῦτα βουλευσάμενοί	τε	καὶ καταστησάμενοι καὶ τοὺς θεοὺς
[4, 57]	πατρικίων ἀριθμὸν ἅπαντας ἐγγράψειν οἰκίας	τε	καὶ κλήρους καὶ ἄλλας δωρεὰς
[4, 26]	συνερχόμεναι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἰδίας	τε	καὶ κοινὰς θυσίας καὶ πανηγύρεις
[4, 71]	τὰς ὕβρεις τῶν Ταρκυνίου παίδων	τε	καὶ κολάκων φέρειν δυνάμενοι. Ταῦτα
[4, 84]	ὅσα τοῖς βασιλεῦσιν ἐξῆν, Βροῦτόν	τε	καὶ Κολλατῖνον· καὶ ὁ δῆμος
[4, 71]	ἴδωμεν τὴν ἀγοράν, προελθὼν Λουκρήτιός	τε	καὶ Κολλατῖνος ἀποδυράσθωσαν τὰς ἑαυτῶν
[4, 47]	νοῦν ἐχόντων Μαμίλιον τὸν εὐγενέστατόν	τε	καὶ κράτιστον Λατίνων ἀπεώσατο, τοῦτον
[4, 4]	γυναιξίν· ἀλλὰ πάντας ἡμᾶς φανερῶς	τε	καὶ κρύφα πειράσονται διολέσαι. ταῦτ´
[4, 49]	ἱερὸν ἔγνω κοινὸν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων	τε	καὶ Λατίνων καὶ Ἑρνίκων καὶ
[4, 65]	δὲ τὴν ἐκείνου τελευτὴν Ῥωμαίων	τε	καὶ Λατίνων καὶ Τυρρηνῶν καὶ
[4, 28]	γυναικὸς ἐπὶ τἀναντία μετήγετο νουθετούσης	τε	καὶ λοιδορουμένης καὶ τὴν ἀνανδρίαν
[4, 80]	τοιαῦτα διετέλουν, ἐξ ὧν εὐδαιμονεστέραν	τε	καὶ μείζω τὴν πόλιν τοῖς
[4, 2]	τὸν μὲν οὖν Ταρκύνιον ἀκούσαντά	τε	καὶ μετὰ ταῦτ´ ἰδόντα τὸ
[4, 41]	ἐπὶ τὴν δυναστείαν παρήχθη, ἔθη	τε	καὶ νόμους καὶ πάντα τὸν
[4, 73]	ἅπαντες αὐτάς, ταῦθ´ ὑμῖν ἐπανορθώσασθαί	τε	καὶ νῦν καὶ ἵνα μηδ´
[4, 28]	ὑπὸ τῆς γυναικὸς μετεπείθετο ἀντιβολούσης	τε	καὶ ὀδυρομένης· ὁ δ´ ἐπιεικὴς
[4, 17]	ἀκολουθῶν λόχος. οἱ δὲ σαλπισταί	τε	καὶ οἱ βυκανισταὶ τῇ τετάρτῃ
[4, 64]	Ταρκυνίου παισὶν ἡλικίαν, ὡς Φάβιός	τε	καὶ οἱ λοιποὶ συγγραφεῖς παραδεδώκασιν·
[4, 26]	τὰ ἐγκλήματα διαγνῶναι. διεξιὼν ταῦτα	τε	καὶ ὅσα ἄλλα ἕξουσιν ἀγαθὰ
[4, 70]	τὴν οἰκίαν ἅμα τῷ Κολλατίνῳ	τε	καὶ Οὐαλερίῳ. ὡς δ´ εἰσῆλθεν
[4, 15]	ἡλικίαν ἣν ἔχουσι δηλοῦντας γυναῖκάς	τε	καὶ παῖδας ὀνομάζοντας καὶ ἐν
[4, 69]	οὐκ εἰωθυῖα νόσος εἰς παρθένους	τε	καὶ παῖδας, ὑφ´ ἧς πολλὰ
[4, 68]	Ταρκυνίου θυγάτηρ· αὐτὸς δὲ τροφῆς	τε	καὶ παιδείας τῆς ἐπιχωρίου πάσης
[4, 63]	προσιόντας ἀπὸ τῆς νομῆς ἀμύττοντές	τε	καὶ παίοντες τοῖς ταρσοῖς ἀπὸ
[4, 3]	ἐπειδὴ παρέστη Ῥωμαίοις εἰς ὑπόταξίν	τε	καὶ παράδοσιν τῶν πόλεων τὸ
[4, 78]	χρώμενον, ἀλλ´ ὑπερβεβληκότα πάντας ὕβρει	τε	καὶ παρανομίᾳ τοὺς ὅπου δή
[4, 32]	καὶ πάσης μετέχειν τιμῆς, εὐεργέτην	τε	καὶ πατέρα καὶ σωτῆρα καὶ
[4, 4]	μετεσχηκὼς ἀγαθῶν, ὅσων παρὰ μητρός	τε	καὶ πατρὸς υἱοὶ μεταλαμβάνουσι, καὶ
[4, 50]	τῆς πόλεως, παραστρατοπεδεύσας αὐτοῖς ἀπετάφρευέ	τε	καὶ περιεχαράκου καὶ προσβολὰς ἐποιεῖτο
[4, 65]	περὶ τὸν θάνατον ἀσχημοσύνην εἶξαί	τε	καὶ περιιδεῖν αὐτὸν ἃ προῃρεῖτο
[4, 69]	τοῖς μειρακίοις δεηθεῖσιν, ἵνα κατασκώπτειν	τε	καὶ περιυβρίζειν ἔχοιεν. ὡς δὲ
[4, 76]	μέλασιν ἀμφίοις ἐστρωμένης κομίζοντες ἀθεράπευτόν	τε	καὶ πεφυρμένην αἵματι τὴν νεκράν·
[4, 25]	ἐπὶ τὰ τῶν ἀρχαίων βασιλέων	τε	καὶ πολιτικῶν ἀνδρῶν μνημεῖα, ἐξ
[4, 73]	ἄρα ἔστι κρείττων, ἧς Ῥωμύλος	τε	καὶ Πομπίλιος καὶ πάντες οἱ
[4, 6]	ἐπὶ τὸ πολὺ τοὺς ἄρχειν	τε	καὶ πράττειν βουλομένους τὰ κοινά·
[4, 6]	ἐν τῇ κρατίστῃ τοῦ λέγειν	τε	καὶ πράττειν ὄντες ἀκμῇ· οὔτε
[4, 71]	τῶν ἐν τῇ πόλει λεγομένων	τε	καὶ πραττομένων κατὰ τῆς τυραννίδος
[4, 43]	τινὲς καὶ διερευνηταὶ τῶν λεγομένων	τε	καὶ πραττομένων λεληθότες τοὺς πολλούς,
[4, 80]	τοὺς προτέρους ἡγεμόνας, οἳ λέγοντές	τε	καὶ πράττοντες τοιαῦτα διετέλουν, ἐξ
[4, 68]	εἰς ἐπιθυμίαν, ὃν ἐκ παλαιᾶς	τε	καὶ προγονικῆς παραλαβὼν εὐτυχίας ἐκέκτητο,
[4, 27]	ὁ Τύλλιος, ὅσαι κατὰ πόλεις	τε	καὶ πρὸς ὅλον τὸ ἔθνος
[4, 77]	γὰρ ὁ καιρός, ὃν εὐχόμην	τε	καὶ προσεδεχόμην, πέμπτον ἤδη τοῦτο
[4, 66]	μετ´ αὐτῶν, ὅντινα τιμωρήσεις ἐμοί	τε	καὶ σεαυτῷ τρόπον καὶ μὴ
[4, 66]	κάλεσον ὅσους δύνασαι πλείστους φίλους	τε	καὶ συγγενεῖς, ἵνα παρ´ ἐμοῦ
[4, 1]	ἡ μήτηρ τὸ μὲν ἴδιόν	τε	καὶ συγγενικὸν ὄνομα Τύλλιον ἐπὶ
[4, 49]	Οὐολούσκων προκαλούμενος κἀκείνους εἰς φιλίαν	τε	καὶ συμμαχίαν. Ἕρνικες μὲν οὖν
[4, 9]	εὐνομωτάταις πόλεσι πυνθάνομαι γινόμενον, δίκαιόν	τε	καὶ συμφέρον τῷ κοινῷ τοῦθ´
[4, 25]	κατὰ τοὺς ἀποδειχθέντας χρόνους συνέθυόν	τε	καὶ συνεπανηγύριζον καὶ ἀγῶνας ἐπετέλουν
[4, 14]	ἀλλὰ τοὺς δούλους ἔταξε παρεῖναί	τε	καὶ συνιερουργεῖν, ὡς κεχαρισμένης τοῖς
[4, 11]	συνενέγκαντες εἰς τὸ κοινὸν βεβούλευνταί	τε	καὶ συνομωμόκασι κατάγειν τοὺς φυγάδας
[4, 1]	ὄνομα γυναικὶ συνῆν Ὀκρισίᾳ καλλίστῃ	τε	καὶ σωφρονεστάτῃ τῶν ἐν Κορνικόλῳ
[4, 27]	ἐξ αὐτῶν πόλεις, αἳ προεξανέστησάν	τε	καὶ τὰς ἄλλας ἐπηγάγοντο κατὰ
[4, 49]	πεντήκοντα ἐγένοντο. ταύτας τὰς ἑορτάς	τε	καὶ τὰς θυσίας μέχρι τῶν
[4, 10]	νόμιμος καὶ δίκαιος ἄρχων, ἀγαπώντων	τε	καὶ τεθαυμακότων. διαλυθείσης δὲ τῆς
[4, 11]	πάντες ὑμῶν γινόμενοι σὺν γυναιξί	τε	καὶ τέκνοις ἀντὶ πολλῶν μέν,
[4, 44]	ταῦτα πράττουσι χειροτέχναις ὑπηρετοῦντες χαλκοτύποι	τε	καὶ τέκτονες καὶ λιθουργοὶ τῶν
[4, 17]	τεττάρων τούτων δύο μὲν ὁπλοποιῶν	τε	καὶ τεκτόνων καὶ τῶν ἄλλων
[4, 49]	αἱ δὲ μετασχοῦσαι τῆς ἑορτῆς	τε	καὶ τῆς θυσίας πόλεις τριῶν
[4, 15]	καταστησάμενος ἐκέλευσεν ἅπαντας Ῥωμαίους ἀπογράφεσθαί	τε	καὶ τιμᾶσθαι τὰς οὐσίας πρὸς
[4, 57]	δὲ κατὰ τῶν ἄλλων ζήτησίν	τε	καὶ τιμωρίαν τῶν ταὐτὰ τῷ
[4, 1]	καὶ πασῶν μάλιστα γυναικῶν ἀσπαζομένη	τε	καὶ τιμῶσα διετέλεσεν. ἐκ ταύτης
[4, 57]	πέμψαι. ταῦτα δὲ ποιήσαντι αὐτῷ	τε	καὶ τοῖς συλλαβομένοις τοῦ ἔργου
[4, 85]	οἱ δὲ περὶ τὸν Ἑρμίνιόν	τε	καὶ τὸν Ὁράτιον ἀνοχὰς τοῦ
[4, 70]	γνώμην ἅπαντας λαβόντας ἐξελάσαι Ταρκύνιόν	τε	καὶ τοὺς παῖδας ἐκ τῆς
[4, 15]	δὲ Οὐεννώνιος ἱστόρηκεν, εἰς μίαν	τε	καὶ τριάκοντα, ὥστε σὺν ταῖς
[4, 83]	θεοφιλεστάτη πόλεων, ἐν ᾗ γενέσεώς	τε	καὶ τροφῆς ἐτύχομεν, ἀμυνοῦμεν ὑμῖν
[4, 58]	κρατίστην ἡγούμενος ἔσεσθαι φυλακὴν ἑαυτοῦ	τε	καὶ τῶν παίδων τὴν ἐκ
[4, 67]	πατέρα καὶ πολλὰς λιτανείας ἐκείνου	τε	καὶ τῶν σὺν αὐτῷ παρόντων
[4, 28]	ὅμοια βουλομένην, τῇ μὲν ὀδύρεσθαί	τε	καὶ φέρειν τὸν ἑαυτῆς δαίμονα
[4, 11]	παιδία καὶ τοὺς ἄλλους συγγενεῖς	τε	καὶ φίλους Ταρκυνίου πάντας ἀρεῖσθαι·
[4, 64]	συγγενῆ τοῦ ἀνδρὸς πολλῇ προθυμίᾳ	τε	καὶ φιλοφροσύνῃ. ταύτην τὴν γυναῖκα
[4, 8]	πράγματα τῆς πόλεως διὰ φυλακῆς	τε	καὶ φροντίδος ἐποιεῖτο. τοῖς δὲ
[4, 15]	ἐκέλευσεν αὐτοῖς ἱδρύσασθαι θεῶν ἐπισκόπων	τε	καὶ φυλάκων τοῦ πάγου, οὓς
[4, 41]	ἀλλ´ οἷα δὴ τύραννος, βαρύς	τε	καὶ χαλεπὸς ὀργὴν καὶ φοβερὸς
[4, 58]	δὲ τὰ κράτιστα πράξειαν, δουλείας	τε	καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις καὶ τὰ
[4, 55]	ἀπὸ τοῦ πατρὸς ἀπόστασιν, ἀργύριόν	τε	καὶ χρυσίον πολὺ κομίζων· ἐπισυνέρρεόν
[4, 50]	ἄρα πολὺς ὁ καταληφθεὶς ἄργυρός	τε	καὶ χρυσὸς ἦν, ὥστε τῶν
[4, 59]	ἱδρύσεσθαι τοὺς θεοὺς ἔμελλεν, ἀναλήμμασί	τε	καὶ χώμασι μεγάλοις ἐξειργάσατο, καθάπερ
[4, 75]	παισὶ καὶ τῇ γυναικὶ πόλεώς	τε	καὶ χώρας τῆς Ῥωμαίων εἰργομένους
[4, 23]	τῆς πολιτείας μετέχειν, ἐν ἐκκλησίαις	τε	καὶ ψηφοφορίαις καὶ ταῖς ἄλλαις
[4, 72]	δὲ τοῦτ´ ἤκουσαν ἅπαντες, ἐπῄνεσάν	τε	καὶ ὡς ἀπὸ καλῆς ὑποθέσεως
[4, 78]	δίκαιος ἀπολωλέναι· ἐπειδὴ δ´ ὅ	τε	καιρός, ὃν τὰ πράγματά μοι
[4, 20]	καὶ ἀναγκαιοτάτων, ἀρχὰς ἀποδεῖξαι τάς	τε	κατὰ πόλιν καὶ τὰς ἐπὶ
[4, 14]	μήτ´ ἄλλοθι που συντελεῖν, τάς	τε	καταγραφὰς τῶν στρατιωτῶν καὶ τὰς
[4, 52]	Σύεσσαν ᾤχετο. ἐκεῖθεν δὲ τήν	τε	καταλειφθεῖσαν δύναμιν καὶ τὰ λάφυρα
[4, 53]	κατέλθοιεν ἐπὶ τὰ σφέτερα, τήν	τε	κατάλυσιν τοῦ τυράννου δυνατὴν ἀποφαίνοντες
[4, 20]	τὸ βάρος τοῖς πλουσίοις τῶν	τε	κινδύνων καὶ τῶν ἀναλωμάτων, ὡς
[4, 64]	ἐκείνῃ τῇ πόλει διατριβῆς αὐτός	τε	Κολλατῖνος ἐκλήθη καὶ τοῖς ἐγγόνοις
[4, 29]	αὐτοῦ. εἰ δ´ ἐξεγένετο σοί	τε	λαβεῖν ἐμὲ γυναῖκα κἀμὲ σοῦ
[4, 51]	καταλείπει μέρος τῆς στρατιᾶς τά	τε	λάφυρα καὶ τὴν ἀποσκευὴν φυλάττειν
[4, 55]	εἰς οὓς παρέσται τόπους, τήν	τε	λείαν ἄφθονον καὶ τὰ χωρία
[4, 54]	γεωργῶν ἕνεκα· ὅθεν ὁρμώμενοι τά	τε	λῃστήρια, καὶ εἴ τι ἀποσπασθὲν
[4, 45]	καὶ τὰ πολέμια ἄλκιμος πολιτικόν	τε	λόγον εἰπεῖν οὐκ ἀδύνατος, Τύρνος
[4, 52]	ἐκ τῶν ὁμόρων ἀνέστη χρόνῳ	τε	μακρός· ἔτη γὰρ ἑπτὰ συνεχῶς
[4, 69]	δεόμενον ἐφύλαττεν ὑφ´ ἑαυτῷ διαιτᾶσθαί	τε	μετὰ τῶν ἰδίων παίδων ἐπέτρεπεν,
[4, 2]	ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, ἥ	τε	μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ τοῦ
[4, 46]	δὲ καὶ βίᾳ κατισχύσας τυραννικήν	τε	μοναρχίαν καταστησάμενος τοὺς μὲν ἀποκτείνοι
[4, 46]	καὶ τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιροῖτο· πολλῆς	τε	μωρίας ἔφη καὶ θεοβλαβείας εἶναι
[4, 63]	ἐχόντων γῦπες ἀθρόοι προσπετασθέντες τήν	τε	νεοττιὰν διεφόρησαν καὶ τοὺς νεοττοὺς
[4, 80]	ἀνατροπὰς καὶ ἀφανισμοὺς ἁπάντων τῶν	τε	νομίμων καὶ τῶν ἐθῶν; αὐτίκα
[4, 15]	διαγνώσεσθαι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν, ὅσοι	τε	οἱ σύμπαντες ἦσαν καὶ τίνες
[4, 12]	λέγοντος αὐτοῦ καὶ παραχωρεῖν οἵου	τε	ὄντος ἀπὸ τοῦ βήματος κραυγή
[4, 53]	γῆν εἰσβολαὶ καὶ καταδρομαὶ μάχαι	τε,	ὅπερ εἰκός, τοτὲ μὲν ὀλίγοις
[4, 35]	ἐξουσίαν ἀγανακτεῖν καὶ κατηγορεῖν ἐμοῦ	τε,	ὅτι τὰ μὴ προσήκοντα κατέχω,
[4, 13]	πόλει προσέθηκε δύο λόφους, τόν	τε	Οὐιμινάλιον καλούμενον καὶ τὸ Ἰσκυλῖνον,
[4, 31]	ταύτης ἔτυχες, ὡς ὁ πάππος	τε	οὑμὸς καὶ πάντες οἱ πρὸ
[4, 82]	γὰρ ἁπάντων ἡ πόλις, αἰσχρόν	τε	Οὐολούσκων καὶ Σαβίνων καὶ μυρίων
[4, 8]	τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν τά	τε	παιδία προήγαγεν ἐπὶ τὸ βῆμα
[4, 48]	~Ὡς δὲ ταῦτ´ εἶπεν, ἀνεβόησάν	τε	πάντες καὶ περὶ τοῖς ἀνδράσι
[4, 40]	συμβαίη μηδὲ τῷ δευτέρῳ τά	τε	παρ´ ἀνθρώπων καὶ τὰ παρὰ
[4, 12]	ὄντος ἀπὸ τοῦ βήματος κραυγή	τε	παρὰ πάντων ἐξαίσιος ἐγίνετο καὶ
[4, 74]	τῆς ἰσοτίμου δυναστείας μάλιστα. ~Τῶν	τε	παρασήμων, ἃ τοῖς βασιλεῦσιν ἀποδέδοται,
[4, 24]	τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἐν πολέμῳ τήν	τε	πατρίδα καὶ τὴν ἐλευθερίαν χρηστοῖς
[4, 73]	πόλεως κόσμον οὐ ῥᾴδιον, ἥ	τε	πεῖρα τῆς μεταβολῆς, κἂν τὰ
[4, 38]	ὑπὸ ταῖς περιβολαῖς ξίφη, τούς	τε	πελέκεις ὑπηρέταις τισὶν ἀναδοὺς καὶ
[4, 41]	τε καὶ ἀλλοδαπῶν, οἳ νυκτός	τε	περὶ τὴν βασίλειον αὐλιζόμενοι αὐλὴν
[4, 38]	αὐτὴν τὰ κράτιστα ὑποθέσθαι μετανοεῖν	τε	περὶ τῶν γεγονότων ἐσκήπτετο καὶ
[4, 41]	σπανίους καὶ ἀπροσδοκήτους ἐποιεῖτο ἐχρηματίζετό	τε	περὶ τῶν κοινῶν κατ´ οἶκον
[4, 55]	ἁπάντων τε τούτων δόξαντες φίλον	{τε}	πιστὸν εἶναί σφισι τὸν ἄνδρα
[4, 19]	πλείονας δὲ λόχους μεμερισμένοις, στρατεύεσθαί	τε	πλείους στρατείας οὐδέποτε ἀναπαυομένους καὶ
[4, 16]	τὰ γραμματεῖα καὶ διαγνοὺς τό	τε	πλῆθος αὐτῶν καὶ τὰ μεγέθη
[4, 84]	καὶ ἀπροσδοκήτων ἀκούουσι λόγων· πάθη	τε	ποικίλα τὴν ἑκάστου ψυχὴν κατελάμβανεν
[4, 13]	μεμνῆσθαι κατὰ τὸ παρόν. τῇ	τε	πόλει προσέθηκε δύο λόφους, τόν
[4, 72]	ταπεινοῖς πρὸς τοὺς ὑπερέχοντας ἐλευθέρᾳ	τε	πόλει τὴν ἰσονομίαν ἀποφαίνοντες ἀσφαλεστάτην
[4, 37]	καὶ συμπαθῆ διεξῆλθε δημηγορίαν τάς	τε	πολεμικὰς ἑαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμούμενος, ἃς
[4, 51]	οἱ Σαβῖνοι τεθαρρηκότες ἀντεπεξῄεσαν τούς	τε	πολεμίους οὐ πολλοὺς ὁρῶντες καὶ
[4, 26]	ἁπάντων Λατίνων ἔχειν προστασίαν μεγέθει	τε	πόλεως προὔχοντας καὶ πραγμάτων ὄγκῳ
[4, 58]	ἐκ τυραννικοῦ τρόπου μεταλαβὼν τήν	τε	πόλιν αὐτοῖς ἔφη τὴν ἰδίαν
[4, 35]	ἐν ἴσῳ γάρ ἐστι τό	τε	πολλὰ δίκαια πρὸς τοὺς ἀγνώμονας
[4, 57]	Πέτρωνα ὠνόμασεν, ὃς ἐν εἰρήνῃ	τε	πολλὰ καὶ σπουδαῖα πολιτευσάμενος καὶ
[4, 8]	τῶν κατὰ νόμον ἐπιτελεσθέντων. συνιόντες	τε	πολλάκις οἱ πλεῖστον ἐξ αὐτῶν
[4, 27]	διέμεινεν ἔτη συνεχῶς πολεμούμενος εἰσβολάς	τε	πολλὰς ἀμφοτέρων μεγάλοις στρατεύμασι ποιουμένων
[4, 3]	ταύτης τῆς μάχης ἔλαβεν· ἑτέρας	τε	πολλὰς πρὸς τὸ αὐτὸ ἔθνος
[4, 57]	παρῆσαν εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἄλλας	τε	πολλὰς φέροντες ἐπιστολὰς ἐπισεσημασμένας καὶ
[4, 23]	εἰς δουλείαν ἐξ ἐλευθερίας· εὐήθειάν	τε	πολλὴν αὐτῶν κατεγίνωσκεν, εἰ τῆς
[4, 72]	τυραννικὰς διεξιοῦσι παρανομίας, αἷς ἄλλοι	τε	πολλοὶ κατὰ τῶν ἰδίων πολιτῶν
[4, 40]	τοῖς μετὰ ταῦτ´ ἔργοις, παρέσχε	τε	πολλοῖς ὑπόληψιν ὡς, εἰ μὴ
[4, 55]	αὐτὸν παρανομήσειν διομολογησαμένων παρῆν ἑταίρους	τε	πολλοὺς καὶ πελάτας ἐπαγόμενος ὡς
[4, 8]	τῶν τραυμάτων τετελευτηκότα ἔναγχος, ἐκκομιδῇ	τε	πολυτελεῖ καὶ μνήματος ἐπισήμου κατασκευῇ
[4, 23]	μὴ περιορᾶν ὄντας ἀλλοτρίους· ἄτοπόν	τε	πρᾶγμα ποιεῖν αὐτοὺς ἔφη καὶ
[4, 30]	τοῖς αὐτοῖς πάθεσιν ἀποθνήσκουσιν ἥ	τε	πρεσβυτέρα τῶν Τυλλίου θυγατέρων καὶ
[4, 28]	αὐτῶν, υἱωνοῖς δὲ Ταρκυνίου, τῷ	τε	πρεσβυτέρῳ τὴν πρεσβυτέραν ἁρμόσας καὶ
[4, 27]	νῦν ὑπὸ Ῥωμαίων καλεῖται· ἡλικίας	τε	προβεβηκὼς ἐπὶ πολὺ καὶ τῆς
[4, 73]	τοῦ καθ´ ἡδονὴν ζῆν φιλοτιμία	τε	πρὸς ἀρετῆς δόκησιν ἐκ ταύτης
[4, 59]	εὑρῆσθαι κεφαλὴ νεοσφαγοῦς ἀνθρώπου τό	τε	πρόσωπον ἔχουσα τοῖς ἐμψύχοις ὅμοιον
[4, 3]	πατρικίους ψῆφον ἐπενέγκαντες, ὥσπερ Ταρκύνιόν	τε	πρότερον καὶ ἔτι πρὸ τούτου
[4, 4]	βασιλέως ἀγγελλομένου, παραλαβὼν σὺ τάς	τε	ῥάβδους καὶ τὴν τῶν ὅπλων
[4, 2]	τῶν βασιλείων, ἐφ´ ἧς ἄλλας	τε	Ῥωμαῖοι συντελοῦσιν ἱερουργίας καὶ τὰς
[4, 26]	ἐπεὶ δὲ συνῆλθον, συναγαγὼν τήν	τε	Ῥωμαίων βουλὴν καὶ τοὺς ἀπὸ
[4, 4]	τετελευτηκότος βασιλέως ἦν γυνὴ γαμβρῷ	τε	συλλαμβάνουσα ἰδίῳ καὶ ἐκ πολλῶν
[4, 43]	ἑκάστου δραχμὰς δέκα εἰσφέρειν. συνόδους	τε	συμπάσας, ὅσαι πρότερον ἐγίνοντο κωμητῶν
[4, 30]	παραδοῦναι τὴν ἀρχήν, ἐμηχανῶντο ἑταιρίας	τε	συνάγοντες καὶ τῶν πατρικίων τοὺς
[4, 13]	Ῥωμαίων· ἔπειτα τοὺς νόμους τούς	τε	συναλλακτικοὺς καὶ τοὺς περὶ τῶν
[4, 10]	πολιτῶν πρὸς ἑαυτὸν ἀπογράφεσθαι· νόμους	τε	συνέγραφεν οὓς μὲν ἐκ τῶν
[4, 84]	~Τοιαῦτα τοῦ Βρούτου δημηγοροῦντος ἀναβοήσεις	τε	συνεχεῖς ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν λεγομένων
[4, 49]	πᾶσι πρὸς πάντας ἐνομοθέτησε θυσίας	τε	συντελεῖσθαι κοινὰς τῷ καλουμένῳ Λατιαρίῳ
[4, 19]	ἄθλων μείζονας ὑπομένειν κακοπαθείας τοῖς	τε	σώμασι καὶ τοῖς χρήμασι, τοὺς
[4, 27]	πόλεις ἐξανηλωμέναι τῷ πολέμῳ τά	τε	σώματα καὶ τὰ χρήματα γνώμην
[4, 15]	κατ´ ἄνδρα ἐκλέγειν, οὗτοι τά	τε	σώματα συνῆγον καὶ τὰ χρήματα
[4, 44]	αὐτοὶ τὰ ἄχθη φέροντες· μεταλλεύοντές	τε	τὰς ὑπονόμους σήραγγας ἕτεροι καὶ
[4, 46]	φεισάμενος τῶν ἀλλοτρίων φείσεται· παρῄνει	τε	τέως οὔπω τὸν χαλινὸν εἰλήφασι
[4, 43]	ἢ φρατριαστῶν ἢ γειτόνων ἔν	τε	τῇ πόλει καὶ ἐπὶ τῶν
[4, 57]	μισθῶν, οὓς πρότερον ὑπέσχητο, πολιτείαν	τε	τὴν ἐν Ῥώμῃ δώσειν ἔφη
[4, 84]	γὰρ ἡμῖν φεύγειν Ταρκυνίους πόλιν	τε	τὴν Ῥωμαίων καὶ χώραν, ὅσης
[4, 7]	καὶ ἐνενήκοντα βεβιωκὼς ἔτη. ἐκπεσών	τε	τῆς ἀρχῆς ἔτι πολεμεῖν Ῥωμαίοις
[4, 25]	ἐδήλωσεν, ἐν οἷς ἐδόκει τήν	τε	τῆς βουλῆς ἐξουσίαν καὶ τὴν
[4, 61]	ἑκάτερον δὲ τὸ μέρος ὅ	τε	τῆς Ἥρας καὶ ὁ τῆς
[4, 5]	ἔπειθ´ ὡς εἶδε πολλοὺς ὀλοφυρομένους	τε	τὸ πάθος καὶ τοῖς δεδρακόσιν
[4, 48]	τοῖς δικαίοις, ἐφ´ οἷς Ταρκύνιόν	τε	τὸν πάππον αὐτοῦ πρότερον ἐποιήσαντο
[4, 27]	μακρὰν ἀπέχων, ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ Ταρκυνίου	τε	τοῦ γαμβροῦ καὶ τῆς ἑαυτοῦ
[4, 30]	τὰ δημοτικὰ πολιτεύματα παρακαλοῦντες ἔκ	τε	τοῦ δημοτικοῦ πλήθους τοὺς ἀπορωτάτους,
[4, 62]	τὴν τῶν χρησμῶν προστασίαν ἄνδρας	τε	τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀποδείκνυσιν αὐτῶν φύλακας,
[4, 47]	καλοῦ τούτου δημαγωγοῦ, ὃς παρεσκεύασταί	τε	τοὺς ἐπιφανεστάτους ὑμῶν ἀποκτείνας ἐπιθέσθαι
[4, 75]	συναγαγὼν τὴν λοχῖτιν ἐκκλησίαν ὀνομασάτω	τε	τοὺς μέλλοντας ἕξειν τὴν ἐνιαύσιον
[4, 55]	ἐν ὑποψίαις εἶχεν· ἐξ ἁπάντων	τε	τούτων δόξαντες φίλον {τε} πιστὸν
[4, 3]	τὴν τῶν Τυρρηνῶν ἀρχήν· ἔν	τε	τῷ πρὸς Σαβίνους πολέμῳ τῷ
[4, 53]	πλεῖστα. εἰς ταύτην συνερρύησαν Πωμεντίνων	τε	τῶν ἐκ Συέσσης διαφυγόντων τινές,
[4, 59]	τέρας τι θαυμαστὸν ὑπόγειον ὀρυττομένων	τε	τῶν θεμελίων καὶ τῆς ὀρυγῆς
[4, 20]	καταγραφέντας, ἐν οἷς ἦσαν οἵ	τε	τῶν ἱππέων ὀκτωκαίδεκα καὶ οἱ
[4, 18]	ἡ τὸ πεζικὸν ἐκπληροῦσα τῶν	τε	φαλαγγιτῶν καὶ τῶν ψιλῶν στράτευμα·
[4, 34]	νόμος ἦν τοὺς διαδεχομένους τήν	τε	φανερὰν οὐσίαν καὶ τὰ χρήματα
[4, 4]	τὰ περὶ τὴν ἀρχὴν ὁμιλίαις	τε	φιλανθρώποις τὸ πλῆθος ἀναλαμβάνων καὶ
[4, 15]	παντὸς τοῦ βελτίστου τετιμῆσθαι, πατέρων	τε	ὧν εἰσι γράφοντας καὶ ἡλικίαν
[4, 13]	τοῖς πέντε προσθεὶς λόφοις, ὀρνιθευσάμενός	τε	ὡς νόμος ἦν καὶ τἆλλα
[4, 27]	ἕτερον ἐπὶ ταῖς ἠιόσι τοῦ	Τεβέριος,	ἣν ἀνδρείαν προσηγόρευσεν, ὡς καὶ
[4, 51]	εἰς μάχην· καὶ οἱ Σαβῖνοι	τεθαρρηκότες	ἀντεπεξῄεσαν τούς τε πολεμίους οὐ
[4, 36]	φέρειν οἱ λόγοι. ~Ὑμῶν δὲ	τεθαύμακα,	εἴ τινές εἰσιν, ὦ βουλή,
[4, 10]	δίκαιος ἄρχων, ἀγαπώντων τε καὶ	τεθαυμακότων.	διαλυθείσης δὲ τῆς ἐκκλησίας ταῖς
[4, 30]	ἀποθανόντα ὑπὸ τῆς μητρὸς Τανακυλλίδος	τεθάφθαι,	ἣν ἀμήχανον ἦν ἔτι καὶ
[4, 76]	νεκράν· ἣν πρὸ τοῦ βουλευτηρίου	τεθῆναι	κελεύσαντες ὑψηλὴν καὶ περιφανῆ συνεκάλουν
[4, 67]	ὡς μυριάκις αὐτοῖς κρεῖττον εἴη	τεθνάναι	περὶ τῆς ἐλευθερίας ἢ τοιαύτας
[4, 84]	τις παρὰ ταῦτα ποιῶν εὑρίσκηται	τεθνάναι.	ταύτην εἰ βουλομένοις ὑμῖν ἐστι
[4, 14]	ἐπειδὴ τοὺς ἑπτὰ λόφους ἑνὶ	τείχει	περιέλαβεν, εἰς τέτταρας μοίρας διελὼν
[4, 13]	θεωμένοις παρέχεται. εἰ δὲ τῷ	τείχει	{τῷ} δυσευρέτῳ μὲν ὄντι διὰ
[4, 50]	περιεχαράκου καὶ προσβολὰς ἐποιεῖτο τοῖς	τείχεσι	συνεχεῖς. οἱ δ´ ἔνδον τέως
[4, 54]	τῆς χώρας ὅσα ἦν ἐρυμνὰ	τειχίζοντες	φρουρὰν ἐν αὐτοῖς καθιστάναι καταφυγῆς
[4, 54]	ἐξωχυροῦτο τάφρον ὀρυξάμενος εὐρυτέραν καὶ	τεῖχος	ἐγείρας ὑψηλότερον καὶ πύργοις διαλαβὼν
[4, 50]	τρεψάμενος καὶ κατακλείσας εἰς τὸ	τεῖχος,	ὡς οὐκέτι προῄεσαν ἐκ τῆς
[4, 25]	δόξας προῆλθον, οὔτε τοῦ Βαβυλωνίου	τείχους	ἐμακάρισε τὴν Ἀσσυρίαν ἐκείνην γυναῖκα
[4, 50]	τις ἐπιτύχοι, τήν τ´ ἐντὸς	τείχους	καὶ τὴν ἐπὶ τῶν ἀγρῶν
[4, 53]	ἐρείπια θεασάμενος οἰκιῶν πολλαχῇ καὶ	τείχους	κύκλον, ἔτι γὰρ ἕστηκεν αὐτοῦ
[4, 16]	ἐν τῇ πόλει τὰ ἐντὸς	τείχους	φυλάττειν. αὕτη πρώτη σύνταξις ἦν·
[4, 16]	δέκα δὲ πρεσβυτέρων, οἷς ἀπέδωκε	τειχοφυλακεῖν.	αὕτη δευτέρα σύνταξις ἦν, ἐκοσμεῖτο
[4, 53]	τοὺς Ῥωμαίους τρεψάμενοι μέχρι τῶν	τειχῶν	καὶ πολλοὺς καταβαλόντες ἀδεῶς τὴν
[4, 2]	οἰκίαν ἥρωος, ἐγκύμονα γενέσθαι καὶ	τεκεῖν	τὸν Τύλλιον ἐν τοῖς καθήκουσι
[4, 46]	ἐξ ὧν ἕτεροι πεπόνθασι δεινῶν	τεκμαιρομένους,	ἃ συμβήσεται παθεῖν αὐτοῖς. ~Τοιαύτῃ
[4, 53]	καί τις ἄλλη καὶ μεγάλη.	τεκμήραιτο	δ´ ἄν τις αὐτῆς τὸ
[4, 47]	τινος τῶν μετεσχηκότων τῆς συνωμοσίας.	τεκμήριον	δ´ ὑμῖν παρέξομαι τῶν λόγων
[4, 26]	ποιήσαιτ´ ἄν τις οὐ μικρὸν	τεκμήριον	τοῦ μὴ βαρβάρους εἶναι τοὺς
[4, 83]	αὐτῶν ἔχομεν ἐν τῇ πόλει	τέκνα	καὶ γυναῖκας καὶ γονεῖς, ἃ
[4, 50]	διέφθειρε, γυναῖκας δ´ αὐτῶν καὶ	τέκνα	καὶ τοὺς ὑπομείναντας αἰχμαλώτους γενέσθαι
[4, 11]	γινόμενοι σὺν γυναιξί τε καὶ	τέκνοις	ἀντὶ πολλῶν μέν, ὧν Ταρκύνιος
[4, 25]	ἔνθα συνιόντες γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ	τέκνοις	κατὰ τοὺς ἀποδειχθέντας χρόνους συνέθυόν
[4, 7]	ἦν, ὥστ´ ἐκ παντὸς ἐπιθυμῆσαι	τέκνων,	ἀλλὰ θυγατέρες ἦσαν αὐτῷ δύο
[4, 7]	ἐτῶν ὀγδοήκοντα, καὶ ἡ τῶν	τέκνων	γένεσις τοῖς ταύτην ἔχουσι τὴν
[4, 6]	ὥστ´ ἀφαιρεῖσθαι μὲν τῶν ἑαυτῆς	τέκνων	ἣν κατέλιπεν αὐτοῖς ὁ πατὴρ
[4, 9]	οὐδὲν ἐνδεέστερον ἄγων τῶν αὑτοῦ	τέκνων	καὶ τὴν ἑτέραν τῶν θυγατέρων
[4, 79]	τὴν γαμετὴν γυναῖκα, σώφρονα καὶ	τέκνων	κοινωνὸν γεγονυῖαν, ἐν ταῖς αὐταῖς
[4, 44]	χειροτέχναις ὑπηρετοῦντες χαλκοτύποι τε καὶ	τέκτονες	καὶ λιθουργοὶ τῶν ἰδιωτικῶν ἔργων
[4, 17]	δύο μὲν ὁπλοποιῶν τε καὶ	τεκτόνων	καὶ τῶν ἄλλων τῶν κατασκευαζόντων
[4, 29]	οὐκ ἐν ἀδήλῳ καὶ δυστεκμάρτῳ	τέλει	πάντων τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων κειμένων.
[4, 61]	μὲν πολλὰ ἐξειργάσατο τοῦ ναοῦ,	τελειῶσαι	δ´ οὐκ ἔφθασεν ἅπαν τὸ
[4, 44]	καταλειφθέντα ἡμίεργα ὑπὸ τοῦ πάππου	τελειῶσαι,	τὰς μὲν ἐξαγωγίμους τῶν ὑδάτων
[4, 59]	τῶν ναῶν κατασκευὴν οὐκ ἔφθη	τελέσαι.	τοῦτο δὴ τὸ ἔργον ὁ
[4, 19]	στρατιωτικοὺς μισθούς, ἀλλὰ τοῖς ἰδίοις	τέλεσιν	ἐστρατεύοντο. οὔτε δὴ χρήματα συνεισφέρειν
[4, 1]	ἔτη τὴν ἀρχὴν κατασχὼν οὕτω	τελευτᾷ	υἱωνούς τε δύο καταλιπὼν νηπίους
[4, 20]	δὲ πέμπτη κλῆσις καὶ ἡ	τελευταία	παρείλκοντο. ~Τοῦτο τὸ πολίτευμα καταστησάμενος
[4, 13]	Ἰσκυλίας τόπῳ. οὗτος ὁ βασιλεὺς	τελευταῖος	ηὔξησε τὸν περίβολον τῆς πόλεως
[4, 73]	παρακολουθούσας ἑκάστῃ τῶν πολιτειῶν κακίας	τελευταῖος	παραλαβὼν τὸν λόγον ὁ Βροῦτος
[4, 85]	διακοσίων ἀριθμόν, ἐπὶ δὲ τοῦ	τελευταίου	βασιλέως τυραννὶς γενομένη, διὰ ταύτας
[4, 21]	ψῆφον ἔχειν πολλοὺς ὄντας καὶ	τελευταίους	καλεῖσθαι. γενομένου δὲ τούτου τοῖς
[4, 63]	πολλοῖς μὲν καὶ ἄλλοις οἰωνοῖς,	τελευταίῳ	δὲ τῷδε. αἰετοὶ συνιόντες εἰς
[4, 59]	ἐπιτελέσαι. ἐκεῖνος γὰρ ἐν τῷ	τελευταίῳ	πολέμῳ μαχόμενος πρὸς Σαβίνους εὔξατο
[4, 24]	εἶναι ἐλευθέροις μετὰ τὰς ἑαυτῶν	τελευτάς,	ἵνα χρηστοὶ καλῶνται νεκροὶ καὶ
[4, 29]	ἡμῶν τὰς καθ´ ἡλικίαν ἑκάστῳ	τελευτὰς	φερούσης, ἀλλ´ οὐκ ἐν ἀδήλῳ
[4, 27]	νῦν διεξιέναι. ~Μετὰ τὴν Ταρκυνίου	τελευτὴν	αἱ παραδοῦσαι τὴν ἡγεμονίαν ἐκείνῳ
[4, 79]	καὶ οὓς διαδέξεσθαι μετὰ τὴν	τελευτὴν	ἔμελλεν ὀλίγον ἀναμείνας, ἕως ὁ
[4, 70]	παραβαίη τὸν ὅρκον τοιαύτην αὑτῷ	τελευτὴν	ἠράσατο τοῦ βίου γενέσθαι καὶ
[4, 65]	καὶ ἐπονείδιστόν σου γενέσθαι τὴν	τελευτὴν	καὶ μηδὲ ταφῆς τὸ σῶμά
[4, 37]	διεπράξατο καὶ μετὰ τὴν ἐκείνου	τελευτὴν	καὶ τῶν πολιτευμάτων καθ´ ἓν
[4, 7]	γάρ, ὅτι μετὰ τὴν Ταρκυνίου	τελευτὴν	παραλαβὼν τὴν βασιλείαν Τύλλιος ἐπ´
[4, 65]	πόλεως, μετὰ δὲ τὴν ἐκείνου	τελευτὴν	Ῥωμαίων τε καὶ Λατίνων καὶ
[4, 29]	μετὰ τὴν τοῦ Τυλλίου δήπου	τελευτήν;	ὥσπερ ἀναμενούσης τῆς τύχης τὰς
[4, 30]	ἐλέγχειν. ἐπὶ γὰρ τῆς Ἀρροῦντος	τελευτῆς	γενόμενος οὐ καθ´ ἓν ἁμαρτάνει
[4, 40]	τὴν πάτριον γλῶτταν καλεῖται. ~Τοιαύτης	τελευτῆς	ἔτυχε Τύλλιος ἔτη τετταράκοντα καὶ
[4, 52]	ὧν δ´ αἰτιῶν ἤρξατο καὶ	τελευτῆς	ὁποίας ἔτυχεν, ἐπειδὴ δολίῳ τ´
[4, 27]	πολὺ καὶ τῆς κατὰ φύσιν	τελευτῆς	οὐ μακρὰν ἀπέχων, ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ
[4, 4]	καὶ μεγάλας ἐσχηκὼς ἀφορμάς, ἐπειδὴ	τελευτῆσαι	συνέβη Ταρκύνιον ἐπιβουλευθέντα ὑπὸ τῶν
[4, 34]	ὑμῶν τὴν ἡγεμονίαν παρέλαβεν Ἄγκου	τελευτήσαντος,	ἀλλ´ ὁ πρεσβύτερος τῶν ἐκείνου
[4, 31]	ἀγῶνας ὑπὲρ αὐτῆς ἀράμενος· ἐκείνου	τελευτήσαντος	ἐγὼ διάδοχός εἰμι κατὰ τοὺς
[4, 72]	ἰδίων πολιτῶν ἐχρήσαντο καὶ Ταρκύνιος	τελευτῶν,	ἀλλὰ τὸ συνέδριον τῆς βουλῆς
[4, 23]	ἀμφότερα παρὰ τῶν δεσποτῶν τἀγαθά.	τελευτῶν	δὲ τὸν περὶ τοῦ συμφέροντος
[4, 46]	πολλὰς αὐτοῦ καὶ δεινὰς κατηγορίας	τελευτῶν	ἐδίδασκεν, ὡς οὐδὲ τὴν βασιλείαν
[4, 46]	ἐὰν ἐν τῇ φιλίᾳ διαμείνωσι,	τελευτῶν	ἔπειθεν αὐτοὺς ἐπὶ τὸ Σαβίνων
[4, 37]	μαθεῖν, τίνων ἕνεκα ταῦτα λέγει,	τελευτῶν	ἔφησεν, ὅτι Ταρκύνιος αὐτὸν αἰτιᾶται
[4, 27]	καὶ τρισὶν ἐπιφανεστάτοις κοσμηθεὶς θριάμβοις	τελευτῶν	ἠνάγκασε τοὺς οὐκ ἀξιοῦντας ἄρχεσθαι
[4, 5]	πάθος καὶ τοῖς δεδρακόσιν ἀπεχθομένους,	τελευτῶσα	εἶπεν οὐδὲν αὐτοῖς ἐκ τῶν
[4, 27]	τ´ ἠκολούθησαν καὶ Ταρκυνιῆται, καὶ	τελευτῶσα	ἐν ὅπλοις ἦν ἅπασα ἡ
[4, 22]	τάξας τούς θ´ ἱππεῖς κατὰ	τέλη	καὶ τοὺς πεζοὺς ἐν φάλαγγι
[4, 83]	δὲ καλοῖς ἐγχειρήμασιν εὐτυχὲς ἀκολουθήσειν	τέλος.	εἴη δὲ τούτοις ἅπασι ταὐτὸ
[4, 20]	φρονήσειαν, ἐκράτουν τῶν ἑτέρων καὶ	τέλος	εἶχεν ἡ γνώμη· εἰ δὲ
[4, 20]	γὰρ ἐπὶ τῆς πρώτης κλήσεως	τέλος	ἐλάμβανεν, ὀλίγα δὲ μέχρι τῆς
[4, 39]	οἷόν τι λήψεται τὰ πράγματα	τέλος,	ἐπὶ τῆς ἀπήνης καθεζομένη παρῆν
[4, 58]	δὴ πρὸς Γαβίους πόλεμος τοιούτου	τέλους	ἔτυχεν. ~Ταρκύνιος δὲ μετὰ τοῦτο
[4, 7]	πάντα τὰ ἔργα δι´ ἑαυτοῦ	τελῶν·	οὐκ εἶχε δὲ λόγον ἐν
[4, 83]	θεῶν ἐλπίσιν, ὧν ἱερὰ καὶ	τεμένη	καὶ βωμοὺς μιαίνει Ταρκύνιος ταῖς
[4, 48]	περὶ φυλακῆς τῶν συγκειμένων ὅρκια	τεμόντες	διέλυσαν τὸν σύλλογον. ~Τυχὼν δὲ
[4, 2]	Ὀκρισίαν, ᾗ πρώτῃ ἐφάνη τὸ	τέρας,	εἰς ὁμιλίαν αὐτῷ συνελθεῖν· καὶ
[4, 2]	καὶ μετὰ ταῦτ´ ἰδόντα τὸ	τέρας	ἐν θαύματι γενέσθαι, τὴν δὲ
[4, 60]	τῷ σκήπωνι δεικνὺς πυνθάνηται, τὸ	τέρας	εὑρεθῆναι, ἀλλ´ ἐν Ῥώμῃ φάναι
[4, 59]	ἔτι καὶ νεαρόν. τοῦτο τὸ	τέρας	ἰδὼν ὁ Ταρκύνιος τοῦ μὲν
[4, 60]	ποιεῖν, καὶ λέγουσιν αὐτῷ τὸ	τέρας.	ὁ δ´ ὡς ἤκουσε μικρὸν
[4, 59]	αὐτῶν, τί βούλεται σημαίνειν τὸ	τέρας.	οὐδὲν δ´ αὐτῶν ἀποφαινομένων, ἀλλὰ
[4, 60]	μάθετε. ὅταν ἀφηγήσησθε αὐτῷ τὸ	τέρας,	οὐκ ἀκριβῶς μανθάνειν φήσας ὅ
[4, 61]	εἰσελθόντες φράζουσι τῷ μάντει τὸ	τέρας.	σοφιζομένου δ´ αὐτοῦ καὶ διαγράφοντος
[4, 59]	ταῖς ἐργασίαις. ἔνθα δὴ λέγεται	τέρας	τι θαυμαστὸν ὑπόγειον ὀρυττομένων τε
[4, 60]	ἔφησεν, ἄνδρες Ῥωμαῖοι· τὸ μὲν	τέρας	ὑμῖν ὁ πατὴρ διελεῖται καὶ
[4, 60]	οὐκ ἔνεστι μετατεθῆναι, διελεῖται τὸ	τέρας	ὑμῖν ὅ τι βούλεται σημαίνειν
[4, 2]	τὸν οἶκον, ἐν ᾧ τὸ	τέρας	ὤφθη. μιχθέντος δή τινος αὐτῇ
[4, 60]	ἀφικομένοις εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ	τερατοσκόπου	περιτυγχάνει τι μειράκιον ἐξιόν, ᾧ
[4, 2]	δ´ αὐτὰ καὶ τῶν ἄλλων	τερατοσκόπων	ἀποφηναμένων δόξαι τῷ βασιλεῖ τὴν
[4, 59]	τὸν ἐπιφανέστατον τῶν ἐν Τυρρηνοῖς	τερατοσκόπων,	ὅστις ἦν, πέμπει τῶν ἀστῶν
[4, 62]	μεγάλης συμπεσούσης κατὰ πόλεμον ἢ	τεράτων	τινῶν καὶ φαντασμάτων μεγάλων καὶ
[4, 62]	καλουμέναις ἀκροστιχίσι· λέγω δ´ ἃ	Τερέντιος	Οὐάρρων ἱστόρηκεν ἐν τῇ θεολογικῇ
[4, 41]	τὰς ἐξόδους οὔτε συνεχεῖς οὔτε	τεταγμένας,	ἀλλὰ σπανίους καὶ ἀπροσδοκήτους ἐποιεῖτο
[4, 18]	τριάκοντα· τὴν δ´ ἐπὶ πάσαις	τεταγμένην	εἷς λόχος ὁ τῶν ἀπόρων.
[4, 49]	πασῶν θυομένου μέρος ἑκάστη τὸ	τεταγμένον	λαμβάνει. θύουσι δ´ ὑπὲρ ἁπάντων
[4, 3]	Ταρκύνιος ἐστράτευσεν, ἐν τοῖς ἱππεῦσι	τεταγμένος	οὕτως ἔδοξεν ἀγωνίσασθαι καλῶς, ὥστε
[4, 77]	δ´ ἀκριβῶς οἶδ´ ὅτι πολλοῖς	τεταράχθαι	δόξω τὴν διάνοιαν, ἀνὴρ οὐ
[4, 17]	τε καὶ οἱ βυκανισταὶ τῇ	τετάρτῃ	συνετάττοντο μοίρᾳ. ἦν δὲ καὶ
[4, 14]	δὲ τρίτῃ Κολλίνην, τῇ δὲ	τετάρτῃ	τῶν μοιρῶν Ἰσκυλίνην, τετράφυλον ἐποίησε
[4, 17]	ἄχρι πέντε καὶ εἴκοσι μνῶν,	τετάρτην	ἐποίησε μοῖραν. διέταξε δὲ καὶ
[4, 18]	δὲ τρίτην εἴκοσι· τὴν δὲ	τετάρτην	πάλιν εἴκοσι καὶ δύο σὺν
[4, 20]	ἐλάμβανεν, ὀλίγα δὲ μέχρι τῆς	τετάρτης	προὔβαινεν· ἡ δὲ πέμπτη κλῆσις
[4, 41]	τῶν ὅπλων κατασχών, κατὰ τὸν	τέταρτον	ἐνιαυτὸν τῆς ἑξηκοστῆς καὶ πρώτης
[4, 32]	κεῖται πράγμασιν, ἀκούειν καὶ μὴ	τέταρτον	ἤδη τοῦτο καὶ τετταρακοστὸν ἔτος
[4, 0]	~ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΕΩΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ	ΤΕΤΑΡΤΟΣ.	~Βασιλεὺς μὲν δὴ Ταρκύνιος οὐ
[4, 20]	καὶ τετάρτους τοὺς ἀπὸ τοῦ	τετάρτου	τιμήματος. καὶ τοῦτ´ ἐποίει μέχρι
[4, 20]	τοῦ τρίτου τιμήματος ἐκάλει· καὶ	τετάρτους	τοὺς ἀπὸ τοῦ τετάρτου τιμήματος.
[4, 1]	γαμβρὸς αὐτοῦ γίνεται Τύλλιος ἐνιαυτῷ	τετάρτῳ	τῆς πεντηκοστῆς ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα
[4, 57]	σπουδαῖα πολιτευσάμενος καὶ στρατηγίας πολλὰς	τετελεκὼς	ἐπιφανέστατος ἁπάντων ἐγεγόνει· ἀπολογουμένου δὲ
[4, 9]	εὐεργεσιῶν χάριτας εἰδέναι, ἐπειδὴ δὲ	τετελεύτηκε	τὸν βίον τοῖς ἐγγόνοις αὐτοῦ
[4, 8]	Ταρκύνιον, ὡς ἐκ τῶν τραυμάτων	τετελευτηκότα	ἔναγχος, ἐκκομιδῇ τε πολυτελεῖ καὶ
[4, 30]	τῆς Τυλλίου ἀρχῆς τὸν Ἀρροῦντα	τετελευτηκότα	παρειλήφαμεν· ἐτῶν ἡ Τανακυλλὶς ἔσται
[4, 4]	γενομένη τῶν ἀγαθῶν ἡ τοῦ	τετελευτηκότος	βασιλέως ἦν γυνὴ γαμβρῷ τε
[4, 4]	μὲν υἱὸς οὐ πρὸ πολλοῦ	τετελευτηκὼς	χρόνου, παιδία δ´ ἐξ ἐκείνου
[4, 15]	καὶ ἀπὸ παντὸς τοῦ βελτίστου	τετιμῆσθαι,	πατέρων τε ὧν εἰσι γράφοντας
[4, 65]	ἀσχημονοῦσάν σε μετὰ τοῦ δούλου	τετιμωρῆσθαι	τὴν τοῦ συγγενοῦς ὕβριν μετερχόμενος,
[4, 50]	δὲ τοῖς θεοῖς δεκατευθὲν ἀργύριον	τετρακοσίων	οὐ μεῖον γενέσθαι ταλάντων. ~Ἔτι
[4, 14]	δὲ τετάρτῃ τῶν μοιρῶν Ἰσκυλίνην,	τετράφυλον	ἐποίησε τὴν πόλιν εἶναι, τρίφυλον
[4, 6]	ἔτη παρ´ αὐτῷ τὰ λοιπά·	τέτταρα	γὰρ ἐπὶ τοῖς εἴκοσι βεβασίλευκεν
[4, 7]	Τύλλιος ἐπ´ ἔτη τετταράκοντα καὶ	τέτταρα	κατέσχεν, ὥστ´ εἰ κατ´ ἐκεῖνον
[4, 40]	ἔτυχε Τύλλιος ἔτη τετταράκοντα καὶ	τέτταρα	τὴν βασιλείαν κατασχών. τοῦτον τὸν
[4, 16]	οἷς τὰς ὑπαιθρίους ἀπέδωκε στρατείας,	τετταράκοντα	δὲ πρεσβυτέρων, οὓς ἔδει τῆς
[4, 30]	ἑβδομήκοντα καὶ πέντε ἔτεσιν ἑτέρων	τετταράκοντα	ἐτῶν· ἐν γὰρ ταῖς ἐνιαυσίοις
[4, 85]	τῆς Ῥώμης ἐτῶν τεττάρων καὶ	τετταράκοντα	καὶ διακοσίων ἀριθμόν, ἐπὶ δὲ
[4, 16]	δὲ καὶ τούτων τοὺς ὑπὲρ	τετταράκοντα	καὶ πέντε ἔτη γεγονότας ἀπὸ
[4, 7]	τὴν βασιλείαν Τύλλιος ἐπ´ ἔτη	τετταράκοντα	καὶ τέτταρα κατέσχεν, ὥστ´ εἰ
[4, 40]	~Τοιαύτης τελευτῆς ἔτυχε Τύλλιος ἔτη	τετταράκοντα	καὶ τέτταρα τὴν βασιλείαν κατασχών.
[4, 16]	ξίφη. διελὼν δ´ αὐτοὺς διχῇ,	τετταράκοντα	μὲν ἐποίησε νεωτέρων λόχους, οἷς
[4, 34]	ἐξουσίας ὁ χρόνος, ἐν ᾧ	τετταρακονταετεῖ	γεγονότι Ῥωμαίων οὐδεὶς ἡγήσατό με
[4, 30]	ταῖς ἐνιαυσίοις ἀναγραφαῖς κατὰ τὸν	τετταρακοστὸν	ἐνιαυτὸν τῆς Τυλλίου ἀρχῆς τὸν
[4, 32]	μὴ τέταρτον ἤδη τοῦτο καὶ	τετταρακοστὸν	ἔτος ἀποστερεῖν με τῶν ἐμῶν,
[4, 17]	σφενδόνας ἔχοντας ἔξω τάξεως συστρατεύεσθαι.	τέτταρας	δὲ λόχους οὐδὲν ἔχοντας ὅπλον
[4, 14]	λόφους ἑνὶ τείχει περιέλαβεν, εἰς	τέτταρας	μοίρας διελὼν τὴν πόλιν καὶ
[4, 14]	ὡς πρότερον, ἀλλὰ κατὰ τὰς	τέτταρας	τὰς τοπικὰς τὰς ὑφ´ ἑαυτοῦ
[4, 22]	κατέταξεν αὐτοὺς τὰς κατὰ πόλιν	τέτταρας	ὑπαρχούσας, ἐν αἷς καὶ μέχρι
[4, 15]	καὶ τὰς ἀστικὰς προστιθεὶς αὐταῖς	τέτταρας·	ὡς δὲ Οὐεννώνιος ἱστόρηκεν, εἰς
[4, 7]	ἔτι πολεμεῖν Ῥωμαίοις οὐκ ἐλάττω	τεττάρων	καὶ δέκα ἐτῶν, αὐτὸς ἐν
[4, 85]	τὸν οἰκισμὸν τῆς Ῥώμης ἐτῶν	τεττάρων	καὶ τετταράκοντα καὶ διακοσίων ἀριθμόν,
[4, 14]	τοὺς ἐν ἑκάστῃ μοίρᾳ τῶν	τεττάρων	οἰκοῦντας, ὥσπερ κωμήτας, μήτε μεταλαμβάνειν
[4, 17]	τοῖς ἐνόπλοις· ἦσαν δὲ τῶν	τεττάρων	τούτων δύο μὲν ὁπλοποιῶν τε
[4, 40]	φανερά, ὅτι τῆς καινῆς ἐστι	τέχνης,	ἡ δ´ εἰκών, οἵα πρότερον
[4, 59]	λαφύρων ἐπιτελέσαι προαιρούμενος ἅπαντας τοὺς	τεχνίτας	ἐπέστησε ταῖς ἐργασίαις. ἔνθα δὴ
[4, 61]	Ταρκύνιος ἐπέστησε τοῖς ἔργοις τοὺς	τεχνίτας·	καὶ τὰ μὲν πολλὰ ἐξειργάσατο
[4, 57]	ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας σὺν ἐκείνῳ,	τέως	ἂν οἱ πεμφθέντες ἔλθωσι, μένειν.
[4, 14]	τὴν πόλιν εἶναι, τρίφυλον οὖσαν	τέως·	καὶ τοὺς ἀνθρώπους ἔταξε τοὺς
[4, 50]	τείχεσι συνεχεῖς. οἱ δ´ ἔνδον	τέως	μὲν ἀπεμάχοντο καὶ πολὺν ἀντέσχον
[4, 66]	γονάτων αὐτοῦ λαβομένη καὶ περιπεσοῦσα	τέως	μὲν ἔκλαιε φωνὴν οὐδεμίαν προϊεμένη,
[4, 42]	Τυλλίου καταλεγέντων, διάφοροι τοῖς δημοτικοῖς	τέως	ὄντες καὶ τὴν μεταβολὴν τῆς
[4, 46]	τῶν ἀλλοτρίων φείσεται· παρῄνει τε	τέως	οὔπω τὸν χαλινὸν εἰλήφασι {τῆς
[4, 59]	Διὶ καὶ τῇ Ἥρᾳ καὶ	τῇ	Ἀθηνᾷ, ἐὰν κρατήσῃ τῇ μάχῃ,
[4, 40]	δημοκρατίαν. καὶ ἐπὶ ταύτῃ μάλιστα	τῇ	αἰτίᾳ λέγεται τῶν πατρικίων αὐτῷ
[4, 75]	δίχα ὑμῶν καὶ τὰ δόξαντα	τῇ	βουλῇ φέρειν εἰς τὸν δῆμον,
[4, 12]	τοῦ δημοτικοῦ πλήθους πολλὰ χαίρειν	τῇ	βουλῇ φράσας, ἣν οὐκ ἠξίωσεν
[4, 75]	Ταρκύνιον ἅμα τοῖς παισὶ καὶ	τῇ	γυναικὶ πόλεώς τε καὶ χώρας
[4, 70]	Κολλατῖνε καὶ πάντες ὑμεῖς οἱ	τῇ	γυναικὶ προσήκοντες, ἐν οἷς αὐτὴν
[4, 62]	τὰς βύβλους πρίασθαι, ἐκέλευσαν ἀπαριθμῆσαι	τῇ	γυναικὶ τὸ χρυσίον, ὅσον ᾔτει
[4, 46]	τῶν Λατίνων ἀνεβάλοντο τὴν βουλήν.	~Τῇ	δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ παρῆν ὁ
[4, 47]	ἀποθέσθαι κρύψαντας ἐν τοῖς σκευοφόροις.	τῇ	δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ συναχθείσης τῆς
[4, 28]	φέρειν τὸν ἑαυτῆς δαίμονα περιῆν·	τῇ	δὲ παντόλμῳ χαλεπαίνειν καὶ ἀπαλλαγῆναι
[4, 21]	τῶν εἰσφορῶν καὶ τῶν στρατειῶν·	τῇ	δὲ πόλει τοὺς αὐτοὺς ἔχειν
[4, 14]	τὰς ἐπικλήσεις, τῇ μὲν Παλατίνην,	τῇ	δὲ Σουβουράνην, τῇ δὲ τρίτῃ
[4, 14]	Σουβουράνην, τῇ δὲ τρίτῃ Κολλίνην,	τῇ	δὲ τετάρτῃ τῶν μοιρῶν Ἰσκυλίνην,
[4, 14]	μὲν Παλατίνην, τῇ δὲ Σουβουράνην,	τῇ	δὲ τρίτῃ Κολλίνην, τῇ δὲ
[4, 19]	λόχος ὁ τῶν ἀπόρων. ~Ταύτῃ	τῇ	διακοσμήσει χρησάμενος τὰς μὲν τῶν
[4, 13]	ἐμὴν εἶχεν ἡλικίαν, ἕτερος ἔσται	τῇ	διηγήσει καιρὸς ἐπιτηδειότερος. ~Ὁ δὲ
[4, 52]	Οὐολούσκων χώραν τοτὲ μὲν ἁπάσῃ	τῇ	δυνάμει, τότε δὲ μέρει τινί,
[4, 1]	ὁ βασιλεὺς καὶ δίδωσι δωρεὰν	τῇ	ἑαυτοῦ γυναικί. μαθοῦσα δ´ ἐκείνη
[4, 59]	Σαβίνους εὔξατο τῷ Διὶ καὶ	τῇ	Ἥρᾳ καὶ τῇ Ἀθηνᾷ, ἐὰν
[4, 62]	ἃ Τερέντιος Οὐάρρων ἱστόρηκεν ἐν	τῇ	θεολογικῇ πραγματείᾳ. ~Ταῦτα διαπραξάμενος ὁ
[4, 40]	κατάρας τῷ τε γαμβρῷ καὶ	τῇ	θυγατρὶ καταρασαμένη κρύπτει γῇ τὸ
[4, 27]	κεχρῆσθαι, τὸν μὲν ἐν ἀγορᾷ	τῇ	καλουμένῃ Βοαρίᾳ, τὸν δ´ ἕτερον
[4, 5]	διαλιποῦσα δὲ τὴν μεταξὺ νύκτα	τῇ	κατόπιν ἡμέρᾳ πολλοῦ πρὸς τὰ
[4, 40]	ἡμέραν ἐπιβιώσασα μετὰ τὴν ταφὴν	τῇ	κατόπιν νυκτὶ ἀποθνήσκει. τοῦ θανάτου
[4, 65]	εἰσέρχεται ξίφος ἔχων. ~Ἐπιστὰς δὲ	τῇ	κλίνῃ διεγερθείσης ἅμα τῷ συνεῖναι
[4, 6]	ἀδίκημα ἤνεγκαν καὶ ταῦτ´ ἐν	τῇ	κρατίστῃ τοῦ λέγειν τε καὶ
[4, 6]	τὸν οἶκον ὅλον ἀνασκευασάμενος ἐν	τῇ	κρατίστῃ τοῦ φρονεῖν ὑπάρχων ἡλικίᾳ.
[4, 63]	Πωμεντίνου πεδίου μεγίστου τῶν περὶ	τῇ	Λατίνῃ καὶ τῆς συναπτούσης αὐτῷ
[4, 47]	τοὺς ἐπιφανεστάτους ὑμῶν ἀποκτείνας ἐπιθέσθαι	τῇ	Λατίνων ἀρχῇ καὶ ἐπὶ τοῦθ´
[4, 70]	ἤκουσε τοῦ Οὐαλερίου τὰ συμβάντα	τῇ	Λουκρητίᾳ καὶ τὴν ἀναίρεσιν αὐτῆς
[4, 59]	καὶ τῇ Ἀθηνᾷ, ἐὰν κρατήσῃ	τῇ	μάχῃ, ναοὺς αὐτοῖς κατασκευάσειν· καὶ
[4, 28]	τὴν μὴ τὰ ὅμοια βουλομένην,	τῇ	μὲν ὀδύρεσθαί τε καὶ φέρειν
[4, 14]	λόφων ταῖς μοίραις τὰς ἐπικλήσεις,	τῇ	μὲν Παλατίνην, τῇ δὲ Σουβουράνην,
[4, 57]	τὸν μὲν Ἀντίστιον ἐκπεπληγότα ἐπὶ	τῇ	παραδόξῳ συμφορᾷ καὶ οὐδὲ φωνὴν
[4, 82]	αὐτῇ Σέξτου διὰ τὴν συγγένειαν	τῇ	παρελθούσῃ νυκτί, Κολλατίνου δὲ τότ´
[4, 47]	λέγω μηνύσεώς μοι γενομένης ἐν	τῇ	παρελθούσῃ νυκτὶ ὑπό τινος τῶν
[4, 2]	αὐτοῦ μεσούσης μάλισθ´ ἡμέρας ἐν	τῇ	παστάδι τῶν βασιλείων καὶ κατενεχθέντος
[4, 83]	ταλαιπωροῦσιν ἱκανή· οὕς, εἰ ψηφιεῖσθε	τῇ	πατρίδι βοηθεῖν, οὐ φόβος ὁ
[4, 78]	ἀξιώσωμεν ἡμῖν γενέσθαι, πράττοντας ἐλευθερίαν	τῇ	πατρίδι, ἧς οὔτε πρότερον ἡμῖν
[4, 39]	ἐπὶ τῷ πάθει μᾶλλον ἢ	τῇ	πληγῇ στενάξας ἄγει βίᾳ τὰς
[4, 36]	τὰ πράγματα παραλαβών, οὐ φθονῶ	τῇ	πόλει βελτίονος ἡγεμόνος· ἀποδοὺς δὲ
[4, 64]	ἀποδειχθεὶς ἀπὸ τῆς ἐν ἐκείνῃ	τῇ	πόλει διατριβῆς αὐτός τε Κολλατῖνος
[4, 43]	φρατριαστῶν ἢ γειτόνων ἔν τε	τῇ	πόλει καὶ ἐπὶ τῶν ἀγρῶν
[4, 32]	ἔχοις ἑτέρους εἰπεῖν ἄνδρας ἐν	τῇ	πόλει κρείττους· ἐὰν δ´ ἐντεῦθεν
[4, 71]	ἔχωμεν, ἵνα μηδὲν τῶν ἐν	τῇ	πόλει λεγομένων τε καὶ πραττομένων
[4, 71]	εἰ μάθοιεν, ὅτι τὰ ἐν	τῇ	πόλει πάντα τοῖς τυράννοις ἐστὶν
[4, 25]	ἐπεὶ δ´ αὐτῷ τὰ ἐν	τῇ	πόλει πράγματα τὸν κράτιστον εἰλήφει
[4, 53]	ῥᾳδίαν, ὡς καὶ τῶν ἐν	τῇ	πόλει συλληψομένων, ἔπεισαν αὐτοὺς συμπροθυμηθέντων
[4, 16]	εἰς πόλεμον ἐξιούσης ὑπομένοντας ἐν	τῇ	πόλει τὰ ἐντὸς τείχους φυλάττειν.
[4, 83]	ὅμηρα γὰρ αὐτῶν ἔχομεν ἐν	τῇ	πόλει τέκνα καὶ γυναῖκας καὶ
[4, 6]	πεποιημένος διὰ τὸ μηδεμιᾶς ἐν	τῇ	πόλει τιμῆς μεταλαμβάνειν. ἕτερος μὲν
[4, 24]	καταγράψουσι καὶ μένειν ἐφήσουσιν ἐν	τῇ	πόλει· τὸ δὲ μιαρὸν καὶ
[4, 23]	ἀκινήτων νομίμων διατελεῖ τοῦτ´ ἐν	τῇ	πόλει φυλαττόμενον. ~Ἐπειδὴ δὲ κατὰ
[4, 61]	κατὰ τοὺς πατέρας ἡμῶν εὑρέθη	τῇ	πολυτελείᾳ τῆς ὕλης μόνον διαλλάττων
[4, 26]	προὔχοντας καὶ πραγμάτων ὄγκῳ καὶ	τῇ	προνοίᾳ τοῦ δαιμονίου κρείττονι κεχρημένους
[4, 51]	ἀλλὰ καὶ τὸ ἔρυμα ἑάλω	τῇ	πρώτῃ ἐφόδῳ· ἔνθα σὺν τοῖς
[4, 3]	τοιάδε. ἀντίπαις μὲν ὢν ἔτι	τῇ	πρώτῃ στρατείᾳ, ἣν ἐπὶ Τυρρηνοὺς
[4, 15]	ὡς δὲ Πείσων Λεύκιος ἐν	τῇ	πρώτῃ τῶν ἐνιαυσίων ἀναγραφῶν ἱστορεῖ,
[4, 62]	Ταρκυνίου δυναστείας πάνυ θαυμαστὸν εὐτύχημα	τῇ	Ῥωμαίων ὑπάρξαι πόλει εἴτε θεῶν
[4, 26]	ἐπὶ τοῦ μεγίστου τῶν ἐν	τῇ	Ῥώμῃ λόφων ἱδρυμένον Αὐεντίνου· καὶ
[4, 66]	καὶ ξιφίδιόν τι κρύπτουσα ὑπὸ	τῇ	στολῇ, οὔτε προσαγορεύουσα κατὰ τὰς
[4, 51]	δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν, ἐν μὲν	τῇ	Συέσσῃ βραχύ τι καταλείπει μέρος
[4, 51]	γενέσθαι ταλάντων. ~Ἔτι δ´ ἐν	τῇ	Συέσσῃ διατρίβοντος αὐτοῦ παρῆν τις
[4, 50]	μὲν ἀπεμάχοντο καὶ πολὺν ἀντέσχον	τῇ	ταλαιπωρίᾳ χρόνον· ὡς δ´ ὑπέλειπεν
[4, 13]	δέομαι μεμνῆσθαι κατὰ τὸ παρόν.	τῇ	τε πόλει προσέθηκε δύο λόφους,
[4, 17]	σαλπισταί τε καὶ οἱ βυκανισταὶ	τῇ	τετάρτῃ συνετάττοντο μοίρᾳ. ἦν δὲ
[4, 57]	τοῦ Πέτρωνος κατασκευασθείσας ἐπιστολὰς σεσημειωμένας	τῇ	τοῦ πατρὸς σφραγῖδι λαβόντας ἔνδον
[4, 64]	ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου κάμνοντες ἐπὶ	τῇ	τριβῇ τοῦ πολέμου καὶ οἱ
[4, 70]	ταὐτὰ βουλόμενον καὶ μέχρι θανάτου	τῇ	τυραννίδι καὶ τοῖς συναγωνιζομένοις αὐτῇ
[4, 23]	τοῦ δούλου διαφέρειν, ἀλλ´ οὐ	τῇ	τύχῃ· ἔπειτ´ εἰ μὴ τοῖς
[4, 14]	ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἵνα	τῇ	φιλανθρωπίᾳ ταύτῃ τιθασσευόμενοι μέγα τι
[4, 46]	πόλεις εὐεργετήσειν ὑποσχόμενος, ἐὰν ἐν	τῇ	φιλίᾳ διαμείνωσι, τελευτῶν ἔπειθεν αὐτοὺς
[4, 11]	πολὺ τὸ θηριῶδες ἔχοντες ἐν	τῇ	φύσει καὶ τυραννικόν. εἰ μὲν
[4, 23]	θαυμάζειν, ἔφη, τῶν ἀγανακτούντων, εἰ	τῇ	φύσει τὸ ἐλεύθερον οἴονται τοῦ
[4, 39]	τ´ αὐτὸν ἠσπάσατο πρώτη μεγάλῃ	τῇ	φωνῇ καὶ τοῖς θεοῖς εὔξατο
[4, 13]	πόλις, οὕτω συνύφανται τὸ ἄστυ	τῇ	χώρᾳ καὶ εἰς ἄπειρον ἐκμηκυνομένης
[4, 45]	ἀνέφερε δὲ τὸ γένος εἰς	Τηλέγονον	τὸν ἐξ Ὀδυσσέως καὶ Κίρκης,
[4, 31]	ἡλικίας οὐχ ἱκανὸς εἶναι πόλιν	τηλικαύτην	διοικεῖν, ὅτ´ εἰς τὴν κρατίστην
[4, 11]	ἄνδρα χρηστὸν καὶ φιλόπολιν καὶ	τηλικοῦτο	διαπραξαμένους ἄγος τάς τε δίκας
[4, 21]	καταστησάμενος καὶ πλεονέκτημα τοῖς πλουσίοις	τηλικοῦτο	δοὺς ἔλαθε τὸν δῆμον, ὥσπερ
[4, 72]	ἅπαντα βέλτιον, πρὶν ἐπιχειρεῖν ἔργῳ	τηλικῷδε,	καὶ μηδὲν ἀνεξέταστον ἀφεῖσθαι μηδὲ
[4, 12]	δεδοικώς. ἔπειτ´ ἐγκέλευστοί τινες διειληφότες	τὴν	ἀγορὰν βασιλέα ποιεῖν αὐτὸν ἐβόων
[4, 10]	αὐτῷ τῶν πατρικίων προῆλθεν εἰς	τὴν	ἀγορὰν ἐσθῆτα πιναρὰν περιβεβλημένος καὶ
[4, 76]	δικαίων ἔργων ἐφιεμένοις ἐξῄεσαν εἰς	τὴν	ἀγοράν. ἠκολούθουν δ´ αὐτοῖς οἱ
[4, 38]	ἀρχῆς ἐπαγόμενος· ἐλθὼν δ´ εἰς	τὴν	ἀγορὰν καὶ πρὸ τοῦ βουλευτηρίου
[4, 71]	ὡς ἔστιν αἵματι πεφυρμένον εἰς	τὴν	ἀγορὰν καὶ προθέντες ἐν φανερῷ
[4, 5]	ἐπαγόμενος τοὺς βασιλικοὺς προῆλθεν εἰς	τὴν	ἀγορὰν καὶ τοὺς Μαρκίους ἐκήρυττεν
[4, 76]	τῶν στενωπῶν τὸν δῆμον εἰς	τὴν	ἀγορὰν καλοῦντες· ἀναβὰς ὁ Βροῦτος,
[4, 39]	τῆς ἀπήνης καθεζομένη παρῆν εἰς	τὴν	ἀγοράν. μαθοῦσα δὲ τὰ γενόμενα
[4, 38]	δ´ ἐκ παρασκευῆς ἕτοιμοι περὶ	τὴν	ἀγορὰν οἱ συνειδότες αὐτῷ τὴν
[4, 71]	δὲ συνέλθῃ καὶ πλήθουσαν ἴδωμεν	τὴν	ἀγοράν, προελθὼν Λουκρήτιός τε καὶ
[4, 37]	ἐκκλησίαν συγκαλεῖν. συνδραμόντος δ´ εἰς	τὴν	ἀγορὰν τοῦ κατὰ {τὴν} πόλιν
[4, 79]	τῷ κατὰ γῆς ἀνδρὶ ποιῆσαι	τὴν	ἀθλίαν ἀγχόνῃ διαχρησάμενος, ὑφ´ ὧν
[4, 34]	λυπηρὰ τῶν ἡδέων ἐχούσης ἡγεμονίας	τὴν	ἀκίνδυνον ἀντικαταλλασσόμενος ἡσυχίαν. οὐκ ἠνέσχοντο
[4, 82]	δὲ τότ´ ἀποδημοῦντος ἐπὶ στρατοπέδου,	τὴν	ἀκόλαστον ὕβριν τῆς τυραννίδος οὐκ
[4, 53]	μετὰ ταῦτα μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς	τὴν	ἀλλήλων γῆν εἰσβολαὶ καὶ καταδρομαὶ
[4, 27]	ἀμφοτέρων μεγάλοις στρατεύμασι ποιουμένων εἰς	τὴν	ἀλλήλων καὶ παρατάξεις ἄλλας ἐπ´
[4, 52]	δύναμιν καὶ τὰ λάφυρα καὶ	τὴν	ἄλλην ἀποσκευὴν ἀναλαβὼν εἰς Ῥώμην
[4, 82]	μέν, ὅτι μίαν ἐτυραννήθης νύκτα	τὴν	ἀμίαντον ἀφαιρεθεῖς´ αἰδῶ μετὰ βίας,
[4, 25]	πάντων μάλιστα τῶν τοιούτων ἔργων	τὴν	Ἀμφικτύονος τοῦ Ἕλληνος ἐπίνοιαν ἠγάσθη,
[4, 70]	τὰ συμβάντα τῇ Λουκρητίᾳ καὶ	τὴν	ἀναίρεσιν αὐτῆς διηγουμένου τὰς χεῖρας
[4, 28]	νουθετούσης τε καὶ λοιδορουμένης καὶ	τὴν	ἀνανδρίαν κακιζούσης· ὡς δ´ οὐδὲν
[4, 79]	εἱστία καὶ γάμους ἐπετέλει καὶ	τὴν	ἀνδροφόνον νύμφην ἐπὶ τὸν τῆς
[4, 19]	ἀπορίαν, τῶν δὲ στρατειῶν διὰ	τὴν	ἀνεισφορίαν. οὐ γὰρ ἐλάμβανον ἐκ
[4, 2]	πέπρωται γενέσθαι κρεῖττον ἢ κατὰ	τὴν	ἀνθρωπείαν φύσιν ἐκ τῆς μιχθείσης
[4, 65]	βοᾶν. τούτῳ καταπληξάμενος τῷ τρόπῳ	τὴν	ἄνθρωπον αἱρέσεις αὐτῇ δύο προὔτεινεν,
[4, 1]	δ´ ἐκείνη πάντα τὰ περὶ	τὴν	ἄνθρωπον οὐ πολλοῖς χρόνοις ὕστερον
[4, 39]	δὲ καὶ ταῦτ´ ὀρθῶς δόξας	τὴν	ἀνοσιωτάτην γυναῖκα ὑποτίθεσθαι πέμπει τινὰς
[4, 62]	βουλῆς τριῶν ἀποσταλέντων πρεσβευτῶν ἐπὶ	τὴν	ἀντιγραφήν· οἱ δ´ ἐξ ἄλλων
[4, 76]	ὅτι πάντων τ´ ἄρχουσι καὶ	τὴν	ἀνωτάτω χώραν ἔχουσι. τὸ γὰρ
[4, 53]	τις αὐτῆς τὸ μέγεθος καὶ	τὴν	ἀξίωσιν ἐρείπια θεασάμενος οἰκιῶν πολλαχῇ
[4, 67]	δαίμοσιν εὐξαμένη ταχεῖαν αὐτῇ δοῦναι	τὴν	ἀπαλλαγὴν τοῦ βίου σπᾶται τὸ
[4, 73]	παραινῶ καὶ τοὺς μέλλοντας ἕξειν	τὴν	ἁπάντων ἐξουσίαν μήτε βασιλεῖς ἔτι
[4, 26]	Ἕλληνας ὄντας βαρβάροις· Ῥωμαίους δὲ	τὴν	ἁπάντων Λατίνων ἔχειν προστασίαν μεγέθει
[4, 6]	κοινὰ πράττειν ἀξιῶν παραδίδοται, καὶ	τὴν	ἄπαρσιν ἐκεῖθεν πεποιημένος διὰ τὸ
[4, 60]	ὑμῖν, εἴ τι μέλλετε διὰ	τὴν	ἀπειρίαν σφάλλεσθαι κατὰ τὴν ἐρώτησιν,
[4, 39]	πάνυ τοῦ στενωποῦ, δι´ οὗ	τὴν	ἀπήνην ἔδει διελθεῖν, αἱ ἡμίονοι
[4, 55]	δὴ μᾶλλον αὐτῷ πιστεύσειαν ἀληθεύειν	τὴν	ἀπὸ τοῦ πατρὸς ἀπόστασιν, ἀργύριόν
[4, 41]	ἐξιόντι παρακολουθοῦντες, ὅπῃ πορεύοιτο, πολλὴν	τὴν	ἀπὸ τῶν ἐπιβουλευσόντων ἀσφάλειαν παρείχοντο.
[4, 51]	ὁρῶντες καὶ τὴν ἑαυτῶν δύναμιν	τὴν	ἀπὸ Φιδήνης ὅσον οὔπω παρέσεσθαι
[4, 68]	Ἰούνιος ἑνὸς τῶν σὺν Αἰνείᾳ	τὴν	ἀποικίαν στειλάντων ἀπόγονος, ἐν τοῖς
[4, 7]	δὴ τούτων καιρὸς ἐπανάγειν ἐπὶ	τὴν	ἀπολειπομένην διήγησιν. ~Ἐπειδὴ δὲ παραλαβὼν
[4, 47]	τῶν κατηγορηθέντων βραχεῖαν ἔλεγεν εἶναι	τὴν	ἀπολογίαν καὶ δικαστὴν ἁπάντων ἐποιεῖτο
[4, 19]	τῶν μὲν εἰσφορῶν ἀπολυομένους διὰ	τὴν	ἀπορίαν, τῶν δὲ στρατειῶν διὰ
[4, 47]	παρακομιζόντων τά θ´ ὑποζύγια καὶ	τὴν	ἀποσκευὴν τοῦ Τύρνου θεραπόντων τοὺς
[4, 51]	στρατιᾶς τά τε λάφυρα καὶ	τὴν	ἀποσκευὴν φυλάττειν παρακελευσάμενος, τὴν δ´
[4, 85]	ἵππους ἀπὸ ῥυτῆρος, ὡς φθάσων	τὴν	ἀπόστασιν. εὑρὼν δὲ κεκλεισμένας τὰς
[4, 64]	πράγματα, δι´ ὀλίγων πειράσομαι διελθεῖν.	~Τὴν	Ἀρδεατῶν πόλιν ὁ Ταρκύνιος ἐπολιόρκει
[4, 21]	ἀλλὰ τῆς κλήσεως αὐτῶν οὐκέτι	τὴν	ἀρχαίαν ἀκρίβειαν φυλαττούσης, ὡς ἔγνων
[4, 74]	μὴ πολλὰ ἐξαμαρτάνειν τοὺς παραληψομένους	τὴν	ἀρχὴν αἰτιώτατον, μὴ διὰ βίου
[4, 34]	ἅπαντας εἰς ἐκκλησίαν ἀπεδίδουν αὐτοῖς	τὴν	ἀρχὴν ἀντὶ τῆς ἐπιφθόνου ταύτης
[4, 79]	Ταρκύνιος ὁ πρὸ τοῦ παραλαβεῖν	τὴν	ἀρχὴν Ἄρροντα τὸν γνήσιον ἀδελφόν,
[4, 4]	οὖσα, μὴ κατασχόντες οἱ Μάρκιοι	τὴν	ἀρχὴν ἄρωνται τὰ παιδία καὶ
[4, 39]	συμφέροντι τῆς πόλεως τῆς Ῥωμαίων	τὴν	ἀρχὴν αὐτὸν κατασχεῖν. ἀσπασαμένων δὲ
[4, 13]	λόγους. ~Εὐθὺς ἅμα τῷ παραλαβεῖν	τὴν	ἀρχὴν διένειμε τὴν δημοσίαν χώραν
[4, 40]	τὰ πράγματα παραλαβεῖν καὶ συγκατασκευάσαι	τὴν	ἀρχὴν ἐκείνῳ, κακῶσαί τε βουλομένους
[4, 40]	τὰ μαντεύματα ἐπεκύρωσε, παρελάμβανεν οὗτος	τὴν	ἀρχήν· ἐλλείποντος δέ τινος τούτων
[4, 30]	εἰ μὴ βούλοιτο ἑκὼν παραδοῦναι	τὴν	ἀρχήν, ἐμηχανῶντο ἑταιρίας τε συνάγοντες
[4, 9]	τινὰς ἐπ´ αὐτοὺς αἰσθόμενος καὶ	τὴν	ἀρχὴν ἑτέροις παραδοῦναι βουλομένους. ἀξιῶ
[4, 31]	ἡμεῖς, ἐμοὶ παραδώσειν ὄντι πρεσβυτέρῳ	τὴν	ἀρχήν. ἐχρῆν μὲν οὖν σε,
[4, 77]	Ταρκύνιος ἀποκτείνας ἅμα τῷ παραλαβεῖν	τὴν	ἀρχήν, ἵνα τὴν οὐσίαν αὐτοῦ
[4, 8]	πολιτῶν ἐτρέπετο, δι´ ἐκείνων ἐλπίσας	τὴν	ἀρχὴν καθέξειν, καὶ συγκαλέσας τὸ
[4, 35]	πότερος ἡμῶν ἐπιτηδειότερός ἐστιν ἔχειν	τὴν	ἀρχήν· καὶ ὅ τι ἂν
[4, 41]	διαφθείρας εἰς ὁμολογουμένην τυραννίδα μετέστησε	τὴν	ἀρχήν. καὶ πρῶτον μὲν φυλακὴν
[4, 84]	κατὰ λόχους ἐπεκύρωσε τοῖς ἀνδράσι	τὴν	ἀρχήν. καὶ τὰ μὲν κατὰ
[4, 56]	πεμφθέντος ἀγγέλου, πῶς ἂν ἐγκρατέστατα	τὴν	ἀρχὴν κατάσχοι, λόγον μὲν οὐδένα
[4, 1]	γενόμενος, ὀκτὼ καὶ τριάκοντα ἔτη	τὴν	ἀρχὴν κατασχὼν οὕτω τελευτᾷ υἱωνούς
[4, 4]	ὑπεριδών, ἐὰν οἱ φονεύσαντες αὐτὸν	τὴν	ἀρχὴν κατάσχωσιν, οὐδὲ τοῖς ἄλλοις
[4, 78]	ἐξεγένετο μεταλαβεῖν, ἐξ οὗ Ταρκύνιος	τὴν	ἀρχὴν κατέσχεν, οὔθ´ ὕστερον, ἐὰν
[4, 40]	πάτρια ἔθη καὶ νόμιμα κινῆσαι,	τὴν	ἀρχὴν λαβόντα οὐ παρὰ τῆς
[4, 39]	αὐτὸν ὡς βασιλέα τῶν συγκατασκευασάντων	τὴν	ἀρχὴν λαβοῦσα μόνον αὐτόν· Τὰ
[4, 4]	ὑπαρχόντων, καθίστας´ ἤδη τὰ περὶ	τὴν	ἀρχὴν ὁμιλίαις τε φιλανθρώποις τὸ
[4, 36]	τὴν αὐθάδειαν, ᾗ κέχρημαι περὶ	τὴν	ἀρχήν, οὐδεὶς φέρειν δύναταί μου;
[4, 40]	δημοτικοῦ, πρὶν ἢ βεβαίως κρατύνασθαι	τὴν	ἀρχήν, οὐκ εἴασε τῶν νομίμων
[4, 12]	τῆς βασιλείας ἄξιος παραλαμβάνει τότε	τὴν	ἀρχὴν παρὰ τοῦ δημοτικοῦ πλήθους
[4, 42]	δ´ ἐγκρατῶς ἤδη κατέχειν ὑπελάμβανε	τὴν	ἀρχήν, παρασκευάσας ἐκ τῶν ἑταίρων
[4, 75]	οἴομαι δεῖν ποιῆσαι τοῖς παραληψομένοις	τὴν	ἀρχήν. σκοπεῖσθαι μέντοι φημὶ χρῆναι
[4, 50]	~Ὡς δὲ καὶ ταύταις ἐκρατύνατο	τὴν	ἀρχὴν ταῖς συμμαχίαις, στρατὸν ἐξάγειν
[4, 80]	οἶδέ τις ὑμῶν γενόμενον, ὅτε	τὴν	ἀρχὴν Ταρκύνιος ἐλάμβανε; ποῖον προβούλευμα
[4, 71]	βουλοίμην, συγκαλεῖν. ἔδωκε δέ μοι	τὴν	ἀρχὴν ταύτην ὁ τύραννος μεγίστην
[4, 10]	οὖν αὐτοῖς ἄμεινον εἶναι κλέπτοντα	τὴν	ἀρχὴν τὸν ἄνδρα καὶ παρακρουόμενον
[4, 37]	ἀποθνήσκοντα σὺν τοῖς χρήμασι καὶ	τὴν	ἀρχήν, τὸν δὲ δῆμον οὐκ
[4, 10]	ἑλέσθαι τὸν κατὰ νόμους ἕξοντα	τὴν	ἀρχήν· τότε δὲ στέργειν ἐπὶ
[4, 36]	πόλει βελτίονος ἡγεμόνος· ἀποδοὺς δὲ	τὴν	ἀρχὴν τῷ δεδωκότι μοι δήμῳ
[4, 25]	οὔτε τοῦ Βαβυλωνίου τείχους ἐμακάρισε	τὴν	Ἀσσυρίαν ἐκείνην γυναῖκα οὔτε τῶν
[4, 36]	καὶ διὰ βαρύτητα ἐπαχθὴς καὶ	τὴν	αὐθάδειαν, ᾗ κέχρημαι περὶ τὴν
[4, 70]	φρονιμώτατος, μετὰ τοῦτ´ ἔπειθεν αὐτοὺς	τὴν	αὐτὴν γνώμην ἅπαντας λαβόντας ἐξελάσαι
[4, 46]	τὸ μὴ προσγεγράφθαι ταῖς ὁμολογίαις	τὴν	αὐτὴν εἶναι δωρεὰν καὶ τοῖς
[4, 64]	τοῦ Ἠγερίου πείθομαι, εἴ γε	τὴν	αὐτὴν εἶχε τοῖς Ταρκυνίου παισὶν
[4, 61]	ἐπιταραττόμενοι τὴν γνώμην οἱ πρέσβεις	τὴν	αὐτὴν ἐφύλαττον ἀπόκρισιν, ὥσπερ αὐτοῖς
[4, 73]	διαιρεθείσης τῆς ἐξουσίας διχῇ καὶ	τὴν	αὐτὴν ἔχοντος ἰσχὺν ἑκατέρου· αἰδώς
[4, 64]	καὶ τοῖς ἐγγόνοις ἀφ´ ἑαυτοῦ	τὴν	αὐτὴν κατέλιπεν ἐπίκλησιν· ἐγὼ δὲ
[4, 62]	εἶναι καὶ γελασθεῖσα ἐπὶ τῷ	τὴν	αὐτὴν τιμὴν αἰτεῖν περὶ τῶν
[4, 84]	ὥσπερ ἐξ ἑνὸς στόματος ἅπαντες	τὴν	αὐτὴν φωνὴν ἀνέκραγον ἄγειν σφᾶς
[4, 55]	χρήμασιν ὑπ´ αὐτοῦ δεκασθέντες, ἐπὶ	τὴν	αὐτοκράτορα παράγουσιν ἀρχήν. ~Τοσαύτης δὴ
[4, 29]	γεγονόσι τῆς εὐδαίμονος ἄρξαι Κορίνθου	τὴν	αὐτοκράτορα ὑπῆρξεν ἀρχὴν ἐπὶ πολλάς,
[4, 10]	αὐτοὺς ὁ Τύλλιος καὶ κατέσχε	τὴν	βασιλείαν ἀκόντων ἐκείνων. κατασκευάσας γὰρ
[4, 31]	παρεδίδους, ἅμα τοῖς χρήμασι καὶ	τὴν	βασιλείαν ἀποδεδωκέναι παραδείγμασι χρώμενον τοῖς
[4, 11]	φυγάδας καὶ τοῖς Μαρκίου παισὶ	τὴν	βασιλείαν ἀποδιδόναι, οὓς ὑμεῖς Ταρκύνιον
[4, 34]	κύριον, ἀλλ´ ἐμὲ κατέσχον καὶ	τὴν	βασιλείαν ἔδωκάν μοι ψῆφον ἐπενέγκαντες,
[4, 46]	κατηγορίας τελευτῶν ἐδίδασκεν, ὡς οὐδὲ	τὴν	βασιλείαν εἶχε τὴν Ῥωμαίων κατὰ
[4, 39]	κατὰ τὸ δέον· βεβαίως δὲ	τὴν	βασιλείαν ἔχειν Τυλλίου περιόντος οὐκ
[4, 4]	ὑπὸ τῶν πραγμάτων αὐτῶν ἐπὶ	τὴν	βασιλείαν καλεῖσθαι, δραστήριος ἀνὴρ οὐκ
[4, 69]	φιλῆσαι τὴν μητέρα βουλόμενοι κοινῇ	τὴν	βασιλείαν κατασχεῖν, ὁ δὲ Βροῦτος
[4, 85]	ἔτη δὲ πέντε καὶ εἴκοσι	τὴν	βασιλείαν κατασχών. οἱ δὲ περὶ
[4, 40]	Τύλλιος ἔτη τετταράκοντα καὶ τέτταρα	τὴν	βασιλείαν κατασχών. τοῦτον τὸν ἄνδρα
[4, 6]	ἔτη δ´ ὀκτὼ καὶ τριάκοντα	τὴν	βασιλείαν κατέσχεν αὐτὸς ὡς ἅπαντες
[4, 29]	καιρόν, ὃς ἥξει σοι φέρων	τὴν	βασιλείαν μηδὲν εἰς τοῦτο πραγματευσαμένῳ,
[4, 34]	τοιοῦτον ἔχεις δικαίωμα φέρειν, ὅτι	τὴν	βασιλείαν ὁ πάππος ὑμῶν ἐπὶ
[4, 37]	ἔφησεν, ὅτι Ταρκύνιος αὐτὸν αἰτιᾶται	τὴν	βασιλείαν οὐ δικαίως κατέχειν ἑαυτῷ
[4, 12]	τοῦτον δὲ τὸν τρόπον ἐπὶ	τὴν	βασιλείαν παρελθὼν πολλῶν μὲν καὶ
[4, 7]	μετὰ τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν παραλαβὼν	τὴν	βασιλείαν Τύλλιος ἐπ´ ἔτη τετταράκοντα
[4, 41]	ἀλλοδαπῶν, οἳ νυκτός τε περὶ	τὴν	βασίλειον αὐλιζόμενοι αὐλὴν καὶ μεθ´
[4, 25]	ἐλαττοῦν, ἀλλὰ καὶ ἐν οἷς	τὴν	βασιλικὴν ἀρχὴν ἐμείωσεν αὐτὸς ἑαυτοῦ
[4, 73]	κυρίαν, ἀλλὰ δυσὶν ἐπιτρέπειν ἀνδράσι	τὴν	βασιλικὴν ἀρχήν, ὡς Λακεδαιμονίους πυνθάνομαι
[4, 38]	ὑπηρέταις τισὶν ἀναδοὺς καὶ αὐτὸς	τὴν	βασιλικὴν ἐσθῆτα λαβὼν καὶ τἆλλα
[4, 4]	ἄρωνται τὰ παιδία καὶ πᾶσαν	τὴν	βασιλικὴν συγγένειαν ἀφανίσωσι, πρῶτον μὲν
[4, 45]	οἱ πρόεδροι τῶν Λατίνων ἀνεβάλοντο	τὴν	βουλήν. ~Τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ
[4, 79]	ἔτι καὶ πάλαι· οὗτος ὁ	τὴν	γαμετὴν γυναῖκα, σώφρονα καὶ τέκνων
[4, 48]	καταβάλλουσι καὶ ἐπικατασκάψαντες ἔτι ζῶντος	τὴν	γῆν διαφθείρουσι παραχρῆμα. τὸν δὲ
[4, 15]	Τύλλιος εἰς ὁπόσας δήποτε μοίρας	τὴν	γῆν κατὰ τοὺς ὀρεινοὺς καὶ
[4, 69]	τῆς Ἰταλίας ἐπέβη, προσκύψας κατεφίλησε	τὴν	γῆν, ταύτην οἰόμενος ἁπάντων ἀνθρώπων
[4, 47]	τὸν κατηγορήσαντα ἀναιρεῖν. ἐπαινεσάντων δὲ	τὴν	γνώμην ἁπάντων συνταξάμενος μετ´ αὐτῶν
[4, 84]	ταύτην εἰ βουλομένοις ὑμῖν ἐστι	τὴν	γνώμην εἶναι κυρίαν, διαστάντες κατὰ
[4, 76]	τὰ τῆς ἀρχῆς. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου	τὴν	γνώμην Ἰουνίου Βρούτου πάντες ἐπῄνεσαν
[4, 84]	ὑμῖν, ἐπιψηφίσατε. Ἐπῄνει καὶ ταύτην	τὴν	γνώμην ὁ δῆμος, καὶ ψῆφος
[4, 75]	ἐξ αὐτῶν· ὅταν δ´ ἐπιψηφίσωσι	τὴν	γνώμην οἱ πολῖται, δηλώσας αὐτοῖς
[4, 61]	τῆς εὑρέσεως ἐρωτήσεις οὐδὲν ἐπιταραττόμενοι	τὴν	γνώμην οἱ πρέσβεις τὴν αὐτὴν
[4, 55]	τῶν υἱῶν Σέξτος ὄνομα κοινωσάμενος	τὴν	γνώμην τῷ πατρὶ μόνῳ καὶ
[4, 64]	προθυμίᾳ τε καὶ φιλοφροσύνῃ. ταύτην	τὴν	γυναῖκα καλλίστην οὖσαν τῶν ἐν
[4, 2]	αὐτῷ συνελθεῖν· καὶ μετὰ τοῦτο	τὴν	γυναῖκα κοσμησαμένην, οἷς ἔθος ἐστὶ
[4, 51]	καὶ τὴν ἀποσκευὴν φυλάττειν παρακελευσάμενος,	τὴν	δ´ ἄλλην δύναμιν εὔζωνον ἀναλαβὼν
[4, 18]	βυκανισταῖς· τὴν δὲ πέμπτην τριάκοντα·	τὴν	δ´ ἐπὶ πάσαις τεταγμένην εἷς
[4, 51]	τὴν φέρουσαν ἀπὸ Φιδήνης ὁδόν,	τὴν	δ´ ἑτέραν ἅμα τῷ λαμπρὰν
[4, 1]	ὑπὸ Ῥωμαίων κατελαμβάνετο, μαχόμενος ἀποθνήσκει,	τὴν	δ´ Ὀκρισίαν ἐγκύμονα οὖσαν ἐξαίρετον
[4, 4]	ᾧ τὸν Ταρκύνιον ἡμιθνῆτα ἔθεσαν,	τὴν	δ´ Ὀκρισίαν καὶ τὸν Τύλλιον
[4, 34]	κατὰ διαθήκας διαδόχους προσήκειν παραλαμβάνειν,	τὴν	δ´ ὅταν ἐκλίπωσιν οἱ λαβόντες
[4, 31]	καταλειφθέντα ὑπ´ αὐτοῦ παραδέδωκάς μοι,	τὴν	δὲ βασιλείαν ἀποστερεῖς με καὶ
[4, 34]	μὲν χρήματα τῶν κτησαμένων εἶναι,	τὴν	δὲ βασιλείαν τῶν δεδωκότων· καὶ
[4, 19]	πλῆθος ἐκέλευε παρέχειν ἕκαστον λόχον·	τὴν	δὲ δαπάνην τὴν εἰς τὸν
[4, 18]	ἐνενήκοντα λόχοι σὺν τοῖς ἱππεῦσι·	τὴν	δὲ δευτέραν εἴκοσι καὶ δύο
[4, 57]	ῥῆξαι δυνάμενον ἀποκτείνουσι βάλλοντες λίθοις·	τὴν	δὲ κατὰ τῶν ἄλλων ζήτησίν
[4, 17]	ἐν τοῖς ἀγῶσι τὴν ὑστάτην.	τὴν	δὲ πέμπτην μοῖραν, οἷς ἐντὸς
[4, 18]	σὺν τοῖς σαλπισταῖς καὶ βυκανισταῖς·	τὴν	δὲ πέμπτην τριάκοντα· τὴν δ´
[4, 20]	συνισταμένου τε καὶ καταλυομένου διαγνῶναι.	τὴν	δὲ περὶ τούτων διάσκεψιν καὶ
[4, 2]	τὸ τέρας ἐν θαύματι γενέσθαι,	τὴν	δὲ Τανακυλίδα τά τ´ ἄλλα
[4, 18]	χειροτέχναις· τὴν δὲ τρίτην εἴκοσι·	τὴν	δὲ τετάρτην πάλιν εἴκοσι καὶ
[4, 18]	καὶ δύο σὺν τοῖς χειροτέχναις·	τὴν	δὲ τρίτην εἴκοσι· τὴν δὲ
[4, 16]	τοῖς ἀγῶσι μετὰ τοὺς προμάχους.	τὴν	δὲ τρίτην ἐποίει σύνταξιν ἐκ
[4, 59]	ἐν τῷ πρὸ τούτου λόγῳ,	τὴν	δὲ τῶν ναῶν κατασκευὴν οὐκ
[4, 50]	συναγαγὼν εἰς ἓν χωρίον καὶ	τὴν	δεκάτην ἐξελόμενος εἰς κατασκευὴν ἱεροῦ
[4, 39]	ὄψεως ἐλεεινὸν ἐπέστη καὶ πρὸς	τὴν	δέσποιναν ἀπέβλεψε. πυνθανομένης δ´ ἐκείνης,
[4, 13]	τῷ παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν διένειμε	τὴν	δημοσίαν χώραν τοῖς θητεύουσι Ῥωμαίων·
[4, 35]	βουλή· οὐ γὰρ ὑμῶν ἀφαιρούμενος	τὴν	διάγνωσιν, ἀλλὰ τὴν τούτου συκοφαντίαν
[4, 19]	μὲν τῶν στρατιωτῶν καταγραφὰς κατὰ	τὴν	διαίρεσιν ἐποιεῖτο τὴν τῶν λόχων,
[4, 69]	μὲν οὖν νεανίσκοι τοῦ χρησμοῦ	τὴν	διάνοιαν ἀγνοήσαντες συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους
[4, 30]	ὡς δ´ οὐ προσεῖχεν αὐτῷ	τὴν	διάνοιαν, ἀλλ´ ἐπὶ τῆς βουλῆς
[4, 77]	οἶδ´ ὅτι πολλοῖς τεταράχθαι δόξω	τὴν	διάνοιαν, ἀνὴρ οὐ φρενήρης περὶ
[4, 51]	τὸ ἐν Φιδήνῃ στράτευμα, μαθὼν	τὴν	διάνοιαν αὐτῶν ὁ Ταρκύνιος· ἑάλω
[4, 74]	ἄρχεσθαι καὶ πρὸ τοῦ διαφθαρῆναι	τὴν	διάνοιαν ἀφίστασθαι τῆς ἐξουσίας συστέλλει
[4, 25]	τοῖς ἐπιγινομένοις καταλιπεῖν. ἐφιστὰς δὲ	τὴν	διάνοιαν ἐπὶ τὰ τῶν ἀρχαίων
[4, 56]	τοῦ Ταρκυνίου τότε ποιήσαντος συνεὶς	τὴν	διάνοιαν τοῦ πατρὸς ὁ Σέξτος,
[4, 27]	κατὰ γένος ὄντι ὑπακούειν, καὶ	τὴν	διαφορὰν τῶν πατρικίων τὴν πρὸς
[4, 53]	πλὴν ὅσα μέρη πανδοκεύεται κατὰ	τὴν	δίοδον, τότε δὲ πολυάνθρωπος εἰ
[4, 70]	ἀρξάμενος ὑπὲρ ἑαυτοῦ λέγειν, ὅτι	τὴν	δοκοῦσαν τοῖς πολλοῖς μωρίαν οὐκ
[4, 5]	βασιλεὺς δεινόν, καὶ μέχρι πολλοῦ	τὴν	δόξαν ἔχων ταύτην διετέλει. ὁ
[4, 71]	ὡς ἠλιθίῳ καὶ οὔτ´ εἰσομένῳ	τὴν	δύναμιν αὐτῆς οὔτ´, εἰ γνοίην,
[4, 51]	ἀπὸ τύχης ἐχρήσατο τοιᾷδε. νείμας	τὴν	δύναμιν διχῇ τὴν μὲν ἑτέραν
[4, 52]	Ταρκυνίῳ κατὰ νοῦν ἐχώρησεν, ἀναλαβὼν	τὴν	δύναμιν ἧκεν ἐπὶ τοὺς ἐν
[4, 58]	γραμμάτων ὁ Ταρκύνιος παρῆν ἄγων	τὴν	δύναμιν καὶ περὶ μέσον νυκτὸς
[4, 58]	τὸν υἱὸν Σέξτον ἀποδείξας ἀπῆγε	τὴν	δύναμιν. ὁ μὲν δὴ πρὸς
[4, 50]	ἐπὶ τοὺς καλουμένους Πωμεντίνους ἦγε	τὴν	δύναμιν, οἳ πόλιν μὲν Σύεσσαν
[4, 75]	ἄλλῳ τρόπῳ παρελθεῖν πάλιν ἐπὶ	τὴν	δυναστείαν, ἐὰν μὴ φυλαττώμεθα αὐτούς.
[4, 78]	πατρίους ἡμῶν ἐθισμοὺς καὶ νόμους	τὴν	δυναστείαν κατασχόντα οὔτ´, ἐπειδὴ κατέσχεν
[4, 31]	οὐδὲ τότε μέντοι σαυτῷ πράττειν	τὴν	δυναστείαν λέγων, ἀλλ´ ἡμῖν φυλάξειν
[4, 80]	συκοφαντεῖν. πῶς οὖν παρῆλθεν ἐπὶ	τὴν	δυναστείαν; ὅπλοις καὶ βίᾳ καὶ
[4, 80]	δυσχεραινόντων. φέρε, ἀλλ´ ἐπειδὴ κατέσχε	τὴν	δυναστείαν ὁπωσδήποτε λαβών, ἆρα βασιλικῶς
[4, 1]	ὢν ἔτι καὶ πρὶν ἐπὶ	τὴν	δυναστείαν παρελθεῖν. τὰ μὲν οὖν
[4, 41]	τῶν πατρικίων, ὑφ´ ὧν ἐπὶ	τὴν	δυναστείαν παρήχθη, ἔθη τε καὶ
[4, 10]	χαλεπῶς ἔφερον οἱ πατρίκιοι καταλυομένην	τὴν	δυναστείαν τῆς βουλῆς ὁρῶντες καὶ
[4, 4]	καὶ συγγενῶν ἀνόσια παθὼν ἐκπεπλήρωκε	τὴν	ἑαυτοῦ μοῖραν οὔτε περὶ τῶν
[4, 56]	πόλεως ἐβούλετο δακρύων ἅμα καὶ	τὴν	ἑαυτοῦ τύχην κατολοφυρόμενος, ὥσπερ οἱ
[4, 28]	πεφυκότα παρακαλούσης, ἀλλ´ ἑκάτερος ἐπὶ	τὴν	ἑαυτοῦ φύσιν ἐφέρετο καὶ λυπηρὰν
[4, 28]	ἀνδρῶν ἑκατέρῳ φέρεσθαι μὲν ἐπὶ	τὴν	ἑαυτοῦ φύσιν, μετάγεσθαι δ´ ὑπὸ
[4, 76]	ἄρχοντας τούτους ἔταξαν καλεῖσθαι κατὰ	τὴν	ἑαυτῶν διάλεκτον κωνσούλας· τοῦτο μεθερμηνευόμενον
[4, 51]	πολεμίους οὐ πολλοὺς ὁρῶντες καὶ	τὴν	ἑαυτῶν δύναμιν τὴν ἀπὸ Φιδήνης
[4, 78]	συνεκαλέσαμεν, ἵνα τὴν προαίρεσιν ἀποδειξάμενοι	τὴν	ἑαυτῶν συναγωνιστὰς ἀξιώσωμεν ἡμῖν γενέσθαι,
[4, 34]	βασιλείαν ἔδωκάν μοι ψῆφον ἐπενέγκαντες,	τὴν	ἑαυτῶν, Ταρκύνιε, κτῆσιν, οὐ τὴν
[4, 32]	πολὺ ἀπέχω πεντηκονταετίας; κατάβαλε {δὲ}	τὴν	εἰρωνείαν τῶν ἀναισχύντων ἐρωτημάτων καὶ
[4, 39]	θυγατρὸς ἔργα παραδίδοται. πεπυσμένη γὰρ	τὴν	εἰς τὸ βουλευτήριον τοῦ πατρὸς
[4, 19]	ἕκαστον λόχον· τὴν δὲ δαπάνην	τὴν	εἰς τὸν ἐπισιτισμὸν τῶν στρατευομένων
[4, 58]	ἑαυτοῦ τε καὶ τῶν παίδων	τὴν	ἐκ τῶν παρ´ ἐλπίδας σεσωσμένων
[4, 37]	ἐβόων. ἐκεῖνος μὲν οὖν δείσας	τὴν	ἐκ χειρὸς δίκην ὁρμῆς ἤδη
[4, 84]	ἀκούουσι λόγων· πάθη τε ποικίλα	τὴν	ἑκάστου ψυχὴν κατελάμβανεν οὐδὲν ἀλλήλοις
[4, 62]	εἰς τὸ πέλαγος. μετὰ δὲ	τὴν	ἐκβολὴν τῶν βασιλέων ἡ πόλις
[4, 79]	τὸ σῶμα τυχεῖν· Ταρκυνίαν δὲ	τὴν	ἐκείνου γυναῖκα, ἣν προσῆκεν αὐτῷ
[4, 79]	εἰς τοῦτο τὸ μῦσος λαβὼν	τὴν	ἐκείνου γυναῖκα, τῆς δ´ αὐτῷ
[4, 37]	τε ζῶντος διεπράξατο καὶ μετὰ	τὴν	ἐκείνου τελευτὴν καὶ τῶν πολιτευμάτων
[4, 65]	μοι ἔδωκε πόλεως, μετὰ δὲ	τὴν	ἐκείνου τελευτὴν Ῥωμαίων τε καὶ
[4, 56]	λόγον διαθέμενος, ὅτι καταπεφευγὼς εἰς	τὴν	ἐκείνων πίστιν ἅμα τοῖς ἑταίροις
[4, 57]	ἀποκεκρυμμένα τὰ γράμματα, παρῆσαν εἰς	τὴν	ἐκκλησίαν ἄλλας τε πολλὰς φέροντες
[4, 85]	τοσοῦτο μόνον ἀπαγγελλόντων, ὅτι κατέχει	τὴν	ἐκκλησίαν Βροῦτος δημαγωγῶν καὶ τοὺς
[4, 84]	νόμους Σπόριον Λουκρήτιον· κἀκεῖνος ἀπολύσας	τὴν	ἐκκλησίαν ἐκέλευσεν ἅπαντας ἥκειν εἰς
[4, 9]	αὐτὸς ἀγαθὰ καὶ ὧν χάριν	τὴν	ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ἀκούσατέ μου. ὅσοι
[4, 75]	ἀκούσατέ μου· συνάξω μὲν ἐγὼ	τὴν	ἐκκλησίαν, ὥσπερ ἔφην, ἐπειδὴ συγκεχώρηταί
[4, 81]	δαπανωμένους, ἀνάπαυσιν τῶν κακῶν οὐδὲ	τὴν	ἐλαχίστην λαμβάνοντας; τίς οὖν ὅρος
[4, 11]	τοὺς πένητας ὑμῶν οὐκ εἴασα	τὴν	ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῆναι πρὸς τὰ χρέα
[4, 25]	ἀλλήλας ὑπὸ τῶν προσοικούντων βαρβάρων	τὴν	ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῶσι. ~Γνοὺς δὲ ταῦτα
[4, 46]	δ´ ἅμα τὴν παρρησίαν καὶ	τὴν	ἐλευθερίαν ἀφαιροῖτο· πολλῆς τε μωρίας
[4, 24]	χρηματισάμενοι τούτων ὠνοῦνται τῶν χρημάτων	τὴν	ἐλευθερίαν καὶ εὐθύς εἰσι Ῥωμαῖοι·
[4, 24]	πολιτῶν φιλανθρωπία φέρωσι τοῖς δεδωκόσι	τὴν	ἐλευθερίαν· οἱ δὲ διὰ κουφότητα
[4, 71]	τυραννίδος καὶ τοὺς πολίτας ἐπὶ	τὴν	ἐλευθερίαν παρακαλείτω. ἔσται δὲ πᾶσι
[4, 85]	δημαγωγῶν καὶ τοὺς πολίτας ἐπὶ	τὴν	ἐλευθερίαν παρακαλῶν, οὐδενὶ τῶν ἄλλων
[4, 24]	πολέμῳ τήν τε πατρίδα καὶ	τὴν	ἐλευθερίαν χρηστοῖς γενομένοις περὶ τοὺς
[4, 76]	διάλεκτον κωνσούλας· τοῦτο μεθερμηνευόμενον εἰς	τὴν	Ἑλλάδα γλῶτταν τοὔνομα συμβούλους ἢ
[4, 67]	ἂν ἐξερμηνευόμενος ὁ Βροῦτος εἰς	τὴν	Ἑλληνικὴν διάλεκτον ἠλίθιος· ὑπὲρ οὗ
[4, 1]	δ´ ἂν ὁ Σερούιος εἰς	τὴν	Ἑλληνικὴν διάλεκτον μεταβιβαζόμενος Δούλιος. ~Φέρεται
[4, 11]	δέ, ὧν αὐτὸς ἐγὼ κατὰ	τὴν	ἐμαυτοῦ δύναμιν ἐγενόμην ὑμῖν χρήσιμος,
[4, 9]	τοσαύτας ὀφείλω χάριτας; ἀλλ´ οὔτε	τὴν	ἐμαυτοῦ προδώσω πίστιν οὐδὲ τὴν
[4, 9]	παιδίων ἐρημίαν ἐγκαταλείψω κατὰ δύναμιν	τὴν	ἐμήν. δίκαιοι δ´ ἐστὲ καὶ
[4, 47]	ἀπέλυσέ με, ὅτε τὴν θυγατέρα	τὴν	ἐμὴν ἐβούλετο λαβεῖν γυναῖκα. ἐπεὶ
[4, 13]	κάλλους τῆς πόλεως, ὡς κατὰ	τὴν	ἐμὴν εἶχεν ἡλικίαν, ἕτερος ἔσται
[4, 40]	ἐν αὐτῷ πάντα, ὅσα μετὰ	τὴν	ἔμπρησιν εἰς τὸν ἀρχαῖον κόσμον
[4, 61]	τοῖς αὐτοῖς θεμελίοις ὁ μετὰ	τὴν	ἔμπρησιν οἰκοδομηθεὶς κατὰ τοὺς πατέρας
[4, 57]	οὓς πρότερον ὑπέσχητο, πολιτείαν τε	τὴν	ἐν Ῥώμῃ δώσειν ἔφη καὶ
[4, 21]	μοῖραν εὐλογίστως καὶ πρᾴως φέρειν	τὴν	ἐν τούτοις ἐλάττωσιν, ἀφειμένοις τῶν
[4, 45]	προεῖπε δι´ ἀγγέλων ἥκειν εἰς	τὴν	ἐν Φερεντίνῳ γινομένην ἀγορὰν τοὺς
[4, 75]	ὀνομασάτω τε τοὺς μέλλοντας ἕξειν	τὴν	ἐνιαύσιον ἡγεμονίαν καὶ ψῆφον ὑπὲρ
[4, 48]	τὴν ἐπιβουλὴν οὐ προεγνωκώς, ἄσμενος	τὴν	ἐξέτασιν ἔφη δέχεσθαι καὶ τοὺς
[4, 30]	ταῖς ἱστορίαις αὐτοῦ τὸ περὶ	τὴν	ἐξέτασιν τῆς ἀληθείας ταλαίπωρον. Μετὰ
[4, 30]	καὶ τὸ ῥᾴθυμον αὐτοῦ περὶ	τὴν	ἐξέτασιν τῶν χρόνων ἐλέγχειν. ἐπὶ
[4, 35]	παραγενόμενον ἐπὶ τοὺς δεδωκότας μοι	τὴν	ἐξουσίαν ἀγανακτεῖν καὶ κατηγορεῖν ἐμοῦ
[4, 40]	δ´ ὄντας δι´ ἑτέρου τρόπου	τὴν	ἐξουσίαν αὐτοῦ καταλῦσαι καὶ Ταρκύνιον
[4, 78]	δή ποτε γενομένους τυράννους, ἀφελέσθαι	τὴν	ἐξουσίαν βεβουλεύμεθα συνελθόντες οἱ πατρίκιοι,
[4, 36]	αὐτοῦ χρώμενος; ὅς γε καὶ	τὴν	ἐξουσίαν, ἣν ὑμεῖς ἐδώκατέ μοι
[4, 26]	ἀλλήλας καὶ τἆλλα τὰ περὶ	τὴν	ἑορτὴν καὶ πανήγυριν, ὃν ἐπιτελεσθήσεται
[4, 25]	ἐξαναλωθῆναι τὸ Ἑλληνικὸν γένος, εἰς	τὴν	ἐπ´ ἐκείνου κληθεῖσαν Ἀμφικτυονικὴν σύνοδον
[4, 50]	τήν τ´ ἐντὸς τείχους καὶ	τὴν	ἐπὶ τῶν ἀγρῶν ἐφῆκεν· ἄργυρον
[4, 9]	διετέλεσε, καὶ ἐπειδὴ τὰ περὶ	τὴν	ἐπιβουλὴν αὐτῷ συνέπεσεν, εἴ τι
[4, 48]	καὶ ὁ Τύρνος, οἷα δὴ	τὴν	ἐπιβουλὴν οὐ προεγνωκώς, ἄσμενος τὴν
[4, 47]	συνταξάμενος μετ´ αὐτῶν τὰ κατὰ	τὴν	ἐπίθεσιν πράγματι ἐπεχείρησεν ἥκιστα δυναμένῳ
[4, 77]	τῶν ἀναγκαιοτάτων γεγονότος, εἰ μὴ	τὴν	ἐπίθετον ἐσκηψάμην μωρίαν. τοῦτό με
[4, 62]	οἳ διὰ βίου ταύτην ἔχουσι	τὴν	ἐπιμέλειαν στρατειῶν ἀφειμένοι καὶ τῶν
[4, 34]	οὔτ´ ἄλλῳ τινὶ μεθίεμαι. ὅτε	τὴν	ἐπιμέλειαν τῆς πόλεως παρέλαβον, αἰσθόμενος
[4, 35]	ἐμοῦ καὶ σεαυτὸν ἐπιτηδειότερον εἶναι	τὴν	ἐπιμέλειαν τῶν κοινῶν παραλαβεῖν, ἐκεῖνα
[4, 9]	τι πάθοι τῶν ἀνθρωπίνων, ἐμοὶ	τὴν	ἐπιμέλειαν τῶν παιδίων ἐπίστευσε. τίς
[4, 47]	αἰτησάμενος εἰς ἀπολογίαν ὁ Ταρκύνιος	τὴν	ἐπιοῦσαν ἡμέραν καὶ λαβών, ὡς
[4, 45]	τ´ ἀξιοῦντος τὸν σύλλογον εἰς	τὴν	ἐπιοῦσαν ἡμέραν, πεισθέντες οἱ πρόεδροι
[4, 31]	καὶ πρὸς καταδίκας ἢ χρέα	τὴν	ἐπιτιμίαν ἀπολωλεκὸς φῦλον, ᾧ τῶν
[4, 8]	ἀπολειπομένην διήγησιν. ~Ἐπειδὴ δὲ παραλαβὼν	τὴν	ἐπιτροπὴν τῆς βασιλείας ὁ Τύλλιος
[4, 57]	ὡς δ´ οἱ πεμφθέντες ἐπὶ	τὴν	ἔρευναν· οὐδὲν γὰρ ἀντεῖπεν ὁ
[4, 48]	δέχεσθαι καὶ τοὺς προέδρους ἐπὶ	τὴν	ἔρευναν τῆς καταλύσεως ἐκάλει καὶ
[4, 60]	διὰ τὴν ἀπειρίαν σφάλλεσθαι κατὰ	τὴν	ἐρώτησιν, ὑπ´ ἐμοῦ διδαχθεῖσι μηδὲν
[4, 8]	τῆς βασιλείας ὁ Τύλλιος καὶ	τὴν	ἑταιρίαν τῶν Μαρκίων ἐξελάσας βεβαίως
[4, 3]	ὁ δὲ βασιλεὺς κηδεστὴν ἐποιήσατο	τὴν	ἑτέραν τῶν θυγατέρων ἐγγυήσας, καὶ
[4, 9]	ἄγων τῶν αὑτοῦ τέκνων καὶ	τὴν	ἑτέραν τῶν θυγατέρων ἔδωκέ μοι
[4, 4]	τὸν καιρόν. ἡ δὲ συγκατασκευάσασα	τὴν	ἡγεμονίαν αὐτῷ καὶ πάντων αἰτία
[4, 27]	τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν αἱ παραδοῦσαι	τὴν	ἡγεμονίαν ἐκείνῳ πόλεις οὐκέτι φυλάττειν
[4, 27]	χρήματα γνώμην ἔσχον παραδοῦναι Ῥωμαίοις	τὴν	ἡγεμονίαν ἐφ´ οἷς πρότερον ἐψηφίσαντο.
[4, 80]	νομίμων καὶ τῶν ἐθῶν; αὐτίκα	τὴν	ἡγεμονίαν, ἵν´ ἀπὸ ταύτης ἄρξωμαι,
[4, 46]	πρὸς τὸν πάππον αὐτοῦ παραδιδόντες	τὴν	ἡγεμονίαν, λελύσθαι λέγων μετὰ τὸν
[4, 34]	ἂν Ταρκύνιος ὁ πάππος ὑμῶν	τὴν	ἡγεμονίαν παρέλαβεν Ἄγκου τελευτήσαντος, ἀλλ´
[4, 74]	ἔχων ἔργον ὥσπερ ὁ βασιλεύς,	τὴν	ἡγεμονίαν τῶν θυηπολιῶν, ἄλλο δ´
[4, 49]	θύουσι δ´ ὑπὲρ ἁπάντων καὶ	τὴν	ἡγεμονίαν τῶν ἱερῶν ἔχουσι Ῥωμαῖοι.
[4, 7]	τέκνων γένεσις τοῖς ταύτην ἔχουσι	τὴν	ἡλικίαν ἄπιστος· οὐδὲ γὰρ ἄπαις
[4, 31]	ἐγχειρίσαι πράγματα· ταύτην γέ τοι	τὴν	ἡλικίαν ἔχων καὶ σὺ τόν
[4, 29]	οἱ περὶ ταύτην μάλιστα γενόμενοι	τὴν	ἡλικίαν. φέρε, ἀλλ´ ἡ τοῦ
[4, 63]	κείμενος, ἔνθα λόγος ἔχει Κίρκην	τὴν	Ἡλίου θυγατέρα κατοικῆσαι· καὶ τὰς
[4, 41]	τοῦτο δὲ δηλοῦν βούλεται κατὰ	τὴν	ἡμετέραν γλῶτταν τὸν ὑπερήφανον. τὸν
[4, 25]	βασιλικὴν ἀρχὴν ἐμείωσεν αὐτὸς ἑαυτοῦ	τὴν	ἡμίσειαν τῆς ἐξουσίας ἀφελόμενος. τῶν
[4, 5]	τοῖς ἔνδον εὐτρεπῆ τὰ πρὸς	τὴν	θεραπείαν ἐπιτήδεια ποιεῖν καὶ τοὺς
[4, 56]	οὐδὲν ἀποκρινάμενος τῷ πολλάκις ἐπερωτῶντι,	τὴν	Θρασυβούλου τοῦ Μιλησίου διάνοιαν ὡς
[4, 47]	εἰ δὲ χρηστὸν ἐνόμιζεν, ὅτε	τὴν	θυγατέρα με ᾐτεῖτο, μηδὲ νῦν
[4, 47]	γενόμενος αὐτὸς ἀπέλυσέ με, ὅτε	τὴν	θυγατέρα τὴν ἐμὴν ἐβούλετο λαβεῖν
[4, 4]	Ὀκρισίαν καὶ τὸν Τύλλιον καὶ	τὴν	θυγατέρα τὴν συνοικοῦσαν τῷ Τυλλίῳ
[4, 15]	ἔχουσι Ῥωμαῖοι, συνέγραψεν. εἰς δὲ	τὴν	θυσίαν ταύτην καὶ τὴν σύνοδον
[4, 40]	ἐκ τῆς Τυλλίου πολιτείας, καὶ	τὴν	ἰδίαν ἀξίωσιν, ἣν πρότερον εἶχον,
[4, 58]	τήν τε πόλιν αὐτοῖς ἔφη	τὴν	ἰδίαν ἀποδιδόναι καὶ τὰς οὐσίας,
[4, 9]	πατρίδος ἀνηντλήκασι πόνους, ἵνα μὴ	τὴν	ἰδίαν ἀφαιρεθῶσιν ἐλευθερίαν οἱ τὴν
[4, 22]	τῶν τιμήσεων ὑπὸ τῶν ἐχόντων	τὴν	ἱερωτάτην ἀρχὴν Λοῦστρον ὀνομάζοντες. ἐγένετο
[4, 72]	τοὺς ὑπερέχοντας ἐλευθέρᾳ τε πόλει	τὴν	ἰσονομίαν ἀποφαίνοντες ἀσφαλεστάτην οὖσαν καὶ
[4, 6]	συγγραφεῖς περὶ αὐτῶν ταύτην ἐξενηνόχασι	τὴν	ἱστορίαν οὐδὲν ἐξητακότες τῶν ἀναιρούντων
[4, 84]	λογισμὸν τοῦ μὴ ῥᾳδίαν εἶναι	τὴν	καθαίρεσιν τῆς τυραννίδος ὄκνον ταῖς
[4, 48]	ταῦτα· καὶ οἱ πορευθέντες ἐπὶ	τὴν	κατάλυσιν αὐτοῦ καταλαμβάνουσιν ἐν τοῖς
[4, 47]	ἀναμφίλεκτον, ἐὰν ἐθελήσητε ἐλθεῖν ἐπὶ	τὴν	κατάλυσιν αὐτοῦ, τὰ κεκρυμμένα ἐν
[4, 47]	παρ´ αὐτοῦ λαβόντας εἰσενεγκεῖν εἰς	τὴν	κατάλυσιν τοῦ δεσπότου καὶ ἀποθέσθαι
[4, 72]	πόλιν ἐπιτροπεύσουσα ἀρχὴ γενήσεται μετὰ	τὴν	κατάλυσιν τῶν βασιλέων καὶ ὑπὸ
[4, 40]	εἰκών, οἵα πρότερον ἦν, ἀρχαικὴ	τὴν	κατασκευήν· διαμένει γὰρ ἔτι σεβασμοῦ
[4, 59]	τῶν στρατειῶν καὶ πολέμων περὶ	τὴν	κατασκευὴν τῶν ἱερῶν ἐγίνετο τὰς
[4, 56]	ἀεὶ μήκωνος τῷ σκήπωνι παίων	τὴν	κεφαλὴν ἀπήραττε. ταῦτα ποιήσας ἀπέστειλε
[4, 57]	ἐὰν δ´ ἀδύνατος ᾖ τοῦτο	τὴν	κεφαλὴν ἀποτεμόντα πέμψαι. ταῦτα δὲ
[4, 61]	τὸν τόπον τοῦτον, ἐν ᾧ	τὴν	κεφαλὴν εὕρετε. ἐξ ἐκείνου καλεῖται
[4, 2]	ἡ φλὸξ ὅλην αὐτοῦ καταλάμπουσα	τὴν	κεφαλήν, ἕως ἡ μήτηρ προσδραμοῦσα
[4, 9]	τὴν ἰδίαν ἀφαιρεθῶσιν ἐλευθερίαν οἱ	τὴν	κοινὴν βεβαιώσαντες, ἐκ τῶν ἐμαυτοῦ
[4, 77]	οὐχ ὑγιαίνοντι δεῖ. ἴστε δὴ	τὴν	κοινὴν ὑπόληψιν, ἣν περὶ ἐμοῦ
[4, 31]	πόλιν τηλικαύτην διοικεῖν, ὅτ´ εἰς	τὴν	κρατίστην παρεγενόμην τοῦ σώματος καὶ
[4, 73]	ἐξουσίας καὶ κατὰ σχολὴν βουλευομένοις	τὴν	κρείττονα πολιτείαν ἀντὶ τῆς χείρονος
[4, 70]	εἰσῆλθεν ὁ μὲν Κολλατῖνος ἰδὼν	τὴν	Λουκρητίαν ἐν τῷ μέσῳ κειμένην
[4, 64]	ἐπὶ τὸ δωμάτιον, ἐν ᾧ	τὴν	Λουκρητίαν ᾔδει καθεύδουσαν, καὶ λαθὼν
[4, 20]	ἢ πόλεμον ἐκφέρειν δόξειεν αὐτῷ,	τὴν	λοχῖτιν ἀντὶ τῆς φρατρικῆς συνῆγεν
[4, 75]	κατασταθεὶς ὑπ´ ἐμοῦ μεσοβασιλεὺς συναγαγὼν	τὴν	λοχῖτιν ἐκκλησίαν ὀνομασάτω τε τοὺς
[4, 69]	γνῶναι παρὰ τοῦ θεοῦ καὶ	τὴν	λύσιν βουλόμενος συνέπεμψε κἀκεῖνον ἅμα
[4, 63]	πόλεως, προθεσπίσαντος αὐτῷ τοῦ δαιμονίου	τὴν	μέλλουσαν γενήσεσθαι περὶ τὸν οἶκον
[4, 40]	πρότερον χρόνοις, ὁπότε βασιλεὺς ἀποθάνοι,	τὴν	μὲν ἐξουσίαν ὁ δῆμος ἐδίδου
[4, 33]	νῦν πρὸς αὐτὸν ἐρῶ. ἐγὼ	τὴν	μὲν ἐπιτροπείαν ὑμῶν ἔλαβον, ὦ
[4, 51]	τοιᾷδε. νείμας τὴν δύναμιν διχῇ	τὴν	μὲν ἑτέραν ὑπὸ νύκτα πέμπει
[4, 63]	πολέμους καὶ δύο πόλεις ἀποικίσας	τὴν	μὲν καλουμένην Σιγνίαν οὐ κατὰ
[4, 18]	ἑκατὸν καὶ ἐνενηκοντατρεῖς. ἐπεῖχον δὲ	τὴν	μὲν πρώτην συμμορίαν ὀκτὼ καὶ
[4, 33]	καὶ ὥσπερ ἀδικῶν αὐτὸς ἐγκαλοῦμαι,	τὴν	μὲν τύχην ὕστερον ἀνακλαύσομαι, τὰ
[4, 42]	ἄλλων, οὓς ὑπελάμβανε βαρεῖαν ἡγεῖσθαι	τὴν	μεταβολὴν καὶ οἷς πολὺς πλοῦτος
[4, 42]	τοῖς δημοτικοῖς τέως ὄντες καὶ	τὴν	μεταβολὴν τῆς πολιτείας ἐπὶ τῷ
[4, 39]	ἔχοντας ξίφη· οἳ τάχει πολλῷ	τὴν	μεταξὺ διανύσαντες ὁδὸν ἐγγὺς ὄντα
[4, 5]	τοὺς ἰατροὺς συγκαλεῖν. διαλιποῦσα δὲ	τὴν	μεταξὺ νύκτα τῇ κατόπιν ἡμέρᾳ
[4, 28]	φύσιν ἐφέρετο καὶ λυπηρὰν ἡγεῖτο	τὴν	μὴ τὰ ὅμοια βουλομένην, τῇ
[4, 69]	συνέθεντο πρὸς ἀλλήλους ἅμα φιλῆσαι	τὴν	μητέρα βουλόμενοι κοινῇ τὴν βασιλείαν
[4, 69]	θεὸς αὐτοῖς ἀνεῖλε, τῷ πρώτῳ	τὴν	μητέρα φιλήσαντι. οἱ μὲν οὖν
[4, 2]	θεῶν ἢ δαιμόνων καὶ μετὰ	τὴν	μίξιν ἀφανισθέντος εἴθ´ Ἡφαίστου καθάπερ
[4, 9]	τοῖς σώμασι τῶν εὐεργετῶν καὶ	τὴν	μνήμην τῶν ἔργων. δόξατε οὖν
[4, 63]	φυλαττόμενος, εἴ πως δύναιτο διακρούσασθαι	τὴν	μοῖραν, οὐκ ἴσχυσε νικῆσαι τὸ
[4, 73]	τῶν ὠφελίμων, ἐν οἷς καὶ	τὴν	μοναρχίαν εἶναι συμβέβηκε, μεταθέσθαι τοὔνομα
[4, 71]	λάβωμεν τὸ πλῆθος ὡρμημένον καταλῦσαι	τὴν	μοναρχίαν ψῆφόν τ´ αὐτοῖς ἀναδῶμεν
[4, 76]	ἀθεράπευτόν τε καὶ πεφυρμένην αἵματι	τὴν	νεκράν· ἣν πρὸ τοῦ βουλευτηρίου
[4, 70]	αὐτῇ μέγα ἀνοιμώξας καὶ περιλαβὼν	τὴν	νεκρὰν κατεφίλει καὶ ἀνεκαλεῖτο καὶ
[4, 28]	πρεσβυτέραν ἁρμόσας καὶ τῷ νεωτέρῳ	τὴν	νεωτέραν· οὕτως οἰόμενος αὐτὰς μάλιστα
[4, 25]	λαβόντες Ἴωνές θ´ οἱ μεταθέμενοι	τὴν	οἴκησιν ἐκ τῆς Εὐρώπης εἰς
[4, 29]	δὲ πάππῳ σου Ταρκυνίῳ μεταθεμένῳ	τὴν	οἴκησιν ἐκ Τυρρηνῶν ταύτης βασιλεῦσαι
[4, 13]	κατασκευάσασθαι· ἔνθα καὶ αὐτὸς ἐποιήσατο	τὴν	οἴκησιν ἐν τῷ κρατίστῳ τῆς
[4, 70]	εἰπὼν ἐχώρει κατὰ σπουδὴν ἐπὶ	τὴν	οἰκίαν ἅμα τῷ Κολλατίνῳ τε
[4, 39]	ἅπαν· ἀλλὰ καὶ πρὶν εἰς	τὴν	οἰκίαν αὐτὸν εἰσελθεῖν, ἀποστείλας τοὺς
[4, 57]	πᾶσαν ἐξέτασιν ὑπομένοντος ἔφη βούλεσθαι	τὴν	οἰκίαν αὐτοῦ διερευνῆσαι πέμψας ἑτέρους,
[4, 67]	Κολλατῖνος ἀπὸ στρατοπέδου, τῶν κατεσχηκότων	τὴν	οἰκίαν αὐτοῦ κακῶν οὐδὲν εἰδὼς
[4, 66]	ὀφθαλμοὺς δακρύων. ὡς δ´ εἰς	τὴν	οἰκίαν εἰσῆλθε τοῦ πατρός· ἔτυχον
[4, 57]	ἀντεῖπεν ὁ Πέτρων, ἀλλ´ ἐφῆκε	τὴν	οἰκίαν ἐρευνᾶν· εὑρόντες, ἔνθα ἦν
[4, 67]	καὶ θρήνου καὶ τυπετοῦ γυναικείου	τὴν	οἰκίαν ὅλην κατασχόντος ὁ μὲν
[4, 67]	παρακλήσει τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν εἰς	τὴν	οἰκίαν συνελθόντων ὥσπερ ἠξίου, λέγει
[4, 60]	~Τούτοις τοῖς ἀνδράσιν ἀφικομένοις εἰς	τὴν	οἰκίαν τοῦ τερατοσκόπου περιτυγχάνει τι
[4, 2]	τερατοσκόπων ἀποφηναμένων δόξαι τῷ βασιλεῖ	τὴν	Ὀκρισίαν, ᾗ πρώτῃ ἐφάνη τὸ
[4, 2]	αἰδοῖον ἀνδρός. τοῦτο δὲ θεάσασθαι	τὴν	Ὀκρισίαν πρώτην φέρουσαν τοὺς εἰωθότας
[4, 20]	τ´ ἀθυμίαν αὐτῶν παρεμυθήσατο καὶ	τὴν	ὀργὴν ἐπράυνε πλεονέκτημα δωρησάμενος, ἐξ
[4, 27]	ἀδικεῖν στέμμασι καὶ λιτανείαις παρῃτοῦντο	τὴν	ὀργήν, οὐδὲν ἐν τῷ παρόντι
[4, 52]	μετὰ ταῦτα πολλὰς ἐξόδους ἐπὶ	τὴν	Οὐολούσκων χώραν τοτὲ μὲν ἁπάσῃ
[4, 77]	τῷ παραλαβεῖν τὴν ἀρχήν, ἵνα	τὴν	οὐσίαν αὐτοῦ κατάσχοι πολλὴν σφόδρα
[4, 28]	ἑκάτερος ἐναντίᾳ συναφθεὶς τύχῃ κατὰ	τὴν	οὐχ ὁμοτροπίαν· Λευκίῳ μὲν γὰρ
[4, 50]	ὅπλων γένοιντο, ἐλευθερίας μεταποιήσεσθαι, καὶ	τὴν	παρὰ τῶν συμμάχων ἀφιγμένην δύναμιν
[4, 10]	ἀρχαῖς μὲν γὰρ ὥρμησαν ἀφελέσθαι	τὴν	παράνομον αὐτοῦ δυναστείαν ἀποδείξαντες μεσοβασιλεῖς
[4, 85]	οἱ γὰρ ὕπατοι ταχεῖαν αὐτοῦ	τὴν	παρουσίαν ἐπὶ τὴν πόλιν προορώμενοι
[4, 42]	ἔτι μετεῖχον, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ	τὴν	παρρησίαν ἅμα τοῖς δημοτικοῖς ἀφῃρέθησαν,
[4, 46]	τὰς οὐσίας, ἁπάντων δ´ ἅμα	τὴν	παρρησίαν καὶ τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιροῖτο·
[4, 81]	μὲν ἀπολώλασιν, οἱ δὲ φεύγουσι	τὴν	πατρίδα. ἀλλὰ τὰ ὑμέτερα πράγματα,
[4, 75]	σύμβολα πραττέτωσαν, ὅπως ἐλευθέραν οἰκήσομεν	τὴν	πατρίδα καὶ μηκέτι κάθοδον ἕξουσιν
[4, 80]	καὶ κηδεστὰς γενομένων, τὰς εἰς	τὴν	πατρίδα καὶ πάντας ἡμᾶς ἐπιτελεσθείσας,
[4, 39]	πάθους ἀσεβὴς ὑπὸ Ῥωμαίων κατὰ	τὴν	πάτριον γλῶτταν καλεῖται. ~Τοιαύτης τελευτῆς
[4, 81]	ταῦτα πάσχοντες ὑπομενοῦμεν, καὶ πότε	τὴν	πάτριον ἐλευθερίαν ἀνακτησόμεθα; ὅταν ἀποθάνῃ
[4, 65]	ἀνάγκην ἦλθεν ἡ Λουκρητία φοβηθεῖσα	τὴν	περὶ τὸν θάνατον ἀσχημοσύνην εἶξαί
[4, 4]	δύο νήπια καταλειπόμενα. ἐνθυμουμένη δὲ	τὴν	περὶ τὸν οἶκον ἐρημίαν καὶ
[4, 59]	αὐτῶν ἀποφαινομένων, ἀλλὰ Τυρρηνοῖς ἀποδιδόντων	τὴν	περὶ τῶν τοιούτων ἐπιστήμην ἐξετάσας
[4, 61]	ἐπὶ κρηπῖδος ὑψηλῆς βεβηκὼς ὀκτάπλεθρος	τὴν	περίοδον, διακοσίων ποδῶν ἔγγιστα τὴν
[4, 10]	ἀπογράφεσθαι κελεύσας τοὺς ὑποχρέους, ὅσοι	τὴν	πίστιν ἀδύνατοι ἦσαν φυλάττειν, τίσιν
[4, 61]	τὴν περίοδον, διακοσίων ποδῶν ἔγγιστα	τὴν	πλευρὰν ἔχων ἑκάστην· ὀλίγον δέ
[4, 53]	Γαβίους ὠσάμενοι καὶ κατακλείσαντες εἰς	τὴν	πόλιν ἀνδράποδα καὶ λείαν αὐτῶν
[4, 74]	αἰσίοις θεῶν ἐπικυρωσάντων παρεληλυθὸς εἰς	τὴν	πόλιν αὐτῆς ἕνεκα τῆς ὁσίας
[4, 53]	ἐκ Συέσσης διαφυγόντων τινές, ὅτε	τὴν	πόλιν αὐτῶν Ταρκύνιος κατελάβετο, καὶ
[4, 14]	τῶν μοιρῶν Ἰσκυλίνην, τετράφυλον ἐποίησε	τὴν	πόλιν εἶναι, τρίφυλον οὖσαν τέως·
[4, 42]	ἕνεκεν ἐπεβουλεύοντο, καταλείψειν τῷ τυράννῳ	τὴν	πόλιν ἑκόντες καὶ πολλῷ πλείονες
[4, 41]	πάντα τὸν ἐπιχώριον κόσμον, ᾧ	τὴν	πόλιν ἐκόσμησαν οἱ πρότεροι βασιλεῖς,
[4, 35]	λόγῳ, οὐ δικαίως δ´ ἄρχεσθαι	τὴν	πόλιν ἐνόμιζες ὑπ´ ἐμοῦ καὶ
[4, 4]	Ῥωμαίοις, ἀλλὰ βουλομένοις ὑπὸ σοῦ	τὴν	πόλιν ἐπιτροπεύεσθαι, ὑφ´ οὗ πολλάκις
[4, 72]	δοκεῖ, σκοπώμεθα πάλιν, τίς ἡ	τὴν	πόλιν ἐπιτροπεύσουσα ἀρχὴ γενήσεται μετὰ
[4, 72]	αὖθις καταστήσασθαι πολιτείαν ἐξαριθμουμένοις, ὅσα	τὴν	πόλιν ἐποίησαν ἀγαθὰ πάντες οἱ
[4, 62]	ἡ βουλὴ ψηφίσηται, στάσεως καταλαβούσης	τὴν	πόλιν ἢ δυστυχίας τινὸς μεγάλης
[4, 14]	περιέλαβεν, εἰς τέτταρας μοίρας διελὼν	τὴν	πόλιν καὶ θέμενος ἐπὶ τῶν
[4, 22]	οὐδεμίαν ἀπαξιοῦντες, εἰς πολυανθρωπίαν προήγαγον	τὴν	πόλιν. ὁ δὲ Τύλλιος καὶ
[4, 67]	συναντᾷ κατὰ δαίμονα παραγινόμενος εἰς	τὴν	πόλιν ὁ Κολλατῖνος ἀπὸ στρατοπέδου,
[4, 23]	ἐπιτραφήσεσθαι νεότητα καὶ οὐδέποτε ἀπορήσειν	τὴν	πόλιν οἰκείων ὅπλων, ἀλλ´ ἕξειν
[4, 13]	ἀλλ´ ἔστιν ἅπαντα τὰ περὶ	τὴν	πόλιν οἰκούμενα χωρία, πολλὰ ὄντα
[4, 76]	ὄντος, ἀλλὰ καὶ τοῦ κατὰ	τὴν	πόλιν ὅλην· διεξῄεσαν γὰρ οἱ
[4, 40]	θορύβου δὲ γενομένου πολλοῦ κατὰ	τὴν	πόλιν ὅλην καὶ οἰμωγῆς ἐπὶ
[4, 58]	δὲ ταῦτ´ ἐπράττετο, θορύβου κατὰ	τὴν	πόλιν ὄντος ὡς ἐπὶ τοσούτῳ
[4, 30]	πεπονθὼς ἰδίᾳ κακὸν ἢ τί	τὴν	πόλιν ὁρῶν ἀδικουμένην ὑπ´ ἐμοῦ
[4, 37]	εἰς τὴν ἀγορὰν τοῦ κατὰ	{τὴν}	πόλιν ὄχλου προελθὼν ἐπὶ τὸ
[4, 23]	οἱ πατρίκιοι τὸ ἔθος εἰς	τὴν	πόλιν παρελθεῖν, καὶ μέχρι τῶν
[4, 85]	ταχεῖαν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν ἐπὶ	τὴν	πόλιν προορώμενοι πέμπουσι γράμματα καθ´
[4, 80]	ὧν εὐδαιμονεστέραν τε καὶ μείζω	τὴν	πόλιν τοῖς ἐπιγινομένοις παρέδοσαν, ἧς
[4, 11]	νυκτὸς ἔτι πολλὴν κατάγειν εἰς	τὴν	πόλιν τοὺς φυγάδας. τὰ μετὰ
[4, 11]	τυγχάνειν, τὰ μὲν παιδία οἰχήσεται	τὴν	πόλιν ὑμῖν καταλιπόντα καὶ ἡ
[4, 10]	ἐκ πολλοῦ φήμας λέγεσθαι κατὰ	{τὴν}	πόλιν ὡς ἐπιβουλευόντων αὐτῷ τῶν
[4, 24]	μεγάλα καὶ ῥύπους δυσεκκαθάρτους εἰς	τὴν	πολιτείαν εἰσαγομένους. καὶ μάλιστα μὲν
[4, 9]	καὶ ἴσην καὶ κοινὴν ποιεῖν	τὴν	πολιτείαν καὶ τὰ δίκαια πᾶσι
[4, 27]	Ῥωμαίων τοῖς νεωστὶ προσεληλυθόσι πρὸς	τὴν	πολιτείαν. Ταῦτα διαπραξάμενος ἐν εἰρήνῃ
[4, 50]	εἶναι τῶν πλησιοχώρων καὶ διὰ	τὴν	πολλὴν εὐτυχίαν ἅπασι λυπηροὶ καὶ
[4, 38]	τὴν ἀγορὰν οἱ συνειδότες αὐτῷ	τὴν	πρᾶξιν καὶ παρορμῶντες ἐκ τῶν
[4, 28]	δὲ Ταρκυνίου, τῷ τε πρεσβυτέρῳ	τὴν	πρεσβυτέραν ἁρμόσας καὶ τῷ νεωτέρῳ
[4, 16]	δὲ κατεῖχεν ἐν τοῖς πολέμοις	τὴν	προαγωνιζομένην τῆς φάλαγγος ὅλης. ἔπειτ´
[4, 78]	τ´, ὦ δημόται, συνεκαλέσαμεν, ἵνα	τὴν	προαίρεσιν ἀποδειξάμενοι τὴν ἑαυτῶν συναγωνιστὰς
[4, 45]	Μαμιλίῳ τε διάφορος ὢν διὰ	τὴν	πρὸς τὰ κοινὰ φιλοτιμίαν καὶ
[4, 57]	πολλὰς φέροντες ἐπιστολὰς ἐπισεσημασμένας καὶ	τὴν	πρὸς τὸν Ἀντίστιον γραφεῖσαν, ἐπιγινώσκειν
[4, 27]	καὶ τὴν διαφορὰν τῶν πατρικίων	τὴν	πρὸς τὸν ἡγεμόνα γενομένην μεγάλην
[4, 58]	ἅπασι χαρίζεσθαι, οὐ δι´ εὔνοιαν	τὴν	πρὸς τοὺς Γαβίους, ἀλλ´ ἵνα
[4, 70]	ἐγὼ περιμένων ταύτην τοῦ βίου	τὴν	προσποίησιν ἐφύλαττον; ἆρα πέπρωται Ῥωμαίοις
[4, 62]	Ἀτίλιον ἀδικεῖν τι δόξαντα περὶ	τὴν	πύστιν καταμηνυθέντα ὑφ´ ἑνὸς τῶν
[4, 46]	διεξιών, ἃς ἐπὶ τῷ κατασχεῖν	τὴν	Ῥωμαίων ἀρχὴν ἐπετελέσατο. διεξελθὼν δὲ
[4, 69]	ἠρώτων τὸν θεόν, τίνι πέπρωται	τὴν	Ῥωμαίων ἀρχὴν παραλαβεῖν, ὁ δὲ
[4, 31]	Ταρκύνιος ἐμὸς ὢν πάππος ἐκτήσατο	τὴν	Ῥωμαίων ἀρχὴν πολλοὺς καὶ μεγάλους
[4, 41]	δὲ τοῦτον παραλαμβάνει Λεύκιος Ταρκύνιος	τὴν	Ῥωμαίων δυναστείαν οὐ κατὰ νόμους,
[4, 51]	καὶ δυσὶ μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς	τὴν	Ῥωμαίων ἐμβαλοῦσα λεηλατεῖ τοὺς ἀγρούς,
[4, 58]	πρὸς τοὺς Γαβίους, ἀλλ´ ἵνα	τὴν	Ῥωμαίων ἡγεμονίαν ἐγκρατέστερον κατέχῃ ταῦτα
[4, 58]	ἔχουσι, συγχωρεῖν καὶ σὺν τούτοις	τὴν	Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν ἅπασι χαρίζεσθαι, οὐ
[4, 84]	ἡμῖν φεύγειν Ταρκυνίους πόλιν τε	τὴν	Ῥωμαίων καὶ χώραν, ὅσης ἄρχουσι
[4, 46]	ὡς οὐδὲ τὴν βασιλείαν εἶχε	τὴν	Ῥωμαίων κατὰ νόμους παρ´ ἑκόντων
[4, 79]	γῆς οὐδαμόθι γενόμενα πρῶτος εἰς	τὴν	Ῥωμαίων πόλιν εἰσαγαγὼν καὶ μόνος.
[4, 61]	ὁ τοῦ μάντεως ὑπέθετο υἱός,	τὴν	Ῥώμην καὶ τὸν Ταρπήιον ὀνομάζοντες
[4, 26]	μὴ βαρβάρους εἶναι τοὺς οἰκίσαντας	τὴν	Ῥώμην. οὐ γὰρ ἂν Ἑλληνικοῖς
[4, 55]	ἀφικομένων καὶ οὐ διὰ μακροῦ	τὴν	Ῥώμην ὑποχείριον ἕξειν ἐλπίσαντες καὶ
[4, 29]	σὺ μὲν ἀπαλλάττεις τοῦ βίου	τὴν	σαυτοῦ γυναῖκα, ἐγὼ δὲ ταὐτὸ
[4, 66]	τιμωρῆσαί μοι καὶ μὴ περιιδεῖν	τὴν	σεαυτοῦ θυγατέρα θανάτου χείρονα παθοῦσαν.
[4, 35]	πάντα τὰ ἐν ἀνθρώποις δίκαια	τὴν	σὴν βασιλείαν κατεῖχον, ἐχρῆν σε
[4, 16]	ἔτη γεγονότας ἀπὸ τῶν ἐχόντων	τὴν	στρατεύσιμον ἡλικίαν, δέκα μὲν ἐποίησε
[4, 15]	ἦσαν καὶ τίνες ἐξ αὐτῶν	τὴν	στρατεύσιμον ἡλικίαν εἶχον. ταῦτα καταστησάμενος
[4, 52]	ἀναλαβὼν εἰς Ῥώμην ἀπῄει πλουτοῦσαν	τὴν	στρατιὰν ἀπάγων. ἐποιήσατο δὲ καὶ
[4, 82]	ξενιζομένου παρ´ αὐτῇ Σέξτου διὰ	τὴν	συγγένειαν τῇ παρελθούσῃ νυκτί, Κολλατίνου
[4, 49]	μὲν οὖν ἅπαντες ἐψηφίσαντο ποιεῖν	τὴν	συμμαχίαν, ἐκ δὲ τοῦ Οὐολούσκων
[4, 49]	καὶ Οὐολούσκων τῶν ἐγγραψαμένων εἰς	τὴν	συμμαχίαν, ἵνα συνερχόμενοι καθ´ ἕκαστον
[4, 15]	δὲ τὴν θυσίαν ταύτην καὶ	τὴν	σύνοδον ἅπαντας ἐκέλευσε τοὺς ὁμοπάγους
[4, 49]	τόπον μὲν ἀπέδειξεν, ἔνθα ποιήσονται	τὴν	σύνοδον ἐν μέσῳ μάλιστα τῶν
[4, 4]	τὸν Τύλλιον καὶ τὴν θυγατέρα	τὴν	συνοικοῦσαν τῷ Τυλλίῳ κατασχοῦσα καὶ
[4, 22]	ἐμὲ χρόνων Ῥωμαῖοι καθαίρονται μετὰ	τὴν	συντέλειαν τῶν τιμήσεων ὑπὸ τῶν
[4, 57]	τὸν Ἀντίστιον γραφεῖσαν, ἐπιγινώσκειν φήσας	τὴν	σφραγῖδα τοῦ πατρὸς ὁ Σέξτος
[4, 20]	ἀγανακτοῦντας αὐτούς, δι´ ἑτέρου τρόπου	τήν	τ´ ἀθυμίαν αὐτῶν παρεμυθήσατο καὶ
[4, 69]	τὰς μητέρας ἐν ταῖς γοναῖς·	τήν	τ´ αἰτίαν τῆς νόσου γνῶναι
[4, 50]	ῥᾴδιον τοῖς στρατιώταις ἐπέτρεψεν ἀπάγεσθαι	τήν	τ´ ἄλλην κτῆσιν τῆς πόλεως
[4, 56]	ὑπό τινων τῷ πατρὶ παραδοθῆναι,	τήν	τ´ ἀρχὴν ἕτοιμος ἦν ἀποθέσθαι,
[4, 50]	καὶ φέρειν, εἴ τις ἐπιτύχοι,	τήν	τ´ ἐντὸς τείχους καὶ τὴν
[4, 56]	Γαβίους πέμπει πρὸς τὸν πατέρα	τήν	τ´ ἐξουσίαν, ἣν εἰληφὼς ἦν,
[4, 5]	εἰς τὸ δημόσιον ἀσφαλῶς ἤδη	τὴν	Ταρκυνίου κατεῖχεν ἀρχήν. ~Βούλομαι δ´
[4, 27]	ὧν μέλλω νῦν διεξιέναι. ~Μετὰ	τὴν	Ταρκυνίου τελευτὴν αἱ παραδοῦσαι τὴν
[4, 7]	τοὔνομα. ὡμολόγηται γάρ, ὅτι μετὰ	τὴν	Ταρκυνίου τελευτὴν παραλαβὼν τὴν βασιλείαν
[4, 40]	καὶ μίαν ἡμέραν ἐπιβιώσασα μετὰ	τὴν	ταφὴν τῇ κατόπιν νυκτὶ ἀποθνήσκει.
[4, 52]	ἐπὶ Σύεσσαν ᾤχετο. ἐκεῖθεν δὲ	τήν	τε καταλειφθεῖσαν δύναμιν καὶ τὰ
[4, 53]	εἰ κατέλθοιεν ἐπὶ τὰ σφέτερα,	τήν	τε κατάλυσιν τοῦ τυράννου δυνατὴν
[4, 55]	προειδὼς εἰς οὓς παρέσται τόπους,	τήν	τε λείαν ἄφθονον καὶ τὰ
[4, 63]	νεοττοὺς ἐχόντων γῦπες ἀθρόοι προσπετασθέντες	τήν	τε νεοττιὰν διεφόρησαν καὶ τοὺς
[4, 24]	εἰ τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἐν πολέμῳ	τήν	τε πατρίδα καὶ τὴν ἐλευθερίαν
[4, 58]	βασιλικὸν ἐκ τυραννικοῦ τρόπου μεταλαβὼν	τήν	τε πόλιν αὐτοῖς ἔφη τὴν
[4, 26]	συγκαλεῖν. ἐπεὶ δὲ συνῆλθον, συναγαγὼν	τήν	τε Ῥωμαίων βουλὴν καὶ τοὺς
[4, 25]	ὢν ἐδήλωσεν, ἐν οἷς ἐδόκει	τήν	τε τῆς βουλῆς ἐξουσίαν καὶ
[4, 34]	ἁπάντων νόμος ἦν τοὺς διαδεχομένους	τήν	τε φανερὰν οὐσίαν καὶ τὰ
[4, 79]	ἐτράφη καὶ οὓς διαδέξεσθαι μετὰ	τὴν	τελευτὴν ἔμελλεν ὀλίγον ἀναμείνας, ἕως
[4, 65]	αἰσχρὰν καὶ ἐπονείδιστόν σου γενέσθαι	τὴν	τελευτὴν καὶ μηδὲ ταφῆς τὸ
[4, 71]	τυράννοις ἐστὶν ἀλλότρια, πρόθυμοι περὶ	τὴν	τῆς πατρίδος ἐλευθερίαν γενήσονται οὔτε
[4, 37]	τ´ ἐπιτηδειότερον ἄρχειν, ἐκείνῳ παραδοῦναι	τὴν	τῆς πόλεως προστασίαν· αὐτὸς δὲ
[4, 74]	ἀποδεικνύσθω τις ἀεὶ βασιλεύς, ὁ	τὴν	τιμὴν ταύτην ἕξων διὰ βίου,
[4, 38]	τὸ συνέδριον. ὁ δὲ θαυμάσας	τὴν	τόλμαν αὐτοῦ τάχιον ἢ φρονιμώτερον
[4, 10]	δ´ ἐπὶ τῷ δήμῳ ποιήσωσι	τὴν	τοῦ βασιλέως προαίρεσιν, ἅπασαι τὸν
[4, 4]	τῶν Ἄγκου Μαρκίου παίδων ἀνασώσασθαι	τὴν	τοῦ πατρὸς ἀρχὴν βουλομένων, ὡς
[4, 65]	ἐγὼ γὰρ οἶδ´, ὅτι παραλήψομαι	τὴν	τοῦ πατρὸς βασιλείαν, ὥσπερ ἐστὶ
[4, 65]	σε μετὰ τοῦ δούλου τετιμωρῆσθαι	τὴν	τοῦ συγγενοῦς ὕβριν μετερχόμενος, ὥστ´
[4, 29]	μηδὲν εἰς τοῦτο πραγματευσαμένῳ, μετὰ	τὴν	τοῦ Τυλλίου δήπου τελευτήν; ὥσπερ
[4, 35]	ὑμῶν ἀφαιρούμενος τὴν διάγνωσιν, ἀλλὰ	τὴν	τούτου συκοφαντίαν ἐπιδείξασθαι βουλόμενος ταῦτα
[4, 62]	ἀνδρῶν δέκα φυλαττόμενοι. μετὰ δὲ	τὴν	τρίτην ἐπὶ ταῖς ἑβδομήκοντα καὶ
[4, 30]	διαμελλήσας ὁ Ταρκύνιος ἐπάγεται γυναῖκα	τὴν	Τυλλίαν οὔτε τοῦ πατρὸς αὐτῆς
[4, 55]	τῶν ἐκ τῆς πόλεως φεύγειν	τὴν	τυραννίδα σκηπτόμενοι, καὶ χεὶρ ἤδη
[4, 81]	ἀρξάμενος πονηρὸς εἶναι, πᾶσαν ἀκριβοῖ	τὴν	τυραννικὴν κακίαν, ποδαποὺς χρὴ νομίζειν
[4, 11]	πάππου καταλειφθεῖσαν ἀρχὴν ἀφαιρεῖσθαι, στέρξομεν	τὴν	τύχην. ἀλλὰ πρὸς ἁπάντων θεῶν
[4, 75]	πλείοσι δόξῃ λόχοις κυρίαν εἶναι	τὴν	τῶν ἀνδρῶν αἵρεσιν καὶ τὰ
[4, 76]	ὑπ´ ἐκείνου δὲ τοὺς ἕξοντας	τὴν	τῶν βασιλέων ἐξουσίαν ὀνομασθῆναι Λεύκιον
[4, 62]	θεράποντας δύο παραζεύξας ἐκείνοις ἀπέδωκε	τὴν	τῶν βιβλίων φυλακήν, ὧν τὸν
[4, 38]	δήμου κατὰ τοὺς ἀγροὺς ἐπὶ	τὴν	τῶν καρπῶν συγκομιδήν, ἐξῆλθε μετὰ
[4, 75]	τὰ κοινά, καὶ αὐτὸς ἀποθήσομαι	τὴν	τῶν Κελερίων ἀρχήν. ὁ δὲ
[4, 19]	καταγραφὰς κατὰ τὴν διαίρεσιν ἐποιεῖτο	τὴν	τῶν λόχων, τὰς δὲ τῶν
[4, 4]	σὺ τάς τε ῥάβδους καὶ	τὴν	τῶν ὅπλων ἐξουσίαν κάλει τοὺς
[4, 9]	τὴν ἐμαυτοῦ προδώσω πίστιν οὐδὲ	τὴν	τῶν παιδίων ἐρημίαν ἐγκαταλείψω κατὰ
[4, 25]	τε τῆς βουλῆς ἐξουσίαν καὶ	τὴν	τῶν πατρικίων δυναστείαν ἐλαττοῦν, ἀλλὰ
[4, 3]	ἔπεμψαν, καὶ συγκατεκτήσατο βασιλεῖ Ταρκυνίῳ	τὴν	τῶν Τυρρηνῶν ἀρχήν· ἔν τε
[4, 62]	τῶν βασιλέων ἡ πόλις ἀναλαβοῦσα	τὴν	τῶν χρησμῶν προστασίαν ἄνδρας τε
[4, 82]	οἷς ἀγανακτοῦσα καὶ ἀφόρητον ἡγουμένη	τὴν	ὕβριν ἐπειδὴ πρὸς τὸν πατέρα
[4, 34]	τὴν ἑαυτῶν, Ταρκύνιε, κτῆσιν, οὐ	τὴν	ὑμετέραν· ὥσπερ γε καὶ τὸν
[4, 11]	δοῦναι ταύτην δωρεάν, φανερὰν ποιῆσαι	τὴν	ὑμῶν αὐτῶν γνώμην. εἰ γὰρ
[4, 11]	τῶν εὐεργετῶν παῖδας ἐξελαύνειν καὶ	τὴν	ὑπὸ τοῦ πάππου καταλειφθεῖσαν ἀρχὴν
[4, 64]	ὁ γὰρ χρόνος ταύτην μοι	τὴν	ὑπόληψιν βεβαιοῖ. ὁ μὲν οὖν
[4, 17]	στάσιν ἔχειν ἐν τοῖς ἀγῶσι	τὴν	ὑστάτην. τὴν δὲ πέμπτην μοῖραν,
[4, 51]	πέμπει λαθὼν τοὺς πολεμίους ἐπὶ	τὴν	φέρουσαν ἀπὸ Φιδήνης ὁδόν, τὴν
[4, 84]	Ἐγίνετο ταῦτα· καὶ ἐπειδὴ πᾶσαι	τὴν	φυγὴν τῶν τυράννων αἱ φρᾶτραι
[4, 57]	ὁ δὲ τοῖς ἰδίοις ἑταίροις	τὴν	φυλακὴν ἐπιτρέψας τῶν πυλῶν, ἵνα
[4, 28]	συνοικοῦντος. ἔπειτα δ´ ἡ κακὴ	τὴν	φύσιν ἀπονοηθεῖσα καὶ νομίσασα τοῖς
[4, 28]	τολμηρῷ καὶ αὐθάδει καὶ τυραννικῷ	τὴν	φύσιν ὄντι χρηστὴ καὶ σώφρων
[4, 66]	δέ μοι ταύτην πρῶτον αἰτουμένῃ	τὴν	χάριν· κάλεσον ὅσους δύνασαι πλείστους
[4, 15]	ἧττον βαρύνωνται. ~Διεῖλε δὲ καὶ	τὴν	χώραν ἅπασαν, ὡς μὲν Φάβιός
[4, 55]	τοῦ πατρὸς ἀποστάτης συνεχῶς ἐπὶ	τὴν	χώραν ἐξιὼν καὶ πολλὰς περιβαλλόμενος
[4, 53]	τειχῶν καὶ πολλοὺς καταβαλόντες ἀδεῶς	τὴν	χώραν ἐπόρθουν, πολλάκις δ´ οἱ
[4, 71]	ἔσται αὐτὴν κατὰ νόμους καὶ	τὴν	ψῆφον ἀναδώσων ταῖς φράτραις. ἄρχοντι
[4, 10]	τὰ πράγματα ὁ δῆμος ἐναντιώσεται	τὴν	ψῆφον ἀναλαβών· ἐὰν δ´ ἐπὶ
[4, 62]	τὰς βύβλους δοῦσα καὶ φράσασα	τηρεῖν	ἐπιμελῶς ἐξ ἀνθρώπων ἠφανίσθη, Ταρκύνιος
[4, 6]	δὴ κατὰ τὸν ἔνατον ἐνιαυτὸν	τῆς	Ἄγκου δυναστείας ἱππέων ἡγούμενος ἐπὶ
[4, 43]	καὶ ταύτας καθαιρεθῆναι κελεύσας ἐκ	τῆς	ἀγορᾶς διέφθειρεν. ἔπειτα κατέλυσε τὰς
[4, 40]	δείσας ὁ Ταρκύνιος, εἰ διὰ	τῆς	ἀγορᾶς ὁ νεκρὸς φέροιτο, ὡς
[4, 28]	ἑαυτῆς τρόποις ἁρμόττειν μάλιστα τὸν	τῆς	ἀδελφῆς ἄνδρα μεταπέμπεταί τ´ αὐτὸν
[4, 79]	τὴν ἀνδροφόνον νύμφην ἐπὶ τὸν	τῆς	ἀδελφῆς θάλαμον ἤγετο τὰς ἀπορρήτους
[4, 61]	τε τῆς Ἥρας καὶ ὁ	τῆς	Ἀθηνᾶς ὑφ´ ἑνὸς ἀετοῦ καὶ
[4, 73]	πολιτειῶν. ~Χαλεπῆς δὲ καὶ δυσκρίτου	τῆς	αἱρέσεως ἅπασι φαινομένης διὰ τὰς
[4, 62]	οὐκ ἀξιοῦντος δὲ τοῦ Ταρκυνίου	τῆς	αἰτηθείσης τιμῆς πρίασθαι τὰς βύβλους
[4, 49]	ἐθνῶν κείμενον ὄρος ὑψηλόν, ὃ	τῆς	Ἀλβανῶν ὑπέρκειται πόλεως, ἐν ᾧ
[4, 30]	αὐτοῦ τὸ περὶ τὴν ἐξέτασιν	τῆς	ἀληθείας ταλαίπωρον. Μετὰ τοῦτο τὸ
[4, 82]	οὐχ ὅπλων, οὐ στρατηγῶν, οὐ	τῆς	ἄλλης τῆς εἰς τὰ πολέμια
[4, 80]	ὧν χωρὶς οὐδὲν ἂν γένοιτο	τῆς	ἀνθρωπίνης σπουδῆς καὶ προνοίας ὄφελος.
[4, 68]	καιρὸν ἔχειν, φυλάττων τὸ προσποίημα	τῆς	ἀνοίας, ἐξ οὗ ταύτης ἔτυχε
[4, 39]	θαυμαστὰ δὲ καὶ ἄπιστα πραχθῆναι,	τῆς	ἀνοσίας αὐτοῦ θυγατρὸς ἔργα παραδίδοται.
[4, 28]	πράττειν τὰ μὴ δίκαια, ὑπὸ	τῆς	ἀνοσίας γυναικὸς ἐπὶ τἀναντία μετήγετο
[4, 9]	καὶ αὐτὸς οὐδένα χρόνον ἀνήσω	τῆς	ἁπάντων προνοούμενος ἰσηγορίας. ~Τοιαῦτα λέγοντος
[4, 7]	υἱοί, καὶ τοῦτ´ ἦν αἴτιον	τῆς	ἀπάτης τοῖς ἄλλοις ἅπασι τοῖς
[4, 66]	συμβεβηκὸς ὡς εἶχε τάχους ἐπιβᾶσα	τῆς	ἀπήνης εἰς Ῥώμην ᾤχετο, μέλαιναν
[4, 39]	λήψεται τὰ πράγματα τέλος, ἐπὶ	τῆς	ἀπήνης καθεζομένη παρῆν εἰς τὴν
[4, 39]	εἰποῦσα καὶ καθεζομένη πάλιν ἐπὶ	τῆς	ἀπήνης ᾤχετο· Ταρκύνιος δὲ καὶ
[4, 47]	οὓς ἦν αὐτῷ λεκτέον ἐπὶ	τῆς	ἀπολογίας, ὑπετίθεντο καὶ τοὺς τρόπους,
[4, 27]	ὠφέλειαν παρέξειν νομίζουσαι. ἤρξαντο δὲ	τῆς	ἀποστάσεως οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ καὶ
[4, 32]	κληρονομεῖν καὶ τίνα πρόφασιν εὐπρεπῆ	τῆς	ἀποστερήσεως σκηπτόμενος; πότερον οὐχ ἡγούμενος
[4, 59]	ὅμοιον καὶ τὸ καταφερόμενον ἐκ	τῆς	ἀποτομῆς αἷμα θερμὸν ἔτι καὶ
[4, 30]	τῶν χρόνων ἐλέγχειν. ἐπὶ γὰρ	τῆς	Ἀρροῦντος τελευτῆς γενόμενος οὐ καθ´
[4, 25]	Ἴωνες μὲν ἐν Ἐφέσῳ τὸ	τῆς	Ἀρτέμιδος, Δωριεῖς δ´ ἐπὶ Τριοπίῳ
[4, 26]	τῆς ἐμῆς ἡλικίας ἐν τῷ	τῆς	Ἀρτέμιδος ἱερῷ κειμένη γραμμάτων ἔχουσα
[4, 26]	συνήνεγκαν αἱ πόλεις χρημάτων τὸν	τῆς	Ἀρτέμιδος νεών, τὸν ἐπὶ τοῦ
[4, 13]	τινα φυλάττοντι κατὰ πολλοὺς τόπους	τῆς	ἀρχαίας κατασκευῆς, βουληθείη μετρεῖν αὐτὴν
[4, 80]	τὸ συνέδριον ἐκ τῶν ἀξίων	τῆς	ἀρχῆς διαγνῶναι τὸν ἐπιτηδειότατον· μετὰ
[4, 42]	οὐκ ἦν βουλομένοις Τύλλιον ἐκ	τῆς	ἀρχῆς ἐκπεσεῖν· ἔπειτα καὶ τῶν
[4, 7]	κρηπίδων ἐξέχεεν. ἥ τ´ ἐκ	τῆς	ἀρχῆς ἔκπτωσις αὐτοῦ γίνεται πέμπτῳ
[4, 6]	δὲ βασιλεῖ κατὰ τὸν ὄγδοον	τῆς	ἀρχῆς ἐνιαυτὸν φίλος γενόμενος ἑπτακαίδεκα
[4, 8]	τῶν Μαρκίων ἐξελάσας βεβαίως ἤδη	τῆς	ἀρχῆς ἐνόμιζε κρατεῖν, τόν τε
[4, 38]	ἐσθῆτα λαβὼν καὶ τἆλλα παράσημα	τῆς	ἀρχῆς ἐπαγόμενος· ἐλθὼν δ´ εἰς
[4, 34]	πώποτ´ ἀδικεῖν, οὐδ´ ἐκβαλεῖν με	τῆς	ἀρχῆς ἐπεχείρησεν οὔθ´ ὁ δῆμος
[4, 34]	τοῦ πατρός, ἀλλὰ τὸν ἄξιον	τῆς	ἀρχῆς ἐπὶ τὰ πράγματ´ ἐκάλει·
[4, 7]	ἐνενήκοντα βεβιωκὼς ἔτη. ἐκπεσών τε	τῆς	ἀρχῆς ἔτι πολεμεῖν Ῥωμαίοις οὐκ
[4, 37]	τῆς πόλεως προστασίαν· αὐτὸς δὲ	τῆς	ἀρχῆς ἔφησεν ἀφίστασθαι καὶ ἀποδιδόναι
[4, 63]	δέος ἅτε οὐδὲν ἔτι περὶ	τῆς	ἀρχῆς ἔχων, διὰ γυναικὸς ὕβριν
[4, 43]	μετ´ ἀλλήλων ποιῶνται περὶ καταλύσεως	τῆς	ἀρχῆς. ἦσαν δ´ αὐτῷ πολλαχῇ
[4, 36]	εἴ τί μοι τοιοῦτον ἡμάρτηται,	τῆς	ἀρχῆς θ´ ἅμα καὶ τῆς
[4, 30]	συνάγων καὶ προθυμούμενος ἐκβαλεῖν με	τῆς	ἀρχῆς καταφανὴς γέγονέ μοι. βούλομαι
[4, 9]	ὀρφανοὺς ἐγκαταλιπεῖν νῦν μὲν ὑπὲρ	τῆς	ἀρχῆς κινδυνεύοντας, εἰ δ´ ἡ
[4, 36]	εἴ τινές εἰσιν, ὦ βουλή,	τῆς	ἀρχῆς με ἀπαλλάξαι βουλόμενοι, καὶ
[4, 7]	χρόνον ἑκτακαιεικοσαέτης ἦν, ὅτ´ ἀπεστερεῖτο	τῆς	ἀρχῆς ὁ πρεσβύτερος τῶν Ταρκυνίων,
[4, 33]	ὑμῖν ὡμολόγουν, ὅτι κρατήσαντες ἐκεῖνοι	τῆς	ἀρχῆς οὐδὲ σπέρμα τοῦ Ταρκυνιείου
[4, 34]	ὑπὸ τούτων παυσθῆναι δίκαιός εἰμι	τῆς	ἀρχῆς, οὐχ ὑπὸ σοῦ. ἀλλ´
[4, 33]	ὅπου γε κἀμὲ Ταρκύνιος οὑτοσὶ	τῆς	ἀρχῆς παῦσαι πρόθυμός ἐστιν· ὃν
[4, 8]	ῥάβδους ἀποθέσθαι καὶ τὰ λοιπὰ	τῆς	ἀρχῆς σύμβολα· ὅταν δὲ τοῦτο
[4, 74]	παρ´ Ἀθηναίοις γίνεται, τὸ κράτος	τῆς	ἀρχῆς συνάγειν. τὸ γὰρ ἐν
[4, 75]	ἀσφαλέστατα καὶ κάλλιστα ἕξει τὰ	τῆς	ἀρχῆς. ~Ταύτην ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην
[4, 37]	οἰμωγαῖς ὑπὲρ τοῦ μηδενὶ παραχωρεῖν	τῆς	ἀρχῆς· τινὲς δ´ ἐξ αὐτῶν
[4, 9]	τὰς Λατίνων τοσαύτας πόλεις ἀντιποιουμένας	τῆς	ἀρχῆς, ὑπηκόους δὲ ποιήσας Τυρρηνοὺς
[4, 46]	τοὺς συνέδρους παραχωρεῖν τῷ ἀνδρὶ	τῆς	ἀρχῆς, ὡς οὔτε κατὰ τὸ
[4, 84]	τῷ κακῶς δράσαι τὰ μισούμενα	τῆς	ἀσφαλείας ὑπερορᾶν ἐπαίροντες, οἱ δὲ
[4, 22]	τριακοσίων ἀποδέουσαι. ἐποιήσατο δὲ καὶ	τῆς	αὐξήσεως τοῦ πολιτικοῦ συντάγματος οὐ
[4, 70]	ἐπεὶ δὲ πάντας εἶδεν ἐπὶ	τῆς	αὐτῆς γνώμης ὄντας οὐ λόγων
[4, 62]	χρόνον τὰς λοιπὰς ἓξ ἐνέγκασα	τῆς	αὐτῆς ἐπώλει τιμῆς. δόξασα δ´
[4, 20]	εἰ δὲ μὴ γένοιντο ἐπὶ	τῆς	αὐτῆς προαιρέσεως ἅπαντες οὗτοι, τότε
[4, 12]	εὐθὺς ὁ δῆμος ἅπας ἐπὶ	τῆς	αὐτῆς προαιρέσεως ἐγεγόνει. τοῦτο καταμαθὼν
[4, 70]	ὑπ´ ἐμοῦ καὶ δι´ ἐμὲ	τῆς	ἀφορήτου τυραννίδος ἀπαλλαγῆναι; ταῦτ´ εἰπὼν
[4, 15]	τῶν γεννωμένων· εἰς δὲ τὸν	τῆς	Ἀφροδίτης τῆς ἐν ἄλσει καθιδρυμένης,
[4, 33]	τὸν μὲν πάππον ὑμῶν οἱ	τῆς	βασιλείας ἀντιποιούμενοι φανερῶς ἀπέκτειναν, ὑμῖν
[4, 12]	ἁπάσαις δὲ ταῖς φράτραις κριθεὶς	τῆς	βασιλείας ἄξιος παραλαμβάνει τότε τὴν
[4, 29]	αὐτόν· Μέχρι τίνος, ὦ Ταρκύνιε,	τῆς	βασιλείας ἀποστερούμενος ἀνέχεσθαι διανοῇ; πότερον
[4, 31]	μόνον τῶν χρημάτων, ἀλλὰ καὶ	τῆς	βασιλείας αὐτοῦ κληρονομεῖν. σὺ δὲ
[4, 6]	οὐκ ἄν γε παρεχώρησαν αὐτῷ	τῆς	βασιλείας ἑκόντες. ~Ἔχει δὲ καὶ
[4, 34]	ψεύδομαί τι τούτων. ~Περὶ δὲ	τῆς	βασιλείας, ἐπειδὴ τοῦτ´ ἐστιν, ὃ
[4, 31]	τὸν ἡμέτερον ἐπιτροπεύειν ἤρξω καὶ	τῆς	βασιλείας ἐπιμελεῖσθαι. ~Περιῆν γὰρ ἄν
[4, 8]	~Ἐπειδὴ δὲ παραλαβὼν τὴν ἐπιτροπὴν	τῆς	βασιλείας ὁ Τύλλιος καὶ τὴν
[4, 29]	μόνον τῶν χρημάτων, ἀλλὰ καὶ	τῆς	βασιλείας ὀφείλεις πρεσβύτερος υἱωνὸς ὤν.
[4, 28]	ὁ μέν γε πονηρὸς ἐκβαλεῖν	τῆς	βασιλείας τὸν κηδεστὴν προθυμούμενος καὶ
[4, 30]	καὶ ἀνδροφόνοι φύσεις, ἐκβαλεῖν ἐκ	τῆς	βασιλείας τὸν Τύλλιον, εἰ μὴ
[4, 6]	ἱστορεῖ κατὰ τὸν πρῶτον ἐνιαυτὸν	τῆς	βασιλείας, ὡς δὲ Λικίννιος γράφει
[4, 2]	ὅτι γένος ἀπὸ τῆς ἑστίας	τῆς	βασιλείου πέπρωται γενέσθαι κρεῖττον ἢ
[4, 74]	ἀπηλλάχθαι. ἵνα δὲ καὶ τοὔνομα	τῆς	βασιλικῆς ἐξουσίας πάτριον ὑπάρχον ἡμῖν
[4, 75]	οὗτοι παραλαβόντες καὶ τὰ λοιπὰ	τῆς	βασιλικῆς ἐξουσίας σύμβολα πραττέτωσαν, ὅπως
[4, 38]	καὶ τὸν Ταρκύνιον ἰδὼν ἐπὶ	τῆς	βασιλικῆς καθήμενον ἕδρας καὶ τὸν
[4, 10]	γυναικὸς Τανακυλίδος καὶ τῆς συγγενείας	τῆς	βασιλικῆς ὅλης. ὄχλου δὲ συνδραμόντος
[4, 74]	ὑπάρξει τὰ μὲν ἀγαθὰ καρποῦσθαι	τῆς	βασιλικῆς πολιτείας, τῶν δὲ παρακολουθούντων
[4, 9]	ἴσου, νόμους θήσομαι κωλυτὰς μὲν	τῆς	βίας, φύλακας δὲ τῆς δικαιοσύνης
[4, 72]	Ταρκύνιος τελευτῶν, ἀλλὰ τὸ συνέδριον	τῆς	βουλῆς ἁπάντων ἀποδεῖξαι κύριον ὡς
[4, 80]	νόμους· πρῶτον μὲν ψηφίσματος ὑπὸ	τῆς	βουλῆς γραφέντος, ᾗ περὶ πάντων
[4, 25]	ἐν οἷς ἐδόκει τήν τε	τῆς	βουλῆς ἐξουσίαν καὶ τὴν τῶν
[4, 30]	αὐτῷ τὴν διάνοιαν, ἀλλ´ ἐπὶ	τῆς	βουλῆς ἔφη τὰ δίκαια πρὸς
[4, 38]	τῷ μηδεμίαν αὐτῷ βοήθειαν παρὰ	τῆς	βουλῆς, ᾗ μάλιστα ἐπεποίθει, γενέσθαι,
[4, 40]	τὴν ἀρχὴν λαβόντα οὐ παρὰ	τῆς	βουλῆς καὶ τοῦ δήμου, καθάπερ
[4, 42]	ἐπεὶ δὲ διέφθειρε τὸ κράτιστον	τῆς	βουλῆς μέρος θανάτοις τε καὶ
[4, 34]	ὑπὸ τῶν μεσοβασιλέων αἱρεθεὶς μήτε	τῆς	βουλῆς μοι παραδούσης τὰ πράγματα
[4, 40]	ὁ δῆμος ἐδίδου τῷ συνεδρίῳ	τῆς	βουλῆς, οἵαν προέλοιτο καταστήσασθαι πολιτείαν·
[4, 10]	οἱ πατρίκιοι καταλυομένην τὴν δυναστείαν	τῆς	βουλῆς ὁρῶντες καὶ λογισμοὺς οὐκέτι
[4, 75]	ἄνδρας ἅπαντα μετὰ τοῦ συνεδρίου	τῆς	βουλῆς, ὥσπερ οἱ βασιλεῖς ἐποίουν,
[4, 2]	ἐπιχωρίοις ἀναγραφαῖς καὶ ἕτερος ὑπὲρ	τῆς	γενέσεως αὐτοῦ λόγος ἐπὶ τὸ
[4, 40]	ἐξ οὗ καὶ ἡ περὶ	τῆς	γενέσεως αὐτοῦ μυθικὴ καὶ ἄπιστος
[4, 83]	θεοὶ πατρῷοι, φύλακες ἀγαθοὶ τῆσδε	τῆς	γῆς, καὶ δαίμονες, οἳ τοὺς
[4, 54]	τὰς συνεχεῖς τῶν πολεμίων εἰσβολὰς	τῆς	γῆς καὶ μηκέτι τοὺς καρποὺς
[4, 60]	τι λέγετε περιγράψει τῷ σκήπωνι	τῆς	γῆς μέρος ὅσον δή τι·
[4, 61]	δ´ αὐτοῦ καὶ διαγράφοντος ἐπὶ	τῆς	γῆς περιφερεῖς τε γραμμὰς καὶ
[4, 25]	δὲ καὶ ζήλου ἄξια τὰ	τῆς	γνώμης ἔργα ὑπολαβών, ἧς πλεῖστοί
[4, 6]	ὁ Ταρκύνιος ἐκ ταύτης γεγονότας	τῆς	γυναικός. ἀλλὰ μὴν εἴγ´ ἀνδρῶν
[4, 28]	ἑαυτοῦ φύσιν, μετάγεσθαι δ´ ὑπὸ	τῆς	γυναικὸς ἐπὶ τἀναντία· ὁ μέν
[4, 65]	ἅμα τῷ συνεῖναι τὸν ψόφον	τῆς	γυναικὸς καὶ πυνθανομένης, ὅστις εἴη,
[4, 28]	πάντα μηχανώμενος εἰς τοῦτο ὑπὸ	τῆς	γυναικὸς μετεπείθετο ἀντιβολούσης τε καὶ
[4, 38]	μόνοις διαλεγόμενος· ἔπειτα γνώμην ἀποδειξαμένης	τῆς	γυναικὸς μηδὲν ἔτι μαλακίζεσθαι μηδὲ
[4, 62]	χρυσίον. θαυμάσας δὴ τὸ βούλημα	τῆς	γυναικὸς ὁ Ταρκύνιος τοὺς οἰωνοσκόπους
[4, 71]	γενέσθαι. ἔπειτα κομίσαντες τὸ σῶμα	τῆς	γυναικὸς ὡς ἔστιν αἵματι πεφυρμένον
[4, 79]	μῦσος λαβὼν τὴν ἐκείνου γυναῖκα,	τῆς	δ´ αὐτῷ συνοικούσης ἀδελφήν, ἣν
[4, 27]	τιμωριῶν ἀξίους εἶναι καὶ μεγάλων·	τῆς	δὲ Ῥωμαίων ἐπιεικείας καὶ μετριότητος,
[4, 59]	τὸ ἔργον ὁ Ταρκύνιος ἀπὸ	τῆς	δεκάτης τῶν ἐκ Συέσσης λαφύρων
[4, 9]	ὀλίγα. δοκεῖ δέ μοι καὶ	τῆς	δημοσίας γῆς, ἣν διὰ τῶν
[4, 10]	ἐν φανερῷ διάταγμα βασιλικόν, ἐκχωρεῖν	τῆς	δημοσίας γῆς τοὺς καρπουμένους τε
[4, 76]	ἀποδειχθῆναι Σπόριον Λουκρήτιον τὸν πατέρα	τῆς	διαχρησαμένης ἑαυτήν· ὑπ´ ἐκείνου δὲ
[4, 24]	κατὰ τοῦτο γέγονα τὸ μέρος	τῆς	διηγήσεως, ἀναγκαῖον εἶναί μοι δοκεῖ
[4, 11]	δέος εἰσέρχεται, μὴ πικρὰς ἀμοιβὰς	τῆς	δικαιοσύνης ἀπολάβω. ἐπιβουλεύομαι γὰρ ὑπὸ
[4, 9]	μὲν τῆς βίας, φύλακας δὲ	τῆς	δικαιοσύνης καὶ αὐτὸς οὐδένα χρόνον
[4, 69]	ἀπολλυμένων. ~Καταφρονήσας γὰρ ὁ Ταρκύνιος	τῆς	δοκούσης εἶναι περὶ αὐτόν, ἀλλ´
[4, 46]	τέως οὔπω τὸν χαλινὸν εἰλήφασι	{τῆς	δουλείας} περὶ τοῦ μὴ λαβεῖν
[4, 61]	τὸ ἔργον ἐκπεσὼν τάχιον ἐκ	τῆς	δυναστείας, ἀλλ´ ἐπὶ τῆς τρίτης
[4, 63]	καὶ τοῦ δήμου συμφρονήσαντος ἐξέπεσε	τῆς	δυναστείας. οἵτινες δ´ ἦσαν οἱ
[4, 3]	εἶναι δόξας Ταρκυνίῳ καὶ ταύτης	τῆς	δυναστείας τοῖς ἐπινικίοις στεφάνοις ἀνεδεῖτο
[4, 27]	Ταρκυνίου τε τοῦ γαμβροῦ καὶ	τῆς	ἑαυτοῦ θυγατρὸς ἀποθνήσκει. διηγήσομαι δὲ
[4, 82]	πολλοὺς ἀναιρεῖσθαι πολέμους, περὶ δὲ	τῆς	ἑαυτῶν ἐλευθερίας μηδένα. ~Τίσιν οὖν
[4, 38]	ὥρμησεν ἐπ´ αὐτὸν ὡς ἐξαναστήσων	τῆς	ἕδρας. καὶ ὁ Ταρκύνιος ἄσμενος
[4, 15]	τοὺς προσήκοντας, εἰς μὲν τὸν	τῆς	Εἰλειθυίας θησαυρόν, ἣν Ῥωμαῖοι καλοῦσιν
[4, 53]	τῆς Ῥώμης σταδίους ἑκατὸν ἐπὶ	τῆς	εἰς Πραίνεστον φερούσης ὁδοῦ κειμένη·
[4, 82]	οὐ στρατηγῶν, οὐ τῆς ἄλλης	τῆς	εἰς τὰ πολέμια παρασκευῆς· μεστὴ
[4, 40]	γαμβροῦ καὶ τῆς θυγατρὸς ἀναιρεθῆναι	τῆς	εἰς τὸν ἄνδρα συμπαθείας τε
[4, 34]	ἄλλον οὐδένα ἀδικῶ. μάρτυς δὲ	τῆς	ἐκ τοῦ δικαίου μοι καὶ
[4, 43]	τοῦ τυράννου λέγοντες αὐτοί, πεῖραν	τῆς	ἑκάστου γνώμης ἐλάμβανον· ἔπειθ´ οὓς
[4, 69]	λοιμοῦ· κατέσκηψε γάρ τις ἐπὶ	τῆς	ἐκείνου βασιλείας οὐκ εἰωθυῖα νόσος
[4, 10]	λέγοντος αὐτοῦ πολὺς ἔπαινος ἐκ	τῆς	ἐκκλησίας ἐγένετο τῶν μέν, ὅτι
[4, 71]	μοι δοκεῖς, Ἰούνιε· περὶ δὲ	τῆς	ἐκκλησίας ἔτι βούλομαι μαθεῖν, τίς
[4, 58]	περὶ τούτων ὅρκια συνετέλεσεν ἐπὶ	τῆς	ἐκκλησίας παραχρῆμα καὶ διωμόσατο κατὰ
[4, 47]	τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ συναχθείσης	τῆς	ἐκκλησίας παρελθὼν ὑπὲρ μὲν τῶν
[4, 57]	πέμψας ἑτέρους, αὐτὸς δ´ ἐπὶ	τῆς	ἐκκλησίας σὺν ἐκείνῳ, τέως ἂν
[4, 10]	τε καὶ τεθαυμακότων. διαλυθείσης δὲ	τῆς	ἐκκλησίας ταῖς ἑξῆς ἡμέραις ἀπογράφεσθαι
[4, 48]	τὸν δὲ Ταρκύνιον ἐπαινέσαντες ἐπὶ	τῆς	ἐκκλησίας ὡς κοινὸν εὐεργέτην τῶν
[4, 23]	τοὺς δεσπότας, ἐὰν μάθωσιν, ὅτι	τῆς	ἐλευθερίας ἄξιοι κριθέντες εὐδαίμονος εὐθέως
[4, 84]	ὑμῖν πρῶτον ἀρξάτω τὸ δικαίωμα	τῆς	ἐλευθερίας. Ἐγίνετο ταῦτα· καὶ ἐπειδὴ
[4, 67]	αὐτοῖς κρεῖττον εἴη τεθνάναι περὶ	τῆς	ἐλευθερίας ἢ τοιαύτας ὕβρεις ὑπὸ
[4, 24]	τῶν δεσποτῶν ὑπάρξει. ἐτύγχανον δὲ	τῆς	ἐλευθερίας οἱ μὲν πλεῖστοι προῖκα
[4, 83]	καὶ ἔμφυτος ἅπασιν ἀνθρώποις ὁ	τῆς	ἐλευθερίας πόθος, καὶ πᾶσα μεταβολῆς
[4, 71]	ἴδωσιν ἡμᾶς τοὺς πατρικίους ἄρχοντας	τῆς	ἐλευθερίας· πολλὰ γὰρ καὶ δεινὰ
[4, 23]	τε πολλὴν αὐτῶν κατεγίνωσκεν, εἰ	τῆς	ἐλευθερίας τοῖς ἀξίοις τῶν θεραπόντων
[4, 85]	δὴ καὶ ταύτης ὁ βασιλεὺς	τῆς	ἐλπίδος φεύγει σὺν ὀλίγοις εἰς
[4, 36]	πότερον ὅτι πολλοὺς ἴσασιν ἐπὶ	τῆς	ἐμῆς ἀρχῆς ἀκρίτους ἀπολωλότας ἢ
[4, 9]	γὰρ τοσοῦτον ἀπολαύσειαν ἂν ἐκ	τῆς	ἐμῆς ἑνὸς ὄντος προστασίας, ὅσον
[4, 26]	αὕτη διέμεινεν ἡ στήλη μέχρι	τῆς	ἐμῆς ἡλικίας ἐν τῷ τῆς
[4, 11]	πάθωσιν, ἀλλ´ ἤδη καὶ περὶ	τῆς	ἐμῆς ψυχῆς δέος εἰσέρχεται, μὴ
[4, 15]	εἰς δὲ τὸν τῆς Ἀφροδίτης	τῆς	ἐν ἄλσει καθιδρυμένης, ἣν προσαγορεύουσι
[4, 64]	καὶ Κολλατείας ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶς ἀπὸ	τῆς	ἐν ἐκείνῃ τῇ πόλει διατριβῆς
[4, 41]	κατασχών, κατὰ τὸν τέταρτον ἐνιαυτὸν	τῆς	ἑξηκοστῆς καὶ πρώτης ὀλυμπιάδος, ἣν
[4, 25]	ἐμείωσεν αὐτὸς ἑαυτοῦ τὴν ἡμίσειαν	τῆς	ἐξουσίας ἀφελόμενος. τῶν γὰρ πρὸ
[4, 73]	ὑβρισταὶ καὶ βαρεῖς ἔσονται διαιρεθείσης	τῆς	ἐξουσίας διχῇ καὶ τὴν αὐτὴν
[4, 76]	χρόνον ὠνομάσθησαν ἐπὶ τοῦ μεγέθους	τῆς	ἐξουσίας, ὅτι πάντων τ´ ἄρχουσι
[4, 74]	τοῦ διαφθαρῆναι τὴν διάνοιαν ἀφίστασθαι	τῆς	ἐξουσίας συστέλλει τὰς αὐθάδεις φύσεις
[4, 31]	σοῦ διήνεγκεν, οὔτε ἀρχαιρεσίαις νομίμοις	τῆς	ἐξουσίας ταύτης ἔτυχες, ὡς ὁ
[4, 49]	δεήσει λαμβάνειν. αἱ δὲ μετασχοῦσαι	τῆς	ἑορτῆς τε καὶ τῆς θυσίας
[4, 63]	δυναστείας. οἵτινες δ´ ἦσαν οἱ	τῆς	ἐπαναστάσεως ἄρξαντες καὶ δι´ οἵων
[4, 27]	θυγατρὸς ἀποθνήσκει. διηγήσομαι δὲ καὶ	τῆς	ἐπιβουλῆς τὸν τρόπον μικρὰ τῶν
[4, 33]	κυρίους προειλόμην ποιῆσαι. ἔχεις τὸν	τῆς	ἐπιτροπῆς λόγον, ὦ Ταρκύνιε, καὶ
[4, 34]	ἀπεδίδουν αὐτοῖς τὴν ἀρχὴν ἀντὶ	τῆς	ἐπιφθόνου ταύτης καὶ πλείω τὰ
[4, 71]	τοῦτ´ εὐθὺς ἐζήτουν, τίς ὁ	τῆς	ἐπιχειρήσεως ἔσται τρόπος. καὶ ὁ
[4, 82]	τῆς πόλεως Ταρκυνίου, ἡγουμένων δὲ	τῆς	ἐπιχειρήσεως τῶν πατρικίων, οὐδενὸς δ´
[4, 68]	δὲ τροφῆς τε καὶ παιδείας	τῆς	ἐπιχωρίου πάσης μετέλαβε καὶ φύσιν
[4, 67]	ἀπὸ τίνων καὶ διὰ τί	τῆς	ἐπωνυμίας ταύτης ἔτυχεν οὐδὲν αὐτῷ
[4, 68]	ἀνοίας, ἐξ οὗ ταύτης ἔτυχε	τῆς	ἐπωνυμίας· τοῦτ´ αὐτὸν ἐρρύσατο μηδὲν
[4, 33]	ἐν ἐμοὶ κατελείπεσθε μόνῳ φύλακι	τῆς	ἐρημίας, ὃν νῦν ἀλλότριον καὶ
[4, 2]	πρὸς αὐτόν, ὅτι γένος ἀπὸ	τῆς	ἑστίας τῆς βασιλείου πέπρωται γενέσθαι
[4, 2]	λέγεσθαι φίλος τοιοῦτος· αἵτινες ἀπὸ	τῆς	ἑστίας τῶν βασιλείων, ἐφ´ ἧς
[4, 82]	σὺ καὶ πολλῶν ἐπαίνων ἀξία	τῆς	εὐγενοῦς προαιρέσεως, οἴχῃ καὶ ἀπόλωλας
[4, 29]	οὖσι καὶ ἀφ´ Ἡρακλέους γεγονόσι	τῆς	εὐδαίμονος ἄρξαι Κορίνθου τὴν αὐτοκράτορα
[4, 61]	χρόνου Καπιτωλῖνος ὁ λόφος ἐπὶ	τῆς	εὑρεθείσης ἐν αὐτῷ κεφαλῆς· κάπιτα
[4, 61]	ἕκαστον χωρίον ποιουμένου τὰς ὑπὲρ	τῆς	εὑρέσεως ἐρωτήσεις οὐδὲν ἐπιταραττόμενοι τὴν
[4, 25]	οἱ μεταθέμενοι τὴν οἴκησιν ἐκ	τῆς	Εὐρώπης εἰς τὰ παραθαλάττια τῆς
[4, 46]	ὑπὲρ τοῦ χρονισμοῦ προειπὼν ὑπὲρ	τῆς	ἡγεμονίας εὐθὺς ἐποιεῖτο λόγους ὡς
[4, 9]	ἐμῶν μεμνημένους ἀγώνων, οὓς ὑπὲρ	τῆς	ἡγεμονίας ἠγωνισάμην, οὔτε μικρῶν ὄντων
[4, 1]	ἀνδράσιν ἤδη συνοικούσας. διάδοχος δὲ	τῆς	ἡγεμονίας ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ γίνεται
[4, 6]	ἀπὸ ταύτης γὰρ οἱ νόμοι	τῆς	ἡλικίας καλοῦσιν ὡς ἐπὶ τὸ
[4, 31]	ἀλλ´ ἔτι διὰ τὸ νέον	τῆς	ἡλικίας οὐχ ἱκανὸς εἶναι πόλιν
[4, 39]	ὄχλον, ἐὰν καὶ ὁποσονοῦν ταύτης	τῆς	ἡμέρας περιγένηται χρόνον· ἐπίστασαι δ´,
[4, 61]	δὲ τὸ μέρος ὅ τε	τῆς	Ἥρας καὶ ὁ τῆς Ἀθηνᾶς
[4, 40]	δ´ ὑπὸ τοῦ γαμβροῦ καὶ	τῆς	θυγατρὸς ἀναιρεθῆναι τῆς εἰς τὸν
[4, 5]	ἐμβαλοῦσα τοῦ τε γαμβροῦ καὶ	τῆς	θυγατρὸς καὶ πολὺν ἐξ ἀμφοτέρων
[4, 31]	γεγονὼς ἔτη, μετὰ τοῦ γάμου	τῆς	θυγατρὸς καὶ τὰ τῆς πόλεως
[4, 45]	φίλον ποιήσασθαι τῷ γάμῳ συζεύξας	τῆς	θυγατρός, ὃς ἐκαλεῖτο μὲν Ὀκταούιος
[4, 49]	μετασχοῦσαι τῆς ἑορτῆς τε καὶ	τῆς	θυσίας πόλεις τριῶν δέουσαι πεντήκοντα
[4, 44]	καὶ ἅμα προθυμίαν ἔχων ἐπὶ	τῆς	ἰδίας ἀρχῆς τὰ καταλειφθέντα ἡμίεργα
[4, 83]	γυναῖκας καὶ γονεῖς, ἃ τιμιώτερα	τῆς	ἰδίας ἐστὶν ἑκάστῳ ψυχῆς. ταῦτά
[4, 1]	κοινὸν καὶ προσηγορικὸν Σερούιον ἐπὶ	τῆς	ἰδίας τύχης, ὅτι δουλεύουσα ἔτεκεν
[4, 13]	τὴν οἴκησιν ἐν τῷ κρατίστῳ	τῆς	Ἰσκυλίας τόπῳ. οὗτος ὁ βασιλεὺς
[4, 22]	τὰς ἑαυτῶν πόλεις ἀπιέναι, μετέχειν	τῆς	ἰσοπολιτείας ἐπέτρεψε. κελεύσας γὰρ ἅμα
[4, 22]	τοὺς ξένους ὑποδεχόμενοι καὶ μεταδιδόντες	τῆς	ἰσοπολιτείας φύσιν τ´ ἢ τύχην
[4, 73]	ἐκ ταύτης γένοιτ´ ἂν ἑκάστῳ	τῆς	ἰσοτίμου δυναστείας μάλιστα. ~Τῶν τε
[4, 69]	δηλοῦν ὁ θεός, ἐπειδὴ τάχιστα	τῆς	Ἰταλίας ἐπέβη, προσκύψας κατεφίλησε τὴν
[4, 40]	ἀρχαῖον κόσμον ἐπετελέσθη φανερά, ὅτι	τῆς	καινῆς ἐστι τέχνης, ἡ δ´
[4, 67]	διὰ τῶν στέρνων πληγὴν ἕως	τῆς	καρδίας ὠθεῖ {τὸ ξίφος. κραυγῆς
[4, 25]	τῆς Εὐρώπης εἰς τὰ παραθαλάττια	τῆς	Καρίας καὶ Δωριεῖς οἱ περὶ
[4, 27]	τε προβεβηκὼς ἐπὶ πολὺ καὶ	τῆς	κατὰ φύσιν τελευτῆς οὐ μακρὰν
[4, 48]	τοὺς προέδρους ἐπὶ τὴν ἔρευναν	τῆς	καταλύσεως ἐκάλει καὶ δυεῖν γενέσθαι
[4, 8]	δυνάμενοι διελέγοντο πρὸς ἀλλήλους περὶ	τῆς	καταλύσεως τῆς παρανόμου ἀρχῆς, καὶ
[4, 55]	διαφορὰν πρὸς τὸν πατέρα περὶ	τῆς	καταλύσεως τοῦ πολέμου· μαστιγωθεὶς δ´
[4, 67]	ἀναγκαῖον, ἐπειδὴ τοῦτον ἀποφαίνουσι Ῥωμαῖοι	τῆς	καταλύσεως τῶν τυράννων αἰτιώτατον γενέσθαι,
[4, 2]	ἐφ´ ὕπνον, πῦρ ἀπέλαμψεν ἐπὶ	τῆς	κεφαλῆς αὐτοῦ, ἥ τε μήτηρ
[4, 21]	οὐ τῶν λόχων καταλυθέντων, ἀλλὰ	τῆς	κλήσεως αὐτῶν οὐκέτι τὴν ἀρχαίαν
[4, 9]	ἑνὸς ὄντος προστασίας, ὅσον ἐκ	τῆς	κοινῆς ἁπάντων ὑμῶν βοηθείας. ταῦτα
[4, 39]	γενόμενα καὶ τὸν Ταρκύνιον ἐπὶ	τῆς	κρηπῖδος ἑστῶτα πρὸ τοῦ βουλευτηρίου
[4, 49]	διέλυσαν τὸν σύλλογον. ~Τυχὼν δὲ	τῆς	Λατίνων ἡγεμονίας ὁ Ταρκύνιος ἐπρεσβεύσατο
[4, 67]	αὐτῶν πέμπεται τῷ τ´ ἀνδρὶ	τῆς	Λουκρητίας τὰ συμβεβηκότα φράσων καὶ
[4, 3]	ἐλάσας τἀριστεῖα καὶ ἐκ ταύτης	τῆς	μάχης ἔλαβεν· ἑτέρας τε πολλὰς
[4, 27]	περὶ αὐτῶν ἀξιοῦντες. Τύλλιος δὲ	τῆς	μὲν ἀφροσύνης ἕνεκα καὶ τῶν
[4, 10]	εἰσῄει γὰρ αὐτοῖς λογισμός, ὅτι	τῆς	μὲν βουλῆς, ὃν αὐτὴ προῃρεῖτο,
[4, 3]	ἠγάσθη καὶ ὁ Ῥωμαίων δῆμος	τῆς	μετὰ βασιλέα τιμῆς ἠξίου, τοιάδε.
[4, 73]	οὐ ῥᾴδιον, ἥ τε πεῖρα	τῆς	μεταβολῆς, κἂν τὰ κράτιστα τύχωμεν
[4, 28]	ἐπιγάμους γενομένας ἐκδίδοται τοῖς ἀδελφιδοῖς	τῆς	μητρὸς αὐτῶν, υἱωνοῖς δὲ Ταρκυνίου,
[4, 10]	καὶ κατηφὴς συνούσης αὐτῷ καὶ	τῆς	μητρὸς Ὀκρισίας καὶ τῆς Ταρκυνίου
[4, 30]	αὐτῆς βεβαιοῦντος τὸν γάμον οὔτε	τῆς	μητρὸς συνευδοκούσης, ἀλλ´ αὐτὴν παρ´
[4, 30]	ἕτερον, ὅτι φησὶν ἀποθανόντα ὑπὸ	τῆς	μητρὸς Τανακυλλίδος τεθάφθαι, ἣν ἀμήχανον
[4, 28]	δίκαιον ἄνδρα πειθούσης, οὔτε αἱ	τῆς	μιαρᾶς παραινέσεις ἐπὶ τὰς ἀνοσίους
[4, 2]	κατὰ τὴν ἀνθρωπείαν φύσιν ἐκ	τῆς	μιχθείσης τῷ φάσματι γυναικός. τὰ
[4, 16]	τετταράκοντα δὲ πρεσβυτέρων, οὓς ἔδει	τῆς	νεότητος εἰς πόλεμον ἐξιούσης ὑπομένοντας
[4, 15]	τῶν ἀπογινομένων· εἰς δὲ τὸν	τῆς	Νεότητος, ὑπὲρ τῶν εἰς ἄνδρας
[4, 63]	καὶ τοὺς αἰετοὺς προσιόντας ἀπὸ	τῆς	νομῆς ἀμύττοντές τε καὶ παίοντες
[4, 69]	ταῖς γοναῖς· τήν τ´ αἰτίαν	τῆς	νόσου γνῶναι παρὰ τοῦ θεοῦ
[4, 64]	τὸ δεῖπνον ἀπῆλθε κοιμησόμενος ἐπισχὼν	τῆς	νυκτὸς πολὺ μέρος, ἐπειδὴ καθεύδειν
[4, 51]	τοῦ Ταρκυνίου νύκτωρ ὑποστρέψαντες ἐκ	τῆς	ὁδοῦ καὶ γενόμενοι κατὰ νώτου
[4, 39]	μεταξὺ διανύσαντες ὁδὸν ἐγγὺς ὄντα	τῆς	οἰκίας ἤδη τὸν Τύλλιον καταλαβόντες
[4, 37]	καὶ πολλῆς εὐφημίας παραπέμπουσα μέχρι	τῆς	οἰκίας κατέστησεν. ~Ὡς δὲ καὶ
[4, 70]	τοῦ πατρὸς ἐν μέρει καὶ	τῆς	οἰκίας ὅλης κλαυθμῷ καὶ θρήνοις
[4, 38]	τάχιον ἢ φρονιμώτερον προῆλθεν ἐκ	τῆς	οἰκίας οὐ πολλοὺς περὶ ἑαυτὸν
[4, 1]	τιμῶσα διετέλεσεν. ἐκ ταύτης γίνεται	τῆς	Ὀκρισίας ἔτι δουλευούσης παιδίον, ᾧ
[4, 59]	ὀρυττομένων τε τῶν θεμελίων καὶ	τῆς	ὀρυγῆς εἰς πολὺ βάθος ἤδη
[4, 74]	εἰς τὴν πόλιν αὐτῆς ἕνεκα	τῆς	ὁσίας φυλάττηται, ἱερῶν ἀποδεικνύσθω τις
[4, 16]	ἧς τὸ μέγιστον ἦν τίμημα	τῆς	οὐσίας οὐκ ἔλαττον ἑκατὸν μνῶν.
[4, 9]	ἐλευθέροις ἱκανὸν ἡγούμενος τοῖς δανεισταῖς	τῆς	οὐσίας τῶν συμβαλόντων κρατεῖν. ἵνα
[4, 10]	συνδραμόντος πολλοῦ πρὸς τὸ παράδοξον	τῆς	ὄψεως ἐκκλησίαν συγκαλέσας προῆλθεν ἐπὶ
[4, 39]	ὀρεοκόμος παθών τι πρὸς τὸ	τῆς	ὄψεως ἐλεεινὸν ἐπέστη καὶ πρὸς
[4, 11]	ἀποχρώντως καὶ οὐκ ἂν ἀξιώσαιμι	τῆς	παρ´ ὑμῶν εὐνοίας ψευσθείς, ἣν
[4, 8]	πρὸς ἀλλήλους περὶ τῆς καταλύσεως	τῆς	παρανόμου ἀρχῆς, καὶ ἐδόκει αὐτοῖς,
[4, 2]	τοῦ βασιλέως γυνὴ πορευόμεναι διὰ	τῆς	παστάδος ἐθεάσαντο καὶ πάντες ὅσοι
[4, 9]	τ´ εἰσι καὶ πολλοὺς ὑπὲρ	τῆς	πατρίδος ἀνηντλήκασι πόνους, ἵνα μὴ
[4, 71]	ἐστὶν ἀλλότρια, πρόθυμοι περὶ τὴν	τῆς	πατρίδος ἐλευθερίαν γενήσονται οὔτε δωρεαῖς
[4, 36]	ἐμῆς ἀρχῆς ἀκρίτους ἀπολωλότας ἢ	τῆς	πατρίδος στερομένους ἢ τὰς οὐσίας
[4, 46]	τῶν πολιτῶν, τοὺς δ´ ἐξελαύνοι	τῆς	πατρίδος, τῶν δὲ περικόπτοι τὰς
[4, 6]	γεγονότι χαρίζεσθαι· οὔτ´ ἂν αὐτοὶ	τῆς	πατρῴας ἀρχῆς ἀποστερούμενοι φαύλως καὶ
[4, 38]	~Ὡς δὲ καὶ ταύτης διήμαρτε	τῆς	πείρας ὁ Ταρκύνιος, ἀδημονῶν ἐπὶ
[4, 20]	ἐνενήκοντα ἰσοψήφους. εἰ δὲ μέχρι	τῆς	πέμπτης κλήσεως μὴ τύχοι τοῦτο
[4, 1]	αὐτοῦ γίνεται Τύλλιος ἐνιαυτῷ τετάρτῳ	τῆς	πεντηκοστῆς ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον
[4, 38]	εἶδε μεστὰ τὰ πέριξ ἅπαντα	τῆς	περὶ τὸν Ταρκύνιον ἑταιρείας, τῶν
[4, 85]	ὡς ἤκουσε παρὰ τῶν ἀπὸ	τῆς	πόλεως ἀγγέλων, οἷς ἐξεγένετο πρώτοις
[4, 50]	ἀπάγεσθαι τήν τ´ ἄλλην κτῆσιν	τῆς	πόλεως ἄγειν καὶ φέρειν, εἴ
[4, 24]	μέντοι τοὺς δυσεκκαθάρτους σπίλους ἐκ	τῆς	πόλεως ἀποβλέποντες οἱ πολλοὶ δυσχεραίνουσι
[4, 58]	καὶ περὶ μέσον νυκτὸς ἀγχοῦ	τῆς	πόλεως γενόμενος ἀνοιχθεισῶν τῶν πυλῶν
[4, 16]	λόχους νεωτέρων, οὓς ἔδει προπολεμεῖν	τῆς	πόλεως, δέκα δὲ πρεσβυτέρων, οἷς
[4, 8]	βίον καὶ τὰ κοινὰ πράγματα	τῆς	πόλεως διὰ φυλακῆς τε καὶ
[4, 3]	ἐπιτρέπων, ἀλλὰ καὶ τὰ κοινὰ	τῆς	πόλεως διοικεῖν ἀξιῶν. ἐν οἷς
[4, 56]	παθεῖν τι δεινὸν ἀπαίρειν ἐκ	τῆς	πόλεως ἐβούλετο δακρύων ἅμα καὶ
[4, 50]	ἁλίσκονται κατὰ κράτος. γενόμενος δὲ	τῆς	πόλεως ἐγκρατὴς τοὺς μὲν ἐν
[4, 31]	γάμου τῆς θυγατρὸς καὶ τὰ	τῆς	πόλεως ἐγχειρίσαι πράγματα· ταύτην γέ
[4, 29]	οἴκησιν ἐκ Τυρρηνῶν ταύτης βασιλεῦσαι	τῆς	πόλεως ἐξεγένετο δι´ ἀρετήν· οὗ
[4, 9]	χωρήσει κατὰ νοῦν, καὶ ἐκ	τῆς	πόλεως ἐξελαθησομένους. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν
[4, 82]	ἐστι Λουκρητίου θυγάτηρ, ὃν ἀπέδειξε	τῆς	πόλεως ἔπαρχον ὁ τύραννος ἐξιὼν
[4, 4]	ἀνελοῦσι τὸν πάππον αὐτῶν τὰ	τῆς	πόλεως ἔσται πράγματα, τὸν οἴκτιστον
[4, 24]	καὶ ἀκάθαρτον φῦλον ἐκβαλοῦσιν ἐκ	τῆς	πόλεως εὐπρεπὲς ὄνομα τῷ πράγματι
[4, 8]	δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν ἄρξοντα	τῆς	πόλεως κατὰ νόμους. ταῦτα διανοουμένων
[4, 23]	ἀμαθὲς ἅπασι τοῖς ξένοις ἐπιτρέποντας	τῆς	πόλεως μετέχειν καὶ μὴ διακρίνοντας
[4, 24]	οὓς μὲν ἂν εὕρωσιν ἀξίους	τῆς	πόλεως ὄντας, εἰς φυλὰς καταγράψουσι
[4, 13]	δ´ οὐκέτι προῆλθεν ἡ κατασκευὴ	τῆς	πόλεως οὐκ ἐῶντος, ὥς φασι,
[4, 85]	κύρια ἡγεῖσθαι τὰ κριθέντα ὑπὸ	τῆς	πόλεως, οὐκέτι προσδέχονται παραγενηθέντα τὸν
[4, 58]	ἀπέκτεινεν οὐδένα Γαβίων οὔτ´ ἐξήλασε	τῆς	πόλεως οὔτ´ εἰς ἀτιμίαν ἢ
[4, 50]	τεῖχος, ὡς οὐκέτι προῄεσαν ἐκ	τῆς	πόλεως, παραστρατοπεδεύσας αὐτοῖς ἀπετάφρευέ τε
[4, 34]	τινὶ μεθίεμαι. ὅτε τὴν ἐπιμέλειαν	τῆς	πόλεως παρέλαβον, αἰσθόμενος ἐπιβουλάς τινας
[4, 22]	εἰς τὸ μέγιστον τῶν πρὸ	τῆς	πόλεως πεδίων ἔχοντας τὰ ὅπλα
[4, 70]	τε καὶ τοὺς παῖδας ἐκ	τῆς	πόλεως, πολλὰ καὶ ἐπαγωγὰ εἰς
[4, 63]	ἐξελαύνεται τῆς τ´ ἀρχῆς καὶ	τῆς	πόλεως, προθεσπίσαντος αὐτῷ τοῦ δαιμονίου
[4, 37]	ἐπιτηδειότερον ἄρχειν, ἐκείνῳ παραδοῦναι τὴν	τῆς	πόλεως προστασίαν· αὐτὸς δὲ τῆς
[4, 54]	περὶ ταῦτ´ ἐνεργὸς ἦν καὶ	τῆς	πόλεως τὰ πρὸς τοὺς Γαβίους
[4, 82]	οἷον εὐχόμεθα, μεθεστηκότος μὲν ἐκ	τῆς	πόλεως Ταρκυνίου, ἡγουμένων δὲ τῆς
[4, 39]	θεοῖς εὔξατο ἐπὶ τῷ συμφέροντι	τῆς	πόλεως τῆς Ῥωμαίων τὴν ἀρχὴν
[4, 13]	βασιλεὺς τελευταῖος ηὔξησε τὸν περίβολον	τῆς	πόλεως τοὺς δύο τοῖς πέντε
[4, 55]	πολλοὶ μετὰ ταῦτα τῶν ἐκ	τῆς	πόλεως φεύγειν τὴν τυραννίδα σκηπτόμενοι,
[4, 15]	καὶ ἐν τίνι κατοικοῦσιν ἕκαστοι	τῆς	πόλεως φυλῇ ἢ πάγῳ τῆς
[4, 58]	εἰσελθὼν δίχα πόνου κύριος ἐγεγόνει	τῆς	πόλεως. ὡς δ´ ἐγνώσθη τὸ
[4, 13]	τοῦ μεγέθους τε καὶ κάλλους	τῆς	πόλεως, ὡς κατὰ τὴν ἐμὴν
[4, 40]	βασιλέως, νυκτὸς ἐκκομίζει τὸ σῶμα	τῆς	πόλεως, ὡς τῶν ἐπιτυχόντων τινός·
[4, 64]	τῶν Ἀρδεατῶν ἀπομαχομένων καὶ πολυχρονίου	τῆς	πολιορκίας γινομένης οἵ τ´ ἐπὶ
[4, 40]	θᾶττον ἀνῃρέθη, μεταστήσων τὸ σχῆμα	τῆς	πολιτείας εἰς δημοκρατίαν. καὶ ἐπὶ
[4, 42]	τέως ὄντες καὶ τὴν μεταβολὴν	τῆς	πολιτείας ἐπὶ τῷ σφετέρῳ νομίζοντες
[4, 20]	δωρησάμενος, ἐξ οὗ πάσης ἔμελλον	τῆς	πολιτείας ἔσεσθαι κύριοι, τοὺς πένητας
[4, 84]	τὰ λοιπὰ ὅσα βεβουλεύμεθα περὶ	τῆς	πολιτείας. ἡμῖν σκοπουμένοις, τίς ἀρχὴ
[4, 21]	μὲν γὰρ ἅπαντες ἴσον ἔχειν	τῆς	πολιτείας μέρος κατ´ ἄνδρα διερωτώμενοι
[4, 23]	Ῥωμαίων, ἐὰν τοὺς ἀπελευθέρους ἐῶσι	τῆς	πολιτείας μετέχειν, ἐν ἐκκλησίαις τε
[4, 23]	τοὺς προτέρους βασιλεῖς ἅπασι μεταδεδωκέναι	τῆς	πολιτείας τοῖς ξένοις. εἰ δὲ
[4, 73]	μοναρχίαν εἶναι συμβέβηκε, μεταθέσθαι τοὔνομα	τῆς	πολιτείας ὑμῖν παραινῶ καὶ τοὺς
[4, 23]	τοῖς ἀξίοις τῶν θεραπόντων μεταδιδόντες,	τῆς	πολιτείας φθονοῦσι· συνεβούλευέ τ´ αὐτοῖς,
[4, 50]	ἀφιγμένην δύναμιν προσλαβὼν πολλῷ πλείονα	τῆς	πολιτικῆς ὑπάρχουσαν. δῃώσας δ´ αὐτῶν
[4, 25]	τοὺς βαρβάρους πολέμου καὶ περὶ	τῆς	πρὸς ἀλλήλους ὁμοφροσύνης κοινὰς ἐποιοῦντο
[4, 43]	τοῦ δημοτικοῦ πλήθους ἀπανήλωσεν ἐπὶ	τῆς	πρώτης εὐθὺς εἰσφορᾶς ἀναγκαζομένου κατὰ
[4, 20]	τὰ πολλὰ μὲν γὰρ ἐπὶ	τῆς	πρώτης κλήσεως τέλος ἐλάμβανεν, ὀλίγα
[4, 75]	γυναικὶ πόλεώς τε καὶ χώρας	τῆς	Ῥωμαίων εἰργομένους τὸν ἀεὶ χρόνον
[4, 24]	τὰ πράγματα καὶ τὰ καλὰ	τῆς	Ῥωμαίων πόλεως οὕτως ἄτιμα καὶ
[4, 39]	ἐπὶ τῷ συμφέροντι τῆς πόλεως	τῆς	Ῥωμαίων τὴν ἀρχὴν αὐτὸν κατασχεῖν.
[4, 13]	οὐ πολλῷ τινι μείζων ὁ	τῆς	Ῥώμης ἂν αὐτῷ φανείη κύκλος.
[4, 85]	πολιτεία διαμείνασα μετὰ τὸν οἰκισμὸν	τῆς	Ῥώμης ἐτῶν τεττάρων καὶ τετταράκοντα
[4, 13]	ὁρῶν τὸ μέγεθος ἐξετάζειν βουλήσεται	τῆς	Ῥώμης, πλανᾶσθαί τ´ ἀναγκασθήσεται καὶ
[4, 53]	Λατίνων γένους Ἀλβανῶν ἀπόκτισις ἀπέχουσα	τῆς	Ῥώμης σταδίους ἑκατὸν ἐπὶ τῆς
[4, 51]	Συέσσῃ βραχύ τι καταλείπει μέρος	τῆς	στρατιᾶς τά τε λάφυρα καὶ
[4, 10]	τῆς Ταρκυνίου γυναικὸς Τανακυλίδος καὶ	τῆς	συγγενείας τῆς βασιλικῆς ὅλης. ὄχλου
[4, 3]	ἔτη δὲ γεγονὼς εἴκοσι μάλιστα	τῆς	συμμαχικῆς στρατηγὸς ἀπεδείχθη δυνάμεως, ἣν
[4, 63]	τῶν περὶ τῇ Λατίνῃ καὶ	τῆς	συναπτούσης αὐτῷ θαλάττης ἔκειτο ἐν
[4, 26]	τοῖς συνέδροις καὶ τὰς μετεχούσας	τῆς	συνόδου πόλεις. αὕτη διέμεινεν ἡ
[4, 47]	νυκτὶ ὑπό τινος τῶν μετεσχηκότων	τῆς	συνωμοσίας. τεκμήριον δ´ ὑμῖν παρέξομαι
[4, 28]	δ´ οὐδὲν ἐπέραινον οὔτε αἱ	τῆς	σώφρονος λιτανεῖαι τὰ κράτιστα τὸν
[4, 63]	τῶν παίδων Σέξτος διέφθειρεν, ἐξελαύνεται	τῆς	τ´ ἀρχῆς καὶ τῆς πόλεως,
[4, 15]	δὲ μὴ τιμησαμένῳ τιμωρίαν ὥρισε	τῆς	τ´ οὐσίας στέρεσθαι καὶ αὐτὸν
[4, 66]	καὶ συγγενεῖς, ἵνα παρ´ ἐμοῦ	τῆς	τὰ δεινὰ παθούσης ἀκούσωσι καὶ
[4, 10]	καὶ τῆς μητρὸς Ὀκρισίας καὶ	τῆς	Ταρκυνίου γυναικὸς Τανακυλίδος καὶ τῆς
[4, 62]	δέ τι καὶ ἕτερον ἐπὶ	τῆς	Ταρκυνίου δυναστείας πάνυ θαυμαστὸν εὐτύχημα
[4, 82]	ἑτέροις ὑπομένειν, καὶ περὶ μὲν	τῆς	Ταρκυνίου πλεονεξίας πολλοὺς ἀναιρεῖσθαι πολέμους,
[4, 70]	ὅσον δύναται πράξειν ἐπὶ καταλύσει	τῆς	Ταρκυνίων δυναστείας, καὶ οὔτ´ αὐτὸς
[4, 20]	τέλος ἐλάμβανεν, ὀλίγα δὲ μέχρι	τῆς	τετάρτης προὔβαινεν· ἡ δὲ πέμπτη
[4, 11]	ἀξιονικοτέρους ἡμῶν ὑπειλήφατε εἶναι ταύτης	τῆς	τιμῆς τυγχάνειν, τὰ μὲν παιδία
[4, 19]	ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους, τὸ ἐκ	τῆς	τιμήσεως ἐπιβάλλον ἑκάστῳ διάφορον ἅπαντας
[4, 19]	ἐστὶ τὰ χρήματα καὶ περὶ	τῆς	τούτων φυλακῆς ἅπαντες κακοπαθοῦσιν· ὀρθῶς
[4, 61]	ἐκ τῆς δυναστείας, ἀλλ´ ἐπὶ	τῆς	τρίτης ὑπατείας ἡ Ῥωμαίων πόλις
[4, 30]	οὐ νέμεσις ἅπαντα τολμᾶν. ~Τοιαῦτα	τῆς	Τυλλίας λεγούσης ἄσμενος δέχεται τὰς
[4, 30]	ἀναγραφαῖς κατὰ τὸν τετταρακοστὸν ἐνιαυτὸν	τῆς	Τυλλίου ἀρχῆς τὸν Ἀρροῦντα τετελευτηκότα
[4, 40]	ἰσχύος οὐ μικρᾶς ἐπειλημμένον ἐκ	τῆς	Τυλλίου πολιτείας, καὶ τὴν ἰδίαν
[4, 71]	λεγομένων τε καὶ πραττομένων κατὰ	τῆς	τυραννίδος αἴσθηται Ταρκύνιος, πρὶν ἢ
[4, 43]	ὑπ´ εὐηθείας, ὡς ἐκείνοις μόνοις	τῆς	τυραννίδος βαρείας ἐσομένης, σφίσι δ´
[4, 71]	τῶν ἄλλων ἕκαστος παριὼν κατηγορείτω	τῆς	τυραννίδος καὶ τοὺς πολίτας ἐπὶ
[4, 73]	θ´ ἡμῖν ὕστερον, ὅταν ἀπαλλαγῶμεν	τῆς	τυραννίδος μετὰ πλείονος ἐξουσίας καὶ
[4, 84]	μὴ ῥᾳδίαν εἶναι τὴν καθαίρεσιν	τῆς	τυραννίδος ὄκνον ταῖς ἐπιβολαῖς ἐπιφέροντες.
[4, 82]	ἐπὶ στρατοπέδου, τὴν ἀκόλαστον ὕβριν	τῆς	τυραννίδος οὐκ ἐδυνήθη διαφυγεῖν, ἀλλ´
[4, 29]	τί οὖν οὐκ ἐπανορθούμεθα τὸ	τῆς	τύχης ἐλάττωμα ἡμεῖς μεταθέμενοι τοὺς
[4, 14]	τοὺς δεσπότας καὶ τὰ λυπηρὰ	τῆς	τύχης ἧττον βαρύνωνται. ~Διεῖλε δὲ
[4, 40]	ἐπιστεύθη. ἐν γὰρ τῷ ναῷ	τῆς	Τύχης, ὃν αὐτὸς κατεσκεύασεν, εἰκὼν
[4, 4]	ὁ ἀνὴρ καὶ τὰς παρὰ	τῆς	τύχης πολλὰς καὶ μεγάλας ἐσχηκὼς
[4, 29]	Τυλλίου δήπου τελευτήν; ὥσπερ ἀναμενούσης	τῆς	τύχης τὰς ἀνθρωπίνας μελλήσεις, ἢ
[4, 14]	συνιερουργεῖν, ὡς κεχαρισμένης τοῖς ἥρωσι	τῆς	τῶν θεραπόντων ὑπηρεσίας· ἣν ἔτι
[4, 47]	ὑμῶν αὐτῶν ἀσφαλείας καὶ περὶ	τῆς	τῶν πατρίδων ἐλευθερίας. ἐπιβουλεύεσθε γὰρ
[4, 61]	πατέρας ἡμῶν εὑρέθη τῇ πολυτελείᾳ	τῆς	ὕλης μόνον διαλλάττων τοῦ ἀρχαίου,
[4, 47]	ταῦθ´ ὑμῖν σκοπεῖν· ἀλλὰ περὶ	τῆς	ὑμῶν αὐτῶν ἀσφαλείας καὶ περὶ
[4, 56]	ἔχουσαι· διεξιὼν δὴ διὰ τούτων	τῆς	ὑπερεχούσης ἀεὶ μήκωνος τῷ σκήπωνι
[4, 61]	τὸ διαλλάττον εὕροι τις ἂν	τῆς	ὑπεροχῆς τοῦ μήκους παρὰ τὸ
[4, 24]	τιθέντες, ἀποικίαν. ταῦτα μὲν οὖν	τῆς	ὑποθέσεως ἀπαιτούσης ἀναγκαῖόν τε καὶ
[4, 16]	ἐν τοῖς πολέμοις τὴν προαγωνιζομένην	τῆς	φάλαγγος ὅλης. ἔπειτ´ ἐκ τῶν
[4, 20]	δόξειεν αὐτῷ, τὴν λοχῖτιν ἀντὶ	τῆς	φρατρικῆς συνῆγεν ἐκκλησίαν. ἐκάλει δ´
[4, 31]	κρατίστην παρεγενόμην τοῦ σώματος καὶ	τῆς	φρονήσεως ἀκμὴν τριάκοντα γεγονὼς ἔτη,
[4, 29]	τύχης τὰς ἀνθρωπίνας μελλήσεις, ἢ	τῆς	φύσεως ἡμῶν τὰς καθ´ ἡλικίαν
[4, 23]	σφίσι δεδουλευκότας ἀναξίους ἡγεῖσθαι ταύτης	τῆς	χάριτος· φρονήσει τε διαφέρειν οἰομένους
[4, 73]	βουλευομένοις τὴν κρείττονα πολιτείαν ἀντὶ	τῆς	χείρονος ἑλέσθαι, εἰ δή τις
[4, 54]	δὲ τούτων γινομένων ἠναγκάζοντο ἀμφότεροι	τῆς	χώρας ὅσα ἦν ἐρυμνὰ τειχίζοντες
[4, 15]	τῆς πόλεως φυλῇ ἢ πάγῳ	τῆς	χώρας προστιθέντας· τῷ δὲ μὴ
[4, 56]	ὥσπερ οἱ κατ´ ἀλήθειαν ὑπὲρ	τῆς	ψυχῆς ἀγωνιῶντες. ~Ἠρεθισμένου δὲ τοῦ
[4, 36]	τῆς ἀρχῆς θ´ ἅμα καὶ	τῆς	ψυχῆς ἀποστερηθείην. φέρε ἀλλ´ ὑπερήφανός
[4, 4]	κίνδυνον οὐ τὸν ἐλάχιστον ὑπὲρ	τῆς	ψυχῆς τρέχοντα· εἰ γὰρ ἐπὶ
[4, 77]	κἀμοὶ συνοίσειν ἔδοξεν, ὁ περὶ	τῆς	ψυχῆς φόβος ἦν. πατέρα γάρ
[4, 83]	ὦ θεοὶ πατρῷοι, φύλακες ἀγαθοὶ	τῆσδε	τῆς γῆς, καὶ δαίμονες, οἳ
[4, 35]	ἔχειν τὴν ἀρχήν· καὶ ὅ	τι	ἂν ἅπαντες οὗτοι γνῶσι πράττειν
[4, 83]	καὶ πάσχειν ἕτοιμοι πᾶν, ὅ	τι	ἂν ὁ δαίμων καὶ τὸ
[4, 54]	τά τε λῃστήρια, καὶ εἴ	τι	ἀποσπασθὲν ἴδοιεν μέρος ὀλίγον ἀπὸ
[4, 29]	δὲ τοῦ Ταρκυνίου λέγειν, ὅ	τι	βούλεται, καὶ περὶ τοῦ καθέξειν
[4, 60]	διελεῖται τὸ τέρας ὑμῖν ὅ	τι	βούλεται σημαίνειν καὶ οὐκ ἀποκρύψεται.
[4, 59]	ἐπιχωρίους μάντεις ἐπυνθάνετο παρ´ αὐτῶν,	τί	βούλεται σημαίνειν τὸ τέρας. οὐδὲν
[4, 11]	Ταρκυνίου συγγένεια· ἐγὼ δ´ ἕτερόν	τι	βουλεύσομαι γενναιότερον ὑπὲρ ἐμαυτοῦ· βεβίωται
[4, 26]	ἂν ὁρίσωσι χρόνοις, καί, εἴ	τι	γένοιτο πρόσκρουσμα αὐταῖς πρὸς ἀλλήλας,
[4, 81]	τί πλέον ἡμῖν ἔσται τότε,	τί	δ´ οὐ χεῖρον; τρεῖς γὰρ
[4, 65]	ἁπάντων ἔσῃ σὺν ἐμοὶ κυρία,	τί	δεῖ σε καλῶς ἐπισταμένην διδάσκειν;
[4, 56]	ἀποθέσθαι, καὶ πρὶν ἢ παθεῖν	τι	δεινὸν ἀπαίρειν ἐκ τῆς πόλεως
[4, 25]	κόσμον, εἰς ἐπιθυμίαν ἦλθεν ἐπιφανές	τι	διαπραξάμενος αἰώνιον ἑαυτοῦ μνήμην τοῖς
[4, 37]	πρὸς τὸν λόγον, ἀλλ´ εἴ	τι	δίκαιον εἰπεῖν ἔχει Ταρκύνιος, καλεῖν
[4, 35]	γὰρ ἂν ἔπεισας αὐτούς, εἴ	τι	δίκαιον εἶχες λέγειν. εἰ δὲ
[4, 32]	ἤδη πονηρὸς ὤν· εἰ δέ	τι	δίκαιον ἔχεις πρὸς ταῦτ´ εἰπεῖν,
[4, 62]	τὸν ἕτερον Μάρκον Ἀτίλιον ἀδικεῖν	τι	δόξαντα περὶ τὴν πύστιν καταμηνυθέντα
[4, 60]	τῆς γῆς μέρος ὅσον δή	τι·	ἔπειθ´ ὑμῖν ἐρεῖ, Τουτὶ μέν
[4, 59]	ἐργασίαις. ἔνθα δὴ λέγεται τέρας	τι	θαυμαστὸν ὑπόγειον ὀρυττομένων τε τῶν
[4, 40]	χρόνον ὑπάρχει τυγχάνειν. ἐδήλωσε δέ	τι	καὶ ἄλλο δαιμόνιον ἔργον, ὅτι
[4, 62]	μιᾶς στέγης καλυπτόμενοι. ~Λέγεται δέ	τι	καὶ ἕτερον ἐπὶ τῆς Ταρκυνίου
[4, 24]	ἐξετάσουσι, τίνες ὄντες καὶ διὰ	τί	καὶ πῶς ἠλευθερώθησαν, ὥσπερ γε
[4, 14]	τῇ φιλανθρωπίᾳ ταύτῃ τιθασσευόμενοι μέγα	τι	καὶ σεμνὸν ἐχούσῃ χαριέστεροι γίνωνται
[4, 46]	πονηροῦ καὶ ἀνοσίου τρόπου χρηστόν	τι	καὶ φιλάνθρωπον ἐλπίζειν καὶ νομίζειν,
[4, 48]	λόγου τυχεῖν ἐάσαντες εἰς βάραθρόν	τι	καταβάλλουσι καὶ ἐπικατασκάψαντες ἔτι ζῶντος
[4, 51]	ἐν μὲν τῇ Συέσσῃ βραχύ	τι	καταλείπει μέρος τῆς στρατιᾶς τά
[4, 66]	μέλαιναν ἐσθῆτα περιβαλομένη καὶ ξιφίδιόν	τι	κρύπτουσα ὑπὸ τῇ στολῇ, οὔτε
[4, 60]	οὐκ ἀκριβῶς μανθάνειν φήσας ὅ	τι	λέγετε περιγράψει τῷ σκήπωνι τῆς
[4, 39]	καὶ σπουδὴν ἔχουσα μαθεῖν οἷόν	τι	λήψεται τὰ πράγματα τέλος, ἐπὶ
[4, 24]	οὐκ οἴομαι δεῖν ἀναιρεῖν, μή	τι	μεῖζον ἐκραγῇ τῷ κοινῷ δι´
[4, 60]	τὴν οἰκίαν τοῦ τερατοσκόπου περιτυγχάνει	τι	μειράκιον ἐξιόν, ᾧ φράσαντες, ὅτι
[4, 60]	ἥκετε. περιέσται γὰρ ὑμῖν, εἴ	τι	μέλλετε διὰ τὴν ἀπειρίαν σφάλλεσθαι
[4, 49]	δὲ τυρούς, αἱ δὲ γάλακτός	τι	μέτρον, αἱ δὲ ὅμοιόν τι
[4, 42]	ἐπέτρεπεν οὐδὲν οὔτε λέγειν ὅ	τι	μὴ κελεύσειεν αὐτός. ὥσθ´ ὁπόσοι
[4, 36]	ἀκολασίαν; δικαίως μέντ´ ἄν, εἴ	τί	μοι τοιοῦτον ἡμάρτηται, τῆς ἀρχῆς
[4, 30]	ἀπόκριναι δή, Ταρκύνιε, μηδὲν ἀποκρυψάμενος,	τί	μου κατηγορεῖν ἔχεις, ἐπειδὴ τούτους
[4, 34]	γάρ τι τοιοῦτον εἰπεῖν ἔχεις,	τί	οὐ φέρεις τὰς συνθήκας εἰς
[4, 32]	ἀλλ´ ὑποβολιμαῖόν τινα καὶ νόθον;	τί	οὖν ἐπετρόπευες τὸν ἀλλότριον τοῦ
[4, 29]	πράγματ´ ἀφορμαὶ πολλαὶ καὶ μεγάλαι.	τί	οὖν ἔτι μέλλεις καὶ τὸν
[4, 29]	ἰδιώτῃ βίῳ τοσοῦτον διεζήσαμεν χρόνον.	τί	οὖν οὐκ ἐπανορθούμεθα τὸ τῆς
[4, 60]	μερῶν τούτων εὑρέθη ἡ κεφαλή.	τί	οὖν ὑμῖν ἀποκρίνασθαι παραινῶ; μὴ
[4, 9]	τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ συνέπεσεν, εἴ	τι	πάθοι τῶν ἀνθρωπίνων, ἐμοὶ τὴν
[4, 33]	κηδεστὴν ἠξίωσα λαβεῖν, καὶ εἴ	τι	πάθοιμι διάδοχον ἔμελλον καταλείψειν ἁπάντων
[4, 32]	ἠλιθίου. ἔπειτ´ ἐρωτᾶν με τολμᾷς,	τί	παθὼν δεινὸν ἐχθρὸν ἡγοῦμαί σε
[4, 39]	δέσποιναν ἀπέβλεψε. πυνθανομένης δ´ ἐκείνης,	τί	παθὼν οὐκ ἄγει τὸ ζεῦγος·
[4, 34]	δεδωκότων· καὶ τὰ μὲν ὅταν	τι	πάθωσιν οἱ κύριοι τοὺς κατὰ
[4, 30]	καὶ περὶ ἑαυτοῦ δεδιώς, εἴ	τι	πείσεται προκαταληφθείς· ἠγανάκτει δ´ οὐχ
[4, 66]	ἀποκρινομένη τοῖς μαθεῖν βουλομένοις, ὅ	τι	πέπονθεν, ἀλλὰ σύννους καὶ κατηφὴς
[4, 66]	ἀνιστάντος αὐτὴν τοῦ πατρὸς καὶ	τί	πέπονθεν ἀξιοῦντος λέγειν· Ἱκέτις ἔφη
[4, 30]	ὑμῶν παρόντων μαθεῖν παρ´ αὐτοῦ,	τί	πεπονθὼς ἰδίᾳ κακὸν ἢ τί
[4, 2]	τοῦτο τὸ μύθευμα οὐ πάνυ	τι	πιστὸν εἶναι δοκοῦν ἑτέρα τις
[4, 81]	ἀποθάνῃ Ταρκύνιος; νὴ Δία. καὶ	τί	πλέον ἡμῖν ἔσται τότε, τί
[4, 39]	ὁ προηγούμενος αὐτῶν ὀρεοκόμος παθών	τι	πρὸς τὸ τῆς ὄψεως ἐλεεινὸν
[4, 25]	φιλοφροσύνας παρ´ ἀλλήλων ἀναλαβόντες, εἴ	τι	πρόσκρουσμα πόλει πρὸς πόλιν ἐγεγόνει,
[4, 32]	ἐχθρὸν ἡγοῦμαί σε καὶ διὰ	τί	σου κατηγορῶ; σὺ μὲν οὖν
[4, 15]	ὁμοπάγους κατὰ κεφαλὴν ὡρισμένον νόμισμά	τι	συνεισφέρειν, ἕτερον μέν τι τοὺς
[4, 15]	τι τοὺς ἄνδρας, ἕτερον δέ	τι	τὰς γυναῖκας, ἄλλο δέ τι
[4, 30]	τί πεπονθὼς ἰδίᾳ κακὸν ἢ	τί	τὴν πόλιν ὁρῶν ἀδικουμένην ὑπ´
[4, 67]	καὶ ἀπὸ τίνων καὶ διὰ	τί	τῆς ἐπωνυμίας ταύτης ἔτυχεν οὐδὲν
[4, 61]	πλευρὰν ἔχων ἑκάστην· ὀλίγον δέ	τι	τὸ διαλλάττον εὕροι τις ἂν
[4, 34]	ὑμῶν ἐμοὶ δοῦναι. εἰ γάρ	τι	τοιοῦτον εἰπεῖν ἔχεις, τί οὐ
[4, 34]	τοὺς δεδωκότας ἔχειν· εἰ μή	τι	τοιοῦτον ἔχεις δικαίωμα φέρειν, ὅτι
[4, 15]	νόμισμά τι συνεισφέρειν, ἕτερον μέν	τι	τοὺς ἄνδρας, ἕτερον δέ τι
[4, 15]	τι τὰς γυναῖκας, ἄλλο δέ	τι	τοὺς ἀνήβους. ἐξ οὗ συναριθμηθέντος
[4, 80]	φύσιν αὐτοῖς παραγένηται θάνατος. ~Ἀλλὰ	τί	τούτοις ἐπιτιμῶ τοσαύτας ἔχων αὐτοῦ
[4, 49]	τι μέτρον, αἱ δὲ ὅμοιόν	τι	τούτοις {πελάνου γένος} ἑνὸς δὲ
[4, 80]	καὶ προνοίας ὄφελος. φέρε δὴ	τί	τούτων οἶδέ τις ὑμῶν γενόμενον,
[4, 33]	ἂν ἐπιχειρήσειας εἰπεῖν, ὡς ψεύδομαί	τι	τούτων. ~Περὶ δὲ τῆς βασιλείας,
[4, 83]	τυράννοις, οὐ χάρις, οὐχ ἕτερόν	τι	τῶν βιαζομένων ἢ πειθόντων ἀνθρώπους
[4, 70]	οὐδ´ ὑποσχέσεων, ἀλλ´ ἔργων, εἴ	τι	τῶν δεόντων μέλλει γενήσεσθαι· ἄρξειν
[4, 23]	καθ´ ἡμᾶς χρόνων ὡς ἕν	τι	τῶν ἱερῶν καὶ ἀκινήτων νομίμων
[4, 68]	αὐτῷ τὸν πρεσβύτερον υἱὸν εὐγενές	τι	φρόνημα διαφαίνοντα καὶ τὸ μὴ
[4, 85]	γνώμας διερωτήσαντες κατὰ λόχους, ὅ	τι	χρὴ ποιεῖν, ἐπειδὴ πᾶσιν ἐφάνη
[4, 56]	εἰληφὼς ἦν, δηλώσοντα καὶ πευσόμενον,	τί	χρὴ ποιεῖν. ὁ δὲ Ταρκύνιος
[4, 62]	καὶ διηγησάμενος αὐτοῖς τὸ πρᾶγμα,	τί	χρὴ πράττειν, ἤρετο. κἀκεῖνοι διὰ
[4, 70]	θητικὸν ὄχλον ἐκποδῶν μεταστήσαντες ἐβουλεύοντο,	τί	χρὴ πράττειν. πρῶτος δ´ ὁ
[4, 14]	ἐκείναις, ἵνα τῇ φιλανθρωπίᾳ ταύτῃ	τιθασσευόμενοι	μέγα τι καὶ σεμνὸν ἐχούσῃ
[4, 41]	ἀναφέρων ἐποιεῖτο. διὰ ταῦτ´ ἐπωνυμίαν	τίθενται	αὐτῷ Ῥωμαῖοι τὸν Σούπερβον, τοῦτο
[4, 24]	πόλεως εὐπρεπὲς ὄνομα τῷ πράγματι	τιθέντες,	ἀποικίαν. ταῦτα μὲν οὖν τῆς
[4, 51]	ἡγεμόσι τῶν Σαβίνων μάχην ἕωθεν	τίθεσθαι	μεταπεμψαμένοις τὸ ἐν Φιδήνῃ στράτευμα,
[4, 51]	τοὺς πρὸς Ἠρήτῳ κατεστρατοπεδευκότας καὶ	τίθεται	τὸν χάρακα μετέωρον ὀλίγον τὸ
[4, 1]	Ὀκρισίας ἔτι δουλευούσης παιδίον, ᾧ	τίθεται	τραφέντι ἡ μήτηρ τὸ μὲν
[4, 8]	ἐπισήμου κατασκευῇ καὶ ταῖς ἄλλαις	τιμαῖς	ἐκόσμει, καὶ τὸν ἐξ ἐκείνου
[4, 79]	ἐκείνου γυναῖκα, ἣν προσῆκεν αὐτῷ	τιμᾶν	ὥσπερ μητέρα, πατρὸς ἀδελφὴν οὖσαν
[4, 42]	παραγαγὼν ἐπὶ τὰς τῶν ἐκλιπόντων	τιμὰς	τοὺς ἰδίους ἑταίρους. καὶ οὐδὲ
[4, 15]	ἅπαντας Ῥωμαίους ἀπογράφεσθαί τε καὶ	τιμᾶσθαι	τὰς οὐσίας πρὸς ἀργύριον ὀμόσαντας
[4, 17]	χειροτέχναι τοῖς τὸ δεύτερον ἔχουσι	τίμημα	διῃρημένοι καθ´ ἡλικίαν, ὁ μὲν
[4, 18]	ἐκ τῶν ἐχόντων τὸ μέγιστον	τίμημα	καὶ κατὰ γένος ἐπιφανῶν· συνέταξε
[4, 21]	ψῆφον τοὺς τὸ μέγιστον ἔχοντας	τίμημα	λόχους, πλείους μὲν ὄντας τῶν
[4, 16]	πέντε καὶ ἑβδομήκοντα μνῶν τὸ	τίμημα.	συντάξας δὲ τούτους εἰς εἴκοσι
[4, 16]	μοῖραν, ἧς τὸ μέγιστον ἦν	τίμημα	τῆς οὐσίας οὐκ ἔλαττον ἑκατὸν
[4, 19]	τῶν εἰσφορῶν ἐπιταγὰς κατὰ τὰ	τιμήματα	τῶν βίων. ὁπότε γὰρ αὐτῷ
[4, 20]	τότε τοὺς ἀπὸ τοῦ δευτέρου	τιμήματος	εἴκοσι καὶ δύο λόχους ἐκάλει.
[4, 20]	ψήφων τοὺς ἀπὸ τοῦ τρίτου	τιμήματος	ἐκάλει· καὶ τετάρτους τοὺς ἀπὸ
[4, 9]	ἅπαντας κελεύσω καὶ ἀπὸ τοῦ	τιμήματος	ἕκαστον εἰσφέρειν τὸ ἐπιβάλλον, ὡς
[4, 20]	τετάρτους τοὺς ἀπὸ τοῦ τετάρτου	τιμήματος.	καὶ τοῦτ´ ἐποίει μέχρι τοῦ
[4, 20]	λόχους τοὺς ἀπὸ τοῦ μεγίστου	τιμήματος	καταγραφέντας, ἐν οἷς ἦσαν οἵ
[4, 43]	ἔπειτα κατέλυσε τὰς ἀπὸ τῶν	τιμημάτων	εἰσφορὰς καὶ εἰς τὸν ἐξ
[4, 11]	βίους ἀναγκασθήσονται καὶ ἀπὸ τῶν	τιμημάτων	τὰς εἰσφορὰς συνεισφέρειν· κοινῇ δὲ
[4, 62]	γελασθεῖσα ἐπὶ τῷ τὴν αὐτὴν	τιμὴν	αἰτεῖν περὶ τῶν ἐλαττόνων, ἣν
[4, 74]	τις ἀεὶ βασιλεύς, ὁ τὴν	τιμὴν	ταύτην ἕξων διὰ βίου, πάσης
[4, 69]	ἰδίων παίδων ἐπέτρεπεν, οὐ διὰ	τιμήν,	ὡς ἐσκήπτετο πρὸς τοὺς πέλας
[4, 62]	ἓξ ἐνέγκασα τῆς αὐτῆς ἐπώλει	τιμῆς.	δόξασα δ´ ἄφρων τις εἶναι
[4, 32]	συμβασιλεύειν ἐμοὶ καὶ πάσης μετέχειν	τιμῆς,	εὐεργέτην τε καὶ πατέρα καὶ
[4, 3]	Ῥωμαίων δῆμος τῆς μετὰ βασιλέα	τιμῆς	ἠξίου, τοιάδε. ἀντίπαις μὲν ὢν
[4, 74]	ἐν πομπαῖς θριάμβων, ὅτε αὐτὰ	τιμῆς	θεῶν ἕνεκα λήψονται· λυπήσει γὰρ
[4, 6]	τὸ μηδεμιᾶς ἐν τῇ πόλει	τιμῆς	μεταλαμβάνειν. ἕτερος μὲν οὖν ἄν
[4, 62]	δὲ τοῦ Ταρκυνίου τῆς αἰτηθείσης	τιμῆς	πρίασθαι τὰς βύβλους ἀπελθοῦσα τρεῖς
[4, 11]	ἡμῶν ὑπειλήφατε εἶναι ταύτης τῆς	τιμῆς	τυγχάνειν, τὰ μὲν παιδία οἰχήσεται
[4, 11]	ἐρήμους ἐκλιπόντας καὶ φυγῆς ἑαυτοῖς	τιμησαμένους	πυρὸς καὶ ὕδατος εἴργειν ἐψηφίσασθε·
[4, 15]	χώρας προστιθέντας· τῷ δὲ μὴ	τιμησαμένῳ	τιμωρίαν ὥρισε τῆς τ´ οὐσίας
[4, 16]	παρὰ Ῥωμαίοις οὗτος ὁ νόμος.	~Τιμησαμένων	δὲ πάντων ἀναλαβὼν τὰ γραμματεῖα
[4, 22]	ἐγένετο δ´ ὁ σύμπας τῶν	τιμησαμένων	τοὺς βίους Ῥωμαίων ἀριθμός, ὡς
[4, 4]	παιδείας ἔτυχες, ἁπάντων μάλιστα σὲ	τιμήσας	φίλων καὶ συγγενῶν ἀνόσια παθὼν
[4, 9]	κουφοτέρας εἰς τὸ λοιπὸν φέρητε,	τιμήσασθαι	τὰς οὐσίας ἅπαντας κελεύσω καὶ
[4, 22]	ἄλλοις ἅπασιν ἐλευθέροις καὶ τούτους	τιμήσασθαι	τὰς οὐσίας, εἰς φυλὰς κατέταξεν
[4, 11]	τῶν εἰς τοὺς πολέμους, εἰ	τιμήσασθαι	τοὺς βίους ἀναγκασθήσονται καὶ ἀπὸ
[4, 22]	ἐπειδὴ διέταξε τὸ περὶ τὰς	τιμήσεις,	κελεύσας τοὺς πολίτας ἅπαντας συνελθεῖν
[4, 22]	καθαίρονται μετὰ τὴν συντέλειαν τῶν	τιμήσεων	ὑπὸ τῶν ἐχόντων τὴν ἱερωτάτην
[4, 19]	ἐνενηκοντατρεῖς λόχους, τὸ ἐκ τῆς	τιμήσεως	ἐπιβάλλον ἑκάστῳ διάφορον ἅπαντας ἐκέλευεν
[4, 18]	τοὺς δὲ λοιποὺς πολίτας, οἳ	τίμησιν	εἶχον ἐλάττονα δώδεκα καὶ ἡμίσους
[4, 16]	σύνταξιν ἐκ τῶν ὑπολειπομένων, ὅσοι	τίμησιν	εἶχον ἐλάττονα μὲν τῶν ἑπτακισχιλίων
[4, 24]	εἰσαγομένους. καὶ μάλιστα μὲν τοὺς	τιμητὰς	ἀξιώσαιμ´ ἂν τούτου τοῦ μέρους
[4, 22]	Ῥωμαίων ἀριθμός, ὡς ἐν τοῖς	τιμητικοῖς	φέρεται γράμμασιν, ἐπὶ μυριάσιν ὀκτὼ
[4, 15]	καὶ ταύτην ἐν τοῖς πάνυ	τιμίαν	καταστησάμενος, τὰ καλούμενα Παγανάλια· καὶ
[4, 32]	καὶ σωτῆρα καὶ πάντα, ὅσα	τιμιώτατα	ὀνόματα ὑπ´ ἀνθρώπων ἐπὶ καλοῖς
[4, 83]	καὶ γυναῖκας καὶ γονεῖς, ἃ	τιμιώτερα	τῆς ἰδίας ἐστὶν ἑκάστῳ ψυχῆς.
[4, 9]	χρόνον ὥσπερ ἐξ αὑτοῦ γεγονότα	τιμῶν	καὶ φιλῶν, ὡς καὶ ὑμεῖς
[4, 32]	ἀξιοῖς με τῶν τοῦ πάππου	τιμῶν	κληρονομεῖν καὶ τίνα πρόφασιν εὐπρεπῆ
[4, 66]	δεινὴν καὶ ἀνήκεστον ὑπομείνασα ὕβριν,	τιμωρῆσαί	μοι καὶ μὴ περιιδεῖν τὴν
[4, 53]	συχνοί· οὗτοι δεόμενοι καὶ λιπαροῦντες	τιμωρῆσαί	σφισι τοὺς Γαβίους καὶ πολλὰς
[4, 68]	φρόνημα διαφαίνοντα καὶ τὸ μὴ	τιμωρῆσαι	τῷ θανάτῳ τοῦ πατρὸς οὐκ
[4, 4]	ἀρξάμενος καὶ πρόθες αὐτοῖς δίκας·	τιμωρησάμενος	δὲ τούτους ἅπαντας, ἐὰν μὲν
[4, 27]	Ταρκυνιήτας καὶ Οὐιεντανούς, ἀφαιρέσει χώρας	τιμωρησάμενος,	ἣν κατεκληρούχησε Ῥωμαίων τοῖς νεωστὶ
[4, 77]	καὶ ἀδελφὸν πρεσβύτερον, ὃς ἔμελλε	τιμωρήσειν	τῷ θανάτῳ τοῦ πατρός, εἰ
[4, 66]	ἀνάγκας, βούλευσαι μετ´ αὐτῶν, ὅντινα	τιμωρήσεις	ἐμοί τε καὶ σεαυτῷ τρόπον
[4, 70]	αὐτὴν κλαύσετε, νυνὶ δ´ ὡς	τιμωρήσομεν	αὐτῇ, σκοπῶμεν· τοῦτο γὰρ ὁ
[4, 43]	πρὸς τὸν τύραννον· αἱ δὲ	τιμωρίαι	κατὰ τῶν ἐλεγχθέντων ἐγίνοντο πικραὶ
[4, 57]	τῶν ἄλλων ζήτησίν τε καὶ	τιμωρίαν	τῶν ταὐτὰ τῷ Πέτρωνι βουλευσαμένων
[4, 15]	προστιθέντας· τῷ δὲ μὴ τιμησαμένῳ	τιμωρίαν	ὥρισε τῆς τ´ οὐσίας στέρεσθαι
[4, 58]	πικρὸς ὀργὴν καὶ περὶ τὰς	τιμωρίας	τῶν ἐχθρῶν ἀπαραίτητος ὢν ἔδρασεν.
[4, 30]	καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν ἀναγκασθήσεται καὶ	τιμωρίας	ὡς παρ´ ἐχθρῶν λαμβάνειν, πολλάκις
[4, 27]	τὰ συγκείμενα, πολλῶν αὐτοὺς ἔφη	τιμωριῶν	ἀξίους εἶναι καὶ μεγάλων· τῆς
[4, 82]	ποιησαμένη δεήσεις καὶ ἀράς, ἵνα	τιμωροὶ	τοῖς κακοῖς αὐτῆς γένοιντο καὶ
[4, 1]	μάλιστα γυναικῶν ἀσπαζομένη τε καὶ	τιμῶσα	διετέλεσεν. ἐκ ταύτης γίνεται τῆς
[4, 73]	ὑστέρου γένηταί ποτε φυλάξασθαι παραινῶ.	τίνα	δ´ ἐστὶ ταῦτα; πρῶτον μὲν
[4, 4]	ἡμῶν πράττειν νῦν ἃ δεῖ.	τίνα	δὲ ταῦτ´ ἐστί; πρῶτον μὲν
[4, 38]	μάλιστα ἐπεποίθει, γενέσθαι, χρόνον μέν	τινα	διέτριβε κατ´ οἰκίαν τοῖς ἑταίροις
[4, 4]	πολιτικῶν ἐπισκήψας, ἀλλ´ οὐδ´ ἀσπάσασθαί	τινα	ἡμῶν καὶ προσαγορεῦσαι τοὺς ἐσχάτους
[4, 32]	εἶναί με γνήσιον, ἀλλ´ ὑποβολιμαῖόν	τινα	καὶ νόθον; τί οὖν ἐπετρόπευες
[4, 15]	ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἅμα συνερχομένους, ἑορτήν	τινα	καὶ ταύτην ἐν τοῖς πάνυ
[4, 73]	μήτε μονάρχους καλεῖν, ἀλλὰ μετριωτέραν	τινὰ	καὶ φιλανθρωποτέραν ἐπ´ αὐτοῖς θέσθαι
[4, 41]	τῶν βουλομένων ἐπέτρεπεν, εἰ μή	τινα	καλέσειεν αὐτός· οὔτε τοῖς προσιοῦσιν
[4, 56]	ἀπάτης καὶ φενακισμοῦ τῶν θεραπόντων	τινὰ	λαθὼν τοὺς Γαβίους πέμπει πρὸς
[4, 10]	τὸ βῆμα καὶ διεξῆλθε τοιοῦτόν	τινα	λόγον. ~Οὐκέτι μοι περὶ τῶν
[4, 74]	βασιλεῦσιν ἀποδέδοται, πολλῶν ὄντων εἴ	τινα	λυπηρὰς ὄψεις καὶ ἐπιφθόνους τοῖς
[4, 80]	Ταρκύνιος ἐλάμβανε; ποῖον προβούλευμα συνεδρίου;	τίνα	μεσοβασιλέων διάγνωσιν; ποίαν δήμου ψηφοφορίαν;
[4, 8]	ἔφερον οὐκ ἀξιοῦντες αὐτὸν ἑαυτῷ	τινα	μηχανήσασθαι βασιλικὴν ἐξουσίαν, μήτε βουλῆς
[4, 42]	ἀφαιρούμενος τοῖς μὲν κατηγόροις μικράν	τινα	μοῖραν ἀπέθυεν, αὐτὸς δὲ τὰ
[4, 45]	κοινοῦ τῶν Λατίνων συνεδρεύειν, ἡμέραν	τινὰ	ὁρίσας, ὡς περὶ κοινῶν καὶ
[4, 7]	μητέρα τῶν παιδίων, ἀλλὰ Γεγανίαν	τινά,	περὶ ἧς οὐδεμίαν παρειλήφαμεν ἱστορίαν·
[4, 36]	εἰς θυγατέρας παρθένους ἢ ἄλλην	τινὰ	περὶ σῶμα ἐλεύθερον ἀκολασίαν; δικαίως
[4, 32]	τοῦ πάππου τιμῶν κληρονομεῖν καὶ	τίνα	πρόφασιν εὐπρεπῆ τῆς ἀποστερήσεως σκηπτόμενος;
[4, 73]	καὶ ἀπὸ τούτων ἢ προσίενταί	τινα	τῶν βλαβερῶν ἢ φεύγουσι τῶν
[4, 34]	πράττειν βουλομένου οὐδ´ ἠξίωσαν ἕτερόν	τινα	τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι κύριον, ἀλλ´
[4, 13]	αὐτὸ πολλαχόθεν οἰκήσεις, ἴχνη δέ	τινα	φυλάττοντι κατὰ πολλοὺς τόπους τῆς
[4, 47]	τοὺς ἀναγκαιοτάτους ἐσκόπει μετ´ ἐκείνων,	τίνα	χρηστέον τοῖς πράγμασι τρόπον. οἱ
[4, 45]	τοῦ Μαμιλίου καὶ εἰς ἀναγκαίας	τινὰς	ἀναφέροντος αἰτίας τὸν τοῦ Ταρκυνίου
[4, 11]	αὐτῶν γνώμην. εἰ γὰρ ἑτέρους	τινὰς	ἀξιονικοτέρους ἡμῶν ὑπειλήφατε εἶναι ταύτης
[4, 24]	κενὴν δοξοκοπίαν. ἔγωγ´ οὖν ἐπίσταμαί	τινας	ἅπασι τοῖς δούλοις συγκεχωρηκότας εἶναι
[4, 1]	ὧν τε γονέων ἔφυ καὶ	τίνας	ἀπεδείξατο πράξεις ἰδιώτης ὢν ἔτι
[4, 57]	δὲ διεφθαρκὼς αὐτοῦ τῶν θεραπόντων	τινὰς	ἀργυρίῳ τὰς ἐπὶ τὸν ὄλεθρον
[4, 19]	δεῖν, οὔτε μηδὲν συμβαλλομένους στρατεύεσθαί	τινας	ἐκ τῶν ἀλλοτρίων ὀψωνιαζομένους χρημάτων,
[4, 23]	φροντὶς ἔσται τοῦ μὴ προχείρως	τινὰς	ἐλευθεροῦν, ὡς τὰ μέγιστα τῶν
[4, 74]	πλὴν εἰ μὴ κατὰ καιρούς	τινας	ἑορταίους καὶ ἐν πομπαῖς θριάμβων,
[4, 9]	ταῦτα δ´ εἰπεῖν ἠνάγκασμαι συνισταμένους	τινὰς	ἐπ´ αὐτοὺς αἰσθόμενος καὶ τὴν
[4, 50]	καὶ βαρεῖς, ἐγκαλῶν αὐτοῖς ἁρπαγάς	τινας	καὶ λῃστείας, ὑπὲρ ὧν αἰτούμενοι
[4, 34]	τῆς πόλεως παρέλαβον, αἰσθόμενος ἐπιβουλάς	τινας	κατ´ ἐμαυτοῦ γινομένας, παραδοῦναι τῷ
[4, 40]	αἰτίᾳ λέγεται τῶν πατρικίων αὐτῷ	τινας	συνεπιβουλεῦσαι· ἀδυνάτους δ´ ὄντας δι´
[4, 36]	ἐμοῦ γεγονός, ὕβρεις δέ μοί	τινας	συνοίδασιν εἰς γυναῖκας γαμετὰς ἢ
[4, 7]	ἑκόντες. ~Ἔχει δὲ καὶ ἄλλας	τινὰς	τὸ πρᾶγμα ἀτοπίας, ἃς ἅπαντες
[4, 39]	τὴν ἀνοσιωτάτην γυναῖκα ὑποτίθεσθαι πέμπει	τινὰς	τῶν θεραπόντων ἐπ´ αὐτὸν ἔχοντας
[4, 64]	πόλιν, ἣ ἐκαλεῖτο Κολλάτεια, χρείας	τινὰς	ὑπηρετήσων στρατιωτικὰς παρ´ ἀνδρὶ κατήχθη
[4, 36]	εἶναι, δι´ ὃ δυσχεραίνουσί μοί	τινες,	αἱ δ´ εἰς τὸ δημοτικὸν
[4, 9]	ὅμοια. εἰς τοῦτο γὰρ ἥκουσί	τινες	αὐθαδείας, ὥσθ´ ὑβρίζειν εἰς τὸ
[4, 37]	τοῦ μηδενὶ παραχωρεῖν τῆς ἀρχῆς·	τινὲς	δ´ ἐξ αὐτῶν καὶ βάλλειν
[4, 12]	πράγματα μηδένα δεδοικώς. ἔπειτ´ ἐγκέλευστοί	τινες	διειληφότες τὴν ἀγορὰν βασιλέα ποιεῖν
[4, 57]	καὶ μετὰ πολλῆς προθυμίας πυνθανομένου,	τίνες	εἰσὶν οἱ μέλλοντες αὐτὸν προδιδόναι,
[4, 36]	λόγοι. ~Ὑμῶν δὲ τεθαύμακα, εἴ	τινές	εἰσιν, ὦ βουλή, τῆς ἀρχῆς
[4, 62]	εἴτ´ ἐξ ἐπιβουλῆς, ὡς οἴονταί	τινες,	εἴτ´ ἀπὸ ταὐτομάτου, σὺν τοῖς
[4, 2]	ἀφανισθέντος εἴθ´ Ἡφαίστου καθάπερ οἴονταί	τινες	εἴτε τοῦ κατ´ οἰκίαν ἥρωος,
[4, 23]	αὐτῶν τὰς τύχας μηδ´ εἴ	τινες	ἐκ δούλων ἐγένοντο ἐλεύθεροι πολυπραγμονοῦντας,
[4, 62]	ἰδιωτῶν μεταγραφέντες· ἐν οἷς εὑρίσκονταί	τινες	ἐμπεποιημένοι τοῖς Σιβυλλείοις, ἐλέγχονται δὲ
[4, 11]	τῶν πατρικίων, καὶ μεμήνυνταί μοι	τινὲς	ἐξ αὐτῶν ἀποκτεῖναί με συνομνύμενοι
[4, 15]	τε οἱ σύμπαντες ἦσαν καὶ	τίνες	ἐξ αὐτῶν τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν
[4, 7]	ἄτοπα συνειδότες τῶν Ῥωμαϊκῶν συγγραφέων	τινὲς	ἑτέραις αὐτὰ λύειν ἐπειράθησαν ἀτοπίαις,
[4, 51]	αὐτοὺς ἀπέκλειεν· ὥστ´ ὀλίγοι μέν	τινες	ἔφθησαν τὰ δεινὰ ὑπεκδύντες, οἱ
[4, 43]	δ´ αὐτῷ πολλαχῇ διεσπαρμένοι κατόπται	τινὲς	καὶ διερευνηταὶ τῶν λεγομένων τε
[4, 24]	τρόπος οὗτος ἦν· ὀλίγοι δέ	τινες	λύτρα κατατιθέντες ἐξ ὁσίων καὶ
[4, 42]	ἐγένοντο τῶν ἑτέρων. ἦσαν δέ	τινες,	οἳ καὶ κρύφα διεφθάρησαν ὑπ´
[4, 24]	ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἐλευθέρους γινομένους ἐξετάσουσι,	τίνες	ὄντες καὶ διὰ τί καὶ
[4, 53]	τε τῶν ἐκ Συέσσης διαφυγόντων	τινές,	ὅτε τὴν πόλιν αὐτῶν Ταρκύνιος
[4, 66]	πατρός· ἔτυχον δὲ συγγενεῖς ὄντες	τινὲς	παρ´ αὐτῷ· τῶν γονάτων αὐτοῦ
[4, 6]	παῖδας ὑπὸ Ταρκυνίου, ἵνα μή	τινες	τῶν ἐκείναις ἐντυχόντων ταῖς ἱστορίαις
[4, 83]	βουλομένοις ἐλευθέροις εἶναι. εἰ δέ	τινες	ὑμῶν τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου συνόντας
[4, 24]	ταῖς κεφαλαῖς· ἐν οἷς ἐπόμπευόν	τινες,	ὡς ἦν παρὰ τῶν ἐπισταμένων
[4, 52]	τῇ δυνάμει, τότε δὲ μέρει	τινί,	καὶ λείας πολλῆς ἐγένετο κύριος.
[4, 15]	καὶ παῖδας ὀνομάζοντας καὶ ἐν	τίνι	κατοικοῦσιν ἕκαστοι τῆς πόλεως φυλῇ
[4, 34]	αἰτίας οὔθ´ ὑμῖν οὔτ´ ἄλλῳ	τινὶ	μεθίεμαι. ὅτε τὴν ἐπιμέλειαν τῆς
[4, 13]	Ἀθηναίων τὸ ἄστυ, οὐ πολλῷ	τινι	μείζων ὁ τῆς Ῥώμης ἂν
[4, 69]	μετὰ τοῦτ´ ἠρώτων τὸν θεόν,	τίνι	πέπρωται τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν παραλαβεῖν,
[4, 36]	τὰς οὐσίας ἀπολωλεκότας ἢ ἄλλῃ	τινὶ	συμφορᾷ κεχρημένους ἀδίκως; ἢ τούτων
[4, 36]	ἕνεκα πολεμοῦσί μοι καὶ ἐπὶ	τίνι	τῶν ἐμῶν ἔργων ἀχθόμενοι· πότερον
[4, 10]	ἰδίᾳ κατέχοντας αὐτὴν ἐν ὡρισμένῳ	τινὶ	χρόνῳ, καὶ τοὺς οὐδένα κλῆρον
[4, 36]	δ´ ἂν πυθοίμην παρ´ αὐτῶν,	τίνος	ἀδικήματος ἕνεκα πολεμοῦσί μοι καὶ
[4, 32]	μὲν οὖν ἀπόκριναί μοι, Τύλλιε,	τίνος	αἰτίας χάριν οὐκ ἀξιοῖς με
[4, 72]	κατάλυσιν τῶν βασιλέων καὶ ὑπὸ	τίνος	ἀποδειχθεῖσα ἀνδρός, καὶ ἔτι πρότερον,
[4, 2]	τὸ τέρας ὤφθη. μιχθέντος δή	τινος	αὐτῇ θεῶν ἢ δαιμόνων καὶ
[4, 23]	οὐδὲ τῶν πάνυ μακαρίων μέχρι	τίνος	αὐτῷ παρέσται χρόνου. ἠξίου τ´
[4, 62]	Ῥωμαίων ὑπάρξαι πόλει εἴτε θεῶν	τινος	εἴτε δαιμόνων εὐνοίᾳ δωρηθέν· ὅπερ
[4, 60]	ἐκδέχεσθε, πρὸς ἐμὲ δηλώσατε, περὶ	τίνος	ἥκετε. περιέσται γὰρ ὑμῖν, εἴ
[4, 40]	τῆς πόλεως, ὡς τῶν ἐπιτυχόντων	τινός·	καὶ πολλὰ μὲν τὸν ἑαυτῆς
[4, 77]	γενομένην καὶ οὐχ ὑπ´ ἄλλου	τινὸς	κατασκευασθεῖσαν, ἀλλ´ ὑπ´ ἐμοῦ. ὁ
[4, 24]	τοὺς ὑπάτους· δεῖ γὰρ ἀρχῆς	τινος	μεγάλης· οἳ τοὺς καθ´ ἕκαστον
[4, 62]	καταλαβούσης τὴν πόλιν ἢ δυστυχίας	τινὸς	μεγάλης συμπεσούσης κατὰ πόλεμον ἢ
[4, 40]	οὗτος τὴν ἀρχήν· ἐλλείποντος δέ	τινος	τούτων ἕτερον ὠνόμαζον, καὶ τρίτον,
[4, 47]	ἐν τῇ παρελθούσῃ νυκτὶ ὑπό	τινος	τῶν μετεσχηκότων τῆς συνωμοσίας. τεκμήριον
[4, 81]	ἔσται τῶν συμφορῶν, καὶ μέχρι	τίνος	χρόνου ταῦτα πάσχοντες ὑπομενοῦμεν, καὶ
[4, 29]	αἰσχυνθεῖσα λέγει πρὸς αὐτόν· Μέχρι	τίνος,	ὦ Ταρκύνιε, τῆς βασιλείας ἀποστερούμενος
[4, 37]	καὶ πάντων σπουδὴν ἐχόντων μαθεῖν,	τίνων	ἕνεκα ταῦτα λέγει, τελευτῶν ἔφησεν,
[4, 67]	τίς τ´ ἦν καὶ ἀπὸ	τίνων	καὶ διὰ τί τῆς ἐπωνυμίας
[4, 62]	συμπεσούσης κατὰ πόλεμον ἢ τεράτων	τινῶν	καὶ φαντασμάτων μεγάλων καὶ δυσευρέτων
[4, 62]	πράττειν, ἤρετο. κἀκεῖνοι διὰ σημείων	τινῶν	μαθόντες, ὅτι θεόπεμπτον ἀγαθὸν ἀπεστράφη,
[4, 56]	τοῖς ἑταίροις κινδυνεύει συλληφθεὶς ὑπό	τινων	τῷ πατρὶ παραδοθῆναι, τήν τ´
[4, 51]	τῇ Συέσσῃ διατρίβοντος αὐτοῦ παρῆν	τις	ἀγγέλλων, ὅτι Σαβίνων ἡ κρατίστη
[4, 29]	ἡμᾶς. καὶ γὰρ ἐὰν τἆλλα	τις	ἀδικεῖν ὀκνῇ, βασιλείας γε χάριν
[4, 74]	τῆς ὁσίας φυλάττηται, ἱερῶν ἀποδεικνύσθω	τις	ἀεὶ βασιλεύς, ὁ τὴν τιμὴν
[4, 53]	τότε δὲ πολυάνθρωπος εἰ καί	τις	ἄλλη καὶ μεγάλη. τεκμήραιτο δ´
[4, 24]	λαμβάνοντες κατὰ μῆνα καὶ εἴ	τις	ἄλλη παρὰ τῶν ἡγουμένων γίγνοιτο
[4, 25]	τοὺς Αἰγύπτου βασιλεῖς οὔτ´ εἴ	τις	ἄλλη πλούτου καὶ πολυχειρίας ἐπίδειξις
[4, 61]	δέ τι τὸ διαλλάττον εὕροι	τις	ἂν τῆς ὑπεροχῆς τοῦ μήκους
[4, 80]	παρέδοσαν, ἧς αὐτοὶ παρέλαβον; καὶ	τίς	ἂν ὑγιαίνων ταῦτα φήσειεν, ὁρῶν
[4, 73]	τῆς χείρονος ἑλέσθαι, εἰ δή	τις	ἄρα ἔστι κρείττων, ἧς Ῥωμύλος
[4, 19]	τὰς πολεμικὰς ἐπιτελεσθησομένην συμμετρησάμενος, ὁπόση	τις	ἀρκοῦσα ἔσται, διαιρῶν τὸν αὐτὸν
[4, 84]	περὶ τῆς πολιτείας. ἡμῖν σκοπουμένοις,	τίς	ἀρχὴ γενήσεται τῶν κοινῶν κυρία,
[4, 64]	ἕτοιμοι πρὸς ἀπόστασιν ἦσαν, εἴ	τις	ἀρχὴ γένοιτο. ἐν τούτῳ δὴ
[4, 53]	καὶ μεγάλη. τεκμήραιτο δ´ ἄν	τις	αὐτῆς τὸ μέγεθος καὶ τὴν
[4, 51]	περὶ Φιδήνην· καὶ εἰ μή	τις	αὐτοῖς δύναμις ἐναντιωθήσεται, πάντα οἰχήσεται
[4, 6]	μεταλαμβάνειν. ἕτερος μὲν οὖν ἄν	τις	αὐτὸν ὑπέθετο καὶ τριακοστὸν ἔτος
[4, 61]	ὁ πρεσβύτης ἔσχε καὶ προῆλθέ	τις	αὐτοὺς μετιών, εἰσελθόντες φράζουσι τῷ
[4, 62]	ἔσωσεν ἐκ μεγάλων κακῶν. γυνή	τις	ἀφίκετο πρὸς τὸν τύραννον οὐκ
[4, 47]	τῶν γάμων κατὰ τὸ εἰκός·	τίς	γὰρ ἂν τῶν νοῦν ἐχόντων
[4, 45]	ἔργα τοῦ ἀνδρός, οἷς αὐθάδειά	τις	ἐδόκει προσεῖναι καὶ βαρύτης, καὶ
[4, 62]	ἐπώλει τιμῆς. δόξασα δ´ ἄφρων	τις	εἶναι καὶ γελασθεῖσα ἐπὶ τῷ
[4, 38]	τὸν ἄλλον βασίλειον ἔχοντα κόσμον·	Τίς,	εἶπεν, ὦ μιαρώτατε ἀνθρώπων, τοῦτό
[4, 40]	νόμος ἐπὶ ταφαῖς βασιλικαῖς μή	τις	εἰς ἑαυτὸν ὁρμὴ γένηται τοῦ
[4, 1]	πόλει τοῦ Λατίνων ἔθνους ἀνήρ	τις	ἐκ τοῦ βασιλείου γένους Τύλλιος
[4, 38]	συνῄεσαν· τῷ δὲ Τυλλίῳ λέγει	τις	ἐλθὼν ὄντι κατ´ οἰκίαν, ὅτι
[4, 67]	τυράννων γενομένας περιορᾶν. ἦν δέ	τις	ἐν αὐτοῖς Πόπλιος Οὐαλέριος ἑνὸς
[4, 45]	ὕβρις εἶναι τὸ πρᾶγμα, ἀνήρ	τις	ἐν πόλει μὲν οἰκῶν Κορίλλῃ,
[4, 2]	διάλεκτον μεταβιβαζόμενος Δούλιος. ~Φέρεται δέ	τις	ἐν ταῖς ἐπιχωρίοις ἀναγραφαῖς καὶ
[4, 80]	τοὺς νόμους παραλελεῖφθαι, ἀλλ´ ἐάν	τις	ἓν μόνον ἔχῃ τούτων ἐπιδεῖξαι
[4, 69]	ὑπὲρ τοῦ λοιμοῦ· κατέσκηψε γάρ	τις	ἐπὶ τῆς ἐκείνου βασιλείας οὐκ
[4, 50]	πόλεως ἄγειν καὶ φέρειν, εἴ	τις	ἐπιτύχοι, τήν τ´ ἐντὸς τείχους
[4, 2]	τι πιστὸν εἶναι δοκοῦν ἑτέρα	τις	ἐπιφάνεια θεία γενομένη περὶ τὸν
[4, 72]	πράττειν ὑμῖν δοκεῖ, σκοπώμεθα πάλιν,	τίς	ἡ τὴν πόλιν ἐπιτροπεύσουσα ἀρχὴ
[4, 81]	ἃς καὶ τῶν πολεμίων ἄν	τις	μαθὼν δακρύσειε, σιωπῶ, εἴ γ´
[4, 36]	ἀρχήν, οὐδεὶς φέρειν δύναταί μου;	τίς	μέντοι τῶν πρὸ ἐμοῦ βασιλέων
[4, 71]	τῆς ἐκκλησίας ἔτι βούλομαι μαθεῖν,	τίς	ὁ καλέσων ἔσται αὐτὴν κατὰ
[4, 71]	ὁρκωμοσιῶν μετὰ τοῦτ´ εὐθὺς ἐζήτουν,	τίς	ὁ τῆς ἐπιχειρήσεως ἔσται τρόπος.
[4, 13]	καὶ εἰ μὲν εἰς ταῦτά	τις	ὁρῶν τὸ μέγεθος ἐξετάζειν βουλήσεται
[4, 26]	ὃ καὶ αὐτὸ ποιήσαιτ´ ἄν	τις	οὐ μικρὸν τεκμήριον τοῦ μὴ
[4, 9]	τὴν ἐπιμέλειαν τῶν παιδίων ἐπίστευσε.	τίς	οὖν ἢ πρὸς θεοὺς ὅσιον
[4, 81]	κακῶν οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην λαμβάνοντας;	τίς	οὖν ὅρος ἔσται τῶν συμφορῶν,
[4, 84]	μηδὲν μήτε λέγειν, ἐὰν δέ	τις	παρὰ ταῦτα ποιῶν εὑρίσκηται τεθνάναι.
[4, 24]	ποιεῖσθαι πολίτας. ἔχοι δ´ ἄν	τις	πολλὰ καὶ ἄλλα διαβαλεῖν ἔθη
[4, 67]	καταλύσεως τῶν τυράννων αἰτιώτατον γενέσθαι,	τίς	τ´ ἦν καὶ ἀπὸ τίνων
[4, 66]	καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων καὶ	τίς	ὕβρικεν αὐτὴν καὶ ποδαπὴν ὕβριν
[4, 80]	φέρε δὴ τί τούτων οἶδέ	τις	ὑμῶν γενόμενον, ὅτε τὴν ἀρχὴν
[4, 24]	τὸν νόμον ἐν αἰτίαις σχῇ	τις,	ὡς ῥιπτοῦντας εἰκῆ τὰ καλά.
[4, 21]	μεταβέβληκεν εἰς τὸ δημοτικώτερον, ἀνάγκαις	τισὶ	βιασθεὶς ἰσχυραῖς, οὐ τῶν λόχων
[4, 4]	τοὺς ἀπόρους τῶν πολιτῶν εὐεργεσίαις	τισὶ	καὶ δωρεαῖς ὑπαγόμενος· ἔπειθ´ ὅταν
[4, 11]	ἀγαθοῦ, ζῆν αἰσχρῶς ἐν ἄλλοις	τισί.	παραλάβετε δὴ τὰς ῥάβδους καὶ
[4, 34]	ὁ πάππος ὑμῶν ἐπὶ ῥητοῖς	τισι	παρέλαβεν, ὥστε καὶ αὐτὸς ἔχειν
[4, 40]	εἴρηταί μοι πρότερον, ἔπειτα φιλανθρωπίαις	τισὶ	τὸν δῆμον οἰκειωσάμενος ὑπ´ ἐκείνου
[4, 40]	γυνὴ τοῦ Τυλλίου σὺν ὀλίγοις	τισὶ	τῶν φίλων, Ταρκυνίου θυγάτηρ οὖσα
[4, 38]	ξίφη, τούς τε πελέκεις ὑπηρέταις	τισὶν	ἀναδοὺς καὶ αὐτὸς τὴν βασιλικὴν
[4, 83]	μὴ δίκαια πράττειν. εἰ δέ	τισιν	αὐτῶν ἄρα διὰ κακὴν φύσιν
[4, 17]	καὶ βυκανιστῶν καὶ τῶν ἄλλοις	τισὶν	ὀργάνοις ἐπισημαινόντων τὰ παρακλητικὰ τοῦ
[4, 83]	δὲ τῆς ἑαυτῶν ἐλευθερίας μηδένα.	~Τίσιν	οὖν ἀφορμαῖς εἰς τὰ πράγματα
[4, 10]	τὴν πίστιν ἀδύνατοι ἦσαν φυλάττειν,	τίσιν	ὀφείλουσι καὶ πόσον ἕκαστος, ἐπειδὴ
[4, 77]	ὀλίγα βούλομαι προειπεῖν· ἴσως γάρ	τισιν	ὑμῶν, μᾶλλον δ´ ἀκριβῶς οἶδ´
[4, 69]	δύο τῶν παίδων Ἄρροντα καὶ	Τῖτον	ὑπὲρ τοῦ λοιμοῦ· κατέσκηψε γάρ
[4, 85]	καταλειφθέντες ὑπὸ τοῦ βασιλέως ὕπαρχοι	Τῖτος	Ἑρμίνιος καὶ Μάρκος Ὁράτιος ἀνέγνωσαν
[4, 63]	Κιρκαίαν μὲν Ἄρροντι, Σιγνίαν δὲ	Τίτῳ,	δέος ἅτε οὐδὲν ἔτι περὶ
[4, 6]	ἀρχῆς ἀποστερούμενοι φαύλως καὶ ῥᾳθύμως	τὸ	ἀδίκημα ἤνεγκαν καὶ ταῦτ´ ἐν
[4, 31]	πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς· ἀλλὰ	τὸ	ἀνέστιον καὶ ἄπορον καὶ πρὸς
[4, 18]	λέγουσι κάλα καὶ τὰς κλάσσεις	τὸ	ἀρχαῖον ἐκάλουν καλέσεις· λόχοι δ´,
[4, 13]	τὸν κύκλον τὸν περιέχοντα Ἀθηναίων	τὸ	ἄστυ, οὐ πολλῷ τινι μείζων
[4, 13]	μηκέτ´ εἶναι πόλις, οὕτω συνύφανται	τὸ	ἄστυ τῇ χώρᾳ καὶ εἰς
[4, 15]	κατὰ τοὺς ὀρεινοὺς καὶ πολὺ	τὸ	ἀσφαλὲς τοῖς γεωργοῖς παρέχειν δυνησομένους
[4, 3]	ἔλαβεν· ἑτέρας τε πολλὰς πρὸς	τὸ	αὐτὸ ἔθνος ἀγωνισάμενος μάχας τοτὲ
[4, 3]	λαβεῖν· ἔπειθ´ ἑτέρας γενομένης ἐπὶ	τὸ	αὐτὸ ἔθνος στρατείας καὶ μάχης
[4, 82]	ἡμῖν δ´ ἆρ´ οὐ παραστήσεται	τὸ	αὐτὸ τοῦτο ὑπολαβεῖν, ὧν Ταρκύνιος
[4, 39]	ἐκπικρανθεῖσα καὶ ἀπὸ τῶν ποδῶν	τὸ	βάθρον ἁρπάσασα βάλλει τὸν ὀρεοκόμον
[4, 20]	δὲ τὸν τρόπον ἅπαν ἐπιθεὶς	τὸ	βάρος τοῖς πλουσίοις τῶν τε
[4, 10]	ὄψεως ἐκκλησίαν συγκαλέσας προῆλθεν ἐπὶ	τὸ	βῆμα καὶ διεξῆλθε τοιοῦτόν τινα
[4, 8]	τά τε παιδία προήγαγεν ἐπὶ	τὸ	βῆμα καὶ λόγον διεξῆλθε τοιόνδε.
[4, 37]	{τὴν} πόλιν ὄχλου προελθὼν ἐπὶ	τὸ	βῆμα μακρὰν καὶ συμπαθῆ διεξῆλθε
[4, 39]	παραδίδοται. πεπυσμένη γὰρ τὴν εἰς	τὸ	βουλευτήριον τοῦ πατρὸς εἴσοδον καὶ
[4, 62]	ἴσον ᾔτει χρυσίον. θαυμάσας δὴ	τὸ	βούλημα τῆς γυναικὸς ὁ Ταρκύνιος
[4, 84]	ἐκ τοῦ πλήθους ἐγίνοντο διασημαίνουσαι	τὸ	βουλόμενόν τε καὶ ἐπικελευόμενον, τοῖς
[4, 74]	τὸ κράτος τῆς ἀρχῆς συνάγειν.	τὸ	γὰρ ἐν μέρει τὸν αὐτὸν
[4, 35]	ἀντιδίκους λέγειν καὶ τὸ ὀλίγα·	τὸ	γὰρ πεῖσον αὐτοὺς εἶναι χρηστοὺς
[4, 76]	καὶ τὴν ἀνωτάτω χώραν ἔχουσι.	τὸ	γὰρ ὑπερέχον καὶ ἄκρον ὕπατον
[4, 47]	εἰς τρίτον πάππον ἀνενεγκεῖν ἔχει	τὸ	γένος; ἀγανακτῶν ἐπὶ τούτῳ νῦν
[4, 45]	μὲν Ὀκταούιος Μαμίλιος, ἀνέφερε δὲ	τὸ	γένος εἰς Τηλέγονον τὸν ἐξ
[4, 1]	ὄνομα Τύλλιον ἐπὶ τοῦ πατρός,	τὸ	δὲ κοινὸν καὶ προσηγορικὸν Σερούιον
[4, 24]	μένειν ἐφήσουσιν ἐν τῇ πόλει·	τὸ	δὲ μιαρὸν καὶ ἀκάθαρτον φῦλον
[4, 16]	αἴτιον, ὡς τὰ ἔργα ἐδήλωσε.	τὸ	δὲ πολίτευμα τοιόνδε ἦν· μίαν
[4, 50]	ἕκαστον πέντε μνᾶς ἀργυρίου λαβεῖν,	τὸ	δὲ τοῖς θεοῖς δεκατευθὲν ἀργύριον
[4, 18]	φαλαγγιτῶν καὶ τῶν ψιλῶν στράτευμα·	τὸ	δὲ τῶν ἱππέων πλῆθος ἐπέλεξεν
[4, 64]	οἰόμενος ἔχειν. ὡς δὲ μετὰ	τὸ	δεῖπνον ἀπῆλθε κοιμησόμενος ἐπισχὼν τῆς
[4, 84]	τὰ πρῶτα ἡμῖν κεκύρωται κατὰ	τὸ	δέον, ἀκούσατε καὶ τὰ λοιπὰ
[4, 39]	ἔφη, πέπρακταί σοι, Ταρκύνιε, κατὰ	τὸ	δέον· βεβαίως δὲ τὴν βασιλείαν
[4, 17]	δ´ οἱ μὲν χειροτέχναι τοῖς	τὸ	δεύτερον ἔχουσι τίμημα διῃρημένοι καθ´
[4, 8]	αὐτῶν ἐπιγνοὺς ὁ Τύλλιος ἐπὶ	τὸ	δημαγωγεῖν καὶ θεραπεύειν τοὺς ἀπόρους
[4, 5]	καὶ τὰς οὐσίας ἀναλαβὼν εἰς	τὸ	δημόσιον ἀσφαλῶς ἤδη τὴν Ταρκυνίου
[4, 9]	ἵνα δὲ καὶ τὰς εἰς	τὸ	δημόσιον γινομένας εἰσφοράς, δι´ ἃς
[4, 9]	τινες αὐθαδείας, ὥσθ´ ὑβρίζειν εἰς	τὸ	δημοτικὸν ἀξιοῦσι καὶ μηδ´ ἐλευθέρους
[4, 39]	δ´, ὡς εὔνουν ἐστὶν αὐτῷ	τὸ	δημοτικὸν ἅπαν· ἀλλὰ καὶ πρὶν
[4, 40]	ἀρχὴν ἐκείνῳ, κακῶσαί τε βουλομένους	τὸ	δημοτικὸν ἰσχύος οὐ μικρᾶς ἐπειλημμένον
[4, 36]	μοί τινες, αἱ δ´ εἰς	τὸ	δημοτικὸν πλῆθος εὐεργεσίαι λυπεῖν ὑμᾶς
[4, 21]	κεκίνηται χρόνοις καὶ μεταβέβληκεν εἰς	τὸ	δημοτικώτερον, ἀνάγκαις τισὶ βιασθεὶς ἰσχυραῖς,
[4, 61]	ἔχων ἑκάστην· ὀλίγον δέ τι	τὸ	διαλλάττον εὕροι τις ἂν τῆς
[4, 46]	τῆς ἀρχῆς, ὡς οὔτε κατὰ	τὸ	δίκαιον αὐτῷ προσηκούσης οὔτ´ ἐπὶ
[4, 46]	εὐθὺς ἐποιεῖτο λόγους ὡς κατὰ	τὸ	δίκαιον αὑτῷ προσηκούσης, ἐπειδὴ Ταρκύνιος
[4, 84]	καὶ τοῦθ´ ὑμῖν πρῶτον ἀρξάτω	τὸ	δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας. Ἐγίνετο ταῦτα·
[4, 10]	φρᾶτραι, καὶ περιέσται τῷ ἀνδρὶ	τὸ	δοκεῖν κατὰ νόμους ἄρχειν. ἔδοξεν
[4, 29]	καὶ εἴ με φήσεις θρασεῖαν,	τὸ	δοκοῦν αἴτιον εἶναί μοι τοῦ
[4, 14]	τοὺς ἥρωας ἱλασκόμενοι καὶ ἅπαν	τὸ	δοῦλον ἀφαιροῦντες αὐτῶν ἐν ταῖς
[4, 84]	δόξαντα τῷ συνεδρίῳ μαθόντες ἐπικυρώσητε	{τὸ	δοχθέν. δέδοκται γὰρ ἡμῖν φεύγειν
[4, 64]	ἅπαντας ἐνόμιζεν, ἀναστὰς ἧκεν ἐπὶ	τὸ	δωμάτιον, ἐν ᾧ τὴν Λουκρητίαν
[4, 3]	τε καὶ παράδοσιν τῶν πόλεων	τὸ	ἔθνος, αἰτιώτατος εἶναι δόξας Ταρκυνίῳ
[4, 27]	πόλεις τε καὶ πρὸς ὅλον	τὸ	ἔθνος αὐτῷ συνέστησαν, καὶ τρισὶν
[4, 23]	λέγοντος αὐτοῦ συνεχώρησαν οἱ πατρίκιοι	τὸ	ἔθος εἰς τὴν πόλιν παρελθεῖν,
[4, 24]	οὔθ´ ὁ Τύλλιος ὁ καταστησάμενος	τὸ	ἔθος οὔθ´ οἱ παραδεξάμενοι καὶ
[4, 24]	οἱ πολλοὶ δυσχεραίνουσι καὶ προβέβληνται	τὸ	ἔθος, ὡς οὐ πρέπον ἡγεμονικῇ
[4, 47]	δ´ ἀπηξιώθη τῶν γάμων κατὰ	τὸ	εἰκός· τίς γὰρ ἂν τῶν
[4, 19]	εἰς τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους,	τὸ	ἐκ τῆς τιμήσεως ἐπιβάλλον ἑκάστῳ
[4, 38]	κρηπίδων τοῦ βουλευτηρίου τῶν εἰς	τὸ	ἐκκλησιαστήριον φερουσῶν. μόγις δ´ ἐκ
[4, 23]	τῶν ἀγανακτούντων, εἰ τῇ φύσει	τὸ	ἐλεύθερον οἴονται τοῦ δούλου διαφέρειν,
[4, 25]	ὑπὸ τῶν περιοικούντων βαρβάρων ἐξαναλωθῆναι	τὸ	Ἑλληνικὸν γένος, εἰς τὴν ἐπ´
[4, 51]	Σαβίνων μάχην ἕωθεν τίθεσθαι μεταπεμψαμένοις	τὸ	ἐν Φιδήνῃ στράτευμα, μαθὼν τὴν
[4, 84]	ὅσης ἄρχουσι Ῥωμαῖοι, καὶ γένος	τὸ	ἐξ αὐτῶν ἅπαν· καὶ μηδενὶ
[4, 75]	τὸν ἀεὶ χρόνον καὶ γένος	τὸ	ἐξ αὐτῶν· ὅταν δ´ ἐπιψηφίσωσι
[4, 22]	καθ´ ἡμᾶς χρόνων ταττόμενον διατελεῖ	τὸ	ἐξελευθερικὸν φῦλον, ὅσον ἂν ᾖ·
[4, 19]	εἰς τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους	τὸ	ἐπιβάλλον ἑκάστῳ λόχῳ πλῆθος ἐκέλευε
[4, 9]	ἀπὸ τοῦ τιμήματος ἕκαστον εἰσφέρειν	τὸ	ἐπιβάλλον, ὡς ἐν ταῖς μεγίσταις
[4, 59]	ἔτυχεν. ~Ταρκύνιος δὲ μετὰ τοῦτο	τὸ	ἔργον ἀναπαύσας τὸν λεὼν τῶν
[4, 61]	τελειῶσαι δ´ οὐκ ἔφθασεν ἅπαν	τὸ	ἔργον ἐκπεσὼν τάχιον ἐκ τῆς
[4, 59]	οὐκ ἔφθη τελέσαι. τοῦτο δὴ	τὸ	ἔργον ὁ Ταρκύνιος ἀπὸ τῆς
[4, 30]	τῆς ἀληθείας ταλαίπωρον. Μετὰ τοῦτο	τὸ	ἔργον οὐδὲν ἔτι διαμελλήσας ὁ
[4, 51]	ἐπὶ τοῦ χάρακος, ἀλλὰ καὶ	τὸ	ἔρυμα ἑάλω τῇ πρώτῃ ἐφόδῳ·
[4, 52]	πολεμίων ἕνεκα· μαθόντες, ὅτι διέφθαρται	τὸ	ἕτερον αὐτῶν στράτευμα, οὐδὲν ἔτι
[4, 39]	ἐκείνης, τί παθὼν οὐκ ἄγει	τὸ	ζεῦγος· Οὐχ ὁρᾷς, εἶπεν, ὦ
[4, 40]	οἱ μὲν ὑπὸ λύπης αὐτοχειρίᾳ	τὸ	ζῆν προεμένην αὐτὴν ἀποθανεῖν· οἱ
[4, 11]	μητέρας καὶ θυγατέρας καὶ πᾶν	τὸ	θῆλυ γένος ἐν ἀνδραπόδων ποιήσασθαι
[4, 11]	ἐν ἀνδραπόδων ποιήσασθαι λόγῳ, πολὺ	τὸ	θηριῶδες ἔχοντες ἐν τῇ φύσει
[4, 13]	τόν τε Οὐιμινάλιον καλούμενον καὶ	τὸ	Ἰσκυλῖνον, ὧν ἑκάτερος ἀξιολόγου πόλεως
[4, 43]	καὶ ὁπότε δεήσειεν αὐτῷ χρημάτων,	τὸ	ἴσον διάφορον ὁ πενέστατος τῷ
[4, 62]	καὶ τὰς λοιπὰς τρεῖς ἐνέγκασα	τὸ	ἴσον ᾔτει χρυσίον. θαυμάσας δὴ
[4, 59]	ἔχουσα τοῖς ἐμψύχοις ὅμοιον καὶ	τὸ	καταφερόμενον ἐκ τῆς ἀποτομῆς αἷμα
[4, 82]	τοῖς κακοῖς αὐτῆς γένοιντο καὶ	τὸ	κεκρυμμένον ὑπὸ τοῖς κόλποις ξίφος
[4, 24]	καὶ τῶν εἰς θεοὺς ἢ	τὸ	κοινὸν ἀδικημάτων ταύτας φέρονται παρ´
[4, 11]	δὴ τὰ ἐγκλήματα συνενέγκαντες εἰς	τὸ	κοινὸν βεβούλευνταί τε καὶ συνομωμόκασι
[4, 9]	εὐεργεσίας, ἃς ὁ πάππος αὐτῶν	τὸ	κοινὸν εὐηργέτησεν ὑποτάξας μὲν ὑμῖν
[4, 25]	τὰ δημόσια, τῶν μὲν εἰς	τὸ	κοινὸν φερόντων ἀδικημάτων αὐτὸς ἐποιεῖτο
[4, 37]	πολλὰς καὶ μεγάλας ἔδοξεν ἐσχηκέναι	τὸ	κοινὸν ὠφελείας. πολλοῦ δ´ ἐφ´
[4, 42]	σώματα ἐφάνη. ἐπεὶ δὲ διέφθειρε	τὸ	κράτιστον τῆς βουλῆς μέρος θανάτοις
[4, 21]	γεγονόσι τῶν μεγίστων καὶ πᾶν	τὸ	κράτος ἀφῃρημένοις τῶν μὴ ταὐτὰ
[4, 20]	μερίδων οὗτος ὁ λόχος, αὕτη	τὸ	κράτος ἐλάμβανε. τοῦτο δ´ ἦν
[4, 74]	χρόνον, ὡς παρ´ Ἀθηναίοις γίνεται,	τὸ	κράτος τῆς ἀρχῆς συνάγειν. τὸ
[4, 44]	εἰς τὰς πολεμικὰς χρείας ἐπιτήδειον,	τὸ	λοιπὸν ἠνάγκασεν ἐργάζεσθαι τὰς κατὰ
[4, 52]	ὑπηκόους εἶναι Ταρκυνίου καὶ φόρου	τὸ	λοιπὸν ὑποτελεῖς. σπεισάμενος δὴ πρὸς
[4, 9]	ἀναγκάζονται δανείσματα ποιεῖν, κουφοτέρας εἰς	τὸ	λοιπὸν φέρητε, τιμήσασθαι τὰς οὐσίας
[4, 69]	ἔχοιεν. ὡς δὲ παρεγενήθησαν ἐπὶ	τὸ	μαντεῖον οἱ νεανίσκοι καὶ τοὺς
[4, 13]	μὲν εἰς ταῦτά τις ὁρῶν	τὸ	μέγεθος ἐξετάζειν βουλήσεται τῆς Ῥώμης,
[4, 53]	τεκμήραιτο δ´ ἄν τις αὐτῆς	τὸ	μέγεθος καὶ τὴν ἀξίωσιν ἐρείπια
[4, 21]	τῷ πρώτους ἐπιφέρειν ψῆφον τοὺς	τὸ	μέγιστον ἔχοντας τίμημα λόχους, πλείους
[4, 16]	ἀφεῖλεν ἐξ ἁπάντων μοῖραν, ἧς	τὸ	μέγιστον ἦν τίμημα τῆς οὐσίας
[4, 18]	πλῆθος ἐπέλεξεν ἐκ τῶν ἐχόντων	τὸ	μέγιστον τίμημα καὶ κατὰ γένος
[4, 22]	τοὺς πολίτας ἅπαντας συνελθεῖν εἰς	τὸ	μέγιστον τῶν πρὸ τῆς πόλεως
[4, 1]	ᾧ τίθεται τραφέντι ἡ μήτηρ	τὸ	μὲν ἴδιόν τε καὶ συγγενικὸν
[4, 60]	χρόνον, Ἀκούσατ´, ἔφησεν, ἄνδρες Ῥωμαῖοι·	τὸ	μὲν τέρας ὑμῖν ὁ πατὴρ
[4, 54]	κατὰ τοῦτο γὰρ ἐδόκει μάλιστα	τὸ	μέρος ἡ πόλις ἀνώχυρος εἶναι,
[4, 61]	τοῦ Διός, παρ´ ἑκάτερον δὲ	τὸ	μέρος ὅ τε τῆς Ἥρας
[4, 24]	~Ἐπειδὴ δὲ κατὰ τοῦτο γέγονα	τὸ	μέρος τῆς διηγήσεως, ἀναγκαῖον εἶναί
[4, 51]	τίθεται τὸν χάρακα μετέωρον ὀλίγον	τὸ	μεταξὺ χωρίον καταλιπών. δόξαν δὲ
[4, 45]	ἐδόκει προσεῖναι καὶ βαρύτης, καὶ	τὸ	μὴ παρεῖναι πρὸς τὸν σύλλογον
[4, 62]	ἀπεστράφη, καὶ μεγάλην συμφορὰν ἀποφαίνοντες	τὸ	μὴ πάσας αὐτὸν τὰς βύβλους
[4, 46]	μετὰ τὸν ἐκείνου θάνατον διὰ	τὸ	μὴ προσγεγράφθαι ταῖς ὁμολογίαις τὴν
[4, 68]	εὐγενές τι φρόνημα διαφαίνοντα καὶ	τὸ	μὴ τιμωρῆσαι τῷ θανάτῳ τοῦ
[4, 6]	τὴν ἄπαρσιν ἐκεῖθεν πεποιημένος διὰ	τὸ	μηδεμιᾶς ἐν τῇ πόλει τιμῆς
[4, 57]	δὲ τοῦ ἀνδρὸς καὶ διὰ	τὸ	μηδὲν ἑαυτῷ συνειδέναι πᾶσαν ἐξέτασιν
[4, 29]	ὑπ´ αὐτῆς γενόμενος ἐξ ἀνδρὸς	τὸ	μηδέν· ὥσπερ γε κἀμοὶ ψοφοδεὴς
[4, 7]	δέκα γεγονὼς ἐτῶν· τοῦτο δὲ	τὸ	μῆκος τῶν βίων οὐ φέρουσιν
[4, 2]	ἐν τοῖς καθήκουσι χρόνοις. τοῦτο	τὸ	μύθευμα οὐ πάνυ τι πιστὸν
[4, 2]	τῆς γενέσεως αὐτοῦ λόγος ἐπὶ	τὸ	μυθῶδες ἐξαίρων τὰ περὶ αὐτόν,
[4, 79]	φαρμάκοις διαχρησάμενος, συνεργὸν εἰς τοῦτο	τὸ	μῦσος λαβὼν τὴν ἐκείνου γυναῖκα,
[4, 31]	καθήκοντα ἐφαινόμην, ἀλλ´ ἔτι διὰ	τὸ	νέον τῆς ἡλικίας οὐχ ἱκανὸς
[4, 67]	τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ βίου σπᾶται	τὸ	ξιφίδιον, ὃ κατέκρυπτεν ὑπὸ τοῖς
[4, 70]	ἔφη. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ λαβὼν	τὸ	ξιφίδιον, ᾧ διεχρήσατο ἑαυτὴν ἡ
[4, 71]	οὐδὲν ἔτι ἐνδοιάσαντες ἀνίσταντο καὶ	τὸ	ξίφος δεχόμενοι παρ´ ἀλλήλων ὤμνυον.
[4, 67]	πληγὴν ἕως τῆς καρδίας ὠθεῖ	{τὸ	ξίφος. κραυγῆς δὲ καὶ θρήνου
[4, 35]	τοὺς ἀγνώμονας ἀντιδίκους λέγειν καὶ	τὸ	ὀλίγα· τὸ γὰρ πεῖσον αὐτοὺς
[4, 58]	τῆς πόλεως. ὡς δ´ ἐγνώσθη	τὸ	πάθος ἁπάντων κατοδυρομένων ἑαυτοὺς οἵα
[4, 5]	ὡς εἶδε πολλοὺς ὀλοφυρομένους τε	τὸ	πάθος καὶ τοῖς δεδρακόσιν ἀπεχθομένους,
[4, 67]	δεινὸν ἔδοξεν εἶναι καὶ ἐλεεινὸν	τὸ	πάθος, ὥστε μίαν ἁπάντων γενέσθαι
[4, 26]	γραμμάτων ἔχουσα χαρακτῆρας {Ἑλληνικῶν} οἷς	τὸ	παλαιὸν ἡ Ἑλλὰς ἐχρῆτο. ὃ
[4, 25]	βαρβάροις καὶ φοβεροί. παρ´ οὗ	τὸ	παράδειγμα λαβόντες Ἴωνές θ´ οἱ
[4, 10]	ὄχλου δὲ συνδραμόντος πολλοῦ πρὸς	τὸ	παράδοξον τῆς ὄψεως ἐκκλησίαν συγκαλέσας
[4, 56]	δοκιμωτάτους κολούειν τε καὶ διαφθείρειν.	τὸ	παραπλήσιον δὴ καὶ τοῦ Ταρκυνίου
[4, 60]	χρῄζετε συντυχεῖν· ἀσχολεῖται δὲ κατὰ	τὸ	παρόν· ἔσται δ´ ὑμῖν ὀλίγου
[4, 73]	δεῖν ἡμᾶς καθίστασθαι πολιτείαν κατὰ	τὸ	παρόν· ὅ τε γὰρ καιρός,
[4, 13]	ὧν οὐδὲν δέομαι μεμνῆσθαι κατὰ	τὸ	παρόν. τῇ τε πόλει προσέθηκε
[4, 22]	στρατόπεδον κελεύσας ἔθυσε τῷ κατέχοντι	τὸ	πεδίον Ἄρει. τοῦτον τὸν καθαρμὸν
[4, 84]	ἐκκλησίαν ἐκέλευσεν ἅπαντας ἥκειν εἰς	τὸ	πεδίον, ἔνθα σύνηθες αὐτοῖς ἦν
[4, 18]	μὲν ἡ διακόσμησις ἦν ἡ	τὸ	πεζικὸν ἐκπληροῦσα τῶν τε φαλαγγιτῶν
[4, 62]	ἀσκὸν ἐνράψας βόειον ἔρριψεν εἰς	τὸ	πέλαγος. μετὰ δὲ τὴν ἐκβολὴν
[4, 6]	ὅλοις ἔτεσι, καὶ ποιῶ κατὰ	τὸ	πέμπτον καὶ εἰκοστὸν ἔτος ἀπανιστάμενον.
[4, 22]	οὖν ὁ Τύλλιος ἐπειδὴ διέταξε	τὸ	περὶ τὰς τιμήσεις, κελεύσας τοὺς
[4, 30]	ἐστὶν ἐν ταῖς ἱστορίαις αὐτοῦ	τὸ	περὶ τὴν ἐξέτασιν τῆς ἀληθείας
[4, 71]	μηκέτι Ῥωμαίων Ταρκύνιον ἄρξειν καὶ	τὸ	περὶ τούτων δόγμα πρὸς τοὺς
[4, 77]	ἐπίθετον ἐσκηψάμην μωρίαν. τοῦτό με	τὸ	πλάσμα πιστευθὲν ὑπὸ τοῦ τυράννου
[4, 61]	τῆς ὑπεροχῆς τοῦ μήκους παρὰ	τὸ	πλάτος οὐδ´ ὅλων πεντεκαίδεκα ποδῶν.
[4, 20]	ἔλαθε τοὺς δημοτικούς. ἦν δὲ	τὸ	πλεονέκτημα περὶ τὰς ἐκκλησίας, ἐν
[4, 4]	τὴν ἀρχὴν ὁμιλίαις τε φιλανθρώποις	τὸ	πλῆθος ἀναλαμβάνων καὶ τοῦ μηδὲν
[4, 47]	καὶ τοὺς τρόπους, οἷς ἔδει	τὸ	πλῆθος ἀποθεραπεύειν, ἀπελογίζοντο. αὐτὸς δ´
[4, 15]	καὶ τῶν ἐν ἄστει διατριβόντων	τὸ	πλῆθος εἰδέναι, τῶν τε γεννωμένων
[4, 23]	τῷ πράγματι καὶ δυσανασχετούντων συγκαλέσας	τὸ	πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν Πρῶτον μὲν
[4, 8]	τὴν ἀρχὴν καθέξειν, καὶ συγκαλέσας	τὸ	πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν τά τε
[4, 19]	δισμυρίων, εἰ τύχοι, στρατιωτῶν, καταδιαιρῶν	τὸ	πλῆθος εἰς τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς
[4, 6]	συλλογισμοῦ τῶν ἐτῶν τοῦτο συνάγεται	τὸ	πλῆθος. ἡ γυνὴ δ´ εἰ
[4, 58]	ἐζημίωσε, συγκαλέσας δ´ εἰς ἐκκλησίαν	τὸ	πλῆθος καὶ βασιλικὸν ἐκ τυραννικοῦ
[4, 56]	Γαβίων ἀναιρεῖν, συνεκάλεσεν εἰς ἐκκλησίαν	τὸ	πλῆθος καὶ πολὺν ὑπὲρ αὑτοῦ
[4, 71]	ἀφορμῆς δέονται. ὅταν δὲ λάβωμεν	τὸ	πλῆθος ὡρμημένον καταλῦσαι τὴν μοναρχίαν
[4, 21]	καὶ ἡ τελευταία παρείλκοντο. ~Τοῦτο	τὸ	πολίτευμα καταστησάμενος καὶ πλεονέκτημα τοῖς
[4, 43]	πενέστατος τῷ πλουσιωτάτῳ κατέφερε. τοῦτο	τὸ	πολίτευμα πολὺ τοῦ δημοτικοῦ πλήθους
[4, 6]	τῆς ἡλικίας καλοῦσιν ὡς ἐπὶ	τὸ	πολὺ τοὺς ἄρχειν τε καὶ
[4, 45]	ἐδόκει τοῖς πλείοσιν ὕβρις εἶναι	τὸ	πρᾶγμα, ἀνήρ τις ἐν πόλει
[4, 7]	~Ἔχει δὲ καὶ ἄλλας τινὰς	τὸ	πρᾶγμα ἀτοπίας, ἃς ἅπαντες ἠγνόησαν
[4, 49]	ἱερῶν μεταλαμβάνωσιν. ἀγαπητῶς δὲ πάντων	τὸ	πρᾶγμα δεξαμένων τόπον μὲν ἀπέδειξεν,
[4, 67]	ἠξίου, λέγει πρὸς αὐτοὺς ἅπαν	τὸ	πρᾶγμα ἐξ ἀρχῆς ἀναλαβοῦσα. καὶ
[4, 48]	περὶ τοῖς ἀνδράσι δεδιότες ἐλέγχειν	τὸ	πρᾶγμα καὶ μὴ φενακίζειν ἠξίουν.
[4, 55]	τἆλλα περιυβρισθείς, ὥστε περιβόητον γενέσθαι	τὸ	πρᾶγμα, πρῶτον μὲν ἐκ τῶν
[4, 62]	οἰωνοσκόπους μετεπέμψατο καὶ διηγησάμενος αὐτοῖς	τὸ	πρᾶγμα, τί χρὴ πράττειν, ἤρετο.
[4, 28]	Ἀρροῦντι δὲ τῷ νεωτέρῳ πολὺ	τὸ	πρᾷον ἔχοντι καὶ εὐλόγιστον ἀνοσία
[4, 60]	μέρος δ´ αὐτοῦ τουτὶ μὲν	τὸ	πρὸς τὰς ἀνατολὰς βλέπον, τουτὶ
[4, 60]	τὰς ἀνατολὰς βλέπον, τουτὶ δὲ	τὸ	πρὸς τὰς δύσεις, βόρειον δ´
[4, 68]	ἐπιτήδειον ἔδοξε καιρὸν ἔχειν, φυλάττων	τὸ	προσποίημα τῆς ἀνοίας, ἐξ οὗ
[4, 70]	τὰς αἰτίας εἰπών, δι´ ἃς	τὸ	προσποίημα τοῦθ´ ὑπέμεινε, καὶ δόξας
[4, 39]	ἀπήνην ἔδει διελθεῖν, αἱ ἡμίονοι	τὸ	πτῶμα ἰδοῦσαι διεταράχθησαν, καὶ ὁ
[4, 2]	φέρουσαν τοὺς εἰωθότας πελάνους ἐπὶ	τὸ	πῦρ καὶ αὐτίκα πρὸς τοὺς
[4, 30]	πάλιν ἀναγκάζομαι μεμνῆσθαι Φαβίου καὶ	τὸ	ῥᾴθυμον αὐτοῦ περὶ τὴν ἐξέτασιν
[4, 46]	διαμείνωσι, τελευτῶν ἔπειθεν αὐτοὺς ἐπὶ	τὸ	Σαβίνων ἔθνος συστρατεύειν. ὡς δ´
[4, 9]	τῶν περιοίκων δυναμένους, ἀναγκάσας δὲ	τὸ	Σαβίνων ἔθνος ὑποχείριον ὑμῖν γενέσθαι,
[4, 61]	τὸν ἐξηγητὴν ἀξιοῦντες μὴ σφετερίζεσθαι	τὸ	σημεῖον, ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ κρατίστου
[4, 4]	τὸν ἕτερον τῶν ἑαυτοῦ γαμβρῶν,	τὸ	σὸν εἰποῦσα, ὦ Τύλλιε, ὄνομα
[4, 66]	δὲ γενομένης ὁ μὲν ἐπὶ	τὸ	στρατόπεδον ἀπῄει πονηρὰν καὶ ὀλέθριον
[4, 22]	ἱερεῖα ταῦτα τρὶς περιαχθῆναι περὶ	τὸ	στρατόπεδον κελεύσας ἔθυσε τῷ κατέχοντι
[4, 85]	τὰς ἐπάλξεις ᾤχετο πάλιν ἐπὶ	τὸ	στρατόπεδον ὡς εἶχε τάχους οἰμώζων
[4, 63]	χωρίῳ τῶν στρατιωτῶν καὶ κατασκευασαμένων	τὸ	στρατόπεδον ὡς μηδὲν διαφέρειν πόλεως·
[4, 25]	μὲν ὄντες ἀλλήλοις διετέλουν καὶ	τὸ	συγγενὲς φυλάττοντες μᾶλλον ἔργοις ἢ
[4, 51]	πρὸς τοὺς ἐκεῖ· σοφίᾳ πρὸς	τὸ	συμβὰν ἀπὸ τύχης ἐχρήσατο τοιᾷδε.
[4, 66]	ἡ δὲ Λουκρητία δεινῶς φέρουσα	τὸ	συμβεβηκὸς ὡς εἶχε τάχους ἐπιβᾶσα
[4, 38]	ἐκπικρανθεὶς ἐπὶ τῷ λόγῳ παρὰ	τὸ	συμφέρον ὥρμησεν ἐπ´ αὐτὸν ὡς
[4, 30]	δίκαια πρὸς αὐτὸν ἐρεῖν, συγκαλέσας	τὸ	συνέδριον· Ἄνδρες, ἔφη, βουλευταί, Ταρκύνιος
[4, 80]	ἔπειτα μεσοβασιλέων αἱρεθέντων, οἷς ἐπιτρέπει	τὸ	συνέδριον ἐκ τῶν ἀξίων τῆς
[4, 38]	κήρυκι τοὺς βουλευτὰς καλεῖν εἰς	τὸ	συνέδριον. ἦσαν δ´ ἐκ παρασκευῆς
[4, 38]	ἑαυτὸν ἔχων. ἐλθὼν δ´ εἰς	τὸ	συνέδριον καὶ τὸν Ταρκύνιον ἰδὼν
[4, 38]	καὶ καλεῖ τοὺς βουλευτὰς εἰς	τὸ	συνέδριον. ὁ δὲ θαυμάσας τὴν
[4, 72]	ἐχρήσαντο καὶ Ταρκύνιος τελευτῶν, ἀλλὰ	τὸ	συνέδριον τῆς βουλῆς ἁπάντων ἀποδεῖξαι
[4, 8]	ἐδόκει αὐτοῖς, ἐπειδὰν πρῶτον εἰς	τὸ	συνέδριον ὑπὸ τοῦ Τυλλίου ἀναχθῶσιν,
[4, 38]	ὦ μιαρώτατε ἀνθρώπων, τοῦτό σοι	τὸ	σχῆμα συνεχώρησε λαβεῖν; καὶ ὃς
[4, 40]	εἰ μὴ θᾶττον ἀνῃρέθη, μεταστήσων	τὸ	σχῆμα τῆς πολιτείας εἰς δημοκρατίαν.
[4, 73]	ἤδη γενεάς, καὶ διὰ τοῦτο	τὸ	σχῆμα τοῦ πολιτεύματος ἁπάντων μάλιστα
[4, 40]	τῇ θυγατρὶ καταρασαμένη κρύπτει γῇ	τὸ	σῶμα. ἀπελθοῦσα δ´ ἀπὸ τοῦ
[4, 38]	βουλευτηρίου μετέωρον ἐξαρπάσας αὐτὸν ἀκμάζων	τὸ	σῶμα καὶ ῥωμαλέος ἀνὴρ ῥιπτεῖ
[4, 29]	μεγάλων οὖσαν ἀξίαν καὶ καλὴν	τὸ	σῶμα, μαρανθεῖσαν δ´ ὑπ´ αὐτοῦ.
[4, 65]	τὴν τελευτὴν καὶ μηδὲ ταφῆς	τὸ	σῶμά σου τυχεῖν μηδ´ ἄλλου
[4, 71]	ἡμῶν εὐτρεπῆ γενέσθαι. ἔπειτα κομίσαντες	τὸ	σῶμα τῆς γυναικὸς ὡς ἔστιν
[4, 40]	τοῦ προτέρου βασιλέως, νυκτὸς ἐκκομίζει	τὸ	σῶμα τῆς πόλεως, ὡς τῶν
[4, 79]	ἐκκομιδῆς οὔτε ταφῆς ἐάσας νομίμου	τὸ	σῶμα τυχεῖν· Ταρκυνίαν δὲ τὴν
[4, 65]	δ´ ἀντιπράττειν ἐπιχειρήσεις σώζειν βουλομένη	τὸ	σῶφρον, ἀποκτενῶ σε καὶ τῶν
[4, 16]	ἀναλαβὼν τὰ γραμματεῖα καὶ διαγνοὺς	τό	τε πλῆθος αὐτῶν καὶ τὰ
[4, 35]	ἱκανά· ἐν ἴσῳ γάρ ἐστι	τό	τε πολλὰ δίκαια πρὸς τοὺς
[4, 59]	προϊούσης, εὑρῆσθαι κεφαλὴ νεοσφαγοῦς ἀνθρώπου	τό	τε πρόσωπον ἔχουσα τοῖς ἐμψύχοις
[4, 50]	λοιποὺς τρεψάμενος καὶ κατακλείσας εἰς	τὸ	τεῖχος, ὡς οὐκέτι προῄεσαν ἐκ
[4, 2]	τὴν Ὀκρισίαν, ᾗ πρώτῃ ἐφάνη	τὸ	τέρας, εἰς ὁμιλίαν αὐτῷ συνελθεῖν·
[4, 2]	τε καὶ μετὰ ταῦτ´ ἰδόντα	τὸ	τέρας ἐν θαύματι γενέσθαι, τὴν
[4, 60]	ἐκεῖνος τῷ σκήπωνι δεικνὺς πυνθάνηται,	τὸ	τέρας εὑρεθῆναι, ἀλλ´ ἐν Ῥώμῃ
[4, 59]	θερμὸν ἔτι καὶ νεαρόν. τοῦτο	τὸ	τέρας ἰδὼν ὁ Ταρκύνιος τοῦ
[4, 60]	οὕτω ποιεῖν, καὶ λέγουσιν αὐτῷ	τὸ	τέρας. ὁ δ´ ὡς ἤκουσε
[4, 59]	παρ´ αὐτῶν, τί βούλεται σημαίνειν	τὸ	τέρας. οὐδὲν δ´ αὐτῶν ἀποφαινομένων,
[4, 60]	ἐμοῦ μάθετε. ὅταν ἀφηγήσησθε αὐτῷ	τὸ	τέρας, οὐκ ἀκριβῶς μανθάνειν φήσας
[4, 61]	μετιών, εἰσελθόντες φράζουσι τῷ μάντει	τὸ	τέρας. σοφιζομένου δ´ αὐτοῦ καὶ
[4, 60]	χρεὼν οὐκ ἔνεστι μετατεθῆναι, διελεῖται	τὸ	τέρας ὑμῖν ὅ τι βούλεται
[4, 2]	εἰς τὸν οἶκον, ἐν ᾧ	τὸ	τέρας ὤφθη. μιχθέντος δή τινος
[4, 49]	ὑπὸ πασῶν θυομένου μέρος ἑκάστη	τὸ	τεταγμένον λαμβάνει. θύουσι δ´ ὑπὲρ
[4, 25]	ἀναλωμάτων· Ἴωνες μὲν ἐν Ἐφέσῳ	τὸ	τῆς Ἀρτέμιδος, Δωριεῖς δ´ ἐπὶ
[4, 39]	αὐτῶν ὀρεοκόμος παθών τι πρὸς	τὸ	τῆς ὄψεως ἐλεεινὸν ἐπέστη καὶ
[4, 29]	χρόνον. τί οὖν οὐκ ἐπανορθούμεθα	τὸ	τῆς τύχης ἐλάττωμα ἡμεῖς μεταθέμενοι
[4, 16]	δὲ πέντε καὶ ἑβδομήκοντα μνῶν	τὸ	τίμημα. συντάξας δὲ τούτους εἰς
[4, 25]	Ἀρτέμιδος, Δωριεῖς δ´ ἐπὶ Τριοπίῳ	τὸ	τοῦ Ἀπόλλωνος· ἔνθα συνιόντες γυναιξὶν
[4, 26]	πολεμικαὶ δ´ αἱ πρὸς ἓν	τὸ	Τυρρηνῶν ἔθνος γενόμεναι, περὶ ὧν
[4, 20]	ἔσχατον ἐκάλει λόχον, ἐν ᾧ	τὸ	τῶν ἀπόρων καὶ διὰ τοῦτ´
[4, 50]	τοὺς ὑπομείναντας αἰχμαλώτους γενέσθαι καὶ	τὸ	τῶν θεραπόντων πλῆθος οὐδ´ ἀριθμηθῆναι
[4, 20]	Τύλλιος ἐπὶ τοὺς πλουσίους μετέθηκε	τὸ	τῶν ψήφων κράτος. ὁπότε γὰρ
[4, 29]	μὴν ἥ γε τόλμα καὶ	τὸ	φιλοκίνδυνον ἔνεστί σου τοῖς τρόποις,
[4, 83]	κακὴν φύσιν ἢ πονηρὰς τροφὰς	τὸ	φιλοτύραννον ἐμπέφυκεν οὐ πολλοῖς οὖσι
[4, 63]	τὴν μοῖραν, οὐκ ἴσχυσε νικῆσαι	τὸ	χρεών, ἀλλ´ ἐπιθεμένων αὐτῷ τῶν
[4, 60]	παράγησθε ὑπ´ αὐτοῦ, συγγνούς, ὅτι	τὸ	χρεὼν οὐκ ἔνεστι μετατεθῆναι, διελεῖται
[4, 83]	τι ἂν ὁ δαίμων καὶ	τὸ	χρεὼν φέρῃ. μαντεύομαι δὲ καλοῖς
[4, 62]	πρίασθαι, ἐκέλευσαν ἀπαριθμῆσαι τῇ γυναικὶ	τὸ	χρυσίον, ὅσον ᾔτει καὶ τοὺς
[4, 54]	ἐγείρας ὑψηλότερον καὶ πύργοις διαλαβὼν	τὸ	χωρίον πυκνοτέροις· κατὰ τοῦτο γὰρ
[4, 60]	τὰς δύσεις, βόρειον δ´ αὐτοῦ	τόδε	καὶ τοὐναντίον νότιον. ταῦτα τῷ
[4, 31]	πόλεως ἐγχειρίσαι πράγματα· ταύτην γέ	τοι	τὴν ἡλικίαν ἔχων καὶ σὺ
[4, 3]	τῆς μετὰ βασιλέα τιμῆς ἠξίου,	τοιάδε.	ἀντίπαις μὲν ὢν ἔτι τῇ
[4, 51]	τὸ συμβὰν ἀπὸ τύχης ἐχρήσατο	τοιᾷδε.	νείμας τὴν δύναμιν διχῇ τὴν
[4, 71]	καὶ ὁ Βροῦτος αὐτοῖς ὑποτίθεται	τοιάδε·	Πρῶτον μὲν διὰ φυλακῆς τὰς
[4, 76]	καὶ τοὺς πατρικίους παραστησάμενος ἔλεξε	τοιάδε.	~Ὑπὲρ ἀναγκαίων καὶ κοινῶν πραγμάτων
[4, 2]	περὶ τοῦ γένους αὐτοῦ λεγόμενα	τοιαῦτ´	ἐστίν. ~Ἃ δὲ πρὸ τοῦ
[4, 1]	λεγόμενα, οἷς μάλιστ´ ἔγωγε συγκατατίθεμαι,	τοιαῦτ´	ἐστίν. ἐν Κορνικόλῳ πόλει τοῦ
[4, 84]	ἐν τῷ τότε χρόνῳ πραχθέντα	τοιαῦτ´	ἦν. ~Βασιλεὺς δὲ Ταρκύνιος ὡς
[4, 69]	οὖν προγενόμενα τῷ ἀνδρὶ τούτῳ	τοιαῦτ´	ἦν. ~Τότε δ´ ὡς ἤκουσε
[4, 37]	καλῶς καὶ ἄρχεσθαι δύναμαι σωφρόνως.	~Τοιαῦτα	διαλεχθεὶς καὶ εἰς πολλὴν αἰδῶ
[4, 26]	ἣν εἰς τοσαύτην ἐπιφάνειαν προῆλθον.	τοιαῦτα	διεξελθὼν συνεβούλευεν αὐτοῖς ἱερὸν ἄσυλον
[4, 80]	οἳ λέγοντές τε καὶ πράττοντες	τοιαῦτα	διετέλουν, ἐξ ὧν εὐδαιμονεστέραν τε
[4, 10]	ἀνήσω τῆς ἁπάντων προνοούμενος ἰσηγορίας.	~Τοιαῦτα	λέγοντος αὐτοῦ πολὺς ἔπαινος ἐκ
[4, 23]	τοῖς ἐγγόνοις τοῖς ἑαυτῶν καταλείποντας.	Τοιαῦτα	λέγοντος αὐτοῦ συνεχώρησαν οἱ πατρίκιοι
[4, 30]	χάριν οὐ νέμεσις ἅπαντα τολμᾶν.	~Τοιαῦτα	τῆς Τυλλίας λεγούσης ἄσμενος δέχεται
[4, 84]	ἡμᾶς καὶ σώζεσθαι ὑφ´ ἡμῶν.	~Τοιαῦτα	τοῦ Βρούτου δημηγοροῦντος ἀναβοήσεις τε
[4, 42]	τῷ σφετέρῳ νομίζοντες ἀγαθῷ γενήσεσθαι·	τοιαύτας	γὰρ αὐτοῖς ὑπέτεινεν ὁ Ταρκύνιος
[4, 67]	τεθνάναι περὶ τῆς ἐλευθερίας ἢ	τοιαύτας	ὕβρεις ὑπὸ τῶν τυράννων γενομένας
[4, 47]	τεκμαιρομένους, ἃ συμβήσεται παθεῖν αὐτοῖς.	~Τοιαύτῃ	καταδρομῇ τοῦ Τύρνου χρησαμένου καὶ
[4, 70]	εἰ δὲ παραβαίη τὸν ὅρκον	τοιαύτην	αὑτῷ τελευτὴν ἠράσατο τοῦ βίου
[4, 40]	κατὰ τὴν πάτριον γλῶτταν καλεῖται.	~Τοιαύτης	τελευτῆς ἔτυχε Τύλλιος ἔτη τετταράκοντα
[4, 16]	ἔργα ἐδήλωσε. τὸ δὲ πολίτευμα	τοιόνδε	ἦν· μίαν ἀφεῖλεν ἐξ ἁπάντων
[4, 8]	τὸ βῆμα καὶ λόγον διεξῆλθε	τοιόνδε.	~Πολλή με ἀνάγκη κατείληφεν, ἄνδρες
[4, 82]	ἡμῖν, ὦ δημόται, βιωτὸν ἐν	τοιούτοις	καλινδουμένοις κακοῖς, ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν
[4, 33]	ἀλλότριον καὶ οὐδὲν προσήκοντα ἀποκαλεῖς.	τοιούτοις	μέντοι πράγμασιν ἐπιστὰς ἐγὼ τούς
[4, 34]	ἐμοὶ δοῦναι. εἰ γάρ τι	τοιοῦτον	εἰπεῖν ἔχεις, τί οὐ φέρεις
[4, 34]	δεδωκότας ἔχειν· εἰ μή τι	τοιοῦτον	ἔχεις δικαίωμα φέρειν, ὅτι τὴν
[4, 36]	μέντ´ ἄν, εἴ τί μοι	τοιοῦτον	ἡμάρτηται, τῆς ἀρχῆς θ´ ἅμα
[4, 47]	αὐτόν, εἰ μὲν ᾔδει με	τοιοῦτον	ὄντα, οἷον νῦν αἰτιᾶται, μὴ
[4, 82]	ἡδονάς, ἵνα σοι μηδὲν ἔτι	τοιοῦτον	συμβῇ παθεῖν. ἔπειτα σὺ μέν,
[4, 10]	ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ διεξῆλθε	τοιοῦτόν	τινα λόγον. ~Οὐκέτι μοι περὶ
[4, 2]	τε καὶ δαίμοσι λέγεσθαι φίλος	τοιοῦτος·	αἵτινες ἀπὸ τῆς ἑστίας τῶν
[4, 58]	μὲν δὴ πρὸς Γαβίους πόλεμος	τοιούτου	τέλους ἔτυχεν. ~Ταρκύνιος δὲ μετὰ
[4, 24]	καὶ παντὸς ἄρχειν ἀξιούσῃ τόπου	τοιούτους	ποιεῖσθαι πολίτας. ἔχοι δ´ ἄν
[4, 59]	Τυρρηνοῖς ἀποδιδόντων τὴν περὶ τῶν	τοιούτων	ἐπιστήμην ἐξετάσας παρ´ αὐτῶν καὶ
[4, 25]	τὰς ὠφελείας, πάντων μάλιστα τῶν	τοιούτων	ἔργων τὴν Ἀμφικτύονος τοῦ Ἕλληνος
[4, 16]	σύνταξις ἦν, ἐκοσμεῖτο δ´ ἐν	τοῖς	ἀγῶσι μετὰ τοὺς προμάχους. τὴν
[4, 17]	δόρατα καὶ στάσιν ἔχειν ἐν	τοῖς	ἀγῶσι τὴν ὑστάτην. τὴν δὲ
[4, 28]	τὰς κόρας ἐπιγάμους γενομένας ἐκδίδοται	τοῖς	ἀδελφιδοῖς τῆς μητρὸς αὐτῶν, υἱωνοῖς
[4, 62]	τινες, εἴτ´ ἀπὸ ταὐτομάτου, σὺν	τοῖς	ἄλλοις ἀναθήμασι τοῦ θεοῦ καὶ
[4, 7]	τοῦτ´ ἦν αἴτιον τῆς ἀπάτης	τοῖς	ἄλλοις ἅπασι τοῖς συγγράψασι τὰς
[4, 22]	ἰσοπολιτείας ἐπέτρεψε. κελεύσας γὰρ ἅμα	τοῖς	ἄλλοις ἅπασιν ἐλευθέροις καὶ τούτους
[4, 33]	φανερῶς ἀπέκτειναν, ὑμῖν δὲ καὶ	τοῖς	ἄλλοις αὐτοῦ συγγενέσιν ἐπιβουλεύειν ἐλέγοντο
[4, 4]	αὐτὸν τὴν ἀρχὴν κατάσχωσιν, οὐδὲ	τοῖς	ἄλλοις αὐτοῦ φίλοις καὶ συγγενέσιν
[4, 22]	τῶν κοινῶν αὐτοῖς μετέχειν, ὧν	τοῖς	ἄλλοις δημοτικοῖς. ~Ἀχθομένων δὲ τῶν
[4, 6]	ἃς οὔτε Φαβίῳ συγκατεθέμην οὔτε	τοῖς	ἄλλοις ἱστορικοῖς, ὅσοι γράφουσιν υἱοὺς
[4, 82]	οἳ τὰ δίκαια τάττειν ἠξίουν	τοῖς	ἄλλοις καὶ πολλοὺς ὑπὲρ ἀρχῆς
[4, 31]	καὶ προσήκει μοι καθάπερ καὶ	τοῖς	ἄλλοις τοῖς διαδεχομένοις τὰ παππῷα,
[4, 48]	ἀνεβόησάν τε πάντες καὶ περὶ	τοῖς	ἀνδράσι δεδιότες ἐλέγχειν τὸ πρᾶγμα
[4, 62]	ἐπιτρέπει τὰς ἐπισκέψεις τῶν χρησμῶν	τοῖς	ἀνδράσι ποιεῖσθαι. συνελόντι δ´ εἰπεῖν
[4, 84]	δῆμος καλούμενος κατὰ λόχους ἐπεκύρωσε	τοῖς	ἀνδράσι τὴν ἀρχήν. καὶ τὰ
[4, 60]	δοκιμωτάτους πρέσβεις πρὸς αὐτόν. ~Τούτοις	τοῖς	ἀνδράσιν ἀφικομένοις εἰς τὴν οἰκίαν
[4, 74]	ἐὰν γένηται σπάνια· θρόνον δὲ	τοῖς	ἀνδράσιν ἐλεφάντινον, ἐν ᾧ καθεζόμενοι
[4, 42]	ἑταίρους. καὶ οὐδὲ τούτοις μέντοι	τοῖς	ἀνδράσιν οὔτε πράττειν ἐπέτρεπεν οὐδὲν
[4, 60]	μαντικῇ θεωρημάτων ἐρώτησις ὀρθή. ἐδόκει	τοῖς	ἀνδράσιν οὕτω ποιεῖν, καὶ λέγουσιν
[4, 4]	τρέχοντα· εἰ γὰρ ἐπὶ Μαρκίοις	τοῖς	ἀνελοῦσι τὸν πάππον αὐτῶν τὰ
[4, 13]	ἔχει μέγεθος, καὶ διένειμεν αὐτοὺς	τοῖς	ἀνεστίοις Ῥωμαίων οἰκίας κατασκευάσασθαι· ἔνθα
[4, 23]	αὐτῶν κατεγίνωσκεν, εἰ τῆς ἐλευθερίας	τοῖς	ἀξίοις τῶν θεραπόντων μεταδιδόντες, τῆς
[4, 51]	πολλοῖς αἰχμαλώτοις ἔτι ἀκέραια ὄντα	τοῖς	ἀπολωλεκόσιν ἀνεσώθη. ~Ὡς δ´ ἡ
[4, 24]	ἄλλη παρὰ τῶν ἡγουμένων γίγνοιτο	τοῖς	ἀπόροις τῶν πολιτῶν φιλανθρωπία φέρωσι
[4, 61]	ὅλων πεντεκαίδεκα ποδῶν. ἐπὶ γὰρ	τοῖς	αὐτοῖς θεμελίοις ὁ μετὰ τὴν
[4, 30]	οὐ πολλοῦ μετὰ ταῦτα χρόνου	τοῖς	αὐτοῖς πάθεσιν ἀποθνήσκουσιν ἥ τε
[4, 48]	ἡγεμόνα ποιοῦνται τοῦ ἔθνους ἐπὶ	τοῖς	αὐτοῖς τοῖς δικαίοις, ἐφ´ οἷς
[4, 70]	ἠράσατο τοῦ βίου γενέσθαι καὶ	τοῖς	αὑτοῦ παισίν, οἵας ἔτυχεν ἡ
[4, 24]	παραδεξάμενοι καὶ διαφυλάξαντες ᾤοντο, εἰ	τοῖς	ἀφαιρεθεῖσιν ἐν πολέμῳ τήν τε
[4, 25]	ἔργοις ἢ λόγοις, λυπηροὶ δὲ	τοῖς	βαρβάροις καὶ φοβεροί. παρ´ οὗ
[4, 63]	αἰετοὶ συνιόντες εἰς τὸν παρακείμενον	τοῖς	βασιλείοις κῆπον ἔαρος ὥρᾳ νεοττιὰν
[4, 56]	ἄγγελον προῆλθεν εἰς τὸν παρακείμενον	τοῖς	βασιλείοις κῆπον· ἔτυχον δὲ μήκωνες
[4, 65]	πρεσβύτατος ὤν. ὅσα δ´ ὑπάρχει	τοῖς	βασιλεῦσιν ἀγαθά, ὧν ἁπάντων ἔσῃ
[4, 74]	μάλιστα. ~Τῶν τε παρασήμων, ἃ	τοῖς	βασιλεῦσιν ἀποδέδοται, πολλῶν ὄντων εἴ
[4, 84]	αἱρεῖται δύο τοὺς πράξοντας ὅσα	τοῖς	βασιλεῦσιν ἐξῆν, Βροῦτόν τε καὶ
[4, 83]	πολέμου· τυραννὶς γὰρ ἅπασιν ἐχθρὰ	τοῖς	βουλομένοις ἐλευθέροις εἶναι. εἰ δέ
[4, 55]	πιστοτάτους ἔπεμπεν ὡς αὐτομόλους φράσοντας	τοῖς	Γαβίοις δι´ ἀπορρήτων, ὅτι πολεμεῖν
[4, 15]	ὀρεινοὺς καὶ πολὺ τὸ ἀσφαλὲς	τοῖς	γεωργοῖς παρέχειν δυνησομένους ὄχθους κρησφύγετα
[4, 19]	διαδοχῆς καὶ βραχείας συντελεῖν εἰσφοράς·	τοῖς	δ´ ἐλάττω τῶν ἱκανῶν κεκτημένοις
[4, 10]	ἐν ἀγορᾷ πάντων ὁρώντων ἀπηρίθμει	τοῖς	δανεισταῖς τὰ χρέα. ταῦτα διαπραξάμενος
[4, 9]	ἐπὶ σώμασιν ἐλευθέροις ἱκανὸν ἡγούμενος	τοῖς	δανεισταῖς τῆς οὐσίας τῶν συμβαλόντων
[4, 23]	ἀνθρώποις ἀγαθῶν οἷς ἔτυχε δωρησομένοις·	τοῖς	δὲ δούλοις ἔτι μείζων ὑπάρξει
[4, 72]	ἀγαθὰ πάντες οἱ πρότεροι βασιλεῖς·	τοῖς	δὲ μηκέτι ποιεῖν ἐφ´ ἑνὶ
[4, 67]	αὐτοῦ σπαίρουσα καὶ ψυχορραγοῦσα ἀποθνήσκει.	τοῖς	δὲ παροῦσι Ῥωμαίων οὕτω δεινὸν
[4, 8]	φυλακῆς τε καὶ φροντίδος ἐποιεῖτο.	τοῖς	δὲ πατρικίοις οὐκ ἦν τὰ
[4, 21]	ἀφῃρημένοις τῶν μὴ ταὐτὰ ποιούντων·	τοῖς	δὲ πένησι τοῖς πολλοστὴν ἔχουσι
[4, 84]	τὸ βουλόμενόν τε καὶ ἐπικελευόμενον,	τοῖς	δὲ πλείοσιν αὐτῶν καὶ δάκρυα
[4, 19]	χρήματα πλείω τῶν ἄλλων εἰσφέρειν·	τοῖς	δὲ τὰ μέτρια καὶ μικρὰ
[4, 14]	ἐνιαυτὸν πελάνους εἰσφερούσης ἑκάστης οἰκίας·	τοῖς	δὲ τὰ περὶ τῶν γειτόνων
[4, 5]	ὀλοφυρομένους τε τὸ πάθος καὶ	τοῖς	δεδρακόσιν ἀπεχθομένους, τελευτῶσα εἶπεν οὐδὲν
[4, 24]	ἀπόροις τῶν πολιτῶν φιλανθρωπία φέρωσι	τοῖς	δεδωκόσι τὴν ἐλευθερίαν· οἱ δὲ
[4, 24]	οἱ δὲ συνίστορες καὶ συνεργοὶ	τοῖς	δεσπόταις γενόμενοι φαρμακειῶν καὶ ἀνδροφονιῶν
[4, 42]	καὶ αὐτοὶ τὴν παρρησίαν ἅμα	τοῖς	δημοτικοῖς ἀφῃρέθησαν, ὠδύροντο μὲν καὶ
[4, 42]	τῶν ἐπὶ Τυλλίου καταλεγέντων, διάφοροι	τοῖς	δημοτικοῖς τέως ὄντες καὶ τὴν
[4, 83]	πόθος, καὶ πᾶσα μεταβολῆς πρόφασις	τοῖς	δι´ ἀνάγκην ταλαιπωροῦσιν ἱκανή· οὕς,
[4, 31]	μοι καθάπερ καὶ τοῖς ἄλλοις	τοῖς	διαδεχομένοις τὰ παππῷα, μὴ μόνον
[4, 70]	διαλλαγήσεσθαι πρὸς τοὺς τυράννους οὔτε	τοῖς	διαλλαττομένοις ἐπιτρέψειν, ἀλλ´ ἐχθρὸν ἡγήσεσθαι
[4, 48]	τοῦ ἔθνους ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς	τοῖς	δικαίοις, ἐφ´ οἷς Ταρκύνιόν τε
[4, 24]	ἔγωγ´ οὖν ἐπίσταμαί τινας ἅπασι	τοῖς	δούλοις συγκεχωρηκότας εἶναι ἐλευθέροις μετὰ
[4, 28]	τὴν φύσιν ἀπονοηθεῖσα καὶ νομίσασα	τοῖς	ἑαυτῆς τρόποις ἁρμόττειν μάλιστα τὸν
[4, 23]	ἀπελευθέρων γινομένους πελάτας τοῖς ἐγγόνοις	τοῖς	ἑαυτῶν καταλείποντας. Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ
[4, 30]	βασιλεὺς Ταρκύνιος ἐτελεύτα· προστεθέντων δὴ	τοῖς	ἑβδομήκοντα καὶ πέντε ἔτεσιν ἑτέρων
[4, 9]	ἐπειδὴ δὲ τετελεύτηκε τὸν βίον	τοῖς	ἐγγόνοις αὐτοῦ τὰς ἀμοιβὰς ἀποτίνειν,
[4, 64]	αὐτός τε Κολλατῖνος ἐκλήθη καὶ	τοῖς	ἐγγόνοις ἀφ´ ἑαυτοῦ τὴν αὐτὴν
[4, 34]	αὐτὸς ἔχειν ἀναφαίρετον καὶ ὑμῖν	τοῖς	ἐγγόνοις καταλιπεῖν, καὶ ὁ δῆμος
[4, 23]	ἐκ τῶν ἀπελευθέρων γινομένους πελάτας	τοῖς	ἐγγόνοις τοῖς ἑαυτῶν καταλείποντας. Τοιαῦτα
[4, 6]	τὰ λοιπά· τέτταρα γὰρ ἐπὶ	τοῖς	εἴκοσι βεβασίλευκεν Ἄγκος· ἔτη δ´
[4, 30]	ἡ Τανακυλλὶς ἔσται πεντεκαίδεκα πρὸς	τοῖς	ἑκατόν. οὕτως ὀλίγον ἐστὶν ἐν
[4, 9]	δίκαια καὶ ὑπέχωσιν οἱ μείζους	τοῖς	ἐλάττοσιν ἐξ ἴσου, νόμους θήσομαι
[4, 22]	πόλιν. ὁ δὲ Τύλλιος καὶ	τοῖς	ἐλευθερουμένοις τῶν θεραπόντων, ἐὰν μὴ
[4, 27]	ἀποστάσεως οἱ καλούμενοι Οὐιεντανοὶ καὶ	τοῖς	ἐλθοῦσι παρὰ τοῦ Τυλλίου πρεσβευταῖς
[4, 59]	ἀνθρώπου τό τε πρόσωπον ἔχουσα	τοῖς	ἐμψύχοις ὅμοιον καὶ τὸ καταφερόμενον
[4, 85]	τοῦ τυράννου καὶ τὰ δόξαντα	τοῖς	ἐν ἄστει ποιοῦντες φανερά. ταῦτα
[4, 5]	ἐκ τοῦ δωματίου καὶ παρήγγειλε	τοῖς	ἔνδον εὐτρεπῆ τὰ πρὸς τὴν
[4, 17]	οὐδὲν ἔχοντας ὅπλον ἀκολουθεῖν ἐκέλευσε	τοῖς	ἐνόπλοις· ἦσαν δὲ τῶν τεττάρων
[4, 25]	τι διαπραξάμενος αἰώνιον ἑαυτοῦ μνήμην	τοῖς	ἐπιγινομένοις καταλιπεῖν. ἐφιστὰς δὲ τὴν
[4, 80]	τε καὶ μείζω τὴν πόλιν	τοῖς	ἐπιγινομένοις παρέδοσαν, ἧς αὐτοὶ παρέλαβον;
[4, 3]	Ταρκυνίῳ καὶ ταύτης τῆς δυναστείας	τοῖς	ἐπινικίοις στεφάνοις ἀνεδεῖτο ὑπ´ αὐτοῦ.
[4, 45]	ἐξάγειν οὐ βουλομένους ὑπηκόους εἶναι	τοῖς	ἐπιτάγμασιν, ἀλλ´ ἀπηλλάχθαι τῶν ὁμολογιῶν
[4, 68]	τὴν ἀποικίαν στειλάντων ἀπόγονος, ἐν	τοῖς	ἐπιφανεστάτοις Ῥωμαίων ἀριθμούμενος δι´ ἀρετήν,
[4, 40]	Τυλλίου σώματι, μνήμης δ´ αἰωνίου	τοῖς	ἔργοις αὐτοῦ παρὰ πάντα τὸν
[4, 61]	πρεσβευσάντων ἀκούσας ὁ Ταρκύνιος ἐπέστησε	τοῖς	ἔργοις τοὺς τεχνίτας· καὶ τὰ
[4, 56]	εἰς τὴν ἐκείνων πίστιν ἅμα	τοῖς	ἑταίροις κινδυνεύει συλληφθεὶς ὑπό τινων
[4, 38]	μέν τινα διέτριβε κατ´ οἰκίαν	τοῖς	ἑταίροις μόνοις διαλεγόμενος· ἔπειτα γνώμην
[4, 37]	ἐπ´ αὐτὸν ᾤχετο φεύγων ἅμα	τοῖς	ἑταίροις· τὸν δὲ Τύλλιον ἡ
[4, 9]	εἰ δ´ ἡ πρώτη πεῖρα	τοῖς	ἐχθροῖς αὐτῶν χωρήσει κατὰ νοῦν,
[4, 51]	μεταξὺ χωρίον καταλιπών. δόξαν δὲ	τοῖς	ἡγεμόσι τῶν Σαβίνων μάχην ἕωθεν
[4, 23]	τῇ τύχῃ· ἔπειτ´ εἰ μὴ	τοῖς	ἤθεσι καὶ τοῖς τρόποις ἐξετάζουσι
[4, 14]	τε καὶ συνιερουργεῖν, ὡς κεχαρισμένης	τοῖς	ἥρωσι τῆς τῶν θεραπόντων ὑπηρεσίας·
[4, 50]	μνᾶς ἀργυρίου λαβεῖν, τὸ δὲ	τοῖς	θεοῖς δεκατευθὲν ἀργύριον τετρακοσίων οὐ
[4, 39]	πρώτη μεγάλῃ τῇ φωνῇ καὶ	τοῖς	θεοῖς εὔξατο ἐπὶ τῷ συμφέροντι
[4, 13]	εἰς ἄπειρον ἐκμηκυνομένης πόλεως ὑπόληψιν	τοῖς	θεωμένοις παρέχεται. εἰ δὲ τῷ
[4, 13]	ἀρχὴν διένειμε τὴν δημοσίαν χώραν	τοῖς	θητεύουσι Ῥωμαίων· ἔπειτα τοὺς νόμους
[4, 16]	ἐμείωσε τὸν ὁπλισμὸν οὐ μόνον	τοῖς	θώραξιν, ὥσπερ τῶν δευτέρων, ἀλλὰ
[4, 21]	ἄνδρα διερωτώμενοι τὰς γνώμας ἐν	τοῖς	ἰδίοις ἕκαστοι λόχοις, ἐξηπατῶντο δὲ
[4, 22]	ἐσταλμένους τὸν ψιλικὸν ὁπλισμὸν ἐν	τοῖς	ἰδίοις ἑκάστους λόχοις καθαρμὸν αὐτῶν
[4, 57]	τῷ Σέξτῳ ποιήσασθαι. ὁ δὲ	τοῖς	ἰδίοις ἑταίροις τὴν φυλακὴν ἐπιτρέψας
[4, 19]	τότε Ῥωμαῖοι στρατιωτικοὺς μισθούς, ἀλλὰ	τοῖς	ἰδίοις τέλεσιν ἐστρατεύοντο. οὔτε δὴ
[4, 51]	τῇ πρώτῃ ἐφόδῳ· ἔνθα σὺν	τοῖς	ἰδίοις τῶν Σαβίνων χρήμασι καὶ
[4, 15]	οὗ συναριθμηθέντος ὑπὸ τῶν ἐφεστηκότων	τοῖς	ἱεροῖς φανερὸς ὁ τῶν ἀνθρώπων
[4, 3]	ἐπὶ Τυρρηνοὺς Ταρκύνιος ἐστράτευσεν, ἐν	τοῖς	ἱππεῦσι τεταγμένος οὕτως ἔδοξεν ἀγωνίσασθαι
[4, 18]	ὀκτὼ καὶ ἐνενήκοντα λόχοι σὺν	τοῖς	ἱππεῦσι· τὴν δὲ δευτέραν εἴκοσι
[4, 21]	φυλαττόμενος ὑπὸ Ῥωμαίων· ἐν δὲ	τοῖς	καθ´ ἡμᾶς κεκίνηται χρόνοις καὶ
[4, 24]	ἐργασιῶν συναχθέντα. ἀλλ´ οὐκ ἐν	τοῖς	καθ´ ἡμᾶς χρόνοις οὕτω ταῦτ´
[4, 43]	γνώμης ἐλάμβανον· ἔπειθ´ οὓς αἴσθοιντο	τοῖς	καθεστηκόσι πράγμασιν ἀχθομένους κατεμήνυον πρὸς
[4, 2]	καὶ τεκεῖν τὸν Τύλλιον ἐν	τοῖς	καθήκουσι χρόνοις. τοῦτο τὸ μύθευμα
[4, 82]	δεήσεις καὶ ἀράς, ἵνα τιμωροὶ	τοῖς	κακοῖς αὐτῆς γένοιντο καὶ τὸ
[4, 69]	ἀνόητα πολλὰ καὶ πράττων ὅμοια	τοῖς	κατ´ ἀλήθειαν ἠλιθίοις. καὶ δὴ
[4, 25]	πραγμάτων ὠφελείας, ἐξ ὧν μακαρισμοὶ	τοῖς	κατασκευασαμένοις ἠκολούθουν μόνον, ἐπαίνου δὲ
[4, 82]	γένοιντο καὶ τὸ κεκρυμμένον ὑπὸ	τοῖς	κόλποις ξίφος σπασαμένη τοῦ πατρὸς
[4, 29]	γε καὶ ῥώμη πάρεστιν, οἵα	τοῖς	κράτιστα πεφυκόσι, καὶ μορφὴ τοῦ
[4, 37]	ἀρχῆς ἔφησεν ἀφίστασθαι καὶ ἀποδιδόναι	τοῖς	κυρίοις, παρ´ ὧν αὐτὴν ἔλαβεν.
[4, 28]	οὕτως οἰόμενος αὐτὰς μάλιστα συνοίσεσθαι	τοῖς	λαβοῦσιν. ἔτυχε δὲ τῶν γαμβρῶν
[4, 24]	ἄλλαις ὠφελείαις καὶ τοὺς δορυαλώτους	τοῖς	λαβοῦσιν ἔχειν ἢ πριαμένοις παρ´
[4, 47]	τῶν πολλῶν σφόδρα κινηθέντων ἐπὶ	τοῖς	λόγοις αἰτησάμενος εἰς ἀπολογίαν ὁ
[4, 21]	οὐχ ὁ παρὼν καιρὸς ἁρμόττων	τοῖς	λόγοις. ~Τότε δ´ οὖν ὁ
[4, 66]	οὐδένα τῶν ἀσπαζομένων οὔτ´ ἀποκρινομένη	τοῖς	μαθεῖν βουλομένοις, ὅ τι πέπονθεν,
[4, 54]	φιλεῖ συμβαίνειν ταῖς πόλεσιν ἐν	τοῖς	μακροῖς πολέμοις δῃουμένης διὰ τὰς
[4, 11]	συνομωμόκασι κατάγειν τοὺς φυγάδας καὶ	τοῖς	Μαρκίου παισὶ τὴν βασιλείαν ἀποδιδόναι,
[4, 69]	λύσιν βουλόμενος συνέπεμψε κἀκεῖνον ἅμα	τοῖς	μειρακίοις δεηθεῖσιν, ἵνα κατασκώπτειν τε
[4, 69]	συγγενής, ἀλλ´ ἵνα γέλωτα παρέχῃ	τοῖς	μειρακίοις λέγων τ´ ἀνόητα πολλὰ
[4, 29]	φρονεῖν; ἀλλὰ πάντες ἴσασιν, ὅτι	τοῖς	μὲν ἀρχαίοις ὑμῶν προγόνοις Ἕλλησιν
[4, 72]	παρὰ πολλῶν λόγοι. ἐδόκει δὲ	τοῖς	μὲν βασιλικὴν αὖθις καταστήσασθαι πολιτείαν
[4, 23]	τοῖς φαυλοτάτοις εἶναι πρόδηλα, ὅτι	τοῖς	μὲν δεσπόταις πολλὴ φροντὶς ἔσται
[4, 42]	ἀναιρουμένους καὶ τοὺς ἐξελαυνομένους ἀφαιρούμενος	τοῖς	μὲν κατηγόροις μικράν τινα μοῖραν
[4, 21]	τελευταίους καλεῖσθαι. γενομένου δὲ τούτου	τοῖς	μὲν πλουσίοις τοῖς πολλὰ δαπανωμένοις
[4, 40]	κατὰ τοὺς νόμους πρᾶξαι διαβολὰς	τοῖς	μετὰ ταῦτ´ ἔργοις, παρέσχε τε
[4, 45]	~Λογιζόμενος δ´ ὁ Ταρκύνιος, ὅτι	τοῖς	μὴ κατὰ νόμους λαβοῦσι τὰς
[4, 44]	ἐργασίας, μέγιστον οἰόμενος εἶναι κίνδυνον	τοῖς	μονάρχοις, ὅταν οἱ πονηρότατοι τῶν
[4, 27]	χώρας τιμωρησάμενος, ἣν κατεκληρούχησε Ῥωμαίων	τοῖς	νεωστὶ προσεληλυθόσι πρὸς τὴν πολιτείαν.
[4, 17]	μὲν τοῖς πρεσβυτέροις, ὁ δὲ	τοῖς	νεωτέροις ἀκολουθῶν λόχος. οἱ δὲ
[4, 16]	καθ´ ἡλικίας, δέκα λόχους ἀποδοὺς	τοῖς	νεωτέροις καὶ δέκα τοῖς πρεσβυτέροις.
[4, 23]	βασιλεῖς ἅπασι μεταδεδωκέναι τῆς πολιτείας	τοῖς	ξένοις. εἰ δὲ καὶ τοῦτον
[4, 23]	αὐτοὺς ἔφη καὶ ἀμαθὲς ἅπασι	τοῖς	ξένοις ἐπιτρέποντας τῆς πόλεως μετέχειν
[4, 50]	πόλεως ἐγκρατὴς τοὺς μὲν ἐν	τοῖς	ὅπλοις διέφθειρε, γυναῖκας δ´ αὐτῶν
[4, 50]	προσδεχόμενοι τὸν πόλεμον καὶ ἐν	τοῖς	ὅπλοις. συνάψας δ´ αὐτοῖς μάχην
[4, 9]	ἀντὶ τούτων ὀφειλομένας ἐμοὶ χάριτας	τοῖς	παιδίοις ἀποδοῦναι τούτοις. οὐ γὰρ
[4, 4]	τοῦτό σοι συναγωνισαμένης, πατρὸς εὔνοιαν	τοῖς	παιδίοις τοῖςδε παρασχέσθαι· ὅταν δ´
[4, 75]	γνώμην εἰσηγήσομαι· φεύγειν Ταρκύνιον ἅμα	τοῖς	παισὶ καὶ τῇ γυναικὶ πόλεώς
[4, 14]	ἡμέραις τῶν Κρονίων, σεμνὴν ἐν	τοῖς	πάνυ καὶ πολυτελῆ, Κομπιτάλια προσαγορεύοντες
[4, 15]	ἑορτήν τινα καὶ ταύτην ἐν	τοῖς	πάνυ τιμίαν καταστησάμενος, τὰ καλούμενα
[4, 17]	τοὺς ἰδίους ἕκαστοι λόχους εὐπειθεῖς	τοῖς	παραγγελλομένοις παρείχοντο. ~Αὕτη μὲν ἡ
[4, 75]	ἐπ´ αὐτοῖς οἴομαι δεῖν ποιῆσαι	τοῖς	παραληψομένοις τὴν ἀρχήν. σκοπεῖσθαι μέντοι
[4, 5]	στενωπόν, καὶ πρῶτον μὲν ἐδήλωσε	τοῖς	παροῦσι τοὺς βουλεύσαντας ἐπὶ τῷ
[4, 10]	ἀρχήν· τότε δὲ στέργειν ἐπὶ	τοῖς	παροῦσιν ᾤοντο δεῖν καὶ μηδὲν
[4, 11]	ῥάβδους καὶ δότε, εἰ βούλεσθε,	τοῖς	πατρικίοις· ἐγὼ δ´ ὑμῖν οὐκ
[4, 43]	πολλούς, οἳ συγκαθιέντες εἰς ὁμιλίαν	τοῖς	πέλας καὶ ἔστιν ὅτε κατὰ
[4, 11]	ἀλλ´ οὐχ ὥσπερ ἀργυρωνήτοις παραχρήσονται	τοῖς	πένησιν, ὃ ποιοῦσι νῦν. καὶ
[4, 13]	περίβολον τῆς πόλεως τοὺς δύο	τοῖς	πέντε προσθεὶς λόφοις, ὀρνιθευσάμενός τε
[4, 67]	τὸ ξιφίδιον, ὃ κατέκρυπτεν ὑπὸ	τοῖς	πέπλοις, καὶ μίαν ἐνέγκασα διὰ
[4, 75]	τοῖς πολίταις δότω· ἐὰν δὲ	τοῖς	πλείοσι δόξῃ λόχοις κυρίαν εἶναι
[4, 45]	καθημένοις ὁ χρόνος καὶ ἐδόκει	τοῖς	πλείοσιν ὕβρις εἶναι τὸ πρᾶγμα,
[4, 21]	τὸ πολίτευμα καταστησάμενος καὶ πλεονέκτημα	τοῖς	πλουσίοις τηλικοῦτο δοὺς ἔλαθε τὸν
[4, 20]	τρόπον ἅπαν ἐπιθεὶς τὸ βάρος	τοῖς	πλουσίοις τῶν τε κινδύνων καὶ
[4, 16]	ἦν· χώραν δὲ κατεῖχεν ἐν	τοῖς	πολέμοις τὴν προαγωνιζομένην τῆς φάλαγγος
[4, 75]	ἡγεμονίαν καὶ ψῆφον ὑπὲρ αὐτῶν	τοῖς	πολίταις δότω· ἐὰν δὲ τοῖς
[4, 36]	ἐξουσίᾳ διετέλεσε καὶ φιλάνθρωπος ἅπασι	τοῖς	πολίταις ὡς πατὴρ πρᾷος υἱοῖς
[4, 25]	Τύλλιος οὐκ ἐν τούτοις μόνον	τοῖς	πολιτεύμασι δημοτικὸς ὢν ἐδήλωσεν, ἐν
[4, 21]	δὲ τούτου τοῖς μὲν πλουσίοις	τοῖς	πολλὰ δαπανωμένοις καὶ μηδεμίαν ἀνάπαυσιν
[4, 40]	ὁ τρόπος, ὅστις ἦν, ἠγνοεῖτο	τοῖς	πολλοῖς· ἔλεγον δ´ οἱ μὲν
[4, 70]	ἑαυτοῦ λέγειν, ὅτι τὴν δοκοῦσαν	τοῖς	πολλοῖς μωρίαν οὐκ εἶχεν ἀληθινήν,
[4, 74]	τινα λυπηρὰς ὄψεις καὶ ἐπιφθόνους	τοῖς	πολλοῖς παρέχεται, τὰ μὲν μειῶσαι,
[4, 51]	ἦν δ´ ἄπορος ἡ σωτηρία	τοῖς	πολλοῖς περιεχομένοις κύκλῳ ὑπ´ ἐχθρῶν,
[4, 21]	ταὐτὰ ποιούντων· τοῖς δὲ πένησι	τοῖς	πολλοστὴν ἔχουσι τῶν πολιτικῶν μοῖραν
[4, 47]	ἐσκόπει μετ´ ἐκείνων, τίνα χρηστέον	τοῖς	πράγμασι τρόπον. οἱ μὲν οὖν
[4, 7]	καὶ δέκα ἐτῶν, αὐτὸς ἐν	τοῖς	πράγμασιν ἐξεταζόμενος, ὥς φασι, παρὰ
[4, 47]	τούτων μὲν οὐδενὸς ἔφη δεῖν	τοῖς	πράγμασιν, ἰδίαν δὲ γνώμην ἀπεδείκνυτο
[4, 17]	διῃρημένοι καθ´ ἡλικίαν, ὁ μὲν	τοῖς	πρεσβυτέροις, ὁ δὲ τοῖς νεωτέροις
[4, 16]	ἀποδοὺς τοῖς νεωτέροις καὶ δέκα	τοῖς	πρεσβυτέροις. χώρα δὲ καὶ στάσις
[4, 84]	ἡδοναῖς ἐκέκραντο, αἱ μὲν ἐπὶ	τοῖς	προγεγονόσι δεινοῖς, αἱ δ´ ἐπὶ
[4, 75]	φέρειν εἰς τὸν δῆμον, ὡς	τοῖς	προγόνοις ἡμῶν ποιεῖν ἔθος ἦν,
[4, 16]	μάχαις ἡ μετὰ τοὺς ἐφεστῶτας	τοῖς	προμάχοις. ~Ἀφελὼν δὲ πάλιν ἐκ
[4, 14]	τῶν γειτόνων ἱερὰ συντελοῦσιν ἐν	τοῖς	προνωπίοις οὐ τοὺς ἐλευθέρους, ἀλλὰ
[4, 84]	προγεγονόσι δεινοῖς, αἱ δ´ ἐπὶ	τοῖς	προσδοκωμένοις ἀγαθοῖς, καὶ θυμοὶ συνεξέπιπτον
[4, 41]	μή τινα καλέσειεν αὐτός· οὔτε	τοῖς	προσιοῦσιν εὐμενὴς οὐδὲ πρᾷος ἦν,
[4, 10]	οὐκέτι τοὺς αὐτούς, ἀλλ´ ἐναντίους	τοῖς	προτέροις ἐλάμβανον. ἐν ἀρχαῖς μὲν
[4, 16]	καὶ διεῖλε τὸν αὐτὸν τρόπον	τοῖς	προτέροις καθ´ ἡλικίας, δέκα λόχους
[4, 17]	δὲ τῶν ὑπερηλίκων κατὰ ταὐτὰ	τοῖς	προτέροις. ὅπλα δὲ φέρειν ἔταξεν
[4, 75]	μηδενὸς ἀφαιρουμένους αὐτὸν ὧν ἐν	τοῖς	πρότερον καιροῖς κύριος ἦν. οὕτω
[4, 40]	ἔχει τἀληθὲς οὕτως. ἐν γὰρ	τοῖς	πρότερον χρόνοις, ὁπότε βασιλεὺς ἀποθάνοι,
[4, 18]	ὀκτωκαίδεκα λόχους καὶ προσένειμεν αὐτοὺς	τοῖς	πρώτοις τῶν φαλαγγιτῶν ὀγδοήκοντα λόχοις·
[4, 24]	εἰκῆ τὰ καλά. ἐτύγχανον δὴ	τοῖς	Ῥωμαίοις αἱ τῶν θεραπόντων κτήσεις
[4, 24]	δοκεῖ διελθεῖν, ὡς εἶχε τότε	τοῖς	Ῥωμαίοις τὰ περὶ τοὺς δούλους
[4, 24]	εἶναί μοι πρὸς τοὺς ἐπιτιμῶντας	τοῖς	Ῥωμαίων ἔθεσιν εἰπεῖν. ~Ὁ δὲ
[4, 18]	πάλιν εἴκοσι καὶ δύο σὺν	τοῖς	σαλπισταῖς καὶ βυκανισταῖς· τὴν δὲ
[4, 62]	ἐν οἷς εὑρίσκονταί τινες ἐμπεποιημένοι	τοῖς	Σιβυλλείοις, ἐλέγχονται δὲ ταῖς καλουμέναις
[4, 48]	τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ καταλαμβάνουσιν ἐν	τοῖς	σκευοφόροις τὰ κατακρυφθέντα ὑπὸ τῶν
[4, 47]	δεσπότου καὶ ἀποθέσθαι κρύψαντας ἐν	τοῖς	σκευοφόροις. τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ
[4, 35]	πάντ´ ἀφῶ καὶ ὁμόσε χωρήσω	τοῖς	σοῖς λόγοις, εἴ σε παρακαταθήκην
[4, 29]	γυνή σοι σύνεστι μηδὲν ἐοικυῖα	τοῖς	σοῖς τρόποις, ἥ σε κηλοῦσα
[4, 50]	κατασκευὴν ἱεροῦ τὰ λοιπὰ χρήματα	τοῖς	στρατιώταις διεῖλεν. οὕτω δ´ ἄρα
[4, 50]	θεραπόντων πλῆθος οὐδ´ ἀριθμηθῆναι ῥᾴδιον	τοῖς	στρατιώταις ἐπέτρεψεν ἀπάγεσθαι τήν τ´
[4, 7]	τῆς ἀπάτης τοῖς ἄλλοις ἅπασι	τοῖς	συγγράψασι τὰς Ῥωμαϊκὰς ἱστορίας. προειρημένων
[4, 57]	δὲ ποιήσαντι αὐτῷ τε καὶ	τοῖς	συλλαβομένοις τοῦ ἔργου χωρὶς τῶν
[4, 55]	θέλωσι διαλύσασθαι. ~Ἀδημονοῦντος δ´ ἐπὶ	τοῖς	συμβεβηκόσι τοῦ Ταρκυνίου καὶ οὔτε
[4, 76]	καλοῦντες· ἀναβὰς ὁ Βροῦτος, ἔνθα	τοῖς	συνάγουσι τὰς ἐκκλησίας δημηγορεῖν ἔθος
[4, 70]	μέχρι θανάτου τῇ τυραννίδι καὶ	τοῖς	συναγωνιζομένοις αὐτῇ διεχθρεύσειν. εἰ δὲ
[4, 26]	ἐν ταύτῃ τά τε δόξαντα	τοῖς	συνέδροις καὶ τὰς μετεχούσας τῆς
[4, 9]	ἀποτίνειν, καὶ μὴ συγκατορύττειν ἅμα	τοῖς	σώμασι τῶν εὐεργετῶν καὶ τὴν
[4, 72]	καὶ τὰς στάσεις τὰς γινομένας	τοῖς	ταπεινοῖς πρὸς τοὺς ὑπερέχοντας ἐλευθέρᾳ
[4, 46]	τὴν αὐτὴν εἶναι δωρεὰν καὶ	τοῖς	Ταρκυνίου ἐγγόνοις, τὸν δ´ ἀξιοῦντα
[4, 64]	εἴ γε τὴν αὐτὴν εἶχε	τοῖς	Ταρκυνίου παισὶν ἡλικίαν, ὡς Φάβιός
[4, 63]	νομῆς ἀμύττοντές τε καὶ παίοντες	τοῖς	ταρσοῖς ἀπὸ τοῦ φοίνικος ἀπήλασαν.
[4, 19]	ἅπαντας ἐκέλευεν εἰσφέρειν. συνέβαινεν οὖν	τοῖς	τὰς μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας ἐλάττοσι
[4, 20]	καὶ ἦσαν οἱ τἀλάχιστα κεκτημένοι	τοῖς	τὰς μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας ἰσόψηφοι·
[4, 44]	καὶ τὰς παστάδας ἐγείροντες, καὶ	τοῖς	ταῦτα πράττουσι χειροτέχναις ὑπηρετοῦντες χαλκοτύποι
[4, 7]	καὶ ἡ τῶν τέκνων γένεσις	τοῖς	ταύτην ἔχουσι τὴν ἡλικίαν ἄπιστος·
[4, 19]	κινδυνεύοντας ἄθλων μείζονας ὑπομένειν κακοπαθείας	τοῖς	τε σώμασι καὶ τοῖς χρήμασι,
[4, 50]	καὶ περιεχαράκου καὶ προσβολὰς ἐποιεῖτο	τοῖς	τείχεσι συνεχεῖς. οἱ δ´ ἔνδον
[4, 22]	βίους Ῥωμαίων ἀριθμός, ὡς ἐν	τοῖς	τιμητικοῖς φέρεται γράμμασιν, ἐπὶ μυριάσιν
[4, 17]	προσέκειντο δ´ οἱ μὲν χειροτέχναι	τοῖς	τὸ δεύτερον ἔχουσι τίμημα διῃρημένοι
[4, 23]	εἰ μὴ τοῖς ἤθεσι καὶ	τοῖς	τρόποις ἐξετάζουσι τοὺς ἀξίους τῶν
[4, 29]	καὶ τὸ φιλοκίνδυνον ἔνεστί σου	τοῖς	τρόποις, ὧν μάλιστα τῷ βασιλεύειν
[4, 71]	τὰ ἐν τῇ πόλει πάντα	τοῖς	τυράννοις ἐστὶν ἀλλότρια, πρόθυμοι περὶ
[4, 83]	φόβος ὁ καθέξων ἔσται παρὰ	τοῖς	τυράννοις, οὐ χάρις, οὐχ ἕτερόν
[4, 31]	τὴν βασιλείαν ἀποδεδωκέναι παραδείγμασι χρώμενον	τοῖς	τῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν ἐπιτρόπων
[4, 23]	κοινότατα ὁρᾶν ἔφασκεν, ἃ καὶ	τοῖς	φαυλοτάτοις εἶναι πρόδηλα, ὅτι τοῖς
[4, 18]	δευτέραν εἴκοσι καὶ δύο σὺν	τοῖς	χειροτέχναις· τὴν δὲ τρίτην εἴκοσι·
[4, 23]	μὴ ξενικοῖς στρατεύμασι καταμισθοφοροῦσα συνεξαναλωθῇ	τοῖς	χρήμασι· καὶ διὰ τοῦτ´ ἔφη
[4, 37]	αὐτῷ τὸν πάππον ἀποθνήσκοντα σὺν	τοῖς	χρήμασι καὶ τὴν ἀρχήν, τὸν
[4, 31]	οἶκον τοῦ πάππου παρεδίδους, ἅμα	τοῖς	χρήμασι καὶ τὴν βασιλείαν ἀποδεδωκέναι
[4, 19]	κακοπαθείας τοῖς τε σώμασι καὶ	τοῖς	χρήμασι, τοὺς δὲ περὶ ἐλαττόνων
[4, 4]	συναγωνισαμένης, πατρὸς εὔνοιαν τοῖς παιδίοις	τοῖςδε	παρασχέσθαι· ὅταν δ´ εἰς ἄνδρας
[4, 24]	οἱ μὲν ἀπὸ λῃστείας καὶ	τοιχωρυχίας	καὶ πορνείας καὶ παντὸς ἄλλου
[4, 38]	καὶ ὃς ὑπολαβών· Ἡ σὴ	τόλμα	καὶ ἀναίδεια, εἶπεν, ὦ Τύλλιε,
[4, 29]	ἀγνοεῖς. καὶ μὴν ἥ γε	τόλμα	καὶ τὸ φιλοκίνδυνον ἔνεστί σου
[4, 38]	συνέδριον. ὁ δὲ θαυμάσας τὴν	τόλμαν	αὐτοῦ τάχιον ἢ φρονιμώτερον προῆλθεν
[4, 29]	γε χάριν οὐ νέμεσις ἅπαντα	τολμᾶν.	~Τοιαῦτα τῆς Τυλλίας λεγούσης ἄσμενος
[4, 32]	διανοίας ἠλιθίου. ἔπειτ´ ἐρωτᾶν με	τολμᾷς,	τί παθὼν δεινὸν ἐχθρὸν ἡγοῦμαί
[4, 28]	Λευκίῳ μὲν γὰρ τῷ πρεσβυτέρῳ	τολμηρῷ	καὶ αὐθάδει καὶ τυραννικῷ τὴν
[4, 55]	τῷ πατρὶ μόνῳ καὶ δόξας	τολμηρῷ	μὲν ἐπιχειρεῖν πράγματι καὶ μέγαν
[4, 56]	κεφαλὴν ἀπήραττε. ταῦτα ποιήσας ἀπέστειλε	τὸν	ἄγγελον οὐδὲν ἀποκρινάμενος τῷ πολλάκις
[4, 56]	τὸν υἱὸν ἐκέλευσε ποιεῖν, ἄγων	τὸν	ἄγγελον προῆλθεν εἰς τὸν παρακείμενον
[4, 83]	τῶν μελλόντων ἐλπίδας χωρεῖτε πρὸς	τὸν	ἀγῶνα, κάλλιστον ὧν πώποτε ἤρασθε
[4, 28]	ἐκ τοῦ ζῆν ἐξαγάγῃ, καὶ	τὸν	ἀδελφὸν οὐκ ἐῶν πράττειν τὰ
[4, 75]	καὶ χώρας τῆς Ῥωμαίων εἰργομένους	τὸν	ἀεὶ χρόνον καὶ γένος τὸ
[4, 40]	μὲν οὖν ἥ τε βουλὴ	τὸν	αἱρεθέντα ὑπ´ αὐτῶν ἐδοκίμασε, καὶ
[4, 38]	τῆς βασιλικῆς καθήμενον ἕδρας καὶ	τὸν	ἄλλον βασίλειον ἔχοντα κόσμον· Τίς,
[4, 54]	ἡ πόλις ἀνώχυρος εἶναι, πάντα	τὸν	ἄλλον περίβολον ἀσφαλὴς ἐπιεικῶς οὖσα
[4, 32]	καὶ νόθον; τί οὖν ἐπετρόπευες	τὸν	ἀλλότριον τοῦ γένους καὶ τὸν
[4, 4]	θεσφάτων, ὅτι βασιλεῦσαι Ῥωμαίων ἐκεῖνον	τὸν	ἄνδρα εἵμαρτο. ἔτυχε δ´ αὐτῇ
[4, 2]	τις ἐπιφάνεια θεία γενομένη περὶ	τὸν	ἄνδρα θαυμαστὴ καὶ παράδοξος ἧττον
[4, 10]	ἄμεινον εἶναι κλέπτοντα τὴν ἀρχὴν	τὸν	ἄνδρα καὶ παρακρουόμενον τοὺς πολίτας
[4, 55]	φίλον {τε} πιστὸν εἶναί σφισι	τὸν	ἄνδρα καὶ στρατηλάτην ἀγαθόν, πολλοὶ
[4, 40]	τέτταρα τὴν βασιλείαν κατασχών. τοῦτον	τὸν	ἄνδρα λέγουσι Ῥωμαῖοι πρῶτον τὰ
[4, 40]	τῆς θυγατρὸς ἀναιρεθῆναι τῆς εἰς	τὸν	ἄνδρα συμπαθείας τε καὶ εὐνοίας
[4, 8]	ὑπὸ τοῦ Τυλλίου ἀναχθῶσιν, ἀναγκάσαι	τὸν	ἄνδρα τὰς ῥάβδους ἀποθέσθαι καὶ
[4, 82]	αὕτη μέντοι σωφρονεῖν βουλομένη καὶ	τὸν	ἄνδρα τὸν ἑαυτῆς φιλοῦσα, ὥσπερ
[4, 64]	Ταρκυνίῳ τῷ Κολλατίνῳ προσαγορευομένῳ. τοῦτον	τὸν	ἄνδρα Φάβιος μὲν υἱὸν εἶναί
[4, 45]	καὶ πολέμους στρατηγεῖν ἱκανός. τοῦτον	τὸν	ἄνδρα φίλον ἔχων καὶ δι´
[4, 38]	συγγνώμονα γενέσθαι. ῥᾷστα δὲ πείσας	τὸν	ἄνδρα φύσει τ´ εὐδιάλλακτον ὄντα
[4, 70]	Ζεῦ καὶ θεοὶ πάντες, ὅσοι	τὸν	ἀνθρώπινον ἐπισκοπεῖτε βίον, ἆρά γ´
[4, 11]	θεῶν τε καὶ δαιμόνων, ὅσοι	τὸν	ἀνθρώπινον ἐποπτεύουσι βίον, ἱκέται πάντες
[4, 57]	ἐπιστολὰς ἐπισεσημασμένας καὶ τὴν πρὸς	τὸν	Ἀντίστιον γραφεῖσαν, ἐπιγινώσκειν φήσας τὴν
[4, 34]	τὸν διάδοχον τοῦ πατρός, ἀλλὰ	τὸν	ἄξιον τῆς ἀρχῆς ἐπὶ τὰ
[4, 75]	διανοούμεθα καταστήσασθαι πολιτείαν μεσοβασιλέα ἑλοῦμαι	τὸν	ἀποδείξοντα τοὺς παραληψομένους τὰ κοινά,
[4, 49]	συνερχόμενοι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν εἰς	τὸν	ἀποδειχθέντα τόπον πανηγυρίζωσι καὶ συνεστιῶνται
[4, 15]	καὶ οὐ χωρίζει τῶν μοιρῶν	τὸν	ἀριθμόν. διελὼν δ´ οὖν ὁ
[4, 18]	δώδεκα καὶ ἡμίσους μνῶν, πλείους	τὸν	ἀριθμὸν ὄντας τῶν προτέρων, ἅπαντας
[4, 13]	ἦσαν δὲ πεντήκοντά που μάλιστα	τὸν	ἀριθμόν, ὧν οὐδὲν δέομαι μεμνῆσθαι
[4, 40]	βουλὴ μεσοβασιλεῖς ἀπεδείκνυεν· ἐκεῖνοι δὲ	τὸν	ἄριστον ἄνδρα, εἴτ´ ἐκ τῶν
[4, 8]	ἀποδεῖξαι καὶ δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι	τὸν	ἄρξοντα τῆς πόλεως κατὰ νόμους.
[4, 30]	ὅτι γέγραφεν υἱὸν εἶναι Ταρκυνίου	τὸν	Ἀρροῦντα· ἀλλὰ καὶ καθ´ ἕτερον,
[4, 30]	τετταρακοστὸν ἐνιαυτὸν τῆς Τυλλίου ἀρχῆς	τὸν	Ἀρροῦντα τετελευτηκότα παρειλήφαμεν· ἐτῶν ἡ
[4, 14]	τοὺς στενωποὺς καλοῦσι· καὶ φυλάττουσι	τὸν	ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἐπὶ τῶν ἱερῶν,
[4, 40]	ὅσα μετὰ τὴν ἔμπρησιν εἰς	τὸν	ἀρχαῖον κόσμον ἐπετελέσθη φανερά, ὅτι
[4, 29]	τί οὖν ἔτι μέλλεις καὶ	τὸν	αὐτόματον ἐκδέχῃ καιρόν, ὃς ἥξει
[4, 74]	συνάγειν. τὸ γὰρ ἐν μέρει	τὸν	αὐτὸν ἄρχειν τε καὶ ἄρχεσθαι
[4, 71]	καὶ τοὺς ἄλλους ἅπαντας ἐπὶ	τὸν	αὐτὸν ὅρκον· οἱ δ´ οὐδὲν
[4, 15]	γεωργῶν εἰδέναι τῶν συντελούντων εἰς	τὸν	αὐτὸν πάγον, καὶ τὰς κτήσεις,
[4, 19]	ὁπόση τις ἀρκοῦσα ἔσται, διαιρῶν	τὸν	αὐτὸν τρόπον εἰς τοὺς ἑκατὸν
[4, 16]	εἰς εἴκοσι λόχους καὶ διεῖλε	τὸν	αὐτὸν τρόπον τοῖς προτέροις καθ´
[4, 30]	πατρικίων τοὺς ἀλλοτρίως ἔχοντας πρὸς	τὸν	βασιλέα καὶ τὰ δημοτικὰ πολιτεύματα
[4, 24]	τοὺς δούλους ἔθη, ἵνα μήτε	τὸν	βασιλέα τὸν πρῶτον ἐπιχειρήσαντα τοὺς
[4, 11]	ἀποδιδόναι, οὓς ὑμεῖς Ταρκύνιον ἀποκτείναντας	τὸν	βασιλέα ὑμῶν ἄνδρα χρηστὸν καὶ
[4, 34]	ἔχοις. εἰ δ´ οὐ κατὰ	τὸν	βέλτιστον αὐτῆς ἔτυχον ἐγὼ τρόπον,
[4, 27]	κατασκευασάμενος Τύχης, ᾗ παρὰ πάντα	τὸν	βίον ἔδοξεν ἀγαθῇ κεχρῆσθαι, τὸν
[4, 62]	ὀλίγον καιρόν, ἀλλ´ εἰς ἅπαντα	τὸν	βίον πολλάκις αὐτὴν ἔσωσεν ἐκ
[4, 9]	χάριτας εἰδέναι, ἐπειδὴ δὲ τετελεύτηκε	τὸν	βίον τοῖς ἐγγόνοις αὐτοῦ τὰς
[4, 30]	οὔτε τοῦ πατρὸς αὐτῆς βεβαιοῦντος	τὸν	γάμον οὔτε τῆς μητρὸς συνευδοκούσης,
[4, 38]	ἀπὸ τοῦ δίφρου, καὶ συναρπάσας	τὸν	γέροντα κεκραγότα καὶ τοὺς ὑπηρέτας
[4, 79]	τοῦ παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν Ἄρροντα	τὸν	γνήσιον ἀδελφόν, ὅτι πονηρὸς οὐκ
[4, 44]	ἤρξατο, μέχρι τοῦ ποταμοῦ καταγαγεῖν,	τὸν	δ´ ἀμφιθέατρον ἱππόδρομον οὐδὲν ἔξω
[4, 46]	δωρεὰν καὶ τοῖς Ταρκυνίου ἐγγόνοις,	τὸν	δ´ ἀξιοῦντα τῶν τοῦ πάππου
[4, 27]	ἐν ἀγορᾷ τῇ καλουμένῃ Βοαρίᾳ,	τὸν	δ´ ἕτερον ἐπὶ ταῖς ἠιόσι
[4, 37]	τοῖς χρήμασι καὶ τὴν ἀρχήν,	τὸν	δὲ δῆμον οὐκ εἶναι κύριον
[4, 41]	τὴν ἡμετέραν γλῶτταν τὸν ὑπερήφανον.	τὸν	δὲ πάππον αὐτοῦ Πρίσκον ἐκάλουν·
[4, 48]	ζῶντος τὴν γῆν διαφθείρουσι παραχρῆμα.	τὸν	δὲ Ταρκύνιον ἐπαινέσαντες ἐπὶ τῆς
[4, 37]	ᾤχετο φεύγων ἅμα τοῖς ἑταίροις·	τὸν	δὲ Τύλλιον ἡ πληθὺς ἅπασα
[4, 4]	τοὺς βουλεύσαντας ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον ἐπὶ	τὸν	δῆμον ἀπὸ τῶν Μαρκίου παίδων
[4, 71]	καὶ προθέντες ἐν φανερῷ συγκαλῶμεν	τὸν	δῆμον εἰς ἐκκλησίαν. ὅταν δὲ
[4, 76]	κελεύσαντες ὑψηλὴν καὶ περιφανῆ συνεκάλουν	τὸν	δῆμον εἰς ἐκκλησίαν. ὄχλου δὲ
[4, 37]	διὰ πάντων τῶν στενωπῶν διεξιόντας	τὸν	δῆμον εἰς ἐκκλησίαν συγκαλεῖν. συνδραμόντος
[4, 35]	προειπόντα δέ ς´ ἔδει μοι	τὸν	δῆμον εἰς ἐκκλησίαν συναγαγεῖν κἀκεῖ
[4, 76]	οἱ κήρυκες διὰ τῶν στενωπῶν	τὸν	δῆμον εἰς τὴν ἀγορὰν καλοῦντες·
[4, 11]	ἔλαττον ἔχοντες ἐγκαλεῖν, ὧν δὲ	τὸν	δῆμον εὖ πεποίηκα καὶ παρεσκεύασμαι
[4, 40]	μοι πρότερον, ἔπειτα φιλανθρωπίαις τισὶ	τὸν	δῆμον οἰκειωσάμενος ὑπ´ ἐκείνου βασιλεὺς
[4, 35]	περὶ σοῦ ποιήσω καὶ συγκαλέσας	τὸν	δῆμον παρέξομαί σοι δικαστὴν ὧν
[4, 75]	δόξαντα τῇ βουλῇ φέρειν εἰς	τὸν	δῆμον, ὡς τοῖς προγόνοις ἡμῶν
[4, 21]	τοῖς πλουσίοις τηλικοῦτο δοὺς ἔλαθε	τὸν	δῆμον, ὥσπερ ἔφην, καταστρατηγήσας καὶ
[4, 24]	τὰς χάριτας· οἱ δ´ ἵνα	τὸν	δημοσίᾳ διδόμενον σῖτον λαμβάνοντες κατὰ
[4, 66]	καὶ μὴ πολὺν ποίει χρόνον	τὸν	διὰ μέσου. ~Ταχείᾳ δὲ καὶ
[4, 34]	ὁ δῆμος ὁ Ῥωμαίων οὐ	τὸν	διάδοχον τοῦ πατρός, ἀλλὰ τὸν
[4, 28]	μὲν ὀδύρεσθαί τε καὶ φέρειν	τὸν	ἑαυτῆς δαίμονα περιῆν· τῇ δὲ
[4, 40]	ἐπιτυχόντων τινός· καὶ πολλὰ μὲν	τὸν	ἑαυτῆς καὶ ἐκείνου δαίμονα κατοδυραμένη,
[4, 82]	σωφρονεῖν βουλομένη καὶ τὸν ἄνδρα	τὸν	ἑαυτῆς φιλοῦσα, ὥσπερ ἀγαθῇ προσήκει
[4, 25]	ἴδια καὶ τὰ κοινὰ πρὸς	τὸν	ἑαυτῶν τρόπον δικαζόντων ἐκεῖνος διελὼν
[4, 32]	ἀεί σοι ποιεῖν σύνηθες, ἐπὶ	τὸν	ἐκδημαγωγούμενον ὑπὸ σοῦ καταφεύγῃς ὄχλον,
[4, 46]	τὴν ἡγεμονίαν, λελύσθαι λέγων μετὰ	τὸν	ἐκείνου θάνατον διὰ τὸ μὴ
[4, 68]	ἀνδράσι πολλοῖς καὶ ἀγαθοῖς καὶ	τὸν	ἐκείνου πατέρα διεχρήσατο ἀφανεῖ θανάτῳ
[4, 4]	ταυτὶ παιδία καταλείπεται κίνδυνον οὐ	τὸν	ἐλάχιστον ὑπὲρ τῆς ψυχῆς τρέχοντα·
[4, 29]	γυναῖκα, ἐγὼ δὲ ταὐτὸ διαθήσομαι	τὸν	ἐμὸν ἄνδρα; ὅταν δὲ τούτων
[4, 6]	χρόνῳ παραγεγονώς, εἴγε δὴ κατὰ	τὸν	ἔνατον ἐνιαυτὸν τῆς Ἄγκου δυναστείας
[4, 6]	ἔστω δὴ κατὰ τοῦτον ἐληλυθὼς	τὸν	ἐνιαυτόν, καθ´ ὃν γράφει Λικίννιος,
[4, 43]	τῶν τιμημάτων εἰσφορὰς καὶ εἰς	τὸν	ἐξ ἀρχῆς τρόπον ἀποκατέστησε· καὶ
[4, 68]	καταψεύσασθαι μωρίαν· καὶ διέμεινεν ἅπαντα	τὸν	ἐξ ἐκείνου χρόνον, ἕως {οὗ}
[4, 8]	ταῖς ἄλλαις τιμαῖς ἐκόσμει, καὶ	τὸν	ἐξ ἐκείνου χρόνον ὡς ἐπίτροπος
[4, 45]	δὲ τὸ γένος εἰς Τηλέγονον	τὸν	ἐξ Ὀδυσσέως καὶ Κίρκης, κατῴκει
[4, 61]	Ταρπήιον ὀνομάζοντες ἀεὶ λόφον καὶ	τὸν	ἐξηγητὴν ἀξιοῦντες μὴ σφετερίζεσθαι τὸ
[4, 6]	κατεῖχεν ἀρχήν. ~Βούλομαι δ´ ἐπιστήσας	τὸν	ἑξῆς λόγον ἀποδοῦναι τὰς αἰτίας,
[4, 26]	χρημάτων τὸν τῆς Ἀρτέμιδος νεών,	τὸν	ἐπὶ τοῦ μεγίστου τῶν ἐν
[4, 79]	τοῦ βίου; Σερούιον μὲν Τύλλιον	τὸν	ἐπιεικέστατον τῶν βασιλέων καὶ πλεῖστα
[4, 84]	παρελθὼν ὁ Βροῦτος ἀποδείκνυσι μεσοβασιλέα	τὸν	ἐπιμελησόμενον τῶν ἀρχαιρεσιῶν κατὰ τοὺς
[4, 19]	τὴν δὲ δαπάνην τὴν εἰς	τὸν	ἐπισιτισμὸν τῶν στρατευομένων καὶ εἰς
[4, 68]	ἐξ ἐκείνου χρόνον, ἕως {οὗ}	τὸν	ἐπιτήδειον ἔδοξε καιρὸν ἔχειν, φυλάττων
[4, 80]	τῶν ἀξίων τῆς ἀρχῆς διαγνῶναι	τὸν	ἐπιτηδειότατον· μετὰ ταῦτα ψῆφον ἐπενέγκαντος
[4, 45]	δεῖ φυλακῆς, ἀλλὰ καὶ ξενικῆς,	τὸν	ἐπιφανέστατον ἐκ τοῦ Λατίνων ἔθνους
[4, 57]	εἰσὶν οἱ μέλλοντες αὐτὸν προδιδόναι,	{τὸν	ἐπιφανέστατον τῶν Γαβίων} Ἀντίστιον Πέτρωνα
[4, 59]	ἐξετάσας παρ´ αὐτῶν καὶ μαθὼν	τὸν	ἐπιφανέστατον τῶν ἐν Τυρρηνοῖς τερατοσκόπων,
[4, 41]	τε καὶ νόμους καὶ πάντα	τὸν	ἐπιχώριον κόσμον, ᾧ τὴν πόλιν
[4, 85]	βασιλείαν κατασχών. οἱ δὲ περὶ	τὸν	Ἑρμίνιόν τε καὶ τὸν Ὁράτιον
[4, 20]	ἐνενήκοντα δύο λόχων γνῶμαι, τότε	τὸν	ἔσχατον ἐκάλει λόχον, ἐν ᾧ
[4, 62]	τὴν τῶν βιβλίων φυλακήν, ὧν	τὸν	ἕτερον Μάρκον Ἀτίλιον ἀδικεῖν τι
[4, 4]	ἐκ τῶν τραυμάτων ὑγιὴς γένηται,	τὸν	ἕτερον τῶν ἑαυτοῦ γαμβρῶν, τὸ
[4, 47]	ἂν τῶν νοῦν ἐχόντων Μαμίλιον	τὸν	εὐγενέστατόν τε καὶ κράτιστον Λατίνων
[4, 27]	διαφορὰν τῶν πατρικίων τὴν πρὸς	τὸν	ἡγεμόνα γενομένην μεγάλην σφίσιν ὠφέλειαν
[4, 56]	μὲν οὐδένα ἀπέστειλεν, ἀκολουθεῖν δὲ	τὸν	ἥκοντα παρ´ αὐτοῦ κελεύσας, ἦγε
[4, 31]	καὶ σὺ τόν τ´ οἶκον	τὸν	ἡμέτερον ἐπιτροπεύειν ἤρξω καὶ τῆς
[4, 65]	ἡ Λουκρητία φοβηθεῖσα τὴν περὶ	τὸν	θάνατον ἀσχημοσύνην εἶξαί τε καὶ
[4, 69]	ὑπὲρ ὧν ἐπέμφθησαν, ἀναθήμασι δωρησάμενοι	τὸν	θεὸν καὶ τοῦ Βρούτου πολλὰ
[4, 69]	οὐδενὸς ἐπισταμένου· μετὰ τοῦτ´ ἠρώτων	τὸν	θεόν, τίνι πέπρωται τὴν Ῥωμαίων
[4, 56]	ποιεῖν. ὁ δὲ Ταρκύνιος οὐδὲ	τὸν	θεράποντα γινώσκειν βουλόμενος, ἃ τὸν
[4, 3]	τούτῳ πράττειν ἐπέσκηπτεν, οὐ μόνον	τὸν	ἴδιον οἶκον ἐπιτρέπων, ἀλλὰ καὶ
[4, 69]	τὰ πατρῷα, μικρὰ δ´ εἰς	τὸν	καθ´ ἡμέραν βίον ἐπιχορηγῶν, ὡς
[4, 22]	κατέχοντι τὸ πεδίον Ἄρει. τοῦτον	τὸν	καθαρμὸν ἕως τῶν κατ´ ἐμὲ
[4, 12]	καταμαθὼν ὁ Τύλλιος οὐκέτι παρῆκε	τὸν	καιρόν, ἀλλὰ πολλὰς αὐτοῖς εἰδέναι
[4, 4]	οὐκ ἀφῆκεν ἐκ τῶν χειρῶν	τὸν	καιρόν. ἡ δὲ συγκατασκευάσασα τὴν
[4, 10]	μεσοβασιλεῖς καὶ δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι	τὸν	κατὰ νόμους ἕξοντα τὴν ἀρχήν·
[4, 53]	ἐπρεσβεύσαντο γὰρ κἀκεῖνοι δεόμενοι συμμαχίας·	τὸν	κατὰ τοῦ Ταρκυνίου πόλεμον ἀναλαβεῖν.
[4, 71]	οὔτ´, εἰ γνοίην, χρησομένῳ· καὶ	τὸν	κατὰ τοῦ τυράννου λόγον πρῶτος
[4, 48]	ὅπλα ἔξω τῶν ἐνοδίων, ἢ	τὸν	καταψευσάμενον αὐτοῦ δίκην ὑποσχεῖν. ἐδόκει
[4, 47]	τὰ κατηγορηθέντα λύειν, ἀλλ´ αὐτὸν	τὸν	κατηγορήσαντα ἀναιρεῖν. ἐπαινεσάντων δὲ τὴν
[4, 47]	ἁπάντων ἐποιεῖτο τῶν ἐγκλημάτων αὐτὸν	τὸν	κατήγορον. Οὑτοσὶ γάρ, ἔφη, Τύρνος,
[4, 45]	παρεῖναι πρὸς τὸν σύλλογον αὐτὸν	τὸν	κεκληκότα τῶν ἄλλων ἁπάντων παρόντων.
[4, 28]	γε πονηρὸς ἐκβαλεῖν τῆς βασιλείας	τὸν	κηδεστὴν προθυμούμενος καὶ πάντα μηχανώμενος
[4, 25]	τὰ ἐν τῇ πόλει πράγματα	τὸν	κράτιστον εἰλήφει κόσμον, εἰς ἐπιθυμίαν
[4, 13]	κατασκευῆς, βουληθείη μετρεῖν αὐτὴν κατὰ	τὸν	κύκλον τὸν περιέχοντα Ἀθηναίων τὸ
[4, 59]	μετὰ τοῦτο τὸ ἔργον ἀναπαύσας	τὸν	λεὼν τῶν στρατειῶν καὶ πολέμων
[4, 55]	διαλύσεσθαι. ἀσμένως δὲ τῶν Γαβίων	τὸν	λόγον ἀκουσάντων καὶ μηδὲν εἰς
[4, 37]	μηδὲν ἄχθεσθαι μηδὲ ἀγανακτεῖν πρὸς	τὸν	λόγον, ἀλλ´ εἴ τι δίκαιον
[4, 5]	δυνηθεῖσιν ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον. ἀγαπητῶς δὲ	τὸν	λόγον ἁπάντων δεξαμένων τότε τὸν
[4, 73]	τῶν πολιτειῶν κακίας τελευταῖος παραλαβὼν	τὸν	λόγον ὁ Βροῦτος εἶπεν· Ἐγὼ
[4, 33]	πράξων. ~Παυσαμένου δ´ αὐτοῦ παραλαβὼν	τὸν	λόγον ὁ Τύλλιος ἔλεξεν ὧδε·
[4, 71]	δυνάμενοι. Ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ παραλαβὼν	τὸν	λόγον Οὐαλέριος, Τὰ μὲν ἄλλα,
[4, 45]	κοινὰ φιλοτιμίαν καὶ Ταρκυνίῳ διὰ	τὸν	Μαμίλιον ἀπεχθόμενος, ὅτι κηδεστὴν ἐκεῖνον
[4, 47]	ὑμῖν δ´, ὦ σύνεδροι, κινδύνων	τὸν	μέγιστον τρέχουσιν οὐ περὶ ἐμοῦ
[4, 57]	ἐφ´ οἷς ἐρεθισθέντες οἱ Γάβιοι	τὸν	μὲν Ἀντίστιον ἐκπεπληγότα ἐπὶ τῇ
[4, 27]	τὸν βίον ἔδοξεν ἀγαθῇ κεχρῆσθαι,	τὸν	μὲν ἐν ἀγορᾷ τῇ καλουμένῃ
[4, 2]	πρὸς τοὺς βασιλεῖς ἐλθοῦσαν εἰπεῖν.	τὸν	μὲν οὖν Ταρκύνιον ἀκούσαντά τε
[4, 33]	ὑπὸ τῶν πραγμάτων ἀναγκασθείς· ἐπειδὴ	τὸν	μὲν πάππον ὑμῶν οἱ τῆς
[4, 59]	μάχῃ, ναοὺς αὐτοῖς κατασκευάσειν· καὶ	τὸν	μὲν σκόπελον, ἔνθα ἱδρύσεσθαι τοὺς
[4, 48]	τῶν θεραπόντων ξίφη. μετὰ τοῦτο	τὸν	μὲν Τύρνον οὐκέτι λόγου τυχεῖν
[4, 70]	διαλλαττομένοις ἐπιτρέψειν, ἀλλ´ ἐχθρὸν ἡγήσεσθαι	τὸν	μὴ ταὐτὰ βουλόμενον καὶ μέχρι
[4, 6]	ὅτ´ ἀπέθνησκε Ταρκύνιος. εἰ δὴ	τὸν	νεώτερον τῶν υἱῶν ἔσχατον ἐκύησεν
[4, 15]	τὰς οὐσίας πρὸς ἀργύριον ὀμόσαντας	τὸν	νόμιμον ὅρκον, ἦ μὲν τἀληθῆ
[4, 24]	ἀστοὺς ποιεῖν μήτε τοὺς παραδεξαμένους	τὸν	νόμον ἐν αἰτίαις σχῇ τις,
[4, 23]	εἰ δὲ καὶ τοῦτον καταστήσονται	τὸν	νόμον, πολλὴν αὐτοῖς ἔλεγεν ἐκ
[4, 24]	τῶν νῦν ἐπιτριβόμενα. ἐγὼ δὲ	τὸν	νόμον τοῦτον οὐκ οἴομαι δεῖν
[4, 6]	ὡς δὲ Λικίννιος γράφει κατὰ	τὸν	ὄγδοον. ἔστω δὴ κατὰ τοῦτον
[4, 6]	ἐτῶν, Ἄγκῳ δὲ βασιλεῖ κατὰ	τὸν	ὄγδοον τῆς ἀρχῆς ἐνιαυτὸν φίλος
[4, 38]	θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν, ἐπειδὴ	τὸν	οἰκεῖον καιρὸν ἔλαβε διεσκεδασμένου τοῦ
[4, 85]	δὴ βασιλικὴ πολιτεία διαμείνασα μετὰ	τὸν	οἰκισμὸν τῆς Ῥώμης ἐτῶν τεττάρων
[4, 32]	τὸν ἀλλότριον τοῦ γένους καὶ	τὸν	οἶκον ἀνδρωθέντι ἀπεδίδους; ἀλλ´ ἔτι
[4, 2]	τὰς γαμουμένας, κατακλεισθῆναι μόνην εἰς	τὸν	οἶκον, ἐν ᾧ τὸ τέρας
[4, 4]	καταλειπόμενα. ἐνθυμουμένη δὲ τὴν περὶ	τὸν	οἶκον ἐρημίαν καὶ περιδεὴς οὖσα,
[4, 6]	ὀλίγων. Ταρκύνιος ἐκ Τυρρηνίας μετανίσταται	τὸν	οἶκον ὅλον ἀνασκευασάμενος ἐν τῇ
[4, 63]	δαιμονίου τὴν μέλλουσαν γενήσεσθαι περὶ	τὸν	οἶκον συμφορὰν πολλοῖς μὲν καὶ
[4, 31]	δίκαια ποιεῖν ἤθελες, ὅτε μοι	τὸν	οἶκον τοῦ πάππου παρεδίδους, ἅμα
[4, 4]	τὰ τῆς πόλεως ἔσται πράγματα,	τὸν	οἴκτιστον ἀπολοῦνται τρόπον ὑπ´ αὐτῶν·
[4, 61]	ἄνδρας ὁ μάντις οὐδὲ σφετερίσασθαι	τὸν	οἰωνὸν λέγει πρὸς αὐτούς, Ἄνδρες
[4, 57]	θεραπόντων τινὰς ἀργυρίῳ τὰς ἐπὶ	τὸν	ὄλεθρον τοῦ Πέτρωνος κατασκευασθείσας ἐπιστολὰς
[4, 16]	μνῶν πεντήκοντα. τούτων δ´ ἐμείωσε	τὸν	ὁπλισμὸν οὐ μόνον τοῖς θώραξιν,
[4, 85]	περὶ τὸν Ἑρμίνιόν τε καὶ	τὸν	Ὁράτιον ἀνοχὰς τοῦ πολέμου καταστησάμενοι
[4, 39]	ποδῶν τὸ βάθρον ἁρπάσασα βάλλει	τὸν	ὀρεοκόμον καί φησιν· Οὐκ ἄξεις,
[4, 70]	αὐτῇ διεχθρεύσειν. εἰ δὲ παραβαίη	τὸν	ὅρκον τοιαύτην αὑτῷ τελευτὴν ἠράσατο
[4, 28]	τῆς σώφρονος λιτανεῖαι τὰ κράτιστα	τὸν	οὐ δίκαιον ἄνδρα πειθούσης, οὔτε
[4, 28]	παραινέσεις ἐπὶ τὰς ἀνοσίους πράξεις	τὸν	οὐ πονηρὸν εἶναι πεφυκότα παρακαλούσης,
[4, 70]	διηγουμένου τὰς χεῖρας ἀνατείνας εἰς	τὸν	οὐρανὸν εἶπεν· Ὦ Ζεῦ καὶ
[4, 39]	ἐκδημαγωγήσει γὰρ αὖθις ἐπὶ σοὶ	τὸν	ὄχλον, ἐὰν καὶ ὁποσονοῦν ταύτης
[4, 4]	προελθοῦσα εἰς τοὐμφανὲς ἐρῶ πρὸς	τὸν	ὄχλον, ὡς δὴ Ταρκυνίου μοι
[4, 46]	παρελθὼν ὁ Τύρνος ὁ καὶ	τὸν	ὀψισμὸν αὐτοῦ διαβαλὼν οὐκ εἴα
[4, 37]	ἑαυτῷ προσήκουσαν· καταλιπεῖν γὰρ αὐτῷ	τὸν	πάππον ἀποθνήσκοντα σὺν τοῖς χρήμασι
[4, 46]	μὲν συνθήκας, ἃς ἐποιήσαντο πρὸς	τὸν	πάππον αὐτοῦ παραδιδόντες τὴν ἡγεμονίαν,
[4, 48]	δικαίοις, ἐφ´ οἷς Ταρκύνιόν τε	τὸν	πάππον αὐτοῦ πρότερον ἐποιήσαντο καὶ
[4, 4]	γὰρ ἐπὶ Μαρκίοις τοῖς ἀνελοῦσι	τὸν	πάππον αὐτῶν τὰ τῆς πόλεως
[4, 33]	ἐπιστὰς ἐγὼ τούς τ´ ἀποκτείναντας	τὸν	πάππον ὑμῶν ἐτιμωρησάμην καὶ ὑμᾶς
[4, 34]	τὴν ὑμετέραν· ὥσπερ γε καὶ	τὸν	πάππον ὑμῶν παρήγαγον ἐπὶ τὰ
[4, 63]	δὲ τῷδε. αἰετοὶ συνιόντες εἰς	τὸν	παρακείμενον τοῖς βασιλείοις κῆπον ἔαρος
[4, 56]	ἄγων τὸν ἄγγελον προῆλθεν εἰς	τὸν	παρακείμενον τοῖς βασιλείοις κῆπον· ἔτυχον
[4, 4]	καὶ πρότερον ἐπετροπεύθη. ὅταν δὲ	τὸν	παρόντα κίνδυνον διασκεδάσωμεν, οὐδὲν γὰρ
[4, 67]	ἀναλαβοῦσα. καὶ μετὰ τοῦτ´ ἀσπασαμένη	τὸν	πατέρα καὶ πολλὰς λιτανείας ἐκείνου
[4, 82]	ἡγουμένη τὴν ὕβριν ἐπειδὴ πρὸς	τὸν	πατέρα καὶ τοὺς ἄλλους συγγενεῖς
[4, 55]	ὅσα βούλεται, σκήπτεται διαφορὰν πρὸς	τὸν	πατέρα περὶ τῆς καταλύσεως τοῦ
[4, 70]	ἐν τῷ μέσῳ κειμένην καὶ	τὸν	πατέρα περικείμενον αὐτῇ μέγα ἀνοιμώξας
[4, 39]	Οὐχ ὁρᾷς, εἶπεν, ὦ Τυλλία,	τὸν	πατέρα σου νεκρὸν κείμενον καὶ
[4, 56]	λαθὼν τοὺς Γαβίους πέμπει πρὸς	τὸν	πατέρα τήν τ´ ἐξουσίαν, ἣν
[4, 76]	μὲν ἔκριναν ἀποδειχθῆναι Σπόριον Λουκρήτιον	τὸν	πατέρα τῆς διαχρησαμένης ἑαυτήν· ὑπ´
[4, 28]	οὐδὲν οἰόμενος δεῖν ἐξαμαρτάνειν εἰς	τὸν	πενθερόν, ἀλλὰ περιμένειν, ἕως ἡ
[4, 23]	τῶν δεσποτῶν τἀγαθά. τελευτῶν δὲ	τὸν	περὶ τοῦ συμφέροντος εἰσηγήσατο λόγον
[4, 13]	οὗτος ὁ βασιλεὺς τελευταῖος ηὔξησε	τὸν	περίβολον τῆς πόλεως τοὺς δύο
[4, 13]	μετρεῖν αὐτὴν κατὰ τὸν κύκλον	τὸν	περιέχοντα Ἀθηναίων τὸ ἄστυ, οὐ
[4, 64]	τἀληθὲς εἶχεν ἐπιβουλεύων αὐτῇ διὰ	τὸν	πλοῦτον εὐδαιμονούσῃ μάλιστα τῶν ἐν
[4, 55]	τοῦ Ταρκυνίου καὶ οὔτε διαλύσασθαι	τὸν	πόλεμον αἰσχρῶς ὑπομένοντος οὔτ´ ἀντέχειν
[4, 17]	ἄλλων τῶν κατασκευαζόντων τὰ εἰς	τὸν	πόλεμον εὔχρηστα· δύο δὲ σαλπιστῶν
[4, 54]	ποιήσασθαι πρὸς τοὺς Γαβίους καὶ	τὸν	πόλεμον ἐφ´ οἷς ἂν ἐκεῖνοι
[4, 50]	οἱ δ´ ἦσαν ἕτοιμοι προσδεχόμενοι	τὸν	πόλεμον καὶ ἐν τοῖς ὅπλοις.
[4, 52]	ὑποτελεῖς. σπεισάμενος δὴ πρὸς αὐτοὺς	τὸν	πόλεμον καὶ ἐπὶ ταῖς αὐταῖς
[4, 27]	ἄλλας ἐπηγάγοντο κατὰ Ῥωμαίων ἐξενεγκεῖν	τὸν	πόλεμον, Καιρητανοὺς καὶ Ταρκυνιήτας καὶ
[4, 82]	ἔπαρχον ὁ τύραννος ἐξιὼν ἐπὶ	τὸν	πόλεμον, Ταρκυνίου δὲ Κολλατίνου γυνὴ
[4, 85]	εἰς Γαβίων πόλιν, ἧς βασιλέα	τὸν	πρεσβύτερον ἀπέδειξε τῶν υἱῶν Σέξτον,
[4, 4]	τὰ κοινὰ πράττειν ἱκανοὶ γένωνται,	τὸν	πρεσβύτερον αὐτῶν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων ἡγεμόνα.
[4, 68]	εὐτυχίας ἐκέκτητο, καὶ σὺν αὐτῷ	τὸν	πρεσβύτερον υἱὸν εὐγενές τι φρόνημα
[4, 5]	θυρίσιν ἐπιστᾶσα ταῖς φερούσαις εἰς	τὸν	πρὸ τῶν θυρῶν στενωπόν, καὶ
[4, 27]	παρόντι ἀτυχήσειν. ταῦτ´ εἰπὼν καταλύεται	τὸν	πρὸς αὐτοὺς πόλεμον, ταῖς μὲν
[4, 6]	Ἄγκου δυναστείας ἱππέων ἡγούμενος ἐπὶ	τὸν	πρὸς Λατίνους πόλεμον ὑπὸ τοῦ
[4, 6]	ὡς μὲν Γέλλιος ἱστορεῖ κατὰ	τὸν	πρῶτον ἐνιαυτὸν τῆς βασιλείας, ὡς
[4, 24]	ἔθη, ἵνα μήτε τὸν βασιλέα	τὸν	πρῶτον ἐπιχειρήσαντα τοὺς δεδουλευκότας ἀστοὺς
[4, 82]	διὰ τῶν ἑαυτῆς σπλάγχνων ἔβαψε	τὸν	σίδηρον. ὦ θαυμαστὴ σὺ καὶ
[4, 41]	ταῦτ´ ἐπωνυμίαν τίθενται αὐτῷ Ῥωμαῖοι	τὸν	Σούπερβον, τοῦτο δὲ δηλοῦν βούλεται
[4, 45]	καὶ τὸ μὴ παρεῖναι πρὸς	τὸν	σύλλογον αὐτὸν τὸν κεκληκότα τῶν
[4, 45]	Ταρκυνίου χρονισμὸν ἀναβάλλεσθαι τ´ ἀξιοῦντος	τὸν	σύλλογον εἰς τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν,
[4, 37]	τοὺς συνισταμένους ἐπ´ αὐτῷ διέλυσε	τὸν	σύλλογον καὶ μετὰ τοῦτο τοὺς
[4, 48]	τῶν συγκειμένων ὅρκια τεμόντες διέλυσαν	τὸν	σύλλογον. ~Τυχὼν δὲ τῆς Λατίνων
[4, 70]	ἐν φανερῷ θέαμα οἴκτιστον· ὤμοσε	τόν	τ´ Ἄρη καὶ τοὺς ἄλλους
[4, 8]	ἐκ τοῦ βασιλείου γένους παίδων	τόν	τ´ ἴδιον αὐτῶν βίον καὶ
[4, 70]	λέγειν, καὶ καθεζόμενοι καθ´ ἑαυτοὺς	τόν	τ´ οἰκετικὸν καὶ θητικὸν ὄχλον
[4, 31]	τὴν ἡλικίαν ἔχων καὶ σὺ	τόν	τ´ οἶκον τὸν ἡμέτερον ἐπιτροπεύειν
[4, 85]	τῆς πόλεως, οὐκέτι προσδέχονται παραγενηθέντα	τὸν	Ταρκύνιον. ἀπωσθεὶς δὴ καὶ ταύτης
[4, 37]	δ´ ἐξ αὐτῶν καὶ βάλλειν	τὸν	Ταρκύνιον ἐβόων. ἐκεῖνος μὲν οὖν
[4, 39]	μαθοῦσα δὲ τὰ γενόμενα καὶ	τὸν	Ταρκύνιον ἐπὶ τῆς κρηπῖδος ἑστῶτα
[4, 38]	τὰ πέριξ ἅπαντα τῆς περὶ	τὸν	Ταρκύνιον ἑταιρείας, τῶν δ´ αὐτοῦ
[4, 4]	κελεύσασα τοὺς ἄλλους, ἐν ᾧ	τὸν	Ταρκύνιον ἡμιθνῆτα ἔθεσαν, τὴν δ´
[4, 38]	δ´ εἰς τὸ συνέδριον καὶ	τὸν	Ταρκύνιον ἰδὼν ἐπὶ τῆς βασιλικῆς
[4, 30]	τῶν φίλων προκαλούμενος εἰς λόγους	τὸν	Ταρκύνιον, καὶ τὰ μὲν ἐγκαλῶν,
[4, 61]	ὑπέθετο υἱός, τὴν Ῥώμην καὶ	τὸν	Ταρπήιον ὀνομάζοντες ἀεὶ λόφον καὶ
[4, 8]	ἤδη τῆς ἀρχῆς ἐνόμιζε κρατεῖν,	τόν	τε βασιλέα Ταρκύνιον, ὡς ἐκ
[4, 40]	φέροιτο, ὡς ἔστι Ῥωμαίοις ἔθος,	τόν	τε βασίλειον κόσμον ἔχων καὶ
[4, 13]	τε πόλει προσέθηκε δύο λόφους,	τόν	τε Οὐιμινάλιον καλούμενον καὶ τὸ
[4, 41]	διὰ τῶν ὅπλων κατασχών, κατὰ	τὸν	τέταρτον ἐνιαυτὸν τῆς ἑξηκοστῆς καὶ
[4, 30]	γὰρ ταῖς ἐνιαυσίοις ἀναγραφαῖς κατὰ	τὸν	τετταρακοστὸν ἐνιαυτὸν τῆς Τυλλίου ἀρχῆς
[4, 28]	τοῖς ἑαυτῆς τρόποις ἁρμόττειν μάλιστα	τὸν	τῆς ἀδελφῆς ἄνδρα μεταπέμπεταί τ´
[4, 79]	καὶ τὴν ἀνδροφόνον νύμφην ἐπὶ	τὸν	τῆς ἀδελφῆς θάλαμον ἤγετο τὰς
[4, 26]	ἅπασαι συνήνεγκαν αἱ πόλεις χρημάτων	τὸν	τῆς Ἀρτέμιδος νεών, τὸν ἐπὶ
[4, 15]	ὑπὲρ τῶν γεννωμένων· εἰς δὲ	τὸν	τῆς Ἀφροδίτης τῆς ἐν ἄλσει
[4, 15]	ἑκάστου τοὺς προσήκοντας, εἰς μὲν	τὸν	τῆς Εἰλειθυίας θησαυρόν, ἣν Ῥωμαῖοι
[4, 33]	ἐμαυτοῦ κυρίους προειλόμην ποιῆσαι. ἔχεις	τὸν	τῆς ἐπιτροπῆς λόγον, ὦ Ταρκύνιε,
[4, 15]	ὑπὲρ τῶν ἀπογινομένων· εἰς δὲ	τὸν	τῆς Νεότητος, ὑπὲρ τῶν εἰς
[4, 61]	κεφαλὴν εἵμαρται γενέσθαι συμπάσης Ἰταλίας	τὸν	τόπον τοῦτον, ἐν ᾧ τὴν
[4, 4]	ταῦτ´ ἐστί; πρῶτον μὲν κρυπτώμεθα	τὸν	τοῦ βασιλέως θάνατον καὶ πρὸς
[4, 9]	μοι γυναῖκα, καὶ παρὰ πάντα	τὸν	τοῦ βίου χρόνον ὥσπερ ἐξ
[4, 6]	ἐτῶν πέντε καὶ εἴκοσι κατὰ	τὸν	τοῦ πατρὸς θάνατον, ὁ δὲ
[4, 45]	εἰς ἀναγκαίας τινὰς ἀναφέροντος αἰτίας	τὸν	τοῦ Ταρκυνίου χρονισμὸν ἀναβάλλεσθαι τ´
[4, 20]	ὥσπερ {τοὺς} μισθοφόρους. ~Τοῦτον δὲ	τὸν	τρόπον ἅπαν ἐπιθεὶς τὸ βάρος
[4, 12]	ποιεῖν ἔθος ἦν. τοῦτον δὲ	τὸν	τρόπον ἐπὶ τὴν βασιλείαν παρελθὼν
[4, 27]	διηγήσομαι δὲ καὶ τῆς ἐπιβουλῆς	τὸν	τρόπον μικρὰ τῶν ἔμπροσθεν γενομένων
[4, 7]	ἔτη γεγονὼς ἂν ἦν, ὅτε	τὸν	Τύλλιον ἀπέκτεινεν. ἐν κρατίστῃ δέ
[4, 5]	τὸν λόγον ἁπάντων δεξαμένων τότε	τὸν	Τύλλιον αὐτοῖς συνίστησιν ὡς ὑπὸ
[4, 30]	φύσεις, ἐκβαλεῖν ἐκ τῆς βασιλείας	τὸν	Τύλλιον, εἰ μὴ βούλοιτο ἑκὼν
[4, 2]	ἥρωος, ἐγκύμονα γενέσθαι καὶ τεκεῖν	τὸν	Τύλλιον ἐν τοῖς καθήκουσι χρόνοις.
[4, 38]	καὶ πολλὰ διὰ φίλων λιπαρῶν	τὸν	Τύλλιον ἠξίου συγγνώμονα γενέσθαι. ῥᾷστα
[4, 38]	πρῶτον εὑρόμενον διὰ φίλων πρὸς	τὸν	Τύλλιον, ἵνα πιστεύσας ὡς φίλῳ
[4, 4]	ἔθεσαν, τὴν δ´ Ὀκρισίαν καὶ	τὸν	Τύλλιον καὶ τὴν θυγατέρα τὴν
[4, 39]	ἐγγὺς ὄντα τῆς οἰκίας ἤδη	τὸν	Τύλλιον καταλαβόντες κατέσφαξαν. ἔτι δὲ
[4, 10]	τὴν τοῦ βασιλέως προαίρεσιν, ἅπασαι	τὸν	Τύλλιον ψηφοφορήσουσιν αἱ φρᾶτραι, καὶ
[4, 43]	καθεστηκόσι πράγμασιν ἀχθομένους κατεμήνυον πρὸς	τὸν	τύραννον· αἱ δὲ τιμωρίαι κατὰ
[4, 62]	κακῶν. γυνή τις ἀφίκετο πρὸς	τὸν	τύραννον οὐκ ἐπιχωρία βύβλους ἐννέα
[4, 57]	Ῥώμῃ δώσειν ἔφη καὶ εἰς	τὸν	τῶν πατρικίων ἀριθμὸν ἅπαντας ἐγγράψειν
[4, 57]	αὐτῇ, μάλιστα μὲν ζῶντα παραδοῦναι	τὸν	υἱὸν αὐτῷ {καὶ κομίζεσθαι τοὺς
[4, 56]	τὸν θεράποντα γινώσκειν βουλόμενος, ἃ	τὸν	υἱὸν ἐκέλευσε ποιεῖν, ἄγων τὸν
[4, 58]	πράξας καὶ βασιλέα τῶν Γαβίων	τὸν	υἱὸν Σέξτον ἀποδείξας ἀπῆγε τὴν
[4, 41]	βούλεται κατὰ τὴν ἡμετέραν γλῶτταν	τὸν	ὑπερήφανον. τὸν δὲ πάππον αὐτοῦ
[4, 5]	τοὺς βουλεύσαντας ἐπὶ τῷ βασιλεῖ	τὸν	φόνον, καὶ τοὺς ἐπὶ τοὖργον
[4, 11]	δίχα πόνου, πρῶτον μὲν ἐμὲ	τὸν	φύλακα τῶν βασιλέων καὶ τὰς
[4, 46]	φείσεται· παρῄνει τε τέως οὔπω	τὸν	χαλινὸν εἰλήφασι {τῆς δουλείας} περὶ
[4, 27]	ἠνάγκασε τοὺς οὐκ ἀξιοῦντας ἄρχεσθαι	τὸν	χαλινὸν ἑκόντας λαβεῖν. εἰκοστῷ δ´
[4, 51]	ἡ μὲν Ἠρήτου πλησίον θεμένη	τὸν	χάρακα, ἡ δὲ περὶ Φιδήνην·
[4, 51]	πρὸς Ἠρήτῳ κατεστρατοπεδευκότας καὶ τίθεται	τὸν	χάρακα μετέωρον ὀλίγον τὸ μεταξὺ
[4, 7]	κατέσχεν, ὥστ´ εἰ κατ´ ἐκεῖνον	τὸν	χρόνον ἑκτακαιεικοσαέτης ἦν, ὅτ´ ἀπεστερεῖτο
[4, 40]	τοῖς ἔργοις αὐτοῦ παρὰ πάντα	τὸν	χρόνον ὑπάρχει τυγχάνειν. ἐδήλωσε δέ
[4, 22]	ἐν φάλαγγι καὶ τοὺς ἐσταλμένους	τὸν	ψιλικὸν ὁπλισμὸν ἐν τοῖς ἰδίοις
[4, 65]	κλίνῃ διεγερθείσης ἅμα τῷ συνεῖναι	τὸν	ψόφον τῆς γυναικὸς καὶ πυνθανομένης,
[4, 83]	κάλλιστον ὧν πώποτε ἤρασθε πολέμων	τόνδε	ὑποστησόμενοι. ἡμεῖς μὲν οὖν, ὦ
[4, 14]	ἀλλὰ κατὰ τὰς τέτταρας τὰς	τοπικὰς	τὰς ὑφ´ ἑαυτοῦ διαταχθείσας ἐποιεῖτο,
[4, 7]	οὐ φέρουσιν οἱ καθ´ ἡμᾶς	τόποι.	ταῦτα δὴ τὰ ἄτοπα συνειδότες
[4, 49]	δὲ πάντων τὸ πρᾶγμα δεξαμένων	τόπον	μὲν ἀπέδειξεν, ἔνθα ποιήσονται τὴν
[4, 49]	ἕκαστον ἐνιαυτὸν εἰς τὸν ἀποδειχθέντα	τόπον	πανηγυρίζωσι καὶ συνεστιῶνται καὶ κοινῶν
[4, 61]	εἵμαρται γενέσθαι συμπάσης Ἰταλίας τὸν	τόπον	τοῦτον, ἐν ᾧ τὴν κεφαλὴν
[4, 24]	πόλει καὶ παντὸς ἄρχειν ἀξιούσῃ	τόπου	τοιούτους ποιεῖσθαι πολίτας. ἔχοι δ´
[4, 25]	Δωριεῖς οἱ περὶ τοὺς αὐτοὺς	τόπους	τὰς πόλεις ἱδρυσάμενοι ἱερὰ κατεσκεύασαν
[4, 55]	αὐτῷ προειδὼς εἰς οὓς παρέσται	τόπους,	τήν τε λείαν ἄφθονον καὶ
[4, 13]	δέ τινα φυλάττοντι κατὰ πολλοὺς	τόπους	τῆς ἀρχαίας κατασκευῆς, βουληθείη μετρεῖν
[4, 13]	ἐν τῷ κρατίστῳ τῆς Ἰσκυλίας	τόπῳ.	οὗτος ὁ βασιλεὺς τελευταῖος ηὔξησε
[4, 62]	ὄντες ἐκ πολλῶν εἰσι συμφορητοὶ	τόπων,	οἱ μὲν ἐκ τῶν ἐν
[4, 60]	μὴ συγχωρεῖν ἐν μηδενὶ τῶν	τόπων	τούτων, οὓς ἂν ἐκεῖνος τῷ
[4, 47]	κατηγορεῖν. καὶ περὶ μὲν ἐμαυτοῦ	τοσαῦτα	λέγω· ὑμῖν δ´, ὦ σύνεδροι,
[4, 40]	Ῥωμαίων. καὶ περὶ μὲν Τυλλίου	τοσαῦτα	παρελάβομεν. ~Μετὰ δὲ τοῦτον παραλαμβάνει
[4, 77]	καὶ τὰ μὲν περὶ ἐμοῦ	τοσαῦτα.	~Τὰ δὲ κοινά, ὑπὲρ ὧν
[4, 80]	θάνατος. ~Ἀλλὰ τί τούτοις ἐπιτιμῶ	τοσαύτας	ἔχων αὐτοῦ παρανομίας κατηγορεῖν ἔξω
[4, 9]	καὶ προδῶ τοὺς ὀρφανούς, οἷς	τοσαύτας	ὀφείλω χάριτας; ἀλλ´ οὔτε τὴν
[4, 9]	ὑποτάξας μὲν ὑμῖν τὰς Λατίνων	τοσαύτας	πόλεις ἀντιποιουμένας τῆς ἀρχῆς, ὑπηκόους
[4, 4]	ἀνοσίους καὶ πᾶσιν ἡμῖν ἐχθροὺς	τοσαύτην	ἀρχὴν κτησαμένους, ἀλλ´ ἐναντιοῦσθαι καὶ
[4, 26]	κεχρημένους ἐκείνων, δι´ ἣν εἰς	τοσαύτην	ἐπιφάνειαν προῆλθον. τοιαῦτα διεξελθὼν συνεβούλευεν
[4, 24]	οὕτω ταῦτ´ ἔχει, ἀλλ´ εἰς	τοσαύτην	σύγχυσιν ἥκει τὰ πράγματα καὶ
[4, 56]	ἐπὶ τὴν αὐτοκράτορα παράγουσιν ἀρχήν.	~Τοσαύτης	δὴ γενόμενος ἐξουσίας ὁ Σέξτος
[4, 85]	ἢ κλεισθῆναι τὰς πύλας διαδρᾶναι,	τοσοῦτο	μόνον ἀπαγγελλόντων, ὅτι κατέχει τὴν
[4, 35]	διαδικασίαν· ὧν οὐδέτερον ἐποίησας, ἀλλὰ	τοσούτοις	χρόνοις ὕστερον ὥσπερ ἐκ μακρᾶς
[4, 9]	πάππος κατέλιπεν ἀρχήν. οὐδὲν γὰρ	τοσοῦτον	ἀπολαύσειαν ἂν ἐκ τῆς ἐμῆς
[4, 29]	οὐκ ἂν ἐν ἰδιώτῃ βίῳ	τοσοῦτον	διεζήσαμεν χρόνον. τί οὖν οὐκ
[4, 31]	δὲ βασιλείαν ἀποστερεῖς με καὶ	τοσοῦτον	ἤδη κατέχεις χρόνον, οὐκ ἐκ
[4, 58]	τὴν πόλιν ὄντος ὡς ἐπὶ	τοσούτῳ	κακῷ μαθὼν τὰ γινόμενα διὰ
[4, 82]	τῇ παρελθούσῃ νυκτί, Κολλατίνου δὲ	τότ´	ἀποδημοῦντος ἐπὶ στρατοπέδου, τὴν ἀκόλαστον
[4, 45]	τῶν τὰ κοινὰ πραττόντων προσλαβὼν	τότ´	ἤδη καὶ τῶν ὑπαιθρίων ἐπεχείρει
[4, 7]	κρατίστῃ δέ γ´ αὐτὸν ἡλικίᾳ	τότ´	ὄντα παραδεδώκασιν οἱ συγγραφεῖς καί
[4, 76]	οὐ μόνον τοῦ κατ´ ἀγορὰν	τότ´	ὄντος, ἀλλὰ καὶ τοῦ κατὰ
[4, 58]	τοῦ σφαγιασθέντος ἐπὶ τῶν ὁρκίων	τότε	βοός, γράμμασιν ἀρχαϊκοῖς ἐπιγεγραμμένη τὰς
[4, 22]	παρὼν καιρὸς ἁρμόττων τοῖς λόγοις.	~Τότε	δ´ οὖν ὁ Τύλλιος ἐπειδὴ
[4, 70]	τῷ ἀνδρὶ τούτῳ τοιαῦτ´ ἦν.	~Τότε	δ´ ὡς ἤκουσε τοῦ Οὐαλερίου
[4, 64]	ὁπότε κατάγοιτο παρὰ τῷ συγγενεῖ,	τότε	δὲ καιρὸν ἁρμόττοντα οἰόμενος ἔχειν.
[4, 52]	τοτὲ μὲν ἁπάσῃ τῇ δυνάμει,	τότε	δὲ μέρει τινί, καὶ λείας
[4, 53]	τοτὲ μὲν ὀλίγοις πρὸς ὀλίγους,	τοτὲ	δὲ πᾶσι πρὸς πάντας, ἐν
[4, 3]	μάχας τοτὲ μὲν ἱππέων ἡγούμενος,	τοτὲ	δὲ πεζῶν ἐν ἁπάσαις ἐφάνη
[4, 53]	μέρη πανδοκεύεται κατὰ τὴν δίοδον,	τότε	δὲ πολυάνθρωπος εἰ καί τις
[4, 10]	κατὰ νόμους ἕξοντα τὴν ἀρχήν·	τότε	δὲ στέργειν ἐπὶ τοῖς παροῦσιν
[4, 34]	ἐκ τοῦ δικαίου μοι καὶ	τότε	δοθείσης καὶ νῦν ὑπαρχούσης ἐξουσίας
[4, 4]	πρῶτα ἡμῖν χωρήσῃ κατὰ νοῦν,	τότε	καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ πάσῃ
[4, 4]	ὅταν ἡμῖν καιρὸς εἶναι δοκῇ,	τότε	λέγωμεν ἀποτεθνηκέναι Ταρκύνιον καὶ ταφὰς
[4, 42]	Ταρκύνιος ὑποσχέσεις ἐξαπατῶν καὶ φενακίζων·	τότε	μαθόντες, ὅτι τῶν κοινῶν οὐδενὸς
[4, 52]	ἐξόδους ἐπὶ τὴν Οὐολούσκων χώραν	τοτὲ	μὲν ἁπάσῃ τῇ δυνάμει, τότε
[4, 3]	τὸ αὐτὸ ἔθνος ἀγωνισάμενος μάχας	τοτὲ	μὲν ἱππέων ἡγούμενος, τοτὲ δὲ
[4, 53]	καταδρομαὶ μάχαι τε, ὅπερ εἰκός,	τοτὲ	μὲν ὀλίγοις πρὸς ὀλίγους, τοτὲ
[4, 31]	πάντα τρόπον διαφθείρας, καὶ οὐδὲ	τότε	μέντοι σαυτῷ πράττειν τὴν δυναστείαν
[4, 2]	ὅσοι σὺν ταῖς γυναιξὶν ἐτύγχανον	τότε	παρόντες, καὶ μέχρι τούτου διέμενεν
[4, 47]	νῦν αἰτιᾶται, μὴ προθυμεῖσθαι λαβεῖν	τότε	πενθερόν· εἰ δὲ χρηστὸν ἐνόμιζεν,
[4, 56]	παραπλήσιον δὴ καὶ τοῦ Ταρκυνίου	τότε	ποιήσαντος συνεὶς τὴν διάνοιαν τοῦ
[4, 19]	γὰρ ἐλάμβανον ἐκ τοῦ δημοσίου	τότε	Ῥωμαῖοι στρατιωτικοὺς μισθούς, ἀλλὰ τοῖς
[4, 12]	κριθεὶς τῆς βασιλείας ἄξιος παραλαμβάνει	τότε	τὴν ἀρχὴν παρὰ τοῦ δημοτικοῦ
[4, 81]	καὶ τί πλέον ἡμῖν ἔσται	τότε,	τί δ´ οὐ χεῖρον; τρεῖς
[4, 24]	μοι δοκεῖ διελθεῖν, ὡς εἶχε	τότε	τοῖς Ῥωμαίοις τὰ περὶ τοὺς
[4, 20]	ἑκατὸν ἐνενήκοντα δύο λόχων γνῶμαι,	τότε	τὸν ἔσχατον ἐκάλει λόχον, ἐν
[4, 5]	δὲ τὸν λόγον ἁπάντων δεξαμένων	τότε	τὸν Τύλλιον αὐτοῖς συνίστησιν ὡς
[4, 20]	τῆς αὐτῆς προαιρέσεως ἅπαντες οὗτοι,	τότε	τοὺς ἀπὸ τοῦ δευτέρου τιμήματος
[4, 20]	λόχους ἐκάλει. μερισθεισῶν δὲ καὶ	τότε	τῶν ψήφων τοὺς ἀπὸ τοῦ
[4, 84]	μὲν κατὰ πόλιν ἐν τῷ	τότε	χρόνῳ πραχθέντα τοιαῦτ´ ἦν. ~Βασιλεὺς
[4, 64]	μὲν οὖν Κολλατῖνος ἐπὶ στρατοπέδου	τότε	ὢν ἐτύγχανεν, ἡ δὲ συνοικοῦσα
[4, 57]	ἐπιφανέστατος ἁπάντων ἐγεγόνει· ἀπολογουμένου δὲ	τοῦ	ἀνδρὸς καὶ διὰ τὸ μηδὲν
[4, 45]	κατηγορίαν τ´ ἄλλα διεξιὼν ἔργα	τοῦ	ἀνδρός, οἷς αὐθάδειά τις ἐδόκει
[4, 64]	ἐπιφανοῦς, ἐξένιζεν αὐτὸν ὡς συγγενῆ	τοῦ	ἀνδρὸς πολλῇ προθυμίᾳ τε καὶ
[4, 25]	Δωριεῖς δ´ ἐπὶ Τριοπίῳ τὸ	τοῦ	Ἀπόλλωνος· ἔνθα συνιόντες γυναιξὶν ὁμοῦ
[4, 61]	πολυτελείᾳ τῆς ὕλης μόνον διαλλάττων	τοῦ	ἀρχαίου, ἐκ μὲν τοῦ κατὰ
[4, 25]	ὀνόματα καὶ δόξας προῆλθον, οὔτε	τοῦ	Βαβυλωνίου τείχους ἐμακάρισε τὴν Ἀσσυρίαν
[4, 29]	τοῖς κράτιστα πεφυκόσι, καὶ μορφὴ	τοῦ	βασιλείου γένους ἀξία. ἢ τούτων
[4, 8]	ὡς ἐπίτροπος ὢν τῶν ἐκ	τοῦ	βασιλείου γένους παίδων τόν τ´
[4, 1]	Λατίνων ἔθνους ἀνήρ τις ἐκ	τοῦ	βασιλείου γένους Τύλλιος ὄνομα γυναικὶ
[4, 3]	τοιαῦτ´ ἐστίν. ~Ἃ δὲ πρὸ	τοῦ	βασιλεῦσαι διεπράξατο λόγου ἄξια, ἐξ
[4, 4]	τῶν ἐχθρῶν ἰσχυρόν ἐστι ζῆν	τοῦ	βασιλέως ἀγγελλομένου, παραλαβὼν σὺ τάς
[4, 2]	τε μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ	τοῦ	βασιλέως γυνὴ πορευόμεναι διὰ τῆς
[4, 3]	φανεὶς στεφάνοις αὖθις ἀριστείοις ὑπὸ	τοῦ	βασιλέως ἐκοσμεῖτο. ἔτη δὲ γεγονὼς
[4, 5]	Τύλλιον αὐτοῖς συνίστησιν ὡς ὑπὸ	τοῦ	βασιλέως ἐπίτροπον ἁπάντων τῶν τ´
[4, 4]	ἐστί; πρῶτον μὲν κρυπτώμεθα τὸν	τοῦ	βασιλέως θάνατον καὶ πρὸς ἅπαντας
[4, 7]	ἄρα γόνῳ μὲν ἦσαν υἱωνοὶ	τοῦ	βασιλέως οἱ παῖδες, ποιήσει δ´
[4, 6]	τὸν πρὸς Λατίνους πόλεμον ὑπὸ	τοῦ	βασιλέως πέμπεται, ὡς ἀμφότεροι λέγουσιν
[4, 10]	ἐπὶ τῷ δήμῳ ποιήσωσι τὴν	τοῦ	βασιλέως προαίρεσιν, ἅπασαι τὸν Τύλλιον
[4, 26]	βάρβαροι. Πολιτικαὶ μὲν δὴ πράξεις	τοῦ	βασιλέως τούτου σὺν ἄλλαις πολλαῖς
[4, 85]	γράμματα λαβόντες οἱ καταλειφθέντες ὑπὸ	τοῦ	βασιλέως ὕπαρχοι Τῖτος Ἑρμίνιος καὶ
[4, 15]	μὲν τἀληθῆ καὶ ἀπὸ παντὸς	τοῦ	βελτίστου τετιμῆσθαι, πατέρων τε ὧν
[4, 37]	λέξαντος αὐτοῦ καταβαίνειν τ´ ἀπὸ	τοῦ	βήματος βουλομένου κραυγή τ´ ἐξ
[4, 12]	παραχωρεῖν οἵου τε ὄντος ἀπὸ	τοῦ	βήματος κραυγή τε παρὰ πάντων
[4, 70]	ὅρκον τοιαύτην αὑτῷ τελευτὴν ἠράσατο	τοῦ	βίου γενέσθαι καὶ τοῖς αὑτοῦ
[4, 82]	μακαριώτερος ἔδοξεν ὁ θάνατος εἶναι	τοῦ	βίου, ἡμῖν δ´ ἆρ´ οὐ
[4, 79]	ἐπὶ ταῖς δυσμαῖς ὄντας ἤδη	τοῦ	βίου; Σερούιον μὲν Τύλλιον τὸν
[4, 67]	ταχεῖαν αὐτῇ δοῦναι τὴν ἀπαλλαγὴν	τοῦ	βίου σπᾶται τὸ ξιφίδιον, ὃ
[4, 70]	νῦν, ὃν ἐγὼ περιμένων ταύτην	τοῦ	βίου τὴν προσποίησιν ἐφύλαττον; ἆρα
[4, 29]	γάμους, καὶ σὺ μὲν ἀπαλλάττεις	τοῦ	βίου τὴν σαυτοῦ γυναῖκα, ἐγὼ
[4, 9]	γυναῖκα, καὶ παρὰ πάντα τὸν	τοῦ	βίου χρόνον ὥσπερ ἐξ αὑτοῦ
[4, 7]	ἁπάντων ἐστὶ δόξας, καὶ ὁ	τοῦ	βίου χρόνος αὐτῷ πλείων ἀναφαίνεται
[4, 39]	ἐπὶ τῆς κρηπῖδος ἑστῶτα πρὸ	τοῦ	βουλευτηρίου θεασαμένη βασιλέα τ´ αὐτὸν
[4, 7]	ὅτι Τύλλιον αὐτὸς ἀράμενος ἐκ	τοῦ	βουλευτηρίου καὶ φέρων ἔξω κατὰ
[4, 38]	ἐπικαλούμενον ἔφερε. γενόμενος δ´ ἔξω	τοῦ	βουλευτηρίου μετέωρον ἐξαρπάσας αὐτὸν ἀκμάζων
[4, 38]	εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ πρὸ	τοῦ	βουλευτηρίου στὰς ἐκέλευσε τῷ κήρυκι
[4, 76]	αἵματι τὴν νεκράν· ἣν πρὸ	τοῦ	βουλευτηρίου τεθῆναι κελεύσαντες ὑψηλὴν καὶ
[4, 38]	ἀνὴρ ῥιπτεῖ κατὰ τῶν κρηπίδων	τοῦ	βουλευτηρίου τῶν εἰς τὸ ἐκκλησιαστήριον
[4, 84]	καὶ σώζεσθαι ὑφ´ ἡμῶν. ~Τοιαῦτα	τοῦ	Βρούτου δημηγοροῦντος ἀναβοήσεις τε συνεχεῖς
[4, 69]	ἀναθήμασι δωρησάμενοι τὸν θεὸν καὶ	τοῦ	Βρούτου πολλὰ καταγελάσαντες, ὅτι βακτηρίαν
[4, 27]	ἀπέχων, ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ Ταρκυνίου τε	τοῦ	γαμβροῦ καὶ τῆς ἑαυτοῦ θυγατρὸς
[4, 40]	αὐτὴν ἀποθανεῖν· οἱ δ´ ὑπὸ	τοῦ	γαμβροῦ καὶ τῆς θυγατρὸς ἀναιρεθῆναι
[4, 31]	ἀκμὴν τριάκοντα γεγονὼς ἔτη, μετὰ	τοῦ	γάμου τῆς θυγατρὸς καὶ τὰ
[4, 20]	τιμήματος. καὶ τοῦτ´ ἐποίει μέχρι	τοῦ	γενέσθαι λόχους ἑπτὰ καὶ ἐνενήκοντα
[4, 1]	παρελθεῖν. τὰ μὲν οὖν περὶ	τοῦ	γένους αὐτοῦ λεγόμενα, οἷς μάλιστ´
[4, 2]	ἠφανίσθη. τὰ μὲν δὴ περὶ	τοῦ	γένους αὐτοῦ λεγόμενα τοιαῦτ´ ἐστίν.
[4, 32]	τί οὖν ἐπετρόπευες τὸν ἀλλότριον	τοῦ	γένους καὶ τὸν οἶκον ἀνδρωθέντι
[4, 13]	πόλεως οὐκ ἐῶντος, ὥς φασι,	τοῦ	δαιμονίου, ἀλλ´ ἔστιν ἅπαντα τὰ
[4, 26]	πραγμάτων ὄγκῳ καὶ τῇ προνοίᾳ	τοῦ	δαιμονίου κρείττονι κεχρημένους ἐκείνων, δι´
[4, 63]	καὶ τῆς πόλεως, προθεσπίσαντος αὐτῷ	τοῦ	δαιμονίου τὴν μέλλουσαν γενήσεσθαι περὶ
[4, 49]	προκλήσεις, Ἐχετρανοί τε καὶ Ἀντιᾶται.	τοῦ	δὲ μένειν εἰς ἅπαντα χρόνον
[4, 68]	θανάτῳ δι´ οὐδὲν μὲν ἀδίκημα,	τοῦ	δὲ πλούτου προαχθεὶς εἰς ἐπιθυμίαν,
[4, 39]	ὄρβιος καλούμενος πρότερον ἐξ ἐκείνου	τοῦ	δεινοῦ καὶ μυσαροῦ πάθους ἀσεβὴς
[4, 47]	λαβόντας εἰσενεγκεῖν εἰς τὴν κατάλυσιν	τοῦ	δεσπότου καὶ ἀποθέσθαι κρύψαντας ἐν
[4, 20]	ἅπαντες οὗτοι, τότε τοὺς ἀπὸ	τοῦ	δευτέρου τιμήματος εἴκοσι καὶ δύο
[4, 19]	ἀνεισφορίαν. οὐ γὰρ ἐλάμβανον ἐκ	τοῦ	δημοσίου τότε Ῥωμαῖοι στρατιωτικοὺς μισθούς,
[4, 24]	τρόπους. ἢ γὰρ ὠνησάμενοι παρὰ	τοῦ	δημοσίου τοὺς ὑπὸ δόρυ πωλουμένους
[4, 43]	κατέφερε. τοῦτο τὸ πολίτευμα πολὺ	τοῦ	δημοτικοῦ πλήθους ἀπανήλωσεν ἐπὶ τῆς
[4, 12]	παραλαμβάνει τότε τὴν ἀρχὴν παρὰ	τοῦ	δημοτικοῦ πλήθους πολλὰ χαίρειν τῇ
[4, 30]	δημοτικὰ πολιτεύματα παρακαλοῦντες ἔκ τε	τοῦ	δημοτικοῦ πλήθους τοὺς ἀπορωτάτους, οἷς
[4, 41]	Ἀθήνησι Θηρικλέους. οὗτος ὑπεριδὼν μὲν	τοῦ	δημοτικοῦ πλήθους, ὑπεριδὼν δὲ τῶν
[4, 40]	τις εἰς ἑαυτὸν ὁρμὴ γένηται	τοῦ	δημοτικοῦ, πρὶν ἢ βεβαίως κρατύνασθαι
[4, 40]	αὐτοῦ πάντες, ἀλλὰ παρὰ μόνου	τοῦ	δήμου, δεκασμοῖς δὲ {καὶ δωροδοκίαις}
[4, 20]	αἷς τὰ μέγιστα ἐπεκυροῦτο ὑπὸ	τοῦ	δήμου. εἴρηται δέ μοι καὶ
[4, 40]	οὐ παρὰ τῆς βουλῆς καὶ	τοῦ	δήμου, καθάπερ οἱ πρὸ αὐτοῦ
[4, 12]	ἀγρῶν ἅπαντας παρεῖναι. συνελθόντος δὲ	τοῦ	δήμου καλῶν τὰς φράτρας κατὰ
[4, 38]	τὸν οἰκεῖον καιρὸν ἔλαβε διεσκεδασμένου	τοῦ	δήμου κατὰ τοὺς ἀγροὺς ἐπὶ
[4, 12]	ἣν οὐκ ἠξίωσεν ἐπικυρῶσαι τὰ	τοῦ	δήμου κρίματα, ὥσπερ αὐτῇ ποιεῖν
[4, 80]	ταῦτα ψῆφον ἐπενέγκαντος ἐν ἀρχαιρεσίαις	τοῦ	δήμου, μέθ´ ἧς ἅπαντα ἐπικυροῦσθαι
[4, 3]	ταῦτα Ῥωμαῖοι μὲν αὐτὸν ἐκ	τοῦ	δήμου μεταγαγεῖν ἠξίωσαν εἰς τοὺς
[4, 63]	ἐπιθεμένων αὐτῷ τῶν πατρικίων καὶ	τοῦ	δήμου συμφρονήσαντος ἐξέπεσε τῆς δυναστείας.
[4, 74]	τε καὶ ἄρχεσθαι καὶ πρὸ	τοῦ	διαφθαρῆναι τὴν διάνοιαν ἀφίστασθαι τῆς
[4, 61]	ἀλλ´ ἀπὸ τοῦ κρατίστου καὶ	τοῦ	δικαιοτάτου λέγειν. οὐ δυνηθεὶς δὲ
[4, 46]	ἐκεῖνον. πολὺν δὲ λόγον ὑπὲρ	τοῦ	δικαίου καὶ τῶν ὁμολογιῶν διεξελθὼν
[4, 31]	ἤδη κατέχεις χρόνον, οὐκ ἐκ	τοῦ	δικαίου λαβών· οὔτε γὰρ μεσοβασιλεῖς
[4, 34]	ἀδικῶ. μάρτυς δὲ τῆς ἐκ	τοῦ	δικαίου μοι καὶ τότε δοθείσης
[4, 61]	ἔχοντες πλευράς, μέσος μὲν ὁ	τοῦ	Διός, παρ´ ἑκάτερον δὲ τὸ
[4, 38]	τοῦτ´ ἰδὼν ἀναπηδᾷ τ´ ἀπὸ	τοῦ	δίφρου, καὶ συναρπάσας τὸν γέροντα
[4, 23]	τῇ φύσει τὸ ἐλεύθερον οἴονται	τοῦ	δούλου διαφέρειν, ἀλλ´ οὐ τῇ
[4, 65]	φήσω κατειληφὼς ἀσχημονοῦσάν σε μετὰ	τοῦ	δούλου τετιμωρῆσθαι τὴν τοῦ συγγενοῦς
[4, 5]	ἐπειδὴ καιρὸς ἦν, ἐξῆλθεν ἐκ	τοῦ	δωματίου καὶ παρήγγειλε τοῖς ἔνδον
[4, 64]	λαθὼν τοὺς παρὰ ταῖς θύραις	τοῦ	δωματίου κοιμωμένους εἰσέρχεται ξίφος ἔχων.
[4, 4]	ἔσω μήτ´ ἔξω· ἔπειτ´ ἐκ	τοῦ	δωματίου πάντας ἐξελθεῖν κελεύσασα τοὺς
[4, 48]	τοὺς ἀρίστους ἄνδρας, ἡγεμόνα ποιοῦνται	τοῦ	ἔθνους ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς τοῖς
[4, 25]	τῶν τοιούτων ἔργων τὴν Ἀμφικτύονος	τοῦ	Ἕλληνος ἐπίνοιαν ἠγάσθη, ὃς ἀσθενὲς
[4, 57]	αὐτῷ τε καὶ τοῖς συλλαβομένοις	τοῦ	ἔργου χωρὶς τῶν ἄλλων μισθῶν,
[4, 28]	ἕως ἡ φύσις αὐτὸν ἐκ	τοῦ	ζῆν ἐξαγάγῃ, καὶ τὸν ἀδελφὸν
[4, 64]	δὲ καὶ τοῦτον υἱωνὸν εἶναι	τοῦ	Ἠγερίου πείθομαι, εἴ γε τὴν
[4, 40]	ταφὴν τῇ κατόπιν νυκτὶ ἀποθνήσκει.	τοῦ	θανάτου δ´ ὁ τρόπος, ὅστις
[4, 62]	ταὐτομάτου, σὺν τοῖς ἄλλοις ἀναθήμασι	τοῦ	θεοῦ καὶ οὗτοι διεφθάρησαν ὑπὸ
[4, 69]	αἰτίαν τῆς νόσου γνῶναι παρὰ	τοῦ	θεοῦ καὶ τὴν λύσιν βουλόμενος
[4, 73]	αἰδώς τ´ ἀλλήλων καὶ κώλυσις	τοῦ	καθ´ ἡδονὴν ζῆν φιλοτιμία τε
[4, 29]	ὅ τι βούλεται, καὶ περὶ	τοῦ	καθέξειν ἐν ἑαυτῷ τοὺς λόγους
[4, 70]	ἔξω τοῦ φρονεῖν γεγονὼς ὑπὸ	τοῦ	κακοῦ. πολλὰ δ´ αὐτοῦ κατολοφυρομένου
[4, 57]	συμφορᾷ καὶ οὐδὲ φωνὴν ὑπὸ	τοῦ	κακοῦ ῥῆξαι δυνάμενον ἀποκτείνουσι βάλλοντες
[4, 47]	καὶ τὰ κοινὰ πράττοντες ὑπὸ	τοῦ	καλοῦ τούτου δημαγωγοῦ, ὃς παρεσκεύασταί
[4, 62]	κατὰ γῆς ἐν τῷ ναῷ	τοῦ	Καπιτωλίνου Διὸς ἐν λιθίνῃ λάρνακι,
[4, 56]	ἐν αὐτῷ πεφυκυῖαι πλήρεις ἤδη	τοῦ	καρποῦ καὶ συγκομιδῆς ὥραν ἔχουσαι·
[4, 76]	ὄχλου δὲ συναχθέντος οὐ μόνον	τοῦ	κατ´ ἀγορὰν τότ´ ὄντος, ἀλλὰ
[4, 2]	Ἡφαίστου καθάπερ οἴονταί τινες εἴτε	τοῦ	κατ´ οἰκίαν ἥρωος, ἐγκύμονα γενέσθαι
[4, 61]	διαλλάττων τοῦ ἀρχαίου, ἐκ μὲν	τοῦ	κατὰ πρόσωπον μέρους τοῦ πρὸς
[4, 76]	ἀγορὰν τότ´ ὄντος, ἀλλὰ καὶ	τοῦ	κατὰ τὴν πόλιν ὅλην· διεξῄεσαν
[4, 37]	συνδραμόντος δ´ εἰς τὴν ἀγορὰν	τοῦ	κατὰ {τὴν} πόλιν ὄχλου προελθὼν
[4, 29]	τὴν ἡλικίαν. φέρε, ἀλλ´ ἡ	τοῦ	κατέχοντος τὰ πράγματα εὐγένεια καὶ
[4, 23]	ἀνθρώπους ἀναγκασθῇ πολεμεῖν. χωρὶς δὲ	τοῦ	κοινῇ χρησίμου καὶ ἰδίᾳ πολλὰ
[4, 45]	γινομένην ἀγορὰν τοὺς εἰωθότας ὑπὲρ	τοῦ	κοινοῦ τῶν Λατίνων συνεδρεύειν, ἡμέραν
[4, 61]	σφετερίζεσθαι τὸ σημεῖον, ἀλλ´ ἀπὸ	τοῦ	κρατίστου καὶ τοῦ δικαιοτάτου λέγειν.
[4, 53]	ὀλίγων ἐρῶ. ~Πόλις ἦν ἐκ	τοῦ	Λατίνων γένους Ἀλβανῶν ἀπόκτισις ἀπέχουσα
[4, 25]	αὐτὸς ἁπάσας τὰς μετεχούσας πόλεις	τοῦ	Λατίνων γένους συστῆσαι καὶ συναγαγεῖν,
[4, 1]	τοιαῦτ´ ἐστίν. ἐν Κορνικόλῳ πόλει	τοῦ	Λατίνων ἔθνους ἀνήρ τις ἐκ
[4, 45]	καὶ ξενικῆς, τὸν ἐπιφανέστατον ἐκ	τοῦ	Λατίνων ἔθνους καὶ πλεῖστον ἁπάντων
[4, 6]	καὶ ταῦτ´ ἐν τῇ κρατίστῃ	τοῦ	λέγειν τε καὶ πράττειν ὄντες
[4, 69]	παίδων Ἄρροντα καὶ Τῖτον ὑπὲρ	τοῦ	λοιμοῦ· κατέσκηψε γάρ τις ἐπὶ
[4, 21]	τῷ μίαν εἶναι ψῆφον ὅλου	τοῦ	λόχου τοῦ τ´ ὀλίγους ἔχοντος
[4, 45]	ἄλλων ἁπάντων παρόντων. ἀπολογουμένου δὲ	τοῦ	Μαμιλίου καὶ εἰς ἀναγκαίας τινὰς
[4, 61]	ἐφύλαττον ἀπόκρισιν, ὥσπερ αὐτοῖς ὁ	τοῦ	μάντεως ὑπέθετο υἱός, τὴν Ῥώμην
[4, 62]	οὗτοι διέμειναν οἱ χρησμοὶ μέχρι	τοῦ	Μαρσικοῦ κληθέντος πολέμου κείμενοι κατὰ
[4, 13]	φανείη κύκλος. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν	τοῦ	μεγέθους τε καὶ κάλλους τῆς
[4, 76]	Ἑλλήνων ἀνὰ χρόνον ὠνομάσθησαν ἐπὶ	τοῦ	μεγέθους τῆς ἐξουσίας, ὅτι πάντων
[4, 20]	πρώτους μὲν λόχους τοὺς ἀπὸ	τοῦ	μεγίστου τιμήματος καταγραφέντας, ἐν οἷς
[4, 26]	τῆς Ἀρτέμιδος νεών, τὸν ἐπὶ	τοῦ	μεγίστου τῶν ἐν τῇ Ῥώμῃ
[4, 54]	ἀμφοτέραις ἔσεσθαι καὶ δεινὴ περὶ	τοῦ	μέλλοντος ἀθυμία· κάκιον δὲ τοὺς
[4, 58]	μηδὲν αὐτοῖς ἔτι δεῖμα περὶ	τοῦ	μέλλοντος ὑπάρχῃ χρόνου μηδ´ ἐνδοιάζωσιν,
[4, 59]	τὸ τέρας ἰδὼν ὁ Ταρκύνιος	τοῦ	μὲν ὀρύγματος ἐπισχεῖν ἐκέλευσε τοὺς
[4, 24]	τοὺς τιμητὰς ἀξιώσαιμ´ ἂν τούτου	τοῦ	μέρους προνοεῖν· εἰ δὲ μή
[4, 26]	ἄν τις οὐ μικρὸν τεκμήριον	τοῦ	μὴ βαρβάρους εἶναι τοὺς οἰκίσαντας
[4, 46]	χαλινὸν εἰλήφασι {τῆς δουλείας} περὶ	τοῦ	μὴ λαβεῖν αὐτὸν διαμάχεσθαι, ἐξ
[4, 74]	τῶν εἰρημένων χρησιμώτατον ἔσεσθαι καὶ	τοῦ	μὴ πολλὰ ἐξαμαρτάνειν τοὺς παραληψομένους
[4, 23]	μὲν δεσπόταις πολλὴ φροντὶς ἔσται	τοῦ	μὴ προχείρως τινὰς ἐλευθεροῦν, ὡς
[4, 84]	ἐπαίροντες, οἱ δὲ κατὰ λογισμὸν	τοῦ	μὴ ῥᾳδίαν εἶναι τὴν καθαίρεσιν
[4, 29]	τὸ δοκοῦν αἴτιον εἶναί μοι	τοῦ	μηδεμιᾶς ὀρέγεσθαί σε μήτε φιλοτιμίας
[4, 4]	φιλανθρώποις τὸ πλῆθος ἀναλαμβάνων καὶ	τοῦ	μηδὲν ἀδίκημα γενέσθαι πολλὴν ἔχων
[4, 37]	δεήσεις πολλαὶ σὺν οἰμωγαῖς ὑπὲρ	τοῦ	μηδενὶ παραχωρεῖν τῆς ἀρχῆς· τινὲς
[4, 71]	ψῆφόν τ´ αὐτοῖς ἀναδῶμεν ὑπὲρ	τοῦ	μηκέτι Ῥωμαίων Ταρκύνιον ἄρξειν καὶ
[4, 61]	εὕροι τις ἂν τῆς ὑπεροχῆς	τοῦ	μήκους παρὰ τὸ πλάτος οὐδ´
[4, 56]	τῷ πολλάκις ἐπερωτῶντι, τὴν Θρασυβούλου	τοῦ	Μιλησίου διάνοιαν ὡς ἔμοιγε δοκεῖ
[4, 62]	ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατὸν ὀλυμπιάσιν ἐμπρησθέντος	τοῦ	ναοῦ, εἴτ´ ἐξ ἐπιβουλῆς, ὡς
[4, 61]	καὶ τὰ μὲν πολλὰ ἐξειργάσατο	τοῦ	ναοῦ, τελειῶσαι δ´ οὐκ ἔφθασεν
[4, 39]	Οὐκ ἄξεις, ἀλιτήριε, καὶ διὰ	τοῦ	νεκροῦ; κἀκεῖνος ἐπὶ τῷ πάθει
[4, 70]	ἦν. ~Τότε δ´ ὡς ἤκουσε	τοῦ	Οὐαλερίου τὰ συμβάντα τῇ Λουκρητίᾳ
[4, 49]	ποιεῖν τὴν συμμαχίαν, ἐκ δὲ	τοῦ	Οὐολούσκων ἔθνους δύο πόλεις ἐδέξαντο
[4, 15]	θεῶν ἐπισκόπων τε καὶ φυλάκων	τοῦ	πάγου, οὓς ἔταξε θυσίαις κοιναῖς
[4, 21]	ἔχοντος ἐν αὑτῷ πολίτας καὶ	τοῦ	πάνυ πολλούς· καὶ τῷ πρώτους
[4, 46]	ἐγγόνοις, τὸν δ´ ἀξιοῦντα τῶν	τοῦ	πάππου δωρεῶν κληρονομεῖν ἁπάντων ἀνθρώπων
[4, 11]	παῖδας ἐξελαύνειν καὶ τὴν ὑπὸ	τοῦ	πάππου καταλειφθεῖσαν ἀρχὴν ἀφαιρεῖσθαι, στέρξομεν
[4, 31]	ἤθελες, ὅτε μοι τὸν οἶκον	τοῦ	πάππου παρεδίδους, ἅμα τοῖς χρήμασι
[4, 59]	κατασκευὴν τῶν ἱερῶν ἐγίνετο τὰς	τοῦ	πάππου προθυμούμενος εὐχὰς ἐπιτελέσαι. ἐκεῖνος
[4, 44]	ἀρχῆς τὰ καταλειφθέντα ἡμίεργα ὑπὸ	τοῦ	πάππου τελειῶσαι, τὰς μὲν ἐξαγωγίμους
[4, 32]	χάριν οὐκ ἀξιοῖς με τῶν	τοῦ	πάππου τιμῶν κληρονομεῖν καὶ τίνα
[4, 79]	πολῖται, ὁ Ταρκύνιος ὁ πρὸ	τοῦ	παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν Ἄρροντα τὸν
[4, 77]	παθεῖν ἐκείνοις ἐρρύσατο καὶ μέχρι	τοῦ	παρόντος διασέσωκε χρόνου· νῦν δ´
[4, 34]	ὁ Ῥωμαίων οὐ τὸν διάδοχον	τοῦ	πατρός, ἀλλὰ τὸν ἄξιον τῆς
[4, 55]	αὐτῷ πιστεύσειαν ἀληθεύειν τὴν ἀπὸ	τοῦ	πατρὸς ἀπόστασιν, ἀργύριόν τε καὶ
[4, 55]	ἐξαπατηθέντες ὑφ´ ὧν ἔπραττεν ὁ	τοῦ	πατρὸς ἀποστάτης συνεχῶς ἐπὶ τὴν
[4, 4]	Ἄγκου Μαρκίου παίδων ἀνασώσασθαι τὴν	τοῦ	πατρὸς ἀρχὴν βουλομένων, ὡς ἐν
[4, 30]	ἐπάγεται γυναῖκα τὴν Τυλλίαν οὔτε	τοῦ	πατρὸς αὐτῆς βεβαιοῦντος τὸν γάμον
[4, 65]	γὰρ οἶδ´, ὅτι παραλήψομαι τὴν	τοῦ	πατρὸς βασιλείαν, ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον,
[4, 6]	Τυρρηνίδα ἐπηγάγετο, ἣν ζῶντος ἔτι	τοῦ	πατρὸς ἔγημεν, ἅπαντες ὁμολογοῦσιν οἱ
[4, 77]	ὃς ἔμελλε τιμωρήσειν τῷ θανάτῳ	τοῦ	πατρός, εἰ μὴ γένοιτο ἐκποδῶν,
[4, 64]	τῶν Ταρκυνίου παίδων ἀποσταλεὶς ὑπὸ	τοῦ	πατρὸς εἰς πόλιν, ἣ ἐκαλεῖτο
[4, 39]	γὰρ τὴν εἰς τὸ βουλευτήριον	τοῦ	πατρὸς εἴσοδον καὶ σπουδὴν ἔχουσα
[4, 70]	πολλὰ δ´ αὐτοῦ κατολοφυρομένου καὶ	τοῦ	πατρὸς ἐν μέρει καὶ τῆς
[4, 66]	δ´ εἰς τὴν οἰκίαν εἰσῆλθε	τοῦ	πατρός· ἔτυχον δὲ συγγενεῖς ὄντες
[4, 6]	πέντε καὶ εἴκοσι κατὰ τὸν	τοῦ	πατρὸς θάνατον, ὁ δὲ Λεύκιος
[4, 66]	οὐδεμίαν προϊεμένη, ἔπειτ´ ἀνιστάντος αὐτὴν	τοῦ	πατρὸς καὶ τί πέπονθεν ἀξιοῦντος
[4, 57]	γραφεῖσαν, ἐπιγινώσκειν φήσας τὴν σφραγῖδα	τοῦ	πατρὸς ὁ Σέξτος ἔλυσε, καὶ
[4, 56]	τότε ποιήσαντος συνεὶς τὴν διάνοιαν	τοῦ	πατρὸς ὁ Σέξτος, ὅτι κελεύει
[4, 81]	ἑνὸς Ταρκυνίους ἕξομεν πολλῷ μιαρωτέρους	τοῦ	πατρός. ὅπου γὰρ ὁ γενόμενος
[4, 82]	ὑπὸ τοῖς κόλποις ξίφος σπασαμένη	τοῦ	πατρὸς ὁρῶντος, ὦ δημόται, διὰ
[4, 68]	τὸ μὴ τιμωρῆσαι τῷ θανάτῳ	τοῦ	πατρὸς οὐκ ἂν ὑπομείναντα, νέος
[4, 55]	οὐ μὴν ἀδυνάτῳ γε, συγχωρήσαντος	τοῦ	πατρὸς ποιεῖν ὅσα βούλεται, σκήπτεται
[4, 57]	Πέτρωνος κατασκευασθείσας ἐπιστολὰς σεσημειωμένας τῇ	τοῦ	πατρὸς σφραγῖδι λαβόντας ἔνδον ἀποθέσθαι.
[4, 1]	καὶ συγγενικὸν ὄνομα Τύλλιον ἐπὶ	τοῦ	πατρός, τὸ δὲ κοινὸν καὶ
[4, 56]	τῷ Κορινθίων τυράννῳ πυνθανομένῳ διὰ	τοῦ	πεμφθέντος ἀγγέλου, πῶς ἂν ἐγκρατέστατα
[4, 54]	τὰ πρὸς τοὺς Γαβίους φέροντα	τοῦ	περιβόλου διὰ πολυχειρίας ἐξωχυροῦτο τάφρον
[4, 57]	ἀργυρίῳ τὰς ἐπὶ τὸν ὄλεθρον	τοῦ	Πέτρωνος κατασκευασθείσας ἐπιστολὰς σεσημειωμένας τῇ
[4, 84]	ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν λεγομένων ἐκ	τοῦ	πλήθους ἐγίνοντο διασημαίνουσαι τὸ βουλόμενόν
[4, 57]	τῆς ψυχῆς ἀγωνιῶντες. ~Ἠρεθισμένου δὲ	τοῦ	πλήθους καὶ μετὰ πολλῆς προθυμίας
[4, 44]	αὐτῷ παρανομεῖν, ἀλλ´ ἐπιλέξας ἐκ	τοῦ	πλήθους, ὅσον ἦν πιστὸν ἑαυτῷ
[4, 64]	στρατοπέδου κάμνοντες ἐπὶ τῇ τριβῇ	τοῦ	πολέμου καὶ οἱ κατὰ πόλιν
[4, 85]	τε καὶ τὸν Ὁράτιον ἀνοχὰς	τοῦ	πολέμου καταστησάμενοι πρὸς τοὺς Ἀρδεάτας
[4, 55]	τὸν πατέρα περὶ τῆς καταλύσεως	τοῦ	πολέμου· μαστιγωθεὶς δ´ ὑπ´ αὐτοῦ
[4, 17]	τισὶν ὀργάνοις ἐπισημαινόντων τὰ παρακλητικὰ	τοῦ	πολέμου. προσέκειντο δ´ οἱ μὲν
[4, 83]	ἀρετῆς ὁρῶσι μεταποιουμένους ἄσμενοι συναροῦνται	τοῦ	πολέμου· τυραννὶς γὰρ ἅπασιν ἐχθρὰ
[4, 73]	καὶ διὰ τοῦτο τὸ σχῆμα	τοῦ	πολιτεύματος ἁπάντων μάλιστα τῶν Ἑλλήνων
[4, 21]	ὅσα δεῖ. οὗτος ὁ κόσμος	τοῦ	πολιτεύματος ἐπὶ πολλὰς διέμεινε γενεὰς
[4, 22]	ἐποιήσατο δὲ καὶ τῆς αὐξήσεως	τοῦ	πολιτικοῦ συντάγματος οὐ μικρὰν πρόνοιαν
[4, 44]	ἃς ἐκεῖνος ὀρύττειν ἤρξατο, μέχρι	τοῦ	ποταμοῦ καταγαγεῖν, τὸν δ´ ἀμφιθέατρον
[4, 81]	ὑποτρέφει, θεάσασθε ἔργον ἑνὸς αὐτῶν	τοῦ	πρεσβυτάτου. ~Αὕτη Σπορίου μέν ἐστι
[4, 61]	μὲν τοῦ κατὰ πρόσωπον μέρους	τοῦ	πρὸς μεσημβρίαν βλέποντος τριπλῷ περιλαμβανόμενος
[4, 25]	δικασταὶ καθεζόμενοι διῄτων καὶ περὶ	τοῦ	πρὸς τοὺς βαρβάρους πολέμου καὶ
[4, 40]	τῶν φίλων, Ταρκυνίου θυγάτηρ οὖσα	τοῦ	προτέρου βασιλέως, νυκτὸς ἐκκομίζει τὸ
[4, 68]	δι´ ἀρετήν, μήτηρ δὲ Ταρκυνία	τοῦ	προτέρου βασιλέως Ταρκυνίου θυγάτηρ· αὐτὸς
[4, 38]	καὶ κακῶς ὅλον ἑαυτὸν ἐκ	τοῦ	πτώματας ἔχων. ~Τὰ μετὰ ταῦτα
[4, 38]	ἐκκλησιαστήριον φερουσῶν. μόγις δ´ ἐκ	τοῦ	πτώματος ἀναστὰς ὁ πρεσβύτης ὡς
[4, 39]	οὖσαν ἄλλην, εἰ μὴ διὰ	τοῦ	πτώματος; ἡ δ´ ἐκπικρανθεῖσα καὶ
[4, 39]	ἄγει βίᾳ τὰς ἡμιόνους κατὰ	τοῦ	πτώματος. οὗτος ὁ στενωπὸς ὄρβιος
[4, 2]	τῶν δείπνων ἀπαρχὰς ἁγίζουσιν, ὑπὲρ	τοῦ	πυρὸς ἀνασχεῖν λέγουσιν αἰδοῖον ἀνδρός.
[4, 40]	μόνη διέμεινεν οὐδὲν λωβηθεῖσα ὑπὸ	τοῦ	πυρός. καὶ ἔτι νῦν ὁ
[4, 62]	θεοῦ καὶ οὗτοι διεφθάρησαν ὑπὸ	τοῦ	πυρός. οἱ δὲ νῦν ὄντες
[4, 63]	Κιρκαίαν δὲ κατὰ λογισμόν, ὅτι	τοῦ	Πωμεντίνου πεδίου μεγίστου τῶν περὶ
[4, 40]	τὸ σῶμα. ἀπελθοῦσα δ´ ἀπὸ	τοῦ	σήματος οἴκαδε καὶ μίαν ἡμέραν
[4, 39]	παρῆν. στενοῦ δ´ ὄντος πάνυ	τοῦ	στενωποῦ, δι´ οὗ τὴν ἀπήνην
[4, 24]	πωλουμένους ἐκ τῶν λαφύρων, ἢ	τοῦ	στρατηγοῦ συγχωρήσαντος ἅμα ταῖς ἄλλαις
[4, 67]	καὶ σὺν ἐκείνῳ πράξων ἀπόστασιν	τοῦ	στρατιωτικοῦ πλήθους ἀπὸ τῶν τυράννων.
[4, 64]	πολιορκίας γινομένης οἵ τ´ ἐπὶ	τοῦ	στρατοπέδου κάμνοντες ἐπὶ τῇ τριβῇ
[4, 85]	ἑτέρας ὁδοὺς πρὸς τοὺς ἐπὶ	τοῦ	στρατοπέδου παρακαλοῦντες αὐτοὺς ἀποστῆναι τοῦ
[4, 82]	πόλεμον, Ταρκυνίου δὲ Κολλατίνου γυνὴ	τοῦ	συγγενοῦς τῶν τυράννων καὶ πολλὰ
[4, 65]	μετὰ τοῦ δούλου τετιμωρῆσθαι τὴν	τοῦ	συγγενοῦς ὕβριν μετερχόμενος, ὥστ´ αἰσχρὰν
[4, 6]	ἦν, ὅτ´ ἐτελεύτα. ἐκ γὰρ	τοῦ	συλλογισμοῦ τῶν ἐτῶν τοῦτο συνάγεται
[4, 46]	παρῆν ὁ Ταρκύνιος καὶ συναχθέντος	τοῦ	συλλόγου μικρά θ´ ὑπὲρ τοῦ
[4, 23]	τἀγαθά. τελευτῶν δὲ τὸν περὶ	τοῦ	συμφέροντος εἰσηγήσατο λόγον τοὺς μὲν
[4, 75]	χρῆναι τοὺς ἄνδρας ἅπαντα μετὰ	τοῦ	συνεδρίου τῆς βουλῆς, ὥσπερ οἱ
[4, 28]	χαλεπαίνειν καὶ ἀπαλλαγῆναι ζητεῖν ἀπὸ	τοῦ	συνοικοῦντος. ἔπειτα δ´ ἡ κακὴ
[4, 58]	ἀσπὶς ξυλίνη βύρσῃ βοείᾳ περίτονος	τοῦ	σφαγιασθέντος ἐπὶ τῶν ὁρκίων τότε
[4, 39]	κατέσφαξαν. ἔτι δὲ νεοσφαγοῦς ἐρριμμένου	τοῦ	σώματος καὶ σπαίροντος ἡ θυγάτηρ
[4, 31]	ὅτ´ εἰς τὴν κρατίστην παρεγενόμην	τοῦ	σώματος καὶ τῆς φρονήσεως ἀκμὴν
[4, 21]	εἶναι ψῆφον ὅλου τοῦ λόχου	τοῦ	τ´ ὀλίγους ἔχοντος ἐν αὑτῷ
[4, 33]	ἐκεῖνοι τῆς ἀρχῆς οὐδὲ σπέρμα	τοῦ	Ταρκυνιείου καταλείψουσι γένους. κηδεμὼν δὲ
[4, 55]	~Ἀδημονοῦντος δ´ ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι	τοῦ	Ταρκυνίου καὶ οὔτε διαλύσασθαι τὸν
[4, 45]	λαβεῖν ἀνθ´ ἑαυτοῦ, πολλὴν ἐποιεῖτο	τοῦ	Ταρκυνίου κατηγορίαν τ´ ἄλλα διεξιὼν
[4, 29]	μέσον βουλὰς ἀπορρήτους; κελεύσαντος δὲ	τοῦ	Ταρκυνίου λέγειν, ὅ τι βούλεται,
[4, 7]	δὴ γίνεται πάλιν ὁ γάμος	τοῦ	Ταρκυνίου μικρὸν ἀπολείποντος ἐτῶν ὀγδοήκοντα,
[4, 51]	ἀγών· οἱ δὲ προαποσταλέντες ὑπὸ	τοῦ	Ταρκυνίου νύκτωρ ὑποστρέψαντες ἐκ τῆς
[4, 53]	κἀκεῖνοι δεόμενοι συμμαχίας· τὸν κατὰ	τοῦ	Ταρκυνίου πόλεμον ἀναλαβεῖν. ἐγίνοντο δὴ
[4, 62]	ἀπεμπολῆσαι θέλουσα. οὐκ ἀξιοῦντος δὲ	τοῦ	Ταρκυνίου τῆς αἰτηθείσης τιμῆς πρίασθαι
[4, 56]	διαφθείρειν. τὸ παραπλήσιον δὴ καὶ	τοῦ	Ταρκυνίου τότε ποιήσαντος συνεὶς τὴν
[4, 45]	ἀναγκαίας τινὰς ἀναφέροντος αἰτίας τὸν	τοῦ	Ταρκυνίου χρονισμὸν ἀναβάλλεσθαι τ´ ἀξιοῦντος
[4, 5]	ἑκάτερον εἰς τὰς ἀγκάλας ἐμβαλοῦσα	τοῦ	τε γαμβροῦ καὶ τῆς θυγατρὸς
[4, 27]	δ´ ἕτερον ἐπὶ ταῖς ἠιόσι	τοῦ	Τεβέριος, ἣν ἀνδρείαν προσηγόρευσεν, ὡς
[4, 85]	καὶ διακοσίων ἀριθμόν, ἐπὶ δὲ	τοῦ	τελευταίου βασιλέως τυραννὶς γενομένη, διὰ
[4, 60]	ἀνδράσιν ἀφικομένοις εἰς τὴν οἰκίαν	τοῦ	τερατοσκόπου περιτυγχάνει τι μειράκιον ἐξιόν,
[4, 20]	ἐκάλει· καὶ τετάρτους τοὺς ἀπὸ	τοῦ	τετάρτου τιμήματος. καὶ τοῦτ´ ἐποίει
[4, 4]	αἰτία γενομένη τῶν ἀγαθῶν ἡ	τοῦ	τετελευτηκότος βασιλέως ἦν γυνὴ γαμβρῷ
[4, 9]	οὐσίας ἅπαντας κελεύσω καὶ ἀπὸ	τοῦ	τιμήματος ἕκαστον εἰσφέρειν τὸ ἐπιβάλλον,
[4, 67]	ἀνεκαλεῖτο καὶ ὡς ἀνοίσουσαν ἐκ	τοῦ	τραύματος ἐτημελεῖτο, ἡ δ´ ἐν
[4, 20]	τότε τῶν ψήφων τοὺς ἀπὸ	τοῦ	τρίτου τιμήματος ἐκάλει· καὶ τετάρτους
[4, 8]	πρῶτον εἰς τὸ συνέδριον ὑπὸ	τοῦ	Τυλλίου ἀναχθῶσιν, ἀναγκάσαι τὸν ἄνδρα
[4, 29]	εἰς τοῦτο πραγματευσαμένῳ, μετὰ τὴν	τοῦ	Τυλλίου δήπου τελευτήν; ὥσπερ ἀναμενούσης
[4, 27]	Οὐιεντανοὶ καὶ τοῖς ἐλθοῦσι παρὰ	τοῦ	Τυλλίου πρεσβευταῖς ἀπεκρίναντο μηδεμίαν εἶναί
[4, 40]	αὐτῷ γενέσθαι· ἀλλ´ ἡ γυνὴ	τοῦ	Τυλλίου σὺν ὀλίγοις τισὶ τῶν
[4, 53]	τὰ σφέτερα, τήν τε κατάλυσιν	τοῦ	τυράννου δυνατὴν ἀποφαίνοντες καὶ ῥᾳδίαν,
[4, 71]	γὰρ καὶ δεινὰ πεπόνθασιν ὑπὸ	τοῦ	τυράννου καὶ μικρᾶς ἀφορμῆς δέονται.
[4, 85]	τοῦ στρατοπέδου παρακαλοῦντες αὐτοὺς ἀποστῆναι	τοῦ	τυράννου καὶ τὰ δόξαντα τοῖς
[4, 72]	ἔσται πολιτείας κόσμος, ὃν ἀπαλλαττόμενοι	τοῦ	τυράννου καταστησόμεθα. βεβουλεῦσθαι γὰρ ἅπαντα
[4, 43]	πέλας καὶ ἔστιν ὅτε κατὰ	τοῦ	τυράννου λέγοντες αὐτοί, πεῖραν τῆς
[4, 71]	γνοίην, χρησομένῳ· καὶ τὸν κατὰ	τοῦ	τυράννου λόγον πρῶτος ἐγὼ διαθήσομαι.
[4, 77]	με τὸ πλάσμα πιστευθὲν ὑπὸ	τοῦ	τυράννου μὴ ταὐτὰ παθεῖν ἐκείνοις
[4, 68]	αὐτὸν ἐρρύσατο μηδὲν δεινὸν ὑπὸ	τοῦ	τυράννου παθεῖν πολλῶν καὶ ἀγαθῶν
[4, 78]	λέγειν, ἁπάσας διεξῆλθον ἂν τὰς	τοῦ	τυράννου παρανομίας, ἐφ´ αἷς οὐχ
[4, 47]	θ´ ὑποζύγια καὶ τὴν ἀποσκευὴν	τοῦ	Τύρνου θεραπόντων τοὺς πονηροτάτους ἐξευρὼν
[4, 47]	συμβήσεται παθεῖν αὐτοῖς. ~Τοιαύτῃ καταδρομῇ	τοῦ	Τύρνου χρησαμένου καὶ τῶν πολλῶν
[4, 63]	χερσονησοειδὴς σκόπελος ὑψηλὸς ἐπιεικῶς ἐπὶ	τοῦ	Τυρρηνικοῦ πελάγους κείμενος, ἔνθα λόγος
[4, 4]	καὶ ταφὰς αὐτοῦ ποιῶμεν ἀπὸ	τοῦ	φανεροῦ. δίκαιος δ´ εἶ, Τύλλιε,
[4, 4]	κατὰ νοῦν, τότε καὶ ἐκ	τοῦ	φανεροῦ πάσῃ δυνάμει καὶ μεθ´
[4, 63]	καὶ παίοντες τοῖς ταρσοῖς ἀπὸ	τοῦ	φοίνικος ἀπήλασαν. τούτους τοὺς οἰωνοὺς
[4, 70]	πρὸς αὐτὴν ὥσπερ ζῶσαν ἔξω	τοῦ	φρονεῖν γεγονὼς ὑπὸ τοῦ κακοῦ.
[4, 29]	ἀσθενὴς ἔτι καὶ πολὺ ἀπέχουσα	τοῦ	φρονεῖν τὰ προσήκοντα νεότης μεθέλκει
[4, 6]	ὅλον ἀνασκευασάμενος ἐν τῇ κρατίστῃ	τοῦ	φρονεῖν ὑπάρχων ἡλικίᾳ. πολιτεύεσθαι γὰρ
[4, 51]	δ´ οὐδ´ οἱ καταλειφθέντες ἐπὶ	τοῦ	χάρακος, ἀλλὰ καὶ τὸ ἔρυμα
[4, 52]	ἔτυχον δὲ κἀκεῖνοι προεξεληλυθότες ἐκ	τοῦ	χάρακος καὶ ἤδη ὄντες ἐν
[4, 51]	ἡμέραν γενέσθαι συντάξας προῆγεν ἐκ	τοῦ	χάρακος ὡς εἰς μάχην· καὶ
[4, 69]	φιλήσαντι. οἱ μὲν οὖν νεανίσκοι	τοῦ	χρησμοῦ τὴν διάνοιαν ἀγνοήσαντες συνέθεντο
[4, 46]	τοῦ συλλόγου μικρά θ´ ὑπὲρ	τοῦ	χρονισμοῦ προειπὼν ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας
[4, 6]	προσωτέρω γὰρ οὐκέτι κυΐσκεται τούτου	τοῦ	χρόνου γυνή, ἀλλ´ ἔστιν οὗτος
[4, 61]	κεφαλὴν εὕρετε. ἐξ ἐκείνου καλεῖται	τοῦ	χρόνου Καπιτωλῖνος ὁ λόφος ἐπὶ
[4, 9]	τε καὶ συμφέρον τῷ κοινῷ	τοῦθ´	ἡγούμενος τοὺς μὲν πολλὰ κεκτημένους
[4, 47]	τῇ Λατίνων ἀρχῇ καὶ ἐπὶ	τοῦθ´	ἥκει. ταῦτα δ´ οὐκ εἰκάζων,
[4, 33]	ἐπιβουλεύειν ἐλέγοντο ἀφανῶς· καὶ πάντες	τοῦθ´	οἱ προσήκοντες ὑμῖν ὡμολόγουν, ὅτι
[4, 84]	τὰς φράτρας ψῆφον ἐπενέγκατε, καὶ	τοῦθ´	ὑμῖν πρῶτον ἀρξάτω τὸ δικαίωμα
[4, 70]	εἰπών, δι´ ἃς τὸ προσποίημα	τοῦθ´	ὑπέμεινε, καὶ δόξας ἁπάντων ἀνθρώπων
[4, 6]	ὑπέθετο καὶ τριακοστὸν ἔτος ἔχοντα	τοὐλάχιστον,	ὅτ´ ἀπῆρεν ἐκ Τυρρηνίας· ἀπὸ
[4, 4]	ὑγιῆ· ἔπειτ´ ἐγὼ προελθοῦσα εἰς	τοὐμφανὲς	ἐρῶ πρὸς τὸν ὄχλον, ὡς
[4, 5]	βασίλεια συνδραμόντος ὄχλου προῆλθεν εἰς	τοὐμφανὲς	ταῖς θυρίσιν ἐπιστᾶσα ταῖς φερούσαις
[4, 60]	βόρειον δ´ αὐτοῦ τόδε καὶ	τοὐναντίον	νότιον. ταῦτα τῷ σκήπωνι δεικνὺς
[4, 65]	καὶ πυνθανομένης, ὅστις εἴη, φράσας	τοὔνομα	σιωπᾶν ἐκέλευε καὶ μένειν ἐν
[4, 76]	μεθερμηνευόμενον εἰς τὴν Ἑλλάδα γλῶτταν	τοὔνομα	συμβούλους ἢ προβούλους δύναται δηλοῦν,
[4, 74]	κακῶν ἀπηλλάχθαι. ἵνα δὲ καὶ	τοὔνομα	τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας πάτριον ὑπάρχον
[4, 73]	τὴν μοναρχίαν εἶναι συμβέβηκε, μεταθέσθαι	τοὔνομα	τῆς πολιτείας ὑμῖν παραινῶ καὶ
[4, 7]	ἑνός, οὗ μετὰ μικρὸν ἐρῶ	τοὔνομα.	ὡμολόγηται γάρ, ὅτι μετὰ τὴν
[4, 5]	τὸν φόνον, καὶ τοὺς ἐπὶ	τοὖργον	ἀποσταλέντας ὑπ´ αὐτῶν δεδεμένους παρήγαγεν·
[4, 35]	τό τε πολλὰ δίκαια πρὸς	τοὺς	ἀγνώμονας ἀντιδίκους λέγειν καὶ τὸ
[4, 38]	ἔλαβε διεσκεδασμένου τοῦ δήμου κατὰ	τοὺς	ἀγροὺς ἐπὶ τὴν τῶν καρπῶν
[4, 51]	εἰς τὴν Ῥωμαίων ἐμβαλοῦσα λεηλατεῖ	τοὺς	ἀγρούς, ἡ μὲν Ἠρήτου πλησίον
[4, 50]	πολιτικῆς ὑπάρχουσαν. δῃώσας δ´ αὐτῶν	τοὺς	ἀγροὺς καὶ τοὺς ὁμόσε χωρήσαντας
[4, 25]	οὔτε τῶν ἐν Μέμφει πυραμίδων	τοὺς	Αἰγύπτου βασιλεῖς οὔτ´ εἴ τις
[4, 63]	καὶ τοὺς νεοττοὺς ἀπέκτειναν καὶ	τοὺς	αἰετοὺς προσιόντας ἀπὸ τῆς νομῆς
[4, 30]	τε συνάγοντες καὶ τῶν πατρικίων	τοὺς	ἀλλοτρίως ἔχοντας πρὸς τὸν βασιλέα
[4, 71]	γυνή. ~Ταῦτ´ εἰπὼν ἐκάλει καὶ	τοὺς	ἄλλους ἅπαντας ἐπὶ τὸν αὐτὸν
[4, 4]	τοῦ δωματίου πάντας ἐξελθεῖν κελεύσασα	τοὺς	ἄλλους, ἐν ᾧ τὸν Ταρκύνιον
[4, 70]	ὤμοσε τόν τ´ Ἄρη καὶ	τοὺς	ἄλλους θεοὺς πᾶν ὅσον δύναται
[4, 82]	ἐπειδὴ πρὸς τὸν πατέρα καὶ	τοὺς	ἄλλους συγγενεῖς τὰς κατασχούσας αὐτὴν
[4, 11]	ἔπειτα ταυτὶ τὰ παιδία καὶ	τοὺς	ἄλλους συγγενεῖς τε καὶ φίλους
[4, 55]	ὅτι φυλάξουσιν αὐτὸν ὥσπερ καὶ	τοὺς	ἄλλους τοὺς ἐκ Ῥώμης φυγάδας
[4, 47]	ὡς ὁ σύλλογος διελύθη, παρακαλέσας	τοὺς	ἀναγκαιοτάτους ἐσκόπει μετ´ ἐκείνων, τίνα
[4, 9]	τῶν ὅπλων κτησάμενοι κατέχετε, μὴ	τοὺς	ἀναιδεστάτους ὥσπερ νῦν κρατεῖν οὔτε
[4, 75]	ἀρχήν. σκοπεῖσθαι μέντοι φημὶ χρῆναι	τοὺς	ἄνδρας ἅπαντα μετὰ τοῦ συνεδρίου
[4, 15]	τι συνεισφέρειν, ἕτερον μέν τι	τοὺς	ἄνδρας, ἕτερον δέ τι τὰς
[4, 61]	λέγειν. οὐ δυνηθεὶς δὲ παρακρούσασθαι	τοὺς	ἄνδρας ὁ μάντις οὐδὲ σφετερίσασθαι
[4, 15]	τὰς γυναῖκας, ἄλλο δέ τι	τοὺς	ἀνήβους. ἐξ οὗ συναριθμηθέντος ὑπὸ
[4, 14]	εἶναι, τρίφυλον οὖσαν τέως· καὶ	τοὺς	ἀνθρώπους ἔταξε τοὺς ἐν ἑκάστῃ
[4, 23]	ἤθεσι καὶ τοῖς τρόποις ἐξετάζουσι	τοὺς	ἀξίους τῶν καλῶν, ἀλλὰ ταῖς
[4, 23]	ὠφελήσεσθαι τοὺς εὐπορωτάτους Ῥωμαίων, ἐὰν	τοὺς	ἀπελευθέρους ἐῶσι τῆς πολιτείας μετέχειν,
[4, 20]	αὐτῆς προαιρέσεως ἅπαντες οὗτοι, τότε	τοὺς	ἀπὸ τοῦ δευτέρου τιμήματος εἴκοσι
[4, 20]	ἀπόφασιν γνώμης πρώτους μὲν λόχους	τοὺς	ἀπὸ τοῦ μεγίστου τιμήματος καταγραφέντας,
[4, 20]	τρίτου τιμήματος ἐκάλει· καὶ τετάρτους	τοὺς	ἀπὸ τοῦ τετάρτου τιμήματος. καὶ
[4, 20]	δὲ καὶ τότε τῶν ψήφων	τοὺς	ἀπὸ τοῦ τρίτου τιμήματος ἐκάλει·
[4, 26]	τήν τε Ῥωμαίων βουλὴν καὶ	τοὺς	ἀπὸ τῶν πόλεων ἥκοντας λόγον
[4, 25]	γυναιξὶν ὁμοῦ καὶ τέκνοις κατὰ	τοὺς	ἀποδειχθέντας χρόνους συνέθυόν τε καὶ
[4, 55]	καὶ τὰ χωρία ἀφύλακτα, καὶ	τοὺς	ἀπολουμένους ὑπ´ αὐτοῦ συνεχῶς ἔπεμπεν,
[4, 40]	καὶ ἄλλαις πολλαῖς κολακείαις ἐκθεραπεύσαντα	τοὺς	ἀπόρους· καὶ ἔχει τἀληθὲς οὕτως.
[4, 21]	ἀνθρώπων ἔχοντας· μάλιστα δὲ τῷ	τοὺς	ἀπόρους μίαν ψῆφον ἔχειν πολλοὺς
[4, 10]	ὅτι φιλάνθρωπος καὶ μεγαλόψυχος εἰς	τοὺς	ἀπόρους, τῶν δ´, ὡς μέτριος
[4, 8]	ἐπὶ τὸ δημαγωγεῖν καὶ θεραπεύειν	τοὺς	ἀπόρους τῶν πολιτῶν ἐτρέπετο, δι´
[4, 4]	γενέσθαι πολλὴν ἔχων φροντίδα καὶ	τοὺς	ἀπόρους τῶν πολιτῶν εὐεργεσίαις τισὶ
[4, 30]	ἔκ τε τοῦ δημοτικοῦ πλήθους	τοὺς	ἀπορωτάτους, οἷς οὐδενὸς τῶν δικαίων
[4, 85]	ἀνοχὰς τοῦ πολέμου καταστησάμενοι πρὸς	τοὺς	Ἀρδεάτας πεντεκαιδεκαετεῖς ἀπήγαγον ἐπ´ οἴκου
[4, 48]	τῶν πόλεων ἐπὶ τῷ σεσωκέναι	τοὺς	ἀρίστους ἄνδρας, ἡγεμόνα ποιοῦνται τοῦ
[4, 45]	φίλον ἔχων καὶ δι´ αὐτοῦ	τοὺς	ἀρίστους ἐν ἑκάστῃ πόλει τῶν
[4, 81]	καὶ θυσίας συνόδους, πέπαυκε δὲ	τοὺς	ἀρχαιρεσιάζοντας καὶ ψηφοφοροῦντας καὶ περὶ
[4, 6]	καλοῦσιν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ	τοὺς	ἄρχειν τε καὶ πράττειν βουλομένους
[4, 10]	βουλῆς ὁρῶντες καὶ λογισμοὺς οὐκέτι	τοὺς	αὐτούς, ἀλλ´ ἐναντίους τοῖς προτέροις
[4, 74]	ἀρχὴν αἰτιώτατον, μὴ διὰ βίου	τοὺς	αὐτοὺς ἐᾶν ἄρχειν· χαλεπὴ γὰρ
[4, 21]	τῶν στρατειῶν· τῇ δὲ πόλει	τοὺς	αὐτοὺς ἔχειν τοὺς βουλευσομένους θ´
[4, 25]	Καρίας καὶ Δωριεῖς οἱ περὶ	τοὺς	αὐτοὺς τόπους τὰς πόλεις ἱδρυσάμενοι
[4, 24]	ἢ πριαμένοις παρ´ ἑτέρων κατὰ	τοὺς	αὐτοὺς τρόπους κυρίων γενομένων ἐκέκτηντο
[4, 25]	διῄτων καὶ περὶ τοῦ πρὸς	τοὺς	βαρβάρους πολέμου καὶ περὶ τῆς
[4, 2]	τὸ πῦρ καὶ αὐτίκα πρὸς	τοὺς	βασιλεῖς ἐλθοῦσαν εἰπεῖν. τὸν μὲν
[4, 5]	ἔχων καὶ τοὺς ῥαβδούχους ἐπαγόμενος	τοὺς	βασιλικοὺς προῆλθεν εἰς τὴν ἀγορὰν
[4, 11]	εἰς τοὺς πολέμους, εἰ τιμήσασθαι	τοὺς	βίους ἀναγκασθήσονται καὶ ἀπὸ τῶν
[4, 22]	δ´ ὁ σύμπας τῶν τιμησαμένων	τοὺς	βίους Ῥωμαίων ἀριθμός, ὡς ἐν
[4, 4]	τὴν τῶν ὅπλων ἐξουσίαν κάλει	τοὺς	βουλεύσαντας ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον ἐπὶ τὸν
[4, 5]	πρῶτον μὲν ἐδήλωσε τοῖς παροῦσι	τοὺς	βουλεύσαντας ἐπὶ τῷ βασιλεῖ τὸν
[4, 21]	δὲ πόλει τοὺς αὐτοὺς ἔχειν	τοὺς	βουλευσομένους θ´ ὑπὲρ αὐτῆς ἃ
[4, 38]	ἐσθῆτι βασιλικῇ προελήλυθε καὶ καλεῖ	τοὺς	βουλευτὰς εἰς τὸ συνέδριον. ὁ
[4, 38]	βουλευτηρίου στὰς ἐκέλευσε τῷ κήρυκι	τοὺς	βουλευτὰς καλεῖν εἰς τὸ συνέδριον.
[4, 58]	οὐ δι´ εὔνοιαν τὴν πρὸς	τοὺς	Γαβίους, ἀλλ´ ἵνα τὴν Ῥωμαίων
[4, 54]	δὲ τοὺς Ῥωμαίους ἐπίεζεν ἢ	τοὺς	Γαβίους ἡ τῶν ἀναγκαίων ἔνδεια,
[4, 53]	δεόμενοι καὶ λιπαροῦντες τιμωρῆσαί σφισι	τοὺς	Γαβίους καὶ πολλὰς ὑπισχνούμενοι δωρεάς,
[4, 54]	ὁμολογίας ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι πρὸς	τοὺς	Γαβίους καὶ τὸν πόλεμον ἐφ´
[4, 56]	φενακισμοῦ τῶν θεραπόντων τινὰ λαθὼν	τοὺς	Γαβίους πέμπει πρὸς τὸν πατέρα
[4, 54]	καὶ τῆς πόλεως τὰ πρὸς	τοὺς	Γαβίους φέροντα τοῦ περιβόλου διὰ
[4, 53]	ἐπόρθουν, πολλάκις δ´ οἱ Ῥωμαῖοι	τοὺς	Γαβίους ὠσάμενοι καὶ κατακλείσαντες εἰς
[4, 29]	τῆς τύχης ἐλάττωμα ἡμεῖς μεταθέμενοι	τοὺς	γάμους, καὶ σὺ μὲν ἀπαλλάττεις
[4, 23]	λόγον τοὺς μὲν ἐπισταμένους ὑπομιμνήσκων,	τοὺς	δ´ ἀγνοοῦντας διδάσκων, ὅτι πόλει
[4, 20]	καὶ νόμους τοὺς μὲν ἐπικυρῶσαι,	τοὺς	δ´ ἀνελεῖν, καὶ περὶ πολέμου
[4, 76]	Βροῦτον καὶ Λεύκιον Ταρκύνιον Κολλατῖνον.	τοὺς	δ´ ἄρχοντας τούτους ἔταξαν καλεῖσθαι
[4, 46]	τοὺς μὲν ἀποκτείνοι τῶν πολιτῶν,	τοὺς	δ´ ἐξελαύνοι τῆς πατρίδος, τῶν
[4, 9]	μὲν πολλὰ κεκτημένους πολλὰ εἰσφέρειν,	τοὺς	δ´ ὀλίγα ἔχοντας ὀλίγα. δοκεῖ
[4, 16]	ὅπλα προσέταξεν, ὅσα τοὺς προτέρους,	τοὺς	δὲ θώρακας αὐτῶν ἀφεῖλε, καὶ
[4, 18]	καὶ οὗτοι τοὺς ἐπιφανεστάτους λοχαγούς.	τοὺς	δὲ λοιποὺς πολίτας, οἳ τίμησιν
[4, 50]	μεθόρια καὶ πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας,	τοὺς	δὲ λοιποὺς τρεψάμενος καὶ κατακλείσας
[4, 23]	ἐκ δούλων ἐγένοντο ἐλεύθεροι πολυπραγμονοῦντας,	τοὺς	δὲ παρὰ σφίσι δεδουλευκότας ἀναξίους
[4, 19]	τε σώμασι καὶ τοῖς χρήμασι,	τοὺς	δὲ περὶ ἐλαττόνων ἧττον ἐνοχλεῖσθαι
[4, 19]	ἐλαττόνων ἧττον ἐνοχλεῖσθαι κατ´ ἀμφότερα,	τοὺς	δὲ περὶ μηδενὸς δεδοικότας μηδὲν
[4, 11]	ἀνδροφόνους κατάγειν καὶ βασιλεῖς ἀποδεικνύναι,	τοὺς	δὲ τῶν εὐεργετῶν παῖδας ἐξελαύνειν
[4, 24]	τὸν βασιλέα τὸν πρῶτον ἐπιχειρήσαντα	τοὺς	δεδουλευκότας ἀστοὺς ποιεῖν μήτε τοὺς
[4, 34]	δ´ ὅταν ἐκλίπωσιν οἱ λαβόντες	τοὺς	δεδωκότας ἔχειν· εἰ μή τι
[4, 35]	κατεῖχον, ἐχρῆν σε παραγενόμενον ἐπὶ	τοὺς	δεδωκότας μοι τὴν ἐξουσίαν ἀγανακτεῖν
[4, 23]	ὑπάρξει προθυμία χρηστοῖς εἶναι περὶ	τοὺς	δεσπότας, ἐὰν μάθωσιν, ὅτι τῆς
[4, 14]	σεμνὸν ἐχούσῃ χαριέστεροι γίνωνται περὶ	τοὺς	δεσπότας καὶ τὰ λυπηρὰ τῆς
[4, 44]	οὐκ ἀπέχρη ταῦτα μόνον εἰς	τοὺς	δημοτικοὺς αὐτῷ παρανομεῖν, ἀλλ´ ἐπιλέξας
[4, 20]	κοινῶν· καὶ τοῦτο διαπραξάμενος ἔλαθε	τοὺς	δημοτικούς. ἦν δὲ τὸ πλεονέκτημα
[4, 34]	δὲ κοινὸς ἁπάντων νόμος ἦν	τοὺς	διαδεχομένους τήν τε φανερὰν οὐσίαν
[4, 39]	τὴν οἰκίαν αὐτὸν εἰσελθεῖν, ἀποστείλας	τοὺς	διαχρησομένους ἐκποδῶν ποίησον. Ταῦτ´ εἰποῦσα
[4, 24]	αἱ τῶν θεραπόντων κτήσεις κατὰ	τοὺς	δικαιοτάτους γινόμεναι τρόπους. ἢ γὰρ
[4, 57]	τὸν υἱὸν αὐτῷ {καὶ κομίζεσθαι	τοὺς	διωμολογημένους μισθούς} ἐὰν δ´ ἀδύνατος
[4, 56]	διδάσκων, ὅτι δεῖ τῶν ἀστῶν	τοὺς	δοκιμωτάτους κολούειν τε καὶ διαφθείρειν.
[4, 59]	ὅστις ἦν, πέμπει τῶν ἀστῶν	τοὺς	δοκιμωτάτους πρέσβεις πρὸς αὐτόν. ~Τούτοις
[4, 24]	ἅμα ταῖς ἄλλαις ὠφελείαις καὶ	τοὺς	δορυαλώτους τοῖς λαβοῦσιν ἔχειν ἢ
[4, 24]	τότε τοῖς Ῥωμαίοις τὰ περὶ	τοὺς	δούλους ἔθη, ἵνα μήτε τὸν
[4, 14]	προνωπίοις οὐ τοὺς ἐλευθέρους, ἀλλὰ	τοὺς	δούλους ἔταξε παρεῖναί τε καὶ
[4, 24]	αὐτοὺς τρόπους κυρίων γενομένων ἐκέκτηντο	τοὺς	δούλους. οὐδὲν δὴ πρᾶγμα ποιεῖν
[4, 13]	ηὔξησε τὸν περίβολον τῆς πόλεως	τοὺς	δύο τοῖς πέντε προσθεὶς λόφοις,
[4, 69]	τῷ Δελφικῷ μαντείῳ χρησομένους ἀπέστελλε	τοὺς	δύο τῶν παίδων Ἄρροντα καὶ
[4, 24]	διαπεπραγμένοι θανάτων. εἰς τούτους μέντοι	τοὺς	δυσεκκαθάρτους σπίλους ἐκ τῆς πόλεως
[4, 41]	καὶ τοὺς νόμους, ἀλλ´ ἐπὶ	τοὺς	ἑαυτοῦ τρόπους ἀναφέρων ἐποιεῖτο. διὰ
[4, 61]	αὐτούς, Ἄνδρες Ῥωμαῖοι, λέγετε πρὸς	τοὺς	ἑαυτῶν πολίτας, ὅτι κεφαλὴν εἵμαρται
[4, 2]	θεάσασθαι τὴν Ὀκρισίαν πρώτην φέρουσαν	τοὺς	εἰωθότας πελάνους ἐπὶ τὸ πῦρ
[4, 45]	τὴν ἐν Φερεντίνῳ γινομένην ἀγορὰν	τοὺς	εἰωθότας ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ τῶν
[4, 55]	αὐτὸν ὥσπερ καὶ τοὺς ἄλλους	τοὺς	ἐκ Ῥώμης φυγάδας καὶ οὐκ
[4, 64]	ἐπολιόρκει πρόφασιν μὲν ποιούμενος, ὅτι	τοὺς	ἐκ Ῥώμης φυγάδας ὑπεδέχετο καὶ
[4, 12]	ἀρχαιρεσιῶν, εἰς ἣν ἐκέλευσε καὶ	τοὺς	ἐκ τῶν ἀγρῶν ἅπαντας παρεῖναι.
[4, 23]	μάλιστα δέονται πράγμασι, κομιζομένους καὶ	τοὺς	ἐκ τῶν ἀπελευθέρων γινομένους πελάτας
[4, 19]	διαιρῶν τὸν αὐτὸν τρόπον εἰς	τοὺς	ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους, τὸ ἐκ
[4, 19]	στρατιωτῶν, καταδιαιρῶν τὸ πλῆθος εἰς	τοὺς	ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους τὸ ἐπιβάλλον
[4, 51]	παρὰ τῶν αὐτόθεν ἡγεμόνων πρὸς	τοὺς	ἐκεῖ· σοφίᾳ πρὸς τὸ συμβὰν
[4, 4]	ἐνθυμουμένους ἡμᾶς δεῖ μὴ περιορᾶν	τοὺς	ἐκεῖνον ἀποκτείναντας ἄνδρας ἀνοσίους καὶ
[4, 17]	δὲ πάλιν ἐκ τῶν ὑπολειπομένων	τοὺς	ἐλάττω πεντακισχιλίων δραχμῶν ἔχοντας οὐσίαν
[4, 14]	συντελοῦσιν ἐν τοῖς προνωπίοις οὐ	τοὺς	ἐλευθέρους, ἀλλὰ τοὺς δούλους ἔταξε
[4, 14]	τέως· καὶ τοὺς ἀνθρώπους ἔταξε	τοὺς	ἐν ἑκάστῃ μοίρᾳ τῶν τεττάρων
[4, 26]	ἀγαθὰ βουλευτήριον ἐγκαταστησάμενοι πάντας ἔπεισε	τοὺς	ἐν τῷ συνεδρίῳ παρόντας· καὶ
[4, 52]	ἀναλαβὼν τὴν δύναμιν ἧκεν ἐπὶ	τοὺς	ἐν Φιδήνῃ ἐστρατοπεδευκότας τῶν Σαβίνων,
[4, 29]	~καὶ ἐπειδὴ παρεγένετο, μεταστῆναι κελεύσασα	τοὺς	ἔνδον, ἵνα μόνη διαλεχθείη πρὸς
[4, 81]	κακίαν, ποδαποὺς χρὴ νομίζειν ἔσεσθαι	τοὺς	ἐξ ἐκείνου φύντας, οἷς πονηρὸν
[4, 42]	χρήματα τούς τ´ ἀναιρουμένους καὶ	τοὺς	ἐξελαυνομένους ἀφαιρούμενος τοῖς μὲν κατηγόροις
[4, 76]	διαχρησαμένης ἑαυτήν· ὑπ´ ἐκείνου δὲ	τοὺς	ἕξοντας τὴν τῶν βασιλέων ἐξουσίαν
[4, 71]	τὸ περὶ τούτων δόγμα πρὸς	τοὺς	ἐπὶ στρατοπέδου διαπεμψώμεθα ἐν τάχει.
[4, 83]	εἶναι. εἰ δέ τινες ὑμῶν	τοὺς	ἐπὶ στρατοπέδου συνόντας ἅμα Ταρκυνίῳ
[4, 85]	γράμματα καθ´ ἑτέρας ὁδοὺς πρὸς	τοὺς	ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου παρακαλοῦντες αὐτοὺς
[4, 5]	τῷ βασιλεῖ τὸν φόνον, καὶ	τοὺς	ἐπὶ τοὖργον ἀποσταλέντας ὑπ´ αὐτῶν
[4, 24]	δίκαιον ἔδοξεν εἶναί μοι πρὸς	τοὺς	ἐπιτιμῶντας τοῖς Ῥωμαίων ἔθεσιν εἰπεῖν.
[4, 62]	τῶν χρησμῶν προστασίαν ἄνδρας τε	τοὺς	ἐπιφανεστάτους ἀποδείκνυσιν αὐτῶν φύλακας, οἳ
[4, 18]	λόχοις· εἶχον δὲ καὶ οὗτοι	τοὺς	ἐπιφανεστάτους λοχαγούς. τοὺς δὲ λοιποὺς
[4, 47]	τούτου δημαγωγοῦ, ὃς παρεσκεύασταί τε	τοὺς	ἐπιφανεστάτους ὑμῶν ἀποκτείνας ἐπιθέσθαι τῇ
[4, 59]	ἐκέλευσε τοὺς ἐργαζομένους· συγκαλέσας δὲ	τοὺς	ἐπιχωρίους μάντεις ἐπυνθάνετο παρ´ αὐτῶν,
[4, 14]	ἐπιτηδειότερος. ~Ὁ δὲ Τύλλιος, ἐπειδὴ	τοὺς	ἑπτὰ λόφους ἑνὶ τείχει περιέλαβεν,
[4, 59]	τοῦ μὲν ὀρύγματος ἐπισχεῖν ἐκέλευσε	τοὺς	ἐργαζομένους· συγκαλέσας δὲ τοὺς ἐπιχωρίους
[4, 22]	τοὺς πεζοὺς ἐν φάλαγγι καὶ	τοὺς	ἐσταλμένους τὸν ψιλικὸν ὁπλισμὸν ἐν
[4, 4]	ἀσπάσασθαί τινα ἡμῶν καὶ προσαγορεῦσαι	τοὺς	ἐσχάτους ἀσπασμοὺς δυνηθείς. ἔρημα δὲ
[4, 10]	πιστὸς ἦν καὶ δίκαιος περὶ	τοὺς	εὐεργέτας, ἐπαινούντων, τῶν δ´, ὅτι
[4, 23]	χρησίμου καὶ ἰδίᾳ πολλὰ ὠφελήσεσθαι	τοὺς	εὐπορωτάτους Ῥωμαίων, ἐὰν τοὺς ἀπελευθέρους
[4, 16]	ἐν ταῖς μάχαις ἡ μετὰ	τοὺς	ἐφεστῶτας τοῖς προμάχοις. ~Ἀφελὼν δὲ
[4, 42]	πολλοὺς τῶν ἐπιφανῶν· πρώτους μὲν	τοὺς	ἐχθρῶς διακειμένους πρὸς αὐτόν, οἷς
[4, 14]	τῶν ἱερῶν, διὰ τῶν θεραπόντων	τοὺς	ἥρωας ἱλασκόμενοι καὶ ἅπαν τὸ
[4, 22]	ἔχοντας τὰ ὅπλα καὶ τάξας	τούς	θ´ ἱππεῖς κατὰ τέλη καὶ
[4, 25]	τῶν περὶ μουσικὴν ἀκουσμάτων καὶ	τοὺς	θεοὺς ἀναθήμασι κοινοῖς ἐδωροῦντο. θεωρήσαντες
[4, 27]	ἀφροσύνης ἕνεκα καὶ τῶν εἰς	τοὺς	θεοὺς ἀσεβημάτων, οὓς ἐγγυητὰς ποιησάμενοι
[4, 59]	τὸν μὲν σκόπελον, ἔνθα ἱδρύσεσθαι	τοὺς	θεοὺς ἔμελλεν, ἀναλήμμασί τε καὶ
[4, 76]	βουλευσάμενοί τε καὶ καταστησάμενοι καὶ	τοὺς	θεοὺς εὐχαῖς λιτανεύσαντες συλλαβέσθαι σφίσιν
[4, 5]	τὴν θεραπείαν ἐπιτήδεια ποιεῖν καὶ	τοὺς	ἰατροὺς συγκαλεῖν. διαλιποῦσα δὲ τὴν
[4, 17]	ἐπιλεχθέντες οἱ γενναιότατοι τὰ πολέμια	τοὺς	ἰδίους ἕκαστοι λόχους εὐπειθεῖς τοῖς
[4, 42]	ἐπὶ τὰς τῶν ἐκλιπόντων τιμὰς	τοὺς	ἰδίους ἑταίρους. καὶ οὐδὲ τούτοις
[4, 85]	τῶν ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους, ἐλαύνων	τοὺς	ἵππους ἀπὸ ῥυτῆρος, ὡς φθάσων
[4, 24]	γὰρ ἀρχῆς τινος μεγάλης· οἳ	τοὺς	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἐλευθέρους γινομένους
[4, 8]	σύμβολα· ὅταν δὲ τοῦτο γένηται,	τοὺς	καλουμένους μεσοβασιλεῖς ἀποδεῖξαι καὶ δι´
[4, 50]	ὁμόσε χωρήσαντας μάχῃ νικήσας ἐπὶ	τοὺς	καλουμένους Πωμεντίνους ἦγε τὴν δύναμιν,
[4, 10]	βασιλικόν, ἐκχωρεῖν τῆς δημοσίας γῆς	τοὺς	καρπουμένους τε καὶ ἰδίᾳ κατέχοντας
[4, 54]	εἰσβολὰς τῆς γῆς καὶ μηκέτι	τοὺς	καρποὺς ἐκφερούσης, σπάνις ἁπάσης τροφῆς
[4, 34]	ὅταν τι πάθωσιν οἱ κύριοι	τοὺς	κατὰ γένος ἢ κατὰ διαθήκας
[4, 24]	τὴν ἐλευθερίαν χρηστοῖς γενομένοις περὶ	τοὺς	καταδουλωσαμένους ἢ τοὺς παρὰ τούτων
[4, 6]	ἱστορικοῖς, ὅσοι γράφουσιν υἱοὺς εἶναι	τοὺς	καταλειφθέντας παῖδας ὑπὸ Ταρκυνίου, ἵνα
[4, 79]	τὰ περιβόητα καὶ δεινὰ περὶ	τοὺς	κηδεστὰς ἀμφοτέρους ἐπιχειρήματα ἐπὶ ταῖς
[4, 37]	τὸν σύλλογον καὶ μετὰ τοῦτο	τοὺς	κήρυκας ἀνακαλεσάμενος ἐκέλευσε διὰ πάντων
[4, 31]	τελευτήσαντος ἐγὼ διάδοχός εἰμι κατὰ	τοὺς	κοινοὺς ἁπάντων Ἑλλήνων τε καὶ
[4, 25]	ἰδίων, ὧν ἑκάστη πόλις εἶχε,	τοὺς	κοινοὺς ἅπασιν, οὓς καλοῦσιν Ἀμφικτυονικούς,
[4, 26]	ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῶσι. ~Γνοὺς δὲ ταῦτα	τοὺς	κρατίστους ἄνδρας ἐξ ἑκάστης πόλεως
[4, 29]	πράγματα εὐγένεια καὶ ἡ πρὸς	τοὺς	κρατίστους τῶν πολιτῶν ἐπιτηδειότης, δι´
[4, 38]	μαλακίζεσθαι μηδὲ κατοκνεῖν, ἀλλὰ καταβαλόντα	τοὺς	λόγους ἐπὶ τὰ ἔργα χωρεῖν
[4, 12]	περὶ τῶν πολιτευμάτων αὐτοῦ πρῶτον	τοὺς	λόγους. ~Εὐθὺς ἅμα τῷ παραλαβεῖν
[4, 77]	~Ὑπὲρ ἀναγκαίων καὶ κοινῶν πραγμάτων	τοὺς	λόγους μέλλων πρὸς ὑμᾶς ποιεῖσθαι,
[4, 47]	τρόπον. οἱ μὲν οὖν ἄλλοι	τοὺς	λόγους, οὓς ἦν αὐτῷ λεκτέον
[4, 29]	περὶ τοῦ καθέξειν ἐν ἑαυτῷ	τοὺς	λόγους πίστεις ἐπιθέντος δι´ ὅρκων,
[4, 5]	προῆλθεν εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ	τοὺς	Μαρκίους ἐκήρυττεν ἥκειν ὑφέξοντας δίκην·
[4, 73]	τῆς πολιτείας ὑμῖν παραινῶ καὶ	τοὺς	μέλλοντας ἕξειν τὴν ἁπάντων ἐξουσίαν
[4, 75]	τὴν λοχῖτιν ἐκκλησίαν ὀνομασάτω τε	τοὺς	μέλλοντας ἕξειν τὴν ἐνιαύσιον ἡγεμονίαν
[4, 11]	ταῦτα βουλομένοις ἐστίν, ὦ δημόται,	τοὺς	μὲν ἀνδροφόνους κατάγειν καὶ βασιλεῖς
[4, 46]	κατισχύσας τυραννικήν τε μοναρχίαν καταστησάμενος	τοὺς	μὲν ἀποκτείνοι τῶν πολιτῶν, τοὺς
[4, 50]	γενόμενος δὲ τῆς πόλεως ἐγκρατὴς	τοὺς	μὲν ἐν τοῖς ὅπλοις διέφθειρε,
[4, 20]	τὰς ἐπὶ στρατοπέδου, καὶ νόμους	τοὺς	μὲν ἐπικυρῶσαι, τοὺς δ´ ἀνελεῖν,
[4, 23]	περὶ τοῦ συμφέροντος εἰσηγήσατο λόγον	τοὺς	μὲν ἐπισταμένους ὑπομιμνήσκων, τοὺς δ´
[4, 19]	κακοπαθοῦσιν· ὀρθῶς οὖν ἔχειν ᾤετο	τοὺς	μὲν περὶ μειζόνων κινδυνεύοντας ἄθλων
[4, 9]	συμφέρον τῷ κοινῷ τοῦθ´ ἡγούμενος	τοὺς	μὲν πολλὰ κεκτημένους πολλὰ εἰσφέρειν,
[4, 9]	λαβόντας οὔτ´ ὠνῇ κτησαμένους, ἀλλὰ	τοὺς	μηδένα κλῆρον ἔχοντας ὑμῶν, ἵνα
[4, 19]	τῶν ἀλλοτρίων ὀψωνιαζομένους χρημάτων, ὥσπερ	{τοὺς}	μισθοφόρους. ~Τοῦτον δὲ τὸν τρόπον
[4, 63]	τήν τε νεοττιὰν διεφόρησαν καὶ	τοὺς	νεοττοὺς ἀπέκτειναν καὶ τοὺς αἰετοὺς
[4, 63]	δὲ τῶν αἰετῶν ἀπτῆνας ἔτι	τοὺς	νεοττοὺς ἐχόντων γῦπες ἀθρόοι προσπετασθέντες
[4, 17]	τοὺς πρεσβυτέρους εἶχον, πεντεκαίδεκα δὲ	τοὺς	νεωτέρους. τούτους ἔταξε σαυνία καὶ
[4, 41]	οὐκ ἐπὶ τὰ δίκαια καὶ	τοὺς	νόμους, ἀλλ´ ἐπὶ τοὺς ἑαυτοῦ
[4, 81]	ἔχει; οὐκ ἀφῄρηται μὲν ὑμῶν	τοὺς	νόμους, ἀφῄρηται δὲ τὰς ἐφ´
[4, 80]	μηδὲν τῶν ἐν ἔθει κατὰ	τοὺς	νόμους παραλελεῖφθαι, ἀλλ´ ἐάν τις
[4, 40]	τῷ μὴ πάντα τὰ κατὰ	τοὺς	νόμους πρᾶξαι διαβολὰς τοῖς μετὰ
[4, 26]	Ῥώμῃ λόφων ἱδρυμένον Αὐεντίνου· καὶ	τοὺς	νόμους συνέγραψε ταῖς πόλεσι πρὸς
[4, 13]	χώραν τοῖς θητεύουσι Ῥωμαίων· ἔπειτα	τοὺς	νόμους τούς τε συναλλακτικοὺς καὶ
[4, 22]	αὐτοῦ βασιλεῖς. ἐκεῖνοι μὲν γὰρ	τοὺς	ξένους ὑποδεχόμενοι καὶ μεταδιδόντες τῆς
[4, 26]	τεκμήριον τοῦ μὴ βαρβάρους εἶναι	τοὺς	οἰκίσαντας τὴν Ῥώμην. οὐ γὰρ
[4, 62]	βούλημα τῆς γυναικὸς ὁ Ταρκύνιος	τοὺς	οἰωνοσκόπους μετεπέμψατο καὶ διηγησάμενος αὐτοῖς
[4, 63]	ἀπὸ τοῦ φοίνικος ἀπήλασαν. τούτους	τοὺς	οἰωνοὺς ἰδὼν ὁ Ταρκύνιος καὶ
[4, 15]	καὶ τὴν σύνοδον ἅπαντας ἐκέλευσε	τοὺς	ὁμοπάγους κατὰ κεφαλὴν ὡρισμένον νόμισμά
[4, 50]	δ´ αὐτῶν τοὺς ἀγροὺς καὶ	τοὺς	ὁμόσε χωρήσαντας μάχῃ νικήσας ἐπὶ
[4, 78]	πάντας ὕβρει τε καὶ παρανομίᾳ	τοὺς	ὅπου δή ποτε γενομένους τυράννους,
[4, 15]	δήποτε μοίρας τὴν γῆν κατὰ	τοὺς	ὀρεινοὺς καὶ πολὺ τὸ ἀσφαλὲς
[4, 9]	ἱκέτης δ´ ὑμῶν γίνομαι μὴ	τοὺς	ὀρφανοὺς ἐγκαταλιπεῖν νῦν μὲν ὑπὲρ
[4, 9]	με, ἐὰν ἐγκαταλίπω καὶ προδῶ	τοὺς	ὀρφανούς, οἷς τοσαύτας ὀφείλω χάριτας;
[4, 10]	ἐν ὡρισμένῳ τινὶ χρόνῳ, καὶ	τοὺς	οὐδένα κλῆρον ἔχοντας τῶν πολιτῶν
[4, 27]	ἐπιφανεστάτοις κοσμηθεὶς θριάμβοις τελευτῶν ἠνάγκασε	τοὺς	οὐκ ἀξιοῦντας ἄρχεσθαι τὸν χαλινὸν
[4, 19]	ἐστρατεύοντο. οὔτε δὴ χρήματα συνεισφέρειν	τοὺς	οὐκ ἔχοντας, ὁπόθεν συνεισοίσουσιν, ἀλλὰ
[4, 66]	καὶ κατηφὴς καὶ μεστοὺς ἔχουσα	τοὺς	ὀφθαλμοὺς δακρύων. ὡς δ´ εἰς
[4, 7]	οὐχ υἱοὺς εἶναι Ταρκυνίου γράφω	τοὺς	παῖδας, ἀλλ´ υἱωνούς, Λευκίῳ Πείσωνι
[4, 70]	λαβόντας ἐξελάσαι Ταρκύνιόν τε καὶ	τοὺς	παῖδας ἐκ τῆς πόλεως, πολλὰ
[4, 6]	υἱοὺς, ἀλλ´ υἱωνοὺς αὐτοῦ γράφοντα	τοὺς	παῖδας. παντάπασι γὰρ ἀπερισκέπτως καὶ
[4, 64]	Λουκρητίαν ᾔδει καθεύδουσαν, καὶ λαθὼν	τοὺς	παρὰ ταῖς θύραις τοῦ δωματίου
[4, 24]	γενομένοις περὶ τοὺς καταδουλωσαμένους ἢ	τοὺς	παρὰ τούτων πριαμένους ἀμφότερα ταῦτα
[4, 24]	τοὺς δεδουλευκότας ἀστοὺς ποιεῖν μήτε	τοὺς	παραδεξαμένους τὸν νόμον ἐν αἰτίαις
[4, 75]	πολιτείαν μεσοβασιλέα ἑλοῦμαι τὸν ἀποδείξοντα	τοὺς	παραληψομένους τὰ κοινά, καὶ αὐτὸς
[4, 74]	καὶ τοῦ μὴ πολλὰ ἐξαμαρτάνειν	τοὺς	παραληψομένους τὴν ἀρχὴν αἰτιώτατον, μὴ
[4, 61]	μετὰ τὴν ἔμπρησιν οἰκοδομηθεὶς κατὰ	τοὺς	πατέρας ἡμῶν εὑρέθη τῇ πολυτελείᾳ
[4, 83]	τῆς γῆς, καὶ δαίμονες, οἳ	τοὺς	πατέρας ἡμῶν λελόγχατε, καὶ πόλις
[4, 71]	κατ´ εὐχήν, ἐὰν ἴδωσιν ἡμᾶς	τοὺς	πατρικίους ἄρχοντας τῆς ἐλευθερίας· πολλὰ
[4, 76]	ἐκκλησίας δημηγορεῖν ἔθος ἦν, καὶ	τοὺς	πατρικίους παραστησάμενος ἔλεξε τοιάδε. ~Ὑπὲρ
[4, 3]	τοῦ δήμου μεταγαγεῖν ἠξίωσαν εἰς	τοὺς	πατρικίους ψῆφον ἐπενέγκαντες, ὥσπερ Ταρκύνιόν
[4, 80]	ἐπὶ τὰς δυναστείας παρήγοντο κατὰ	τοὺς	πατρίους ἐθισμοὺς καὶ νόμους· πρῶτον
[4, 78]	ταῦτ´ ἐστί. Ταρκύνιον οὔτε κατὰ	τοὺς	πατρίους ἡμῶν ἐθισμοὺς καὶ νόμους
[4, 84]	τὸν ἐπιμελησόμενον τῶν ἀρχαιρεσιῶν κατὰ	τοὺς	πατρίους νόμους Σπόριον Λουκρήτιον· κἀκεῖνος
[4, 22]	θ´ ἱππεῖς κατὰ τέλη καὶ	τοὺς	πεζοὺς ἐν φάλαγγι καὶ τοὺς
[4, 69]	διὰ τιμήν, ὡς ἐσκήπτετο πρὸς	τοὺς	πέλας οἷα δὴ συγγενής, ἀλλ´
[4, 75]	μαντεύματα γένηται περὶ αὐτῶν καλά,	τοὺς	πελέκεις οὗτοι παραλαβόντες καὶ τὰ
[4, 20]	ἔμελλον τῆς πολιτείας ἔσεσθαι κύριοι,	τοὺς	πένητας ἀπελάσας ἀπὸ τῶν κοινῶν·
[4, 21]	δῆμον, ὥσπερ ἔφην, καταστρατηγήσας καὶ	τοὺς	πένητας ἀπελάσας τῶν κοινῶν. ὑπελάμβανον
[4, 9]	ἀξιοῦσι καὶ μηδ´ ἐλευθέρους ἡγεῖσθαι	τοὺς	πένητας ὑμῶν. ἵνα δὲ καὶ
[4, 11]	ἀναξιοπαθοῦντες· οἱ δανεισταὶ μὲν ὅτι	τοὺς	πένητας ὑμῶν οὐκ εἴασα τὴν
[4, 13]	νόμους τούς τε συναλλακτικοὺς καὶ	τοὺς	περὶ τῶν ἀδικημάτων ἐπεκύρωσε ταῖς
[4, 62]	τὸ χρυσίον, ὅσον ᾔτει καὶ	τοὺς	περιόντας τῶν χρησμῶν λαβεῖν. ἡ
[4, 24]	ταῖς κλίναις αὐτῶν ἐκκομιζομέναις παρακολουθῶσι	τοὺς	πίλους ἔχοντες ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς·
[4, 85]	υἱοὺς ἀναλαβὼν καὶ τῶν ἑταίρων	τοὺς	πιστοτάτους, ἐλαύνων τοὺς ἵππους ἀπὸ
[4, 55]	πρῶτον μὲν ἐκ τῶν ἑταίρων	τοὺς	πιστοτάτους ἔπεμπεν ὡς αὐτομόλους φράσοντας
[4, 20]	τοῦτο συνιδὼν ὁ Τύλλιος ἐπὶ	τοὺς	πλουσίους μετέθηκε τὸ τῶν ψήφων
[4, 51]	ἑτέραν ὑπὸ νύκτα πέμπει λαθὼν	τοὺς	πολεμίους ἐπὶ τὴν φέρουσαν ἀπὸ
[4, 11]	ἀνειμένοι τῶν εἰσφορῶν τῶν εἰς	τοὺς	πολέμους, εἰ τιμήσασθαι τοὺς βίους
[4, 23]	πολυανθρωπίας, ἵνα διαρκέσῃ πρὸς πάντας	τοὺς	πολέμους οἰκείοις ὅπλοις χρωμένη, καὶ
[4, 22]	τὸ περὶ τὰς τιμήσεις, κελεύσας	τοὺς	πολίτας ἅπαντας συνελθεῖν εἰς τὸ
[4, 71]	παριὼν κατηγορείτω τῆς τυραννίδος καὶ	τοὺς	πολίτας ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν παρακαλείτω.
[4, 85]	τὴν ἐκκλησίαν Βροῦτος δημαγωγῶν καὶ	τοὺς	πολίτας ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν παρακαλῶν,
[4, 10]	ἀρχὴν τὸν ἄνδρα καὶ παρακρουόμενον	τοὺς	πολίτας μᾶλλον ἢ πείσαντα καὶ
[4, 43]	λεγομένων τε καὶ πραττομένων λεληθότες	τοὺς	πολλούς, οἳ συγκαθιέντες εἰς ὁμιλίαν
[4, 42]	ἀρχήν, παρασκευάσας ἐκ τῶν ἑταίρων	τοὺς	πονηροτάτους δι´ ἐκείνων ἦγεν εἰς
[4, 47]	τὴν ἀποσκευὴν τοῦ Τύρνου θεραπόντων	τοὺς	πονηροτάτους ἐξευρὼν καὶ διαφθείρας χρήμασιν
[4, 84]	δ´ αὐτῶν ἄνδρας αἱρεῖται δύο	τοὺς	πράξοντας ὅσα τοῖς βασιλεῦσιν ἐξῆν,
[4, 17]	μὲν γὰρ ἐξ αὐτῶν λόχοι	τοὺς	πρεσβυτέρους εἶχον, πεντεκαίδεκα δὲ τοὺς
[4, 48]	τὴν ἐξέτασιν ἔφη δέχεσθαι καὶ	τοὺς	προέδρους ἐπὶ τὴν ἔρευναν τῆς
[4, 74]	καὶ λευκὴν ἐσθῆτα περιπόρφυρον καὶ	τοὺς	προηγουμένους ἐν ταῖς ἐξόδοις δώδεκα
[4, 16]	δ´ ἐν τοῖς ἀγῶσι μετὰ	τοὺς	προμάχους. τὴν δὲ τρίτην ἐποίει
[4, 51]	δύναμιν εὔζωνον ἀναλαβὼν ἦγεν ἐπὶ	τοὺς	πρὸς Ἠρήτῳ κατεστρατοπεδευκότας καὶ τίθεται
[4, 15]	ἔδει νόμισμα καταφέρειν ὑπὲρ ἑκάστου	τοὺς	προσήκοντας, εἰς μὲν τὸν τῆς
[4, 23]	χρήμασι· καὶ διὰ τοῦτ´ ἔφη	τοὺς	προτέρους βασιλεῖς ἅπασι μεταδεδωκέναι τῆς
[4, 80]	ἆρα βασιλικῶς αὐτῇ κέχρηται ζηλῶν	τοὺς	προτέρους ἡγεμόνας, οἳ λέγοντές τε
[4, 16]	ἄλλα φορεῖν ὅπλα προσέταξεν, ὅσα	τοὺς	προτέρους, τοὺς δὲ θώρακας αὐτῶν
[4, 5]	χεῖρα περὶ αὑτὸν ἔχων καὶ	τοὺς	ῥαβδούχους ἐπαγόμενος τοὺς βασιλικοὺς προῆλθεν
[4, 54]	τοῦ μέλλοντος ἀθυμία· κάκιον δὲ	τοὺς	Ῥωμαίους ἐπίεζεν ἢ τοὺς Γαβίους
[4, 53]	αἷς πολλάκις μὲν οἱ Γάβιοι	τοὺς	Ῥωμαίους τρεψάμενοι μέχρι τῶν τειχῶν
[4, 14]	οἰκεῖ. Ἔπειτα κατὰ πάντας ἐκέλευσε	τοὺς	στενωποὺς {ἱερὰ} ἐγκατασκευασθῆναι καλιάδας ὑπὸ
[4, 14]	ἐπὶ τῶν στενωπῶν· κομπίτους γὰρ	τοὺς	στενωποὺς καλοῦσι· καὶ φυλάττουσι τὸν
[4, 80]	παρανομίας κατηγορεῖν ἔξω τῶν εἰς	τοὺς	συγγενεῖς καὶ κηδεστὰς γενομένων, τὰς
[4, 46]	ὀψισμὸν αὐτοῦ διαβαλὼν οὐκ εἴα	τοὺς	συνέδρους παραχωρεῖν τῷ ἀνδρὶ τῆς
[4, 37]	καὶ εἰς πολλὴν αἰδῶ καταστήσας	τοὺς	συνισταμένους ἐπ´ αὐτῷ διέλυσε τὸν
[4, 42]	δὲ φυγήν, καὶ τὰ χρήματα	τούς	τ´ ἀναιρουμένους καὶ τοὺς ἐξελαυνομένους
[4, 33]	τοιούτοις μέντοι πράγμασιν ἐπιστὰς ἐγὼ	τούς	τ´ ἀποκτείναντας τὸν πάππον ὑμῶν
[4, 10]	ὡς μέτριος καὶ δημοτικὸς πρὸς	τοὺς	ταπεινοτέρους, ἁπάντων δ´, ὅτι νόμιμος
[4, 43]	χρόνον ἔτι πλείω τὰ χαλεπά.	τούς	τε γὰρ νόμους τοὺς ὑπὸ
[4, 38]	ἐχόντων ὑπὸ ταῖς περιβολαῖς ξίφη,	τούς	τε πελέκεις ὑπηρέταις τισὶν ἀναδοὺς
[4, 51]	καὶ οἱ Σαβῖνοι τεθαρρηκότες ἀντεπεξῄεσαν	τούς	τε πολεμίους οὐ πολλοὺς ὁρῶντες
[4, 13]	θητεύουσι Ῥωμαίων· ἔπειτα τοὺς νόμους	τούς	τε συναλλακτικοὺς καὶ τοὺς περὶ
[4, 59]	Συέσσης λαφύρων ἐπιτελέσαι προαιρούμενος ἅπαντας	τοὺς	τεχνίτας ἐπέστησε ταῖς ἐργασίαις. ἔνθα
[4, 61]	ὁ Ταρκύνιος ἐπέστησε τοῖς ἔργοις	τοὺς	τεχνίτας· καὶ τὰ μὲν πολλὰ
[4, 24]	πολιτείαν εἰσαγομένους. καὶ μάλιστα μὲν	τοὺς	τιμητὰς ἀξιώσαιμ´ ἂν τούτου τοῦ
[4, 21]	καὶ τῷ πρώτους ἐπιφέρειν ψῆφον	τοὺς	τὸ μέγιστον ἔχοντας τίμημα λόχους,
[4, 47]	ἐπὶ τῆς ἀπολογίας, ὑπετίθεντο καὶ	τοὺς	τρόπους, οἷς ἔδει τὸ πλῆθος
[4, 70]	καὶ οὔτ´ αὐτὸς διαλλαγήσεσθαι πρὸς	τοὺς	τυράννους οὔτε τοῖς διαλλαττομένοις ἐπιτρέψειν,
[4, 24]	γε τοὺς τῶν ἱππέων καὶ	τοὺς	τῶν βουλευτῶν βίους ἐξετάζουσιν· ἔπειθ´
[4, 24]	καὶ πῶς ἠλευθερώθησαν, ὥσπερ γε	τοὺς	τῶν ἱππέων καὶ τοὺς τῶν
[4, 21]	ὑπὲρ αὐτῆς ἃ δεῖ, καὶ	τοὺς	τῶν κινδύνων πλεῖστον τῶν ἄλλων
[4, 3]	τῶν ἱππέων ἀποδειχθεὶς ἡγεμὼν ἐτρέψατο	τοὺς	τῶν πολεμίων ἱππεῖς καὶ μέχρι
[4, 85]	οὐδενὶ τῶν ἄλλων φράσας ἠπείγετο	τοὺς	υἱοὺς ἀναλαβὼν καὶ τῶν ἑταίρων
[4, 24]	προνοεῖν· εἰ δὲ μή γε,	τοὺς	ὑπάτους· δεῖ γὰρ ἀρχῆς τινος
[4, 16]	θυρεούς. διελὼν δὲ καὶ τούτων	τοὺς	ὑπὲρ τετταράκοντα καὶ πέντε ἔτη
[4, 72]	τὰς γινομένας τοῖς ταπεινοῖς πρὸς	τοὺς	ὑπερέχοντας ἐλευθέρᾳ τε πόλει τὴν
[4, 56]	πατρὸς ὁ Σέξτος, ὅτι κελεύει	τοὺς	ὑπερέχοντας τῶν Γαβίων ἀναιρεῖν, συνεκάλεσεν
[4, 56]	ἦγε δι´ ἀρούρας σιτοσπόρου καὶ	τοὺς	ὑπερέχοντας τῶν σταχύων ἀποθραύων ἐρρίπτει
[4, 38]	συναρπάσας τὸν γέροντα κεκραγότα καὶ	τοὺς	ὑπηρέτας ἐπικαλούμενον ἔφερε. γενόμενος δ´
[4, 24]	γὰρ ὠνησάμενοι παρὰ τοῦ δημοσίου	τοὺς	ὑπὸ δόρυ πωλουμένους ἐκ τῶν
[4, 43]	χαλεπά. τούς τε γὰρ νόμους	τοὺς	ὑπὸ Τυλλίου γραφέντας, καθ´ οὓς
[4, 58]	καὶ πάντα ὅσα καταλαμβάνει δεινὰ	τοὺς	ὑπὸ τυράννων ἁλόντας προσδοκώντων, εἰ
[4, 50]	δ´ αὐτῶν καὶ τέκνα καὶ	τοὺς	ὑπομείναντας αἰχμαλώτους γενέσθαι καὶ τὸ
[4, 10]	ταῖς ἑξῆς ἡμέραις ἀπογράφεσθαι κελεύσας	τοὺς	ὑποχρέους, ὅσοι τὴν πίστιν ἀδύνατοι
[4, 11]	βεβούλευνταί τε καὶ συνομωμόκασι κατάγειν	τοὺς	φυγάδας καὶ τοῖς Μαρκίου παισὶ
[4, 11]	πολλὴν κατάγειν εἰς τὴν πόλιν	τοὺς	φυγάδας. τὰ μετὰ ταῦτα πάντες
[4, 69]	τὸ μαντεῖον οἱ νεανίσκοι καὶ	τοὺς	χρησμοὺς ἔλαβον ὑπὲρ ὧν ἐπέμφθησαν,
[4, 30]	ἔτι καὶ κατ´ ἐκείνους περιεῖναι	τοὺς	χρόνους. ἐδείχθη γὰρ ἐν ἀρχαῖς
[4, 74]	τὰ σκῆπτρα ταυτὶ λέγω καὶ	τοὺς	χρυσοῦς στεφάνους καὶ τὰς ἁλουργεῖς
[4, 15]	χρεία γένοιτο ἐπὶ τὰ ὅπλα	τοὺς	χωρίτας καλεῖν ἢ χρημάτων εἰσφορὰς
[4, 67]	ἐξ ἀρχῆς ἀναλαβοῦσα. καὶ μετὰ	τοῦτ´	ἀσπασαμένη τὸν πατέρα καὶ πολλὰς
[4, 68]	οὗ ταύτης ἔτυχε τῆς ἐπωνυμίας·	τοῦτ´	αὐτὸν ἐρρύσατο μηδὲν δεινὸν ὑπὸ
[4, 20]	τὸ τῶν ἀπόρων καὶ διὰ	τοῦτ´	ἀφειμένων ἁπάσης στρατείας τε καὶ
[4, 18]	ῥῆμα προστακτικῶς σχηματίσαντες ἐκφέρομεν, κάλει,	τοῦτ´	ἐκεῖνοι λέγουσι κάλα καὶ τὰς
[4, 72]	ἕκαστος ὑμῶν ἃ φρονεῖ. Μετὰ	τοῦτ´	ἐλέχθησαν πολλοὶ καὶ παρὰ πολλῶν
[4, 23]	ἱερῶν καὶ ἀκινήτων νομίμων διατελεῖ	τοῦτ´	ἐν τῇ πόλει φυλαττόμενον. ~Ἐπειδὴ
[4, 70]	ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι φρονιμώτατος, μετὰ	τοῦτ´	ἔπειθεν αὐτοὺς τὴν αὐτὴν γνώμην
[4, 20]	ἀπὸ τοῦ τετάρτου τιμήματος. καὶ	τοῦτ´	ἐποίει μέχρι τοῦ γενέσθαι λόχους
[4, 34]	~Περὶ δὲ τῆς βασιλείας, ἐπειδὴ	τοῦτ´	ἐστιν, ὃ κατηγορεῖς μου, ἄκουσον,
[4, 71]	γενομένων δὲ τῶν ὁρκωμοσιῶν μετὰ	τοῦτ´	εὐθὺς ἐζήτουν, τίς ὁ τῆς
[4, 23]	συνεξαναλωθῇ τοῖς χρήμασι· καὶ διὰ	τοῦτ´	ἔφη τοὺς προτέρους βασιλεῖς ἅπασι
[4, 72]	πρῶτος ἐγὼ διαθήσομαι. ~Ὡς δὲ	τοῦτ´	ἤκουσαν ἅπαντες, ἐπῄνεσάν τε καὶ
[4, 7]	παῖδες, ποιήσει δ´ υἱοί, καὶ	τοῦτ´	ἦν αἴτιον τῆς ἀπάτης τοῖς
[4, 69]	ῥάβδον ἐνέθηκεν οὐδενὸς ἐπισταμένου· μετὰ	τοῦτ´	ἠρώτων τὸν θεόν, τίνι πέπρωται
[4, 38]	ἕδρας. καὶ ὁ Ταρκύνιος ἄσμενος	τοῦτ´	ἰδὼν ἀναπηδᾷ τ´ ἀπὸ τοῦ
[4, 29]	ἀσήμων ἔφυς προγόνων καὶ διὰ	τοῦτ´	οὐκ ἀξιοῖς ἐπὶ σεαυτῷ μέγα
[4, 47]	πότερα χρηστὸς ἢ πονηρός εἰμι·	τουτὶ	γὰρ ἐξέσται καὶ μετὰ ταῦθ´
[4, 60]	τὸ πρὸς τὰς ἀνατολὰς βλέπον,	τουτὶ	δὲ τὸ πρὸς τὰς δύσεις,
[4, 60]	δή τι· ἔπειθ´ ὑμῖν ἐρεῖ,	Τουτὶ	μέν ἐστιν ὁ Ταρπήιος λόφος,
[4, 60]	Ταρπήιος λόφος, μέρος δ´ αὐτοῦ	τουτὶ	μὲν τὸ πρὸς τὰς ἀνατολὰς
[4, 54]	διαλαβὼν τὸ χωρίον πυκνοτέροις· κατὰ	τοῦτο	γὰρ ἐδόκει μάλιστα τὸ μέρος
[4, 9]	πᾶσι πρὸς ἅπαντας ὅμοια. εἰς	τοῦτο	γὰρ ἥκουσί τινες αὐθαδείας, ὥσθ´
[4, 83]	πράγματα χρησόμεθα καὶ ποίαις συμμαχίαις;	τοῦτο	γὰρ λοιπὸν εἰπεῖν. πρώταις μὲν
[4, 70]	δ´ ὡς τιμωρήσομεν αὐτῇ, σκοπῶμεν·	τοῦτο	γὰρ ὁ παρὼν καιρὸς ἀπαιτεῖ.
[4, 24]	πόλει φυλαττόμενον. ~Ἐπειδὴ δὲ κατὰ	τοῦτο	γέγονα τὸ μέρος τῆς διηγήσεως,
[4, 8]	τῆς ἀρχῆς σύμβολα· ὅταν δὲ	τοῦτο	γένηται, τοὺς καλουμένους μεσοβασιλεῖς ἀποδεῖξαι
[4, 20]	τῆς πέμπτης κλήσεως μὴ τύχοι	τοῦτο	γενόμενον, ἀλλ´ εἰς ἴσα μέρη
[4, 20]	λόχος, αὕτη τὸ κράτος ἐλάμβανε.	τοῦτο	δ´ ἦν σπάνιον καὶ οὐ
[4, 41]	τίθενται αὐτῷ Ῥωμαῖοι τὸν Σούπερβον,	τοῦτο	δὲ δηλοῦν βούλεται κατὰ τὴν
[4, 2]	πυρὸς ἀνασχεῖν λέγουσιν αἰδοῖον ἀνδρός.	τοῦτο	δὲ θεάσασθαι τὴν Ὀκρισίαν πρώτην
[4, 7]	ἑκατὸν καὶ δέκα γεγονὼς ἐτῶν·	τοῦτο	δὲ τὸ μῆκος τῶν βίων
[4, 59]	ναῶν κατασκευὴν οὐκ ἔφθη τελέσαι.	τοῦτο	δὴ τὸ ἔργον ὁ Ταρκύνιος
[4, 70]	πόλεως, πολλὰ καὶ ἐπαγωγὰ εἰς	τοῦτο	διαλεχθείς. ἐπεὶ δὲ πάντας εἶδεν
[4, 26]	πρὸς ἀλλήλας, ἐκ τῶν ἱερῶν	τοῦτο	διαλύσονται, ταῖς ἄλλαις πόλεσιν ἐπιτρέψασαι
[4, 20]	ἀπελάσας ἀπὸ τῶν κοινῶν· καὶ	τοῦτο	διαπραξάμενος ἔλαθε τοὺς δημοτικούς. ἦν
[4, 77]	τε καὶ προσεδεχόμην, πέμπτον ἤδη	τοῦτο	καὶ εἰκοστὸν ἔτος φυλάξας ἀποτίθεμαι.
[4, 32]	ἀκούειν καὶ μὴ τέταρτον ἤδη	τοῦτο	καὶ τετταρακοστὸν ἔτος ἀποστερεῖν με
[4, 12]	ἐπὶ τῆς αὐτῆς προαιρέσεως ἐγεγόνει.	τοῦτο	καταμαθὼν ὁ Τύλλιος οὐκέτι παρῆκε
[4, 26]	τῷ συνεδρίῳ παρόντας· καὶ μετὰ	τοῦτο	κατεσκεύασεν ἐξ ὧν ἅπασαι συνήνεγκαν
[4, 77]	μὴ τὴν ἐπίθετον ἐσκηψάμην μωρίαν.	τοῦτό	με τὸ πλάσμα πιστευθὲν ὑπὸ
[4, 76]	κατὰ τὴν ἑαυτῶν διάλεκτον κωνσούλας·	τοῦτο	μεθερμηνευόμενον εἰς τὴν Ἑλλάδα γλῶτταν
[4, 74]	πολεμικῆς καὶ πολιτικῆς ἀσχολίας, ἓν	τοῦτο	μόνον ἔχων ἔργον ὥσπερ ὁ
[4, 84]	ψῆφος οὐδεμία ἐγένετο ἐναντία. μετὰ	τοῦτο	παρελθὼν ὁ Βροῦτος ἀποδείκνυσι μεσοβασιλέα
[4, 58]	τῶν πυλῶν ὑπὸ τῶν ἐπὶ	τοῦτο	παρεσκευασμένων εἰσελθὼν δίχα πόνου κύριος
[4, 35]	μου κατηγορεῖν. πλὴν ἐπεὶ σὺ	τοῦτο	πέφευγας, ἐγὼ περὶ σοῦ ποιήσω
[4, 29]	φέρων τὴν βασιλείαν μηδὲν εἰς	τοῦτο	πραγματευσαμένῳ, μετὰ τὴν τοῦ Τυλλίου
[4, 71]	ταῖς φράτραις. ἄρχοντι γὰρ ἀποδέδοται	τοῦτο	πράττειν· ἡμῶν δ´ οὐδεὶς οὐδεμίαν
[4, 31]	Τύλλιε, καὶ δίκαιος· καὶ διὰ	τοῦτο	προειλόμην αὐτὸν εἰς τούτους ἐκφέρειν.
[4, 4]	γένῃ Ῥωμαίων ἐμοῦ καὶ εἰς	τοῦτό	σοι συναγωνισαμένης, πατρὸς εὔνοιαν τοῖς
[4, 38]	Τίς, εἶπεν, ὦ μιαρώτατε ἀνθρώπων,	τοῦτό	σοι τὸ σχῆμα συνεχώρησε λαβεῖν;
[4, 6]	γὰρ τοῦ συλλογισμοῦ τῶν ἐτῶν	τοῦτο	συνάγεται τὸ πλῆθος. ἡ γυνὴ
[4, 20]	ἐπεκράτουν μακρῷ πλείους ὄντες ἐκείνων.	τοῦτο	συνιδὼν ὁ Τύλλιος ἐπὶ τοὺς
[4, 2]	ὁμιλίαν αὐτῷ συνελθεῖν· καὶ μετὰ	τοῦτο	τὴν γυναῖκα κοσμησαμένην, οἷς ἔθος
[4, 57]	μισθούς} ἐὰν δ´ ἀδύνατος ᾖ	τοῦτο	τὴν κεφαλὴν ἀποτεμόντα πέμψαι. ταῦτα
[4, 59]	τέλους ἔτυχεν. ~Ταρκύνιος δὲ μετὰ	τοῦτο	τὸ ἔργον ἀναπαύσας τὸν λεὼν
[4, 30]	ἐξέτασιν τῆς ἀληθείας ταλαίπωρον. Μετὰ	τοῦτο	τὸ ἔργον οὐδὲν ἔτι διαμελλήσας
[4, 2]	Τύλλιον ἐν τοῖς καθήκουσι χρόνοις.	τοῦτο	τὸ μύθευμα οὐ πάνυ τι
[4, 79]	γενέσθαι, φαρμάκοις διαχρησάμενος, συνεργὸν εἰς	τοῦτο	τὸ μῦσος λαβὼν τὴν ἐκείνου
[4, 21]	κλῆσις καὶ ἡ τελευταία παρείλκοντο.	~Τοῦτο	τὸ πολίτευμα καταστησάμενος καὶ πλεονέκτημα
[4, 43]	ὁ πενέστατος τῷ πλουσιωτάτῳ κατέφερε.	τοῦτο	τὸ πολίτευμα πολὺ τοῦ δημοτικοῦ
[4, 73]	πολλὰς ἤδη γενεάς, καὶ διὰ	τοῦτο	τὸ σχῆμα τοῦ πολιτεύματος ἁπάντων
[4, 59]	αἷμα θερμὸν ἔτι καὶ νεαρόν.	τοῦτο	τὸ τέρας ἰδὼν ὁ Ταρκύνιος
[4, 48]	ὑπὸ τῶν θεραπόντων ξίφη. μετὰ	τοῦτο	τὸν μὲν Τύρνον οὐκέτι λόγου
[4, 37]	διέλυσε τὸν σύλλογον καὶ μετὰ	τοῦτο	τοὺς κήρυκας ἀνακαλεσάμενος ἐκέλευσε διὰ
[4, 28]	προθυμούμενος καὶ πάντα μηχανώμενος εἰς	τοῦτο	ὑπὸ τῆς γυναικὸς μετεπείθετο ἀντιβολούσης
[4, 82]	ἆρ´ οὐ παραστήσεται τὸ αὐτὸ	τοῦτο	ὑπολαβεῖν, ὧν Ταρκύνιος οὐ μίαν
[4, 83]	εὐτυχὲς ἀκολουθήσειν τέλος. εἴη δὲ	τούτοις	ἅπασι ταὐτὸ λαβοῦσι θάρσος καὶ
[4, 9]	διὰ πενίαν ἀδύνατοί εἰσιν ἀποδοῦναι,	τούτοις	βοηθεῖν προθυμούμενος, ἐπειδὴ πολῖταί τ´
[4, 21]	καὶ πρᾴως φέρειν τὴν ἐν	τούτοις	ἐλάττωσιν, ἀφειμένοις τῶν εἰσφορῶν καὶ
[4, 80]	αὐτοῖς παραγένηται θάνατος. ~Ἀλλὰ τί	τούτοις	ἐπιτιμῶ τοσαύτας ἔχων αὐτοῦ παρανομίας
[4, 32]	πρὸς ταῦτ´ εἰπεῖν, ἕτοιμός εἰμι	τούτοις	ἐπιτρέπειν δικασταῖς, ὧν οὐκ ἂν
[4, 34]	χρήματα τῶν ἐκλειπόντων βασιλέων σὺν	τούτοις	καὶ τὰς βασιλείας αὐτῶν παραλαμβάνειν,
[4, 58]	χρημάτων ἀφαιρέσεις καὶ τὰ ὅμοια	τούτοις	κατεψηφικότων, οὐδὲν ὁ Ταρκύνιος ὧν
[4, 42]	τοὺς ἰδίους ἑταίρους. καὶ οὐδὲ	τούτοις	μέντοι τοῖς ἀνδράσιν οὔτε πράττειν
[4, 25]	~Ὁ δὲ Τύλλιος οὐκ ἐν	τούτοις	μόνον τοῖς πολιτεύμασι δημοτικὸς ὢν
[4, 74]	δώδεκα πελέκεις καταλιπεῖν. ἔτι πρὸς	τούτοις,	ὃ πάντων οἴομαι τῶν εἰρημένων
[4, 80]	ὁ νόμος· ἐφ´ ἅπασι δὲ	τούτοις	οἰωνῶν καὶ σφαγίων καὶ τῶν
[4, 9]	ἐμοὶ χάριτας τοῖς παιδίοις ἀποδοῦναι	τούτοις.	οὐ γὰρ ἰδίαν ἀρχὴν ἐμαυτῷ
[4, 25]	ταῦτα δὴ καὶ τὰ ὅμοια	τούτοις	παραδείγματα λαβὼν προθυμίαν ἔσχε καὶ
[4, 49]	μέτρον, αἱ δὲ ὅμοιόν τι	τούτοις	{πελάνου γένος} ἑνὸς δὲ ταύρου
[4, 83]	οὔτ´ ἀπείρων πολέμου· πρὸς δὲ	τούτοις	ταῖς παρὰ τῶν συμμάχων ἐπικουρίαις,
[4, 58]	ἃς ἔχουσι, συγχωρεῖν καὶ σὺν	τούτοις	τὴν Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν ἅπασι χαρίζεσθαι,
[4, 60]	τοὺς δοκιμωτάτους πρέσβεις πρὸς αὐτόν.	~Τούτοις	τοῖς ἀνδράσιν ἀφικομένοις εἰς τὴν
[4, 67]	οὗ μικρὰ προειπεῖν ἀναγκαῖον, ἐπειδὴ	τοῦτον	ἀποφαίνουσι Ῥωμαῖοι τῆς καταλύσεως τῶν
[4, 47]	τε καὶ κράτιστον Λατίνων ἀπεώσατο,	τοῦτον	δὲ κηδεστὴν ἠξίωσε λαβεῖν, ὃς
[4, 20]	ὀψωνιαζομένους χρημάτων, ὥσπερ {τοὺς} μισθοφόρους.	~Τοῦτον	δὲ τὸν τρόπον ἅπαν ἐπιθεὶς
[4, 12]	ὥσπερ αὐτῇ ποιεῖν ἔθος ἦν.	τοῦτον	δὲ τὸν τρόπον ἐπὶ τὴν
[4, 6]	τὸν ὄγδοον. ἔστω δὴ κατὰ	τοῦτον	ἐληλυθὼς τὸν ἐνιαυτόν, καθ´ ὃν
[4, 61]	γενέσθαι συμπάσης Ἰταλίας τὸν τόπον	τοῦτον,	ἐν ᾧ τὴν κεφαλὴν εὕρετε.
[4, 23]	τοῖς ξένοις. εἰ δὲ καὶ	τοῦτον	καταστήσονται τὸν νόμον, πολλὴν αὐτοῖς
[4, 24]	ἐπιτριβόμενα. ἐγὼ δὲ τὸν νόμον	τοῦτον	οὐκ οἴομαι δεῖν ἀναιρεῖν, μή
[4, 41]	Τυλλίου τοσαῦτα παρελάβομεν. ~Μετὰ δὲ	τοῦτον	παραλαμβάνει Λεύκιος Ταρκύνιος τὴν Ῥωμαίων
[4, 40]	καὶ τέτταρα τὴν βασιλείαν κατασχών.	τοῦτον	τὸν ἄνδρα λέγουσι Ῥωμαῖοι πρῶτον
[4, 64]	Λευκίῳ Ταρκυνίῳ τῷ Κολλατίνῳ προσαγορευομένῳ.	τοῦτον	τὸν ἄνδρα Φάβιος μὲν υἱὸν
[4, 45]	εἶναι καὶ πολέμους στρατηγεῖν ἱκανός.	τοῦτον	τὸν ἄνδρα φίλον ἔχων καὶ
[4, 22]	τῷ κατέχοντι τὸ πεδίον Ἄρει.	τοῦτον	τὸν καθαρμὸν ἕως τῶν κατ´
[4, 64]	κατέλιπεν ἐπίκλησιν· ἐγὼ δὲ καὶ	τοῦτον	υἱωνὸν εἶναι τοῦ Ἠγερίου πείθομαι,
[4, 4]	βουλομένων, ὡς ἐν τῷ πρὸ	τούτου	δεδήλωκα λόγῳ, δόξας ὑπὸ τῶν
[4, 47]	κοινὰ πράττοντες ὑπὸ τοῦ καλοῦ	τούτου	δημαγωγοῦ, ὃς παρεσκεύασταί τε τοὺς
[4, 2]	ἐτύγχανον τότε παρόντες, καὶ μέχρι	τούτου	διέμενεν ἡ φλὸξ ὅλην αὐτοῦ
[4, 59]	καθάπερ ἔφην ἐν τῷ πρὸ	τούτου	λόγῳ, τὴν δὲ τῶν ναῶν
[4, 3]	τε πρότερον καὶ ἔτι πρὸ	τούτου	Νόμαν Πομπίλιον· ὁ δὲ βασιλεὺς
[4, 35]	ἀφαιρούμενος τὴν διάγνωσιν, ἀλλὰ τὴν	τούτου	συκοφαντίαν ἐπιδείξασθαι βουλόμενος ταῦτα λέγω·
[4, 26]	μὲν δὴ πράξεις τοῦ βασιλέως	τούτου	σὺν ἄλλαις πολλαῖς ἐλάττοσί τε
[4, 36]	με ἀπαλλάξαι βουλόμενοι, καὶ μετὰ	τούτου	συνεστηκότες ἐπ´ ἐμοί· ἡδέως δ´
[4, 21]	καὶ τελευταίους καλεῖσθαι. γενομένου δὲ	τούτου	τοῖς μὲν πλουσίοις τοῖς πολλὰ
[4, 24]	μὲν τοὺς τιμητὰς ἀξιώσαιμ´ ἂν	τούτου	τοῦ μέρους προνοεῖν· εἰ δὲ
[4, 6]	πεντηκοστόν· προσωτέρω γὰρ οὐκέτι κυΐσκεται	τούτου	τοῦ χρόνου γυνή, ἀλλ´ ἔστιν
[4, 34]	ἄλλων γενομένων τῶν κατὰ νόμον,	τούτους	ἀδικῶ δήπου καὶ οὐχὶ σέ,
[4, 83]	οὖσι μὰ Δία, μεγάλαις καὶ	τούτους	ἀνάγκαις ἐνζεύξομεν, ὥστ´ ἐκ πονηρῶν
[4, 4]	πρόθες αὐτοῖς δίκας· τιμωρησάμενος δὲ	τούτους	ἅπαντας, ἐὰν μὲν ὑπομείνωσι τὰς
[4, 16]	οὐσίας οὐκ ἔλαττον ἑκατὸν μνῶν.	τούτους	δὲ συντάξας εἰς ὀγδοήκοντα λόχους
[4, 17]	ἐποίησε μοῖραν. διέταξε δὲ καὶ	τούτους	εἰς εἴκοσι λόχους, καὶ δέκα
[4, 16]	ταῖς περικνημῖσι. συνέταξε δὲ καὶ	τούτους	εἰς εἴκοσι λόχους καὶ διεῖλε
[4, 16]	μνῶν τὸ τίμημα. συντάξας δὲ	τούτους	εἰς εἴκοσι λόχους τὰ μὲν
[4, 31]	διὰ τοῦτο προειλόμην αὐτὸν εἰς	τούτους	ἐκφέρειν. Ταρκύνιος ἐμὸς ὢν πάππος
[4, 76]	Ταρκύνιον Κολλατῖνον. τοὺς δ´ ἄρχοντας	τούτους	ἔταξαν καλεῖσθαι κατὰ τὴν ἑαυτῶν
[4, 17]	εἶχον, πεντεκαίδεκα δὲ τοὺς νεωτέρους.	τούτους	ἔταξε σαυνία καὶ σφενδόνας ἔχοντας
[4, 30]	τί μου κατηγορεῖν ἔχεις, ἐπειδὴ	τούτους	ἠξίους ἀκοῦσαι. ~Λέγει πρὸς αὐτὸν
[4, 51]	κατὰ νώτου τῶν Σαβίνων ἐπῄεσαν.	τούτους	ἰδόντες οἱ Σαβῖνοι καὶ γνωρίσαντες
[4, 24]	μυρίων ἄξια διαπεπραγμένοι θανάτων. εἰς	τούτους	μέντοι τοὺς δυσεκκαθάρτους σπίλους ἐκ
[4, 9]	δ´ ἂν μετὰ ταῦτα δανείσωνται,	τούτους	οὐκ ἐάσω πρὸς τὰ χρέα
[4, 34]	οὐχ ὑπὸ σοῦ. ἀλλ´ οὔτε	τούτους	οὔτ´ ἄλλον οὐδένα ἀδικῶ. μάρτυς
[4, 22]	τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἐλευθέροις καὶ	τούτους	τιμήσασθαι τὰς οὐσίας, εἰς φυλὰς
[4, 63]	ταρσοῖς ἀπὸ τοῦ φοίνικος ἀπήλασαν.	τούτους	τοὺς οἰωνοὺς ἰδὼν ὁ Ταρκύνιος
[4, 36]	καταστησάμενος, οὓς ἅπαντες ἐπεκυρώσατε, κατὰ	τούτους	ὑμῖν ἀπέδωκα διδόναι τὰ δίκαια
[4, 37]	καὶ ἀγανακτήσεως ἐξ ἁπάντων ἐπὶ	τούτῳ	γενομένης σιωπῆσαι κελεύσας αὐτοὺς ἠξίου
[4, 64]	εἴ τις ἀρχὴ γένοιτο. ἐν	τούτῳ	δὴ τῷ καιρῷ Σέξτος ὁ
[4, 65]	ἐὰν ἐπιχειρήσῃ φεύγειν ἢ βοᾶν.	τούτῳ	καταπληξάμενος τῷ τρόπῳ τὴν ἄνθρωπον
[4, 35]	δίκαιον εἶχες λέγειν. εἰ δὲ	τούτῳ	μὲν οὐκ ἐπίστευες τῷ λόγῳ,
[4, 47]	ἔχει τὸ γένος; ἀγανακτῶν ἐπὶ	τούτῳ	νῦν ἥκει μου κατηγορῶν. ἔδει
[4, 68]	οὐδὲν αὐτῷ προσηκούσης. ~Τῷ ἀνδρὶ	τούτῳ	πατὴρ μὲν ἦν Μάρκος Ἰούνιος
[4, 3]	ἀδύνατος ἦν ἐπιτελεῖν, δι´ ἑαυτοῦ	τούτῳ	πράττειν ἐπέσκηπτεν, οὐ μόνον τὸν
[4, 69]	μὲν οὖν προγενόμενα τῷ ἀνδρὶ	τούτῳ	τοιαῦτ´ ἦν. ~Τότε δ´ ὡς
[4, 7]	εἰκοστῷ μετὰ ταῦτ´ ἔτει, καὶ	τούτῳ	τῷ ἔτει στρατευόμενος ἐν τῷ
[4, 15]	καὶ πέντε φυλάς· Κάτων μέντοι	τούτων	ἀμφοτέρων ἀξιοπιστότερος ὢν τριάκοντα φυλὰς
[4, 70]	δεόντων μέλλει γενήσεσθαι· ἄρξειν δὲ	τούτων	αὐτὸς ἔφη. Ταῦτ´ εἰπὼν καὶ
[4, 4]	μὲν ἀπάτῃ καὶ δόλῳ χρησαμένους·	τούτων	γὰρ ἐν τῷ παρόντι δεῖ·
[4, 54]	αὐτῶν πολλὴν ἀπῆγον. ~Συνεχῶς δὲ	τούτων	γινομένων ἠναγκάζοντο ἀμφότεροι τῆς χώρας
[4, 16]	οὐ μείονα δὲ μνῶν πεντήκοντα.	τούτων	δ´ ἐμείωσε τὸν ὁπλισμὸν οὐ
[4, 63]	ἔπλαττον ἐπὶ κορυφῇ φοίνικος ὑψηλοῦ.	τούτων	δὲ τῶν αἰετῶν ἀπτῆνας ἔτι
[4, 4]	ὁμόσε χωροῦντας, ἐὰν ἄρα καὶ	τούτων	δέῃ. ἀλλ´ οὐ δεήσει βουληθέντων
[4, 7]	καὶ αὗταί γ´ ἤδη γεγαμημέναι.	τούτων	δὴ τῶν ἀδυνάτων τε καὶ
[4, 20]	καταλυομένου διαγνῶναι. τὴν δὲ περὶ	τούτων	διάσκεψιν καὶ κρίσιν ἐποιεῖτο κατὰ
[4, 29]	τὸν ἐμὸν ἄνδρα; ὅταν δὲ	τούτων	διαχειρισθέντων συνέλθωμεν εἰς ταὐτό, ἀσφαλῶς
[4, 71]	Ταρκύνιον ἄρξειν καὶ τὸ περὶ	τούτων	δόγμα πρὸς τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου
[4, 55]	ὑποψίαις εἶχεν· ἐξ ἁπάντων τε	τούτων	δόξαντες φίλον {τε} πιστὸν εἶναί
[4, 17]	ἐνόπλοις· ἦσαν δὲ τῶν τεττάρων	τούτων	δύο μὲν ὁπλοποιῶν τε καὶ
[4, 11]	εἰ μὴ θᾶττον ἐμοὶ περὶ	τούτων	ἐγένετο μήνυσις, ξενικὴν δύναμιν ἐπαγόμενοι
[4, 17]	συνετάττοντο μοίρᾳ. ἦν δὲ καὶ	τούτων	εἷς μὲν τῶν πρεσβυτέρων λόχος,
[4, 75]	οὐδέν. ~Ὃν δὲ τρόπον ἔσται	τούτων	ἕκαστον, ἀκούσατέ μου· συνάξω μὲν
[4, 19]	ἀφεῖσθαι πάντων ὀχληρῶν. ἐποίει δὲ	τούτων	ἕκαστον οὐκ ἄτερ αἰτίας, ἀλλὰ
[4, 72]	μηδὲ ἀπροβούλευτον. ἀποφαινέσθω δὴ περὶ	τούτων	ἕκαστος ὑμῶν ἃ φρονεῖ. Μετὰ
[4, 80]	ἐάν τις ἓν μόνον ἔχῃ	τούτων	ἐπιδεῖξαι γεγονός, οὐκ ἀξιῶ τὰ
[4, 58]	καὶ διωμόσατο κατὰ τῶν σφαγίων.	τούτων	ἐστὶ τῶν ὁρκίων μνημεῖον ἐν
[4, 40]	τὴν ἀρχήν· ἐλλείποντος δέ τινος	τούτων	ἕτερον ὠνόμαζον, καὶ τρίτον, εἰ
[4, 12]	καὶ ψῆφον ᾔτουν. ἀρξαμένων δὲ	τούτων	εὐθὺς ὁ δῆμος ἅπας ἐπὶ
[4, 60]	ὑμῶν, ἐπὶ ποίῳ τῶν μερῶν	τούτων	εὑρέθη ἡ κεφαλή. τί οὖν
[4, 73]	οἱ πολλοὶ σκοποῦσι καὶ ἀπὸ	τούτων	ἢ προσίενταί τινα τῶν βλαβερῶν
[4, 15]	χρήματα εἰσέπραττον. ἵνα δὲ καὶ	τούτων	ἡ πληθὺς μὴ δυσεύρετος, ἀλλ´
[4, 15]	διενυκτέρευον ἐνταῦθα. ἄρχοντες δὲ καὶ	τούτων	ἦσαν, οἷς ἐπιμελὲς ἐγίνετο τά
[4, 9]	ἄνδρες πολῖται, κήδεσθαι τῶν παιδίων	τούτων	καὶ νηπίων. Ταρκύνιος γὰρ ὁ
[4, 27]	καὶ συμμαχίας συνθήκην. ἀρξάντων δὲ	τούτων	Καιρητανοί τ´ ἠκολούθησαν καὶ Ταρκυνιῆται,
[4, 7]	τὰς Ῥωμαϊκὰς ἱστορίας. προειρημένων δὴ	τούτων	καιρὸς ἐπανάγειν ἐπὶ τὴν ἀπολειπομένην
[4, 44]	ἐλάμβανεν· ὥσθ´ οἱ πατρίκιοι τὰ	τούτων	κακὰ καὶ τὰς λατρείας ὁρῶντες
[4, 85]	ταύτας τὰς προφάσεις καὶ ὑπὸ	τούτων	κατελύθη τῶν ἀνδρῶν.
[4, 47]	ἀπελογίζοντο. αὐτὸς δ´ ὁ Ταρκύνιος	τούτων	μὲν οὐδενὸς ἔφη δεῖν τοῖς
[4, 72]	τῶν Ἑλληνίδων πόλεων· οἱ δὲ	τούτων	μὲν οὐδετέραν προῃροῦντο τῶν πολιτειῶν,
[4, 29]	τοῦ βασιλείου γένους ἀξία. ἢ	τούτων	μὲν οὐδέτερον, ἡ δ´ ἀσθενὴς
[4, 36]	τινὶ συμφορᾷ κεχρημένους ἀδίκως; ἢ	τούτων	μὲν τῶν τυραννικῶν ἀδικημάτων οὐδὲν
[4, 36]	πρὸς ὑμᾶς. ἀλλ´ οὐδὲν δεῖ	τούτων	νυνὶ τῶν λόγων· εἰ δὲ
[4, 80]	προνοίας ὄφελος. φέρε δὴ τί	τούτων	οἶδέ τις ὑμῶν γενόμενον, ὅτε
[4, 58]	ἔσονται δικαίοις φίλοι, τὰ περὶ	τούτων	ὅρκια συνετέλεσεν ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας
[4, 60]	συγχωρεῖν ἐν μηδενὶ τῶν τόπων	τούτων,	οὓς ἂν ἐκεῖνος τῷ σκήπωνι
[4, 15]	καὶ νόμους ὑπὲρ τῶν ἱερῶν	τούτων,	οὓς ἔτι διὰ φυλακῆς ἔχουσι
[4, 21]	πολλάκις παρών. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν	τούτων	οὐχ ὁ παρὼν καιρὸς ἁρμόττων
[4, 9]	εἰδότας ὑμᾶς λέγειν, τὰς ἀντὶ	τούτων	ὀφειλομένας ἐμοὶ χάριτας τοῖς παιδίοις
[4, 34]	καὶ οὐχὶ σέ, καὶ ὑπὸ	τούτων	παυσθῆναι δίκαιός εἰμι τῆς ἀρχῆς,
[4, 33]	ἐπιχειρήσειας εἰπεῖν, ὡς ψεύδομαί τι	τούτων.	~Περὶ δὲ τῆς βασιλείας, ἐπειδὴ
[4, 30]	ἐξωνούμενοι καὶ οὐδὲ ἀφανῶς ἕκαστα	τούτων	πράττοντες. ταῦτα δ´ ὁρῶν ὁ
[4, 24]	τοὺς καταδουλωσαμένους ἢ τοὺς παρὰ	τούτων	πριαμένους ἀμφότερα ταῦτα παρὰ τῶν
[4, 56]	ὥραν ἔχουσαι· διεξιὼν δὴ διὰ	τούτων	τῆς ὑπερεχούσης ἀεὶ μήκωνος τῷ
[4, 16]	ἀνέδωκε θυρεούς. διελὼν δὲ καὶ	τούτων	τοὺς ὑπὲρ τετταράκοντα καὶ πέντε
[4, 16]	χώρα δὲ καὶ στάσις ἦν	τούτων	τῶν λόχων ἐν ταῖς μάχαις
[4, 19]	τὰ χρήματα καὶ περὶ τῆς	τούτων	φυλακῆς ἅπαντες κακοπαθοῦσιν· ὀρθῶς οὖν
[4, 47]	γάρ, ἔφη, Τύρνος, ὦ σύνεδροι,	τούτων	ὧν νυνί μου κατηγορεῖ πάντων
[4, 24]	παντὸς ἄλλου πονηροῦ πόρου χρηματισάμενοι	τούτων	ὠνοῦνται τῶν χρημάτων τὴν ἐλευθερίαν
[4, 9]	πόλεως ἐξελαθησομένους. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν	τούτων	ὡς ἐγνωκόσιν ὑμῖν τὰ δέοντα
[4, 22]	ἐποιήσατο ταύρῳ καὶ κριῷ καὶ	τράγῳ.	τὰ δ´ ἱερεῖα ταῦτα τρὶς
[4, 10]	ἕκαστος, ἐπειδὴ τὰς ἀπογραφὰς ἔλαβε,	τραπέζας	θεὶς ἐν ἀγορᾷ πάντων ὁρώντων
[4, 52]	ἀλλ´ εἰς ἱκεσίας καὶ δεήσεις	τραπόμενοι	παρέδοσαν ἑαυτούς. οὕτω δ´ αἰσχρῶς
[4, 67]	καὶ ὡς ἀνοίσουσαν ἐκ τοῦ	τραύματος	ἐτημελεῖτο, ἡ δ´ ἐν ταῖς
[4, 8]	βασιλέα Ταρκύνιον, ὡς ἐκ τῶν	τραυμάτων	τετελευτηκότα ἔναγχος, ἐκκομιδῇ τε πολυτελεῖ
[4, 4]	κοινῶν, ἕως αὐτὸς ἐκ τῶν	τραυμάτων	ὑγιὴς γένηται, τὸν ἕτερον τῶν
[4, 4]	φανεροῦ. δίκαιος δ´ εἶ, Τύλλιε,	τραφείς	θ´ ὑφ´ ἡμῶν καὶ παιδευθεὶς
[4, 1]	ἔτι δουλευούσης παιδίον, ᾧ τίθεται	τραφέντι	ἡ μήτηρ τὸ μὲν ἴδιόν
[4, 81]	τότε, τί δ´ οὐ χεῖρον;	τρεῖς	γὰρ ἐξ ἑνὸς Ταρκυνίους ἕξομεν
[4, 27]	αὐτὰς συνθήκαις ὑπὸ βασιλέως Ταρκυνίου·	τρεῖς	δ´ ἐξ αὐτῶν πόλεις, αἳ
[4, 62]	ἀπολειπομένων κατέκαυσε καὶ τὰς λοιπὰς	τρεῖς	ἐνέγκασα τὸ ἴσον ᾔτει χρυσίον.
[4, 61]	πλαγίων ἁπλῷ· ἐν δ´ αὐτῷ	τρεῖς	ἔνεισι σηκοὶ παράλληλοι κοινὰς ἔχοντες
[4, 62]	τιμῆς πρίασθαι τὰς βύβλους ἀπελθοῦσα	τρεῖς	ἐξ αὐτῶν κατέκαυσε· καὶ μετ´
[4, 14]	κοινῷ παρέχειν, οὐκέτι κατὰ τὰς	τρεῖς	φυλὰς τὰς γενικὰς ὡς πρότερον,
[4, 4]	τὸν ἐλάχιστον ὑπὲρ τῆς ψυχῆς	τρέχοντα·	εἰ γὰρ ἐπὶ Μαρκίοις τοῖς
[4, 47]	ὦ σύνεδροι, κινδύνων τὸν μέγιστον	τρέχουσιν	οὐ περὶ ἐμοῦ σκεπτέον ἐστὶ
[4, 53]	μὲν οἱ Γάβιοι τοὺς Ῥωμαίους	τρεψάμενοι	μέχρι τῶν τειχῶν καὶ πολλοὺς
[4, 50]	μὲν ἀποκτείνας, τοὺς δὲ λοιποὺς	τρεψάμενος	καὶ κατακλείσας εἰς τὸ τεῖχος,
[4, 31]	σώματος καὶ τῆς φρονήσεως ἀκμὴν	τριάκοντα	γεγονὼς ἔτη, μετὰ τοῦ γάμου
[4, 1]	ἀγαθῶν αἴτιος γενόμενος, ὀκτὼ καὶ	τριάκοντα	ἔτη τὴν ἀρχὴν κατασχὼν οὕτω
[4, 15]	ἔτι καὶ εἰς ἡμᾶς ὑπαρχούσας	τριάκοντα	καὶ πέντε φυλάς· Κάτων μέντοι
[4, 17]	μνῶν ὁ βίος ἦν, εἰς	τριάκοντα	συνέταξε λόχους. διῄρηντο δὲ καὶ
[4, 6]	Ἄγκος· ἔτη δ´ ὀκτὼ καὶ	τριάκοντα	τὴν βασιλείαν κατέσχεν αὐτὸς ὡς
[4, 18]	καὶ βυκανισταῖς· τὴν δὲ πέμπτην	τριάκοντα·	τὴν δ´ ἐπὶ πάσαις τεταγμένην
[4, 15]	μέντοι τούτων ἀμφοτέρων ἀξιοπιστότερος ὢν	τριάκοντα	φυλὰς ἐπὶ Τυλλίου τὰς πάσας
[4, 15]	ἱστόρηκεν, εἰς μίαν τε καὶ	τριάκοντα,	ὥστε σὺν ταῖς κατὰ πόλιν
[4, 22]	ἐπὶ μυριάσιν ὀκτὼ χιλιάδες πέντε	τριακοσίων	ἀποδέουσαι. ἐποιήσατο δὲ καὶ τῆς
[4, 6]	ἄν τις αὐτὸν ὑπέθετο καὶ	τριακοστὸν	ἔτος ἔχοντα τοὐλάχιστον, ὅτ´ ἀπῆρεν
[4, 64]	τοῦ στρατοπέδου κάμνοντες ἐπὶ τῇ	τριβῇ	τοῦ πολέμου καὶ οἱ κατὰ
[4, 44]	περὶ ταῦτα δὴ τὰ ἔργα	τριβόμενος	ὁ λεὼς οὐδεμίαν ἀνάπαυσιν ἐλάμβανεν·
[4, 25]	τῆς Ἀρτέμιδος, Δωριεῖς δ´ ἐπὶ	Τριοπίῳ	τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος· ἔνθα συνιόντες
[4, 61]	μέρους τοῦ πρὸς μεσημβρίαν βλέποντος	τριπλῷ	περιλαμβανόμενος στοίχῳ κιόνων, ἐκ δὲ
[4, 22]	τράγῳ. τὰ δ´ ἱερεῖα ταῦτα	τρὶς	περιαχθῆναι περὶ τὸ στρατόπεδον κελεύσας
[4, 6]	ἀξιώματι παρὰ πολὺ διήλλαττεν, ἀλλὰ	τρισὶ	μόνον ἔτεσι θατέρου πρεσβύτερος ἦν·
[4, 20]	οἱ τῶν πεζῶν ὀγδοήκοντα. οὗτοι	τρισὶ	πλείους ὄντες τῶν ὑπολειπομένων εἰ
[4, 27]	τὸ ἔθνος αὐτῷ συνέστησαν, καὶ	τρισὶν	ἐπιφανεστάτοις κοσμηθεὶς θριάμβοις τελευτῶν ἠνάγκασε
[4, 14]	τῇ δὲ Σουβουράνην, τῇ δὲ	τρίτῃ	Κολλίνην, τῇ δὲ τετάρτῃ τῶν
[4, 18]	σὺν τοῖς χειροτέχναις· τὴν δὲ	τρίτην	εἴκοσι· τὴν δὲ τετάρτην πάλιν
[4, 62]	δέκα φυλαττόμενοι. μετὰ δὲ τὴν	τρίτην	ἐπὶ ταῖς ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατὸν
[4, 16]	μετὰ τοὺς προμάχους. τὴν δὲ	τρίτην	ἐποίει σύνταξιν ἐκ τῶν ὑπολειπομένων,
[4, 61]	τῆς δυναστείας, ἀλλ´ ἐπὶ τῆς	τρίτης	ὑπατείας ἡ Ῥωμαίων πόλις αὐτὸν
[4, 40]	τινος τούτων ἕτερον ὠνόμαζον, καὶ	τρίτον,	εἰ μὴ συμβαίη μηδὲ τῷ
[4, 47]	ἠξίωσε λαβεῖν, ὃς οὐδ´ εἰς	τρίτον	πάππον ἀνενεγκεῖν ἔχει τὸ γένος;
[4, 20]	τῶν ψήφων τοὺς ἀπὸ τοῦ	τρίτου	τιμήματος ἐκάλει· καὶ τετάρτους τοὺς
[4, 14]	τετράφυλον ἐποίησε τὴν πόλιν εἶναι,	τρίφυλον	οὖσαν τέως· καὶ τοὺς ἀνθρώπους
[4, 62]	ἐν Ἀσίᾳ, κατὰ δόγμα βουλῆς	τριῶν	ἀποσταλέντων πρεσβευτῶν ἐπὶ τὴν ἀντιγραφήν·
[4, 49]	τε καὶ τῆς θυσίας πόλεις	τριῶν	δέουσαι πεντήκοντα ἐγένοντο. ταύτας τὰς
[4, 20]	δέ μοι καὶ πρότερον, ὅτι	τριῶν	πραγμάτων ὁ δῆμος ἐκ τῶν
[4, 28]	ἀπονοηθεῖσα καὶ νομίσασα τοῖς ἑαυτῆς	τρόποις	ἁρμόττειν μάλιστα τὸν τῆς ἀδελφῆς
[4, 23]	μὴ τοῖς ἤθεσι καὶ τοῖς	τρόποις	ἐξετάζουσι τοὺς ἀξίους τῶν καλῶν,
[4, 29]	σύνεστι μηδὲν ἐοικυῖα τοῖς σοῖς	τρόποις,	ἥ σε κηλοῦσα καὶ κατᾴδουσα
[4, 29]	τὸ φιλοκίνδυνον ἔνεστί σου τοῖς	τρόποις,	ὧν μάλιστα τῷ βασιλεύειν μέλλοντι
[4, 20]	{τοὺς} μισθοφόρους. ~Τοῦτον δὲ τὸν	τρόπον	ἅπαν ἐπιθεὶς τὸ βάρος τοῖς
[4, 43]	καὶ εἰς τὸν ἐξ ἀρχῆς	τρόπον	ἀποκατέστησε· καὶ ὁπότε δεήσειεν αὐτῷ
[4, 31]	οὐδενὸς ἔμελε, καταμισθοδοτήσας καὶ πάντα	τρόπον	διαφθείρας, καὶ οὐδὲ τότε μέντοι
[4, 25]	τὰ κοινὰ πρὸς τὸν ἑαυτῶν	τρόπον	δικαζόντων ἐκεῖνος διελὼν ἀπὸ τῶν
[4, 19]	ἀρκοῦσα ἔσται, διαιρῶν τὸν αὐτὸν	τρόπον	εἰς τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους,
[4, 12]	ἔθος ἦν. τοῦτον δὲ τὸν	τρόπον	ἐπὶ τὴν βασιλείαν παρελθὼν πολλῶν
[4, 75]	ἄλλο δ´ οὐδέν. ~Ὃν δὲ	τρόπον	ἔσται τούτων ἕκαστον, ἀκούσατέ μου·
[4, 26]	ἑορτὴν καὶ πανήγυριν, ὃν ἐπιτελεσθήσεται	τρόπον,	ἔταξεν. ἵνα δὲ μηδεὶς χρόνος
[4, 66]	τιμωρήσεις ἐμοί τε καὶ σεαυτῷ	τρόπον	καὶ μὴ πολὺν ποίει χρόνον
[4, 27]	δὲ καὶ τῆς ἐπιβουλῆς τὸν	τρόπον	μικρὰ τῶν ἔμπροσθεν γενομένων ἀναλαβών.
[4, 47]	ἐκείνων, τίνα χρηστέον τοῖς πράγμασι	τρόπον.	οἱ μὲν οὖν ἄλλοι τοὺς
[4, 16]	λόχους καὶ διεῖλε τὸν αὐτὸν	τρόπον	τοῖς προτέροις καθ´ ἡλικίας, δέκα
[4, 4]	ἔσται πράγματα, τὸν οἴκτιστον ἀπολοῦνται	τρόπον	ὑπ´ αὐτῶν· ἔσται γ´ οὐδ´
[4, 34]	τὸν βέλτιστον αὐτῆς ἔτυχον ἐγὼ	τρόπον,	ὡς λέγεις, μήθ´ ὑπὸ τῶν
[4, 71]	τίς ὁ τῆς ἐπιχειρήσεως ἔσται	τρόπος.	καὶ ὁ Βροῦτος αὐτοῖς ὑποτίθεται
[4, 40]	ἀποθνήσκει. τοῦ θανάτου δ´ ὁ	τρόπος,	ὅστις ἦν, ἠγνοεῖτο τοῖς πολλοῖς·
[4, 24]	καλοκἀγαθίαν· καὶ κράτιστος ἀπαλλαγῆς δεσποτῶν	τρόπος	οὗτος ἦν· ὀλίγοι δέ τινες
[4, 58]	πλῆθος καὶ βασιλικὸν ἐκ τυραννικοῦ	τρόπου	μεταλαβὼν τήν τε πόλιν αὐτοῖς
[4, 40]	ἀδυνάτους δ´ ὄντας δι´ ἑτέρου	τρόπου	τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ καταλῦσαι καὶ
[4, 20]	εἶδεν ἀγανακτοῦντας αὐτούς, δι´ ἑτέρου	τρόπου	τήν τ´ ἀθυμίαν αὐτῶν παρεμυθήσατο
[4, 46]	εἶναι παρὰ πονηροῦ καὶ ἀνοσίου	τρόπου	χρηστόν τι καὶ φιλάνθρωπον ἐλπίζειν
[4, 41]	νόμους, ἀλλ´ ἐπὶ τοὺς ἑαυτοῦ	τρόπους	ἀναφέρων ἐποιεῖτο. διὰ ταῦτ´ ἐπωνυμίαν
[4, 24]	κτήσεις κατὰ τοὺς δικαιοτάτους γινόμεναι	τρόπους.	ἢ γὰρ ὠνησάμενοι παρὰ τοῦ
[4, 24]	παρ´ ἑτέρων κατὰ τοὺς αὐτοὺς	τρόπους	κυρίων γενομένων ἐκέκτηντο τοὺς δούλους.
[4, 47]	τῆς ἀπολογίας, ὑπετίθεντο καὶ τοὺς	τρόπους,	οἷς ἔδει τὸ πλῆθος ἀποθεραπεύειν,
[4, 75]	καὶ δόλῳ καὶ παντὶ ἄλλῳ	τρόπῳ	παρελθεῖν πάλιν ἐπὶ τὴν δυναστείαν,
[4, 65]	ἢ βοᾶν. τούτῳ καταπληξάμενος τῷ	τρόπῳ	τὴν ἄνθρωπον αἱρέσεις αὐτῇ δύο
[4, 63]	ἐπαναστάσεως ἄρξαντες καὶ δι´ οἵων	τρόπων	ἦλθον ἐπὶ τὰ πράγματα, δι´
[4, 81]	πονηρὸν μὲν γένος, πονηραὶ δὲ	τροφαί,	πολιτικὸν δὲ καὶ μέτριον οὐδὲν
[4, 83]	διὰ κακὴν φύσιν ἢ πονηρὰς	τροφὰς	τὸ φιλοτύραννον ἐμπέφυκεν οὐ πολλοῖς
[4, 54]	τοὺς καρποὺς ἐκφερούσης, σπάνις ἁπάσης	τροφῆς	ἐν ἀμφοτέραις ἔσεσθαι καὶ δεινὴ
[4, 83]	ἐν ᾗ γενέσεώς τε καὶ	τροφῆς	ἐτύχομεν, ἀμυνοῦμεν ὑμῖν καὶ γνώμαις
[4, 4]	βασιλεύς, ὦ Τύλλιε, παρ´ ᾧ	τροφῆς	καὶ παιδείας ἔτυχες, ἁπάντων μάλιστα
[4, 68]	βασιλέως Ταρκυνίου θυγάτηρ· αὐτὸς δὲ	τροφῆς	τε καὶ παιδείας τῆς ἐπιχωρίου
[4, 4]	καὶ τὰ παιδία ὑπὸ τῶν	τροφῶν	ἐνεχθῆναι κελεύσασα λέγει πρὸς αὐτούς·
[4, 29]	ταῦτ´ ἀμφότερα κακῶς ἔχοντα αὐτῷ	τυγχάνει	καὶ οὐδὲ αὐτὸς αὐτά γε
[4, 9]	οὐδενὸς ἧττον ἄξιος ἦν βουληθεὶς	τυγχάνειν,	ἀλλὰ τῷ Ταρκυνίου γένει βοηθῶν
[4, 40]	παρὰ πάντα τὸν χρόνον ὑπάρχει	τυγχάνειν.	ἐδήλωσε δέ τι καὶ ἄλλο
[4, 11]	ὑπειλήφατε εἶναι ταύτης τῆς τιμῆς	τυγχάνειν,	τὰ μὲν παιδία οἰχήσεται τὴν
[4, 50]	ἐπικουρίαν οὐδεμίαν προσλαβόντες οὐδ´ ἀναπαύσεως	τυγχάνοντες,	ἀλλὰ καὶ μεθ´ ἡμέραν καὶ
[4, 40]	κατασκευήν· διαμένει γὰρ ἔτι σεβασμοῦ	τυγχάνουσα	ὑπὸ Ῥωμαίων. καὶ περὶ μὲν
[4, 39]	ζεῦγος· Οὐχ ὁρᾷς, εἶπεν, ὦ	Τυλλία,	τὸν πατέρα σου νεκρὸν κείμενον
[4, 30]	ὁ Ταρκύνιος ἐπάγεται γυναῖκα τὴν	Τυλλίαν	οὔτε τοῦ πατρὸς αὐτῆς βεβαιοῦντος
[4, 30]	νέμεσις ἅπαντα τολμᾶν. ~Τοιαῦτα τῆς	Τυλλίας	λεγούσης ἄσμενος δέχεται τὰς αἱρέσεις
[4, 31]	ὁ παρ´ ἐμοῦ λόγος, ὦ	Τύλλιε,	καὶ δίκαιος· καὶ διὰ τοῦτο
[4, 4]	γαμβρῶν, τὸ σὸν εἰποῦσα, ὦ	Τύλλιε,	ὄνομα ἔσται δ´ οὐκ ἄκουσι
[4, 38]	τόλμα καὶ ἀναίδεια, εἶπεν, ὦ	Τύλλιε,	ὃς οὐδ´ ἐλεύθερος ὤν, ἀλλὰ
[4, 4]	μὲν ἡμῖν ὁ βασιλεύς, ὦ	Τύλλιε,	παρ´ ᾧ τροφῆς καὶ παιδείας
[4, 32]	σὺ μὲν οὖν ἀπόκριναί μοι,	Τύλλιε,	τίνος αἰτίας χάριν οὐκ ἀξιοῖς
[4, 4]	τοῦ φανεροῦ. δίκαιος δ´ εἶ,	Τύλλιε,	τραφείς θ´ ὑφ´ ἡμῶν καὶ
[4, 7]	γεγονὼς ἂν ἦν, ὅτε τὸν	Τύλλιον	ἀπέκτεινεν. ἐν κρατίστῃ δέ γ´
[4, 68]	τῶν καλῶν ἀντιπράττουσαν. ἐπεὶ δὲ	Τύλλιον	ἀποκτείνας Ταρκύνιος σὺν ἄλλοις ἀνδράσι
[4, 5]	λόγον ἁπάντων δεξαμένων τότε τὸν	Τύλλιον	αὐτοῖς συνίστησιν ὡς ὑπὸ τοῦ
[4, 7]	οἱ συγγραφεῖς καί φασιν, ὅτι	Τύλλιον	αὐτὸς ἀράμενος ἐκ τοῦ βουλευτηρίου
[4, 30]	ἐκβαλεῖν ἐκ τῆς βασιλείας τὸν	Τύλλιον,	εἰ μὴ βούλοιτο ἑκὼν παραδοῦναι
[4, 42]	αὐτόν, οἷς οὐκ ἦν βουλομένοις	Τύλλιον	ἐκ τῆς ἀρχῆς ἐκπεσεῖν· ἔπειτα
[4, 2]	ἐγκύμονα γενέσθαι καὶ τεκεῖν τὸν	Τύλλιον	ἐν τοῖς καθήκουσι χρόνοις. τοῦτο
[4, 1]	ἴδιόν τε καὶ συγγενικὸν ὄνομα	Τύλλιον	ἐπὶ τοῦ πατρός, τὸ δὲ
[4, 37]	ἅμα τοῖς ἑταίροις· τὸν δὲ	Τύλλιον	ἡ πληθὺς ἅπασα μετὰ χαρᾶς
[4, 38]	πολλὰ διὰ φίλων λιπαρῶν τὸν	Τύλλιον	ἠξίου συγγνώμονα γενέσθαι. ῥᾷστα δὲ
[4, 38]	εὑρόμενον διὰ φίλων πρὸς τὸν	Τύλλιον,	ἵνα πιστεύσας ὡς φίλῳ γεγονότι
[4, 4]	τὴν δ´ Ὀκρισίαν καὶ τὸν	Τύλλιον	καὶ τὴν θυγατέρα τὴν συνοικοῦσαν
[4, 39]	ὄντα τῆς οἰκίας ἤδη τὸν	Τύλλιον	καταλαβόντες κατέσφαξαν. ἔτι δὲ νεοσφαγοῦς
[4, 3]	Ταρκύνιον ἐπιμελεῖσθαι τῶν κοινῶν ἢ	Τύλλιον·	οὕτως ἐξεθεραπεύθησαν ὑπ´ αὐτοῦ ταῖς
[4, 48]	πρότερον ἐποιήσαντο καὶ μετὰ ταῦτα	Τύλλιον·	συνθήκας τε γράψαντες ἐν στήλαις
[4, 79]	ἤδη τοῦ βίου; Σερούιον μὲν	Τύλλιον	τὸν ἐπιεικέστατον τῶν βασιλέων καὶ
[4, 10]	τοῦ βασιλέως προαίρεσιν, ἅπασαι τὸν	Τύλλιον	ψηφοφορήσουσιν αἱ φρᾶτραι, καὶ περιέσται
[4, 27]	ἀνήκεστον βουλεῦσαι περὶ αὐτῶν ἀξιοῦντες.	Τύλλιος	δὲ τῆς μὲν ἀφροσύνης ἕνεκα
[4, 15]	ἀριθμόν. διελὼν δ´ οὖν ὁ	Τύλλιος	εἰς ὁπόσας δήποτε μοίρας τὴν
[4, 6]	γὰρ εὐγενείᾳ προεῖχεν αὐτῶν ὁ	Τύλλιος	ἐκ δούλης μητρὸς ὢν οὔθ´
[4, 38]	ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν ὁ	Τύλλιος,	ἐκπικρανθεὶς ἐπὶ τῷ λόγῳ παρὰ
[4, 33]	αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν λόγον ὁ	Τύλλιος	ἔλεξεν ὧδε· Ἅπαντα μέν, ὡς
[4, 1]	ἡγεμονίας ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ γίνεται	Τύλλιος	ἐνιαυτῷ τετάρτῳ τῆς πεντηκοστῆς ὀλυμπιάδος,
[4, 7]	Ταρκυνίου τελευτὴν παραλαβὼν τὴν βασιλείαν	Τύλλιος	ἐπ´ ἔτη τετταράκοντα καὶ τέτταρα
[4, 22]	λόγοις. ~Τότε δ´ οὖν ὁ	Τύλλιος	ἐπειδὴ διέταξε τὸ περὶ τὰς
[4, 14]	διηγήσει καιρὸς ἐπιτηδειότερος. ~Ὁ δὲ	Τύλλιος,	ἐπειδὴ τοὺς ἑπτὰ λόφους ἑνὶ
[4, 8]	ταῦτα διανοουμένων αὐτῶν ἐπιγνοὺς ὁ	Τύλλιος	ἐπὶ τὸ δημαγωγεῖν καὶ θεραπεύειν
[4, 20]	ὄντες ἐκείνων. τοῦτο συνιδὼν ὁ	Τύλλιος	ἐπὶ τοὺς πλουσίους μετέθηκε τὸ
[4, 40]	τῶν θεῶν ἀνεπίληπτα. ὁ δὲ	Τύλλιος	ἐπιτρόπου βασιλικοῦ σχῆμα κατ´ ἀρχὰς
[4, 45]	τῶν ὁμολογιῶν οἰομένους, ἐξ οὗ	Τύλλιος	ἐτελεύτησε, πρὸς ὃν ἐποιήσαντο τὰς
[4, 40]	γλῶτταν καλεῖται. ~Τοιαύτης τελευτῆς ἔτυχε	Τύλλιος	ἔτη τετταράκοντα καὶ τέτταρα τὴν
[4, 30]	πράττοντες. ταῦτα δ´ ὁρῶν ὁ	Τύλλιος	ἤχθετο μὲν καὶ περὶ ἑαυτοῦ
[4, 5]	ἔχων ταύτην διετέλει. ὁ δὲ	Τύλλιος	ἰσχυρὰν χεῖρα περὶ αὑτὸν ἔχων
[4, 10]	λελογισμένων· οὕτω κατεστρατήγησεν αὐτοὺς ὁ	Τύλλιος	καὶ κατέσχε τὴν βασιλείαν ἀκόντων
[4, 8]	τὴν ἐπιτροπὴν τῆς βασιλείας ὁ	Τύλλιος	καὶ τὴν ἑταιρίαν τῶν Μαρκίων
[4, 22]	προήγαγον τὴν πόλιν. ὁ δὲ	Τύλλιος	καὶ τοῖς ἐλευθερουμένοις τῶν θεραπόντων,
[4, 24]	βλάβης κοινῆς αἴτιον οὔθ´ ὁ	Τύλλιος	ὁ καταστησάμενος τὸ ἔθος οὔθ´
[4, 1]	γυναικῶν. αὐτὸς μὲν οὖν ὁ	Τύλλιος,	ὅθ´ ἡ πόλις ὑπὸ Ῥωμαίων
[4, 1]	τις ἐκ τοῦ βασιλείου γένους	Τύλλιος	ὄνομα γυναικὶ συνῆν Ὀκρισίᾳ καλλίστῃ
[4, 27]	δὲ ταῖς μάχαις κατορθῶν ὁ	Τύλλιος,	ὅσαι κατὰ πόλεις τε καὶ
[4, 25]	Ῥωμαίων ἔθεσιν εἰπεῖν. ~Ὁ δὲ	Τύλλιος	οὐκ ἐν τούτοις μόνον τοῖς
[4, 12]	προαιρέσεως ἐγεγόνει. τοῦτο καταμαθὼν ὁ	Τύλλιος	οὐκέτι παρῆκε τὸν καιρόν, ἀλλὰ
[4, 8]	εἰς τὸ συνέδριον ὑπὸ τοῦ	Τυλλίου	ἀναχθῶσιν, ἀναγκάσαι τὸν ἄνδρα τὰς
[4, 30]	κατὰ τὸν τετταρακοστὸν ἐνιαυτὸν τῆς	Τυλλίου	ἀρχῆς τὸν Ἀρροῦντα τετελευτηκότα παρειλήφαμεν·
[4, 43]	τε γὰρ νόμους τοὺς ὑπὸ	Τυλλίου	γραφέντας, καθ´ οὓς ἐξ ἴσου
[4, 29]	τοῦτο πραγματευσαμένῳ, μετὰ τὴν τοῦ	Τυλλίου	δήπου τελευτήν; ὥσπερ ἀναμενούσης τῆς
[4, 40]	ὅλην καὶ οἰμωγῆς ἐπὶ τῷ	Τυλλίου	θανάτῳ δείσας ὁ Ταρκύνιος, εἰ
[4, 30]	ἀποθνήσκουσιν ἥ τε πρεσβυτέρα τῶν	Τυλλίου	θυγατέρων καὶ ὁ νεώτερος τῶν
[4, 42]	τῷ συνεδρίῳ βουλευταὶ τῶν ἐπὶ	Τυλλίου	καταλεγέντων, διάφοροι τοῖς δημοτικοῖς τέως
[4, 39]	βεβαίως δὲ τὴν βασιλείαν ἔχειν	Τυλλίου	περιόντος οὐκ ἔνεστί σοι. ἐκδημαγωγήσει
[4, 40]	οὐ μικρᾶς ἐπειλημμένον ἐκ τῆς	Τυλλίου	πολιτείας, καὶ τὴν ἰδίαν ἀξίωσιν,
[4, 27]	καὶ τοῖς ἐλθοῦσι παρὰ τοῦ	Τυλλίου	πρεσβευταῖς ἀπεκρίναντο μηδεμίαν εἶναί σφισι
[4, 40]	γενέσθαι· ἀλλ´ ἡ γυνὴ τοῦ	Τυλλίου	σὺν ὀλίγοις τισὶ τῶν φίλων,
[4, 40]	αἰτίας οὐκ ἐξεγένετο τυχεῖν τῷ	Τυλλίου	σώματι, μνήμης δ´ αἰωνίου τοῖς
[4, 15]	ἀξιοπιστότερος ὢν τριάκοντα φυλὰς ἐπὶ	Τυλλίου	τὰς πάσας γενέσθαι λέγει καὶ
[4, 40]	ὑπὸ Ῥωμαίων. καὶ περὶ μὲν	Τυλλίου	τοσαῦτα παρελάβομεν. ~Μετὰ δὲ τοῦτον
[4, 28]	ἔμπροσθεν γενομένων ἀναλαβών. ~Ἦσαν τῷ	Τυλλίῳ	δύο θυγατέρες ἐκ γυναικὸς γενόμεναι
[4, 4]	τὴν θυγατέρα τὴν συνοικοῦσαν τῷ	Τυλλίῳ	κατασχοῦσα καὶ τὰ παιδία ὑπὸ
[4, 38]	μὲν δὴ συνῄεσαν· τῷ δὲ	Τυλλίῳ	λέγει τις ἐλθὼν ὄντι κατ´
[4, 27]	οὐκέτι φυλάττειν ἐβούλοντο τὰς ὁμολογίας	Τυλλίῳ	τ´ οὐκ ἀξιοῦσαι ταπεινῷ κατὰ
[4, 27]	οἱ προχειρισθέντες σὺν ἱκετηρίαις ἐπιτρέποντες	Τυλλίῳ	τὰς πόλεις καὶ μηδὲν ἀνήκεστον
[4, 67]	κραυγῆς δὲ καὶ θρήνου καὶ	τυπετοῦ	γυναικείου τὴν οἰκίαν ὅλην κατασχόντος
[4, 41]	συγχέας καὶ διαφθείρας εἰς ὁμολογουμένην	τυραννίδα	μετέστησε τὴν ἀρχήν. καὶ πρῶτον
[4, 55]	ἐκ τῆς πόλεως φεύγειν τὴν	τυραννίδα	σκηπτόμενοι, καὶ χεὶρ ἤδη περὶ
[4, 70]	βουλόμενον καὶ μέχρι θανάτου τῇ	τυραννίδι	καὶ τοῖς συναγωνιζομένοις αὐτῇ διεχθρεύσειν.
[4, 71]	τε καὶ πραττομένων κατὰ τῆς	τυραννίδος	αἴσθηται Ταρκύνιος, πρὶν ἢ τὰ
[4, 70]	καὶ δι´ ἐμὲ τῆς ἀφορήτου	τυραννίδος	ἀπαλλαγῆναι; ταῦτ´ εἰπὼν ἐχώρει κατὰ
[4, 43]	εὐηθείας, ὡς ἐκείνοις μόνοις τῆς	τυραννίδος	βαρείας ἐσομένης, σφίσι δ´ αὐτοῖς
[4, 71]	ἄλλων ἕκαστος παριὼν κατηγορείτω τῆς	τυραννίδος	καὶ τοὺς πολίτας ἐπὶ τὴν
[4, 73]	ἡμῖν ὕστερον, ὅταν ἀπαλλαγῶμεν τῆς	τυραννίδος	μετὰ πλείονος ἐξουσίας καὶ κατὰ
[4, 84]	ῥᾳδίαν εἶναι τὴν καθαίρεσιν τῆς	τυραννίδος	ὄκνον ταῖς ἐπιβολαῖς ἐπιφέροντες. ἐπεὶ
[4, 82]	στρατοπέδου, τὴν ἀκόλαστον ὕβριν τῆς	τυραννίδος	οὐκ ἐδυνήθη διαφυγεῖν, ἀλλ´ ὥσπερ
[4, 72]	ἑνὶ δυνάστῃ τὰ κοινὰ τὰς	τυραννικὰς	διεξιοῦσι παρανομίας, αἷς ἄλλοι τε
[4, 81]	πονηρὸς εἶναι, πᾶσαν ἀκριβοῖ τὴν	τυραννικὴν	κακίαν, ποδαποὺς χρὴ νομίζειν ἔσεσθαι
[4, 46]	ὅπλοις δὲ καὶ βίᾳ κατισχύσας	τυραννικήν	τε μοναρχίαν καταστησάμενος τοὺς μὲν
[4, 82]	οἴχῃ καὶ ἀπόλωλας οὐχ ὑπομείνασα	τυραννικὴν	ὕβριν, ἁπάσας ὑπεριδοῦσα τὰς ἐν
[4, 73]	μοναρχίαις χαλεπά, ἐξ ὧν εἰς	τυραννικὴν	ὠμότητα περιίστανται καὶ δι´ ἃ
[4, 11]	ἔχοντες ἐν τῇ φύσει καὶ	τυραννικόν.	εἰ μὲν οὖν καὶ ὑμῖν
[4, 58]	τὸ πλῆθος καὶ βασιλικὸν ἐκ	τυραννικοῦ	τρόπου μεταλαβὼν τήν τε πόλιν
[4, 28]	πρεσβυτέρῳ τολμηρῷ καὶ αὐθάδει καὶ	τυραννικῷ	τὴν φύσιν ὄντι χρηστὴ καὶ
[4, 36]	ἀδίκως; ἢ τούτων μὲν τῶν	τυραννικῶν	ἀδικημάτων οὐδὲν ἔχουσιν εἰπεῖν ὑπ´
[4, 74]	τῶν πραττομένων, ἐξ ἧς φύεται	τυραννίς·	ἀλλ´ εἰς ἐνιαύσιον χρόνον, ὡς
[4, 83]	μεταποιουμένους ἄσμενοι συναροῦνται τοῦ πολέμου·	τυραννὶς	γὰρ ἅπασιν ἐχθρὰ τοῖς βουλομένοις
[4, 85]	ἐπὶ δὲ τοῦ τελευταίου βασιλέως	τυραννὶς	γενομένη, διὰ ταύτας τὰς προφάσεις
[4, 83]	δεδοίκασι. βαρεῖα γὰρ κἀκείνοις ἡ	τυραννὶς	καὶ ἔμφυτος ἅπασιν ἀνθρώποις ὁ
[4, 81]	οἵους σκύλακας ὑμῖν ἡ Ταρκυνίου	τυραννὶς	ὑποτρέφει, θεάσασθε ἔργον ἑνὸς αὐτῶν
[4, 80]	καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων συνωμοσίαις, ὡς	τυράννοις	ἔθος, ἀκόντων ὑμῶν καὶ δυσχεραινόντων.
[4, 71]	ἐν τῇ πόλει πάντα τοῖς	τυράννοις	ἐστὶν ἀλλότρια, πρόθυμοι περὶ τὴν
[4, 83]	ὁ καθέξων ἔσται παρὰ τοῖς	τυράννοις,	οὐ χάρις, οὐχ ἕτερόν τι
[4, 43]	πράγμασιν ἀχθομένους κατεμήνυον πρὸς τὸν	τύραννον·	αἱ δὲ τιμωρίαι κατὰ τῶν
[4, 62]	γυνή τις ἀφίκετο πρὸς τὸν	τύραννον	οὐκ ἐπιχωρία βύβλους ἐννέα μεστὰς
[4, 41]	πρᾷος ἦν, ἀλλ´ οἷα δὴ	τύραννος,	βαρύς τε καὶ χαλεπὸς ὀργὴν
[4, 82]	ἀπέδειξε τῆς πόλεως ἔπαρχον ὁ	τύραννος	ἐξιὼν ἐπὶ τὸν πόλεμον, Ταρκυνίου
[4, 81]	γὰρ ὁ γενόμενος ἐξ ἰδιώτου	τύραννος	καὶ ὀψὲ ἀρξάμενος πονηρὸς εἶναι,
[4, 71]	μοι τὴν ἀρχὴν ταύτην ὁ	τύραννος	μεγίστην οὖσαν ὡς ἠλιθίῳ καὶ
[4, 53]	σφέτερα, τήν τε κατάλυσιν τοῦ	τυράννου	δυνατὴν ἀποφαίνοντες καὶ ῥᾳδίαν, ὡς
[4, 71]	καὶ δεινὰ πεπόνθασιν ὑπὸ τοῦ	τυράννου	καὶ μικρᾶς ἀφορμῆς δέονται. ὅταν
[4, 85]	στρατοπέδου παρακαλοῦντες αὐτοὺς ἀποστῆναι τοῦ	τυράννου	καὶ τὰ δόξαντα τοῖς ἐν
[4, 72]	πολιτείας κόσμος, ὃν ἀπαλλαττόμενοι τοῦ	τυράννου	καταστησόμεθα. βεβουλεῦσθαι γὰρ ἅπαντα βέλτιον,
[4, 43]	καὶ ἔστιν ὅτε κατὰ τοῦ	τυράννου	λέγοντες αὐτοί, πεῖραν τῆς ἑκάστου
[4, 71]	χρησομένῳ· καὶ τὸν κατὰ τοῦ	τυράννου	λόγον πρῶτος ἐγὼ διαθήσομαι. ~Ὡς
[4, 77]	τὸ πλάσμα πιστευθὲν ὑπὸ τοῦ	τυράννου	μὴ ταὐτὰ παθεῖν ἐκείνοις ἐρρύσατο
[4, 68]	ἐρρύσατο μηδὲν δεινὸν ὑπὸ τοῦ	τυράννου	παθεῖν πολλῶν καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν
[4, 78]	ἁπάσας διεξῆλθον ἂν τὰς τοῦ	τυράννου	παρανομίας, ἐφ´ αἷς οὐχ ἅπαξ,
[4, 78]	τοὺς ὅπου δή ποτε γενομένους	τυράννους,	ἀφελέσθαι τὴν ἐξουσίαν βεβουλεύμεθα συνελθόντες
[4, 70]	οὔτ´ αὐτὸς διαλλαγήσεσθαι πρὸς τοὺς	τυράννους	οὔτε τοῖς διαλλαττομένοις ἐπιτρέψειν, ἀλλ´
[4, 56]	ἐκεῖνος Περιάνδρῳ ποτὲ τῷ Κορινθίων	τυράννῳ	πυνθανομένῳ διὰ τοῦ πεμφθέντος ἀγγέλου,
[4, 42]	ὧν ἕνεκεν ἐπεβουλεύοντο, καταλείψειν τῷ	τυράννῳ	τὴν πόλιν ἑκόντες καὶ πολλῷ
[4, 84]	ἐπειδὴ πᾶσαι τὴν φυγὴν τῶν	τυράννων	αἱ φρᾶτραι κατεψηφίσαντο, παρελθὼν πάλιν
[4, 67]	ἀποφαίνουσι Ῥωμαῖοι τῆς καταλύσεως τῶν	τυράννων	αἰτιώτατον γενέσθαι, τίς τ´ ἦν
[4, 58]	ὅσα καταλαμβάνει δεινὰ τοὺς ὑπὸ	τυράννων	ἁλόντας προσδοκώντων, εἰ δὲ τὰ
[4, 67]	τοῦ στρατιωτικοῦ πλήθους ἀπὸ τῶν	τυράννων.	ἄρτι δ´ αὐτῷ τὰς πύλας
[4, 67]	ἢ τοιαύτας ὕβρεις ὑπὸ τῶν	τυράννων	γενομένας περιορᾶν. ἦν δέ τις
[4, 82]	Κολλατίνου γυνὴ τοῦ συγγενοῦς τῶν	τυράννων	καὶ πολλὰ ὑπὲρ αὐτῶν κακοπαθήσαντος.
[4, 82]	πέμπτον καὶ εἰκοστὸν ἔτος ἤδη	τυραννῶν,	πάσας ἀφῄρηται τὰς ἐν τῷ
[4, 83]	αὐτοῖς ἀποδώσειν, ἐὰν ἀποστῶσι τῶν	τυράννων,	ὑπισχνούμενοι καὶ ἄδειαν ὧν ἥμαρτον
[4, 48]	ξίφη. μετὰ τοῦτο τὸν μὲν	Τύρνον	οὐκέτι λόγου τυχεῖν ἐάσαντες εἰς
[4, 45]	τε λόγον εἰπεῖν οὐκ ἀδύνατος,	Τύρνος	Ἑρδώνιος ὄνομα, Μαμιλίῳ τε διάφορος
[4, 46]	δ´ ἐπαύσατο λέγων, παρελθὼν ὁ	Τύρνος	ὁ καὶ τὸν ὀψισμὸν αὐτοῦ
[4, 48]	μὴ φενακίζειν ἠξίουν. καὶ ὁ	Τύρνος,	οἷα δὴ τὴν ἐπιβουλὴν οὐ
[4, 47]	τὸν κατήγορον. Οὑτοσὶ γάρ, ἔφη,	Τύρνος,	ὦ σύνεδροι, τούτων ὧν νυνί
[4, 47]	ὑποζύγια καὶ τὴν ἀποσκευὴν τοῦ	Τύρνου	θεραπόντων τοὺς πονηροτάτους ἐξευρὼν καὶ
[4, 47]	παθεῖν αὐτοῖς. ~Τοιαύτῃ καταδρομῇ τοῦ	Τύρνου	χρησαμένου καὶ τῶν πολλῶν σφόδρα
[4, 49]	αἱ μὲν ἄρνας, αἱ δὲ	τυρούς,	αἱ δὲ γάλακτός τι μέτρον,
[4, 27]	ἐν ὅπλοις ἦν ἅπασα ἡ	Τυρρηνία.	οὗτος ὁ πόλεμος εἴκοσι διέμεινεν
[4, 6]	ἔχοντα τοὐλάχιστον, ὅτ´ ἀπῆρεν ἐκ	Τυρρηνίας·	ἀπὸ ταύτης γὰρ οἱ νόμοι
[4, 6]	φανερὸν δι´ ὀλίγων. Ταρκύνιος ἐκ	Τυρρηνίας	μετανίσταται τὸν οἶκον ὅλον ἀνασκευασάμενος
[4, 6]	ἀπανιστάμενον. καὶ μὴν ὅτι γυναῖκα	Τυρρηνίδα	ἐπηγάγετο, ἣν ζῶντος ἔτι τοῦ
[4, 63]	σκόπελος ὑψηλὸς ἐπιεικῶς ἐπὶ τοῦ	Τυρρηνικοῦ	πελάγους κείμενος, ἔνθα λόγος ἔχει
[4, 59]	οὐδὲν δ´ αὐτῶν ἀποφαινομένων, ἀλλὰ	Τυρρηνοῖς	ἀποδιδόντων τὴν περὶ τῶν τοιούτων
[4, 59]	μαθὼν τὸν ἐπιφανέστατον τῶν ἐν	Τυρρηνοῖς	τερατοσκόπων, ὅστις ἦν, πέμπει τῶν
[4, 9]	τῆς ἀρχῆς, ὑπηκόους δὲ ποιήσας	Τυρρηνοὺς	ἅπαντας μέγιστον τῶν περιοίκων δυναμένους,
[4, 12]	καὶ λόγου ἄξιον ἐπολέμησε πρὸς	Τυρρηνοὺς	πόλεμον. ποιήσομαι δὲ περὶ τῶν
[4, 3]	τῇ πρώτῃ στρατείᾳ, ἣν ἐπὶ	Τυρρηνοὺς	Ταρκύνιος ἐστράτευσεν, ἐν τοῖς ἱππεῦσι
[4, 3]	συγκατεκτήσατο βασιλεῖ Ταρκυνίῳ τὴν τῶν	Τυρρηνῶν	ἀρχήν· ἔν τε τῷ πρὸς
[4, 26]	δ´ αἱ πρὸς ἓν τὸ	Τυρρηνῶν	ἔθνος γενόμεναι, περὶ ὧν μέλλω
[4, 2]	καὶ τὰ μαντικὰ οὐδενὸς χεῖρον	Τυρρηνῶν	ἐπισταμένην εἰπεῖν πρὸς αὐτόν, ὅτι
[4, 65]	Ῥωμαίων τε καὶ Λατίνων καὶ	Τυρρηνῶν	καὶ τῶν ἄλλων ὅσων ἐκεῖνος
[4, 29]	Ταρκυνίῳ μεταθεμένῳ τὴν οἴκησιν ἐκ	Τυρρηνῶν	ταύτης βασιλεῦσαι τῆς πόλεως ἐξεγένετο
[4, 45]	Κίρκης, κατῴκει δ´ ἐν πόλει	Τύσκλῳ,	ἐδόκει δὲ τὰ πολιτικὰ συνετὸς
[4, 3]	χείρων ἁπάσαις θ´ ἁρμόσαι ταῖς	τύχαις	καὶ παντὶ συνεξομοιωθῆναι προσώπῳ δυνατώτατος.
[4, 71]	καὶ Κολλατῖνος ἀποδυράσθωσαν τὰς ἑαυτῶν	τύχας	ἅπαντα τὰ γενόμενα φράσαντες. ἔπειτα
[4, 23]	καὶ μὴ διακρίνοντας αὐτῶν τὰς	τύχας	μηδ´ εἴ τινες ἐκ δούλων
[4, 29]	λαβεῖν ἐμὲ γυναῖκα κἀμὲ σοῦ	τυχεῖν	ἀνδρός, οὐκ ἂν ἐν ἰδιώτῃ
[4, 48]	τὸν μὲν Τύρνον οὐκέτι λόγου	τυχεῖν	ἐάσαντες εἰς βάραθρόν τι καταβάλλουσι
[4, 65]	μηδὲ ταφῆς τὸ σῶμά σου	τυχεῖν	μηδ´ ἄλλου τῶν νομίμων μηδενός.
[4, 79]	ταφῆς ἐάσας νομίμου τὸ σῶμα	τυχεῖν·	Ταρκυνίαν δὲ τὴν ἐκείνου γυναῖκα,
[4, 78]	καὶ οὐδ´ ἀπολογίας οὐδεμιᾶς δυνάμενα	τυχεῖν,	ταῦθ´ ὑμᾶς ὑπομνήσω. ~Οὗτός ἐστιν,
[4, 40]	ταύτας τὰς αἰτίας οὐκ ἐξεγένετο	τυχεῖν	τῷ Τυλλίου σώματι, μνήμης δ´
[4, 23]	δούλου διαφέρειν, ἀλλ´ οὐ τῇ	τύχῃ·	ἔπειτ´ εἰ μὴ τοῖς ἤθεσι
[4, 28]	τῶν γαμβρῶν ἑκάτερος ἐναντίᾳ συναφθεὶς	τύχῃ	κατὰ τὴν οὐχ ὁμοτροπίαν· Λευκίῳ
[4, 11]	καταλειφθεῖσαν ἀρχὴν ἀφαιρεῖσθαι, στέρξομεν τὴν	τύχην.	ἀλλὰ πρὸς ἁπάντων θεῶν τε
[4, 22]	τῆς ἰσοπολιτείας φύσιν τ´ ἢ	τύχην	αὐτῶν οὐδεμίαν ἀπαξιοῦντες, εἰς πολυανθρωπίαν
[4, 56]	δακρύων ἅμα καὶ τὴν ἑαυτοῦ	τύχην	κατολοφυρόμενος, ὥσπερ οἱ κατ´ ἀλήθειαν
[4, 33]	ἀδικῶν αὐτὸς ἐγκαλοῦμαι, τὴν μὲν	τύχην	ὕστερον ἀνακλαύσομαι, τὰ δὲ δίκαια
[4, 29]	οὖν οὐκ ἐπανορθούμεθα τὸ τῆς	τύχης	ἐλάττωμα ἡμεῖς μεταθέμενοι τοὺς γάμους,
[4, 51]	σοφίᾳ πρὸς τὸ συμβὰν ἀπὸ	τύχης	ἐχρήσατο τοιᾷδε. νείμας τὴν δύναμιν
[4, 27]	πολέμους καὶ ναοὺς δύο κατασκευασάμενος	Τύχης,	ᾗ παρὰ πάντα τὸν βίον
[4, 14]	δεσπότας καὶ τὰ λυπηρὰ τῆς	τύχης	ἧττον βαρύνωνται. ~Διεῖλε δὲ καὶ
[4, 40]	ἐν γὰρ τῷ ναῷ τῆς	Τύχης,	ὃν αὐτὸς κατεσκεύασεν, εἰκὼν αὐτοῦ
[4, 1]	προσηγορικὸν Σερούιον ἐπὶ τῆς ἰδίας	τύχης,	ὅτι δουλεύουσα ἔτεκεν αὐτόν. εἴη
[4, 4]	ἀνὴρ καὶ τὰς παρὰ τῆς	τύχης	πολλὰς καὶ μεγάλας ἐσχηκὼς ἀφορμάς,
[4, 29]	δήπου τελευτήν; ὥσπερ ἀναμενούσης τῆς	τύχης	τὰς ἀνθρωπίνας μελλήσεις, ἢ τῆς
[4, 19]	δεήσειε μυρίων ἢ δισμυρίων, εἰ	τύχοι,	στρατιωτῶν, καταδιαιρῶν τὸ πλῆθος εἰς
[4, 20]	μέχρι τῆς πέμπτης κλήσεως μὴ	τύχοι	τοῦτο γενόμενον, ἀλλ´ εἰς ἴσα
[4, 32]	τῶν ἐμῶν, οὔτε σώματος ἀναπήρου	τυχόντα	οὔτε διανοίας ἠλιθίου. ἔπειτ´ ἐρωτᾶν
[4, 82]	σὺ μέν, ὦ Λουκρητία, γυναικείας	τυχοῦσα	φύσεως ἀνδρὸς εὐγενοῦς φρόνημα ἔσχες,
[4, 73]	τῆς μεταβολῆς, κἂν τὰ κράτιστα	τύχωμεν	περὶ αὐτῆς βουλευσάμενοι, σφαλερὰ καὶ
[4, 49]	ὅρκια τεμόντες διέλυσαν τὸν σύλλογον.	~Τυχὼν	δὲ τῆς Λατίνων ἡγεμονίας ὁ
[4, 46]	οὐκ εἴα τοὺς συνέδρους παραχωρεῖν	τῷ	ἀνδρὶ τῆς ἀρχῆς, ὡς οὔτε
[4, 10]	ψηφοφορήσουσιν αἱ φρᾶτραι, καὶ περιέσται	τῷ	ἀνδρὶ τὸ δοκεῖν κατὰ νόμους
[4, 68]	ταύτης ἔτυχεν οὐδὲν αὐτῷ προσηκούσης.	~Τῷ	ἀνδρὶ τούτῳ πατὴρ μὲν ἦν
[4, 69]	μητέρα. τὰ μὲν οὖν προγενόμενα	τῷ	ἀνδρὶ τούτῳ τοιαῦτ´ ἦν. ~Τότε
[4, 69]	καταγελάσαντες, ὅτι βακτηρίαν ξυλίνην ἀνέθηκε	τῷ	Ἀπόλλωνι· ὁ δὲ διατρήσας αὐτὴν
[4, 79]	προσποιήσει πένθους, ἀλλ´ εὐθὺς ἅμα	τῷ	αὐτὰ διαπράξασθαι τὰ θαυμαστὰ ἔργα,
[4, 42]	αἰτίαις, μάλιστα δ´ ἐπιβουλεύειν αἰτιώμενοι	τῷ	βασιλεῖ, κατηγόρουν ἐπ´ αὐτῷ δικαστῇ.
[4, 2]	τῶν ἄλλων τερατοσκόπων ἀποφηναμένων δόξαι	τῷ	βασιλεῖ τὴν Ὀκρισίαν, ᾗ πρώτῃ
[4, 5]	τοῖς παροῦσι τοὺς βουλεύσαντας ἐπὶ	τῷ	βασιλεῖ τὸν φόνον, καὶ τοὺς
[4, 29]	σου τοῖς τρόποις, ὧν μάλιστα	τῷ	βασιλεύειν μέλλοντι δεῖ. ὑπάρχει δέ
[4, 45]	ἁπάντων δυνάμενον ἐσπούδαζε φίλον ποιήσασθαι	τῷ	γάμῳ συζεύξας τῆς θυγατρός, ὃς
[4, 57]	πατρὸς ὁ Σέξτος ἔλυσε, καὶ	τῷ	γραμματεῖ δοὺς ἐκέλευσεν ἀναγινώσκειν. ἐγέγραπτο
[4, 6]	κατέλιπεν αὐτοῖς ὁ πατὴρ ἀρχήν,	τῷ	δ´ ἀλλοτρίῳ καὶ ἐκ δούλης
[4, 15]	ἢ πάγῳ τῆς χώρας προστιθέντας·	τῷ	δὲ μὴ τιμησαμένῳ τιμωρίαν ὥρισε
[4, 29]	ἐπὶ πολλάς, ὡς ἀκούω, γενεάς·	τῷ	δὲ πάππῳ σου Ταρκυνίῳ μεταθεμένῳ
[4, 38]	συχνοί. οἱ μὲν δὴ συνῄεσαν·	τῷ	δὲ Τυλλίῳ λέγει τις ἐλθὼν
[4, 36]	ἡγεμόνος· ἀποδοὺς δὲ τὴν ἀρχὴν	τῷ	δεδωκότι μοι δήμῳ καὶ γενόμενος
[4, 69]	ἠλιθίοις. καὶ δὴ καὶ ὅτε	τῷ	Δελφικῷ μαντείῳ χρησομένους ἀπέστελλε τοὺς
[4, 40]	τρίτον, εἰ μὴ συμβαίη μηδὲ	τῷ	δευτέρῳ τά τε παρ´ ἀνθρώπων
[4, 10]	ψῆφον ἀναλαβών· ἐὰν δ´ ἐπὶ	τῷ	δήμῳ ποιήσωσι τὴν τοῦ βασιλέως
[4, 34]	τινας κατ´ ἐμαυτοῦ γινομένας, παραδοῦναι	τῷ	δήμῳ τὰ πράγματ´ ἐβουλήθην· καὶ
[4, 59]	πολέμῳ μαχόμενος πρὸς Σαβίνους εὔξατο	τῷ	Διὶ καὶ τῇ Ἥρᾳ καὶ
[4, 13]	παρέχεται. εἰ δὲ τῷ τείχει	{τῷ}	δυσευρέτῳ μὲν ὄντι διὰ τὰς
[4, 65]	σιωπᾶν ἐκέλευε καὶ μένειν ἐν	τῷ	δωματίῳ σφάξειν αὐτὴν ἀπειλήσας, ἐὰν
[4, 7]	μετὰ ταῦτ´ ἔτει, καὶ τούτῳ	τῷ	ἔτει στρατευόμενος ἐν τῷ πρὸς
[4, 82]	τυραννῶν, πάσας ἀφῄρηται τὰς ἐν	τῷ	ζῆν ἡδονὰς ἐλευθερίαν ἀφελόμενος; οὐκ
[4, 82]	ὕβριν, ἁπάσας ὑπεριδοῦσα τὰς ἐν	τῷ	ζῆν ἡδονάς, ἵνα σοι μηδὲν
[4, 77]	ἀδελφὸν πρεσβύτερον, ὃς ἔμελλε τιμωρήσειν	τῷ	θανάτῳ τοῦ πατρός, εἰ μὴ
[4, 68]	διαφαίνοντα καὶ τὸ μὴ τιμωρῆσαι	τῷ	θανάτῳ τοῦ πατρὸς οὐκ ἂν
[4, 64]	ἀρχὴ γένοιτο. ἐν τούτῳ δὴ	τῷ	καιρῷ Σέξτος ὁ πρεσβύτατος τῶν
[4, 84]	συνεξέπιπτον φόβοις, οἱ μὲν ἐπὶ	τῷ	κακῶς δράσαι τὰ μισούμενα τῆς
[4, 49]	ἐνομοθέτησε θυσίας τε συντελεῖσθαι κοινὰς	τῷ	καλουμένῳ Λατιαρίῳ Διὶ καὶ συνεστιάσεις,
[4, 79]	ἢ πενθῆσαι καὶ τὰ νομιζόμενα	τῷ	κατὰ γῆς ἀνδρὶ ποιῆσαι τὴν
[4, 46]	πράξεις αὐτοῦ διεξιών, ἃς ἐπὶ	τῷ	κατασχεῖν τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν ἐπετελέσατο.
[4, 22]	περὶ τὸ στρατόπεδον κελεύσας ἔθυσε	τῷ	κατέχοντι τὸ πεδίον Ἄρει. τοῦτον
[4, 38]	πρὸ τοῦ βουλευτηρίου στὰς ἐκέλευσε	τῷ	κήρυκι τοὺς βουλευτὰς καλεῖν εἰς
[4, 24]	ἀναιρεῖν, μή τι μεῖζον ἐκραγῇ	τῷ	κοινῷ δι´ αὐτοῦ κακόν· ἐπανορθοῦσθαι
[4, 14]	ἄλλας χρείας, ἃς ἕκαστον ἔδει	τῷ	κοινῷ παρέχειν, οὐκέτι κατὰ τὰς
[4, 9]	γινόμενον, δίκαιόν τε καὶ συμφέρον	τῷ	κοινῷ τοῦθ´ ἡγούμενος τοὺς μὲν
[4, 64]	ἀνδρὶ κατήχθη συγγενεῖ Λευκίῳ Ταρκυνίῳ	τῷ	Κολλατίνῳ προσαγορευομένῳ. τοῦτον τὸν ἄνδρα
[4, 70]	σπουδὴν ἐπὶ τὴν οἰκίαν ἅμα	τῷ	Κολλατίνῳ τε καὶ Οὐαλερίῳ. ὡς
[4, 56]	καὶ γὰρ ἐκεῖνος Περιάνδρῳ ποτὲ	τῷ	Κορινθίων τυράννῳ πυνθανομένῳ διὰ τοῦ
[4, 13]	αὐτὸς ἐποιήσατο τὴν οἴκησιν ἐν	τῷ	κρατίστῳ τῆς Ἰσκυλίας τόπῳ. οὗτος
[4, 51]	ὁδόν, τὴν δ´ ἑτέραν ἅμα	τῷ	λαμπρὰν ἡμέραν γενέσθαι συντάξας προῆγεν
[4, 35]	δὲ τούτῳ μὲν οὐκ ἐπίστευες	τῷ	λόγῳ, οὐ δικαίως δ´ ἄρχεσθαι
[4, 38]	ἤκουσεν ὁ Τύλλιος, ἐκπικρανθεὶς ἐπὶ	τῷ	λόγῳ παρὰ τὸ συμφέρον ὥρμησεν
[4, 60]	φράσαντες, ὅτι Ῥωμαίων εἰσὶ πρέσβεις	τῷ	μάντει βουλόμενοι συντυχεῖν, παρεκάλουν ἀπαγγεῖλαι
[4, 61]	τις αὐτοὺς μετιών, εἰσελθόντες φράζουσι	τῷ	μάντει τὸ τέρας. σοφιζομένου δ´
[4, 70]	Κολλατῖνος ἰδὼν τὴν Λουκρητίαν ἐν	τῷ	μέσῳ κειμένην καὶ τὸν πατέρα
[4, 40]	ἀνὴρ γενόμενος ἔλυσε τὰς ἐπὶ	τῷ	μὴ πάντα τὰ κατὰ τοὺς
[4, 38]	πείρας ὁ Ταρκύνιος, ἀδημονῶν ἐπὶ	τῷ	μηδεμίαν αὐτῷ βοήθειαν παρὰ τῆς
[4, 21]	ἰδίοις ἕκαστοι λόχοις, ἐξηπατῶντο δὲ	τῷ	μίαν εἶναι ψῆφον ὅλου τοῦ
[4, 40]	ὑπὸ πολλῶν ἐπιστεύθη. ἐν γὰρ	τῷ	ναῷ τῆς Τύχης, ὃν αὐτὸς
[4, 62]	πολέμου κείμενοι κατὰ γῆς ἐν	τῷ	ναῷ τοῦ Καπιτωλίνου Διὸς ἐν
[4, 41]	εἴποιμεν, προγενέστερον· ὁμώνυμος γὰρ ἦν	τῷ	νεωτέρῳ κατ´ ἄμφω τὰ ὀνόματα.
[4, 28]	φιλοπάτωρ συνῆλθε γυνή, Ἀρροῦντι δὲ	τῷ	νεωτέρῳ πολὺ τὸ πρᾷον ἔχοντι
[4, 28]	πρεσβυτέρῳ τὴν πρεσβυτέραν ἁρμόσας καὶ	τῷ	νεωτέρῳ τὴν νεωτέραν· οὕτως οἰόμενος
[4, 39]	διὰ τοῦ νεκροῦ; κἀκεῖνος ἐπὶ	τῷ	πάθει μᾶλλον ἢ τῇ πληγῇ
[4, 13]	πρῶτον τοὺς λόγους. ~Εὐθὺς ἅμα	τῷ	παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν διένειμε τὴν
[4, 77]	γάρ μου Ταρκύνιος ἀποκτείνας ἅμα	τῷ	παραλαβεῖν τὴν ἀρχήν, ἵνα τὴν
[4, 27]	παρῃτοῦντο τὴν ὀργήν, οὐδὲν ἐν	τῷ	παρόντι ἀτυχήσειν. ταῦτ´ εἰπὼν καταλύεται
[4, 4]	δόλῳ χρησαμένους· τούτων γὰρ ἐν	τῷ	παρόντι δεῖ· ὅταν δὲ τὰ
[4, 75]	καὶ κυριώτατα ὧν ὑμῖν ἐν	τῷ	παρόντι λέγειν ἔχω καὶ παραινεῖν·
[4, 55]	Γαβίοις δι´ ἀπορρήτων, ὅτι πολεμεῖν	τῷ	πατρὶ διέγνωκεν ὡς αὐτοὺς ἀφικόμενος,
[4, 55]	Σέξτος ὄνομα κοινωσάμενος τὴν γνώμην	τῷ	πατρὶ μόνῳ καὶ δόξας τολμηρῷ
[4, 56]	ἑταίροις κινδυνεύει συλληφθεὶς ὑπό τινων	τῷ	πατρὶ παραδοθῆναι, τήν τ´ ἀρχὴν
[4, 55]	Ῥώμης φυγάδας καὶ οὐκ ἐκδώσουσι	τῷ	πατρὶ τὰς ἰδίας ἔχθρας ἐλπίσαντες
[4, 57]	τε καὶ τιμωρίαν τῶν ταὐτὰ	τῷ	Πέτρωνι βουλευσαμένων ἐπέτρεψαν τῷ Σέξτῳ
[4, 43]	τὸ ἴσον διάφορον ὁ πενέστατος	τῷ	πλουσιωτάτῳ κατέφερε. τοῦτο τὸ πολίτευμα
[4, 27]	πάλιν αἱ δώδεκα πόλεις ἐξανηλωμέναι	τῷ	πολέμῳ τά τε σώματα καὶ
[4, 56]	ἀπέστειλε τὸν ἄγγελον οὐδὲν ἀποκρινάμενος	τῷ	πολλάκις ἐπερωτῶντι, τὴν Θρασυβούλου τοῦ
[4, 23]	~Ἀχθομένων δὲ τῶν πατρικίων ἐπὶ	τῷ	πράγματι καὶ δυσανασχετούντων συγκαλέσας τὸ
[4, 24]	ἐκ τῆς πόλεως εὐπρεπὲς ὄνομα	τῷ	πράγματι τιθέντες, ἀποικίαν. ταῦτα μὲν
[4, 28]	οὐχ ὁμοτροπίαν· Λευκίῳ μὲν γὰρ	τῷ	πρεσβυτέρῳ τολμηρῷ καὶ αὐθάδει καὶ
[4, 4]	πατρὸς ἀρχὴν βουλομένων, ὡς ἐν	τῷ	πρὸ τούτου δεδήλωκα λόγῳ, δόξας
[4, 59]	μεγάλοις ἐξειργάσατο, καθάπερ ἔφην ἐν	τῷ	πρὸ τούτου λόγῳ, τὴν δὲ
[4, 7]	τούτῳ τῷ ἔτει στρατευόμενος ἐν	τῷ	πρὸς Ἀρδεάτας εἰσάγεται πολέμῳ καὶ
[4, 3]	τῶν Τυρρηνῶν ἀρχήν· ἔν τε	τῷ	πρὸς Σαβίνους πολέμῳ τῷ πρώτῳ
[4, 34]	ξένον ὄντα καὶ οὐδὲν προσήκοντα	τῷ	πρότερον βασιλεῖ· καίτοι παῖδάς γ´
[4, 64]	οὗ δεδήλωκα πρότερον, ὅτι Ταρκυνίῳ	τῷ	προτέρῳ βασιλεύσαντι Ῥωμαίων ἀδελφόπαις ἦν
[4, 21]	καὶ τοῦ πάνυ πολλούς· καὶ	τῷ	πρώτους ἐπιφέρειν ψῆφον τοὺς τὸ
[4, 3]	τε τῷ πρὸς Σαβίνους πολέμῳ	τῷ	πρώτῳ συστάντι τῶν ἱππέων ἀποδειχθεὶς
[4, 69]	ὁ δὲ θεὸς αὐτοῖς ἀνεῖλε,	τῷ	πρώτῳ τὴν μητέρα φιλήσαντι. οἱ
[4, 70]	διεχρήσατο ἑαυτὴν ἡ γυνή, καὶ	τῷ	πτώματι προσελθὼν αὐτῆς· ἔτι γὰρ
[4, 57]	ταὐτὰ τῷ Πέτρωνι βουλευσαμένων ἐπέτρεψαν	τῷ	Σέξτῳ ποιήσασθαι. ὁ δὲ τοῖς
[4, 48]	κοινὸν εὐεργέτην τῶν πόλεων ἐπὶ	τῷ	σεσωκέναι τοὺς ἀρίστους ἄνδρας, ἡγεμόνα
[4, 60]	τόδε καὶ τοὐναντίον νότιον. ταῦτα	τῷ	σκήπωνι δεικνὺς πεύσεται παρ´ ὑμῶν,
[4, 60]	τόπων τούτων, οὓς ἂν ἐκεῖνος	τῷ	σκήπωνι δεικνὺς πυνθάνηται, τὸ τέρας
[4, 56]	τούτων τῆς ὑπερεχούσης ἀεὶ μήκωνος	τῷ	σκήπωνι παίων τὴν κεφαλὴν ἀπήραττε.
[4, 60]	φήσας ὅ τι λέγετε περιγράψει	τῷ	σκήπωνι τῆς γῆς μέρος ὅσον
[4, 64]	ἔτι εἰργόμενος, ὁπότε κατάγοιτο παρὰ	τῷ	συγγενεῖ, τότε δὲ καιρὸν ἁρμόττοντα
[4, 39]	καὶ τοῖς θεοῖς εὔξατο ἐπὶ	τῷ	συμφέροντι τῆς πόλεως τῆς Ῥωμαίων
[4, 46]	δίκαιον αὐτῷ προσηκούσης οὔτ´ ἐπὶ	τῷ	συμφέροντι τῶν Λατίνων δοθησομένης· καὶ
[4, 42]	αὐτός. ὥσθ´ ὁπόσοι κατελείφθησαν ἐν	τῷ	συνεδρίῳ βουλευταὶ τῶν ἐπὶ Τυλλίου
[4, 84]	γε πρότερον, ἔφη, τὰ δόξαντα	τῷ	συνεδρίῳ μαθόντες ἐπικυρώσητε {τὸ δοχθέν.
[4, 26]	ἐγκαταστησάμενοι πάντας ἔπεισε τοὺς ἐν	τῷ	συνεδρίῳ παρόντας· καὶ μετὰ τοῦτο
[4, 40]	μὲν ἐξουσίαν ὁ δῆμος ἐδίδου	τῷ	συνεδρίῳ τῆς βουλῆς, οἵαν προέλοιτο
[4, 65]	δὲ τῇ κλίνῃ διεγερθείσης ἅμα	τῷ	συνεῖναι τὸν ψόφον τῆς γυναικὸς
[4, 42]	τὴν μεταβολὴν τῆς πολιτείας ἐπὶ	τῷ	σφετέρῳ νομίζοντες ἀγαθῷ γενήσεσθαι· τοιαύτας
[4, 55]	τὰς ἰδίας ἔχθρας ἐλπίσαντες ἐπὶ	τῷ	σφετέρῳ συμφέροντι διαλύσεσθαι. ἀσμένως δὲ
[4, 67]	κατασχόντος ὁ μὲν πατὴρ περιχυθεὶς	τῷ	σώματι περιέβαλλε καὶ ἀνεκαλεῖτο καὶ
[4, 67]	ἐπὶ στρατόπεδον ὑπ´ αὐτῶν πέμπεται	τῷ	τ´ ἀνδρὶ τῆς Λουκρητίας τὰ
[4, 9]	ἄξιος ἦν βουληθεὶς τυγχάνειν, ἀλλὰ	τῷ	Ταρκυνίου γένει βοηθῶν τὰ κοινὰ
[4, 52]	~Ὡς δ´ ἡ πρώτη πεῖρα	τῷ	Ταρκυνίῳ κατὰ νοῦν ἐχώρησεν, ἀναλαβὼν
[4, 40]	δαίμονα κατοδυραμένη, μυρίας δὲ κατάρας	τῷ	τε γαμβρῷ καὶ τῇ θυγατρὶ
[4, 28]	μητρὸς αὐτῶν, υἱωνοῖς δὲ Ταρκυνίου,	τῷ	τε πρεσβυτέρῳ τὴν πρεσβυτέραν ἁρμόσας
[4, 13]	τοῖς θεωμένοις παρέχεται. εἰ δὲ	τῷ	τείχει {τῷ} δυσευρέτῳ μὲν ὄντι
[4, 59]	εὐχὰς ἐπιτελέσαι. ἐκεῖνος γὰρ ἐν	τῷ	τελευταίῳ πολέμῳ μαχόμενος πρὸς Σαβίνους
[4, 62]	τις εἶναι καὶ γελασθεῖσα ἐπὶ	τῷ	τὴν αὐτὴν τιμὴν αἰτεῖν περὶ
[4, 26]	μέχρι τῆς ἐμῆς ἡλικίας ἐν	τῷ	τῆς Ἀρτέμιδος ἱερῷ κειμένη γραμμάτων
[4, 84]	τὰ μὲν κατὰ πόλιν ἐν	τῷ	τότε χρόνῳ πραχθέντα τοιαῦτ´ ἦν.
[4, 21]	ἀριθμὸν ἀνθρώπων ἔχοντας· μάλιστα δὲ	τῷ	τοὺς ἀπόρους μίαν ψῆφον ἔχειν
[4, 65]	φεύγειν ἢ βοᾶν. τούτῳ καταπληξάμενος	τῷ	τρόπῳ τὴν ἄνθρωπον αἱρέσεις αὐτῇ
[4, 40]	πόλιν ὅλην καὶ οἰμωγῆς ἐπὶ	τῷ	Τυλλίου θανάτῳ δείσας ὁ Ταρκύνιος,
[4, 40]	τὰς αἰτίας οὐκ ἐξεγένετο τυχεῖν	τῷ	Τυλλίου σώματι, μνήμης δ´ αἰωνίου
[4, 28]	τῶν ἔμπροσθεν γενομένων ἀναλαβών. ~Ἦσαν	τῷ	Τυλλίῳ δύο θυγατέρες ἐκ γυναικὸς
[4, 4]	καὶ τὴν θυγατέρα τὴν συνοικοῦσαν	τῷ	Τυλλίῳ κατασχοῦσα καὶ τὰ παιδία
[4, 42]	εἰδότες ὧν ἕνεκεν ἐπεβουλεύοντο, καταλείψειν	τῷ	τυράννῳ τὴν πόλιν ἑκόντες καὶ
[4, 2]	αὐτὸν καὶ ἡ φλὸξ ἅμα	τῷ	ὕπνῳ διασκεδασθεῖσα ἠφανίσθη. τὰ μὲν
[4, 2]	ἀνθρωπείαν φύσιν ἐκ τῆς μιχθείσης	τῷ	φάσματι γυναικός. τὰ δ´ αὐτὰ
[4, 7]	παῖδας, ἀλλ´ υἱωνούς, Λευκίῳ Πείσωνι	τῷ	Φρῦγι συγκαταθέμενος. ἐκεῖνος γὰρ ἐν
[4, 63]	ἀλλ´ ἐκ ταὐτομάτου, χειμασάντων ἐν	τῷ	χωρίῳ τῶν στρατιωτῶν καὶ κατασκευασαμένων
[4, 63]	καὶ ἄλλοις οἰωνοῖς, τελευταίῳ δὲ	τῷδε.	αἰετοὶ συνιόντες εἰς τὸν παρακείμενον
[4, 4]	αὐτῷ καὶ πάντων αἰτία γενομένη	τῶν	ἀγαθῶν ἡ τοῦ τετελευτηκότος βασιλέως
[4, 23]	ἐκκλησίαν Πρῶτον μὲν θαυμάζειν, ἔφη,	τῶν	ἀγανακτούντων, εἰ τῇ φύσει τὸ
[4, 4]	τελευτῆσαι συνέβη Ταρκύνιον ἐπιβουλευθέντα ὑπὸ	τῶν	Ἄγκου Μαρκίου παίδων ἀνασώσασθαι τὴν
[4, 12]	ἣν ἐκέλευσε καὶ τοὺς ἐκ	τῶν	ἀγρῶν ἅπαντας παρεῖναι. συνελθόντος δὲ
[4, 15]	καλῶν Πάγους, ἔνθα συνέφευγον ἐκ	τῶν	ἀγρῶν ἅπαντες, ὁπότε γένοιτο πολεμίων
[4, 43]	τε τῇ πόλει καὶ ἐπὶ	τῶν	ἀγρῶν ἐφ´ ἱερὰ καὶ θυσίας
[4, 50]	ἐντὸς τείχους καὶ τὴν ἐπὶ	τῶν	ἀγρῶν ἐφῆκεν· ἄργυρον δὲ καὶ
[4, 13]	τε συναλλακτικοὺς καὶ τοὺς περὶ	τῶν	ἀδικημάτων ἐπεκύρωσε ταῖς φράτραις· ἦσαν
[4, 7]	γ´ ἤδη γεγαμημέναι. τούτων δὴ	τῶν	ἀδυνάτων τε καὶ ἀτόπων ἕκαστα
[4, 63]	κορυφῇ φοίνικος ὑψηλοῦ. τούτων δὲ	τῶν	αἰετῶν ἀπτῆνας ἔτι τοὺς νεοττοὺς
[4, 38]	ἣν οὑμὸς ἐκτήσατο πάππος ἐκ	τῶν	αἰχμαλώτων, ἐτόλμησας βασιλέα Ῥωμαίων σεαυτὸν
[4, 17]	σαλπιστῶν τε καὶ βυκανιστῶν καὶ	τῶν	ἄλλοις τισὶν ὀργάνοις ἐπισημαινόντων τὰ
[4, 19]	μηδὲν συμβαλλομένους στρατεύεσθαί τινας ἐκ	τῶν	ἀλλοτρίων ὀψωνιαζομένους χρημάτων, ὥσπερ {τοὺς}
[4, 46]	τε καὶ ἀναγκαιοτάτων μὴ φεισάμενος	τῶν	ἀλλοτρίων φείσεται· παρῄνει τε τέως
[4, 40]	ξυλίνη κατάχρυσος ἐμπρήσεως γενομένης καὶ	τῶν	ἄλλων ἁπάντων διαφθαρέντων μόνη διέμεινεν
[4, 66]	παθοῦσαν. Θαυμάσαντος δ´ αὐτοῦ καὶ	τῶν	ἄλλων ἁπάντων καὶ τίς ὕβρικεν
[4, 45]	τὸν σύλλογον αὐτὸν τὸν κεκληκότα	τῶν	ἄλλων ἁπάντων παρόντων. ἀπολογουμένου δὲ
[4, 39]	αὐτὸν κατασχεῖν. ἀσπασαμένων δὲ καὶ	τῶν	ἄλλων αὐτὸν ὡς βασιλέα τῶν
[4, 34]	μοι παραδούσης τὰ πράγματα μήτε	τῶν	ἄλλων γενομένων τῶν κατὰ νόμον,
[4, 36]	ἐξηταζόμην πρῶτος οἷς ὥρισα κατὰ	τῶν	ἄλλων δικαίοις ὥσπερ ἰδιώτης πειθόμενος·
[4, 19]	οὐδέποτε ἀναπαυομένους καὶ χρήματα πλείω	τῶν	ἄλλων εἰσφέρειν· τοῖς δὲ τὰ
[4, 71]	ἅπαντα τὰ γενόμενα φράσαντες. ἔπειτα	τῶν	ἄλλων ἕκαστος παριὼν κατηγορείτω τῆς
[4, 57]	βάλλοντες λίθοις· τὴν δὲ κατὰ	τῶν	ἄλλων ζήτησίν τε καὶ τιμωρίαν
[4, 3]	ψυχὴν ἄριστος καὶ πρῶτος ἐστεφανοῦτο	τῶν	ἄλλων. καὶ ἐπειδὴ παρέστη Ῥωμαίοις
[4, 21]	καὶ τοὺς τῶν κινδύνων πλεῖστον	τῶν	ἄλλων μεταλαχόντας καὶ πράξοντας ὅσα
[4, 57]	τοῖς συλλαβομένοις τοῦ ἔργου χωρὶς	τῶν	ἄλλων μισθῶν, οὓς πρότερον ὑπέσχητο,
[4, 65]	καὶ Λατίνων καὶ Τυρρηνῶν καὶ	τῶν	ἄλλων ὅσων ἐκεῖνος ἄρχει. ἐγὼ
[4, 23]	χάριτος· φρονήσει τε διαφέρειν οἰομένους	τῶν	ἄλλων οὐδὲ τὰ ἐν ποσὶ
[4, 42]	τῆς ἀρχῆς ἐκπεσεῖν· ἔπειτα καὶ	τῶν	ἄλλων, οὓς ὑπελάμβανε βαρεῖαν ἡγεῖσθαι
[4, 80]	τούτοις οἰωνῶν καὶ σφαγίων καὶ	τῶν	ἄλλων σημείων καλῶν γενομένων, ὧν
[4, 2]	γυναικός. τὰ δ´ αὐτὰ καὶ	τῶν	ἄλλων τερατοσκόπων ἀποφηναμένων δόξαι τῷ
[4, 8]	ἐξουσίαν, μήτε βουλῆς ψηφισαμένης μήτε	τῶν	ἄλλων τῶν κατὰ νόμον ἐπιτελεσθέντων.
[4, 62]	τὴν ἐπιμέλειαν στρατειῶν ἀφειμένοι καὶ	τῶν	ἄλλων τῶν κατὰ πόλιν πραγματειῶν,
[4, 17]	ὁπλοποιῶν τε καὶ τεκτόνων καὶ	τῶν	ἄλλων τῶν κατασκευαζόντων τὰ εἰς
[4, 85]	ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν παρακαλῶν, οὐδενὶ	τῶν	ἄλλων φράσας ἠπείγετο τοὺς υἱοὺς
[4, 67]	ἐν αὐτοῖς Πόπλιος Οὐαλέριος ἑνὸς	τῶν	ἅμα Τατίῳ παραγενομένων εἰς Ῥώμην
[4, 41]	φαιδρὸς ὀφθῆναι· καὶ τὰς περὶ	τῶν	ἀμφισβητήτων συμβολαίων κρίσεις οὐκ ἐπὶ
[4, 77]	ἐμοῦ δῆλος ἦν φεισόμενος ἐρήμου	τῶν	ἀναγκαιοτάτων γεγονότος, εἰ μὴ τὴν
[4, 41]	μὲν τὰ πολλὰ καὶ αὐτῶν	τῶν	ἀναγκαιοτάτων συμπαρόντων, ὀλίγα δ´ ἐν
[4, 54]	ἐπίεζεν ἢ τοὺς Γαβίους ἡ	τῶν	ἀναγκαίων ἔνδεια, καὶ οἱ πενέστατοι
[4, 6]	ἐξενηνόχασι τὴν ἱστορίαν οὐδὲν ἐξητακότες	τῶν	ἀναιρούντων αὐτὴν ἀδυνάτων τε καὶ
[4, 32]	πεντηκονταετίας; κατάβαλε {δὲ} τὴν εἰρωνείαν	τῶν	ἀναισχύντων ἐρωτημάτων καὶ παῦσαί ποτε
[4, 20]	πλουσίοις τῶν τε κινδύνων καὶ	τῶν	ἀναλωμάτων, ὡς εἶδεν ἀγανακτοῦντας αὐτούς,
[4, 85]	προφάσεις καὶ ὑπὸ τούτων κατελύθη	τῶν	ἀνδρῶν.
[4, 75]	δόξῃ λόχοις κυρίαν εἶναι τὴν	τῶν	ἀνδρῶν αἵρεσιν καὶ τὰ μαντεύματα
[4, 28]	ἦν ἡ γαμετή. συνέβαινε δὴ	τῶν	ἀνδρῶν ἑκατέρῳ φέρεσθαι μὲν ἐπὶ
[4, 82]	ἐν τοιούτοις καλινδουμένοις κακοῖς, ἐκείνων	τῶν	ἀνδρῶν οὖσιν ἀπογόνοις, οἳ τὰ
[4, 9]	αὐτῷ συνέπεσεν, εἴ τι πάθοι	τῶν	ἀνθρωπίνων, ἐμοὶ τὴν ἐπιμέλειαν τῶν
[4, 29]	ἀδήλῳ καὶ δυστεκμάρτῳ τέλει πάντων	τῶν	ἀνθρωπίνων πραγμάτων κειμένων. ἐρῶ δὴ
[4, 15]	ἐφεστηκότων τοῖς ἱεροῖς φανερὸς ὁ	τῶν	ἀνθρώπων ἀριθμὸς ἐγίνετο κατὰ γένη
[4, 30]	πίστεις καὶ λαβὼν τὰ προτέλεια	τῶν	ἀνοσίων γάμων διαπραξάμενος ἀπέρχεται. διελθόντος
[4, 5]	τελευτῶσα εἶπεν οὐδὲν αὐτοῖς ἐκ	τῶν	ἀνοσίων ἐπιβουλευμάτων γεγονέναι οὐ δυνηθεῖσιν
[4, 80]	οἷς ἐπιτρέπει τὸ συνέδριον ἐκ	τῶν	ἀξίων τῆς ἀρχῆς διαγνῶναι τὸν
[4, 23]	πράγμασι, κομιζομένους καὶ τοὺς ἐκ	τῶν	ἀπελευθέρων γινομένους πελάτας τοῖς ἐγγόνοις
[4, 85]	δὲ Ταρκύνιος ὡς ἤκουσε παρὰ	τῶν	ἀπὸ τῆς πόλεως ἀγγέλων, οἷς
[4, 15]	καθιδρυμένης, ἣν προσαγορεύουσι Λιβιτίνην, ὑπὲρ	τῶν	ἀπογινομένων· εἰς δὲ τὸν τῆς
[4, 15]	εἰδέναι, τῶν τε γεννωμένων καὶ	τῶν	ἀπογινομένων καὶ τῶν εἰς ἄνδρας
[4, 62]	λαβεῖν, ἀπελθοῦσα πάλιν τὰς ἡμισείας	τῶν	ἀπολειπομένων κατέκαυσε καὶ τὰς λοιπὰς
[4, 20]	ἐκάλει λόχον, ἐν ᾧ τὸ	τῶν	ἀπόρων καὶ διὰ τοῦτ´ ἀφειμένων
[4, 18]	πάσαις τεταγμένην εἷς λόχος ὁ	τῶν	ἀπόρων. ~Ταύτῃ τῇ διακοσμήσει χρησάμενος
[4, 64]	ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων. γενναίως δὲ	τῶν	Ἀρδεατῶν ἀπομαχομένων καὶ πολυχρονίου τῆς
[4, 84]	Βροῦτος ἀποδείκνυσι μεσοβασιλέα τὸν ἐπιμελησόμενον	τῶν	ἀρχαιρεσιῶν κατὰ τοὺς πατρίους νόμους
[4, 25]	δὲ τὴν διάνοιαν ἐπὶ τὰ	τῶν	ἀρχαίων βασιλέων τε καὶ πολιτικῶν
[4, 24]	διαβαλεῖν ἔθη καλῶς μὲν ὑπὸ	τῶν	ἀρχαίων ἐπινοηθέντα, κακῶς δ´ ὑπὸ
[4, 10]	τε συνέγραφεν οὓς μὲν ἐκ	τῶν	ἀρχαίων καὶ παρημελημένων ἀνανεούμενος, οὓς
[4, 66]	προσαγορεύουσα κατὰ τὰς συναντήσεις οὐδένα	τῶν	ἀσπαζομένων οὔτ´ ἀποκρινομένη τοῖς μαθεῖν
[4, 16]	θώρακας αὐτῶν ἀφεῖλε, καὶ ἀντὶ	τῶν	ἀσπίδων ἀνέδωκε θυρεούς. διελὼν δὲ
[4, 62]	ἐξ ἀνθρώπων ἠφανίσθη, Ταρκύνιος δὲ	τῶν	ἀστῶν ἄνδρας ἐπιφανεῖς δύο προχειρισάμενος
[4, 56]	ἐρρίπτει χαμαὶ διδάσκων, ὅτι δεῖ	τῶν	ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους κολούειν τε
[4, 59]	Τυρρηνοῖς τερατοσκόπων, ὅστις ἦν, πέμπει	τῶν	ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους πρέσβεις πρὸς
[4, 51]	ὁ τὰ γράμματα κομίζων παρὰ	τῶν	αὐτόθεν ἡγεμόνων πρὸς τοὺς ἐκεῖ·
[4, 9]	παραλαβὼν ἐξέθρεψεν οὐδὲν ἐνδεέστερον ἄγων	τῶν	αὑτοῦ τέκνων καὶ τὴν ἑτέραν
[4, 79]	ταῖς αὐταῖς ἡμέραις καὶ διὰ	τῶν	αὐτῶν φαρμάκων ἀποκτείνας οὐδ´ ἀφοσιώσασθαι
[4, 2]	τοιοῦτος· αἵτινες ἀπὸ τῆς ἑστίας	τῶν	βασιλείων, ἐφ´ ἧς ἄλλας τε
[4, 4]	ἀφανίσωσι, πρῶτον μὲν ἐπέταξε τὰς	τῶν	βασιλείων θύρας κλεῖσαι καὶ φύλακας
[4, 2]	μάλισθ´ ἡμέρας ἐν τῇ παστάδι	τῶν	βασιλείων καὶ κατενεχθέντος ἐφ´ ὕπνον,
[4, 76]	ἐκείνου δὲ τοὺς ἕξοντας τὴν	τῶν	βασιλέων ἐξουσίαν ὀνομασθῆναι Λεύκιον Ἰούνιον
[4, 62]	πέλαγος. μετὰ δὲ τὴν ἐκβολὴν	τῶν	βασιλέων ἡ πόλις ἀναλαβοῦσα τὴν
[4, 79]	Σερούιον μὲν Τύλλιον τὸν ἐπιεικέστατον	τῶν	βασιλέων καὶ πλεῖστα ὑμᾶς εὖ
[4, 11]	πρῶτον μὲν ἐμὲ τὸν φύλακα	τῶν	βασιλέων καὶ τὰς κατ´ αὐτῶν
[4, 72]	ἀρχὴ γενήσεται μετὰ τὴν κατάλυσιν	τῶν	βασιλέων καὶ ὑπὸ τίνος ἀποδειχθεῖσα
[4, 83]	οὐ χάρις, οὐχ ἕτερόν τι	τῶν	βιαζομένων ἢ πειθόντων ἀνθρώπους τὰ
[4, 62]	δύο παραζεύξας ἐκείνοις ἀπέδωκε τὴν	τῶν	βιβλίων φυλακήν, ὧν τὸν ἕτερον
[4, 19]	εἰσφορῶν ἐπιταγὰς κατὰ τὰ τιμήματα	τῶν	βίων. ὁπότε γὰρ αὐτῷ δεήσειε
[4, 7]	ἐτῶν· τοῦτο δὲ τὸ μῆκος	τῶν	βίων οὐ φέρουσιν οἱ καθ´
[4, 16]	πλῆθος αὐτῶν καὶ τὰ μεγέθη	τῶν	βίων σοφώτατον ἁπάντων πολιτευμάτων εἰσηγήσατο
[4, 73]	ἀπὸ τούτων ἢ προσίενταί τινα	τῶν	βλαβερῶν ἢ φεύγουσι τῶν ὠφελίμων,
[4, 24]	τοὺς τῶν ἱππέων καὶ τοὺς	τῶν	βουλευτῶν βίους ἐξετάζουσιν· ἔπειθ´ οὓς
[4, 41]	ἐν ἀγορᾷ. προσελθεῖν δ´ οὐδενὶ	τῶν	βουλομένων ἐπέτρεπεν, εἰ μή τινα
[4, 56]	Σέξτος, ὅτι κελεύει τοὺς ὑπερέχοντας	τῶν	Γαβίων ἀναιρεῖν, συνεκάλεσεν εἰς ἐκκλησίαν
[4, 57]	μέλλοντες αὐτὸν προδιδόναι, {τὸν ἐπιφανέστατον	τῶν	Γαβίων} Ἀντίστιον Πέτρωνα ὠνόμασεν, ὃς
[4, 57]	τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἀπέκτεινε πολλοὺς	τῶν	Γαβίων καὶ ἀγαθούς. ~Ἐν ᾧ
[4, 55]	σφετέρῳ συμφέροντι διαλύσεσθαι. ἀσμένως δὲ	τῶν	Γαβίων τὸν λόγον ἀκουσάντων καὶ
[4, 58]	ὁμολογίας. ταῦτα πράξας καὶ βασιλέα	τῶν	Γαβίων τὸν υἱὸν Σέξτον ἀποδείξας
[4, 28]	συνοίσεσθαι τοῖς λαβοῦσιν. ἔτυχε δὲ	τῶν	γαμβρῶν ἑκάτερος ἐναντίᾳ συναφθεὶς τύχῃ
[4, 47]	λαβεῖν γυναῖκα. ἐπεὶ δ´ ἀπηξιώθη	τῶν	γάμων κατὰ τὸ εἰκός· τίς
[4, 71]	ὑπολαβών· Ἐγώ, φησίν, ὦ Οὐαλέριε.	τῶν	γὰρ Κελερίων ἄρχων εἰμί, καὶ
[4, 47]	εἰς πρόνοιαν ἀνθρωπίνην καὶ φυλακήν.	τῶν	γὰρ παρακομιζόντων τά θ´ ὑποζύγια
[4, 25]	τὴν ἡμίσειαν τῆς ἐξουσίας ἀφελόμενος.	τῶν	γὰρ πρὸ αὐτοῦ βασιλέων ἁπάσας
[4, 38]	κράτιστα ὑποθέσθαι μετανοεῖν τε περὶ	τῶν	γεγονότων ἐσκήπτετο καὶ πολλὰ διὰ
[4, 14]	στενωποὺς {ἱερὰ} ἐγκατασκευασθῆναι καλιάδας ὑπὸ	τῶν	γειτόνων ἥρωσι προνωπίοις καὶ θυσίας
[4, 14]	οἰκίας· τοῖς δὲ τὰ περὶ	τῶν	γειτόνων ἱερὰ συντελοῦσιν ἐν τοῖς
[4, 15]	Ῥωμαῖοι καλοῦσιν Ἥραν φωσφόρον, ὑπὲρ	τῶν	γεννωμένων· εἰς δὲ τὸν τῆς
[4, 15]	ἐπιμελὲς ἐγίνετο τά τ´ ὀνόματα	τῶν	γεωργῶν εἰδέναι τῶν συντελούντων εἰς
[4, 54]	φρουρὰν ἐν αὐτοῖς καθιστάναι καταφυγῆς	τῶν	γεωργῶν ἕνεκα· ὅθεν ὁρμώμενοι τά
[4, 66]	συγγενεῖς ὄντες τινὲς παρ´ αὐτῷ·	τῶν	γονάτων αὐτοῦ λαβομένη καὶ περιπεσοῦσα
[4, 38]	τῆς περὶ τὸν Ταρκύνιον ἑταιρείας,	τῶν	δ´ αὐτοῦ φίλων πολλὴν ἐρημίαν,
[4, 25]	ἀδικημάτων αὐτὸς ἐποιεῖτο τὰς διαγνώσεις,	τῶν	δ´ ἰδιωτικῶν ἰδιώτας ἔταξεν εἶναι
[4, 10]	δίκαιος περὶ τοὺς εὐεργέτας, ἐπαινούντων,	τῶν	δ´, ὅτι φιλάνθρωπος καὶ μεγαλόψυχος
[4, 10]	καὶ μεγαλόψυχος εἰς τοὺς ἀπόρους,	τῶν	δ´, ὡς μέτριος καὶ δημοτικὸς
[4, 74]	ἀγαθὰ καρποῦσθαι τῆς βασιλικῆς πολιτείας,	τῶν	δὲ παρακολουθούντων αὐτῇ κακῶν ἀπηλλάχθαι.
[4, 46]	τοὺς δ´ ἐξελαύνοι τῆς πατρίδος,	τῶν	δὲ περικόπτοι τὰς οὐσίας, ἁπάντων
[4, 19]	εἰσφορῶν ἀπολυομένους διὰ τὴν ἀπορίαν,	τῶν	δὲ στρατειῶν διὰ τὴν ἀνεισφορίαν.
[4, 42]	δὲ τῶν μὲν θάνατον κατεδίκαζε,	τῶν	δὲ φυγήν, καὶ τὰ χρήματα
[4, 34]	κτησαμένων εἶναι, τὴν δὲ βασιλείαν	τῶν	δεδωκότων· καὶ τὰ μὲν ὅταν
[4, 35]	τὰ μὴ προσήκοντα κατέχω, καὶ	τῶν	δεδωκότων, ὅτι τἀλλότρια ἐχαρίσαντό μοι·
[4, 2]	συντελοῦσιν ἱερουργίας καὶ τὰς ἀπὸ	τῶν	δείπνων ἀπαρχὰς ἁγίζουσιν, ὑπὲρ τοῦ
[4, 70]	ὑποσχέσεων, ἀλλ´ ἔργων, εἴ τι	τῶν	δεόντων μέλλει γενήσεσθαι· ἄρξειν δὲ
[4, 24]	παρὰ τῶν ἐπισταμένων ἀκούειν, ἐκ	τῶν	δεσμωτηρίων ἐξεληλυθότες ἀρτίως κακοῦργοι μυρίων
[4, 24]	ἐλευθερίαν· οἱ δὲ διὰ κουφότητα	τῶν	δεσποτῶν καὶ κενὴν δοξοκοπίαν. ἔγωγ´
[4, 23]	καὶ ταῦθ´ ἕξουσιν ἀμφότερα παρὰ	τῶν	δεσποτῶν τἀγαθά. τελευτῶν δὲ τὸν
[4, 24]	τούτων πριαμένους ἀμφότερα ταῦτα παρὰ	τῶν	δεσποτῶν ὑπάρξει. ἐτύγχανον δὲ τῆς
[4, 16]	οὐ μόνον τοῖς θώραξιν, ὥσπερ	τῶν	δευτέρων, ἀλλὰ καὶ ταῖς περικνημῖσι.
[4, 62]	τὴν πύστιν καταμηνυθέντα ὑφ´ ἑνὸς	τῶν	δημοσίων, ὡς πατροκτόνον εἰς ἀσκὸν
[4, 30]	πλήθους τοὺς ἀπορωτάτους, οἷς οὐδενὸς	τῶν	δικαίων φροντὶς ἦν, χρήμασιν ἐξωνούμενοι
[4, 42]	κατεῖχεν. ἔμελλον δ´ ἄρα πολλοὶ	τῶν	δυνατῶν, πρὶν ἁλῶναι τὰς ἐπαγομένας
[4, 82]	πατρὸς ὁρῶντος, ὦ δημόται, διὰ	τῶν	ἑαυτῆς σπλάγχνων ἔβαψε τὸν σίδηρον.
[4, 6]	καὶ θεοβλαβής, ὥστ´ ἀφαιρεῖσθαι μὲν	τῶν	ἑαυτῆς τέκνων ἣν κατέλιπεν αὐτοῖς
[4, 4]	τραυμάτων ὑγιὴς γένηται, τὸν ἕτερον	τῶν	ἑαυτοῦ γαμβρῶν, τὸ σὸν εἰποῦσα,
[4, 49]	Λατίνων καὶ Ἑρνίκων καὶ Οὐολούσκων	τῶν	ἐγγραψαμένων εἰς τὴν συμμαχίαν, ἵνα
[4, 47]	ἀπολογίαν καὶ δικαστὴν ἁπάντων ἐποιεῖτο	τῶν	ἐγκλημάτων αὐτὸν τὸν κατήγορον. Οὑτοσὶ
[4, 49]	τὴν σύνοδον ἐν μέσῳ μάλιστα	τῶν	ἐθνῶν κείμενον ὄρος ὑψηλόν, ὃ
[4, 80]	ἁπάντων τῶν τε νομίμων καὶ	τῶν	ἐθῶν; αὐτίκα τὴν ἡγεμονίαν, ἵν´
[4, 74]	πρὸς τούτοις, ὃ πάντων οἴομαι	τῶν	εἰρημένων χρησιμώτατον ἔσεσθαι καὶ τοῦ
[4, 15]	δὲ τὸν τῆς Νεότητος, ὑπὲρ	τῶν	εἰς ἄνδρας ἀρχομένων συντελεῖν· ἐξ
[4, 15]	γεννωμένων καὶ τῶν ἀπογινομένων καὶ	τῶν	εἰς ἄνδρας ἐγγραφομένων, ἔταξεν ὅσον
[4, 24]	γενόμενοι φαρμακειῶν καὶ ἀνδροφονιῶν καὶ	τῶν	εἰς θεοὺς ἢ τὸ κοινὸν
[4, 38]	κατὰ τῶν κρηπίδων τοῦ βουλευτηρίου	τῶν	εἰς τὸ ἐκκλησιαστήριον φερουσῶν. μόγις
[4, 27]	τῆς μὲν ἀφροσύνης ἕνεκα καὶ	τῶν	εἰς τοὺς θεοὺς ἀσεβημάτων, οὓς
[4, 11]	οἱ δ´ ἀνειμένοι τῶν εἰσφορῶν	τῶν	εἰς τοὺς πολέμους, εἰ τιμήσασθαι
[4, 80]	ἔχων αὐτοῦ παρανομίας κατηγορεῖν ἔξω	τῶν	εἰς τοὺς συγγενεῖς καὶ κηδεστὰς
[4, 19]	τὴν τῶν λόχων, τὰς δὲ	τῶν	εἰσφορῶν ἐπιταγὰς κατὰ τὰ τιμήματα
[4, 21]	τὴν ἐν τούτοις ἐλάττωσιν, ἀφειμένοις	τῶν	εἰσφορῶν καὶ τῶν στρατειῶν· τῇ
[4, 11]	τἀλλότρια ἀποδιδόντες· οἱ δ´ ἀνειμένοι	τῶν	εἰσφορῶν τῶν εἰς τοὺς πολέμους,
[4, 53]	πόλιν αὐτῶν Ταρκύνιος κατελάβετο, καὶ	τῶν	ἐκ Ῥώμης φυγάδων συχνοί· οὗτοι
[4, 53]	εἰς ταύτην συνερρύησαν Πωμεντίνων τε	τῶν	ἐκ Συέσσης διαφυγόντων τινές, ὅτε
[4, 59]	ὁ Ταρκύνιος ἀπὸ τῆς δεκάτης	τῶν	ἐκ Συέσσης λαφύρων ἐπιτελέσαι προαιρούμενος
[4, 55]	τ´ αὐτῷ πολλοὶ μετὰ ταῦτα	τῶν	ἐκ τῆς πόλεως φεύγειν τὴν
[4, 8]	ἐκείνου χρόνον ὡς ἐπίτροπος ὢν	τῶν	ἐκ τοῦ βασιλείου γένους παίδων
[4, 20]	εἰς ἴσα μέρη σχισθεῖεν αἱ	τῶν	ἑκατὸν ἐνενήκοντα δύο λόχων γνῶμαι,
[4, 7]	βίου χρόνος αὐτῷ πλείων ἀναφαίνεται	τῶν	ἑκατὸν καὶ δέκα γεγονὼς ἐτῶν·
[4, 6]	ὑπὸ Ταρκυνίου, ἵνα μή τινες	τῶν	ἐκείναις ἐντυχόντων ταῖς ἱστορίαις σχεδιάζειν
[4, 34]	Ἄγκου τελευτήσαντος, ἀλλ´ ὁ πρεσβύτερος	τῶν	ἐκείνου παίδων. ἀλλ´ ὁ δῆμος
[4, 34]	φανερὰν οὐσίαν καὶ τὰ χρήματα	τῶν	ἐκλειπόντων βασιλέων σὺν τούτοις καὶ
[4, 42]	αὐτὸς κατεστήσατο παραγαγὼν ἐπὶ τὰς	τῶν	ἐκλιπόντων τιμὰς τοὺς ἰδίους ἑταίρους.
[4, 62]	τὴν αὐτὴν τιμὴν αἰτεῖν περὶ	τῶν	ἐλαττόνων, ἣν οὐδὲ περὶ τῶν
[4, 43]	τύραννον· αἱ δὲ τιμωρίαι κατὰ	τῶν	ἐλεγχθέντων ἐγίνοντο πικραὶ καὶ ἀπαραίτητοι.
[4, 23]	νόμον, πολλὴν αὐτοῖς ἔλεγεν ἐκ	τῶν	ἐλευθερουμένων ἐπιτραφήσεσθαι νεότητα καὶ οὐδέποτε
[4, 72]	ἀποδεῖξαι κύριον ὡς ἐν πολλαῖς	τῶν	Ἑλληνίδων πόλεων· οἱ δὲ τούτων
[4, 73]	σχῆμα τοῦ πολιτεύματος ἁπάντων μάλιστα	τῶν	Ἑλλήνων εὐνομεῖσθαί τε καὶ εὐδαιμονεῖν·
[4, 33]	καὶ γενεᾶς ἄρρενος οὐχ ὑπαρχούσης	τῶν	ἐμαυτοῦ κυρίους προειλόμην ποιῆσαι. ἔχεις
[4, 9]	οἱ τὴν κοινὴν βεβαιώσαντες, ἐκ	τῶν	ἐμαυτοῦ χρημάτων δίδωμι διαλύσασθαι τὰ
[4, 27]	τῆς ἐπιβουλῆς τὸν τρόπον μικρὰ	τῶν	ἔμπροσθεν γενομένων ἀναλαβών. ~Ἦσαν τῷ
[4, 36]	δίκας ὑμῖν ἀπέδωκα διαγινώσκειν, ὃ	τῶν	ἔμπροσθεν οὐδεὶς ἐποίησε βασιλέων. ἀλλ´
[4, 33]	πάθοιμι διάδοχον ἔμελλον καταλείψειν ἁπάντων	τῶν	ἐμῶν. ἐπειδὴ δὲ παρὰ γνώμην
[4, 36]	πολεμοῦσί μοι καὶ ἐπὶ τίνι	τῶν	ἐμῶν ἔργων ἀχθόμενοι· πότερον ὅτι
[4, 9]	δ´ ὑμᾶς, ἄνδρες Ῥωμαῖοι, καὶ	τῶν	ἐμῶν μεμνημένους ἀγώνων, οὓς ὑπὲρ
[4, 32]	καὶ τετταρακοστὸν ἔτος ἀποστερεῖν με	τῶν	ἐμῶν, οὔτε σώματος ἀναπήρου τυχόντα
[4, 35]	ἐκεῖνα ποιεῖν σοι προσῆκεν· ἐξέτασιν	τῶν	ἐμῶν ποιησάμενον ἁμαρτημάτων καὶ τὰς
[4, 17]	λόχους, καὶ δέκα μὲν ἐποίησε	τῶν	ἐν ἀκμῇ, δέκα δὲ τῶν
[4, 23]	τινὰς ἐλευθεροῦν, ὡς τὰ μέγιστα	τῶν	ἐν ἀνθρώποις ἀγαθῶν οἷς ἔτυχε
[4, 62]	κομισθέντες, οἱ δ´ ἐξ Ἐρυθρῶν	τῶν	ἐν Ἀσίᾳ, κατὰ δόγμα βουλῆς
[4, 15]	ἐνιαυσίων ἀναγραφῶν ἱστορεῖ, βουλόμενος καὶ	τῶν	ἐν ἄστει διατριβόντων τὸ πλῆθος
[4, 80]	γοῦν ἔμελλεν ἕξειν καλῶς, μηδὲν	τῶν	ἐν ἔθει κατὰ τοὺς νόμους
[4, 64]	διὰ τὸν πλοῦτον εὐδαιμονούσῃ μάλιστα	τῶν	ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων. γενναίως δὲ
[4, 62]	συμφορητοὶ τόπων, οἱ μὲν ἐκ	τῶν	ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων κομισθέντες, οἱ
[4, 1]	Ὀκρισίᾳ καλλίστῃ τε καὶ σωφρονεστάτῃ	τῶν	ἐν Κορνικόλῳ γυναικῶν. αὐτὸς μὲν
[4, 60]	ἐξαμαρτεῖν· μοῖρα δ´ οὐκ ἐλαχίστη	τῶν	ἐν μαντικῇ θεωρημάτων ἐρώτησις ὀρθή.
[4, 25]	τὴν Ἀσσυρίαν ἐκείνην γυναῖκα οὔτε	τῶν	ἐν Μέμφει πυραμίδων τοὺς Αἰγύπτου
[4, 64]	ταύτην τὴν γυναῖκα καλλίστην οὖσαν	τῶν	ἐν Ῥώμῃ γυναικῶν καὶ σωφρονεστάτην
[4, 47]	ἐλευθερίας. ἐπιβουλεύεσθε γὰρ οἱ κορυφαιότατοι	τῶν	ἐν ταῖς πόλεσι καὶ τὰ
[4, 71]	τὰς πύλας ἔχωμεν, ἵνα μηδὲν	τῶν	ἐν τῇ πόλει λεγομένων τε
[4, 53]	ἀποφαίνοντες καὶ ῥᾳδίαν, ὡς καὶ	τῶν	ἐν τῇ πόλει συλληψομένων, ἔπεισαν
[4, 26]	νεών, τὸν ἐπὶ τοῦ μεγίστου	τῶν	ἐν τῇ Ῥώμῃ λόφων ἱδρυμένον
[4, 59]	αὐτῶν καὶ μαθὼν τὸν ἐπιφανέστατον	τῶν	ἐν Τυρρηνοῖς τερατοσκόπων, ὅστις ἦν,
[4, 15]	Πείσων Λεύκιος ἐν τῇ πρώτῃ	τῶν	ἐνιαυσίων ἀναγραφῶν ἱστορεῖ, βουλόμενος καὶ
[4, 48]	ἐὰν εὑρεθῇ παρεσκευασμένος ὅπλα ἔξω	τῶν	ἐνοδίων, ἢ τὸν καταψευσάμενον αὐτοῦ
[4, 58]	γενόμενος ἀνοιχθεισῶν τῶν πυλῶν ὑπὸ	τῶν	ἐπὶ τοῦτο παρεσκευασμένων εἰσελθὼν δίχα
[4, 42]	κατελείφθησαν ἐν τῷ συνεδρίῳ βουλευταὶ	τῶν	ἐπὶ Τυλλίου καταλεγέντων, διάφοροι τοῖς
[4, 41]	ὅπῃ πορεύοιτο, πολλὴν τὴν ἀπὸ	τῶν	ἐπιβουλευσόντων ἀσφάλειαν παρείχοντο. ἔπειτα τὰς
[4, 24]	ἐπόμπευόν τινες, ὡς ἦν παρὰ	τῶν	ἐπισταμένων ἀκούειν, ἐκ τῶν δεσμωτηρίων
[4, 40]	τὸ σῶμα τῆς πόλεως, ὡς	τῶν	ἐπιτυχόντων τινός· καὶ πολλὰ μὲν
[4, 57]	αἰτίαις, πέμπων ἐπὶ τὰς οἰκίας	τῶν	ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἀπέκτεινε πολλοὺς τῶν
[4, 67]	~Ταχείᾳ δὲ καὶ κατεσπουδασμένῃ παρακλήσει	τῶν	ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν εἰς τὴν οἰκίαν
[4, 42]	ἐγκλήματα καὶ θανάτου δίκας πολλοὺς	τῶν	ἐπιφανῶν· πρώτους μὲν τοὺς ἐχθρῶς
[4, 40]	τὸν ἄριστον ἄνδρα, εἴτ´ ἐκ	τῶν	ἐπιχωρίων, {εἴτ´ ἐκ τῶν πολιτῶν,
[4, 16]	ὅσοι τίμησιν εἶχον ἐλάττονα μὲν	τῶν	ἑπτακισχιλίων καὶ πεντακοσίων δραχμῶν, οὐ
[4, 78]	λόγοι, τὰ μέγιστα καὶ φανερώτατα	τῶν	ἔργων αὐτοῦ καὶ οὐδ´ ἀπολογίας
[4, 9]	τῶν εὐεργετῶν καὶ τὴν μνήμην	τῶν	ἔργων. δόξατε οὖν κοινῇ πάντες
[4, 38]	τῶν καρπῶν συγκομιδήν, ἐξῆλθε μετὰ	τῶν	ἑταίρων ἐχόντων ὑπὸ ταῖς περιβολαῖς
[4, 85]	ἠπείγετο τοὺς υἱοὺς ἀναλαβὼν καὶ	τῶν	ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους, ἐλαύνων τοὺς
[4, 55]	τὸ πρᾶγμα, πρῶτον μὲν ἐκ	τῶν	ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους ἔπεμπεν ὡς
[4, 42]	ὑπελάμβανε τὴν ἀρχήν, παρασκευάσας ἐκ	τῶν	ἑταίρων τοὺς πονηροτάτους δι´ ἐκείνων
[4, 42]	ἑκόντες καὶ πολλῷ πλείονες ἐγένοντο	τῶν	ἑτέρων. ἦσαν δέ τινες, οἳ
[4, 20]	ὑπολειπομένων εἰ ταὐτὸ φρονήσειαν, ἐκράτουν	τῶν	ἑτέρων καὶ τέλος εἶχεν ἡ
[4, 6]	ἐτελεύτα. ἐκ γὰρ τοῦ συλλογισμοῦ	τῶν	ἐτῶν τοῦτο συνάγεται τὸ πλῆθος.
[4, 12]	εἰδέναι φήσας χάριτας, ὅτι μέμνηνται	τῶν	εὐεργεσιῶν, καὶ ἔτι πλείονα ὑποσχόμενος
[4, 9]	ἐκείνῳ προσῆκεν ὑμᾶς τὰς ὑπὲρ	τῶν	εὐεργεσιῶν χάριτας εἰδέναι, ἐπειδὴ δὲ
[4, 9]	μὴ συγκατορύττειν ἅμα τοῖς σώμασι	τῶν	εὐεργετῶν καὶ τὴν μνήμην τῶν
[4, 11]	καὶ βασιλεῖς ἀποδεικνύναι, τοὺς δὲ	τῶν	εὐεργετῶν παῖδας ἐξελαύνειν καὶ τὴν
[4, 15]	ἀνήβους. ἐξ οὗ συναριθμηθέντος ὑπὸ	τῶν	ἐφεστηκότων τοῖς ἱεροῖς φανερὸς ὁ
[4, 58]	ὀργὴν καὶ περὶ τὰς τιμωρίας	τῶν	ἐχθρῶν ἀπαραίτητος ὢν ἔδρασεν. οὔτε
[4, 11]	κίνδυνός ἐστιν, ἵνα μηδὲν ὑπὸ	τῶν	ἐχθρῶν δεινὸν πάθωσιν, ἀλλ´ ἤδη
[4, 33]	νήπιον παραλαβὼν καὶ ἐπιβουλευόμενον ὑπὸ	τῶν	ἐχθρῶν ἔσωσα καὶ ἐξέθρεψα καὶ
[4, 4]	κίνδυνον διασκεδάσωμεν, οὐδὲν γὰρ ἔτι	τῶν	ἐχθρῶν ἰσχυρόν ἐστι ζῆν τοῦ
[4, 22]	τὴν συντέλειαν τῶν τιμήσεων ὑπὸ	τῶν	ἐχόντων τὴν ἱερωτάτην ἀρχὴν Λοῦστρον
[4, 16]	καὶ πέντε ἔτη γεγονότας ἀπὸ	τῶν	ἐχόντων τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν, δέκα
[4, 18]	τῶν ἱππέων πλῆθος ἐπέλεξεν ἐκ	τῶν	ἐχόντων τὸ μέγιστον τίμημα καὶ
[4, 24]	καὶ εἴ τις ἄλλη παρὰ	τῶν	ἡγουμένων γίγνοιτο τοῖς ἀπόροις τῶν
[4, 34]	ταύτης καὶ πλείω τὰ λυπηρὰ	τῶν	ἡδέων ἐχούσης ἡγεμονίας τὴν ἀκίνδυνον
[4, 59]	τι θαυμαστὸν ὑπόγειον ὀρυττομένων τε	τῶν	θεμελίων καὶ τῆς ὀρυγῆς εἰς
[4, 22]	δὲ Τύλλιος καὶ τοῖς ἐλευθερουμένοις	τῶν	θεραπόντων, ἐὰν μὴ θέλωσιν εἰς
[4, 39]	ἀνοσιωτάτην γυναῖκα ὑποτίθεσθαι πέμπει τινὰς	τῶν	θεραπόντων ἐπ´ αὐτὸν ἔχοντας ξίφη·
[4, 65]	τὸ σῶφρον, ἀποκτενῶ σε καὶ	τῶν	θεραπόντων ἐπικατασφάξας ἕνα θήσω τὰ
[4, 24]	ἐτύγχανον δὴ τοῖς Ῥωμαίοις αἱ	τῶν	θεραπόντων κτήσεις κατὰ τοὺς δικαιοτάτους
[4, 23]	εἰ τῆς ἐλευθερίας τοῖς ἀξίοις	τῶν	θεραπόντων μεταδιδόντες, τῆς πολιτείας φθονοῦσι·
[4, 48]	τοῖς σκευοφόροις τὰ κατακρυφθέντα ὑπὸ	τῶν	θεραπόντων ξίφη. μετὰ τοῦτο τὸν
[4, 50]	ὑπομείναντας αἰχμαλώτους γενέσθαι καὶ τὸ	τῶν	θεραπόντων πλῆθος οὐδ´ ἀριθμηθῆναι ῥᾴδιον
[4, 56]	κύριος δι´ ἀπάτης καὶ φενακισμοῦ	τῶν	θεραπόντων τινὰ λαθὼν τοὺς Γαβίους
[4, 57]	μένειν. ἔτυχε δὲ διεφθαρκὼς αὐτοῦ	τῶν	θεραπόντων τινὰς ἀργυρίῳ τὰς ἐπὶ
[4, 14]	ἐθισμὸν ἐπὶ τῶν ἱερῶν, διὰ	τῶν	θεραπόντων τοὺς ἥρωας ἱλασκόμενοι καὶ
[4, 14]	ὡς κεχαρισμένης τοῖς ἥρωσι τῆς	τῶν	θεραπόντων ὑπηρεσίας· ἣν ἔτι καὶ
[4, 40]	παρ´ ἀνθρώπων καὶ τὰ παρὰ	τῶν	θεῶν ἀνεπίληπτα. ὁ δὲ Τύλλιος
[4, 83]	εἰπεῖν. πρώταις μὲν ταῖς παρὰ	τῶν	θεῶν ἐλπίσιν, ὧν ἱερὰ καὶ
[4, 3]	βασιλεὺς κηδεστὴν ἐποιήσατο τὴν ἑτέραν	τῶν	θυγατέρων ἐγγυήσας, καὶ πάνθ´ ὅσα
[4, 9]	αὑτοῦ τέκνων καὶ τὴν ἑτέραν	τῶν	θυγατέρων ἔδωκέ μοι γυναῖκα, καὶ
[4, 74]	ὥσπερ ὁ βασιλεύς, τὴν ἡγεμονίαν	τῶν	θυηπολιῶν, ἄλλο δ´ οὐδέν. ~Ὃν
[4, 5]	ταῖς φερούσαις εἰς τὸν πρὸ	τῶν	θυρῶν στενωπόν, καὶ πρῶτον μὲν
[4, 44]	ἔχαιρόν τ´ ἐν μέρει καὶ	τῶν	ἰδίων ἐπελανθάνοντο ἀλγεινῶν· κωλύειν μὲν
[4, 69]	ὑφ´ ἑαυτῷ διαιτᾶσθαί τε μετὰ	τῶν	ἰδίων παίδων ἐπέτρεπεν, οὐ διὰ
[4, 72]	αἷς ἄλλοι τε πολλοὶ κατὰ	τῶν	ἰδίων πολιτῶν ἐχρήσαντο καὶ Ταρκύνιος
[4, 4]	τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν οὔτε περὶ	τῶν	ἰδίων πραγμάτων διαθέμενος οὐδὲν οὔτε
[4, 25]	αὐτὸ συνήγαγε, νόμους καταστησάμενος ἔξω	τῶν	ἰδίων, ὧν ἑκάστη πόλις εἶχε,
[4, 44]	τε καὶ τέκτονες καὶ λιθουργοὶ	τῶν	ἰδιωτικῶν ἔργων ἀφεστῶτες ἐπὶ ταῖς
[4, 25]	τρόπον δικαζόντων ἐκεῖνος διελὼν ἀπὸ	τῶν	ἰδιωτικῶν τὰ δημόσια, τῶν μὲν
[4, 14]	φυλάττουσι τὸν ἀρχαῖον ἐθισμὸν ἐπὶ	τῶν	ἱερῶν, διὰ τῶν θεραπόντων τοὺς
[4, 59]	καὶ πολέμων περὶ τὴν κατασκευὴν	τῶν	ἱερῶν ἐγίνετο τὰς τοῦ πάππου
[4, 49]	ὑπὲρ ἁπάντων καὶ τὴν ἡγεμονίαν	τῶν	ἱερῶν ἔχουσι Ῥωμαῖοι. ~Ὡς δὲ
[4, 23]	ἡμᾶς χρόνων ὡς ἕν τι	τῶν	ἱερῶν καὶ ἀκινήτων νομίμων διατελεῖ
[4, 49]	φέρουσιν εἰς αὐτὰς αἱ μετέχουσαι	τῶν	ἱερῶν πόλεις αἱ μὲν ἄρνας,
[4, 26]	πρόσκρουσμα αὐταῖς πρὸς ἀλλήλας, ἐκ	τῶν	ἱερῶν τοῦτο διαλύσονται, ταῖς ἄλλαις
[4, 15]	καλούμενα Παγανάλια· καὶ νόμους ὑπὲρ	τῶν	ἱερῶν τούτων, οὓς ἔτι διὰ
[4, 19]	συντελεῖν εἰσφοράς· τοῖς δ´ ἐλάττω	τῶν	ἱκανῶν κεκτημένοις ἀφεῖσθαι πάντων ὀχληρῶν.
[4, 3]	Σαβίνους πολέμῳ τῷ πρώτῳ συστάντι	τῶν	ἱππέων ἀποδειχθεὶς ἡγεμὼν ἐτρέψατο τοὺς
[4, 24]	πῶς ἠλευθερώθησαν, ὥσπερ γε τοὺς	τῶν	ἱππέων καὶ τοὺς τῶν βουλευτῶν
[4, 20]	ἐν οἷς ἦσαν οἵ τε	τῶν	ἱππέων ὀκτωκαίδεκα καὶ οἱ τῶν
[4, 18]	τῶν ψιλῶν στράτευμα· τὸ δὲ	τῶν	ἱππέων πλῆθος ἐπέλεξεν ἐκ τῶν
[4, 49]	τε καὶ τὰς θυσίας μέχρι	τῶν	καθ´ ἡμᾶς χρόνων ἐπιτελοῦσι Ῥωμαῖοι
[4, 22]	ὑπαρχούσας, ἐν αἷς καὶ μέχρι	τῶν	καθ´ ἡμᾶς χρόνων ταττόμενον διατελεῖ
[4, 23]	τὴν πόλιν παρελθεῖν, καὶ μέχρι	τῶν	καθ´ ἡμᾶς χρόνων ὡς ἕν
[4, 19]	οὐκ ἔχοντας, ὁπόθεν συνεισοίσουσιν, ἀλλὰ	τῶν	καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων ἀπορουμένους ᾤετο
[4, 9]	φρόνημα εὐγενὲς ἐν ἀνδράσιν ἀπορουμένοις	τῶν	καθ´ ἡμέραν ἀναγκαίων. ὑπὲρ ἅπαντα
[4, 81]	ταρτάροις καὶ βαράθροις δαπανωμένους, ἀνάπαυσιν	τῶν	κακῶν οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην λαμβάνοντας;
[4, 23]	τοῖς τρόποις ἐξετάζουσι τοὺς ἀξίους	τῶν	καλῶν, ἀλλὰ ταῖς συντυχίαις, ὁρῶντες
[4, 68]	καὶ φύσιν εἶχε πρὸς οὐδὲν	τῶν	καλῶν ἀντιπράττουσαν. ἐπεὶ δὲ Τύλλιον
[4, 31]	βασιλείαν ἀποδεδωκέναι παραδείγμασι χρώμενον τοῖς	τῶν	καλῶν καὶ ἀγαθῶν ἐπιτρόπων ἔργοις,
[4, 38]	κατὰ τοὺς ἀγροὺς ἐπὶ τὴν	τῶν	καρπῶν συγκομιδήν, ἐξῆλθε μετὰ τῶν
[4, 22]	Ἄρει. τοῦτον τὸν καθαρμὸν ἕως	τῶν	κατ´ ἐμὲ χρόνων Ῥωμαῖοι καθαίρονται
[4, 8]	βουλῆς ψηφισαμένης μήτε τῶν ἄλλων	τῶν	κατὰ νόμον ἐπιτελεσθέντων. συνιόντες τε
[4, 34]	πράγματα μήτε τῶν ἄλλων γενομένων	τῶν	κατὰ νόμον, τούτους ἀδικῶ δήπου
[4, 62]	στρατειῶν ἀφειμένοι καὶ τῶν ἄλλων	τῶν	κατὰ πόλιν πραγματειῶν, καὶ δημοσίους
[4, 17]	καὶ τεκτόνων καὶ τῶν ἄλλων	τῶν	κατασκευαζόντων τὰ εἰς τὸν πόλεμον
[4, 67]	πόλιν ὁ Κολλατῖνος ἀπὸ στρατοπέδου,	τῶν	κατεσχηκότων τὴν οἰκίαν αὐτοῦ κακῶν
[4, 47]	τῆς ἐκκλησίας παρελθὼν ὑπὲρ μὲν	τῶν	κατηγορηθέντων βραχεῖαν ἔλεγεν εἶναι τὴν
[4, 75]	κοινά, καὶ αὐτὸς ἀποθήσομαι τὴν	τῶν	Κελερίων ἀρχήν. ὁ δὲ κατασταθεὶς
[4, 21]	αὐτῆς ἃ δεῖ, καὶ τοὺς	τῶν	κινδύνων πλεῖστον τῶν ἄλλων μεταλαχόντας
[4, 29]	ἅπαντα εἰπεῖν, ὅσα φρονῶ περὶ	τῶν	κοινῇ συμφερόντων, καὶ καθέξεις οὓς
[4, 5]	ἁπάντων τῶν τ´ ἰδίων καὶ	τῶν	κοινῶν ἀποδεικνύμενον, ἕως αὐτὸς ῥαΐσῃ.
[4, 34]	βουλομένου οὐδ´ ἠξίωσαν ἕτερόν τινα	τῶν	κοινῶν ἀποδεῖξαι κύριον, ἀλλ´ ἐμὲ
[4, 22]	ἂν ᾖ· καὶ πάντων ἀπέδωκε	τῶν	κοινῶν αὐτοῖς μετέχειν, ὧν τοῖς
[4, 81]	ἀρχαιρεσιάζοντας καὶ ψηφοφοροῦντας καὶ περὶ	τῶν	κοινῶν ἐκκλησιάζοντας, ἀναγκάζει δ´ ὅσα
[4, 4]	φύλακα τῶν τ´ ἰδίων καὶ	τῶν	κοινῶν, ἕως αὐτὸς ἐκ τῶν
[4, 3]	διαφέρειν οἱ δημόται Ταρκύνιον ἐπιμελεῖσθαι	τῶν	κοινῶν ἢ Τύλλιον· οὕτως ἐξεθεραπεύθησαν
[4, 4]	πραγμάτων διαθέμενος οὐδὲν οὔτε περὶ	τῶν	κοινῶν καὶ πολιτικῶν ἐπισκήψας, ἀλλ´
[4, 20]	κύριοι, τοὺς πένητας ἀπελάσας ἀπὸ	τῶν	κοινῶν· καὶ τοῦτο διαπραξάμενος ἔλαθε
[4, 41]	ἀπροσδοκήτους ἐποιεῖτο ἐχρηματίζετό τε περὶ	τῶν	κοινῶν κατ´ οἶκον μὲν τὰ
[4, 84]	ἡμῖν σκοπουμένοις, τίς ἀρχὴ γενήσεται	τῶν	κοινῶν κυρία, βασιλείαν μὲν οὐκέτι
[4, 31]	τὴν ἐπιτιμίαν ἀπολωλεκὸς φῦλον, ᾧ	τῶν	κοινῶν οὐδενὸς ἔμελε, καταμισθοδοτήσας καὶ
[4, 42]	καὶ φενακίζων· τότε μαθόντες, ὅτι	τῶν	κοινῶν οὐδενὸς ἔτι μετεῖχον, ἀλλὰ
[4, 35]	σεαυτὸν ἐπιτηδειότερον εἶναι τὴν ἐπιμέλειαν	τῶν	κοινῶν παραλαβεῖν, ἐκεῖνα ποιεῖν σοι
[4, 80]	γραφέντος, ᾗ περὶ πάντων ἀποδέδοται	τῶν	κοινῶν προβουλεύειν· ἔπειτα μεσοβασιλέων αἱρεθέντων,
[4, 36]	εἰ δὲ δοκεῖ κρεῖττον ἐπιμελήσεσθαι	τῶν	κοινῶν Ταρκύνιος οὑτοσὶ τὰ πράγματα
[4, 21]	καταστρατηγήσας καὶ τοὺς πένητας ἀπελάσας	τῶν	κοινῶν. ὑπελάμβανον μὲν γὰρ ἅπαντες
[4, 7]	βουλευτηρίου καὶ φέρων ἔξω κατὰ	τῶν	κρηπίδων ἐξέχεεν. ἥ τ´ ἐκ
[4, 44]	δ´ ἀμφιθέατρον ἱππόδρομον οὐδὲν ἔξω	τῶν	κρηπίδων ἔχοντα παστάσιν ὑποστέγοις περιλαβεῖν·
[4, 38]	καὶ ῥωμαλέος ἀνὴρ ῥιπτεῖ κατὰ	τῶν	κρηπίδων τοῦ βουλευτηρίου τῶν εἰς
[4, 14]	Ῥωμαῖοι διετέλουν ὀλίγαις ὕστερον ἡμέραις	τῶν	Κρονίων, σεμνὴν ἐν τοῖς πάνυ
[4, 34]	ἡγεῖτο γὰρ τὰ μὲν χρήματα	τῶν	κτησαμένων εἶναι, τὴν δὲ βασιλείαν
[4, 36]	ἔχειν, ἀλλὰ νόμους θ´ ὑπὲρ	τῶν	κυριωτάτων καταστησάμενος, οὓς ἅπαντες ἐπεκυρώσατε,
[4, 45]	ἐπιοῦσαν ἡμέραν, πεισθέντες οἱ πρόεδροι	τῶν	Λατίνων ἀνεβάλοντο τὴν βουλήν. ~Τῇ
[4, 46]	προσηκούσης οὔτ´ ἐπὶ τῷ συμφέροντι	τῶν	Λατίνων δοθησομένης· καὶ πολλοὺς ὑπὲρ
[4, 45]	τοὺς εἰωθότας ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ	τῶν	Λατίνων συνεδρεύειν, ἡμέραν τινὰ ὁρίσας,
[4, 24]	τοὺς ὑπὸ δόρυ πωλουμένους ἐκ	τῶν	λαφύρων, ἢ τοῦ στρατηγοῦ συγχωρήσαντος
[4, 1]	Ὀκρισίαν ἐγκύμονα οὖσαν ἐξαίρετον ἐκ	τῶν	λαφύρων λαμβάνει Ταρκύνιος ὁ βασιλεὺς
[4, 37]	ὠφελείας. πολλοῦ δ´ ἐφ´ ἑκάστῳ	τῶν	λεγομένων ἀπαντῶντος ἐπαίνου καὶ πάντων
[4, 84]	ἀναβοήσεις τε συνεχεῖς ἐφ´ ἑκάστῳ	τῶν	λεγομένων ἐκ τοῦ πλήθους ἐγίνοντο
[4, 65]	καὶ ἀντιβολῶν καὶ διομνύμενος ἀληθεύειν	τῶν	λεγομένων ἑκάτερον, εἰς ἀνάγκην ἦλθεν
[4, 43]	διεσπαρμένοι κατόπται τινὲς καὶ διερευνηταὶ	τῶν	λεγομένων τε καὶ πραττομένων λεληθότες
[4, 10]	ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς ἐγένετο προὔργου	τῶν	λελογισμένων· οὕτω κατεστρατήγησεν αὐτοὺς ὁ
[4, 51]	καὶ ἀπὸ τῶν σημείων ἐξέστησαν	τῶν	λογισμῶν καὶ τὰ ὅπλα ῥίψαντες
[4, 36]	ἀλλ´ οὐδὲν δεῖ τούτων νυνὶ	τῶν	λόγων· εἰ δὲ δοκεῖ κρεῖττον
[4, 47]	συνωμοσίας. τεκμήριον δ´ ὑμῖν παρέξομαι	τῶν	λόγων ἔργον ἀναμφίλεκτον, ἐὰν ἐθελήσητε
[4, 14]	τὴν πόλιν καὶ θέμενος ἐπὶ	τῶν	λόφων ταῖς μοίραις τὰς ἐπικλήσεις,
[4, 16]	δὲ καὶ στάσις ἦν τούτων	τῶν	λόχων ἐν ταῖς μάχαις ἡ
[4, 21]	ἀνάγκαις τισὶ βιασθεὶς ἰσχυραῖς, οὐ	τῶν	λόχων καταλυθέντων, ἀλλὰ τῆς κλήσεως
[4, 19]	κατὰ τὴν διαίρεσιν ἐποιεῖτο τὴν	τῶν	λόχων, τὰς δὲ τῶν εἰσφορῶν
[4, 4]	Ταρκύνιον ἐπὶ τὸν δῆμον ἀπὸ	τῶν	Μαρκίου παίδων ἀρξάμενος καὶ πρόθες
[4, 8]	ὁ Τύλλιος καὶ τὴν ἑταιρίαν	τῶν	Μαρκίων ἐξελάσας βεβαίως ἤδη τῆς
[4, 77]	διάνοιαν, ἀνὴρ οὐ φρενήρης περὶ	τῶν	μεγίστων ἐπιχειρῶν λέγειν, ᾧ κηδεμόνων
[4, 21]	ἐσῄει βαρύνεσθαι κυρίοις τε γεγονόσι	τῶν	μεγίστων καὶ πᾶν τὸ κράτος
[4, 20]	τῶν παλαιῶν νόμων κύριος ἦν	τῶν	μεγίστων τε καὶ ἀναγκαιοτάτων, ἀρχὰς
[4, 83]	δημόται, καὶ ἀγαθὰς ἔχοντες ὑπὲρ	τῶν	μελλόντων ἐλπίδας χωρεῖτε πρὸς τὸν
[4, 25]	ἀπὸ τῶν ἰδιωτικῶν τὰ δημόσια,	τῶν	μὲν εἰς τὸ κοινὸν φερόντων
[4, 19]	περὶ μηδενὸς δεδοικότας μηδὲν κακοπαθεῖν,	τῶν	μὲν εἰσφορῶν ἀπολυομένους διὰ τὴν
[4, 42]	ἐπ´ αὐτῷ δικαστῇ. ὁ δὲ	τῶν	μὲν θάνατον κατεδίκαζε, τῶν δὲ
[4, 10]	ἔπαινος ἐκ τῆς ἐκκλησίας ἐγένετο	τῶν	μέν, ὅτι πιστὸς ἦν καὶ
[4, 50]	τε καὶ χρυσὸς ἦν, ὥστε	τῶν	μὲν στρατιωτῶν ἕκαστον πέντε μνᾶς
[4, 20]	πλῆθος ἦν· ὁποτέρᾳ δὲ προσθοῖτο	τῶν	μερίδων οὗτος ὁ λόχος, αὕτη
[4, 60]	πεύσεται παρ´ ὑμῶν, ἐπὶ ποίῳ	τῶν	μερῶν τούτων εὑρέθη ἡ κεφαλή.
[4, 34]	τρόπον, ὡς λέγεις, μήθ´ ὑπὸ	τῶν	μεσοβασιλέων αἱρεθεὶς μήτε τῆς βουλῆς
[4, 47]	τῇ παρελθούσῃ νυκτὶ ὑπό τινος	τῶν	μετεσχηκότων τῆς συνωμοσίας. τεκμήριον δ´
[4, 21]	καὶ πᾶν τὸ κράτος ἀφῃρημένοις	τῶν	μὴ ταὐτὰ ποιούντων· τοῖς δὲ
[4, 14]	τρίτῃ Κολλίνην, τῇ δὲ τετάρτῃ	τῶν	μοιρῶν Ἰσκυλίνην, τετράφυλον ἐποίησε τὴν
[4, 15]	γενέσθαι λέγει καὶ οὐ χωρίζει	τῶν	μοιρῶν τὸν ἀριθμόν. διελὼν δ´
[4, 59]	πρὸ τούτου λόγῳ, τὴν δὲ	τῶν	ναῶν κατασκευὴν οὐκ ἔφθη τελέσαι.
[4, 17]	τῶν πρεσβυτέρων λόχος, εἷς δὲ	τῶν	νεωτέρων· λοχαγοὶ δ´ ἐξ ἁπάντων
[4, 65]	σῶμά σου τυχεῖν μηδ´ ἄλλου	τῶν	νομίμων μηδενός. Ὡς δὲ πολὺς
[4, 40]	κρατύνασθαι τὴν ἀρχήν, οὐκ εἴασε	τῶν	νομίμων οὐδὲν αὐτῷ γενέσθαι· ἀλλ´
[4, 47]	τὸ εἰκός· τίς γὰρ ἂν	τῶν	νοῦν ἐχόντων Μαμίλιον τὸν εὐγενέστατόν
[4, 24]	ἀρχαίων ἐπινοηθέντα, κακῶς δ´ ὑπὸ	τῶν	νῦν ἐπιτριβόμενα. ἐγὼ δὲ τὸν
[4, 40]	ἐκ τῶν πολιτῶν, εἴτ´ ἐκ	τῶν	ξένων, βασιλέα καθίστασαν. εἰ μὲν
[4, 72]	τὰς ὕβρεις καὶ τὰς πλεονεξίας	τῶν	ὀλίγων προφερόμενοι καὶ τὰς στάσεις
[4, 46]	λόγον ὑπὲρ τοῦ δικαίου καὶ	τῶν	ὁμολογιῶν διεξελθὼν καὶ μεγάλα τὰς
[4, 45]	εἶναι τοῖς ἐπιτάγμασιν, ἀλλ´ ἀπηλλάχθαι	τῶν	ὁμολογιῶν οἰομένους, ἐξ οὗ Τύλλιος
[4, 27]	θεοὺς ἀσεβημάτων, οὓς ἐγγυητὰς ποιησάμενοι	τῶν	ὁμολογιῶν παρέβησαν τὰ συγκείμενα, πολλῶν
[4, 52]	κατὰ νοῦν χωρούντων πόλεμος ἐκ	τῶν	ὁμόρων ἀνέστη χρόνῳ τε μακρός·
[4, 50]	οὓς ἥκιστα ὑπώπτευεν, εἰ κύριοι	τῶν	ὅπλων γένοιντο, ἐλευθερίας μεταποιήσεσθαι, καὶ
[4, 4]	τάς τε ῥάβδους καὶ τὴν	τῶν	ὅπλων ἐξουσίαν κάλει τοὺς βουλεύσαντας
[4, 51]	οἱ Σαβῖνοι καὶ γνωρίσαντες ἐκ	τῶν	ὅπλων καὶ ἀπὸ τῶν σημείων
[4, 41]	οὐ κατὰ νόμους, ἀλλὰ διὰ	τῶν	ὅπλων κατασχών, κατὰ τὸν τέταρτον
[4, 9]	τῆς δημοσίας γῆς, ἣν διὰ	τῶν	ὅπλων κτησάμενοι κατέχετε, μὴ τοὺς
[4, 45]	λαβοῦσι τὰς δυναστείας, ἀλλὰ διὰ	τῶν	ὅπλων κτησαμένοις, οὐ μόνον ἐπιχωρίου
[4, 58]	κατὰ τῶν σφαγίων. τούτων ἐστὶ	τῶν	ὁρκίων μνημεῖον ἐν Ῥώμῃ κείμενον
[4, 58]	βοείᾳ περίτονος τοῦ σφαγιασθέντος ἐπὶ	τῶν	ὁρκίων τότε βοός, γράμμασιν ἀρχαϊκοῖς
[4, 71]	παρ´ ἀλλήλων ὤμνυον. γενομένων δὲ	τῶν	ὁρκωμοσιῶν μετὰ τοῦτ´ εὐθὺς ἐζήτουν,
[4, 37]	χειρὸς δίκην ὁρμῆς ἤδη γινομένης	τῶν	ὄχλων ἐπ´ αὐτὸν ᾤχετο φεύγων
[4, 7]	ἀτοπίαις, οὐ Τανακυλίδα ποιοῦντες μητέρα	τῶν	παιδίων, ἀλλὰ Γεγανίαν τινά, περὶ
[4, 5]	Ῥωμαίων ἡγεμόνα. ~Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ	τῶν	παιδίων ἑκάτερον εἰς τὰς ἀγκάλας
[4, 9]	τῶν ἀνθρωπίνων, ἐμοὶ τὴν ἐπιμέλειαν	τῶν	παιδίων ἐπίστευσε. τίς οὖν ἢ
[4, 9]	ἐμαυτοῦ προδώσω πίστιν οὐδὲ τὴν	τῶν	παιδίων ἐρημίαν ἐγκαταλείψω κατὰ δύναμιν
[4, 9]	οὖν κοινῇ πάντες ἐπίτροποι καταλελεῖφθαι	τῶν	παιδίων καὶ βεβαιοῦτε αὐτοῖς ἣν
[4, 11]	πολλῶν μέν, ὧν Ταρκύνιος ὁ	τῶν	παιδίων πάππος εὖ ποιῶν ὑμᾶς
[4, 9]	ἀνάγκη κατείληφεν, ἄνδρες πολῖται, κήδεσθαι	τῶν	παιδίων τούτων καὶ νηπίων. Ταρκύνιος
[4, 69]	μαντείῳ χρησομένους ἀπέστελλε τοὺς δύο	τῶν	παίδων Ἄρροντα καὶ Τῖτον ὑπὲρ
[4, 63]	καὶ τὰς ἀποικίας ἀμφοτέρας δυσὶ	τῶν	παίδων οἰκισταῖς ἀναθείς, Κιρκαίαν μὲν
[4, 63]	αὐτῆς, ἣν ὁ πρεσβύτατος αὐτοῦ	τῶν	παίδων Σέξτος διέφθειρεν, ἐξελαύνεται τῆς
[4, 58]	ἔσεσθαι φυλακὴν ἑαυτοῦ τε καὶ	τῶν	παίδων τὴν ἐκ τῶν παρ´
[4, 20]	τριῶν πραγμάτων ὁ δῆμος ἐκ	τῶν	παλαιῶν νόμων κύριος ἦν τῶν
[4, 23]	καὶ οὐδενὶ ῥᾴδιον εἰπεῖν οὐδὲ	τῶν	πάνυ μακαρίων μέχρι τίνος αὐτῷ
[4, 58]	καὶ τῶν παίδων τὴν ἐκ	τῶν	παρ´ ἐλπίδας σεσωσμένων καὶ τὰ
[4, 76]	πάντες ἐπῄνεσαν καὶ αὐτίκα περὶ	τῶν	παραληψομένων τὰς ἡγεμονίας ἀνδρῶν βουλευόμενοι
[4, 42]	ὠδύροντο μὲν καὶ τὰ μέλλοντα	τῶν	παρόντων δεινότερα ὑπώπτευον, στέργειν δὲ
[4, 47]	αὐτῶν ἀσφαλείας καὶ περὶ τῆς	τῶν	πατρίδων ἐλευθερίας. ἐπιβουλεύεσθε γὰρ οἱ
[4, 57]	δώσειν ἔφη καὶ εἰς τὸν	τῶν	πατρικίων ἀριθμὸν ἅπαντας ἐγγράψειν οἰκίας
[4, 40]	ταύτῃ μάλιστα τῇ αἰτίᾳ λέγεται	τῶν	πατρικίων αὐτῷ τινας συνεπιβουλεῦσαι· ἀδυνάτους
[4, 25]	τῆς βουλῆς ἐξουσίαν καὶ τὴν	τῶν	πατρικίων δυναστείαν ἐλαττοῦν, ἀλλὰ καὶ
[4, 23]	τοῖς ἄλλοις δημοτικοῖς. ~Ἀχθομένων δὲ	τῶν	πατρικίων ἐπὶ τῷ πράγματι καὶ
[4, 11]	δικαιοσύνης ἀπολάβω. ἐπιβουλεύομαι γὰρ ὑπὸ	τῶν	πατρικίων, καὶ μεμήνυνταί μοι τινὲς
[4, 63]	τὸ χρεών, ἀλλ´ ἐπιθεμένων αὐτῷ	τῶν	πατρικίων καὶ τοῦ δήμου συμφρονήσαντος
[4, 11]	λέγω, ὅτι Μάρκιοι συλλαμβανόντων αὐτοῖς	τῶν	πατρικίων κατασχόντες τὰ πράγματα δίχα
[4, 82]	Ταρκυνίου, ἡγουμένων δὲ τῆς ἐπιχειρήσεως	τῶν	πατρικίων, οὐδενὸς δ´ ἡμῖν ἐλλείψοντος,
[4, 10]	{τὴν} πόλιν ὡς ἐπιβουλευόντων αὐτῷ	τῶν	πατρικίων προῆλθεν εἰς τὴν ἀγορὰν
[4, 81]	διατεθείμεθα; ~Τὰς μὲν οὖν ἡμετέρας	τῶν	πατρικίων συμφοράς, ἃς καὶ τῶν
[4, 38]	τὴν πρᾶξιν καὶ παρορμῶντες ἐκ	τῶν	πατρικίων συχνοί. οἱ μὲν δὴ
[4, 27]	ὄντι ὑπακούειν, καὶ τὴν διαφορὰν	τῶν	πατρικίων τὴν πρὸς τὸν ἡγεμόνα
[4, 30]	ἐμηχανῶντο ἑταιρίας τε συνάγοντες καὶ	τῶν	πατρικίων τοὺς ἀλλοτρίως ἔχοντας πρὸς
[4, 41]	τοῦ δημοτικοῦ πλήθους, ὑπεριδὼν δὲ	τῶν	πατρικίων, ὑφ´ ὧν ἐπὶ τὴν
[4, 43]	ἀλλήλων ἐλάμβανον καὶ οὐδὲν ὑπὸ	τῶν	πατρικίων ὡς πρότερον ἐβλάπτοντο περὶ
[4, 20]	τῶν ἱππέων ὀκτωκαίδεκα καὶ οἱ	τῶν	πεζῶν ὀγδοήκοντα. οὗτοι τρισὶ πλείους
[4, 6]	μὲν εἰς Ῥώμην οὐ πλείω	τῶν	πέντε καὶ εἴκοσι γεγονὼς ἐτῶν,
[4, 25]	ἐπετέλουν ἱππικοὺς καὶ γυμνικοὺς καὶ	τῶν	περὶ μουσικὴν ἀκουσμάτων καὶ τοὺς
[4, 63]	ὅτι τοῦ Πωμεντίνου πεδίου μεγίστου	τῶν	περὶ τῇ Λατίνῃ καὶ τῆς
[4, 25]	ἀσθενὲς ὁρῶν καὶ ῥᾴδιον ὑπὸ	τῶν	περιοικούντων βαρβάρων ἐξαναλωθῆναι τὸ Ἑλληνικὸν
[4, 9]	δὲ ποιήσας Τυρρηνοὺς ἅπαντας μέγιστον	τῶν	περιοίκων δυναμένους, ἀναγκάσας δὲ τὸ
[4, 61]	περιλαμβανόμενος στοίχῳ κιόνων, ἐκ δὲ	τῶν	πλαγίων ἁπλῷ· ἐν δ´ αὐτῷ
[4, 62]	τῶν ἐλαττόνων, ἣν οὐδὲ περὶ	τῶν	πλειόνων ἐδυνήθη λαβεῖν, ἀπελθοῦσα πάλιν
[4, 52]	πολλῆς ἐγένετο κύριος. Ἤδη δὲ	τῶν	πλείστων αὐτῷ κατὰ νοῦν χωρούντων
[4, 50]	εὐδαιμονέστατοι δ´ ἐδόκουν ἁπάντων εἶναι	τῶν	πλησιοχώρων καὶ διὰ τὴν πολλὴν
[4, 20]	ὀλίγων δ´ ὄντων, ὥσπερ εἰκός,	τῶν	πλουσίων, οἱ πένητες ἐν ταῖς
[4, 39]	ἡ δ´ ἐκπικρανθεῖσα καὶ ἀπὸ	τῶν	ποδῶν τὸ βάθρον ἁρπάσασα βάλλει
[4, 21]	πολλὰ δαπανωμένοις καὶ μηδεμίαν ἀνάπαυσιν	τῶν	πολεμικῶν κινδύνων λαμβάνουσιν ἧττον ἐσῄει
[4, 81]	τῶν πατρικίων συμφοράς, ἃς καὶ	τῶν	πολεμίων ἄν τις μαθὼν δακρύσειε,
[4, 54]	πολέμοις δῃουμένης διὰ τὰς συνεχεῖς	τῶν	πολεμίων εἰσβολὰς τῆς γῆς καὶ
[4, 52]	γὰρ αὐτὰς οἱ Ῥωμαῖοι καταπλήξεως	τῶν	πολεμίων ἕνεκα· μαθόντες, ὅτι διέφθαρται
[4, 51]	οἱ δὲ πλείους κατεκόπησαν ὑπὸ	τῶν	πολεμίων ἢ παρέδοσαν ἑαυτούς. ἀντέσχον
[4, 3]	ἱππέων ἀποδειχθεὶς ἡγεμὼν ἐτρέψατο τοὺς	τῶν	πολεμίων ἱππεῖς καὶ μέχρι πόλεως
[4, 19]	πεπεισμένος, ὅτι πᾶσιν ἀνθρώποις ἆθλα	τῶν	πολέμων ἐστὶ τὰ χρήματα καὶ
[4, 48]	τῆς ἐκκλησίας ὡς κοινὸν εὐεργέτην	τῶν	πόλεων ἐπὶ τῷ σεσωκέναι τοὺς
[4, 26]	Ῥωμαίων βουλὴν καὶ τοὺς ἀπὸ	τῶν	πόλεων ἥκοντας λόγον διεξῆλθε παρακλητικὸν
[4, 52]	οἱ Σαβῖνοι κατακεκλεισμένοι καὶ περὶ	τῶν	πόλεων, μὴ ἐξ ἐφόδου καταληφθῶσι,
[4, 54]	καταφρόνησιν, κατιόντες ἀθρόοι διέφθειρον· καὶ	τῶν	πόλεων ὅσα ἦν ἐπίμαχα καὶ
[4, 3]	εἰς ὑπόταξίν τε καὶ παράδοσιν	τῶν	πόλεων τὸ ἔθνος, αἰτιώτατος εἶναι
[4, 72]	δὲ τούτων μὲν οὐδετέραν προῃροῦντο	τῶν	πολιτειῶν, δημοκρατίαν δὲ συνεβούλευον ὥσπερ
[4, 73]	φαινομένης διὰ τὰς παρακολουθούσας ἑκάστῃ	τῶν	πολιτειῶν κακίας τελευταῖος παραλαβὼν τὸν
[4, 72]	ἀποφαίνοντες ἀσφαλεστάτην οὖσαν καὶ πρεπωδεστάτην	τῶν	πολιτειῶν. ~Χαλεπῆς δὲ καὶ δυσκρίτου
[4, 12]	Τυρρηνοὺς πόλεμον. ποιήσομαι δὲ περὶ	τῶν	πολιτευμάτων αὐτοῦ πρῶτον τοὺς λόγους.
[4, 37]	μετὰ τὴν ἐκείνου τελευτὴν καὶ	τῶν	πολιτευμάτων καθ´ ἓν ἕκαστον ἐπιλεγόμενος,
[4, 21]	δὲ πένησι τοῖς πολλοστὴν ἔχουσι	τῶν	πολιτικῶν μοῖραν εὐλογίστως καὶ πρᾴως
[4, 40]	ἐκ τῶν ἐπιχωρίων, {εἴτ´ ἐκ	τῶν	πολιτῶν, εἴτ´ ἐκ τῶν ξένων,
[4, 29]	καὶ ἡ πρὸς τοὺς κρατίστους	τῶν	πολιτῶν ἐπιτηδειότης, δι´ ἣν οὐκ
[4, 8]	δημαγωγεῖν καὶ θεραπεύειν τοὺς ἀπόρους	τῶν	πολιτῶν ἐτρέπετο, δι´ ἐκείνων ἐλπίσας
[4, 4]	ἔχων φροντίδα καὶ τοὺς ἀπόρους	τῶν	πολιτῶν εὐεργεσίαις τισὶ καὶ δωρεαῖς
[4, 44]	τοῖς μονάρχοις, ὅταν οἱ πονηρότατοι	τῶν	πολιτῶν καὶ ἀπορώτατοι σχολὴν ἄγωσι,
[4, 55]	αὐτοῦ συνεχῶς ἔπεμπεν, ἐπιλεγόμενος ἐκ	τῶν	πολιτῶν, οὓς ἐν ὑποψίαις εἶχεν·
[4, 10]	καὶ τοὺς οὐδένα κλῆρον ἔχοντας	τῶν	πολιτῶν πρὸς ἑαυτὸν ἀπογράφεσθαι· νόμους
[4, 46]	μοναρχίαν καταστησάμενος τοὺς μὲν ἀποκτείνοι	τῶν	πολιτῶν, τοὺς δ´ ἐξελαύνοι τῆς
[4, 24]	τῶν ἡγουμένων γίγνοιτο τοῖς ἀπόροις	τῶν	πολιτῶν φιλανθρωπία φέρωσι τοῖς δεδωκόσι
[4, 47]	καταδρομῇ τοῦ Τύρνου χρησαμένου καὶ	τῶν	πολλῶν σφόδρα κινηθέντων ἐπὶ τοῖς
[4, 33]	καταλειφθέντων οὐχ ἑκών, ἀλλ´ ὑπὸ	τῶν	πραγμάτων ἀναγκασθείς· ἐπειδὴ τὸν μὲν
[4, 4]	τούτου δεδήλωκα λόγῳ, δόξας ὑπὸ	τῶν	πραγμάτων αὐτῶν ἐπὶ τὴν βασιλείαν
[4, 73]	καιρός, εἰς ὃν συνήγμεθα ὑπὸ	τῶν	πραγμάτων, βραχύς, ἐν ᾧ μεθαρμόσασθαι
[4, 73]	πρῶτον μὲν ἐπειδὴ τὰ ὀνόματα	τῶν	πραγμάτων οἱ πολλοὶ σκοποῦσι καὶ
[4, 74]	ἀρχὴ καὶ μηδεμίαν ἐξέτασιν διδοῦσα	τῶν	πραττομένων, ἐξ ἧς φύεται τυραννίς·
[4, 61]	καλοῦσι τὰς κεφαλάς. ταῦτα παρὰ	τῶν	πρεσβευσάντων ἀκούσας ὁ Ταρκύνιος ἐπέστησε
[4, 17]	δὲ καὶ τούτων εἷς μὲν	τῶν	πρεσβυτέρων λόχος, εἷς δὲ τῶν
[4, 36]	φέρειν δύναταί μου; τίς μέντοι	τῶν	πρὸ ἐμοῦ βασιλέων οὕτω μέτριος
[4, 22]	ἅπαντας συνελθεῖν εἰς τὸ μέγιστον	τῶν	πρὸ τῆς πόλεως πεδίων ἔχοντας
[4, 25]	καὶ πολεμοῦσαι πρὸς ἀλλήλας ὑπὸ	τῶν	προσοικούντων βαρβάρων τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῶσι.
[4, 26]	αὐτούς, ὡς χρὴ Λατίνους μὲν	τῶν	προσοίκων ἄρχειν καὶ τὰ δίκαια
[4, 18]	μνῶν, πλείους τὸν ἀριθμὸν ὄντας	τῶν	προτέρων, ἅπαντας εἰς ἕνα συντάξας
[4, 57]	ἰδίοις ἑταίροις τὴν φυλακὴν ἐπιτρέψας	τῶν	πυλῶν, ἵνα μὴ διαφύγοιεν αὐτὸν
[4, 58]	ἀγχοῦ τῆς πόλεως γενόμενος ἀνοιχθεισῶν	τῶν	πυλῶν ὑπὸ τῶν ἐπὶ τοῦτο
[4, 7]	ταῦτα δὴ τὰ ἄτοπα συνειδότες	τῶν	Ῥωμαϊκῶν συγγραφέων τινὲς ἑτέραις αὐτὰ
[4, 51]	περιεχομένοις κύκλῳ ὑπ´ ἐχθρῶν, καὶ	τῶν	Ῥωμαίων ἡ ἵππος ἐπικειμένη πανταχόθεν
[4, 51]	ὁδοῦ καὶ γενόμενοι κατὰ νώτου	τῶν	Σαβίνων ἐπῄεσαν. τούτους ἰδόντες οἱ
[4, 51]	καταλιπών. δόξαν δὲ τοῖς ἡγεμόσι	τῶν	Σαβίνων μάχην ἕωθεν τίθεσθαι μεταπεμψαμένοις
[4, 52]	ἐπὶ τοὺς ἐν Φιδήνῃ ἐστρατοπεδευκότας	τῶν	Σαβίνων, οἷς οὔπω δῆλος ἦν
[4, 51]	ἐφόδῳ· ἔνθα σὺν τοῖς ἰδίοις	τῶν	Σαβίνων χρήμασι καὶ τὰ Ῥωμαίων
[4, 51]	ἐκ τῶν ὅπλων καὶ ἀπὸ	τῶν	σημείων ἐξέστησαν τῶν λογισμῶν καὶ
[4, 56]	ἀρούρας σιτοσπόρου καὶ τοὺς ὑπερέχοντας	τῶν	σταχύων ἀποθραύων ἐρρίπτει χαμαὶ διδάσκων,
[4, 37]	κήρυκας ἀνακαλεσάμενος ἐκέλευσε διὰ πάντων	τῶν	στενωπῶν διεξιόντας τὸν δῆμον εἰς
[4, 14]	πολυτελῆ, Κομπιτάλια προσαγορεύοντες αὐτὴν ἐπὶ	τῶν	στενωπῶν· κομπίτους γὰρ τοὺς στενωποὺς
[4, 76]	διεξῄεσαν γὰρ οἱ κήρυκες διὰ	τῶν	στενωπῶν τὸν δῆμον εἰς τὴν
[4, 67]	πέπλοις, καὶ μίαν ἐνέγκασα διὰ	τῶν	στέρνων πληγὴν ἕως τῆς καρδίας
[4, 59]	τὸ ἔργον ἀναπαύσας τὸν λεὼν	τῶν	στρατειῶν καὶ πολέμων περὶ τὴν
[4, 21]	ἐλάττωσιν, ἀφειμένοις τῶν εἰσφορῶν καὶ	τῶν	στρατειῶν· τῇ δὲ πόλει τοὺς
[4, 19]	δαπάνην τὴν εἰς τὸν ἐπισιτισμὸν	τῶν	στρατευομένων καὶ εἰς τὰς ἄλλας
[4, 63]	ταὐτομάτου, χειμασάντων ἐν τῷ χωρίῳ	τῶν	στρατιωτῶν καὶ κατασκευασαμένων τὸ στρατόπεδον
[4, 14]	που συντελεῖν, τάς τε καταγραφὰς	τῶν	στρατιωτῶν καὶ τὰς εἰσπράξεις τῶν
[4, 19]	τῇ διακοσμήσει χρησάμενος τὰς μὲν	τῶν	στρατιωτῶν καταγραφὰς κατὰ τὴν διαίρεσιν
[4, 52]	δ´ αἰσχρῶς καὶ κακῶς ἀμφοτέρων	τῶν	στρατοπέδων ἀναρπασθέντων εἰς στενὰς ἐλπίδας
[4, 46]	ἐλπίζειν καὶ νομίζειν, ὡς ὁ	τῶν	συγγενεστάτων τε καὶ ἀναγκαιοτάτων μὴ
[4, 39]	τῶν ἄλλων αὐτὸν ὡς βασιλέα	τῶν	συγκατασκευασάντων τὴν ἀρχὴν λαβοῦσα μόνον
[4, 48]	ἐν στήλαις καὶ περὶ φυλακῆς	τῶν	συγκειμένων ὅρκια τεμόντες διέλυσαν τὸν
[4, 9]	ἡγούμενος τοῖς δανεισταῖς τῆς οὐσίας	τῶν	συμβαλόντων κρατεῖν. ἵνα δὲ καὶ
[4, 50]	ἐλευθερίας μεταποιήσεσθαι, καὶ τὴν παρὰ	τῶν	συμμάχων ἀφιγμένην δύναμιν προσλαβὼν πολλῷ
[4, 83]	πρὸς δὲ τούτοις ταῖς παρὰ	τῶν	συμμάχων ἐπικουρίαις, οἳ μὴ καλούντων
[4, 81]	λαμβάνοντας; τίς οὖν ὅρος ἔσται	τῶν	συμφορῶν, καὶ μέχρι τίνος χρόνου
[4, 68]	μὲν ἦν Μάρκος Ἰούνιος ἑνὸς	τῶν	σὺν Αἰνείᾳ τὴν ἀποικίαν στειλάντων
[4, 67]	πολλὰς λιτανείας ἐκείνου τε καὶ	τῶν	σὺν αὐτῷ παρόντων ποιησαμένη θεοῖς
[4, 15]	τ´ ὀνόματα τῶν γεωργῶν εἰδέναι	τῶν	συντελούντων εἰς τὸν αὐτὸν πάγον,
[4, 58]	ἐκκλησίας παραχρῆμα καὶ διωμόσατο κατὰ	τῶν	σφαγίων. τούτων ἐστὶ τῶν ὁρκίων
[4, 52]	ἐπὶ δορατίων ἀναπεπηγυίας τὰς κεφαλὰς	τῶν	σφετέρων ἡγεμόνων· προὔτεινον γὰρ αὐτὰς
[4, 52]	οἷς οὔπω δῆλος ἦν ὁ	τῶν	σφετέρων ὄλεθρος. ἔτυχον δὲ κἀκεῖνοι
[4, 36]	ἄλλων δικαίοις ὥσπερ ἰδιώτης πειθόμενος·	τῶν	τ´ ἀδικημάτων οὐχ ἁπάντων αὐτὸς
[4, 5]	ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐπίτροπον ἁπάντων	τῶν	τ´ ἰδίων καὶ τῶν κοινῶν
[4, 4]	πάντων ἀποδείκνυσιν ἐπιμελητὴν καὶ φύλακα	τῶν	τ´ ἰδίων καὶ τῶν κοινῶν,
[4, 45]	τοὺς ἀρίστους ἐν ἑκάστῃ πόλει	τῶν	τὰ κοινὰ πραττόντων προσλαβὼν τότ´
[4, 64]	τῷ καιρῷ Σέξτος ὁ πρεσβύτατος	τῶν	Ταρκυνίου παίδων ἀποσταλεὶς ὑπὸ τοῦ
[4, 11]	τινα λόγον. ~Οὐκέτι μοι περὶ	τῶν	Ταρκυνίου παίδων μόνον ὁ κίνδυνός
[4, 71]	ὡς πρότερον οὔτε τὰς ὕβρεις	τῶν	Ταρκυνίου παίδων τε καὶ κολάκων
[4, 30]	Τυλλίου θυγατέρων καὶ ὁ νεώτερος	τῶν	Ταρκυνίων. ἐνταῦθα πάλιν ἀναγκάζομαι μεμνῆσθαι
[4, 7]	ἀπεστερεῖτο τῆς ἀρχῆς ὁ πρεσβύτερος	τῶν	Ταρκυνίων, ὑπὲρ ἑβδομήκοντα ἔτη γεγονὼς
[4, 57]	ἄλλων ζήτησίν τε καὶ τιμωρίαν	τῶν	ταὐτὰ τῷ Πέτρωνι βουλευσαμένων ἐπέτρεψαν
[4, 15]	ἄστει διατριβόντων τὸ πλῆθος εἰδέναι,	τῶν	τε γεννωμένων καὶ τῶν ἀπογινομένων
[4, 20]	ἐπιθεὶς τὸ βάρος τοῖς πλουσίοις	τῶν	τε κινδύνων καὶ τῶν ἀναλωμάτων,
[4, 80]	οὐκ ἀνατροπὰς καὶ ἀφανισμοὺς ἁπάντων	τῶν	τε νομίμων καὶ τῶν ἐθῶν;
[4, 74]	ἑκάστῳ τῆς ἰσοτίμου δυναστείας μάλιστα.	~Τῶν	τε παρασήμων, ἃ τοῖς βασιλεῦσιν
[4, 18]	ἦν ἡ τὸ πεζικὸν ἐκπληροῦσα	τῶν	τε φαλαγγιτῶν καὶ τῶν ψιλῶν
[4, 53]	Γάβιοι τοὺς Ῥωμαίους τρεψάμενοι μέχρι	τῶν	τειχῶν καὶ πολλοὺς καταβαλόντες ἀδεῶς
[4, 7]	ἀπολείποντος ἐτῶν ὀγδοήκοντα, καὶ ἡ	τῶν	τέκνων γένεσις τοῖς ταύτην ἔχουσι
[4, 14]	ἔταξε τοὺς ἐν ἑκάστῃ μοίρᾳ	τῶν	τεττάρων οἰκοῦντας, ὥσπερ κωμήτας, μήτε
[4, 17]	ἐκέλευσε τοῖς ἐνόπλοις· ἦσαν δὲ	τῶν	τεττάρων τούτων δύο μὲν ὁπλοποιῶν
[4, 43]	διέφθειρεν. ἔπειτα κατέλυσε τὰς ἀπὸ	τῶν	τιμημάτων εἰσφορὰς καὶ εἰς τὸν
[4, 11]	τοὺς βίους ἀναγκασθήσονται καὶ ἀπὸ	τῶν	τιμημάτων τὰς εἰσφορὰς συνεισφέρειν· κοινῇ
[4, 22]	ὀνομάζοντες. ἐγένετο δ´ ὁ σύμπας	τῶν	τιμησαμένων τοὺς βίους Ῥωμαίων ἀριθμός,
[4, 22]	Ῥωμαῖοι καθαίρονται μετὰ τὴν συντέλειαν	τῶν	τιμήσεων ὑπὸ τῶν ἐχόντων τὴν
[4, 59]	ἀλλὰ Τυρρηνοῖς ἀποδιδόντων τὴν περὶ	τῶν	τοιούτων ἐπιστήμην ἐξετάσας παρ´ αὐτῶν
[4, 25]	καρποῦνται τὰς ὠφελείας, πάντων μάλιστα	τῶν	τοιούτων ἔργων τὴν Ἀμφικτύονος τοῦ
[4, 60]	παραινῶ; μὴ συγχωρεῖν ἐν μηδενὶ	τῶν	τόπων τούτων, οὓς ἂν ἐκεῖνος
[4, 46]	Ταρκυνίου ἐγγόνοις, τὸν δ´ ἀξιοῦντα	τῶν	τοῦ πάππου δωρεῶν κληρονομεῖν ἁπάντων
[4, 32]	αἰτίας χάριν οὐκ ἀξιοῖς με	τῶν	τοῦ πάππου τιμῶν κληρονομεῖν καὶ
[4, 8]	τε βασιλέα Ταρκύνιον, ὡς ἐκ	τῶν	τραυμάτων τετελευτηκότα ἔναγχος, ἐκκομιδῇ τε
[4, 4]	τῶν κοινῶν, ἕως αὐτὸς ἐκ	τῶν	τραυμάτων ὑγιὴς γένηται, τὸν ἕτερον
[4, 4]	κατασχοῦσα καὶ τὰ παιδία ὑπὸ	τῶν	τροφῶν ἐνεχθῆναι κελεύσασα λέγει πρὸς
[4, 30]	πάθεσιν ἀποθνήσκουσιν ἥ τε πρεσβυτέρα	τῶν	Τυλλίου θυγατέρων καὶ ὁ νεώτερος
[4, 36]	κεχρημένους ἀδίκως; ἢ τούτων μὲν	τῶν	τυραννικῶν ἀδικημάτων οὐδὲν ἔχουσιν εἰπεῖν
[4, 84]	καὶ ἐπειδὴ πᾶσαι τὴν φυγὴν	τῶν	τυράννων αἱ φρᾶτραι κατεψηφίσαντο, παρελθὼν
[4, 67]	τοῦτον ἀποφαίνουσι Ῥωμαῖοι τῆς καταλύσεως	τῶν	τυράννων αἰτιώτατον γενέσθαι, τίς τ´
[4, 67]	ἀπόστασιν τοῦ στρατιωτικοῦ πλήθους ἀπὸ	τῶν	τυράννων. ἄρτι δ´ αὐτῷ τὰς
[4, 67]	ἐλευθερίας ἢ τοιαύτας ὕβρεις ὑπὸ	τῶν	τυράννων γενομένας περιορᾶν. ἦν δέ
[4, 82]	δὲ Κολλατίνου γυνὴ τοῦ συγγενοῦς	τῶν	τυράννων καὶ πολλὰ ὑπὲρ αὐτῶν
[4, 83]	οὖν αὐτοῖς ἀποδώσειν, ἐὰν ἀποστῶσι	τῶν	τυράννων, ὑπισχνούμενοι καὶ ἄδειαν ὧν
[4, 3]	καὶ συγκατεκτήσατο βασιλεῖ Ταρκυνίῳ τὴν	τῶν	Τυρρηνῶν ἀρχήν· ἔν τε τῷ
[4, 44]	πάππου τελειῶσαι, τὰς μὲν ἐξαγωγίμους	τῶν	ὑδάτων τάφρους, ἃς ἐκεῖνος ὀρύττειν
[4, 65]	πατρὸς βασιλείαν, ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον,	τῶν	υἱῶν αὐτοῦ πρεσβύτατος ὤν. ὅσα
[4, 6]	Ταρκύνιος. εἰ δὴ τὸν νεώτερον	τῶν	υἱῶν ἔσχατον ἐκύησεν ἔτος ἔχουσα
[4, 85]	ἧς βασιλέα τὸν πρεσβύτερον ἀπέδειξε	τῶν	υἱῶν Σέξτον, ὡς καὶ πρότερον
[4, 55]	παντοδαποὺς συντιθέντος, ὁ πρεσβύτατος αὐτοῦ	τῶν	υἱῶν Σέξτος ὄνομα κοινωσάμενος τὴν
[4, 45]	πραττόντων προσλαβὼν τότ´ ἤδη καὶ	τῶν	ὑπαιθρίων ἐπεχείρει πειρᾶσθαι πολέμων καὶ
[4, 4]	οἶμαι ποιήσειν, ἀειφυγίᾳ καὶ δημεύσει	τῶν	ὑπαρχόντων, καθίστας´ ἤδη τὰ περὶ
[4, 17]	τῶν ἐν ἀκμῇ, δέκα δὲ	τῶν	ὑπερηλίκων κατὰ ταὐτὰ τοῖς προτέροις.
[4, 20]	ὀγδοήκοντα. οὗτοι τρισὶ πλείους ὄντες	τῶν	ὑπολειπομένων εἰ ταὐτὸ φρονήσειαν, ἐκράτουν
[4, 21]	τίμημα λόχους, πλείους μὲν ὄντας	τῶν	ὑπολειπομένων, ἐλάττονα δ´ ἀριθμὸν ἀνθρώπων
[4, 16]	τῆς φάλαγγος ὅλης. ἔπειτ´ ἐκ	τῶν	ὑπολειπομένων ἑτέραν ἀφῄρει μοῖραν, οἷς
[4, 16]	δὲ τρίτην ἐποίει σύνταξιν ἐκ	τῶν	ὑπολειπομένων, ὅσοι τίμησιν εἶχον ἐλάττονα
[4, 17]	προμάχοις. ~Ἀφελὼν δὲ πάλιν ἐκ	τῶν	ὑπολειπομένων τοὺς ἐλάττω πεντακισχιλίων δραχμῶν
[4, 18]	καὶ προσένειμεν αὐτοὺς τοῖς πρώτοις	τῶν	φαλαγγιτῶν ὀγδοήκοντα λόχοις· εἶχον δὲ
[4, 79]	αὐτῶν φαρμάκων ἀποκτείνας οὐδ´ ἀφοσιώσασθαι	τῶν	φαρμακειῶν ἀμφοτέρων τὰς διαβολάς, ὡς
[4, 30]	παρ´ ἐχθρῶν λαμβάνειν, πολλάκις μετὰ	τῶν	φίλων προκαλούμενος εἰς λόγους τὸν
[4, 40]	τοῦ Τυλλίου σὺν ὀλίγοις τισὶ	τῶν	φίλων, Ταρκυνίου θυγάτηρ οὖσα τοῦ
[4, 4]	δραστήριος ἀνὴρ οὐκ ἀφῆκεν ἐκ	τῶν	χειρῶν τὸν καιρόν. ἡ δὲ
[4, 29]	οὗ σὺ κληρονομεῖν οὐ μόνον	τῶν	χρημάτων, ἀλλὰ καὶ τῆς βασιλείας
[4, 31]	διαδεχομένοις τὰ παππῷα, μὴ μόνον	τῶν	χρημάτων, ἀλλὰ καὶ τῆς βασιλείας
[4, 14]	τῶν στρατιωτῶν καὶ τὰς εἰσπράξεις	τῶν	χρημάτων τὰς γινομένας εἰς τὰ
[4, 24]	πονηροῦ πόρου χρηματισάμενοι τούτων ὠνοῦνται	τῶν	χρημάτων τὴν ἐλευθερίαν καὶ εὐθύς
[4, 62]	ὅσον ᾔτει καὶ τοὺς περιόντας	τῶν	χρησμῶν λαβεῖν. ἡ μὲν οὖν
[4, 62]	βασιλέων ἡ πόλις ἀναλαβοῦσα τὴν	τῶν	χρησμῶν προστασίαν ἄνδρας τε τοὺς
[4, 62]	χωρὶς οὐκ ἐπιτρέπει τὰς ἐπισκέψεις	τῶν	χρησμῶν τοῖς ἀνδράσι ποιεῖσθαι. συνελόντι
[4, 30]	ῥᾴθυμον αὐτοῦ περὶ τὴν ἐξέτασιν	τῶν	χρόνων ἐλέγχειν. ἐπὶ γὰρ τῆς
[4, 20]	ἐπὶ τοὺς πλουσίους μετέθηκε τὸ	τῶν	ψήφων κράτος. ὁπότε γὰρ ἀρχὰς
[4, 20]	ἐκάλει. μερισθεισῶν δὲ καὶ τότε	τῶν	ψήφων τοὺς ἀπὸ τοῦ τρίτου
[4, 18]	ἐκπληροῦσα τῶν τε φαλαγγιτῶν καὶ	τῶν	ψιλῶν στράτευμα· τὸ δὲ τῶν
[4, 6]	γυνή, ἀλλ´ ἔστιν οὗτος αὐτὸς	τῶν	ὠδίνων ὁ ὅρος, ὡς οἱ
[4, 44]	ἁμάξας ἄγοντες, οἱ δ´ ἐπὶ	τῶν	ὤμων αὐτοὶ τὰ ἄχθη φέροντες·
[4, 73]	τινα τῶν βλαβερῶν ἢ φεύγουσι	τῶν	ὠφελίμων, ἐν οἷς καὶ τὴν