Livre, Chap.
[4, 15]	πάνυ τιμίαν καταστησάμενος, τὰ καλούμενα	Παγανάλια·	καὶ νόμους ὑπὲρ τῶν ἱερῶν
[4, 15]	τῶν συντελούντων εἰς τὸν αὐτὸν	πάγον,	καὶ τὰς κτήσεις, ἐν αἷς
[4, 15]	ἐπισκόπων τε καὶ φυλάκων τοῦ	πάγου,	οὓς ἔταξε θυσίαις κοιναῖς γεραίρειν
[4, 15]	κατεσκεύασεν, Ἑλληνικοῖς ὀνόμασιν αὐτὰ καλῶν	Πάγους,	ἔνθα συνέφευγον ἐκ τῶν ἀγρῶν
[4, 15]	ἕκαστοι τῆς πόλεως φυλῇ ἢ	πάγῳ	τῆς χώρας προστιθέντας· τῷ δὲ
[4, 39]	τοῦ νεκροῦ; κἀκεῖνος ἐπὶ τῷ	πάθει	μᾶλλον ἢ τῇ πληγῇ στενάξας
[4, 46]	πεπόνθασι δεινῶν τεκμαιρομένους, ἃ συμβήσεται	παθεῖν	αὐτοῖς. ~Τοιαύτῃ καταδρομῇ τοῦ Τύρνου
[4, 77]	ὑπὸ τοῦ τυράννου μὴ ταὐτὰ	παθεῖν	ἐκείνοις ἐρρύσατο καὶ μέχρι τοῦ
[4, 82]	σοι μηδὲν ἔτι τοιοῦτον συμβῇ	παθεῖν.	ἔπειτα σὺ μέν, ὦ Λουκρητία,
[4, 82]	ὅσα μὴ θέμις ἐλευθέρᾳ γυναικὶ	παθεῖν.	ἐφ´ οἷς ἀγανακτοῦσα καὶ ἀφόρητον
[4, 68]	μηδὲν δεινὸν ὑπὸ τοῦ τυράννου	παθεῖν	πολλῶν καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἀπολλυμένων.
[4, 56]	ἦν ἀποθέσθαι, καὶ πρὶν ἢ	παθεῖν	τι δεινὸν ἀπαίρειν ἐκ τῆς
[4, 30]	μετὰ ταῦτα χρόνου τοῖς αὐτοῖς	πάθεσιν	ἀποθνήσκουσιν ἥ τε πρεσβυτέρα τῶν
[4, 84]	θαυμαστῶν καὶ ἀπροσδοκήτων ἀκούουσι λόγων·	πάθη	τε ποικίλα τὴν ἑκάστου ψυχὴν
[4, 52]	γὰρ ἑπτὰ συνεχῶς ἐπολεμήθη· καὶ	παθήμασι	χαλεποῖς καὶ ἀπροσδοκήτοις μέγας. ἀφ´
[4, 9]	ἐπιβουλὴν αὐτῷ συνέπεσεν, εἴ τι	πάθοι	τῶν ἀνθρωπίνων, ἐμοὶ τὴν ἐπιμέλειαν
[4, 33]	ἠξίωσα λαβεῖν, καὶ εἴ τι	πάθοιμι	διάδοχον ἔμελλον καταλείψειν ἁπάντων τῶν
[4, 58]	πόλεως. ὡς δ´ ἐγνώσθη τὸ	πάθος	ἁπάντων κατοδυρομένων ἑαυτοὺς οἵα πείσονται,
[4, 5]	εἶδε πολλοὺς ὀλοφυρομένους τε τὸ	πάθος	καὶ τοῖς δεδρακόσιν ἀπεχθομένους, τελευτῶσα
[4, 67]	ἔδοξεν εἶναι καὶ ἐλεεινὸν τὸ	πάθος,	ὥστε μίαν ἁπάντων γενέσθαι φωνήν,
[4, 39]	ἐκείνου τοῦ δεινοῦ καὶ μυσαροῦ	πάθους	ἀσεβὴς ὑπὸ Ῥωμαίων κατὰ τὴν
[4, 66]	τὴν σεαυτοῦ θυγατέρα θανάτου χείρονα	παθοῦσαν.	Θαυμάσαντος δ´ αὐτοῦ καὶ τῶν
[4, 66]	παρ´ ἐμοῦ τῆς τὰ δεινὰ	παθούσης	ἀκούσωσι καὶ μὴ παρ´ ἑτέρων.
[4, 32]	ἔπειτ´ ἐρωτᾶν με τολμᾷς, τί	παθὼν	δεινὸν ἐχθρὸν ἡγοῦμαί σε καὶ
[4, 4]	τιμήσας φίλων καὶ συγγενῶν ἀνόσια	παθὼν	ἐκπεπλήρωκε τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν οὔτε
[4, 39]	ἀπέβλεψε. πυνθανομένης δ´ ἐκείνης, τί	παθὼν	οὐκ ἄγει τὸ ζεῦγος· Οὐχ
[4, 39]	καὶ ὁ προηγούμενος αὐτῶν ὀρεοκόμος	παθών	τι πρὸς τὸ τῆς ὄψεως
[4, 11]	μηδὲν ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν δεινὸν	πάθωσιν,	ἀλλ´ ἤδη καὶ περὶ τῆς
[4, 34]	καὶ τὰ μὲν ὅταν τι	πάθωσιν	οἱ κύριοι τοὺς κατὰ γένος
[4, 32]	ἔτι νομίζων με ὀρφανὸν εἶναι	παῖδα	καὶ τὰ κοινὰ πράττειν ἀδύνατον,
[4, 69]	καθ´ ἡμέραν βίον ἐπιχορηγῶν, ὡς	παῖδα	ὀρφανὸν ἐπιτρόπων ἔτι δεόμενον ἐφύλαττεν
[4, 7]	υἱοὺς εἶναι Ταρκυνίου γράφω τοὺς	παῖδας,	ἀλλ´ υἱωνούς, Λευκίῳ Πείσωνι τῷ
[4, 34]	προσήκοντα τῷ πρότερον βασιλεῖ· καίτοι	παῖδάς	γ´ Ἄγκος Μάρκιος ὁ βασιλεὺς
[4, 70]	ἐξελάσαι Ταρκύνιόν τε καὶ τοὺς	παῖδας	ἐκ τῆς πόλεως, πολλὰ καὶ
[4, 11]	ἀποδεικνύναι, τοὺς δὲ τῶν εὐεργετῶν	παῖδας	ἐξελαύνειν καὶ τὴν ὑπὸ τοῦ
[4, 15]	ἔχουσι δηλοῦντας γυναῖκάς τε καὶ	παῖδας	ὀνομάζοντας καὶ ἐν τίνι κατοικοῦσιν
[4, 31]	ἀγαθῶν ἐπιτρόπων ἔργοις, ὅσοι βασιλικοὺς	παῖδας	ὀρφανοὺς πατέρων παραλαβόντες εἰς ἄνδρας
[4, 6]	ἀλλ´ υἱωνοὺς αὐτοῦ γράφοντα τοὺς	παῖδας.	παντάπασι γὰρ ἀπερισκέπτως καὶ ῥᾳθύμως
[4, 6]	γράφουσιν υἱοὺς εἶναι τοὺς καταλειφθέντας	παῖδας	ὑπὸ Ταρκυνίου, ἵνα μή τινες
[4, 69]	νόσος εἰς παρθένους τε καὶ	παῖδας,	ὑφ´ ἧς πολλὰ διεφθάρη σώματα,
[4, 4]	Τύλλιε, παρ´ ᾧ τροφῆς καὶ	παιδείας	ἔτυχες, ἁπάντων μάλιστα σὲ τιμήσας
[4, 68]	αὐτὸς δὲ τροφῆς τε καὶ	παιδείας	τῆς ἐπιχωρίου πάσης μετέλαβε καὶ
[4, 6]	εἴγ´ ἀνδρῶν ἡλικίαν εἶχον οἱ	παῖδες,	ὅθ´ ὁ πατὴρ αὐτῶν ἀπέθνησκεν,
[4, 7]	ἦσαν υἱωνοὶ τοῦ βασιλέως οἱ	παῖδες,	ποιήσει δ´ υἱοί, καὶ τοῦτ´
[4, 4]	τραφείς θ´ ὑφ´ ἡμῶν καὶ	παιδευθεὶς	καὶ πάντων μετεσχηκὼς ἀγαθῶν, ὅσων
[4, 4]	οὐ πρὸ πολλοῦ τετελευτηκὼς χρόνου,	παιδία	δ´ ἐξ ἐκείνου δύο νήπια
[4, 4]	Μάρκιοι τὴν ἀρχὴν ἄρωνται τὰ	παιδία	καὶ πᾶσαν τὴν βασιλικὴν συγγένειαν
[4, 11]	ἔμελλον ἀναρπάσεσθαι, ἔπειτα ταυτὶ τὰ	παιδία	καὶ τοὺς ἄλλους συγγενεῖς τε
[4, 4]	καὶ ὀρφανὰ τὰ δύστηνα ταυτὶ	παιδία	καταλείπεται κίνδυνον οὐ τὸν ἐλάχιστον
[4, 11]	τῆς τιμῆς τυγχάνειν, τὰ μὲν	παιδία	οἰχήσεται τὴν πόλιν ὑμῖν καταλιπόντα
[4, 8]	πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν τά τε	παιδία	προήγαγεν ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ
[4, 4]	τῷ Τυλλίῳ κατασχοῦσα καὶ τὰ	παιδία	ὑπὸ τῶν τροφῶν ἐνεχθῆναι κελεύσασα
[4, 9]	τούτων ὀφειλομένας ἐμοὶ χάριτας τοῖς	παιδίοις	ἀποδοῦναι τούτοις. οὐ γὰρ ἰδίαν
[4, 4]	σοι συναγωνισαμένης, πατρὸς εὔνοιαν τοῖς	παιδίοις	τοῖςδε παρασχέσθαι· ὅταν δ´ εἰς
[4, 1]	γίνεται τῆς Ὀκρισίας ἔτι δουλευούσης	παιδίον,	ᾧ τίθεται τραφέντι ἡ μήτηρ
[4, 7]	οὐ Τανακυλίδα ποιοῦντες μητέρα τῶν	παιδίων,	ἀλλὰ Γεγανίαν τινά, περὶ ἧς
[4, 5]	ἡγεμόνα. ~Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ τῶν	παιδίων	ἑκάτερον εἰς τὰς ἀγκάλας ἐμβαλοῦσα
[4, 9]	ἀνθρωπίνων, ἐμοὶ τὴν ἐπιμέλειαν τῶν	παιδίων	ἐπίστευσε. τίς οὖν ἢ πρὸς
[4, 9]	προδώσω πίστιν οὐδὲ τὴν τῶν	παιδίων	ἐρημίαν ἐγκαταλείψω κατὰ δύναμιν τὴν
[4, 9]	κοινῇ πάντες ἐπίτροποι καταλελεῖφθαι τῶν	παιδίων	καὶ βεβαιοῦτε αὐτοῖς ἣν ὁ
[4, 11]	μέν, ὧν Ταρκύνιος ὁ τῶν	παιδίων	πάππος εὖ ποιῶν ὑμᾶς διετέλεσεν,
[4, 9]	κατείληφεν, ἄνδρες πολῖται, κήδεσθαι τῶν	παιδίων	τούτων καὶ νηπίων. Ταρκύνιος γὰρ
[4, 34]	ἀλλ´ ὁ πρεσβύτερος τῶν ἐκείνου	παίδων.	ἀλλ´ ὁ δῆμος ὁ Ῥωμαίων
[4, 4]	ἐπιβουλευθέντα ὑπὸ τῶν Ἄγκου Μαρκίου	παίδων	ἀνασώσασθαι τὴν τοῦ πατρὸς ἀρχὴν
[4, 64]	Σέξτος ὁ πρεσβύτατος τῶν Ταρκυνίου	παίδων	ἀποσταλεὶς ὑπὸ τοῦ πατρὸς εἰς
[4, 4]	τὸν δῆμον ἀπὸ τῶν Μαρκίου	παίδων	ἀρξάμενος καὶ πρόθες αὐτοῖς δίκας·
[4, 69]	χρησομένους ἀπέστελλε τοὺς δύο τῶν	παίδων	Ἄρροντα καὶ Τῖτον ὑπὲρ τοῦ
[4, 69]	διαιτᾶσθαί τε μετὰ τῶν ἰδίων	παίδων	ἐπέτρεπεν, οὐ διὰ τιμήν, ὡς
[4, 11]	~Οὐκέτι μοι περὶ τῶν Ταρκυνίου	παίδων	μόνον ὁ κίνδυνός ἐστιν, ἵνα
[4, 63]	τὰς ἀποικίας ἀμφοτέρας δυσὶ τῶν	παίδων	οἰκισταῖς ἀναθείς, Κιρκαίαν μὲν Ἄρροντι,
[4, 63]	ἣν ὁ πρεσβύτατος αὐτοῦ τῶν	παίδων	Σέξτος διέφθειρεν, ἐξελαύνεται τῆς τ´
[4, 71]	οὔτε τὰς ὕβρεις τῶν Ταρκυνίου	παίδων	τε καὶ κολάκων φέρειν δυνάμενοι.
[4, 58]	φυλακὴν ἑαυτοῦ τε καὶ τῶν	παίδων	τὴν ἐκ τῶν παρ´ ἐλπίδας
[4, 8]	τῶν ἐκ τοῦ βασιλείου γένους	παίδων	τόν τ´ ἴδιον αὐτῶν βίον
[4, 63]	τῆς νομῆς ἀμύττοντές τε καὶ	παίοντες	τοῖς ταρσοῖς ἀπὸ τοῦ φοίνικος
[4, 75]	εἰσηγήσομαι· φεύγειν Ταρκύνιον ἅμα τοῖς	παισὶ	καὶ τῇ γυναικὶ πόλεώς τε
[4, 11]	τοὺς φυγάδας καὶ τοῖς Μαρκίου	παισὶ	τὴν βασιλείαν ἀποδιδόναι, οὓς ὑμεῖς
[4, 64]	τὴν αὐτὴν εἶχε τοῖς Ταρκυνίου	παισὶν	ἡλικίαν, ὡς Φάβιός τε καὶ
[4, 70]	βίου γενέσθαι καὶ τοῖς αὑτοῦ	παισίν,	οἵας ἔτυχεν ἡ γυνή. ~Ταῦτ´
[4, 56]	ὑπερεχούσης ἀεὶ μήκωνος τῷ σκήπωνι	παίων	τὴν κεφαλὴν ἀπήραττε. ταῦτα ποιήσας
[4, 78]	ἐξουσίαν βεβουλεύμεθα συνελθόντες οἱ πατρίκιοι,	πάλαι	μὲν δέον, ἐν καιρῷ δὲ
[4, 79]	ὁ θεοῖς ἐχθρὸς ἔτι καὶ	πάλαι·	οὗτος ὁ τὴν γαμετὴν γυναῖκα,
[4, 68]	προαχθεὶς εἰς ἐπιθυμίαν, ὃν ἐκ	παλαιᾶς	τε καὶ προγονικῆς παραλαβὼν εὐτυχίας
[4, 76]	καὶ ἄκρον ὕπατον ἐκάλουν οἱ	παλαιοί.	ταῦτα βουλευσάμενοί τε καὶ καταστησάμενοι
[4, 26]	ἔχουσα χαρακτῆρας {Ἑλληνικῶν} οἷς τὸ	παλαιὸν	ἡ Ἑλλὰς ἐχρῆτο. ὃ καὶ
[4, 64]	σωφρονεστάτην ἐπεχείρησεν ὁ Σέξτος διαφθεῖραι,	παλαίτερον	μὲν ἔτι εἰργόμενος, ὁπότε κατάγοιτο
[4, 20]	πραγμάτων ὁ δῆμος ἐκ τῶν	παλαιῶν	νόμων κύριος ἦν τῶν μεγίστων
[4, 14]	μοίραις τὰς ἐπικλήσεις, τῇ μὲν	Παλατίνην,	τῇ δὲ Σουβουράνην, τῇ δὲ
[4, 27]	εἰκοστῷ δ´ οὖν ἔτει συνελθοῦσαι	πάλιν	αἱ δώδεκα πόλεις ἐξανηλωμέναι τῷ
[4, 30]	ὁ νεώτερος τῶν Ταρκυνίων. ἐνταῦθα	πάλιν	ἀναγκάζομαι μεμνῆσθαι Φαβίου καὶ τὸ
[4, 35]	ἄν μου κατηγορήσῃς, καὶ ἀποδώσω	πάλιν	αὐτῷ διαγνῶναι, πότερος ἡμῶν ἐπιτηδειότερός
[4, 18]	τρίτην εἴκοσι· τὴν δὲ τετάρτην	πάλιν	εἴκοσι καὶ δύο σὺν τοῖς
[4, 17]	ἐφεστῶτας τοῖς προμάχοις. ~Ἀφελὼν δὲ	πάλιν	ἐκ τῶν ὑπολειπομένων τοὺς ἐλάττω
[4, 75]	καὶ παντὶ ἄλλῳ τρόπῳ παρελθεῖν	πάλιν	ἐπὶ τὴν δυναστείαν, ἐὰν μὴ
[4, 39]	ποίησον. Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ καθεζομένη	πάλιν	ἐπὶ τῆς ἀπήνης ᾤχετο· Ταρκύνιος
[4, 85]	μεστὰς ὅπλων τὰς ἐπάλξεις ᾤχετο	πάλιν	ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ὡς εἶχε
[4, 84]	τυράννων αἱ φρᾶτραι κατεψηφίσαντο, παρελθὼν	πάλιν	ὁ Βροῦτος λέγει· Ἐπειδὴ τὰ
[4, 7]	παρειλήφαμεν ἱστορίαν· ἄωρος δὴ γίνεται	πάλιν	ὁ γάμος τοῦ Ταρκυνίου μικρὸν
[4, 62]	τῶν πλειόνων ἐδυνήθη λαβεῖν, ἀπελθοῦσα	πάλιν	τὰς ἡμισείας τῶν ἀπολειπομένων κατέκαυσε
[4, 72]	οὕτω πράττειν ὑμῖν δοκεῖ, σκοπώμεθα	πάλιν,	τίς ἡ τὴν πόλιν ἐπιτροπεύσουσα
[4, 49]	ἐν ᾧ πανηγύρεις τ´ ἀνὰ	πᾶν	ἔτος ἄγεσθαι καὶ ἐκεχειρίας εἶναι
[4, 83]	καὶ ψυχαῖς, καὶ πάσχειν ἕτοιμοι	πᾶν,	ὅ τι ἂν ὁ δαίμων
[4, 70]	Ἄρη καὶ τοὺς ἄλλους θεοὺς	πᾶν	ὅσον δύναται πράξειν ἐπὶ καταλύσει
[4, 11]	καὶ μητέρας καὶ θυγατέρας καὶ	πᾶν	τὸ θῆλυ γένος ἐν ἀνδραπόδων
[4, 21]	τε γεγονόσι τῶν μεγίστων καὶ	πᾶν	τὸ κράτος ἀφῃρημένοις τῶν μὴ
[4, 53]	συνοικουμένη πᾶσα, πλὴν ὅσα μέρη	πανδοκεύεται	κατὰ τὴν δίοδον, τότε δὲ
[4, 26]	τε καὶ κοινὰς θυσίας καὶ	πανηγύρεις	ἄξουσιν, ἐν οἷς ἂν ὁρίσωσι
[4, 49]	Ἀλβανῶν ὑπέρκειται πόλεως, ἐν ᾧ	πανηγύρεις	τ´ ἀνὰ πᾶν ἔτος ἄγεσθαι
[4, 49]	ἐνιαυτὸν εἰς τὸν ἀποδειχθέντα τόπον	πανηγυρίζωσι	καὶ συνεστιῶνται καὶ κοινῶν ἱερῶν
[4, 25]	ἐκείνου κληθεῖσαν Ἀμφικτυονικὴν σύνοδον καὶ	πανήγυριν	αὐτὸ συνήγαγε, νόμους καταστησάμενος ἔξω
[4, 26]	τὰ περὶ τὴν ἑορτὴν καὶ	πανήγυριν,	ὃν ἐπιτελεσθήσεται τρόπον, ἔταξεν. ἵνα
[4, 25]	κοινοῖς ἐδωροῦντο. θεωρήσαντες δὲ καὶ	πανηγυρίσαντες	καὶ τὰς ἄλλας φιλοφροσύνας παρ´
[4, 3]	ἑτέραν τῶν θυγατέρων ἐγγυήσας, καὶ	πάνθ´	ὅσα διὰ νόσους ἢ διὰ
[4, 35]	ἡ βουλή. ~Ἀλλ´ ἵνα ταῦτα	πάντ´	ἀφῶ καὶ ὁμόσε χωρήσω τοῖς
[4, 80]	οἰωνοὺς αἰσίους; οὐ λέγω ταῦτα	πάντα,	καίτοι δέον, εἰ γοῦν ἔμελλεν
[4, 58]	ἐλπίδας σεσωσμένων καὶ τὰ ἴδια	πάντα	κεκομισμένων πίστιν. καὶ ἵνα μηδὲν
[4, 28]	βασιλείας τὸν κηδεστὴν προθυμούμενος καὶ	πάντα	μηχανώμενος εἰς τοῦτο ὑπὸ τῆς
[4, 25]	ἦν ἀνδρὸς ἡγεμόνος, ἀλλὰ ταῦτα	πάντα	μικρὰ καὶ ὀλιγοχρόνια καὶ οὐκ
[4, 51]	μή τις αὐτοῖς δύναμις ἐναντιωθήσεται,	πάντα	οἰχήσεται τἀκεῖ. ὡς δὲ ταῦτ´
[4, 58]	σφαγάς τε καὶ ἀνδραποδισμοὺς καὶ	πάντα	ὅσα καταλαμβάνει δεινὰ τοὺς ὑπὸ
[4, 40]	νεὼς καὶ τὰ ἐν αὐτῷ	πάντα,	ὅσα μετὰ τὴν ἔμπρησιν εἰς
[4, 32]	καὶ πατέρα καὶ σωτῆρα καὶ	πάντα,	ὅσα τιμιώτατα ὀνόματα ὑπ´ ἀνθρώπων
[4, 25]	ἑαυτοὺς ἄγειν τὰς δίκας καὶ	πάντα	τὰ ἐγκλήματα τά τ´ ἴδια
[4, 35]	παρακαταθήκην παππῴαν ἀπεστέρουν καὶ παρὰ	πάντα	τὰ ἐν ἀνθρώποις δίκαια τὴν
[4, 7]	πρὸς Ἀρδεάτας εἰσάγεται πολέμῳ καὶ	πάντα	τὰ ἔργα δι´ ἑαυτοῦ τελῶν·
[4, 40]	ἔλυσε τὰς ἐπὶ τῷ μὴ	πάντα	τὰ κατὰ τοὺς νόμους πρᾶξαι
[4, 1]	ἑαυτοῦ γυναικί. μαθοῦσα δ´ ἐκείνη	πάντα	τὰ περὶ τὴν ἄνθρωπον οὐ
[4, 71]	ὅτι τὰ ἐν τῇ πόλει	πάντα	τοῖς τυράννοις ἐστὶν ἀλλότρια, πρόθυμοι
[4, 54]	μέρος ἡ πόλις ἀνώχυρος εἶναι,	πάντα	τὸν ἄλλον περίβολον ἀσφαλὴς ἐπιεικῶς
[4, 27]	δύο κατασκευασάμενος Τύχης, ᾗ παρὰ	πάντα	τὸν βίον ἔδοξεν ἀγαθῇ κεχρῆσθαι,
[4, 41]	ἔθη τε καὶ νόμους καὶ	πάντα	τὸν ἐπιχώριον κόσμον, ᾧ τὴν
[4, 9]	ἔδωκέ μοι γυναῖκα, καὶ παρὰ	πάντα	τὸν τοῦ βίου χρόνον ὥσπερ
[4, 40]	αἰωνίου τοῖς ἔργοις αὐτοῦ παρὰ	πάντα	τὸν χρόνον ὑπάρχει τυγχάνειν. ἐδήλωσε
[4, 31]	κοινῶν οὐδενὸς ἔμελε, καταμισθοδοτήσας καὶ	πάντα	τρόπον διαφθείρας, καὶ οὐδὲ τότε
[4, 6]	υἱωνοὺς αὐτοῦ γράφοντα τοὺς παῖδας.	παντάπασι	γὰρ ἀπερισκέπτως καὶ ῥᾳθύμως οἱ
[4, 43]	πρότερον ἐβλάπτοντο περὶ τὰ συμβόλαια,	πάντας	ἀνεῖλε· καὶ οὐδὲ τὰς σανίδας,
[4, 23]	δυνάμεις αἰεὶ διαρκεῖς, κἂν πρὸς	πάντας	ἀνθρώπους ἀναγκασθῇ πολεμεῖν. χωρὶς δὲ
[4, 11]	συγγενεῖς τε καὶ φίλους Ταρκυνίου	πάντας	ἀρεῖσθαι· γυναῖκας δ´ ἡμῶν καὶ
[4, 70]	εἰς τοῦτο διαλεχθείς. ἐπεὶ δὲ	πάντας	εἶδεν ἐπὶ τῆς αὐτῆς γνώμης
[4, 14]	οἰκίαν ἕκαστος οἰκεῖ. Ἔπειτα κατὰ	πάντας	ἐκέλευσε τοὺς στενωποὺς {ἱερὰ} ἐγκατασκευασθῆναι
[4, 53]	ὀλίγους, τοτὲ δὲ πᾶσι πρὸς	πάντας,	ἐν αἷς πολλάκις μὲν οἱ
[4, 49]	καὶ ἐκεχειρίας εἶναι πᾶσι πρὸς	πάντας	ἐνομοθέτησε θυσίας τε συντελεῖσθαι κοινὰς
[4, 4]	ἔξω· ἔπειτ´ ἐκ τοῦ δωματίου	πάντας	ἐξελθεῖν κελεύσασα τοὺς ἄλλους, ἐν
[4, 26]	ἄλλα ἕξουσιν ἀγαθὰ βουλευτήριον ἐγκαταστησάμενοι	πάντας	ἔπεισε τοὺς ἐν τῷ συνεδρίῳ
[4, 80]	τὰς εἰς τὴν πατρίδα καὶ	πάντας	ἡμᾶς ἐπιτελεσθείσας, εἰ δὴ καὶ
[4, 4]	ἡμῖν ταῖς ἀθλίαις γυναιξίν· ἀλλὰ	πάντας	ἡμᾶς φανερῶς τε καὶ κρύφα
[4, 23]	ὡς πολυανθρωπίας, ἵνα διαρκέσῃ πρὸς	πάντας	τοὺς πολέμους οἰκείοις ὅπλοις χρωμένη,
[4, 78]	καὶ βασιλικῶς χρώμενον, ἀλλ´ ὑπερβεβληκότα	πάντας	ὕβρει τε καὶ παρανομίᾳ τοὺς
[4, 51]	τῶν Ῥωμαίων ἡ ἵππος ἐπικειμένη	πανταχόθεν	αὐτοὺς ἀπέκλειεν· ὥστ´ ὀλίγοι μέν
[4, 40]	δήμου, καθάπερ οἱ πρὸ αὐτοῦ	πάντες,	ἀλλὰ παρὰ μόνου τοῦ δήμου,
[4, 77]	κοινὴν ὑπόληψιν, ἣν περὶ ἐμοῦ	πάντες	εἴχετε ὡς ἠλιθίου, ψευδῆ γενομένην
[4, 76]	ἀποδειξαμένου τὴν γνώμην Ἰουνίου Βρούτου	πάντες	ἐπῄνεσαν καὶ αὐτίκα περὶ τῶν
[4, 9]	τῶν ἔργων. δόξατε οὖν κοινῇ	πάντες	ἐπίτροποι καταλελεῖφθαι τῶν παιδίων καὶ
[4, 29]	ἐπὶ σεαυτῷ μέγα φρονεῖν; ἀλλὰ	πάντες	ἴσασιν, ὅτι τοῖς μὲν ἀρχαίοις
[4, 11]	τοὺς φυγάδας. τὰ μετὰ ταῦτα	πάντες	ἴστε δήπου, κἂν ἐγὼ μὴ
[4, 48]	δὲ ταῦτ´ εἶπεν, ἀνεβόησάν τε	πάντες	καὶ περὶ τοῖς ἀνδράσι δεδιότες
[4, 73]	Ῥωμύλος τε καὶ Πομπίλιος καὶ	πάντες	οἱ μετ´ ἐκείνους βασιλεῖς καταστησάμενοι
[4, 44]	ὑποστέγοις περιλαβεῖν· {εἰς} ταῦτα δὴ	πάντες	οἱ πένητες εἰργάζοντο σῖτα παρ´
[4, 31]	ὁ πάππος τε οὑμὸς καὶ	πάντες	οἱ πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς·
[4, 72]	ὅσα τὴν πόλιν ἐποίησαν ἀγαθὰ	πάντες	οἱ πρότεροι βασιλεῖς· τοῖς δὲ
[4, 2]	διὰ τῆς παστάδος ἐθεάσαντο καὶ	πάντες	ὅσοι σὺν ταῖς γυναιξὶν ἐτύγχανον
[4, 70]	εἶπεν· Ὦ Ζεῦ καὶ θεοὶ	πάντες,	ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον ἐπισκοπεῖτε βίον,
[4, 33]	συγγενέσιν ἐπιβουλεύειν ἐλέγοντο ἀφανῶς· καὶ	πάντες	τοῦθ´ οἱ προσήκοντες ὑμῖν ὡμολόγουν,
[4, 73]	ὦ Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε καὶ	πάντες	ὑμεῖς οἱ παρόντες ἄνδρες ἀγαθοὶ
[4, 70]	ὦ Λουκρήτιε καὶ Κολλατῖνε καὶ	πάντες	ὑμεῖς οἱ τῇ γυναικὶ προσήκοντες,
[4, 11]	τὸν ἀνθρώπινον ἐποπτεύουσι βίον, ἱκέται	πάντες	ὑμῶν γινόμενοι σὺν γυναιξί τε
[4, 80]	γε καὶ δεῖ. ἐκεῖνοι μέντοι	πάντες	ὑφ´ ὑμῶν ἐπὶ τὰς δυναστείας
[4, 75]	καὶ βίᾳ καὶ δόλῳ καὶ	παντὶ	ἄλλῳ τρόπῳ παρελθεῖν πάλιν ἐπὶ
[4, 3]	θ´ ἁρμόσαι ταῖς τύχαις καὶ	παντὶ	συνεξομοιωθῆναι προσώπῳ δυνατώτατος. καὶ διὰ
[4, 55]	δὲ πείρας ἐπιτεχνωμένου καὶ δόλους	παντοδαποὺς	συντιθέντος, ὁ πρεσβύτατος αὐτοῦ τῶν
[4, 28]	εὐλόγιστον ἀνοσία καὶ μισοπάτωρ καὶ	πάντολμος	ἦν ἡ γαμετή. συνέβαινε δὴ
[4, 28]	ἑαυτῆς δαίμονα περιῆν· τῇ δὲ	παντόλμῳ	χαλεπαίνειν καὶ ἀπαλλαγῆναι ζητεῖν ἀπὸ
[4, 24]	καὶ τοιχωρυχίας καὶ πορνείας καὶ	παντὸς	ἄλλου πονηροῦ πόρου χρηματισάμενοι τούτων
[4, 24]	οὐ πρέπον ἡγεμονικῇ πόλει καὶ	παντὸς	ἄρχειν ἀξιούσῃ τόπου τοιούτους ποιεῖσθαι
[4, 11]	ὑμῶν εὐνοίας ψευσθείς, ἣν ἀντὶ	παντὸς	εἱλόμην ἀγαθοῦ, ζῆν αἰσχρῶς ἐν
[4, 83]	Ταρκύνιος ταῖς αἱμοφύρτοις χερσὶ καὶ	παντὸς	ἐμφυλίου γεμούσαις ἄγους θυσιῶν καὶ
[4, 7]	γὰρ ἄπαις ἦν, ὥστ´ ἐκ	παντὸς	ἐπιθυμῆσαι τέκνων, ἀλλὰ θυγατέρες ἦσαν
[4, 15]	ἦ μὲν τἀληθῆ καὶ ἀπὸ	παντὸς	τοῦ βελτίστου τετιμῆσθαι, πατέρων τε
[4, 4]	συγκατασκευάσασα τὴν ἡγεμονίαν αὐτῷ καὶ	πάντων	αἰτία γενομένη τῶν ἀγαθῶν ἡ
[4, 31]	ἐπὶ τὰ πράγματα παρῆλθες καὶ	πάντων	ἀκουόντων ὡμολόγεις, ὅταν ἀνδρωθῶμεν ἡμεῖς,
[4, 16]	οὗτος ὁ νόμος. ~Τιμησαμένων δὲ	πάντων	ἀναλαβὼν τὰ γραμματεῖα καὶ διαγνοὺς
[4, 22]	φῦλον, ὅσον ἂν ᾖ· καὶ	πάντων	ἀπέδωκε τῶν κοινῶν αὐτοῖς μετέχειν,
[4, 80]	τῆς βουλῆς γραφέντος, ᾗ περὶ	πάντων	ἀποδέδοται τῶν κοινῶν προβουλεύειν· ἔπειτα
[4, 4]	μοι ταῦτ´ εἰπεῖν ἐπισκήψαντος, ὅτι	πάντων	ἀποδείκνυσιν ἐπιμελητὴν καὶ φύλακα τῶν
[4, 47]	τούτων ὧν νυνί μου κατηγορεῖ	πάντων	δικαστὴς γενόμενος αὐτὸς ἀπέλυσέ με,
[4, 12]	τοῦ βήματος κραυγή τε παρὰ	πάντων	ἐξαίσιος ἐγίνετο καὶ δεήσεις μεμιγμέναι
[4, 25]	μήκιστον χρόνον καρποῦνται τὰς ὠφελείας,	πάντων	μάλιστα τῶν τοιούτων ἔργων τὴν
[4, 4]	ὑφ´ ἡμῶν καὶ παιδευθεὶς καὶ	πάντων	μετεσχηκὼς ἀγαθῶν, ὅσων παρὰ μητρός
[4, 74]	καταλιπεῖν. ἔτι πρὸς τούτοις, ὃ	πάντων	οἴομαι τῶν εἰρημένων χρησιμώτατον ἔσεσθαι
[4, 10]	ἔλαβε, τραπέζας θεὶς ἐν ἀγορᾷ	πάντων	ὁρώντων ἀπηρίθμει τοῖς δανεισταῖς τὰ
[4, 19]	ἐλάττω τῶν ἱκανῶν κεκτημένοις ἀφεῖσθαι	πάντων	ὀχληρῶν. ἐποίει δὲ τούτων ἕκαστον
[4, 37]	τῶν λεγομένων ἀπαντῶντος ἐπαίνου καὶ	πάντων	σπουδὴν ἐχόντων μαθεῖν, τίνων ἕνεκα
[4, 76]	τοῦ μεγέθους τῆς ἐξουσίας, ὅτι	πάντων	τ´ ἄρχουσι καὶ τὴν ἀνωτάτω
[4, 49]	κοινῶν ἱερῶν μεταλαμβάνωσιν. ἀγαπητῶς δὲ	πάντων	τὸ πρᾶγμα δεξαμένων τόπον μὲν
[4, 29]	ἐν ἀδήλῳ καὶ δυστεκμάρτῳ τέλει	πάντων	τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων κειμένων. ἐρῶ
[4, 37]	τοὺς κήρυκας ἀνακαλεσάμενος ἐκέλευσε διὰ	πάντων	τῶν στενωπῶν διεξιόντας τὸν δῆμον
[4, 30]	καταφανὴς γέγονέ μοι. βούλομαι δὲ	πάντων	ὑμῶν παρόντων μαθεῖν παρ´ αὐτοῦ,
[4, 68]	συγγενικῆς ἔρημος ἔργον ἐπεχείρησε ποιῆσαι	πάντων	φρονιμώτατον, ἐπίθετον ἑαυτοῦ καταψεύσασθαι μωρίαν·
[4, 62]	ἕτερον ἐπὶ τῆς Ταρκυνίου δυναστείας	πάνυ	θαυμαστὸν εὐτύχημα τῇ Ῥωμαίων ὑπάρξαι
[4, 26]	δὲ καὶ ἀσθενείας καὶ ταῖς	πάνυ	ἰσχυραῖς ἀλληλοφθορίαν. ταῦτα διεξελθὼν ἐδίδασκεν
[4, 14]	τῶν Κρονίων, σεμνὴν ἐν τοῖς	πάνυ	καὶ πολυτελῆ, Κομπιτάλια προσαγορεύοντες αὐτὴν
[4, 23]	οὐδενὶ ῥᾴδιον εἰπεῖν οὐδὲ τῶν	πάνυ	μακαρίων μέχρι τίνος αὐτῷ παρέσται
[4, 21]	ἐν αὑτῷ πολίτας καὶ τοῦ	πάνυ	πολλούς· καὶ τῷ πρώτους ἐπιφέρειν
[4, 2]	χρόνοις. τοῦτο τὸ μύθευμα οὐ	πάνυ	τι πιστὸν εἶναι δοκοῦν ἑτέρα
[4, 15]	τινα καὶ ταύτην ἐν τοῖς	πάνυ	τιμίαν καταστησάμενος, τὰ καλούμενα Παγανάλια·
[4, 39]	θυγάτηρ παρῆν. στενοῦ δ´ ὄντος	πάνυ	τοῦ στενωποῦ, δι´ οὗ τὴν
[4, 47]	λαβεῖν, ὃς οὐδ´ εἰς τρίτον	πάππον	ἀνενεγκεῖν ἔχει τὸ γένος; ἀγανακτῶν
[4, 37]	προσήκουσαν· καταλιπεῖν γὰρ αὐτῷ τὸν	πάππον	ἀποθνήσκοντα σὺν τοῖς χρήμασι καὶ
[4, 46]	συνθήκας, ἃς ἐποιήσαντο πρὸς τὸν	πάππον	αὐτοῦ παραδιδόντες τὴν ἡγεμονίαν, λελύσθαι
[4, 41]	γλῶτταν τὸν ὑπερήφανον. τὸν δὲ	πάππον	αὐτοῦ Πρίσκον ἐκάλουν· ὡς δ´
[4, 48]	ἐφ´ οἷς Ταρκύνιόν τε τὸν	πάππον	αὐτοῦ πρότερον ἐποιήσαντο καὶ μετὰ
[4, 4]	ἐπὶ Μαρκίοις τοῖς ἀνελοῦσι τὸν	πάππον	αὐτῶν τὰ τῆς πόλεως ἔσται
[4, 33]	ἐγὼ τούς τ´ ἀποκτείναντας τὸν	πάππον	ὑμῶν ἐτιμωρησάμην καὶ ὑμᾶς εἰς
[4, 33]	πραγμάτων ἀναγκασθείς· ἐπειδὴ τὸν μὲν	πάππον	ὑμῶν οἱ τῆς βασιλείας ἀντιποιούμενοι
[4, 34]	ὑμετέραν· ὥσπερ γε καὶ τὸν	πάππον	ὑμῶν παρήγαγον ἐπὶ τὰ πράγματα
[4, 46]	ἐπειδὴ Ταρκύνιος αὐτὴν κατέσχεν ὁ	πάππος	αὐτοῦ πολέμῳ κτησάμενος, καὶ τὰς
[4, 9]	καὶ νηπίων. Ταρκύνιος γὰρ ὁ	πάππος	αὐτῶν ἀπάτορα καὶ ἄπολιν ὄντα
[4, 9]	διαμεμνῆσθαι τὰς εὐεργεσίας, ἃς ὁ	πάππος	αὐτῶν τὸ κοινὸν εὐηργέτησεν ὑποτάξας
[4, 38]	ἐκ δούλης, ἣν οὑμὸς ἐκτήσατο	πάππος	ἐκ τῶν αἰχμαλώτων, ἐτόλμησας βασιλέα
[4, 31]	τούτους ἐκφέρειν. Ταρκύνιος ἐμὸς ὢν	πάππος	ἐκτήσατο τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν πολλοὺς
[4, 11]	ὧν Ταρκύνιος ὁ τῶν παιδίων	πάππος	εὖ ποιῶν ὑμᾶς διετέλεσεν, ἀντὶ
[4, 9]	καὶ βεβαιοῦτε αὐτοῖς ἣν ὁ	πάππος	κατέλιπεν ἀρχήν. οὐδὲν γὰρ τοσοῦτον
[4, 31]	ἐξουσίας ταύτης ἔτυχες, ὡς ὁ	πάππος	τε οὑμὸς καὶ πάντες οἱ
[4, 34]	φέρειν, ὅτι τὴν βασιλείαν ὁ	πάππος	ὑμῶν ἐπὶ ῥητοῖς τισι παρέλαβεν,
[4, 34]	παραλαμβάνειν, οὐκ ἂν Ταρκύνιος ὁ	πάππος	ὑμῶν τὴν ἡγεμονίαν παρέλαβεν Ἄγκου
[4, 46]	τὸν δ´ ἀξιοῦντα τῶν τοῦ	πάππου	δωρεῶν κληρονομεῖν ἁπάντων ἀνθρώπων παρανομώτατον
[4, 11]	ἐξελαύνειν καὶ τὴν ὑπὸ τοῦ	πάππου	καταλειφθεῖσαν ἀρχὴν ἀφαιρεῖσθαι, στέρξομεν τὴν
[4, 31]	ὅτε μοι τὸν οἶκον τοῦ	πάππου	παρεδίδους, ἅμα τοῖς χρήμασι καὶ
[4, 59]	τῶν ἱερῶν ἐγίνετο τὰς τοῦ	πάππου	προθυμούμενος εὐχὰς ἐπιτελέσαι. ἐκεῖνος γὰρ
[4, 44]	τὰ καταλειφθέντα ἡμίεργα ὑπὸ τοῦ	πάππου	τελειῶσαι, τὰς μὲν ἐξαγωγίμους τῶν
[4, 32]	οὐκ ἀξιοῖς με τῶν τοῦ	πάππου	τιμῶν κληρονομεῖν καὶ τίνα πρόφασιν
[4, 29]	ὡς ἀκούω, γενεάς· τῷ δὲ	πάππῳ	σου Ταρκυνίῳ μεταθεμένῳ τὴν οἴκησιν
[4, 31]	τοῖς ἄλλοις τοῖς διαδεχομένοις τὰ	παππῷα,	μὴ μόνον τῶν χρημάτων, ἀλλὰ
[4, 35]	σοῖς λόγοις, εἴ σε παρακαταθήκην	παππῴαν	ἀπεστέρουν καὶ παρὰ πάντα τὰ
[4, 74]	ἀλλ´ εἰς ἐνιαύσιον χρόνον, ὡς	παρ´	Ἀθηναίοις γίνεται, τὸ κράτος τῆς
[4, 25]	πανηγυρίσαντες καὶ τὰς ἄλλας φιλοφροσύνας	παρ´	ἀλλήλων ἀναλαβόντες, εἴ τι πρόσκρουσμα
[4, 43]	οὓς ἐξ ἴσου τὰ δίκαια	παρ´	ἀλλήλων ἐλάμβανον καὶ οὐδὲν ὑπὸ
[4, 71]	ἀνίσταντο καὶ τὸ ξίφος δεχόμενοι	παρ´	ἀλλήλων ὤμνυον. γενομένων δὲ τῶν
[4, 64]	Κολλάτεια, χρείας τινὰς ὑπηρετήσων στρατιωτικὰς	παρ´	ἀνδρὶ κατήχθη συγγενεῖ Λευκίῳ Ταρκυνίῳ
[4, 62]	δ´ ἐξ ἄλλων πόλεων καὶ	παρ´	ἀνδρῶν ἰδιωτῶν μεταγραφέντες· ἐν οἷς
[4, 40]	μηδὲ τῷ δευτέρῳ τά τε	παρ´	ἀνθρώπων καὶ τὰ παρὰ τῶν
[4, 82]	ὥσπερ ἀγαθῇ προσήκει γυναικί, ξενιζομένου	παρ´	αὐτῇ Σέξτου διὰ τὴν συγγένειαν
[4, 56]	ἀπέστειλεν, ἀκολουθεῖν δὲ τὸν ἥκοντα	παρ´	αὐτοῦ κελεύσας, ἦγε δι´ ἀρούρας
[4, 47]	ἔπειθεν ὑπὸ νύκτα ξίφη πολλὰ	παρ´	αὐτοῦ λαβόντας εἰσενεγκεῖν εἰς τὴν
[4, 44]	πάντες οἱ πένητες εἰργάζοντο σῖτα	παρ´	αὐτοῦ μέτρια λαμβάνοντες· οἱ μὲν
[4, 30]	δὲ πάντων ὑμῶν παρόντων μαθεῖν	παρ´	αὐτοῦ, τί πεπονθὼς ἰδίᾳ κακὸν
[4, 6]	φίλος γενόμενος ἑπτακαίδεκα διέτριψεν ἔτη	παρ´	αὐτῷ τὰ λοιπά· τέτταρα γὰρ
[4, 66]	ἔτυχον δὲ συγγενεῖς ὄντες τινὲς	παρ´	αὐτῷ· τῶν γονάτων αὐτοῦ λαβομένη
[4, 59]	περὶ τῶν τοιούτων ἐπιστήμην ἐξετάσας	παρ´	αὐτῶν καὶ μαθὼν τὸν ἐπιφανέστατον
[4, 24]	τὸ κοινὸν ἀδικημάτων ταύτας φέρονται	παρ´	αὐτῶν τὰς χάριτας· οἱ δ´
[4, 59]	δὲ τοὺς ἐπιχωρίους μάντεις ἐπυνθάνετο	παρ´	αὐτῶν, τί βούλεται σημαίνειν τὸ
[4, 36]	ἐμοί· ἡδέως δ´ ἂν πυθοίμην	παρ´	αὐτῶν, τίνος ἀδικήματος ἕνεκα πολεμοῦσί
[4, 30]	τῆς μητρὸς συνευδοκούσης, ἀλλ´ αὐτὴν	παρ´	ἑαυτῆς λαβών. ὡς δὲ συνεκεράσθησαν
[4, 61]	μέσος μὲν ὁ τοῦ Διός,	παρ´	ἑκάτερον δὲ τὸ μέρος ὅ
[4, 46]	εἶχε τὴν Ῥωμαίων κατὰ νόμους	παρ´	ἑκόντων λαβὼν ὥσπερ οἱ πρὸ
[4, 58]	τῶν παίδων τὴν ἐκ τῶν	παρ´	ἐλπίδας σεσωσμένων καὶ τὰ ἴδια
[4, 31]	ὁ Ταρκύνιος· Βραχύς ἐστιν ὁ	παρ´	ἐμοῦ λόγος, ὦ Τύλλιε, καὶ
[4, 60]	διαφέρει γὰρ ὑμῖν προεγνωκέναι ταῦτα·	παρ´	ἐμοῦ μάθετε. ὅταν ἀφηγήσησθε αὐτῷ
[4, 66]	φίλους τε καὶ συγγενεῖς, ἵνα	παρ´	ἐμοῦ τῆς τὰ δεινὰ παθούσης
[4, 24]	τοῖς λαβοῦσιν ἔχειν ἢ πριαμένοις	παρ´	ἑτέρων κατὰ τοὺς αὐτοὺς τρόπους
[4, 66]	δεινὰ παθούσης ἀκούσωσι καὶ μὴ	παρ´	ἑτέρων. ὅταν δὲ μάθῃς τὰς
[4, 30]	πολεμεῖν ἀναγκασθήσεται καὶ τιμωρίας ὡς	παρ´	ἐχθρῶν λαμβάνειν, πολλάκις μετὰ τῶν
[4, 60]	εὑρεθῆναι, ἀλλ´ ἐν Ῥώμῃ φάναι	παρ´	ἡμῖν ἐν Ταρπηίῳ λόφῳ. ταύτας
[4, 71]	αἴσθηται Ταρκύνιος, πρὶν ἢ τὰ	παρ´	ἡμῶν εὐτρεπῆ γενέσθαι. ἔπειτα κομίσαντες
[4, 79]	διαχρησάμενος, ὑφ´ ὧν ἐσώθη καὶ	παρ´	οἷς ἐτράφη καὶ οὓς διαδέξεσθαι
[4, 25]	δὲ τοῖς βαρβάροις καὶ φοβεροί.	παρ´	οὗ τὸ παράδειγμα λαβόντες Ἴωνές
[4, 60]	ταῦτα τῷ σκήπωνι δεικνὺς πεύσεται	παρ´	ὑμῶν, ἐπὶ ποίῳ τῶν μερῶν
[4, 11]	καὶ οὐκ ἂν ἀξιώσαιμι τῆς	παρ´	ὑμῶν εὐνοίας ψευσθείς, ἣν ἀντὶ
[4, 4]	ἡμῖν ὁ βασιλεύς, ὦ Τύλλιε,	παρ´	ᾧ τροφῆς καὶ παιδείας ἔτυχες,
[4, 37]	ἀφίστασθαι καὶ ἀποδιδόναι τοῖς κυρίοις,	παρ´	ὧν αὐτὴν ἔλαβεν. ταῦτα λέξαντος
[4, 33]	ἁπάντων τῶν ἐμῶν. ἐπειδὴ δὲ	παρὰ	γνώμην ἅπαντ´ ἀπήντηκέ μοι καὶ
[4, 4]	καὶ πάντων μετεσχηκὼς ἀγαθῶν, ὅσων	παρὰ	μητρός τε καὶ πατρὸς υἱοὶ
[4, 40]	οἱ πρὸ αὐτοῦ πάντες, ἀλλὰ	παρὰ	μόνου τοῦ δήμου, δεκασμοῖς δὲ
[4, 35]	σε παρακαταθήκην παππῴαν ἀπεστέρουν καὶ	παρὰ	πάντα τὰ ἐν ἀνθρώποις δίκαια
[4, 27]	ναοὺς δύο κατασκευασάμενος Τύχης, ᾗ	παρὰ	πάντα τὸν βίον ἔδοξεν ἀγαθῇ
[4, 9]	θυγατέρων ἔδωκέ μοι γυναῖκα, καὶ	παρὰ	πάντα τὸν τοῦ βίου χρόνον
[4, 40]	δ´ αἰωνίου τοῖς ἔργοις αὐτοῦ	παρὰ	πάντα τὸν χρόνον ὑπάρχει τυγχάνειν.
[4, 12]	ἀπὸ τοῦ βήματος κραυγή τε	παρὰ	πάντων ἐξαίσιος ἐγίνετο καὶ δεήσεις
[4, 72]	Μετὰ τοῦτ´ ἐλέχθησαν πολλοὶ καὶ	παρὰ	πολλῶν λόγοι. ἐδόκει δὲ τοῖς
[4, 6]	μητρὸς ὢν οὔθ´ ἡλικίας ἀξιώματι	παρὰ	πολὺ διήλλαττεν, ἀλλὰ τρισὶ μόνον
[4, 46]	μωρίας ἔφη καὶ θεοβλαβείας εἶναι	παρὰ	πονηροῦ καὶ ἀνοσίου τρόπου χρηστόν
[4, 15]	πραθῆναι· καὶ μέχρι πολλοῦ διέμεινε	παρὰ	Ῥωμαίοις οὗτος ὁ νόμος. ~Τιμησαμένων
[4, 23]	ἐγένοντο ἐλεύθεροι πολυπραγμονοῦντας, τοὺς δὲ	παρὰ	σφίσι δεδουλευκότας ἀναξίους ἡγεῖσθαι ταύτης
[4, 64]	ᾔδει καθεύδουσαν, καὶ λαθὼν τοὺς	παρὰ	ταῖς θύραις τοῦ δωματίου κοιμωμένους
[4, 7]	τοῖς πράγμασιν ἐξεταζόμενος, ὥς φασι,	παρὰ	τὰς κοινὰς ἁπάντων ἐστὶ δόξας,
[4, 84]	μήτε λέγειν, ἐὰν δέ τις	παρὰ	ταῦτα ποιῶν εὑρίσκηται τεθνάναι. ταύτην
[4, 38]	ἐπὶ τῷ μηδεμίαν αὐτῷ βοήθειαν	παρὰ	τῆς βουλῆς, ᾗ μάλιστα ἐπεποίθει,
[4, 40]	κινῆσαι, τὴν ἀρχὴν λαβόντα οὐ	παρὰ	τῆς βουλῆς καὶ τοῦ δήμου,
[4, 4]	οὗτος ὁ ἀνὴρ καὶ τὰς	παρὰ	τῆς τύχης πολλὰς καὶ μεγάλας
[4, 61]	ἂν τῆς ὑπεροχῆς τοῦ μήκους	παρὰ	τὸ πλάτος οὐδ´ ὅλων πεντεκαίδεκα
[4, 38]	Τύλλιος, ἐκπικρανθεὶς ἐπὶ τῷ λόγῳ	παρὰ	τὸ συμφέρον ὥρμησεν ἐπ´ αὐτὸν
[4, 83]	οὐ φόβος ὁ καθέξων ἔσται	παρὰ	τοῖς τυράννοις, οὐ χάρις, οὐχ
[4, 24]	γινόμεναι τρόπους. ἢ γὰρ ὠνησάμενοι	παρὰ	τοῦ δημοσίου τοὺς ὑπὸ δόρυ
[4, 12]	ἄξιος παραλαμβάνει τότε τὴν ἀρχὴν	παρὰ	τοῦ δημοτικοῦ πλήθους πολλὰ χαίρειν
[4, 69]	τ´ αἰτίαν τῆς νόσου γνῶναι	παρὰ	τοῦ θεοῦ καὶ τὴν λύσιν
[4, 27]	καλούμενοι Οὐιεντανοὶ καὶ τοῖς ἐλθοῦσι	παρὰ	τοῦ Τυλλίου πρεσβευταῖς ἀπεκρίναντο μηδεμίαν
[4, 24]	περὶ τοὺς καταδουλωσαμένους ἢ τοὺς	παρὰ	τούτων πριαμένους ἀμφότερα ταῦτα παρὰ
[4, 64]	μὲν ἔτι εἰργόμενος, ὁπότε κατάγοιτο	παρὰ	τῷ συγγενεῖ, τότε δὲ καιρὸν
[4, 85]	~Βασιλεὺς δὲ Ταρκύνιος ὡς ἤκουσε	παρὰ	τῶν ἀπὸ τῆς πόλεως ἀγγέλων,
[4, 51]	γὰρ ὁ τὰ γράμματα κομίζων	παρὰ	τῶν αὐτόθεν ἡγεμόνων πρὸς τοὺς
[4, 23]	πόλεως, καὶ ταῦθ´ ἕξουσιν ἀμφότερα	παρὰ	τῶν δεσποτῶν τἀγαθά. τελευτῶν δὲ
[4, 24]	παρὰ τούτων πριαμένους ἀμφότερα ταῦτα	παρὰ	τῶν δεσποτῶν ὑπάρξει. ἐτύγχανον δὲ
[4, 24]	οἷς ἐπόμπευόν τινες, ὡς ἦν	παρὰ	τῶν ἐπισταμένων ἀκούειν, ἐκ τῶν
[4, 24]	μῆνα καὶ εἴ τις ἄλλη	παρὰ	τῶν ἡγουμένων γίγνοιτο τοῖς ἀπόροις
[4, 40]	τε παρ´ ἀνθρώπων καὶ τὰ	παρὰ	τῶν θεῶν ἀνεπίληπτα. ὁ δὲ
[4, 83]	λοιπὸν εἰπεῖν. πρώταις μὲν ταῖς	παρὰ	τῶν θεῶν ἐλπίσιν, ὧν ἱερὰ
[4, 61]	Ῥωμαῖοι καλοῦσι τὰς κεφαλάς. ταῦτα	παρὰ	τῶν πρεσβευσάντων ἀκούσας ὁ Ταρκύνιος
[4, 50]	γένοιντο, ἐλευθερίας μεταποιήσεσθαι, καὶ τὴν	παρὰ	τῶν συμμάχων ἀφιγμένην δύναμιν προσλαβὼν
[4, 83]	πολέμου· πρὸς δὲ τούτοις ταῖς	παρὰ	τῶν συμμάχων ἐπικουρίαις, οἳ μὴ
[4, 70]	συναγωνιζομένοις αὐτῇ διεχθρεύσειν. εἰ δὲ	παραβαίη	τὸν ὅρκον τοιαύτην αὑτῷ τελευτὴν
[4, 42]	ἀειφυγίαις, ἑτέραν βουλὴν αὐτὸς κατεστήσατο	παραγαγὼν	ἐπὶ τὰς τῶν ἐκλιπόντων τιμὰς
[4, 17]	ἰδίους ἕκαστοι λόχους εὐπειθεῖς τοῖς	παραγγελλομένοις	παρείχοντο. ~Αὕτη μὲν ἡ διακόσμησις
[4, 6]	γὰρ οὐκ ἂν εἴη χρόνῳ	παραγεγονώς,	εἴγε δὴ κατὰ τὸν ἔνατον
[4, 85]	ὑπὸ τῆς πόλεως, οὐκέτι προσδέχονται	παραγενηθέντα	τὸν Ταρκύνιον. ἀπωσθεὶς δὴ καὶ
[4, 79]	ἕως ὁ κατὰ φύσιν αὐτοῖς	παραγένηται	θάνατος. ~Ἀλλὰ τί τούτοις ἐπιτιμῶ
[4, 35]	σὴν βασιλείαν κατεῖχον, ἐχρῆν σε	παραγενόμενον	ἐπὶ τοὺς δεδωκότας μοι τὴν
[4, 67]	Οὐαλέριος ἑνὸς τῶν ἅμα Τατίῳ	παραγενομένων	εἰς Ῥώμην Σαβίνων ἀπόγονος, δραστήριος
[4, 60]	φυλάττητε τὰς ἀποκρίσεις καὶ μηδὲν	παράγησθε	ὑπ´ αὐτοῦ, συγγνούς, ὅτι τὸ
[4, 6]	οἱ τὰς Ῥωμαϊκὰς συγγράψαντες ἱστορίας.	παραγίνεται	δ´ εἰς Ῥώμην Ἄγκου Μαρκίου
[4, 67]	πύλας ἐξεληλυθότι συναντᾷ κατὰ δαίμονα	παραγινόμενος	εἰς τὴν πόλιν ὁ Κολλατῖνος
[4, 10]	μὲν βουλῆς, ὃν αὐτὴ προῃρεῖτο,	παραγούσης	ἐπὶ τὰ πράγματα ὁ δῆμος
[4, 55]	αὐτοῦ δεκασθέντες, ἐπὶ τὴν αὐτοκράτορα	παράγουσιν	ἀρχήν. ~Τοσαύτης δὴ γενόμενος ἐξουσίας
[4, 31]	χρήματα τὰ καταλειφθέντα ὑπ´ αὐτοῦ	παραδέδωκάς	μοι, τὴν δὲ βασιλείαν ἀποστερεῖς
[4, 64]	τε καὶ οἱ λοιποὶ συγγραφεῖς	παραδεδώκασιν·	ὁ γὰρ χρόνος ταύτην μοι
[4, 7]	γ´ αὐτὸν ἡλικίᾳ τότ´ ὄντα	παραδεδώκασιν	οἱ συγγραφεῖς καί φασιν, ὅτι
[4, 25]	καὶ φοβεροί. παρ´ οὗ τὸ	παράδειγμα	λαβόντες Ἴωνές θ´ οἱ μεταθέμενοι
[4, 31]	χρήμασι καὶ τὴν βασιλείαν ἀποδεδωκέναι	παραδείγμασι	χρώμενον τοῖς τῶν καλῶν καὶ
[4, 25]	δὴ καὶ τὰ ὅμοια τούτοις	παραδείγματα	λαβὼν προθυμίαν ἔσχε καὶ αὐτὸς
[4, 24]	καταστησάμενος τὸ ἔθος οὔθ´ οἱ	παραδεξάμενοι	καὶ διαφυλάξαντες ᾤοντο, εἰ τοῖς
[4, 24]	δεδουλευκότας ἀστοὺς ποιεῖν μήτε τοὺς	παραδεξαμένους	τὸν νόμον ἐν αἰτίαις σχῇ
[4, 52]	καταληφθῶσι, δεδιότες ὑπὲρ εἰρήνης διεπρεσβεύοντο	παραδιδόντες	σφᾶς αὐτοὺς ὑπηκόους εἶναι Ταρκυνίου
[4, 46]	ἐποιήσαντο πρὸς τὸν πάππον αὐτοῦ	παραδιδόντες	τὴν ἡγεμονίαν, λελύσθαι λέγων μετὰ
[4, 6]	καὶ τὰ κοινὰ πράττειν ἀξιῶν	παραδίδοται,	καὶ τὴν ἄπαρσιν ἐκεῖθεν πεποιημένος
[4, 39]	τῆς ἀνοσίας αὐτοῦ θυγατρὸς ἔργα	παραδίδοται.	πεπυσμένη γὰρ τὴν εἰς τὸ
[4, 56]	συλληφθεὶς ὑπό τινων τῷ πατρὶ	παραδοθῆναι,	τήν τ´ ἀρχὴν ἕτοιμος ἦν
[4, 33]	δεῖ προσδοκᾶν, ὦ βουλή, {τὰ	παράδοξα}	καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι ἄπιστον, ὅπου
[4, 10]	δὲ συνδραμόντος πολλοῦ πρὸς τὸ	παράδοξον	τῆς ὄψεως ἐκκλησίαν συγκαλέσας προῆλθεν
[4, 2]	περὶ τὸν ἄνδρα θαυμαστὴ καὶ	παράδοξος	ἧττον ἀπιστεῖσθαι ποιεῖ. καθημένου γάρ
[4, 52]	δολίῳ τ´ ἀπάτῃ καὶ στρατηγήματι	παραδόξῳ	κατειργάσθη, δι´ ὀλίγων ἐρῶ. ~Πόλις
[4, 57]	μὲν Ἀντίστιον ἐκπεπληγότα ἐπὶ τῇ	παραδόξῳ	συμφορᾷ καὶ οὐδὲ φωνὴν ὑπὸ
[4, 3]	Ῥωμαίοις εἰς ὑπόταξίν τε καὶ	παράδοσιν	τῶν πόλεων τὸ ἔθνος, αἰτιώτατος
[4, 9]	αἰσθόμενος καὶ τὴν ἀρχὴν ἑτέροις	παραδοῦναι	βουλομένους. ἀξιῶ δ´ ὑμᾶς, ἄνδρες
[4, 27]	καὶ τὰ χρήματα γνώμην ἔσχον	παραδοῦναι	Ῥωμαίοις τὴν ἡγεμονίαν ἐφ´ οἷς
[4, 30]	Τύλλιον, εἰ μὴ βούλοιτο ἑκὼν	παραδοῦναι	τὴν ἀρχήν, ἐμηχανῶντο ἑταιρίας τε
[4, 37]	ἐάν τ´ ἐπιτηδειότερον ἄρχειν, ἐκείνῳ	παραδοῦναι	τὴν τῆς πόλεως προστασίαν· αὐτὸς
[4, 57]	ἐν αὐτῇ, μάλιστα μὲν ζῶντα	παραδοῦναι	τὸν υἱὸν αὐτῷ {καὶ κομίζεσθαι
[4, 34]	ἐπιβουλάς τινας κατ´ ἐμαυτοῦ γινομένας,	παραδοῦναι	τῷ δήμῳ τὰ πράγματ´ ἐβουλήθην·
[4, 27]	~Μετὰ τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν αἱ	παραδοῦσαι	τὴν ἡγεμονίαν ἐκείνῳ πόλεις οὐκέτι
[4, 34]	αἱρεθεὶς μήτε τῆς βουλῆς μοι	παραδούσης	τὰ πράγματα μήτε τῶν ἄλλων
[4, 36]	ὑμεῖς ἐδώκατέ μοι πατέρων φυλάττοντες	παραδοχάς,	οὐχ ἅπασαν ἐβουλήθην ἔχειν, ἀλλὰ
[4, 31]	ὡμολόγεις, ὅταν ἀνδρωθῶμεν ἡμεῖς, ἐμοὶ	παραδώσειν	ὄντι πρεσβυτέρῳ τὴν ἀρχήν. ἐχρῆν
[4, 62]	καὶ δημοσίους αὐτοῖς θεράποντας δύο	παραζεύξας	ἐκείνοις ἀπέδωκε τὴν τῶν βιβλίων
[4, 25]	ἐκ τῆς Εὐρώπης εἰς τὰ	παραθαλάττια	τῆς Καρίας καὶ Δωριεῖς οἱ
[4, 75]	τῷ παρόντι λέγειν ἔχω καὶ	παραινεῖν·	τὰ δὲ κατὰ μέρος πολλὰ
[4, 28]	πειθούσης, οὔτε αἱ τῆς μιαρᾶς	παραινέσεις	ἐπὶ τὰς ἀνοσίους πράξεις τὸν
[4, 73]	μεταθέσθαι τοὔνομα τῆς πολιτείας ὑμῖν	παραινῶ	καὶ τοὺς μέλλοντας ἕξειν τὴν
[4, 60]	κεφαλή. τί οὖν ὑμῖν ἀποκρίνασθαι	παραινῶ;	μὴ συγχωρεῖν ἐν μηδενὶ τῶν
[4, 73]	ἐξ ὑστέρου γένηταί ποτε φυλάξασθαι	παραινῶ.	τίνα δ´ ἐστὶ ταῦτα; πρῶτον
[4, 62]	πόλιν πραγματειῶν, καὶ δημοσίους αὐτοῖς	παρακαθίστησιν,	ὧν χωρὶς οὐκ ἐπιτρέπει τὰς
[4, 71]	τοὺς πολίτας ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν	παρακαλείτω.	ἔσται δὲ πᾶσι Ῥωμαίοις κατ´
[4, 47]	λαβών, ὡς ὁ σύλλογος διελύθη,	παρακαλέσας	τοὺς ἀναγκαιοτάτους ἐσκόπει μετ´ ἐκείνων,
[4, 85]	πρὸς τοὺς ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου	παρακαλοῦντες	αὐτοὺς ἀποστῆναι τοῦ τυράννου καὶ
[4, 30]	βασιλέα καὶ τὰ δημοτικὰ πολιτεύματα	παρακαλοῦντες	ἔκ τε τοῦ δημοτικοῦ πλήθους
[4, 28]	τὸν οὐ πονηρὸν εἶναι πεφυκότα	παρακαλούσης,	ἀλλ´ ἑκάτερος ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ
[4, 85]	τοὺς πολίτας ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν	παρακαλῶν,	οὐδενὶ τῶν ἄλλων φράσας ἠπείγετο
[4, 35]	τοῖς σοῖς λόγοις, εἴ σε	παρακαταθήκην	παππῴαν ἀπεστέρουν καὶ παρὰ πάντα
[4, 63]	τῷδε. αἰετοὶ συνιόντες εἰς τὸν	παρακείμενον	τοῖς βασιλείοις κῆπον ἔαρος ὥρᾳ
[4, 56]	τὸν ἄγγελον προῆλθεν εἰς τὸν	παρακείμενον	τοῖς βασιλείοις κῆπον· ἔτυχον δὲ
[4, 51]	λάφυρα καὶ τὴν ἀποσκευὴν φυλάττειν	παρακελευσάμενος,	τὴν δ´ ἄλλην δύναμιν εὔζωνον
[4, 67]	μέσου. ~Ταχείᾳ δὲ καὶ κατεσπουδασμένῃ	παρακλήσει	τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν εἰς τὴν
[4, 17]	ἄλλοις τισὶν ὀργάνοις ἐπισημαινόντων τὰ	παρακλητικὰ	τοῦ πολέμου. προσέκειντο δ´ οἱ
[4, 26]	τῶν πόλεων ἥκοντας λόγον διεξῆλθε	παρακλητικὸν	ὁμονοίας, διδάσκων ὡς καλὸν μὲν
[4, 73]	πόλις ἡμῶν διετέλεσεν. ἃ δὲ	παρακολουθεῖν	εἴωθε ταῖς μοναρχίαις χαλεπά, ἐξ
[4, 41]	αὐλὴν καὶ μεθ´ ἡμέραν ἐξιόντι	παρακολουθοῦντες,	ὅπῃ πορεύοιτο, πολλὴν τὴν ἀπὸ
[4, 74]	τῆς βασιλικῆς πολιτείας, τῶν δὲ	παρακολουθούντων	αὐτῇ κακῶν ἀπηλλάχθαι. ἵνα δὲ
[4, 73]	αἱρέσεως ἅπασι φαινομένης διὰ τὰς	παρακολουθούσας	ἑκάστῃ τῶν πολιτειῶν κακίας τελευταῖος
[4, 24]	πολλοὶ ταῖς κλίναις αὐτῶν ἐκκομιζομέναις	παρακολουθῶσι	τοὺς πίλους ἔχοντες ἐπὶ ταῖς
[4, 47]	ἀνθρωπίνην καὶ φυλακήν. τῶν γὰρ	παρακομιζόντων	τά θ´ ὑποζύγια καὶ τὴν
[4, 10]	τὴν ἀρχὴν τὸν ἄνδρα καὶ	παρακρουόμενον	τοὺς πολίτας μᾶλλον ἢ πείσαντα
[4, 61]	δικαιοτάτου λέγειν. οὐ δυνηθεὶς δὲ	παρακρούσασθαι	τοὺς ἄνδρας ὁ μάντις οὐδὲ
[4, 35]	εἶναι τὴν ἐπιμέλειαν τῶν κοινῶν	παραλαβεῖν,	ἐκεῖνα ποιεῖν σοι προσῆκεν· ἐξέτασιν
[4, 40]	καὶ Ταρκύνιον ἐπὶ τὰ πράγματα	παραλαβεῖν	καὶ συγκατασκευάσαι τὴν ἀρχὴν ἐκείνῳ,
[4, 69]	τίνι πέπρωται τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν	παραλαβεῖν,	ὁ δὲ θεὸς αὐτοῖς ἀνεῖλε,
[4, 79]	ὁ Ταρκύνιος ὁ πρὸ τοῦ	παραλαβεῖν	τὴν ἀρχὴν Ἄρροντα τὸν γνήσιον
[4, 13]	τοὺς λόγους. ~Εὐθὺς ἅμα τῷ	παραλαβεῖν	τὴν ἀρχὴν διένειμε τὴν δημοσίαν
[4, 77]	μου Ταρκύνιος ἀποκτείνας ἅμα τῷ	παραλαβεῖν	τὴν ἀρχήν, ἵνα τὴν οὐσίαν
[4, 11]	ζῆν αἰσχρῶς ἐν ἄλλοις τισί.	παραλάβετε	δὴ τὰς ῥάβδους καὶ δότε,
[4, 31]	ὅσοι βασιλικοὺς παῖδας ὀρφανοὺς πατέρων	παραλαβόντες	εἰς ἄνδρας ἐλθοῦσιν ὀρθῶς καὶ
[4, 75]	αὐτῶν καλά, τοὺς πελέκεις οὗτοι	παραλαβόντες	καὶ τὰ λοιπὰ τῆς βασιλικῆς
[4, 9]	ἀπάτορα καὶ ἄπολιν ὄντα με	παραλαβὼν	ἐξέθρεψεν οὐδὲν ἐνδεέστερον ἄγων τῶν
[4, 68]	ἐκ παλαιᾶς τε καὶ προγονικῆς	παραλαβὼν	εὐτυχίας ἐκέκτητο, καὶ σὺν αὐτῷ
[4, 33]	πρόθυμός ἐστιν· ὃν ἐγὼ νήπιον	παραλαβὼν	καὶ ἐπιβουλευόμενον ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν
[4, 36]	κοινῶν Ταρκύνιος οὑτοσὶ τὰ πράγματα	παραλαβών,	οὐ φθονῶ τῇ πόλει βελτίονος
[4, 4]	ἐστι ζῆν τοῦ βασιλέως ἀγγελλομένου,	παραλαβὼν	σὺ τάς τε ῥάβδους καὶ
[4, 52]	καὶ ἐπὶ ταῖς αὐταῖς συνθήκαις	παραλαβὼν	τὰς πόλεις ἐπὶ Σύεσσαν ᾤχετο.
[4, 7]	ὅτι μετὰ τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν	παραλαβὼν	τὴν βασιλείαν Τύλλιος ἐπ´ ἔτη
[4, 8]	τὴν ἀπολειπομένην διήγησιν. ~Ἐπειδὴ δὲ	παραλαβὼν	τὴν ἐπιτροπὴν τῆς βασιλείας ὁ
[4, 73]	ἑκάστῃ τῶν πολιτειῶν κακίας τελευταῖος	παραλαβὼν	τὸν λόγον ὁ Βροῦτος εἶπεν·
[4, 33]	βίαια πράξων. ~Παυσαμένου δ´ αὐτοῦ	παραλαβὼν	τὸν λόγον ὁ Τύλλιος ἔλεξεν
[4, 71]	φέρειν δυνάμενοι. Ταῦτα λέξαντος αὐτοῦ	παραλαβὼν	τὸν λόγον Οὐαλέριος, Τὰ μὲν
[4, 41]	τοσαῦτα παρελάβομεν. ~Μετὰ δὲ τοῦτον	παραλαμβάνει	Λεύκιος Ταρκύνιος τὴν Ῥωμαίων δυναστείαν
[4, 12]	φράτραις κριθεὶς τῆς βασιλείας ἄξιος	παραλαμβάνει	τότε τὴν ἀρχὴν παρὰ τοῦ
[4, 34]	τούτοις καὶ τὰς βασιλείας αὐτῶν	παραλαμβάνειν,	οὐκ ἂν Ταρκύνιος ὁ πάππος
[4, 34]	ἢ κατὰ διαθήκας διαδόχους προσήκειν	παραλαμβάνειν,	τὴν δ´ ὅταν ἐκλίπωσιν οἱ
[4, 80]	ἐπιδεῖξαι γεγονός, οὐκ ἀξιῶ τὰ	παραλειφθέντα	συκοφαντεῖν. πῶς οὖν παρῆλθεν ἐπὶ
[4, 80]	ἐν ἔθει κατὰ τοὺς νόμους	παραλελεῖφθαι,	ἀλλ´ ἐάν τις ἓν μόνον
[4, 65]	ἄρχει. ἐγὼ γὰρ οἶδ´, ὅτι	παραλήψομαι	τὴν τοῦ πατρὸς βασιλείαν, ὥσπερ
[4, 75]	αὐτοῖς οἴομαι δεῖν ποιῆσαι τοῖς	παραληψομένοις	τὴν ἀρχήν. σκοπεῖσθαι μέντοι φημὶ
[4, 75]	μεσοβασιλέα ἑλοῦμαι τὸν ἀποδείξοντα τοὺς	παραληψομένους	τὰ κοινά, καὶ αὐτὸς ἀποθήσομαι
[4, 74]	τοῦ μὴ πολλὰ ἐξαμαρτάνειν τοὺς	παραληψομένους	τὴν ἀρχὴν αἰτιώτατον, μὴ διὰ
[4, 76]	ἐπῄνεσαν καὶ αὐτίκα περὶ τῶν	παραληψομένων	τὰς ἡγεμονίας ἀνδρῶν βουλευόμενοι μεσοβασιλέα
[4, 61]	δ´ αὐτῷ τρεῖς ἔνεισι σηκοὶ	παράλληλοι	κοινὰς ἔχοντες πλευράς, μέσος μὲν
[4, 44]	μόνον εἰς τοὺς δημοτικοὺς αὐτῷ	παρανομεῖν,	ἀλλ´ ἐπιλέξας ἐκ τοῦ πλήθους,
[4, 55]	ἀκουσάντων καὶ μηδὲν εἰς αὐτὸν	παρανομήσειν	διομολογησαμένων παρῆν ἑταίρους τε πολλοὺς
[4, 78]	ὑπερβεβληκότα πάντας ὕβρει τε καὶ	παρανομίᾳ	τοὺς ὅπου δή ποτε γενομένους
[4, 72]	τὰ κοινὰ τὰς τυραννικὰς διεξιοῦσι	παρανομίας,	αἷς ἄλλοι τε πολλοὶ κατὰ
[4, 80]	ἡμᾶς ἐπιτελεσθείσας, εἰ δὴ καὶ	παρανομίας	δεῖ καλεῖν αὐτάς, ἀλλ´ οὐκ
[4, 78]	διεξῆλθον ἂν τὰς τοῦ τυράννου	παρανομίας,	ἐφ´ αἷς οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ
[4, 80]	τούτοις ἐπιτιμῶ τοσαύτας ἔχων αὐτοῦ	παρανομίας	κατηγορεῖν ἔξω τῶν εἰς τοὺς
[4, 10]	μὲν γὰρ ὥρμησαν ἀφελέσθαι τὴν	παράνομον	αὐτοῦ δυναστείαν ἀποδείξαντες μεσοβασιλεῖς καὶ
[4, 8]	ἀλλήλους περὶ τῆς καταλύσεως τῆς	παρανόμου	ἀρχῆς, καὶ ἐδόκει αὐτοῖς, ἐπειδὰν
[4, 46]	πάππου δωρεῶν κληρονομεῖν ἁπάντων ἀνθρώπων	παρανομώτατον	ἀποφαίνων καὶ πονηρότατον καὶ τὰς
[4, 38]	ἐρημίαν, ἀπῄει στένων κρατούντων καὶ	παραπεμπόντων	αὐτὸν ὀλίγων, αἵματι πολλῷ ῥεόμενος
[4, 37]	καὶ κρότου καὶ πολλῆς εὐφημίας	παραπέμπουσα	μέχρι τῆς οἰκίας κατέστησεν. ~Ὡς
[4, 56]	κολούειν τε καὶ διαφθείρειν. τὸ	παραπλήσιον	δὴ καὶ τοῦ Ταρκυνίου τότε
[4, 38]	βασιλικὴν ἐσθῆτα λαβὼν καὶ τἆλλα	παράσημα	τῆς ἀρχῆς ἐπαγόμενος· ἐλθὼν δ´
[4, 74]	ἰσοτίμου δυναστείας μάλιστα. ~Τῶν τε	παρασήμων,	ἃ τοῖς βασιλεῦσιν ἀποδέδοται, πολλῶν
[4, 42]	ἤδη κατέχειν ὑπελάμβανε τὴν ἀρχήν,	παρασκευάσας	ἐκ τῶν ἑταίρων τοὺς πονηροτάτους
[4, 4]	θάνατον καὶ πρὸς ἅπαντας ἐξενεχθῆναι	παρασκευάσωμεν,	ὅτι πληγὴν οὐδεμίαν ἔχει καίριον,
[4, 38]	τὸ συνέδριον. ἦσαν δ´ ἐκ	παρασκευῆς	ἕτοιμοι περὶ τὴν ἀγορὰν οἱ
[4, 82]	ἄλλης τῆς εἰς τὰ πολέμια	παρασκευῆς·	μεστὴ γὰρ ἁπάντων ἡ πόλις,
[4, 76]	ἔθος ἦν, καὶ τοὺς πατρικίους	παραστησάμενος	ἔλεξε τοιάδε. ~Ὑπὲρ ἀναγκαίων καὶ
[4, 82]	βίου, ἡμῖν δ´ ἆρ´ οὐ	παραστήσεται	τὸ αὐτὸ τοῦτο ὑπολαβεῖν, ὧν
[4, 50]	οὐκέτι προῄεσαν ἐκ τῆς πόλεως,	παραστρατοπεδεύσας	αὐτοῖς ἀπετάφρευέ τε καὶ περιεχαράκου
[4, 4]	πατρὸς εὔνοιαν τοῖς παιδίοις τοῖςδε	παρασχέσθαι·	ὅταν δ´ εἰς ἄνδρας ἔλθωσι
[4, 27]	ποιουμένων εἰς τὴν ἀλλήλων καὶ	παρατάξεις	ἄλλας ἐπ´ ἄλλαις συνισταμένων. ἐν
[4, 58]	ὅρκια συνετέλεσεν ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας	παραχρῆμα	καὶ διωμόσατο κατὰ τῶν σφαγίων.
[4, 48]	ἔτι ζῶντος τὴν γῆν διαφθείρουσι	παραχρῆμα.	τὸν δὲ Ταρκύνιον ἐπαινέσαντες ἐπὶ
[4, 11]	λαμβάνοντες, ἀλλ´ οὐχ ὥσπερ ἀργυρωνήτοις	παραχρήσονται	τοῖς πένησιν, ὃ ποιοῦσι νῦν.
[4, 12]	παρών. ~Ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ καὶ	παραχωρεῖν	οἵου τε ὄντος ἀπὸ τοῦ
[4, 37]	σὺν οἰμωγαῖς ὑπὲρ τοῦ μηδενὶ	παραχωρεῖν	τῆς ἀρχῆς· τινὲς δ´ ἐξ
[4, 46]	διαβαλὼν οὐκ εἴα τοὺς συνέδρους	παραχωρεῖν	τῷ ἀνδρὶ τῆς ἀρχῆς, ὡς
[4, 27]	πρὸς ἐκεῖνον μήθ´ ὑπὲρ ἡγεμονίας	παραχωρήσεως	μήτε περὶ φιλίας καὶ συμμαχίας
[4, 27]	οὓς ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τῶν ὁμολογιῶν	παρέβησαν	τὰ συγκείμενα, πολλῶν αὐτοὺς ἔφη
[4, 6]	λέγουσιν οἱ συγγραφεῖς· εἰ δὴ	παρεγένετο	μὲν εἰς Ῥώμην οὐ πλείω
[4, 29]	ἀναγκαίου πράγματος διαλεξομένη, ~καὶ ἐπειδὴ	παρεγένετο,	μεταστῆναι κελεύσασα τοὺς ἔνδον, ἵνα
[4, 69]	καὶ περιυβρίζειν ἔχοιεν. ὡς δὲ	παρεγενήθησαν	ἐπὶ τὸ μαντεῖον οἱ νεανίσκοι
[4, 31]	διοικεῖν, ὅτ´ εἰς τὴν κρατίστην	παρεγενόμην	τοῦ σώματος καὶ τῆς φρονήσεως
[4, 31]	μοι τὸν οἶκον τοῦ πάππου	παρεδίδους,	ἅμα τοῖς χρήμασι καὶ τὴν
[4, 51]	κατεκόπησαν ὑπὸ τῶν πολεμίων ἢ	παρέδοσαν	ἑαυτούς. ἀντέσχον δ´ οὐδ´ οἱ
[4, 52]	εἰς ἱκεσίας καὶ δεήσεις τραπόμενοι	παρέδοσαν	ἑαυτούς. οὕτω δ´ αἰσχρῶς καὶ
[4, 73]	οἱ μετ´ ἐκείνους βασιλεῖς καταστησάμενοι	παρέδοσαν	ἡμῖν, ἐξ ἧς μεγάλη καὶ
[4, 80]	μείζω τὴν πόλιν τοῖς ἐπιγινομένοις	παρέδοσαν,	ἧς αὐτοὶ παρέλαβον; καὶ τίς
[4, 30]	Τυλλίου ἀρχῆς τὸν Ἀρροῦντα τετελευτηκότα	παρειλήφαμεν·	ἐτῶν ἡ Τανακυλλὶς ἔσται πεντεκαίδεκα
[4, 7]	Γεγανίαν τινά, περὶ ἧς οὐδεμίαν	παρειλήφαμεν	ἱστορίαν· ἄωρος δὴ γίνεται πάλιν
[4, 20]	πέμπτη κλῆσις καὶ ἡ τελευταία	παρείλκοντο.	~Τοῦτο τὸ πολίτευμα καταστησάμενος καὶ
[4, 45]	καὶ βαρύτης, καὶ τὸ μὴ	παρεῖναι	πρὸς τὸν σύλλογον αὐτὸν τὸν
[4, 12]	τοὺς ἐκ τῶν ἀγρῶν ἅπαντας	παρεῖναι.	συνελθόντος δὲ τοῦ δήμου καλῶν
[4, 14]	ἐλευθέρους, ἀλλὰ τοὺς δούλους ἔταξε	παρεῖναί	τε καὶ συνιερουργεῖν, ὡς κεχαρισμένης
[4, 46]	πολέμῳ κτησάμενος, καὶ τὰς συνθήκας	παρείχετο	τὰς γενομένας ταῖς πόλεσι πρὸς
[4, 17]	ἕκαστοι λόχους εὐπειθεῖς τοῖς παραγγελλομένοις	παρείχοντο.	~Αὕτη μὲν ἡ διακόσμησις ἦν
[4, 41]	τὴν ἀπὸ τῶν ἐπιβουλευσόντων ἀσφάλειαν	παρείχοντο.	ἔπειτα τὰς ἐξόδους οὔτε συνεχεῖς
[4, 60]	πρέσβεις τῷ μάντει βουλόμενοι συντυχεῖν,	παρεκάλουν	ἀπαγγεῖλαι πρὸς αὐτόν. καὶ ὁ
[4, 34]	ὁ πάππος ὑμῶν τὴν ἡγεμονίαν	παρέλαβεν	Ἄγκου τελευτήσαντος, ἀλλ´ ὁ πρεσβύτερος
[4, 80]	ἵν´ ἀπὸ ταύτης ἄρξωμαι, πῶς	παρέλαβεν;	ἆρά γ´ ὡς οἱ πρὸ
[4, 34]	πάππος ὑμῶν ἐπὶ ῥητοῖς τισι	παρέλαβεν,	ὥστε καὶ αὐτὸς ἔχειν ἀναφαίρετον
[4, 40]	καὶ περὶ μὲν Τυλλίου τοσαῦτα	παρελάβομεν.	~Μετὰ δὲ τοῦτον παραλαμβάνει Λεύκιος
[4, 34]	ὅτε τὴν ἐπιμέλειαν τῆς πόλεως	παρέλαβον,	αἰσθόμενος ἐπιβουλάς τινας κατ´ ἐμαυτοῦ
[4, 80]	τοῖς ἐπιγινομένοις παρέδοσαν, ἧς αὐτοὶ	παρέλαβον;	καὶ τίς ἂν ὑγιαίνων ταῦτα
[4, 40]	ἐπεψήφισε καὶ τὰ μαντεύματα ἐπεκύρωσε,	παρελάμβανεν	οὗτος τὴν ἀρχήν· ἐλλείποντος δέ
[4, 74]	σὺν οἰωνοῖς αἰσίοις θεῶν ἐπικυρωσάντων	παρεληλυθὸς	εἰς τὴν πόλιν αὐτῆς ἕνεκα
[4, 23]	τὸ ἔθος εἰς τὴν πόλιν	παρελθεῖν,	καὶ μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς
[4, 75]	δόλῳ καὶ παντὶ ἄλλῳ τρόπῳ	παρελθεῖν	πάλιν ἐπὶ τὴν δυναστείαν, ἐὰν
[4, 60]	ἔσται δ´ ὑμῖν ὀλίγου χρόνου	παρελθεῖν	πρὸς αὐτόν. ἐν ᾧ δ´
[4, 1]	καὶ πρὶν ἐπὶ τὴν δυναστείαν	παρελθεῖν.	τὰ μὲν οὖν περὶ τοῦ
[4, 82]	Σέξτου διὰ τὴν συγγένειαν τῇ	παρελθούσῃ	νυκτί, Κολλατίνου δὲ τότ´ ἀποδημοῦντος
[4, 47]	μηνύσεώς μοι γενομένης ἐν τῇ	παρελθούσῃ	νυκτὶ ὑπό τινος τῶν μετεσχηκότων
[4, 84]	οὐδεμία ἐγένετο ἐναντία. μετὰ τοῦτο	παρελθὼν	ὁ Βροῦτος ἀποδείκνυσι μεσοβασιλέα τὸν
[4, 46]	συστρατεύειν. ὡς δ´ ἐπαύσατο λέγων,	παρελθὼν	ὁ Τύρνος ὁ καὶ τὸν
[4, 84]	τῶν τυράννων αἱ φρᾶτραι κατεψηφίσαντο,	παρελθὼν	πάλιν ὁ Βροῦτος λέγει· Ἐπειδὴ
[4, 12]	τὸν τρόπον ἐπὶ τὴν βασιλείαν	παρελθὼν	πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων πολιτευμάτων
[4, 47]	ἑξῆς ἡμέρᾳ συναχθείσης τῆς ἐκκλησίας	παρελθὼν	ὑπὲρ μὲν τῶν κατηγορηθέντων βραχεῖαν
[4, 1]	ἤδη λέγειν, ἃ κατ´ ἀρχὰς	παρελίπομεν,	ἐξ ὧν τε γονέων ἔφυ
[4, 22]	ὁ βασιλεὺς πρᾶγμα συνιδών, ὃ	παρέλιπον	ἅπαντες οἱ πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς.
[4, 20]	τρόπου τήν τ´ ἀθυμίαν αὐτῶν	παρεμυθήσατο	καὶ τὴν ὀργὴν ἐπράυνε πλεονέκτημα
[4, 27]	ἡγεμόνα γενομένην μεγάλην σφίσιν ὠφέλειαν	παρέξειν	νομίζουσαι. ἤρξαντο δὲ τῆς ἀποστάσεως
[4, 35]	ποιήσω καὶ συγκαλέσας τὸν δῆμον	παρέξομαί	σοι δικαστὴν ὧν ἄν μου
[4, 47]	τῆς συνωμοσίας. τεκμήριον δ´ ὑμῖν	παρέξομαι	τῶν λόγων ἔργον ἀναμφίλεκτον, ἐὰν
[4, 51]	τὴν ἀπὸ Φιδήνης ὅσον οὔπω	παρέσεσθαι	νομίζοντες. οὗτοι μὲν δὴ καταστάντες
[4, 55]	ἐξιὼν καὶ πολλὰς περιβαλλόμενος ὠφελείας·	παρεσκεύασε	γὰρ ὁ πατὴρ αὐτῷ προειδὼς
[4, 32]	καταφεύγῃς ὄχλον, οὐκ ἐπιτρέψω σοι·	παρεσκεύασμαι	γὰρ ὡς καὶ τὰ δίκαια
[4, 11]	τὸν δῆμον εὖ πεποίηκα καὶ	παρεσκεύασμαι	ποιεῖν ἀχθόμενοί τε καὶ ἀναξιοπαθοῦντες·
[4, 9]	δέομαι πλείω λέγειν· ἃ δὲ	παρεσκεύασμαι	ποιεῖν ὑμᾶς αὐτὸς ἀγαθὰ καὶ
[4, 48]	ἢ αὐτὸς ἀποθανεῖν, ἐὰν εὑρεθῇ	παρεσκευασμένος	ὅπλα ἔξω τῶν ἐνοδίων, ἢ
[4, 58]	πυλῶν ὑπὸ τῶν ἐπὶ τοῦτο	παρεσκευασμένων	εἰσελθὼν δίχα πόνου κύριος ἐγεγόνει
[4, 47]	τοῦ καλοῦ τούτου δημαγωγοῦ, ὃς	παρεσκεύασταί	τε τοὺς ἐπιφανεστάτους ὑμῶν ἀποκτείνας
[4, 55]	πατὴρ αὐτῷ προειδὼς εἰς οὓς	παρέσται	τόπους, τήν τε λείαν ἄφθονον
[4, 23]	πάνυ μακαρίων μέχρι τίνος αὐτῷ	παρέσται	χρόνου. ἠξίου τ´ αὐτοὺς σκοπεῖν,
[4, 3]	ἐστεφανοῦτο τῶν ἄλλων. καὶ ἐπειδὴ	παρέστη	Ῥωμαίοις εἰς ὑπόταξίν τε καὶ
[4, 29]	ἀλλὰ σοί γε καὶ ῥώμη	πάρεστιν,	οἵα τοῖς κράτιστα πεφυκόσι, καὶ
[4, 40]	διαβολὰς τοῖς μετὰ ταῦτ´ ἔργοις,	παρέσχε	τε πολλοῖς ὑπόληψιν ὡς, εἰ
[4, 15]	πολὺ τὸ ἀσφαλὲς τοῖς γεωργοῖς	παρέχειν	δυνησομένους ὄχθους κρησφύγετα κατεσκεύασεν, Ἑλληνικοῖς
[4, 49]	καὶ συνεστιάσεις, τάξας ἃ δεῖ	παρέχειν	ἑκάστην πόλιν εἰς τὰ ἱερά,
[4, 19]	ἐπιβάλλον ἑκάστῳ λόχῳ πλῆθος ἐκέλευε	παρέχειν	ἕκαστον λόχον· τὴν δὲ δαπάνην
[4, 14]	ἃς ἕκαστον ἔδει τῷ κοινῷ	παρέχειν,	οὐκέτι κατὰ τὰς τρεῖς φυλὰς
[4, 13]	ἐκμηκυνομένης πόλεως ὑπόληψιν τοῖς θεωμένοις	παρέχεται.	εἰ δὲ τῷ τείχει {τῷ}
[4, 74]	ὄψεις καὶ ἐπιφθόνους τοῖς πολλοῖς	παρέχεται,	τὰ μὲν μειῶσαι, τὰ δ´
[4, 69]	δὴ συγγενής, ἀλλ´ ἵνα γέλωτα	παρέχῃ	τοῖς μειρακίοις λέγων τ´ ἀνόητα
[4, 6]	ἦν· ὥστ´ οὐκ ἄν γε	παρεχώρησαν	αὐτῷ τῆς βασιλείας ἑκόντες. ~Ἔχει
[4, 5]	τοὖργον ἀποσταλέντας ὑπ´ αὐτῶν δεδεμένους	παρήγαγεν·	ἔπειθ´ ὡς εἶδε πολλοὺς ὀλοφυρομένους
[4, 34]	γε καὶ τὸν πάππον ὑμῶν	παρήγαγον	ἐπὶ τὰ πράγματα ξένον ὄντα
[4, 5]	ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ δωματίου καὶ	παρήγγειλε	τοῖς ἔνδον εὐτρεπῆ τὰ πρὸς
[4, 80]	ὑφ´ ὑμῶν ἐπὶ τὰς δυναστείας	παρήγοντο	κατὰ τοὺς πατρίους ἐθισμοὺς καὶ
[4, 12]	τοῦτο καταμαθὼν ὁ Τύλλιος οὐκέτι	παρῆκε	τὸν καιρόν, ἀλλὰ πολλὰς αὐτοῖς
[4, 80]	τὰ παραλειφθέντα συκοφαντεῖν. πῶς οὖν	παρῆλθεν	ἐπὶ τὴν δυναστείαν; ὅπλοις καὶ
[4, 31]	καὶ νηπίοις, ἐπὶ τὰ πράγματα	παρῆλθες	καὶ πάντων ἀκουόντων ὡμολόγεις, ὅταν
[4, 10]	μὲν ἐκ τῶν ἀρχαίων καὶ	παρημελημένων	ἀνανεούμενος, οὓς Ῥωμύλος τ´ εἰσηγήσατο
[4, 58]	γινόμενα διὰ γραμμάτων ὁ Ταρκύνιος	παρῆν	ἄγων τὴν δύναμιν καὶ περὶ
[4, 39]	τέλος, ἐπὶ τῆς ἀπήνης καθεζομένη	παρῆν	εἰς τὴν ἀγοράν. μαθοῦσα δὲ
[4, 55]	μηδὲν εἰς αὐτὸν παρανομήσειν διομολογησαμένων	παρῆν	ἑταίρους τε πολλοὺς καὶ πελάτας
[4, 46]	βουλήν. ~Τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ	παρῆν	ὁ Ταρκύνιος καὶ συναχθέντος τοῦ
[4, 39]	σώματος καὶ σπαίροντος ἡ θυγάτηρ	παρῆν.	στενοῦ δ´ ὄντος πάνυ τοῦ
[4, 51]	ἐν τῇ Συέσσῃ διατρίβοντος αὐτοῦ	παρῆν	τις ἀγγέλλων, ὅτι Σαβίνων ἡ
[4, 46]	μὴ φεισάμενος τῶν ἀλλοτρίων φείσεται·	παρῄνει	τε τέως οὔπω τὸν χαλινὸν
[4, 27]	ἐφ´ οἷς πρότερον ἐψηφίσαντο. καὶ	παρῆσαν	ἀπὸ πάσης πόλεως οἱ προχειρισθέντες
[4, 57]	ἔνθα ἦν ἀποκεκρυμμένα τὰ γράμματα,	παρῆσαν	εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἄλλας τε
[4, 45]	αὐτοῖς βουλευσόμενος. οἱ μὲν δὴ	παρῆσαν,	ὁ δὲ Ταρκύνιος αὐτὸς ὁ
[4, 27]	συγγνόντες ἀδικεῖν στέμμασι καὶ λιτανείαις	παρῃτοῦντο	τὴν ὀργήν, οὐδὲν ἐν τῷ
[4, 41]	ὑφ´ ὧν ἐπὶ τὴν δυναστείαν	παρήχθη,	ἔθη τε καὶ νόμους καὶ
[4, 36]	γαμετὰς ἢ προπηλακισμοὺς εἰς θυγατέρας	παρθένους	ἢ ἄλλην τινὰ περὶ σῶμα
[4, 69]	βασιλείας οὐκ εἰωθυῖα νόσος εἰς	παρθένους	τε καὶ παῖδας, ὑφ´ ἧς
[4, 4]	ἐπ´ αὐταῖς ἐπέστησε διακελευσαμένη μηδένα	παριέναι	μήτ´ ἔσω μήτ´ ἔξω· ἔπειτ´
[4, 71]	φράσαντες. ἔπειτα τῶν ἄλλων ἕκαστος	παριὼν	κατηγορείτω τῆς τυραννίδος καὶ τοὺς
[4, 39]	πατέρα σου νεκρὸν κείμενον καὶ	πάροδον	οὐκ οὖσαν ἄλλην, εἰ μὴ
[4, 60]	συντυχεῖν· ἀσχολεῖται δὲ κατὰ τὸ	παρόν·	ἔσται δ´ ὑμῖν ὀλίγου χρόνου
[4, 73]	ἡμᾶς καθίστασθαι πολιτείαν κατὰ τὸ	παρόν·	ὅ τε γὰρ καιρός, εἰς
[4, 13]	οὐδὲν δέομαι μεμνῆσθαι κατὰ τὸ	παρόν.	τῇ τε πόλει προσέθηκε δύο
[4, 18]	κλάσσεις, {κατὰ} τὰς Ἑλληνικὰς κλήσεις	παρονομάσαντες·	ὃ γὰρ ἡμεῖς ῥῆμα προστακτικῶς
[4, 42]	δεινότερα ὑπώπτευον, στέργειν δὲ τὰ	παρόντα	ἠναγκάζοντο δύναμιν οὐκ ἔχοντες κωλύειν
[4, 4]	πρότερον ἐπετροπεύθη. ὅταν δὲ τὸν	παρόντα	κίνδυνον διασκεδάσωμεν, οὐδὲν γὰρ ἔτι
[4, 26]	ἔπεισε τοὺς ἐν τῷ συνεδρίῳ	παρόντας·	καὶ μετὰ τοῦτο κατεσκεύασεν ἐξ
[4, 73]	Κολλατῖνε καὶ πάντες ὑμεῖς οἱ	παρόντες	ἄνδρες ἀγαθοὶ καὶ ἐξ ἀγαθῶν,
[4, 2]	σὺν ταῖς γυναιξὶν ἐτύγχανον τότε	παρόντες,	καὶ μέχρι τούτου διέμενεν ἡ
[4, 27]	τὴν ὀργήν, οὐδὲν ἐν τῷ	παρόντι	ἀτυχήσειν. ταῦτ´ εἰπὼν καταλύεται τὸν
[4, 4]	χρησαμένους· τούτων γὰρ ἐν τῷ	παρόντι	δεῖ· ὅταν δὲ τὰ πρῶτα
[4, 75]	κυριώτατα ὧν ὑμῖν ἐν τῷ	παρόντι	λέγειν ἔχω καὶ παραινεῖν· τὰ
[4, 77]	ἐκείνοις ἐρρύσατο καὶ μέχρι τοῦ	παρόντος	διασέσωκε χρόνου· νῦν δ´ αὐτὸ
[4, 45]	τὸν κεκληκότα τῶν ἄλλων ἁπάντων	παρόντων.	ἀπολογουμένου δὲ τοῦ Μαμιλίου καὶ
[4, 42]	μὲν καὶ τὰ μέλλοντα τῶν	παρόντων	δεινότερα ὑπώπτευον, στέργειν δὲ τὰ
[4, 30]	μοι. βούλομαι δὲ πάντων ὑμῶν	παρόντων	μαθεῖν παρ´ αὐτοῦ, τί πεπονθὼς
[4, 67]	τε καὶ τῶν σὺν αὐτῷ	παρόντων	ποιησαμένη θεοῖς τε καὶ δαίμοσιν
[4, 38]	συνειδότες αὐτῷ τὴν πρᾶξιν καὶ	παρορμῶντες	ἐκ τῶν πατρικίων συχνοί. οἱ
[4, 67]	καὶ ψυχορραγοῦσα ἀποθνήσκει. τοῖς δὲ	παροῦσι	Ῥωμαίων οὕτω δεινὸν ἔδοξεν εἶναι
[4, 5]	καὶ πρῶτον μὲν ἐδήλωσε τοῖς	παροῦσι	τοὺς βουλεύσαντας ἐπὶ τῷ βασιλεῖ
[4, 85]	γὰρ ὕπατοι ταχεῖαν αὐτοῦ τὴν	παρουσίαν	ἐπὶ τὴν πόλιν προορώμενοι πέμπουσι
[4, 10]	τότε δὲ στέργειν ἐπὶ τοῖς	παροῦσιν	ᾤοντο δεῖν καὶ μηδὲν πολυπραγμονεῖν.
[4, 42]	μετεῖχον, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τὴν	παρρησίαν	ἅμα τοῖς δημοτικοῖς ἀφῃρέθησαν, ὠδύροντο
[4, 46]	οὐσίας, ἁπάντων δ´ ἅμα τὴν	παρρησίαν	καὶ τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιροῖτο· πολλῆς
[4, 29]	Ἆρ´, ἔφησεν, ὦ Ταρκύνιε, μετὰ	παρρησίας	ἔξεστί μοι καὶ ἀκινδύνως ἅπαντα
[4, 29]	πραγμάτων κειμένων. ἐρῶ δὴ μετὰ	παρρησίας,	καὶ εἴ με φήσεις θρασεῖαν,
[4, 21]	ἔγνων ταῖς ἀρχαιρεσίαις αὐτῶν πολλάκις	παρών.	ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων οὐχ
[4, 70]	αὐτῇ, σκοπῶμεν· τοῦτο γὰρ ὁ	παρὼν	καιρὸς ἀπαιτεῖ. Ἐδόκει ταῦτ´ εἰκότα
[4, 21]	ὑπὲρ μὲν τούτων οὐχ ὁ	παρὼν	καιρὸς ἁρμόττων τοῖς λόγοις. ~Τότε
[4, 11]	ἐγὼ δ´ ὑμῖν οὐκ ἐνοχλήσω	παρών.	~Ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ καὶ παραχωρεῖν
[4, 83]	ὁ τῆς ἐλευθερίας πόθος, καὶ	πᾶσα	μεταβολῆς πρόφασις τοῖς δι´ ἀνάγκην
[4, 53]	ἐκάλουν· νῦν μὲν οὐκέτι συνοικουμένη	πᾶσα,	πλὴν ὅσα μέρη πανδοκεύεται κατὰ
[4, 84]	ἐλευθερίας. Ἐγίνετο ταῦτα· καὶ ἐπειδὴ	πᾶσαι	τὴν φυγὴν τῶν τυράννων αἱ
[4, 18]	πέμπτην τριάκοντα· τὴν δ´ ἐπὶ	πάσαις	τεταγμένην εἷς λόχος ὁ τῶν
[4, 54]	καὶ δυσπρόσιτος. ἔμελλε δ´, ὃ	πάσαις	φιλεῖ συμβαίνειν ταῖς πόλεσιν ἐν
[4, 81]	καὶ ὀψὲ ἀρξάμενος πονηρὸς εἶναι,	πᾶσαν	ἀκριβοῖ τὴν τυραννικὴν κακίαν, ποδαποὺς
[4, 57]	διὰ τὸ μηδὲν ἑαυτῷ συνειδέναι	πᾶσαν	ἐξέτασιν ὑπομένοντος ἔφη βούλεσθαι τὴν
[4, 4]	ἀρχὴν ἄρωνται τὰ παιδία καὶ	πᾶσαν	τὴν βασιλικὴν συγγένειαν ἀφανίσωσι, πρῶτον
[4, 62]	μεγάλην συμφορὰν ἀποφαίνοντες τὸ μὴ	πάσας	αὐτὸν τὰς βύβλους πρίασθαι, ἐκέλευσαν
[4, 82]	καὶ εἰκοστὸν ἔτος ἤδη τυραννῶν,	πάσας	ἀφῄρηται τὰς ἐν τῷ ζῆν
[4, 15]	τριάκοντα φυλὰς ἐπὶ Τυλλίου τὰς	πάσας	γενέσθαι λέγει καὶ οὐ χωρίζει
[4, 55]	ὑπομένοντος οὔτ´ ἀντέχειν ἔτι δυναμένου,	πάσας	δὲ πείρας ἐπιτεχνωμένου καὶ δόλους
[4, 4]	τότε καὶ ἐκ τοῦ φανεροῦ	πάσῃ	δυνάμει καὶ μεθ´ ὅπλων αὐτοῖς
[4, 74]	τιμὴν ταύτην ἕξων διὰ βίου,	πάσης	ἀπολελυμένος πολεμικῆς καὶ πολιτικῆς ἀσχολίας,
[4, 18]	λόχον στρατείας τ´ ἀπέλυσε καὶ	πάσης	εἰσφορᾶς ἐποίησεν ἀτελεῖς. ἐγένοντο δὴ
[4, 20]	ἐπράυνε πλεονέκτημα δωρησάμενος, ἐξ οὗ	πάσης	ἔμελλον τῆς πολιτείας ἔσεσθαι κύριοι,
[4, 68]	τε καὶ παιδείας τῆς ἐπιχωρίου	πάσης	μετέλαβε καὶ φύσιν εἶχε πρὸς
[4, 32]	λέγεσθαι, ἔπειτα συμβασιλεύειν ἐμοὶ καὶ	πάσης	μετέχειν τιμῆς, εὐεργέτην τε καὶ
[4, 27]	πρότερον ἐψηφίσαντο. καὶ παρῆσαν ἀπὸ	πάσης	πόλεως οἱ προχειρισθέντες σὺν ἱκετηρίαις
[4, 9]	τὴν πολιτείαν καὶ τὰ δίκαια	πᾶσι	πρὸς ἅπαντας ὅμοια. εἰς τοῦτο
[4, 53]	ὀλίγοις πρὸς ὀλίγους, τοτὲ δὲ	πᾶσι	πρὸς πάντας, ἐν αἷς πολλάκις
[4, 49]	ἔτος ἄγεσθαι καὶ ἐκεχειρίας εἶναι	πᾶσι	πρὸς πάντας ἐνομοθέτησε θυσίας τε
[4, 71]	τὴν ἐλευθερίαν παρακαλείτω. ἔσται δὲ	πᾶσι	Ῥωμαίοις κατ´ εὐχήν, ἐὰν ἴδωσιν
[4, 36]	καὶ γενόμενος ἰδιώτης πειράσομαι ποιῆσαι	πᾶσι	φανερόν, ὅτι καὶ ἄρχειν ἐπίσταμαι
[4, 19]	ἄτερ αἰτίας, ἀλλὰ πεπεισμένος, ὅτι	πᾶσιν	ἀνθρώποις ἆθλα τῶν πολέμων ἐστὶ
[4, 85]	ὅ τι χρὴ ποιεῖν, ἐπειδὴ	πᾶσιν	ἐφάνη κύρια ἡγεῖσθαι τὰ κριθέντα
[4, 4]	ἐκεῖνον ἀποκτείναντας ἄνδρας ἀνοσίους καὶ	πᾶσιν	ἡμῖν ἐχθροὺς τοσαύτην ἀρχὴν κτησαμένους,
[4, 44]	ἐν αὐταῖς καμάρας καὶ τὰς	παστάδας	ἐγείροντες, καὶ τοῖς ταῦτα πράττουσι
[4, 2]	μεσούσης μάλισθ´ ἡμέρας ἐν τῇ	παστάδι	τῶν βασιλείων καὶ κατενεχθέντος ἐφ´
[4, 2]	βασιλέως γυνὴ πορευόμεναι διὰ τῆς	παστάδος	ἐθεάσαντο καὶ πάντες ὅσοι σὺν
[4, 44]	οὐδὲν ἔξω τῶν κρηπίδων ἔχοντα	παστάσιν	ὑποστέγοις περιλαβεῖν· {εἰς} ταῦτα δὴ
[4, 43]	δ´ ὁρῶντες οἱ δημοτικοὶ δίκαια	πάσχειν	αὐτοὺς ὑπελάμβανον καὶ ἐπέχαιρον ὑπ´
[4, 83]	καὶ χερσὶ καὶ ψυχαῖς, καὶ	πάσχειν	ἕτοιμοι πᾶν, ὅ τι ἂν
[4, 81]	καὶ μέχρι τίνος χρόνου ταῦτα	πάσχοντες	ὑπομενοῦμεν, καὶ πότε τὴν πάτριον
[4, 49]	ἑνὸς δὲ ταύρου κοινῶς ὑπὸ	πασῶν	θυομένου μέρος ἑκάστη τὸ τεταγμένον
[4, 1]	ὕστερον ἐλευθέραν αὐτὴν ἀφίησι καὶ	πασῶν	μάλιστα γυναικῶν ἀσπαζομένη τε καὶ
[4, 66]	λέγειν· Ἱκέτις ἔφη γίνομαί σου	πάτερ	δεινὴν καὶ ἀνήκεστον ὑπομείνασα ὕβριν,
[4, 66]	τὰς ἐμάς, ἔφη, συμφοράς, ὦ	πάτερ,	οὐκ εἰς μακράν· χάρισαι δέ
[4, 77]	περὶ τῆς ψυχῆς φόβος ἦν.	πατέρα	γάρ μου Ταρκύνιος ἀποκτείνας ἅμα
[4, 68]	καὶ ἀγαθοῖς καὶ τὸν ἐκείνου	πατέρα	διεχρήσατο ἀφανεῖ θανάτῳ δι´ οὐδὲν
[4, 67]	καὶ μετὰ τοῦτ´ ἀσπασαμένη τὸν	πατέρα	καὶ πολλὰς λιτανείας ἐκείνου τε
[4, 32]	μετέχειν τιμῆς, εὐεργέτην τε καὶ	πατέρα	καὶ σωτῆρα καὶ πάντα, ὅσα
[4, 82]	τὴν ὕβριν ἐπειδὴ πρὸς τὸν	πατέρα	καὶ τοὺς ἄλλους συγγενεῖς τὰς
[4, 55]	βούλεται, σκήπτεται διαφορὰν πρὸς τὸν	πατέρα	περὶ τῆς καταλύσεως τοῦ πολέμου·
[4, 70]	τῷ μέσῳ κειμένην καὶ τὸν	πατέρα	περικείμενον αὐτῇ μέγα ἀνοιμώξας καὶ
[4, 39]	ὁρᾷς, εἶπεν, ὦ Τυλλία, τὸν	πατέρα	σου νεκρὸν κείμενον καὶ πάροδον
[4, 56]	τοὺς Γαβίους πέμπει πρὸς τὸν	πατέρα	τήν τ´ ἐξουσίαν, ἣν εἰληφὼς
[4, 76]	ἔκριναν ἀποδειχθῆναι Σπόριον Λουκρήτιον τὸν	πατέρα	τῆς διαχρησαμένης ἑαυτήν· ὑπ´ ἐκείνου
[4, 61]	τὴν ἔμπρησιν οἰκοδομηθεὶς κατὰ τοὺς	πατέρας	ἡμῶν εὑρέθη τῇ πολυτελείᾳ τῆς
[4, 83]	γῆς, καὶ δαίμονες, οἳ τοὺς	πατέρας	ἡμῶν λελόγχατε, καὶ πόλις θεοφιλεστάτη
[4, 31]	ἔργοις, ὅσοι βασιλικοὺς παῖδας ὀρφανοὺς	πατέρων	παραλαβόντες εἰς ἄνδρας ἐλθοῦσιν ὀρθῶς
[4, 15]	ἀπὸ παντὸς τοῦ βελτίστου τετιμῆσθαι,	πατέρων	τε ὧν εἰσι γράφοντας καὶ
[4, 36]	ἐξουσίαν, ἣν ὑμεῖς ἐδώκατέ μοι	πατέρων	φυλάττοντες παραδοχάς, οὐχ ἅπασαν ἐβουλήθην
[4, 6]	τέκνων ἣν κατέλιπεν αὐτοῖς ὁ	πατὴρ	ἀρχήν, τῷ δ´ ἀλλοτρίῳ καὶ
[4, 55]	περιβαλλόμενος ὠφελείας· παρεσκεύασε γὰρ ὁ	πατὴρ	αὐτῷ προειδὼς εἰς οὓς παρέσται
[4, 6]	εἶχον οἱ παῖδες, ὅθ´ ὁ	πατὴρ	αὐτῶν ἀπέθνησκεν, οὔτ´ ἂν ἡ
[4, 60]	τὸ μὲν τέρας ὑμῖν ὁ	πατὴρ	διελεῖται καὶ οὐδὲν ψεύσεται· μάντει
[4, 60]	πρὸς αὐτόν. καὶ ὁ νεανίας,	Πατὴρ	ἐμός ἐστιν, ἔφησεν, ᾧ χρῄζετε
[4, 68]	αὐτῷ προσηκούσης. ~Τῷ ἀνδρὶ τούτῳ	πατὴρ	μὲν ἦν Μάρκος Ἰούνιος ἑνὸς
[4, 65]	ἐμοὶ νῦν μὲν ἧς ὁ	πατήρ	μοι ἔδωκε πόλεως, μετὰ δὲ
[4, 67]	οἰκίαν ὅλην κατασχόντος ὁ μὲν	πατὴρ	περιχυθεὶς τῷ σώματι περιέβαλλε καὶ
[4, 36]	φιλάνθρωπος ἅπασι τοῖς πολίταις ὡς	πατὴρ	πρᾷος υἱοῖς αὐτοῦ χρώμενος; ὅς
[4, 55]	δι´ ἀπορρήτων, ὅτι πολεμεῖν τῷ	πατρὶ	διέγνωκεν ὡς αὐτοὺς ἀφικόμενος, εἰ
[4, 55]	ὄνομα κοινωσάμενος τὴν γνώμην τῷ	πατρὶ	μόνῳ καὶ δόξας τολμηρῷ μὲν
[4, 56]	κινδυνεύει συλληφθεὶς ὑπό τινων τῷ	πατρὶ	παραδοθῆναι, τήν τ´ ἀρχὴν ἕτοιμος
[4, 55]	φυγάδας καὶ οὐκ ἐκδώσουσι τῷ	πατρὶ	τὰς ἰδίας ἔχθρας ἐλπίσαντες ἐπὶ
[4, 40]	ἄνδρα λέγουσι Ῥωμαῖοι πρῶτον τὰ	πάτρια	ἔθη καὶ νόμιμα κινῆσαι, τὴν
[4, 81]	ἀπολώλασιν, οἱ δὲ φεύγουσι τὴν	πατρίδα.	ἀλλὰ τὰ ὑμέτερα πράγματα, ὦ
[4, 75]	πραττέτωσαν, ὅπως ἐλευθέραν οἰκήσομεν τὴν	πατρίδα	καὶ μηκέτι κάθοδον ἕξουσιν εἰς
[4, 80]	κηδεστὰς γενομένων, τὰς εἰς τὴν	πατρίδα	καὶ πάντας ἡμᾶς ἐπιτελεσθείσας, εἰ
[4, 24]	ἀφαιρεθεῖσιν ἐν πολέμῳ τήν τε	πατρίδα	καὶ τὴν ἐλευθερίαν χρηστοῖς γενομένοις
[4, 83]	ἱκανή· οὕς, εἰ ψηφιεῖσθε τῇ	πατρίδι	βοηθεῖν, οὐ φόβος ὁ καθέξων
[4, 78]	ἡμῖν γενέσθαι, πράττοντας ἐλευθερίαν τῇ	πατρίδι,	ἧς οὔτε πρότερον ἡμῖν ἐξεγένετο
[4, 9]	εἰσι καὶ πολλοὺς ὑπὲρ τῆς	πατρίδος	ἀνηντλήκασι πόνους, ἵνα μὴ τὴν
[4, 71]	ἀλλότρια, πρόθυμοι περὶ τὴν τῆς	πατρίδος	ἐλευθερίαν γενήσονται οὔτε δωρεαῖς ἔτι
[4, 36]	ἀρχῆς ἀκρίτους ἀπολωλότας ἢ τῆς	πατρίδος	στερομένους ἢ τὰς οὐσίας ἀπολωλεκότας
[4, 46]	πολιτῶν, τοὺς δ´ ἐξελαύνοι τῆς	πατρίδος,	τῶν δὲ περικόπτοι τὰς οὐσίας,
[4, 47]	ἀσφαλείας καὶ περὶ τῆς τῶν	πατρίδων	ἐλευθερίας. ἐπιβουλεύεσθε γὰρ οἱ κορυφαιότατοι
[4, 10]	αὐτοῦ πολιτευομένου χαλεπῶς ἔφερον οἱ	πατρίκιοι	καταλυομένην τὴν δυναστείαν τῆς βουλῆς
[4, 78]	τὴν ἐξουσίαν βεβουλεύμεθα συνελθόντες οἱ	πατρίκιοι,	πάλαι μὲν δέον, ἐν καιρῷ
[4, 44]	οὐδεμίαν ἀνάπαυσιν ἐλάμβανεν· ὥσθ´ οἱ	πατρίκιοι	τὰ τούτων κακὰ καὶ τὰς
[4, 23]	Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ συνεχώρησαν οἱ	πατρίκιοι	τὸ ἔθος εἰς τὴν πόλιν
[4, 11]	καὶ δότε, εἰ βούλεσθε, τοῖς	πατρικίοις·	ἐγὼ δ´ ὑμῖν οὐκ ἐνοχλήσω
[4, 8]	καὶ φροντίδος ἐποιεῖτο. τοῖς δὲ	πατρικίοις	οὐκ ἦν τὰ γινόμενα καθ´
[4, 71]	εὐχήν, ἐὰν ἴδωσιν ἡμᾶς τοὺς	πατρικίους	ἄρχοντας τῆς ἐλευθερίας· πολλὰ γὰρ
[4, 76]	δημηγορεῖν ἔθος ἦν, καὶ τοὺς	πατρικίους	παραστησάμενος ἔλεξε τοιάδε. ~Ὑπὲρ ἀναγκαίων
[4, 3]	δήμου μεταγαγεῖν ἠξίωσαν εἰς τοὺς	πατρικίους	ψῆφον ἐπενέγκαντες, ὥσπερ Ταρκύνιόν τε
[4, 57]	ἔφη καὶ εἰς τὸν τῶν	πατρικίων	ἀριθμὸν ἅπαντας ἐγγράψειν οἰκίας τε
[4, 40]	μάλιστα τῇ αἰτίᾳ λέγεται τῶν	πατρικίων	αὐτῷ τινας συνεπιβουλεῦσαι· ἀδυνάτους δ´
[4, 25]	βουλῆς ἐξουσίαν καὶ τὴν τῶν	πατρικίων	δυναστείαν ἐλαττοῦν, ἀλλὰ καὶ ἐν
[4, 23]	ἄλλοις δημοτικοῖς. ~Ἀχθομένων δὲ τῶν	πατρικίων	ἐπὶ τῷ πράγματι καὶ δυσανασχετούντων
[4, 11]	ἀπολάβω. ἐπιβουλεύομαι γὰρ ὑπὸ τῶν	πατρικίων,	καὶ μεμήνυνταί μοι τινὲς ἐξ
[4, 63]	χρεών, ἀλλ´ ἐπιθεμένων αὐτῷ τῶν	πατρικίων	καὶ τοῦ δήμου συμφρονήσαντος ἐξέπεσε
[4, 11]	ὅτι Μάρκιοι συλλαμβανόντων αὐτοῖς τῶν	πατρικίων	κατασχόντες τὰ πράγματα δίχα πόνου,
[4, 82]	ἡγουμένων δὲ τῆς ἐπιχειρήσεως τῶν	πατρικίων,	οὐδενὸς δ´ ἡμῖν ἐλλείψοντος, ἐὰν
[4, 10]	πόλιν ὡς ἐπιβουλευόντων αὐτῷ τῶν	πατρικίων	προῆλθεν εἰς τὴν ἀγορὰν ἐσθῆτα
[4, 81]	~Τὰς μὲν οὖν ἡμετέρας τῶν	πατρικίων	συμφοράς, ἃς καὶ τῶν πολεμίων
[4, 38]	πρᾶξιν καὶ παρορμῶντες ἐκ τῶν	πατρικίων	συχνοί. οἱ μὲν δὴ συνῄεσαν·
[4, 27]	ὑπακούειν, καὶ τὴν διαφορὰν τῶν	πατρικίων	τὴν πρὸς τὸν ἡγεμόνα γενομένην
[4, 30]	ἑταιρίας τε συνάγοντες καὶ τῶν	πατρικίων	τοὺς ἀλλοτρίως ἔχοντας πρὸς τὸν
[4, 41]	δημοτικοῦ πλήθους, ὑπεριδὼν δὲ τῶν	πατρικίων,	ὑφ´ ὧν ἐπὶ τὴν δυναστείαν
[4, 43]	ἐλάμβανον καὶ οὐδὲν ὑπὸ τῶν	πατρικίων	ὡς πρότερον ἐβλάπτοντο περὶ τὰ
[4, 39]	ἀσεβὴς ὑπὸ Ῥωμαίων κατὰ τὴν	πάτριον	γλῶτταν καλεῖται. ~Τοιαύτης τελευτῆς ἔτυχε
[4, 81]	πάσχοντες ὑπομενοῦμεν, καὶ πότε τὴν	πάτριον	ἐλευθερίαν ἀνακτησόμεθα; ὅταν ἀποθάνῃ Ταρκύνιος;
[4, 74]	καὶ τοὔνομα τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας	πάτριον	ὑπάρχον ἡμῖν καὶ σὺν οἰωνοῖς
[4, 80]	τὰς δυναστείας παρήγοντο κατὰ τοὺς	πατρίους	ἐθισμοὺς καὶ νόμους· πρῶτον μὲν
[4, 78]	ἐστί. Ταρκύνιον οὔτε κατὰ τοὺς	πατρίους	ἡμῶν ἐθισμοὺς καὶ νόμους τὴν
[4, 84]	ἐπιμελησόμενον τῶν ἀρχαιρεσιῶν κατὰ τοὺς	πατρίους	νόμους Σπόριον Λουκρήτιον· κἀκεῖνος ἀπολύσας
[4, 62]	ὑφ´ ἑνὸς τῶν δημοσίων, ὡς	πατροκτόνον	εἰς ἀσκὸν ἐνράψας βόειον ἔρριψεν
[4, 79]	προσῆκεν αὐτῷ τιμᾶν ὥσπερ μητέρα,	πατρὸς	ἀδελφὴν οὖσαν καὶ σπουδαίαν περὶ
[4, 34]	Ῥωμαίων οὐ τὸν διάδοχον τοῦ	πατρός,	ἀλλὰ τὸν ἄξιον τῆς ἀρχῆς
[4, 55]	πιστεύσειαν ἀληθεύειν τὴν ἀπὸ τοῦ	πατρὸς	ἀπόστασιν, ἀργύριόν τε καὶ χρυσίον
[4, 55]	ὑφ´ ὧν ἔπραττεν ὁ τοῦ	πατρὸς	ἀποστάτης συνεχῶς ἐπὶ τὴν χώραν
[4, 4]	Μαρκίου παίδων ἀνασώσασθαι τὴν τοῦ	πατρὸς	ἀρχὴν βουλομένων, ὡς ἐν τῷ
[4, 30]	γυναῖκα τὴν Τυλλίαν οὔτε τοῦ	πατρὸς	αὐτῆς βεβαιοῦντος τὸν γάμον οὔτε
[4, 65]	οἶδ´, ὅτι παραλήψομαι τὴν τοῦ	πατρὸς	βασιλείαν, ὥσπερ ἐστὶ δίκαιον, τῶν
[4, 6]	ἐπηγάγετο, ἣν ζῶντος ἔτι τοῦ	πατρὸς	ἔγημεν, ἅπαντες ὁμολογοῦσιν οἱ τὰς
[4, 77]	ἔμελλε τιμωρήσειν τῷ θανάτῳ τοῦ	πατρός,	εἰ μὴ γένοιτο ἐκποδῶν, ἀφανεῖ
[4, 64]	Ταρκυνίου παίδων ἀποσταλεὶς ὑπὸ τοῦ	πατρὸς	εἰς πόλιν, ἣ ἐκαλεῖτο Κολλάτεια,
[4, 39]	τὴν εἰς τὸ βουλευτήριον τοῦ	πατρὸς	εἴσοδον καὶ σπουδὴν ἔχουσα μαθεῖν
[4, 70]	δ´ αὐτοῦ κατολοφυρομένου καὶ τοῦ	πατρὸς	ἐν μέρει καὶ τῆς οἰκίας
[4, 66]	εἰς τὴν οἰκίαν εἰσῆλθε τοῦ	πατρός·	ἔτυχον δὲ συγγενεῖς ὄντες τινὲς
[4, 4]	καὶ εἰς τοῦτό σοι συναγωνισαμένης,	πατρὸς	εὔνοιαν τοῖς παιδίοις τοῖςδε παρασχέσθαι·
[4, 6]	καὶ εἴκοσι κατὰ τὸν τοῦ	πατρὸς	θάνατον, ὁ δὲ Λεύκιος ὁ
[4, 66]	προϊεμένη, ἔπειτ´ ἀνιστάντος αὐτὴν τοῦ	πατρὸς	καὶ τί πέπονθεν ἀξιοῦντος λέγειν·
[4, 33]	ἕτερος ἦν, ὅτι μὴ γυνή,	πατρὸς	μήτηρ, καὶ αὐτὴ διὰ γῆρας
[4, 57]	ἐπιγινώσκειν φήσας τὴν σφραγῖδα τοῦ	πατρὸς	ὁ Σέξτος ἔλυσε, καὶ τῷ
[4, 56]	ποιήσαντος συνεὶς τὴν διάνοιαν τοῦ	πατρὸς	ὁ Σέξτος, ὅτι κελεύει τοὺς
[4, 81]	Ταρκυνίους ἕξομεν πολλῷ μιαρωτέρους τοῦ	πατρός.	ὅπου γὰρ ὁ γενόμενος ἐξ
[4, 82]	τοῖς κόλποις ξίφος σπασαμένη τοῦ	πατρὸς	ὁρῶντος, ὦ δημόται, διὰ τῶν
[4, 68]	μὴ τιμωρῆσαι τῷ θανάτῳ τοῦ	πατρὸς	οὐκ ἂν ὑπομείναντα, νέος ὢν
[4, 55]	μὴν ἀδυνάτῳ γε, συγχωρήσαντος τοῦ	πατρὸς	ποιεῖν ὅσα βούλεται, σκήπτεται διαφορὰν
[4, 57]	κατασκευασθείσας ἐπιστολὰς σεσημειωμένας τῇ τοῦ	πατρὸς	σφραγῖδι λαβόντας ἔνδον ἀποθέσθαι. ὡς
[4, 1]	συγγενικὸν ὄνομα Τύλλιον ἐπὶ τοῦ	πατρός,	τὸ δὲ κοινὸν καὶ προσηγορικὸν
[4, 4]	ὅσων παρὰ μητρός τε καὶ	πατρὸς	υἱοὶ μεταλαμβάνουσι, καὶ θυγατρὶ συνοικῶν
[4, 11]	γῆν ἐκλιπεῖν ἀναγκαζόμενοι, ὥσπερ τὰ	πατρῷα	ἀποστερούμενοι καὶ οὐ τἀλλότρια ἀποδιδόντες·
[4, 69]	ὑπαρχούσης μωρίας, ἀφελόμενος ἅπαντα τὰ	πατρῷα,	μικρὰ δ´ εἰς τὸν καθ´
[4, 6]	χαρίζεσθαι· οὔτ´ ἂν αὐτοὶ τῆς	πατρῴας	ἀρχῆς ἀποστερούμενοι φαύλως καὶ ῥᾳθύμως
[4, 31]	ἐλθοῦσιν ὀρθῶς καὶ δικαίως τὰς	πατρῴας	καὶ προγονικὰς ἀπέδωκαν ἀρχάς· εἰ
[4, 83]	ἡμεῖς μὲν οὖν, ὦ θεοὶ	πατρῷοι,	φύλακες ἀγαθοὶ τῆσδε τῆς γῆς,
[4, 32]	εἰρωνείαν τῶν ἀναισχύντων ἐρωτημάτων καὶ	παῦσαί	ποτε ἤδη πονηρὸς ὤν· εἰ
[4, 33]	κἀμὲ Ταρκύνιος οὑτοσὶ τῆς ἀρχῆς	παῦσαι	πρόθυμός ἐστιν· ὃν ἐγὼ νήπιον
[4, 33]	μὴ πείθοιο τὰ βίαια πράξων.	~Παυσαμένου	δ´ αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν λόγον
[4, 34]	οὐχὶ σέ, καὶ ὑπὸ τούτων	παυσθῆναι	δίκαιός εἰμι τῆς ἀρχῆς, οὐχ
[4, 22]	κελεύσας ἔθυσε τῷ κατέχοντι τὸ	πεδίον	Ἄρει. τοῦτον τὸν καθαρμὸν ἕως
[4, 84]	ἐκέλευσεν ἅπαντας ἥκειν εἰς τὸ	πεδίον,	ἔνθα σύνηθες αὐτοῖς ἦν ἀρχαιρεσιάζειν,
[4, 63]	κατὰ λογισμόν, ὅτι τοῦ Πωμεντίνου	πεδίου	μεγίστου τῶν περὶ τῇ Λατίνῃ
[4, 22]	μέγιστον τῶν πρὸ τῆς πόλεως	πεδίων	ἔχοντας τὰ ὅπλα καὶ τάξας
[4, 18]	ἡ διακόσμησις ἦν ἡ τὸ	πεζικὸν	ἐκπληροῦσα τῶν τε φαλαγγιτῶν καὶ
[4, 22]	ἱππεῖς κατὰ τέλη καὶ τοὺς	πεζοὺς	ἐν φάλαγγι καὶ τοὺς ἐσταλμένους
[4, 3]	μὲν ἱππέων ἡγούμενος, τοτὲ δὲ	πεζῶν	ἐν ἁπάσαις ἐφάνη ψυχὴν ἄριστος
[4, 20]	ἱππέων ὀκτωκαίδεκα καὶ οἱ τῶν	πεζῶν	ὀγδοήκοντα. οὗτοι τρισὶ πλείους ὄντες
[4, 75]	πειράσονται γάρ, εὖ ἴστε, καὶ	πειθοῖ	καὶ βίᾳ καὶ δόλῳ καὶ
[4, 32]	δίκαια ἐρῶν καὶ εἰ μὴ	πείθοιο	τὰ βίαια πράξων. ~Παυσαμένου δ´
[4, 64]	τοῦτον υἱωνὸν εἶναι τοῦ Ἠγερίου	πείθομαι,	εἴ γε τὴν αὐτὴν εἶχε
[4, 36]	τῶν ἄλλων δικαίοις ὥσπερ ἰδιώτης	πειθόμενος·	τῶν τ´ ἀδικημάτων οὐχ ἁπάντων
[4, 83]	ἕτερόν τι τῶν βιαζομένων ἢ	πειθόντων	ἀνθρώπους τὰ μὴ δίκαια πράττειν.
[4, 28]	κράτιστα τὸν οὐ δίκαιον ἄνδρα	πειθούσης,	οὔτε αἱ τῆς μιαρᾶς παραινέσεις
[4, 30]	τὰ δὲ νουθετῶν, τὰ δὲ	πείθων	μηδὲν εἰς ἑαυτὸν ἐξαμαρτάνειν· ὡς
[4, 73]	κόσμον οὐ ῥᾴδιον, ἥ τε	πεῖρα	τῆς μεταβολῆς, κἂν τὰ κράτιστα
[4, 9]	κινδυνεύοντας, εἰ δ´ ἡ πρώτη	πεῖρα	τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν χωρήσει κατὰ
[4, 52]	ἀνεσώθη. ~Ὡς δ´ ἡ πρώτη	πεῖρα	τῷ Ταρκυνίῳ κατὰ νοῦν ἐχώρησεν,
[4, 43]	κατὰ τοῦ τυράννου λέγοντες αὐτοί,	πεῖραν	τῆς ἑκάστου γνώμης ἐλάμβανον· ἔπειθ´
[4, 55]	ἀντέχειν ἔτι δυναμένου, πάσας δὲ	πείρας	ἐπιτεχνωμένου καὶ δόλους παντοδαποὺς συντιθέντος,
[4, 38]	δὲ καὶ ταύτης διήμαρτε τῆς	πείρας	ὁ Ταρκύνιος, ἀδημονῶν ἐπὶ τῷ
[4, 45]	ἤδη καὶ τῶν ὑπαιθρίων ἐπεχείρει	πειρᾶσθαι	πολέμων καὶ στρατιὰν ἐπὶ Σαβίνους
[4, 63]	ἐπὶ τὰ πράγματα, δι´ ὀλίγων	πειράσομαι	διελθεῖν. ~Τὴν Ἀρδεατῶν πόλιν ὁ
[4, 36]	μοι δήμῳ καὶ γενόμενος ἰδιώτης	πειράσομαι	ποιῆσαι πᾶσι φανερόν, ὅτι καὶ
[4, 6]	καὶ ἀτόπων· ὧν ἕκαστον ἐγὼ	πειράσομαι	ποιῆσαι φανερὸν δι´ ὀλίγων. Ταρκύνιος
[4, 75]	κάθοδον ἕξουσιν εἰς αὐτὴν Ταρκύνιοι·	πειράσονται	γάρ, εὖ ἴστε, καὶ πειθοῖ
[4, 4]	ἡμᾶς φανερῶς τε καὶ κρύφα	πειράσονται	διολέσαι. ταῦτ´ οὖν ἐνθυμουμένους ἡμᾶς
[4, 10]	παρακρουόμενον τοὺς πολίτας μᾶλλον ἢ	πείσαντα	καὶ φανερῶς λαβόντα κατέχειν. ἀλλ´
[4, 38]	ἠξίου συγγνώμονα γενέσθαι. ῥᾷστα δὲ	πείσας	τὸν ἄνδρα φύσει τ´ εὐδιάλλακτον
[4, 30]	περὶ ἑαυτοῦ δεδιώς, εἴ τι	πείσεται	προκαταληφθείς· ἠγανάκτει δ´ οὐχ ἥκιστα,
[4, 45]	σύλλογον εἰς τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν,	πεισθέντες	οἱ πρόεδροι τῶν Λατίνων ἀνεβάλοντο
[4, 83]	ἄδειαν ὧν ἥμαρτον ψηφιζόμενοι ῥᾳδίως	πείσομεν.	ὥστε θαρροῦντες, ὦ δημόται, καὶ
[4, 35]	καὶ τὸ ὀλίγα· τὸ γὰρ	πεῖσον	αὐτοὺς εἶναι χρηστοὺς οὐ πεφύκασι
[4, 58]	πάθος ἁπάντων κατοδυρομένων ἑαυτοὺς οἵα	πείσονται,	σφαγάς τε καὶ ἀνδραποδισμοὺς καὶ
[4, 15]	καὶ καθ´ ἡλικίας. ὡς δὲ	Πείσων	Λεύκιος ἐν τῇ πρώτῃ τῶν
[4, 7]	τοὺς παῖδας, ἀλλ´ υἱωνούς, Λευκίῳ	Πείσωνι	τῷ Φρῦγι συγκαταθέμενος. ἐκεῖνος γὰρ
[4, 62]	ἐνράψας βόειον ἔρριψεν εἰς τὸ	πέλαγος.	μετὰ δὲ τὴν ἐκβολὴν τῶν
[4, 63]	ὑψηλὸς ἐπιεικῶς ἐπὶ τοῦ Τυρρηνικοῦ	πελάγους	κείμενος, ἔνθα λόγος ἔχει Κίρκην
[4, 49]	αἱ δὲ ὅμοιόν τι τούτοις	{πελάνου	γένος} ἑνὸς δὲ ταύρου κοινῶς
[4, 14]	ἐνομοθέτησεν ἐπιτελεῖσθαι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν	πελάνους	εἰσφερούσης ἑκάστης οἰκίας· τοῖς δὲ
[4, 2]	Ὀκρισίαν πρώτην φέρουσαν τοὺς εἰωθότας	πελάνους	ἐπὶ τὸ πῦρ καὶ αὐτίκα
[4, 43]	οἳ συγκαθιέντες εἰς ὁμιλίαν τοῖς	πέλας	καὶ ἔστιν ὅτε κατὰ τοῦ
[4, 69]	τιμήν, ὡς ἐσκήπτετο πρὸς τοὺς	πέλας	οἷα δὴ συγγενής, ἀλλ´ ἵνα
[4, 55]	παρῆν ἑταίρους τε πολλοὺς καὶ	πελάτας	ἐπαγόμενος ὡς αὐτόμολος καὶ ἵνα
[4, 23]	τοὺς ἐκ τῶν ἀπελευθέρων γινομένους	πελάτας	τοῖς ἐγγόνοις τοῖς ἑαυτῶν καταλείποντας.
[4, 74]	προηγουμένους ἐν ταῖς ἐξόδοις δώδεκα	πελέκεις	καταλιπεῖν. ἔτι πρὸς τούτοις, ὃ
[4, 75]	γένηται περὶ αὐτῶν καλά, τοὺς	πελέκεις	οὗτοι παραλαβόντες καὶ τὰ λοιπὰ
[4, 38]	ταῖς περιβολαῖς ξίφη, τούς τε	πελέκεις	ὑπηρέταις τισὶν ἀναδοὺς καὶ αὐτὸς
[4, 51]	τὴν μὲν ἑτέραν ὑπὸ νύκτα	πέμπει	λαθὼν τοὺς πολεμίους ἐπὶ τὴν
[4, 56]	θεραπόντων τινὰ λαθὼν τοὺς Γαβίους	πέμπει	πρὸς τὸν πατέρα τήν τ´
[4, 39]	δόξας τὴν ἀνοσιωτάτην γυναῖκα ὑποτίθεσθαι	πέμπει	τινὰς τῶν θεραπόντων ἐπ´ αὐτὸν
[4, 59]	ἐν Τυρρηνοῖς τερατοσκόπων, ὅστις ἦν,	πέμπει	τῶν ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους πρέσβεις
[4, 67]	οὗτος ἐπὶ στρατόπεδον ὑπ´ αὐτῶν	πέμπεται	τῷ τ´ ἀνδρὶ τῆς Λουκρητίας
[4, 6]	Λατίνους πόλεμον ὑπὸ τοῦ βασιλέως	πέμπεται,	ὡς ἀμφότεροι λέγουσιν οἱ συγγραφεῖς·
[4, 85]	παρουσίαν ἐπὶ τὴν πόλιν προορώμενοι	πέμπουσι	γράμματα καθ´ ἑτέρας ὁδοὺς πρὸς
[4, 20]	τῆς τετάρτης προὔβαινεν· ἡ δὲ	πέμπτη	κλῆσις καὶ ἡ τελευταία παρείλκοντο.
[4, 17]	ἀγῶσι τὴν ὑστάτην. τὴν δὲ	πέμπτην	μοῖραν, οἷς ἐντὸς εἴκοσι καὶ
[4, 18]	σαλπισταῖς καὶ βυκανισταῖς· τὴν δὲ	πέμπτην	τριάκοντα· τὴν δ´ ἐπὶ πάσαις
[4, 20]	ἰσοψήφους. εἰ δὲ μέχρι τῆς	πέμπτης	κλήσεως μὴ τύχοι τοῦτο γενόμενον,
[4, 6]	εἰκός, ἑβδομηκοστὸν ἂν δήπου καὶ	πέμπτον	εἶχεν ἔτος, ὅτ´ ἀπέθνησκε Ταρκύνιος.
[4, 30]	ἐν ἀρχαῖς ἑβδομηκοστὸν ἔχουσα καὶ	πέμπτον	ἔτος ἡ Τανακυλλίς, ὅτε βασιλεὺς
[4, 77]	ὃν εὐχόμην τε καὶ προσεδεχόμην,	πέμπτον	ἤδη τοῦτο καὶ εἰκοστὸν ἔτος
[4, 6]	ἔτεσι, καὶ ποιῶ κατὰ τὸ	πέμπτον	καὶ εἰκοστὸν ἔτος ἀπανιστάμενον. καὶ
[4, 82]	Ταρκύνιος οὐ μίαν ἡμέραν, ἀλλὰ	πέμπτον	καὶ εἰκοστὸν ἔτος ἤδη τυραννῶν,
[4, 7]	τῆς ἀρχῆς ἔκπτωσις αὐτοῦ γίνεται	πέμπτῳ	καὶ εἰκοστῷ μετὰ ταῦτ´ ἔτει,
[4, 57]	αὐτὸν οἱ ἐν ταῖς αἰτίαις,	πέμπων	ἐπὶ τὰς οἰκίας τῶν ἐπιφανεστάτων
[4, 57]	σὺν ἐκείνῳ, τέως ἂν οἱ	πεμφθέντες	ἔλθωσι, μένειν. ἔτυχε δὲ διεφθαρκὼς
[4, 57]	ἔνδον ἀποθέσθαι. ὡς δ´ οἱ	πεμφθέντες	ἐπὶ τὴν ἔρευναν· οὐδὲν γὰρ
[4, 56]	Κορινθίων τυράννῳ πυνθανομένῳ διὰ τοῦ	πεμφθέντος	ἀγγέλου, πῶς ἂν ἐγκρατέστατα τὴν
[4, 57]	ᾖ τοῦτο τὴν κεφαλὴν ἀποτεμόντα	πέμψαι.	ταῦτα δὲ ποιήσαντι αὐτῷ τε
[4, 57]	βούλεσθαι τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διερευνῆσαι	πέμψας	ἑτέρους, αὐτὸς δ´ ἐπὶ τῆς
[4, 54]	τῶν ἀναγκαίων ἔνδεια, καὶ οἱ	πενέστατοι	αὐτῶν μάλιστα κάμνοντες ὁμολογίας ᾤοντο
[4, 43]	χρημάτων, τὸ ἴσον διάφορον ὁ	πενέστατος	τῷ πλουσιωτάτῳ κατέφερε. τοῦτο τὸ
[4, 21]	μὴ ταὐτὰ ποιούντων· τοῖς δὲ	πένησι	τοῖς πολλοστὴν ἔχουσι τῶν πολιτικῶν
[4, 11]	οὐχ ὥσπερ ἀργυρωνήτοις παραχρήσονται τοῖς	πένησιν,	ὃ ποιοῦσι νῦν. καὶ ταῦτα
[4, 20]	τῆς πολιτείας ἔσεσθαι κύριοι, τοὺς	πένητας	ἀπελάσας ἀπὸ τῶν κοινῶν· καὶ
[4, 21]	ὥσπερ ἔφην, καταστρατηγήσας καὶ τοὺς	πένητας	ἀπελάσας τῶν κοινῶν. ὑπελάμβανον μὲν
[4, 9]	καὶ μηδ´ ἐλευθέρους ἡγεῖσθαι τοὺς	πένητας	ὑμῶν. ἵνα δὲ καὶ λαμβάνωσι
[4, 11]	οἱ δανεισταὶ μὲν ὅτι τοὺς	πένητας	ὑμῶν οὐκ εἴασα τὴν ἐλευθερίαν
[4, 44]	{εἰς} ταῦτα δὴ πάντες οἱ	πένητες	εἰργάζοντο σῖτα παρ´ αὐτοῦ μέτρια
[4, 20]	ὥσπερ εἰκός, τῶν πλουσίων, οἱ	πένητες	ἐν ταῖς ψηφοφορίαις ἐπεκράτουν μακρῷ
[4, 9]	γινομένας εἰσφοράς, δι´ ἃς οἱ	πένητες	ἐπιβαροῦνταί τε καὶ ἀναγκάζονται δανείσματα
[4, 28]	οἰόμενος δεῖν ἐξαμαρτάνειν εἰς τὸν	πενθερόν,	ἀλλὰ περιμένειν, ἕως ἡ φύσις
[4, 47]	αἰτιᾶται, μὴ προθυμεῖσθαι λαβεῖν τότε	πενθερόν·	εἰ δὲ χρηστὸν ἐνόμιζεν, ὅτε
[4, 79]	περὶ αὐτὸν γενομένην, πρὶν ἢ	πενθῆσαι	καὶ τὰ νομιζόμενα τῷ κατὰ
[4, 79]	χρησάμενος σχήματι καὶ μικρᾷ προσποιήσει	πένθους,	ἀλλ´ εὐθὺς ἅμα τῷ αὐτὰ
[4, 9]	ὑμῶν ὀφείλοντες ἤδη χρέα διὰ	πενίαν	ἀδύνατοί εἰσιν ἀποδοῦναι, τούτοις βοηθεῖν
[4, 81]	δ´ ἐκ μεγάλων γεγόναμεν, εἰς	πενίαν	δὲ καὶ δεινὴν ἀπορίαν ἥκομεν
[4, 17]	ἐκ τῶν ὑπολειπομένων τοὺς ἐλάττω	πεντακισχιλίων	δραχμῶν ἔχοντας οὐσίαν ἄχρι πέντε
[4, 16]	ἐλάττονα μὲν τῶν ἑπτακισχιλίων καὶ	πεντακοσίων	δραχμῶν, οὐ μείονα δὲ μνῶν
[4, 30]	προστεθέντων δὴ τοῖς ἑβδομήκοντα καὶ	πέντε	ἔτεσιν ἑτέρων τετταράκοντα ἐτῶν· ἐν
[4, 6]	πλῆθος. ἡ γυνὴ δ´ εἰ	πέντε	ἔτεσιν ἦν αὐτοῦ νεωτέρα καθάπερ
[4, 16]	τούτων τοὺς ὑπὲρ τετταράκοντα καὶ	πέντε	ἔτη γεγονότας ἀπὸ τῶν ἐχόντων
[4, 16]	μυρίων δραχμῶν, οὐ μεῖον δὲ	πέντε	καὶ ἑβδομήκοντα μνῶν τὸ τίμημα.
[4, 6]	εἰς Ῥώμην οὐ πλείω τῶν	πέντε	καὶ εἴκοσι γεγονὼς ἐτῶν, Ἄγκῳ
[4, 6]	ἂν ἐλάττω γεγονὼς ἦν ἐτῶν	πέντε	καὶ εἴκοσι κατὰ τὸν τοῦ
[4, 17]	πεντακισχιλίων δραχμῶν ἔχοντας οὐσίαν ἄχρι	πέντε	καὶ εἴκοσι μνῶν, τετάρτην ἐποίησε
[4, 85]	ἤδη πολιὸς ὤν, ἔτη δὲ	πέντε	καὶ εἴκοσι τὴν βασιλείαν κατασχών.
[4, 50]	ὥστε τῶν μὲν στρατιωτῶν ἕκαστον	πέντε	μνᾶς ἀργυρίου λαβεῖν, τὸ δὲ
[4, 17]	μοῖραν, οἷς ἐντὸς εἴκοσι καὶ	πέντε	μνῶν ἄχρι δώδεκα καὶ ἡμίσους
[4, 6]	δ´ ἔτι νεώτερον αὐτὸν ὑποτίθεμαι	πέντε	ὅλοις ἔτεσι, καὶ ποιῶ κατὰ
[4, 13]	τῆς πόλεως τοὺς δύο τοῖς	πέντε	προσθεὶς λόφοις, ὀρνιθευσάμενός τε ὡς
[4, 22]	γράμμασιν, ἐπὶ μυριάσιν ὀκτὼ χιλιάδες	πέντε	τριακοσίων ἀποδέουσαι. ἐποιήσατο δὲ καὶ
[4, 15]	εἰς ἡμᾶς ὑπαρχούσας τριάκοντα καὶ	πέντε	φυλάς· Κάτων μέντοι τούτων ἀμφοτέρων
[4, 17]	αὐτῶν λόχοι τοὺς πρεσβυτέρους εἶχον,	πεντεκαίδεκα	δὲ τοὺς νεωτέρους. τούτους ἔταξε
[4, 17]	δὲ καὶ οὗτοι καθ´ ἡλικίαν·	πεντεκαίδεκα	μὲν γὰρ ἐξ αὐτῶν λόχοι
[4, 61]	παρὰ τὸ πλάτος οὐδ´ ὅλων	πεντεκαίδεκα	ποδῶν. ἐπὶ γὰρ τοῖς αὐτοῖς
[4, 30]	παρειλήφαμεν· ἐτῶν ἡ Τανακυλλὶς ἔσται	πεντεκαίδεκα	πρὸς τοῖς ἑκατόν. οὕτως ὀλίγον
[4, 85]	πολέμου καταστησάμενοι πρὸς τοὺς Ἀρδεάτας	πεντεκαιδεκαετεῖς	ἀπήγαγον ἐπ´ οἴκου τὰς δυνάμεις.
[4, 49]	τῆς θυσίας πόλεις τριῶν δέουσαι	πεντήκοντα	ἐγένοντο. ταύτας τὰς ἑορτάς τε
[4, 13]	ἐπεκύρωσε ταῖς φράτραις· ἦσαν δὲ	πεντήκοντά	που μάλιστα τὸν ἀριθμόν, ὧν
[4, 16]	δραχμῶν, οὐ μείονα δὲ μνῶν	πεντήκοντα.	τούτων δ´ ἐμείωσε τὸν ὁπλισμὸν
[4, 29]	ὃς οὐ πολλοῖς ἀποδεῖς ἔτεσι	πεντηκονταέτης	εἶναι; κράτιστα δ´ ἄνθρωποι πεφύκασι
[4, 32]	ἀδύνατον, ὃς οὐ πολὺ ἀπέχω	πεντηκονταετίας;	κατάβαλε {δὲ} τὴν εἰρωνείαν τῶν
[4, 1]	γίνεται Τύλλιος ἐνιαυτῷ τετάρτῳ τῆς	πεντηκοστῆς	ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον Ἐπιτελίδης
[4, 6]	υἱῶν ἔσχατον ἐκύησεν ἔτος ἔχουσα	πεντηκοστόν·	προσωτέρω γὰρ οὐκέτι κυΐσκεται τούτου
[4, 81]	ἐφ´ ἱερὰ καὶ θυσίας συνόδους,	πέπαυκε	δὲ τοὺς ἀρχαιρεσιάζοντας καὶ ψηφοφοροῦντας
[4, 19]	ἕκαστον οὐκ ἄτερ αἰτίας, ἀλλὰ	πεπεισμένος,	ὅτι πᾶσιν ἀνθρώποις ἆθλα τῶν
[4, 67]	ξιφίδιον, ὃ κατέκρυπτεν ὑπὸ τοῖς	πέπλοις,	καὶ μίαν ἐνέγκασα διὰ τῶν
[4, 11]	ὧν δὲ τὸν δῆμον εὖ	πεποίηκα	καὶ παρεσκεύασμαι ποιεῖν ἀχθόμενοί τε
[4, 29]	ἤδη τὰ λοιπὰ βουλεύσομεν, ἐκποδῶν	πεποιημένοι	τὰ λυποῦντα ἡμᾶς. καὶ γὰρ
[4, 6]	παραδίδοται, καὶ τὴν ἄπαρσιν ἐκεῖθεν	πεποιημένος	διὰ τὸ μηδεμιᾶς ἐν τῇ
[4, 46]	αὐτὸν διαμάχεσθαι, ἐξ ὧν ἕτεροι	πεπόνθασι	δεινῶν τεκμαιρομένους, ἃ συμβήσεται παθεῖν
[4, 71]	ἐλευθερίας· πολλὰ γὰρ καὶ δεινὰ	πεπόνθασιν	ὑπὸ τοῦ τυράννου καὶ μικρᾶς
[4, 66]	τοῖς μαθεῖν βουλομένοις, ὅ τι	πέπονθεν,	ἀλλὰ σύννους καὶ κατηφὴς καὶ
[4, 66]	αὐτὴν τοῦ πατρὸς καὶ τί	πέπονθεν	ἀξιοῦντος λέγειν· Ἱκέτις ἔφη γίνομαί
[4, 5]	ἀπῄει περιχαρὴς γενόμενος, εἰ μηδὲν	πέπονθεν	ὁ βασιλεὺς δεινόν, καὶ μέχρι
[4, 30]	παρόντων μαθεῖν παρ´ αὐτοῦ, τί	πεπονθὼς	ἰδίᾳ κακὸν ἢ τί τὴν
[4, 39]	αὐτόν· Τὰ μὲν πρῶτα, ἔφη,	πέπρακταί	σοι, Ταρκύνιε, κατὰ τὸ δέον·
[4, 2]	ἀπὸ τῆς ἑστίας τῆς βασιλείου	πέπρωται	γενέσθαι κρεῖττον ἢ κατὰ τὴν
[4, 70]	βίου τὴν προσποίησιν ἐφύλαττον; ἆρα	πέπρωται	Ῥωμαίοις ὑπ´ ἐμοῦ καὶ δι´
[4, 69]	τοῦτ´ ἠρώτων τὸν θεόν, τίνι	πέπρωται	τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν παραλαβεῖν, ὁ
[4, 39]	ἀνοσίας αὐτοῦ θυγατρὸς ἔργα παραδίδοται.	πεπυσμένη	γὰρ τὴν εἰς τὸ βουλευτήριον
[4, 73]	μεταβολῆς, κἂν τὰ κράτιστα τύχωμεν	περὶ	αὐτῆς βουλευσάμενοι, σφαλερὰ καὶ οὐκ
[4, 69]	ὁ Ταρκύνιος τῆς δοκούσης εἶναι	περὶ	αὐτόν, ἀλλ´ οὐ κατ´ ἀλήθειαν
[4, 79]	πατρὸς ἀδελφὴν οὖσαν καὶ σπουδαίαν	περὶ	αὐτὸν γενομένην, πρὶν ἢ πενθῆσαι
[4, 55]	τυραννίδα σκηπτόμενοι, καὶ χεὶρ ἤδη	περὶ	αὐτὸν ἦν καρτερά. δόξαντες δ´
[4, 2]	ἐπὶ τὸ μυθῶδες ἐξαίρων τὰ	περὶ	αὐτόν, ὃν ἐν πολλαῖς Ῥωμαϊκαῖς
[4, 5]	ὁ δὲ Τύλλιος ἰσχυρὰν χεῖρα	περὶ	αὑτὸν ἔχων καὶ τοὺς ῥαβδούχους
[4, 27]	πόλεις καὶ μηδὲν ἀνήκεστον βουλεῦσαι	περὶ	αὐτῶν ἀξιοῦντες. Τύλλιος δὲ τῆς
[4, 75]	αἵρεσιν καὶ τὰ μαντεύματα γένηται	περὶ	αὐτῶν καλά, τοὺς πελέκεις οὗτοι
[4, 6]	ἀπερισκέπτως καὶ ῥᾳθύμως οἱ συγγραφεῖς	περὶ	αὐτῶν ταύτην ἐξενηνόχασι τὴν ἱστορίαν
[4, 34]	εἰπεῖν, ὡς ψεύδομαί τι τούτων.	~Περὶ	δὲ τῆς βασιλείας, ἐπειδὴ τοῦτ´
[4, 82]	Ταρκυνίου πλεονεξίας πολλοὺς ἀναιρεῖσθαι πολέμους,	περὶ	δὲ τῆς ἑαυτῶν ἐλευθερίας μηδένα.
[4, 71]	ὀρθῶς ἐπιλογίζεσθαί μοι δοκεῖς, Ἰούνιε·	περὶ	δὲ τῆς ἐκκλησίας ἔτι βούλομαι
[4, 41]	καὶ πρῶτον μὲν φυλακὴν κατεστήσατο	περὶ	ἑαυτὸν ἀνθρώπων θρασυτάτων ξίφη καὶ
[4, 38]	ἐκ τῆς οἰκίας οὐ πολλοὺς	περὶ	ἑαυτὸν ἔχων. ἐλθὼν δ´ εἰς
[4, 30]	ὁ Τύλλιος ἤχθετο μὲν καὶ	περὶ	ἑαυτοῦ δεδιώς, εἴ τι πείσεται
[4, 19]	καὶ τοῖς χρήμασι, τοὺς δὲ	περὶ	ἐλαττόνων ἧττον ἐνοχλεῖσθαι κατ´ ἀμφότερα,
[4, 77]	πρὸς ὑμᾶς ποιεῖσθαι, ἄνδρες πολῖται,	περὶ	ἐμαυτοῦ πρῶτον ὀλίγα βούλομαι προειπεῖν·
[4, 77]	δὴ τὴν κοινὴν ὑπόληψιν, ἣν	περὶ	ἐμοῦ πάντες εἴχετε ὡς ἠλιθίου,
[4, 47]	κινδύνων τὸν μέγιστον τρέχουσιν οὐ	περὶ	ἐμοῦ σκεπτέον ἐστὶ νυνί, πότερα
[4, 77]	φυλάξας ἀποτίθεμαι. καὶ τὰ μὲν	περὶ	ἐμοῦ τοσαῦτα. ~Τὰ δὲ κοινά,
[4, 7]	τῶν παιδίων, ἀλλὰ Γεγανίαν τινά,	περὶ	ἧς οὐδεμίαν παρειλήφαμεν ἱστορίαν· ἄωρος
[4, 84]	αὐτῶν ἅπαν· καὶ μηδενὶ ἐξεῖναι	περὶ	καθόδου Ταρκυνίων μήτε πράττειν μηδὲν
[4, 64]	φυγάδας ὑπεδέχετο καὶ συνέπραττεν αὐτοῖς	περὶ	καθόδου· ὡς δὲ τἀληθὲς εἶχεν
[4, 43]	βουλὰς ἀπορρήτους μετ´ ἀλλήλων ποιῶνται	περὶ	καταλύσεως τῆς ἀρχῆς. ἦσαν δ´
[4, 45]	συνεδρεύειν, ἡμέραν τινὰ ὁρίσας, ὡς	περὶ	κοινῶν καὶ μεγάλων πραγμάτων σὺν
[4, 26]	ἄνδρας ἐξ ἑκάστης πόλεως συνεκάλει	περὶ	μεγάλων καὶ κοινῶν φήσας πραγμάτων
[4, 19]	οὖν ἔχειν ᾤετο τοὺς μὲν	περὶ	μειζόνων κινδυνεύοντας ἄθλων μείζονας ὑπομένειν
[4, 47]	νῦν ὡς πονηροῦ κατηγορεῖν. καὶ	περὶ	μὲν ἐμαυτοῦ τοσαῦτα λέγω· ὑμῖν
[4, 82]	δὲ δουλεύοντας ἑτέροις ὑπομένειν, καὶ	περὶ	μὲν τῆς Ταρκυνίου πλεονεξίας πολλοὺς
[4, 40]	σεβασμοῦ τυγχάνουσα ὑπὸ Ῥωμαίων. καὶ	περὶ	μὲν Τυλλίου τοσαῦτα παρελάβομεν. ~Μετὰ
[4, 58]	παρῆν ἄγων τὴν δύναμιν καὶ	περὶ	μέσον νυκτὸς ἀγχοῦ τῆς πόλεως
[4, 19]	ἐνοχλεῖσθαι κατ´ ἀμφότερα, τοὺς δὲ	περὶ	μηδενὸς δεδοικότας μηδὲν κακοπαθεῖν, τῶν
[4, 25]	ἱππικοὺς καὶ γυμνικοὺς καὶ τῶν	περὶ	μουσικὴν ἀκουσμάτων καὶ τοὺς θεοὺς
[4, 20]	ὁπότε γὰρ ἀρχὰς ἀποδεικνύειν ἢ	περὶ	νόμου διαγινώσκειν ἢ πόλεμον ἐκφέρειν
[4, 64]	μὲν υἱὸν εἶναί φησιν Ἠγερίου,	περὶ	οὗ δεδήλωκα πρότερον, ὅτι Ταρκυνίῳ
[4, 1]	Ἐπιτελίδης Λάκων ἄρχοντος Ἀθήνησιν Ἀρχεστρατίδου·	περὶ	οὗ καιρὸς ἤδη λέγειν, ἃ
[4, 80]	ὑπὸ τῆς βουλῆς γραφέντος, ᾗ	περὶ	πάντων ἀποδέδοται τῶν κοινῶν προβουλεύειν·
[4, 20]	ἐπικυρῶσαι, τοὺς δ´ ἀνελεῖν, καὶ	περὶ	πολέμου συνισταμένου τε καὶ καταλυομένου
[4, 3]	ἔθνος στρατείας καὶ μάχης καρτερᾶς	περὶ	πόλιν Ἤρητον ἀνδρειότατος ἁπάντων φανεὶς
[4, 35]	ἐπεὶ σὺ τοῦτο πέφευγας, ἐγὼ	περὶ	σοῦ ποιήσω καὶ συγκαλέσας τὸν
[4, 36]	θυγατέρας παρθένους ἢ ἄλλην τινὰ	περὶ	σῶμα ἐλεύθερον ἀκολασίαν; δικαίως μέντ´
[4, 50]	ὅπλοις. συνάψας δ´ αὐτοῖς μάχην	περὶ	τὰ μεθόρια καὶ πολλοὺς μὲν
[4, 43]	τῶν πατρικίων ὡς πρότερον ἐβλάπτοντο	περὶ	τὰ συμβόλαια, πάντας ἀνεῖλε· καὶ
[4, 20]	δημοτικούς. ἦν δὲ τὸ πλεονέκτημα	περὶ	τὰς ἐκκλησίας, ἐν αἷς τὰ
[4, 22]	ὁ Τύλλιος ἐπειδὴ διέταξε τὸ	περὶ	τὰς τιμήσεις, κελεύσας τοὺς πολίτας
[4, 58]	ἐδεδοίκεσαν καίτοι πικρὸς ὀργὴν καὶ	περὶ	τὰς τιμωρίας τῶν ἐχθρῶν ἀπαραίτητος
[4, 54]	ἐφόδους. μᾶλλον δ´ ὁ Ταρκύνιος	περὶ	ταῦτ´ ἐνεργὸς ἦν καὶ τῆς
[4, 44]	ἐπὶ ταῖς δημοσίαις κατείχοντο χρείαις.	περὶ	ταῦτα δὴ τὰ ἔργα τριβόμενος
[4, 29]	δ´ ἄνθρωποι πεφύκασι φρονεῖν οἱ	περὶ	ταύτην μάλιστα γενόμενοι τὴν ἡλικίαν.
[4, 63]	τοῦ Πωμεντίνου πεδίου μεγίστου τῶν	περὶ	τῇ Λατίνῃ καὶ τῆς συναπτούσης
[4, 38]	ἦσαν δ´ ἐκ παρασκευῆς ἕτοιμοι	περὶ	τὴν ἀγορὰν οἱ συνειδότες αὐτῷ
[4, 1]	μαθοῦσα δ´ ἐκείνη πάντα τὰ	περὶ	τὴν ἄνθρωπον οὐ πολλοῖς χρόνοις
[4, 4]	τῶν ὑπαρχόντων, καθίστας´ ἤδη τὰ	περὶ	τὴν ἀρχὴν ὁμιλίαις τε φιλανθρώποις
[4, 36]	καὶ τὴν αὐθάδειαν, ᾗ κέχρημαι	περὶ	τὴν ἀρχήν, οὐδεὶς φέρειν δύναταί
[4, 41]	καὶ ἀλλοδαπῶν, οἳ νυκτός τε	περὶ	τὴν βασίλειον αὐλιζόμενοι αὐλὴν καὶ
[4, 30]	ἐν ταῖς ἱστορίαις αὐτοῦ τὸ	περὶ	τὴν ἐξέτασιν τῆς ἀληθείας ταλαίπωρον.
[4, 30]	Φαβίου καὶ τὸ ῥᾴθυμον αὐτοῦ	περὶ	τὴν ἐξέτασιν τῶν χρόνων ἐλέγχειν.
[4, 26]	πρὸς ἀλλήλας καὶ τἆλλα τὰ	περὶ	τὴν ἑορτὴν καὶ πανήγυριν, ὃν
[4, 9]	ἴστε, διετέλεσε, καὶ ἐπειδὴ τὰ	περὶ	τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ συνέπεσεν, εἴ
[4, 59]	λεὼν τῶν στρατειῶν καὶ πολέμων	περὶ	τὴν κατασκευὴν τῶν ἱερῶν ἐγίνετο
[4, 13]	δαιμονίου, ἀλλ´ ἔστιν ἅπαντα τὰ	περὶ	τὴν πόλιν οἰκούμενα χωρία, πολλὰ
[4, 62]	Μάρκον Ἀτίλιον ἀδικεῖν τι δόξαντα	περὶ	τὴν πύστιν καταμηνυθέντα ὑφ´ ἑνὸς
[4, 71]	τοῖς τυράννοις ἐστὶν ἀλλότρια, πρόθυμοι	περὶ	τὴν τῆς πατρίδος ἐλευθερίαν γενήσονται
[4, 63]	Τίτῳ, δέος ἅτε οὐδὲν ἔτι	περὶ	τῆς ἀρχῆς ἔχων, διὰ γυναικὸς
[4, 40]	ἁνήρ, ἐξ οὗ καὶ ἡ	περὶ	τῆς γενέσεως αὐτοῦ μυθικὴ καὶ
[4, 67]	μυριάκις αὐτοῖς κρεῖττον εἴη τεθνάναι	περὶ	τῆς ἐλευθερίας ἢ τοιαύτας ὕβρεις
[4, 11]	δεινὸν πάθωσιν, ἀλλ´ ἤδη καὶ	περὶ	τῆς ἐμῆς ψυχῆς δέος εἰσέρχεται,
[4, 8]	αὐτῶν δυνάμενοι διελέγοντο πρὸς ἀλλήλους	περὶ	τῆς καταλύσεως τῆς παρανόμου ἀρχῆς,
[4, 55]	σκήπτεται διαφορὰν πρὸς τὸν πατέρα	περὶ	τῆς καταλύσεως τοῦ πολέμου· μαστιγωθεὶς
[4, 84]	καὶ τὰ λοιπὰ ὅσα βεβουλεύμεθα	περὶ	τῆς πολιτείας. ἡμῖν σκοπουμένοις, τίς
[4, 25]	πρὸς τοὺς βαρβάρους πολέμου καὶ	περὶ	τῆς πρὸς ἀλλήλους ὁμοφροσύνης κοινὰς
[4, 19]	πολέμων ἐστὶ τὰ χρήματα καὶ	περὶ	τῆς τούτων φυλακῆς ἅπαντες κακοπαθοῦσιν·
[4, 47]	τῆς ὑμῶν αὐτῶν ἀσφαλείας καὶ	περὶ	τῆς τῶν πατρίδων ἐλευθερίας. ἐπιβουλεύεσθε
[4, 47]	μετὰ ταῦθ´ ὑμῖν σκοπεῖν· ἀλλὰ	περὶ	τῆς ὑμῶν αὐτῶν ἀσφαλείας καὶ
[4, 77]	βουλομένῳ κἀμοὶ συνοίσειν ἔδοξεν, ὁ	περὶ	τῆς ψυχῆς φόβος ἦν. πατέρα
[4, 60]	ἐκεῖνον ἐκδέχεσθε, πρὸς ἐμὲ δηλώσατε,	περὶ	τίνος ἥκετε. περιέσται γὰρ ὑμῖν,
[4, 22]	δ´ ἱερεῖα ταῦτα τρὶς περιαχθῆναι	περὶ	τὸ στρατόπεδον κελεύσας ἔθυσε τῷ
[4, 48]	εἶπεν, ἀνεβόησάν τε πάντες καὶ	περὶ	τοῖς ἀνδράσι δεδιότες ἐλέγχειν τὸ
[4, 2]	ἑτέρα τις ἐπιφάνεια θεία γενομένη	περὶ	τὸν ἄνδρα θαυμαστὴ καὶ παράδοξος
[4, 85]	τὴν βασιλείαν κατασχών. οἱ δὲ	περὶ	τὸν Ἑρμίνιόν τε καὶ τὸν
[4, 65]	ἦλθεν ἡ Λουκρητία φοβηθεῖσα τὴν	περὶ	τὸν θάνατον ἀσχημοσύνην εἶξαί τε
[4, 4]	νήπια καταλειπόμενα. ἐνθυμουμένη δὲ τὴν	περὶ	τὸν οἶκον ἐρημίαν καὶ περιδεὴς
[4, 63]	τοῦ δαιμονίου τὴν μέλλουσαν γενήσεσθαι	περὶ	τὸν οἶκον συμφορὰν πολλοῖς μὲν
[4, 38]	μεστὰ τὰ πέριξ ἅπαντα τῆς	περὶ	τὸν Ταρκύνιον ἑταιρείας, τῶν δ´
[4, 1]	δυναστείαν παρελθεῖν. τὰ μὲν οὖν	περὶ	τοῦ γένους αὐτοῦ λεγόμενα, οἷς
[4, 2]	διασκεδασθεῖσα ἠφανίσθη. τὰ μὲν δὴ	περὶ	τοῦ γένους αὐτοῦ λεγόμενα τοιαῦτ´
[4, 29]	λέγειν, ὅ τι βούλεται, καὶ	περὶ	τοῦ καθέξειν ἐν ἑαυτῷ τοὺς
[4, 54]	ἐν ἀμφοτέραις ἔσεσθαι καὶ δεινὴ	περὶ	τοῦ μέλλοντος ἀθυμία· κάκιον δὲ
[4, 58]	ἵνα μηδὲν αὐτοῖς ἔτι δεῖμα	περὶ	τοῦ μέλλοντος ὑπάρχῃ χρόνου μηδ´
[4, 46]	τὸν χαλινὸν εἰλήφασι {τῆς δουλείας}	περὶ	τοῦ μὴ λαβεῖν αὐτὸν διαμάχεσθαι,
[4, 25]	ἐγεγόνει, δικασταὶ καθεζόμενοι διῄτων καὶ	περὶ	τοῦ πρὸς τοὺς βαρβάρους πολέμου
[4, 23]	δεσποτῶν τἀγαθά. τελευτῶν δὲ τὸν	περὶ	τοῦ συμφέροντος εἰσηγήσατο λόγον τοὺς
[4, 25]	τῆς Καρίας καὶ Δωριεῖς οἱ	περὶ	τοὺς αὐτοὺς τόπους τὰς πόλεις
[4, 23]	μείζων ὑπάρξει προθυμία χρηστοῖς εἶναι	περὶ	τοὺς δεσπότας, ἐὰν μάθωσιν, ὅτι
[4, 14]	καὶ σεμνὸν ἐχούσῃ χαριέστεροι γίνωνται	περὶ	τοὺς δεσπότας καὶ τὰ λυπηρὰ
[4, 24]	εἶχε τότε τοῖς Ῥωμαίοις τὰ	περὶ	τοὺς δούλους ἔθη, ἵνα μήτε
[4, 10]	ὅτι πιστὸς ἦν καὶ δίκαιος	περὶ	τοὺς εὐεργέτας, ἐπαινούντων, τῶν δ´,
[4, 24]	καὶ τὴν ἐλευθερίαν χρηστοῖς γενομένοις	περὶ	τοὺς καταδουλωσαμένους ἢ τοὺς παρὰ
[4, 79]	δημόται, τὰ περιβόητα καὶ δεινὰ	περὶ	τοὺς κηδεστὰς ἀμφοτέρους ἐπιχειρήματα ἐπὶ
[4, 20]	καὶ καταλυομένου διαγνῶναι. τὴν δὲ	περὶ	τούτων διάσκεψιν καὶ κρίσιν ἐποιεῖτο
[4, 71]	Ῥωμαίων Ταρκύνιον ἄρξειν καὶ τὸ	περὶ	τούτων δόγμα πρὸς τοὺς ἐπὶ
[4, 11]	τ´, εἰ μὴ θᾶττον ἐμοὶ	περὶ	τούτων ἐγένετο μήνυσις, ξενικὴν δύναμιν
[4, 72]	ἀφεῖσθαι μηδὲ ἀπροβούλευτον. ἀποφαινέσθω δὴ	περὶ	τούτων ἕκαστος ὑμῶν ἃ φρονεῖ.
[4, 58]	οἷς ἔσονται δικαίοις φίλοι, τὰ	περὶ	τούτων ὅρκια συνετέλεσεν ἐπὶ τῆς
[4, 13]	τούς τε συναλλακτικοὺς καὶ τοὺς	περὶ	τῶν ἀδικημάτων ἐπεκύρωσε ταῖς φράτραις·
[4, 41]	ἢ φαιδρὸς ὀφθῆναι· καὶ τὰς	περὶ	τῶν ἀμφισβητήτων συμβολαίων κρίσεις οὐκ
[4, 38]	τὰ κράτιστα ὑποθέσθαι μετανοεῖν τε	περὶ	τῶν γεγονότων ἐσκήπτετο καὶ πολλὰ
[4, 14]	ἑκάστης οἰκίας· τοῖς δὲ τὰ	περὶ	τῶν γειτόνων ἱερὰ συντελοῦσιν ἐν
[4, 62]	τῷ τὴν αὐτὴν τιμὴν αἰτεῖν	περὶ	τῶν ἐλαττόνων, ἣν οὐδὲ περὶ
[4, 4]	ἐκπεπλήρωκε τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν οὔτε	περὶ	τῶν ἰδίων πραγμάτων διαθέμενος οὐδὲν
[4, 29]	ἀκινδύνως ἅπαντα εἰπεῖν, ὅσα φρονῶ	περὶ	τῶν κοινῇ συμφερόντων, καὶ καθέξεις
[4, 81]	τοὺς ἀρχαιρεσιάζοντας καὶ ψηφοφοροῦντας καὶ	περὶ	τῶν κοινῶν ἐκκλησιάζοντας, ἀναγκάζει δ´
[4, 4]	ἰδίων πραγμάτων διαθέμενος οὐδὲν οὔτε	περὶ	τῶν κοινῶν καὶ πολιτικῶν ἐπισκήψας,
[4, 41]	καὶ ἀπροσδοκήτους ἐποιεῖτο ἐχρηματίζετό τε	περὶ	τῶν κοινῶν κατ´ οἶκον μὲν
[4, 77]	τὴν διάνοιαν, ἀνὴρ οὐ φρενήρης	περὶ	τῶν μεγίστων ἐπιχειρῶν λέγειν, ᾧ
[4, 76]	Βρούτου πάντες ἐπῄνεσαν καὶ αὐτίκα	περὶ	τῶν παραληψομένων τὰς ἡγεμονίας ἀνδρῶν
[4, 62]	περὶ τῶν ἐλαττόνων, ἣν οὐδὲ	περὶ	τῶν πλειόνων ἐδυνήθη λαβεῖν, ἀπελθοῦσα
[4, 52]	ἐλπίδας οἱ Σαβῖνοι κατακεκλεισμένοι καὶ	περὶ	τῶν πόλεων, μὴ ἐξ ἐφόδου
[4, 12]	πρὸς Τυρρηνοὺς πόλεμον. ποιήσομαι δὲ	περὶ	τῶν πολιτευμάτων αὐτοῦ πρῶτον τοὺς
[4, 11]	τοιοῦτόν τινα λόγον. ~Οὐκέτι μοι	περὶ	τῶν Ταρκυνίου παίδων μόνον ὁ
[4, 59]	ἀποφαινομένων, ἀλλὰ Τυρρηνοῖς ἀποδιδόντων τὴν	περὶ	τῶν τοιούτων ἐπιστήμην ἐξετάσας παρ´
[4, 51]	θεμένη τὸν χάρακα, ἡ δὲ	περὶ	Φιδήνην· καὶ εἰ μή τις
[4, 27]	μήθ´ ὑπὲρ ἡγεμονίας παραχωρήσεως μήτε	περὶ	φιλίας καὶ συμμαχίας συνθήκην. ἀρξάντων
[4, 48]	τε γράψαντες ἐν στήλαις καὶ	περὶ	φυλακῆς τῶν συγκειμένων ὅρκια τεμόντες
[4, 26]	ἓν τὸ Τυρρηνῶν ἔθνος γενόμεναι,	περὶ	ὧν μέλλω νῦν διεξιέναι. ~Μετὰ
[4, 36]	πλῆθος εὐεργεσίαι λυπεῖν ὑμᾶς δοκοῦσι,	περὶ	ὧν πολλάκις ἀπολελόγημαι πρὸς ὑμᾶς.
[4, 56]	δοκεῖ μιμησάμενος· καὶ γὰρ ἐκεῖνος	Περιάνδρῳ	ποτὲ τῷ Κορινθίων τυράννῳ πυνθανομένῳ
[4, 22]	τὰ δ´ ἱερεῖα ταῦτα τρὶς	περιαχθῆναι	περὶ τὸ στρατόπεδον κελεύσας ἔθυσε
[4, 55]	τὴν χώραν ἐξιὼν καὶ πολλὰς	περιβαλλόμενος	ὠφελείας· παρεσκεύασε γὰρ ὁ πατὴρ
[4, 66]	εἰς Ῥώμην ᾤχετο, μέλαιναν ἐσθῆτα	περιβαλομένη	καὶ ξιφίδιόν τι κρύπτουσα ὑπὸ
[4, 10]	εἰς τὴν ἀγορὰν ἐσθῆτα πιναρὰν	περιβεβλημένος	καὶ κατηφὴς συνούσης αὐτῷ καὶ
[4, 79]	δ´ ἐξειργάσατο, ὦ δημόται, τὰ	περιβόητα	καὶ δεινὰ περὶ τοὺς κηδεστὰς
[4, 55]	ἀγορᾷ καὶ τἆλλα περιυβρισθείς, ὥστε	περιβόητον	γενέσθαι τὸ πρᾶγμα, πρῶτον μὲν
[4, 3]	οὕτως ἔδοξεν ἀγωνίσασθαι καλῶς, ὥστε	περιβόητος	εὐθὺ γενέσθαι καὶ τἀριστεῖα πρῶτος
[4, 38]	τῶν ἑταίρων ἐχόντων ὑπὸ ταῖς	περιβολαῖς	ξίφη, τούς τε πελέκεις ὑπηρέταις
[4, 54]	ἀνώχυρος εἶναι, πάντα τὸν ἄλλον	περίβολον	ἀσφαλὴς ἐπιεικῶς οὖσα καὶ δυσπρόσιτος.
[4, 13]	ὁ βασιλεὺς τελευταῖος ηὔξησε τὸν	περίβολον	τῆς πόλεως τοὺς δύο τοῖς
[4, 54]	πρὸς τοὺς Γαβίους φέροντα τοῦ	περιβόλου	διὰ πολυχειρίας ἐξωχυροῦτο τάφρον ὀρυξάμενος
[4, 39]	καὶ ὁποσονοῦν ταύτης τῆς ἡμέρας	περιγένηται	χρόνον· ἐπίστασαι δ´, ὡς εὔνουν
[4, 60]	μανθάνειν φήσας ὅ τι λέγετε	περιγράψει	τῷ σκήπωνι τῆς γῆς μέρος
[4, 4]	περὶ τὸν οἶκον ἐρημίαν καὶ	περιδεὴς	οὖσα, μὴ κατασχόντες οἱ Μάρκιοι
[4, 67]	μὲν πατὴρ περιχυθεὶς τῷ σώματι	περιέβαλλε	καὶ ἀνεκαλεῖτο καὶ ὡς ἀνοίσουσαν
[4, 30]	ἦν ἔτι καὶ κατ´ ἐκείνους	περιεῖναι	τοὺς χρόνους. ἐδείχθη γὰρ ἐν
[4, 14]	τοὺς ἑπτὰ λόφους ἑνὶ τείχει	περιέλαβεν,	εἰς τέτταρας μοίρας διελὼν τὴν
[4, 18]	λόχοι δ´, οὓς αἱ συμμορίαι	περιελάμβανον,	ἑκατὸν καὶ ἐνενηκοντατρεῖς. ἐπεῖχον δὲ
[4, 60]	ἐμὲ δηλώσατε, περὶ τίνος ἥκετε.	περιέσται	γὰρ ὑμῖν, εἴ τι μέλλετε
[4, 10]	Τύλλιον ψηφοφορήσουσιν αἱ φρᾶτραι, καὶ	περιέσται	τῷ ἀνδρὶ τὸ δοκεῖν κατὰ
[4, 50]	παραστρατοπεδεύσας αὐτοῖς ἀπετάφρευέ τε καὶ	περιεχαράκου	καὶ προσβολὰς ἐποιεῖτο τοῖς τείχεσι
[4, 51]	ἄπορος ἡ σωτηρία τοῖς πολλοῖς	περιεχομένοις	κύκλῳ ὑπ´ ἐχθρῶν, καὶ τῶν
[4, 13]	αὐτὴν κατὰ τὸν κύκλον τὸν	περιέχοντα	Ἀθηναίων τὸ ἄστυ, οὐ πολλῷ
[4, 32]	ἤρξω καὶ τῆς βασιλείας ἐπιμελεῖσθαι.	~Περιῆν	γὰρ ἄν σοι ταῦτα πράξαντι
[4, 28]	καὶ φέρειν τὸν ἑαυτῆς δαίμονα	περιῆν·	τῇ δὲ παντόλμῳ χαλεπαίνειν καὶ
[4, 65]	θάνατον ἀσχημοσύνην εἶξαί τε καὶ	περιιδεῖν	αὐτὸν ἃ προῃρεῖτο διαπραξάμενον. ~Ἡμέρας
[4, 66]	ὕβριν, τιμωρῆσαί μοι καὶ μὴ	περιιδεῖν	τὴν σεαυτοῦ θυγατέρα θανάτου χείρονα
[4, 73]	ἐξ ὧν εἰς τυραννικὴν ὠμότητα	περιίστανται	καὶ δι´ ἃ δυσχεραίνουσιν ἅπαντες
[4, 70]	μέσῳ κειμένην καὶ τὸν πατέρα	περικείμενον	αὐτῇ μέγα ἀνοιμώξας καὶ περιλαβὼν
[4, 16]	τῶν δευτέρων, ἀλλὰ καὶ ταῖς	περικνημῖσι.	συνέταξε δὲ καὶ τούτους εἰς
[4, 46]	ἐξελαύνοι τῆς πατρίδος, τῶν δὲ	περικόπτοι	τὰς οὐσίας, ἁπάντων δ´ ἅμα
[4, 44]	τῶν κρηπίδων ἔχοντα παστάσιν ὑποστέγοις	περιλαβεῖν·	{εἰς} ταῦτα δὴ πάντες οἱ
[4, 70]	περικείμενον αὐτῇ μέγα ἀνοιμώξας καὶ	περιλαβὼν	τὴν νεκρὰν κατεφίλει καὶ ἀνεκαλεῖτο
[4, 61]	τοῦ πρὸς μεσημβρίαν βλέποντος τριπλῷ	περιλαμβανόμενος	στοίχῳ κιόνων, ἐκ δὲ τῶν
[4, 13]	δυσευρέτῳ μὲν ὄντι διὰ τὰς	περιλαμβανούσας	αὐτὸ πολλαχόθεν οἰκήσεις, ἴχνη δέ
[4, 28]	ἐξαμαρτάνειν εἰς τὸν πενθερόν, ἀλλὰ	περιμένειν,	ἕως ἡ φύσις αὐτὸν ἐκ
[4, 70]	ἐκεῖνος ἥκει νῦν, ὃν ἐγὼ	περιμένων	ταύτην τοῦ βίου τὴν προσποίησιν
[4, 38]	πρεσβύτης ὡς εἶδε μεστὰ τὰ	πέριξ	ἅπαντα τῆς περὶ τὸν Ταρκύνιον
[4, 61]	κρηπῖδος ὑψηλῆς βεβηκὼς ὀκτάπλεθρος τὴν	περίοδον,	διακοσίων ποδῶν ἔγγιστα τὴν πλευρὰν
[4, 25]	ὁρῶν καὶ ῥᾴδιον ὑπὸ τῶν	περιοικούντων	βαρβάρων ἐξαναλωθῆναι τὸ Ἑλληνικὸν γένος,
[4, 9]	ποιήσας Τυρρηνοὺς ἅπαντας μέγιστον τῶν	περιοίκων	δυναμένους, ἀναγκάσας δὲ τὸ Σαβίνων
[4, 62]	χρυσίον, ὅσον ᾔτει καὶ τοὺς	περιόντας	τῶν χρησμῶν λαβεῖν. ἡ μὲν
[4, 39]	δὲ τὴν βασιλείαν ἔχειν Τυλλίου	περιόντος	οὐκ ἔνεστί σοι. ἐκδημαγωγήσει γὰρ
[4, 67]	ὕβρεις ὑπὸ τῶν τυράννων γενομένας	περιορᾶν.	ἦν δέ τις ἐν αὐτοῖς
[4, 24]	δεῖν τὰ δυνατὰ καὶ μὴ	περιορᾶν	ὀνείδη μεγάλα καὶ ῥύπους δυσεκκαθάρτους
[4, 23]	ἐλευθέρους, εἰ δὲ χρηστούς, μὴ	περιορᾶν	ὄντας ἀλλοτρίους· ἄτοπόν τε πρᾶγμα
[4, 4]	οὖν ἐνθυμουμένους ἡμᾶς δεῖ μὴ	περιορᾶν	τοὺς ἐκεῖνον ἀποκτείναντας ἄνδρας ἀνοσίους
[4, 66]	τῶν γονάτων αὐτοῦ λαβομένη καὶ	περιπεσοῦσα	τέως μὲν ἔκλαιε φωνὴν οὐδεμίαν
[4, 74]	καθεζόμενοι δικάσουσι, καὶ λευκὴν ἐσθῆτα	περιπόρφυρον	καὶ τοὺς προηγουμένους ἐν ταῖς
[4, 58]	καλοῦσιν, ἀσπὶς ξυλίνη βύρσῃ βοείᾳ	περίτονος	τοῦ σφαγιασθέντος ἐπὶ τῶν ὁρκίων
[4, 60]	εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ τερατοσκόπου	περιτυγχάνει	τι μειράκιον ἐξιόν, ᾧ φράσαντες,
[4, 69]	δεηθεῖσιν, ἵνα κατασκώπτειν τε καὶ	περιυβρίζειν	ἔχοιεν. ὡς δὲ παρεγενήθησαν ἐπὶ
[4, 55]	ῥάβδοις ἐν ἀγορᾷ καὶ τἆλλα	περιυβρισθείς,	ὥστε περιβόητον γενέσθαι τὸ πρᾶγμα,
[4, 76]	βουλευτηρίου τεθῆναι κελεύσαντες ὑψηλὴν καὶ	περιφανῆ	συνεκάλουν τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν.
[4, 61]	καὶ διαγράφοντος ἐπὶ τῆς γῆς	περιφερεῖς	τε γραμμὰς καὶ ἑτέρας αὖθις
[4, 5]	ὁ μὲν οὖν δῆμος ἀπῄει	περιχαρὴς	γενόμενος, εἰ μηδὲν πέπονθεν ὁ
[4, 67]	ὅλην κατασχόντος ὁ μὲν πατὴρ	περιχυθεὶς	τῷ σώματι περιέβαλλε καὶ ἀνεκαλεῖτο
[4, 47]	ἐπίθεσιν πράγματι ἐπεχείρησεν ἥκιστα δυναμένῳ	πεσεῖν	εἰς πρόνοιαν ἀνθρωπίνην καὶ φυλακήν.
[4, 57]	ἔρευναν· οὐδὲν γὰρ ἀντεῖπεν ὁ	Πέτρων,	ἀλλ´ ἐφῆκε τὴν οἰκίαν ἐρευνᾶν·
[4, 57]	{τὸν ἐπιφανέστατον τῶν Γαβίων} Ἀντίστιον	Πέτρωνα	ὠνόμασεν, ὃς ἐν εἰρήνῃ τε
[4, 57]	καὶ τιμωρίαν τῶν ταὐτὰ τῷ	Πέτρωνι	βουλευσαμένων ἐπέτρεψαν τῷ Σέξτῳ ποιήσασθαι.
[4, 57]	τὰς ἐπὶ τὸν ὄλεθρον τοῦ	Πέτρωνος	κατασκευασθείσας ἐπιστολὰς σεσημειωμένας τῇ τοῦ
[4, 60]	νότιον. ταῦτα τῷ σκήπωνι δεικνὺς	πεύσεται	παρ´ ὑμῶν, ἐπὶ ποίῳ τῶν
[4, 56]	ἣν εἰληφὼς ἦν, δηλώσοντα καὶ	πευσόμενον,	τί χρὴ ποιεῖν. ὁ δὲ
[4, 35]	κατηγορεῖν. πλὴν ἐπεὶ σὺ τοῦτο	πέφευγας,	ἐγὼ περὶ σοῦ ποιήσω καὶ
[4, 35]	πεῖσον αὐτοὺς εἶναι χρηστοὺς οὐ	πεφύκασι	φέρειν οἱ λόγοι. ~Ὑμῶν δὲ
[4, 29]	πεντηκονταέτης εἶναι; κράτιστα δ´ ἄνθρωποι	πεφύκασι	φρονεῖν οἱ περὶ ταύτην μάλιστα
[4, 29]	ῥώμη πάρεστιν, οἵα τοῖς κράτιστα	πεφυκόσι,	καὶ μορφὴ τοῦ βασιλείου γένους
[4, 28]	πράξεις τὸν οὐ πονηρὸν εἶναι	πεφυκότα	παρακαλούσης, ἀλλ´ ἑκάτερος ἐπὶ τὴν
[4, 56]	ἔτυχον δὲ μήκωνες ἐν αὐτῷ	πεφυκυῖαι	πλήρεις ἤδη τοῦ καρποῦ καὶ
[4, 76]	ἐστρωμένης κομίζοντες ἀθεράπευτόν τε καὶ	πεφυρμένην	αἵματι τὴν νεκράν· ἣν πρὸ
[4, 71]	τῆς γυναικὸς ὡς ἔστιν αἵματι	πεφυρμένον	εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ προθέντες
[4, 43]	τιμωρίαι κατὰ τῶν ἐλεγχθέντων ἐγίνοντο	πικραὶ	καὶ ἀπαραίτητοι. ~Καὶ οὐκ ἀπέχρη
[4, 11]	ἐμῆς ψυχῆς δέος εἰσέρχεται, μὴ	πικρὰς	ἀμοιβὰς τῆς δικαιοσύνης ἀπολάβω. ἐπιβουλεύομαι
[4, 58]	προσεδόκων τε καὶ ἐδεδοίκεσαν καίτοι	πικρὸς	ὀργὴν καὶ περὶ τὰς τιμωρίας
[4, 24]	κλίναις αὐτῶν ἐκκομιζομέναις παρακολουθῶσι τοὺς	πίλους	ἔχοντες ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς· ἐν
[4, 10]	προῆλθεν εἰς τὴν ἀγορὰν ἐσθῆτα	πιναρὰν	περιβεβλημένος καὶ κατηφὴς συνούσης αὐτῷ
[4, 29]	καθέξειν ἐν ἑαυτῷ τοὺς λόγους	πίστεις	ἐπιθέντος δι´ ὅρκων, οὓς ἐκείνη
[4, 30]	Ταρκύνιος, καὶ αὐτίκα δοὺς αὐτῇ	πίστεις	καὶ λαβὼν τὰ προτέλεια τῶν
[4, 55]	ὡς αὐτοὺς ἀφικόμενος, εἰ λάβοι	πίστεις,	ὅτι φυλάξουσιν αὐτὸν ὥσπερ καὶ
[4, 77]	μωρίαν. τοῦτό με τὸ πλάσμα	πιστευθὲν	ὑπὸ τοῦ τυράννου μὴ ταὐτὰ
[4, 38]	φίλων πρὸς τὸν Τύλλιον, ἵνα	πιστεύσας	ὡς φίλῳ γεγονότι ἧττον αὐτὸν
[4, 55]	καὶ ἵνα δὴ μᾶλλον αὐτῷ	πιστεύσειαν	ἀληθεύειν τὴν ἀπὸ τοῦ πατρὸς
[4, 10]	κελεύσας τοὺς ὑποχρέους, ὅσοι τὴν	πίστιν	ἀδύνατοι ἦσαν φυλάττειν, τίσιν ὀφείλουσι
[4, 56]	ὅτι καταπεφευγὼς εἰς τὴν ἐκείνων	πίστιν	ἅμα τοῖς ἑταίροις κινδυνεύει συλληφθεὶς
[4, 58]	καὶ τὰ ἴδια πάντα κεκομισμένων	πίστιν.	καὶ ἵνα μηδὲν αὐτοῖς ἔτι
[4, 9]	ἀλλ´ οὔτε τὴν ἐμαυτοῦ προδώσω	πίστιν	οὐδὲ τὴν τῶν παιδίων ἐρημίαν
[4, 58]	Ῥώμῃ κείμενον ἐν ἱερῷ Διὸς	Πιστίου,	ὃν Ῥωμαῖοι Σάγκον καλοῦσιν, ἀσπὶς
[4, 44]	ἐκ τοῦ πλήθους, ὅσον ἦν	πιστὸν	ἑαυτῷ καὶ εἰς τὰς πολεμικὰς
[4, 2]	τὸ μύθευμα οὐ πάνυ τι	πιστὸν	εἶναι δοκοῦν ἑτέρα τις ἐπιφάνεια
[4, 55]	τε τούτων δόξαντες φίλον {τε}	πιστὸν	εἶναί σφισι τὸν ἄνδρα καὶ
[4, 10]	ἐκκλησίας ἐγένετο τῶν μέν, ὅτι	πιστὸς	ἦν καὶ δίκαιος περὶ τοὺς
[4, 3]	ἀξιῶν. ἐν οἷς ἅπασιν ἐξητάσθη	πιστὸς	καὶ δίκαιος, καὶ οὐδὲν ᾤοντο
[4, 85]	ἀναλαβὼν καὶ τῶν ἑταίρων τοὺς	πιστοτάτους,	ἐλαύνων τοὺς ἵππους ἀπὸ ῥυτῆρος,
[4, 55]	μὲν ἐκ τῶν ἑταίρων τοὺς	πιστοτάτους	ἔπεμπεν ὡς αὐτομόλους φράσοντας τοῖς
[4, 61]	στοίχῳ κιόνων, ἐκ δὲ τῶν	πλαγίων	ἁπλῷ· ἐν δ´ αὐτῷ τρεῖς
[4, 13]	μέγεθος ἐξετάζειν βουλήσεται τῆς Ῥώμης,	πλανᾶσθαί	τ´ ἀναγκασθήσεται καὶ οὐχ ἕξει
[4, 77]	ἐσκηψάμην μωρίαν. τοῦτό με τὸ	πλάσμα	πιστευθὲν ὑπὸ τοῦ τυράννου μὴ
[4, 61]	ὑπεροχῆς τοῦ μήκους παρὰ τὸ	πλάτος	οὐδ´ ὅλων πεντεκαίδεκα ποδῶν. ἐπὶ
[4, 44]	τὰς ὑπονόμους σήραγγας ἕτεροι καὶ	πλάττοντες	τὰς ἐν αὐταῖς καμάρας καὶ
[4, 50]	συμμάχων ἀφιγμένην δύναμιν προσλαβὼν πολλῷ	πλείονα	τῆς πολιτικῆς ὑπάρχουσαν. δῃώσας δ´
[4, 12]	μέμνηνται τῶν εὐεργεσιῶν, καὶ ἔτι	πλείονα	ὑποσχόμενος ἀγαθὰ ποιήσειν, ἐὰν αὐτὸν
[4, 19]	οὐσίας ἐλάττοσι μὲν οὖσιν, εἰς	πλείονας	δὲ λόχους μεμερισμένοις, στρατεύεσθαί τε
[4, 42]	τὴν πόλιν ἑκόντες καὶ πολλῷ	πλείονες	ἐγένοντο τῶν ἑτέρων. ἦσαν δέ
[4, 73]	ὅταν ἀπαλλαγῶμεν τῆς τυραννίδος μετὰ	πλείονος	ἐξουσίας καὶ κατὰ σχολὴν βουλευομένοις
[4, 62]	ἐλαττόνων, ἣν οὐδὲ περὶ τῶν	πλειόνων	ἐδυνήθη λαβεῖν, ἀπελθοῦσα πάλιν τὰς
[4, 75]	πολίταις δότω· ἐὰν δὲ τοῖς	πλείοσι	δόξῃ λόχοις κυρίαν εἶναι τὴν
[4, 84]	τε καὶ ἐπικελευόμενον, τοῖς δὲ	πλείοσιν	αὐτῶν καὶ δάκρυα ὑφ´ ἡδονῆς
[4, 19]	τὰ μέτρια καὶ μικρὰ κεκτημένοις	πλείοσιν	οὖσιν ἐν ἐλάττοσι λόχοις, στρατεύεσθαί
[4, 45]	ὁ χρόνος καὶ ἐδόκει τοῖς	πλείοσιν	ὕβρις εἶναι τὸ πρᾶγμα, ἀνήρ
[4, 51]	τὰ δεινὰ ὑπεκδύντες, οἱ δὲ	πλείους	κατεκόπησαν ὑπὸ τῶν πολεμίων ἢ
[4, 21]	τὸ μέγιστον ἔχοντας τίμημα λόχους,	πλείους	μὲν ὄντας τῶν ὑπολειπομένων, ἐλάττονα
[4, 20]	ἐν ταῖς ψηφοφορίαις ἐπεκράτουν μακρῷ	πλείους	ὄντες ἐκείνων. τοῦτο συνιδὼν ὁ
[4, 20]	τῶν πεζῶν ὀγδοήκοντα. οὗτοι τρισὶ	πλείους	ὄντες τῶν ὑπολειπομένων εἰ ταὐτὸ
[4, 19]	δὲ λόχους μεμερισμένοις, στρατεύεσθαί τε	πλείους	στρατείας οὐδέποτε ἀναπαυομένους καὶ χρήματα
[4, 18]	ἐλάττονα δώδεκα καὶ ἡμίσους μνῶν,	πλείους	τὸν ἀριθμὸν ὄντας τῶν προτέρων,
[4, 53]	ἔτι γὰρ ἕστηκεν αὐτοῦ τὰ	πλεῖστα.	εἰς ταύτην συνερρύησαν Πωμεντίνων τε
[4, 79]	τὸν ἐπιεικέστατον τῶν βασιλέων καὶ	πλεῖστα	ὑμᾶς εὖ ποιήσαντα φανερῶς ἀποσφάξας
[4, 24]	δὲ τῆς ἐλευθερίας οἱ μὲν	πλεῖστοι	προῖκα διὰ καλοκἀγαθίαν· καὶ κράτιστος
[4, 25]	τῆς γνώμης ἔργα ὑπολαβών, ἧς	πλεῖστοί	τ´ ἀπολαύουσι καὶ ἐπὶ μήκιστον
[4, 45]	ἐκ τοῦ Λατίνων ἔθνους καὶ	πλεῖστον	ἁπάντων δυνάμενον ἐσπούδαζε φίλον ποιήσασθαι
[4, 8]	ἐπιτελεσθέντων. συνιόντες τε πολλάκις οἱ	πλεῖστον	ἐξ αὐτῶν δυνάμενοι διελέγοντο πρὸς
[4, 21]	δεῖ, καὶ τοὺς τῶν κινδύνων	πλεῖστον	τῶν ἄλλων μεταλαχόντας καὶ πράξοντας
[4, 66]	τὴν χάριν· κάλεσον ὅσους δύνασαι	πλείστους	φίλους τε καὶ συγγενεῖς, ἵνα
[4, 52]	ἐγένετο κύριος. Ἤδη δὲ τῶν	πλείστων	αὐτῷ κατὰ νοῦν χωρούντων πόλεμος
[4, 42]	μοῖραν ἀπέθυεν, αὐτὸς δὲ τὰ	πλείω	κατεῖχεν. ἔμελλον δ´ ἄρα πολλοὶ
[4, 9]	ποιήσουσιν, ὅσα προσήκει, οὐδὲν δέομαι	πλείω	λέγειν· ἃ δὲ παρεσκεύασμαι ποιεῖν
[4, 34]	ἀντὶ τῆς ἐπιφθόνου ταύτης καὶ	πλείω	τὰ λυπηρὰ τῶν ἡδέων ἐχούσης
[4, 43]	οὐ μετὰ πολὺν χρόνον ἔτι	πλείω	τὰ χαλεπά. τούς τε γὰρ
[4, 19]	στρατείας οὐδέποτε ἀναπαυομένους καὶ χρήματα	πλείω	τῶν ἄλλων εἰσφέρειν· τοῖς δὲ
[4, 6]	παρεγένετο μὲν εἰς Ῥώμην οὐ	πλείω	τῶν πέντε καὶ εἴκοσι γεγονὼς
[4, 7]	ὁ τοῦ βίου χρόνος αὐτῷ	πλείων	ἀναφαίνεται τῶν ἑκατὸν καὶ δέκα
[4, 81]	Ταρκύνιος; νὴ Δία. καὶ τί	πλέον	ἡμῖν ἔσται τότε, τί δ´
[4, 20]	παρεμυθήσατο καὶ τὴν ὀργὴν ἐπράυνε	πλεονέκτημα	δωρησάμενος, ἐξ οὗ πάσης ἔμελλον
[4, 20]	τοὺς δημοτικούς. ἦν δὲ τὸ	πλεονέκτημα	περὶ τὰς ἐκκλησίας, ἐν αἷς
[4, 55]	οἱ Γάβιοι μέγα προσγεγονέναι σφίσι	πλεονέκτημα	πολλῶν ὡς αὐτοὺς ἀφικομένων καὶ
[4, 21]	~Τοῦτο τὸ πολίτευμα καταστησάμενος καὶ	πλεονέκτημα	τοῖς πλουσίοις τηλικοῦτο δοὺς ἔλαθε
[4, 82]	καὶ περὶ μὲν τῆς Ταρκυνίου	πλεονεξίας	πολλοὺς ἀναιρεῖσθαι πολέμους, περὶ δὲ
[4, 72]	καταστῆσαι, τὰς ὕβρεις καὶ τὰς	πλεονεξίας	τῶν ὀλίγων προφερόμενοι καὶ τὰς
[4, 61]	περίοδον, διακοσίων ποδῶν ἔγγιστα τὴν	πλευρὰν	ἔχων ἑκάστην· ὀλίγον δέ τι
[4, 61]	ἔνεισι σηκοὶ παράλληλοι κοινὰς ἔχοντες	πλευράς,	μέσος μὲν ὁ τοῦ Διός,
[4, 39]	τῷ πάθει μᾶλλον ἢ τῇ	πληγῇ	στενάξας ἄγει βίᾳ τὰς ἡμιόνους
[4, 67]	μίαν ἐνέγκασα διὰ τῶν στέρνων	πληγὴν	ἕως τῆς καρδίας ὠθεῖ {τὸ
[4, 4]	πρὸς ἅπαντας ἐξενεχθῆναι παρασκευάσωμεν, ὅτι	πληγὴν	οὐδεμίαν ἔχει καίριον, οἵ τ´
[4, 4]	ἀρχὴν ὁμιλίαις τε φιλανθρώποις τὸ	πλῆθος	ἀναλαμβάνων καὶ τοῦ μηδὲν ἀδίκημα
[4, 47]	τοὺς τρόπους, οἷς ἔδει τὸ	πλῆθος	ἀποθεραπεύειν, ἀπελογίζοντο. αὐτὸς δ´ ὁ
[4, 16]	γραμματεῖα καὶ διαγνοὺς τό τε	πλῆθος	αὐτῶν καὶ τὰ μεγέθη τῶν
[4, 15]	τῶν ἐν ἄστει διατριβόντων τὸ	πλῆθος	εἰδέναι, τῶν τε γεννωμένων καὶ
[4, 23]	πράγματι καὶ δυσανασχετούντων συγκαλέσας τὸ	πλῆθος	εἰς ἐκκλησίαν Πρῶτον μὲν θαυμάζειν,
[4, 8]	ἀρχὴν καθέξειν, καὶ συγκαλέσας τὸ	πλῆθος	εἰς ἐκκλησίαν τά τε παιδία
[4, 19]	εἰ τύχοι, στρατιωτῶν, καταδιαιρῶν τὸ	πλῆθος	εἰς τοὺς ἑκατὸν ἐνενηκοντατρεῖς λόχους
[4, 19]	λόχους τὸ ἐπιβάλλον ἑκάστῳ λόχῳ	πλῆθος	ἐκέλευε παρέχειν ἕκαστον λόχον· τὴν
[4, 18]	στράτευμα· τὸ δὲ τῶν ἱππέων	πλῆθος	ἐπέλεξεν ἐκ τῶν ἐχόντων τὸ
[4, 36]	αἱ δ´ εἰς τὸ δημοτικὸν	πλῆθος	εὐεργεσίαι λυπεῖν ὑμᾶς δοκοῦσι, περὶ
[4, 6]	τῶν ἐτῶν τοῦτο συνάγεται τὸ	πλῆθος.	ἡ γυνὴ δ´ εἰ πέντε
[4, 20]	στρατείας τε καὶ εἰσφορᾶς πολιτῶν	πλῆθος	ἦν· ὁποτέρᾳ δὲ προσθοῖτο τῶν
[4, 58]	συγκαλέσας δ´ εἰς ἐκκλησίαν τὸ	πλῆθος	καὶ βασιλικὸν ἐκ τυραννικοῦ τρόπου
[4, 56]	ἀναιρεῖν, συνεκάλεσεν εἰς ἐκκλησίαν τὸ	πλῆθος	καὶ πολὺν ὑπὲρ αὑτοῦ λόγον
[4, 50]	γενέσθαι καὶ τὸ τῶν θεραπόντων	πλῆθος	οὐδ´ ἀριθμηθῆναι ῥᾴδιον τοῖς στρατιώταις
[4, 71]	δέονται. ὅταν δὲ λάβωμεν τὸ	πλῆθος	ὡρμημένον καταλῦσαι τὴν μοναρχίαν ψῆφόν
[4, 43]	τὸ πολίτευμα πολὺ τοῦ δημοτικοῦ	πλήθους	ἀπανήλωσεν ἐπὶ τῆς πρώτης εὐθὺς
[4, 67]	ἐκείνῳ πράξων ἀπόστασιν τοῦ στρατιωτικοῦ	πλήθους	ἀπὸ τῶν τυράννων. ἄρτι δ´
[4, 84]	ἑκάστῳ τῶν λεγομένων ἐκ τοῦ	πλήθους	ἐγίνοντο διασημαίνουσαι τὸ βουλόμενόν τε
[4, 57]	ψυχῆς ἀγωνιῶντες. ~Ἠρεθισμένου δὲ τοῦ	πλήθους	καὶ μετὰ πολλῆς προθυμίας πυνθανομένου,
[4, 44]	παρανομεῖν, ἀλλ´ ἐπιλέξας ἐκ τοῦ	πλήθους,	ὅσον ἦν πιστὸν ἑαυτῷ καὶ
[4, 12]	τὴν ἀρχὴν παρὰ τοῦ δημοτικοῦ	πλήθους	πολλὰ χαίρειν τῇ βουλῇ φράσας,
[4, 30]	παρακαλοῦντες ἔκ τε τοῦ δημοτικοῦ	πλήθους	τοὺς ἀπορωτάτους, οἷς οὐδενὸς τῶν
[4, 41]	οὗτος ὑπεριδὼν μὲν τοῦ δημοτικοῦ	πλήθους,	ὑπεριδὼν δὲ τῶν πατρικίων, ὑφ´
[4, 71]	ἐκκλησίαν. ὅταν δὲ συνέλθῃ καὶ	πλήθουσαν	ἴδωμεν τὴν ἀγοράν, προελθὼν Λουκρήτιός
[4, 37]	ἑταίροις· τὸν δὲ Τύλλιον ἡ	πληθὺς	ἅπασα μετὰ χαρᾶς καὶ κρότου
[4, 15]	ἵνα δὲ καὶ τούτων ἡ	πληθὺς	μὴ δυσεύρετος, ἀλλ´ εὐλόγιστος ᾖ
[4, 74]	τὰς ἁλουργεῖς καὶ χρυσοσήμους ἀμπεχόνας,	πλὴν	εἰ μὴ κατὰ καιρούς τινας
[4, 7]	ἠγνόησαν οἱ τὰ Ῥωμαϊκὰ συνταξάμενοι	πλὴν	ἑνός, οὗ μετὰ μικρὸν ἐρῶ
[4, 35]	ἐκκλησίαν συναγαγεῖν κἀκεῖ μου κατηγορεῖν.	πλὴν	ἐπεὶ σὺ τοῦτο πέφευγας, ἐγὼ
[4, 53]	νῦν μὲν οὐκέτι συνοικουμένη πᾶσα,	πλὴν	ὅσα μέρη πανδοκεύεται κατὰ τὴν
[4, 56]	δὲ μήκωνες ἐν αὐτῷ πεφυκυῖαι	πλήρεις	ἤδη τοῦ καρποῦ καὶ συγκομιδῆς
[4, 52]	ὄντες ἐν ὁδῷ· ὡς δὴ	πλησίον	ἐγένοντο καὶ εἶδον ἐπὶ δορατίων
[4, 51]	τοὺς ἀγρούς, ἡ μὲν Ἠρήτου	πλησίον	θεμένη τὸν χάρακα, ἡ δὲ
[4, 50]	δ´ ἐδόκουν ἁπάντων εἶναι τῶν	πλησιοχώρων	καὶ διὰ τὴν πολλὴν εὐτυχίαν
[4, 21]	πολίτευμα καταστησάμενος καὶ πλεονέκτημα τοῖς	πλουσίοις	τηλικοῦτο δοὺς ἔλαθε τὸν δῆμον,
[4, 21]	γενομένου δὲ τούτου τοῖς μὲν	πλουσίοις	τοῖς πολλὰ δαπανωμένοις καὶ μηδεμίαν
[4, 20]	ἅπαν ἐπιθεὶς τὸ βάρος τοῖς	πλουσίοις	τῶν τε κινδύνων καὶ τῶν
[4, 20]	συνιδὼν ὁ Τύλλιος ἐπὶ τοὺς	πλουσίους	μετέθηκε τὸ τῶν ψήφων κράτος.
[4, 20]	δ´ ὄντων, ὥσπερ εἰκός, τῶν	πλουσίων,	οἱ πένητες ἐν ταῖς ψηφοφορίαις
[4, 43]	ἴσον διάφορον ὁ πενέστατος τῷ	πλουσιωτάτῳ	κατέφερε. τοῦτο τὸ πολίτευμα πολὺ
[4, 64]	εἶχεν ἐπιβουλεύων αὐτῇ διὰ τὸν	πλοῦτον	εὐδαιμονούσῃ μάλιστα τῶν ἐν Ἰταλίᾳ
[4, 42]	τὴν μεταβολὴν καὶ οἷς πολὺς	πλοῦτος	ἦν. οἱ δ´ ὑπάγοντες αὐτοὺς
[4, 29]	δεῖ. ὑπάρχει δέ σοι καὶ	πλοῦτος	ἱκανὸς καὶ φίλοι πολλοὶ καὶ
[4, 25]	βασιλεῖς οὔτ´ εἴ τις ἄλλη	πλούτου	καὶ πολυχειρίας ἐπίδειξις ἦν ἀνδρὸς
[4, 68]	οὐδὲν μὲν ἀδίκημα, τοῦ δὲ	πλούτου	προαχθεὶς εἰς ἐπιθυμίαν, ὃν ἐκ
[4, 52]	ἀποσκευὴν ἀναλαβὼν εἰς Ῥώμην ἀπῄει	πλουτοῦσαν	τὴν στρατιὰν ἀπάγων. ἐποιήσατο δὲ
[4, 66]	καὶ τίς ὕβρικεν αὐτὴν καὶ	ποδαπὴν	ὕβριν ἀξιοῦντος λέγειν· Ἀκούσῃ τὰς
[4, 81]	πᾶσαν ἀκριβοῖ τὴν τυραννικὴν κακίαν,	ποδαποὺς	χρὴ νομίζειν ἔσεσθαι τοὺς ἐξ
[4, 61]	βεβηκὼς ὀκτάπλεθρος τὴν περίοδον, διακοσίων	ποδῶν	ἔγγιστα τὴν πλευρὰν ἔχων ἑκάστην·
[4, 61]	τὸ πλάτος οὐδ´ ὅλων πεντεκαίδεκα	ποδῶν.	ἐπὶ γὰρ τοῖς αὐτοῖς θεμελίοις
[4, 39]	δ´ ἐκπικρανθεῖσα καὶ ἀπὸ τῶν	ποδῶν	τὸ βάθρον ἁρπάσασα βάλλει τὸν
[4, 13]	προβαίνουσα ἔτι πόλις ἐστὶ καὶ	πόθεν	ἄρχεται μηκέτ´ εἶναι πόλις, οὕτω
[4, 80]	οἱ πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς;	πόθεν;	πολλοῦ γε καὶ δεῖ. ἐκεῖνοι
[4, 83]	ἅπασιν ἀνθρώποις ὁ τῆς ἐλευθερίας	πόθος,	καὶ πᾶσα μεταβολῆς πρόφασις τοῖς
[4, 83]	εἰς τὰ πράγματα χρησόμεθα καὶ	ποίαις	συμμαχίαις; τοῦτο γὰρ λοιπὸν εἰπεῖν.
[4, 80]	προβούλευμα συνεδρίου; τίνα μεσοβασιλέων διάγνωσιν;	ποίαν	δήμου ψηφοφορίαν; ποίους οἰωνοὺς αἰσίους;
[4, 14]	ἢ κωμάρχας, οἷς προσέταξεν εἰδέναι,	ποίαν	οἰκίαν ἕκαστος οἰκεῖ. Ἔπειτα κατὰ
[4, 2]	θαυμαστὴ καὶ παράδοξος ἧττον ἀπιστεῖσθαι	ποιεῖ.	καθημένου γάρ ποτ´ αὐτοῦ μεσούσης
[4, 29]	ἀνδρὸς ἀνήρ, ὅς με ταπεινὴν	ποιεῖ	μεγάλων οὖσαν ἀξίαν καὶ καλὴν
[4, 66]	σεαυτῷ τρόπον καὶ μὴ πολὺν	ποίει	χρόνον τὸν διὰ μέσου. ~Ταχείᾳ
[4, 56]	βουλόμενος, ἃ τὸν υἱὸν ἐκέλευσε	ποιεῖν,	ἄγων τὸν ἄγγελον προῆλθεν εἰς
[4, 24]	τοὺς δούλους. οὐδὲν δὴ πρᾶγμα	ποιεῖν	αἰσχύνης ἢ βλάβης κοινῆς αἴτιον
[4, 12]	τινες διειληφότες τὴν ἀγορὰν βασιλέα	ποιεῖν	αὐτὸν ἐβόων καὶ συγκαλεῖν τὰς
[4, 23]	ὄντας ἀλλοτρίους· ἄτοπόν τε πρᾶγμα	ποιεῖν	αὐτοὺς ἔφη καὶ ἀμαθὲς ἅπασι
[4, 11]	δῆμον εὖ πεποίηκα καὶ παρεσκεύασμαι	ποιεῖν	ἀχθόμενοί τε καὶ ἀναξιοπαθοῦντες· οἱ
[4, 75]	δῆμον, ὡς τοῖς προγόνοις ἡμῶν	ποιεῖν	ἔθος ἦν, μηδενὸς ἀφαιρουμένους αὐτὸν
[4, 12]	τοῦ δήμου κρίματα, ὥσπερ αὐτῇ	ποιεῖν	ἔθος ἦν. τοῦτον δὲ τὸν
[4, 23]	εἰ μὲν πονηροὺς νομίζουσι, μὴ	ποιεῖν	ἐλευθέρους, εἰ δὲ χρηστούς, μὴ
[4, 85]	κατὰ λόχους, ὅ τι χρὴ	ποιεῖν,	ἐπειδὴ πᾶσιν ἐφάνη κύρια ἡγεῖσθαι
[4, 73]	βασιλικὴν ἀρχήν, ὡς Λακεδαιμονίους πυνθάνομαι	ποιεῖν	ἐπὶ πολλὰς ἤδη γενεάς, καὶ
[4, 72]	πρότεροι βασιλεῖς· τοῖς δὲ μηκέτι	ποιεῖν	ἐφ´ ἑνὶ δυνάστῃ τὰ κοινὰ
[4, 31]	οὖν σε, εἰ τὰ δίκαια	ποιεῖν	ἤθελες, ὅτε μοι τὸν οἶκον
[4, 60]	ὀρθή. ἐδόκει τοῖς ἀνδράσιν οὕτω	ποιεῖν,	καὶ λέγουσιν αὐτῷ τὸ τέρας.
[4, 5]	τὰ πρὸς τὴν θεραπείαν ἐπιτήδεια	ποιεῖν	καὶ τοὺς ἰατροὺς συγκαλεῖν. διαλιποῦσα
[4, 9]	ἐπιβαροῦνταί τε καὶ ἀναγκάζονται δανείσματα	ποιεῖν,	κουφοτέρας εἰς τὸ λοιπὸν φέρητε,
[4, 24]	πρῶτον ἐπιχειρήσαντα τοὺς δεδουλευκότας ἀστοὺς	ποιεῖν	μήτε τοὺς παραδεξαμένους τὸν νόμον
[4, 73]	αὐτοῖς θέσθαι προσηγορίαν. ἔπειτα μὴ	ποιεῖν	μίαν γνώμην ἁπάντων κυρίαν, ἀλλὰ
[4, 56]	δηλώσοντα καὶ πευσόμενον, τί χρὴ	ποιεῖν.	ὁ δὲ Ταρκύνιος οὐδὲ τὸν
[4, 55]	ἀδυνάτῳ γε, συγχωρήσαντος τοῦ πατρὸς	ποιεῖν	ὅσα βούλεται, σκήπτεται διαφορὰν πρὸς
[4, 35]	ἐπιμέλειαν τῶν κοινῶν παραλαβεῖν, ἐκεῖνα	ποιεῖν	σοι προσῆκεν· ἐξέτασιν τῶν ἐμῶν
[4, 32]	ἀποδιδράσκων, ὅπερ ἐστὶν ἀεί σοι	ποιεῖν	σύνηθες, ἐπὶ τὸν ἐκδημαγωγούμενον ὑπὸ
[4, 9]	ἔγνων καὶ ἴσην καὶ κοινὴν	ποιεῖν	τὴν πολιτείαν καὶ τὰ δίκαια
[4, 49]	Ἕρνικες μὲν οὖν ἅπαντες ἐψηφίσαντο	ποιεῖν	τὴν συμμαχίαν, ἐκ δὲ τοῦ
[4, 9]	πλείω λέγειν· ἃ δὲ παρεσκεύασμαι	ποιεῖν	ὑμᾶς αὐτὸς ἀγαθὰ καὶ ὧν
[4, 77]	τοὺς λόγους μέλλων πρὸς ὑμᾶς	ποιεῖσθαι,	ἄνδρες πολῖται, περὶ ἐμαυτοῦ πρῶτον
[4, 24]	παντὸς ἄρχειν ἀξιούσῃ τόπου τοιούτους	ποιεῖσθαι	πολίτας. ἔχοι δ´ ἄν τις
[4, 62]	ἐπισκέψεις τῶν χρησμῶν τοῖς ἀνδράσι	ποιεῖσθαι.	συνελόντι δ´ εἰπεῖν οὐδὲν οὕτω
[4, 33]	ὑπαρχούσης τῶν ἐμαυτοῦ κυρίους προειλόμην	ποιῆσαι.	ἔχεις τὸν τῆς ἐπιτροπῆς λόγον,
[4, 68]	βοηθείας συγγενικῆς ἔρημος ἔργον ἐπεχείρησε	ποιῆσαι	πάντων φρονιμώτατον, ἐπίθετον ἑαυτοῦ καταψεύσασθαι
[4, 36]	δήμῳ καὶ γενόμενος ἰδιώτης πειράσομαι	ποιῆσαι	πᾶσι φανερόν, ὅτι καὶ ἄρχειν
[4, 79]	νομιζόμενα τῷ κατὰ γῆς ἀνδρὶ	ποιῆσαι	τὴν ἀθλίαν ἀγχόνῃ διαχρησάμενος, ὑφ´
[4, 11]	ἡμῖν δοῦναι ταύτην δωρεάν, φανερὰν	ποιῆσαι	τὴν ὑμῶν αὐτῶν γνώμην. εἰ
[4, 75]	ὀξύν· ἐπ´ αὐτοῖς οἴομαι δεῖν	ποιῆσαι	τοῖς παραληψομένοις τὴν ἀρχήν. σκοπεῖσθαι
[4, 6]	ἀτόπων· ὧν ἕκαστον ἐγὼ πειράσομαι	ποιῆσαι	φανερὸν δι´ ὀλίγων. Ταρκύνιος ἐκ
[4, 26]	Ἑλλὰς ἐχρῆτο. ὃ καὶ αὐτὸ	ποιήσαιτ´	ἄν τις οὐ μικρὸν τεκμήριον
[4, 82]	κατασχούσας αὐτὴν ἀνάγκας διεξῆλθε πολλὰς	ποιησαμένη	δεήσεις καὶ ἀράς, ἵνα τιμωροὶ
[4, 67]	καὶ τῶν σὺν αὐτῷ παρόντων	ποιησαμένη	θεοῖς τε καὶ δαίμοσιν εὐξαμένη
[4, 27]	τοὺς θεοὺς ἀσεβημάτων, οὓς ἐγγυητὰς	ποιησάμενοι	τῶν ὁμολογιῶν παρέβησαν τὰ συγκείμενα,
[4, 35]	σοι προσῆκεν· ἐξέτασιν τῶν ἐμῶν	ποιησάμενον	ἁμαρτημάτων καὶ τὰς σαυτοῦ πράξεις
[4, 79]	βασιλέων καὶ πλεῖστα ὑμᾶς εὖ	ποιήσαντα	φανερῶς ἀποσφάξας καὶ οὔτ´ ἐκκομιδῆς
[4, 57]	κεφαλὴν ἀποτεμόντα πέμψαι. ταῦτα δὲ	ποιήσαντι	αὐτῷ τε καὶ τοῖς συλλαβομένοις
[4, 56]	δὴ καὶ τοῦ Ταρκυνίου τότε	ποιήσαντος	συνεὶς τὴν διάνοιαν τοῦ πατρὸς
[4, 56]	παίων τὴν κεφαλὴν ἀπήραττε. ταῦτα	ποιήσας	ἀπέστειλε τὸν ἄγγελον οὐδὲν ἀποκρινάμενος
[4, 9]	ἀντιποιουμένας τῆς ἀρχῆς, ὑπηκόους δὲ	ποιήσας	Τυρρηνοὺς ἅπαντας μέγιστον τῶν περιοίκων
[4, 11]	τὸ θῆλυ γένος ἐν ἀνδραπόδων	ποιήσασθαι	λόγῳ, πολὺ τὸ θηριῶδες ἔχοντες
[4, 57]	Πέτρωνι βουλευσαμένων ἐπέτρεψαν τῷ Σέξτῳ	ποιήσασθαι.	ὁ δὲ τοῖς ἰδίοις ἑταίροις
[4, 54]	μάλιστα κάμνοντες ὁμολογίας ᾤοντο δεῖν	ποιήσασθαι	πρὸς τοὺς Γαβίους καὶ τὸν
[4, 45]	πλεῖστον ἁπάντων δυνάμενον ἐσπούδαζε φίλον	ποιήσασθαι	τῷ γάμῳ συζεύξας τῆς θυγατρός,
[4, 7]	υἱωνοὶ τοῦ βασιλέως οἱ παῖδες,	ποιήσει	δ´ υἱοί, καὶ τοῦτ´ ἦν
[4, 4]	ἀφῶσιν, ὃ μᾶλλον αὐτοὺς οἶμαι	ποιήσειν,	ἀειφυγίᾳ καὶ δημεύσει τῶν ὑπαρχόντων,
[4, 12]	καὶ ἔτι πλείονα ὑποσχόμενος ἀγαθὰ	ποιήσειν,	ἐὰν αὐτὸν ἀποδείξωσι βασιλέα, προεῖπεν
[4, 12]	ἄξιον ἐπολέμησε πρὸς Τυρρηνοὺς πόλεμον.	ποιήσομαι	δὲ περὶ τῶν πολιτευμάτων αὐτοῦ
[4, 65]	ἔφη, χαρίσασθαί μοι, γυναῖκά σε	ποιήσομαι	καὶ βασιλεύσεις σὺν ἐμοὶ νῦν
[4, 39]	εἰσελθεῖν, ἀποστείλας τοὺς διαχρησομένους ἐκποδῶν	ποίησον.	Ταῦτ´ εἰποῦσα καὶ καθεζομένη πάλιν
[4, 49]	δεξαμένων τόπον μὲν ἀπέδειξεν, ἔνθα	ποιήσονται	τὴν σύνοδον ἐν μέσῳ μάλιστα
[4, 9]	ἐγνωκόσιν ὑμῖν τὰ δέοντα καὶ	ποιήσουσιν,	ὅσα προσήκει, οὐδὲν δέομαι πλείω
[4, 35]	οὗτοι γνῶσι πράττειν με δεῖν,	ποιήσω.	καὶ πρὸς μὲν σὲ ταῦθ´
[4, 35]	τοῦτο πέφευγας, ἐγὼ περὶ σοῦ	ποιήσω	καὶ συγκαλέσας τὸν δῆμον παρέξομαί
[4, 10]	ἐὰν δ´ ἐπὶ τῷ δήμῳ	ποιήσωσι	τὴν τοῦ βασιλέως προαίρεσιν, ἅπασαι
[4, 84]	ἀπροσδοκήτων ἀκούουσι λόγων· πάθη τε	ποικίλα	τὴν ἑκάστου ψυχὴν κατελάμβανεν οὐδὲν
[4, 80]	ὅτε τὴν ἀρχὴν Ταρκύνιος ἐλάμβανε;	ποῖον	προβούλευμα συνεδρίου; τίνα μεσοβασιλέων διάγνωσιν;
[4, 64]	ὁ Ταρκύνιος ἐπολιόρκει πρόφασιν μὲν	ποιούμενος,	ὅτι τοὺς ἐκ Ῥώμης φυγάδας
[4, 61]	καὶ καθ´ ἓν ἕκαστον χωρίον	ποιουμένου	τὰς ὑπὲρ τῆς εὑρέσεως ἐρωτήσεις
[4, 27]	τε πολλὰς ἀμφοτέρων μεγάλοις στρατεύμασι	ποιουμένων	εἰς τὴν ἀλλήλων καὶ παρατάξεις
[4, 48]	σεσωκέναι τοὺς ἀρίστους ἄνδρας, ἡγεμόνα	ποιοῦνται	τοῦ ἔθνους ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς
[4, 78]	ἐν καιρῷ δὲ νῦν αὐτὸ	ποιοῦντες	ἐπιτηδείῳ, ὑμᾶς τ´, ὦ δημόται,
[4, 7]	λύειν ἐπειράθησαν ἀτοπίαις, οὐ Τανακυλίδα	ποιοῦντες	μητέρα τῶν παιδίων, ἀλλὰ Γεγανίαν
[4, 85]	τὰ δόξαντα τοῖς ἐν ἄστει	ποιοῦντες	φανερά. ταῦτα τὰ γράμματα λαβόντες
[4, 21]	κράτος ἀφῃρημένοις τῶν μὴ ταὐτὰ	ποιούντων·	τοῖς δὲ πένησι τοῖς πολλοστὴν
[4, 80]	μεσοβασιλέων διάγνωσιν; ποίαν δήμου ψηφοφορίαν;	ποίους	οἰωνοὺς αἰσίους; οὐ λέγω ταῦτα
[4, 11]	ἀργυρωνήτοις παραχρήσονται τοῖς πένησιν, ὃ	ποιοῦσι	νῦν. καὶ ταῦτα δὴ τὰ
[4, 6]	ὑποτίθεμαι πέντε ὅλοις ἔτεσι, καὶ	ποιῶ	κατὰ τὸ πέμπτον καὶ εἰκοστὸν
[4, 60]	δεικνὺς πεύσεται παρ´ ὑμῶν, ἐπὶ	ποίῳ	τῶν μερῶν τούτων εὑρέθη ἡ
[4, 4]	ἀποτεθνηκέναι Ταρκύνιον καὶ ταφὰς αὐτοῦ	ποιῶμεν	ἀπὸ τοῦ φανεροῦ. δίκαιος δ´
[4, 84]	ἐὰν δέ τις παρὰ ταῦτα	ποιῶν	εὑρίσκηται τεθνάναι. ταύτην εἰ βουλομένοις
[4, 11]	ὁ τῶν παιδίων πάππος εὖ	ποιῶν	ὑμᾶς διετέλεσεν, ἀντὶ πολλῶν δέ,
[4, 43]	πολλοὶ βουλὰς ἀπορρήτους μετ´ ἀλλήλων	ποιῶνται	περὶ καταλύσεως τῆς ἀρχῆς. ἦσαν
[4, 36]	πράγματα παραλαβών, οὐ φθονῶ τῇ	πόλει	βελτίονος ἡγεμόνος· ἀποδοὺς δὲ τὴν
[4, 64]	ἀπὸ τῆς ἐν ἐκείνῃ τῇ	πόλει	διατριβῆς αὐτός τε Κολλατῖνος ἐκλήθη
[4, 23]	τοὺς δ´ ἀγνοοῦντας διδάσκων, ὅτι	πόλει	δυναστείας ἐφιεμένῃ καὶ μεγάλων πραγμάτων
[4, 62]	θαυμαστὸν εὐτύχημα τῇ Ῥωμαίων ὑπάρξαι	πόλει	εἴτε θεῶν τινος εἴτε δαιμόνων
[4, 43]	ἢ γειτόνων ἔν τε τῇ	πόλει	καὶ ἐπὶ τῶν ἀγρῶν ἐφ´
[4, 24]	ἔθος, ὡς οὐ πρέπον ἡγεμονικῇ	πόλει	καὶ παντὸς ἄρχειν ἀξιούσῃ τόπου
[4, 32]	ἑτέρους εἰπεῖν ἄνδρας ἐν τῇ	πόλει	κρείττους· ἐὰν δ´ ἐντεῦθεν ἀποδιδράσκων,
[4, 71]	ἵνα μηδὲν τῶν ἐν τῇ	πόλει	λεγομένων τε καὶ πραττομένων κατὰ
[4, 45]	τὸ πρᾶγμα, ἀνήρ τις ἐν	πόλει	μὲν οἰκῶν Κορίλλῃ, δυνατὸς δὲ
[4, 71]	μάθοιεν, ὅτι τὰ ἐν τῇ	πόλει	πάντα τοῖς τυράννοις ἐστὶν ἀλλότρια,
[4, 25]	δ´ αὐτῷ τὰ ἐν τῇ	πόλει	πράγματα τὸν κράτιστον εἰλήφει κόσμον,
[4, 25]	ἀλλήλων ἀναλαβόντες, εἴ τι πρόσκρουσμα	πόλει	πρὸς πόλιν ἐγεγόνει, δικασταὶ καθεζόμενοι
[4, 13]	κατὰ τὸ παρόν. τῇ τε	πόλει	προσέθηκε δύο λόφους, τόν τε
[4, 53]	ὡς καὶ τῶν ἐν τῇ	πόλει	συλληψομένων, ἔπεισαν αὐτοὺς συμπροθυμηθέντων καὶ
[4, 16]	πόλεμον ἐξιούσης ὑπομένοντας ἐν τῇ	πόλει	τὰ ἐντὸς τείχους φυλάττειν. αὕτη
[4, 83]	γὰρ αὐτῶν ἔχομεν ἐν τῇ	πόλει	τέκνα καὶ γυναῖκας καὶ γονεῖς,
[4, 72]	πρὸς τοὺς ὑπερέχοντας ἐλευθέρᾳ τε	πόλει	τὴν ἰσονομίαν ἀποφαίνοντες ἀσφαλεστάτην οὖσαν
[4, 6]	διὰ τὸ μηδεμιᾶς ἐν τῇ	πόλει	τιμῆς μεταλαμβάνειν. ἕτερος μὲν οὖν
[4, 24]	καὶ μένειν ἐφήσουσιν ἐν τῇ	πόλει·	τὸ δὲ μιαρὸν καὶ ἀκάθαρτον
[4, 1]	συγκατατίθεμαι, τοιαῦτ´ ἐστίν. ἐν Κορνικόλῳ	πόλει	τοῦ Λατίνων ἔθνους ἀνήρ τις
[4, 21]	καὶ τῶν στρατειῶν· τῇ δὲ	πόλει	τοὺς αὐτοὺς ἔχειν τοὺς βουλευσομένους
[4, 45]	καὶ Κίρκης, κατῴκει δ´ ἐν	πόλει	Τύσκλῳ, ἐδόκει δὲ τὰ πολιτικὰ
[4, 45]	αὐτοῦ τοὺς ἀρίστους ἐν ἑκάστῃ	πόλει	τῶν τὰ κοινὰ πραττόντων προσλαβὼν
[4, 23]	νομίμων διατελεῖ τοῦτ´ ἐν τῇ	πόλει	φυλαττόμενον. ~Ἐπειδὴ δὲ κατὰ τοῦτο
[4, 49]	αὐτὰς αἱ μετέχουσαι τῶν ἱερῶν	πόλεις	αἱ μὲν ἄρνας, αἱ δὲ
[4, 27]	Ταρκυνίου· τρεῖς δ´ ἐξ αὐτῶν	πόλεις,	αἳ προεξανέστησάν τε καὶ τὰς
[4, 9]	μὲν ὑμῖν τὰς Λατίνων τοσαύτας	πόλεις	ἀντιποιουμένας τῆς ἀρχῆς, ὑπηκόους δὲ
[4, 22]	μὴ θέλωσιν εἰς τὰς ἑαυτῶν	πόλεις	ἀπιέναι, μετέχειν τῆς ἰσοπολιτείας ἐπέτρεψε.
[4, 63]	καὶ κατὰ πολέμους καὶ δύο	πόλεις	ἀποικίσας τὴν μὲν καλουμένην Σιγνίαν
[4, 26]	καὶ τὰς μετεχούσας τῆς συνόδου	πόλεις.	αὕτη διέμεινεν ἡ στήλη μέχρι
[4, 49]	δὲ τοῦ Οὐολούσκων ἔθνους δύο	πόλεις	ἐδέξαντο μόναι τὰς προκλήσεις, Ἐχετρανοί
[4, 23]	αὐτοὺς σκοπεῖν, ὅσαι μὲν ἤδη	πόλεις	ἐκ δουλείας μετέβαλον εἰς ἐλευθερίαν
[4, 27]	ἔτει συνελθοῦσαι πάλιν αἱ δώδεκα	πόλεις	ἐξανηλωμέναι τῷ πολέμῳ τά τε
[4, 52]	ταῖς αὐταῖς συνθήκαις παραλαβὼν τὰς	πόλεις	ἐπὶ Σύεσσαν ᾤχετο. ἐκεῖθεν δὲ
[4, 46]	ὁμολογιῶν διεξελθὼν καὶ μεγάλα τὰς	πόλεις	εὐεργετήσειν ὑποσχόμενος, ἐὰν ἐν τῇ
[4, 25]	περὶ τοὺς αὐτοὺς τόπους τὰς	πόλεις	ἱδρυσάμενοι ἱερὰ κατεσκεύασαν ἀπὸ κοινῶν
[4, 27]	σὺν ἱκετηρίαις ἐπιτρέποντες Τυλλίῳ τὰς	πόλεις	καὶ μηδὲν ἀνήκεστον βουλεῦσαι περὶ
[4, 49]	ἐπρεσβεύσατο καὶ πρὸς τὰς Ἑρνίκων	πόλεις	καὶ πρὸς τὰς Οὐολούσκων προκαλούμενος
[4, 26]	ὡς καλὸν μὲν χρῆμα πολλαὶ	πόλεις	μιᾷ γνώμῃ χρώμεναι, αἰσχρὰ δ´
[4, 27]	αἱ παραδοῦσαι τὴν ἡγεμονίαν ἐκείνῳ	πόλεις	οὐκέτι φυλάττειν ἐβούλοντο τὰς ὁμολογίας
[4, 26]	ἐν ᾧ θύσουσί θ´ αἱ	πόλεις	συνερχόμεναι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἰδίας
[4, 27]	κατορθῶν ὁ Τύλλιος, ὅσαι κατὰ	πόλεις	τε καὶ πρὸς ὅλον τὸ
[4, 25]	καὶ αὐτὸς ἁπάσας τὰς μετεχούσας	πόλεις	τοῦ Λατίνων γένους συστῆσαι καὶ
[4, 49]	ἑορτῆς τε καὶ τῆς θυσίας	πόλεις	τριῶν δέουσαι πεντήκοντα ἐγένοντο. ταύτας
[4, 26]	ἐξ ὧν ἅπασαι συνήνεγκαν αἱ	πόλεις	χρημάτων τὸν τῆς Ἀρτέμιδος νεών,
[4, 30]	ἥκιστα, εἰ θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ	πολεμεῖν	ἀναγκασθήσεται καὶ τιμωρίας ὡς παρ´
[4, 38]	πόλεμον ἄσπειστον θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ	πολεμεῖν,	ἐπειδὴ τὸν οἰκεῖον καιρὸν ἔλαβε
[4, 7]	ἐκπεσών τε τῆς ἀρχῆς ἔτι	πολεμεῖν	Ῥωμαίοις οὐκ ἐλάττω τεττάρων καὶ
[4, 55]	τοῖς Γαβίοις δι´ ἀπορρήτων, ὅτι	πολεμεῖν	τῷ πατρὶ διέγνωκεν ὡς αὐτοὺς
[4, 23]	κἂν πρὸς πάντας ἀνθρώπους ἀναγκασθῇ	πολεμεῖν.	χωρὶς δὲ τοῦ κοινῇ χρησίμου
[4, 83]	ἐκείνῳ μὲν συναγωνιουμένους, ἡμῖν δὲ	πολεμήσοντας,	οὐκ ὀρθῶς δεδοίκασι. βαρεῖα γὰρ
[4, 45]	χρήμασι καὶ φίλοις καὶ τὰ	πολέμια	ἄλκιμος πολιτικόν τε λόγον εἰπεῖν
[4, 82]	τῆς ἄλλης τῆς εἰς τὰ	πολέμια	παρασκευῆς· μεστὴ γὰρ ἁπάντων ἡ
[4, 17]	ἁπάντων ἐπιλεχθέντες οἱ γενναιότατοι τὰ	πολέμια	τοὺς ἰδίους ἕκαστοι λόχους εὐπειθεῖς
[4, 26]	μέγισται καὶ λαμπρόταται αὗται μνημονεύονται,	πολεμικαὶ	δ´ αἱ πρὸς ἓν τὸ
[4, 37]	συμπαθῆ διεξῆλθε δημηγορίαν τάς τε	πολεμικὰς	ἑαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμούμενος, ἃς Ταρκυνίου
[4, 19]	εἰς τὰς ἄλλας χορηγίας τὰς	πολεμικὰς	ἐπιτελεσθησομένην συμμετρησάμενος, ὁπόση τις ἀρκοῦσα
[4, 44]	πιστὸν ἑαυτῷ καὶ εἰς τὰς	πολεμικὰς	χρείας ἐπιτήδειον, τὸ λοιπὸν ἠνάγκασεν
[4, 74]	ἕξων διὰ βίου, πάσης ἀπολελυμένος	πολεμικῆς	καὶ πολιτικῆς ἀσχολίας, ἓν τοῦτο
[4, 21]	δαπανωμένοις καὶ μηδεμίαν ἀνάπαυσιν τῶν	πολεμικῶν	κινδύνων λαμβάνουσιν ἧττον ἐσῄει βαρύνεσθαι
[4, 13]	γυμνὰ καὶ ἀτείχιστα καὶ ῥᾷστα	πολεμίοις	ἐλθοῦσιν ὑποχείρια γενέσθαι· καὶ εἰ
[4, 51]	ὑπὸ νύκτα πέμπει λαθὼν τοὺς	πολεμίους	ἐπὶ τὴν φέρουσαν ἀπὸ Φιδήνης
[4, 51]	Σαβῖνοι τεθαρρηκότες ἀντεπεξῄεσαν τούς τε	πολεμίους	οὐ πολλοὺς ὁρῶντες καὶ τὴν
[4, 81]	πατρικίων συμφοράς, ἃς καὶ τῶν	πολεμίων	ἄν τις μαθὼν δακρύσειε, σιωπῶ,
[4, 54]	δῃουμένης διὰ τὰς συνεχεῖς τῶν	πολεμίων	εἰσβολὰς τῆς γῆς καὶ μηκέτι
[4, 52]	αὐτὰς οἱ Ῥωμαῖοι καταπλήξεως τῶν	πολεμίων	ἕνεκα· μαθόντες, ὅτι διέφθαρται τὸ
[4, 15]	τῶν ἀγρῶν ἅπαντες, ὁπότε γένοιτο	πολεμίων	ἔφοδος, καὶ τὰ πολλὰ διενυκτέρευον
[4, 51]	δὲ πλείους κατεκόπησαν ὑπὸ τῶν	πολεμίων	ἢ παρέδοσαν ἑαυτούς. ἀντέσχον δ´
[4, 3]	ἀποδειχθεὶς ἡγεμὼν ἐτρέψατο τοὺς τῶν	πολεμίων	ἱππεῖς καὶ μέχρι πόλεως Ἀντέμνης
[4, 54]	ταῖς πόλεσιν ἐν τοῖς μακροῖς	πολέμοις	δῃουμένης διὰ τὰς συνεχεῖς τῶν
[4, 7]	οὐκ εἶχε δὲ λόγον ἐν	πολέμοις	ἐξετάζεσθαι ἓξ καὶ ἐνενήκοντα βεβιωκὼς
[4, 16]	χώραν δὲ κατεῖχεν ἐν τοῖς	πολέμοις	τὴν προαγωνιζομένην τῆς φάλαγγος ὅλης.
[4, 55]	Ταρκυνίου καὶ οὔτε διαλύσασθαι τὸν	πόλεμον	αἰσχρῶς ὑπομένοντος οὔτ´ ἀντέχειν ἔτι
[4, 53]	συμμαχίας· τὸν κατὰ τοῦ Ταρκυνίου	πόλεμον	ἀναλαβεῖν. ἐγίνοντο δὴ μετὰ ταῦτα
[4, 38]	εὐδιάλλακτον ὄντα καὶ οὐκ ἀξιοῦντα	πόλεμον	ἄσπειστον θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν,
[4, 20]	ἢ περὶ νόμου διαγινώσκειν ἢ	πόλεμον	ἐκφέρειν δόξειεν αὐτῷ, τὴν λοχῖτιν
[4, 16]	οὓς ἔδει τῆς νεότητος εἰς	πόλεμον	ἐξιούσης ὑπομένοντας ἐν τῇ πόλει
[4, 17]	τῶν κατασκευαζόντων τὰ εἰς τὸν	πόλεμον	εὔχρηστα· δύο δὲ σαλπιστῶν τε
[4, 54]	πρὸς τοὺς Γαβίους καὶ τὸν	πόλεμον	ἐφ´ οἷς ἂν ἐκεῖνοι θέλωσι
[4, 62]	δυστυχίας τινὸς μεγάλης συμπεσούσης κατὰ	πόλεμον	ἢ τεράτων τινῶν καὶ φαντασμάτων
[4, 50]	δ´ ἦσαν ἕτοιμοι προσδεχόμενοι τὸν	πόλεμον	καὶ ἐν τοῖς ὅπλοις. συνάψας
[4, 52]	σπεισάμενος δὴ πρὸς αὐτοὺς τὸν	πόλεμον	καὶ ἐπὶ ταῖς αὐταῖς συνθήκαις
[4, 27]	ἐπηγάγοντο κατὰ Ῥωμαίων ἐξενεγκεῖν τὸν	πόλεμον,	Καιρητανοὺς καὶ Ταρκυνιήτας καὶ Οὐιεντανούς,
[4, 12]	λόγου ἄξιον ἐπολέμησε πρὸς Τυρρηνοὺς	πόλεμον.	ποιήσομαι δὲ περὶ τῶν πολιτευμάτων
[4, 27]	εἰπὼν καταλύεται τὸν πρὸς αὐτοὺς	πόλεμον,	ταῖς μὲν ἄλλαις πόλεσιν ἁπλῶς
[4, 82]	ὁ τύραννος ἐξιὼν ἐπὶ τὸν	πόλεμον,	Ταρκυνίου δὲ Κολλατίνου γυνὴ τοῦ
[4, 6]	ἡγούμενος ἐπὶ τὸν πρὸς Λατίνους	πόλεμον	ὑπὸ τοῦ βασιλέως πέμπεται, ὡς
[4, 27]	ἅπασα ἡ Τυρρηνία. οὗτος ὁ	πόλεμος	εἴκοσι διέμεινεν ἔτη συνεχῶς πολεμούμενος
[4, 52]	πλείστων αὐτῷ κατὰ νοῦν χωρούντων	πόλεμος	ἐκ τῶν ὁμόρων ἀνέστη χρόνῳ
[4, 58]	ὁ μὲν δὴ πρὸς Γαβίους	πόλεμος	τοιούτου τέλους ἔτυχεν. ~Ταρκύνιος δὲ
[4, 64]	κάμνοντες ἐπὶ τῇ τριβῇ τοῦ	πολέμου	καὶ οἱ κατὰ πόλιν ἀπειρηκότες
[4, 25]	περὶ τοῦ πρὸς τοὺς βαρβάρους	πολέμου	καὶ περὶ τῆς πρὸς ἀλλήλους
[4, 85]	καὶ τὸν Ὁράτιον ἀνοχὰς τοῦ	πολέμου	καταστησάμενοι πρὸς τοὺς Ἀρδεάτας πεντεκαιδεκαετεῖς
[4, 62]	χρησμοὶ μέχρι τοῦ Μαρσικοῦ κληθέντος	πολέμου	κείμενοι κατὰ γῆς ἐν τῷ
[4, 55]	πατέρα περὶ τῆς καταλύσεως τοῦ	πολέμου·	μαστιγωθεὶς δ´ ὑπ´ αὐτοῦ ῥάβδοις
[4, 83]	οὔτ´ ὀλίγων ὄντων οὔτ´ ἀπείρων	πολέμου·	πρὸς δὲ τούτοις ταῖς παρὰ
[4, 17]	ὀργάνοις ἐπισημαινόντων τὰ παρακλητικὰ τοῦ	πολέμου.	προσέκειντο δ´ οἱ μὲν χειροτέχναι
[4, 20]	τοὺς δ´ ἀνελεῖν, καὶ περὶ	πολέμου	συνισταμένου τε καὶ καταλυομένου διαγνῶναι.
[4, 83]	ὁρῶσι μεταποιουμένους ἄσμενοι συναροῦνται τοῦ	πολέμου·	τυραννὶς γὰρ ἅπασιν ἐχθρὰ τοῖς
[4, 27]	πόλεμος εἴκοσι διέμεινεν ἔτη συνεχῶς	πολεμούμενος	εἰσβολάς τε πολλὰς ἀμφοτέρων μεγάλοις
[4, 11]	τῶν εἰσφορῶν τῶν εἰς τοὺς	πολέμους,	εἰ τιμήσασθαι τοὺς βίους ἀναγκασθήσονται
[4, 63]	ἐν εἰρήνῃ τε καὶ κατὰ	πολέμους	καὶ δύο πόλεις ἀποικίσας τὴν
[4, 27]	ἐν εἰρήνῃ τε καὶ κατὰ	πολέμους	καὶ ναοὺς δύο κατασκευασάμενος Τύχης,
[4, 23]	ἵνα διαρκέσῃ πρὸς πάντας τοὺς	πολέμους	οἰκείοις ὅπλοις χρωμένη, καὶ μὴ
[4, 82]	τῆς Ταρκυνίου πλεονεξίας πολλοὺς ἀναιρεῖσθαι	πολέμους,	περὶ δὲ τῆς ἑαυτῶν ἐλευθερίας
[4, 45]	συνετὸς ἐν ὀλίγοις εἶναι καὶ	πολέμους	στρατηγεῖν ἱκανός. τοῦτον τὸν ἄνδρα
[4, 25]	συναγαγεῖν, ἵνα μὴ στασιάζουσαι καὶ	πολεμοῦσαι	πρὸς ἀλλήλας ὑπὸ τῶν προσοικούντων
[4, 36]	παρ´ αὐτῶν, τίνος ἀδικήματος ἕνεκα	πολεμοῦσί	μοι καὶ ἐπὶ τίνι τῶν
[4, 7]	ἐν τῷ πρὸς Ἀρδεάτας εἰσάγεται	πολέμῳ	καὶ πάντα τὰ ἔργα δι´
[4, 46]	αὐτὴν κατέσχεν ὁ πάππος αὐτοῦ	πολέμῳ	κτησάμενος, καὶ τὰς συνθήκας παρείχετο
[4, 59]	ἐκεῖνος γὰρ ἐν τῷ τελευταίῳ	πολέμῳ	μαχόμενος πρὸς Σαβίνους εὔξατο τῷ
[4, 27]	αἱ δώδεκα πόλεις ἐξανηλωμέναι τῷ	πολέμῳ	τά τε σώματα καὶ τὰ
[4, 24]	ᾤοντο, εἰ τοῖς ἀφαιρεθεῖσιν ἐν	πολέμῳ	τήν τε πατρίδα καὶ τὴν
[4, 3]	ἔν τε τῷ πρὸς Σαβίνους	πολέμῳ	τῷ πρώτῳ συστάντι τῶν ἱππέων
[4, 19]	ὅτι πᾶσιν ἀνθρώποις ἆθλα τῶν	πολέμων	ἐστὶ τὰ χρήματα καὶ περὶ
[4, 45]	καὶ τῶν ὑπαιθρίων ἐπεχείρει πειρᾶσθαι	πολέμων	καὶ στρατιὰν ἐπὶ Σαβίνους ἐξάγειν
[4, 59]	τὸν λεὼν τῶν στρατειῶν καὶ	πολέμων	περὶ τὴν κατασκευὴν τῶν ἱερῶν
[4, 83]	ἀγῶνα, κάλλιστον ὧν πώποτε ἤρασθε	πολέμων	τόνδε ὑποστησόμενοι. ἡμεῖς μὲν οὖν,
[4, 47]	οἱ κορυφαιότατοι τῶν ἐν ταῖς	πόλεσι	καὶ τὰ κοινὰ πράττοντες ὑπὸ
[4, 49]	ἅπαντα χρόνον τὰ συγκείμενα ταῖς	πόλεσι	πρόνοιαν ὁ Ταρκύνιος λαμβάνων ἱερὸν
[4, 26]	καὶ τοὺς νόμους συνέγραψε ταῖς	πόλεσι	πρὸς ἀλλήλας καὶ τἆλλα τὰ
[4, 46]	συνθήκας παρείχετο τὰς γενομένας ταῖς	πόλεσι	πρὸς ἐκεῖνον. πολὺν δὲ λόγον
[4, 9]	ἐν ταῖς μεγίσταις καὶ εὐνομωτάταις	πόλεσι	πυνθάνομαι γινόμενον, δίκαιόν τε καὶ
[4, 27]	αὐτοὺς πόλεμον, ταῖς μὲν ἄλλαις	πόλεσιν	ἁπλῶς καὶ δίχα ὀργῆς μνησικάκου
[4, 54]	ὃ πάσαις φιλεῖ συμβαίνειν ταῖς	πόλεσιν	ἐν τοῖς μακροῖς πολέμοις δῃουμένης
[4, 26]	ἱερῶν τοῦτο διαλύσονται, ταῖς ἄλλαις	πόλεσιν	ἐπιτρέψασαι τὰ ἐγκλήματα διαγνῶναι. διεξιὼν
[4, 64]	εὐδαιμονούσῃ μάλιστα τῶν ἐν Ἰταλίᾳ	πόλεων.	γενναίως δὲ τῶν Ἀρδεατῶν ἀπομαχομένων
[4, 83]	ἡμῶν λελόγχατε, καὶ πόλις θεοφιλεστάτη	πόλεων,	ἐν ᾗ γενέσεώς τε καὶ
[4, 48]	ἐκκλησίας ὡς κοινὸν εὐεργέτην τῶν	πόλεων	ἐπὶ τῷ σεσωκέναι τοὺς ἀρίστους
[4, 26]	βουλὴν καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν	πόλεων	ἥκοντας λόγον διεξῆλθε παρακλητικὸν ὁμονοίας,
[4, 62]	ἀντιγραφήν· οἱ δ´ ἐξ ἄλλων	πόλεων	καὶ παρ´ ἀνδρῶν ἰδιωτῶν μεταγραφέντες·
[4, 62]	μὲν ἐκ τῶν ἐν Ἰταλίᾳ	πόλεων	κομισθέντες, οἱ δ´ ἐξ Ἐρυθρῶν
[4, 52]	Σαβῖνοι κατακεκλεισμένοι καὶ περὶ τῶν	πόλεων,	μὴ ἐξ ἐφόδου καταληφθῶσι, δεδιότες
[4, 72]	ὡς ἐν πολλαῖς τῶν Ἑλληνίδων	πόλεων·	οἱ δὲ τούτων μὲν οὐδετέραν
[4, 54]	κατιόντες ἀθρόοι διέφθειρον· καὶ τῶν	πόλεων	ὅσα ἦν ἐπίμαχα καὶ ῥᾴδια
[4, 3]	ὑπόταξίν τε καὶ παράδοσιν τῶν	πόλεων	τὸ ἔθνος, αἰτιώτατος εἶναι δόξας
[4, 85]	ἤκουσε παρὰ τῶν ἀπὸ τῆς	πόλεως	ἀγγέλων, οἷς ἐξεγένετο πρώτοις πρὶν
[4, 50]	τήν τ´ ἄλλην κτῆσιν τῆς	πόλεως	ἄγειν καὶ φέρειν, εἴ τις
[4, 3]	τῶν πολεμίων ἱππεῖς καὶ μέχρι	πόλεως	Ἀντέμνης ἐλάσας τἀριστεῖα καὶ ἐκ
[4, 24]	τοὺς δυσεκκαθάρτους σπίλους ἐκ τῆς	πόλεως	ἀποβλέποντες οἱ πολλοὶ δυσχεραίνουσι καὶ
[4, 58]	περὶ μέσον νυκτὸς ἀγχοῦ τῆς	πόλεως	γενόμενος ἀνοιχθεισῶν τῶν πυλῶν ὑπὸ
[4, 16]	νεωτέρων, οὓς ἔδει προπολεμεῖν τῆς	πόλεως,	δέκα δὲ πρεσβυτέρων, οἷς ἀπέδωκε
[4, 8]	καὶ τὰ κοινὰ πράγματα τῆς	πόλεως	διὰ φυλακῆς τε καὶ φροντίδος
[4, 3]	ἀλλὰ καὶ τὰ κοινὰ τῆς	πόλεως	διοικεῖν ἀξιῶν. ἐν οἷς ἅπασιν
[4, 56]	τι δεινὸν ἀπαίρειν ἐκ τῆς	πόλεως	ἐβούλετο δακρύων ἅμα καὶ τὴν
[4, 50]	κατὰ κράτος. γενόμενος δὲ τῆς	πόλεως	ἐγκρατὴς τοὺς μὲν ἐν τοῖς
[4, 31]	τῆς θυγατρὸς καὶ τὰ τῆς	πόλεως	ἐγχειρίσαι πράγματα· ταύτην γέ τοι
[4, 49]	ὑψηλόν, ὃ τῆς Ἀλβανῶν ὑπέρκειται	πόλεως,	ἐν ᾧ πανηγύρεις τ´ ἀνὰ
[4, 29]	ἐκ Τυρρηνῶν ταύτης βασιλεῦσαι τῆς	πόλεως	ἐξεγένετο δι´ ἀρετήν· οὗ σὺ
[4, 9]	κατὰ νοῦν, καὶ ἐκ τῆς	πόλεως	ἐξελαθησομένους. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων
[4, 82]	Λουκρητίου θυγάτηρ, ὃν ἀπέδειξε τῆς	πόλεως	ἔπαρχον ὁ τύραννος ἐξιὼν ἐπὶ
[4, 4]	τὸν πάππον αὐτῶν τὰ τῆς	πόλεως	ἔσται πράγματα, τὸν οἴκτιστον ἀπολοῦνται
[4, 24]	ἀκάθαρτον φῦλον ἐκβαλοῦσιν ἐκ τῆς	πόλεως	εὐπρεπὲς ὄνομα τῷ πράγματι τιθέντες,
[4, 13]	τὸ Ἰσκυλῖνον, ὧν ἑκάτερος ἀξιολόγου	πόλεως	ἔχει μέγεθος, καὶ διένειμεν αὐτοὺς
[4, 23]	εὐθέως καὶ μεγάλης ἔσονται πολῖται	πόλεως,	καὶ ταῦθ´ ἕξουσιν ἀμφότερα παρὰ
[4, 8]	ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν ἄρξοντα τῆς	πόλεως	κατὰ νόμους. ταῦτα διανοουμένων αὐτῶν
[4, 63]	τὸ στρατόπεδον ὡς μηδὲν διαφέρειν	πόλεως·	Κιρκαίαν δὲ κατὰ λογισμόν, ὅτι
[4, 73]	πραγμάτων, βραχύς, ἐν ᾧ μεθαρμόσασθαι	πόλεως	κόσμον οὐ ῥᾴδιον, ἥ τε
[4, 65]	ἧς ὁ πατήρ μοι ἔδωκε	πόλεως,	μετὰ δὲ τὴν ἐκείνου τελευτὴν
[4, 23]	ἅπασι τοῖς ξένοις ἐπιτρέποντας τῆς	πόλεως	μετέχειν καὶ μὴ διακρίνοντας αὐτῶν
[4, 27]	ἐψηφίσαντο. καὶ παρῆσαν ἀπὸ πάσης	πόλεως	οἱ προχειρισθέντες σὺν ἱκετηρίαις ἐπιτρέποντες
[4, 24]	μὲν ἂν εὕρωσιν ἀξίους τῆς	πόλεως	ὄντας, εἰς φυλὰς καταγράψουσι καὶ
[4, 13]	οὐκέτι προῆλθεν ἡ κατασκευὴ τῆς	πόλεως	οὐκ ἐῶντος, ὥς φασι, τοῦ
[4, 85]	ἡγεῖσθαι τὰ κριθέντα ὑπὸ τῆς	πόλεως,	οὐκέτι προσδέχονται παραγενηθέντα τὸν Ταρκύνιον.
[4, 58]	οὐδένα Γαβίων οὔτ´ ἐξήλασε τῆς	πόλεως	οὔτ´ εἰς ἀτιμίαν ἢ χρημάτων
[4, 24]	καὶ τὰ καλὰ τῆς Ῥωμαίων	πόλεως	οὕτως ἄτιμα καὶ ῥυπαρὰ γέγονεν,
[4, 50]	ὡς οὐκέτι προῄεσαν ἐκ τῆς	πόλεως,	παραστρατοπεδεύσας αὐτοῖς ἀπετάφρευέ τε καὶ
[4, 34]	μεθίεμαι. ὅτε τὴν ἐπιμέλειαν τῆς	πόλεως	παρέλαβον, αἰσθόμενος ἐπιβουλάς τινας κατ´
[4, 22]	τὸ μέγιστον τῶν πρὸ τῆς	πόλεως	πεδίων ἔχοντας τὰ ὅπλα καὶ
[4, 70]	καὶ τοὺς παῖδας ἐκ τῆς	πόλεως,	πολλὰ καὶ ἐπαγωγὰ εἰς τοῦτο
[4, 63]	τῆς τ´ ἀρχῆς καὶ τῆς	πόλεως,	προθεσπίσαντος αὐτῷ τοῦ δαιμονίου τὴν
[4, 37]	ἄρχειν, ἐκείνῳ παραδοῦναι τὴν τῆς	πόλεως	προστασίαν· αὐτὸς δὲ τῆς ἀρχῆς
[4, 26]	Λατίνων ἔχειν προστασίαν μεγέθει τε	πόλεως	προὔχοντας καὶ πραγμάτων ὄγκῳ καὶ
[4, 26]	τοὺς κρατίστους ἄνδρας ἐξ ἑκάστης	πόλεως	συνεκάλει περὶ μεγάλων καὶ κοινῶν
[4, 54]	ταῦτ´ ἐνεργὸς ἦν καὶ τῆς	πόλεως	τὰ πρὸς τοὺς Γαβίους φέροντα
[4, 82]	εὐχόμεθα, μεθεστηκότος μὲν ἐκ τῆς	πόλεως	Ταρκυνίου, ἡγουμένων δὲ τῆς ἐπιχειρήσεως
[4, 75]	τοῖς παισὶ καὶ τῇ γυναικὶ	πόλεώς	τε καὶ χώρας τῆς Ῥωμαίων
[4, 39]	εὔξατο ἐπὶ τῷ συμφέροντι τῆς	πόλεως	τῆς Ῥωμαίων τὴν ἀρχὴν αὐτὸν
[4, 13]	τελευταῖος ηὔξησε τὸν περίβολον τῆς	πόλεως	τοὺς δύο τοῖς πέντε προσθεὶς
[4, 13]	χώρᾳ καὶ εἰς ἄπειρον ἐκμηκυνομένης	πόλεως	ὑπόληψιν τοῖς θεωμένοις παρέχεται. εἰ
[4, 55]	μετὰ ταῦτα τῶν ἐκ τῆς	πόλεως	φεύγειν τὴν τυραννίδα σκηπτόμενοι, καὶ
[4, 15]	ἐν τίνι κατοικοῦσιν ἕκαστοι τῆς	πόλεως	φυλῇ ἢ πάγῳ τῆς χώρας
[4, 58]	δίχα πόνου κύριος ἐγεγόνει τῆς	πόλεως.	ὡς δ´ ἐγνώσθη τὸ πάθος
[4, 13]	μεγέθους τε καὶ κάλλους τῆς	πόλεως,	ὡς κατὰ τὴν ἐμὴν εἶχεν
[4, 40]	νυκτὸς ἐκκομίζει τὸ σῶμα τῆς	πόλεως,	ὡς τῶν ἐπιτυχόντων τινός· καὶ
[4, 53]	ὠσάμενοι καὶ κατακλείσαντες εἰς τὴν	πόλιν	ἀνδράποδα καὶ λείαν αὐτῶν πολλὴν
[4, 64]	τοῦ πολέμου καὶ οἱ κατὰ	πόλιν	ἀπειρηκότες ταῖς εἰσφοραῖς ἕτοιμοι πρὸς
[4, 74]	θεῶν ἐπικυρωσάντων παρεληλυθὸς εἰς τὴν	πόλιν	αὐτῆς ἕνεκα τῆς ὁσίας φυλάττηται,
[4, 58]	τυραννικοῦ τρόπου μεταλαβὼν τήν τε	πόλιν	αὐτοῖς ἔφη τὴν ἰδίαν ἀποδιδόναι
[4, 53]	Συέσσης διαφυγόντων τινές, ὅτε τὴν	πόλιν	αὐτῶν Ταρκύνιος κατελάβετο, καὶ τῶν
[4, 25]	εἴ τι πρόσκρουσμα πόλει πρὸς	πόλιν	ἐγεγόνει, δικασταὶ καθεζόμενοι διῄτων καὶ
[4, 14]	μοιρῶν Ἰσκυλίνην, τετράφυλον ἐποίησε τὴν	πόλιν	εἶναι, τρίφυλον οὖσαν τέως· καὶ
[4, 49]	τάξας ἃ δεῖ παρέχειν ἑκάστην	πόλιν	εἰς τὰ ἱερά, καὶ μοῖραν,
[4, 79]	γενόμενα πρῶτος εἰς τὴν Ῥωμαίων	πόλιν	εἰσαγαγὼν καὶ μόνος. οἷα δ´
[4, 42]	ἐπεβουλεύοντο, καταλείψειν τῷ τυράννῳ τὴν	πόλιν	ἑκόντες καὶ πολλῷ πλείονες ἐγένοντο
[4, 41]	τὸν ἐπιχώριον κόσμον, ᾧ τὴν	πόλιν	ἐκόσμησαν οἱ πρότεροι βασιλεῖς, συγχέας
[4, 84]	ἀρχήν. καὶ τὰ μὲν κατὰ	πόλιν	ἐν τῷ τότε χρόνῳ πραχθέντα
[4, 35]	οὐ δικαίως δ´ ἄρχεσθαι τὴν	πόλιν	ἐνόμιζες ὑπ´ ἐμοῦ καὶ σεαυτὸν
[4, 4]	ἀλλὰ βουλομένοις ὑπὸ σοῦ τὴν	πόλιν	ἐπιτροπεύεσθαι, ὑφ´ οὗ πολλάκις ἤδη
[4, 72]	σκοπώμεθα πάλιν, τίς ἡ τὴν	πόλιν	ἐπιτροπεύσουσα ἀρχὴ γενήσεται μετὰ τὴν
[4, 72]	καταστήσασθαι πολιτείαν ἐξαριθμουμένοις, ὅσα τὴν	πόλιν	ἐποίησαν ἀγαθὰ πάντες οἱ πρότεροι
[4, 44]	λοιπὸν ἠνάγκασεν ἐργάζεσθαι τὰς κατὰ	πόλιν	ἐργασίας, μέγιστον οἰόμενος εἶναι κίνδυνον
[4, 62]	βουλὴ ψηφίσηται, στάσεως καταλαβούσης τὴν	πόλιν	ἢ δυστυχίας τινὸς μεγάλης συμπεσούσης
[4, 64]	ἀποσταλεὶς ὑπὸ τοῦ πατρὸς εἰς	πόλιν,	ἣ ἐκαλεῖτο Κολλάτεια, χρείας τινὰς
[4, 3]	στρατείας καὶ μάχης καρτερᾶς περὶ	πόλιν	Ἤρητον ἀνδρειότατος ἁπάντων φανεὶς στεφάνοις
[4, 85]	φεύγει σὺν ὀλίγοις εἰς Γαβίων	πόλιν,	ἧς βασιλέα τὸν πρεσβύτερον ἀπέδειξε
[4, 14]	εἰς τέτταρας μοίρας διελὼν τὴν	πόλιν	καὶ θέμενος ἐπὶ τῶν λόφων
[4, 20]	ἀρχὰς ἀποδεῖξαι τάς τε κατὰ	πόλιν	καὶ τὰς ἐπὶ στρατοπέδου, καὶ
[4, 50]	Πωμεντίνους ἦγε τὴν δύναμιν, οἳ	πόλιν	μὲν Σύεσσαν ᾤκουν, εὐδαιμονέστατοι δ´
[4, 22]	ἀπαξιοῦντες, εἰς πολυανθρωπίαν προήγαγον τὴν	πόλιν.	ὁ δὲ Τύλλιος καὶ τοῖς
[4, 67]	κατὰ δαίμονα παραγινόμενος εἰς τὴν	πόλιν	ὁ Κολλατῖνος ἀπὸ στρατοπέδου, τῶν
[4, 64]	ὀλίγων πειράσομαι διελθεῖν. ~Τὴν Ἀρδεατῶν	πόλιν	ὁ Ταρκύνιος ἐπολιόρκει πρόφασιν μὲν
[4, 23]	νεότητα καὶ οὐδέποτε ἀπορήσειν τὴν	πόλιν	οἰκείων ὅπλων, ἀλλ´ ἕξειν δυνάμεις
[4, 13]	ἔστιν ἅπαντα τὰ περὶ τὴν	πόλιν	οἰκούμενα χωρία, πολλὰ ὄντα καὶ
[4, 76]	ἀλλὰ καὶ τοῦ κατὰ τὴν	πόλιν	ὅλην· διεξῄεσαν γὰρ οἱ κήρυκες
[4, 40]	δὲ γενομένου πολλοῦ κατὰ τὴν	πόλιν	ὅλην καὶ οἰμωγῆς ἐπὶ τῷ
[4, 58]	ταῦτ´ ἐπράττετο, θορύβου κατὰ τὴν	πόλιν	ὄντος ὡς ἐπὶ τοσούτῳ κακῷ
[4, 30]	ἰδίᾳ κακὸν ἢ τί τὴν	πόλιν	ὁρῶν ἀδικουμένην ὑπ´ ἐμοῦ ταῦτ´
[4, 15]	τριάκοντα, ὥστε σὺν ταῖς κατὰ	πόλιν	οὔσαις ἐκπεπληρῶσθαι τὰς ἔτι καὶ
[4, 37]	τὴν ἀγορὰν τοῦ κατὰ {τὴν}	πόλιν	ὄχλου προελθὼν ἐπὶ τὸ βῆμα
[4, 23]	πατρίκιοι τὸ ἔθος εἰς τὴν	πόλιν	παρελθεῖν, καὶ μέχρι τῶν καθ´
[4, 62]	καὶ τῶν ἄλλων τῶν κατὰ	πόλιν	πραγματειῶν, καὶ δημοσίους αὐτοῖς παρακαθίστησιν,
[4, 85]	αὐτοῦ τὴν παρουσίαν ἐπὶ τὴν	πόλιν	προορώμενοι πέμπουσι γράμματα καθ´ ἑτέρας
[4, 84]	δέδοκται γὰρ ἡμῖν φεύγειν Ταρκυνίους	πόλιν	τε τὴν Ῥωμαίων καὶ χώραν,
[4, 22]	φυλὰς κατέταξεν αὐτοὺς τὰς κατὰ	πόλιν	τέτταρας ὑπαρχούσας, ἐν αἷς καὶ
[4, 31]	τῆς ἡλικίας οὐχ ἱκανὸς εἶναι	πόλιν	τηλικαύτην διοικεῖν, ὅτ´ εἰς τὴν
[4, 80]	εὐδαιμονεστέραν τε καὶ μείζω τὴν	πόλιν	τοῖς ἐπιγινομένοις παρέδοσαν, ἧς αὐτοὶ
[4, 11]	ἔτι πολλὴν κατάγειν εἰς τὴν	πόλιν	τοὺς φυγάδας. τὰ μετὰ ταῦτα
[4, 11]	τὰ μὲν παιδία οἰχήσεται τὴν	πόλιν	ὑμῖν καταλιπόντα καὶ ἡ ἄλλη
[4, 10]	πολλοῦ φήμας λέγεσθαι κατὰ {τὴν}	πόλιν	ὡς ἐπιβουλευόντων αὐτῷ τῶν πατρικίων
[4, 64]	Ἀρδεατῶν ἀπομαχομένων καὶ πολυχρονίου τῆς	πολιορκίας	γινομένης οἵ τ´ ἐπὶ τοῦ
[4, 85]	πρότερον ἔφην· ἡλικίαν μὲν ἤδη	πολιὸς	ὤν, ἔτη δὲ πέντε καὶ
[4, 82]	παρασκευῆς· μεστὴ γὰρ ἁπάντων ἡ	πόλις,	αἰσχρόν τε Οὐολούσκων καὶ Σαβίνων
[4, 62]	τὴν ἐκβολὴν τῶν βασιλέων ἡ	πόλις	ἀναλαβοῦσα τὴν τῶν χρησμῶν προστασίαν
[4, 54]	ἐδόκει μάλιστα τὸ μέρος ἡ	πόλις	ἀνώχυρος εἶναι, πάντα τὸν ἄλλον
[4, 61]	τῆς τρίτης ὑπατείας ἡ Ῥωμαίων	πόλις	αὐτὸν εἰς συντέλειαν ἐξειργάσατο. ἐποιήθη
[4, 25]	ἔξω τῶν ἰδίων, ὧν ἑκάστη	πόλις	εἶχε, τοὺς κοινοὺς ἅπασιν, οὓς
[4, 13]	διαγνώσεται, μέχρι ποῦ προβαίνουσα ἔτι	πόλις	ἐστὶ καὶ πόθεν ἄρχεται μηκέτ´
[4, 73]	καὶ πολλῶν ἄρχουσα ἀνθρώπων ἡ	πόλις	ἡμῶν διετέλεσεν. ἃ δὲ παρακολουθεῖν
[4, 81]	μεγάλοι, δι´ οὓς ἐπιφανὴς ἡ	πόλις	ἡμῶν ποτε ἦν, οἱ μὲν
[4, 53]	παραδόξῳ κατειργάσθη, δι´ ὀλίγων ἐρῶ.	~Πόλις	ἦν ἐκ τοῦ Λατίνων γένους
[4, 83]	τοὺς πατέρας ἡμῶν λελόγχατε, καὶ	πόλις	θεοφιλεστάτη πόλεων, ἐν ᾗ γενέσεώς
[4, 13]	καὶ πόθεν ἄρχεται μηκέτ´ εἶναι	πόλις,	οὕτω συνύφανται τὸ ἄστυ τῇ
[4, 1]	οὖν ὁ Τύλλιος, ὅθ´ ἡ	πόλις	ὑπὸ Ῥωμαίων κατελαμβάνετο, μαχόμενος ἀποθνήσκει,
[4, 75]	δ´ ἐπιψηφίσωσι τὴν γνώμην οἱ	πολῖται,	δηλώσας αὐτοῖς ἣν διανοούμεθα καταστήσασθαι
[4, 9]	~Πολλή με ἀνάγκη κατείληφεν, ἄνδρες	πολῖται,	κήδεσθαι τῶν παιδίων τούτων καὶ
[4, 79]	ὑμᾶς ὑπομνήσω. ~Οὗτός ἐστιν, ἄνδρες	πολῖται,	ὁ Ταρκύνιος ὁ πρὸ τοῦ
[4, 77]	μέλλων πρὸς ὑμᾶς ποιεῖσθαι, ἄνδρες	πολῖται,	περὶ ἐμαυτοῦ πρῶτον ὀλίγα βούλομαι
[4, 23]	εὐδαίμονος εὐθέως καὶ μεγάλης ἔσονται	πολῖται	πόλεως, καὶ ταῦθ´ ἕξουσιν ἀμφότερα
[4, 9]	ἀποδοῦναι, τούτοις βοηθεῖν προθυμούμενος, ἐπειδὴ	πολῖταί	τ´ εἰσι καὶ πολλοὺς ὑπὲρ
[4, 75]	καὶ ψῆφον ὑπὲρ αὐτῶν τοῖς	πολίταις	δότω· ἐὰν δὲ τοῖς πλείοσι
[4, 36]	διετέλεσε καὶ φιλάνθρωπος ἅπασι τοῖς	πολίταις	ὡς πατὴρ πρᾷος υἱοῖς αὐτοῦ
[4, 22]	περὶ τὰς τιμήσεις, κελεύσας τοὺς	πολίτας	ἅπαντας συνελθεῖν εἰς τὸ μέγιστον
[4, 83]	ἐπὶ στρατοπέδου συνόντας ἅμα Ταρκυνίῳ	πολίτας	δεδοίκασιν, ὡς ἐκείνῳ μὲν συναγωνιουμένους,
[4, 71]	κατηγορείτω τῆς τυραννίδος καὶ τοὺς	πολίτας	ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν παρακαλείτω. ἔσται
[4, 85]	ἐκκλησίαν Βροῦτος δημαγωγῶν καὶ τοὺς	πολίτας	ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν παρακαλῶν, οὐδενὶ
[4, 24]	ἄρχειν ἀξιούσῃ τόπου τοιούτους ποιεῖσθαι	πολίτας.	ἔχοι δ´ ἄν τις πολλὰ
[4, 21]	τ´ ὀλίγους ἔχοντος ἐν αὑτῷ	πολίτας	καὶ τοῦ πάνυ πολλούς· καὶ
[4, 10]	τὸν ἄνδρα καὶ παρακρουόμενον τοὺς	πολίτας	μᾶλλον ἢ πείσαντα καὶ φανερῶς
[4, 18]	ἐπιφανεστάτους λοχαγούς. τοὺς δὲ λοιποὺς	πολίτας,	οἳ τίμησιν εἶχον ἐλάττονα δώδεκα
[4, 61]	Ῥωμαῖοι, λέγετε πρὸς τοὺς ἑαυτῶν	πολίτας,	ὅτι κεφαλὴν εἵμαρται γενέσθαι συμπάσης
[4, 85]	δυνάμεις. {ἡ μὲν δὴ βασιλικὴ	πολιτεία	διαμείνασα μετὰ τὸν οἰκισμὸν τῆς
[4, 73]	κατὰ σχολὴν βουλευομένοις τὴν κρείττονα	πολιτείαν	ἀντὶ τῆς χείρονος ἑλέσθαι, εἰ
[4, 24]	καὶ ῥύπους δυσεκκαθάρτους εἰς τὴν	πολιτείαν	εἰσαγομένους. καὶ μάλιστα μὲν τοὺς
[4, 72]	τοῖς μὲν βασιλικὴν αὖθις καταστήσασθαι	πολιτείαν	ἐξαριθμουμένοις, ὅσα τὴν πόλιν ἐποίησαν
[4, 40]	τῆς βουλῆς, οἵαν προέλοιτο καταστήσασθαι	πολιτείαν·	ἡ δὲ βουλὴ μεσοβασιλεῖς ἀπεδείκνυεν·
[4, 9]	ἴσην καὶ κοινὴν ποιεῖν τὴν	πολιτείαν	καὶ τὰ δίκαια πᾶσι πρὸς
[4, 73]	οὐδεμίαν οἴομαι δεῖν ἡμᾶς καθίστασθαι	πολιτείαν	κατὰ τὸ παρόν· ὅ τε
[4, 75]	δηλώσας αὐτοῖς ἣν διανοούμεθα καταστήσασθαι	πολιτείαν	μεσοβασιλέα ἑλοῦμαι τὸν ἀποδείξοντα τοὺς
[4, 27]	τοῖς νεωστὶ προσεληλυθόσι πρὸς τὴν	πολιτείαν.	Ταῦτα διαπραξάμενος ἐν εἰρήνῃ τε
[4, 57]	ἄλλων μισθῶν, οὓς πρότερον ὑπέσχητο,	πολιτείαν	τε τὴν ἐν Ῥώμῃ δώσειν
[4, 40]	ἀνῃρέθη, μεταστήσων τὸ σχῆμα τῆς	πολιτείας	εἰς δημοκρατίαν. καὶ ἐπὶ ταύτῃ
[4, 42]	ὄντες καὶ τὴν μεταβολὴν τῆς	πολιτείας	ἐπὶ τῷ σφετέρῳ νομίζοντες ἀγαθῷ
[4, 20]	ἐξ οὗ πάσης ἔμελλον τῆς	πολιτείας	ἔσεσθαι κύριοι, τοὺς πένητας ἀπελάσας
[4, 84]	λοιπὰ ὅσα βεβουλεύμεθα περὶ τῆς	πολιτείας.	ἡμῖν σκοπουμένοις, τίς ἀρχὴ γενήσεται
[4, 40]	μικρᾶς ἐπειλημμένον ἐκ τῆς Τυλλίου	πολιτείας,	καὶ τὴν ἰδίαν ἀξίωσιν, ἣν
[4, 72]	καὶ ἔτι πρότερον, ὅστις ἔσται	πολιτείας	κόσμος, ὃν ἀπαλλαττόμενοι τοῦ τυράννου
[4, 21]	γὰρ ἅπαντες ἴσον ἔχειν τῆς	πολιτείας	μέρος κατ´ ἄνδρα διερωτώμενοι τὰς
[4, 23]	ἐὰν τοὺς ἀπελευθέρους ἐῶσι τῆς	πολιτείας	μετέχειν, ἐν ἐκκλησίαις τε καὶ
[4, 23]	προτέρους βασιλεῖς ἅπασι μεταδεδωκέναι τῆς	πολιτείας	τοῖς ξένοις. εἰ δὲ καὶ
[4, 74]	μὲν ἀγαθὰ καρποῦσθαι τῆς βασιλικῆς	πολιτείας,	τῶν δὲ παρακολουθούντων αὐτῇ κακῶν
[4, 73]	εἶναι συμβέβηκε, μεταθέσθαι τοὔνομα τῆς	πολιτείας	ὑμῖν παραινῶ καὶ τοὺς μέλλοντας
[4, 23]	ἀξίοις τῶν θεραπόντων μεταδιδόντες, τῆς	πολιτείας	φθονοῦσι· συνεβούλευέ τ´ αὐτοῖς, εἰ
[4, 72]	τούτων μὲν οὐδετέραν προῃροῦντο τῶν	πολιτειῶν,	δημοκρατίαν δὲ συνεβούλευον ὥσπερ Ἀθήνησι
[4, 73]	διὰ τὰς παρακολουθούσας ἑκάστῃ τῶν	πολιτειῶν	κακίας τελευταῖος παραλαβὼν τὸν λόγον
[4, 72]	ἀσφαλεστάτην οὖσαν καὶ πρεπωδεστάτην τῶν	πολιτειῶν.	~Χαλεπῆς δὲ καὶ δυσκρίτου τῆς
[4, 6]	κρατίστῃ τοῦ φρονεῖν ὑπάρχων ἡλικίᾳ.	πολιτεύεσθαι	γὰρ ἤδη καὶ ἄρχειν καὶ
[4, 27]	ἁπλῶς καὶ δίχα ὀργῆς μνησικάκου	πολιτεύεσθαί	τ´ ἀποδοὺς ὡς πρότερον καὶ
[4, 21]	ἡ τελευταία παρείλκοντο. ~Τοῦτο τὸ	πολίτευμα	καταστησάμενος καὶ πλεονέκτημα τοῖς πλουσίοις
[4, 43]	τῷ πλουσιωτάτῳ κατέφερε. τοῦτο τὸ	πολίτευμα	πολὺ τοῦ δημοτικοῦ πλήθους ἀπανήλωσεν
[4, 16]	τὰ ἔργα ἐδήλωσε. τὸ δὲ	πολίτευμα	τοιόνδε ἦν· μίαν ἀφεῖλεν ἐξ
[4, 25]	οὐκ ἐν τούτοις μόνον τοῖς	πολιτεύμασι	δημοτικὸς ὢν ἐδήλωσεν, ἐν οἷς
[4, 30]	τὸν βασιλέα καὶ τὰ δημοτικὰ	πολιτεύματα	παρακαλοῦντες ἔκ τε τοῦ δημοτικοῦ
[4, 73]	διὰ τοῦτο τὸ σχῆμα τοῦ	πολιτεύματος	ἁπάντων μάλιστα τῶν Ἑλλήνων εὐνομεῖσθαί
[4, 21]	δεῖ. οὗτος ὁ κόσμος τοῦ	πολιτεύματος	ἐπὶ πολλὰς διέμεινε γενεὰς φυλαττόμενος
[4, 12]	πόλεμον. ποιήσομαι δὲ περὶ τῶν	πολιτευμάτων	αὐτοῦ πρῶτον τοὺς λόγους. ~Εὐθὺς
[4, 16]	μεγέθη τῶν βίων σοφώτατον ἁπάντων	πολιτευμάτων	εἰσηγήσατο καὶ μεγίστων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν
[4, 12]	παρελθὼν πολλῶν μὲν καὶ ἄλλων	πολιτευμάτων	εἰσηγητὴς ἐγένετο, μέγαν δὲ καὶ
[4, 37]	τὴν ἐκείνου τελευτὴν καὶ τῶν	πολιτευμάτων	καθ´ ἓν ἕκαστον ἐπιλεγόμενος, ἐξ
[4, 10]	αὐτὸς καθιστάμενος. ταῦτα δ´ αὐτοῦ	πολιτευομένου	χαλεπῶς ἔφερον οἱ πατρίκιοι καταλυομένην
[4, 57]	εἰρήνῃ τε πολλὰ καὶ σπουδαῖα	πολιτευσάμενος	καὶ στρατηγίας πολλὰς τετελεκὼς ἐπιφανέστατος
[4, 29]	δι´ ἣν οὐκ ἀξιοῖς τὰ	πολιτικὰ	πράττειν, ὃς οὐ πολλοῖς ἀποδεῖς
[4, 45]	πόλει Τύσκλῳ, ἐδόκει δὲ τὰ	πολιτικὰ	συνετὸς ἐν ὀλίγοις εἶναι καὶ
[4, 3]	ἦν δὲ καὶ φρονῆσαι τὰ	πολιτικὰ	συνετώτατος καὶ λόγῳ τὰ βουλευθέντα
[4, 26]	Ἑλληνικοῖς ἐχρῶντο γράμμασιν ὄντες βάρβαροι.	Πολιτικαὶ	μὲν δὴ πράξεις τοῦ βασιλέως
[4, 23]	καὶ ψηφοφορίαις καὶ ταῖς ἄλλαις	πολιτικαῖς	χρείαις τὰς χάριτας, ἐν οἷς
[4, 74]	βίου, πάσης ἀπολελυμένος πολεμικῆς καὶ	πολιτικῆς	ἀσχολίας, ἓν τοῦτο μόνον ἔχων
[4, 50]	δύναμιν προσλαβὼν πολλῷ πλείονα τῆς	πολιτικῆς	ὑπάρχουσαν. δῃώσας δ´ αὐτῶν τοὺς
[4, 81]	μὲν γένος, πονηραὶ δὲ τροφαί,	πολιτικὸν	δὲ καὶ μέτριον οὐδὲν οὔτ´
[4, 45]	φίλοις καὶ τὰ πολέμια ἄλκιμος	πολιτικόν	τε λόγον εἰπεῖν οὐκ ἀδύνατος,
[4, 22]	δὲ καὶ τῆς αὐξήσεως τοῦ	πολιτικοῦ	συντάγματος οὐ μικρὰν πρόνοιαν οὗτος
[4, 25]	τῶν ἀρχαίων βασιλέων τε καὶ	πολιτικῶν	ἀνδρῶν μνημεῖα, ἐξ ὧν εἰς
[4, 4]	οὔτε περὶ τῶν κοινῶν καὶ	πολιτικῶν	ἐπισκήψας, ἀλλ´ οὐδ´ ἀσπάσασθαί τινα
[4, 21]	πένησι τοῖς πολλοστὴν ἔχουσι τῶν	πολιτικῶν	μοῖραν εὐλογίστως καὶ πρᾴως φέρειν
[4, 40]	τῶν ἐπιχωρίων, {εἴτ´ ἐκ τῶν	πολιτῶν,	εἴτ´ ἐκ τῶν ξένων, βασιλέα
[4, 29]	ἡ πρὸς τοὺς κρατίστους τῶν	πολιτῶν	ἐπιτηδειότης, δι´ ἣν οὐκ εὐεπιχείρητός
[4, 8]	καὶ θεραπεύειν τοὺς ἀπόρους τῶν	πολιτῶν	ἐτρέπετο, δι´ ἐκείνων ἐλπίσας τὴν
[4, 4]	φροντίδα καὶ τοὺς ἀπόρους τῶν	πολιτῶν	εὐεργεσίαις τισὶ καὶ δωρεαῖς ὑπαγόμενος·
[4, 72]	τε πολλοὶ κατὰ τῶν ἰδίων	πολιτῶν	ἐχρήσαντο καὶ Ταρκύνιος τελευτῶν, ἀλλὰ
[4, 44]	μονάρχοις, ὅταν οἱ πονηρότατοι τῶν	πολιτῶν	καὶ ἀπορώτατοι σχολὴν ἄγωσι, καὶ
[4, 55]	συνεχῶς ἔπεμπεν, ἐπιλεγόμενος ἐκ τῶν	πολιτῶν,	οὓς ἐν ὑποψίαις εἶχεν· ἐξ
[4, 20]	ἁπάσης στρατείας τε καὶ εἰσφορᾶς	πολιτῶν	πλῆθος ἦν· ὁποτέρᾳ δὲ προσθοῖτο
[4, 10]	τοὺς οὐδένα κλῆρον ἔχοντας τῶν	πολιτῶν	πρὸς ἑαυτὸν ἀπογράφεσθαι· νόμους τε
[4, 46]	καταστησάμενος τοὺς μὲν ἀποκτείνοι τῶν	πολιτῶν,	τοὺς δ´ ἐξελαύνοι τῆς πατρίδος,
[4, 24]	ἡγουμένων γίγνοιτο τοῖς ἀπόροις τῶν	πολιτῶν	φιλανθρωπία φέρωσι τοῖς δεδωκόσι τὴν
[4, 71]	τοὺς πατρικίους ἄρχοντας τῆς ἐλευθερίας·	πολλὰ	γὰρ καὶ δεινὰ πεπόνθασιν ὑπὸ
[4, 70]	φρονεῖν γεγονὼς ὑπὸ τοῦ κακοῦ.	πολλὰ	δ´ αὐτοῦ κατολοφυρομένου καὶ τοῦ
[4, 21]	τούτου τοῖς μὲν πλουσίοις τοῖς	πολλὰ	δαπανωμένοις καὶ μηδεμίαν ἀνάπαυσιν τῶν
[4, 38]	περὶ τῶν γεγονότων ἐσκήπτετο καὶ	πολλὰ	διὰ φίλων λιπαρῶν τὸν Τύλλιον
[4, 15]	γένοιτο πολεμίων ἔφοδος, καὶ τὰ	πολλὰ	διενυκτέρευον ἐνταῦθα. ἄρχοντες δὲ καὶ
[4, 69]	τε καὶ παῖδας, ὑφ´ ἧς	πολλὰ	διεφθάρη σώματα, χαλεπωτάτη δὲ καὶ
[4, 35]	ἴσῳ γάρ ἐστι τό τε	πολλὰ	δίκαια πρὸς τοὺς ἀγνώμονας ἀντιδίκους
[4, 9]	ἡγούμενος τοὺς μὲν πολλὰ κεκτημένους	πολλὰ	εἰσφέρειν, τοὺς δ´ ὀλίγα ἔχοντας
[4, 74]	χρησιμώτατον ἔσεσθαι καὶ τοῦ μὴ	πολλὰ	ἐξαμαρτάνειν τοὺς παραληψομένους τὴν ἀρχὴν
[4, 61]	τοὺς τεχνίτας· καὶ τὰ μὲν	πολλὰ	ἐξειργάσατο τοῦ ναοῦ, τελειῶσαι δ´
[4, 24]	πολίτας. ἔχοι δ´ ἄν τις	πολλὰ	καὶ ἄλλα διαβαλεῖν ἔθη καλῶς
[4, 41]	κοινῶν κατ´ οἶκον μὲν τὰ	πολλὰ	καὶ αὐτῶν τῶν ἀναγκαιοτάτων συμπαρόντων,
[4, 70]	τοὺς παῖδας ἐκ τῆς πόλεως,	πολλὰ	καὶ ἐπαγωγὰ εἰς τοῦτο διαλεχθείς.
[4, 69]	τοῖς μειρακίοις λέγων τ´ ἀνόητα	πολλὰ	καὶ πράττων ὅμοια τοῖς κατ´
[4, 78]	μὲν ὀλίγα δεῖ, πράττειν δὲ	πολλά,	καὶ πρὸς εἰδότας οἱ λόγοι,
[4, 57]	ὠνόμασεν, ὃς ἐν εἰρήνῃ τε	πολλὰ	καὶ σπουδαῖα πολιτευσάμενος καὶ στρατηγίας
[4, 69]	τὸν θεὸν καὶ τοῦ Βρούτου	πολλὰ	καταγελάσαντες, ὅτι βακτηρίαν ξυλίνην ἀνέθηκε
[4, 9]	κοινῷ τοῦθ´ ἡγούμενος τοὺς μὲν	πολλὰ	κεκτημένους πολλὰ εἰσφέρειν, τοὺς δ´
[4, 20]	οὐ μακρὰν ἀπέχον τἀδυνάτου. τὰ	πολλὰ	μὲν γὰρ ἐπὶ τῆς πρώτης
[4, 40]	ὡς τῶν ἐπιτυχόντων τινός· καὶ	πολλὰ	μὲν τὸν ἑαυτῆς καὶ ἐκείνου
[4, 13]	περὶ τὴν πόλιν οἰκούμενα χωρία,	πολλὰ	ὄντα καὶ μεγάλα, γυμνὰ καὶ
[4, 75]	παραινεῖν· τὰ δὲ κατὰ μέρος	πολλὰ	ὄντα καὶ οὐ ῥᾴδια νῦν
[4, 47]	χρήμασιν ἔπειθεν ὑπὸ νύκτα ξίφη	πολλὰ	παρ´ αὐτοῦ λαβόντας εἰσενεγκεῖν εἰς
[4, 82]	τοῦ συγγενοῦς τῶν τυράννων καὶ	πολλὰ	ὑπὲρ αὐτῶν κακοπαθήσαντος. αὕτη μέντοι
[4, 12]	ἀρχὴν παρὰ τοῦ δημοτικοῦ πλήθους	πολλὰ	χαίρειν τῇ βουλῇ φράσας, ἣν
[4, 23]	τοῦ κοινῇ χρησίμου καὶ ἰδίᾳ	πολλὰ	ὠφελήσεσθαι τοὺς εὐπορωτάτους Ῥωμαίων, ἐὰν
[4, 29]	ἄλλαι πρὸς τὰ πράγματ´ ἀφορμαὶ	πολλαὶ	καὶ μεγάλαι. τί οὖν ἔτι
[4, 26]	διδάσκων ὡς καλὸν μὲν χρῆμα	πολλαὶ	πόλεις μιᾷ γνώμῃ χρώμεναι, αἰσχρὰ
[4, 37]	ἐξ ἁπάντων ἐγίνετο καὶ δεήσεις	πολλαὶ	σὺν οἰμωγαῖς ὑπὲρ τοῦ μηδενὶ
[4, 26]	τοῦ βασιλέως τούτου σὺν ἄλλαις	πολλαῖς	ἐλάττοσί τε καὶ ἀμαυροτέραις αἱ
[4, 40]	δὲ {καὶ δωροδοκίαις} καὶ ἄλλαις	πολλαῖς	κολακείαις ἐκθεραπεύσαντα τοὺς ἀπόρους· καὶ
[4, 2]	τὰ περὶ αὐτόν, ὃν ἐν	πολλαῖς	Ῥωμαϊκαῖς ἱστορίαις εὕρομεν, εἰ θεοῖς
[4, 72]	ἁπάντων ἀποδεῖξαι κύριον ὡς ἐν	πολλαῖς	τῶν Ἑλληνίδων πόλεων· οἱ δὲ
[4, 78]	ἐφ´ αἷς οὐχ ἅπαξ, ἀλλὰ	πολλάκις	ἅπασιν εἴη δίκαιος ἀπολωλέναι· ἐπειδὴ
[4, 36]	λυπεῖν ὑμᾶς δοκοῦσι, περὶ ὧν	πολλάκις	ἀπολελόγημαι πρὸς ὑμᾶς. ἀλλ´ οὐδὲν
[4, 62]	ἀλλ´ εἰς ἅπαντα τὸν βίον	πολλάκις	αὐτὴν ἔσωσεν ἐκ μεγάλων κακῶν.
[4, 53]	καταβαλόντες ἀδεῶς τὴν χώραν ἐπόρθουν,	πολλάκις	δ´ οἱ Ῥωμαῖοι τοὺς Γαβίους
[4, 56]	τὸν ἄγγελον οὐδὲν ἀποκρινάμενος τῷ	πολλάκις	ἐπερωτῶντι, τὴν Θρασυβούλου τοῦ Μιλησίου
[4, 4]	τὴν πόλιν ἐπιτροπεύεσθαι, ὑφ´ οὗ	πολλάκις	ἤδη καὶ πρότερον ἐπετροπεύθη. ὅταν
[4, 53]	πᾶσι πρὸς πάντας, ἐν αἷς	πολλάκις	μὲν οἱ Γάβιοι τοὺς Ῥωμαίους
[4, 30]	τιμωρίας ὡς παρ´ ἐχθρῶν λαμβάνειν,	πολλάκις	μετὰ τῶν φίλων προκαλούμενος εἰς
[4, 8]	κατὰ νόμον ἐπιτελεσθέντων. συνιόντες τε	πολλάκις	οἱ πλεῖστον ἐξ αὐτῶν δυνάμενοι
[4, 21]	ὡς ἔγνων ταῖς ἀρχαιρεσίαις αὐτῶν	πολλάκις	παρών. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων
[4, 62]	καὶ δυσευρέτων αὐτοῖς φανέντων, οἷα	πολλάκις	συνέβη. οὗτοι διέμειναν οἱ χρησμοὶ
[4, 27]	ἔτη συνεχῶς πολεμούμενος εἰσβολάς τε	πολλὰς	ἀμφοτέρων μεγάλοις στρατεύμασι ποιουμένων εἰς
[4, 12]	οὐκέτι παρῆκε τὸν καιρόν, ἀλλὰ	πολλὰς	αὐτοῖς εἰδέναι φήσας χάριτας, ὅτι
[4, 46]	Ῥωμαίων ἀρχὴν ἐπετελέσατο. διεξελθὼν δὲ	πολλὰς	αὐτοῦ καὶ δεινὰς κατηγορίας τελευτῶν
[4, 21]	ὁ κόσμος τοῦ πολιτεύματος ἐπὶ	πολλὰς	διέμεινε γενεὰς φυλαττόμενος ὑπὸ Ῥωμαίων·
[4, 52]	ἐποιήσατο δὲ καὶ μετὰ ταῦτα	πολλὰς	ἐξόδους ἐπὶ τὴν Οὐολούσκων χώραν
[4, 57]	καὶ κλήρους καὶ ἄλλας δωρεὰς	πολλὰς	ἐπιθήσειν καὶ μεγάλας. ἐφ´ οἷς
[4, 73]	ὡς Λακεδαιμονίους πυνθάνομαι ποιεῖν ἐπὶ	πολλὰς	ἤδη γενεάς, καὶ διὰ τοῦτο
[4, 37]	ἓν ἕκαστον ἐπιλεγόμενος, ἐξ ὧν	πολλὰς	καὶ μεγάλας ἔδοξεν ἐσχηκέναι τὸ
[4, 4]	καὶ τὰς παρὰ τῆς τύχης	πολλὰς	καὶ μεγάλας ἐσχηκὼς ἀφορμάς, ἐπειδὴ
[4, 67]	τοῦτ´ ἀσπασαμένη τὸν πατέρα καὶ	πολλὰς	λιτανείας ἐκείνου τε καὶ τῶν
[4, 55]	ἐπὶ τὴν χώραν ἐξιὼν καὶ	πολλὰς	περιβαλλόμενος ὠφελείας· παρεσκεύασε γὰρ ὁ
[4, 82]	τὰς κατασχούσας αὐτὴν ἀνάγκας διεξῆλθε	πολλὰς	ποιησαμένη δεήσεις καὶ ἀράς, ἵνα
[4, 3]	τῆς μάχης ἔλαβεν· ἑτέρας τε	πολλὰς	πρὸς τὸ αὐτὸ ἔθνος ἀγωνισάμενος
[4, 57]	καὶ σπουδαῖα πολιτευσάμενος καὶ στρατηγίας	πολλὰς	τετελεκὼς ἐπιφανέστατος ἁπάντων ἐγεγόνει· ἀπολογουμένου
[4, 53]	τιμωρῆσαί σφισι τοὺς Γαβίους καὶ	πολλὰς	ὑπισχνούμενοι δωρεάς, εἰ κατέλθοιεν ἐπὶ
[4, 57]	εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἄλλας τε	πολλὰς	φέροντες ἐπιστολὰς ἐπισεσημασμένας καὶ τὴν
[4, 29]	τὴν αὐτοκράτορα ὑπῆρξεν ἀρχὴν ἐπὶ	πολλάς,	ὡς ἀκούω, γενεάς· τῷ δὲ
[4, 43]	τῆς ἀρχῆς. ἦσαν δ´ αὐτῷ	πολλαχῇ	διεσπαρμένοι κατόπται τινὲς καὶ διερευνηταὶ
[4, 53]	τὴν ἀξίωσιν ἐρείπια θεασάμενος οἰκιῶν	πολλαχῇ	καὶ τείχους κύκλον, ἔτι γὰρ
[4, 13]	ὄντι διὰ τὰς περιλαμβανούσας αὐτὸ	πολλαχόθεν	οἰκήσεις, ἴχνη δέ τινα φυλάττοντι
[4, 9]	βῆμα καὶ λόγον διεξῆλθε τοιόνδε.	~Πολλή	με ἀνάγκη κατείληφεν, ἄνδρες πολῖται,
[4, 64]	αὐτὸν ὡς συγγενῆ τοῦ ἀνδρὸς	πολλῇ	προθυμίᾳ τε καὶ φιλοφροσύνῃ. ταύτην
[4, 23]	πρόδηλα, ὅτι τοῖς μὲν δεσπόταις	πολλὴ	φροντὶς ἔσται τοῦ μὴ προχείρως
[4, 37]	σωφρόνως. ~Τοιαῦτα διαλεχθεὶς καὶ εἰς	πολλὴν	αἰδῶ καταστήσας τοὺς συνισταμένους ἐπ´
[4, 53]	πόλιν ἀνδράποδα καὶ λείαν αὐτῶν	πολλὴν	ἀπῆγον. ~Συνεχῶς δὲ τούτων γινομένων
[4, 23]	καὶ τοῦτον καταστήσονται τὸν νόμον,	πολλὴν	αὐτοῖς ἔλεγεν ἐκ τῶν ἐλευθερουμένων
[4, 23]	δουλείαν ἐξ ἐλευθερίας· εὐήθειάν τε	πολλὴν	αὐτῶν κατεγίνωσκεν, εἰ τῆς ἐλευθερίας
[4, 45]	ἐκεῖνον ἠξίωσε λαβεῖν ἀνθ´ ἑαυτοῦ,	πολλὴν	ἐποιεῖτο τοῦ Ταρκυνίου κατηγορίαν τ´
[4, 38]	ἑταιρείας, τῶν δ´ αὐτοῦ φίλων	πολλὴν	ἐρημίαν, ἀπῄει στένων κρατούντων καὶ
[4, 50]	τῶν πλησιοχώρων καὶ διὰ τὴν	πολλὴν	εὐτυχίαν ἅπασι λυπηροὶ καὶ βαρεῖς,
[4, 4]	καὶ τοῦ μηδὲν ἀδίκημα γενέσθαι	πολλὴν	ἔχων φροντίδα καὶ τοὺς ἀπόρους
[4, 11]	ξενικὴν δύναμιν ἐπαγόμενοι νυκτὸς ἔτι	πολλὴν	κατάγειν εἰς τὴν πόλιν τοὺς
[4, 77]	ἵνα τὴν οὐσίαν αὐτοῦ κατάσχοι	πολλὴν	σφόδρα οὖσαν, καὶ ἀδελφὸν πρεσβύτερον,
[4, 41]	ἡμέραν ἐξιόντι παρακολουθοῦντες, ὅπῃ πορεύοιτο,	πολλὴν	τὴν ἀπὸ τῶν ἐπιβουλευσόντων ἀσφάλειαν
[4, 52]	δὲ μέρει τινί, καὶ λείας	πολλῆς	ἐγένετο κύριος. Ἤδη δὲ τῶν
[4, 37]	μετὰ χαρᾶς καὶ κρότου καὶ	πολλῆς	εὐφημίας παραπέμπουσα μέχρι τῆς οἰκίας
[4, 57]	δὲ τοῦ πλήθους καὶ μετὰ	πολλῆς	προθυμίας πυνθανομένου, τίνες εἰσὶν οἱ
[4, 46]	παρρησίαν καὶ τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιροῖτο·	πολλῆς	τε μωρίας ἔφη καὶ θεοβλαβείας
[4, 43]	ἵνα μὴ συνιόντες εἰς ταὐτὸ	πολλοὶ	βουλὰς ἀπορρήτους μετ´ ἀλλήλων ποιῶνται
[4, 55]	τὸν ἄνδρα καὶ στρατηλάτην ἀγαθόν,	πολλοὶ	δὲ καὶ χρήμασιν ὑπ´ αὐτοῦ
[4, 24]	ἐκ τῆς πόλεως ἀποβλέποντες οἱ	πολλοὶ	δυσχεραίνουσι καὶ προβέβληνται τὸ ἔθος,
[4, 29]	καὶ πλοῦτος ἱκανὸς καὶ φίλοι	πολλοὶ	καὶ ἄλλαι πρὸς τὰ πράγματ´
[4, 72]	ἃ φρονεῖ. Μετὰ τοῦτ´ ἐλέχθησαν	πολλοὶ	καὶ παρὰ πολλῶν λόγοι. ἐδόκει
[4, 72]	διεξιοῦσι παρανομίας, αἷς ἄλλοι τε	πολλοὶ	κατὰ τῶν ἰδίων πολιτῶν ἐχρήσαντο
[4, 55]	πολὺ κομίζων· ἐπισυνέρρεόν τ´ αὐτῷ	πολλοὶ	μετὰ ταῦτα τῶν ἐκ τῆς
[4, 73]	τὰ ὀνόματα τῶν πραγμάτων οἱ	πολλοὶ	σκοποῦσι καὶ ἀπὸ τούτων ἢ
[4, 24]	ἵνα χρηστοὶ καλῶνται νεκροὶ καὶ	πολλοὶ	ταῖς κλίναις αὐτῶν ἐκκομιζομέναις παρακολουθῶσι
[4, 42]	πλείω κατεῖχεν. ἔμελλον δ´ ἄρα	πολλοὶ	τῶν δυνατῶν, πρὶν ἁλῶναι τὰς
[4, 51]	καὶ τὰ Ῥωμαίων ἅπαντα σὺν	πολλοῖς	αἰχμαλώτοις ἔτι ἀκέραια ὄντα τοῖς
[4, 29]	τὰ πολιτικὰ πράττειν, ὃς οὐ	πολλοῖς	ἀποδεῖς ἔτεσι πεντηκονταέτης εἶναι; κράτιστα
[4, 40]	τρόπος, ὅστις ἦν, ἠγνοεῖτο τοῖς	πολλοῖς·	ἔλεγον δ´ οἱ μὲν ὑπὸ
[4, 68]	ἀποκτείνας Ταρκύνιος σὺν ἄλλοις ἀνδράσι	πολλοῖς	καὶ ἀγαθοῖς καὶ τὸν ἐκείνου
[4, 63]	γενήσεσθαι περὶ τὸν οἶκον συμφορὰν	πολλοῖς	μὲν καὶ ἄλλοις οἰωνοῖς, τελευταίῳ
[4, 70]	λέγειν, ὅτι τὴν δοκοῦσαν τοῖς	πολλοῖς	μωρίαν οὐκ εἶχεν ἀληθινήν, ἀλλ´
[4, 83]	τροφὰς τὸ φιλοτύραννον ἐμπέφυκεν οὐ	πολλοῖς	οὖσι μὰ Δία, μεγάλαις καὶ
[4, 74]	λυπηρὰς ὄψεις καὶ ἐπιφθόνους τοῖς	πολλοῖς	παρέχεται, τὰ μὲν μειῶσαι, τὰ
[4, 51]	δ´ ἄπορος ἡ σωτηρία τοῖς	πολλοῖς	περιεχομένοις κύκλῳ ὑπ´ ἐχθρῶν, καὶ
[4, 77]	μᾶλλον δ´ ἀκριβῶς οἶδ´ ὅτι	πολλοῖς	τεταράχθαι δόξω τὴν διάνοιαν, ἀνὴρ
[4, 40]	μετὰ ταῦτ´ ἔργοις, παρέσχε τε	πολλοῖς	ὑπόληψιν ὡς, εἰ μὴ θᾶττον
[4, 1]	τὰ περὶ τὴν ἄνθρωπον οὐ	πολλοῖς	χρόνοις ὕστερον ἐλευθέραν αὐτὴν ἀφίησι
[4, 21]	ποιούντων· τοῖς δὲ πένησι τοῖς	πολλοστὴν	ἔχουσι τῶν πολιτικῶν μοῖραν εὐλογίστως
[4, 80]	πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς; πόθεν;	πολλοῦ	γε καὶ δεῖ. ἐκεῖνοι μέντοι
[4, 37]	ἔδοξεν ἐσχηκέναι τὸ κοινὸν ὠφελείας.	πολλοῦ	δ´ ἐφ´ ἑκάστῳ τῶν λεγομένων
[4, 15]	αὐτὸν μαστιγωθέντα πραθῆναι· καὶ μέχρι	πολλοῦ	διέμεινε παρὰ Ῥωμαίοις οὗτος ὁ
[4, 40]	εἶχον, ἀναλαβεῖν. θορύβου δὲ γενομένου	πολλοῦ	κατὰ τὴν πόλιν ὅλην καὶ
[4, 30]	διαπραξάμενος ἀπέρχεται. διελθόντος δ´ οὐ	πολλοῦ	μετὰ ταῦτα χρόνου τοῖς αὐτοῖς
[4, 5]	μεταξὺ νύκτα τῇ κατόπιν ἡμέρᾳ	πολλοῦ	πρὸς τὰ βασίλεια συνδραμόντος ὄχλου
[4, 10]	βασιλικῆς ὅλης. ὄχλου δὲ συνδραμόντος	πολλοῦ	πρὸς τὸ παράδοξον τῆς ὄψεως
[4, 54]	ἀποσπασθὲν ἴδοιεν μέρος ὀλίγον ἀπὸ	πολλοῦ	στρατοῦ καὶ οἷα εἰκὸς ἐν
[4, 4]	νεανίας μὲν υἱὸς οὐ πρὸ	πολλοῦ	τετελευτηκὼς χρόνου, παιδία δ´ ἐξ
[4, 5]	ὁ βασιλεὺς δεινόν, καὶ μέχρι	πολλοῦ	τὴν δόξαν ἔχων ταύτην διετέλει.
[4, 10]	ἀκόντων ἐκείνων. κατασκευάσας γὰρ ἐκ	πολλοῦ	φήμας λέγεσθαι κατὰ {τὴν} πόλιν
[4, 82]	περὶ μὲν τῆς Ταρκυνίου πλεονεξίας	πολλοὺς	ἀναιρεῖσθαι πολέμους, περὶ δὲ τῆς
[4, 36]	ἐμῶν ἔργων ἀχθόμενοι· πότερον ὅτι	πολλοὺς	ἴσασιν ἐπὶ τῆς ἐμῆς ἀρχῆς
[4, 31]	πάππος ἐκτήσατο τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν	πολλοὺς	καὶ μεγάλους ἀγῶνας ὑπὲρ αὐτῆς
[4, 55]	παρανομήσειν διομολογησαμένων παρῆν ἑταίρους τε	πολλοὺς	καὶ πελάτας ἐπαγόμενος ὡς αὐτόμολος
[4, 21]	αὑτῷ πολίτας καὶ τοῦ πάνυ	πολλούς·	καὶ τῷ πρώτους ἐπιφέρειν ψῆφον
[4, 53]	τρεψάμενοι μέχρι τῶν τειχῶν καὶ	πολλοὺς	καταβαλόντες ἀδεῶς τὴν χώραν ἐπόρθουν,
[4, 50]	μάχην περὶ τὰ μεθόρια καὶ	πολλοὺς	μὲν ἀποκτείνας, τοὺς δὲ λοιποὺς
[4, 43]	τε καὶ πραττομένων λεληθότες τοὺς	πολλούς,	οἳ συγκαθιέντες εἰς ὁμιλίαν τοῖς
[4, 5]	δεδεμένους παρήγαγεν· ἔπειθ´ ὡς εἶδε	πολλοὺς	ὀλοφυρομένους τε τὸ πάθος καὶ
[4, 21]	τοὺς ἀπόρους μίαν ψῆφον ἔχειν	πολλοὺς	ὄντας καὶ τελευταίους καλεῖσθαι. γενομένου
[4, 51]	ἀντεπεξῄεσαν τούς τε πολεμίους οὐ	πολλοὺς	ὁρῶντες καὶ τὴν ἑαυτῶν δύναμιν
[4, 38]	προῆλθεν ἐκ τῆς οἰκίας οὐ	πολλοὺς	περὶ ἑαυτὸν ἔχων. ἐλθὼν δ´
[4, 13]	ἴχνη δέ τινα φυλάττοντι κατὰ	πολλοὺς	τόπους τῆς ἀρχαίας κατασκευῆς, βουληθείη
[4, 57]	οἰκίας τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἀπέκτεινε	πολλοὺς	τῶν Γαβίων καὶ ἀγαθούς. ~Ἐν
[4, 42]	εἰς ἐγκλήματα καὶ θανάτου δίκας	πολλοὺς	τῶν ἐπιφανῶν· πρώτους μὲν τοὺς
[4, 46]	συμφέροντι τῶν Λατίνων δοθησομένης· καὶ	πολλοὺς	ὑπὲρ ἀμφοτέρων διεξῆλθε λόγους τὰς
[4, 82]	τάττειν ἠξίουν τοῖς ἄλλοις καὶ	πολλοὺς	ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ δόξης ἤραντο
[4, 9]	ἐπειδὴ πολῖταί τ´ εἰσι καὶ	πολλοὺς	ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀνηντλήκασι πόνους,
[4, 81]	γὰρ ἐξ ἑνὸς Ταρκυνίους ἕξομεν	πολλῷ	μιαρωτέρους τοῦ πατρός. ὅπου γὰρ
[4, 50]	τῶν συμμάχων ἀφιγμένην δύναμιν προσλαβὼν	πολλῷ	πλείονα τῆς πολιτικῆς ὑπάρχουσαν. δῃώσας
[4, 42]	τυράννῳ τὴν πόλιν ἑκόντες καὶ	πολλῷ	πλείονες ἐγένοντο τῶν ἑτέρων. ἦσαν
[4, 38]	καὶ παραπεμπόντων αὐτὸν ὀλίγων, αἵματι	πολλῷ	ῥεόμενος καὶ κακῶς ὅλον ἑαυτὸν
[4, 39]	αὐτὸν ἔχοντας ξίφη· οἳ τάχει	πολλῷ	τὴν μεταξὺ διανύσαντες ὁδὸν ἐγγὺς
[4, 13]	περιέχοντα Ἀθηναίων τὸ ἄστυ, οὐ	πολλῷ	τινι μείζων ὁ τῆς Ῥώμης
[4, 9]	ἔθνος ὑποχείριον ὑμῖν γενέσθαι, μετὰ	πολλῶν	ἅπαντα ταῦτα καὶ μεγάλων κινδύνων
[4, 73]	ἧς μεγάλη καὶ εὐδαίμων καὶ	πολλῶν	ἄρχουσα ἀνθρώπων ἡ πόλις ἡμῶν
[4, 27]	τῶν ὁμολογιῶν παρέβησαν τὰ συγκείμενα,	πολλῶν	αὐτοὺς ἔφη τιμωριῶν ἀξίους εἶναι
[4, 11]	εὖ ποιῶν ὑμᾶς διετέλεσεν, ἀντὶ	πολλῶν	δέ, ὧν αὐτὸς ἐγὼ κατὰ
[4, 62]	οἱ δὲ νῦν ὄντες ἐκ	πολλῶν	εἰσι συμφορητοὶ τόπων, οἱ μὲν
[4, 82]	σίδηρον. ὦ θαυμαστὴ σὺ καὶ	πολλῶν	ἐπαίνων ἀξία τῆς εὐγενοῦς προαιρέσεως,
[4, 40]	μοι πρότερον, ἀληθὴς εἶναι ὑπὸ	πολλῶν	ἐπιστεύθη. ἐν γὰρ τῷ ναῷ
[4, 68]	δεινὸν ὑπὸ τοῦ τυράννου παθεῖν	πολλῶν	καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἀπολλυμένων. ~Καταφρονήσας
[4, 81]	καὶ δεινὴν ἀπορίαν ἥκομεν ἐκ	πολλῶν	καὶ μακαρίων ἐκπεσόντες ἀγαθῶν. οἱ
[4, 81]	εἴ γ´ ὀλίγοι μὲν ἐκ	πολλῶν	λελείμμεθα, ταπεινοὶ δ´ ἐκ μεγάλων
[4, 72]	τοῦτ´ ἐλέχθησαν πολλοὶ καὶ παρὰ	πολλῶν	λόγοι. ἐδόκει δὲ τοῖς μὲν
[4, 12]	τρόπον ἐπὶ τὴν βασιλείαν παρελθὼν	πολλῶν	μὲν καὶ ἄλλων πολιτευμάτων εἰσηγητὴς
[4, 11]	γυναιξί τε καὶ τέκνοις ἀντὶ	πολλῶν	μέν, ὧν Ταρκύνιος ὁ τῶν
[4, 74]	παρασήμων, ἃ τοῖς βασιλεῦσιν ἀποδέδοται,	πολλῶν	ὄντων εἴ τινα λυπηρὰς ὄψεις
[4, 4]	τε συλλαμβάνουσα ἰδίῳ καὶ ἐκ	πολλῶν	συνεγνωκυῖα θεσφάτων, ὅτι βασιλεῦσαι Ῥωμαίων
[4, 47]	τοῦ Τύρνου χρησαμένου καὶ τῶν	πολλῶν	σφόδρα κινηθέντων ἐπὶ τοῖς λόγοις
[4, 55]	Γάβιοι μέγα προσγεγονέναι σφίσι πλεονέκτημα	πολλῶν	ὡς αὐτοὺς ἀφικομένων καὶ οὐ
[4, 29]	ἡ δ´ ἀσθενὴς ἔτι καὶ	πολὺ	ἀπέχουσα τοῦ φρονεῖν τὰ προσήκοντα
[4, 32]	κοινὰ πράττειν ἀδύνατον, ὃς οὐ	πολὺ	ἀπέχω πεντηκονταετίας; κατάβαλε {δὲ} τὴν
[4, 59]	θεμελίων καὶ τῆς ὀρυγῆς εἰς	πολὺ	βάθος ἤδη προϊούσης, εὑρῆσθαι κεφαλὴ
[4, 6]	ὢν οὔθ´ ἡλικίας ἀξιώματι παρὰ	πολὺ	διήλλαττεν, ἀλλὰ τρισὶ μόνον ἔτεσι
[4, 27]	καλεῖται· ἡλικίας τε προβεβηκὼς ἐπὶ	πολὺ	καὶ τῆς κατὰ φύσιν τελευτῆς
[4, 55]	ἀπόστασιν, ἀργύριόν τε καὶ χρυσίον	πολὺ	κομίζων· ἐπισυνέρρεόν τ´ αὐτῷ πολλοὶ
[4, 64]	ἀπῆλθε κοιμησόμενος ἐπισχὼν τῆς νυκτὸς	πολὺ	μέρος, ἐπειδὴ καθεύδειν ἅπαντας ἐνόμιζεν,
[4, 15]	γῆν κατὰ τοὺς ὀρεινοὺς καὶ	πολὺ	τὸ ἀσφαλὲς τοῖς γεωργοῖς παρέχειν
[4, 11]	γένος ἐν ἀνδραπόδων ποιήσασθαι λόγῳ,	πολὺ	τὸ θηριῶδες ἔχοντες ἐν τῇ
[4, 28]	γυνή, Ἀρροῦντι δὲ τῷ νεωτέρῳ	πολὺ	τὸ πρᾷον ἔχοντι καὶ εὐλόγιστον
[4, 43]	πλουσιωτάτῳ κατέφερε. τοῦτο τὸ πολίτευμα	πολὺ	τοῦ δημοτικοῦ πλήθους ἀπανήλωσεν ἐπὶ
[4, 6]	ἡλικίας καλοῦσιν ὡς ἐπὶ τὸ	πολὺ	τοὺς ἄρχειν τε καὶ πράττειν
[4, 22]	τύχην αὐτῶν οὐδεμίαν ἀπαξιοῦντες, εἰς	πολυανθρωπίαν	προήγαγον τὴν πόλιν. ὁ δὲ
[4, 23]	οὐδενὸς οὕτω δεῖ πράγματος ὡς	πολυανθρωπίας,	ἵνα διαρκέσῃ πρὸς πάντας τοὺς
[4, 53]	κατὰ τὴν δίοδον, τότε δὲ	πολυάνθρωπος	εἰ καί τις ἄλλη καὶ
[4, 50]	ἔνδον τέως μὲν ἀπεμάχοντο καὶ	πολὺν	ἀντέσχον τῇ ταλαιπωρίᾳ χρόνον· ὡς
[4, 46]	γενομένας ταῖς πόλεσι πρὸς ἐκεῖνον.	πολὺν	δὲ λόγον ὑπὲρ τοῦ δικαίου
[4, 5]	γαμβροῦ καὶ τῆς θυγατρὸς καὶ	πολὺν	ἐξ ἀμφοτέρων κινήσασα οἶκτον, ἐπειδὴ
[4, 66]	καὶ σεαυτῷ τρόπον καὶ μὴ	πολὺν	ποίει χρόνον τὸν διὰ μέσου.
[4, 56]	εἰς ἐκκλησίαν τὸ πλῆθος καὶ	πολὺν	ὑπὲρ αὑτοῦ λόγον διαθέμενος, ὅτι
[4, 43]	ἧκε δὲ κἀκείνοις οὐ μετὰ	πολὺν	χρόνον ἔτι πλείω τὰ χαλεπά.
[4, 51]	καὶ ἦν ἰσόρροπος αὐτοῖς ἐπὶ	πολὺν	χρόνον ὁ ἀγών· οἱ δὲ
[4, 62]	αὐτῶν κατέκαυσε· καὶ μετ´ οὐ	πολὺν	χρόνον τὰς λοιπὰς ἓξ ἐνέγκασα
[4, 83]	καλούντων μὲν ἡμῶν οὐδὲν ἀξιώσουσι	πολυπραγμονεῖν,	ἐὰν δ´ ἀρετῆς ὁρῶσι μεταποιουμένους
[4, 10]	παροῦσιν ᾤοντο δεῖν καὶ μηδὲν	πολυπραγμονεῖν.	εἰσῄει γὰρ αὐτοῖς λογισμός, ὅτι
[4, 23]	τινες ἐκ δούλων ἐγένοντο ἐλεύθεροι	πολυπραγμονοῦντας,	τοὺς δὲ παρὰ σφίσι δεδουλευκότας
[4, 45]	καλέσας αὐτοὺς ὑστέρει. ὡς δὲ	πολὺς	ἐγένετο καθημένοις ὁ χρόνος καὶ
[4, 10]	προνοούμενος ἰσηγορίας. ~Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ	πολὺς	ἔπαινος ἐκ τῆς ἐκκλησίας ἐγένετο
[4, 65]	τῶν νομίμων μηδενός. Ὡς δὲ	πολὺς	ἦν ἀπειλῶν θ´ ἅμα καὶ
[4, 50]	στρατιώταις διεῖλεν. οὕτω δ´ ἄρα	πολὺς	ὁ καταληφθεὶς ἄργυρός τε καὶ
[4, 42]	ἡγεῖσθαι τὴν μεταβολὴν καὶ οἷς	πολὺς	πλοῦτος ἦν. οἱ δ´ ὑπάγοντες
[4, 8]	τραυμάτων τετελευτηκότα ἔναγχος, ἐκκομιδῇ τε	πολυτελεῖ	καὶ μνήματος ἐπισήμου κατασκευῇ καὶ
[4, 61]	τοὺς πατέρας ἡμῶν εὑρέθη τῇ	πολυτελείᾳ	τῆς ὕλης μόνον διαλλάττων τοῦ
[4, 14]	σεμνὴν ἐν τοῖς πάνυ καὶ	πολυτελῆ,	Κομπιτάλια προσαγορεύοντες αὐτὴν ἐπὶ τῶν
[4, 54]	Γαβίους φέροντα τοῦ περιβόλου διὰ	πολυχειρίας	ἐξωχυροῦτο τάφρον ὀρυξάμενος εὐρυτέραν καὶ
[4, 25]	εἴ τις ἄλλη πλούτου καὶ	πολυχειρίας	ἐπίδειξις ἦν ἀνδρὸς ἡγεμόνος, ἀλλὰ
[4, 64]	δὲ τῶν Ἀρδεατῶν ἀπομαχομένων καὶ	πολυχρονίου	τῆς πολιορκίας γινομένης οἵ τ´
[4, 74]	καιρούς τινας ἑορταίους καὶ ἐν	πομπαῖς	θριάμβων, ὅτε αὐτὰ τιμῆς θεῶν
[4, 3]	καὶ ἔτι πρὸ τούτου Νόμαν	Πομπίλιον·	ὁ δὲ βασιλεὺς κηδεστὴν ἐποιήσατο
[4, 73]	κρείττων, ἧς Ῥωμύλος τε καὶ	Πομπίλιος	καὶ πάντες οἱ μετ´ ἐκείνους
[4, 10]	Ῥωμύλος τ´ εἰσηγήσατο καὶ Νόμας	Πομπίλιος,	οὓς δ´ αὐτὸς καθιστάμενος. ταῦτα
[4, 81]	φύντας, οἷς πονηρὸν μὲν γένος,	πονηραὶ	δὲ τροφαί, πολιτικὸν δὲ καὶ
[4, 66]	μὲν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ἀπῄει	πονηρὰν	καὶ ὀλέθριον ἐπιθυμίαν ἐκπεπληρωκώς, ἡ
[4, 83]	ἄρα διὰ κακὴν φύσιν ἢ	πονηρὰς	τροφὰς τὸ φιλοτύραννον ἐμπέφυκεν οὐ
[4, 28]	τὰς ἀνοσίους πράξεις τὸν οὐ	πονηρὸν	εἶναι πεφυκότα παρακαλούσης, ἀλλ´ ἑκάτερος
[4, 81]	τοὺς ἐξ ἐκείνου φύντας, οἷς	πονηρὸν	μὲν γένος, πονηραὶ δὲ τροφαί,
[4, 47]	ἐστὶ νυνί, πότερα χρηστὸς ἢ	πονηρός	εἰμι· τουτὶ γὰρ ἐξέσται καὶ
[4, 81]	ἰδιώτου τύραννος καὶ ὀψὲ ἀρξάμενος	πονηρὸς	εἶναι, πᾶσαν ἀκριβοῖ τὴν τυραννικὴν
[4, 28]	ἐπὶ τἀναντία· ὁ μέν γε	πονηρὸς	ἐκβαλεῖν τῆς βασιλείας τὸν κηδεστὴν
[4, 79]	Ἄρροντα τὸν γνήσιον ἀδελφόν, ὅτι	πονηρὸς	οὐκ ἐβούλετο γενέσθαι, φαρμάκοις διαχρησάμενος,
[4, 32]	ἐρωτημάτων καὶ παῦσαί ποτε ἤδη	πονηρὸς	ὤν· εἰ δέ τι δίκαιον
[4, 44]	κίνδυνον τοῖς μονάρχοις, ὅταν οἱ	πονηρότατοι	τῶν πολιτῶν καὶ ἀπορώτατοι σχολὴν
[4, 46]	ἁπάντων ἀνθρώπων παρανομώτατον ἀποφαίνων καὶ	πονηρότατον	καὶ τὰς πράξεις αὐτοῦ διεξιών,
[4, 42]	παρασκευάσας ἐκ τῶν ἑταίρων τοὺς	πονηροτάτους	δι´ ἐκείνων ἦγεν εἰς ἐγκλήματα
[4, 47]	ἀποσκευὴν τοῦ Τύρνου θεραπόντων τοὺς	πονηροτάτους	ἐξευρὼν καὶ διαφθείρας χρήμασιν ἔπειθεν
[4, 46]	ἔφη καὶ θεοβλαβείας εἶναι παρὰ	πονηροῦ	καὶ ἀνοσίου τρόπου χρηστόν τι
[4, 47]	με ᾐτεῖτο, μηδὲ νῦν ὡς	πονηροῦ	κατηγορεῖν. καὶ περὶ μὲν ἐμαυτοῦ
[4, 24]	καὶ πορνείας καὶ παντὸς ἄλλου	πονηροῦ	πόρου χρηματισάμενοι τούτων ὠνοῦνται τῶν
[4, 23]	συνεβούλευέ τ´ αὐτοῖς, εἰ μὲν	πονηροὺς	νομίζουσι, μὴ ποιεῖν ἐλευθέρους, εἰ
[4, 80]	δυναστείαν; ὅπλοις καὶ βίᾳ καὶ	πονηρῶν	ἀνθρώπων συνωμοσίαις, ὡς τυράννοις ἔθος,
[4, 83]	τούτους ἀνάγκαις ἐνζεύξομεν, ὥστ´ ἐκ	πονηρῶν	γενέσθαι χρηστούς· ὅμηρα γὰρ αὐτῶν
[4, 58]	ἐπὶ τοῦτο παρεσκευασμένων εἰσελθὼν δίχα	πόνου	κύριος ἐγεγόνει τῆς πόλεως. ὡς
[4, 11]	πατρικίων κατασχόντες τὰ πράγματα δίχα	πόνου,	πρῶτον μὲν ἐμὲ τὸν φύλακα
[4, 9]	πολλοὺς ὑπὲρ τῆς πατρίδος ἀνηντλήκασι	πόνους,	ἵνα μὴ τὴν ἰδίαν ἀφαιρεθῶσιν
[4, 67]	ἦν δέ τις ἐν αὐτοῖς	Πόπλιος	Οὐαλέριος ἑνὸς τῶν ἅμα Τατίῳ
[4, 48]	ὑποσχεῖν. ἐδόκει ταῦτα· καὶ οἱ	πορευθέντες	ἐπὶ τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ καταλαμβάνουσιν
[4, 41]	μεθ´ ἡμέραν ἐξιόντι παρακολουθοῦντες, ὅπῃ	πορεύοιτο,	πολλὴν τὴν ἀπὸ τῶν ἐπιβουλευσόντων
[4, 2]	καὶ ἡ τοῦ βασιλέως γυνὴ	πορευόμεναι	διὰ τῆς παστάδος ἐθεάσαντο καὶ
[4, 24]	ἀπὸ λῃστείας καὶ τοιχωρυχίας καὶ	πορνείας	καὶ παντὸς ἄλλου πονηροῦ πόρου
[4, 24]	πορνείας καὶ παντὸς ἄλλου πονηροῦ	πόρου	χρηματισάμενοι τούτων ὠνοῦνται τῶν χρημάτων
[4, 23]	τῶν ἄλλων οὐδὲ τὰ ἐν	ποσὶ	καὶ κοινότατα ὁρᾶν ἔφασκεν, ἃ
[4, 10]	ἦσαν φυλάττειν, τίσιν ὀφείλουσι καὶ	πόσον	ἕκαστος, ἐπειδὴ τὰς ἀπογραφὰς ἔλαβε,
[4, 2]	ἧττον ἀπιστεῖσθαι ποιεῖ. καθημένου γάρ	ποτ´	αὐτοῦ μεσούσης μάλισθ´ ἡμέρας ἐν
[4, 44]	ἐκεῖνος ὀρύττειν ἤρξατο, μέχρι τοῦ	ποταμοῦ	καταγαγεῖν, τὸν δ´ ἀμφιθέατρον ἱππόδρομον
[4, 78]	καὶ παρανομίᾳ τοὺς ὅπου δή	ποτε	γενομένους τυράννους, ἀφελέσθαι τὴν ἐξουσίαν
[4, 32]	τῶν ἀναισχύντων ἐρωτημάτων καὶ παῦσαί	ποτε	ἤδη πονηρὸς ὤν· εἰ δέ
[4, 81]	οὓς ἐπιφανὴς ἡ πόλις ἡμῶν	ποτε	ἦν, οἱ μὲν ἀπολώλασιν, οἱ
[4, 78]	οὔτ´, ἐπειδὴ κατέσχεν ὅπως δή	ποτε	λαβών, καλῶς αὐτῇ καὶ βασιλικῶς
[4, 81]	χρόνου ταῦτα πάσχοντες ὑπομενοῦμεν, καὶ	πότε	τὴν πάτριον ἐλευθερίαν ἀνακτησόμεθα; ὅταν
[4, 56]	μιμησάμενος· καὶ γὰρ ἐκεῖνος Περιάνδρῳ	ποτὲ	τῷ Κορινθίων τυράννῳ πυνθανομένῳ διὰ
[4, 73]	ἵνα μηδ´ ἐξ ὑστέρου γένηταί	ποτε	φυλάξασθαι παραινῶ. τίνα δ´ ἐστὶ
[4, 47]	περὶ ἐμοῦ σκεπτέον ἐστὶ νυνί,	πότερα	χρηστὸς ἢ πονηρός εἰμι· τουτὶ
[4, 65]	αἱρέσεις αὐτῇ δύο προὔτεινεν, ὧν	ποτέραν	αὐτὴ προῃρεῖτο λαβεῖν ἠξίου, θάνατον
[4, 29]	τῆς βασιλείας ἀποστερούμενος ἀνέχεσθαι διανοῇ;	πότερον	ἐκ ταπεινῶν καὶ ἀσήμων ἔφυς
[4, 36]	τίνι τῶν ἐμῶν ἔργων ἀχθόμενοι·	πότερον	ὅτι πολλοὺς ἴσασιν ἐπὶ τῆς
[4, 32]	πρόφασιν εὐπρεπῆ τῆς ἀποστερήσεως σκηπτόμενος;	πότερον	οὐχ ἡγούμενος ἐξ ἐκείνου γένους
[4, 35]	καὶ ἀποδώσω πάλιν αὐτῷ διαγνῶναι,	πότερος	ἡμῶν ἐπιτηδειότερός ἐστιν ἔχειν τὴν
[4, 13]	ταῖς φράτραις· ἦσαν δὲ πεντήκοντά	που	μάλιστα τὸν ἀριθμόν, ὧν οὐδὲν
[4, 13]	σημεῖον οὐδέν, ᾧ διαγνώσεται, μέχρι	ποῦ	προβαίνουσα ἔτι πόλις ἐστὶ καὶ
[4, 14]	μεταλαμβάνειν ἑτέραν οἴκησιν μήτ´ ἄλλοθι	που	συντελεῖν, τάς τε καταγραφὰς τῶν
[4, 45]	τοῖς πλείοσιν ὕβρις εἶναι τὸ	πρᾶγμα,	ἀνήρ τις ἐν πόλει μὲν
[4, 7]	δὲ καὶ ἄλλας τινὰς τὸ	πρᾶγμα	ἀτοπίας, ἃς ἅπαντες ἠγνόησαν οἱ
[4, 49]	μεταλαμβάνωσιν. ἀγαπητῶς δὲ πάντων τὸ	πρᾶγμα	δεξαμένων τόπον μὲν ἀπέδειξεν, ἔνθα
[4, 67]	λέγει πρὸς αὐτοὺς ἅπαν τὸ	πρᾶγμα	ἐξ ἀρχῆς ἀναλαβοῦσα. καὶ μετὰ
[4, 23]	συντυχίαις, ὁρῶντες ὡς ἀστάθμητόν ἐστι	πρᾶγμα	εὐτυχία καὶ ἀγχίστροφον, καὶ οὐδενὶ
[4, 48]	τοῖς ἀνδράσι δεδιότες ἐλέγχειν τὸ	πρᾶγμα	καὶ μὴ φενακίζειν ἠξίουν. καὶ
[4, 24]	ἐκέκτηντο τοὺς δούλους. οὐδὲν δὴ	πρᾶγμα	ποιεῖν αἰσχύνης ἢ βλάβης κοινῆς
[4, 23]	περιορᾶν ὄντας ἀλλοτρίους· ἄτοπόν τε	πρᾶγμα	ποιεῖν αὐτοὺς ἔφη καὶ ἀμαθὲς
[4, 55]	περιυβρισθείς, ὥστε περιβόητον γενέσθαι τὸ	πρᾶγμα,	πρῶτον μὲν ἐκ τῶν ἑταίρων
[4, 22]	μικρὰν πρόνοιαν οὗτος ὁ βασιλεὺς	πρᾶγμα	συνιδών, ὃ παρέλιπον ἅπαντες οἱ
[4, 62]	μετεπέμψατο καὶ διηγησάμενος αὐτοῖς τὸ	πρᾶγμα,	τί χρὴ πράττειν, ἤρετο. κἀκεῖνοι
[4, 23]	χάριτας, ἐν οἷς μάλιστα δέονται	πράγμασι,	κομιζομένους καὶ τοὺς ἐκ τῶν
[4, 47]	μετ´ ἐκείνων, τίνα χρηστέον τοῖς	πράγμασι	τρόπον. οἱ μὲν οὖν ἄλλοι
[4, 32]	ὑπ´ ἀνθρώπων ἐπὶ καλοῖς κεῖται	πράγμασιν,	ἀκούειν καὶ μὴ τέταρτον ἤδη
[4, 43]	ἔπειθ´ οὓς αἴσθοιντο τοῖς καθεστηκόσι	πράγμασιν	ἀχθομένους κατεμήνυον πρὸς τὸν τύραννον·
[4, 7]	δέκα ἐτῶν, αὐτὸς ἐν τοῖς	πράγμασιν	ἐξεταζόμενος, ὥς φασι, παρὰ τὰς
[4, 33]	οὐδὲν προσήκοντα ἀποκαλεῖς. τοιούτοις μέντοι	πράγμασιν	ἐπιστὰς ἐγὼ τούς τ´ ἀποκτείναντας
[4, 47]	μὲν οὐδενὸς ἔφη δεῖν τοῖς	πράγμασιν,	ἰδίαν δὲ γνώμην ἀπεδείκνυτο μὴ
[4, 29]	πολλοὶ καὶ ἄλλαι πρὸς τὰ	πράγματ´	ἀφορμαὶ πολλαὶ καὶ μεγάλαι. τί
[4, 34]	γινομένας, παραδοῦναι τῷ δήμῳ τὰ	πράγματ´	ἐβουλήθην· καὶ συναγαγὼν ἅπαντας εἰς
[4, 34]	ἄξιον τῆς ἀρχῆς ἐπὶ τὰ	πράγματ´	ἐκάλει· ἡγεῖτο γὰρ τὰ μὲν
[4, 63]	οἵων τρόπων ἦλθον ἐπὶ τὰ	πράγματα,	δι´ ὀλίγων πειράσομαι διελθεῖν. ~Τὴν
[4, 11]	αὐτοῖς τῶν πατρικίων κατασχόντες τὰ	πράγματα	δίχα πόνου, πρῶτον μὲν ἐμὲ
[4, 29]	ἀλλ´ ἡ τοῦ κατέχοντος τὰ	πράγματα	εὐγένεια καὶ ἡ πρὸς τοὺς
[4, 85]	δεινοπαθῶν. ἔτυχε δὲ καὶ τἀκεῖ	πράγματα	ἤδη διεφθαρμένα. οἱ γὰρ ὕπατοι
[4, 24]	εἰς τοσαύτην σύγχυσιν ἥκει τὰ	πράγματα	καὶ τὰ καλὰ τῆς Ῥωμαίων
[4, 12]	μένῃ τε καὶ διακατέχῃ τὰ	πράγματα	μηδένα δεδοικώς. ἔπειτ´ ἐγκέλευστοί τινες
[4, 34]	τῆς βουλῆς μοι παραδούσης τὰ	πράγματα	μήτε τῶν ἄλλων γενομένων τῶν
[4, 78]	ὅ τε καιρός, ὃν τὰ	πράγματά	μοι δίδωσι, βραχύς, ἐν ᾧ
[4, 34]	πάππον ὑμῶν παρήγαγον ἐπὶ τὰ	πράγματα	ξένον ὄντα καὶ οὐδὲν προσήκοντα
[4, 10]	αὐτὴ προῃρεῖτο, παραγούσης ἐπὶ τὰ	πράγματα	ὁ δῆμος ἐναντιώσεται τὴν ψῆφον
[4, 40]	καταλῦσαι καὶ Ταρκύνιον ἐπὶ τὰ	πράγματα	παραλαβεῖν καὶ συγκατασκευάσαι τὴν ἀρχὴν
[4, 36]	τῶν κοινῶν Ταρκύνιος οὑτοσὶ τὰ	πράγματα	παραλαβών, οὐ φθονῶ τῇ πόλει
[4, 31]	οὖσι καὶ νηπίοις, ἐπὶ τὰ	πράγματα	παρῆλθες καὶ πάντων ἀκουόντων ὡμολόγεις,
[4, 31]	καὶ τὰ τῆς πόλεως ἐγχειρίσαι	πράγματα·	ταύτην γέ τοι τὴν ἡλικίαν
[4, 39]	μαθεῖν οἷόν τι λήψεται τὰ	πράγματα	τέλος, ἐπὶ τῆς ἀπήνης καθεζομένη
[4, 8]	αὐτῶν βίον καὶ τὰ κοινὰ	πράγματα	τῆς πόλεως διὰ φυλακῆς τε
[4, 25]	αὐτῷ τὰ ἐν τῇ πόλει	πράγματα	τὸν κράτιστον εἰλήφει κόσμον, εἰς
[4, 4]	αὐτῶν τὰ τῆς πόλεως ἔσται	πράγματα,	τὸν οἴκτιστον ἀπολοῦνται τρόπον ὑπ´
[4, 83]	~Τίσιν οὖν ἀφορμαῖς εἰς τὰ	πράγματα	χρησόμεθα καὶ ποίαις συμμαχίαις; τοῦτο
[4, 81]	τὴν πατρίδα. ἀλλὰ τὰ ὑμέτερα	πράγματα,	ὦ δημόται, πῶς ἔχει; οὐκ
[4, 62]	Οὐάρρων ἱστόρηκεν ἐν τῇ θεολογικῇ	πραγματείᾳ.	~Ταῦτα διαπραξάμενος ὁ Ταρκύνιος ἐν
[4, 7]	ἐκεῖνος γὰρ ἐν ταῖς ἐνιαυσίοις	πραγματείαις	ταῦθ´ ἱστόρηκε μόνος· εἰ μή
[4, 62]	τῶν ἄλλων τῶν κατὰ πόλιν	πραγματειῶν,	καὶ δημοσίους αὐτοῖς παρακαθίστησιν, ὧν
[4, 29]	τὴν βασιλείαν μηδὲν εἰς τοῦτο	πραγματευσαμένῳ,	μετὰ τὴν τοῦ Τυλλίου δήπου
[4, 47]	αὐτῶν τὰ κατὰ τὴν ἐπίθεσιν	πράγματι	ἐπεχείρησεν ἥκιστα δυναμένῳ πεσεῖν εἰς
[4, 23]	δὲ τῶν πατρικίων ἐπὶ τῷ	πράγματι	καὶ δυσανασχετούντων συγκαλέσας τὸ πλῆθος
[4, 55]	καὶ δόξας τολμηρῷ μὲν ἐπιχειρεῖν	πράγματι	καὶ μέγαν ἔχοντι κίνδυνον, οὐ
[4, 24]	τῆς πόλεως εὐπρεπὲς ὄνομα τῷ	πράγματι	τιθέντες, ἀποικίαν. ταῦτα μὲν οὖν
[4, 28]	τ´ αὐτὸν ὡς ὑπὲρ ἀναγκαίου	πράγματος	διαλεξομένη, ~καὶ ἐπειδὴ παρεγένετο, μεταστῆναι
[4, 23]	ἑαυτὴν ἀξιούσῃ οὐδενὸς οὕτω δεῖ	πράγματος	ὡς πολυανθρωπίας, ἵνα διαρκέσῃ πρὸς
[4, 33]	οὐχ ἑκών, ἀλλ´ ὑπὸ τῶν	πραγμάτων	ἀναγκασθείς· ἐπειδὴ τὸν μὲν πάππον
[4, 4]	δεδήλωκα λόγῳ, δόξας ὑπὸ τῶν	πραγμάτων	αὐτῶν ἐπὶ τὴν βασιλείαν καλεῖσθαι,
[4, 73]	εἰς ὃν συνήγμεθα ὑπὸ τῶν	πραγμάτων,	βραχύς, ἐν ᾧ μεθαρμόσασθαι πόλεως
[4, 4]	μοῖραν οὔτε περὶ τῶν ἰδίων	πραγμάτων	διαθέμενος οὐδὲν οὔτε περὶ τῶν
[4, 23]	πόλει δυναστείας ἐφιεμένῃ καὶ μεγάλων	πραγμάτων	ἑαυτὴν ἀξιούσῃ οὐδενὸς οὕτω δεῖ
[4, 29]	δυστεκμάρτῳ τέλει πάντων τῶν ἀνθρωπίνων	πραγμάτων	κειμένων. ἐρῶ δὴ μετὰ παρρησίας,
[4, 20]	μοι καὶ πρότερον, ὅτι τριῶν	πραγμάτων	ὁ δῆμος ἐκ τῶν παλαιῶν
[4, 26]	μεγέθει τε πόλεως προὔχοντας καὶ	πραγμάτων	ὄγκῳ καὶ τῇ προνοίᾳ τοῦ
[4, 73]	μὲν ἐπειδὴ τὰ ὀνόματα τῶν	πραγμάτων	οἱ πολλοὶ σκοποῦσι καὶ ἀπὸ
[4, 26]	περὶ μεγάλων καὶ κοινῶν φήσας	πραγμάτων	συμβούλους αὐτοὺς συγκαλεῖν. ἐπεὶ δὲ
[4, 45]	ὡς περὶ κοινῶν καὶ μεγάλων	πραγμάτων	σὺν αὐτοῖς βουλευσόμενος. οἱ μὲν
[4, 77]	τοιάδε. ~Ὑπὲρ ἀναγκαίων καὶ κοινῶν	πραγμάτων	τοὺς λόγους μέλλων πρὸς ὑμᾶς
[4, 25]	ἀπάτας, οὐκ ἀληθεῖς βίου καὶ	πραγμάτων	ὠφελείας, ἐξ ὧν μακαρισμοὶ τοῖς
[4, 15]	οὐσίας στέρεσθαι καὶ αὐτὸν μαστιγωθέντα	πραθῆναι·	καὶ μέχρι πολλοῦ διέμεινε παρὰ
[4, 53]	σταδίους ἑκατὸν ἐπὶ τῆς εἰς	Πραίνεστον	φερούσης ὁδοῦ κειμένη· Γαβίους αὐτὴν
[4, 40]	πάντα τὰ κατὰ τοὺς νόμους	πρᾶξαι	διαβολὰς τοῖς μετὰ ταῦτ´ ἔργοις,
[4, 32]	~Περιῆν γὰρ ἄν σοι ταῦτα	πράξαντι	πρῶτον μὲν εὐσεβεῖ καὶ δικαίῳ
[4, 58]	τὰς γενομένας αὐτοῖς ὁμολογίας. ταῦτα	πράξας	καὶ βασιλέα τῶν Γαβίων τὸν
[4, 58]	προσδοκώντων, εἰ δὲ τὰ κράτιστα	πράξειαν,	δουλείας τε καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις
[4, 70]	ἄλλους θεοὺς πᾶν ὅσον δύναται	πράξειν	ἐπὶ καταλύσει τῆς Ταρκυνίων δυναστείας,
[4, 46]	ἀποφαίνων καὶ πονηρότατον καὶ τὰς	πράξεις	αὐτοῦ διεξιών, ἃς ἐπὶ τῷ
[4, 35]	ποιησάμενον ἁμαρτημάτων καὶ τὰς σαυτοῦ	πράξεις	ἐξαριθμησάμενον καλεῖν με εἰς διαδικασίαν·
[4, 37]	δημηγορίαν τάς τε πολεμικὰς ἑαυτοῦ	πράξεις	ἐξαριθμούμενος, ἃς Ταρκυνίου τε ζῶντος
[4, 1]	γονέων ἔφυ καὶ τίνας ἀπεδείξατο	πράξεις	ἰδιώτης ὢν ἔτι καὶ πρὶν
[4, 28]	μιαρᾶς παραινέσεις ἐπὶ τὰς ἀνοσίους	πράξεις	τὸν οὐ πονηρὸν εἶναι πεφυκότα
[4, 26]	ὄντες βάρβαροι. Πολιτικαὶ μὲν δὴ	πράξεις	τοῦ βασιλέως τούτου σὺν ἄλλαις
[4, 38]	ἀγορὰν οἱ συνειδότες αὐτῷ τὴν	πρᾶξιν	καὶ παρορμῶντες ἐκ τῶν πατρικίων
[4, 21]	πλεῖστον τῶν ἄλλων μεταλαχόντας καὶ	πράξοντας	ὅσα δεῖ. οὗτος ὁ κόσμος
[4, 84]	αὐτῶν ἄνδρας αἱρεῖται δύο τοὺς	πράξοντας	ὅσα τοῖς βασιλεῦσιν ἐξῆν, Βροῦτόν
[4, 67]	συμβεβηκότα φράσων καὶ σὺν ἐκείνῳ	πράξων	ἀπόστασιν τοῦ στρατιωτικοῦ πλήθους ἀπὸ
[4, 32]	εἰ μὴ πείθοιο τὰ βίαια	πράξων.	~Παυσαμένου δ´ αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν
[4, 28]	δὲ τῷ νεωτέρῳ πολὺ τὸ	πρᾷον	ἔχοντι καὶ εὐλόγιστον ἀνοσία καὶ
[4, 41]	οὔτε τοῖς προσιοῦσιν εὐμενὴς οὐδὲ	πρᾷος	ἦν, ἀλλ´ οἷα δὴ τύραννος,
[4, 36]	ἅπασι τοῖς πολίταις ὡς πατὴρ	πρᾷος	υἱοῖς αὐτοῦ χρώμενος; ὅς γε
[4, 32]	εἶναι παῖδα καὶ τὰ κοινὰ	πράττειν	ἀδύνατον, ὃς οὐ πολὺ ἀπέχω
[4, 6]	καὶ ἄρχειν καὶ τὰ κοινὰ	πράττειν	ἀξιῶν παραδίδοται, καὶ τὴν ἄπαρσιν
[4, 34]	οὐκ ἠνέσχοντο Ῥωμαῖοι ταῦτά μου	πράττειν	βουλομένου οὐδ´ ἠξίωσαν ἕτερόν τινα
[4, 6]	πολὺ τοὺς ἄρχειν τε καὶ	πράττειν	βουλομένους τὰ κοινά· ἐγὼ δ´
[4, 78]	ᾧ λέγειν μὲν ὀλίγα δεῖ,	πράττειν	δὲ πολλά, καὶ πρὸς εἰδότας
[4, 75]	οἱ βασιλεῖς ἐποίουν, καὶ μηδὲν	πράττειν	δίχα ὑμῶν καὶ τὰ δόξαντα
[4, 83]	πειθόντων ἀνθρώπους τὰ μὴ δίκαια	πράττειν.	εἰ δέ τισιν αὐτῶν ἄρα
[4, 3]	ἦν ἐπιτελεῖν, δι´ ἑαυτοῦ τούτῳ	πράττειν	ἐπέσκηπτεν, οὐ μόνον τὸν ἴδιον
[4, 42]	τούτοις μέντοι τοῖς ἀνδράσιν οὔτε	πράττειν	ἐπέτρεπεν οὐδὲν οὔτε λέγειν ὅ
[4, 71]	φράτραις. ἄρχοντι γὰρ ἀποδέδοται τοῦτο	πράττειν·	ἡμῶν δ´ οὐδεὶς οὐδεμίαν ἀρχὴν
[4, 62]	αὐτοῖς τὸ πρᾶγμα, τί χρὴ	πράττειν,	ἤρετο. κἀκεῖνοι διὰ σημείων τινῶν
[4, 4]	ἄνδρας ἔλθωσι καὶ τὰ κοινὰ	πράττειν	ἱκανοὶ γένωνται, τὸν πρεσβύτερον αὐτῶν
[4, 35]	τι ἂν ἅπαντες οὗτοι γνῶσι	πράττειν	με δεῖν, ποιήσω. καὶ πρὸς
[4, 84]	ἐξεῖναι περὶ καθόδου Ταρκυνίων μήτε	πράττειν	μηδὲν μήτε λέγειν, ἐὰν δέ
[4, 4]	ἀλλ´ οὐ δεήσει βουληθέντων ἡμῶν	πράττειν	νῦν ἃ δεῖ. τίνα δὲ
[4, 6]	κρατίστῃ τοῦ λέγειν τε καὶ	πράττειν	ὄντες ἀκμῇ· οὔτε γὰρ εὐγενείᾳ
[4, 29]	ἣν οὐκ ἀξιοῖς τὰ πολιτικὰ	πράττειν,	ὃς οὐ πολλοῖς ἀποδεῖς ἔτεσι
[4, 29]	ἢ σώματος οὐκ ἔτυχες ἱκανοῦ	πράττειν,	ὅσα βασιλεῖ προσῆκε, δι´ ἀσθένειάν
[4, 9]	Ταρκυνίου γένει βοηθῶν τὰ κοινὰ	πράττειν	προῄρημαι. ἱκέτης δ´ ὑμῶν γίνομαι
[4, 70]	ἐκποδῶν μεταστήσαντες ἐβουλεύοντο, τί χρὴ	πράττειν.	πρῶτος δ´ ὁ Βροῦτος ἀρξάμενος
[4, 28]	καὶ τὸν ἀδελφὸν οὐκ ἐῶν	πράττειν	τὰ μὴ δίκαια, ὑπὸ τῆς
[4, 31]	καὶ οὐδὲ τότε μέντοι σαυτῷ	πράττειν	τὴν δυναστείαν λέγων, ἀλλ´ ἡμῖν
[4, 72]	κἀκεῖνος εἶπεν, Ἐπειδὴ ταῦτα οὕτω	πράττειν	ὑμῖν δοκεῖ, σκοπώμεθα πάλιν, τίς
[4, 75]	λοιπὰ τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας σύμβολα	πραττέτωσαν,	ὅπως ἐλευθέραν οἰκήσομεν τὴν πατρίδα
[4, 42]	δύναμιν οὐκ ἔχοντες κωλύειν τὰ	πραττόμενα.	~Ταῦτα δ´ ὁρῶντες οἱ δημοτικοὶ
[4, 81]	οὐδὲν οὔτ´ ἰδεῖν ἐξεγένετο πώποτε	πραττόμενον	οὔτε μαθεῖν; ἵνα δὲ μὴ
[4, 74]	καὶ μηδεμίαν ἐξέτασιν διδοῦσα τῶν	πραττομένων,	ἐξ ἧς φύεται τυραννίς· ἀλλ´
[4, 71]	τῇ πόλει λεγομένων τε καὶ	πραττομένων	κατὰ τῆς τυραννίδος αἴσθηται Ταρκύνιος,
[4, 43]	διερευνηταὶ τῶν λεγομένων τε καὶ	πραττομένων	λεληθότες τοὺς πολλούς, οἳ συγκαθιέντες
[4, 78]	ἑαυτῶν συναγωνιστὰς ἀξιώσωμεν ἡμῖν γενέσθαι,	πράττοντας	ἐλευθερίαν τῇ πατρίδι, ἧς οὔτε
[4, 30]	καὶ οὐδὲ ἀφανῶς ἕκαστα τούτων	πράττοντες.	ταῦτα δ´ ὁρῶν ὁ Τύλλιος
[4, 80]	ἡγεμόνας, οἳ λέγοντές τε καὶ	πράττοντες	τοιαῦτα διετέλουν, ἐξ ὧν εὐδαιμονεστέραν
[4, 47]	ταῖς πόλεσι καὶ τὰ κοινὰ	πράττοντες	ὑπὸ τοῦ καλοῦ τούτου δημαγωγοῦ,
[4, 45]	ἑκάστῃ πόλει τῶν τὰ κοινὰ	πραττόντων	προσλαβὼν τότ´ ἤδη καὶ τῶν
[4, 44]	παστάδας ἐγείροντες, καὶ τοῖς ταῦτα	πράττουσι	χειροτέχναις ὑπηρετοῦντες χαλκοτύποι τε καὶ
[4, 58]	Ῥωμαίων ἡγεμονίαν ἐγκρατέστερον κατέχῃ ταῦτα	πράττων·	κρατίστην ἡγούμενος ἔσεσθαι φυλακὴν ἑαυτοῦ
[4, 69]	λέγων τ´ ἀνόητα πολλὰ καὶ	πράττων	ὅμοια τοῖς κατ´ ἀλήθειαν ἠλιθίοις.
[4, 84]	πόλιν ἐν τῷ τότε χρόνῳ	πραχθέντα	τοιαῦτ´ ἦν. ~Βασιλεὺς δὲ Ταρκύνιος
[4, 39]	ἀκουσθῆναι, θαυμαστὰ δὲ καὶ ἄπιστα	πραχθῆναι,	τῆς ἀνοσίας αὐτοῦ θυγατρὸς ἔργα
[4, 21]	τῶν πολιτικῶν μοῖραν εὐλογίστως καὶ	πρᾴως	φέρειν τὴν ἐν τούτοις ἐλάττωσιν,
[4, 24]	προβέβληνται τὸ ἔθος, ὡς οὐ	πρέπον	ἡγεμονικῇ πόλει καὶ παντὸς ἄρχειν
[4, 72]	ἰσονομίαν ἀποφαίνοντες ἀσφαλεστάτην οὖσαν καὶ	πρεπωδεστάτην	τῶν πολιτειῶν. ~Χαλεπῆς δὲ καὶ
[4, 61]	οὐκ ἀποκρύψεται. ~Ταῦτα μαθόντες οἱ	πρέσβεις,	ἐπειδὴ σχολὴν ὁ πρεσβύτης ἔσχε
[4, 59]	πέμπει τῶν ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους	πρέσβεις	πρὸς αὐτόν. ~Τούτοις τοῖς ἀνδράσιν
[4, 61]	οὐδὲν ἐπιταραττόμενοι τὴν γνώμην οἱ	πρέσβεις	τὴν αὐτὴν ἐφύλαττον ἀπόκρισιν, ὥσπερ
[4, 60]	ᾧ φράσαντες, ὅτι Ῥωμαίων εἰσὶ	πρέσβεις	τῷ μάντει βουλόμενοι συντυχεῖν, παρεκάλουν
[4, 61]	τὰς κεφαλάς. ταῦτα παρὰ τῶν	πρεσβευσάντων	ἀκούσας ὁ Ταρκύνιος ἐπέστησε τοῖς
[4, 27]	τοῖς ἐλθοῦσι παρὰ τοῦ Τυλλίου	πρεσβευταῖς	ἀπεκρίναντο μηδεμίαν εἶναί σφισι πρὸς
[4, 62]	κατὰ δόγμα βουλῆς τριῶν ἀποσταλέντων	πρεσβευτῶν	ἐπὶ τὴν ἀντιγραφήν· οἱ δ´
[4, 63]	γυναικὸς ὕβριν αὐτῆς, ἣν ὁ	πρεσβύτατος	αὐτοῦ τῶν παίδων Σέξτος διέφθειρεν,
[4, 55]	καὶ δόλους παντοδαποὺς συντιθέντος, ὁ	πρεσβύτατος	αὐτοῦ τῶν υἱῶν Σέξτος ὄνομα
[4, 64]	δὴ τῷ καιρῷ Σέξτος ὁ	πρεσβύτατος	τῶν Ταρκυνίου παίδων ἀποσταλεὶς ὑπὸ
[4, 65]	ἐστὶ δίκαιον, τῶν υἱῶν αὐτοῦ	πρεσβύτατος	ὤν. ὅσα δ´ ὑπάρχει τοῖς
[4, 81]	θεάσασθε ἔργον ἑνὸς αὐτῶν τοῦ	πρεσβυτάτου.	~Αὕτη Σπορίου μέν ἐστι Λουκρητίου
[4, 30]	αὐτοῖς πάθεσιν ἀποθνήσκουσιν ἥ τε	πρεσβυτέρα	τῶν Τυλλίου θυγατέρων καὶ ὁ
[4, 28]	Ταρκυνίου, τῷ τε πρεσβυτέρῳ τὴν	πρεσβυτέραν	ἁρμόσας καὶ τῷ νεωτέρῳ τὴν
[4, 17]	καθ´ ἡλικίαν, ὁ μὲν τοῖς	πρεσβυτέροις,	ὁ δὲ τοῖς νεωτέροις ἀκολουθῶν
[4, 16]	τοῖς νεωτέροις καὶ δέκα τοῖς	πρεσβυτέροις.	χώρα δὲ καὶ στάσις ἦν
[4, 85]	Γαβίων πόλιν, ἧς βασιλέα τὸν	πρεσβύτερον	ἀπέδειξε τῶν υἱῶν Σέξτον, ὡς
[4, 4]	κοινὰ πράττειν ἱκανοὶ γένωνται, τὸν	πρεσβύτερον	αὐτῶν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίων ἡγεμόνα. ~Ταῦτ´
[4, 77]	πολλὴν σφόδρα οὖσαν, καὶ ἀδελφὸν	πρεσβύτερον,	ὃς ἔμελλε τιμωρήσειν τῷ θανάτῳ
[4, 68]	ἐκέκτητο, καὶ σὺν αὐτῷ τὸν	πρεσβύτερον	υἱὸν εὐγενές τι φρόνημα διαφαίνοντα
[4, 6]	ἀλλὰ τρισὶ μόνον ἔτεσι θατέρου	πρεσβύτερος	ἦν· ὥστ´ οὐκ ἄν γε
[4, 6]	θάνατον, ὁ δὲ Λεύκιος ὁ	πρεσβύτερος	οὐ μείων ἑπτακαιεικοσαέτους· οὐκ ἄρα
[4, 34]	παρέλαβεν Ἄγκου τελευτήσαντος, ἀλλ´ ὁ	πρεσβύτερος	τῶν ἐκείνου παίδων. ἀλλ´ ὁ
[4, 7]	ὅτ´ ἀπεστερεῖτο τῆς ἀρχῆς ὁ	πρεσβύτερος	τῶν Ταρκυνίων, ὑπὲρ ἑβδομήκοντα ἔτη
[4, 29]	ἀλλὰ καὶ τῆς βασιλείας ὀφείλεις	πρεσβύτερος	υἱωνὸς ὤν. ἢ σώματος οὐκ
[4, 17]	γὰρ ἐξ αὐτῶν λόχοι τοὺς	πρεσβυτέρους	εἶχον, πεντεκαίδεκα δὲ τοὺς νεωτέρους.
[4, 31]	ἀνδρωθῶμεν ἡμεῖς, ἐμοὶ παραδώσειν ὄντι	πρεσβυτέρῳ	τὴν ἀρχήν. ἐχρῆν μὲν οὖν
[4, 28]	υἱωνοῖς δὲ Ταρκυνίου, τῷ τε	πρεσβυτέρῳ	τὴν πρεσβυτέραν ἁρμόσας καὶ τῷ
[4, 28]	ὁμοτροπίαν· Λευκίῳ μὲν γὰρ τῷ	πρεσβυτέρῳ	τολμηρῷ καὶ αὐθάδει καὶ τυραννικῷ
[4, 17]	καὶ τούτων εἷς μὲν τῶν	πρεσβυτέρων	λόχος, εἷς δὲ τῶν νεωτέρων·
[4, 16]	προπολεμεῖν τῆς πόλεως, δέκα δὲ	πρεσβυτέρων,	οἷς ἀπέδωκε τειχοφυλακεῖν. αὕτη δευτέρα
[4, 16]	ὑπαιθρίους ἀπέδωκε στρατείας, τετταράκοντα δὲ	πρεσβυτέρων,	οὓς ἔδει τῆς νεότητος εἰς
[4, 61]	οἱ πρέσβεις, ἐπειδὴ σχολὴν ὁ	πρεσβύτης	ἔσχε καὶ προῆλθέ τις αὐτοὺς
[4, 38]	ἐκ τοῦ πτώματος ἀναστὰς ὁ	πρεσβύτης	ὡς εἶδε μεστὰ τὰ πέριξ
[4, 24]	δορυαλώτους τοῖς λαβοῦσιν ἔχειν ἢ	πριαμένοις	παρ´ ἑτέρων κατὰ τοὺς αὐτοὺς
[4, 24]	καταδουλωσαμένους ἢ τοὺς παρὰ τούτων	πριαμένους	ἀμφότερα ταῦτα παρὰ τῶν δεσποτῶν
[4, 62]	μὴ πάσας αὐτὸν τὰς βύβλους	πρίασθαι,	ἐκέλευσαν ἀπαριθμῆσαι τῇ γυναικὶ τὸ
[4, 62]	τοῦ Ταρκυνίου τῆς αἰτηθείσης τιμῆς	πρίασθαι	τὰς βύβλους ἀπελθοῦσα τρεῖς ἐξ
[4, 42]	δ´ ἄρα πολλοὶ τῶν δυνατῶν,	πρὶν	ἁλῶναι τὰς ἐπαγομένας σφίσι δίκας,
[4, 39]	τὸ δημοτικὸν ἅπαν· ἀλλὰ καὶ	πρὶν	εἰς τὴν οἰκίαν αὐτὸν εἰσελθεῖν,
[4, 1]	πράξεις ἰδιώτης ὢν ἔτι καὶ	πρὶν	ἐπὶ τὴν δυναστείαν παρελθεῖν. τὰ
[4, 72]	καταστησόμεθα. βεβουλεῦσθαι γὰρ ἅπαντα βέλτιον,	πρὶν	ἐπιχειρεῖν ἔργῳ τηλικῷδε, καὶ μηδὲν
[4, 40]	ἑαυτὸν ὁρμὴ γένηται τοῦ δημοτικοῦ,	πρὶν	ἢ βεβαίως κρατύνασθαι τὴν ἀρχήν,
[4, 85]	πόλεως ἀγγέλων, οἷς ἐξεγένετο πρώτοις	πρὶν	ἢ κλεισθῆναι τὰς πύλας διαδρᾶναι,
[4, 79]	αὐτὰ διαπράξασθαι τὰ θαυμαστὰ ἔργα,	πρὶν	ἢ μαρανθῆναι τὰς ὑποδεξαμένας τὰ
[4, 56]	ἀρχὴν ἕτοιμος ἦν ἀποθέσθαι, καὶ	πρὶν	ἢ παθεῖν τι δεινὸν ἀπαίρειν
[4, 79]	καὶ σπουδαίαν περὶ αὐτὸν γενομένην,	πρὶν	ἢ πενθῆσαι καὶ τὰ νομιζόμενα
[4, 71]	κατὰ τῆς τυραννίδος αἴσθηται Ταρκύνιος,	πρὶν	ἢ τὰ παρ´ ἡμῶν εὐτρεπῆ
[4, 41]	ὑπερήφανον. τὸν δὲ πάππον αὐτοῦ	Πρίσκον	ἐκάλουν· ὡς δ´ ἡμεῖς ἂν
[4, 22]	συνιδών, ὃ παρέλιπον ἅπαντες οἱ	πρὸ	αὐτοῦ βασιλεῖς. ἐκεῖνοι μὲν γὰρ
[4, 46]	παρ´ ἑκόντων λαβὼν ὥσπερ οἱ	πρὸ	αὐτοῦ βασιλεῖς, ὅπλοις δὲ καὶ
[4, 25]	τῆς ἐξουσίας ἀφελόμενος. τῶν γὰρ	πρὸ	αὐτοῦ βασιλέων ἁπάσας ἀξιούντων ἐφ´
[4, 31]	τε οὑμὸς καὶ πάντες οἱ	πρὸ	αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς· ἀλλὰ τὸ
[4, 80]	παρέλαβεν; ἆρά γ´ ὡς οἱ	πρὸ	αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς; πόθεν; πολλοῦ
[4, 40]	καὶ τοῦ δήμου, καθάπερ οἱ	πρὸ	αὐτοῦ πάντες, ἀλλὰ παρὰ μόνου
[4, 36]	δύναταί μου; τίς μέντοι τῶν	πρὸ	ἐμοῦ βασιλέων οὕτω μέτριος ὢν
[4, 4]	αὐτῇ νεανίας μὲν υἱὸς οὐ	πρὸ	πολλοῦ τετελευτηκὼς χρόνου, παιδία δ´
[4, 22]	συνελθεῖν εἰς τὸ μέγιστον τῶν	πρὸ	τῆς πόλεως πεδίων ἔχοντας τὰ
[4, 3]	λεγόμενα τοιαῦτ´ ἐστίν. ~Ἃ δὲ	πρὸ	τοῦ βασιλεῦσαι διεπράξατο λόγου ἄξια,
[4, 39]	Ταρκύνιον ἐπὶ τῆς κρηπῖδος ἑστῶτα	πρὸ	τοῦ βουλευτηρίου θεασαμένη βασιλέα τ´
[4, 38]	δ´ εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ	πρὸ	τοῦ βουλευτηρίου στὰς ἐκέλευσε τῷ
[4, 76]	πεφυρμένην αἵματι τὴν νεκράν· ἣν	πρὸ	τοῦ βουλευτηρίου τεθῆναι κελεύσαντες ὑψηλὴν
[4, 74]	ἄρχειν τε καὶ ἄρχεσθαι καὶ	πρὸ	τοῦ διαφθαρῆναι τὴν διάνοιαν ἀφίστασθαι
[4, 79]	ἄνδρες πολῖται, ὁ Ταρκύνιος ὁ	πρὸ	τοῦ παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν Ἄρροντα
[4, 4]	ἀρχὴν βουλομένων, ὡς ἐν τῷ	πρὸ	τούτου δεδήλωκα λόγῳ, δόξας ὑπὸ
[4, 59]	ἐξειργάσατο, καθάπερ ἔφην ἐν τῷ	πρὸ	τούτου λόγῳ, τὴν δὲ τῶν
[4, 3]	Ταρκύνιόν τε πρότερον καὶ ἔτι	πρὸ	τούτου Νόμαν Πομπίλιον· ὁ δὲ
[4, 5]	ἐπιστᾶσα ταῖς φερούσαις εἰς τὸν	πρὸ	τῶν θυρῶν στενωπόν, καὶ πρῶτον
[4, 16]	κατεῖχεν ἐν τοῖς πολέμοις τὴν	προαγωνιζομένην	τῆς φάλαγγος ὅλης. ἔπειτ´ ἐκ
[4, 63]	μὲν καλουμένην Σιγνίαν οὐ κατὰ	προαίρεσεν,	ἀλλ´ ἐκ ταὐτομάτου, χειμασάντων ἐν
[4, 20]	μὴ γένοιντο ἐπὶ τῆς αὐτῆς	προαιρέσεως	ἅπαντες οὗτοι, τότε τοὺς ἀπὸ
[4, 12]	δῆμος ἅπας ἐπὶ τῆς αὐτῆς	προαιρέσεως	ἐγεγόνει. τοῦτο καταμαθὼν ὁ Τύλλιος
[4, 82]	πολλῶν ἐπαίνων ἀξία τῆς εὐγενοῦς	προαιρέσεως,	οἴχῃ καὶ ἀπόλωλας οὐχ ὑπομείνασα
[4, 10]	δήμῳ ποιήσωσι τὴν τοῦ βασιλέως	προαίρεσιν,	ἅπασαι τὸν Τύλλιον ψηφοφορήσουσιν αἱ
[4, 78]	ὦ δημόται, συνεκαλέσαμεν, ἵνα τὴν	προαίρεσιν	ἀποδειξάμενοι τὴν ἑαυτῶν συναγωνιστὰς ἀξιώσωμεν
[4, 59]	τῶν ἐκ Συέσσης λαφύρων ἐπιτελέσαι	προαιρούμενος	ἅπαντας τοὺς τεχνίτας ἐπέστησε ταῖς
[4, 51]	χρόνον ὁ ἀγών· οἱ δὲ	προαποσταλέντες	ὑπὸ τοῦ Ταρκυνίου νύκτωρ ὑποστρέψαντες
[4, 68]	μὲν ἀδίκημα, τοῦ δὲ πλούτου	προαχθεὶς	εἰς ἐπιθυμίαν, ὃν ἐκ παλαιᾶς
[4, 13]	οὐδέν, ᾧ διαγνώσεται, μέχρι ποῦ	προβαίνουσα	ἔτι πόλις ἐστὶ καὶ πόθεν
[4, 27]	ὑπὸ Ῥωμαίων καλεῖται· ἡλικίας τε	προβεβηκὼς	ἐπὶ πολὺ καὶ τῆς κατὰ
[4, 24]	ἀποβλέποντες οἱ πολλοὶ δυσχεραίνουσι καὶ	προβέβληνται	τὸ ἔθος, ὡς οὐ πρέπον
[4, 80]	περὶ πάντων ἀποδέδοται τῶν κοινῶν	προβουλεύειν·	ἔπειτα μεσοβασιλέων αἱρεθέντων, οἷς ἐπιτρέπει
[4, 80]	τὴν ἀρχὴν Ταρκύνιος ἐλάμβανε; ποῖον	προβούλευμα	συνεδρίου; τίνα μεσοβασιλέων διάγνωσιν; ποίαν
[4, 76]	Ἑλλάδα γλῶτταν τοὔνομα συμβούλους ἢ	προβούλους	δύναται δηλοῦν, κωνσίλια γὰρ οἱ
[4, 84]	ἐκέκραντο, αἱ μὲν ἐπὶ τοῖς	προγεγονόσι	δεινοῖς, αἱ δ´ ἐπὶ τοῖς
[4, 41]	ὡς δ´ ἡμεῖς ἂν εἴποιμεν,	προγενέστερον·	ὁμώνυμος γὰρ ἦν τῷ νεωτέρῳ
[4, 69]	εἶναι μητέρα. τὰ μὲν οὖν	προγενόμενα	τῷ ἀνδρὶ τούτῳ τοιαῦτ´ ἦν.
[4, 31]	καὶ δικαίως τὰς πατρῴας καὶ	προγονικὰς	ἀπέδωκαν ἀρχάς· εἰ δὲ μήπω
[4, 68]	ὃν ἐκ παλαιᾶς τε καὶ	προγονικῆς	παραλαβὼν εὐτυχίας ἐκέκτητο, καὶ σὺν
[4, 29]	ὅτι τοῖς μὲν ἀρχαίοις ὑμῶν	προγόνοις	Ἕλλησιν οὖσι καὶ ἀφ´ Ἡρακλέους
[4, 75]	εἰς τὸν δῆμον, ὡς τοῖς	προγόνοις	ἡμῶν ποιεῖν ἔθος ἦν, μηδενὸς
[4, 29]	ἐκ ταπεινῶν καὶ ἀσήμων ἔφυς	προγόνων	καὶ διὰ τοῦτ´ οὐκ ἀξιοῖς
[4, 23]	ἃ καὶ τοῖς φαυλοτάτοις εἶναι	πρόδηλα,	ὅτι τοῖς μὲν δεσπόταις πολλὴ
[4, 57]	τίνες εἰσὶν οἱ μέλλοντες αὐτὸν	προδιδόναι,	{τὸν ἐπιφανέστατον τῶν Γαβίων} Ἀντίστιον
[4, 9]	ὑπολήψεταί με, ἐὰν ἐγκαταλίπω καὶ	προδῶ	τοὺς ὀρφανούς, οἷς τοσαύτας ὀφείλω
[4, 9]	χάριτας; ἀλλ´ οὔτε τὴν ἐμαυτοῦ	προδώσω	πίστιν οὐδὲ τὴν τῶν παιδίων
[4, 60]	ἀψευδεῖς ἔσεσθε· διαφέρει γὰρ ὑμῖν	προεγνωκέναι	ταῦτα· παρ´ ἐμοῦ μάθετε. ὅταν
[4, 48]	οἷα δὴ τὴν ἐπιβουλὴν οὐ	προεγνωκώς,	ἄσμενος τὴν ἐξέτασιν ἔφη δέχεσθαι
[4, 45]	τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν, πεισθέντες οἱ	πρόεδροι	τῶν Λατίνων ἀνεβάλοντο τὴν βουλήν.
[4, 48]	ἐξέτασιν ἔφη δέχεσθαι καὶ τοὺς	προέδρους	ἐπὶ τὴν ἔρευναν τῆς καταλύσεως
[4, 55]	παρεσκεύασε γὰρ ὁ πατὴρ αὐτῷ	προειδὼς	εἰς οὓς παρέσται τόπους, τήν
[4, 31]	καὶ δίκαιος· καὶ διὰ τοῦτο	προειλόμην	αὐτὸν εἰς τούτους ἐκφέρειν. Ταρκύνιος
[4, 33]	οὐχ ὑπαρχούσης τῶν ἐμαυτοῦ κυρίους	προειλόμην	ποιῆσαι. ἔχεις τὸν τῆς ἐπιτροπῆς
[4, 45]	τὰς ὁμολογίας. γνοὺς δὲ ταῦτα	προεῖπε	δι´ ἀγγέλων ἥκειν εἰς τὴν
[4, 43]	ἱερὰ καὶ θυσίας ἅπασι κοινὰς	προεῖπε	μηκέτι συντελεῖν, ἵνα μὴ συνιόντες
[4, 67]	διάλεκτον ἠλίθιος· ὑπὲρ οὗ μικρὰ	προειπεῖν	ἀναγκαῖον, ἐπειδὴ τοῦτον ἀποφαίνουσι Ῥωμαῖοι
[4, 77]	περὶ ἐμαυτοῦ πρῶτον ὀλίγα βούλομαι	προειπεῖν·	ἴσως γάρ τισιν ὑμῶν, μᾶλλον
[4, 12]	ποιήσειν, ἐὰν αὐτὸν ἀποδείξωσι βασιλέα,	προεῖπεν	ἡμέραν ἀρχαιρεσιῶν, εἰς ἣν ἐκέλευσε
[4, 35]	συκοφαντίαν ἐπιδείξασθαι βουλόμενος ταῦτα λέγω·	προειπόντα	δέ ς´ ἔδει μοι τὸν
[4, 46]	μικρά θ´ ὑπὲρ τοῦ χρονισμοῦ	προειπὼν	ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας εὐθὺς ἐποιεῖτο
[4, 7]	τοῖς συγγράψασι τὰς Ῥωμαϊκὰς ἱστορίας.	προειρημένων	δὴ τούτων καιρὸς ἐπανάγειν ἐπὶ
[4, 6]	ὄντες ἀκμῇ· οὔτε γὰρ εὐγενείᾳ	προεῖχεν	αὐτῶν ὁ Τύλλιος ἐκ δούλης
[4, 38]	ὅτι Ταρκύνιος ἐν ἐσθῆτι βασιλικῇ	προελήλυθε	καὶ καλεῖ τοὺς βουλευτὰς εἰς
[4, 4]	αὐτὸν ἀποδείξειν ὑγιῆ· ἔπειτ´ ἐγὼ	προελθοῦσα	εἰς τοὐμφανὲς ἐρῶ πρὸς τὸν
[4, 37]	τοῦ κατὰ {τὴν} πόλιν ὄχλου	προελθὼν	ἐπὶ τὸ βῆμα μακρὰν καὶ
[4, 71]	καὶ πλήθουσαν ἴδωμεν τὴν ἀγοράν,	προελθὼν	Λουκρήτιός τε καὶ Κολλατῖνος ἀποδυράσθωσαν
[4, 40]	τῷ συνεδρίῳ τῆς βουλῆς, οἵαν	προέλοιτο	καταστήσασθαι πολιτείαν· ἡ δὲ βουλὴ
[4, 40]	ὑπὸ λύπης αὐτοχειρίᾳ τὸ ζῆν	προεμένην	αὐτὴν ἀποθανεῖν· οἱ δ´ ὑπὸ
[4, 27]	δ´ ἐξ αὐτῶν πόλεις, αἳ	προεξανέστησάν	τε καὶ τὰς ἄλλας ἐπηγάγοντο
[4, 52]	σφετέρων ὄλεθρος. ἔτυχον δὲ κἀκεῖνοι	προεξεληλυθότες	ἐκ τοῦ χάρακος καὶ ἤδη
[4, 8]	εἰς ἐκκλησίαν τά τε παιδία	προήγαγεν	ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ λόγον
[4, 22]	αὐτῶν οὐδεμίαν ἀπαξιοῦντες, εἰς πολυανθρωπίαν	προήγαγον	τὴν πόλιν. ὁ δὲ Τύλλιος
[4, 51]	τῷ λαμπρὰν ἡμέραν γενέσθαι συντάξας	προῆγεν	ἐκ τοῦ χάρακος ὡς εἰς
[4, 39]	πτῶμα ἰδοῦσαι διεταράχθησαν, καὶ ὁ	προηγούμενος	αὐτῶν ὀρεοκόμος παθών τι πρὸς
[4, 74]	λευκὴν ἐσθῆτα περιπόρφυρον καὶ τοὺς	προηγουμένους	ἐν ταῖς ἐξόδοις δώδεκα πελέκεις
[4, 50]	εἰς τὸ τεῖχος, ὡς οὐκέτι	προῄεσαν	ἐκ τῆς πόλεως, παραστρατοπεδεύσας αὐτοῖς
[4, 61]	σχολὴν ὁ πρεσβύτης ἔσχε καὶ	προῆλθέ	τις αὐτοὺς μετιών, εἰσελθόντες φράζουσι
[4, 10]	ὡς ἐπιβουλευόντων αὐτῷ τῶν πατρικίων	προῆλθεν	εἰς τὴν ἀγορὰν ἐσθῆτα πιναρὰν
[4, 5]	τοὺς ῥαβδούχους ἐπαγόμενος τοὺς βασιλικοὺς	προῆλθεν	εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ τοὺς
[4, 56]	ἐκέλευσε ποιεῖν, ἄγων τὸν ἄγγελον	προῆλθεν	εἰς τὸν παρακείμενον τοῖς βασιλείοις
[4, 5]	πρὸς τὰ βασίλεια συνδραμόντος ὄχλου	προῆλθεν	εἰς τοὐμφανὲς ταῖς θυρίσιν ἐπιστᾶσα
[4, 38]	τόλμαν αὐτοῦ τάχιον ἢ φρονιμώτερον	προῆλθεν	ἐκ τῆς οἰκίας οὐ πολλοὺς
[4, 10]	παράδοξον τῆς ὄψεως ἐκκλησίαν συγκαλέσας	προῆλθεν	ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ διεξῆλθε
[4, 13]	ὅσια διαπραξάμενος. προσωτέρω δ´ οὐκέτι	προῆλθεν	ἡ κατασκευὴ τῆς πόλεως οὐκ
[4, 25]	ὧν εἰς ὀνόματα καὶ δόξας	προῆλθον,	οὔτε τοῦ Βαβυλωνίου τείχους ἐμακάρισε
[4, 26]	δι´ ἣν εἰς τοσαύτην ἐπιφάνειαν	προῆλθον.	τοιαῦτα διεξελθὼν συνεβούλευεν αὐτοῖς ἱερὸν
[4, 65]	τε καὶ περιιδεῖν αὐτὸν ἃ	προῃρεῖτο	διαπραξάμενον. ~Ἡμέρας δὲ γενομένης ὁ
[4, 65]	δύο προὔτεινεν, ὧν ποτέραν αὐτὴ	προῃρεῖτο	λαβεῖν ἠξίου, θάνατον μετ´ αἰσχύνης
[4, 29]	ἐπιθέντος δι´ ὅρκων, οὓς ἐκείνη	προῃρεῖτο,	οὐδὲν ἔτι αἰσχυνθεῖσα λέγει πρὸς
[4, 10]	τῆς μὲν βουλῆς, ὃν αὐτὴ	προῃρεῖτο,	παραγούσης ἐπὶ τὰ πράγματα ὁ
[4, 9]	γένει βοηθῶν τὰ κοινὰ πράττειν	προῄρημαι.	ἱκέτης δ´ ὑμῶν γίνομαι μὴ
[4, 72]	οἱ δὲ τούτων μὲν οὐδετέραν	προῃροῦντο	τῶν πολιτειῶν, δημοκρατίαν δὲ συνεβούλευον
[4, 71]	πεφυρμένον εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ	προθέντες	ἐν φανερῷ συγκαλῶμεν τὸν δῆμον
[4, 4]	τῶν Μαρκίου παίδων ἀρξάμενος καὶ	πρόθες	αὐτοῖς δίκας· τιμωρησάμενος δὲ τούτους
[4, 63]	τ´ ἀρχῆς καὶ τῆς πόλεως,	προθεσπίσαντος	αὐτῷ τοῦ δαιμονίου τὴν μέλλουσαν
[4, 47]	ὄντα, οἷον νῦν αἰτιᾶται, μὴ	προθυμεῖσθαι	λαβεῖν τότε πενθερόν· εἰ δὲ
[4, 64]	ὡς συγγενῆ τοῦ ἀνδρὸς πολλῇ	προθυμίᾳ	τε καὶ φιλοφροσύνῃ. ταύτην τὴν
[4, 23]	δὲ δούλοις ἔτι μείζων ὑπάρξει	προθυμία	χρηστοῖς εἶναι περὶ τοὺς δεσπότας,
[4, 25]	τὰ ὅμοια τούτοις παραδείγματα λαβὼν	προθυμίαν	ἔσχε καὶ αὐτὸς ἁπάσας τὰς
[4, 44]	ἀπορώτατοι σχολὴν ἄγωσι, καὶ ἅμα	προθυμίαν	ἔχων ἐπὶ τῆς ἰδίας ἀρχῆς
[4, 57]	τοῦ πλήθους καὶ μετὰ πολλῆς	προθυμίας	πυνθανομένου, τίνες εἰσὶν οἱ μέλλοντες
[4, 82]	δ´ ἡμῖν ἐλλείψοντος, ἐὰν ἐκ	προθυμίας	χωρήσωμεν ἐπὶ τὰ ἔργα, οὐ
[4, 71]	πάντα τοῖς τυράννοις ἐστὶν ἀλλότρια,	πρόθυμοι	περὶ τὴν τῆς πατρίδος ἐλευθερίαν
[4, 33]	Ταρκύνιος οὑτοσὶ τῆς ἀρχῆς παῦσαι	πρόθυμός	ἐστιν· ὃν ἐγὼ νήπιον παραλαβὼν
[4, 30]	ἑταιρίας ἐπ´ ἐμὲ συνάγων καὶ	προθυμούμενος	ἐκβαλεῖν με τῆς ἀρχῆς καταφανὴς
[4, 9]	ἀδύνατοί εἰσιν ἀποδοῦναι, τούτοις βοηθεῖν	προθυμούμενος,	ἐπειδὴ πολῖταί τ´ εἰσι καὶ
[4, 59]	ἱερῶν ἐγίνετο τὰς τοῦ πάππου	προθυμούμενος	εὐχὰς ἐπιτελέσαι. ἐκεῖνος γὰρ ἐν
[4, 28]	ἐκβαλεῖν τῆς βασιλείας τὸν κηδεστὴν	προθυμούμενος	καὶ πάντα μηχανώμενος εἰς τοῦτο
[4, 66]	τέως μὲν ἔκλαιε φωνὴν οὐδεμίαν	προϊεμένη,	ἔπειτ´ ἀνιστάντος αὐτὴν τοῦ πατρὸς
[4, 24]	τῆς ἐλευθερίας οἱ μὲν πλεῖστοι	προῖκα	διὰ καλοκἀγαθίαν· καὶ κράτιστος ἀπαλλαγῆς
[4, 59]	ὀρυγῆς εἰς πολὺ βάθος ἤδη	προϊούσης,	εὑρῆσθαι κεφαλὴ νεοσφαγοῦς ἀνθρώπου τό
[4, 30]	λαμβάνειν, πολλάκις μετὰ τῶν φίλων	προκαλούμενος	εἰς λόγους τὸν Ταρκύνιον, καὶ
[4, 49]	πόλεις καὶ πρὸς τὰς Οὐολούσκων	προκαλούμενος	κἀκείνους εἰς φιλίαν τε καὶ
[4, 30]	ἑαυτοῦ δεδιώς, εἴ τι πείσεται	προκαταληφθείς·	ἠγανάκτει δ´ οὐχ ἥκιστα, εἰ
[4, 49]	δύο πόλεις ἐδέξαντο μόναι τὰς	προκλήσεις,	Ἐχετρανοί τε καὶ Ἀντιᾶται. τοῦ
[4, 16]	ἡ μετὰ τοὺς ἐφεστῶτας τοῖς	προμάχοις.	~Ἀφελὼν δὲ πάλιν ἐκ τῶν
[4, 16]	ἐν τοῖς ἀγῶσι μετὰ τοὺς	προμάχους.	τὴν δὲ τρίτην ἐποίει σύνταξιν
[4, 24]	ἀξιώσαιμ´ ἂν τούτου τοῦ μέρους	προνοεῖν·	εἰ δὲ μή γε, τοὺς
[4, 26]	καὶ πραγμάτων ὄγκῳ καὶ τῇ	προνοίᾳ	τοῦ δαιμονίου κρείττονι κεχρημένους ἐκείνων,
[4, 47]	ἐπεχείρησεν ἥκιστα δυναμένῳ πεσεῖν εἰς	πρόνοιαν	ἀνθρωπίνην καὶ φυλακήν. τῶν γὰρ
[4, 49]	χρόνον τὰ συγκείμενα ταῖς πόλεσι	πρόνοιαν	ὁ Ταρκύνιος λαμβάνων ἱερὸν ἔγνω
[4, 22]	τοῦ πολιτικοῦ συντάγματος οὐ μικρὰν	πρόνοιαν	οὗτος ὁ βασιλεὺς πρᾶγμα συνιδών,
[4, 80]	γένοιτο τῆς ἀνθρωπίνης σπουδῆς καὶ	προνοίας	ὄφελος. φέρε δὴ τί τούτων
[4, 54]	στρατοῦ καὶ οἷα εἰκὸς ἐν	προνομαῖς	ἀσύντακτον διὰ καταφρόνησιν, κατιόντες ἀθρόοι
[4, 9]	οὐδένα χρόνον ἀνήσω τῆς ἁπάντων	προνοούμενος	ἰσηγορίας. ~Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ πολὺς
[4, 14]	καλιάδας ὑπὸ τῶν γειτόνων ἥρωσι	προνωπίοις	καὶ θυσίας αὐτοῖς ἐνομοθέτησεν ἐπιτελεῖσθαι
[4, 14]	γειτόνων ἱερὰ συντελοῦσιν ἐν τοῖς	προνωπίοις	οὐ τοὺς ἐλευθέρους, ἀλλὰ τοὺς
[4, 85]	τὴν παρουσίαν ἐπὶ τὴν πόλιν	προορώμενοι	πέμπουσι γράμματα καθ´ ἑτέρας ὁδοὺς
[4, 36]	συνοίδασιν εἰς γυναῖκας γαμετὰς ἢ	προπηλακισμοὺς	εἰς θυγατέρας παρθένους ἢ ἄλλην
[4, 16]	ἐποίησε λόχους νεωτέρων, οὓς ἔδει	προπολεμεῖν	τῆς πόλεως, δέκα δὲ πρεσβυτέρων,
[4, 78]	χρόνον εἶχον, ὅσον ἐβουλόμην, ἢ	πρὸς	ἀγνοοῦντας ἔμελλον λέγειν, ἁπάσας διεξῆλθον
[4, 26]	εἴ τι γένοιτο πρόσκρουσμα αὐταῖς	πρὸς	ἀλλήλας, ἐκ τῶν ἱερῶν τοῦτο
[4, 26]	τοὺς νόμους συνέγραψε ταῖς πόλεσι	πρὸς	ἀλλήλας καὶ τἆλλα τὰ περὶ
[4, 25]	ἵνα μὴ στασιάζουσαι καὶ πολεμοῦσαι	πρὸς	ἀλλήλας ὑπὸ τῶν προσοικούντων βαρβάρων
[4, 69]	χρησμοῦ τὴν διάνοιαν ἀγνοήσαντες συνέθεντο	πρὸς	ἀλλήλους ἅμα φιλῆσαι τὴν μητέρα
[4, 25]	βαρβάρους πολέμου καὶ περὶ τῆς	πρὸς	ἀλλήλους ὁμοφροσύνης κοινὰς ἐποιοῦντο βουλάς.
[4, 8]	πλεῖστον ἐξ αὐτῶν δυνάμενοι διελέγοντο	πρὸς	ἀλλήλους περὶ τῆς καταλύσεως τῆς
[4, 9]	ἢ πρὸς θεοὺς ὅσιον ἢ	πρὸς	ἀνθρώπους δίκαιον ὑπολήψεταί με, ἐὰν
[4, 4]	τὸν τοῦ βασιλέως θάνατον καὶ	πρὸς	ἅπαντας ἐξενεχθῆναι παρασκευάσωμεν, ὅτι πληγὴν
[4, 9]	πολιτείαν καὶ τὰ δίκαια πᾶσι	πρὸς	ἅπαντας ὅμοια. εἰς τοῦτο γὰρ
[4, 11]	ἀφαιρεῖσθαι, στέρξομεν τὴν τύχην. ἀλλὰ	πρὸς	ἁπάντων θεῶν τε καὶ δαιμόνων,
[4, 64]	πόλιν ἀπειρηκότες ταῖς εἰσφοραῖς ἕτοιμοι	πρὸς	ἀπόστασιν ἦσαν, εἴ τις ἀρχὴ
[4, 15]	τε καὶ τιμᾶσθαι τὰς οὐσίας	πρὸς	ἀργύριον ὀμόσαντας τὸν νόμιμον ὅρκον,
[4, 7]	τῷ ἔτει στρατευόμενος ἐν τῷ	πρὸς	Ἀρδεάτας εἰσάγεται πολέμῳ καὶ πάντα
[4, 11]	βεβίωται γὰρ ἤδη μοι καὶ	πρὸς	ἀρετὴν καὶ πρὸς εὐδοξίαν ἀποχρώντως
[4, 73]	καθ´ ἡδονὴν ζῆν φιλοτιμία τε	πρὸς	ἀρετῆς δόκησιν ἐκ ταύτης γένοιτ´
[4, 27]	καρποῦσθαι, μενούσαις ἐν ταῖς γραφείσαις	πρὸς	αὐτὰς συνθήκαις ὑπὸ βασιλέως Ταρκυνίου·
[4, 79]	θάλαμον ἤγετο τὰς ἀπορρήτους ἐμπεδῶν	πρὸς	αὐτὴν ὁμολογίας· ἀνόσια καὶ ἐξάγιστα
[4, 70]	κατεφίλει καὶ ἀνεκαλεῖτο καὶ διελέγετο	πρὸς	αὐτὴν ὥσπερ ζῶσαν ἔξω τοῦ
[4, 60]	δ´ ὑμῖν ὀλίγου χρόνου παρελθεῖν	πρὸς	αὐτόν. ἐν ᾧ δ´ ἐκεῖνον
[4, 30]	τῆς βουλῆς ἔφη τὰ δίκαια	πρὸς	αὐτὸν ἐρεῖν, συγκαλέσας τὸ συνέδριον·
[4, 33]	ἀνακλαύσομαι, τὰ δὲ δίκαια νῦν	πρὸς	αὐτὸν ἐρῶ. ἐγὼ τὴν μὲν
[4, 60]	μάντει βουλόμενοι συντυχεῖν, παρεκάλουν ἀπαγγεῖλαι	πρὸς	αὐτόν. καὶ ὁ νεανίας, Πατὴρ
[4, 29]	προῃρεῖτο, οὐδὲν ἔτι αἰσχυνθεῖσα λέγει	πρὸς	αὐτόν· Μέχρι τίνος, ὦ Ταρκύνιε,
[4, 31]	ἐπειδὴ τούτους ἠξίους ἀκοῦσαι. ~Λέγει	πρὸς	αὐτὸν ὁ Ταρκύνιος· Βραχύς ἐστιν
[4, 42]	πρώτους μὲν τοὺς ἐχθρῶς διακειμένους	πρὸς	αὐτόν, οἷς οὐκ ἦν βουλομένοις
[4, 2]	οὐδενὸς χεῖρον Τυρρηνῶν ἐπισταμένην εἰπεῖν	πρὸς	αὐτόν, ὅτι γένος ἀπὸ τῆς
[4, 59]	τῶν ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους πρέσβεις	πρὸς	αὐτόν. ~Τούτοις τοῖς ἀνδράσιν ἀφικομένοις
[4, 61]	οὐδὲ σφετερίσασθαι τὸν οἰωνὸν λέγει	πρὸς	αὐτούς, Ἄνδρες Ῥωμαῖοι, λέγετε πρὸς
[4, 67]	οἰκίαν συνελθόντων ὥσπερ ἠξίου, λέγει	πρὸς	αὐτοὺς ἅπαν τὸ πρᾶγμα ἐξ
[4, 27]	ἀτυχήσειν. ταῦτ´ εἰπὼν καταλύεται τὸν	πρὸς	αὐτοὺς πόλεμον, ταῖς μὲν ἄλλαις
[4, 4]	τῶν τροφῶν ἐνεχθῆναι κελεύσασα λέγει	πρὸς	αὐτούς· Ταρκύνιος μὲν ἡμῖν ὁ
[4, 52]	τὸ λοιπὸν ὑποτελεῖς. σπεισάμενος δὴ	πρὸς	αὐτοὺς τὸν πόλεμον καὶ ἐπὶ
[4, 58]	τὴν δύναμιν. ὁ μὲν δὴ	πρὸς	Γαβίους πόλεμος τοιούτου τέλους ἔτυχεν.
[4, 83]	ὀλίγων ὄντων οὔτ´ ἀπείρων πολέμου·	πρὸς	δὲ τούτοις ταῖς παρὰ τῶν
[4, 10]	οὐδένα κλῆρον ἔχοντας τῶν πολιτῶν	πρὸς	ἑαυτὸν ἀπογράφεσθαι· νόμους τε συνέγραφεν
[4, 78]	δεῖ, πράττειν δὲ πολλά, καὶ	πρὸς	εἰδότας οἱ λόγοι, τὰ μέγιστα
[4, 9]	οὔτ´ ὀλίγων, οὓς οὐδὲν δέομαι	πρὸς	εἰδότας ὑμᾶς λέγειν, τὰς ἀντὶ
[4, 27]	πρεσβευταῖς ἀπεκρίναντο μηδεμίαν εἶναί σφισι	πρὸς	ἐκεῖνον μήθ´ ὑπὲρ ἡγεμονίας παραχωρήσεως
[4, 46]	παρείχετο τὰς γενομένας ταῖς πόλεσι	πρὸς	ἐκεῖνον. πολὺν δὲ λόγον ὑπὲρ
[4, 60]	ἐν ᾧ δ´ ἐκεῖνον ἐκδέχεσθε,	πρὸς	ἐμὲ δηλώσατε, περὶ τίνος ἥκετε.
[4, 26]	αὗται μνημονεύονται, πολεμικαὶ δ´ αἱ	πρὸς	ἓν τὸ Τυρρηνῶν ἔθνος γενόμεναι,
[4, 11]	μοι καὶ πρὸς ἀρετὴν καὶ	πρὸς	εὐδοξίαν ἀποχρώντως καὶ οὐκ ἂν
[4, 4]	τε δὴ μετειληφὼς ἀποχρώντως κατεσκευασμένης	πρὸς	ἡγεμονίαν οὗτος ὁ ἀνὴρ καὶ
[4, 51]	εὔζωνον ἀναλαβὼν ἦγεν ἐπὶ τοὺς	πρὸς	Ἠρήτῳ κατεστρατοπεδευκότας καὶ τίθεται τὸν
[4, 13]	νόμος ἦν καὶ τἆλλα τὰ	πρὸς	θεοὺς ὅσια διαπραξάμενος. προσωτέρω δ´
[4, 9]	παιδίων ἐπίστευσε. τίς οὖν ἢ	πρὸς	θεοὺς ὅσιον ἢ πρὸς ἀνθρώπους
[4, 31]	τὸ ἀνέστιον καὶ ἄπορον καὶ	πρὸς	καταδίκας ἢ χρέα τὴν ἐπιτιμίαν
[4, 6]	δυναστείας ἱππέων ἡγούμενος ἐπὶ τὸν	πρὸς	Λατίνους πόλεμον ὑπὸ τοῦ βασιλέως
[4, 35]	πράττειν με δεῖν, ποιήσω. καὶ	πρὸς	μὲν σὲ ταῦθ´ ἱκανά· ἐν
[4, 61]	τοῦ κατὰ πρόσωπον μέρους τοῦ	πρὸς	μεσημβρίαν βλέποντος τριπλῷ περιλαμβανόμενος στοίχῳ
[4, 29]	τοὺς ἔνδον, ἵνα μόνη διαλεχθείη	πρὸς	μόνον, Ἆρ´, ἔφησεν, ὦ Ταρκύνιε,
[4, 62]	δαιμόνων εὐνοίᾳ δωρηθέν· ὅπερ οὐ	πρὸς	ὀλίγον καιρόν, ἀλλ´ εἰς ἅπαντα
[4, 53]	ὅπερ εἰκός, τοτὲ μὲν ὀλίγοις	πρὸς	ὀλίγους, τοτὲ δὲ πᾶσι πρὸς
[4, 27]	ὅσαι κατὰ πόλεις τε καὶ	πρὸς	ὅλον τὸ ἔθνος αὐτῷ συνέστησαν,
[4, 45]	οἰομένους, ἐξ οὗ Τύλλιος ἐτελεύτησε,	πρὸς	ὃν ἐποιήσαντο τὰς ὁμολογίας. γνοὺς
[4, 68]	πάσης μετέλαβε καὶ φύσιν εἶχε	πρὸς	οὐδὲν τῶν καλῶν ἀντιπράττουσαν. ἐπεὶ
[4, 23]	ἕξειν δυνάμεις αἰεὶ διαρκεῖς, κἂν	πρὸς	πάντας ἀνθρώπους ἀναγκασθῇ πολεμεῖν. χωρὶς
[4, 53]	πρὸς ὀλίγους, τοτὲ δὲ πᾶσι	πρὸς	πάντας, ἐν αἷς πολλάκις μὲν
[4, 49]	ἄγεσθαι καὶ ἐκεχειρίας εἶναι πᾶσι	πρὸς	πάντας ἐνομοθέτησε θυσίας τε συντελεῖσθαι
[4, 23]	πράγματος ὡς πολυανθρωπίας, ἵνα διαρκέσῃ	πρὸς	πάντας τοὺς πολέμους οἰκείοις ὅπλοις
[4, 25]	ἀναλαβόντες, εἴ τι πρόσκρουσμα πόλει	πρὸς	πόλιν ἐγεγόνει, δικασταὶ καθεζόμενοι διῄτων
[4, 59]	ἐν τῷ τελευταίῳ πολέμῳ μαχόμενος	πρὸς	Σαβίνους εὔξατο τῷ Διὶ καὶ
[4, 3]	Τυρρηνῶν ἀρχήν· ἔν τε τῷ	πρὸς	Σαβίνους πολέμῳ τῷ πρώτῳ συστάντι
[4, 5]	νύκτα τῇ κατόπιν ἡμέρᾳ πολλοῦ	πρὸς	τὰ βασίλεια συνδραμόντος ὄχλου προῆλθεν
[4, 45]	τε διάφορος ὢν διὰ τὴν	πρὸς	τὰ κοινὰ φιλοτιμίαν καὶ Ταρκυνίῳ
[4, 29]	καὶ φίλοι πολλοὶ καὶ ἄλλαι	πρὸς	τὰ πράγματ´ ἀφορμαὶ πολλαὶ καὶ
[4, 9]	ταῦτα δανείσωνται, τούτους οὐκ ἐάσω	πρὸς	τὰ χρέα ἀπάγεσθαι καὶ νόμον
[4, 11]	οὐκ εἴασα τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῆναι	πρὸς	τὰ χρέα ὑπ´ αὐτῶν ἀχθέντας·
[4, 60]	δ´ αὐτοῦ τουτὶ μὲν τὸ	πρὸς	τὰς ἀνατολὰς βλέπον, τουτὶ δὲ
[4, 60]	ἀνατολὰς βλέπον, τουτὶ δὲ τὸ	πρὸς	τὰς δύσεις, βόρειον δ´ αὐτοῦ
[4, 49]	ἡγεμονίας ὁ Ταρκύνιος ἐπρεσβεύσατο καὶ	πρὸς	τὰς Ἑρνίκων πόλεις καὶ πρὸς
[4, 60]	δὲ λέγοντες ὑμεῖς καὶ ἀποκρινόμενοι	πρὸς	τὰς ἐρωτήσεις ἀναμάρτητοί τε καὶ
[4, 49]	πρὸς τὰς Ἑρνίκων πόλεις καὶ	πρὸς	τὰς Οὐολούσκων προκαλούμενος κἀκείνους εἰς
[4, 32]	εἰ δέ τι δίκαιον ἔχεις	πρὸς	ταῦτ´ εἰπεῖν, ἕτοιμός εἰμι τούτοις
[4, 39]	τῆς ὄψεως ἐλεεινὸν ἐπέστη καὶ	πρὸς	τὴν δέσποιναν ἀπέβλεψε. πυνθανομένης δ´
[4, 5]	παρήγγειλε τοῖς ἔνδον εὐτρεπῆ τὰ	πρὸς	τὴν θεραπείαν ἐπιτήδεια ποιεῖν καὶ
[4, 27]	κατεκληρούχησε Ῥωμαίων τοῖς νεωστὶ προσεληλυθόσι	πρὸς	τὴν πολιτείαν. Ταῦτα διαπραξάμενος ἐν
[4, 3]	μάχης ἔλαβεν· ἑτέρας τε πολλὰς	πρὸς	τὸ αὐτὸ ἔθνος ἀγωνισάμενος μάχας
[4, 10]	ὅλης. ὄχλου δὲ συνδραμόντος πολλοῦ	πρὸς	τὸ παράδοξον τῆς ὄψεως ἐκκλησίαν
[4, 51]	ἡγεμόνων πρὸς τοὺς ἐκεῖ· σοφίᾳ	πρὸς	τὸ συμβὰν ἀπὸ τύχης ἐχρήσατο
[4, 39]	προηγούμενος αὐτῶν ὀρεοκόμος παθών τι	πρὸς	τὸ τῆς ὄψεως ἐλεεινὸν ἐπέστη
[4, 30]	ἐτῶν ἡ Τανακυλλὶς ἔσται πεντεκαίδεκα	πρὸς	τοῖς ἑκατόν. οὕτως ὀλίγον ἐστὶν
[4, 83]	ὑπὲρ τῶν μελλόντων ἐλπίδας χωρεῖτε	πρὸς	τὸν ἀγῶνα, κάλλιστον ὧν πώποτε
[4, 57]	φέροντες ἐπιστολὰς ἐπισεσημασμένας καὶ τὴν	πρὸς	τὸν Ἀντίστιον γραφεῖσαν, ἐπιγινώσκειν φήσας
[4, 30]	τῶν πατρικίων τοὺς ἀλλοτρίως ἔχοντας	πρὸς	τὸν βασιλέα καὶ τὰ δημοτικὰ
[4, 25]	τ´ ἴδια καὶ τὰ κοινὰ	πρὸς	τὸν ἑαυτῶν τρόπον δικαζόντων ἐκεῖνος
[4, 27]	τὴν διαφορὰν τῶν πατρικίων τὴν	πρὸς	τὸν ἡγεμόνα γενομένην μεγάλην σφίσιν
[4, 37]	ἠξίου μηδὲν ἄχθεσθαι μηδὲ ἀγανακτεῖν	πρὸς	τὸν λόγον, ἀλλ´ εἴ τι
[4, 4]	ἐγὼ προελθοῦσα εἰς τοὐμφανὲς ἐρῶ	πρὸς	τὸν ὄχλον, ὡς δὴ Ταρκυνίου
[4, 46]	τὰς μὲν συνθήκας, ἃς ἐποιήσαντο	πρὸς	τὸν πάππον αὐτοῦ παραδιδόντες τὴν
[4, 82]	ἀφόρητον ἡγουμένη τὴν ὕβριν ἐπειδὴ	πρὸς	τὸν πατέρα καὶ τοὺς ἄλλους
[4, 55]	ποιεῖν ὅσα βούλεται, σκήπτεται διαφορὰν	πρὸς	τὸν πατέρα περὶ τῆς καταλύσεως
[4, 56]	τινὰ λαθὼν τοὺς Γαβίους πέμπει	πρὸς	τὸν πατέρα τήν τ´ ἐξουσίαν,
[4, 45]	βαρύτης, καὶ τὸ μὴ παρεῖναι	πρὸς	τὸν σύλλογον αὐτὸν τὸν κεκληκότα
[4, 38]	διαλλαγὰς πρῶτον εὑρόμενον διὰ φίλων	πρὸς	τὸν Τύλλιον, ἵνα πιστεύσας ὡς
[4, 43]	τοῖς καθεστηκόσι πράγμασιν ἀχθομένους κατεμήνυον	πρὸς	τὸν τύραννον· αἱ δὲ τιμωρίαι
[4, 62]	μεγάλων κακῶν. γυνή τις ἀφίκετο	πρὸς	τὸν τύραννον οὐκ ἐπιχωρία βύβλους
[4, 35]	ἐστι τό τε πολλὰ δίκαια	πρὸς	τοὺς ἀγνώμονας ἀντιδίκους λέγειν καὶ
[4, 85]	Ὁράτιον ἀνοχὰς τοῦ πολέμου καταστησάμενοι	πρὸς	τοὺς Ἀρδεάτας πεντεκαιδεκαετεῖς ἀπήγαγον ἐπ´
[4, 25]	καθεζόμενοι διῄτων καὶ περὶ τοῦ	πρὸς	τοὺς βαρβάρους πολέμου καὶ περὶ
[4, 2]	ἐπὶ τὸ πῦρ καὶ αὐτίκα	πρὸς	τοὺς βασιλεῖς ἐλθοῦσαν εἰπεῖν. τὸν
[4, 58]	χαρίζεσθαι, οὐ δι´ εὔνοιαν τὴν	πρὸς	τοὺς Γαβίους, ἀλλ´ ἵνα τὴν
[4, 54]	κάμνοντες ὁμολογίας ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι	πρὸς	τοὺς Γαβίους καὶ τὸν πόλεμον
[4, 54]	ἦν καὶ τῆς πόλεως τὰ	πρὸς	τοὺς Γαβίους φέροντα τοῦ περιβόλου
[4, 61]	πρὸς αὐτούς, Ἄνδρες Ῥωμαῖοι, λέγετε	πρὸς	τοὺς ἑαυτῶν πολίτας, ὅτι κεφαλὴν
[4, 51]	κομίζων παρὰ τῶν αὐτόθεν ἡγεμόνων	πρὸς	τοὺς ἐκεῖ· σοφίᾳ πρὸς τὸ
[4, 71]	καὶ τὸ περὶ τούτων δόγμα	πρὸς	τοὺς ἐπὶ στρατοπέδου διαπεμψώμεθα ἐν
[4, 85]	πέμπουσι γράμματα καθ´ ἑτέρας ὁδοὺς	πρὸς	τοὺς ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου παρακαλοῦντες
[4, 24]	καὶ δίκαιον ἔδοξεν εἶναί μοι	πρὸς	τοὺς ἐπιτιμῶντας τοῖς Ῥωμαίων ἔθεσιν
[4, 29]	τὰ πράγματα εὐγένεια καὶ ἡ	πρὸς	τοὺς κρατίστους τῶν πολιτῶν ἐπιτηδειότης,
[4, 69]	οὐ διὰ τιμήν, ὡς ἐσκήπτετο	πρὸς	τοὺς πέλας οἷα δὴ συγγενής,
[4, 10]	δ´, ὡς μέτριος καὶ δημοτικὸς	πρὸς	τοὺς ταπεινοτέρους, ἁπάντων δ´, ὅτι
[4, 70]	δυναστείας, καὶ οὔτ´ αὐτὸς διαλλαγήσεσθαι	πρὸς	τοὺς τυράννους οὔτε τοῖς διαλλαττομένοις
[4, 72]	στάσεις τὰς γινομένας τοῖς ταπεινοῖς	πρὸς	τοὺς ὑπερέχοντας ἐλευθέρᾳ τε πόλει
[4, 74]	ἐξόδοις δώδεκα πελέκεις καταλιπεῖν. ἔτι	πρὸς	τούτοις, ὃ πάντων οἴομαι τῶν
[4, 12]	δὲ καὶ λόγου ἄξιον ἐπολέμησε	πρὸς	Τυρρηνοὺς πόλεμον. ποιήσομαι δὲ περὶ
[4, 36]	δοκοῦσι, περὶ ὧν πολλάκις ἀπολελόγημαι	πρὸς	ὑμᾶς. ἀλλ´ οὐδὲν δεῖ τούτων
[4, 77]	κοινῶν πραγμάτων τοὺς λόγους μέλλων	πρὸς	ὑμᾶς ποιεῖσθαι, ἄνδρες πολῖται, περὶ
[4, 64]	συγγενεῖ Λευκίῳ Ταρκυνίῳ τῷ Κολλατίνῳ	προσαγορευομένῳ.	τοῦτον τὸν ἄνδρα Φάβιος μὲν
[4, 14]	τοῖς πάνυ καὶ πολυτελῆ, Κομπιτάλια	προσαγορεύοντες	αὐτὴν ἐπὶ τῶν στενωπῶν· κομπίτους
[4, 66]	κρύπτουσα ὑπὸ τῇ στολῇ, οὔτε	προσαγορεύουσα	κατὰ τὰς συναντήσεις οὐδένα τῶν
[4, 15]	τῆς ἐν ἄλσει καθιδρυμένης, ἣν	προσαγορεύουσι	Λιβιτίνην, ὑπὲρ τῶν ἀπογινομένων· εἰς
[4, 4]	οὐδ´ ἀσπάσασθαί τινα ἡμῶν καὶ	προσαγορεῦσαι	τοὺς ἐσχάτους ἀσπασμοὺς δυνηθείς. ἔρημα
[4, 50]	ἀπετάφρευέ τε καὶ περιεχαράκου καὶ	προσβολὰς	ἐποιεῖτο τοῖς τείχεσι συνεχεῖς. οἱ
[4, 55]	δόξαντες δ´ οἱ Γάβιοι μέγα	προσγεγονέναι	σφίσι πλεονέκτημα πολλῶν ὡς αὐτοὺς
[4, 46]	ἐκείνου θάνατον διὰ τὸ μὴ	προσγεγράφθαι	ταῖς ὁμολογίαις τὴν αὐτὴν εἶναι
[4, 50]	ἀποκρίσεις. οἱ δ´ ἦσαν ἕτοιμοι	προσδεχόμενοι	τὸν πόλεμον καὶ ἐν τοῖς
[4, 85]	κριθέντα ὑπὸ τῆς πόλεως, οὐκέτι	προσδέχονται	παραγενηθέντα τὸν Ταρκύνιον. ἀπωσθεὶς δὴ
[4, 33]	ὡς ἔοικεν, ἄνθρωπον ὄντα δεῖ	προσδοκᾶν,	ὦ βουλή, {τὰ παράδοξα} καὶ
[4, 84]	δεινοῖς, αἱ δ´ ἐπὶ τοῖς	προσδοκωμένοις	ἀγαθοῖς, καὶ θυμοὶ συνεξέπιπτον φόβοις,
[4, 58]	δεινὰ τοὺς ὑπὸ τυράννων ἁλόντας	προσδοκώντων,	εἰ δὲ τὰ κράτιστα πράξειαν,
[4, 2]	τὴν κεφαλήν, ἕως ἡ μήτηρ	προσδραμοῦσα	διανέστησεν αὐτὸν καὶ ἡ φλὸξ
[4, 77]	καιρός, ὃν εὐχόμην τε καὶ	προσεδεχόμην,	πέμπτον ἤδη τοῦτο καὶ εἰκοστὸν
[4, 58]	κατεψηφικότων, οὐδὲν ὁ Ταρκύνιος ὧν	προσεδόκων	τε καὶ ἐδεδοίκεσαν καίτοι πικρὸς
[4, 13]	τὸ παρόν. τῇ τε πόλει	προσέθηκε	δύο λόφους, τόν τε Οὐιμινάλιον
[4, 45]	ἀνδρός, οἷς αὐθάδειά τις ἐδόκει	προσεῖναι	καὶ βαρύτης, καὶ τὸ μὴ
[4, 30]	ἑαυτὸν ἐξαμαρτάνειν· ὡς δ´ οὐ	προσεῖχεν	αὐτῷ τὴν διάνοιαν, ἀλλ´ ἐπὶ
[4, 17]	ἐπισημαινόντων τὰ παρακλητικὰ τοῦ πολέμου.	προσέκειντο	δ´ οἱ μὲν χειροτέχναι τοῖς
[4, 27]	ἣν κατεκληρούχησε Ῥωμαίων τοῖς νεωστὶ	προσεληλυθόσι	πρὸς τὴν πολιτείαν. Ταῦτα διαπραξάμενος
[4, 41]	συμπαρόντων, ὀλίγα δ´ ἐν ἀγορᾷ.	προσελθεῖν	δ´ οὐδενὶ τῶν βουλομένων ἐπέτρεπεν,
[4, 70]	ἡ γυνή, καὶ τῷ πτώματι	προσελθὼν	αὐτῆς· ἔτι γὰρ ἔκειτο ἐν
[4, 18]	δ´ εἰς ὀκτωκαίδεκα λόχους καὶ	προσένειμεν	αὐτοὺς τοῖς πρώτοις τῶν φαλαγγιτῶν
[4, 14]	ὥσπερ φυλάρχους ἢ κωμάρχας, οἷς	προσέταξεν	εἰδέναι, ποίαν οἰκίαν ἕκαστος οἰκεῖ.
[4, 16]	τὰ μὲν ἄλλα φορεῖν ὅπλα	προσέταξεν,	ὅσα τοὺς προτέρους, τοὺς δὲ
[4, 27]	ἠιόσι τοῦ Τεβέριος, ἣν ἀνδρείαν	προσηγόρευσεν,	ὡς καὶ νῦν ὑπὸ Ῥωμαίων
[4, 73]	καὶ φιλανθρωποτέραν ἐπ´ αὐτοῖς θέσθαι	προσηγορίαν.	ἔπειτα μὴ ποιεῖν μίαν γνώμην
[4, 1]	πατρός, τὸ δὲ κοινὸν καὶ	προσηγορικὸν	Σερούιον ἐπὶ τῆς ἰδίας τύχης,
[4, 29]	ἔτυχες ἱκανοῦ πράττειν, ὅσα βασιλεῖ	προσῆκε,	δι´ ἀσθένειάν τε καὶ ἀμορφίαν;
[4, 82]	τὸν ἑαυτῆς φιλοῦσα, ὥσπερ ἀγαθῇ	προσήκει	γυναικί, ξενιζομένου παρ´ αὐτῇ Σέξτου
[4, 35]	οὐ γὰρ ἐνθάδε σοι ταῦτα	προσήκει	λέγειν· καὶ μηδὲν ἀχθεσθῆτέ μοι
[4, 31]	τε καὶ βαρβάρων νόμους· καὶ	προσήκει	μοι καθάπερ καὶ τοῖς ἄλλοις
[4, 9]	τὰ δέοντα καὶ ποιήσουσιν, ὅσα	προσήκει,	οὐδὲν δέομαι πλείω λέγειν· ἃ
[4, 34]	γένος ἢ κατὰ διαθήκας διαδόχους	προσήκειν	παραλαμβάνειν, τὴν δ´ ὅταν ἐκλίπωσιν
[4, 79]	δὲ τὴν ἐκείνου γυναῖκα, ἣν	προσῆκεν	αὐτῷ τιμᾶν ὥσπερ μητέρα, πατρὸς
[4, 35]	κοινῶν παραλαβεῖν, ἐκεῖνα ποιεῖν σοι	προσῆκεν·	ἐξέτασιν τῶν ἐμῶν ποιησάμενον ἁμαρτημάτων
[4, 9]	οὖν αὐτὸς ἔζη χρόνον, ἐκείνῳ	προσῆκεν	ὑμᾶς τὰς ὑπὲρ τῶν εὐεργεσιῶν
[4, 33]	ὃν νῦν ἀλλότριον καὶ οὐδὲν	προσήκοντα	ἀποκαλεῖς. τοιούτοις μέντοι πράγμασιν ἐπιστὰς
[4, 35]	ἐμοῦ τε, ὅτι τὰ μὴ	προσήκοντα	κατέχω, καὶ τῶν δεδωκότων, ὅτι
[4, 29]	πολὺ ἀπέχουσα τοῦ φρονεῖν τὰ	προσήκοντα	νεότης μεθέλκει σε, δι´ ἣν
[4, 34]	πράγματα ξένον ὄντα καὶ οὐδὲν	προσήκοντα	τῷ πρότερον βασιλεῖ· καίτοι παῖδάς
[4, 15]	νόμισμα καταφέρειν ὑπὲρ ἑκάστου τοὺς	προσήκοντας,	εἰς μὲν τὸν τῆς Εἰλειθυίας
[4, 70]	πάντες ὑμεῖς οἱ τῇ γυναικὶ	προσήκοντες,	ἐν οἷς αὐτὴν κλαύσετε, νυνὶ
[4, 33]	ἀφανῶς· καὶ πάντες τοῦθ´ οἱ	προσήκοντες	ὑμῖν ὡμολόγουν, ὅτι κρατήσαντες ἐκεῖνοι
[4, 37]	βασιλείαν οὐ δικαίως κατέχειν ἑαυτῷ	προσήκουσαν·	καταλιπεῖν γὰρ αὐτῷ τὸν πάππον
[4, 46]	ὡς κατὰ τὸ δίκαιον αὑτῷ	προσηκούσης,	ἐπειδὴ Ταρκύνιος αὐτὴν κατέσχεν ὁ
[4, 46]	οὔτε κατὰ τὸ δίκαιον αὐτῷ	προσηκούσης	οὔτ´ ἐπὶ τῷ συμφέροντι τῶν
[4, 67]	ἐπωνυμίας ταύτης ἔτυχεν οὐδὲν αὐτῷ	προσηκούσης.	~Τῷ ἀνδρὶ τούτῳ πατὴρ μὲν
[4, 13]	πόλεως τοὺς δύο τοῖς πέντε	προσθεὶς	λόφοις, ὀρνιθευσάμενός τε ὡς νόμος
[4, 20]	πολιτῶν πλῆθος ἦν· ὁποτέρᾳ δὲ	προσθοῖτο	τῶν μερίδων οὗτος ὁ λόχος,
[4, 73]	σκοποῦσι καὶ ἀπὸ τούτων ἢ	προσίενταί	τινα τῶν βλαβερῶν ἢ φεύγουσι
[4, 63]	νεοττοὺς ἀπέκτειναν καὶ τοὺς αἰετοὺς	προσιόντας	ἀπὸ τῆς νομῆς ἀμύττοντές τε
[4, 41]	τινα καλέσειεν αὐτός· οὔτε τοῖς	προσιοῦσιν	εὐμενὴς οὐδὲ πρᾷος ἦν, ἀλλ´
[4, 26]	χρόνοις, καί, εἴ τι γένοιτο	πρόσκρουσμα	αὐταῖς πρὸς ἀλλήλας, ἐκ τῶν
[4, 25]	παρ´ ἀλλήλων ἀναλαβόντες, εἴ τι	πρόσκρουσμα	πόλει πρὸς πόλιν ἐγεγόνει, δικασταὶ
[4, 69]	ἐπειδὴ τάχιστα τῆς Ἰταλίας ἐπέβη,	προσκύψας	κατεφίλησε τὴν γῆν, ταύτην οἰόμενος
[4, 50]	σώματα καὶ οὔτ´ ἐπικουρίαν οὐδεμίαν	προσλαβόντες	οὐδ´ ἀναπαύσεως τυγχάνοντες, ἀλλὰ καὶ
[4, 50]	παρὰ τῶν συμμάχων ἀφιγμένην δύναμιν	προσλαβὼν	πολλῷ πλείονα τῆς πολιτικῆς ὑπάρχουσαν.
[4, 45]	πόλει τῶν τὰ κοινὰ πραττόντων	προσλαβὼν	τότ´ ἤδη καὶ τῶν ὑπαιθρίων
[4, 25]	πολεμοῦσαι πρὸς ἀλλήλας ὑπὸ τῶν	προσοικούντων	βαρβάρων τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῶσι. ~Γνοὺς
[4, 26]	ὡς χρὴ Λατίνους μὲν τῶν	προσοίκων	ἄρχειν καὶ τὰ δίκαια τάττειν
[4, 63]	τοὺς νεοττοὺς ἐχόντων γῦπες ἀθρόοι	προσπετασθέντες	τήν τε νεοττιὰν διεφόρησαν καὶ
[4, 68]	ἔδοξε καιρὸν ἔχειν, φυλάττων τὸ	προσποίημα	τῆς ἀνοίας, ἐξ οὗ ταύτης
[4, 70]	αἰτίας εἰπών, δι´ ἃς τὸ	προσποίημα	τοῦθ´ ὑπέμεινε, καὶ δόξας ἁπάντων
[4, 79]	ἐλεεινῷ χρησάμενος σχήματι καὶ μικρᾷ	προσποιήσει	πένθους, ἀλλ´ εὐθὺς ἅμα τῷ
[4, 70]	περιμένων ταύτην τοῦ βίου τὴν	προσποίησιν	ἐφύλαττον; ἆρα πέπρωται Ῥωμαίοις ὑπ´
[4, 18]	παρονομάσαντες· ὃ γὰρ ἡμεῖς ῥῆμα	προστακτικῶς	σχηματίσαντες ἐκφέρομεν, κάλει, τοῦτ´ ἐκεῖνοι
[4, 62]	πόλις ἀναλαβοῦσα τὴν τῶν χρησμῶν	προστασίαν	ἄνδρας τε τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀποδείκνυσιν
[4, 37]	ἐκείνῳ παραδοῦναι τὴν τῆς πόλεως	προστασίαν·	αὐτὸς δὲ τῆς ἀρχῆς ἔφησεν
[4, 26]	δὲ τὴν ἁπάντων Λατίνων ἔχειν	προστασίαν	μεγέθει τε πόλεως προὔχοντας καὶ
[4, 9]	ἐκ τῆς ἐμῆς ἑνὸς ὄντος	προστασίας,	ὅσον ἐκ τῆς κοινῆς ἁπάντων
[4, 30]	Τανακυλλίς, ὅτε βασιλεὺς Ταρκύνιος ἐτελεύτα·	προστεθέντων	δὴ τοῖς ἑβδομήκοντα καὶ πέντε
[4, 15]	καλεῖ φυλὰς καὶ τὰς ἀστικὰς	προστιθεὶς	αὐταῖς τέτταρας· ὡς δὲ Οὐεννώνιος
[4, 15]	φυλῇ ἢ πάγῳ τῆς χώρας	προστιθέντας·	τῷ δὲ μὴ τιμησαμένῳ τιμωρίαν
[4, 59]	κεφαλὴ νεοσφαγοῦς ἀνθρώπου τό τε	πρόσωπον	ἔχουσα τοῖς ἐμψύχοις ὅμοιον καὶ
[4, 61]	ἀρχαίου, ἐκ μὲν τοῦ κατὰ	πρόσωπον	μέρους τοῦ πρὸς μεσημβρίαν βλέποντος
[4, 3]	ταῖς τύχαις καὶ παντὶ συνεξομοιωθῆναι	προσώπῳ	δυνατώτατος. καὶ διὰ ταῦτα Ῥωμαῖοι
[4, 6]	ἔσχατον ἐκύησεν ἔτος ἔχουσα πεντηκοστόν·	προσωτέρω	γὰρ οὐκέτι κυΐσκεται τούτου τοῦ
[4, 13]	τὰ πρὸς θεοὺς ὅσια διαπραξάμενος.	προσωτέρω	δ´ οὐκέτι προῆλθεν ἡ κατασκευὴ
[4, 30]	αὐτῇ πίστεις καὶ λαβὼν τὰ	προτέλεια	τῶν ἀνοσίων γάμων διαπραξάμενος ἀπέρχεται.
[4, 41]	ᾧ τὴν πόλιν ἐκόσμησαν οἱ	πρότεροι	βασιλεῖς, συγχέας καὶ διαφθείρας εἰς
[4, 72]	πόλιν ἐποίησαν ἀγαθὰ πάντες οἱ	πρότεροι	βασιλεῖς· τοῖς δὲ μηκέτι ποιεῖν
[4, 10]	τοὺς αὐτούς, ἀλλ´ ἐναντίους τοῖς	προτέροις	ἐλάμβανον. ἐν ἀρχαῖς μὲν γὰρ
[4, 16]	διεῖλε τὸν αὐτὸν τρόπον τοῖς	προτέροις	καθ´ ἡλικίας, δέκα λόχους ἀποδοὺς
[4, 17]	τῶν ὑπερηλίκων κατὰ ταὐτὰ τοῖς	προτέροις.	ὅπλα δὲ φέρειν ἔταξεν αὐτοὺς
[4, 40]	ἄπιστος ὑπόληψις, ὥσπερ εἴρηταί μοι	πρότερον,	ἀληθὴς εἶναι ὑπὸ πολλῶν ἐπιστεύθη.
[4, 14]	τρεῖς φυλὰς τὰς γενικὰς ὡς	πρότερον,	ἀλλὰ κατὰ τὰς τέτταρας τὰς
[4, 34]	ὄντα καὶ οὐδὲν προσήκοντα τῷ	πρότερον	βασιλεῖ· καίτοι παῖδάς γ´ Ἄγκος
[4, 43]	οὐδὲν ὑπὸ τῶν πατρικίων ὡς	πρότερον	ἐβλάπτοντο περὶ τὰ συμβόλαια, πάντας
[4, 43]	εἰσφέρειν. συνόδους τε συμπάσας, ὅσαι	πρότερον	ἐγίνοντο κωμητῶν ἢ φρατριαστῶν ἢ
[4, 40]	καὶ τὴν ἰδίαν ἀξίωσιν, ἣν	πρότερον	εἶχον, ἀναλαβεῖν. θορύβου δὲ γενομένου
[4, 6]	ὃν γράφει Λικίννιος, καὶ μὴ	πρότερον·	ἐν ὑστέρῳ μὲν γὰρ οὐκ
[4, 39]	οὗτος ὁ στενωπὸς ὄρβιος καλούμενος	πρότερον	ἐξ ἐκείνου τοῦ δεινοῦ καὶ
[4, 40]	ἀρχὰς λαβών, ὡς εἴρηταί μοι	πρότερον,	ἔπειτα φιλανθρωπίαις τισὶ τὸν δῆμον
[4, 4]	ὑφ´ οὗ πολλάκις ἤδη καὶ	πρότερον	ἐπετροπεύθη. ὅταν δὲ τὸν παρόντα
[4, 48]	Ταρκύνιόν τε τὸν πάππον αὐτοῦ	πρότερον	ἐποιήσαντο καὶ μετὰ ταῦτα Τύλλιον·
[4, 84]	ὁ Βροῦτος ἡσθείς, Ἐάν γε	πρότερον,	ἔφη, τὰ δόξαντα τῷ συνεδρίῳ
[4, 85]	τῶν υἱῶν Σέξτον, ὡς καὶ	πρότερον	ἔφην· ἡλικίαν μὲν ἤδη πολιὸς
[4, 30]	ἓν ἁμαρτάνει μόνον, ὃ καὶ	πρότερον	ἔφην, ὅτι γέγραφεν υἱὸν εἶναι
[4, 27]	Ῥωμαίοις τὴν ἡγεμονίαν ἐφ´ οἷς	πρότερον	ἐψηφίσαντο. καὶ παρῆσαν ἀπὸ πάσης
[4, 78]	ἐλευθερίαν τῇ πατρίδι, ἧς οὔτε	πρότερον	ἡμῖν ἐξεγένετο μεταλαβεῖν, ἐξ οὗ
[4, 40]	τέχνης, ἡ δ´ εἰκών, οἵα	πρότερον	ἦν, ἀρχαικὴ τὴν κατασκευήν· διαμένει
[4, 3]	ψῆφον ἐπενέγκαντες, ὥσπερ Ταρκύνιόν τε	πρότερον	καὶ ἔτι πρὸ τούτου Νόμαν
[4, 27]	μνησικάκου πολιτεύεσθαί τ´ ἀποδοὺς ὡς	πρότερον	καὶ τὰ ἴδια καρποῦσθαι, μενούσαις
[4, 75]	ἀφαιρουμένους αὐτὸν ὧν ἐν τοῖς	πρότερον	καιροῖς κύριος ἦν. οὕτω γὰρ
[4, 72]	τίνος ἀποδειχθεῖσα ἀνδρός, καὶ ἔτι	πρότερον,	ὅστις ἔσται πολιτείας κόσμος, ὃν
[4, 64]	φησιν Ἠγερίου, περὶ οὗ δεδήλωκα	πρότερον,	ὅτι Ταρκυνίῳ τῷ προτέρῳ βασιλεύσαντι
[4, 20]	δήμου. εἴρηται δέ μοι καὶ	πρότερον,	ὅτι τριῶν πραγμάτων ὁ δῆμος
[4, 71]	οὔτε δωρεαῖς ἔτι κατεχόμενοι ὡς	πρότερον	οὔτε τὰς ὕβρεις τῶν Ταρκυνίου
[4, 57]	χωρὶς τῶν ἄλλων μισθῶν, οὓς	πρότερον	ὑπέσχητο, πολιτείαν τε τὴν ἐν
[4, 40]	τἀληθὲς οὕτως. ἐν γὰρ τοῖς	πρότερον	χρόνοις, ὁπότε βασιλεὺς ἀποθάνοι, τὴν
[4, 40]	φίλων, Ταρκυνίου θυγάτηρ οὖσα τοῦ	προτέρου	βασιλέως, νυκτὸς ἐκκομίζει τὸ σῶμα
[4, 68]	ἀρετήν, μήτηρ δὲ Ταρκυνία τοῦ	προτέρου	βασιλέως Ταρκυνίου θυγάτηρ· αὐτὸς δὲ
[4, 23]	καὶ διὰ τοῦτ´ ἔφη τοὺς	προτέρους	βασιλεῖς ἅπασι μεταδεδωκέναι τῆς πολιτείας
[4, 80]	βασιλικῶς αὐτῇ κέχρηται ζηλῶν τοὺς	προτέρους	ἡγεμόνας, οἳ λέγοντές τε καὶ
[4, 16]	φορεῖν ὅπλα προσέταξεν, ὅσα τοὺς	προτέρους,	τοὺς δὲ θώρακας αὐτῶν ἀφεῖλε,
[4, 64]	δεδήλωκα πρότερον, ὅτι Ταρκυνίῳ τῷ	προτέρῳ	βασιλεύσαντι Ῥωμαίων ἀδελφόπαις ἦν καὶ
[4, 18]	πλείους τὸν ἀριθμὸν ὄντας τῶν	προτέρων,	ἅπαντας εἰς ἕνα συντάξας λόχον
[4, 20]	ὀλίγα δὲ μέχρι τῆς τετάρτης	προὔβαινεν·	ἡ δὲ πέμπτη κλῆσις καὶ
[4, 10]	κατέχειν. ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς ἐγένετο	προὔργου	τῶν λελογισμένων· οὕτω κατεστρατήγησεν αὐτοὺς
[4, 65]	τὴν ἄνθρωπον αἱρέσεις αὐτῇ δύο	προὔτεινεν,	ὧν ποτέραν αὐτὴ προῃρεῖτο λαβεῖν
[4, 52]	τὰς κεφαλὰς τῶν σφετέρων ἡγεμόνων·	προὔτεινον	γὰρ αὐτὰς οἱ Ῥωμαῖοι καταπλήξεως
[4, 26]	ἔχειν προστασίαν μεγέθει τε πόλεως	προὔχοντας	καὶ πραγμάτων ὄγκῳ καὶ τῇ
[4, 85]	τυραννὶς γενομένη, διὰ ταύτας τὰς	προφάσεις	καὶ ὑπὸ τούτων κατελύθη τῶν
[4, 32]	πάππου τιμῶν κληρονομεῖν καὶ τίνα	πρόφασιν	εὐπρεπῆ τῆς ἀποστερήσεως σκηπτόμενος; πότερον
[4, 64]	Ἀρδεατῶν πόλιν ὁ Ταρκύνιος ἐπολιόρκει	πρόφασιν	μὲν ποιούμενος, ὅτι τοὺς ἐκ
[4, 83]	ἐλευθερίας πόθος, καὶ πᾶσα μεταβολῆς	πρόφασις	τοῖς δι´ ἀνάγκην ταλαιπωροῦσιν ἱκανή·
[4, 72]	καὶ τὰς πλεονεξίας τῶν ὀλίγων	προφερόμενοι	καὶ τὰς στάσεις τὰς γινομένας
[4, 62]	τῶν ἀστῶν ἄνδρας ἐπιφανεῖς δύο	προχειρισάμενος	καὶ δημοσίους αὐτοῖς θεράποντας δύο
[4, 27]	παρῆσαν ἀπὸ πάσης πόλεως οἱ	προχειρισθέντες	σὺν ἱκετηρίαις ἐπιτρέποντες Τυλλίῳ τὰς
[4, 23]	πολλὴ φροντὶς ἔσται τοῦ μὴ	προχείρως	τινὰς ἐλευθεροῦν, ὡς τὰ μέγιστα
[4, 39]	λαβοῦσα μόνον αὐτόν· Τὰ μὲν	πρῶτα,	ἔφη, πέπρακταί σοι, Ταρκύνιε, κατὰ
[4, 84]	ὁ Βροῦτος λέγει· Ἐπειδὴ τὰ	πρῶτα	ἡμῖν κεκύρωται κατὰ τὸ δέον,
[4, 4]	παρόντι δεῖ· ὅταν δὲ τὰ	πρῶτα	ἡμῖν χωρήσῃ κατὰ νοῦν, τότε
[4, 83]	συμμαχίαις; τοῦτο γὰρ λοιπὸν εἰπεῖν.	πρώταις	μὲν ταῖς παρὰ τῶν θεῶν
[4, 2]	τῷ βασιλεῖ τὴν Ὀκρισίαν, ᾗ	πρώτῃ	ἐφάνη τὸ τέρας, εἰς ὁμιλίαν
[4, 51]	καὶ τὸ ἔρυμα ἑάλω τῇ	πρώτῃ	ἐφόδῳ· ἔνθα σὺν τοῖς ἰδίοις
[4, 39]	θεασαμένη βασιλέα τ´ αὐτὸν ἠσπάσατο	πρώτη	μεγάλῃ τῇ φωνῇ καὶ τοῖς
[4, 9]	ἀρχῆς κινδυνεύοντας, εἰ δ´ ἡ	πρώτη	πεῖρα τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν χωρήσει
[4, 52]	ἀπολωλεκόσιν ἀνεσώθη. ~Ὡς δ´ ἡ	πρώτη	πεῖρα τῷ Ταρκυνίῳ κατὰ νοῦν
[4, 3]	ἀντίπαις μὲν ὢν ἔτι τῇ	πρώτῃ	στρατείᾳ, ἣν ἐπὶ Τυρρηνοὺς Ταρκύνιος
[4, 16]	τὰ ἐντὸς τείχους φυλάττειν. αὕτη	πρώτη	σύνταξις ἦν· χώραν δὲ κατεῖχεν
[4, 15]	δὲ Πείσων Λεύκιος ἐν τῇ	πρώτῃ	τῶν ἐνιαυσίων ἀναγραφῶν ἱστορεῖ, βουλόμενος
[4, 18]	ἐνενηκοντατρεῖς. ἐπεῖχον δὲ τὴν μὲν	πρώτην	συμμορίαν ὀκτὼ καὶ ἐνενήκοντα λόχοι
[4, 2]	τοῦτο δὲ θεάσασθαι τὴν Ὀκρισίαν	πρώτην	φέρουσαν τοὺς εἰωθότας πελάνους ἐπὶ
[4, 43]	δημοτικοῦ πλήθους ἀπανήλωσεν ἐπὶ τῆς	πρώτης	εὐθὺς εἰσφορᾶς ἀναγκαζομένου κατὰ κεφαλὴν
[4, 20]	πολλὰ μὲν γὰρ ἐπὶ τῆς	πρώτης	κλήσεως τέλος ἐλάμβανεν, ὀλίγα δὲ
[4, 41]	τέταρτον ἐνιαυτὸν τῆς ἑξηκοστῆς καὶ	πρώτης	ὀλυμπιάδος, ἣν ἐνίκα στάδιον Ἀγάθαρχος
[4, 85]	τῆς πόλεως ἀγγέλων, οἷς ἐξεγένετο	πρώτοις	πρὶν ἢ κλεισθῆναι τὰς πύλας
[4, 18]	λόχους καὶ προσένειμεν αὐτοὺς τοῖς	πρώτοις	τῶν φαλαγγιτῶν ὀγδοήκοντα λόχοις· εἶχον
[4, 66]	μακράν· χάρισαι δέ μοι ταύτην	πρῶτον	αἰτουμένῃ τὴν χάριν· κάλεσον ὅσους
[4, 84]	ψῆφον ἐπενέγκατε, καὶ τοῦθ´ ὑμῖν	πρῶτον	ἀρξάτω τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας.
[4, 8]	ἀρχῆς, καὶ ἐδόκει αὐτοῖς, ἐπειδὰν	πρῶτον	εἰς τὸ συνέδριον ὑπὸ τοῦ
[4, 6]	μὲν Γέλλιος ἱστορεῖ κατὰ τὸν	πρῶτον	ἐνιαυτὸν τῆς βασιλείας, ὡς δὲ
[4, 24]	ἵνα μήτε τὸν βασιλέα τὸν	πρῶτον	ἐπιχειρήσαντα τοὺς δεδουλευκότας ἀστοὺς ποιεῖν
[4, 38]	ἐπὶ τὰ ἔργα χωρεῖν διαλλαγὰς	πρῶτον	εὑρόμενον διὰ φίλων πρὸς τὸν
[4, 77]	διασέσωκε χρόνου· νῦν δ´ αὐτὸ	πρῶτον,	ἥκει γὰρ ὁ καιρός, ὃν
[4, 71]	ὁ Βροῦτος αὐτοῖς ὑποτίθεται τοιάδε·	Πρῶτον	μὲν διὰ φυλακῆς τὰς πύλας
[4, 5]	πρὸ τῶν θυρῶν στενωπόν, καὶ	πρῶτον	μὲν ἐδήλωσε τοῖς παροῦσι τοὺς
[4, 55]	ὥστε περιβόητον γενέσθαι τὸ πρᾶγμα,	πρῶτον	μὲν ἐκ τῶν ἑταίρων τοὺς
[4, 11]	κατασχόντες τὰ πράγματα δίχα πόνου,	πρῶτον	μὲν ἐμὲ τὸν φύλακα τῶν
[4, 73]	παραινῶ. τίνα δ´ ἐστὶ ταῦτα;	πρῶτον	μὲν ἐπειδὴ τὰ ὀνόματα τῶν
[4, 4]	πᾶσαν τὴν βασιλικὴν συγγένειαν ἀφανίσωσι,	πρῶτον	μὲν ἐπέταξε τὰς τῶν βασιλείων
[4, 32]	γὰρ ἄν σοι ταῦτα πράξαντι	πρῶτον	μὲν εὐσεβεῖ καὶ δικαίῳ λέγεσθαι,
[4, 23]	συγκαλέσας τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν	Πρῶτον	μὲν θαυμάζειν, ἔφη, τῶν ἀγανακτούντων,
[4, 4]	δεῖ. τίνα δὲ ταῦτ´ ἐστί;	πρῶτον	μὲν κρυπτώμεθα τὸν τοῦ βασιλέως
[4, 41]	τυραννίδα μετέστησε τὴν ἀρχήν. καὶ	πρῶτον	μὲν φυλακὴν κατεστήσατο περὶ ἑαυτὸν
[4, 80]	τοὺς πατρίους ἐθισμοὺς καὶ νόμους·	πρῶτον	μὲν ψηφίσματος ὑπὸ τῆς βουλῆς
[4, 77]	ποιεῖσθαι, ἄνδρες πολῖται, περὶ ἐμαυτοῦ	πρῶτον	ὀλίγα βούλομαι προειπεῖν· ἴσως γάρ
[4, 40]	τοῦτον τὸν ἄνδρα λέγουσι Ῥωμαῖοι	πρῶτον	τὰ πάτρια ἔθη καὶ νόμιμα
[4, 12]	δὲ περὶ τῶν πολιτευμάτων αὐτοῦ	πρῶτον	τοὺς λόγους. ~Εὐθὺς ἅμα τῷ
[4, 3]	περιβόητος εὐθὺ γενέσθαι καὶ τἀριστεῖα	πρῶτος	ἁπάντων λαβεῖν· ἔπειθ´ ἑτέρας γενομένης
[4, 70]	μεταστήσαντες ἐβουλεύοντο, τί χρὴ πράττειν.	πρῶτος	δ´ ὁ Βροῦτος ἀρξάμενος ὑπὲρ
[4, 71]	τὸν κατὰ τοῦ τυράννου λόγον	πρῶτος	ἐγὼ διαθήσομαι. ~Ὡς δὲ τοῦτ´
[4, 79]	οὔτε βαρβάρου γῆς οὐδαμόθι γενόμενα	πρῶτος	εἰς τὴν Ῥωμαίων πόλιν εἰσαγαγὼν
[4, 3]	ἁπάσαις ἐφάνη ψυχὴν ἄριστος καὶ	πρῶτος	ἐστεφανοῦτο τῶν ἄλλων. καὶ ἐπειδὴ
[4, 36]	καὶ λαμβάνειν, καὶ αὐτὸς ἐξηταζόμην	πρῶτος	οἷς ὥρισα κατὰ τῶν ἄλλων
[4, 21]	τοῦ πάνυ πολλούς· καὶ τῷ	πρώτους	ἐπιφέρειν ψῆφον τοὺς τὸ μέγιστον
[4, 20]	ἐκάλει δ´ εἰς ἀπόφασιν γνώμης	πρώτους	μὲν λόχους τοὺς ἀπὸ τοῦ
[4, 42]	θανάτου δίκας πολλοὺς τῶν ἐπιφανῶν·	πρώτους	μὲν τοὺς ἐχθρῶς διακειμένους πρὸς
[4, 3]	τῷ πρὸς Σαβίνους πολέμῳ τῷ	πρώτῳ	συστάντι τῶν ἱππέων ἀποδειχθεὶς ἡγεμὼν
[4, 69]	δὲ θεὸς αὐτοῖς ἀνεῖλε, τῷ	πρώτῳ	τὴν μητέρα φιλήσαντι. οἱ μὲν
[4, 39]	ἔδει διελθεῖν, αἱ ἡμίονοι τὸ	πτῶμα	ἰδοῦσαι διεταράχθησαν, καὶ ὁ προηγούμενος
[4, 38]	κακῶς ὅλον ἑαυτὸν ἐκ τοῦ	πτώματας	ἔχων. ~Τὰ μετὰ ταῦτα δεινὰ
[4, 70]	ἑαυτὴν ἡ γυνή, καὶ τῷ	πτώματι	προσελθὼν αὐτῆς· ἔτι γὰρ ἔκειτο
[4, 38]	φερουσῶν. μόγις δ´ ἐκ τοῦ	πτώματος	ἀναστὰς ὁ πρεσβύτης ὡς εἶδε
[4, 39]	ἄλλην, εἰ μὴ διὰ τοῦ	πτώματος;	ἡ δ´ ἐκπικρανθεῖσα καὶ ἀπὸ
[4, 39]	βίᾳ τὰς ἡμιόνους κατὰ τοῦ	πτώματος.	οὗτος ὁ στενωπὸς ὄρβιος καλούμενος
[4, 36]	ἐπ´ ἐμοί· ἡδέως δ´ ἂν	πυθοίμην	παρ´ αὐτῶν, τίνος ἀδικήματος ἕνεκα
[4, 54]	καὶ πύργοις διαλαβὼν τὸ χωρίον	πυκνοτέροις·	κατὰ τοῦτο γὰρ ἐδόκει μάλιστα
[4, 85]	πρώτοις πρὶν ἢ κλεισθῆναι τὰς	πύλας	διαδρᾶναι, τοσοῦτο μόνον ἀπαγγελλόντων, ὅτι
[4, 67]	τυράννων. ἄρτι δ´ αὐτῷ τὰς	πύλας	ἐξεληλυθότι συναντᾷ κατὰ δαίμονα παραγινόμενος
[4, 71]	Πρῶτον μὲν διὰ φυλακῆς τὰς	πύλας	ἔχωμεν, ἵνα μηδὲν τῶν ἐν
[4, 85]	ἀπόστασιν. εὑρὼν δὲ κεκλεισμένας τὰς	πύλας	καὶ μεστὰς ὅπλων τὰς ἐπάλξεις
[4, 57]	ἑταίροις τὴν φυλακὴν ἐπιτρέψας τῶν	πυλῶν,	ἵνα μὴ διαφύγοιεν αὐτὸν οἱ
[4, 58]	τῆς πόλεως γενόμενος ἀνοιχθεισῶν τῶν	πυλῶν	ὑπὸ τῶν ἐπὶ τοῦτο παρεσκευασμένων
[4, 60]	ἂν ἐκεῖνος τῷ σκήπωνι δεικνὺς	πυνθάνηται,	τὸ τέρας εὑρεθῆναι, ἀλλ´ ἐν
[4, 9]	ταῖς μεγίσταις καὶ εὐνομωτάταις πόλεσι	πυνθάνομαι	γινόμενον, δίκαιόν τε καὶ συμφέρον
[4, 73]	τὴν βασιλικὴν ἀρχήν, ὡς Λακεδαιμονίους	πυνθάνομαι	ποιεῖν ἐπὶ πολλὰς ἤδη γενεάς,
[4, 39]	καὶ πρὸς τὴν δέσποιναν ἀπέβλεψε.	πυνθανομένης	δ´ ἐκείνης, τί παθὼν οὐκ
[4, 65]	τὸν ψόφον τῆς γυναικὸς καὶ	πυνθανομένης,	ὅστις εἴη, φράσας τοὔνομα σιωπᾶν
[4, 57]	πλήθους καὶ μετὰ πολλῆς προθυμίας	πυνθανομένου,	τίνες εἰσὶν οἱ μέλλοντες αὐτὸν
[4, 56]	Περιάνδρῳ ποτὲ τῷ Κορινθίων τυράννῳ	πυνθανομένῳ	διὰ τοῦ πεμφθέντος ἀγγέλου, πῶς
[4, 2]	βασιλείων καὶ κατενεχθέντος ἐφ´ ὕπνον,	πῦρ	ἀπέλαμψεν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ,
[4, 2]	τοὺς εἰωθότας πελάνους ἐπὶ τὸ	πῦρ	καὶ αὐτίκα πρὸς τοὺς βασιλεῖς
[4, 25]	γυναῖκα οὔτε τῶν ἐν Μέμφει	πυραμίδων	τοὺς Αἰγύπτου βασιλεῖς οὔτ´ εἴ
[4, 79]	τὰς ὑποδεξαμένας τὰ δύστηνα σώματα	πυράς,	φίλους εἱστία καὶ γάμους ἐπετέλει
[4, 54]	καὶ τεῖχος ἐγείρας ὑψηλότερον καὶ	πύργοις	διαλαβὼν τὸ χωρίον πυκνοτέροις· κατὰ
[4, 2]	δείπνων ἀπαρχὰς ἁγίζουσιν, ὑπὲρ τοῦ	πυρὸς	ἀνασχεῖν λέγουσιν αἰδοῖον ἀνδρός. τοῦτο
[4, 40]	διέμεινεν οὐδὲν λωβηθεῖσα ὑπὸ τοῦ	πυρός.	καὶ ἔτι νῦν ὁ μὲν
[4, 11]	ἐκλιπόντας καὶ φυγῆς ἑαυτοῖς τιμησαμένους	πυρὸς	καὶ ὕδατος εἴργειν ἐψηφίσασθε· ἔμελλόν
[4, 62]	καὶ οὗτοι διεφθάρησαν ὑπὸ τοῦ	πυρός.	οἱ δὲ νῦν ὄντες ἐκ
[4, 62]	ἀδικεῖν τι δόξαντα περὶ τὴν	πύστιν	καταμηνυθέντα ὑφ´ ἑνὸς τῶν δημοσίων,
[4, 24]	τοῦ δημοσίου τοὺς ὑπὸ δόρυ	πωλουμένους	ἐκ τῶν λαφύρων, ἢ τοῦ
[4, 63]	δὲ κατὰ λογισμόν, ὅτι τοῦ	Πωμεντίνου	πεδίου μεγίστου τῶν περὶ τῇ
[4, 50]	μάχῃ νικήσας ἐπὶ τοὺς καλουμένους	Πωμεντίνους	ἦγε τὴν δύναμιν, οἳ πόλιν
[4, 53]	τὰ πλεῖστα. εἰς ταύτην συνερρύησαν	Πωμεντίνων	τε τῶν ἐκ Συέσσης διαφυγόντων
[4, 34]	γεγονότι Ῥωμαίων οὐδεὶς ἡγήσατό με	πώποτ´	ἀδικεῖν, οὐδ´ ἐκβαλεῖν με τῆς
[4, 83]	πρὸς τὸν ἀγῶνα, κάλλιστον ὧν	πώποτε	ἤρασθε πολέμων τόνδε ὑποστησόμενοι. ἡμεῖς
[4, 81]	μέτριον οὐδὲν οὔτ´ ἰδεῖν ἐξεγένετο	πώποτε	πραττόμενον οὔτε μαθεῖν; ἵνα δὲ
[4, 56]	πυνθανομένῳ διὰ τοῦ πεμφθέντος ἀγγέλου,	πῶς	ἂν ἐγκρατέστατα τὴν ἀρχὴν κατάσχοι,
[4, 63]	ὁ Ταρκύνιος καὶ φυλαττόμενος, εἴ	πως	δύναιτο διακρούσασθαι τὴν μοῖραν, οὐκ
[4, 81]	τὰ ὑμέτερα πράγματα, ὦ δημόται,	πῶς	ἔχει; οὐκ ἀφῄρηται μὲν ὑμῶν
[4, 24]	ὄντες καὶ διὰ τί καὶ	πῶς	ἠλευθερώθησαν, ὥσπερ γε τοὺς τῶν
[4, 80]	οὐκ ἀξιῶ τὰ παραλειφθέντα συκοφαντεῖν.	πῶς	οὖν παρῆλθεν ἐπὶ τὴν δυναστείαν;
[4, 80]	ἡγεμονίαν, ἵν´ ἀπὸ ταύτης ἄρξωμαι,	πῶς	παρέλαβεν; ἆρά γ´ ὡς οἱ