Livre, Chap.
[4, 51]	ἰσόρροπος αὐτοῖς ἐπὶ πολὺν χρόνον	ὁ	ἀγών· οἱ δὲ προαποσταλέντες ὑπὸ
[4, 4]	ἀποχρώντως κατεσκευασμένης πρὸς ἡγεμονίαν οὗτος	ὁ	ἀνὴρ καὶ τὰς παρὰ τῆς
[4, 5]	περιχαρὴς γενόμενος, εἰ μηδὲν πέπονθεν	ὁ	βασιλεὺς δεινόν, καὶ μέχρι πολλοῦ
[4, 1]	ἐκ τῶν λαφύρων λαμβάνει Ταρκύνιος	ὁ	βασιλεὺς καὶ δίδωσι δωρεὰν τῇ
[4, 34]	καίτοι παῖδάς γ´ Ἄγκος Μάρκιος	ὁ	βασιλεὺς κατέλιπεν ἀκμάζοντας, οὐχ υἱωνοὺς
[4, 22]	συντάγματος οὐ μικρὰν πρόνοιαν οὗτος	ὁ	βασιλεὺς πρᾶγμα συνιδών, ὃ παρέλιπον
[4, 13]	κρατίστῳ τῆς Ἰσκυλίας τόπῳ. οὗτος	ὁ	βασιλεὺς τελευταῖος ηὔξησε τὸν περίβολον
[4, 74]	τοῦτο μόνον ἔχων ἔργον ὥσπερ	ὁ	βασιλεύς, τὴν ἡγεμονίαν τῶν θυηπολιῶν,
[4, 85]	Ταρκύνιον. ἀπωσθεὶς δὴ καὶ ταύτης	ὁ	βασιλεὺς τῆς ἐλπίδος φεύγει σὺν
[4, 4]	πρὸς αὐτούς· Ταρκύνιος μὲν ἡμῖν	ὁ	βασιλεύς, ὦ Τύλλιε, παρ´ ᾧ
[4, 15]	καὶ τὰς κτήσεις, ἐν αἷς	ὁ	βίος αὐτῶν ἦν· καὶ ὁπότε
[4, 17]	ἄχρι δώδεκα καὶ ἡμίσους μνῶν	ὁ	βίος ἦν, εἰς τριάκοντα συνέταξε
[4, 4]	ἔσται γ´ οὐδ´ ὑμῖν ἀσφαλὴς	ὁ	βίος, οἷς ἐνεγγύησε Ταρκύνιος τὰς
[4, 84]	ἐγένετο ἐναντία. μετὰ τοῦτο παρελθὼν	ὁ	Βροῦτος ἀποδείκνυσι μεσοβασιλέα τὸν ἐπιμελησόμενον
[4, 70]	τί χρὴ πράττειν. πρῶτος δ´	ὁ	Βροῦτος ἀρξάμενος ὑπὲρ ἑαυτοῦ λέγειν,
[4, 71]	τῆς ἐπιχειρήσεως ἔσται τρόπος. καὶ	ὁ	Βροῦτος αὐτοῖς ὑποτίθεται τοιάδε· Πρῶτον
[4, 73]	κακίας τελευταῖος παραλαβὼν τὸν λόγον	ὁ	Βροῦτος εἶπεν· Ἐγὼ δ´, ὦ
[4, 67]	ἦν· εἴη δ´ ἂν ἐξερμηνευόμενος	ὁ	Βροῦτος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον
[4, 76]	εἰς τὴν ἀγορὰν καλοῦντες· ἀναβὰς	ὁ	Βροῦτος, ἔνθα τοῖς συνάγουσι τὰς
[4, 68]	οὐκ ἂν ὑπομείναντα, νέος ὢν	ὁ	Βροῦτος ἔτι καὶ κομιδῇ βοηθείας
[4, 84]	σφᾶς ἐπὶ τὰ ὅπλα. καὶ	ὁ	Βροῦτος ἡσθείς, Ἐάν γε πρότερον,
[4, 84]	αἱ φρᾶτραι κατεψηφίσαντο, παρελθὼν πάλιν	ὁ	Βροῦτος λέγει· Ἐπειδὴ τὰ πρῶτα
[4, 70]	θρήνοις κατεχομένης βλέψας εἰς αὐτοὺς	ὁ	Βροῦτος λέγει· Μυρίους ἕξετε καιρούς,
[4, 1]	συνοικούσας. διάδοχος δὲ τῆς ἡγεμονίας	ὁ	γαμβρὸς αὐτοῦ γίνεται Τύλλιος ἐνιαυτῷ
[4, 7]	ἱστορίαν· ἄωρος δὴ γίνεται πάλιν	ὁ	γάμος τοῦ Ταρκυνίου μικρὸν ἀπολείποντος
[4, 64]	καὶ οἱ λοιποὶ συγγραφεῖς παραδεδώκασιν·	ὁ	γὰρ χρόνος ταύτην μοι τὴν
[4, 81]	μιαρωτέρους τοῦ πατρός. ὅπου γὰρ	ὁ	γενόμενος ἐξ ἰδιώτου τύραννος καὶ
[4, 77]	τινὸς κατασκευασθεῖσαν, ἀλλ´ ὑπ´ ἐμοῦ.	ὁ	δ´ ἀναγκάσας με μήθ´ ὡς
[4, 28]	μετεπείθετο ἀντιβολούσης τε καὶ ὀδυρομένης·	ὁ	δ´ ἐπιεικὴς οὐδὲν οἰόμενος δεῖν
[4, 71]	δ´ οὐδεὶς οὐδεμίαν ἀρχὴν ἔχει.	Ὁ	δ´ ὑπολαβών· Ἐγώ, φησίν, ὦ
[4, 60]	καὶ λέγουσιν αὐτῷ τὸ τέρας.	ὁ	δ´ ὡς ἤκουσε μικρὸν ἐπισχὼν
[4, 83]	ἕτοιμοι πᾶν, ὅ τι ἂν	ὁ	δαίμων καὶ τὸ χρεὼν φέρῃ.
[4, 3]	ἔτι πρὸ τούτου Νόμαν Πομπίλιον·	ὁ	δὲ βασιλεὺς κηδεστὴν ἐποιήσατο τὴν
[4, 69]	βουλόμενοι κοινῇ τὴν βασιλείαν κατασχεῖν,	ὁ	δὲ Βροῦτος συνεὶς ὃ βούλεται
[4, 69]	βακτηρίαν ξυλίνην ἀνέθηκε τῷ Ἀπόλλωνι·	ὁ	δὲ διατρήσας αὐτὴν ὅλην ὥσπερ
[4, 38]	τοὺς βουλευτὰς εἰς τὸ συνέδριον.	ὁ	δὲ θαυμάσας τὴν τόλμαν αὐτοῦ
[4, 69]	πέπρωται τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν παραλαβεῖν,	ὁ	δὲ θεὸς αὐτοῖς ἀνεῖλε, τῷ
[4, 75]	ἀποθήσομαι τὴν τῶν Κελερίων ἀρχήν.	ὁ	δὲ κατασταθεὶς ὑπ´ ἐμοῦ μεσοβασιλεὺς
[4, 6]	κατὰ τὸν τοῦ πατρὸς θάνατον,	ὁ	δὲ Λεύκιος ὁ πρεσβύτερος οὐ
[4, 45]	βουλευσόμενος. οἱ μὲν δὴ παρῆσαν,	ὁ	δὲ Ταρκύνιος αὐτὸς ὁ καλέσας
[4, 56]	καὶ πευσόμενον, τί χρὴ ποιεῖν.	ὁ	δὲ Ταρκύνιος οὐδὲ τὸν θεράποντα
[4, 57]	βουλευσαμένων ἐπέτρεψαν τῷ Σέξτῳ ποιήσασθαι.	ὁ	δὲ τοῖς ἰδίοις ἑταίροις τὴν
[4, 17]	ἡλικίαν, ὁ μὲν τοῖς πρεσβυτέροις,	ὁ	δὲ τοῖς νεωτέροις ἀκολουθῶν λόχος.
[4, 14]	ἔσται τῇ διηγήσει καιρὸς ἐπιτηδειότερος.	~Ὁ	δὲ Τύλλιος, ἐπειδὴ τοὺς ἑπτὰ
[4, 40]	τὰ παρὰ τῶν θεῶν ἀνεπίληπτα.	ὁ	δὲ Τύλλιος ἐπιτρόπου βασιλικοῦ σχῆμα
[4, 5]	τὴν δόξαν ἔχων ταύτην διετέλει.	ὁ	δὲ Τύλλιος ἰσχυρὰν χεῖρα περὶ
[4, 22]	εἰς πολυανθρωπίαν προήγαγον τὴν πόλιν.	ὁ	δὲ Τύλλιος καὶ τοῖς ἐλευθερουμένοις
[4, 25]	ἐπιτιμῶντας τοῖς Ῥωμαίων ἔθεσιν εἰπεῖν.	~Ὁ	δὲ Τύλλιος οὐκ ἐν τούτοις
[4, 42]	βασιλεῖ, κατηγόρουν ἐπ´ αὐτῷ δικαστῇ.	ὁ	δὲ τῶν μὲν θάνατον κατεδίκαζε,
[4, 12]	ᾔτουν. ἀρξαμένων δὲ τούτων εὐθὺς	ὁ	δῆμος ἅπας ἐπὶ τῆς αὐτῆς
[4, 40]	βασιλεὺς ἀποθάνοι, τὴν μὲν ἐξουσίαν	ὁ	δῆμος ἐδίδου τῷ συνεδρίῳ τῆς
[4, 20]	καὶ πρότερον, ὅτι τριῶν πραγμάτων	ὁ	δῆμος ἐκ τῶν παλαιῶν νόμων
[4, 10]	προῃρεῖτο, παραγούσης ἐπὶ τὰ πράγματα	ὁ	δῆμος ἐναντιώσεται τὴν ψῆφον ἀναλαβών·
[4, 40]	αἱρεθέντα ὑπ´ αὐτῶν ἐδοκίμασε, καὶ	ὁ	δῆμος ἐπεψήφισε καὶ τὰ μαντεύματα
[4, 84]	Ἐπῄνει καὶ ταύτην τὴν γνώμην	ὁ	δῆμος, καὶ ψῆφος οὐδεμία ἐγένετο
[4, 84]	Βροῦτόν τε καὶ Κολλατῖνον· καὶ	ὁ	δῆμος καλούμενος κατὰ λόχους ἐπεκύρωσε
[4, 34]	πρεσβύτερος τῶν ἐκείνου παίδων. ἀλλ´	ὁ	δῆμος ὁ Ῥωμαίων οὐ τὸν
[4, 34]	ὑμῖν τοῖς ἐγγόνοις καταλιπεῖν, καὶ	ὁ	δῆμος οὐ κύριος ἦν ἀφελόμενος
[4, 34]	με τῆς ἀρχῆς ἐπεχείρησεν οὔθ´	ὁ	δῆμος οὔθ´ ἡ βουλή. ~Ἀλλ´
[4, 82]	βίας, ἡδίων καὶ μακαριώτερος ἔδοξεν	ὁ	θάνατος εἶναι τοῦ βίου, ἡμῖν
[4, 79]	αὐτῷ συνοικούσης ἀδελφήν, ἣν ἐμοίχευεν	ὁ	θεοῖς ἐχθρὸς ἔτι καὶ πάλαι·
[4, 69]	Βροῦτος συνεὶς ὃ βούλεται δηλοῦν	ὁ	θεός, ἐπειδὴ τάχιστα τῆς Ἰταλίας
[4, 83]	τῇ πατρίδι βοηθεῖν, οὐ φόβος	ὁ	καθέξων ἔσται παρὰ τοῖς τυράννοις,
[4, 46]	ἐπαύσατο λέγων, παρελθὼν ὁ Τύρνος	ὁ	καὶ τὸν ὀψισμὸν αὐτοῦ διαβαλὼν
[4, 70]	ἀνθρώπινον ἐπισκοπεῖτε βίον, ἆρά γ´	ὁ	καιρὸς ἐκεῖνος ἥκει νῦν, ὃν
[4, 77]	δ´ αὐτὸ πρῶτον, ἥκει γὰρ	ὁ	καιρός, ὃν εὐχόμην τε καὶ
[4, 45]	παρῆσαν, ὁ δὲ Ταρκύνιος αὐτὸς	ὁ	καλέσας αὐτοὺς ὑστέρει. ὡς δὲ
[4, 71]	ἐκκλησίας ἔτι βούλομαι μαθεῖν, τίς	ὁ	καλέσων ἔσται αὐτὴν κατὰ νόμους
[4, 79]	τελευτὴν ἔμελλεν ὀλίγον ἀναμείνας, ἕως	ὁ	κατὰ φύσιν αὐτοῖς παραγένηται θάνατος.
[4, 50]	διεῖλεν. οὕτω δ´ ἄρα πολὺς	ὁ	καταληφθεὶς ἄργυρός τε καὶ χρυσὸς
[4, 24]	κοινῆς αἴτιον οὔθ´ ὁ Τύλλιος	ὁ	καταστησάμενος τὸ ἔθος οὔθ´ οἱ
[4, 11]	περὶ τῶν Ταρκυνίου παίδων μόνον	ὁ	κίνδυνός ἐστιν, ἵνα μηδὲν ὑπὸ
[4, 67]	δαίμονα παραγινόμενος εἰς τὴν πόλιν	ὁ	Κολλατῖνος ἀπὸ στρατοπέδου, τῶν κατεσχηκότων
[4, 21]	καὶ πράξοντας ὅσα δεῖ. οὗτος	ὁ	κόσμος τοῦ πολιτεύματος ἐπὶ πολλὰς
[4, 44]	ταῦτα δὴ τὰ ἔργα τριβόμενος	ὁ	λεὼς οὐδεμίαν ἀνάπαυσιν ἐλάμβανεν· ὥσθ´
[4, 61]	ἐκείνου καλεῖται τοῦ χρόνου Καπιτωλῖνος	ὁ	λόφος ἐπὶ τῆς εὑρεθείσης ἐν
[4, 20]	δὲ προσθοῖτο τῶν μερίδων οὗτος	ὁ	λόχος, αὕτη τὸ κράτος ἐλάμβανε.
[4, 61]	δυνηθεὶς δὲ παρακρούσασθαι τοὺς ἄνδρας	ὁ	μάντις οὐδὲ σφετερίσασθαι τὸν οἰωνὸν
[4, 28]	ὑπὸ τῆς γυναικὸς ἐπὶ τἀναντία·	ὁ	μέν γε πονηρὸς ἐκβαλεῖν τῆς
[4, 58]	Σέξτον ἀποδείξας ἀπῆγε τὴν δύναμιν.	ὁ	μὲν δὴ πρὸς Γαβίους πόλεμος
[4, 66]	προῃρεῖτο διαπραξάμενον. ~Ἡμέρας δὲ γενομένης	ὁ	μὲν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ἀπῄει
[4, 70]	καὶ Οὐαλερίῳ. ὡς δ´ εἰσῆλθεν	ὁ	μὲν Κολλατῖνος ἰδὼν τὴν Λουκρητίαν
[4, 40]	τοῦ πυρός. καὶ ἔτι νῦν	ὁ	μὲν νεὼς καὶ τὰ ἐν
[4, 5]	κοινῶν ἀποδεικνύμενον, ἕως αὐτὸς ῥαΐσῃ.	ὁ	μὲν οὖν δῆμος ἀπῄει περιχαρὴς
[4, 64]	ταύτην μοι τὴν ὑπόληψιν βεβαιοῖ.	ὁ	μὲν οὖν Κολλατῖνος ἐπὶ στρατοπέδου
[4, 67]	γυναικείου τὴν οἰκίαν ὅλην κατασχόντος	ὁ	μὲν πατὴρ περιχυθεὶς τῷ σώματι
[4, 17]	ἔχουσι τίμημα διῃρημένοι καθ´ ἡλικίαν,	ὁ	μὲν τοῖς πρεσβυτέροις, ὁ δὲ
[4, 61]	ἐπὶ γὰρ τοῖς αὐτοῖς θεμελίοις	ὁ	μετὰ τὴν ἔμπρησιν οἰκοδομηθεὶς κατὰ
[4, 60]	παρεκάλουν ἀπαγγεῖλαι πρὸς αὐτόν. καὶ	ὁ	νεανίας, Πατὴρ ἐμός ἐστιν, ἔφησεν,
[4, 40]	Ταρκύνιος, εἰ διὰ τῆς ἀγορᾶς	ὁ	νεκρὸς φέροιτο, ὡς ἔστι Ῥωμαίοις
[4, 30]	πρεσβυτέρα τῶν Τυλλίου θυγατέρων καὶ	ὁ	νεώτερος τῶν Ταρκυνίων. ἐνταῦθα πάλιν
[4, 80]	ἅπαντα ἐπικυροῦσθαι βούλεται τὰ μέγιστα	ὁ	νόμος· ἐφ´ ἅπασι δὲ τούτοις
[4, 15]	πολλοῦ διέμεινε παρὰ Ῥωμαίοις οὗτος	ὁ	νόμος. ~Τιμησαμένων δὲ πάντων ἀναλαβὼν
[4, 6]	ἔστιν οὗτος αὐτὸς τῶν ὠδίνων	ὁ	ὅρος, ὡς οἱ ταῦτ´ ἐξητακότες
[4, 46]	προσηκούσης, ἐπειδὴ Ταρκύνιος αὐτὴν κατέσχεν	ὁ	πάππος αὐτοῦ πολέμῳ κτησάμενος, καὶ
[4, 9]	τούτων καὶ νηπίων. Ταρκύνιος γὰρ	ὁ	πάππος αὐτῶν ἀπάτορα καὶ ἄπολιν
[4, 9]	ὑμεῖς διαμεμνῆσθαι τὰς εὐεργεσίας, ἃς	ὁ	πάππος αὐτῶν τὸ κοινὸν εὐηργέτησεν
[4, 9]	παιδίων καὶ βεβαιοῦτε αὐτοῖς ἣν	ὁ	πάππος κατέλιπεν ἀρχήν. οὐδὲν γὰρ
[4, 31]	τῆς ἐξουσίας ταύτης ἔτυχες, ὡς	ὁ	πάππος τε οὑμὸς καὶ πάντες
[4, 34]	δικαίωμα φέρειν, ὅτι τὴν βασιλείαν	ὁ	πάππος ὑμῶν ἐπὶ ῥητοῖς τισι
[4, 34]	αὐτῶν παραλαμβάνειν, οὐκ ἂν Ταρκύνιος	ὁ	πάππος ὑμῶν τὴν ἡγεμονίαν παρέλαβεν
[4, 31]	αὐτὸν ὁ Ταρκύνιος· Βραχύς ἐστιν	ὁ	παρ´ ἐμοῦ λόγος, ὦ Τύλλιε,
[4, 70]	τιμωρήσομεν αὐτῇ, σκοπῶμεν· τοῦτο γὰρ	ὁ	παρὼν καιρὸς ἀπαιτεῖ. Ἐδόκει ταῦτ´
[4, 21]	ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων οὐχ	ὁ	παρὼν καιρὸς ἁρμόττων τοῖς λόγοις.
[4, 6]	ἑαυτῆς τέκνων ἣν κατέλιπεν αὐτοῖς	ὁ	πατὴρ ἀρχήν, τῷ δ´ ἀλλοτρίῳ
[4, 55]	πολλὰς περιβαλλόμενος ὠφελείας· παρεσκεύασε γὰρ	ὁ	πατὴρ αὐτῷ προειδὼς εἰς οὓς
[4, 6]	ἡλικίαν εἶχον οἱ παῖδες, ὅθ´	ὁ	πατὴρ αὐτῶν ἀπέθνησκεν, οὔτ´ ἂν
[4, 60]	Ῥωμαῖοι· τὸ μὲν τέρας ὑμῖν	ὁ	πατὴρ διελεῖται καὶ οὐδὲν ψεύσεται·
[4, 65]	σὺν ἐμοὶ νῦν μὲν ἧς	ὁ	πατήρ μοι ἔδωκε πόλεως, μετὰ
[4, 43]	αὐτῷ χρημάτων, τὸ ἴσον διάφορον	ὁ	πενέστατος τῷ πλουσιωτάτῳ κατέφερε. τοῦτο
[4, 77]	ἦν βουλομένῳ κἀμοὶ συνοίσειν ἔδοξεν,	ὁ	περὶ τῆς ψυχῆς φόβος ἦν.
[4, 57]	τὴν ἔρευναν· οὐδὲν γὰρ ἀντεῖπεν	ὁ	Πέτρων, ἀλλ´ ἐφῆκε τὴν οἰκίαν
[4, 27]	ἦν ἅπασα ἡ Τυρρηνία. οὗτος	ὁ	πόλεμος εἴκοσι διέμεινεν ἔτη συνεχῶς
[4, 63]	διὰ γυναικὸς ὕβριν αὐτῆς, ἣν	ὁ	πρεσβύτατος αὐτοῦ τῶν παίδων Σέξτος
[4, 55]	ἐπιτεχνωμένου καὶ δόλους παντοδαποὺς συντιθέντος,	ὁ	πρεσβύτατος αὐτοῦ τῶν υἱῶν Σέξτος
[4, 64]	τούτῳ δὴ τῷ καιρῷ Σέξτος	ὁ	πρεσβύτατος τῶν Ταρκυνίου παίδων ἀποσταλεὶς
[4, 6]	πατρὸς θάνατον, ὁ δὲ Λεύκιος	ὁ	πρεσβύτερος οὐ μείων ἑπτακαιεικοσαέτους· οὐκ
[4, 34]	ἡγεμονίαν παρέλαβεν Ἄγκου τελευτήσαντος, ἀλλ´	ὁ	πρεσβύτερος τῶν ἐκείνου παίδων. ἀλλ´
[4, 7]	ἦν, ὅτ´ ἀπεστερεῖτο τῆς ἀρχῆς	ὁ	πρεσβύτερος τῶν Ταρκυνίων, ὑπὲρ ἑβδομήκοντα
[4, 61]	μαθόντες οἱ πρέσβεις, ἐπειδὴ σχολὴν	ὁ	πρεσβύτης ἔσχε καὶ προῆλθέ τις
[4, 38]	δ´ ἐκ τοῦ πτώματος ἀναστὰς	ὁ	πρεσβύτης ὡς εἶδε μεστὰ τὰ
[4, 79]	ἐστιν, ἄνδρες πολῖται, ὁ Ταρκύνιος	ὁ	πρὸ τοῦ παραλαβεῖν τὴν ἀρχὴν
[4, 39]	τὸ πτῶμα ἰδοῦσαι διεταράχθησαν, καὶ	ὁ	προηγούμενος αὐτῶν ὀρεοκόμος παθών τι
[4, 3]	Ταρκύνιός τ´ αὐτὸν ἠγάσθη καὶ	ὁ	Ῥωμαίων δῆμος τῆς μετὰ βασιλέα
[4, 34]	ἐκείνου παίδων. ἀλλ´ ὁ δῆμος	ὁ	Ῥωμαίων οὐ τὸν διάδοχον τοῦ
[4, 64]	Ῥώμῃ γυναικῶν καὶ σωφρονεστάτην ἐπεχείρησεν	ὁ	Σέξτος διαφθεῖραι, παλαίτερον μὲν ἔτι
[4, 57]	φήσας τὴν σφραγῖδα τοῦ πατρὸς	ὁ	Σέξτος ἔλυσε, καὶ τῷ γραμματεῖ
[4, 56]	ἀρχήν. ~Τοσαύτης δὴ γενόμενος ἐξουσίας	ὁ	Σέξτος κύριος δι´ ἀπάτης καὶ
[4, 56]	συνεὶς τὴν διάνοιαν τοῦ πατρὸς	ὁ	Σέξτος, ὅτι κελεύει τοὺς ὑπερέχοντας
[4, 1]	ἔτεκεν αὐτόν. εἴη δ´ ἂν	ὁ	Σερούιος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον
[4, 39]	ἡμιόνους κατὰ τοῦ πτώματος. οὗτος	ὁ	στενωπὸς ὄρβιος καλούμενος πρότερον ἐξ
[4, 47]	ἐπιοῦσαν ἡμέραν καὶ λαβών, ὡς	ὁ	σύλλογος διελύθη, παρακαλέσας τοὺς ἀναγκαιοτάτους
[4, 22]	ἀρχὴν Λοῦστρον ὀνομάζοντες. ἐγένετο δ´	ὁ	σύμπας τῶν τιμησαμένων τοὺς βίους
[4, 51]	αὐτῶν ὁ Ταρκύνιος· ἑάλω γὰρ	ὁ	τὰ γράμματα κομίζων παρὰ τῶν
[4, 38]	καὶ ταύτης διήμαρτε τῆς πείρας	ὁ	Ταρκύνιος, ἀδημονῶν ἐπὶ τῷ μηδεμίαν
[4, 59]	τελέσαι. τοῦτο δὴ τὸ ἔργον	ὁ	Ταρκύνιος ἀπὸ τῆς δεκάτης τῶν
[4, 38]	ὡς ἐξαναστήσων τῆς ἕδρας. καὶ	ὁ	Ταρκύνιος ἄσμενος τοῦτ´ ἰδὼν ἀναπηδᾷ
[4, 31]	ἠξίους ἀκοῦσαι. ~Λέγει πρὸς αὐτὸν	ὁ	Ταρκύνιος· Βραχύς ἐστιν ὁ παρ´
[4, 51]	στράτευμα, μαθὼν τὴν διάνοιαν αὐτῶν	ὁ	Ταρκύνιος· ἑάλω γὰρ ὁ τὰ
[4, 40]	ἐπὶ τῷ Τυλλίου θανάτῳ δείσας	ὁ	Ταρκύνιος, εἰ διὰ τῆς ἀγορᾶς
[4, 6]	οὐκ ἄρα νηπίους κατέλιπεν υἱοὺς	ὁ	Ταρκύνιος ἐκ ταύτης γεγονότας τῆς
[4, 63]	τῇ θεολογικῇ πραγματείᾳ. ~Ταῦτα διαπραξάμενος	ὁ	Ταρκύνιος ἐν εἰρήνῃ τε καὶ
[4, 30]	τὸ ἔργον οὐδὲν ἔτι διαμελλήσας	ὁ	Ταρκύνιος ἐπάγεται γυναῖκα τὴν Τυλλίαν
[4, 61]	ταῦτα παρὰ τῶν πρεσβευσάντων ἀκούσας	ὁ	Ταρκύνιος ἐπέστησε τοῖς ἔργοις τοὺς
[4, 64]	πειράσομαι διελθεῖν. ~Τὴν Ἀρδεατῶν πόλιν	ὁ	Ταρκύνιος ἐπολιόρκει πρόφασιν μὲν ποιούμενος,
[4, 49]	~Τυχὼν δὲ τῆς Λατίνων ἡγεμονίας	ὁ	Ταρκύνιος ἐπρεσβεύσατο καὶ πρὸς τὰς
[4, 30]	λεγούσης ἄσμενος δέχεται τὰς αἱρέσεις	ὁ	Ταρκύνιος, καὶ αὐτίκα δοὺς αὐτῇ
[4, 46]	~Τῇ δ´ ἑξῆς ἡμέρᾳ παρῆν	ὁ	Ταρκύνιος καὶ συναχθέντος τοῦ συλλόγου
[4, 63]	ἀπήλασαν. τούτους τοὺς οἰωνοὺς ἰδὼν	ὁ	Ταρκύνιος καὶ φυλαττόμενος, εἴ πως
[4, 49]	τὰ συγκείμενα ταῖς πόλεσι πρόνοιαν	ὁ	Ταρκύνιος λαμβάνων ἱερὸν ἔγνω κοινὸν
[4, 79]	ὑπομνήσω. ~Οὗτός ἐστιν, ἄνδρες πολῖται,	ὁ	Ταρκύνιος ὁ πρὸ τοῦ παραλαβεῖν
[4, 45]	τὰ γινόμενα ἐπεχείρουν. ~Λογιζόμενος δ´	ὁ	Ταρκύνιος, ὅτι τοῖς μὴ κατὰ
[4, 58]	μαθὼν τὰ γινόμενα διὰ γραμμάτων	ὁ	Ταρκύνιος παρῆν ἄγων τὴν δύναμιν
[4, 54]	αἰφνιδίους ἀλλήλων ἐφόδους. μᾶλλον δ´	ὁ	Ταρκύνιος περὶ ταῦτ´ ἐνεργὸς ἦν
[4, 47]	τοῖς λόγοις αἰτησάμενος εἰς ἀπολογίαν	ὁ	Ταρκύνιος τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν καὶ
[4, 69]	ἀγαθῶν ἀνδρῶν ἀπολλυμένων. ~Καταφρονήσας γὰρ	ὁ	Ταρκύνιος τῆς δοκούσης εἶναι περὶ
[4, 59]	νεαρόν. τοῦτο τὸ τέρας ἰδὼν	ὁ	Ταρκύνιος τοῦ μὲν ὀρύγματος ἐπισχεῖν
[4, 62]	δὴ τὸ βούλημα τῆς γυναικὸς	ὁ	Ταρκύνιος τοὺς οἰωνοσκόπους μετεπέμψατο καὶ
[4, 47]	πλῆθος ἀποθεραπεύειν, ἀπελογίζοντο. αὐτὸς δ´	ὁ	Ταρκύνιος τούτων μὲν οὐδενὸς ἔφη
[4, 42]	γενήσεσθαι· τοιαύτας γὰρ αὐτοῖς ὑπέτεινεν	ὁ	Ταρκύνιος ὑποσχέσεις ἐξαπατῶν καὶ φενακίζων·
[4, 58]	τὰ ὅμοια τούτοις κατεψηφικότων, οὐδὲν	ὁ	Ταρκύνιος ὧν προσεδόκων τε καὶ
[4, 60]	ὑμῖν ἐρεῖ, Τουτὶ μέν ἐστιν	ὁ	Ταρπήιος λόφος, μέρος δ´ αὐτοῦ
[4, 79]	ἐχθρὸς ἔτι καὶ πάλαι· οὗτος	ὁ	τὴν γαμετὴν γυναῖκα, σώφρονα καὶ
[4, 74]	ἱερῶν ἀποδεικνύσθω τις ἀεὶ βασιλεύς,	ὁ	τὴν τιμὴν ταύτην ἕξων διὰ
[4, 61]	ὅ τε τῆς Ἥρας καὶ	ὁ	τῆς Ἀθηνᾶς ὑφ´ ἑνὸς ἀετοῦ
[4, 83]	τυραννὶς καὶ ἔμφυτος ἅπασιν ἀνθρώποις	ὁ	τῆς ἐλευθερίας πόθος, καὶ πᾶσα
[4, 71]	μετὰ τοῦτ´ εὐθὺς ἐζήτουν, τίς	ὁ	τῆς ἐπιχειρήσεως ἔσται τρόπος. καὶ
[4, 13]	ἄστυ, οὐ πολλῷ τινι μείζων	ὁ	τῆς Ῥώμης ἂν αὐτῷ φανείη
[4, 7]	κοινὰς ἁπάντων ἐστὶ δόξας, καὶ	ὁ	τοῦ βίου χρόνος αὐτῷ πλείων
[4, 61]	κοινὰς ἔχοντες πλευράς, μέσος μὲν	ὁ	τοῦ Διός, παρ´ ἑκάτερον δὲ
[4, 61]	αὐτὴν ἐφύλαττον ἀπόκρισιν, ὥσπερ αὐτοῖς	ὁ	τοῦ μάντεως ὑπέθετο υἱός, τὴν
[4, 55]	μᾶλλον ἐξαπατηθέντες ὑφ´ ὧν ἔπραττεν	ὁ	τοῦ πατρὸς ἀποστάτης συνεχῶς ἐπὶ
[4, 40]	νυκτὶ ἀποθνήσκει. τοῦ θανάτου δ´	ὁ	τρόπος, ὅστις ἦν, ἠγνοεῖτο τοῖς
[4, 15]	τὸν ἀριθμόν. διελὼν δ´ οὖν	ὁ	Τύλλιος εἰς ὁπόσας δήποτε μοίρας
[4, 6]	οὔτε γὰρ εὐγενείᾳ προεῖχεν αὐτῶν	ὁ	Τύλλιος ἐκ δούλης μητρὸς ὢν
[4, 38]	ἀναδεῖξαι. ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν	ὁ	Τύλλιος, ἐκπικρανθεὶς ἐπὶ τῷ λόγῳ
[4, 33]	δ´ αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν λόγον	ὁ	Τύλλιος ἔλεξεν ὧδε· Ἅπαντα μέν,
[4, 22]	τοῖς λόγοις. ~Τότε δ´ οὖν	ὁ	Τύλλιος ἐπειδὴ διέταξε τὸ περὶ
[4, 8]	νόμους. ταῦτα διανοουμένων αὐτῶν ἐπιγνοὺς	ὁ	Τύλλιος ἐπὶ τὸ δημαγωγεῖν καὶ
[4, 20]	πλείους ὄντες ἐκείνων. τοῦτο συνιδὼν	ὁ	Τύλλιος ἐπὶ τοὺς πλουσίους μετέθηκε
[4, 30]	τούτων πράττοντες. ταῦτα δ´ ὁρῶν	ὁ	Τύλλιος ἤχθετο μὲν καὶ περὶ
[4, 10]	τῶν λελογισμένων· οὕτω κατεστρατήγησεν αὐτοὺς	ὁ	Τύλλιος καὶ κατέσχε τὴν βασιλείαν
[4, 8]	παραλαβὼν τὴν ἐπιτροπὴν τῆς βασιλείας	ὁ	Τύλλιος καὶ τὴν ἑταιρίαν τῶν
[4, 24]	ἢ βλάβης κοινῆς αἴτιον οὔθ´	ὁ	Τύλλιος ὁ καταστησάμενος τὸ ἔθος
[4, 1]	Κορνικόλῳ γυναικῶν. αὐτὸς μὲν οὖν	ὁ	Τύλλιος, ὅθ´ ἡ πόλις ὑπὸ
[4, 27]	ἁπάσαις δὲ ταῖς μάχαις κατορθῶν	ὁ	Τύλλιος, ὅσαι κατὰ πόλεις τε
[4, 12]	αὐτῆς προαιρέσεως ἐγεγόνει. τοῦτο καταμαθὼν	ὁ	Τύλλιος οὐκέτι παρῆκε τὸν καιρόν,
[4, 82]	ὃν ἀπέδειξε τῆς πόλεως ἔπαρχον	ὁ	τύραννος ἐξιὼν ἐπὶ τὸν πόλεμον,
[4, 71]	δέ μοι τὴν ἀρχὴν ταύτην	ὁ	τύραννος μεγίστην οὖσαν ὡς ἠλιθίῳ
[4, 46]	ὡς δ´ ἐπαύσατο λέγων, παρελθὼν	ὁ	Τύρνος ὁ καὶ τὸν ὀψισμὸν
[4, 48]	καὶ μὴ φενακίζειν ἠξίουν. καὶ	ὁ	Τύρνος, οἷα δὴ τὴν ἐπιβουλὴν
[4, 15]	τῶν ἐφεστηκότων τοῖς ἱεροῖς φανερὸς	ὁ	τῶν ἀνθρώπων ἀριθμὸς ἐγίνετο κατὰ
[4, 18]	ἐπὶ πάσαις τεταγμένην εἷς λόχος	ὁ	τῶν ἀπόρων. ~Ταύτῃ τῇ διακοσμήσει
[4, 11]	ἀντὶ πολλῶν μέν, ὧν Ταρκύνιος	ὁ	τῶν παιδίων πάππος εὖ ποιῶν
[4, 46]	φιλάνθρωπον ἐλπίζειν καὶ νομίζειν, ὡς	ὁ	τῶν συγγενεστάτων τε καὶ ἀναγκαιοτάτων
[4, 52]	Σαβίνων, οἷς οὔπω δῆλος ἦν	ὁ	τῶν σφετέρων ὄλεθρος. ἔτυχον δὲ
[4, 34]	δοθείσης καὶ νῦν ὑπαρχούσης ἐξουσίας	ὁ	χρόνος, ἐν ᾧ τετταρακονταετεῖ γεγονότι
[4, 45]	ὡς δὲ πολὺς ἐγένετο καθημένοις	ὁ	χρόνος καὶ ἐδόκει τοῖς πλείοσιν
[4, 73]	καθίστασθαι πολιτείαν κατὰ τὸ παρόν·	ὅ	τε γὰρ καιρός, εἰς ὃν
[4, 78]	εἴη δίκαιος ἀπολωλέναι· ἐπειδὴ δ´	ὅ	τε καιρός, ὃν τὰ πράγματά
[4, 61]	παρ´ ἑκάτερον δὲ τὸ μέρος	ὅ	τε τῆς Ἥρας καὶ ὁ
[4, 35]	ἐστιν ἔχειν τὴν ἀρχήν· καὶ	ὅ	τι ἂν ἅπαντες οὗτοι γνῶσι
[4, 83]	ψυχαῖς, καὶ πάσχειν ἕτοιμοι πᾶν,	ὅ	τι ἂν ὁ δαίμων καὶ
[4, 29]	κελεύσαντος δὲ τοῦ Ταρκυνίου λέγειν,	ὅ	τι βούλεται, καὶ περὶ τοῦ
[4, 60]	μετατεθῆναι, διελεῖται τὸ τέρας ὑμῖν	ὅ	τι βούλεται σημαίνειν καὶ οὐκ
[4, 60]	τέρας, οὐκ ἀκριβῶς μανθάνειν φήσας	ὅ	τι λέγετε περιγράψει τῷ σκήπωνι
[4, 42]	πράττειν ἐπέτρεπεν οὐδὲν οὔτε λέγειν	ὅ	τι μὴ κελεύσειεν αὐτός. ὥσθ´
[4, 66]	οὔτ´ ἀποκρινομένη τοῖς μαθεῖν βουλομένοις,	ὅ	τι πέπονθεν, ἀλλὰ σύννους καὶ
[4, 85]	καὶ γνώμας διερωτήσαντες κατὰ λόχους,	ὅ	τι χρὴ ποιεῖν, ἐπειδὴ πᾶσιν
[4, 69]	κατασχεῖν, ὁ δὲ Βροῦτος συνεὶς	ὃ	βούλεται δηλοῦν ὁ θεός, ἐπειδὴ
[4, 18]	{κατὰ} τὰς Ἑλληνικὰς κλήσεις παρονομάσαντες·	ὃ	γὰρ ἡμεῖς ῥῆμα προστακτικῶς σχηματίσαντες
[4, 36]	ἀδίκημα μὲν οὐδὲν εἶναι, δι´	ὃ	δυσχεραίνουσί μοί τινες, αἱ δ´
[4, 26]	τὸ παλαιὸν ἡ Ἑλλὰς ἐχρῆτο.	ὃ	καὶ αὐτὸ ποιήσαιτ´ ἄν τις
[4, 30]	οὐ καθ´ ἓν ἁμαρτάνει μόνον,	ὃ	καὶ πρότερον ἔφην, ὅτι γέγραφεν
[4, 67]	τοῦ βίου σπᾶται τὸ ξιφίδιον,	ὃ	κατέκρυπτεν ὑπὸ τοῖς πέπλοις, καὶ
[4, 34]	τῆς βασιλείας, ἐπειδὴ τοῦτ´ ἐστιν,	ὃ	κατηγορεῖς μου, ἄκουσον, ὅπως τ´
[4, 4]	θανάτοις, ἐὰν δ´ ἐρήμους ἀφῶσιν,	ὃ	μᾶλλον αὐτοὺς οἶμαι ποιήσειν, ἀειφυγίᾳ
[4, 74]	πελέκεις καταλιπεῖν. ἔτι πρὸς τούτοις,	ὃ	πάντων οἴομαι τῶν εἰρημένων χρησιμώτατον
[4, 22]	οὗτος ὁ βασιλεὺς πρᾶγμα συνιδών,	ὃ	παρέλιπον ἅπαντες οἱ πρὸ αὐτοῦ
[4, 54]	οὖσα καὶ δυσπρόσιτος. ἔμελλε δ´,	ὃ	πάσαις φιλεῖ συμβαίνειν ταῖς πόλεσιν
[4, 11]	ὥσπερ ἀργυρωνήτοις παραχρήσονται τοῖς πένησιν,	ὃ	ποιοῦσι νῦν. καὶ ταῦτα δὴ
[4, 49]	τῶν ἐθνῶν κείμενον ὄρος ὑψηλόν,	ὃ	τῆς Ἀλβανῶν ὑπέρκειται πόλεως, ἐν
[4, 36]	ἰδιωτικὰς δίκας ὑμῖν ἀπέδωκα διαγινώσκειν,	ὃ	τῶν ἔμπροσθεν οὐδεὶς ἐποίησε βασιλέων.
[4, 7]	τοῦ Ταρκυνίου μικρὸν ἀπολείποντος ἐτῶν	ὀγδοήκοντα,	καὶ ἡ τῶν τέκνων γένεσις
[4, 18]	αὐτοὺς τοῖς πρώτοις τῶν φαλαγγιτῶν	ὀγδοήκοντα	λόχοις· εἶχον δὲ καὶ οὗτοι
[4, 16]	μνῶν. τούτους δὲ συντάξας εἰς	ὀγδοήκοντα	λόχους ὅπλα φέρειν ἐπέταξεν ἀσπίδας
[4, 20]	ὀκτωκαίδεκα καὶ οἱ τῶν πεζῶν	ὀγδοήκοντα.	οὗτοι τρισὶ πλείους ὄντες τῶν
[4, 6]	κατέσχεν αὐτὸς ὡς ἅπαντες ὁμολογοῦσιν,	ὀγδοηκονταέτης	ἂν ἦν, ὅτ´ ἐτελεύτα. ἐκ
[4, 6]	δὲ Λικίννιος γράφει κατὰ τὸν	ὄγδοον.	ἔστω δὴ κατὰ τοῦτον ἐληλυθὼς
[4, 6]	Ἄγκῳ δὲ βασιλεῖ κατὰ τὸν	ὄγδοον	τῆς ἀρχῆς ἐνιαυτὸν φίλος γενόμενος
[4, 26]	τε πόλεως προὔχοντας καὶ πραγμάτων	ὄγκῳ	καὶ τῇ προνοίᾳ τοῦ δαιμονίου
[4, 39]	τάχει πολλῷ τὴν μεταξὺ διανύσαντες	ὁδὸν	ἐγγὺς ὄντα τῆς οἰκίας ἤδη
[4, 51]	ἐπὶ τὴν φέρουσαν ἀπὸ Φιδήνης	ὁδόν,	τὴν δ´ ἑτέραν ἅμα τῷ
[4, 51]	Ταρκυνίου νύκτωρ ὑποστρέψαντες ἐκ τῆς	ὁδοῦ	καὶ γενόμενοι κατὰ νώτου τῶν
[4, 53]	ἐπὶ τῆς εἰς Πραίνεστον φερούσης	ὁδοῦ	κειμένη· Γαβίους αὐτὴν ἐκάλουν· νῦν
[4, 85]	προορώμενοι πέμπουσι γράμματα καθ´ ἑτέρας	ὁδοὺς	πρὸς τοὺς ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου
[4, 28]	τὰ ὅμοια βουλομένην, τῇ μὲν	ὀδύρεσθαί	τε καὶ φέρειν τὸν ἑαυτῆς
[4, 28]	γυναικὸς μετεπείθετο ἀντιβολούσης τε καὶ	ὀδυρομένης·	ὁ δ´ ἐπιεικὴς οὐδὲν οἰόμενος
[4, 45]	γένος εἰς Τηλέγονον τὸν ἐξ	Ὀδυσσέως	καὶ Κίρκης, κατῴκει δ´ ἐν
[4, 52]	χάρακος καὶ ἤδη ὄντες ἐν	ὁδῷ·	ὡς δὴ πλησίον ἐγένοντο καὶ
[4, 1]	αὐτὸς μὲν οὖν ὁ Τύλλιος,	ὅθ´	ἡ πόλις ὑπὸ Ῥωμαίων κατελαμβάνετο,
[4, 6]	ἀνδρῶν ἡλικίαν εἶχον οἱ παῖδες,	ὅθ´	ὁ πατὴρ αὐτῶν ἀπέθνησκεν, οὔτ´
[4, 54]	καθιστάναι καταφυγῆς τῶν γεωργῶν ἕνεκα·	ὅθεν	ὁρμώμενοι τά τε λῃστήρια, καὶ
[4, 75]	τοῦ συνεδρίου τῆς βουλῆς, ὥσπερ	οἱ	βασιλεῖς ἐποίουν, καὶ μηδὲν πράττειν
[4, 17]	οἱ δὲ σαλπισταί τε καὶ	οἱ	βυκανισταὶ τῇ τετάρτῃ συνετάττοντο μοίρᾳ.
[4, 55]	αὐτὸν ἦν καρτερά. δόξαντες δ´	οἱ	Γάβιοι μέγα προσγεγονέναι σφίσι πλεονέκτημα
[4, 57]	καὶ μεγάλας. ἐφ´ οἷς ἐρεθισθέντες	οἱ	Γάβιοι τὸν μὲν Ἀντίστιον ἐκπεπληγότα
[4, 53]	πάντας, ἐν αἷς πολλάκις μὲν	οἱ	Γάβιοι τοὺς Ῥωμαίους τρεψάμενοι μέχρι
[4, 85]	καὶ τἀκεῖ πράγματα ἤδη διεφθαρμένα.	οἱ	γὰρ ὕπατοι ταχεῖαν αὐτοῦ τὴν
[4, 17]	λοχαγοὶ δ´ ἐξ ἁπάντων ἐπιλεχθέντες	οἱ	γενναιότατοι τὰ πολέμια τοὺς ἰδίους
[4, 11]	ἀποστερούμενοι καὶ οὐ τἀλλότρια ἀποδιδόντες·	οἱ	δ´ ἀνειμένοι τῶν εἰσφορῶν τῶν
[4, 50]	προσβολὰς ἐποιεῖτο τοῖς τείχεσι συνεχεῖς.	οἱ	δ´ ἔνδον τέως μὲν ἀπεμάχοντο
[4, 62]	ἀποσταλέντων πρεσβευτῶν ἐπὶ τὴν ἀντιγραφήν·	οἱ	δ´ ἐξ ἄλλων πόλεων καὶ
[4, 62]	τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων κομισθέντες,	οἱ	δ´ ἐξ Ἐρυθρῶν τῶν ἐν
[4, 44]	τὰς κομιζούσας ταῦθ´ ἁμάξας ἄγοντες,	οἱ	δ´ ἐπὶ τῶν ὤμων αὐτοὶ
[4, 50]	αἰτούμενοι δίκας αὐθάδεις ἔδωκαν ἀποκρίσεις.	οἱ	δ´ ἦσαν ἕτοιμοι προσδεχόμενοι τὸν
[4, 24]	φέρονται παρ´ αὐτῶν τὰς χάριτας·	οἱ	δ´ ἵνα τὸν δημοσίᾳ διδόμενον
[4, 71]	ἅπαντας ἐπὶ τὸν αὐτὸν ὅρκον·	οἱ	δ´ οὐδὲν ἔτι ἐνδοιάσαντες ἀνίσταντο
[4, 44]	μέτρια λαμβάνοντες· οἱ μὲν λατομοῦντες,	οἱ	δ´ ὑλοτομοῦντες, οἱ δὲ τὰς
[4, 42]	καὶ οἷς πολὺς πλοῦτος ἦν.	οἱ	δ´ ὑπάγοντες αὐτοὺς ὑπὸ τὰς
[4, 40]	τὸ ζῆν προεμένην αὐτὴν ἀποθανεῖν·	οἱ	δ´ ὑπὸ τοῦ γαμβροῦ καὶ
[4, 11]	ποιεῖν ἀχθόμενοί τε καὶ ἀναξιοπαθοῦντες·	οἱ	δανεισταὶ μὲν ὅτι τοὺς πένητας
[4, 24]	φέρωσι τοῖς δεδωκόσι τὴν ἐλευθερίαν·	οἱ	δὲ διὰ κουφότητα τῶν δεσποτῶν
[4, 84]	μισούμενα τῆς ἀσφαλείας ὑπερορᾶν ἐπαίροντες,	οἱ	δὲ κατὰ λογισμὸν τοῦ μὴ
[4, 11]	τὰ χρέα ὑπ´ αὐτῶν ἀχθέντας·	οἱ	δὲ κατανοσφιζόμενοι τὰ δημόσια καὶ
[4, 62]	οὗτοι διεφθάρησαν ὑπὸ τοῦ πυρός.	οἱ	δὲ νῦν ὄντες ἐκ πολλῶν
[4, 85]	καὶ εἴκοσι τὴν βασιλείαν κατασχών.	οἱ	δὲ περὶ τὸν Ἑρμίνιόν τε
[4, 51]	τινες ἔφθησαν τὰ δεινὰ ὑπεκδύντες,	οἱ	δὲ πλείους κατεκόπησαν ὑπὸ τῶν
[4, 51]	ἐπὶ πολὺν χρόνον ὁ ἀγών·	οἱ	δὲ προαποσταλέντες ὑπὸ τοῦ Ταρκυνίου
[4, 17]	δὲ τοῖς νεωτέροις ἀκολουθῶν λόχος.	οἱ	δὲ σαλπισταί τε καὶ οἱ
[4, 24]	ἐλευθερίαν καὶ εὐθύς εἰσι Ῥωμαῖοι·	οἱ	δὲ συνίστορες καὶ συνεργοὶ τοῖς
[4, 44]	μὲν λατομοῦντες, οἱ δ´ ὑλοτομοῦντες,	οἱ	δὲ τὰς κομιζούσας ταῦθ´ ἁμάξας
[4, 72]	ἐν πολλαῖς τῶν Ἑλληνίδων πόλεων·	οἱ	δὲ τούτων μὲν οὐδετέραν προῃροῦντο
[4, 81]	ποτε ἦν, οἱ μὲν ἀπολώλασιν,	οἱ	δὲ φεύγουσι τὴν πατρίδα. ἀλλὰ
[4, 3]	δίκαιος, καὶ οὐδὲν ᾤοντο διαφέρειν	οἱ	δημόται Ταρκύνιον ἐπιμελεῖσθαι τῶν κοινῶν
[4, 43]	τὰ πραττόμενα. ~Ταῦτα δ´ ὁρῶντες	οἱ	δημοτικοὶ δίκαια πάσχειν αὐτοὺς ὑπελάμβανον
[4, 57]	πυλῶν, ἵνα μὴ διαφύγοιεν αὐτὸν	οἱ	ἐν ταῖς αἰτίαις, πέμπων ἐπὶ
[4, 76]	τὴν ἀγοράν. ἠκολούθουν δ´ αὐτοῖς	οἱ	θεράποντες ἐπὶ κλίνης μέλασιν ἀμφίοις
[4, 7]	μῆκος τῶν βίων οὐ φέρουσιν	οἱ	καθ´ ἡμᾶς τόποι. ταῦτα δὴ
[4, 27]	νομίζουσαι. ἤρξαντο δὲ τῆς ἀποστάσεως	οἱ	καλούμενοι Οὐιεντανοὶ καὶ τοῖς ἐλθοῦσι
[4, 56]	τὴν ἑαυτοῦ τύχην κατολοφυρόμενος, ὥσπερ	οἱ	κατ´ ἀλήθειαν ὑπὲρ τῆς ψυχῆς
[4, 64]	τῇ τριβῇ τοῦ πολέμου καὶ	οἱ	κατὰ πόλιν ἀπειρηκότες ταῖς εἰσφοραῖς
[4, 51]	παρέδοσαν ἑαυτούς. ἀντέσχον δ´ οὐδ´	οἱ	καταλειφθέντες ἐπὶ τοῦ χάρακος, ἀλλὰ
[4, 85]	φανερά. ταῦτα τὰ γράμματα λαβόντες	οἱ	καταλειφθέντες ὑπὸ τοῦ βασιλέως ὕπαρχοι
[4, 76]	τὴν πόλιν ὅλην· διεξῄεσαν γὰρ	οἱ	κήρυκες διὰ τῶν στενωπῶν τὸν
[4, 47]	τῶν πατρίδων ἐλευθερίας. ἐπιβουλεύεσθε γὰρ	οἱ	κορυφαιότατοι τῶν ἐν ταῖς πόλεσι
[4, 34]	τὰ μὲν ὅταν τι πάθωσιν	οἱ	κύριοι τοὺς κατὰ γένος ἢ
[4, 34]	παραλαμβάνειν, τὴν δ´ ὅταν ἐκλίπωσιν	οἱ	λαβόντες τοὺς δεδωκότας ἔχειν· εἰ
[4, 81]	πολλῶν καὶ μακαρίων ἐκπεσόντες ἀγαθῶν.	οἱ	λαμπροὶ δ´ ἐκεῖνοι καὶ δεινοὶ
[4, 78]	δὲ πολλά, καὶ πρὸς εἰδότας	οἱ	λόγοι, τὰ μέγιστα καὶ φανερώτατα
[4, 35]	εἶναι χρηστοὺς οὐ πεφύκασι φέρειν	οἱ	λόγοι. ~Ὑμῶν δὲ τεθαύμακα, εἴ
[4, 64]	ἡλικίαν, ὡς Φάβιός τε καὶ	οἱ	λοιποὶ συγγραφεῖς παραδεδώκασιν· ὁ γὰρ
[4, 4]	καὶ περιδεὴς οὖσα, μὴ κατασχόντες	οἱ	Μάρκιοι τὴν ἀρχὴν ἄρωνται τὰ
[4, 9]	λαμβάνωσι τὰ δίκαια καὶ ὑπέχωσιν	οἱ	μείζους τοῖς ἐλάττοσιν ἐξ ἴσου,
[4, 57]	πολλῆς προθυμίας πυνθανομένου, τίνες εἰσὶν	οἱ	μέλλοντες αὐτὸν προδιδόναι, {τὸν ἐπιφανέστατον
[4, 24]	ἄτιμα καὶ ῥυπαρὰ γέγονεν, ὥσθ´	οἱ	μὲν ἀπὸ λῃστείας καὶ τοιχωρυχίας
[4, 81]	ἡ πόλις ἡμῶν ποτε ἦν,	οἱ	μὲν ἀπολώλασιν, οἱ δὲ φεύγουσι
[4, 45]	μεγάλων πραγμάτων σὺν αὐτοῖς βουλευσόμενος.	οἱ	μὲν δὴ παρῆσαν, ὁ δὲ
[4, 38]	παρορμῶντες ἐκ τῶν πατρικίων συχνοί.	οἱ	μὲν δὴ συνῄεσαν· τῷ δὲ
[4, 62]	ἐκ πολλῶν εἰσι συμφορητοὶ τόπων,	οἱ	μὲν ἐκ τῶν ἐν Ἰταλίᾳ
[4, 84]	ἀγαθοῖς, καὶ θυμοὶ συνεξέπιπτον φόβοις,	οἱ	μὲν ἐπὶ τῷ κακῶς δράσαι
[4, 44]	σῖτα παρ´ αὐτοῦ μέτρια λαμβάνοντες·	οἱ	μὲν λατομοῦντες, οἱ δ´ ὑλοτομοῦντες,
[4, 47]	τίνα χρηστέον τοῖς πράγμασι τρόπον.	οἱ	μὲν οὖν ἄλλοι τοὺς λόγους,
[4, 69]	τῷ πρώτῳ τὴν μητέρα φιλήσαντι.	οἱ	μὲν οὖν νεανίσκοι τοῦ χρησμοῦ
[4, 24]	ὑπάρξει. ἐτύγχανον δὲ τῆς ἐλευθερίας	οἱ	μὲν πλεῖστοι προῖκα διὰ καλοκἀγαθίαν·
[4, 40]	ἠγνοεῖτο τοῖς πολλοῖς· ἔλεγον δ´	οἱ	μὲν ὑπὸ λύπης αὐτοχειρίᾳ τὸ
[4, 17]	παρακλητικὰ τοῦ πολέμου. προσέκειντο δ´	οἱ	μὲν χειροτέχναι τοῖς τὸ δεύτερον
[4, 73]	τε καὶ Πομπίλιος καὶ πάντες	οἱ	μετ´ ἐκείνους βασιλεῖς καταστησάμενοι παρέδοσαν
[4, 25]	τὸ παράδειγμα λαβόντες Ἴωνές θ´	οἱ	μεταθέμενοι τὴν οἴκησιν ἐκ τῆς
[4, 69]	δὲ παρεγενήθησαν ἐπὶ τὸ μαντεῖον	οἱ	νεανίσκοι καὶ τοὺς χρησμοὺς ἔλαβον
[4, 6]	ἐκ Τυρρηνίας· ἀπὸ ταύτης γὰρ	οἱ	νόμοι τῆς ἡλικίας καλοῦσιν ὡς
[4, 6]	μὴν εἴγ´ ἀνδρῶν ἡλικίαν εἶχον	οἱ	παῖδες, ὅθ´ ὁ πατὴρ αὐτῶν
[4, 7]	μὲν ἦσαν υἱωνοὶ τοῦ βασιλέως	οἱ	παῖδες, ποιήσει δ´ υἱοί, καὶ
[4, 76]	ὑπερέχον καὶ ἄκρον ὕπατον ἐκάλουν	οἱ	παλαιοί. ταῦτα βουλευσάμενοί τε καὶ
[4, 24]	ὁ καταστησάμενος τὸ ἔθος οὔθ´	οἱ	παραδεξάμενοι καὶ διαφυλάξαντες ᾤοντο, εἰ
[4, 73]	καὶ Κολλατῖνε καὶ πάντες ὑμεῖς	οἱ	παρόντες ἄνδρες ἀγαθοὶ καὶ ἐξ
[4, 10]	δ´ αὐτοῦ πολιτευομένου χαλεπῶς ἔφερον	οἱ	πατρίκιοι καταλυομένην τὴν δυναστείαν τῆς
[4, 78]	ἀφελέσθαι τὴν ἐξουσίαν βεβουλεύμεθα συνελθόντες	οἱ	πατρίκιοι, πάλαι μὲν δέον, ἐν
[4, 44]	λεὼς οὐδεμίαν ἀνάπαυσιν ἐλάμβανεν· ὥσθ´	οἱ	πατρίκιοι τὰ τούτων κακὰ καὶ
[4, 23]	καταλείποντας. Τοιαῦτα λέγοντος αὐτοῦ συνεχώρησαν	οἱ	πατρίκιοι τὸ ἔθος εἰς τὴν
[4, 57]	ἐκκλησίας σὺν ἐκείνῳ, τέως ἂν	οἱ	πεμφθέντες ἔλθωσι, μένειν. ἔτυχε δὲ
[4, 57]	λαβόντας ἔνδον ἀποθέσθαι. ὡς δ´	οἱ	πεμφθέντες ἐπὶ τὴν ἔρευναν· οὐδὲν
[4, 54]	ἡ τῶν ἀναγκαίων ἔνδεια, καὶ	οἱ	πενέστατοι αὐτῶν μάλιστα κάμνοντες ὁμολογίας
[4, 44]	περιλαβεῖν· {εἰς} ταῦτα δὴ πάντες	οἱ	πένητες εἰργάζοντο σῖτα παρ´ αὐτοῦ
[4, 20]	ὄντων, ὥσπερ εἰκός, τῶν πλουσίων,	οἱ	πένητες ἐν ταῖς ψηφοφορίαις ἐπεκράτουν
[4, 9]	δημόσιον γινομένας εἰσφοράς, δι´ ἃς	οἱ	πένητες ἐπιβαροῦνταί τε καὶ ἀναγκάζονται
[4, 29]	κράτιστα δ´ ἄνθρωποι πεφύκασι φρονεῖν	οἱ	περὶ ταύτην μάλιστα γενόμενοι τὴν
[4, 25]	παραθαλάττια τῆς Καρίας καὶ Δωριεῖς	οἱ	περὶ τοὺς αὐτοὺς τόπους τὰς
[4, 8]	νόμον ἐπιτελεσθέντων. συνιόντες τε πολλάκις	οἱ	πλεῖστον ἐξ αὐτῶν δυνάμενοι διελέγοντο
[4, 75]	ὅταν δ´ ἐπιψηφίσωσι τὴν γνώμην	οἱ	πολῖται, δηλώσας αὐτοῖς ἣν διανοούμεθα
[4, 24]	σπίλους ἐκ τῆς πόλεως ἀποβλέποντες	οἱ	πολλοὶ δυσχεραίνουσι καὶ προβέβληνται τὸ
[4, 73]	ἐπειδὴ τὰ ὀνόματα τῶν πραγμάτων	οἱ	πολλοὶ σκοποῦσι καὶ ἀπὸ τούτων
[4, 44]	εἶναι κίνδυνον τοῖς μονάρχοις, ὅταν	οἱ	πονηρότατοι τῶν πολιτῶν καὶ ἀπορώτατοι
[4, 48]	δίκην ὑποσχεῖν. ἐδόκει ταῦτα· καὶ	οἱ	πορευθέντες ἐπὶ τὴν κατάλυσιν αὐτοῦ
[4, 61]	καὶ οὐκ ἀποκρύψεται. ~Ταῦτα μαθόντες	οἱ	πρέσβεις, ἐπειδὴ σχολὴν ὁ πρεσβύτης
[4, 61]	ἐρωτήσεις οὐδὲν ἐπιταραττόμενοι τὴν γνώμην	οἱ	πρέσβεις τὴν αὐτὴν ἐφύλαττον ἀπόκρισιν,
[4, 22]	πρᾶγμα συνιδών, ὃ παρέλιπον ἅπαντες	οἱ	πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς. ἐκεῖνοι μὲν
[4, 46]	νόμους παρ´ ἑκόντων λαβὼν ὥσπερ	οἱ	πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς, ὅπλοις δὲ
[4, 31]	πάππος τε οὑμὸς καὶ πάντες	οἱ	πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς· ἀλλὰ
[4, 80]	πῶς παρέλαβεν; ἆρά γ´ ὡς	οἱ	πρὸ αὐτοῦ γενόμενοι βασιλεῖς; πόθεν;
[4, 40]	βουλῆς καὶ τοῦ δήμου, καθάπερ	οἱ	πρὸ αὐτοῦ πάντες, ἀλλὰ παρὰ
[4, 45]	εἰς τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν, πεισθέντες	οἱ	πρόεδροι τῶν Λατίνων ἀνεβάλοντο τὴν
[4, 33]	ἐλέγοντο ἀφανῶς· καὶ πάντες τοῦθ´	οἱ	προσήκοντες ὑμῖν ὡμολόγουν, ὅτι κρατήσαντες
[4, 41]	κόσμον, ᾧ τὴν πόλιν ἐκόσμησαν	οἱ	πρότεροι βασιλεῖς, συγχέας καὶ διαφθείρας
[4, 72]	τὴν πόλιν ἐποίησαν ἀγαθὰ πάντες	οἱ	πρότεροι βασιλεῖς· τοῖς δὲ μηκέτι
[4, 27]	καὶ παρῆσαν ἀπὸ πάσης πόλεως	οἱ	προχειρισθέντες σὺν ἱκετηρίαις ἐπιτρέποντες Τυλλίῳ
[4, 61]	ἐν αὐτῷ κεφαλῆς· κάπιτα γὰρ	οἱ	Ῥωμαῖοι καλοῦσι τὰς κεφαλάς. ταῦτα
[4, 52]	σφετέρων ἡγεμόνων· προὔτεινον γὰρ αὐτὰς	οἱ	Ῥωμαῖοι καταπλήξεως τῶν πολεμίων ἕνεκα·
[4, 76]	προβούλους δύναται δηλοῦν, κωνσίλια γὰρ	οἱ	Ῥωμαῖοι τὰς συμβουλὰς καλοῦσιν· ὕπατοι
[4, 53]	τὴν χώραν ἐπόρθουν, πολλάκις δ´	οἱ	Ῥωμαῖοι τοὺς Γαβίους ὠσάμενοι καὶ
[4, 51]	τῶν Σαβίνων ἐπῄεσαν. τούτους ἰδόντες	οἱ	Σαβῖνοι καὶ γνωρίσαντες ἐκ τῶν
[4, 52]	στρατοπέδων ἀναρπασθέντων εἰς στενὰς ἐλπίδας	οἱ	Σαβῖνοι κατακεκλεισμένοι καὶ περὶ τῶν
[4, 51]	χάρακος ὡς εἰς μάχην· καὶ	οἱ	Σαβῖνοι τεθαρρηκότες ἀντεπεξῄεσαν τούς τε
[4, 6]	βασιλέως πέμπεται, ὡς ἀμφότεροι λέγουσιν	οἱ	συγγραφεῖς· εἰ δὴ παρεγένετο μὲν
[4, 7]	αὐτὸν ἡλικίᾳ τότ´ ὄντα παραδεδώκασιν	οἱ	συγγραφεῖς καί φασιν, ὅτι Τύλλιον
[4, 6]	παντάπασι γὰρ ἀπερισκέπτως καὶ ῥᾳθύμως	οἱ	συγγραφεῖς περὶ αὐτῶν ταύτην ἐξενηνόχασι
[4, 15]	καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν, ὅσοι τε	οἱ	σύμπαντες ἦσαν καὶ τίνες ἐξ
[4, 38]	παρασκευῆς ἕτοιμοι περὶ τὴν ἀγορὰν	οἱ	συνειδότες αὐτῷ τὴν πρᾶξιν καὶ
[4, 71]	διαπεμψώμεθα ἐν τάχει. καὶ γὰρ	οἱ	τὰ ὅπλα ἔχοντες, εἰ μάθοιεν,
[4, 7]	πρᾶγμα ἀτοπίας, ἃς ἅπαντες ἠγνόησαν	οἱ	τὰ Ῥωμαϊκὰ συνταξάμενοι πλὴν ἑνός,
[4, 20]	τὰς φράτρας ψηφοφορῶν· καὶ ἦσαν	οἱ	τἀλάχιστα κεκτημένοι τοῖς τὰς μεγίστας
[4, 6]	τοῦ πατρὸς ἔγημεν, ἅπαντες ὁμολογοῦσιν	οἱ	τὰς Ῥωμαϊκὰς συγγράψαντες ἱστορίας. παραγίνεται
[4, 6]	τῶν ὠδίνων ὁ ὅρος, ὡς	οἱ	ταῦτ´ ἐξητακότες γράφουσιν· οὗτος μὲν
[4, 70]	καὶ Κολλατῖνε καὶ πάντες ὑμεῖς	οἱ	τῇ γυναικὶ προσήκοντες, ἐν οἷς
[4, 9]	μὴ τὴν ἰδίαν ἀφαιρεθῶσιν ἐλευθερίαν	οἱ	τὴν κοινὴν βεβαιώσαντες, ἐκ τῶν
[4, 33]	ἐπειδὴ τὸν μὲν πάππον ὑμῶν	οἱ	τῆς βασιλείας ἀντιποιούμενοι φανερῶς ἀπέκτειναν,
[4, 63]	τῆς δυναστείας. οἵτινες δ´ ἦσαν	οἱ	τῆς ἐπαναστάσεως ἄρξαντες καὶ δι´
[4, 20]	τε τῶν ἱππέων ὀκτωκαίδεκα καὶ	οἱ	τῶν πεζῶν ὀγδοήκοντα. οὗτοι τρισὶ
[4, 4]	ἑαυτοῦ θυγατέρας ἐκείνους ὑπεριδών, ἐὰν	οἱ	φονεύσαντες αὐτὸν τὴν ἀρχὴν κατάσχωσιν,
[4, 62]	οἷα πολλάκις συνέβη. οὗτοι διέμειναν	οἱ	χρησμοὶ μέχρι τοῦ Μαρσικοῦ κληθέντος
[4, 64]	καὶ πολυχρονίου τῆς πολιορκίας γινομένης	οἵ	τ´ ἐπὶ τοῦ στρατοπέδου κάμνοντες
[4, 4]	ὅτι πληγὴν οὐδεμίαν ἔχει καίριον,	οἵ	τ´ ἰατροὶ λεγέτωσαν ἐν ὀλίγαις
[4, 20]	τιμήματος καταγραφέντας, ἐν οἷς ἦσαν	οἵ	τε τῶν ἱππέων ὀκτωκαίδεκα καὶ
[4, 62]	τοὺς ἐπιφανεστάτους ἀποδείκνυσιν αὐτῶν φύλακας,	οἳ	διὰ βίου ταύτην ἔχουσι τὴν
[4, 42]	τῶν ἑτέρων. ἦσαν δέ τινες,	οἳ	καὶ κρύφα διεφθάρησαν ὑπ´ αὐτοῦ
[4, 80]	κέχρηται ζηλῶν τοὺς προτέρους ἡγεμόνας,	οἳ	λέγοντές τε καὶ πράττοντες τοιαῦτα
[4, 83]	ταῖς παρὰ τῶν συμμάχων ἐπικουρίαις,	οἳ	μὴ καλούντων μὲν ἡμῶν οὐδὲν
[4, 41]	φερόντων ἐπιχωρίων τε καὶ ἀλλοδαπῶν,	οἳ	νυκτός τε περὶ τὴν βασίλειον
[4, 50]	καλουμένους Πωμεντίνους ἦγε τὴν δύναμιν,	οἳ	πόλιν μὲν Σύεσσαν ᾤκουν, εὐδαιμονέστατοι
[4, 43]	καὶ πραττομένων λεληθότες τοὺς πολλούς,	οἳ	συγκαθιέντες εἰς ὁμιλίαν τοῖς πέλας
[4, 82]	ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν οὖσιν ἀπογόνοις,	οἳ	τὰ δίκαια τάττειν ἠξίουν τοῖς
[4, 39]	θεραπόντων ἐπ´ αὐτὸν ἔχοντας ξίφη·	οἳ	τάχει πολλῷ τὴν μεταξὺ διανύσαντες
[4, 18]	λοχαγούς. τοὺς δὲ λοιποὺς πολίτας,	οἳ	τίμησιν εἶχον ἐλάττονα δώδεκα καὶ
[4, 24]	δεῖ γὰρ ἀρχῆς τινος μεγάλης·	οἳ	τοὺς καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν ἐλευθέρους
[4, 83]	τῆσδε τῆς γῆς, καὶ δαίμονες,	οἳ	τοὺς πατέρας ἡμῶν λελόγχατε, καὶ
[4, 58]	τὸ πάθος ἁπάντων κατοδυρομένων ἑαυτοὺς	οἵα	πείσονται, σφαγάς τε καὶ ἀνδραποδισμοὺς
[4, 40]	ἐστι τέχνης, ἡ δ´ εἰκών,	οἵα	πρότερον ἦν, ἀρχαικὴ τὴν κατασκευήν·
[4, 29]	σοί γε καὶ ῥώμη πάρεστιν,	οἵα	τοῖς κράτιστα πεφυκόσι, καὶ μορφὴ
[4, 79]	Ῥωμαίων πόλιν εἰσαγαγὼν καὶ μόνος.	οἷα	δ´ ἐξειργάσατο, ὦ δημόται, τὰ
[4, 69]	ὡς ἐσκήπτετο πρὸς τοὺς πέλας	οἷα	δὴ συγγενής, ἀλλ´ ἵνα γέλωτα
[4, 48]	φενακίζειν ἠξίουν. καὶ ὁ Τύρνος,	οἷα	δὴ τὴν ἐπιβουλὴν οὐ προεγνωκώς,
[4, 41]	εὐμενὴς οὐδὲ πρᾷος ἦν, ἀλλ´	οἷα	δὴ τύραννος, βαρύς τε καὶ
[4, 54]	ὀλίγον ἀπὸ πολλοῦ στρατοῦ καὶ	οἷα	εἰκὸς ἐν προνομαῖς ἀσύντακτον διὰ
[4, 62]	μεγάλων καὶ δυσευρέτων αὐτοῖς φανέντων,	οἷα	πολλάκις συνέβη. οὗτοι διέμειναν οἱ
[4, 40]	ἐδίδου τῷ συνεδρίῳ τῆς βουλῆς,	οἵαν	προέλοιτο καταστήσασθαι πολιτείαν· ἡ δὲ
[4, 70]	γενέσθαι καὶ τοῖς αὑτοῦ παισίν,	οἵας	ἔτυχεν ἡ γυνή. ~Ταῦτ´ εἰπὼν
[4, 65]	ὅσων ἐκεῖνος ἄρχει. ἐγὼ γὰρ	οἶδ´,	ὅτι παραλήψομαι τὴν τοῦ πατρὸς
[4, 77]	τισιν ὑμῶν, μᾶλλον δ´ ἀκριβῶς	οἶδ´	ὅτι πολλοῖς τεταράχθαι δόξω τὴν
[4, 80]	ὄφελος. φέρε δὴ τί τούτων	οἶδέ	τις ὑμῶν γενόμενον, ὅτε τὴν
[4, 40]	ἀπελθοῦσα δ´ ἀπὸ τοῦ σήματος	οἴκαδε	καὶ μίαν ἡμέραν ἐπιβιώσασα μετὰ
[4, 14]	προσέταξεν εἰδέναι, ποίαν οἰκίαν ἕκαστος	οἰκεῖ.	Ἔπειτα κατὰ πάντας ἐκέλευσε τοὺς
[4, 23]	διαρκέσῃ πρὸς πάντας τοὺς πολέμους	οἰκείοις	ὅπλοις χρωμένη, καὶ μὴ ξενικοῖς
[4, 38]	καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν, ἐπειδὴ τὸν	οἰκεῖον	καιρὸν ἔλαβε διεσκεδασμένου τοῦ δήμου
[4, 23]	καὶ οὐδέποτε ἀπορήσειν τὴν πόλιν	οἰκείων	ὅπλων, ἀλλ´ ἕξειν δυνάμεις αἰεὶ
[4, 40]	ἔπειτα φιλανθρωπίαις τισὶ τὸν δῆμον	οἰκειωσάμενος	ὑπ´ ἐκείνου βασιλεὺς ἀπεδείχθη μόνου.
[4, 70]	καθεζόμενοι καθ´ ἑαυτοὺς τόν τ´	οἰκετικὸν	καὶ θητικὸν ὄχλον ἐκποδῶν μεταστήσαντες
[4, 13]	διὰ τὰς περιλαμβανούσας αὐτὸ πολλαχόθεν	οἰκήσεις,	ἴχνη δέ τινα φυλάττοντι κατὰ
[4, 25]	Ἴωνές θ´ οἱ μεταθέμενοι τὴν	οἴκησιν	ἐκ τῆς Εὐρώπης εἰς τὰ
[4, 29]	πάππῳ σου Ταρκυνίῳ μεταθεμένῳ τὴν	οἴκησιν	ἐκ Τυρρηνῶν ταύτης βασιλεῦσαι τῆς
[4, 13]	ἔνθα καὶ αὐτὸς ἐποιήσατο τὴν	οἴκησιν	ἐν τῷ κρατίστῳ τῆς Ἰσκυλίας
[4, 14]	ὥσπερ κωμήτας, μήτε μεταλαμβάνειν ἑτέραν	οἴκησιν	μήτ´ ἄλλοθι που συντελεῖν, τάς
[4, 75]	ἐξουσίας σύμβολα πραττέτωσαν, ὅπως ἐλευθέραν	οἰκήσομεν	τὴν πατρίδα καὶ μηκέτι κάθοδον
[4, 70]	ἐχώρει κατὰ σπουδὴν ἐπὶ τὴν	οἰκίαν	ἅμα τῷ Κολλατίνῳ τε καὶ
[4, 39]	ἀλλὰ καὶ πρὶν εἰς τὴν	οἰκίαν	αὐτὸν εἰσελθεῖν, ἀποστείλας τοὺς διαχρησομένους
[4, 57]	ἐξέτασιν ὑπομένοντος ἔφη βούλεσθαι τὴν	οἰκίαν	αὐτοῦ διερευνῆσαι πέμψας ἑτέρους, αὐτὸς
[4, 67]	ἀπὸ στρατοπέδου, τῶν κατεσχηκότων τὴν	οἰκίαν	αὐτοῦ κακῶν οὐδὲν εἰδὼς καὶ
[4, 66]	δακρύων. ὡς δ´ εἰς τὴν	οἰκίαν	εἰσῆλθε τοῦ πατρός· ἔτυχον δὲ
[4, 14]	κωμάρχας, οἷς προσέταξεν εἰδέναι, ποίαν	οἰκίαν	ἕκαστος οἰκεῖ. Ἔπειτα κατὰ πάντας
[4, 57]	ὁ Πέτρων, ἀλλ´ ἐφῆκε τὴν	οἰκίαν	ἐρευνᾶν· εὑρόντες, ἔνθα ἦν ἀποκεκρυμμένα
[4, 2]	οἴονταί τινες εἴτε τοῦ κατ´	οἰκίαν	ἥρωος, ἐγκύμονα γενέσθαι καὶ τεκεῖν
[4, 67]	θρήνου καὶ τυπετοῦ γυναικείου τὴν	οἰκίαν	ὅλην κατασχόντος ὁ μὲν πατὴρ
[4, 38]	λέγει τις ἐλθὼν ὄντι κατ´	οἰκίαν,	ὅτι Ταρκύνιος ἐν ἐσθῆτι βασιλικῇ
[4, 67]	τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν εἰς τὴν	οἰκίαν	συνελθόντων ὥσπερ ἠξίου, λέγει πρὸς
[4, 38]	χρόνον μέν τινα διέτριβε κατ´	οἰκίαν	τοῖς ἑταίροις μόνοις διαλεγόμενος· ἔπειτα
[4, 60]	τοῖς ἀνδράσιν ἀφικομένοις εἰς τὴν	οἰκίαν	τοῦ τερατοσκόπου περιτυγχάνει τι μειράκιον
[4, 39]	διανύσαντες ὁδὸν ἐγγὺς ὄντα τῆς	οἰκίας	ἤδη τὸν Τύλλιον καταλαβόντες κατέσφαξαν.
[4, 13]	διένειμεν αὐτοὺς τοῖς ἀνεστίοις Ῥωμαίων	οἰκίας	κατασκευάσασθαι· ἔνθα καὶ αὐτὸς ἐποιήσατο
[4, 37]	πολλῆς εὐφημίας παραπέμπουσα μέχρι τῆς	οἰκίας	κατέστησεν. ~Ὡς δὲ καὶ ταύτης
[4, 70]	πατρὸς ἐν μέρει καὶ τῆς	οἰκίας	ὅλης κλαυθμῷ καὶ θρήνοις κατεχομένης
[4, 38]	ἢ φρονιμώτερον προῆλθεν ἐκ τῆς	οἰκίας	οὐ πολλοὺς περὶ ἑαυτὸν ἔχων.
[4, 42]	κρύφα διεφθάρησαν ὑπ´ αὐτοῦ κατ´	οἰκίας	τε καὶ ἐπ´ ἀγρῶν ἀναρπαζόμενοι,
[4, 57]	τῶν πατρικίων ἀριθμὸν ἅπαντας ἐγγράψειν	οἰκίας	τε καὶ κλήρους καὶ ἄλλας
[4, 14]	ἕκαστον ἐνιαυτὸν πελάνους εἰσφερούσης ἑκάστης	οἰκίας·	τοῖς δὲ τὰ περὶ τῶν
[4, 57]	ταῖς αἰτίαις, πέμπων ἐπὶ τὰς	οἰκίας	τῶν ἐπιφανεστάτων ἀνδρῶν ἀπέκτεινε πολλοὺς
[4, 26]	τοῦ μὴ βαρβάρους εἶναι τοὺς	οἰκίσαντας	τὴν Ῥώμην. οὐ γὰρ ἂν
[4, 85]	βασιλικὴ πολιτεία διαμείνασα μετὰ τὸν	οἰκισμὸν	τῆς Ῥώμης ἐτῶν τεττάρων καὶ
[4, 63]	ἀποικίας ἀμφοτέρας δυσὶ τῶν παίδων	οἰκισταῖς	ἀναθείς, Κιρκαίαν μὲν Ἄρροντι, Σιγνίαν
[4, 53]	καὶ τὴν ἀξίωσιν ἐρείπια θεασάμενος	οἰκιῶν	πολλαχῇ καὶ τείχους κύκλον, ἔτι
[4, 61]	θεμελίοις ὁ μετὰ τὴν ἔμπρησιν	οἰκοδομηθεὶς	κατὰ τοὺς πατέρας ἡμῶν εὑρέθη
[4, 32]	ἀλλότριον τοῦ γένους καὶ τὸν	οἶκον	ἀνδρωθέντι ἀπεδίδους; ἀλλ´ ἔτι νομίζων
[4, 2]	γαμουμένας, κατακλεισθῆναι μόνην εἰς τὸν	οἶκον,	ἐν ᾧ τὸ τέρας ὤφθη.
[4, 3]	ἐπέσκηπτεν, οὐ μόνον τὸν ἴδιον	οἶκον	ἐπιτρέπων, ἀλλὰ καὶ τὰ κοινὰ
[4, 4]	ἐνθυμουμένη δὲ τὴν περὶ τὸν	οἶκον	ἐρημίαν καὶ περιδεὴς οὖσα, μὴ
[4, 41]	τε περὶ τῶν κοινῶν κατ´	οἶκον	μὲν τὰ πολλὰ καὶ αὐτῶν
[4, 6]	Ταρκύνιος ἐκ Τυρρηνίας μετανίσταται τὸν	οἶκον	ὅλον ἀνασκευασάμενος ἐν τῇ κρατίστῃ
[4, 63]	τὴν μέλλουσαν γενήσεσθαι περὶ τὸν	οἶκον	συμφορὰν πολλοῖς μὲν καὶ ἄλλοις
[4, 31]	ἔχων καὶ σὺ τόν τ´	οἶκον	τὸν ἡμέτερον ἐπιτροπεύειν ἤρξω καὶ
[4, 31]	ποιεῖν ἤθελες, ὅτε μοι τὸν	οἶκον	τοῦ πάππου παρεδίδους, ἅμα τοῖς
[4, 85]	τοὺς Ἀρδεάτας πεντεκαιδεκαετεῖς ἀπήγαγον ἐπ´	οἴκου	τὰς δυνάμεις. {ἡ μὲν δὴ
[4, 13]	ἅπαντα τὰ περὶ τὴν πόλιν	οἰκούμενα	χωρία, πολλὰ ὄντα καὶ μεγάλα,
[4, 14]	ἐν ἑκάστῃ μοίρᾳ τῶν τεττάρων	οἰκοῦντας,	ὥσπερ κωμήτας, μήτε μεταλαμβάνειν ἑτέραν
[4, 4]	τῆς πόλεως ἔσται πράγματα, τὸν	οἴκτιστον	ἀπολοῦνται τρόπον ὑπ´ αὐτῶν· ἔσται
[4, 70]	γὰρ ἔκειτο ἐν φανερῷ θέαμα	οἴκτιστον·	ὤμοσε τόν τ´ Ἄρη καὶ
[4, 5]	καὶ πολὺν ἐξ ἀμφοτέρων κινήσασα	οἶκτον,	ἐπειδὴ καιρὸς ἦν, ἐξῆλθεν ἐκ
[4, 80]	ὑγιαίνων ταῦτα φήσειεν, ὁρῶν ὡς	οἰκτρῶς	καὶ κακῶς ἅπαντες ὑπ´ αὐτοῦ
[4, 45]	ἀνήρ τις ἐν πόλει μὲν	οἰκῶν	Κορίλλῃ, δυνατὸς δὲ καὶ χρήμασι
[4, 4]	ἐρήμους ἀφῶσιν, ὃ μᾶλλον αὐτοὺς	οἶμαι	ποιήσειν, ἀειφυγίᾳ καὶ δημεύσει τῶν
[4, 37]	ἐγίνετο καὶ δεήσεις πολλαὶ σὺν	οἰμωγαῖς	ὑπὲρ τοῦ μηδενὶ παραχωρεῖν τῆς
[4, 40]	κατὰ τὴν πόλιν ὅλην καὶ	οἰμωγῆς	ἐπὶ τῷ Τυλλίου θανάτῳ δείσας
[4, 85]	τὸ στρατόπεδον ὡς εἶχε τάχους	οἰμώζων	καὶ δεινοπαθῶν. ἔτυχε δὲ καὶ
[4, 24]	δὲ τὸν νόμον τοῦτον οὐκ	οἴομαι	δεῖν ἀναιρεῖν, μή τι μεῖζον
[4, 73]	ἐξ ἀγαθῶν, καινὴν μὲν οὐδεμίαν	οἴομαι	δεῖν ἡμᾶς καθίστασθαι πολιτείαν κατὰ
[4, 75]	εἰς καιρὸν ὀξύν· ἐπ´ αὐτοῖς	οἴομαι	δεῖν ποιῆσαι τοῖς παραληψομένοις τὴν
[4, 74]	μειῶσαι, τὰ δ´ ἀφελεῖν ἡμᾶς	οἴομαι	δεῖν· τὰ σκῆπτρα ταυτὶ λέγω
[4, 74]	ἔτι πρὸς τούτοις, ὃ πάντων	οἴομαι	τῶν εἰρημένων χρησιμώτατον ἔσεσθαι καὶ
[4, 69]	προσκύψας κατεφίλησε τὴν γῆν, ταύτην	οἰόμενος	ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι μητέρα. τὰ
[4, 28]	τῷ νεωτέρῳ τὴν νεωτέραν· οὕτως	οἰόμενος	αὐτὰς μάλιστα συνοίσεσθαι τοῖς λαβοῦσιν.
[4, 28]	ὀδυρομένης· ὁ δ´ ἐπιεικὴς οὐδὲν	οἰόμενος	δεῖν ἐξαμαρτάνειν εἰς τὸν πενθερόν,
[4, 44]	τὰς κατὰ πόλιν ἐργασίας, μέγιστον	οἰόμενος	εἶναι κίνδυνον τοῖς μονάρχοις, ὅταν
[4, 64]	συγγενεῖ, τότε δὲ καιρὸν ἁρμόττοντα	οἰόμενος	ἔχειν. ὡς δὲ μετὰ τὸ
[4, 45]	ἐπιτάγμασιν, ἀλλ´ ἀπηλλάχθαι τῶν ὁμολογιῶν	οἰομένους,	ἐξ οὗ Τύλλιος ἐτελεύτησε, πρὸς
[4, 23]	τῆς χάριτος· φρονήσει τε διαφέρειν	οἰομένους	τῶν ἄλλων οὐδὲ τὰ ἐν
[4, 82]	θάνατον ἔνδοξον. ἥκει δὲ καιρός,	οἷον	εὐχόμεθα, μεθεστηκότος μὲν ἐκ τῆς
[4, 47]	μὲν ᾔδει με τοιοῦτον ὄντα,	οἷον	νῦν αἰτιᾶται, μὴ προθυμεῖσθαι λαβεῖν
[4, 39]	εἴσοδον καὶ σπουδὴν ἔχουσα μαθεῖν	οἷόν	τι λήψεται τὰ πράγματα τέλος,
[4, 62]	ναοῦ, εἴτ´ ἐξ ἐπιβουλῆς, ὡς	οἴονταί	τινες, εἴτ´ ἀπὸ ταὐτομάτου, σὺν
[4, 2]	μίξιν ἀφανισθέντος εἴθ´ Ἡφαίστου καθάπερ	οἴονταί	τινες εἴτε τοῦ κατ´ οἰκίαν
[4, 23]	εἰ τῇ φύσει τὸ ἐλεύθερον	οἴονται	τοῦ δούλου διαφέρειν, ἀλλ´ οὐ
[4, 12]	~Ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ καὶ παραχωρεῖν	οἵου	τε ὄντος ἀπὸ τοῦ βήματος
[4, 81]	αὐτῶν φύσεις, ἀλλ´ ἀκριβῶς μάθητε,	οἵους	σκύλακας ὑμῖν ἡ Ταρκυνίου τυραννὶς
[4, 82]	θέμις ἐλευθέρᾳ γυναικὶ παθεῖν. ἐφ´	οἷς	ἀγανακτοῦσα καὶ ἀφόρητον ἡγουμένη τὴν
[4, 54]	Γαβίους καὶ τὸν πόλεμον ἐφ´	οἷς	ἂν ἐκεῖνοι θέλωσι διαλύσασθαι. ~Ἀδημονοῦντος
[4, 26]	θυσίας καὶ πανηγύρεις ἄξουσιν, ἐν	οἷς	ἂν ὁρίσωσι χρόνοις, καί, εἴ
[4, 3]	τῆς πόλεως διοικεῖν ἀξιῶν. ἐν	οἷς	ἅπασιν ἐξητάσθη πιστὸς καὶ δίκαιος,
[4, 16]	τῆς πόλεως, δέκα δὲ πρεσβυτέρων,	οἷς	ἀπέδωκε τειχοφυλακεῖν. αὕτη δευτέρα σύνταξις
[4, 45]	ἄλλα διεξιὼν ἔργα τοῦ ἀνδρός,	οἷς	αὐθάδειά τις ἐδόκει προσεῖναι καὶ
[4, 70]	οἱ τῇ γυναικὶ προσήκοντες, ἐν	οἷς	αὐτὴν κλαύσετε, νυνὶ δ´ ὡς
[4, 47]	ἀπολογίας, ὑπετίθεντο καὶ τοὺς τρόπους,	οἷς	ἔδει τὸ πλῆθος ἀποθεραπεύειν, ἀπελογίζοντο.
[4, 25]	πολιτεύμασι δημοτικὸς ὢν ἐδήλωσεν, ἐν	οἷς	ἐδόκει τήν τε τῆς βουλῆς
[4, 2]	μετὰ τοῦτο τὴν γυναῖκα κοσμησαμένην,	οἷς	ἔθος ἐστὶ κοσμεῖσθαι τὰς γαμουμένας,
[4, 4]	οὐδ´ ὑμῖν ἀσφαλὴς ὁ βίος,	οἷς	ἐνεγγύησε Ταρκύνιος τὰς ἑαυτοῦ θυγατέρας
[4, 17]	ὑστάτην. τὴν δὲ πέμπτην μοῖραν,	οἷς	ἐντὸς εἴκοσι καὶ πέντε μνῶν
[4, 85]	τῶν ἀπὸ τῆς πόλεως ἀγγέλων,	οἷς	ἐξεγένετο πρώτοις πρὶν ἢ κλεισθῆναι
[4, 15]	ἄρχοντες δὲ καὶ τούτων ἦσαν,	οἷς	ἐπιμελὲς ἐγίνετο τά τ´ ὀνόματα
[4, 80]	κοινῶν προβουλεύειν· ἔπειτα μεσοβασιλέων αἱρεθέντων,	οἷς	ἐπιτρέπει τὸ συνέδριον ἐκ τῶν
[4, 24]	ἔχοντες ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς· ἐν	οἷς	ἐπόμπευόν τινες, ὡς ἦν παρὰ
[4, 57]	πολλὰς ἐπιθήσειν καὶ μεγάλας. ἐφ´	οἷς	ἐρεθισθέντες οἱ Γάβιοι τὸν μὲν
[4, 58]	ταῦτα σφίσι διαμενεῖ, γράψας ἐφ´	οἷς	ἔσονται δικαίοις φίλοι, τὰ περὶ
[4, 79]	ὑφ´ ὧν ἐσώθη καὶ παρ´	οἷς	ἐτράφη καὶ οὓς διαδέξεσθαι μετὰ
[4, 23]	μέγιστα τῶν ἐν ἀνθρώποις ἀγαθῶν	οἷς	ἔτυχε δωρησομένοις· τοῖς δὲ δούλοις
[4, 62]	παρ´ ἀνδρῶν ἰδιωτῶν μεταγραφέντες· ἐν	οἷς	εὑρίσκονταί τινες ἐμπεποιημένοι τοῖς Σιβυλλείοις,
[4, 16]	τῶν ὑπολειπομένων ἑτέραν ἀφῄρει μοῖραν,	οἷς	ἦν ἐντὸς μὲν μυρίων δραχμῶν,
[4, 20]	τοῦ μεγίστου τιμήματος καταγραφέντας, ἐν	οἷς	ἦσαν οἵ τε τῶν ἱππέων
[4, 73]	ἢ φεύγουσι τῶν ὠφελίμων, ἐν	οἷς	καὶ τὴν μοναρχίαν εἶναι συμβέβηκε,
[4, 1]	περὶ τοῦ γένους αὐτοῦ λεγόμενα,	οἷς	μάλιστ´ ἔγωγε συγκατατίθεμαι, τοιαῦτ´ ἐστίν.
[4, 23]	πολιτικαῖς χρείαις τὰς χάριτας, ἐν	οἷς	μάλιστα δέονται πράγμασι, κομιζομένους καὶ
[4, 30]	τοῦ δημοτικοῦ πλήθους τοὺς ἀπορωτάτους,	οἷς	οὐδενὸς τῶν δικαίων φροντὶς ἦν,
[4, 42]	τοὺς ἐχθρῶς διακειμένους πρὸς αὐτόν,	οἷς	οὐκ ἦν βουλομένοις Τύλλιον ἐκ
[4, 52]	ἐν Φιδήνῃ ἐστρατοπεδευκότας τῶν Σαβίνων,	οἷς	οὔπω δῆλος ἦν ὁ τῶν
[4, 42]	βαρεῖαν ἡγεῖσθαι τὴν μεταβολὴν καὶ	οἷς	πολὺς πλοῦτος ἦν. οἱ δ´
[4, 81]	ἔσεσθαι τοὺς ἐξ ἐκείνου φύντας,	οἷς	πονηρὸν μὲν γένος, πονηραὶ δὲ
[4, 14]	συμμορίας, ὥσπερ φυλάρχους ἢ κωμάρχας,	οἷς	προσέταξεν εἰδέναι, ποίαν οἰκίαν ἕκαστος
[4, 27]	παραδοῦναι Ῥωμαίοις τὴν ἡγεμονίαν ἐφ´	οἷς	πρότερον ἐψηφίσαντο. καὶ παρῆσαν ἀπὸ
[4, 48]	τοῖς αὐτοῖς τοῖς δικαίοις, ἐφ´	οἷς	Ταρκύνιόν τε τὸν πάππον αὐτοῦ
[4, 16]	τετταράκοντα μὲν ἐποίησε νεωτέρων λόχους,	οἷς	τὰς ὑπαιθρίους ἀπέδωκε στρατείας, τετταράκοντα
[4, 25]	δυναστείαν ἐλαττοῦν, ἀλλὰ καὶ ἐν	οἷς	τὴν βασιλικὴν ἀρχὴν ἐμείωσεν αὐτὸς
[4, 26]	κειμένη γραμμάτων ἔχουσα χαρακτῆρας {Ἑλληνικῶν}	οἷς	τὸ παλαιὸν ἡ Ἑλλὰς ἐχρῆτο.
[4, 9]	ἐγκαταλίπω καὶ προδῶ τοὺς ὀρφανούς,	οἷς	τοσαύτας ὀφείλω χάριτας; ἀλλ´ οὔτε
[4, 36]	λαμβάνειν, καὶ αὐτὸς ἐξηταζόμην πρῶτος	οἷς	ὥρισα κατὰ τῶν ἄλλων δικαίοις
[4, 63]	δήμου συμφρονήσαντος ἐξέπεσε τῆς δυναστείας.	οἵτινες	δ´ ἦσαν οἱ τῆς ἐπαναστάσεως
[4, 82]	ἐπαίνων ἀξία τῆς εὐγενοῦς προαιρέσεως,	οἴχῃ	καὶ ἀπόλωλας οὐχ ὑπομείνασα τυραννικὴν
[4, 51]	τις αὐτοῖς δύναμις ἐναντιωθήσεται, πάντα	οἰχήσεται	τἀκεῖ. ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν,
[4, 11]	τιμῆς τυγχάνειν, τὰ μὲν παιδία	οἰχήσεται	τὴν πόλιν ὑμῖν καταλιπόντα καὶ
[4, 63]	τῆς ἐπαναστάσεως ἄρξαντες καὶ δι´	οἵων	τρόπων ἦλθον ἐπὶ τὰ πράγματα,
[4, 74]	πάτριον ὑπάρχον ἡμῖν καὶ σὺν	οἰωνοῖς	αἰσίοις θεῶν ἐπικυρωσάντων παρεληλυθὸς εἰς
[4, 63]	συμφορὰν πολλοῖς μὲν καὶ ἄλλοις	οἰωνοῖς,	τελευταίῳ δὲ τῷδε. αἰετοὶ συνιόντες
[4, 61]	ὁ μάντις οὐδὲ σφετερίσασθαι τὸν	οἰωνὸν	λέγει πρὸς αὐτούς, Ἄνδρες Ῥωμαῖοι,
[4, 62]	τῆς γυναικὸς ὁ Ταρκύνιος τοὺς	οἰωνοσκόπους	μετεπέμψατο καὶ διηγησάμενος αὐτοῖς τὸ
[4, 80]	διάγνωσιν; ποίαν δήμου ψηφοφορίαν; ποίους	οἰωνοὺς	αἰσίους; οὐ λέγω ταῦτα πάντα,
[4, 63]	τοῦ φοίνικος ἀπήλασαν. τούτους τοὺς	οἰωνοὺς	ἰδὼν ὁ Ταρκύνιος καὶ φυλαττόμενος,
[4, 80]	νόμος· ἐφ´ ἅπασι δὲ τούτοις	οἰωνῶν	καὶ σφαγίων καὶ τῶν ἄλλων
[4, 29]	γὰρ ἐὰν τἆλλα τις ἀδικεῖν	ὀκνῇ,	βασιλείας γε χάριν οὐ νέμεσις
[4, 84]	εἶναι τὴν καθαίρεσιν τῆς τυραννίδος	ὄκνον	ταῖς ἐπιβολαῖς ἐπιφέροντες. ἐπεὶ δ´
[4, 1]	γένους Τύλλιος ὄνομα γυναικὶ συνῆν	Ὀκρισίᾳ	καλλίστῃ τε καὶ σωφρονεστάτῃ τῶν
[4, 1]	κατελαμβάνετο, μαχόμενος ἀποθνήσκει, τὴν δ´	Ὀκρισίαν	ἐγκύμονα οὖσαν ἐξαίρετον ἐκ τῶν
[4, 2]	ἀποφηναμένων δόξαι τῷ βασιλεῖ τὴν	Ὀκρισίαν,	ᾗ πρώτῃ ἐφάνη τὸ τέρας,
[4, 4]	Ταρκύνιον ἡμιθνῆτα ἔθεσαν, τὴν δ´	Ὀκρισίαν	καὶ τὸν Τύλλιον καὶ τὴν
[4, 2]	ἀνδρός. τοῦτο δὲ θεάσασθαι τὴν	Ὀκρισίαν	πρώτην φέρουσαν τοὺς εἰωθότας πελάνους
[4, 1]	διετέλεσεν. ἐκ ταύτης γίνεται τῆς	Ὀκρισίας	ἔτι δουλευούσης παιδίον, ᾧ τίθεται
[4, 10]	συνούσης αὐτῷ καὶ τῆς μητρὸς	Ὀκρισίας	καὶ τῆς Ταρκυνίου γυναικὸς Τανακυλίδος
[4, 45]	τῆς θυγατρός, ὃς ἐκαλεῖτο μὲν	Ὀκταούιος	Μαμίλιος, ἀνέφερε δὲ τὸ γένος
[4, 61]	δ´ ἐπὶ κρηπῖδος ὑψηλῆς βεβηκὼς	ὀκτάπλεθρος	τὴν περίοδον, διακοσίων ποδῶν ἔγγιστα
[4, 18]	δὲ τὴν μὲν πρώτην συμμορίαν	ὀκτὼ	καὶ ἐνενήκοντα λόχοι σὺν τοῖς
[4, 1]	ὀλίγων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιος γενόμενος,	ὀκτὼ	καὶ τριάκοντα ἔτη τὴν ἀρχὴν
[4, 6]	εἴκοσι βεβασίλευκεν Ἄγκος· ἔτη δ´	ὀκτὼ	καὶ τριάκοντα τὴν βασιλείαν κατέσχεν
[4, 22]	τιμητικοῖς φέρεται γράμμασιν, ἐπὶ μυριάσιν	ὀκτὼ	χιλιάδες πέντε τριακοσίων ἀποδέουσαι. ἐποιήσατο
[4, 20]	ἦσαν οἵ τε τῶν ἱππέων	ὀκτωκαίδεκα	καὶ οἱ τῶν πεζῶν ὀγδοήκοντα.
[4, 18]	γένος ἐπιφανῶν· συνέταξε δ´ εἰς	ὀκτωκαίδεκα	λόχους καὶ προσένειμεν αὐτοὺς τοῖς
[4, 66]	τὸ στρατόπεδον ἀπῄει πονηρὰν καὶ	ὀλέθριον	ἐπιθυμίαν ἐκπεπληρωκώς, ἡ δὲ Λουκρητία
[4, 57]	τινὰς ἀργυρίῳ τὰς ἐπὶ τὸν	ὄλεθρον	τοῦ Πέτρωνος κατασκευασθείσας ἐπιστολὰς σεσημειωμένας
[4, 52]	δῆλος ἦν ὁ τῶν σφετέρων	ὄλεθρος.	ἔτυχον δὲ κἀκεῖνοι προεξεληλυθότες ἐκ
[4, 2]	μέχρι τούτου διέμενεν ἡ φλὸξ	ὅλην	αὐτοῦ καταλάμπουσα τὴν κεφαλήν, ἕως
[4, 76]	καὶ τοῦ κατὰ τὴν πόλιν	ὅλην·	διεξῄεσαν γὰρ οἱ κήρυκες διὰ
[4, 40]	γενομένου πολλοῦ κατὰ τὴν πόλιν	ὅλην	καὶ οἰμωγῆς ἐπὶ τῷ Τυλλίου
[4, 67]	καὶ τυπετοῦ γυναικείου τὴν οἰκίαν	ὅλην	κατασχόντος ὁ μὲν πατὴρ περιχυθεὶς
[4, 69]	Ἀπόλλωνι· ὁ δὲ διατρήσας αὐτὴν	ὅλην	ὥσπερ αὐλὸν χρυσῆν ῥάβδον ἐνέθηκεν
[4, 16]	πολέμοις τὴν προαγωνιζομένην τῆς φάλαγγος	ὅλης.	ἔπειτ´ ἐκ τῶν ὑπολειπομένων ἑτέραν
[4, 70]	ἐν μέρει καὶ τῆς οἰκίας	ὅλης	κλαυθμῷ καὶ θρήνοις κατεχομένης βλέψας
[4, 10]	καὶ τῆς συγγενείας τῆς βασιλικῆς	ὅλης.	ὄχλου δὲ συνδραμόντος πολλοῦ πρὸς
[4, 77]	ἄνδρες πολῖται, περὶ ἐμαυτοῦ πρῶτον	ὀλίγα	βούλομαι προειπεῖν· ἴσως γάρ τισιν
[4, 41]	καὶ αὐτῶν τῶν ἀναγκαιοτάτων συμπαρόντων,	ὀλίγα	δ´ ἐν ἀγορᾷ. προσελθεῖν δ´
[4, 20]	τῆς πρώτης κλήσεως τέλος ἐλάμβανεν,	ὀλίγα	δὲ μέχρι τῆς τετάρτης προὔβαινεν·
[4, 78]	βραχύς, ἐν ᾧ λέγειν μὲν	ὀλίγα	δεῖ, πράττειν δὲ πολλά, καὶ
[4, 9]	εἰσφέρειν, τοὺς δ´ ὀλίγα ἔχοντας	ὀλίγα.	δοκεῖ δέ μοι καὶ τῆς
[4, 9]	κεκτημένους πολλὰ εἰσφέρειν, τοὺς δ´	ὀλίγα	ἔχοντας ὀλίγα. δοκεῖ δέ μοι
[4, 35]	ἀγνώμονας ἀντιδίκους λέγειν καὶ τὸ	ὀλίγα·	τὸ γὰρ πεῖσον αὐτοὺς εἶναι
[4, 4]	οἵ τ´ ἰατροὶ λεγέτωσαν ἐν	ὀλίγαις	ἡμέραις αὐτὸν ἀποδείξειν ὑγιῆ· ἔπειτ´
[4, 14]	ἡμᾶς ἑορτὴν ἄγοντες Ῥωμαῖοι διετέλουν	ὀλίγαις	ὕστερον ἡμέραις τῶν Κρονίων, σεμνὴν
[4, 19]	ἐν ἐλάττοσι λόχοις, στρατεύεσθαί τ´	ὀλιγάκις	καὶ ἐκ διαδοχῆς καὶ βραχείας
[4, 24]	ἀπαλλαγῆς δεσποτῶν τρόπος οὗτος ἦν·	ὀλίγοι	δέ τινες λύτρα κατατιθέντες ἐξ
[4, 81]	μαθὼν δακρύσειε, σιωπῶ, εἴ γ´	ὀλίγοι	μὲν ἐκ πολλῶν λελείμμεθα, ταπεινοὶ
[4, 51]	ἐπικειμένη πανταχόθεν αὐτοὺς ἀπέκλειεν· ὥστ´	ὀλίγοι	μέν τινες ἔφθησαν τὰ δεινὰ
[4, 45]	δὲ τὰ πολιτικὰ συνετὸς ἐν	ὀλίγοις	εἶναι καὶ πολέμους στρατηγεῖν ἱκανός.
[4, 85]	βασιλεὺς τῆς ἐλπίδος φεύγει σὺν	ὀλίγοις	εἰς Γαβίων πόλιν, ἧς βασιλέα
[4, 53]	τε, ὅπερ εἰκός, τοτὲ μὲν	ὀλίγοις	πρὸς ὀλίγους, τοτὲ δὲ πᾶσι
[4, 40]	ἡ γυνὴ τοῦ Τυλλίου σὺν	ὀλίγοις	τισὶ τῶν φίλων, Ταρκυνίου θυγάτηρ
[4, 79]	διαδέξεσθαι μετὰ τὴν τελευτὴν ἔμελλεν	ὀλίγον	ἀναμείνας, ἕως ὁ κατὰ φύσιν
[4, 54]	εἴ τι ἀποσπασθὲν ἴδοιεν μέρος	ὀλίγον	ἀπὸ πολλοῦ στρατοῦ καὶ οἷα
[4, 61]	ἔγγιστα τὴν πλευρὰν ἔχων ἑκάστην·	ὀλίγον	δέ τι τὸ διαλλάττον εὕροι
[4, 30]	πεντεκαίδεκα πρὸς τοῖς ἑκατόν. οὕτως	ὀλίγον	ἐστὶν ἐν ταῖς ἱστορίαις αὐτοῦ
[4, 62]	εὐνοίᾳ δωρηθέν· ὅπερ οὐ πρὸς	ὀλίγον	καιρόν, ἀλλ´ εἰς ἅπαντα τὸν
[4, 51]	καὶ τίθεται τὸν χάρακα μετέωρον	ὀλίγον	τὸ μεταξὺ χωρίον καταλιπών. δόξαν
[4, 60]	τὸ παρόν· ἔσται δ´ ὑμῖν	ὀλίγου	χρόνου παρελθεῖν πρὸς αὐτόν. ἐν
[4, 21]	ὅλου τοῦ λόχου τοῦ τ´	ὀλίγους	ἔχοντος ἐν αὑτῷ πολίτας καὶ
[4, 53]	εἰκός, τοτὲ μὲν ὀλίγοις πρὸς	ὀλίγους,	τοτὲ δὲ πᾶσι πρὸς πάντας,
[4, 25]	ἀλλὰ ταῦτα πάντα μικρὰ καὶ	ὀλιγοχρόνια	καὶ οὐκ ἄξια σπουδῆς ἡγησάμενος
[4, 38]	στένων κρατούντων καὶ παραπεμπόντων αὐτὸν	ὀλίγων,	αἵματι πολλῷ ῥεόμενος καὶ κακῶς
[4, 20]	τὰς μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας ἰσόψηφοι·	ὀλίγων	δ´ ὄντων, ὥσπερ εἰκός, τῶν
[4, 52]	καὶ στρατηγήματι παραδόξῳ κατειργάσθη, δι´	ὀλίγων	ἐρῶ. ~Πόλις ἦν ἐκ τοῦ
[4, 83]	ταῖς ἐξ ἡμῶν αὐτῶν οὔτ´	ὀλίγων	ὄντων οὔτ´ ἀπείρων πολέμου· πρὸς
[4, 9]	ἠγωνισάμην, οὔτε μικρῶν ὄντων οὔτ´	ὀλίγων,	οὓς οὐδὲν δέομαι πρὸς εἰδότας
[4, 63]	ἦλθον ἐπὶ τὰ πράγματα, δι´	ὀλίγων	πειράσομαι διελθεῖν. ~Τὴν Ἀρδεατῶν πόλιν
[4, 72]	ὕβρεις καὶ τὰς πλεονεξίας τῶν	ὀλίγων	προφερόμενοι καὶ τὰς στάσεις τὰς
[4, 1]	δὴ Ταρκύνιος οὐ μικρῶν οὐδ´	ὀλίγων	Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιος γενόμενος, ὀκτὼ
[4, 6]	ἐγὼ πειράσομαι ποιῆσαι φανερὸν δι´	ὀλίγων.	Ταρκύνιος ἐκ Τυρρηνίας μετανίσταται τὸν
[4, 6]	ἔτι νεώτερον αὐτὸν ὑποτίθεμαι πέντε	ὅλοις	ἔτεσι, καὶ ποιῶ κατὰ τὸ
[4, 6]	ἐκ Τυρρηνίας μετανίσταται τὸν οἶκον	ὅλον	ἀνασκευασάμενος ἐν τῇ κρατίστῃ τοῦ
[4, 38]	αἵματι πολλῷ ῥεόμενος καὶ κακῶς	ὅλον	ἑαυτὸν ἐκ τοῦ πτώματας ἔχων.
[4, 27]	κατὰ πόλεις τε καὶ πρὸς	ὅλον	τὸ ἔθνος αὐτῷ συνέστησαν, καὶ
[4, 21]	δὲ τῷ μίαν εἶναι ψῆφον	ὅλου	τοῦ λόχου τοῦ τ´ ὀλίγους
[4, 5]	παρήγαγεν· ἔπειθ´ ὡς εἶδε πολλοὺς	ὀλοφυρομένους	τε τὸ πάθος καὶ τοῖς
[4, 41]	ἐνιαυτὸν τῆς ἑξηκοστῆς καὶ πρώτης	ὀλυμπιάδος,	ἣν ἐνίκα στάδιον Ἀγάθαρχος Κερκυραῖος
[4, 1]	Τύλλιος ἐνιαυτῷ τετάρτῳ τῆς πεντηκοστῆς	ὀλυμπιάδος,	ἣν ἐνίκα στάδιον Ἐπιτελίδης Λάκων
[4, 62]	ἐπὶ ταῖς ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατὸν	ὀλυμπιάσιν	ἐμπρησθέντος τοῦ ναοῦ, εἴτ´ ἐξ
[4, 61]	μήκους παρὰ τὸ πλάτος οὐδ´	ὅλων	πεντεκαίδεκα ποδῶν. ἐπὶ γὰρ τοῖς
[4, 83]	ὥστ´ ἐκ πονηρῶν γενέσθαι χρηστούς·	ὅμηρα	γὰρ αὐτῶν ἔχομεν ἐν τῇ
[4, 4]	ἤδη τὰ περὶ τὴν ἀρχὴν	ὁμιλίαις	τε φιλανθρώποις τὸ πλῆθος ἀναλαμβάνων
[4, 2]	πρώτῃ ἐφάνη τὸ τέρας, εἰς	ὁμιλίαν	αὐτῷ συνελθεῖν· καὶ μετὰ τοῦτο
[4, 43]	τοὺς πολλούς, οἳ συγκαθιέντες εἰς	ὁμιλίαν	τοῖς πέλας καὶ ἔστιν ὅτε
[4, 28]	λυπηρὰν ἡγεῖτο τὴν μὴ τὰ	ὅμοια	βουλομένην, τῇ μὲν ὀδύρεσθαί τε
[4, 9]	τὰ δίκαια πᾶσι πρὸς ἅπαντας	ὅμοια.	εἰς τοῦτο γὰρ ἥκουσί τινες
[4, 69]	τ´ ἀνόητα πολλὰ καὶ πράττων	ὅμοια	τοῖς κατ´ ἀλήθειαν ἠλιθίοις. καὶ
[4, 58]	καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις καὶ τὰ	ὅμοια	τούτοις κατεψηφικότων, οὐδὲν ὁ Ταρκύνιος
[4, 25]	βουλάς. ταῦτα δὴ καὶ τὰ	ὅμοια	τούτοις παραδείγματα λαβὼν προθυμίαν ἔσχε
[4, 59]	τε πρόσωπον ἔχουσα τοῖς ἐμψύχοις	ὅμοιον	καὶ τὸ καταφερόμενον ἐκ τῆς
[4, 49]	γάλακτός τι μέτρον, αἱ δὲ	ὅμοιόν	τι τούτοις {πελάνου γένος} ἑνὸς
[4, 46]	διὰ τὸ μὴ προσγεγράφθαι ταῖς	ὁμολογίαις	τὴν αὐτὴν εἶναι δωρεὰν καὶ
[4, 79]	τὰς ἀπορρήτους ἐμπεδῶν πρὸς αὐτὴν	ὁμολογίας·	ἀνόσια καὶ ἐξάγιστα καὶ οὔθ´
[4, 45]	ἐτελεύτησε, πρὸς ὃν ἐποιήσαντο τὰς	ὁμολογίας.	γνοὺς δὲ ταῦτα προεῖπε δι´
[4, 58]	ἀρχαϊκοῖς ἐπιγεγραμμένη τὰς γενομένας αὐτοῖς	ὁμολογίας.	ταῦτα πράξας καὶ βασιλέα τῶν
[4, 27]	πόλεις οὐκέτι φυλάττειν ἐβούλοντο τὰς	ὁμολογίας	Τυλλίῳ τ´ οὐκ ἀξιοῦσαι ταπεινῷ
[4, 54]	οἱ πενέστατοι αὐτῶν μάλιστα κάμνοντες	ὁμολογίας	ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι πρὸς τοὺς
[4, 46]	ὑπὲρ τοῦ δικαίου καὶ τῶν	ὁμολογιῶν	διεξελθὼν καὶ μεγάλα τὰς πόλεις
[4, 45]	τοῖς ἐπιτάγμασιν, ἀλλ´ ἀπηλλάχθαι τῶν	ὁμολογιῶν	οἰομένους, ἐξ οὗ Τύλλιος ἐτελεύτησε,
[4, 27]	ἀσεβημάτων, οὓς ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τῶν	ὁμολογιῶν	παρέβησαν τὰ συγκείμενα, πολλῶν αὐτοὺς
[4, 41]	βασιλεῖς, συγχέας καὶ διαφθείρας εἰς	ὁμολογουμένην	τυραννίδα μετέστησε τὴν ἀρχήν. καὶ
[4, 6]	βασιλείαν κατέσχεν αὐτὸς ὡς ἅπαντες	ὁμολογοῦσιν,	ὀγδοηκονταέτης ἂν ἦν, ὅτ´ ἐτελεύτα.
[4, 6]	ἔτι τοῦ πατρὸς ἔγημεν, ἅπαντες	ὁμολογοῦσιν	οἱ τὰς Ῥωμαϊκὰς συγγράψαντες ἱστορίας.
[4, 26]	πόλεων ἥκοντας λόγον διεξῆλθε παρακλητικὸν	ὁμονοίας,	διδάσκων ὡς καλὸν μὲν χρῆμα
[4, 15]	τὴν σύνοδον ἅπαντας ἐκέλευσε τοὺς	ὁμοπάγους	κατὰ κεφαλὴν ὡρισμένον νόμισμά τι
[4, 52]	νοῦν χωρούντων πόλεμος ἐκ τῶν	ὁμόρων	ἀνέστη χρόνῳ τε μακρός· ἔτη
[4, 15]	τιμᾶσθαι τὰς οὐσίας πρὸς ἀργύριον	ὀμόσαντας	τὸν νόμιμον ὅρκον, ἦ μὲν
[4, 50]	αὐτῶν τοὺς ἀγροὺς καὶ τοὺς	ὁμόσε	χωρήσαντας μάχῃ νικήσας ἐπὶ τοὺς
[4, 35]	ἵνα ταῦτα πάντ´ ἀφῶ καὶ	ὁμόσε	χωρήσω τοῖς σοῖς λόγοις, εἴ
[4, 4]	δυνάμει καὶ μεθ´ ὅπλων αὐτοῖς	ὁμόσε	χωροῦντας, ἐὰν ἄρα καὶ τούτων
[4, 28]	συναφθεὶς τύχῃ κατὰ τὴν οὐχ	ὁμοτροπίαν·	Λευκίῳ μὲν γὰρ τῷ πρεσβυτέρῳ
[4, 25]	τοῦ Ἀπόλλωνος· ἔνθα συνιόντες γυναιξὶν	ὁμοῦ	καὶ τέκνοις κατὰ τοὺς ἀποδειχθέντας
[4, 26]	ἰσχύος μὲν ταῖς ἀσθενέσιν ἀποφαίνων	ὁμοφροσύνην,	ταπεινότητος δὲ καὶ ἀσθενείας καὶ
[4, 25]	καὶ περὶ τῆς πρὸς ἀλλήλους	ὁμοφροσύνης	κοινὰς ἐποιοῦντο βουλάς. ταῦτα δὴ
[4, 41]	δ´ ἡμεῖς ἂν εἴποιμεν, προγενέστερον·	ὁμώνυμος	γὰρ ἦν τῷ νεωτέρῳ κατ´
[4, 72]	πρότερον, ὅστις ἔσται πολιτείας κόσμος,	ὃν	ἀπαλλαττόμενοι τοῦ τυράννου καταστησόμεθα. βεβουλεῦσθαι
[4, 82]	Σπορίου μέν ἐστι Λουκρητίου θυγάτηρ,	ὃν	ἀπέδειξε τῆς πόλεως ἔπαρχον ὁ
[4, 10]	λογισμός, ὅτι τῆς μὲν βουλῆς,	ὃν	αὐτὴ προῃρεῖτο, παραγούσης ἐπὶ τὰ
[4, 40]	γὰρ τῷ ναῷ τῆς Τύχης,	ὃν	αὐτὸς κατεσκεύασεν, εἰκὼν αὐτοῦ κειμένη
[4, 6]	τοῦτον ἐληλυθὼς τὸν ἐνιαυτόν, καθ´	ὃν	γράφει Λικίννιος, καὶ μὴ πρότερον·
[4, 75]	τῶν θυηπολιῶν, ἄλλο δ´ οὐδέν.	~Ὃν	δὲ τρόπον ἔσται τούτων ἕκαστον,
[4, 33]	τῆς ἀρχῆς παῦσαι πρόθυμός ἐστιν·	ὃν	ἐγὼ νήπιον παραλαβὼν καὶ ἐπιβουλευόμενον
[4, 70]	ὁ καιρὸς ἐκεῖνος ἥκει νῦν,	ὃν	ἐγὼ περιμένων ταύτην τοῦ βίου
[4, 68]	δὲ πλούτου προαχθεὶς εἰς ἐπιθυμίαν,	ὃν	ἐκ παλαιᾶς τε καὶ προγονικῆς
[4, 2]	μυθῶδες ἐξαίρων τὰ περὶ αὐτόν,	ὃν	ἐν πολλαῖς Ῥωμαϊκαῖς ἱστορίαις εὕρομεν,
[4, 26]	περὶ τὴν ἑορτὴν καὶ πανήγυριν,	ὃν	ἐπιτελεσθήσεται τρόπον, ἔταξεν. ἵνα δὲ
[4, 45]	ἐξ οὗ Τύλλιος ἐτελεύτησε, πρὸς	ὃν	ἐποιήσαντο τὰς ὁμολογίας. γνοὺς δὲ
[4, 77]	πρῶτον, ἥκει γὰρ ὁ καιρός,	ὃν	εὐχόμην τε καὶ προσεδεχόμην, πέμπτον
[4, 33]	κατελείπεσθε μόνῳ φύλακι τῆς ἐρημίας,	ὃν	νῦν ἀλλότριον καὶ οὐδὲν προσήκοντα
[4, 58]	κείμενον ἐν ἱερῷ Διὸς Πιστίου,	ὃν	Ῥωμαῖοι Σάγκον καλοῦσιν, ἀσπὶς ξυλίνη
[4, 73]	ὅ τε γὰρ καιρός, εἰς	ὃν	συνήγμεθα ὑπὸ τῶν πραγμάτων, βραχύς,
[4, 78]	ἐπειδὴ δ´ ὅ τε καιρός,	ὃν	τὰ πράγματά μοι δίδωσι, βραχύς,
[4, 24]	τὰ δυνατὰ καὶ μὴ περιορᾶν	ὀνείδη	μεγάλα καὶ ῥύπους δυσεκκαθάρτους εἰς
[4, 1]	ἐκ τοῦ βασιλείου γένους Τύλλιος	ὄνομα	γυναικὶ συνῆν Ὀκρισίᾳ καλλίστῃ τε
[4, 4]	τὸ σὸν εἰποῦσα, ὦ Τύλλιε,	ὄνομα	ἔσται δ´ οὐκ ἄκουσι Ῥωμαίοις,
[4, 55]	πρεσβύτατος αὐτοῦ τῶν υἱῶν Σέξτος	ὄνομα	κοινωσάμενος τὴν γνώμην τῷ πατρὶ
[4, 45]	εἰπεῖν οὐκ ἀδύνατος, Τύρνος Ἑρδώνιος	ὄνομα,	Μαμιλίῳ τε διάφορος ὢν διὰ
[4, 1]	μὲν ἴδιόν τε καὶ συγγενικὸν	ὄνομα	Τύλλιον ἐπὶ τοῦ πατρός, τὸ
[4, 24]	ἐκβαλοῦσιν ἐκ τῆς πόλεως εὐπρεπὲς	ὄνομα	τῷ πράγματι τιθέντες, ἀποικίαν. ταῦτα
[4, 15]	δηλοῦντας γυναῖκάς τε καὶ παῖδας	ὀνομάζοντας	καὶ ἐν τίνι κατοικοῦσιν ἕκαστοι
[4, 61]	τὴν Ῥώμην καὶ τὸν Ταρπήιον	ὀνομάζοντες	ἀεὶ λόφον καὶ τὸν ἐξηγητὴν
[4, 22]	ἐχόντων τὴν ἱερωτάτην ἀρχὴν Λοῦστρον	ὀνομάζοντες.	ἐγένετο δ´ ὁ σύμπας τῶν
[4, 75]	μεσοβασιλεὺς συναγαγὼν τὴν λοχῖτιν ἐκκλησίαν	ὀνομασάτω	τε τοὺς μέλλοντας ἕξειν τὴν
[4, 76]	ἕξοντας τὴν τῶν βασιλέων ἐξουσίαν	ὀνομασθῆναι	Λεύκιον Ἰούνιον Βροῦτον καὶ Λεύκιον
[4, 15]	δυνησομένους ὄχθους κρησφύγετα κατεσκεύασεν, Ἑλληνικοῖς	ὀνόμασιν	αὐτὰ καλῶν Πάγους, ἔνθα συνέφευγον
[4, 41]	τῷ νεωτέρῳ κατ´ ἄμφω τὰ	ὀνόματα.	~Ἐπεὶ δ´ ἐγκρατῶς ἤδη κατέχειν
[4, 25]	ἀνδρῶν μνημεῖα, ἐξ ὧν εἰς	ὀνόματα	καὶ δόξας προῆλθον, οὔτε τοῦ
[4, 15]	οἷς ἐπιμελὲς ἐγίνετο τά τ´	ὀνόματα	τῶν γεωργῶν εἰδέναι τῶν συντελούντων
[4, 73]	ταῦτα; πρῶτον μὲν ἐπειδὴ τὰ	ὀνόματα	τῶν πραγμάτων οἱ πολλοὶ σκοποῦσι
[4, 32]	σωτῆρα καὶ πάντα, ὅσα τιμιώτατα	ὀνόματα	ὑπ´ ἀνθρώπων ἐπὶ καλοῖς κεῖται
[4, 33]	Ἅπαντα μέν, ὡς ἔοικεν, ἄνθρωπον	ὄντα	δεῖ προσδοκᾶν, ὦ βουλή, {τὰ
[4, 13]	τὴν πόλιν οἰκούμενα χωρία, πολλὰ	ὄντα	καὶ μεγάλα, γυμνὰ καὶ ἀτείχιστα
[4, 75]	τὰ δὲ κατὰ μέρος πολλὰ	ὄντα	καὶ οὐ ῥᾴδια νῦν δι´
[4, 34]	παρήγαγον ἐπὶ τὰ πράγματα ξένον	ὄντα	καὶ οὐδὲν προσήκοντα τῷ πρότερον
[4, 38]	τὸν ἄνδρα φύσει τ´ εὐδιάλλακτον	ὄντα	καὶ οὐκ ἀξιοῦντα πόλεμον ἄσπειστον
[4, 9]	πάππος αὐτῶν ἀπάτορα καὶ ἄπολιν	ὄντα	με παραλαβὼν ἐξέθρεψεν οὐδὲν ἐνδεέστερον
[4, 47]	εἰ μὲν ᾔδει με τοιοῦτον	ὄντα,	οἷον νῦν αἰτιᾶται, μὴ προθυμεῖσθαι
[4, 7]	δέ γ´ αὐτὸν ἡλικίᾳ τότ´	ὄντα	παραδεδώκασιν οἱ συγγραφεῖς καί φασιν,
[4, 39]	τὴν μεταξὺ διανύσαντες ὁδὸν ἐγγὺς	ὄντα	τῆς οἰκίας ἤδη τὸν Τύλλιον
[4, 51]	σὺν πολλοῖς αἰχμαλώτοις ἔτι ἀκέραια	ὄντα	τοῖς ἀπολωλεκόσιν ἀνεσώθη. ~Ὡς δ´
[4, 23]	εἰ δὲ χρηστούς, μὴ περιορᾶν	ὄντας	ἀλλοτρίους· ἄτοπόν τε πρᾶγμα ποιεῖν
[4, 26]	καὶ τὰ δίκαια τάττειν Ἕλληνας	ὄντας	βαρβάροις· Ῥωμαίους δὲ τὴν ἁπάντων
[4, 40]	αὐτῷ τινας συνεπιβουλεῦσαι· ἀδυνάτους δ´	ὄντας	δι´ ἑτέρου τρόπου τὴν ἐξουσίαν
[4, 24]	ἂν εὕρωσιν ἀξίους τῆς πόλεως	ὄντας,	εἰς φυλὰς καταγράψουσι καὶ μένειν
[4, 79]	ἀμφοτέρους ἐπιχειρήματα ἐπὶ ταῖς δυσμαῖς	ὄντας	ἤδη τοῦ βίου; Σερούιον μὲν
[4, 21]	ἀπόρους μίαν ψῆφον ἔχειν πολλοὺς	ὄντας	καὶ τελευταίους καλεῖσθαι. γενομένου δὲ
[4, 70]	εἶδεν ἐπὶ τῆς αὐτῆς γνώμης	ὄντας	οὐ λόγων ἔφη δεῖν οὐδ´
[4, 18]	ἡμίσους μνῶν, πλείους τὸν ἀριθμὸν	ὄντας	τῶν προτέρων, ἅπαντας εἰς ἕνα
[4, 21]	ἔχοντας τίμημα λόχους, πλείους μὲν	ὄντας	τῶν ὑπολειπομένων, ἐλάττονα δ´ ἀριθμὸν
[4, 6]	τοῦ λέγειν τε καὶ πράττειν	ὄντες	ἀκμῇ· οὔτε γὰρ εὐγενείᾳ προεῖχεν
[4, 25]	Ἀμφικτυονικούς, ἐξ ὧν φίλοι μὲν	ὄντες	ἀλλήλοις διετέλουν καὶ τὸ συγγενὲς
[4, 26]	γὰρ ἂν Ἑλληνικοῖς ἐχρῶντο γράμμασιν	ὄντες	βάρβαροι. Πολιτικαὶ μὲν δὴ πράξεις
[4, 62]	τοῦ πυρός. οἱ δὲ νῦν	ὄντες	ἐκ πολλῶν εἰσι συμφορητοὶ τόπων,
[4, 20]	ταῖς ψηφοφορίαις ἐπεκράτουν μακρῷ πλείους	ὄντες	ἐκείνων. τοῦτο συνιδὼν ὁ Τύλλιος
[4, 9]	ἔχοντας ὑμῶν, ἵνα μὴ θητεύητε	ὄντες	ἐλεύθεροι μηδὲ τὰς ἀλλοτρίας κτήσεις,
[4, 52]	ἐκ τοῦ χάρακος καὶ ἤδη	ὄντες	ἐν ὁδῷ· ὡς δὴ πλησίον
[4, 24]	ἐνιαυτὸν ἐλευθέρους γινομένους ἐξετάσουσι, τίνες	ὄντες	καὶ διὰ τί καὶ πῶς
[4, 42]	καταλεγέντων, διάφοροι τοῖς δημοτικοῖς τέως	ὄντες	καὶ τὴν μεταβολὴν τῆς πολιτείας
[4, 66]	τοῦ πατρός· ἔτυχον δὲ συγγενεῖς	ὄντες	τινὲς παρ´ αὐτῷ· τῶν γονάτων
[4, 20]	πεζῶν ὀγδοήκοντα. οὗτοι τρισὶ πλείους	ὄντες	τῶν ὑπολειπομένων εἰ ταὐτὸ φρονήσειαν,
[4, 13]	τῷ τείχει {τῷ} δυσευρέτῳ μὲν	ὄντι	διὰ τὰς περιλαμβανούσας αὐτὸ πολλαχόθεν
[4, 38]	δὲ Τυλλίῳ λέγει τις ἐλθὼν	ὄντι	κατ´ οἰκίαν, ὅτι Ταρκύνιος ἐν
[4, 31]	ὅταν ἀνδρωθῶμεν ἡμεῖς, ἐμοὶ παραδώσειν	ὄντι	πρεσβυτέρῳ τὴν ἀρχήν. ἐχρῆν μὲν
[4, 27]	οὐκ ἀξιοῦσαι ταπεινῷ κατὰ γένος	ὄντι	ὑπακούειν, καὶ τὴν διαφορὰν τῶν
[4, 28]	αὐθάδει καὶ τυραννικῷ τὴν φύσιν	ὄντι	χρηστὴ καὶ σώφρων καὶ φιλοπάτωρ
[4, 66]	δεινὰς ἀνάγκας, βούλευσαι μετ´ αὐτῶν,	ὅντινα	τιμωρήσεις ἐμοί τε καὶ σεαυτῷ
[4, 76]	μόνον τοῦ κατ´ ἀγορὰν τότ´	ὄντος,	ἀλλὰ καὶ τοῦ κατὰ τὴν
[4, 12]	αὐτοῦ καὶ παραχωρεῖν οἵου τε	ὄντος	ἀπὸ τοῦ βήματος κραυγή τε
[4, 39]	ἡ θυγάτηρ παρῆν. στενοῦ δ´	ὄντος	πάνυ τοῦ στενωποῦ, δι´ οὗ
[4, 9]	ἂν ἐκ τῆς ἐμῆς ἑνὸς	ὄντος	προστασίας, ὅσον ἐκ τῆς κοινῆς
[4, 58]	ἐπράττετο, θορύβου κατὰ τὴν πόλιν	ὄντος	ὡς ἐπὶ τοσούτῳ κακῷ μαθὼν
[4, 74]	ἃ τοῖς βασιλεῦσιν ἀποδέδοται, πολλῶν	ὄντων	εἴ τινα λυπηρὰς ὄψεις καὶ
[4, 83]	ἐξ ἡμῶν αὐτῶν οὔτ´ ὀλίγων	ὄντων	οὔτ´ ἀπείρων πολέμου· πρὸς δὲ
[4, 9]	τῆς ἡγεμονίας ἠγωνισάμην, οὔτε μικρῶν	ὄντων	οὔτ´ ὀλίγων, οὓς οὐδὲν δέομαι
[4, 20]	ἔχουσιν οὐσίας ἰσόψηφοι· ὀλίγων δ´	ὄντων,	ὥσπερ εἰκός, τῶν πλουσίων, οἱ
[4, 75]	ἐξετασθῆναι· συνήγμεθα γὰρ εἰς καιρὸν	ὀξύν·	ἐπ´ αὐτοῖς οἴομαι δεῖν ποιῆσαι
[4, 53]	εἰσβολαὶ καὶ καταδρομαὶ μάχαι τε,	ὅπερ	εἰκός, τοτὲ μὲν ὀλίγοις πρὸς
[4, 32]	κρείττους· ἐὰν δ´ ἐντεῦθεν ἀποδιδράσκων,	ὅπερ	ἐστὶν ἀεί σοι ποιεῖν σύνηθες,
[4, 62]	τινος εἴτε δαιμόνων εὐνοίᾳ δωρηθέν·	ὅπερ	οὐ πρὸς ὀλίγον καιρόν, ἀλλ´
[4, 41]	καὶ μεθ´ ἡμέραν ἐξιόντι παρακολουθοῦντες,	ὅπῃ	πορεύοιτο, πολλὴν τὴν ἀπὸ τῶν
[4, 17]	ὑπερηλίκων κατὰ ταὐτὰ τοῖς προτέροις.	ὅπλα	δὲ φέρειν ἔταξεν αὐτοὺς θυρεοὺς
[4, 84]	αὐτοῖς ἦν ἀρχαιρεσιάζειν, ἔχοντας τὰ	ὅπλα	ἐν τάχει. ἀφικομένων δ´ αὐτῶν
[4, 48]	αὐτὸς ἀποθανεῖν, ἐὰν εὑρεθῇ παρεσκευασμένος	ὅπλα	ἔξω τῶν ἐνοδίων, ἢ τὸν
[4, 71]	τάχει. καὶ γὰρ οἱ τὰ	ὅπλα	ἔχοντες, εἰ μάθοιεν, ὅτι τὰ
[4, 84]	ἀνέκραγον ἄγειν σφᾶς ἐπὶ τὰ	ὅπλα.	καὶ ὁ Βροῦτος ἡσθείς, Ἐάν
[4, 22]	τῆς πόλεως πεδίων ἔχοντας τὰ	ὅπλα	καὶ τάξας τούς θ´ ἱππεῖς
[4, 16]	λόχους τὰ μὲν ἄλλα φορεῖν	ὅπλα	προσέταξεν, ὅσα τοὺς προτέρους, τοὺς
[4, 51]	ἐξέστησαν τῶν λογισμῶν καὶ τὰ	ὅπλα	ῥίψαντες ἐπειρῶντο σώζειν ἑαυτούς. ἦν
[4, 15]	ὁπότε χρεία γένοιτο ἐπὶ τὰ	ὅπλα	τοὺς χωρίτας καλεῖν ἢ χρημάτων
[4, 16]	δὲ συντάξας εἰς ὀγδοήκοντα λόχους	ὅπλα	φέρειν ἐπέταξεν ἀσπίδας Ἀργολικὰς καὶ
[4, 47]	τὰ κεκρυμμένα ἐν αὐτῇ δείξας	ὅπλα.	~Ὡς δὲ ταῦτ´ εἶπεν, ἀνεβόησάν
[4, 22]	καὶ τοὺς ἐσταλμένους τὸν ψιλικὸν	ὁπλισμὸν	ἐν τοῖς ἰδίοις ἑκάστους λόχοις
[4, 16]	πεντήκοντα. τούτων δ´ ἐμείωσε τὸν	ὁπλισμὸν	οὐ μόνον τοῖς θώραξιν, ὥσπερ
[4, 46]	ὥσπερ οἱ πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς,	ὅπλοις	δὲ καὶ βίᾳ κατισχύσας τυραννικήν
[4, 50]	ἐγκρατὴς τοὺς μὲν ἐν τοῖς	ὅπλοις	διέφθειρε, γυναῖκας δ´ αὐτῶν καὶ
[4, 27]	καὶ Ταρκυνιῆται, καὶ τελευτῶσα ἐν	ὅπλοις	ἦν ἅπασα ἡ Τυρρηνία. οὗτος
[4, 80]	οὖν παρῆλθεν ἐπὶ τὴν δυναστείαν;	ὅπλοις	καὶ βίᾳ καὶ πονηρῶν ἀνθρώπων
[4, 50]	τὸν πόλεμον καὶ ἐν τοῖς	ὅπλοις.	συνάψας δ´ αὐτοῖς μάχην περὶ
[4, 23]	πρὸς πάντας τοὺς πολέμους οἰκείοις	ὅπλοις	χρωμένη, καὶ μὴ ξενικοῖς στρατεύμασι
[4, 17]	τέτταρας δὲ λόχους οὐδὲν ἔχοντας	ὅπλον	ἀκολουθεῖν ἐκέλευσε τοῖς ἐνόπλοις· ἦσαν
[4, 17]	τῶν τεττάρων τούτων δύο μὲν	ὁπλοποιῶν	τε καὶ τεκτόνων καὶ τῶν
[4, 23]	οὐδέποτε ἀπορήσειν τὴν πόλιν οἰκείων	ὅπλων,	ἀλλ´ ἕξειν δυνάμεις αἰεὶ διαρκεῖς,
[4, 4]	φανεροῦ πάσῃ δυνάμει καὶ μεθ´	ὅπλων	αὐτοῖς ὁμόσε χωροῦντας, ἐὰν ἄρα
[4, 50]	ἥκιστα ὑπώπτευεν, εἰ κύριοι τῶν	ὅπλων	γένοιντο, ἐλευθερίας μεταποιήσεσθαι, καὶ τὴν
[4, 4]	τε ῥάβδους καὶ τὴν τῶν	ὅπλων	ἐξουσίαν κάλει τοὺς βουλεύσαντας ἀποκτεῖναι
[4, 51]	Σαβῖνοι καὶ γνωρίσαντες ἐκ τῶν	ὅπλων	καὶ ἀπὸ τῶν σημείων ἐξέστησαν
[4, 41]	κατὰ νόμους, ἀλλὰ διὰ τῶν	ὅπλων	κατασχών, κατὰ τὸν τέταρτον ἐνιαυτὸν
[4, 9]	δημοσίας γῆς, ἣν διὰ τῶν	ὅπλων	κτησάμενοι κατέχετε, μὴ τοὺς ἀναιδεστάτους
[4, 45]	τὰς δυναστείας, ἀλλὰ διὰ τῶν	ὅπλων	κτησαμένοις, οὐ μόνον ἐπιχωρίου δεῖ
[4, 82]	οὐ σωμάτων, οὐ χρημάτων, οὐχ	ὅπλων,	οὐ στρατηγῶν, οὐ τῆς ἄλλης
[4, 85]	κεκλεισμένας τὰς πύλας καὶ μεστὰς	ὅπλων	τὰς ἐπάλξεις ᾤχετο πάλιν ἐπὶ
[4, 19]	χρήματα συνεισφέρειν τοὺς οὐκ ἔχοντας,	ὁπόθεν	συνεισοίσουσιν, ἀλλὰ τῶν καθ´ ἡμέραν
[4, 52]	δ´ αἰτιῶν ἤρξατο καὶ τελευτῆς	ὁποίας	ἔτυχεν, ἐπειδὴ δολίῳ τ´ ἀπάτῃ
[4, 15]	δ´ οὖν ὁ Τύλλιος εἰς	ὁπόσας	δήποτε μοίρας τὴν γῆν κατὰ
[4, 19]	χορηγίας τὰς πολεμικὰς ἐπιτελεσθησομένην συμμετρησάμενος,	ὁπόση	τις ἀρκοῦσα ἔσται, διαιρῶν τὸν
[4, 42]	τι μὴ κελεύσειεν αὐτός. ὥσθ´	ὁπόσοι	κατελείφθησαν ἐν τῷ συνεδρίῳ βουλευταὶ
[4, 39]	σοὶ τὸν ὄχλον, ἐὰν καὶ	ὁποσονοῦν	ταύτης τῆς ἡμέρας περιγένηται χρόνον·
[4, 40]	ἐν γὰρ τοῖς πρότερον χρόνοις,	ὁπότε	βασιλεὺς ἀποθάνοι, τὴν μὲν ἐξουσίαν
[4, 20]	μετέθηκε τὸ τῶν ψήφων κράτος.	ὁπότε	γὰρ ἀρχὰς ἀποδεικνύειν ἢ περὶ
[4, 19]	κατὰ τὰ τιμήματα τῶν βίων.	ὁπότε	γὰρ αὐτῷ δεήσειε μυρίων ἢ
[4, 15]	συνέφευγον ἐκ τῶν ἀγρῶν ἅπαντες,	ὁπότε	γένοιτο πολεμίων ἔφοδος, καὶ τὰ
[4, 43]	ἐξ ἀρχῆς τρόπον ἀποκατέστησε· καὶ	ὁπότε	δεήσειεν αὐτῷ χρημάτων, τὸ ἴσον
[4, 64]	διαφθεῖραι, παλαίτερον μὲν ἔτι εἰργόμενος,	ὁπότε	κατάγοιτο παρὰ τῷ συγγενεῖ, τότε
[4, 15]	ὁ βίος αὐτῶν ἦν· καὶ	ὁπότε	χρεία γένοιτο ἐπὶ τὰ ὅπλα
[4, 20]	καὶ εἰσφορᾶς πολιτῶν πλῆθος ἦν·	ὁποτέρᾳ	δὲ προσθοῖτο τῶν μερίδων οὗτος
[4, 81]	ἕξομεν πολλῷ μιαρωτέρους τοῦ πατρός.	ὅπου	γὰρ ὁ γενόμενος ἐξ ἰδιώτου
[4, 33]	παράδοξα} καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι ἄπιστον,	ὅπου	γε κἀμὲ Ταρκύνιος οὑτοσὶ τῆς
[4, 35]	μου κατηγορῶν καὶ οὐδὲ νῦν,	ὅπου	δεῖ. οὐ γὰρ ἐνθάδε σοι
[4, 78]	ὕβρει τε καὶ παρανομίᾳ τοὺς	ὅπου	δή ποτε γενομένους τυράννους, ἀφελέσθαι
[4, 78]	δυναστείαν κατασχόντα οὔτ´, ἐπειδὴ κατέσχεν	ὅπως	δή ποτε λαβών, καλῶς αὐτῇ
[4, 75]	τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας σύμβολα πραττέτωσαν,	ὅπως	ἐλευθέραν οἰκήσομεν τὴν πατρίδα καὶ
[4, 34]	ἐστιν, ὃ κατηγορεῖς μου, ἄκουσον,	ὅπως	τ´ αὐτῆς ἔτυχον, καὶ δι´
[4, 80]	ἀλλ´ ἐπειδὴ κατέσχε τὴν δυναστείαν	ὁπωσδήποτε	λαβών, ἆρα βασιλικῶς αὐτῇ κέχρηται
[4, 23]	τὰ ἐν ποσὶ καὶ κοινότατα	ὁρᾶν	ἔφασκεν, ἃ καὶ τοῖς φαυλοτάτοις
[4, 39]	οὐκ ἄγει τὸ ζεῦγος· Οὐχ	ὁρᾷς,	εἶπεν, ὦ Τυλλία, τὸν πατέρα
[4, 85]	τὸν Ἑρμίνιόν τε καὶ τὸν	Ὁράτιον	ἀνοχὰς τοῦ πολέμου καταστησάμενοι πρὸς
[4, 85]	ὕπαρχοι Τῖτος Ἑρμίνιος καὶ Μάρκος	Ὁράτιος	ἀνέγνωσαν ἐν ἐκκλησίᾳ· καὶ γνώμας
[4, 39]	τοῦ πτώματος. οὗτος ὁ στενωπὸς	ὄρβιος	καλούμενος πρότερον ἐξ ἐκείνου τοῦ
[4, 17]	βυκανιστῶν καὶ τῶν ἄλλοις τισὶν	ὀργάνοις	ἐπισημαινόντων τὰ παρακλητικὰ τοῦ πολέμου.
[4, 20]	ἀθυμίαν αὐτῶν παρεμυθήσατο καὶ τὴν	ὀργὴν	ἐπράυνε πλεονέκτημα δωρησάμενος, ἐξ οὗ
[4, 58]	τε καὶ ἐδεδοίκεσαν καίτοι πικρὸς	ὀργὴν	καὶ περὶ τὰς τιμωρίας τῶν
[4, 41]	τύραννος, βαρύς τε καὶ χαλεπὸς	ὀργὴν	καὶ φοβερὸς μᾶλλον ἢ φαιδρὸς
[4, 27]	στέμμασι καὶ λιτανείαις παρῃτοῦντο τὴν	ὀργήν,	οὐδὲν ἐν τῷ παρόντι ἀτυχήσειν.
[4, 27]	ἄλλαις πόλεσιν ἁπλῶς καὶ δίχα	ὀργῆς	μνησικάκου πολιτεύεσθαί τ´ ἀποδοὺς ὡς
[4, 29]	αἴτιον εἶναί μοι τοῦ μηδεμιᾶς	ὀρέγεσθαί	σε μήτε φιλοτιμίας μήτε δόξης.
[4, 15]	μοίρας τὴν γῆν κατὰ τοὺς	ὀρεινοὺς	καὶ πολὺ τὸ ἀσφαλὲς τοῖς
[4, 39]	τὸ βάθρον ἁρπάσασα βάλλει τὸν	ὀρεοκόμον	καί φησιν· Οὐκ ἄξεις, ἀλιτήριε,
[4, 39]	διεταράχθησαν, καὶ ὁ προηγούμενος αὐτῶν	ὀρεοκόμος	παθών τι πρὸς τὸ τῆς
[4, 60]	τῶν ἐν μαντικῇ θεωρημάτων ἐρώτησις	ὀρθή.	ἐδόκει τοῖς ἀνδράσιν οὕτω ποιεῖν,
[4, 83]	συναγωνιουμένους, ἡμῖν δὲ πολεμήσοντας, οὐκ	ὀρθῶς	δεδοίκασι. βαρεῖα γὰρ κἀκείνοις ἡ
[4, 39]	ᾤχετο· Ταρκύνιος δὲ καὶ ταῦτ´	ὀρθῶς	δόξας τὴν ἀνοσιωτάτην γυναῖκα ὑποτίθεσθαι
[4, 71]	Οὐαλέριος, Τὰ μὲν ἄλλα, ἔφησεν,	ὀρθῶς	ἐπιλογίζεσθαί μοι δοκεῖς, Ἰούνιε· περὶ
[4, 31]	πατέρων παραλαβόντες εἰς ἄνδρας ἐλθοῦσιν	ὀρθῶς	καὶ δικαίως τὰς πατρῴας καὶ
[4, 19]	τῆς τούτων φυλακῆς ἅπαντες κακοπαθοῦσιν·	ὀρθῶς	οὖν ἔχειν ᾤετο τοὺς μὲν
[4, 45]	τῶν Λατίνων συνεδρεύειν, ἡμέραν τινὰ	ὁρίσας,	ὡς περὶ κοινῶν καὶ μεγάλων
[4, 26]	πανηγύρεις ἄξουσιν, ἐν οἷς ἂν	ὁρίσωσι	χρόνοις, καί, εἴ τι γένοιτο
[4, 58]	δικαίοις φίλοι, τὰ περὶ τούτων	ὅρκια	συνετέλεσεν ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας παραχρῆμα
[4, 48]	καὶ περὶ φυλακῆς τῶν συγκειμένων	ὅρκια	τεμόντες διέλυσαν τὸν σύλλογον. ~Τυχὼν
[4, 58]	τῶν σφαγίων. τούτων ἐστὶ τῶν	ὁρκίων	μνημεῖον ἐν Ῥώμῃ κείμενον ἐν
[4, 58]	περίτονος τοῦ σφαγιασθέντος ἐπὶ τῶν	ὁρκίων	τότε βοός, γράμμασιν ἀρχαϊκοῖς ἐπιγεγραμμένη
[4, 15]	πρὸς ἀργύριον ὀμόσαντας τὸν νόμιμον	ὅρκον,	ἦ μὲν τἀληθῆ καὶ ἀπὸ
[4, 71]	ἄλλους ἅπαντας ἐπὶ τὸν αὐτὸν	ὅρκον·	οἱ δ´ οὐδὲν ἔτι ἐνδοιάσαντες
[4, 70]	διεχθρεύσειν. εἰ δὲ παραβαίη τὸν	ὅρκον	τοιαύτην αὑτῷ τελευτὴν ἠράσατο τοῦ
[4, 71]	ἀλλήλων ὤμνυον. γενομένων δὲ τῶν	ὁρκωμοσιῶν	μετὰ τοῦτ´ εὐθὺς ἐζήτουν, τίς
[4, 29]	τοὺς λόγους πίστεις ἐπιθέντος δι´	ὅρκων,	οὓς ἐκείνη προῃρεῖτο, οὐδὲν ἔτι
[4, 40]	βασιλικαῖς μή τις εἰς ἑαυτὸν	ὁρμὴ	γένηται τοῦ δημοτικοῦ, πρὶν ἢ
[4, 37]	δείσας τὴν ἐκ χειρὸς δίκην	ὁρμῆς	ἤδη γινομένης τῶν ὄχλων ἐπ´
[4, 54]	καταφυγῆς τῶν γεωργῶν ἕνεκα· ὅθεν	ὁρμώμενοι	τά τε λῃστήρια, καὶ εἴ
[4, 13]	δύο τοῖς πέντε προσθεὶς λόφοις,	ὀρνιθευσάμενός	τε ὡς νόμος ἦν καὶ
[4, 49]	μέσῳ μάλιστα τῶν ἐθνῶν κείμενον	ὄρος	ὑψηλόν, ὃ τῆς Ἀλβανῶν ὑπέρκειται
[4, 81]	τὴν ἐλαχίστην λαμβάνοντας; τίς οὖν	ὅρος	ἔσται τῶν συμφορῶν, καὶ μέχρι
[4, 6]	οὗτος αὐτὸς τῶν ὠδίνων ὁ	ὅρος,	ὡς οἱ ταῦτ´ ἐξητακότες γράφουσιν·
[4, 25]	ἰδιωτικῶν ἰδιώτας ἔταξεν εἶναι δικαστάς,	ὅρους	καὶ κανόνας αὐτοῖς τάξας, οὓς
[4, 59]	τε τῶν θεμελίων καὶ τῆς	ὀρυγῆς	εἰς πολὺ βάθος ἤδη προϊούσης,
[4, 59]	ἰδὼν ὁ Ταρκύνιος τοῦ μὲν	ὀρύγματος	ἐπισχεῖν ἐκέλευσε τοὺς ἐργαζομένους· συγκαλέσας
[4, 54]	περιβόλου διὰ πολυχειρίας ἐξωχυροῦτο τάφρον	ὀρυξάμενος	εὐρυτέραν καὶ τεῖχος ἐγείρας ὑψηλότερον
[4, 44]	τῶν ὑδάτων τάφρους, ἃς ἐκεῖνος	ὀρύττειν	ἤρξατο, μέχρι τοῦ ποταμοῦ καταγαγεῖν,
[4, 59]	λέγεται τέρας τι θαυμαστὸν ὑπόγειον	ὀρυττομένων	τε τῶν θεμελίων καὶ τῆς
[4, 4]	ἀσπασμοὺς δυνηθείς. ἔρημα δὲ καὶ	ὀρφανὰ	τὰ δύστηνα ταυτὶ παιδία καταλείπεται
[4, 31]	λέγων, ἀλλ´ ἡμῖν φυλάξειν σκηπτόμενος	ὀρφανοῖς	οὖσι καὶ νηπίοις, ἐπὶ τὰ
[4, 32]	ἀπεδίδους; ἀλλ´ ἔτι νομίζων με	ὀρφανὸν	εἶναι παῖδα καὶ τὰ κοινὰ
[4, 69]	ἡμέραν βίον ἐπιχορηγῶν, ὡς παῖδα	ὀρφανὸν	ἐπιτρόπων ἔτι δεόμενον ἐφύλαττεν ὑφ´
[4, 9]	δ´ ὑμῶν γίνομαι μὴ τοὺς	ὀρφανοὺς	ἐγκαταλιπεῖν νῦν μὲν ὑπὲρ τῆς
[4, 9]	ἐὰν ἐγκαταλίπω καὶ προδῶ τοὺς	ὀρφανούς,	οἷς τοσαύτας ὀφείλω χάριτας; ἀλλ´
[4, 31]	ἐπιτρόπων ἔργοις, ὅσοι βασιλικοὺς παῖδας	ὀρφανοὺς	πατέρων παραλαβόντες εἰς ἄνδρας ἐλθοῦσιν
[4, 30]	κακὸν ἢ τί τὴν πόλιν	ὁρῶν	ἀδικουμένην ὑπ´ ἐμοῦ ταῦτ´ ἐπ´
[4, 25]	Ἕλληνος ἐπίνοιαν ἠγάσθη, ὃς ἀσθενὲς	ὁρῶν	καὶ ῥᾴδιον ὑπὸ τῶν περιοικούντων
[4, 30]	ἕκαστα τούτων πράττοντες. ταῦτα δ´	ὁρῶν	ὁ Τύλλιος ἤχθετο μὲν καὶ
[4, 13]	εἰ μὲν εἰς ταῦτά τις	ὁρῶν	τὸ μέγεθος ἐξετάζειν βουλήσεται τῆς
[4, 80]	τίς ἂν ὑγιαίνων ταῦτα φήσειεν,	ὁρῶν	ὡς οἰκτρῶς καὶ κακῶς ἅπαντες
[4, 44]	τούτων κακὰ καὶ τὰς λατρείας	ὁρῶντες	ἔχαιρόν τ´ ἐν μέρει καὶ
[4, 10]	καταλυομένην τὴν δυναστείαν τῆς βουλῆς	ὁρῶντες	καὶ λογισμοὺς οὐκέτι τοὺς αὐτούς,
[4, 51]	τούς τε πολεμίους οὐ πολλοὺς	ὁρῶντες	καὶ τὴν ἑαυτῶν δύναμιν τὴν
[4, 43]	κωλύειν τὰ πραττόμενα. ~Ταῦτα δ´	ὁρῶντες	οἱ δημοτικοὶ δίκαια πάσχειν αὐτοὺς
[4, 23]	τῶν καλῶν, ἀλλὰ ταῖς συντυχίαις,	ὁρῶντες	ὡς ἀστάθμητόν ἐστι πρᾶγμα εὐτυχία
[4, 82]	κόλποις ξίφος σπασαμένη τοῦ πατρὸς	ὁρῶντος,	ὦ δημόται, διὰ τῶν ἑαυτῆς
[4, 10]	τραπέζας θεὶς ἐν ἀγορᾷ πάντων	ὁρώντων	ἀπηρίθμει τοῖς δανεισταῖς τὰ χρέα.
[4, 83]	ἀξιώσουσι πολυπραγμονεῖν, ἐὰν δ´ ἀρετῆς	ὁρῶσι	μεταποιουμένους ἄσμενοι συναροῦνται τοῦ πολέμου·
[4, 36]	πατὴρ πρᾷος υἱοῖς αὐτοῦ χρώμενος;	ὅς	γε καὶ τὴν ἐξουσίαν, ἣν
[4, 29]	καὶ οὐδὲν ἔχων ἀνδρὸς ἀνήρ,	ὅς	με ταπεινὴν ποιεῖ μεγάλων οὖσαν
[4, 25]	Ἀμφικτύονος τοῦ Ἕλληνος ἐπίνοιαν ἠγάσθη,	ὃς	ἀσθενὲς ὁρῶν καὶ ῥᾴδιον ὑπὸ
[4, 45]	τῷ γάμῳ συζεύξας τῆς θυγατρός,	ὃς	ἐκαλεῖτο μὲν Ὀκταούιος Μαμίλιος, ἀνέφερε
[4, 77]	σφόδρα οὖσαν, καὶ ἀδελφὸν πρεσβύτερον,	ὃς	ἔμελλε τιμωρήσειν τῷ θανάτῳ τοῦ
[4, 57]	τῶν Γαβίων} Ἀντίστιον Πέτρωνα ὠνόμασεν,	ὃς	ἐν εἰρήνῃ τε πολλὰ καὶ
[4, 29]	καὶ τὸν αὐτόματον ἐκδέχῃ καιρόν,	ὃς	ἥξει σοι φέρων τὴν βασιλείαν
[4, 29]	οὐκ ἀξιοῖς τὰ πολιτικὰ πράττειν,	ὃς	οὐ πολλοῖς ἀποδεῖς ἔτεσι πεντηκονταέτης
[4, 32]	καὶ τὰ κοινὰ πράττειν ἀδύνατον,	ὃς	οὐ πολὺ ἀπέχω πεντηκονταετίας; κατάβαλε
[4, 47]	τοῦτον δὲ κηδεστὴν ἠξίωσε λαβεῖν,	ὃς	οὐδ´ εἰς τρίτον πάππον ἀνενεγκεῖν
[4, 38]	καὶ ἀναίδεια, εἶπεν, ὦ Τύλλιε,	ὃς	οὐδ´ ἐλεύθερος ὤν, ἀλλὰ δοῦλος
[4, 47]	ὑπὸ τοῦ καλοῦ τούτου δημαγωγοῦ,	ὃς	παρεσκεύασταί τε τοὺς ἐπιφανεστάτους ὑμῶν
[4, 38]	τὸ σχῆμα συνεχώρησε λαβεῖν; καὶ	ὃς	ὑπολαβών· Ἡ σὴ τόλμα καὶ
[4, 26]	διαγνῶναι. διεξιὼν ταῦτα τε καὶ	ὅσα	ἄλλα ἕξουσιν ἀγαθὰ βουλευτήριον ἐγκαταστησάμενοι
[4, 29]	σώματος οὐκ ἔτυχες ἱκανοῦ πράττειν,	ὅσα	βασιλεῖ προσῆκε, δι´ ἀσθένειάν τε
[4, 84]	δέον, ἀκούσατε καὶ τὰ λοιπὰ	ὅσα	βεβουλεύμεθα περὶ τῆς πολιτείας. ἡμῖν
[4, 55]	γε, συγχωρήσαντος τοῦ πατρὸς ποιεῖν	ὅσα	βούλεται, σκήπτεται διαφορὰν πρὸς τὸν
[4, 65]	τῶν υἱῶν αὐτοῦ πρεσβύτατος ὤν.	ὅσα	δ´ ὑπάρχει τοῖς βασιλεῦσιν ἀγαθά,
[4, 21]	τῶν ἄλλων μεταλαχόντας καὶ πράξοντας	ὅσα	δεῖ. οὗτος ὁ κόσμος τοῦ
[4, 3]	τῶν θυγατέρων ἐγγυήσας, καὶ πάνθ´	ὅσα	διὰ νόσους ἢ διὰ γῆρας
[4, 81]	τῶν κοινῶν ἐκκλησιάζοντας, ἀναγκάζει δ´	ὅσα	δούλους ἀργυρωνήτους {αἰσχύνης ἄξια} ταλαιπωρεῖν
[4, 54]	ἀθρόοι διέφθειρον· καὶ τῶν πόλεων	ὅσα	ἦν ἐπίμαχα καὶ ῥᾴδια ληφθῆναι
[4, 54]	γινομένων ἠναγκάζοντο ἀμφότεροι τῆς χώρας	ὅσα	ἦν ἐρυμνὰ τειχίζοντες φρουρὰν ἐν
[4, 58]	τε καὶ ἀνδραποδισμοὺς καὶ πάντα	ὅσα	καταλαμβάνει δεινὰ τοὺς ὑπὸ τυράννων
[4, 53]	μὲν οὐκέτι συνοικουμένη πᾶσα, πλὴν	ὅσα	μέρη πανδοκεύεται κατὰ τὴν δίοδον,
[4, 40]	καὶ τὰ ἐν αὐτῷ πάντα,	ὅσα	μετὰ τὴν ἔμπρησιν εἰς τὸν
[4, 82]	αἰχμάλωτος ὑπ´ ἀνάγκης κρατηθεῖσα ὑπέμεινεν	ὅσα	μὴ θέμις ἐλευθέρᾳ γυναικὶ παθεῖν.
[4, 40]	βασίλειον κόσμον ἔχων καὶ τἆλλ´,	ὅσα	νόμος ἐπὶ ταφαῖς βασιλικαῖς μή
[4, 9]	ὑμῖν τὰ δέοντα καὶ ποιήσουσιν,	ὅσα	προσήκει, οὐδὲν δέομαι πλείω λέγειν·
[4, 72]	βασιλικὴν αὖθις καταστήσασθαι πολιτείαν ἐξαριθμουμένοις,	ὅσα	τὴν πόλιν ἐποίησαν ἀγαθὰ πάντες
[4, 32]	πατέρα καὶ σωτῆρα καὶ πάντα,	ὅσα	τιμιώτατα ὀνόματα ὑπ´ ἀνθρώπων ἐπὶ
[4, 84]	ἄνδρας αἱρεῖται δύο τοὺς πράξοντας	ὅσα	τοῖς βασιλεῦσιν ἐξῆν, Βροῦτόν τε
[4, 16]	μὲν ἄλλα φορεῖν ὅπλα προσέταξεν,	ὅσα	τοὺς προτέρους, τοὺς δὲ θώρακας
[4, 29]	μοι καὶ ἀκινδύνως ἅπαντα εἰπεῖν,	ὅσα	φρονῶ περὶ τῶν κοινῇ συμφερόντων,
[4, 23]	ἐλευθερίαν βάρβαροί τε καὶ Ἑλληνίδες,	ὅσαι	δ´ εἰς δουλείαν ἐξ ἐλευθερίας·
[4, 27]	ταῖς μάχαις κατορθῶν ὁ Τύλλιος,	ὅσαι	κατὰ πόλεις τε καὶ πρὸς
[4, 23]	χρόνου. ἠξίου τ´ αὐτοὺς σκοπεῖν,	ὅσαι	μὲν ἤδη πόλεις ἐκ δουλείας
[4, 43]	δέκα εἰσφέρειν. συνόδους τε συμπάσας,	ὅσαι	πρότερον ἐγίνοντο κωμητῶν ἢ φρατριαστῶν
[4, 84]	τε τὴν Ῥωμαίων καὶ χώραν,	ὅσης	ἄρχουσι Ῥωμαῖοι, καὶ γένος τὸ
[4, 13]	καὶ τἆλλα τὰ πρὸς θεοὺς	ὅσια	διαπραξάμενος. προσωτέρω δ´ οὐκέτι προῆλθεν
[4, 74]	τὴν πόλιν αὐτῆς ἕνεκα τῆς	ὁσίας	φυλάττηται, ἱερῶν ἀποδεικνύσθω τις ἀεὶ
[4, 9]	τίς οὖν ἢ πρὸς θεοὺς	ὅσιον	ἢ πρὸς ἀνθρώπους δίκαιον ὑπολήψεταί
[4, 62]	οὐδὲν οὕτω Ῥωμαῖοι φυλάττουσιν οὔθ´	ὅσιον	κτῆμα οὔθ´ ἱερὸν ὡς τὰ
[4, 24]	δέ τινες λύτρα κατατιθέντες ἐξ	ὁσίων	καὶ δικαίων ἐργασιῶν συναχθέντα. ἀλλ´
[4, 76]	θεοὺς εὐχαῖς λιτανεύσαντες συλλαβέσθαι σφίσιν	ὁσίων	καὶ δικαίων ἔργων ἐφιεμένοις ἐξῄεσαν
[4, 31]	καλῶν καὶ ἀγαθῶν ἐπιτρόπων ἔργοις,	ὅσοι	βασιλικοὺς παῖδας ὀρφανοὺς πατέρων παραλαβόντες
[4, 6]	συγκατεθέμην οὔτε τοῖς ἄλλοις ἱστορικοῖς,	ὅσοι	γράφουσιν υἱοὺς εἶναι τοὺς καταλειφθέντας
[4, 9]	χρημάτων δίδωμι διαλύσασθαι τὰ χρέα.	ὅσοι	δ´ ἂν μετὰ ταῦτα δανείσωνται,
[4, 9]	τὴν ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ἀκούσατέ μου.	ὅσοι	μὲν ὑμῶν ὀφείλοντες ἤδη χρέα
[4, 2]	τῆς παστάδος ἐθεάσαντο καὶ πάντες	ὅσοι	σὺν ταῖς γυναιξὶν ἐτύγχανον τότε
[4, 15]	ἤμελλε διαγνώσεσθαι καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτόν,	ὅσοι	τε οἱ σύμπαντες ἦσαν καὶ
[4, 10]	ἡμέραις ἀπογράφεσθαι κελεύσας τοὺς ὑποχρέους,	ὅσοι	τὴν πίστιν ἀδύνατοι ἦσαν φυλάττειν,
[4, 16]	ἐποίει σύνταξιν ἐκ τῶν ὑπολειπομένων,	ὅσοι	τίμησιν εἶχον ἐλάττονα μὲν τῶν
[4, 70]	Ὦ Ζεῦ καὶ θεοὶ πάντες,	ὅσοι	τὸν ἀνθρώπινον ἐπισκοπεῖτε βίον, ἆρά
[4, 11]	ἁπάντων θεῶν τε καὶ δαιμόνων,	ὅσοι	τὸν ἀνθρώπινον ἐποπτεύουσι βίον, ἱκέται
[4, 22]	ταττόμενον διατελεῖ τὸ ἐξελευθερικὸν φῦλον,	ὅσον	ἂν ᾖ· καὶ πάντων ἀπέδωκε
[4, 60]	τῷ σκήπωνι τῆς γῆς μέρος	ὅσον	δή τι· ἔπειθ´ ὑμῖν ἐρεῖ,
[4, 70]	καὶ τοὺς ἄλλους θεοὺς πᾶν	ὅσον	δύναται πράξειν ἐπὶ καταλύσει τῆς
[4, 78]	εἰ μὲν οὖν χρόνον εἶχον,	ὅσον	ἐβουλόμην, ἢ πρὸς ἀγνοοῦντας ἔμελλον
[4, 15]	τῶν εἰς ἄνδρας ἐγγραφομένων, ἔταξεν	ὅσον	ἔδει νόμισμα καταφέρειν ὑπὲρ ἑκάστου
[4, 9]	τῆς ἐμῆς ἑνὸς ὄντος προστασίας,	ὅσον	ἐκ τῆς κοινῆς ἁπάντων ὑμῶν
[4, 44]	ἀλλ´ ἐπιλέξας ἐκ τοῦ πλήθους,	ὅσον	ἦν πιστὸν ἑαυτῷ καὶ εἰς
[4, 62]	ἀπαριθμῆσαι τῇ γυναικὶ τὸ χρυσίον,	ὅσον	ᾔτει καὶ τοὺς περιόντας τῶν
[4, 9]	ταῦτα καὶ μεγάλων κινδύνων κατεργασάμενος.	ὅσον	μὲν οὖν αὐτὸς ἔζη χρόνον,
[4, 51]	ἑαυτῶν δύναμιν τὴν ἀπὸ Φιδήνης	ὅσον	οὔπω παρέσεσθαι νομίζοντες. οὗτοι μὲν
[4, 50]	ἐφῆκεν· ἄργυρον δὲ καὶ χρυσόν,	ὅσος	εὑρέθη, συναγαγὼν εἰς ἓν χωρίον
[4, 66]	πρῶτον αἰτουμένῃ τὴν χάριν· κάλεσον	ὅσους	δύνασαι πλείστους φίλους τε καὶ
[4, 65]	ψόφον τῆς γυναικὸς καὶ πυνθανομένης,	ὅστις	εἴη, φράσας τοὔνομα σιωπᾶν ἐκέλευε
[4, 72]	ἀποδειχθεῖσα ἀνδρός, καὶ ἔτι πρότερον,	ὅστις	ἔσται πολιτείας κόσμος, ὃν ἀπαλλαττόμενοι
[4, 40]	τοῦ θανάτου δ´ ὁ τρόπος,	ὅστις	ἦν, ἠγνοεῖτο τοῖς πολλοῖς· ἔλεγον
[4, 59]	ἐπιφανέστατον τῶν ἐν Τυρρηνοῖς τερατοσκόπων,	ὅστις	ἦν, πέμπει τῶν ἀστῶν τοὺς
[4, 65]	καὶ Τυρρηνῶν καὶ τῶν ἄλλων	ὅσων	ἐκεῖνος ἄρχει. ἐγὼ γὰρ οἶδ´,
[4, 4]	παιδευθεὶς καὶ πάντων μετεσχηκὼς ἀγαθῶν,	ὅσων	παρὰ μητρός τε καὶ πατρὸς
[4, 6]	δήπου καὶ πέμπτον εἶχεν ἔτος,	ὅτ´	ἀπέθνησκε Ταρκύνιος. εἰ δὴ τὸν
[4, 7]	ἐκεῖνον τὸν χρόνον ἑκτακαιεικοσαέτης ἦν,	ὅτ´	ἀπεστερεῖτο τῆς ἀρχῆς ὁ πρεσβύτερος
[4, 6]	καὶ τριακοστὸν ἔτος ἔχοντα τοὐλάχιστον,	ὅτ´	ἀπῆρεν ἐκ Τυρρηνίας· ἀπὸ ταύτης
[4, 31]	ἱκανὸς εἶναι πόλιν τηλικαύτην διοικεῖν,	ὅτ´	εἰς τὴν κρατίστην παρεγενόμην τοῦ
[4, 6]	ἅπαντες ὁμολογοῦσιν, ὀγδοηκονταέτης ἂν ἦν,	ὅτ´	ἐτελεύτα. ἐκ γὰρ τοῦ συλλογισμοῦ
[4, 31]	παρῆλθες καὶ πάντων ἀκουόντων ὡμολόγεις,	ὅταν	ἀνδρωθῶμεν ἡμεῖς, ἐμοὶ παραδώσειν ὄντι
[4, 73]	ἀκίνδυνος, ἐξέσται θ´ ἡμῖν ὕστερον,	ὅταν	ἀπαλλαγῶμεν τῆς τυραννίδος μετὰ πλείονος
[4, 81]	πότε τὴν πάτριον ἐλευθερίαν ἀνακτησόμεθα;	ὅταν	ἀποθάνῃ Ταρκύνιος; νὴ Δία. καὶ
[4, 60]	προεγνωκέναι ταῦτα· παρ´ ἐμοῦ μάθετε.	ὅταν	ἀφηγήσησθε αὐτῷ τὸ τέρας, οὐκ
[4, 4]	εὔνοιαν τοῖς παιδίοις τοῖςδε παρασχέσθαι·	ὅταν	δ´ εἰς ἄνδρας ἔλθωσι καὶ
[4, 75]	καὶ γένος τὸ ἐξ αὐτῶν·	ὅταν	δ´ ἐπιψηφίσωσι τὴν γνώμην οἱ
[4, 71]	τυράννου καὶ μικρᾶς ἀφορμῆς δέονται.	ὅταν	δὲ λάβωμεν τὸ πλῆθος ὡρμημένον
[4, 66]	ἀκούσωσι καὶ μὴ παρ´ ἑτέρων.	ὅταν	δὲ μάθῃς τὰς κατασχούσας αἰσχρὰς
[4, 71]	συγκαλῶμεν τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν.	ὅταν	δὲ συνέλθῃ καὶ πλήθουσαν ἴδωμεν
[4, 4]	γὰρ ἐν τῷ παρόντι δεῖ·	ὅταν	δὲ τὰ πρῶτα ἡμῖν χωρήσῃ
[4, 4]	πολλάκις ἤδη καὶ πρότερον ἐπετροπεύθη.	ὅταν	δὲ τὸν παρόντα κίνδυνον διασκεδάσωμεν,
[4, 8]	τὰ λοιπὰ τῆς ἀρχῆς σύμβολα·	ὅταν	δὲ τοῦτο γένηται, τοὺς καλουμένους
[4, 29]	ταὐτὸ διαθήσομαι τὸν ἐμὸν ἄνδρα;	ὅταν	δὲ τούτων διαχειρισθέντων συνέλθωμεν εἰς
[4, 34]	διαδόχους προσήκειν παραλαμβάνειν, τὴν δ´	ὅταν	ἐκλίπωσιν οἱ λαβόντες τοὺς δεδωκότας
[4, 62]	Σιβύλλεια θέσφατα. χρῶνται δ´ αὐτοῖς,	ὅταν	ἡ βουλὴ ψηφίσηται, στάσεως καταλαβούσης
[4, 4]	τισὶ καὶ δωρεαῖς ὑπαγόμενος· ἔπειθ´	ὅταν	ἡμῖν καιρὸς εἶναι δοκῇ, τότε
[4, 44]	οἰόμενος εἶναι κίνδυνον τοῖς μονάρχοις,	ὅταν	οἱ πονηρότατοι τῶν πολιτῶν καὶ
[4, 34]	τῶν δεδωκότων· καὶ τὰ μὲν	ὅταν	τι πάθωσιν οἱ κύριοι τοὺς
[4, 74]	ἑορταίους καὶ ἐν πομπαῖς θριάμβων,	ὅτε	αὐτὰ τιμῆς θεῶν ἕνεκα λήψονται·
[4, 30]	καὶ πέμπτον ἔτος ἡ Τανακυλλίς,	ὅτε	βασιλεὺς Ταρκύνιος ἐτελεύτα· προστεθέντων δὴ
[4, 71]	ἀποδέδοταί μοι κατὰ νόμους ἐκκλησίαν,	ὅτε	βουλοίμην, συγκαλεῖν. ἔδωκε δέ μοι
[4, 43]	ὁμιλίαν τοῖς πέλας καὶ ἔστιν	ὅτε	κατὰ τοῦ τυράννου λέγοντες αὐτοί,
[4, 31]	εἰ τὰ δίκαια ποιεῖν ἤθελες,	ὅτε	μοι τὸν οἶκον τοῦ πάππου
[4, 80]	τούτων οἶδέ τις ὑμῶν γενόμενον,	ὅτε	τὴν ἀρχὴν Ταρκύνιος ἐλάμβανε; ποῖον
[4, 34]	ὑμῖν οὔτ´ ἄλλῳ τινὶ μεθίεμαι.	ὅτε	τὴν ἐπιμέλειαν τῆς πόλεως παρέλαβον,
[4, 47]	πενθερόν· εἰ δὲ χρηστὸν ἐνόμιζεν,	ὅτε	τὴν θυγατέρα με ᾐτεῖτο, μηδὲ
[4, 47]	δικαστὴς γενόμενος αὐτὸς ἀπέλυσέ με,	ὅτε	τὴν θυγατέρα τὴν ἐμὴν ἐβούλετο
[4, 53]	τῶν ἐκ Συέσσης διαφυγόντων τινές,	ὅτε	τὴν πόλιν αὐτῶν Ταρκύνιος κατελάβετο,
[4, 7]	ἑβδομήκοντα ἔτη γεγονὼς ἂν ἦν,	ὅτε	τὸν Τύλλιον ἀπέκτεινεν. ἐν κρατίστῃ
[4, 69]	ἀλήθειαν ἠλιθίοις. καὶ δὴ καὶ	ὅτε	τῷ Δελφικῷ μαντείῳ χρησομένους ἀπέστελλε
[4, 69]	καὶ τοῦ Βρούτου πολλὰ καταγελάσαντες,	ὅτι	βακτηρίαν ξυλίνην ἀνέθηκε τῷ Ἀπόλλωνι·
[4, 4]	καὶ ἐκ πολλῶν συνεγνωκυῖα θεσφάτων,	ὅτι	βασιλεῦσαι Ῥωμαίων ἐκεῖνον τὸν ἄνδρα
[4, 30]	μόνον, ὃ καὶ πρότερον ἔφην,	ὅτι	γέγραφεν υἱὸν εἶναι Ταρκυνίου τὸν
[4, 2]	Τυρρηνῶν ἐπισταμένην εἰπεῖν πρὸς αὐτόν,	ὅτι	γένος ἀπὸ τῆς ἑστίας τῆς
[4, 6]	εἰκοστὸν ἔτος ἀπανιστάμενον. καὶ μὴν	ὅτι	γυναῖκα Τυρρηνίδα ἐπηγάγετο, ἣν ζῶντος
[4, 56]	σταχύων ἀποθραύων ἐρρίπτει χαμαὶ διδάσκων,	ὅτι	δεῖ τῶν ἀστῶν τοὺς δοκιμωτάτους
[4, 52]	καταπλήξεως τῶν πολεμίων ἕνεκα· μαθόντες,	ὅτι	διέφθαρται τὸ ἕτερον αὐτῶν στράτευμα,
[4, 1]	Σερούιον ἐπὶ τῆς ἰδίας τύχης,	ὅτι	δουλεύουσα ἔτεκεν αὐτόν. εἴη δ´
[4, 62]	κἀκεῖνοι διὰ σημείων τινῶν μαθόντες,	ὅτι	θεόπεμπτον ἀγαθὸν ἀπεστράφη, καὶ μεγάλην
[4, 40]	τι καὶ ἄλλο δαιμόνιον ἔργον,	ὅτι	θεοφιλὴς ἦν ἁνήρ, ἐξ οὗ
[4, 36]	ἰδιώτης πειράσομαι ποιῆσαι πᾶσι φανερόν,	ὅτι	καὶ ἄρχειν ἐπίσταμαι καλῶς καὶ
[4, 11]	εἰσφορὰς συνεισφέρειν· κοινῇ δὲ σύμπαντες,	ὅτι	κατὰ νόμους γεγραμμένους ἐθισθήσονται ζῆν
[4, 56]	πολὺν ὑπὲρ αὑτοῦ λόγον διαθέμενος,	ὅτι	καταπεφευγὼς εἰς τὴν ἐκείνων πίστιν
[4, 85]	πύλας διαδρᾶναι, τοσοῦτο μόνον ἀπαγγελλόντων,	ὅτι	κατέχει τὴν ἐκκλησίαν Βροῦτος δημαγωγῶν
[4, 56]	διάνοιαν τοῦ πατρὸς ὁ Σέξτος,	ὅτι	κελεύει τοὺς ὑπερέχοντας τῶν Γαβίων
[4, 61]	λέγετε πρὸς τοὺς ἑαυτῶν πολίτας,	ὅτι	κεφαλὴν εἵμαρται γενέσθαι συμπάσης Ἰταλίας
[4, 45]	Ταρκυνίῳ διὰ τὸν Μαμίλιον ἀπεχθόμενος,	ὅτι	κηδεστὴν ἐκεῖνον ἠξίωσε λαβεῖν ἀνθ´
[4, 33]	τοῦθ´ οἱ προσήκοντες ὑμῖν ὡμολόγουν,	ὅτι	κρατήσαντες ἐκεῖνοι τῆς ἀρχῆς οὐδὲ
[4, 11]	δήπου, κἂν ἐγὼ μὴ λέγω,	ὅτι	Μάρκιοι συλλαμβανόντων αὐτοῖς τῶν πατρικίων
[4, 12]	πολλὰς αὐτοῖς εἰδέναι φήσας χάριτας,	ὅτι	μέμνηνται τῶν εὐεργεσιῶν, καὶ ἔτι
[4, 7]	μικρὸν ἐρῶ τοὔνομα. ὡμολόγηται γάρ,	ὅτι	μετὰ τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν παραλαβὼν
[4, 33]	φύλαξ οὐδεὶς ὑμῶν ἕτερος ἦν,	ὅτι	μὴ γυνή, πατρὸς μήτηρ, καὶ
[4, 82]	ἀρετῇ γενησόμεθα; καὶ σοὶ μέν,	ὅτι	μίαν ἐτυραννήθης νύκτα τὴν ἀμίαντον
[4, 10]	πρὸς τοὺς ταπεινοτέρους, ἁπάντων δ´,	ὅτι	νόμιμος καὶ δίκαιος ἄρχων, ἀγαπώντων
[4, 4]	Ταρκυνίου μοι ταῦτ´ εἰπεῖν ἐπισκήψαντος,	ὅτι	πάντων ἀποδείκνυσιν ἐπιμελητὴν καὶ φύλακα
[4, 76]	ἐπὶ τοῦ μεγέθους τῆς ἐξουσίας,	ὅτι	πάντων τ´ ἄρχουσι καὶ τὴν
[4, 65]	ἐκεῖνος ἄρχει. ἐγὼ γὰρ οἶδ´,	ὅτι	παραλήψομαι τὴν τοῦ πατρὸς βασιλείαν,
[4, 19]	οὐκ ἄτερ αἰτίας, ἀλλὰ πεπεισμένος,	ὅτι	πᾶσιν ἀνθρώποις ἆθλα τῶν πολέμων
[4, 10]	τῆς ἐκκλησίας ἐγένετο τῶν μέν,	ὅτι	πιστὸς ἦν καὶ δίκαιος περὶ
[4, 4]	καὶ πρὸς ἅπαντας ἐξενεχθῆναι παρασκευάσωμεν,	ὅτι	πληγὴν οὐδεμίαν ἔχει καίριον, οἵ
[4, 23]	ὑπομιμνήσκων, τοὺς δ´ ἀγνοοῦντας διδάσκων,	ὅτι	πόλει δυναστείας ἐφιεμένῃ καὶ μεγάλων
[4, 55]	φράσοντας τοῖς Γαβίοις δι´ ἀπορρήτων,	ὅτι	πολεμεῖν τῷ πατρὶ διέγνωκεν ὡς
[4, 77]	ὑμῶν, μᾶλλον δ´ ἀκριβῶς οἶδ´	ὅτι	πολλοῖς τεταράχθαι δόξω τὴν διάνοιαν,
[4, 36]	τῶν ἐμῶν ἔργων ἀχθόμενοι· πότερον	ὅτι	πολλοὺς ἴσασιν ἐπὶ τῆς ἐμῆς
[4, 79]	ἀρχὴν Ἄρροντα τὸν γνήσιον ἀδελφόν,	ὅτι	πονηρὸς οὐκ ἐβούλετο γενέσθαι, φαρμάκοις
[4, 60]	τι μειράκιον ἐξιόν, ᾧ φράσαντες,	ὅτι	Ῥωμαίων εἰσὶ πρέσβεις τῷ μάντει
[4, 51]	διατρίβοντος αὐτοῦ παρῆν τις ἀγγέλλων,	ὅτι	Σαβίνων ἡ κρατίστη νεότης ἐξελήλυθε
[4, 71]	τὰ ὅπλα ἔχοντες, εἰ μάθοιεν,	ὅτι	τὰ ἐν τῇ πόλει πάντα
[4, 35]	ἀγανακτεῖν καὶ κατηγορεῖν ἐμοῦ τε,	ὅτι	τὰ μὴ προσήκοντα κατέχω, καὶ
[4, 35]	προσήκοντα κατέχω, καὶ τῶν δεδωκότων,	ὅτι	τἀλλότρια ἐχαρίσαντό μοι· ῥᾳδίως γὰρ
[4, 37]	ἕνεκα ταῦτα λέγει, τελευτῶν ἔφησεν,	ὅτι	Ταρκύνιος αὐτὸν αἰτιᾶται τὴν βασιλείαν
[4, 38]	τις ἐλθὼν ὄντι κατ´ οἰκίαν,	ὅτι	Ταρκύνιος ἐν ἐσθῆτι βασιλικῇ προελήλυθε
[4, 64]	Ἠγερίου, περὶ οὗ δεδήλωκα πρότερον,	ὅτι	Ταρκυνίῳ τῷ προτέρῳ βασιλεύσαντι Ῥωμαίων
[4, 34]	τι τοιοῦτον ἔχεις δικαίωμα φέρειν,	ὅτι	τὴν βασιλείαν ὁ πάππος ὑμῶν
[4, 70]	Βροῦτος ἀρξάμενος ὑπὲρ ἑαυτοῦ λέγειν,	ὅτι	τὴν δοκοῦσαν τοῖς πολλοῖς μωρίαν
[4, 23]	περὶ τοὺς δεσπότας, ἐὰν μάθωσιν,	ὅτι	τῆς ἐλευθερίας ἄξιοι κριθέντες εὐδαίμονος
[4, 40]	τὸν ἀρχαῖον κόσμον ἐπετελέσθη φανερά,	ὅτι	τῆς καινῆς ἐστι τέχνης, ἡ
[4, 10]	πολυπραγμονεῖν. εἰσῄει γὰρ αὐτοῖς λογισμός,	ὅτι	τῆς μὲν βουλῆς, ὃν αὐτὴ
[4, 60]	μηδὲν παράγησθε ὑπ´ αὐτοῦ, συγγνούς,	ὅτι	τὸ χρεὼν οὐκ ἔνεστι μετατεθῆναι,
[4, 29]	μέγα φρονεῖν; ἀλλὰ πάντες ἴσασιν,	ὅτι	τοῖς μὲν ἀρχαίοις ὑμῶν προγόνοις
[4, 23]	καὶ τοῖς φαυλοτάτοις εἶναι πρόδηλα,	ὅτι	τοῖς μὲν δεσπόταις πολλὴ φροντὶς
[4, 45]	ἐπεχείρουν. ~Λογιζόμενος δ´ ὁ Ταρκύνιος,	ὅτι	τοῖς μὴ κατὰ νόμους λαβοῦσι
[4, 63]	πόλεως· Κιρκαίαν δὲ κατὰ λογισμόν,	ὅτι	τοῦ Πωμεντίνου πεδίου μεγίστου τῶν
[4, 64]	Ταρκύνιος ἐπολιόρκει πρόφασιν μὲν ποιούμενος,	ὅτι	τοὺς ἐκ Ῥώμης φυγάδας ὑπεδέχετο
[4, 11]	καὶ ἀναξιοπαθοῦντες· οἱ δανεισταὶ μὲν	ὅτι	τοὺς πένητας ὑμῶν οὐκ εἴασα
[4, 20]	εἴρηται δέ μοι καὶ πρότερον,	ὅτι	τριῶν πραγμάτων ὁ δῆμος ἐκ
[4, 7]	παραδεδώκασιν οἱ συγγραφεῖς καί φασιν,	ὅτι	Τύλλιον αὐτὸς ἀράμενος ἐκ τοῦ
[4, 42]	ἐξαπατῶν καὶ φενακίζων· τότε μαθόντες,	ὅτι	τῶν κοινῶν οὐδενὸς ἔτι μετεῖχον,
[4, 30]	Ἀρροῦντα· ἀλλὰ καὶ καθ´ ἕτερον,	ὅτι	φησὶν ἀποθανόντα ὑπὸ τῆς μητρὸς
[4, 10]	τοὺς εὐεργέτας, ἐπαινούντων, τῶν δ´,	ὅτι	φιλάνθρωπος καὶ μεγαλόψυχος εἰς τοὺς
[4, 55]	αὐτοὺς ἀφικόμενος, εἰ λάβοι πίστεις,	ὅτι	φυλάξουσιν αὐτὸν ὥσπερ καὶ τοὺς
[4, 45]	καὶ στρατιὰν ἐπὶ Σαβίνους ἐξάγειν	οὐ	βουλομένους ὑπηκόους εἶναι τοῖς ἐπιτάγμασιν,
[4, 9]	κτήσεις, ἀλλὰ τὰς ἰδίας γεωργῆτε·	οὐ	γὰρ ἂν γένοιτο φρόνημα εὐγενὲς
[4, 26]	εἶναι τοὺς οἰκίσαντας τὴν Ῥώμην.	οὐ	γὰρ ἂν Ἑλληνικοῖς ἐχρῶντο γράμμασιν
[4, 19]	δὲ στρατειῶν διὰ τὴν ἀνεισφορίαν.	οὐ	γὰρ ἐλάμβανον ἐκ τοῦ δημοσίου
[4, 35]	καὶ οὐδὲ νῦν, ὅπου δεῖ.	οὐ	γὰρ ἐνθάδε σοι ταῦτα προσήκει
[4, 9]	χάριτας τοῖς παιδίοις ἀποδοῦναι τούτοις.	οὐ	γὰρ ἰδίαν ἀρχὴν ἐμαυτῷ κατασκευαζόμενος,
[4, 35]	μοι ταῦτα λέγοντι, ὦ βουλή·	οὐ	γὰρ ὑμῶν ἀφαιρούμενος τὴν διάγνωσιν,
[4, 4]	ἄρα καὶ τούτων δέῃ. ἀλλ´	οὐ	δεήσει βουληθέντων ἡμῶν πράττειν νῦν
[4, 58]	τὴν Ῥωμαίων ἰσοπολιτείαν ἅπασι χαρίζεσθαι,	οὐ	δι´ εὔνοιαν τὴν πρὸς τοὺς
[4, 55]	πολλῶν ὡς αὐτοὺς ἀφικομένων καὶ	οὐ	διὰ μακροῦ τὴν Ῥώμην ὑποχείριον
[4, 69]	μετὰ τῶν ἰδίων παίδων ἐπέτρεπεν,	οὐ	διὰ τιμήν, ὡς ἐσκήπτετο πρὸς
[4, 28]	σώφρονος λιτανεῖαι τὰ κράτιστα τὸν	οὐ	δίκαιον ἄνδρα πειθούσης, οὔτε αἱ
[4, 35]	μὲν οὐκ ἐπίστευες τῷ λόγῳ,	οὐ	δικαίως δ´ ἄρχεσθαι τὴν πόλιν
[4, 37]	Ταρκύνιος αὐτὸν αἰτιᾶται τὴν βασιλείαν	οὐ	δικαίως κατέχειν ἑαυτῷ προσήκουσαν· καταλιπεῖν
[4, 61]	κρατίστου καὶ τοῦ δικαιοτάτου λέγειν.	οὐ	δυνηθεὶς δὲ παρακρούσασθαι τοὺς ἄνδρας
[4, 5]	ἐκ τῶν ἀνοσίων ἐπιβουλευμάτων γεγονέναι	οὐ	δυνηθεῖσιν ἀποκτεῖναι Ταρκύνιον. ἀγαπητῶς δὲ
[4, 60]	καὶ οὐδὲν ψεύσεται· μάντει γὰρ	οὐ	θέμις· ἃ δὲ λέγοντες ὑμεῖς
[4, 30]	γὰρ τῆς Ἀρροῦντος τελευτῆς γενόμενος	οὐ	καθ´ ἓν ἁμαρτάνει μόνον, ὃ
[4, 69]	δοκούσης εἶναι περὶ αὐτόν, ἀλλ´	οὐ	κατ´ ἀλήθειαν ὑπαρχούσης μωρίας, ἀφελόμενος
[4, 41]	Λεύκιος Ταρκύνιος τὴν Ῥωμαίων δυναστείαν	οὐ	κατὰ νόμους, ἀλλὰ διὰ τῶν
[4, 63]	ἀποικίσας τὴν μὲν καλουμένην Σιγνίαν	οὐ	κατὰ προαίρεσεν, ἀλλ´ ἐκ ταὐτομάτου,
[4, 34]	οὐκ ἂν ἔχοις. εἰ δ´	οὐ	κατὰ τὸν βέλτιστον αὐτῆς ἔτυχον
[4, 34]	ἐγγόνοις καταλιπεῖν, καὶ ὁ δῆμος	οὐ	κύριος ἦν ἀφελόμενος αὐτὴν ὑμῶν
[4, 80]	δήμου ψηφοφορίαν; ποίους οἰωνοὺς αἰσίους;	οὐ	λέγω ταῦτα πάντα, καίτοι δέον,
[4, 70]	ἐπὶ τῆς αὐτῆς γνώμης ὄντας	οὐ	λόγων ἔφη δεῖν οὐδ´ ὑποσχέσεων,
[4, 20]	τοῦτο δ´ ἦν σπάνιον καὶ	οὐ	μακρὰν ἀπέχον τἀδυνάτου. τὰ πολλὰ
[4, 27]	καὶ τῆς κατὰ φύσιν τελευτῆς	οὐ	μακρὰν ἀπέχων, ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ Ταρκυνίου
[4, 50]	τοῖς θεοῖς δεκατευθὲν ἀργύριον τετρακοσίων	οὐ	μεῖον γενέσθαι ταλάντων. ~Ἔτι δ´
[4, 16]	ἦν ἐντὸς μὲν μυρίων δραχμῶν,	οὐ	μεῖον δὲ πέντε καὶ ἑβδομήκοντα
[4, 16]	τῶν ἑπτακισχιλίων καὶ πεντακοσίων δραχμῶν,	οὐ	μείονα δὲ μνῶν πεντήκοντα. τούτων
[4, 6]	ὁ δὲ Λεύκιος ὁ πρεσβύτερος	οὐ	μείων ἑπτακαιεικοσαέτους· οὐκ ἄρα νηπίους
[4, 43]	αὐτοῖς ἀκινδύνου. ἧκε δὲ κἀκείνοις	οὐ	μετὰ πολὺν χρόνον ἔτι πλείω
[4, 55]	πράγματι καὶ μέγαν ἔχοντι κίνδυνον,	οὐ	μὴν ἀδυνάτῳ γε, συγχωρήσαντος τοῦ
[4, 82]	αὐτὸ τοῦτο ὑπολαβεῖν, ὧν Ταρκύνιος	οὐ	μίαν ἡμέραν, ἀλλὰ πέμπτον καὶ
[4, 22]	τῆς αὐξήσεως τοῦ πολιτικοῦ συντάγματος	οὐ	μικρὰν πρόνοιαν οὗτος ὁ βασιλεὺς
[4, 40]	τε βουλομένους τὸ δημοτικὸν ἰσχύος	οὐ	μικρᾶς ἐπειλημμένον ἐκ τῆς Τυλλίου
[4, 26]	καὶ αὐτὸ ποιήσαιτ´ ἄν τις	οὐ	μικρὸν τεκμήριον τοῦ μὴ βαρβάρους
[4, 1]	ΤΕΤΑΡΤΟΣ. ~Βασιλεὺς μὲν δὴ Ταρκύνιος	οὐ	μικρῶν οὐδ´ ὀλίγων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν
[4, 45]	ἀλλὰ διὰ τῶν ὅπλων κτησαμένοις,	οὐ	μόνον ἐπιχωρίου δεῖ φυλακῆς, ἀλλὰ
[4, 16]	τούτων δ´ ἐμείωσε τὸν ὁπλισμὸν	οὐ	μόνον τοῖς θώραξιν, ὥσπερ τῶν
[4, 3]	δι´ ἑαυτοῦ τούτῳ πράττειν ἐπέσκηπτεν,	οὐ	μόνον τὸν ἴδιον οἶκον ἐπιτρέπων,
[4, 76]	εἰς ἐκκλησίαν. ὄχλου δὲ συναχθέντος	οὐ	μόνον τοῦ κατ´ ἀγορὰν τότ´
[4, 29]	δι´ ἀρετήν· οὗ σὺ κληρονομεῖν	οὐ	μόνον τῶν χρημάτων, ἀλλὰ καὶ
[4, 29]	ἀδικεῖν ὀκνῇ, βασιλείας γε χάριν	οὐ	νέμεσις ἅπαντα τολμᾶν. ~Τοιαῦτα τῆς
[4, 2]	καθήκουσι χρόνοις. τοῦτο τὸ μύθευμα	οὐ	πάνυ τι πιστὸν εἶναι δοκοῦν
[4, 40]	νόμιμα κινῆσαι, τὴν ἀρχὴν λαβόντα	οὐ	παρὰ τῆς βουλῆς καὶ τοῦ
[4, 82]	τοῦ βίου, ἡμῖν δ´ ἆρ´	οὐ	παραστήσεται τὸ αὐτὸ τοῦτο ὑπολαβεῖν,
[4, 47]	σύνεδροι, κινδύνων τὸν μέγιστον τρέχουσιν	οὐ	περὶ ἐμοῦ σκεπτέον ἐστὶ νυνί,
[4, 35]	γὰρ πεῖσον αὐτοὺς εἶναι χρηστοὺς	οὐ	πεφύκασι φέρειν οἱ λόγοι. ~Ὑμῶν
[4, 6]	δὴ παρεγένετο μὲν εἰς Ῥώμην	οὐ	πλείω τῶν πέντε καὶ εἴκοσι
[4, 29]	ἀξιοῖς τὰ πολιτικὰ πράττειν, ὃς	οὐ	πολλοῖς ἀποδεῖς ἔτεσι πεντηκονταέτης εἶναι;
[4, 83]	πονηρὰς τροφὰς τὸ φιλοτύραννον ἐμπέφυκεν	οὐ	πολλοῖς οὖσι μὰ Δία, μεγάλαις
[4, 1]	πάντα τὰ περὶ τὴν ἄνθρωπον	οὐ	πολλοῖς χρόνοις ὕστερον ἐλευθέραν αὐτὴν
[4, 30]	γάμων διαπραξάμενος ἀπέρχεται. διελθόντος δ´	οὐ	πολλοῦ μετὰ ταῦτα χρόνου τοῖς
[4, 51]	τεθαρρηκότες ἀντεπεξῄεσαν τούς τε πολεμίους	οὐ	πολλοὺς ὁρῶντες καὶ τὴν ἑαυτῶν
[4, 38]	φρονιμώτερον προῆλθεν ἐκ τῆς οἰκίας	οὐ	πολλοὺς περὶ ἑαυτὸν ἔχων. ἐλθὼν
[4, 13]	τὸν περιέχοντα Ἀθηναίων τὸ ἄστυ,	οὐ	πολλῷ τινι μείζων ὁ τῆς
[4, 32]	τὰ κοινὰ πράττειν ἀδύνατον, ὃς	οὐ	πολὺ ἀπέχω πεντηκονταετίας; κατάβαλε {δὲ}
[4, 62]	ἐξ αὐτῶν κατέκαυσε· καὶ μετ´	οὐ	πολὺν χρόνον τὰς λοιπὰς ἓξ
[4, 28]	ἐπὶ τὰς ἀνοσίους πράξεις τὸν	οὐ	πονηρὸν εἶναι πεφυκότα παρακαλούσης, ἀλλ´
[4, 24]	καὶ προβέβληνται τὸ ἔθος, ὡς	οὐ	πρέπον ἡγεμονικῇ πόλει καὶ παντὸς
[4, 4]	δ´ αὐτῇ νεανίας μὲν υἱὸς	οὐ	πρὸ πολλοῦ τετελευτηκὼς χρόνου, παιδία
[4, 48]	Τύρνος, οἷα δὴ τὴν ἐπιβουλὴν	οὐ	προεγνωκώς, ἄσμενος τὴν ἐξέτασιν ἔφη
[4, 62]	εἴτε δαιμόνων εὐνοίᾳ δωρηθέν· ὅπερ	οὐ	πρὸς ὀλίγον καιρόν, ἀλλ´ εἰς
[4, 30]	εἰς ἑαυτὸν ἐξαμαρτάνειν· ὡς δ´	οὐ	προσεῖχεν αὐτῷ τὴν διάνοιαν, ἀλλ´
[4, 75]	κατὰ μέρος πολλὰ ὄντα καὶ	οὐ	ῥᾴδια νῦν δι´ ἀκριβείας ἐξετασθῆναι·
[4, 73]	ἐν ᾧ μεθαρμόσασθαι πόλεως κόσμον	οὐ	ῥᾴδιον, ἥ τε πεῖρα τῆς
[4, 82]	σωμάτων, οὐ χρημάτων, οὐχ ὅπλων,	οὐ	στρατηγῶν, οὐ τῆς ἄλλης τῆς
[4, 82]	προθυμίας χωρήσωμεν ἐπὶ τὰ ἔργα,	οὐ	σωμάτων, οὐ χρημάτων, οὐχ ὅπλων,
[4, 11]	ὥσπερ τὰ πατρῷα ἀποστερούμενοι καὶ	οὐ	τἀλλότρια ἀποδιδόντες· οἱ δ´ ἀνειμένοι
[4, 7]	ἑτέραις αὐτὰ λύειν ἐπειράθησαν ἀτοπίαις,	οὐ	Τανακυλίδα ποιοῦντες μητέρα τῶν παιδίων,
[4, 23]	οἴονται τοῦ δούλου διαφέρειν, ἀλλ´	οὐ	τῇ τύχῃ· ἔπειτ´ εἰ μὴ
[4, 34]	ἐπενέγκαντες, τὴν ἑαυτῶν, Ταρκύνιε, κτῆσιν,	οὐ	τὴν ὑμετέραν· ὥσπερ γε καὶ
[4, 82]	χρημάτων, οὐχ ὅπλων, οὐ στρατηγῶν,	οὐ	τῆς ἄλλης τῆς εἰς τὰ
[4, 34]	ἀλλ´ ὁ δῆμος ὁ Ῥωμαίων	οὐ	τὸν διάδοχον τοῦ πατρός, ἀλλὰ
[4, 4]	δύστηνα ταυτὶ παιδία καταλείπεται κίνδυνον	οὐ	τὸν ἐλάχιστον ὑπὲρ τῆς ψυχῆς
[4, 14]	ἱερὰ συντελοῦσιν ἐν τοῖς προνωπίοις	οὐ	τοὺς ἐλευθέρους, ἀλλὰ τοὺς δούλους
[4, 21]	δημοτικώτερον, ἀνάγκαις τισὶ βιασθεὶς ἰσχυραῖς,	οὐ	τῶν λόχων καταλυθέντων, ἀλλὰ τῆς
[4, 34]	τι τοιοῦτον εἰπεῖν ἔχεις, τί	οὐ	φέρεις τὰς συνθήκας εἰς μέσον;
[4, 7]	δὲ τὸ μῆκος τῶν βίων	οὐ	φέρουσιν οἱ καθ´ ἡμᾶς τόποι.
[4, 36]	Ταρκύνιος οὑτοσὶ τὰ πράγματα παραλαβών,	οὐ	φθονῶ τῇ πόλει βελτίονος ἡγεμόνος·
[4, 83]	εἰ ψηφιεῖσθε τῇ πατρίδι βοηθεῖν,	οὐ	φόβος ὁ καθέξων ἔσται παρὰ
[4, 77]	τεταράχθαι δόξω τὴν διάνοιαν, ἀνὴρ	οὐ	φρενήρης περὶ τῶν μεγίστων ἐπιχειρῶν
[4, 83]	καθέξων ἔσται παρὰ τοῖς τυράννοις,	οὐ	χάρις, οὐχ ἕτερόν τι τῶν
[4, 81]	ἡμῖν ἔσται τότε, τί δ´	οὐ	χεῖρον; τρεῖς γὰρ ἐξ ἑνὸς
[4, 82]	ἐπὶ τὰ ἔργα, οὐ σωμάτων,	οὐ	χρημάτων, οὐχ ὅπλων, οὐ στρατηγῶν,
[4, 15]	τὰς πάσας γενέσθαι λέγει καὶ	οὐ	χωρίζει τῶν μοιρῶν τὸν ἀριθμόν.
[4, 64]	υἱὸν εἶναί φησιν Ἠγερίου, περὶ	οὗ	δεδήλωκα πρότερον, ὅτι Ταρκυνίῳ τῷ
[4, 40]	ὅτι θεοφιλὴς ἦν ἁνήρ, ἐξ	οὗ	καὶ ἡ περὶ τῆς γενέσεως
[4, 1]	Λάκων ἄρχοντος Ἀθήνησιν Ἀρχεστρατίδου· περὶ	οὗ	καιρὸς ἤδη λέγειν, ἃ κατ´
[4, 7]	τὰ Ῥωμαϊκὰ συνταξάμενοι πλὴν ἑνός,	οὗ	μετὰ μικρὸν ἐρῶ τοὔνομα. ὡμολόγηται
[4, 67]	τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον ἠλίθιος· ὑπὲρ	οὗ	μικρὰ προειπεῖν ἀναγκαῖον, ἐπειδὴ τοῦτον
[4, 20]	ὀργὴν ἐπράυνε πλεονέκτημα δωρησάμενος, ἐξ	οὗ	πάσης ἔμελλον τῆς πολιτείας ἔσεσθαι
[4, 4]	σοῦ τὴν πόλιν ἐπιτροπεύεσθαι, ὑφ´	οὗ	πολλάκις ἤδη καὶ πρότερον ἐπετροπεύθη.
[4, 29]	τῆς πόλεως ἐξεγένετο δι´ ἀρετήν·	οὗ	σὺ κληρονομεῖν οὐ μόνον τῶν
[4, 15]	δέ τι τοὺς ἀνήβους. ἐξ	οὗ	συναριθμηθέντος ὑπὸ τῶν ἐφεστηκότων τοῖς
[4, 78]	πρότερον ἡμῖν ἐξεγένετο μεταλαβεῖν, ἐξ	οὗ	Ταρκύνιος τὴν ἀρχὴν κατέσχεν, οὔθ´
[4, 68]	τὸ προσποίημα τῆς ἀνοίας, ἐξ	οὗ	ταύτης ἔτυχε τῆς ἐπωνυμίας· τοῦτ´
[4, 39]	ὄντος πάνυ τοῦ στενωποῦ, δι´	οὗ	τὴν ἀπήνην ἔδει διελθεῖν, αἱ
[4, 25]	τοῖς βαρβάροις καὶ φοβεροί. παρ´	οὗ	τὸ παράδειγμα λαβόντες Ἴωνές θ´
[4, 68]	τὸν ἐξ ἐκείνου χρόνον, ἕως	{οὗ}	τὸν ἐπιτήδειον ἔδοξε καιρὸν ἔχειν,
[4, 45]	ἀπηλλάχθαι τῶν ὁμολογιῶν οἰομένους, ἐξ	οὗ	Τύλλιος ἐτελεύτησε, πρὸς ὃν ἐποιήσαντο
[4, 71]	δ´ ὑπολαβών· Ἐγώ, φησίν, ὦ	Οὐαλέριε.	τῶν γὰρ Κελερίων ἄρχων εἰμί,
[4, 67]	δέ τις ἐν αὐτοῖς Πόπλιος	Οὐαλέριος	ἑνὸς τῶν ἅμα Τατίῳ παραγενομένων
[4, 71]	λέξαντος αὐτοῦ παραλαβὼν τὸν λόγον	Οὐαλέριος,	Τὰ μὲν ἄλλα, ἔφησεν, ὀρθῶς
[4, 70]	~Τότε δ´ ὡς ἤκουσε τοῦ	Οὐαλερίου	τὰ συμβάντα τῇ Λουκρητίᾳ καὶ
[4, 70]	ἅμα τῷ Κολλατίνῳ τε καὶ	Οὐαλερίῳ.	ὡς δ´ εἰσῆλθεν ὁ μὲν
[4, 62]	ἀκροστιχίσι· λέγω δ´ ἃ Τερέντιος	Οὐάρρων	ἱστόρηκεν ἐν τῇ θεολογικῇ πραγματείᾳ.
[4, 50]	καὶ οὔτ´ ἐπικουρίαν οὐδεμίαν προσλαβόντες	οὐδ´	ἀναπαύσεως τυγχάνοντες, ἀλλὰ καὶ μεθ´
[4, 78]	φανερώτατα τῶν ἔργων αὐτοῦ καὶ	οὐδ´	ἀπολογίας οὐδεμιᾶς δυνάμενα τυχεῖν, ταῦθ´
[4, 50]	καὶ τὸ τῶν θεραπόντων πλῆθος	οὐδ´	ἀριθμηθῆναι ῥᾴδιον τοῖς στρατιώταις ἐπέτρεψεν
[4, 4]	κοινῶν καὶ πολιτικῶν ἐπισκήψας, ἀλλ´	οὐδ´	ἀσπάσασθαί τινα ἡμῶν καὶ προσαγορεῦσαι
[4, 79]	διὰ τῶν αὐτῶν φαρμάκων ἀποκτείνας	οὐδ´	ἀφοσιώσασθαι τῶν φαρμακειῶν ἀμφοτέρων τὰς
[4, 47]	δὲ κηδεστὴν ἠξίωσε λαβεῖν, ὃς	οὐδ´	εἰς τρίτον πάππον ἀνενεγκεῖν ἔχει
[4, 34]	οὐδεὶς ἡγήσατό με πώποτ´ ἀδικεῖν,	οὐδ´	ἐκβαλεῖν με τῆς ἀρχῆς ἐπεχείρησεν
[4, 38]	ἀναίδεια, εἶπεν, ὦ Τύλλιε, ὃς	οὐδ´	ἐλεύθερος ὤν, ἀλλὰ δοῦλος ἐκ
[4, 77]	γένοιτο ἐκποδῶν, ἀφανεῖ θανάτῳ διαχρησάμενος,	οὐδ´	ἐμοῦ δῆλος ἦν φεισόμενος ἐρήμου
[4, 4]	ἄλλοις αὐτοῦ φίλοις καὶ συγγενέσιν	οὐδ´	ἡμῖν ταῖς ἀθλίαις γυναιξίν· ἀλλὰ
[4, 34]	Ῥωμαῖοι ταῦτά μου πράττειν βουλομένου	οὐδ´	ἠξίωσαν ἕτερόν τινα τῶν κοινῶν
[4, 51]	ἢ παρέδοσαν ἑαυτούς. ἀντέσχον δ´	οὐδ´	οἱ καταλειφθέντες ἐπὶ τοῦ χάρακος,
[4, 1]	μὲν δὴ Ταρκύνιος οὐ μικρῶν	οὐδ´	ὀλίγων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιος γενόμενος,
[4, 61]	τοῦ μήκους παρὰ τὸ πλάτος	οὐδ´	ὅλων πεντεκαίδεκα ποδῶν. ἐπὶ γὰρ
[4, 4]	τρόπον ὑπ´ αὐτῶν· ἔσται γ´	οὐδ´	ὑμῖν ἀσφαλὴς ὁ βίος, οἷς
[4, 70]	ὄντας οὐ λόγων ἔφη δεῖν	οὐδ´	ὑποσχέσεων, ἀλλ´ ἔργων, εἴ τι
[4, 79]	οὔθ´ Ἑλλάδος οὔτε βαρβάρου γῆς	οὐδαμόθι	γενόμενα πρῶτος εἰς τὴν Ῥωμαίων
[4, 29]	κακῶς ἔχοντα αὐτῷ τυγχάνει καὶ	οὐδὲ	αὐτὸς αὐτά γε ἀγνοεῖς. καὶ
[4, 30]	φροντὶς ἦν, χρήμασιν ἐξωνούμενοι καὶ	οὐδὲ	ἀφανῶς ἕκαστα τούτων πράττοντες. ταῦτα
[4, 7]	ταύτην ἔχουσι τὴν ἡλικίαν ἄπιστος·	οὐδὲ	γὰρ ἄπαις ἦν, ὥστ´ ἐκ
[4, 35]	νῦν ἥκεις μου κατηγορῶν καὶ	οὐδὲ	νῦν, ὅπου δεῖ. οὐ γὰρ
[4, 62]	αἰτεῖν περὶ τῶν ἐλαττόνων, ἣν	οὐδὲ	περὶ τῶν πλειόνων ἐδυνήθη λαβεῖν,
[4, 41]	αὐτός· οὔτε τοῖς προσιοῦσιν εὐμενὴς	οὐδὲ	πρᾷος ἦν, ἀλλ´ οἷα δὴ
[4, 33]	ὅτι κρατήσαντες ἐκεῖνοι τῆς ἀρχῆς	οὐδὲ	σπέρμα τοῦ Ταρκυνιείου καταλείψουσι γένους.
[4, 61]	παρακρούσασθαι τοὺς ἄνδρας ὁ μάντις	οὐδὲ	σφετερίσασθαι τὸν οἰωνὸν λέγει πρὸς
[4, 23]	τε διαφέρειν οἰομένους τῶν ἄλλων	οὐδὲ	τὰ ἐν ποσὶ καὶ κοινότατα
[4, 42]	ἀναρπαζόμενοι, λόγου ἄξιοι ἄνδρες, ὧν	οὐδὲ	τὰ σώματα ἐφάνη. ἐπεὶ δὲ
[4, 43]	τὰ συμβόλαια, πάντας ἀνεῖλε· καὶ	οὐδὲ	τὰς σανίδας, ἐν αἷς ἦσαν
[4, 46]	δεινὰς κατηγορίας τελευτῶν ἐδίδασκεν, ὡς	οὐδὲ	τὴν βασιλείαν εἶχε τὴν Ῥωμαίων
[4, 81]	βαράθροις δαπανωμένους, ἀνάπαυσιν τῶν κακῶν	οὐδὲ	τὴν ἐλαχίστην λαμβάνοντας; τίς οὖν
[4, 9]	οὔτε τὴν ἐμαυτοῦ προδώσω πίστιν	οὐδὲ	τὴν τῶν παιδίων ἐρημίαν ἐγκαταλείψω
[4, 4]	φονεύσαντες αὐτὸν τὴν ἀρχὴν κατάσχωσιν,	οὐδὲ	τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ φίλοις καὶ
[4, 56]	χρὴ ποιεῖν. ὁ δὲ Ταρκύνιος	οὐδὲ	τὸν θεράποντα γινώσκειν βουλόμενος, ἃ
[4, 31]	καὶ πάντα τρόπον διαφθείρας, καὶ	οὐδὲ	τότε μέντοι σαυτῷ πράττειν τὴν
[4, 42]	τιμὰς τοὺς ἰδίους ἑταίρους. καὶ	οὐδὲ	τούτοις μέντοι τοῖς ἀνδράσιν οὔτε
[4, 23]	ἀγχίστροφον, καὶ οὐδενὶ ῥᾴδιον εἰπεῖν	οὐδὲ	τῶν πάνυ μακαρίων μέχρι τίνος
[4, 57]	ἐπὶ τῇ παραδόξῳ συμφορᾷ καὶ	οὐδὲ	φωνὴν ὑπὸ τοῦ κακοῦ ῥῆξαι
[4, 36]	ἀπέδωκα διαγινώσκειν, ὃ τῶν ἔμπροσθεν	οὐδεὶς	ἐποίησε βασιλέων. ἀλλ´ ἔοικεν ἀδίκημα
[4, 34]	ἐν ᾧ τετταρακονταετεῖ γεγονότι Ῥωμαίων	οὐδεὶς	ἡγήσατό με πώποτ´ ἀδικεῖν, οὐδ´
[4, 71]	ἀποδέδοται τοῦτο πράττειν· ἡμῶν δ´	οὐδεὶς	οὐδεμίαν ἀρχὴν ἔχει. Ὁ δ´
[4, 33]	γένους. κηδεμὼν δὲ καὶ φύλαξ	οὐδεὶς	ὑμῶν ἕτερος ἦν, ὅτι μὴ
[4, 36]	ᾗ κέχρημαι περὶ τὴν ἀρχήν,	οὐδεὶς	φέρειν δύναταί μου; τίς μέντοι
[4, 84]	γνώμην ὁ δῆμος, καὶ ψῆφος	οὐδεμία	ἐγένετο ἐναντία. μετὰ τοῦτο παρελθὼν
[4, 44]	τὰ ἔργα τριβόμενος ὁ λεὼς	οὐδεμίαν	ἀνάπαυσιν ἐλάμβανεν· ὥσθ´ οἱ πατρίκιοι
[4, 22]	φύσιν τ´ ἢ τύχην αὐτῶν	οὐδεμίαν	ἀπαξιοῦντες, εἰς πολυανθρωπίαν προήγαγον τὴν
[4, 71]	τοῦτο πράττειν· ἡμῶν δ´ οὐδεὶς	οὐδεμίαν	ἀρχὴν ἔχει. Ὁ δ´ ὑπολαβών·
[4, 4]	ἅπαντας ἐξενεχθῆναι παρασκευάσωμεν, ὅτι πληγὴν	οὐδεμίαν	ἔχει καίριον, οἵ τ´ ἰατροὶ
[4, 73]	καὶ ἐξ ἀγαθῶν, καινὴν μὲν	οὐδεμίαν	οἴομαι δεῖν ἡμᾶς καθίστασθαι πολιτείαν
[4, 7]	ἀλλὰ Γεγανίαν τινά, περὶ ἧς	οὐδεμίαν	παρειλήφαμεν ἱστορίαν· ἄωρος δὴ γίνεται
[4, 66]	περιπεσοῦσα τέως μὲν ἔκλαιε φωνὴν	οὐδεμίαν	προϊεμένη, ἔπειτ´ ἀνιστάντος αὐτὴν τοῦ
[4, 50]	τὰ σώματα καὶ οὔτ´ ἐπικουρίαν	οὐδεμίαν	προσλαβόντες οὐδ´ ἀναπαύσεως τυγχάνοντες, ἀλλὰ
[4, 78]	ἔργων αὐτοῦ καὶ οὐδ´ ἀπολογίας	οὐδεμιᾶς	δυνάμενα τυχεῖν, ταῦθ´ ὑμᾶς ὑπομνήσω.
[4, 84]	ποικίλα τὴν ἑκάστου ψυχὴν κατελάμβανεν	οὐδὲν	ἀλλήλοις ἐοικότα· λύπαι τε γὰρ
[4, 80]	σημείων καλῶν γενομένων, ὧν χωρὶς	οὐδὲν	ἂν γένοιτο τῆς ἀνθρωπίνης σπουδῆς
[4, 83]	οἳ μὴ καλούντων μὲν ἡμῶν	οὐδὲν	ἀξιώσουσι πολυπραγμονεῖν, ἐὰν δ´ ἀρετῆς
[4, 56]	ταῦτα ποιήσας ἀπέστειλε τὸν ἄγγελον	οὐδὲν	ἀποκρινάμενος τῷ πολλάκις ἐπερωτῶντι, τὴν
[4, 10]	καὶ φανερῶς λαβόντα κατέχειν. ἀλλ´	οὐδὲν	αὐτοῖς ἐγένετο προὔργου τῶν λελογισμένων·
[4, 5]	τοῖς δεδρακόσιν ἀπεχθομένους, τελευτῶσα εἶπεν	οὐδὲν	αὐτοῖς ἐκ τῶν ἀνοσίων ἐπιβουλευμάτων
[4, 40]	ἀρχήν, οὐκ εἴασε τῶν νομίμων	οὐδὲν	αὐτῷ γενέσθαι· ἀλλ´ ἡ γυνὴ
[4, 67]	τί τῆς ἐπωνυμίας ταύτης ἔτυχεν	οὐδὲν	αὐτῷ προσηκούσης. ~Τῷ ἀνδρὶ τούτῳ
[4, 57]	οἱ πεμφθέντες ἐπὶ τὴν ἔρευναν·	οὐδὲν	γὰρ ἀντεῖπεν ὁ Πέτρων, ἀλλ´
[4, 4]	δὲ τὸν παρόντα κίνδυνον διασκεδάσωμεν,	οὐδὲν	γὰρ ἔτι τῶν ἐχθρῶν ἰσχυρόν
[4, 9]	ἣν ὁ πάππος κατέλιπεν ἀρχήν.	οὐδὲν	γὰρ τοσοῦτον ἀπολαύσειαν ἂν ἐκ
[4, 59]	τί βούλεται σημαίνειν τὸ τέρας.	οὐδὲν	δ´ αὐτῶν ἀποφαινομένων, ἀλλὰ Τυρρηνοῖς
[4, 36]	πολλάκις ἀπολελόγημαι πρὸς ὑμᾶς. ἀλλ´	οὐδὲν	δεῖ τούτων νυνὶ τῶν λόγων·
[4, 13]	που μάλιστα τὸν ἀριθμόν, ὧν	οὐδὲν	δέομαι μεμνῆσθαι κατὰ τὸ παρόν.
[4, 9]	δέοντα καὶ ποιήσουσιν, ὅσα προσήκει,	οὐδὲν	δέομαι πλείω λέγειν· ἃ δὲ
[4, 9]	μικρῶν ὄντων οὔτ´ ὀλίγων, οὓς	οὐδὲν	δέομαι πρὸς εἰδότας ὑμᾶς λέγειν,
[4, 24]	κυρίων γενομένων ἐκέκτηντο τοὺς δούλους.	οὐδὲν	δὴ πρᾶγμα ποιεῖν αἰσχύνης ἢ
[4, 67]	κατεσχηκότων τὴν οἰκίαν αὐτοῦ κακῶν	οὐδὲν	εἰδὼς καὶ σὺν αὐτῷ Λεύκιος
[4, 36]	βασιλέων. ἀλλ´ ἔοικεν ἀδίκημα μὲν	οὐδὲν	εἶναι, δι´ ὃ δυσχεραίνουσί μοί
[4, 27]	καὶ λιτανείαις παρῃτοῦντο τὴν ὀργήν,	οὐδὲν	ἐν τῷ παρόντι ἀτυχήσειν. ταῦτ´
[4, 9]	ἄπολιν ὄντα με παραλαβὼν ἐξέθρεψεν	οὐδὲν	ἐνδεέστερον ἄγων τῶν αὑτοῦ τέκνων
[4, 6]	αὐτῶν ταύτην ἐξενηνόχασι τὴν ἱστορίαν	οὐδὲν	ἐξητακότες τῶν ἀναιρούντων αὐτὴν ἀδυνάτων
[4, 44]	καταγαγεῖν, τὸν δ´ ἀμφιθέατρον ἱππόδρομον	οὐδὲν	ἔξω τῶν κρηπίδων ἔχοντα παστάσιν
[4, 28]	τὴν ἀνανδρίαν κακιζούσης· ὡς δ´	οὐδὲν	ἐπέραινον οὔτε αἱ τῆς σώφρονος
[4, 61]	τὰς ὑπὲρ τῆς εὑρέσεως ἐρωτήσεις	οὐδὲν	ἐπιταραττόμενοι τὴν γνώμην οἱ πρέσβεις
[4, 29]	δι´ ὅρκων, οὓς ἐκείνη προῃρεῖτο,	οὐδὲν	ἔτι αἰσχυνθεῖσα λέγει πρὸς αὐτόν·
[4, 52]	διέφθαρται τὸ ἕτερον αὐτῶν στράτευμα,	οὐδὲν	ἔτι ἀπεδείξαντο γενναῖον ἔργον, ἀλλ´
[4, 30]	ταλαίπωρον. Μετὰ τοῦτο τὸ ἔργον	οὐδὲν	ἔτι διαμελλήσας ὁ Ταρκύνιος ἐπάγεται
[4, 71]	τὸν αὐτὸν ὅρκον· οἱ δ´	οὐδὲν	ἔτι ἐνδοιάσαντες ἀνίσταντο καὶ τὸ
[4, 63]	Σιγνίαν δὲ Τίτῳ, δέος ἅτε	οὐδὲν	ἔτι περὶ τῆς ἀρχῆς ἔχων,
[4, 17]	τάξεως συστρατεύεσθαι. τέτταρας δὲ λόχους	οὐδὲν	ἔχοντας ὅπλον ἀκολουθεῖν ἐκέλευσε τοῖς
[4, 36]	τούτων μὲν τῶν τυραννικῶν ἀδικημάτων	οὐδὲν	ἔχουσιν εἰπεῖν ὑπ´ ἐμοῦ γεγονός,
[4, 29]	ὥσπερ γε κἀμοὶ ψοφοδεὴς καὶ	οὐδὲν	ἔχων ἀνδρὸς ἀνήρ, ὅς με
[4, 40]	ἄλλων ἁπάντων διαφθαρέντων μόνη διέμεινεν	οὐδὲν	λωβηθεῖσα ὑπὸ τοῦ πυρός. καὶ
[4, 68]	πατέρα διεχρήσατο ἀφανεῖ θανάτῳ δι´	οὐδὲν	μὲν ἀδίκημα, τοῦ δὲ πλούτου
[4, 58]	καὶ τὰ ὅμοια τούτοις κατεψηφικότων,	οὐδὲν	ὁ Ταρκύνιος ὧν προσεδόκων τε
[4, 28]	καὶ ὀδυρομένης· ὁ δ´ ἐπιεικὴς	οὐδὲν	οἰόμενος δεῖν ἐξαμαρτάνειν εἰς τὸν
[4, 74]	ἡγεμονίαν τῶν θυηπολιῶν, ἄλλο δ´	οὐδέν.	~Ὃν δὲ τρόπον ἔσται τούτων
[4, 81]	τροφαί, πολιτικὸν δὲ καὶ μέτριον	οὐδὲν	οὔτ´ ἰδεῖν ἐξεγένετο πώποτε πραττόμενον
[4, 42]	τοῖς ἀνδράσιν οὔτε πράττειν ἐπέτρεπεν	οὐδὲν	οὔτε λέγειν ὅ τι μὴ
[4, 11]	ἀποκτεῖναί με συνομνύμενοι ἀδίκημα μὲν	οὐδὲν	οὔτε μεῖζον οὔτ´ ἔλαττον ἔχοντες
[4, 4]	περὶ τῶν ἰδίων πραγμάτων διαθέμενος	οὐδὲν	οὔτε περὶ τῶν κοινῶν καὶ
[4, 62]	ἀνδράσι ποιεῖσθαι. συνελόντι δ´ εἰπεῖν	οὐδὲν	οὕτω Ῥωμαῖοι φυλάττουσιν οὔθ´ ὅσιον
[4, 33]	ἐρημίας, ὃν νῦν ἀλλότριον καὶ	οὐδὲν	προσήκοντα ἀποκαλεῖς. τοιούτοις μέντοι πράγμασιν
[4, 34]	τὰ πράγματα ξένον ὄντα καὶ	οὐδὲν	προσήκοντα τῷ πρότερον βασιλεῖ· καίτοι
[4, 68]	μετέλαβε καὶ φύσιν εἶχε πρὸς	οὐδὲν	τῶν καλῶν ἀντιπράττουσαν. ἐπεὶ δὲ
[4, 43]	δίκαια παρ´ ἀλλήλων ἐλάμβανον καὶ	οὐδὲν	ὑπὸ τῶν πατρικίων ὡς πρότερον
[4, 60]	ὑμῖν ὁ πατὴρ διελεῖται καὶ	οὐδὲν	ψεύσεται· μάντει γὰρ οὐ θέμις·
[4, 13]	καὶ οὐχ ἕξει βέβαιον σημεῖον	οὐδέν,	ᾧ διαγνώσεται, μέχρι ποῦ προβαίνουσα
[4, 3]	ἐξητάσθη πιστὸς καὶ δίκαιος, καὶ	οὐδὲν	ᾤοντο διαφέρειν οἱ δημόται Ταρκύνιον
[4, 74]	θεῶν ἕνεκα λήψονται· λυπήσει γὰρ	οὐδέν´,	ἐὰν γένηται σπάνια· θρόνον δὲ
[4, 34]	ἀλλ´ οὔτε τούτους οὔτ´ ἄλλον	οὐδένα	ἀδικῶ. μάρτυς δὲ τῆς ἐκ
[4, 56]	τὴν ἀρχὴν κατάσχοι, λόγον μὲν	οὐδένα	ἀπέστειλεν, ἀκολουθεῖν δὲ τὸν ἥκοντα
[4, 58]	ὢν ἔδρασεν. οὔτε γὰρ ἀπέκτεινεν	οὐδένα	Γαβίων οὔτ´ ἐξήλασε τῆς πόλεως
[4, 10]	ὡρισμένῳ τινὶ χρόνῳ, καὶ τοὺς	οὐδένα	κλῆρον ἔχοντας τῶν πολιτῶν πρὸς
[4, 66]	οὔτε προσαγορεύουσα κατὰ τὰς συναντήσεις	οὐδένα	τῶν ἀσπαζομένων οὔτ´ ἀποκρινομένη τοῖς
[4, 9]	δὲ τῆς δικαιοσύνης καὶ αὐτὸς	οὐδένα	χρόνον ἀνήσω τῆς ἁπάντων προνοούμενος
[4, 23]	πρᾶγμα εὐτυχία καὶ ἀγχίστροφον, καὶ	οὐδενὶ	ῥᾴδιον εἰπεῖν οὐδὲ τῶν πάνυ
[4, 85]	πολίτας ἐπὶ τὴν ἐλευθερίαν παρακαλῶν,	οὐδενὶ	τῶν ἄλλων φράσας ἠπείγετο τοὺς
[4, 41]	δ´ ἐν ἀγορᾷ. προσελθεῖν δ´	οὐδενὶ	τῶν βουλομένων ἐπέτρεπεν, εἰ μή
[4, 82]	δὲ τῆς ἐπιχειρήσεως τῶν πατρικίων,	οὐδενὸς	δ´ ἡμῖν ἐλλείψοντος, ἐὰν ἐκ
[4, 31]	ἀπολωλεκὸς φῦλον, ᾧ τῶν κοινῶν	οὐδενὸς	ἔμελε, καταμισθοδοτήσας καὶ πάντα τρόπον
[4, 69]	ὥσπερ αὐλὸν χρυσῆν ῥάβδον ἐνέθηκεν	οὐδενὸς	ἐπισταμένου· μετὰ τοῦτ´ ἠρώτων τὸν
[4, 42]	τότε μαθόντες, ὅτι τῶν κοινῶν	οὐδενὸς	ἔτι μετεῖχον, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ
[4, 47]	δ´ ὁ Ταρκύνιος τούτων μὲν	οὐδενὸς	ἔφη δεῖν τοῖς πράγμασιν, ἰδίαν
[4, 9]	ἰδίαν ἀρχὴν ἐμαυτῷ κατασκευαζόμενος, ἧς	οὐδενὸς	ἧττον ἄξιος ἦν βουληθεὶς τυγχάνειν,
[4, 23]	καὶ μεγάλων πραγμάτων ἑαυτὴν ἀξιούσῃ	οὐδενὸς	οὕτω δεῖ πράγματος ὡς πολυανθρωπίας,
[4, 30]	δημοτικοῦ πλήθους τοὺς ἀπορωτάτους, οἷς	οὐδενὸς	τῶν δικαίων φροντὶς ἦν, χρήμασιν
[4, 2]	καὶ δὴ καὶ τὰ μαντικὰ	οὐδενὸς	χεῖρον Τυρρηνῶν ἐπισταμένην εἰπεῖν πρὸς
[4, 3]	καὶ λόγῳ τὰ βουλευθέντα ἐξενεγκεῖν	οὐδενὸς	χείρων ἁπάσαις θ´ ἁρμόσαι ταῖς
[4, 19]	μεμερισμένοις, στρατεύεσθαί τε πλείους στρατείας	οὐδέποτε	ἀναπαυομένους καὶ χρήματα πλείω τῶν
[4, 23]	τῶν ἐλευθερουμένων ἐπιτραφήσεσθαι νεότητα καὶ	οὐδέποτε	ἀπορήσειν τὴν πόλιν οἰκείων ὅπλων,
[4, 72]	πόλεων· οἱ δὲ τούτων μὲν	οὐδετέραν	προῃροῦντο τῶν πολιτειῶν, δημοκρατίαν δὲ
[4, 44]	ἐπελανθάνοντο ἀλγεινῶν· κωλύειν μὲν γὰρ	οὐδέτεροι	τὰ γινόμενα ἐπεχείρουν. ~Λογιζόμενος δ´
[4, 35]	καλεῖν με εἰς διαδικασίαν· ὧν	οὐδέτερον	ἐποίησας, ἀλλὰ τοσούτοις χρόνοις ὕστερον
[4, 29]	γένους ἀξία. ἢ τούτων μὲν	οὐδέτερον,	ἡ δ´ ἀσθενὴς ἔτι καὶ
[4, 15]	προστιθεὶς αὐταῖς τέτταρας· ὡς δὲ	Οὐεννώνιος	ἱστόρηκεν, εἰς μίαν τε καὶ
[4, 79]	ὁμολογίας· ἀνόσια καὶ ἐξάγιστα καὶ	οὔθ´	Ἑλλάδος οὔτε βαρβάρου γῆς οὐδαμόθι
[4, 34]	ἀρχῆς ἐπεχείρησεν οὔθ´ ὁ δῆμος	οὔθ´	ἡ βουλή. ~Ἀλλ´ ἵνα ταῦτα
[4, 6]	Τύλλιος ἐκ δούλης μητρὸς ὢν	οὔθ´	ἡλικίας ἀξιώματι παρὰ πολὺ διήλλαττεν,
[4, 62]	Ῥωμαῖοι φυλάττουσιν οὔθ´ ὅσιον κτῆμα	οὔθ´	ἱερὸν ὡς τὰ Σιβύλλεια θέσφατα.
[4, 34]	ἐκβαλεῖν με τῆς ἀρχῆς ἐπεχείρησεν	οὔθ´	ὁ δῆμος οὔθ´ ἡ βουλή.
[4, 24]	αἰσχύνης ἢ βλάβης κοινῆς αἴτιον	οὔθ´	ὁ Τύλλιος ὁ καταστησάμενος τὸ
[4, 24]	Τύλλιος ὁ καταστησάμενος τὸ ἔθος	οὔθ´	οἱ παραδεξάμενοι καὶ διαφυλάξαντες ᾤοντο,
[4, 62]	εἰπεῖν οὐδὲν οὕτω Ῥωμαῖοι φυλάττουσιν	οὔθ´	ὅσιον κτῆμα οὔθ´ ἱερὸν ὡς
[4, 34]	ἔτυχον, καὶ δι´ ἃς αἰτίας	οὔθ´	ὑμῖν οὔτ´ ἄλλῳ τινὶ μεθίεμαι.
[4, 78]	οὗ Ταρκύνιος τὴν ἀρχὴν κατέσχεν,	οὔθ´	ὕστερον, ἐὰν νῦν μαλακισθῶμεν, ἐξέσται.
[4, 27]	δὲ τῆς ἀποστάσεως οἱ καλούμενοι	Οὐιεντανοὶ	καὶ τοῖς ἐλθοῦσι παρὰ τοῦ
[4, 27]	πόλεμον, Καιρητανοὺς καὶ Ταρκυνιήτας καὶ	Οὐιεντανούς,	ἀφαιρέσει χώρας τιμωρησάμενος, ἣν κατεκληρούχησε
[4, 13]	προσέθηκε δύο λόφους, τόν τε	Οὐιμινάλιον	καλούμενον καὶ τὸ Ἰσκυλῖνον, ὧν
[4, 39]	πυνθανομένης δ´ ἐκείνης, τί παθὼν	οὐκ	ἄγει τὸ ζεῦγος· Οὐχ ὁρᾷς,
[4, 45]	ἄλκιμος πολιτικόν τε λόγον εἰπεῖν	οὐκ	ἀδύνατος, Τύρνος Ἑρδώνιος ὄνομα, Μαμιλίῳ
[4, 73]	περὶ αὐτῆς βουλευσάμενοι, σφαλερὰ καὶ	οὐκ	ἀκίνδυνος, ἐξέσται θ´ ἡμῖν ὕστερον,
[4, 4]	ὦ Τύλλιε, ὄνομα ἔσται δ´	οὐκ	ἄκουσι Ῥωμαίοις, ἀλλὰ βουλομένοις ὑπὸ
[4, 60]	ὅταν ἀφηγήσησθε αὐτῷ τὸ τέρας,	οὐκ	ἀκριβῶς μανθάνειν φήσας ὅ τι
[4, 25]	σπουδῆς ἡγησάμενος ὄψεώς τ´ ἀπάτας,	οὐκ	ἀληθεῖς βίου καὶ πραγμάτων ὠφελείας,
[4, 6]	ἔτεσι θατέρου πρεσβύτερος ἦν· ὥστ´	οὐκ	ἄν γε παρεχώρησαν αὐτῷ τῆς
[4, 11]	καὶ πρὸς εὐδοξίαν ἀποχρώντως καὶ	οὐκ	ἂν ἀξιώσαιμι τῆς παρ´ ὑμῶν
[4, 6]	πρότερον· ἐν ὑστέρῳ μὲν γὰρ	οὐκ	ἂν εἴη χρόνῳ παραγεγονώς, εἴγε
[4, 6]	ἐξητακότες γράφουσιν· οὗτος μὲν οὖν	οὐκ	ἂν ἐλάττω γεγονὼς ἦν ἐτῶν
[4, 29]	γυναῖκα κἀμὲ σοῦ τυχεῖν ἀνδρός,	οὐκ	ἂν ἐν ἰδιώτῃ βίῳ τοσοῦτον
[4, 33]	ἐπιτροπῆς λόγον, ὦ Ταρκύνιε, καὶ	οὐκ	ἂν ἐπιχειρήσειας εἰπεῖν, ὡς ψεύδομαί
[4, 34]	τὰς συνθήκας εἰς μέσον; ἀλλ´	οὐκ	ἂν ἔχοις. εἰ δ´ οὐ
[4, 32]	εἰμι τούτοις ἐπιτρέπειν δικασταῖς, ὧν	οὐκ	ἂν ἔχοις ἑτέρους εἰπεῖν ἄνδρας
[4, 34]	καὶ τὰς βασιλείας αὐτῶν παραλαμβάνειν,	οὐκ	ἂν Ταρκύνιος ὁ πάππος ὑμῶν
[4, 68]	τιμωρῆσαι τῷ θανάτῳ τοῦ πατρὸς	οὐκ	ἂν ὑπομείναντα, νέος ὢν ὁ
[4, 80]	παρανομίας δεῖ καλεῖν αὐτάς, ἀλλ´	οὐκ	ἀνατροπὰς καὶ ἀφανισμοὺς ἁπάντων τῶν
[4, 39]	βάλλει τὸν ὀρεοκόμον καί φησιν·	Οὐκ	ἄξεις, ἀλιτήριε, καὶ διὰ τοῦ
[4, 25]	πάντα μικρὰ καὶ ὀλιγοχρόνια καὶ	οὐκ	ἄξια σπουδῆς ἡγησάμενος ὄψεώς τ´
[4, 29]	ἔφυς προγόνων καὶ διὰ τοῦτ´	οὐκ	ἀξιοῖς ἐπὶ σεαυτῷ μέγα φρονεῖν;
[4, 32]	μοι, Τύλλιε, τίνος αἰτίας χάριν	οὐκ	ἀξιοῖς με τῶν τοῦ πάππου
[4, 29]	νεότης μεθέλκει σε, δι´ ἣν	οὐκ	ἀξιοῖς τὰ πολιτικὰ πράττειν, ὃς
[4, 38]	φύσει τ´ εὐδιάλλακτον ὄντα καὶ	οὐκ	ἀξιοῦντα πόλεμον ἄσπειστον θυγατρὶ καὶ
[4, 27]	κοσμηθεὶς θριάμβοις τελευτῶν ἠνάγκασε τοὺς	οὐκ	ἀξιοῦντας ἄρχεσθαι τὸν χαλινὸν ἑκόντας
[4, 8]	ἀλλ´ ἠγανάκτουν καὶ χαλεπῶς ἔφερον	οὐκ	ἀξιοῦντες αὐτὸν ἑαυτῷ τινα μηχανήσασθαι
[4, 62]	μεστὰς Σιβυλλείων χρησμῶν ἀπεμπολῆσαι θέλουσα.	οὐκ	ἀξιοῦντος δὲ τοῦ Ταρκυνίου τῆς
[4, 27]	ἐβούλοντο τὰς ὁμολογίας Τυλλίῳ τ´	οὐκ	ἀξιοῦσαι ταπεινῷ κατὰ γένος ὄντι
[4, 80]	μόνον ἔχῃ τούτων ἐπιδεῖξαι γεγονός,	οὐκ	ἀξιῶ τὰ παραλειφθέντα συκοφαντεῖν. πῶς
[4, 44]	ἐγίνοντο πικραὶ καὶ ἀπαραίτητοι. ~Καὶ	οὐκ	ἀπέχρη ταῦτα μόνον εἰς τοὺς
[4, 60]	ὅ τι βούλεται σημαίνειν καὶ	οὐκ	ἀποκρύψεται. ~Ταῦτα μαθόντες οἱ πρέσβεις,
[4, 6]	ὁ πρεσβύτερος οὐ μείων ἑπτακαιεικοσαέτους·	οὐκ	ἄρα νηπίους κατέλιπεν υἱοὺς ὁ
[4, 19]	ὀχληρῶν. ἐποίει δὲ τούτων ἕκαστον	οὐκ	ἄτερ αἰτίας, ἀλλὰ πεπεισμένος, ὅτι
[4, 4]	τὴν βασιλείαν καλεῖσθαι, δραστήριος ἀνὴρ	οὐκ	ἀφῆκεν ἐκ τῶν χειρῶν τὸν
[4, 81]	πράγματα, ὦ δημόται, πῶς ἔχει;	οὐκ	ἀφῄρηται μὲν ὑμῶν τοὺς νόμους,
[4, 74]	συστέλλει τὰς αὐθάδεις φύσεις καὶ	οὐκ	ἐᾷ μεθύσκεσθαι ταῖς ἐξουσίαις τὰ
[4, 9]	ἂν μετὰ ταῦτα δανείσωνται, τούτους	οὐκ	ἐάσω πρὸς τὰ χρέα ἀπάγεσθαι
[4, 79]	τὸν γνήσιον ἀδελφόν, ὅτι πονηρὸς	οὐκ	ἐβούλετο γενέσθαι, φαρμάκοις διαχρησάμενος, συνεργὸν
[4, 82]	τὴν ἀκόλαστον ὕβριν τῆς τυραννίδος	οὐκ	ἐδυνήθη διαφυγεῖν, ἀλλ´ ὥσπερ αἰχμάλωτος
[4, 46]	καὶ τὸν ὀψισμὸν αὐτοῦ διαβαλὼν	οὐκ	εἴα τοὺς συνέδρους παραχωρεῖν τῷ
[4, 11]	μὲν ὅτι τοὺς πένητας ὑμῶν	οὐκ	εἴασα τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιρεθῆναι πρὸς
[4, 40]	ἢ βεβαίως κρατύνασθαι τὴν ἀρχήν,	οὐκ	εἴασε τῶν νομίμων οὐδὲν αὐτῷ
[4, 47]	ἐπὶ τοῦθ´ ἥκει. ταῦτα δ´	οὐκ	εἰκάζων, ἀλλ´ ἀκριβῶς ἐπιστάμενος λέγω
[4, 37]	τὴν ἀρχήν, τὸν δὲ δῆμον	οὐκ	εἶναι κύριον τἀλλότρια ἑτέρῳ διδόναι.
[4, 66]	ἐμάς, ἔφη, συμφοράς, ὦ πάτερ,	οὐκ	εἰς μακράν· χάρισαι δέ μοι
[4, 7]	τὰ ἔργα δι´ ἑαυτοῦ τελῶν·	οὐκ	εἶχε δὲ λόγον ἐν πολέμοις
[4, 70]	τὴν δοκοῦσαν τοῖς πολλοῖς μωρίαν	οὐκ	εἶχεν ἀληθινήν, ἀλλ´ ἐπίθετον, καὶ
[4, 69]	τις ἐπὶ τῆς ἐκείνου βασιλείας	οὐκ	εἰωθυῖα νόσος εἰς παρθένους τε
[4, 31]	καὶ τοσοῦτον ἤδη κατέχεις χρόνον,	οὐκ	ἐκ τοῦ δικαίου λαβών· οὔτε
[4, 55]	τοὺς ἐκ Ῥώμης φυγάδας καὶ	οὐκ	ἐκδώσουσι τῷ πατρὶ τὰς ἰδίας
[4, 16]	μέγιστον ἦν τίμημα τῆς οὐσίας	οὐκ	ἔλαττον ἑκατὸν μνῶν. τούτους δὲ
[4, 7]	τῆς ἀρχῆς ἔτι πολεμεῖν Ῥωμαίοις	οὐκ	ἐλάττω τεττάρων καὶ δέκα ἐτῶν,
[4, 60]	διδαχθεῖσι μηδὲν ἐξαμαρτεῖν· μοῖρα δ´	οὐκ	ἐλαχίστη τῶν ἐν μαντικῇ θεωρημάτων
[4, 29]	ἡλικίαν ἑκάστῳ τελευτὰς φερούσης, ἀλλ´	οὐκ	ἐν ἀδήλῳ καὶ δυστεκμάρτῳ τέλει
[4, 24]	καὶ δικαίων ἐργασιῶν συναχθέντα. ἀλλ´	οὐκ	ἐν τοῖς καθ´ ἡμᾶς χρόνοις
[4, 25]	ἔθεσιν εἰπεῖν. ~Ὁ δὲ Τύλλιος	οὐκ	ἐν τούτοις μόνον τοῖς πολιτεύμασι
[4, 60]	αὐτοῦ, συγγνούς, ὅτι τὸ χρεὼν	οὐκ	ἔνεστι μετατεθῆναι, διελεῖται τὸ τέρας
[4, 39]	τὴν βασιλείαν ἔχειν Τυλλίου περιόντος	οὐκ	ἔνεστί σοι. ἐκδημαγωγήσει γὰρ αὖθις
[4, 11]	τοῖς πατρικίοις· ἐγὼ δ´ ὑμῖν	οὐκ	ἐνοχλήσω παρών. ~Ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ
[4, 40]	ἐπιφανοῦς διὰ ταύτας τὰς αἰτίας	οὐκ	ἐξεγένετο τυχεῖν τῷ Τυλλίου σώματι,
[4, 29]	τοσοῦτον διεζήσαμεν χρόνον. τί οὖν	οὐκ	ἐπανορθούμεθα τὸ τῆς τύχης ἐλάττωμα
[4, 41]	περὶ τῶν ἀμφισβητήτων συμβολαίων κρίσεις	οὐκ	ἐπὶ τὰ δίκαια καὶ τοὺς
[4, 35]	λέγειν. εἰ δὲ τούτῳ μὲν	οὐκ	ἐπίστευες τῷ λόγῳ, οὐ δικαίως
[4, 62]	δημοσίους αὐτοῖς παρακαθίστησιν, ὧν χωρὶς	οὐκ	ἐπιτρέπει τὰς ἐπισκέψεις τῶν χρησμῶν
[4, 32]	ἐκδημαγωγούμενον ὑπὸ σοῦ καταφεύγῃς ὄχλον,	οὐκ	ἐπιτρέψω σοι· παρεσκεύασμαι γὰρ ὡς
[4, 62]	τις ἀφίκετο πρὸς τὸν τύραννον	οὐκ	ἐπιχωρία βύβλους ἐννέα μεστὰς Σιβυλλείων
[4, 82]	τῷ ζῆν ἡδονὰς ἐλευθερίαν ἀφελόμενος;	οὐκ	ἔστιν ἡμῖν, ὦ δημόται, βιωτὸν
[4, 29]	πρεσβύτερος υἱωνὸς ὤν. ἢ σώματος	οὐκ	ἔτυχες ἱκανοῦ πράττειν, ὅσα βασιλεῖ
[4, 29]	τῶν πολιτῶν ἐπιτηδειότης, δι´ ἣν	οὐκ	εὐεπιχείρητός ἐστιν, ἀνέχεσθαί σε ἀναγκάζει;
[4, 61]	ἐξειργάσατο τοῦ ναοῦ, τελειῶσαι δ´	οὐκ	ἔφθασεν ἅπαν τὸ ἔργον ἐκπεσὼν
[4, 59]	τὴν δὲ τῶν ναῶν κατασκευὴν	οὐκ	ἔφθη τελέσαι. τοῦτο δὴ τὸ
[4, 19]	οὔτε δὴ χρήματα συνεισφέρειν τοὺς	οὐκ	ἔχοντας, ὁπόθεν συνεισοίσουσιν, ἀλλὰ τῶν
[4, 42]	δὲ τὰ παρόντα ἠναγκάζοντο δύναμιν	οὐκ	ἔχοντες κωλύειν τὰ πραττόμενα. ~Ταῦτα
[4, 28]	ζῆν ἐξαγάγῃ, καὶ τὸν ἀδελφὸν	οὐκ	ἐῶν πράττειν τὰ μὴ δίκαια,
[4, 13]	προῆλθεν ἡ κατασκευὴ τῆς πόλεως	οὐκ	ἐῶντος, ὥς φασι, τοῦ δαιμονίου,
[4, 42]	ἐχθρῶς διακειμένους πρὸς αὐτόν, οἷς	οὐκ	ἦν βουλομένοις Τύλλιον ἐκ τῆς
[4, 8]	φροντίδος ἐποιεῖτο. τοῖς δὲ πατρικίοις	οὐκ	ἦν τὰ γινόμενα καθ´ ἡδονάς,
[4, 34]	ἡγεμονίας τὴν ἀκίνδυνον ἀντικαταλλασσόμενος ἡσυχίαν.	οὐκ	ἠνέσχοντο Ῥωμαῖοι ταῦτά μου πράττειν
[4, 12]	χαίρειν τῇ βουλῇ φράσας, ἣν	οὐκ	ἠξίωσεν ἐπικυρῶσαι τὰ τοῦ δήμου
[4, 63]	πως δύναιτο διακρούσασθαι τὴν μοῖραν,	οὐκ	ἴσχυσε νικῆσαι τὸ χρεών, ἀλλ´
[4, 24]	ἐγὼ δὲ τὸν νόμον τοῦτον	οὐκ	οἴομαι δεῖν ἀναιρεῖν, μή τι
[4, 83]	μὲν συναγωνιουμένους, ἡμῖν δὲ πολεμήσοντας,	οὐκ	ὀρθῶς δεδοίκασι. βαρεῖα γὰρ κἀκείνοις
[4, 39]	σου νεκρὸν κείμενον καὶ πάροδον	οὐκ	οὖσαν ἄλλην, εἰ μὴ διὰ
[4, 14]	ἕκαστον ἔδει τῷ κοινῷ παρέχειν,	οὐκέτι	κατὰ τὰς τρεῖς φυλὰς τὰς
[4, 84]	τῶν κοινῶν κυρία, βασιλείαν μὲν	οὐκέτι	καταστήσασθαι δοκεῖ, ἄρχοντας δὲ δύο
[4, 6]	ἔτος ἔχουσα πεντηκοστόν· προσωτέρω γὰρ	οὐκέτι	κυΐσκεται τούτου τοῦ χρόνου γυνή,
[4, 48]	μετὰ τοῦτο τὸν μὲν Τύρνον	οὐκέτι	λόγου τυχεῖν ἐάσαντες εἰς βάραθρόν
[4, 11]	καὶ διεξῆλθε τοιοῦτόν τινα λόγον.	~Οὐκέτι	μοι περὶ τῶν Ταρκυνίου παίδων
[4, 12]	ἐγεγόνει. τοῦτο καταμαθὼν ὁ Τύλλιος	οὐκέτι	παρῆκε τὸν καιρόν, ἀλλὰ πολλὰς
[4, 50]	κατακλείσας εἰς τὸ τεῖχος, ὡς	οὐκέτι	προῄεσαν ἐκ τῆς πόλεως, παραστρατοπεδεύσας
[4, 13]	θεοὺς ὅσια διαπραξάμενος. προσωτέρω δ´	οὐκέτι	προῆλθεν ἡ κατασκευὴ τῆς πόλεως
[4, 85]	τὰ κριθέντα ὑπὸ τῆς πόλεως,	οὐκέτι	προσδέχονται παραγενηθέντα τὸν Ταρκύνιον. ἀπωσθεὶς
[4, 53]	Γαβίους αὐτὴν ἐκάλουν· νῦν μὲν	οὐκέτι	συνοικουμένη πᾶσα, πλὴν ὅσα μέρη
[4, 21]	καταλυθέντων, ἀλλὰ τῆς κλήσεως αὐτῶν	οὐκέτι	τὴν ἀρχαίαν ἀκρίβειαν φυλαττούσης, ὡς
[4, 10]	τῆς βουλῆς ὁρῶντες καὶ λογισμοὺς	οὐκέτι	τοὺς αὐτούς, ἀλλ´ ἐναντίους τοῖς
[4, 27]	παραδοῦσαι τὴν ἡγεμονίαν ἐκείνῳ πόλεις	οὐκέτι	φυλάττειν ἐβούλοντο τὰς ὁμολογίας Τυλλίῳ
[4, 38]	ἀλλὰ δοῦλος ἐκ δούλης, ἣν	οὑμὸς	ἐκτήσατο πάππος ἐκ τῶν αἰχμαλώτων,
[4, 31]	ἔτυχες, ὡς ὁ πάππος τε	οὑμὸς	καὶ πάντες οἱ πρὸ αὐτοῦ
[4, 47]	τοῖς πράγμασι τρόπον. οἱ μὲν	οὖν	ἄλλοι τοὺς λόγους, οὓς ἦν
[4, 6]	πόλει τιμῆς μεταλαμβάνειν. ἕτερος μὲν	οὖν	ἄν τις αὐτὸν ὑπέθετο καὶ
[4, 49]	τε καὶ συμμαχίαν. Ἕρνικες μὲν	οὖν	ἅπαντες ἐψηφίσαντο ποιεῖν τὴν συμμαχίαν,
[4, 32]	τί σου κατηγορῶ; σὺ μὲν	οὖν	ἀπόκριναί μοι, Τύλλιε, τίνος αἰτίας
[4, 10]	δοκεῖν κατὰ νόμους ἄρχειν. ἔδοξεν	οὖν	αὐτοῖς ἄμεινον εἶναι κλέπτοντα τὴν
[4, 83]	ἐστὶν ἑκάστῳ ψυχῆς. ταῦτά τ´	οὖν	αὐτοῖς ἀποδώσειν, ἐὰν ἀποστῶσι τῶν
[4, 9]	μεγάλων κινδύνων κατεργασάμενος. ὅσον μὲν	οὖν	αὐτὸς ἔζη χρόνον, ἐκείνῳ προσῆκεν
[4, 83]	τῆς ἑαυτῶν ἐλευθερίας μηδένα. ~Τίσιν	οὖν	ἀφορμαῖς εἰς τὰ πράγματα χρησόμεθα
[4, 40]	καὶ εὐνοίας ἕνεκα. ταφῆς μὲν	οὖν	βασιλικῆς καὶ μνήματος ἐπιφανοῦς διὰ
[4, 62]	τῶν χρησμῶν λαβεῖν. ἡ μὲν	οὖν	γυνὴ τὰς βύβλους δοῦσα καὶ
[4, 37]	τὸν Ταρκύνιον ἐβόων. ἐκεῖνος μὲν	οὖν	δείσας τὴν ἐκ χειρὸς δίκην
[4, 5]	ἕως αὐτὸς ῥαΐσῃ. ὁ μὲν	οὖν	δῆμος ἀπῄει περιχαρὴς γενόμενος, εἰ
[4, 4]	καὶ κρύφα πειράσονται διολέσαι. ταῦτ´	οὖν	ἐνθυμουμένους ἡμᾶς δεῖ μὴ περιορᾶν
[4, 32]	ὑποβολιμαῖόν τινα καὶ νόθον; τί	οὖν	ἐπετρόπευες τὸν ἀλλότριον τοῦ γένους
[4, 24]	δεσποτῶν καὶ κενὴν δοξοκοπίαν. ἔγωγ´	οὖν	ἐπίσταμαί τινας ἅπασι τοῖς δούλοις
[4, 75]	μὴ φυλαττώμεθα αὐτούς. Ταυτὶ μὲν	οὖν	ἐστι τὰ μέγιστα καὶ κυριώτατα
[4, 27]	χαλινὸν ἑκόντας λαβεῖν. εἰκοστῷ δ´	οὖν	ἔτει συνελθοῦσαι πάλιν αἱ δώδεκα
[4, 29]	ἀφορμαὶ πολλαὶ καὶ μεγάλαι. τί	οὖν	ἔτι μέλλεις καὶ τὸν αὐτόματον
[4, 19]	τούτων φυλακῆς ἅπαντες κακοπαθοῦσιν· ὀρθῶς	οὖν	ἔχειν ᾤετο τοὺς μὲν περὶ
[4, 9]	ἐπιμέλειαν τῶν παιδίων ἐπίστευσε. τίς	οὖν	ἢ πρὸς θεοὺς ὅσιον ἢ
[4, 40]	ξένων, βασιλέα καθίστασαν. εἰ μὲν	οὖν	ἥ τε βουλὴ τὸν αἱρεθέντα
[4, 81]	ὑπ´ αὐτοῦ διατεθείμεθα; ~Τὰς μὲν	οὖν	ἡμετέρας τῶν πατρικίων συμφοράς, ἃς
[4, 11]	φύσει καὶ τυραννικόν. εἰ μὲν	οὖν	καὶ ὑμῖν ταῦτα βουλομένοις ἐστίν,
[4, 9]	τὴν μνήμην τῶν ἔργων. δόξατε	οὖν	κοινῇ πάντες ἐπίτροποι καταλελεῖφθαι τῶν
[4, 64]	τὴν ὑπόληψιν βεβαιοῖ. ὁ μὲν	οὖν	Κολλατῖνος ἐπὶ στρατοπέδου τότε ὢν
[4, 69]	τὴν μητέρα φιλήσαντι. οἱ μὲν	οὖν	νεανίσκοι τοῦ χρησμοῦ τὴν διάνοιαν
[4, 15]	μοιρῶν τὸν ἀριθμόν. διελὼν δ´	οὖν	ὁ Τύλλιος εἰς ὁπόσας δήποτε
[4, 22]	ἁρμόττων τοῖς λόγοις. ~Τότε δ´	οὖν	ὁ Τύλλιος ἐπειδὴ διέταξε τὸ
[4, 1]	ἐν Κορνικόλῳ γυναικῶν. αὐτὸς μὲν	οὖν	ὁ Τύλλιος, ὅθ´ ἡ πόλις
[4, 81]	οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην λαμβάνοντας; τίς	οὖν	ὅρος ἔσται τῶν συμφορῶν, καὶ
[4, 6]	ταῦτ´ ἐξητακότες γράφουσιν· οὗτος μὲν	οὖν	οὐκ ἂν ἐλάττω γεγονὼς ἦν
[4, 29]	βίῳ τοσοῦτον διεζήσαμεν χρόνον. τί	οὖν	οὐκ ἐπανορθούμεθα τὸ τῆς τύχης
[4, 80]	ἀξιῶ τὰ παραλειφθέντα συκοφαντεῖν. πῶς	οὖν	παρῆλθεν ἐπὶ τὴν δυναστείαν; ὅπλοις
[4, 1]	τὴν δυναστείαν παρελθεῖν. τὰ μὲν	οὖν	περὶ τοῦ γένους αὐτοῦ λεγόμενα,
[4, 69]	ἀνθρώπων εἶναι μητέρα. τὰ μὲν	οὖν	προγενόμενα τῷ ἀνδρὶ τούτῳ τοιαῦτ´
[4, 31]	πρεσβυτέρῳ τὴν ἀρχήν. ἐχρῆν μὲν	οὖν	σε, εἰ τὰ δίκαια ποιεῖν
[4, 2]	βασιλεῖς ἐλθοῦσαν εἰπεῖν. τὸν μὲν	οὖν	Ταρκύνιον ἀκούσαντά τε καὶ μετὰ
[4, 24]	πράγματι τιθέντες, ἀποικίαν. ταῦτα μὲν	οὖν	τῆς ὑποθέσεως ἀπαιτούσης ἀναγκαῖόν τε
[4, 19]	διάφορον ἅπαντας ἐκέλευεν εἰσφέρειν. συνέβαινεν	οὖν	τοῖς τὰς μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας
[4, 60]	τούτων εὑρέθη ἡ κεφαλή. τί	οὖν	ὑμῖν ἀποκρίνασθαι παραινῶ; μὴ συγχωρεῖν
[4, 78]	νῦν μαλακισθῶμεν, ἐξέσται. εἰ μὲν	οὖν	χρόνον εἶχον, ὅσον ἐβουλόμην, ἢ
[4, 83]	πολέμων τόνδε ὑποστησόμενοι. ἡμεῖς μὲν	οὖν,	ὦ θεοὶ πατρῷοι, φύλακες ἀγαθοὶ
[4, 49]	τὴν συμμαχίαν, ἐκ δὲ τοῦ	Οὐολούσκων	ἔθνους δύο πόλεις ἐδέξαντο μόναι
[4, 53]	συλληψομένων, ἔπεισαν αὐτοὺς συμπροθυμηθέντων καὶ	Οὐολούσκων·	ἐπρεσβεύσαντο γὰρ κἀκεῖνοι δεόμενοι συμμαχίας·
[4, 82]	ἁπάντων ἡ πόλις, αἰσχρόν τε	Οὐολούσκων	καὶ Σαβίνων καὶ μυρίων ἄλλων
[4, 49]	Ἑρνίκων πόλεις καὶ πρὸς τὰς	Οὐολούσκων	προκαλούμενος κἀκείνους εἰς φιλίαν τε
[4, 49]	καὶ Λατίνων καὶ Ἑρνίκων καὶ	Οὐολούσκων	τῶν ἐγγραψαμένων εἰς τὴν συμμαχίαν,
[4, 52]	ταῦτα πολλὰς ἐξόδους ἐπὶ τὴν	Οὐολούσκων	χώραν τοτὲ μὲν ἁπάσῃ τῇ
[4, 52]	Φιδήνῃ ἐστρατοπεδευκότας τῶν Σαβίνων, οἷς	οὔπω	δῆλος ἦν ὁ τῶν σφετέρων
[4, 51]	δύναμιν τὴν ἀπὸ Φιδήνης ὅσον	οὔπω	παρέσεσθαι νομίζοντες. οὗτοι μὲν δὴ
[4, 46]	ἀλλοτρίων φείσεται· παρῄνει τε τέως	οὔπω	τὸν χαλινὸν εἰλήφασι {τῆς δουλείας}
[4, 70]	τὰς χεῖρας ἀνατείνας εἰς τὸν	οὐρανὸν	εἶπεν· Ὦ Ζεῦ καὶ θεοὶ
[4, 83]	τοῖς δι´ ἀνάγκην ταλαιπωροῦσιν ἱκανή·	οὕς,	εἰ ψηφιεῖσθε τῇ πατρίδι βοηθεῖν,
[4, 18]	ἀρχαῖον ἐκάλουν καλέσεις· λόχοι δ´,	οὓς	αἱ συμμορίαι περιελάμβανον, ἑκατὸν καὶ
[4, 43]	τῆς ἑκάστου γνώμης ἐλάμβανον· ἔπειθ´	οὓς	αἴσθοιντο τοῖς καθεστηκόσι πράγμασιν ἀχθομένους
[4, 29]	τῶν κοινῇ συμφερόντων, καὶ καθέξεις	οὓς	ἂν ἀκούσῃς λόγους; ἢ σιωπᾶν
[4, 60]	ἐν μηδενὶ τῶν τόπων τούτων,	οὓς	ἂν ἐκεῖνος τῷ σκήπωνι δεικνὺς
[4, 84]	ἐνιαυτὸν ἀποδεικνύναι βασιλικὴν ἕξοντας ἐξουσίαν,	οὓς	ἂν ὑμεῖς ἐν ἀρχαιρεσίαις ἀποδείξητε
[4, 36]	θ´ ὑπὲρ τῶν κυριωτάτων καταστησάμενος,	οὓς	ἅπαντες ἐπεκυρώσατε, κατὰ τούτους ὑμῖν
[4, 25]	ὅρους καὶ κανόνας αὐτοῖς τάξας,	οὓς	αὐτὸς ἔγραψε νόμους. ἐπεὶ δ´
[4, 10]	τ´ εἰσηγήσατο καὶ Νόμας Πομπίλιος,	οὓς	δ´ αὐτὸς καθιστάμενος. ταῦτα δ´
[4, 79]	καὶ παρ´ οἷς ἐτράφη καὶ	οὓς	διαδέξεσθαι μετὰ τὴν τελευτὴν ἔμελλεν
[4, 27]	τῶν εἰς τοὺς θεοὺς ἀσεβημάτων,	οὓς	ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τῶν ὁμολογιῶν παρέβησαν
[4, 16]	δέκα μὲν ἐποίησε λόχους νεωτέρων,	οὓς	ἔδει προπολεμεῖν τῆς πόλεως, δέκα
[4, 16]	ἀπέδωκε στρατείας, τετταράκοντα δὲ πρεσβυτέρων,	οὓς	ἔδει τῆς νεότητος εἰς πόλεμον
[4, 29]	λόγους πίστεις ἐπιθέντος δι´ ὅρκων,	οὓς	ἐκείνη προῃρεῖτο, οὐδὲν ἔτι αἰσχυνθεῖσα
[4, 55]	ἔπεμπεν, ἐπιλεγόμενος ἐκ τῶν πολιτῶν,	οὓς	ἐν ὑποψίαις εἶχεν· ἐξ ἁπάντων
[4, 43]	τοὺς ὑπὸ Τυλλίου γραφέντας, καθ´	οὓς	ἐξ ἴσου τὰ δίκαια παρ´
[4, 81]	καὶ δεινοὶ καὶ μεγάλοι, δι´	οὓς	ἐπιφανὴς ἡ πόλις ἡμῶν ποτε
[4, 15]	τε καὶ φυλάκων τοῦ πάγου,	οὓς	ἔταξε θυσίαις κοιναῖς γεραίρειν καθ´
[4, 15]	νόμους ὑπὲρ τῶν ἱερῶν τούτων,	οὓς	ἔτι διὰ φυλακῆς ἔχουσι Ῥωμαῖοι,
[4, 50]	ἔγνω Ῥωμαίων τ´ αὐτῶν ἐπιλέξας	οὓς	ἥκιστα ὑπώπτευεν, εἰ κύριοι τῶν
[4, 47]	μὲν οὖν ἄλλοι τοὺς λόγους,	οὓς	ἦν αὐτῷ λεκτέον ἐπὶ τῆς
[4, 25]	πόλις εἶχε, τοὺς κοινοὺς ἅπασιν,	οὓς	καλοῦσιν Ἀμφικτυονικούς, ἐξ ὧν φίλοι
[4, 24]	τῶν βουλευτῶν βίους ἐξετάζουσιν· ἔπειθ´	οὓς	μὲν ἂν εὕρωσιν ἀξίους τῆς
[4, 10]	ἑαυτὸν ἀπογράφεσθαι· νόμους τε συνέγραφεν	οὓς	μὲν ἐκ τῶν ἀρχαίων καὶ
[4, 9]	οὔτε μικρῶν ὄντων οὔτ´ ὀλίγων,	οὓς	οὐδὲν δέομαι πρὸς εἰδότας ὑμᾶς
[4, 55]	ὁ πατὴρ αὐτῷ προειδὼς εἰς	οὓς	παρέσται τόπους, τήν τε λείαν
[4, 57]	ἔργου χωρὶς τῶν ἄλλων μισθῶν,	οὓς	πρότερον ὑπέσχητο, πολιτείαν τε τὴν
[4, 10]	τῶν ἀρχαίων καὶ παρημελημένων ἀνανεούμενος,	οὓς	Ῥωμύλος τ´ εἰσηγήσατο καὶ Νόμας
[4, 11]	Μαρκίου παισὶ τὴν βασιλείαν ἀποδιδόναι,	οὓς	ὑμεῖς Ταρκύνιον ἀποκτείναντας τὸν βασιλέα
[4, 42]	ἐκπεσεῖν· ἔπειτα καὶ τῶν ἄλλων,	οὓς	ὑπελάμβανε βαρεῖαν ἡγεῖσθαι τὴν μεταβολὴν
[4, 9]	καὶ τῶν ἐμῶν μεμνημένους ἀγώνων,	οὓς	ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας ἠγωνισάμην, οὔτε
[4, 54]	τὸν ἄλλον περίβολον ἀσφαλὴς ἐπιεικῶς	οὖσα	καὶ δυσπρόσιτος. ἔμελλε δ´, ὃ
[4, 4]	τὸν οἶκον ἐρημίαν καὶ περιδεὴς	οὖσα,	μὴ κατασχόντες οἱ Μάρκιοι τὴν
[4, 40]	τισὶ τῶν φίλων, Ταρκυνίου θυγάτηρ	οὖσα	τοῦ προτέρου βασιλέως, νυκτὸς ἐκκομίζει
[4, 15]	ὥστε σὺν ταῖς κατὰ πόλιν	οὔσαις	ἐκπεπληρῶσθαι τὰς ἔτι καὶ εἰς
[4, 39]	νεκρὸν κείμενον καὶ πάροδον οὐκ	οὖσαν	ἄλλην, εἰ μὴ διὰ τοῦ
[4, 29]	ὅς με ταπεινὴν ποιεῖ μεγάλων	οὖσαν	ἀξίαν καὶ καλὴν τὸ σῶμα,
[4, 1]	ἀποθνήσκει, τὴν δ´ Ὀκρισίαν ἐγκύμονα	οὖσαν	ἐξαίρετον ἐκ τῶν λαφύρων λαμβάνει
[4, 77]	οὐσίαν αὐτοῦ κατάσχοι πολλὴν σφόδρα	οὖσαν,	καὶ ἀδελφὸν πρεσβύτερον, ὃς ἔμελλε
[4, 2]	Τανακυλίδα τά τ´ ἄλλα σοφὴν	οὖσαν	καὶ δὴ καὶ τὰ μαντικὰ
[4, 72]	πόλει τὴν ἰσονομίαν ἀποφαίνοντες ἀσφαλεστάτην	οὖσαν	καὶ πρεπωδεστάτην τῶν πολιτειῶν. ~Χαλεπῆς
[4, 79]	τιμᾶν ὥσπερ μητέρα, πατρὸς ἀδελφὴν	οὖσαν	καὶ σπουδαίαν περὶ αὐτὸν γενομένην,
[4, 14]	ἐποίησε τὴν πόλιν εἶναι, τρίφυλον	οὖσαν	τέως· καὶ τοὺς ἀνθρώπους ἔταξε
[4, 64]	φιλοφροσύνῃ. ταύτην τὴν γυναῖκα καλλίστην	οὖσαν	τῶν ἐν Ῥώμῃ γυναικῶν καὶ
[4, 71]	ἀρχὴν ταύτην ὁ τύραννος μεγίστην	οὖσαν	ὡς ἠλιθίῳ καὶ οὔτ´ εἰσομένῳ
[4, 29]	μὲν ἀρχαίοις ὑμῶν προγόνοις Ἕλλησιν	οὖσι	καὶ ἀφ´ Ἡρακλέους γεγονόσι τῆς
[4, 31]	ἀλλ´ ἡμῖν φυλάξειν σκηπτόμενος ὀρφανοῖς	οὖσι	καὶ νηπίοις, ἐπὶ τὰ πράγματα
[4, 83]	τὸ φιλοτύραννον ἐμπέφυκεν οὐ πολλοῖς	οὖσι	μὰ Δία, μεγάλαις καὶ τούτους
[4, 77]	παραλαβεῖν τὴν ἀρχήν, ἵνα τὴν	οὐσίαν	αὐτοῦ κατάσχοι πολλὴν σφόδρα οὖσαν,
[4, 17]	τοὺς ἐλάττω πεντακισχιλίων δραχμῶν ἔχοντας	οὐσίαν	ἄχρι πέντε καὶ εἴκοσι μνῶν,
[4, 34]	τοὺς διαδεχομένους τήν τε φανερὰν	οὐσίαν	καὶ τὰ χρήματα τῶν ἐκλειπόντων
[4, 5]	αὐτοῖς ἀϊδίους φυγὰς καὶ τὰς	οὐσίας	ἀναλαβὼν εἰς τὸ δημόσιον ἀσφαλῶς
[4, 9]	τὸ λοιπὸν φέρητε, τιμήσασθαι τὰς	οὐσίας	ἅπαντας κελεύσω καὶ ἀπὸ τοῦ
[4, 46]	πατρίδος, τῶν δὲ περικόπτοι τὰς	οὐσίας,	ἁπάντων δ´ ἅμα τὴν παρρησίαν
[4, 36]	τῆς πατρίδος στερομένους ἢ τὰς	οὐσίας	ἀπολωλεκότας ἢ ἄλλῃ τινὶ συμφορᾷ
[4, 58]	τὴν ἰδίαν ἀποδιδόναι καὶ τὰς	οὐσίας,	ἃς ἔχουσι, συγχωρεῖν καὶ σὺν
[4, 22]	ἐλευθέροις καὶ τούτους τιμήσασθαι τὰς	οὐσίας,	εἰς φυλὰς κατέταξεν αὐτοὺς τὰς
[4, 19]	οὖν τοῖς τὰς μεγίστας ἔχουσιν	οὐσίας	ἐλάττοσι μὲν οὖσιν, εἰς πλείονας
[4, 20]	κεκτημένοι τοῖς τὰς μεγίστας ἔχουσιν	οὐσίας	ἰσόψηφοι· ὀλίγων δ´ ὄντων, ὥσπερ
[4, 16]	τὸ μέγιστον ἦν τίμημα τῆς	οὐσίας	οὐκ ἔλαττον ἑκατὸν μνῶν. τούτους
[4, 15]	ἀπογράφεσθαί τε καὶ τιμᾶσθαι τὰς	οὐσίας	πρὸς ἀργύριον ὀμόσαντας τὸν νόμιμον
[4, 15]	τιμησαμένῳ τιμωρίαν ὥρισε τῆς τ´	οὐσίας	στέρεσθαι καὶ αὐτὸν μαστιγωθέντα πραθῆναι·
[4, 9]	ἱκανὸν ἡγούμενος τοῖς δανεισταῖς τῆς	οὐσίας	τῶν συμβαλόντων κρατεῖν. ἵνα δὲ
[4, 82]	καλινδουμένοις κακοῖς, ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν	οὖσιν	ἀπογόνοις, οἳ τὰ δίκαια τάττειν
[4, 19]	μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας ἐλάττοσι μὲν	οὖσιν,	εἰς πλείονας δὲ λόχους μεμερισμένοις,
[4, 19]	μέτρια καὶ μικρὰ κεκτημένοις πλείοσιν	οὖσιν	ἐν ἐλάττοσι λόχοις, στρατεύεσθαί τ´
[4, 34]	ὑπὸ σοῦ. ἀλλ´ οὔτε τούτους	οὔτ´	ἄλλον οὐδένα ἀδικῶ. μάρτυς δὲ
[4, 34]	δι´ ἃς αἰτίας οὔθ´ ὑμῖν	οὔτ´	ἄλλῳ τινὶ μεθίεμαι. ὅτε τὴν
[4, 6]	καὶ ἐκ δούλης γεγονότι χαρίζεσθαι·	οὔτ´	ἂν αὐτοὶ τῆς πατρῴας ἀρχῆς
[4, 6]	ὅθ´ ὁ πατὴρ αὐτῶν ἀπέθνησκεν,	οὔτ´	ἂν ἡ μήτηρ αὐτῶν οὕτως
[4, 55]	διαλύσασθαι τὸν πόλεμον αἰσχρῶς ὑπομένοντος	οὔτ´	ἀντέχειν ἔτι δυναμένου, πάσας δὲ
[4, 83]	ἡμῶν αὐτῶν οὔτ´ ὀλίγων ὄντων	οὔτ´	ἀπείρων πολέμου· πρὸς δὲ τούτοις
[4, 66]	τὰς συναντήσεις οὐδένα τῶν ἀσπαζομένων	οὔτ´	ἀποκρινομένη τοῖς μαθεῖν βουλομένοις, ὅ
[4, 70]	καταλύσει τῆς Ταρκυνίων δυναστείας, καὶ	οὔτ´	αὐτὸς διαλλαγήσεσθαι πρὸς τοὺς τυράννους
[4, 71]	οὔτ´ εἰσομένῳ τὴν δύναμιν αὐτῆς	οὔτ´,	εἰ γνοίην, χρησομένῳ· καὶ τὸν
[4, 25]	Μέμφει πυραμίδων τοὺς Αἰγύπτου βασιλεῖς	οὔτ´	εἴ τις ἄλλη πλούτου καὶ
[4, 58]	Γαβίων οὔτ´ ἐξήλασε τῆς πόλεως	οὔτ´	εἰς ἀτιμίαν ἢ χρημάτων ἀφαίρεσιν
[4, 71]	μεγίστην οὖσαν ὡς ἠλιθίῳ καὶ	οὔτ´	εἰσομένῳ τὴν δύναμιν αὐτῆς οὔτ´,
[4, 79]	εὖ ποιήσαντα φανερῶς ἀποσφάξας καὶ	οὔτ´	ἐκκομιδῆς οὔτε ταφῆς ἐάσας νομίμου
[4, 11]	ἀδίκημα μὲν οὐδὲν οὔτε μεῖζον	οὔτ´	ἔλαττον ἔχοντες ἐγκαλεῖν, ὧν δὲ
[4, 58]	οὔτε γὰρ ἀπέκτεινεν οὐδένα Γαβίων	οὔτ´	ἐξήλασε τῆς πόλεως οὔτ´ εἰς
[4, 78]	καὶ νόμους τὴν δυναστείαν κατασχόντα	οὔτ´,	ἐπειδὴ κατέσχεν ὅπως δή ποτε
[4, 46]	κατὰ τὸ δίκαιον αὐτῷ προσηκούσης	οὔτ´	ἐπὶ τῷ συμφέροντι τῶν Λατίνων
[4, 50]	τἀπιτήδεια, ἐξασθενοῦντες τὰ σώματα καὶ	οὔτ´	ἐπικουρίαν οὐδεμίαν προσλαβόντες οὐδ´ ἀναπαύσεως
[4, 81]	πολιτικὸν δὲ καὶ μέτριον οὐδὲν	οὔτ´	ἰδεῖν ἐξεγένετο πώποτε πραττόμενον οὔτε
[4, 83]	ἔπειτα ταῖς ἐξ ἡμῶν αὐτῶν	οὔτ´	ὀλίγων ὄντων οὔτ´ ἀπείρων πολέμου·
[4, 9]	ἡγεμονίας ἠγωνισάμην, οὔτε μικρῶν ὄντων	οὔτ´	ὀλίγων, οὓς οὐδὲν δέομαι πρὸς
[4, 9]	νῦν κρατεῖν οὔτε χάριτι λαβόντας	οὔτ´	ὠνῇ κτησαμένους, ἀλλὰ τοὺς μηδένα
[4, 28]	τὸν οὐ δίκαιον ἄνδρα πειθούσης,	οὔτε	αἱ τῆς μιαρᾶς παραινέσεις ἐπὶ
[4, 28]	κακιζούσης· ὡς δ´ οὐδὲν ἐπέραινον	οὔτε	αἱ τῆς σώφρονος λιτανεῖαι τὰ
[4, 31]	βουλὴ ψῆφον ὑπὲρ σοῦ διήνεγκεν,	οὔτε	ἀρχαιρεσίαις νομίμοις τῆς ἐξουσίας ταύτης
[4, 79]	καὶ ἐξάγιστα καὶ οὔθ´ Ἑλλάδος	οὔτε	βαρβάρου γῆς οὐδαμόθι γενόμενα πρῶτος
[4, 58]	τῶν ἐχθρῶν ἀπαραίτητος ὢν ἔδρασεν.	οὔτε	γὰρ ἀπέκτεινεν οὐδένα Γαβίων οὔτ´
[4, 6]	τε καὶ πράττειν ὄντες ἀκμῇ·	οὔτε	γὰρ εὐγενείᾳ προεῖχεν αὐτῶν ὁ
[4, 31]	οὐκ ἐκ τοῦ δικαίου λαβών·	οὔτε	γὰρ μεσοβασιλεῖς σε ἀπέδειξαν, οὔτε
[4, 19]	ἀλλὰ τοῖς ἰδίοις τέλεσιν ἐστρατεύοντο.	οὔτε	δὴ χρήματα συνεισφέρειν τοὺς οὐκ
[4, 55]	τοῖς συμβεβηκόσι τοῦ Ταρκυνίου καὶ	οὔτε	διαλύσασθαι τὸν πόλεμον αἰσχρῶς ὑπομένοντος
[4, 32]	ἐμῶν, οὔτε σώματος ἀναπήρου τυχόντα	οὔτε	διανοίας ἠλιθίου. ἔπειτ´ ἐρωτᾶν με
[4, 71]	τὴν τῆς πατρίδος ἐλευθερίαν γενήσονται	οὔτε	δωρεαῖς ἔτι κατεχόμενοι ὡς πρότερον
[4, 31]	οὔτε γὰρ μεσοβασιλεῖς σε ἀπέδειξαν,	οὔτε	ἡ βουλὴ ψῆφον ὑπὲρ σοῦ
[4, 46]	τῷ ἀνδρὶ τῆς ἀρχῆς, ὡς	οὔτε	κατὰ τὸ δίκαιον αὐτῷ προσηκούσης
[4, 78]	ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ταῦτ´ ἐστί. Ταρκύνιον	οὔτε	κατὰ τοὺς πατρίους ἡμῶν ἐθισμοὺς
[4, 42]	ἀνδράσιν οὔτε πράττειν ἐπέτρεπεν οὐδὲν	οὔτε	λέγειν ὅ τι μὴ κελεύσειεν
[4, 81]	οὔτ´ ἰδεῖν ἐξεγένετο πώποτε πραττόμενον	οὔτε	μαθεῖν; ἵνα δὲ μὴ μαντεύησθε
[4, 11]	με συνομνύμενοι ἀδίκημα μὲν οὐδὲν	οὔτε	μεῖζον οὔτ´ ἔλαττον ἔχοντες ἐγκαλεῖν,
[4, 19]	ἡμέραν ἀναγκαίων ἀπορουμένους ᾤετο δεῖν,	οὔτε	μηδὲν συμβαλλομένους στρατεύεσθαί τινας ἐκ
[4, 9]	οὓς ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας ἠγωνισάμην,	οὔτε	μικρῶν ὄντων οὔτ´ ὀλίγων, οὓς
[4, 4]	παθὼν ἐκπεπλήρωκε τὴν ἑαυτοῦ μοῖραν	οὔτε	περὶ τῶν ἰδίων πραγμάτων διαθέμενος
[4, 4]	τῶν ἰδίων πραγμάτων διαθέμενος οὐδὲν	οὔτε	περὶ τῶν κοινῶν καὶ πολιτικῶν
[4, 42]	οὐδὲ τούτοις μέντοι τοῖς ἀνδράσιν	οὔτε	πράττειν ἐπέτρεπεν οὐδὲν οὔτε λέγειν
[4, 66]	τι κρύπτουσα ὑπὸ τῇ στολῇ,	οὔτε	προσαγορεύουσα κατὰ τὰς συναντήσεις οὐδένα
[4, 78]	πράττοντας ἐλευθερίαν τῇ πατρίδι, ἧς	οὔτε	πρότερον ἡμῖν ἐξεγένετο μεταλαβεῖν, ἐξ
[4, 41]	ἀσφάλειαν παρείχοντο. ἔπειτα τὰς ἐξόδους	οὔτε	συνεχεῖς οὔτε τεταγμένας, ἀλλὰ σπανίους
[4, 32]	ἔτος ἀποστερεῖν με τῶν ἐμῶν,	οὔτε	σώματος ἀναπήρου τυχόντα οὔτε διανοίας
[4, 71]	δωρεαῖς ἔτι κατεχόμενοι ὡς πρότερον	οὔτε	τὰς ὕβρεις τῶν Ταρκυνίου παίδων
[4, 79]	φανερῶς ἀποσφάξας καὶ οὔτ´ ἐκκομιδῆς	οὔτε	ταφῆς ἐάσας νομίμου τὸ σῶμα
[4, 41]	ἔπειτα τὰς ἐξόδους οὔτε συνεχεῖς	οὔτε	τεταγμένας, ἀλλὰ σπανίους καὶ ἀπροσδοκήτους
[4, 9]	οἷς τοσαύτας ὀφείλω χάριτας; ἀλλ´	οὔτε	τὴν ἐμαυτοῦ προδώσω πίστιν οὐδὲ
[4, 30]	πατρὸς αὐτῆς βεβαιοῦντος τὸν γάμον	οὔτε	τῆς μητρὸς συνευδοκούσης, ἀλλ´ αὐτὴν
[4, 6]	δι´ ἃς οὔτε Φαβίῳ συγκατεθέμην	οὔτε	τοῖς ἄλλοις ἱστορικοῖς, ὅσοι γράφουσιν
[4, 70]	αὐτὸς διαλλαγήσεσθαι πρὸς τοὺς τυράννους	οὔτε	τοῖς διαλλαττομένοις ἐπιτρέψειν, ἀλλ´ ἐχθρὸν
[4, 41]	εἰ μή τινα καλέσειεν αὐτός·	οὔτε	τοῖς προσιοῦσιν εὐμενὴς οὐδὲ πρᾷος
[4, 25]	εἰς ὀνόματα καὶ δόξας προῆλθον,	οὔτε	τοῦ Βαβυλωνίου τείχους ἐμακάρισε τὴν
[4, 30]	Ταρκύνιος ἐπάγεται γυναῖκα τὴν Τυλλίαν	οὔτε	τοῦ πατρὸς αὐτῆς βεβαιοῦντος τὸν
[4, 34]	ἀρχῆς, οὐχ ὑπὸ σοῦ. ἀλλ´	οὔτε	τούτους οὔτ´ ἄλλον οὐδένα ἀδικῶ.
[4, 25]	ἐμακάρισε τὴν Ἀσσυρίαν ἐκείνην γυναῖκα	οὔτε	τῶν ἐν Μέμφει πυραμίδων τοὺς
[4, 6]	ἀποδοῦναι τὰς αἰτίας, δι´ ἃς	οὔτε	Φαβίῳ συγκατεθέμην οὔτε τοῖς ἄλλοις
[4, 9]	τοὺς ἀναιδεστάτους ὥσπερ νῦν κρατεῖν	οὔτε	χάριτι λαβόντας οὔτ´ ὠνῇ κτησαμένους,
[4, 35]	καὶ ὅ τι ἂν ἅπαντες	οὗτοι	γνῶσι πράττειν με δεῖν, ποιήσω.
[4, 53]	τῶν ἐκ Ῥώμης φυγάδων συχνοί·	οὗτοι	δεόμενοι καὶ λιπαροῦντες τιμωρῆσαί σφισι
[4, 62]	αὐτοῖς φανέντων, οἷα πολλάκις συνέβη.	οὗτοι	διέμειναν οἱ χρησμοὶ μέχρι τοῦ
[4, 62]	ἄλλοις ἀναθήμασι τοῦ θεοῦ καὶ	οὗτοι	διεφθάρησαν ὑπὸ τοῦ πυρός. οἱ
[4, 17]	συνέταξε λόχους. διῄρηντο δὲ καὶ	οὗτοι	καθ´ ἡλικίαν· πεντεκαίδεκα μὲν γὰρ
[4, 51]	Φιδήνης ὅσον οὔπω παρέσεσθαι νομίζοντες.	οὗτοι	μὲν δὴ καταστάντες ἐμάχοντο, καὶ
[4, 75]	περὶ αὐτῶν καλά, τοὺς πελέκεις	οὗτοι	παραλαβόντες καὶ τὰ λοιπὰ τῆς
[4, 15]	χρημάτων εἰσφορὰς κατ´ ἄνδρα ἐκλέγειν,	οὗτοι	τά τε σώματα συνῆγον καὶ
[4, 20]	ἐπὶ τῆς αὐτῆς προαιρέσεως ἅπαντες	οὗτοι,	τότε τοὺς ἀπὸ τοῦ δευτέρου
[4, 18]	ὀγδοήκοντα λόχοις· εἶχον δὲ καὶ	οὗτοι	τοὺς ἐπιφανεστάτους λοχαγούς. τοὺς δὲ
[4, 20]	καὶ οἱ τῶν πεζῶν ὀγδοήκοντα.	οὗτοι	τρισὶ πλείους ὄντες τῶν ὑπολειπομένων
[4, 6]	τοῦ χρόνου γυνή, ἀλλ´ ἔστιν	οὗτος	αὐτὸς τῶν ὠδίνων ὁ ὅρος,
[4, 67]	ἀπόγονος, δραστήριος ἀνὴρ καὶ φρόνιμος.	οὗτος	ἐπὶ στρατόπεδον ὑπ´ αὐτῶν πέμπεται
[4, 79]	δυνάμενα τυχεῖν, ταῦθ´ ὑμᾶς ὑπομνήσω.	~Οὗτός	ἐστιν, ἄνδρες πολῖται, ὁ Ταρκύνιος
[4, 24]	καὶ κράτιστος ἀπαλλαγῆς δεσποτῶν τρόπος	οὗτος	ἦν· ὀλίγοι δέ τινες λύτρα
[4, 6]	ὡς οἱ ταῦτ´ ἐξητακότες γράφουσιν·	οὗτος	μὲν οὖν οὐκ ἂν ἐλάττω
[4, 4]	μετειληφὼς ἀποχρώντως κατεσκευασμένης πρὸς ἡγεμονίαν	οὗτος	ὁ ἀνὴρ καὶ τὰς παρὰ
[4, 22]	πολιτικοῦ συντάγματος οὐ μικρὰν πρόνοιαν	οὗτος	ὁ βασιλεὺς πρᾶγμα συνιδών, ὃ
[4, 13]	τῷ κρατίστῳ τῆς Ἰσκυλίας τόπῳ.	οὗτος	ὁ βασιλεὺς τελευταῖος ηὔξησε τὸν
[4, 21]	μεταλαχόντας καὶ πράξοντας ὅσα δεῖ.	οὗτος	ὁ κόσμος τοῦ πολιτεύματος ἐπὶ
[4, 20]	ὁποτέρᾳ δὲ προσθοῖτο τῶν μερίδων	οὗτος	ὁ λόχος, αὕτη τὸ κράτος
[4, 15]	μέχρι πολλοῦ διέμεινε παρὰ Ῥωμαίοις	οὗτος	ὁ νόμος. ~Τιμησαμένων δὲ πάντων
[4, 27]	ὅπλοις ἦν ἅπασα ἡ Τυρρηνία.	οὗτος	ὁ πόλεμος εἴκοσι διέμεινεν ἔτη
[4, 39]	τὰς ἡμιόνους κατὰ τοῦ πτώματος.	οὗτος	ὁ στενωπὸς ὄρβιος καλούμενος πρότερον
[4, 79]	θεοῖς ἐχθρὸς ἔτι καὶ πάλαι·	οὗτος	ὁ τὴν γαμετὴν γυναῖκα, σώφρονα
[4, 40]	καὶ τὰ μαντεύματα ἐπεκύρωσε, παρελάμβανεν	οὗτος	τὴν ἀρχήν· ἐλλείποντος δέ τινος
[4, 41]	Ἀγάθαρχος Κερκυραῖος ἄρχοντος Ἀθήνησι Θηρικλέους.	οὗτος	ὑπεριδὼν μὲν τοῦ δημοτικοῦ πλήθους,
[4, 47]	τῶν ἐγκλημάτων αὐτὸν τὸν κατήγορον.	Οὑτοσὶ	γάρ, ἔφη, Τύρνος, ὦ σύνεδροι,
[4, 36]	κρεῖττον ἐπιμελήσεσθαι τῶν κοινῶν Ταρκύνιος	οὑτοσὶ	τὰ πράγματα παραλαβών, οὐ φθονῶ
[4, 33]	ἄπιστον, ὅπου γε κἀμὲ Ταρκύνιος	οὑτοσὶ	τῆς ἀρχῆς παῦσαι πρόθυμός ἐστιν·
[4, 75]	τοῖς πρότερον καιροῖς κύριος ἦν.	οὕτω	γὰρ αὐτοῖς ἀσφαλέστατα καὶ κάλλιστα
[4, 52]	καὶ δεήσεις τραπόμενοι παρέδοσαν ἑαυτούς.	οὕτω	δ´ αἰσχρῶς καὶ κακῶς ἀμφοτέρων
[4, 50]	λοιπὰ χρήματα τοῖς στρατιώταις διεῖλεν.	οὕτω	δ´ ἄρα πολὺς ὁ καταληφθεὶς
[4, 23]	μεγάλων πραγμάτων ἑαυτὴν ἀξιούσῃ οὐδενὸς	οὕτω	δεῖ πράγματος ὡς πολυανθρωπίας, ἵνα
[4, 67]	ἀποθνήσκει. τοῖς δὲ παροῦσι Ῥωμαίων	οὕτω	δεινὸν ἔδοξεν εἶναι καὶ ἐλεεινὸν
[4, 10]	αὐτοῖς ἐγένετο προὔργου τῶν λελογισμένων·	οὕτω	κατεστρατήγησεν αὐτοὺς ὁ Τύλλιος καὶ
[4, 36]	μέντοι τῶν πρὸ ἐμοῦ βασιλέων	οὕτω	μέτριος ὢν ἐν ἐξουσίᾳ διετέλεσε
[4, 60]	ἐρώτησις ὀρθή. ἐδόκει τοῖς ἀνδράσιν	οὕτω	ποιεῖν, καὶ λέγουσιν αὐτῷ τὸ
[4, 72]	ἠξίουν. κἀκεῖνος εἶπεν, Ἐπειδὴ ταῦτα	οὕτω	πράττειν ὑμῖν δοκεῖ, σκοπώμεθα πάλιν,
[4, 62]	ποιεῖσθαι. συνελόντι δ´ εἰπεῖν οὐδὲν	οὕτω	Ῥωμαῖοι φυλάττουσιν οὔθ´ ὅσιον κτῆμα
[4, 13]	πόθεν ἄρχεται μηκέτ´ εἶναι πόλις,	οὕτω	συνύφανται τὸ ἄστυ τῇ χώρᾳ
[4, 24]	ἐν τοῖς καθ´ ἡμᾶς χρόνοις	οὕτω	ταῦτ´ ἔχει, ἀλλ´ εἰς τοσαύτην
[4, 1]	τριάκοντα ἔτη τὴν ἀρχὴν κατασχὼν	οὕτω	τελευτᾷ υἱωνούς τε δύο καταλιπὼν
[4, 24]	τὰ καλὰ τῆς Ῥωμαίων πόλεως	οὕτως	ἄτιμα καὶ ῥυπαρὰ γέγονεν, ὥσθ´
[4, 3]	ἐστράτευσεν, ἐν τοῖς ἱππεῦσι τεταγμένος	οὕτως	ἔδοξεν ἀγωνίσασθαι καλῶς, ὥστε περιβόητος
[4, 40]	τοὺς ἀπόρους· καὶ ἔχει τἀληθὲς	οὕτως.	ἐν γὰρ τοῖς πρότερον χρόνοις,
[4, 3]	ἐπιμελεῖσθαι τῶν κοινῶν ἢ Τύλλιον·	οὕτως	ἐξεθεραπεύθησαν ὑπ´ αὐτοῦ ταῖς εὐεργεσίαις.
[4, 6]	οὔτ´ ἂν ἡ μήτηρ αὐτῶν	οὕτως	ἦν ἀθλία καὶ θεοβλαβής, ὥστ´
[4, 28]	καὶ τῷ νεωτέρῳ τὴν νεωτέραν·	οὕτως	οἰόμενος αὐτὰς μάλιστα συνοίσεσθαι τοῖς
[4, 30]	ἔσται πεντεκαίδεκα πρὸς τοῖς ἑκατόν.	οὕτως	ὀλίγον ἐστὶν ἐν ταῖς ἱστορίαις
[4, 36]	ἰδιώτης πειθόμενος· τῶν τ´ ἀδικημάτων	οὐχ	ἁπάντων αὐτὸς ἐγινόμην δικαστής, ἀλλὰ
[4, 78]	τοῦ τυράννου παρανομίας, ἐφ´ αἷς	οὐχ	ἅπαξ, ἀλλὰ πολλάκις ἅπασιν εἴη
[4, 36]	ἐδώκατέ μοι πατέρων φυλάττοντες παραδοχάς,	οὐχ	ἅπασαν ἐβουλήθην ἔχειν, ἀλλὰ νόμους
[4, 33]	ἔλαβον, ὦ Ταρκύνιε, νηπίων καταλειφθέντων	οὐχ	ἑκών, ἀλλ´ ὑπὸ τῶν πραγμάτων
[4, 13]	Ῥώμης, πλανᾶσθαί τ´ ἀναγκασθήσεται καὶ	οὐχ	ἕξει βέβαιον σημεῖον οὐδέν, ᾧ
[4, 83]	παρὰ τοῖς τυράννοις, οὐ χάρις,	οὐχ	ἕτερόν τι τῶν βιαζομένων ἢ
[4, 32]	εὐπρεπῆ τῆς ἀποστερήσεως σκηπτόμενος; πότερον	οὐχ	ἡγούμενος ἐξ ἐκείνου γένους εἶναί
[4, 30]	τι πείσεται προκαταληφθείς· ἠγανάκτει δ´	οὐχ	ἥκιστα, εἰ θυγατρὶ καὶ γαμβρῷ
[4, 31]	διὰ τὸ νέον τῆς ἡλικίας	οὐχ	ἱκανὸς εἶναι πόλιν τηλικαύτην διοικεῖν,
[4, 21]	παρών. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τούτων	οὐχ	ὁ παρὼν καιρὸς ἁρμόττων τοῖς
[4, 28]	ἐναντίᾳ συναφθεὶς τύχῃ κατὰ τὴν	οὐχ	ὁμοτροπίαν· Λευκίῳ μὲν γὰρ τῷ
[4, 82]	ἔργα, οὐ σωμάτων, οὐ χρημάτων,	οὐχ	ὅπλων, οὐ στρατηγῶν, οὐ τῆς
[4, 39]	παθὼν οὐκ ἄγει τὸ ζεῦγος·	Οὐχ	ὁρᾷς, εἶπεν, ὦ Τυλλία, τὸν
[4, 77]	μεγίστων ἐπιχειρῶν λέγειν, ᾧ κηδεμόνων	οὐχ	ὑγιαίνοντι δεῖ. ἴστε δὴ τὴν
[4, 6]	ταῖς ἱστορίαις σχεδιάζειν με ὑπολάβωσιν	οὐχ	υἱοὺς, ἀλλ´ υἱωνοὺς αὐτοῦ γράφοντα
[4, 7]	τε καὶ ἀτόπων ἕκαστα ἐπιλογιζόμενος	οὐχ	υἱοὺς εἶναι Ταρκυνίου γράφω τοὺς
[4, 34]	Μάρκιος ὁ βασιλεὺς κατέλιπεν ἀκμάζοντας,	οὐχ	υἱωνοὺς καὶ νηπίους, ὥσπερ ὑμᾶς
[4, 77]	ὡς ἠλιθίου, ψευδῆ γενομένην καὶ	οὐχ	ὑπ´ ἄλλου τινὸς κατασκευασθεῖσαν, ἀλλ´
[4, 33]	ἄνδρας ἤγαγον καὶ γενεᾶς ἄρρενος	οὐχ	ὑπαρχούσης τῶν ἐμαυτοῦ κυρίους προειλόμην
[4, 5]	ἥκειν ὑφέξοντας δίκην· ὡς δ´	οὐχ	ὑπήκουον, ἐπικηρύξας αὐτοῖς ἀϊδίους φυγὰς
[4, 34]	παυσθῆναι δίκαιός εἰμι τῆς ἀρχῆς,	οὐχ	ὑπὸ σοῦ. ἀλλ´ οὔτε τούτους
[4, 82]	εὐγενοῦς προαιρέσεως, οἴχῃ καὶ ἀπόλωλας	οὐχ	ὑπομείνασα τυραννικὴν ὕβριν, ἁπάσας ὑπεριδοῦσα
[4, 79]	φαρμακειῶν ἀμφοτέρων τὰς διαβολάς, ὡς	οὐχ	ὑφ´ ἑαυτοῦ γενομένων, ἠξίωσεν ἐλεεινῷ
[4, 11]	διδόντες ὑμῖν καὶ λαμβάνοντες, ἀλλ´	οὐχ	ὥσπερ ἀργυρωνήτοις παραχρήσονται τοῖς πένησιν,
[4, 34]	νόμον, τούτους ἀδικῶ δήπου καὶ	οὐχὶ	σέ, καὶ ὑπὸ τούτων παυσθῆναι
[4, 29]	χρημάτων, ἀλλὰ καὶ τῆς βασιλείας	ὀφείλεις	πρεσβύτερος υἱωνὸς ὤν. ἢ σώματος
[4, 9]	ὑμᾶς λέγειν, τὰς ἀντὶ τούτων	ὀφειλομένας	ἐμοὶ χάριτας τοῖς παιδίοις ἀποδοῦναι
[4, 9]	ἀκούσατέ μου. ὅσοι μὲν ὑμῶν	ὀφείλοντες	ἤδη χρέα διὰ πενίαν ἀδύνατοί
[4, 10]	πίστιν ἀδύνατοι ἦσαν φυλάττειν, τίσιν	ὀφείλουσι	καὶ πόσον ἕκαστος, ἐπειδὴ τὰς
[4, 9]	προδῶ τοὺς ὀρφανούς, οἷς τοσαύτας	ὀφείλω	χάριτας; ἀλλ´ οὔτε τὴν ἐμαυτοῦ
[4, 80]	τῆς ἀνθρωπίνης σπουδῆς καὶ προνοίας	ὄφελος.	φέρε δὴ τί τούτων οἶδέ
[4, 66]	κατηφὴς καὶ μεστοὺς ἔχουσα τοὺς	ὀφθαλμοὺς	δακρύων. ὡς δ´ εἰς τὴν
[4, 41]	καὶ φοβερὸς μᾶλλον ἢ φαιδρὸς	ὀφθῆναι·	καὶ τὰς περὶ τῶν ἀμφισβητήτων
[4, 15]	ἀσφαλὲς τοῖς γεωργοῖς παρέχειν δυνησομένους	ὄχθους	κρησφύγετα κατεσκεύασεν, Ἑλληνικοῖς ὀνόμασιν αὐτὰ
[4, 19]	τῶν ἱκανῶν κεκτημένοις ἀφεῖσθαι πάντων	ὀχληρῶν.	ἐποίει δὲ τούτων ἕκαστον οὐκ
[4, 39]	γὰρ αὖθις ἐπὶ σοὶ τὸν	ὄχλον,	ἐὰν καὶ ὁποσονοῦν ταύτης τῆς
[4, 70]	τόν τ´ οἰκετικὸν καὶ θητικὸν	ὄχλον	ἐκποδῶν μεταστήσαντες ἐβουλεύοντο, τί χρὴ
[4, 32]	τὸν ἐκδημαγωγούμενον ὑπὸ σοῦ καταφεύγῃς	ὄχλον,	οὐκ ἐπιτρέψω σοι· παρεσκεύασμαι γὰρ
[4, 4]	εἰς τοὐμφανὲς ἐρῶ πρὸς τὸν	ὄχλον,	ὡς δὴ Ταρκυνίου μοι ταῦτ´
[4, 76]	συνεκάλουν τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν.	ὄχλου	δὲ συναχθέντος οὐ μόνον τοῦ
[4, 10]	τῆς συγγενείας τῆς βασιλικῆς ὅλης.	ὄχλου	δὲ συνδραμόντος πολλοῦ πρὸς τὸ
[4, 37]	ἀγορὰν τοῦ κατὰ {τὴν} πόλιν	ὄχλου	προελθὼν ἐπὶ τὸ βῆμα μακρὰν
[4, 5]	πολλοῦ πρὸς τὰ βασίλεια συνδραμόντος	ὄχλου	προῆλθεν εἰς τοὐμφανὲς ταῖς θυρίσιν
[4, 37]	δίκην ὁρμῆς ἤδη γινομένης τῶν	ὄχλων	ἐπ´ αὐτὸν ᾤχετο φεύγων ἅμα
[4, 81]	γενόμενος ἐξ ἰδιώτου τύραννος καὶ	ὀψὲ	ἀρξάμενος πονηρὸς εἶναι, πᾶσαν ἀκριβοῖ
[4, 74]	πολλῶν ὄντων εἴ τινα λυπηρὰς	ὄψεις	καὶ ἐπιφθόνους τοῖς πολλοῖς παρέχεται,
[4, 10]	πολλοῦ πρὸς τὸ παράδοξον τῆς	ὄψεως	ἐκκλησίαν συγκαλέσας προῆλθεν ἐπὶ τὸ
[4, 39]	παθών τι πρὸς τὸ τῆς	ὄψεως	ἐλεεινὸν ἐπέστη καὶ πρὸς τὴν
[4, 25]	καὶ οὐκ ἄξια σπουδῆς ἡγησάμενος	ὄψεώς	τ´ ἀπάτας, οὐκ ἀληθεῖς βίου
[4, 26]	μιᾷ γνώμῃ χρώμεναι, αἰσχρὰ δ´	ὄψις	συγγενῶν ἀλλήλαις διαφερομένων· αἴτιόν τ´
[4, 46]	ὁ Τύρνος ὁ καὶ τὸν	ὀψισμὸν	αὐτοῦ διαβαλὼν οὐκ εἴα τοὺς
[4, 19]	στρατεύεσθαί τινας ἐκ τῶν ἀλλοτρίων	ὀψωνιαζομένους	χρημάτων, ὥσπερ {τοὺς} μισθοφόρους. ~Τοῦτον