Livre, Chap.
[4, 83]	φιλοτύραννον ἐμπέφυκεν οὐ πολλοῖς οὖσι	μὰ	Δία, μεγάλαις καὶ τούτους ἀνάγκαις
[4, 66]	τῶν ἀσπαζομένων οὔτ´ ἀποκρινομένη τοῖς	μαθεῖν	βουλομένοις, ὅ τι πέπονθεν, ἀλλὰ
[4, 81]	ἰδεῖν ἐξεγένετο πώποτε πραττόμενον οὔτε	μαθεῖν;	ἵνα δὲ μὴ μαντεύησθε τὰς
[4, 39]	πατρὸς εἴσοδον καὶ σπουδὴν ἔχουσα	μαθεῖν	οἷόν τι λήψεται τὰ πράγματα
[4, 30]	βούλομαι δὲ πάντων ὑμῶν παρόντων	μαθεῖν	παρ´ αὐτοῦ, τί πεπονθὼς ἰδίᾳ
[4, 37]	ἐπαίνου καὶ πάντων σπουδὴν ἐχόντων	μαθεῖν,	τίνων ἕνεκα ταῦτα λέγει, τελευτῶν
[4, 71]	δὲ τῆς ἐκκλησίας ἔτι βούλομαι	μαθεῖν,	τίς ὁ καλέσων ἔσται αὐτὴν
[4, 60]	ὑμῖν προεγνωκέναι ταῦτα· παρ´ ἐμοῦ	μάθετε.	ὅταν ἀφηγήσησθε αὐτῷ τὸ τέρας,
[4, 66]	μὴ παρ´ ἑτέρων. ὅταν δὲ	μάθῃς	τὰς κατασχούσας αἰσχρὰς καὶ δεινὰς
[4, 81]	καταράτους αὐτῶν φύσεις, ἀλλ´ ἀκριβῶς	μάθητε,	οἵους σκύλακας ὑμῖν ἡ Ταρκυνίου
[4, 71]	οἱ τὰ ὅπλα ἔχοντες, εἰ	μάθοιεν,	ὅτι τὰ ἐν τῇ πόλει
[4, 84]	ἔφη, τὰ δόξαντα τῷ συνεδρίῳ	μαθόντες	ἐπικυρώσητε {τὸ δοχθέν. δέδοκται γὰρ
[4, 61]	σημαίνειν καὶ οὐκ ἀποκρύψεται. ~Ταῦτα	μαθόντες	οἱ πρέσβεις, ἐπειδὴ σχολὴν ὁ
[4, 52]	Ῥωμαῖοι καταπλήξεως τῶν πολεμίων ἕνεκα·	μαθόντες,	ὅτι διέφθαρται τὸ ἕτερον αὐτῶν
[4, 62]	ἤρετο. κἀκεῖνοι διὰ σημείων τινῶν	μαθόντες,	ὅτι θεόπεμπτον ἀγαθὸν ἀπεστράφη, καὶ
[4, 42]	ὑποσχέσεις ἐξαπατῶν καὶ φενακίζων· τότε	μαθόντες,	ὅτι τῶν κοινῶν οὐδενὸς ἔτι
[4, 1]	δίδωσι δωρεὰν τῇ ἑαυτοῦ γυναικί.	μαθοῦσα	δ´ ἐκείνη πάντα τὰ περὶ
[4, 39]	καθεζομένη παρῆν εἰς τὴν ἀγοράν.	μαθοῦσα	δὲ τὰ γενόμενα καὶ τὸν
[4, 81]	καὶ τῶν πολεμίων ἄν τις	μαθὼν	δακρύσειε, σιωπῶ, εἴ γ´ ὀλίγοι
[4, 58]	ὄντος ὡς ἐπὶ τοσούτῳ κακῷ	μαθὼν	τὰ γινόμενα διὰ γραμμάτων ὁ
[4, 51]	μεταπεμψαμένοις τὸ ἐν Φιδήνῃ στράτευμα,	μαθὼν	τὴν διάνοιαν αὐτῶν ὁ Ταρκύνιος·
[4, 59]	ἐπιστήμην ἐξετάσας παρ´ αὐτῶν καὶ	μαθὼν	τὸν ἐπιφανέστατον τῶν ἐν Τυρρηνοῖς
[4, 23]	εἶναι περὶ τοὺς δεσπότας, ἐὰν	μάθωσιν,	ὅτι τῆς ἐλευθερίας ἄξιοι κριθέντες
[4, 25]	καὶ πραγμάτων ὠφελείας, ἐξ ὧν	μακαρισμοὶ	τοῖς κατασκευασαμένοις ἠκολούθουν μόνον, ἐπαίνου
[4, 81]	ἀπορίαν ἥκομεν ἐκ πολλῶν καὶ	μακαρίων	ἐκπεσόντες ἀγαθῶν. οἱ λαμπροὶ δ´
[4, 23]	ῥᾴδιον εἰπεῖν οὐδὲ τῶν πάνυ	μακαρίων	μέχρι τίνος αὐτῷ παρέσται χρόνου.
[4, 82]	αἰδῶ μετὰ βίας, ἡδίων καὶ	μακαριώτερος	ἔδοξεν ὁ θάνατος εἶναι τοῦ
[4, 20]	δ´ ἦν σπάνιον καὶ οὐ	μακρὰν	ἀπέχον τἀδυνάτου. τὰ πολλὰ μὲν
[4, 27]	τῆς κατὰ φύσιν τελευτῆς οὐ	μακρὰν	ἀπέχων, ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ Ταρκυνίου τε
[4, 37]	ὄχλου προελθὼν ἐπὶ τὸ βῆμα	μακρὰν	καὶ συμπαθῆ διεξῆλθε δημηγορίαν τάς
[4, 66]	συμφοράς, ὦ πάτερ, οὐκ εἰς	μακράν·	χάρισαι δέ μοι ταύτην πρῶτον
[4, 35]	τοσούτοις χρόνοις ὕστερον ὥσπερ ἐκ	μακρᾶς	ἀνανήψας μέθης νῦν ἥκεις μου
[4, 54]	συμβαίνειν ταῖς πόλεσιν ἐν τοῖς	μακροῖς	πολέμοις δῃουμένης διὰ τὰς συνεχεῖς
[4, 52]	τῶν ὁμόρων ἀνέστη χρόνῳ τε	μακρός·	ἔτη γὰρ ἑπτὰ συνεχῶς ἐπολεμήθη·
[4, 55]	αὐτοὺς ἀφικομένων καὶ οὐ διὰ	μακροῦ	τὴν Ῥώμην ὑποχείριον ἕξειν ἐλπίσαντες
[4, 20]	πένητες ἐν ταῖς ψηφοφορίαις ἐπεκράτουν	μακρῷ	πλείους ὄντες ἐκείνων. τοῦτο συνιδὼν
[4, 38]	ἀποδειξαμένης τῆς γυναικὸς μηδὲν ἔτι	μαλακίζεσθαι	μηδὲ κατοκνεῖν, ἀλλὰ καταβαλόντα τοὺς
[4, 78]	κατέσχεν, οὔθ´ ὕστερον, ἐὰν νῦν	μαλακισθῶμεν,	ἐξέσται. εἰ μὲν οὖν χρόνον
[4, 29]	ἥ σε κηλοῦσα καὶ κατᾴδουσα	μαλθακὸν	ἀποδέδωκε, καὶ λήσεις ὑπ´ αὐτῆς
[4, 2]	καθημένου γάρ ποτ´ αὐτοῦ μεσούσης	μάλισθ´	ἡμέρας ἐν τῇ παστάδι τῶν
[4, 1]	τοῦ γένους αὐτοῦ λεγόμενα, οἷς	μάλιστ´	ἔγωγε συγκατατίθεμαι, τοιαῦτ´ ἐστίν. ἐν
[4, 29]	πεφύκασι φρονεῖν οἱ περὶ ταύτην	μάλιστα	γενόμενοι τὴν ἡλικίαν. φέρε, ἀλλ´
[4, 1]	ἐλευθέραν αὐτὴν ἀφίησι καὶ πασῶν	μάλιστα	γυναικῶν ἀσπαζομένη τε καὶ τιμῶσα
[4, 42]	ἄλλους ἐπ´ ἄλλαις ψευδέσιν αἰτίαις,	μάλιστα	δ´ ἐπιβουλεύειν αἰτιώμενοι τῷ βασιλεῖ,
[4, 21]	ἐλάττονα δ´ ἀριθμὸν ἀνθρώπων ἔχοντας·	μάλιστα	δὲ τῷ τοὺς ἀπόρους μίαν
[4, 23]	χρείαις τὰς χάριτας, ἐν οἷς	μάλιστα	δέονται πράγμασι, κομιζομένους καὶ τοὺς
[4, 38]	βοήθειαν παρὰ τῆς βουλῆς, ᾗ	μάλιστα	ἐπεποίθει, γενέσθαι, χρόνον μέν τινα
[4, 54]	ἔνδεια, καὶ οἱ πενέστατοι αὐτῶν	μάλιστα	κάμνοντες ὁμολογίας ᾤοντο δεῖν ποιήσασθαι
[4, 57]	ἀναγινώσκειν. ἐγέγραπτο δ´ ἐν αὐτῇ,	μάλιστα	μὲν ζῶντα παραδοῦναι τὸν υἱὸν
[4, 24]	εἰς τὴν πολιτείαν εἰσαγομένους. καὶ	μάλιστα	μὲν τοὺς τιμητὰς ἀξιώσαιμ´ ἂν
[4, 4]	τροφῆς καὶ παιδείας ἔτυχες, ἁπάντων	μάλιστα	σὲ τιμήσας φίλων καὶ συγγενῶν
[4, 28]	τὴν νεωτέραν· οὕτως οἰόμενος αὐτὰς	μάλιστα	συνοίσεσθαι τοῖς λαβοῦσιν. ἔτυχε δὲ
[4, 40]	εἰς δημοκρατίαν. καὶ ἐπὶ ταύτῃ	μάλιστα	τῇ αἰτίᾳ λέγεται τῶν πατρικίων
[4, 3]	ἐκοσμεῖτο. ἔτη δὲ γεγονὼς εἴκοσι	μάλιστα	τῆς συμμαχικῆς στρατηγὸς ἀπεδείχθη δυνάμεως,
[4, 54]	πυκνοτέροις· κατὰ τοῦτο γὰρ ἐδόκει	μάλιστα	τὸ μέρος ἡ πόλις ἀνώχυρος
[4, 13]	φράτραις· ἦσαν δὲ πεντήκοντά που	μάλιστα	τὸν ἀριθμόν, ὧν οὐδὲν δέομαι
[4, 28]	νομίσασα τοῖς ἑαυτῆς τρόποις ἁρμόττειν	μάλιστα	τὸν τῆς ἀδελφῆς ἄνδρα μεταπέμπεταί
[4, 29]	ἔνεστί σου τοῖς τρόποις, ὧν	μάλιστα	τῷ βασιλεύειν μέλλοντι δεῖ. ὑπάρχει
[4, 49]	ποιήσονται τὴν σύνοδον ἐν μέσῳ	μάλιστα	τῶν ἐθνῶν κείμενον ὄρος ὑψηλόν,
[4, 73]	τὸ σχῆμα τοῦ πολιτεύματος ἁπάντων	μάλιστα	τῶν Ἑλλήνων εὐνομεῖσθαί τε καὶ
[4, 64]	αὐτῇ διὰ τὸν πλοῦτον εὐδαιμονούσῃ	μάλιστα	τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων. γενναίως
[4, 73]	ἂν ἑκάστῳ τῆς ἰσοτίμου δυναστείας	μάλιστα.	~Τῶν τε παρασήμων, ἃ τοῖς
[4, 25]	χρόνον καρποῦνται τὰς ὠφελείας, πάντων	μάλιστα	τῶν τοιούτων ἔργων τὴν Ἀμφικτύονος
[4, 4]	ἐὰν δ´ ἐρήμους ἀφῶσιν, ὃ	μᾶλλον	αὐτοὺς οἶμαι ποιήσειν, ἀειφυγίᾳ καὶ
[4, 55]	ὡς αὐτόμολος καὶ ἵνα δὴ	μᾶλλον	αὐτῷ πιστεύσειαν ἀληθεύειν τὴν ἀπὸ
[4, 77]	προειπεῖν· ἴσως γάρ τισιν ὑμῶν,	μᾶλλον	δ´ ἀκριβῶς οἶδ´ ὅτι πολλοῖς
[4, 54]	δεδοικότες τὰς αἰφνιδίους ἀλλήλων ἐφόδους.	μᾶλλον	δ´ ὁ Ταρκύνιος περὶ ταῦτ´
[4, 55]	ὑποχείριον ἕξειν ἐλπίσαντες καὶ ἔτι	μᾶλλον	ἐξαπατηθέντες ὑφ´ ὧν ἔπραττεν ὁ
[4, 25]	διετέλουν καὶ τὸ συγγενὲς φυλάττοντες	μᾶλλον	ἔργοις ἢ λόγοις, λυπηροὶ δὲ
[4, 10]	ἄνδρα καὶ παρακρουόμενον τοὺς πολίτας	μᾶλλον	ἢ πείσαντα καὶ φανερῶς λαβόντα
[4, 39]	νεκροῦ; κἀκεῖνος ἐπὶ τῷ πάθει	μᾶλλον	ἢ τῇ πληγῇ στενάξας ἄγει
[4, 41]	καὶ χαλεπὸς ὀργὴν καὶ φοβερὸς	μᾶλλον	ἢ φαιδρὸς ὀφθῆναι· καὶ τὰς
[4, 45]	φιλοτιμίαν καὶ Ταρκυνίῳ διὰ τὸν	Μαμίλιον	ἀπεχθόμενος, ὅτι κηδεστὴν ἐκεῖνον ἠξίωσε
[4, 47]	γὰρ ἂν τῶν νοῦν ἐχόντων	Μαμίλιον	τὸν εὐγενέστατόν τε καὶ κράτιστον
[4, 45]	θυγατρός, ὃς ἐκαλεῖτο μὲν Ὀκταούιος	Μαμίλιος,	ἀνέφερε δὲ τὸ γένος εἰς
[4, 45]	ἁπάντων παρόντων. ἀπολογουμένου δὲ τοῦ	Μαμιλίου	καὶ εἰς ἀναγκαίας τινὰς ἀναφέροντος
[4, 45]	οὐκ ἀδύνατος, Τύρνος Ἑρδώνιος ὄνομα,	Μαμιλίῳ	τε διάφορος ὢν διὰ τὴν
[4, 60]	αὐτῷ τὸ τέρας, οὐκ ἀκριβῶς	μανθάνειν	φήσας ὅ τι λέγετε περιγράψει
[4, 60]	ὅτι Ῥωμαίων εἰσὶ πρέσβεις τῷ	μάντει	βουλόμενοι συντυχεῖν, παρεκάλουν ἀπαγγεῖλαι πρὸς
[4, 60]	πατὴρ διελεῖται καὶ οὐδὲν ψεύσεται·	μάντει	γὰρ οὐ θέμις· ἃ δὲ
[4, 61]	αὐτοὺς μετιών, εἰσελθόντες φράζουσι τῷ	μάντει	τὸ τέρας. σοφιζομένου δ´ αὐτοῦ
[4, 69]	ὡς δὲ παρεγενήθησαν ἐπὶ τὸ	μαντεῖον	οἱ νεανίσκοι καὶ τοὺς χρησμοὺς
[4, 59]	ἐργαζομένους· συγκαλέσας δὲ τοὺς ἐπιχωρίους	μάντεις	ἐπυνθάνετο παρ´ αὐτῶν, τί βούλεται
[4, 69]	δὴ καὶ ὅτε τῷ Δελφικῷ	μαντείῳ	χρησομένους ἀπέστελλε τοὺς δύο τῶν
[4, 81]	οὔτε μαθεῖν; ἵνα δὲ μὴ	μαντεύησθε	τὰς καταράτους αὐτῶν φύσεις, ἀλλ´
[4, 75]	τῶν ἀνδρῶν αἵρεσιν καὶ τὰ	μαντεύματα	γένηται περὶ αὐτῶν καλά, τοὺς
[4, 40]	ὁ δῆμος ἐπεψήφισε καὶ τὰ	μαντεύματα	ἐπεκύρωσε, παρελάμβανεν οὗτος τὴν ἀρχήν·
[4, 83]	δαίμων καὶ τὸ χρεὼν φέρῃ.	μαντεύομαι	δὲ καλοῖς ἐγχειρήμασιν εὐτυχὲς ἀκολουθήσειν
[4, 61]	ἀπόκρισιν, ὥσπερ αὐτοῖς ὁ τοῦ	μάντεως	ὑπέθετο υἱός, τὴν Ῥώμην καὶ
[4, 2]	οὖσαν καὶ δὴ καὶ τὰ	μαντικὰ	οὐδενὸς χεῖρον Τυρρηνῶν ἐπισταμένην εἰπεῖν
[4, 60]	δ´ οὐκ ἐλαχίστη τῶν ἐν	μαντικῇ	θεωρημάτων ἐρώτησις ὀρθή. ἐδόκει τοῖς
[4, 61]	δὲ παρακρούσασθαι τοὺς ἄνδρας ὁ	μάντις	οὐδὲ σφετερίσασθαι τὸν οἰωνὸν λέγει
[4, 29]	ἀξίαν καὶ καλὴν τὸ σῶμα,	μαρανθεῖσαν	δ´ ὑπ´ αὐτοῦ. εἰ δ´
[4, 79]	τὰ θαυμαστὰ ἔργα, πρὶν ἢ	μαρανθῆναι	τὰς ὑποδεξαμένας τὰ δύστηνα σώματα
[4, 11]	κἂν ἐγὼ μὴ λέγω, ὅτι	Μάρκιοι	συλλαμβανόντων αὐτοῖς τῶν πατρικίων κατασχόντες
[4, 4]	περιδεὴς οὖσα, μὴ κατασχόντες οἱ	Μάρκιοι	τὴν ἀρχὴν ἄρωνται τὰ παιδία
[4, 4]	ψυχῆς τρέχοντα· εἰ γὰρ ἐπὶ	Μαρκίοις	τοῖς ἀνελοῦσι τὸν πάππον αὐτῶν
[4, 34]	βασιλεῖ· καίτοι παῖδάς γ´ Ἄγκος	Μάρκιος	ὁ βασιλεὺς κατέλιπεν ἀκμάζοντας, οὐχ
[4, 6]	παραγίνεται δ´ εἰς Ῥώμην Ἄγκου	Μαρκίου	βασιλεύοντος, ὡς μὲν Γέλλιος ἱστορεῖ
[4, 4]	Ταρκύνιον ἐπιβουλευθέντα ὑπὸ τῶν Ἄγκου	Μαρκίου	παίδων ἀνασώσασθαι τὴν τοῦ πατρὸς
[4, 4]	ἐπὶ τὸν δῆμον ἀπὸ τῶν	Μαρκίου	παίδων ἀρξάμενος καὶ πρόθες αὐτοῖς
[4, 11]	κατάγειν τοὺς φυγάδας καὶ τοῖς	Μαρκίου	παισὶ τὴν βασιλείαν ἀποδιδόναι, οὓς
[4, 5]	εἰς τὴν ἀγορὰν καὶ τοὺς	Μαρκίους	ἐκήρυττεν ἥκειν ὑφέξοντας δίκην· ὡς
[4, 8]	Τύλλιος καὶ τὴν ἑταιρίαν τῶν	Μαρκίων	ἐξελάσας βεβαίως ἤδη τῆς ἀρχῆς
[4, 62]	βιβλίων φυλακήν, ὧν τὸν ἕτερον	Μάρκον	Ἀτίλιον ἀδικεῖν τι δόξαντα περὶ
[4, 68]	ἀνδρὶ τούτῳ πατὴρ μὲν ἦν	Μάρκος	Ἰούνιος ἑνὸς τῶν σὺν Αἰνείᾳ
[4, 85]	βασιλέως ὕπαρχοι Τῖτος Ἑρμίνιος καὶ	Μάρκος	Ὁράτιος ἀνέγνωσαν ἐν ἐκκλησίᾳ· καὶ
[4, 62]	διέμειναν οἱ χρησμοὶ μέχρι τοῦ	Μαρσικοῦ	κληθέντος πολέμου κείμενοι κατὰ γῆς
[4, 34]	τούτους οὔτ´ ἄλλον οὐδένα ἀδικῶ.	μάρτυς	δὲ τῆς ἐκ τοῦ δικαίου
[4, 55]	περὶ τῆς καταλύσεως τοῦ πολέμου·	μαστιγωθεὶς	δ´ ὑπ´ αὐτοῦ ῥάβδοις ἐν
[4, 15]	τ´ οὐσίας στέρεσθαι καὶ αὐτὸν	μαστιγωθέντα	πραθῆναι· καὶ μέχρι πολλοῦ διέμεινε
[4, 53]	ἀλλήλων γῆν εἰσβολαὶ καὶ καταδρομαὶ	μάχαι	τε, ὅπερ εἰκός, τοτὲ μὲν
[4, 16]	τούτων τῶν λόχων ἐν ταῖς	μάχαις	ἡ μετὰ τοὺς ἐφεστῶτας τοῖς
[4, 27]	συνισταμένων. ἐν ἁπάσαις δὲ ταῖς	μάχαις	κατορθῶν ὁ Τύλλιος, ὅσαι κατὰ
[4, 3]	πρὸς τὸ αὐτὸ ἔθνος ἀγωνισάμενος	μάχας	τοτὲ μὲν ἱππέων ἡγούμενος, τοτὲ
[4, 59]	τῇ Ἀθηνᾷ, ἐὰν κρατήσῃ τῇ	μάχῃ,	ναοὺς αὐτοῖς κατασκευάσειν· καὶ τὸν
[4, 50]	ἀγροὺς καὶ τοὺς ὁμόσε χωρήσαντας	μάχῃ	νικήσας ἐπὶ τοὺς καλουμένους Πωμεντίνους
[4, 51]	δὲ τοῖς ἡγεμόσι τῶν Σαβίνων	μάχην	ἕωθεν τίθεσθαι μεταπεμψαμένοις τὸ ἐν
[4, 51]	ἐκ τοῦ χάρακος ὡς εἰς	μάχην·	καὶ οἱ Σαβῖνοι τεθαρρηκότες ἀντεπεξῄεσαν
[4, 50]	τοῖς ὅπλοις. συνάψας δ´ αὐτοῖς	μάχην	περὶ τὰ μεθόρια καὶ πολλοὺς
[4, 3]	τἀριστεῖα καὶ ἐκ ταύτης τῆς	μάχης	ἔλαβεν· ἑτέρας τε πολλὰς πρὸς
[4, 3]	τὸ αὐτὸ ἔθνος στρατείας καὶ	μάχης	καρτερᾶς περὶ πόλιν Ἤρητον ἀνδρειότατος
[4, 1]	ἡ πόλις ὑπὸ Ῥωμαίων κατελαμβάνετο,	μαχόμενος	ἀποθνήσκει, τὴν δ´ Ὀκρισίαν ἐγκύμονα
[4, 59]	γὰρ ἐν τῷ τελευταίῳ πολέμῳ	μαχόμενος	πρὸς Σαβίνους εὔξατο τῷ Διὶ
[4, 9]	καὶ λόγον διεξῆλθε τοιόνδε. ~Πολλή	με	ἀνάγκη κατείληφεν, ἄνδρες πολῖται, κήδεσθαι
[4, 36]	εἰσιν, ὦ βουλή, τῆς ἀρχῆς	με	ἀπαλλάξαι βουλόμενοι, καὶ μετὰ τούτου
[4, 32]	ἡγούμενος ἐξ ἐκείνου γένους εἶναί	με	γνήσιον, ἀλλ´ ὑποβολιμαῖόν τινα καὶ
[4, 35]	ἂν ἅπαντες οὗτοι γνῶσι πράττειν	με	δεῖν, ποιήσω. καὶ πρὸς μὲν
[4, 9]	ἢ πρὸς ἀνθρώπους δίκαιον ὑπολήψεταί	με,	ἐὰν ἐγκαταλίπω καὶ προδῶ τοὺς
[4, 35]	τὰς σαυτοῦ πράξεις ἐξαριθμησάμενον καλεῖν	με	εἰς διαδικασίαν· ὧν οὐδέτερον ἐποίησας,
[4, 47]	χρηστὸν ἐνόμιζεν, ὅτε τὴν θυγατέρα	με	ᾐτεῖτο, μηδὲ νῦν ὡς πονηροῦ
[4, 31]	μοι, τὴν δὲ βασιλείαν ἀποστερεῖς	με	καὶ τοσοῦτον ἤδη κατέχεις χρόνον,
[4, 77]	ὑπ´ ἐμοῦ. ὁ δ´ ἀναγκάσας	με	μήθ´ ὡς ἡ φύσις ἠξίου
[4, 32]	ἀνδρωθέντι ἀπεδίδους; ἀλλ´ ἔτι νομίζων	με	ὀρφανὸν εἶναι παῖδα καὶ τὰ
[4, 47]	πάντων δικαστὴς γενόμενος αὐτὸς ἀπέλυσέ	με,	ὅτε τὴν θυγατέρα τὴν ἐμὴν
[4, 9]	αὐτῶν ἀπάτορα καὶ ἄπολιν ὄντα	με	παραλαβὼν ἐξέθρεψεν οὐδὲν ἐνδεέστερον ἄγων
[4, 34]	τετταρακονταετεῖ γεγονότι Ῥωμαίων οὐδεὶς ἡγήσατό	με	πώποτ´ ἀδικεῖν, οὐδ´ ἐκβαλεῖν με
[4, 11]	μοι τινὲς ἐξ αὐτῶν ἀποκτεῖναί	με	συνομνύμενοι ἀδίκημα μὲν οὐδὲν οὔτε
[4, 29]	οὐδὲν ἔχων ἀνδρὸς ἀνήρ, ὅς	με	ταπεινὴν ποιεῖ μεγάλων οὖσαν ἀξίαν
[4, 34]	με πώποτ´ ἀδικεῖν, οὐδ´ ἐκβαλεῖν	με	τῆς ἀρχῆς ἐπεχείρησεν οὔθ´ ὁ
[4, 30]	ἐμὲ συνάγων καὶ προθυμούμενος ἐκβαλεῖν	με	τῆς ἀρχῆς καταφανὴς γέγονέ μοι.
[4, 77]	τὴν ἐπίθετον ἐσκηψάμην μωρίαν. τοῦτό	με	τὸ πλάσμα πιστευθὲν ὑπὸ τοῦ
[4, 47]	δ´ αὐτόν, εἰ μὲν ᾔδει	με	τοιοῦτον ὄντα, οἷον νῦν αἰτιᾶται,
[4, 32]	οὔτε διανοίας ἠλιθίου. ἔπειτ´ ἐρωτᾶν	με	τολμᾷς, τί παθὼν δεινὸν ἐχθρὸν
[4, 32]	τοῦτο καὶ τετταρακοστὸν ἔτος ἀποστερεῖν	με	τῶν ἐμῶν, οὔτε σώματος ἀναπήρου
[4, 32]	τίνος αἰτίας χάριν οὐκ ἀξιοῖς	με	τῶν τοῦ πάππου τιμῶν κληρονομεῖν
[4, 6]	ἐκείναις ἐντυχόντων ταῖς ἱστορίαις σχεδιάζειν	με	ὑπολάβωσιν οὐχ υἱοὺς, ἀλλ´ υἱωνοὺς
[4, 29]	δὴ μετὰ παρρησίας, καὶ εἴ	με	φήσεις θρασεῖαν, τὸ δοκοῦν αἴτιον
[4, 70]	καὶ τὸν πατέρα περικείμενον αὐτῇ	μέγα	ἀνοιμώξας καὶ περιλαβὼν τὴν νεκρὰν
[4, 55]	καρτερά. δόξαντες δ´ οἱ Γάβιοι	μέγα	προσγεγονέναι σφίσι πλεονέκτημα πολλῶν ὡς
[4, 14]	ἵνα τῇ φιλανθρωπίᾳ ταύτῃ τιθασσευόμενοι	μέγα	τι καὶ σεμνὸν ἐχούσῃ χαριέστεροι
[4, 29]	τοῦτ´ οὐκ ἀξιοῖς ἐπὶ σεαυτῷ	μέγα	φρονεῖν; ἀλλὰ πάντες ἴσασιν, ὅτι
[4, 13]	οἰκούμενα χωρία, πολλὰ ὄντα καὶ	μεγάλα,	γυμνὰ καὶ ἀτείχιστα καὶ ῥᾷστα
[4, 24]	δυνατὰ καὶ μὴ περιορᾶν ὀνείδη	μεγάλα	καὶ ῥύπους δυσεκκαθάρτους εἰς τὴν
[4, 46]	καὶ τῶν ὁμολογιῶν διεξελθὼν καὶ	μεγάλα	τὰς πόλεις εὐεργετήσειν ὑποσχόμενος, ἐὰν
[4, 29]	τὰ πράγματ´ ἀφορμαὶ πολλαὶ καὶ	μεγάλαι.	τί οὖν ἔτι μέλλεις καὶ
[4, 83]	οὐ πολλοῖς οὖσι μὰ Δία,	μεγάλαις	καὶ τούτους ἀνάγκαις ἐνζεύξομεν, ὥστ´
[4, 37]	ἐπιλεγόμενος, ἐξ ὧν πολλὰς καὶ	μεγάλας	ἔδοξεν ἐσχηκέναι τὸ κοινὸν ὠφελείας.
[4, 4]	παρὰ τῆς τύχης πολλὰς καὶ	μεγάλας	ἐσχηκὼς ἀφορμάς, ἐπειδὴ τελευτῆσαι συνέβη
[4, 57]	ἄλλας δωρεὰς πολλὰς ἐπιθήσειν καὶ	μεγάλας.	ἐφ´ οἷς ἐρεθισθέντες οἱ Γάβιοι
[4, 73]	καταστησάμενοι παρέδοσαν ἡμῖν, ἐξ ἧς	μεγάλη	καὶ εὐδαίμων καὶ πολλῶν ἄρχουσα
[4, 53]	εἰ καί τις ἄλλη καὶ	μεγάλη.	τεκμήραιτο δ´ ἄν τις αὐτῆς
[4, 39]	βασιλέα τ´ αὐτὸν ἠσπάσατο πρώτη	μεγάλῃ	τῇ φωνῇ καὶ τοῖς θεοῖς
[4, 62]	ὅτι θεόπεμπτον ἀγαθὸν ἀπεστράφη, καὶ	μεγάλην	συμφορὰν ἀποφαίνοντες τὸ μὴ πάσας
[4, 27]	τὴν πρὸς τὸν ἡγεμόνα γενομένην	μεγάλην	σφίσιν ὠφέλειαν παρέξειν νομίζουσαι. ἤρξαντο
[4, 23]	ἄξιοι κριθέντες εὐδαίμονος εὐθέως καὶ	μεγάλης	ἔσονται πολῖται πόλεως, καὶ ταῦθ´
[4, 24]	ὑπάτους· δεῖ γὰρ ἀρχῆς τινος	μεγάλης·	οἳ τοὺς καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν
[4, 62]	τὴν πόλιν ἢ δυστυχίας τινὸς	μεγάλης	συμπεσούσης κατὰ πόλεμον ἢ τεράτων
[4, 81]	δ´ ἐκεῖνοι καὶ δεινοὶ καὶ	μεγάλοι,	δι´ οὓς ἐπιφανὴς ἡ πόλις
[4, 59]	ἔμελλεν, ἀναλήμμασί τε καὶ χώμασι	μεγάλοις	ἐξειργάσατο, καθάπερ ἔφην ἐν τῷ
[4, 27]	πολεμούμενος εἰσβολάς τε πολλὰς ἀμφοτέρων	μεγάλοις	στρατεύμασι ποιουμένων εἰς τὴν ἀλλήλων
[4, 53]	ἀναλαβεῖν. ἐγίνοντο δὴ μετὰ ταῦτα	μεγάλοις	στρατεύμασιν εἰς τὴν ἀλλήλων γῆν
[4, 51]	κρατίστη νεότης ἐξελήλυθε καὶ δυσὶ	μεγάλοις	στρατεύμασιν εἰς τὴν Ῥωμαίων ἐμβαλοῦσα
[4, 31]	τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν πολλοὺς καὶ	μεγάλους	ἀγῶνας ὑπὲρ αὐτῆς ἀράμενος· ἐκείνου
[4, 10]	τῶν δ´, ὅτι φιλάνθρωπος καὶ	μεγαλόψυχος	εἰς τοὺς ἀπόρους, τῶν δ´,
[4, 81]	πολλῶν λελείμμεθα, ταπεινοὶ δ´ ἐκ	μεγάλων	γεγόναμεν, εἰς πενίαν δὲ καὶ
[4, 62]	ἢ τεράτων τινῶν καὶ φαντασμάτων	μεγάλων	καὶ δυσευρέτων αὐτοῖς φανέντων, οἷα
[4, 26]	ἐξ ἑκάστης πόλεως συνεκάλει περὶ	μεγάλων	καὶ κοινῶν φήσας πραγμάτων συμβούλους
[4, 62]	βίον πολλάκις αὐτὴν ἔσωσεν ἐκ	μεγάλων	κακῶν. γυνή τις ἀφίκετο πρὸς
[4, 9]	μετὰ πολλῶν ἅπαντα ταῦτα καὶ	μεγάλων	κινδύνων κατεργασάμενος. ὅσον μὲν οὖν
[4, 29]	ἀνήρ, ὅς με ταπεινὴν ποιεῖ	μεγάλων	οὖσαν ἀξίαν καὶ καλὴν τὸ
[4, 23]	ὅτι πόλει δυναστείας ἐφιεμένῃ καὶ	μεγάλων	πραγμάτων ἑαυτὴν ἀξιούσῃ οὐδενὸς οὕτω
[4, 45]	ὁρίσας, ὡς περὶ κοινῶν καὶ	μεγάλων	πραγμάτων σὺν αὐτοῖς βουλευσόμενος. οἱ
[4, 27]	ἔφη τιμωριῶν ἀξίους εἶναι καὶ	μεγάλων·	τῆς δὲ Ῥωμαίων ἐπιεικείας καὶ
[4, 12]	καὶ ἄλλων πολιτευμάτων εἰσηγητὴς ἐγένετο,	μέγαν	δὲ καὶ λόγου ἄξιον ἐπολέμησε
[4, 55]	τολμηρῷ μὲν ἐπιχειρεῖν πράγματι καὶ	μέγαν	ἔχοντι κίνδυνον, οὐ μὴν ἀδυνάτῳ
[4, 52]	καὶ παθήμασι χαλεποῖς καὶ ἀπροσδοκήτοις	μέγας.	ἀφ´ ὧν δ´ αἰτιῶν ἤρξατο
[4, 26]	τὴν ἁπάντων Λατίνων ἔχειν προστασίαν	μεγέθει	τε πόλεως προὔχοντας καὶ πραγμάτων
[4, 16]	τε πλῆθος αὐτῶν καὶ τὰ	μεγέθη	τῶν βίων σοφώτατον ἁπάντων πολιτευμάτων
[4, 13]	εἰς ταῦτά τις ὁρῶν τὸ	μέγεθος	ἐξετάζειν βουλήσεται τῆς Ῥώμης, πλανᾶσθαί
[4, 13]	ὧν ἑκάτερος ἀξιολόγου πόλεως ἔχει	μέγεθος,	καὶ διένειμεν αὐτοὺς τοῖς ἀνεστίοις
[4, 53]	δ´ ἄν τις αὐτῆς τὸ	μέγεθος	καὶ τὴν ἀξίωσιν ἐρείπια θεασάμενος
[4, 13]	κύκλος. ἀλλ´ ὑπὲρ μὲν τοῦ	μεγέθους	τε καὶ κάλλους τῆς πόλεως,
[4, 76]	ἀνὰ χρόνον ὠνομάσθησαν ἐπὶ τοῦ	μεγέθους	τῆς ἐξουσίας, ὅτι πάντων τ´
[4, 20]	τὰς ἐκκλησίας, ἐν αἷς τὰ	μέγιστα	ἐπεκυροῦτο ὑπὸ τοῦ δήμου. εἴρηται
[4, 75]	Ταυτὶ μὲν οὖν ἐστι τὰ	μέγιστα	καὶ κυριώτατα ὧν ὑμῖν ἐν
[4, 78]	πρὸς εἰδότας οἱ λόγοι, τὰ	μέγιστα	καὶ φανερώτατα τῶν ἔργων αὐτοῦ
[4, 80]	ἧς ἅπαντα ἐπικυροῦσθαι βούλεται τὰ	μέγιστα	ὁ νόμος· ἐφ´ ἅπασι δὲ
[4, 23]	προχείρως τινὰς ἐλευθεροῦν, ὡς τὰ	μέγιστα	τῶν ἐν ἀνθρώποις ἀγαθῶν οἷς
[4, 26]	ἐλάττοσί τε καὶ ἀμαυροτέραις αἱ	μέγισται	καὶ λαμπρόταται αὗται μνημονεύονται, πολεμικαὶ
[4, 9]	τὸ ἐπιβάλλον, ὡς ἐν ταῖς	μεγίσταις	καὶ εὐνομωτάταις πόλεσι πυνθάνομαι γινόμενον,
[4, 19]	εἰσφέρειν. συνέβαινεν οὖν τοῖς τὰς	μεγίστας	ἔχουσιν οὐσίας ἐλάττοσι μὲν οὖσιν,
[4, 20]	οἱ τἀλάχιστα κεκτημένοι τοῖς τὰς	μεγίστας	ἔχουσιν οὐσίας ἰσόψηφοι· ὀλίγων δ´
[4, 71]	τὴν ἀρχὴν ταύτην ὁ τύραννος	μεγίστην	οὖσαν ὡς ἠλιθίῳ καὶ οὔτ´
[4, 21]	πρώτους ἐπιφέρειν ψῆφον τοὺς τὸ	μέγιστον	ἔχοντας τίμημα λόχους, πλείους μὲν
[4, 16]	ἐξ ἁπάντων μοῖραν, ἧς τὸ	μέγιστον	ἦν τίμημα τῆς οὐσίας οὐκ
[4, 44]	ἐργάζεσθαι τὰς κατὰ πόλιν ἐργασίας,	μέγιστον	οἰόμενος εἶναι κίνδυνον τοῖς μονάρχοις,
[4, 18]	ἐπέλεξεν ἐκ τῶν ἐχόντων τὸ	μέγιστον	τίμημα καὶ κατὰ γένος ἐπιφανῶν·
[4, 47]	δ´, ὦ σύνεδροι, κινδύνων τὸν	μέγιστον	τρέχουσιν οὐ περὶ ἐμοῦ σκεπτέον
[4, 9]	ὑπηκόους δὲ ποιήσας Τυρρηνοὺς ἅπαντας	μέγιστον	τῶν περιοίκων δυναμένους, ἀναγκάσας δὲ
[4, 22]	πολίτας ἅπαντας συνελθεῖν εἰς τὸ	μέγιστον	τῶν πρὸ τῆς πόλεως πεδίων
[4, 20]	μὲν λόχους τοὺς ἀπὸ τοῦ	μεγίστου	τιμήματος καταγραφέντας, ἐν οἷς ἦσαν
[4, 26]	Ἀρτέμιδος νεών, τὸν ἐπὶ τοῦ	μεγίστου	τῶν ἐν τῇ Ῥώμῃ λόφων
[4, 63]	λογισμόν, ὅτι τοῦ Πωμεντίνου πεδίου	μεγίστου	τῶν περὶ τῇ Λατίνῃ καὶ
[4, 77]	ἀνὴρ οὐ φρενήρης περὶ τῶν	μεγίστων	ἐπιχειρῶν λέγειν, ᾧ κηδεμόνων οὐχ
[4, 21]	βαρύνεσθαι κυρίοις τε γεγονόσι τῶν	μεγίστων	καὶ πᾶν τὸ κράτος ἀφῃρημένοις
[4, 16]	σοφώτατον ἁπάντων πολιτευμάτων εἰσηγήσατο καὶ	μεγίστων	Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιον, ὡς τὰ
[4, 20]	παλαιῶν νόμων κύριος ἦν τῶν	μεγίστων	τε καὶ ἀναγκαιοτάτων, ἀρχὰς ἀποδεῖξαι
[4, 41]	τὴν βασίλειον αὐλιζόμενοι αὐλὴν καὶ	μεθ´	ἡμέραν ἐξιόντι παρακολουθοῦντες, ὅπῃ πορεύοιτο,
[4, 50]	οὐδ´ ἀναπαύσεως τυγχάνοντες, ἀλλὰ καὶ	μεθ´	ἡμέραν καὶ νύκτωρ αὐτοὶ ταλαιπωροῦντες
[4, 80]	ἐπενέγκαντος ἐν ἀρχαιρεσίαις τοῦ δήμου,	μέθ´	ἧς ἅπαντα ἐπικυροῦσθαι βούλεται τὰ
[4, 4]	τοῦ φανεροῦ πάσῃ δυνάμει καὶ	μεθ´	ὅπλων αὐτοῖς ὁμόσε χωροῦντας, ἐὰν
[4, 73]	τῶν πραγμάτων, βραχύς, ἐν ᾧ	μεθαρμόσασθαι	πόλεως κόσμον οὐ ῥᾴδιον, ἥ
[4, 29]	τοῦ φρονεῖν τὰ προσήκοντα νεότης	μεθέλκει	σε, δι´ ἣν οὐκ ἀξιοῖς
[4, 76]	τὴν ἑαυτῶν διάλεκτον κωνσούλας· τοῦτο	μεθερμηνευόμενον	εἰς τὴν Ἑλλάδα γλῶτταν τοὔνομα
[4, 82]	ἥκει δὲ καιρός, οἷον εὐχόμεθα,	μεθεστηκότος	μὲν ἐκ τῆς πόλεως Ταρκυνίου,
[4, 35]	ὕστερον ὥσπερ ἐκ μακρᾶς ἀνανήψας	μέθης	νῦν ἥκεις μου κατηγορῶν καὶ
[4, 34]	οὔθ´ ὑμῖν οὔτ´ ἄλλῳ τινὶ	μεθίεμαι.	ὅτε τὴν ἐπιμέλειαν τῆς πόλεως
[4, 50]	δ´ αὐτοῖς μάχην περὶ τὰ	μεθόρια	καὶ πολλοὺς μὲν ἀποκτείνας, τοὺς
[4, 74]	αὐθάδεις φύσεις καὶ οὐκ ἐᾷ	μεθύσκεσθαι	ταῖς ἐξουσίαις τὰ ἤθη. ταῦθ´
[4, 24]	οἴομαι δεῖν ἀναιρεῖν, μή τι	μεῖζον	ἐκραγῇ τῷ κοινῷ δι´ αὐτοῦ
[4, 11]	συνομνύμενοι ἀδίκημα μὲν οὐδὲν οὔτε	μεῖζον	οὔτ´ ἔλαττον ἔχοντες ἐγκαλεῖν, ὧν
[4, 19]	μὲν περὶ μειζόνων κινδυνεύοντας ἄθλων	μείζονας	ὑπομένειν κακοπαθείας τοῖς τε σώμασι
[4, 19]	ἔχειν ᾤετο τοὺς μὲν περὶ	μειζόνων	κινδυνεύοντας ἄθλων μείζονας ὑπομένειν κακοπαθείας
[4, 9]	τὰ δίκαια καὶ ὑπέχωσιν οἱ	μείζους	τοῖς ἐλάττοσιν ἐξ ἴσου, νόμους
[4, 80]	ἐξ ὧν εὐδαιμονεστέραν τε καὶ	μείζω	τὴν πόλιν τοῖς ἐπιγινομένοις παρέδοσαν,
[4, 13]	τὸ ἄστυ, οὐ πολλῷ τινι	μείζων	ὁ τῆς Ῥώμης ἂν αὐτῷ
[4, 23]	δωρησομένοις· τοῖς δὲ δούλοις ἔτι	μείζων	ὑπάρξει προθυμία χρηστοῖς εἶναι περὶ
[4, 50]	θεοῖς δεκατευθὲν ἀργύριον τετρακοσίων οὐ	μεῖον	γενέσθαι ταλάντων. ~Ἔτι δ´ ἐν
[4, 16]	ἐντὸς μὲν μυρίων δραχμῶν, οὐ	μεῖον	δὲ πέντε καὶ ἑβδομήκοντα μνῶν
[4, 16]	ἑπτακισχιλίων καὶ πεντακοσίων δραχμῶν, οὐ	μείονα	δὲ μνῶν πεντήκοντα. τούτων δ´
[4, 69]	βουλόμενος συνέπεμψε κἀκεῖνον ἅμα τοῖς	μειρακίοις	δεηθεῖσιν, ἵνα κατασκώπτειν τε καὶ
[4, 69]	ἀλλ´ ἵνα γέλωτα παρέχῃ τοῖς	μειρακίοις	λέγων τ´ ἀνόητα πολλὰ καὶ
[4, 60]	οἰκίαν τοῦ τερατοσκόπου περιτυγχάνει τι	μειράκιον	ἐξιόν, ᾧ φράσαντες, ὅτι Ῥωμαίων
[4, 6]	δὲ Λεύκιος ὁ πρεσβύτερος οὐ	μείων	ἑπτακαιεικοσαέτους· οὐκ ἄρα νηπίους κατέλιπεν
[4, 74]	τοῖς πολλοῖς παρέχεται, τὰ μὲν	μειῶσαι,	τὰ δ´ ἀφελεῖν ἡμᾶς οἴομαι
[4, 66]	τῆς ἀπήνης εἰς Ῥώμην ᾤχετο,	μέλαιναν	ἐσθῆτα περιβαλομένη καὶ ξιφίδιόν τι
[4, 76]	αὐτοῖς οἱ θεράποντες ἐπὶ κλίνης	μέλασιν	ἀμφίοις ἐστρωμένης κομίζοντες ἀθεράπευτόν τε
[4, 70]	ἔργων, εἴ τι τῶν δεόντων	μέλλει	γενήσεσθαι· ἄρξειν δὲ τούτων αὐτὸς
[4, 29]	καὶ μεγάλαι. τί οὖν ἔτι	μέλλεις	καὶ τὸν αὐτόματον ἐκδέχῃ καιρόν,
[4, 60]	περιέσται γὰρ ὑμῖν, εἴ τι	μέλλετε	διὰ τὴν ἀπειρίαν σφάλλεσθαι κατὰ
[4, 29]	ἀναμενούσης τῆς τύχης τὰς ἀνθρωπίνας	μελλήσεις,	ἢ τῆς φύσεως ἡμῶν τὰς
[4, 42]	ἀφῃρέθησαν, ὠδύροντο μὲν καὶ τὰ	μέλλοντα	τῶν παρόντων δεινότερα ὑπώπτευον, στέργειν
[4, 73]	πολιτείας ὑμῖν παραινῶ καὶ τοὺς	μέλλοντας	ἕξειν τὴν ἁπάντων ἐξουσίαν μήτε
[4, 75]	λοχῖτιν ἐκκλησίαν ὀνομασάτω τε τοὺς	μέλλοντας	ἕξειν τὴν ἐνιαύσιον ἡγεμονίαν καὶ
[4, 57]	προθυμίας πυνθανομένου, τίνες εἰσὶν οἱ	μέλλοντες	αὐτὸν προδιδόναι, {τὸν ἐπιφανέστατον τῶν
[4, 29]	τρόποις, ὧν μάλιστα τῷ βασιλεύειν	μέλλοντι	δεῖ. ὑπάρχει δέ σοι καὶ
[4, 54]	ἔσεσθαι καὶ δεινὴ περὶ τοῦ	μέλλοντος	ἀθυμία· κάκιον δὲ τοὺς Ῥωμαίους
[4, 58]	αὐτοῖς ἔτι δεῖμα περὶ τοῦ	μέλλοντος	ὑπάρχῃ χρόνου μηδ´ ἐνδοιάζωσιν, εἰ
[4, 83]	καὶ ἀγαθὰς ἔχοντες ὑπὲρ τῶν	μελλόντων	ἐλπίδας χωρεῖτε πρὸς τὸν ἀγῶνα,
[4, 63]	προθεσπίσαντος αὐτῷ τοῦ δαιμονίου τὴν	μέλλουσαν	γενήσεσθαι περὶ τὸν οἶκον συμφορὰν
[4, 26]	Τυρρηνῶν ἔθνος γενόμεναι, περὶ ὧν	μέλλω	νῦν διεξιέναι. ~Μετὰ τὴν Ταρκυνίου
[4, 77]	καὶ κοινῶν πραγμάτων τοὺς λόγους	μέλλων	πρὸς ὑμᾶς ποιεῖσθαι, ἄνδρες πολῖται,
[4, 19]	οὖσιν, εἰς πλείονας δὲ λόχους	μεμερισμένοις,	στρατεύεσθαί τε πλείους στρατείας οὐδέποτε
[4, 11]	γὰρ ὑπὸ τῶν πατρικίων, καὶ	μεμήνυνταί	μοι τινὲς ἐξ αὐτῶν ἀποκτεῖναί
[4, 12]	πάντων ἐξαίσιος ἐγίνετο καὶ δεήσεις	μεμιγμέναι	δάκρυσιν, ἵνα μένῃ τε καὶ
[4, 9]	ἄνδρες Ῥωμαῖοι, καὶ τῶν ἐμῶν	μεμνημένους	ἀγώνων, οὓς ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας
[4, 12]	αὐτοῖς εἰδέναι φήσας χάριτας, ὅτι	μέμνηνται	τῶν εὐεργεσιῶν, καὶ ἔτι πλείονα
[4, 13]	τὸν ἀριθμόν, ὧν οὐδὲν δέομαι	μεμνῆσθαι	κατὰ τὸ παρόν. τῇ τε
[4, 30]	τῶν Ταρκυνίων. ἐνταῦθα πάλιν ἀναγκάζομαι	μεμνῆσθαι	Φαβίου καὶ τὸ ῥᾴθυμον αὐτοῦ
[4, 25]	ἐκείνην γυναῖκα οὔτε τῶν ἐν	Μέμφει	πυραμίδων τοὺς Αἰγύπτου βασιλεῖς οὔτ´
[4, 74]	ταῦθ´ ἡμῖν καταστησαμένοις ὑπάρξει τὰ	μὲν	ἀγαθὰ καρποῦσθαι τῆς βασιλικῆς πολιτείας,
[4, 68]	διεχρήσατο ἀφανεῖ θανάτῳ δι´ οὐδὲν	μὲν	ἀδίκημα, τοῦ δὲ πλούτου προαχθεὶς
[4, 39]	ἔχων. ~Τὰ μετὰ ταῦτα δεινὰ	μὲν	ἀκουσθῆναι, θαυμαστὰ δὲ καὶ ἄπιστα
[4, 71]	παραλαβὼν τὸν λόγον Οὐαλέριος, Τὰ	μὲν	ἄλλα, ἔφησεν, ὀρθῶς ἐπιλογίζεσθαί μοι
[4, 16]	τούτους εἰς εἴκοσι λόχους τὰ	μὲν	ἄλλα φορεῖν ὅπλα προσέταξεν, ὅσα
[4, 27]	τὸν πρὸς αὐτοὺς πόλεμον, ταῖς	μὲν	ἄλλαις πόλεσιν ἁπλῶς καὶ δίχα
[4, 24]	βουλευτῶν βίους ἐξετάζουσιν· ἔπειθ´ οὓς	μὲν	ἂν εὕρωσιν ἀξίους τῆς πόλεως
[4, 11]	βουλομένοις ἐστίν, ὦ δημόται, τοὺς	μὲν	ἀνδροφόνους κατάγειν καὶ βασιλεῖς ἀποδεικνύναι,
[4, 57]	οἷς ἐρεθισθέντες οἱ Γάβιοι τὸν	μὲν	Ἀντίστιον ἐκπεπληγότα ἐπὶ τῇ παραδόξῳ
[4, 29]	μεταθέμενοι τοὺς γάμους, καὶ σὺ	μὲν	ἀπαλλάττεις τοῦ βίου τὴν σαυτοῦ
[4, 52]	ἐπὶ τὴν Οὐολούσκων χώραν τοτὲ	μὲν	ἁπάσῃ τῇ δυνάμει, τότε δὲ
[4, 4]	ἀλλ´ ἐναντιοῦσθαι καὶ κωλύειν νῦν	μὲν	ἀπάτῃ καὶ δόλῳ χρησαμένους· τούτων
[4, 49]	πάντων τὸ πρᾶγμα δεξαμένων τόπον	μὲν	ἀπέδειξεν, ἔνθα ποιήσονται τὴν σύνοδον
[4, 50]	συνεχεῖς. οἱ δ´ ἔνδον τέως	μὲν	ἀπεμάχοντο καὶ πολὺν ἀντέσχον τῇ
[4, 24]	καὶ ῥυπαρὰ γέγονεν, ὥσθ´ οἱ	μὲν	ἀπὸ λῃστείας καὶ τοιχωρυχίας καὶ
[4, 50]	περὶ τὰ μεθόρια καὶ πολλοὺς	μὲν	ἀποκτείνας, τοὺς δὲ λοιποὺς τρεψάμενος
[4, 46]	τυραννικήν τε μοναρχίαν καταστησάμενος τοὺς	μὲν	ἀποκτείνοι τῶν πολιτῶν, τοὺς δ´
[4, 81]	πόλις ἡμῶν ποτε ἦν, οἱ	μὲν	ἀπολώλασιν, οἱ δὲ φεύγουσι τὴν
[4, 49]	μετέχουσαι τῶν ἱερῶν πόλεις αἱ	μὲν	ἄρνας, αἱ δὲ τυρούς, αἱ
[4, 63]	τῶν παίδων οἰκισταῖς ἀναθείς, Κιρκαίαν	μὲν	Ἄρροντι, Σιγνίαν δὲ Τίτῳ, δέος
[4, 29]	ἀλλὰ πάντες ἴσασιν, ὅτι τοῖς	μὲν	ἀρχαίοις ὑμῶν προγόνοις Ἕλλησιν οὖσι
[4, 3]	δυνατώτατος. καὶ διὰ ταῦτα Ῥωμαῖοι	μὲν	αὐτὸν ἐκ τοῦ δήμου μεταγαγεῖν
[4, 27]	αὐτῶν ἀξιοῦντες. Τύλλιος δὲ τῆς	μὲν	ἀφροσύνης ἕνεκα καὶ τῶν εἰς
[4, 72]	πολλῶν λόγοι. ἐδόκει δὲ τοῖς	μὲν	βασιλικὴν αὖθις καταστήσασθαι πολιτείαν ἐξαριθμουμένοις,
[4, 10]	γὰρ αὐτοῖς λογισμός, ὅτι τῆς	μὲν	βουλῆς, ὃν αὐτὴ προῃρεῖτο, παραγούσης
[4, 21]	πένητας ἀπελάσας τῶν κοινῶν. ὑπελάμβανον	μὲν	γὰρ ἅπαντες ἴσον ἔχειν τῆς
[4, 17]	καὶ οὗτοι καθ´ ἡλικίαν· πεντεκαίδεκα	μὲν	γὰρ ἐξ αὐτῶν λόχοι τοὺς
[4, 20]	μακρὰν ἀπέχον τἀδυνάτου. τὰ πολλὰ	μὲν	γὰρ ἐπὶ τῆς πρώτης κλήσεως
[4, 44]	τῶν ἰδίων ἐπελανθάνοντο ἀλγεινῶν· κωλύειν	μὲν	γὰρ οὐδέτεροι τὰ γινόμενα ἐπεχείρουν.
[4, 6]	καὶ μὴ πρότερον· ἐν ὑστέρῳ	μὲν	γὰρ οὐκ ἂν εἴη χρόνῳ
[4, 22]	οἱ πρὸ αὐτοῦ βασιλεῖς. ἐκεῖνοι	μὲν	γὰρ τοὺς ξένους ὑποδεχόμενοι καὶ
[4, 28]	κατὰ τὴν οὐχ ὁμοτροπίαν· Λευκίῳ	μὲν	γὰρ τῷ πρεσβυτέρῳ τολμηρῷ καὶ
[4, 65]	ἢ βίον μετ´ εὐδαιμονίας. Εἰ	μὲν	γὰρ ὑπομενεῖς, ἔφη, χαρίσασθαί μοι,
[4, 10]	τοῖς προτέροις ἐλάμβανον. ἐν ἀρχαῖς	μὲν	γὰρ ὥρμησαν ἀφελέσθαι τὴν παράνομον
[4, 28]	τῆς γυναικὸς ἐπὶ τἀναντία· ὁ	μέν	γε πονηρὸς ἐκβαλεῖν τῆς βασιλείας
[4, 6]	Ῥώμην Ἄγκου Μαρκίου βασιλεύοντος, ὡς	μὲν	Γέλλιος ἱστορεῖ κατὰ τὸν πρῶτον
[4, 81]	ἐξ ἐκείνου φύντας, οἷς πονηρὸν	μὲν	γένος, πονηραὶ δὲ τροφαί, πολιτικὸν
[4, 78]	βεβουλεύμεθα συνελθόντες οἱ πατρίκιοι, πάλαι	μὲν	δέον, ἐν καιρῷ δὲ νῦν
[4, 23]	φαυλοτάτοις εἶναι πρόδηλα, ὅτι τοῖς	μὲν	δεσπόταις πολλὴ φροντὶς ἔσται τοῦ
[4, 85]	ἐπ´ οἴκου τὰς δυνάμεις. {ἡ	μὲν	δὴ βασιλικὴ πολιτεία διαμείνασα μετὰ
[4, 51]	ὅσον οὔπω παρέσεσθαι νομίζοντες. οὗτοι	μὲν	δὴ καταστάντες ἐμάχοντο, καὶ ἦν
[4, 45]	πραγμάτων σὺν αὐτοῖς βουλευσόμενος. οἱ	μὲν	δὴ παρῆσαν, ὁ δὲ Ταρκύνιος
[4, 2]	τῷ ὕπνῳ διασκεδασθεῖσα ἠφανίσθη. τὰ	μὲν	δὴ περὶ τοῦ γένους αὐτοῦ
[4, 26]	ἐχρῶντο γράμμασιν ὄντες βάρβαροι. Πολιτικαὶ	μὲν	δὴ πράξεις τοῦ βασιλέως τούτου
[4, 58]	ἀποδείξας ἀπῆγε τὴν δύναμιν. ὁ	μὲν	δὴ πρὸς Γαβίους πόλεμος τοιούτου
[4, 38]	ἐκ τῶν πατρικίων συχνοί. οἱ	μὲν	δὴ συνῄεσαν· τῷ δὲ Τυλλίῳ
[4, 1]	ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ ΛΟΓΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ. ~Βασιλεὺς	μὲν	δὴ Ταρκύνιος οὐ μικρῶν οὐδ´
[4, 71]	Βροῦτος αὐτοῖς ὑποτίθεται τοιάδε· Πρῶτον	μὲν	διὰ φυλακῆς τὰς πύλας ἔχωμεν,
[4, 30]	λόγους τὸν Ταρκύνιον, καὶ τὰ	μὲν	ἐγκαλῶν, τὰ δὲ νουθετῶν, τὰ
[4, 75]	τούτων ἕκαστον, ἀκούσατέ μου· συνάξω	μὲν	ἐγὼ τὴν ἐκκλησίαν, ὥσπερ ἔφην,
[4, 5]	τῶν θυρῶν στενωπόν, καὶ πρῶτον	μὲν	ἐδήλωσε τοῖς παροῦσι τοὺς βουλεύσαντας
[4, 6]	οἱ συγγραφεῖς· εἰ δὴ παρεγένετο	μὲν	εἰς Ῥώμην οὐ πλείω τῶν
[4, 13]	ἐλθοῦσιν ὑποχείρια γενέσθαι· καὶ εἰ	μὲν	εἰς ταῦτά τις ὁρῶν τὸ
[4, 25]	τῶν ἰδιωτικῶν τὰ δημόσια, τῶν	μὲν	εἰς τὸ κοινὸν φερόντων ἀδικημάτων
[4, 19]	μηδενὸς δεδοικότας μηδὲν κακοπαθεῖν, τῶν	μὲν	εἰσφορῶν ἀπολυομένους διὰ τὴν ἀπορίαν,
[4, 81]	δακρύσειε, σιωπῶ, εἴ γ´ ὀλίγοι	μὲν	ἐκ πολλῶν λελείμμεθα, ταπεινοὶ δ´
[4, 82]	δὲ καιρός, οἷον εὐχόμεθα, μεθεστηκότος	μὲν	ἐκ τῆς πόλεως Ταρκυνίου, ἡγουμένων
[4, 10]	ἀπογράφεσθαι· νόμους τε συνέγραφεν οὓς	μὲν	ἐκ τῶν ἀρχαίων καὶ παρημελημένων
[4, 62]	πολλῶν εἰσι συμφορητοὶ τόπων, οἱ	μὲν	ἐκ τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεων
[4, 55]	περιβόητον γενέσθαι τὸ πρᾶγμα, πρῶτον	μὲν	ἐκ τῶν ἑταίρων τοὺς πιστοτάτους
[4, 66]	αὐτοῦ λαβομένη καὶ περιπεσοῦσα τέως	μὲν	ἔκλαιε φωνὴν οὐδεμίαν προϊεμένη, ἔπειτ´
[4, 76]	τὰς ἡγεμονίας ἀνδρῶν βουλευόμενοι μεσοβασιλέα	μὲν	ἔκριναν ἀποδειχθῆναι Σπόριον Λουκρήτιον τὸν
[4, 47]	ὡς πονηροῦ κατηγορεῖν. καὶ περὶ	μὲν	ἐμαυτοῦ τοσαῦτα λέγω· ὑμῖν δ´,
[4, 11]	τὰ πράγματα δίχα πόνου, πρῶτον	μὲν	ἐμὲ τὸν φύλακα τῶν βασιλέων
[4, 27]	βίον ἔδοξεν ἀγαθῇ κεχρῆσθαι, τὸν	μὲν	ἐν ἀγορᾷ τῇ καλουμένῃ Βοαρίᾳ,
[4, 25]	κατεσκεύασαν ἀπὸ κοινῶν ἀναλωμάτων· Ἴωνες	μὲν	ἐν Ἐφέσῳ τὸ τῆς Ἀρτέμιδος,
[4, 50]	δὲ τῆς πόλεως ἐγκρατὴς τοὺς	μὲν	ἐν τοῖς ὅπλοις διέφθειρε, γυναῖκας
[4, 18]	ἐποίησεν ἀτελεῖς. ἐγένοντο δὴ συμμορίαι	μὲν	ἕξ, ἃς Ῥωμαῖοι καλοῦσι κλάσσεις,
[4, 44]	ὑπὸ τοῦ πάππου τελειῶσαι, τὰς	μὲν	ἐξαγωγίμους τῶν ὑδάτων τάφρους, ἃς
[4, 40]	χρόνοις, ὁπότε βασιλεὺς ἀποθάνοι, τὴν	μὲν	ἐξουσίαν ὁ δῆμος ἐδίδου τῷ
[4, 73]	τίνα δ´ ἐστὶ ταῦτα; πρῶτον	μὲν	ἐπειδὴ τὰ ὀνόματα τῶν πραγμάτων
[4, 4]	τὴν βασιλικὴν συγγένειαν ἀφανίσωσι, πρῶτον	μὲν	ἐπέταξε τὰς τῶν βασιλείων θύρας
[4, 28]	δὴ τῶν ἀνδρῶν ἑκατέρῳ φέρεσθαι	μὲν	ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν, μετάγεσθαι
[4, 66]	διαπραξάμενον. ~Ἡμέρας δὲ γενομένης ὁ	μὲν	ἐπὶ τὸ στρατόπεδον ἀπῄει πονηρὰν
[4, 84]	τε γὰρ ἡδοναῖς ἐκέκραντο, αἱ	μὲν	ἐπὶ τοῖς προγεγονόσι δεινοῖς, αἱ
[4, 84]	καὶ θυμοὶ συνεξέπιπτον φόβοις, οἱ	μὲν	ἐπὶ τῷ κακῶς δράσαι τὰ
[4, 20]	ἐπὶ στρατοπέδου, καὶ νόμους τοὺς	μὲν	ἐπικυρῶσαι, τοὺς δ´ ἀνελεῖν, καὶ
[4, 23]	τοῦ συμφέροντος εἰσηγήσατο λόγον τοὺς	μὲν	ἐπισταμένους ὑπομιμνήσκων, τοὺς δ´ ἀγνοοῦντας
[4, 33]	πρὸς αὐτὸν ἐρῶ. ἐγὼ τὴν	μὲν	ἐπιτροπείαν ὑμῶν ἔλαβον, ὦ Ταρκύνιε,
[4, 55]	πατρὶ μόνῳ καὶ δόξας τολμηρῷ	μὲν	ἐπιχειρεῖν πράγματι καὶ μέγαν ἔχοντι
[4, 16]	ἐχόντων τὴν στρατεύσιμον ἡλικίαν, δέκα	μὲν	ἐποίησε λόχους νεωτέρων, οὓς ἔδει
[4, 16]	διελὼν δ´ αὐτοὺς διχῇ, τετταράκοντα	μὲν	ἐποίησε νεωτέρων λόχους, οἷς τὰς
[4, 17]	εἰς εἴκοσι λόχους, καὶ δέκα	μὲν	ἐποίησε τῶν ἐν ἀκμῇ, δέκα
[4, 82]	αὐτῶν τοῦ πρεσβυτάτου. ~Αὕτη Σπορίου	μέν	ἐστι Λουκρητίου θυγάτηρ, ὃν ἀπέδειξε
[4, 60]	τι· ἔπειθ´ ὑμῖν ἐρεῖ, Τουτὶ	μέν	ἐστιν ὁ Ταρπήιος λόφος, μέρος
[4, 51]	νείμας τὴν δύναμιν διχῇ τὴν	μὲν	ἑτέραν ὑπὸ νύκτα πέμπει λαθὼν
[4, 64]	ἐπεχείρησεν ὁ Σέξτος διαφθεῖραι, παλαίτερον	μὲν	ἔτι εἰργόμενος, ὁπότε κατάγοιτο παρὰ
[4, 32]	ἄν σοι ταῦτα πράξαντι πρῶτον	μὲν	εὐσεβεῖ καὶ δικαίῳ λέγεσθαι, ἔπειτα
[4, 57]	ἐγέγραπτο δ´ ἐν αὐτῇ, μάλιστα	μὲν	ζῶντα παραδοῦναι τὸν υἱὸν αὐτῷ
[4, 18]	εὐπειθεῖς τοῖς παραγγελλομένοις παρείχοντο. ~Αὕτη	μὲν	ἡ διακόσμησις ἦν ἡ τὸ
[4, 47]	κατηγορῶν. ἔδει δ´ αὐτόν, εἰ	μὲν	ᾔδει με τοιοῦτον ὄντα, οἷον
[4, 23]	ἠξίου τ´ αὐτοὺς σκοπεῖν, ὅσαι	μὲν	ἤδη πόλεις ἐκ δουλείας μετέβαλον
[4, 85]	ὡς καὶ πρότερον ἔφην· ἡλικίαν	μὲν	ἤδη πολιὸς ὤν, ἔτη δὲ
[4, 4]	κελεύσασα λέγει πρὸς αὐτούς· Ταρκύνιος	μὲν	ἡμῖν ὁ βασιλεύς, ὦ Τύλλιε,
[4, 83]	συμμάχων ἐπικουρίαις, οἳ μὴ καλούντων	μὲν	ἡμῶν οὐδὲν ἀξιώσουσι πολυπραγμονεῖν, ἐὰν
[4, 68]	προσηκούσης. ~Τῷ ἀνδρὶ τούτῳ πατὴρ	μὲν	ἦν Μάρκος Ἰούνιος ἑνὸς τῶν
[4, 51]	ἐμβαλοῦσα λεηλατεῖ τοὺς ἀγρούς, ἡ	μὲν	Ἠρήτου πλησίον θεμένη τὸν χάρακα,
[4, 65]	καὶ βασιλεύσεις σὺν ἐμοὶ νῦν	μὲν	ἧς ὁ πατήρ μοι ἔδωκε
[4, 7]	εἰ μή γ´ ἄρα γόνῳ	μὲν	ἦσαν υἱωνοὶ τοῦ βασιλέως οἱ
[4, 42]	αὐτῷ δικαστῇ. ὁ δὲ τῶν	μὲν	θάνατον κατεδίκαζε, τῶν δὲ φυγήν,
[4, 23]	τὸ πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν Πρῶτον	μὲν	θαυμάζειν, ἔφη, τῶν ἀγανακτούντων, εἰ
[4, 1]	τίθεται τραφέντι ἡ μήτηρ τὸ	μὲν	ἴδιόν τε καὶ συγγενικὸν ὄνομα
[4, 3]	αὐτὸ ἔθνος ἀγωνισάμενος μάχας τοτὲ	μὲν	ἱππέων ἡγούμενος, τοτὲ δὲ πεζῶν
[4, 63]	περὶ τὸν οἶκον συμφορὰν πολλοῖς	μὲν	καὶ ἄλλοις οἰωνοῖς, τελευταίῳ δὲ
[4, 12]	ἐπὶ τὴν βασιλείαν παρελθὼν πολλῶν	μὲν	καὶ ἄλλων πολιτευμάτων εἰσηγητὴς ἐγένετο,
[4, 30]	δ´ ὁρῶν ὁ Τύλλιος ἤχθετο	μὲν	καὶ περὶ ἑαυτοῦ δεδιώς, εἴ
[4, 42]	ἅμα τοῖς δημοτικοῖς ἀφῃρέθησαν, ὠδύροντο	μὲν	καὶ τὰ μέλλοντα τῶν παρόντων
[4, 63]	καὶ δύο πόλεις ἀποικίσας τὴν	μὲν	καλουμένην Σιγνίαν οὐ κατὰ προαίρεσεν,
[4, 84]	ἀνδράσι τὴν ἀρχήν. καὶ τὰ	μὲν	κατὰ πόλιν ἐν τῷ τότε
[4, 42]	καὶ τοὺς ἐξελαυνομένους ἀφαιρούμενος τοῖς	μὲν	κατηγόροις μικράν τινα μοῖραν ἀπέθυεν,
[4, 70]	Οὐαλερίῳ. ὡς δ´ εἰσῆλθεν ὁ	μὲν	Κολλατῖνος ἰδὼν τὴν Λουκρητίαν ἐν
[4, 4]	τίνα δὲ ταῦτ´ ἐστί; πρῶτον	μὲν	κρυπτώμεθα τὸν τοῦ βασιλέως θάνατον
[4, 44]	παρ´ αὐτοῦ μέτρια λαμβάνοντες· οἱ	μὲν	λατομοῦντες, οἱ δ´ ὑλοτομοῦντες, οἱ
[4, 20]	δ´ εἰς ἀπόφασιν γνώμης πρώτους	μὲν	λόχους τοὺς ἀπὸ τοῦ μεγίστου
[4, 74]	ἐπιφθόνους τοῖς πολλοῖς παρέχεται, τὰ	μὲν	μειῶσαι, τὰ δ´ ἀφελεῖν ἡμᾶς
[4, 16]	ἀφῄρει μοῖραν, οἷς ἦν ἐντὸς	μὲν	μυρίων δραχμῶν, οὐ μεῖον δὲ
[4, 40]	πυρός. καὶ ἔτι νῦν ὁ	μὲν	νεὼς καὶ τὰ ἐν αὐτῷ
[4, 61]	παράλληλοι κοινὰς ἔχοντες πλευράς, μέσος	μὲν	ὁ τοῦ Διός, παρ´ ἑκάτερον
[4, 28]	μὴ τὰ ὅμοια βουλομένην, τῇ	μὲν	ὀδύρεσθαί τε καὶ φέρειν τὸν
[4, 53]	πρὸς πάντας, ἐν αἷς πολλάκις	μὲν	οἱ Γάβιοι τοὺς Ῥωμαίους τρεψάμενοι
[4, 45]	πρᾶγμα, ἀνήρ τις ἐν πόλει	μὲν	οἰκῶν Κορίλλῃ, δυνατὸς δὲ καὶ
[4, 45]	συζεύξας τῆς θυγατρός, ὃς ἐκαλεῖτο	μὲν	Ὀκταούιος Μαμίλιος, ἀνέφερε δὲ τὸ
[4, 78]	δίδωσι, βραχύς, ἐν ᾧ λέγειν	μὲν	ὀλίγα δεῖ, πράττειν δὲ πολλά,
[4, 53]	μάχαι τε, ὅπερ εἰκός, τοτὲ	μὲν	ὀλίγοις πρὸς ὀλίγους, τοτὲ δὲ
[4, 21]	μέγιστον ἔχοντας τίμημα λόχους, πλείους	μὲν	ὄντας τῶν ὑπολειπομένων, ἐλάττονα δ´
[4, 25]	καλοῦσιν Ἀμφικτυονικούς, ἐξ ὧν φίλοι	μὲν	ὄντες ἀλλήλοις διετέλουν καὶ τὸ
[4, 13]	δὲ τῷ τείχει {τῷ} δυσευρέτῳ	μὲν	ὄντι διὰ τὰς περιλαμβανούσας αὐτὸ
[4, 17]	δὲ τῶν τεττάρων τούτων δύο	μὲν	ὁπλοποιῶν τε καὶ τεκτόνων καὶ
[4, 59]	τέρας ἰδὼν ὁ Ταρκύνιος τοῦ	μὲν	ὀρύγματος ἐπισχεῖν ἐκέλευσε τοὺς ἐργαζομένους·
[4, 34]	βασιλείαν τῶν δεδωκότων· καὶ τὰ	μὲν	ὅταν τι πάθωσιν οἱ κύριοι
[4, 82]	χείρους ἀρετῇ γενησόμεθα; καὶ σοὶ	μέν,	ὅτι μίαν ἐτυραννήθης νύκτα τὴν
[4, 10]	ἐκ τῆς ἐκκλησίας ἐγένετο τῶν	μέν,	ὅτι πιστὸς ἦν καὶ δίκαιος
[4, 11]	τε καὶ ἀναξιοπαθοῦντες· οἱ δανεισταὶ	μὲν	ὅτι τοὺς πένητας ὑμῶν οὐκ
[4, 73]	ἀγαθοὶ καὶ ἐξ ἀγαθῶν, καινὴν	μὲν	οὐδεμίαν οἴομαι δεῖν ἡμᾶς καθίστασθαι
[4, 36]	ἐποίησε βασιλέων. ἀλλ´ ἔοικεν ἀδίκημα	μὲν	οὐδὲν εἶναι, δι´ ὃ δυσχεραίνουσί
[4, 11]	αὐτῶν ἀποκτεῖναί με συνομνύμενοι ἀδίκημα	μὲν	οὐδὲν οὔτε μεῖζον οὔτ´ ἔλαττον
[4, 56]	ἐγκρατέστατα τὴν ἀρχὴν κατάσχοι, λόγον	μὲν	οὐδένα ἀπέστειλεν, ἀκολουθεῖν δὲ τὸν
[4, 47]	αὐτὸς δ´ ὁ Ταρκύνιος τούτων	μὲν	οὐδενὸς ἔφη δεῖν τοῖς πράγμασιν,
[4, 72]	Ἑλληνίδων πόλεων· οἱ δὲ τούτων	μὲν	οὐδετέραν προῃροῦντο τῶν πολιτειῶν, δημοκρατίαν
[4, 29]	βασιλείου γένους ἀξία. ἢ τούτων	μὲν	οὐδέτερον, ἡ δ´ ἀσθενὴς ἔτι
[4, 35]	εἶχες λέγειν. εἰ δὲ τούτῳ	μὲν	οὐκ ἐπίστευες τῷ λόγῳ, οὐ
[4, 84]	γενήσεται τῶν κοινῶν κυρία, βασιλείαν	μὲν	οὐκέτι καταστήσασθαι δοκεῖ, ἄρχοντας δὲ
[4, 53]	κειμένη· Γαβίους αὐτὴν ἐκάλουν· νῦν	μὲν	οὐκέτι συνοικουμένη πᾶσα, πλὴν ὅσα
[4, 47]	χρηστέον τοῖς πράγμασι τρόπον. οἱ	μὲν	οὖν ἄλλοι τοὺς λόγους, οὓς
[4, 6]	τῇ πόλει τιμῆς μεταλαμβάνειν. ἕτερος	μὲν	οὖν ἄν τις αὐτὸν ὑπέθετο
[4, 49]	φιλίαν τε καὶ συμμαχίαν. Ἕρνικες	μὲν	οὖν ἅπαντες ἐψηφίσαντο ποιεῖν τὴν
[4, 32]	διὰ τί σου κατηγορῶ; σὺ	μὲν	οὖν ἀπόκριναί μοι, Τύλλιε, τίνος
[4, 9]	καὶ μεγάλων κινδύνων κατεργασάμενος. ὅσον	μὲν	οὖν αὐτὸς ἔζη χρόνον, ἐκείνῳ
[4, 40]	τε καὶ εὐνοίας ἕνεκα. ταφῆς	μὲν	οὖν βασιλικῆς καὶ μνήματος ἐπιφανοῦς
[4, 62]	περιόντας τῶν χρησμῶν λαβεῖν. ἡ	μὲν	οὖν γυνὴ τὰς βύβλους δοῦσα
[4, 37]	βάλλειν τὸν Ταρκύνιον ἐβόων. ἐκεῖνος	μὲν	οὖν δείσας τὴν ἐκ χειρὸς
[4, 5]	ἀποδεικνύμενον, ἕως αὐτὸς ῥαΐσῃ. ὁ	μὲν	οὖν δῆμος ἀπῄει περιχαρὴς γενόμενος,
[4, 75]	ἐὰν μὴ φυλαττώμεθα αὐτούς. Ταυτὶ	μὲν	οὖν ἐστι τὰ μέγιστα καὶ
[4, 40]	τῶν ξένων, βασιλέα καθίστασαν. εἰ	μὲν	οὖν ἥ τε βουλὴ τὸν
[4, 81]	ἅπαντες ὑπ´ αὐτοῦ διατεθείμεθα; ~Τὰς	μὲν	οὖν ἡμετέρας τῶν πατρικίων συμφοράς,
[4, 11]	τῇ φύσει καὶ τυραννικόν. εἰ	μὲν	οὖν καὶ ὑμῖν ταῦτα βουλομένοις
[4, 64]	μοι τὴν ὑπόληψιν βεβαιοῖ. ὁ	μὲν	οὖν Κολλατῖνος ἐπὶ στρατοπέδου τότε
[4, 69]	πρώτῳ τὴν μητέρα φιλήσαντι. οἱ	μὲν	οὖν νεανίσκοι τοῦ χρησμοῦ τὴν
[4, 1]	τῶν ἐν Κορνικόλῳ γυναικῶν. αὐτὸς	μὲν	οὖν ὁ Τύλλιος, ὅθ´ ἡ
[4, 6]	οἱ ταῦτ´ ἐξητακότες γράφουσιν· οὗτος	μὲν	οὖν οὐκ ἂν ἐλάττω γεγονὼς
[4, 1]	ἐπὶ τὴν δυναστείαν παρελθεῖν. τὰ	μὲν	οὖν περὶ τοῦ γένους αὐτοῦ
[4, 69]	ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι μητέρα. τὰ	μὲν	οὖν προγενόμενα τῷ ἀνδρὶ τούτῳ
[4, 31]	ὄντι πρεσβυτέρῳ τὴν ἀρχήν. ἐχρῆν	μὲν	οὖν σε, εἰ τὰ δίκαια
[4, 2]	τοὺς βασιλεῖς ἐλθοῦσαν εἰπεῖν. τὸν	μὲν	οὖν Ταρκύνιον ἀκούσαντά τε καὶ
[4, 24]	τῷ πράγματι τιθέντες, ἀποικίαν. ταῦτα	μὲν	οὖν τῆς ὑποθέσεως ἀπαιτούσης ἀναγκαῖόν
[4, 78]	ἐὰν νῦν μαλακισθῶμεν, ἐξέσται. εἰ	μὲν	οὖν χρόνον εἶχον, ὅσον ἐβουλόμην,
[4, 83]	ἤρασθε πολέμων τόνδε ὑποστησόμενοι. ἡμεῖς	μὲν	οὖν, ὦ θεοὶ πατρῷοι, φύλακες
[4, 19]	τὰς μεγίστας ἔχουσιν οὐσίας ἐλάττοσι	μὲν	οὖσιν, εἰς πλείονας δὲ λόχους
[4, 11]	ταύτης τῆς τιμῆς τυγχάνειν, τὰ	μὲν	παιδία οἰχήσεται τὴν πόλιν ὑμῖν
[4, 14]	ταῖς μοίραις τὰς ἐπικλήσεις, τῇ	μὲν	Παλατίνην, τῇ δὲ Σουβουράνην, τῇ
[4, 33]	τῶν πραγμάτων ἀναγκασθείς· ἐπειδὴ τὸν	μὲν	πάππον ὑμῶν οἱ τῆς βασιλείας
[4, 67]	τὴν οἰκίαν ὅλην κατασχόντος ὁ	μὲν	πατὴρ περιχυθεὶς τῷ σώματι περιέβαλλε
[4, 77]	ἔτος φυλάξας ἀποτίθεμαι. καὶ τὰ	μὲν	περὶ ἐμοῦ τοσαῦτα. ~Τὰ δὲ
[4, 19]	ὀρθῶς οὖν ἔχειν ᾤετο τοὺς	μὲν	περὶ μειζόνων κινδυνεύοντας ἄθλων μείζονας
[4, 24]	ἐτύγχανον δὲ τῆς ἐλευθερίας οἱ	μὲν	πλεῖστοι προῖκα διὰ καλοκἀγαθίαν· καὶ
[4, 21]	καλεῖσθαι. γενομένου δὲ τούτου τοῖς	μὲν	πλουσίοις τοῖς πολλὰ δαπανωμένοις καὶ
[4, 64]	πόλιν ὁ Ταρκύνιος ἐπολιόρκει πρόφασιν	μὲν	ποιούμενος, ὅτι τοὺς ἐκ Ῥώμης
[4, 61]	ἔργοις τοὺς τεχνίτας· καὶ τὰ	μὲν	πολλὰ ἐξειργάσατο τοῦ ναοῦ, τελειῶσαι
[4, 9]	τῷ κοινῷ τοῦθ´ ἡγούμενος τοὺς	μὲν	πολλὰ κεκτημένους πολλὰ εἰσφέρειν, τοὺς
[4, 23]	φθονοῦσι· συνεβούλευέ τ´ αὐτοῖς, εἰ	μὲν	πονηροὺς νομίζουσι, μὴ ποιεῖν ἐλευθέρους,
[4, 39]	ἀρχὴν λαβοῦσα μόνον αὐτόν· Τὰ	μὲν	πρῶτα, ἔφη, πέπρακταί σοι, Ταρκύνιε,
[4, 18]	καὶ ἐνενηκοντατρεῖς. ἐπεῖχον δὲ τὴν	μὲν	πρώτην συμμορίαν ὀκτὼ καὶ ἐνενήκοντα
[4, 35]	με δεῖν, ποιήσω. καὶ πρὸς	μὲν	σὲ ταῦθ´ ἱκανά· ἐν ἴσῳ
[4, 59]	ναοὺς αὐτοῖς κατασκευάσειν· καὶ τὸν	μὲν	σκόπελον, ἔνθα ἱδρύσεσθαι τοὺς θεοὺς
[4, 50]	καὶ χρυσὸς ἦν, ὥστε τῶν	μὲν	στρατιωτῶν ἕκαστον πέντε μνᾶς ἀργυρίου
[4, 50]	ἦγε τὴν δύναμιν, οἳ πόλιν	μὲν	Σύεσσαν ᾤκουν, εὐδαιμονέστατοι δ´ ἐδόκουν
[4, 83]	Ταρκυνίῳ πολίτας δεδοίκασιν, ὡς ἐκείνῳ	μὲν	συναγωνιουμένους, ἡμῖν δὲ πολεμήσοντας, οὐκ
[4, 46]	ὑπὲρ ἀμφοτέρων διεξῆλθε λόγους τὰς	μὲν	συνθήκας, ἃς ἐποιήσαντο πρὸς τὸν
[4, 41]	περὶ τῶν κοινῶν κατ´ οἶκον	μὲν	τὰ πολλὰ καὶ αὐτῶν τῶν
[4, 26]	ἀλλήλαις διαφερομένων· αἴτιόν τ´ ἰσχύος	μὲν	ταῖς ἀσθενέσιν ἀποφαίνων ὁμοφροσύνην, ταπεινότητος
[4, 83]	τοῦτο γὰρ λοιπὸν εἰπεῖν. πρώταις	μὲν	ταῖς παρὰ τῶν θεῶν ἐλπίσιν,
[4, 15]	ὀμόσαντας τὸν νόμιμον ὅρκον, ἦ	μὲν	τἀληθῆ καὶ ἀπὸ παντὸς τοῦ
[4, 60]	Ἀκούσατ´, ἔφησεν, ἄνδρες Ῥωμαῖοι· τὸ	μὲν	τέρας ὑμῖν ὁ πατὴρ διελεῖται
[4, 51]	ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν, ἐν	μὲν	τῇ Συέσσῃ βραχύ τι καταλείπει
[4, 9]	ἐξ ἴσου, νόμους θήσομαι κωλυτὰς	μὲν	τῆς βίας, φύλακας δὲ τῆς
[4, 82]	δουλεύοντας ἑτέροις ὑπομένειν, καὶ περὶ	μὲν	τῆς Ταρκυνίου πλεονεξίας πολλοὺς ἀναιρεῖσθαι
[4, 15]	ὡρισμένον νόμισμά τι συνεισφέρειν, ἕτερον	μέν	τι τοὺς ἄνδρας, ἕτερον δέ
[4, 38]	ᾗ μάλιστα ἐπεποίθει, γενέσθαι, χρόνον	μέν	τινα διέτριβε κατ´ οἰκίαν τοῖς
[4, 51]	πανταχόθεν αὐτοὺς ἀπέκλειεν· ὥστ´ ὀλίγοι	μέν	τινες ἔφθησαν τὰ δεινὰ ὑπεκδύντες,
[4, 60]	λόφος, μέρος δ´ αὐτοῦ τουτὶ	μὲν	τὸ πρὸς τὰς ἀνατολὰς βλέπον,
[4, 17]	τίμημα διῃρημένοι καθ´ ἡλικίαν, ὁ	μὲν	τοῖς πρεσβυτέροις, ὁ δὲ τοῖς
[4, 40]	τῶν ἐπιτυχόντων τινός· καὶ πολλὰ	μὲν	τὸν ἑαυτῆς καὶ ἐκείνου δαίμονα
[4, 15]	ὑπὲρ ἑκάστου τοὺς προσήκοντας, εἰς	μὲν	τὸν τῆς Εἰλειθυίας θησαυρόν, ἣν
[4, 41]	ἄρχοντος Ἀθήνησι Θηρικλέους. οὗτος ὑπεριδὼν	μὲν	τοῦ δημοτικοῦ πλήθους, ὑπεριδὼν δὲ
[4, 61]	μόνον διαλλάττων τοῦ ἀρχαίου, ἐκ	μὲν	τοῦ κατὰ πρόσωπον μέρους τοῦ
[4, 13]	αὐτῷ φανείη κύκλος. ἀλλ´ ὑπὲρ	μὲν	τοῦ μεγέθους τε καὶ κάλλους
[4, 42]	δίκας πολλοὺς τῶν ἐπιφανῶν· πρώτους	μὲν	τοὺς ἐχθρῶς διακειμένους πρὸς αὐτόν,
[4, 24]	τὴν πολιτείαν εἰσαγομένους. καὶ μάλιστα	μὲν	τοὺς τιμητὰς ἀξιώσαιμ´ ἂν τούτου
[4, 21]	αὐτῶν πολλάκις παρών. ἀλλ´ ὑπὲρ	μὲν	τούτων οὐχ ὁ παρὼν καιρὸς
[4, 9]	τῆς πόλεως ἐξελαθησομένους. ἀλλ´ ὑπὲρ	μὲν	τούτων ὡς ἐγνωκόσιν ὑμῖν τὰ
[4, 79]	ὄντας ἤδη τοῦ βίου; Σερούιον	μὲν	Τύλλιον τὸν ἐπιεικέστατον τῶν βασιλέων
[4, 40]	τυγχάνουσα ὑπὸ Ῥωμαίων. καὶ περὶ	μὲν	Τυλλίου τοσαῦτα παρελάβομεν. ~Μετὰ δὲ
[4, 48]	θεραπόντων ξίφη. μετὰ τοῦτο τὸν	μὲν	Τύρνον οὐκέτι λόγου τυχεῖν ἐάσαντες
[4, 33]	ὥσπερ ἀδικῶν αὐτὸς ἐγκαλοῦμαι, τὴν	μὲν	τύχην ὕστερον ἀνακλαύσομαι, τὰ δὲ
[4, 6]	ἀθλία καὶ θεοβλαβής, ὥστ´ ἀφαιρεῖσθαι	μὲν	τῶν ἑαυτῆς τέκνων ἣν κατέλιπεν
[4, 16]	ὑπολειπομένων, ὅσοι τίμησιν εἶχον ἐλάττονα	μὲν	τῶν ἑπτακισχιλίων καὶ πεντακοσίων δραχμῶν,
[4, 47]	συναχθείσης τῆς ἐκκλησίας παρελθὼν ὑπὲρ	μὲν	τῶν κατηγορηθέντων βραχεῖαν ἔλεγεν εἶναι
[4, 17]	ἦν δὲ καὶ τούτων εἷς	μὲν	τῶν πρεσβυτέρων λόχος, εἷς δὲ
[4, 26]	ἐδίδασκεν αὐτούς, ὡς χρὴ Λατίνους	μὲν	τῶν προσοίκων ἄρχειν καὶ τὰ
[4, 19]	~Ταύτῃ τῇ διακοσμήσει χρησάμενος τὰς	μὲν	τῶν στρατιωτῶν καταγραφὰς κατὰ τὴν
[4, 36]	συμφορᾷ κεχρημένους ἀδίκως; ἢ τούτων	μὲν	τῶν τυραννικῶν ἀδικημάτων οὐδὲν ἔχουσιν
[4, 64]	προσαγορευομένῳ. τοῦτον τὸν ἄνδρα Φάβιος	μὲν	υἱὸν εἶναί φησιν Ἠγερίου, περὶ
[4, 4]	εἵμαρτο. ἔτυχε δ´ αὐτῇ νεανίας	μὲν	υἱὸς οὐ πρὸ πολλοῦ τετελευτηκὼς
[4, 9]	αὐτῶν τὸ κοινὸν εὐηργέτησεν ὑποτάξας	μὲν	ὑμῖν τὰς Λατίνων τοσαύτας πόλεις
[4, 9]	ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ἀκούσατέ μου. ὅσοι	μὲν	ὑμῶν ὀφείλοντες ἤδη χρέα διὰ
[4, 81]	δημόται, πῶς ἔχει; οὐκ ἀφῄρηται	μὲν	ὑμῶν τοὺς νόμους, ἀφῄρηται δὲ
[4, 9]	μὴ τοὺς ὀρφανοὺς ἐγκαταλιπεῖν νῦν	μὲν	ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς κινδυνεύοντας, εἰ
[4, 40]	τοῖς πολλοῖς· ἔλεγον δ´ οἱ	μὲν	ὑπὸ λύπης αὐτοχειρίᾳ τὸ ζῆν
[4, 24]	καὶ ἄλλα διαβαλεῖν ἔθη καλῶς	μὲν	ὑπὸ τῶν ἀρχαίων ἐπινοηθέντα, κακῶς
[4, 4]	τιμωρησάμενος δὲ τούτους ἅπαντας, ἐὰν	μὲν	ὑπομείνωσι τὰς κρίσεις, θανάτοις, ἐὰν
[4, 15]	καὶ τὴν χώραν ἅπασαν, ὡς	μὲν	Φάβιός φησιν, εἰς μοίρας ἕξ
[4, 41]	μετέστησε τὴν ἀρχήν. καὶ πρῶτον	μὲν	φυλακὴν κατεστήσατο περὶ ἑαυτὸν ἀνθρώπων
[4, 17]	τοῦ πολέμου. προσέκειντο δ´ οἱ	μὲν	χειροτέχναι τοῖς τὸ δεύτερον ἔχουσι
[4, 26]	παρακλητικὸν ὁμονοίας, διδάσκων ὡς καλὸν	μὲν	χρῆμα πολλαὶ πόλεις μιᾷ γνώμῃ
[4, 31]	αὐτοῦ κληρονομεῖν. σὺ δὲ τὰ	μὲν	χρήματα τὰ καταλειφθέντα ὑπ´ αὐτοῦ
[4, 34]	πράγματ´ ἐκάλει· ἡγεῖτο γὰρ τὰ	μὲν	χρήματα τῶν κτησαμένων εἶναι, τὴν
[4, 80]	πατρίους ἐθισμοὺς καὶ νόμους· πρῶτον	μὲν	ψηφίσματος ὑπὸ τῆς βουλῆς γραφέντος,
[4, 82]	τοιοῦτον συμβῇ παθεῖν. ἔπειτα σὺ	μέν,	ὦ Λουκρητία, γυναικείας τυχοῦσα φύσεως
[4, 3]	βασιλέα τιμῆς ἠξίου, τοιάδε. ἀντίπαις	μὲν	ὢν ἔτι τῇ πρώτῃ στρατείᾳ,
[4, 11]	τε καὶ τέκνοις ἀντὶ πολλῶν	μέν,	ὧν Ταρκύνιος ὁ τῶν παιδίων
[4, 33]	ὁ Τύλλιος ἔλεξεν ὧδε· Ἅπαντα	μέν,	ὡς ἔοικεν, ἄνθρωπον ὄντα δεῖ
[4, 49]	τε καὶ Ἀντιᾶται. τοῦ δὲ	μένειν	εἰς ἅπαντα χρόνον τὰ συγκείμενα
[4, 65]	φράσας τοὔνομα σιωπᾶν ἐκέλευε καὶ	μένειν	ἐν τῷ δωματίῳ σφάξειν αὐτὴν
[4, 57]	τέως ἂν οἱ πεμφθέντες ἔλθωσι,	μένειν.	ἔτυχε δὲ διεφθαρκὼς αὐτοῦ τῶν
[4, 24]	ὄντας, εἰς φυλὰς καταγράψουσι καὶ	μένειν	ἐφήσουσιν ἐν τῇ πόλει· τὸ
[4, 12]	καὶ δεήσεις μεμιγμέναι δάκρυσιν, ἵνα	μένῃ	τε καὶ διακατέχῃ τὰ πράγματα
[4, 27]	πρότερον καὶ τὰ ἴδια καρποῦσθαι,	μενούσαις	ἐν ταῖς γραφείσαις πρὸς αὐτὰς
[4, 36]	περὶ σῶμα ἐλεύθερον ἀκολασίαν; δικαίως	μέντ´	ἄν, εἴ τί μοι τοιοῦτον
[4, 80]	πολλοῦ γε καὶ δεῖ. ἐκεῖνοι	μέντοι	πάντες ὑφ´ ὑμῶν ἐπὶ τὰς
[4, 33]	καὶ οὐδὲν προσήκοντα ἀποκαλεῖς. τοιούτοις	μέντοι	πράγμασιν ἐπιστὰς ἐγὼ τούς τ´
[4, 31]	τρόπον διαφθείρας, καὶ οὐδὲ τότε	μέντοι	σαυτῷ πράττειν τὴν δυναστείαν λέγων,
[4, 82]	πολλὰ ὑπὲρ αὐτῶν κακοπαθήσαντος. αὕτη	μέντοι	σωφρονεῖν βουλομένη καὶ τὸν ἄνδρα
[4, 42]	ἰδίους ἑταίρους. καὶ οὐδὲ τούτοις	μέντοι	τοῖς ἀνδράσιν οὔτε πράττειν ἐπέτρεπεν
[4, 24]	ἄξια διαπεπραγμένοι θανάτων. εἰς τούτους	μέντοι	τοὺς δυσεκκαθάρτους σπίλους ἐκ τῆς
[4, 15]	τριάκοντα καὶ πέντε φυλάς· Κάτων	μέντοι	τούτων ἀμφοτέρων ἀξιοπιστότερος ὢν τριάκοντα
[4, 36]	οὐδεὶς φέρειν δύναταί μου; τίς	μέντοι	τῶν πρὸ ἐμοῦ βασιλέων οὕτω
[4, 24]	κοινῷ δι´ αὐτοῦ κακόν· ἐπανορθοῦσθαι	μέντοι	φημὶ δεῖν τὰ δυνατὰ καὶ
[4, 75]	τοῖς παραληψομένοις τὴν ἀρχήν. σκοπεῖσθαι	μέντοι	φημὶ χρῆναι τοὺς ἄνδρας ἅπαντα
[4, 70]	κατολοφυρομένου καὶ τοῦ πατρὸς ἐν	μέρει	καὶ τῆς οἰκίας ὅλης κλαυθμῷ
[4, 44]	λατρείας ὁρῶντες ἔχαιρόν τ´ ἐν	μέρει	καὶ τῶν ἰδίων ἐπελανθάνοντο ἀλγεινῶν·
[4, 52]	ἁπάσῃ τῇ δυνάμει, τότε δὲ	μέρει	τινί, καὶ λείας πολλῆς ἐγένετο
[4, 74]	ἀρχῆς συνάγειν. τὸ γὰρ ἐν	μέρει	τὸν αὐτὸν ἄρχειν τε καὶ
[4, 53]	οὐκέτι συνοικουμένη πᾶσα, πλὴν ὅσα	μέρη	πανδοκεύεται κατὰ τὴν δίοδον, τότε
[4, 20]	τοῦτο γενόμενον, ἀλλ´ εἰς ἴσα	μέρη	σχισθεῖεν αἱ τῶν ἑκατὸν ἐνενήκοντα
[4, 20]	ἦν· ὁποτέρᾳ δὲ προσθοῖτο τῶν	μερίδων	οὗτος ὁ λόχος, αὕτη τὸ
[4, 20]	εἴκοσι καὶ δύο λόχους ἐκάλει.	μερισθεισῶν	δὲ καὶ τότε τῶν ψήφων
[4, 60]	μέν ἐστιν ὁ Ταρπήιος λόφος,	μέρος	δ´ αὐτοῦ τουτὶ μὲν τὸ
[4, 49]	ταύρου κοινῶς ὑπὸ πασῶν θυομένου	μέρος	ἑκάστη τὸ τεταγμένον λαμβάνει. θύουσι
[4, 64]	κοιμησόμενος ἐπισχὼν τῆς νυκτὸς πολὺ	μέρος,	ἐπειδὴ καθεύδειν ἅπαντας ἐνόμιζεν, ἀναστὰς
[4, 54]	τοῦτο γὰρ ἐδόκει μάλιστα τὸ	μέρος	ἡ πόλις ἀνώχυρος εἶναι, πάντα
[4, 42]	διέφθειρε τὸ κράτιστον τῆς βουλῆς	μέρος	θανάτοις τε καὶ ἀειφυγίαις, ἑτέραν
[4, 21]	ἅπαντες ἴσον ἔχειν τῆς πολιτείας	μέρος	κατ´ ἄνδρα διερωτώμενοι τὰς γνώμας
[4, 61]	Διός, παρ´ ἑκάτερον δὲ τὸ	μέρος	ὅ τε τῆς Ἥρας καὶ
[4, 54]	καὶ εἴ τι ἀποσπασθὲν ἴδοιεν	μέρος	ὀλίγον ἀπὸ πολλοῦ στρατοῦ καὶ
[4, 60]	περιγράψει τῷ σκήπωνι τῆς γῆς	μέρος	ὅσον δή τι· ἔπειθ´ ὑμῖν
[4, 75]	καὶ παραινεῖν· τὰ δὲ κατὰ	μέρος	πολλὰ ὄντα καὶ οὐ ῥᾴδια
[4, 24]	δὲ κατὰ τοῦτο γέγονα τὸ	μέρος	τῆς διηγήσεως, ἀναγκαῖον εἶναί μοι
[4, 51]	τῇ Συέσσῃ βραχύ τι καταλείπει	μέρος	τῆς στρατιᾶς τά τε λάφυρα
[4, 24]	τιμητὰς ἀξιώσαιμ´ ἂν τούτου τοῦ	μέρους	προνοεῖν· εἰ δὲ μή γε,
[4, 61]	ἐκ μὲν τοῦ κατὰ πρόσωπον	μέρους	τοῦ πρὸς μεσημβρίαν βλέποντος τριπλῷ
[4, 60]	παρ´ ὑμῶν, ἐπὶ ποίῳ τῶν	μερῶν	τούτων εὑρέθη ἡ κεφαλή. τί
[4, 61]	κατὰ πρόσωπον μέρους τοῦ πρὸς	μεσημβρίαν	βλέποντος τριπλῷ περιλαμβανόμενος στοίχῳ κιόνων,
[4, 75]	αὐτοῖς ἣν διανοούμεθα καταστήσασθαι πολιτείαν	μεσοβασιλέα	ἑλοῦμαι τὸν ἀποδείξοντα τοὺς παραληψομένους
[4, 76]	παραληψομένων τὰς ἡγεμονίας ἀνδρῶν βουλευόμενοι	μεσοβασιλέα	μὲν ἔκριναν ἀποδειχθῆναι Σπόριον Λουκρήτιον
[4, 84]	τοῦτο παρελθὼν ὁ Βροῦτος ἀποδείκνυσι	μεσοβασιλέα	τὸν ἐπιμελησόμενον τῶν ἀρχαιρεσιῶν κατὰ
[4, 40]	καταστήσασθαι πολιτείαν· ἡ δὲ βουλὴ	μεσοβασιλεῖς	ἀπεδείκνυεν· ἐκεῖνοι δὲ τὸν ἄριστον
[4, 8]	δὲ τοῦτο γένηται, τοὺς καλουμένους	μεσοβασιλεῖς	ἀποδεῖξαι καὶ δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι
[4, 10]	τὴν παράνομον αὐτοῦ δυναστείαν ἀποδείξαντες	μεσοβασιλεῖς	καὶ δι´ ἐκείνων ἑλέσθαι τὸν
[4, 31]	τοῦ δικαίου λαβών· οὔτε γὰρ	μεσοβασιλεῖς	σε ἀπέδειξαν, οὔτε ἡ βουλὴ
[4, 75]	ὁ δὲ κατασταθεὶς ὑπ´ ἐμοῦ	μεσοβασιλεὺς	συναγαγὼν τὴν λοχῖτιν ἐκκλησίαν ὀνομασάτω
[4, 34]	ὡς λέγεις, μήθ´ ὑπὸ τῶν	μεσοβασιλέων	αἱρεθεὶς μήτε τῆς βουλῆς μοι
[4, 80]	ἀποδέδοται τῶν κοινῶν προβουλεύειν· ἔπειτα	μεσοβασιλέων	αἱρεθέντων, οἷς ἐπιτρέπει τὸ συνέδριον
[4, 80]	ἐλάμβανε; ποῖον προβούλευμα συνεδρίου; τίνα	μεσοβασιλέων	διάγνωσιν; ποίαν δήμου ψηφοφορίαν; ποίους
[4, 34]	οὐ φέρεις τὰς συνθήκας εἰς	μέσον;	ἀλλ´ οὐκ ἂν ἔχοις. εἰ
[4, 29]	μοι καὶ μὴ φέρειν εἰς	μέσον	βουλὰς ἀπορρήτους; κελεύσαντος δὲ τοῦ
[4, 58]	ἄγων τὴν δύναμιν καὶ περὶ	μέσον	νυκτὸς ἀγχοῦ τῆς πόλεως γενόμενος
[4, 61]	σηκοὶ παράλληλοι κοινὰς ἔχοντες πλευράς,	μέσος	μὲν ὁ τοῦ Διός, παρ´
[4, 66]	πολὺν ποίει χρόνον τὸν διὰ	μέσου.	~Ταχείᾳ δὲ καὶ κατεσπουδασμένῃ παρακλήσει
[4, 2]	ποιεῖ. καθημένου γάρ ποτ´ αὐτοῦ	μεσούσης	μάλισθ´ ἡμέρας ἐν τῇ παστάδι
[4, 38]	ἀναστὰς ὁ πρεσβύτης ὡς εἶδε	μεστὰ	τὰ πέριξ ἅπαντα τῆς περὶ
[4, 85]	δὲ κεκλεισμένας τὰς πύλας καὶ	μεστὰς	ὅπλων τὰς ἐπάλξεις ᾤχετο πάλιν
[4, 62]	τύραννον οὐκ ἐπιχωρία βύβλους ἐννέα	μεστὰς	Σιβυλλείων χρησμῶν ἀπεμπολῆσαι θέλουσα. οὐκ
[4, 82]	τῆς εἰς τὰ πολέμια παρασκευῆς·	μεστὴ	γὰρ ἁπάντων ἡ πόλις, αἰσχρόν
[4, 66]	ἀλλὰ σύννους καὶ κατηφὴς καὶ	μεστοὺς	ἔχουσα τοὺς ὀφθαλμοὺς δακρύων. ὡς
[4, 70]	ἰδὼν τὴν Λουκρητίαν ἐν τῷ	μέσῳ	κειμένην καὶ τὸν πατέρα περικείμενον
[4, 49]	ἔνθα ποιήσονται τὴν σύνοδον ἐν	μέσῳ	μάλιστα τῶν ἐθνῶν κείμενον ὄρος
[4, 65]	αὐτὴ προῃρεῖτο λαβεῖν ἠξίου, θάνατον	μετ´	αἰσχύνης ἢ βίον μετ´ εὐδαιμονίας.
[4, 43]	εἰς ταὐτὸ πολλοὶ βουλὰς ἀπορρήτους	μετ´	ἀλλήλων ποιῶνται περὶ καταλύσεως τῆς
[4, 66]	αἰσχρὰς καὶ δεινὰς ἀνάγκας, βούλευσαι	μετ´	αὐτῶν, ὅντινα τιμωρήσεις ἐμοί τε
[4, 47]	δὲ τὴν γνώμην ἁπάντων συνταξάμενος	μετ´	αὐτῶν τὰ κατὰ τὴν ἐπίθεσιν
[4, 73]	καὶ Πομπίλιος καὶ πάντες οἱ	μετ´	ἐκείνους βασιλεῖς καταστησάμενοι παρέδοσαν ἡμῖν,
[4, 47]	διελύθη, παρακαλέσας τοὺς ἀναγκαιοτάτους ἐσκόπει	μετ´	ἐκείνων, τίνα χρηστέον τοῖς πράγμασι
[4, 65]	θάνατον μετ´ αἰσχύνης ἢ βίον	μετ´	εὐδαιμονίας. Εἰ μὲν γὰρ ὑπομενεῖς,
[4, 62]	τρεῖς ἐξ αὐτῶν κατέκαυσε· καὶ	μετ´	οὐ πολὺν χρόνον τὰς λοιπὰς
[4, 3]	καὶ ὁ Ῥωμαίων δῆμος τῆς	μετὰ	βασιλέα τιμῆς ἠξίου, τοιάδε. ἀντίπαις
[4, 82]	νύκτα τὴν ἀμίαντον ἀφαιρεθεῖς´ αἰδῶ	μετὰ	βίας, ἡδίων καὶ μακαριώτερος ἔδοξεν
[4, 62]	βόειον ἔρριψεν εἰς τὸ πέλαγος.	μετὰ	δὲ τὴν ἐκβολὴν τῶν βασιλέων
[4, 65]	ὁ πατήρ μοι ἔδωκε πόλεως,	μετὰ	δὲ τὴν ἐκείνου τελευτὴν Ῥωμαίων
[4, 62]	λάρνακι, ὑπ´ ἀνδρῶν δέκα φυλαττόμενοι.	μετὰ	δὲ τὴν τρίτην ἐπὶ ταῖς
[4, 41]	περὶ μὲν Τυλλίου τοσαῦτα παρελάβομεν.	~Μετὰ	δὲ τοῦτον παραλαμβάνει Λεύκιος Ταρκύνιος
[4, 7]	Ῥωμαϊκὰ συνταξάμενοι πλὴν ἑνός, οὗ	μετὰ	μικρὸν ἐρῶ τοὔνομα. ὡμολόγηται γάρ,
[4, 29]	μόνον, Ἆρ´, ἔφησεν, ὦ Ταρκύνιε,	μετὰ	παρρησίας ἔξεστί μοι καὶ ἀκινδύνως
[4, 29]	ἀνθρωπίνων πραγμάτων κειμένων. ἐρῶ δὴ	μετὰ	παρρησίας, καὶ εἴ με φήσεις
[4, 73]	ὕστερον, ὅταν ἀπαλλαγῶμεν τῆς τυραννίδος	μετὰ	πλείονος ἐξουσίας καὶ κατὰ σχολὴν
[4, 57]	~Ἠρεθισμένου δὲ τοῦ πλήθους καὶ	μετὰ	πολλῆς προθυμίας πυνθανομένου, τίνες εἰσὶν
[4, 9]	Σαβίνων ἔθνος ὑποχείριον ὑμῖν γενέσθαι,	μετὰ	πολλῶν ἅπαντα ταῦτα καὶ μεγάλων
[4, 43]	ἀκινδύνου. ἧκε δὲ κἀκείνοις οὐ	μετὰ	πολὺν χρόνον ἔτι πλείω τὰ
[4, 24]	τοῖς δούλοις συγκεχωρηκότας εἶναι ἐλευθέροις	μετὰ	τὰς ἑαυτῶν τελευτάς, ἵνα χρηστοὶ
[4, 47]	εἰμι· τουτὶ γὰρ ἐξέσται καὶ	μετὰ	ταῦθ´ ὑμῖν σκοπεῖν· ἀλλὰ περὶ
[4, 40]	τοὺς νόμους πρᾶξαι διαβολὰς τοῖς	μετὰ	ταῦτ´ ἔργοις, παρέσχε τε πολλοῖς
[4, 7]	αὐτοῦ γίνεται πέμπτῳ καὶ εἰκοστῷ	μετὰ	ταῦτ´ ἔτει, καὶ τούτῳ τῷ
[4, 2]	οὖν Ταρκύνιον ἀκούσαντά τε καὶ	μετὰ	ταῦτ´ ἰδόντα τὸ τέρας ἐν
[4, 9]	τὰ χρέα. ὅσοι δ´ ἂν	μετὰ	ταῦτα δανείσωνται, τούτους οὐκ ἐάσω
[4, 39]	ἐκ τοῦ πτώματας ἔχων. ~Τὰ	μετὰ	ταῦτα δεινὰ μὲν ἀκουσθῆναι, θαυμαστὰ
[4, 53]	Ταρκυνίου πόλεμον ἀναλαβεῖν. ἐγίνοντο δὴ	μετὰ	ταῦτα μεγάλοις στρατεύμασιν εἰς τὴν
[4, 11]	τὴν πόλιν τοὺς φυγάδας. τὰ	μετὰ	ταῦτα πάντες ἴστε δήπου, κἂν
[4, 52]	στρατιὰν ἀπάγων. ἐποιήσατο δὲ καὶ	μετὰ	ταῦτα πολλὰς ἐξόδους ἐπὶ τὴν
[4, 48]	πάππον αὐτοῦ πρότερον ἐποιήσαντο καὶ	μετὰ	ταῦτα Τύλλιον· συνθήκας τε γράψαντες
[4, 55]	κομίζων· ἐπισυνέρρεόν τ´ αὐτῷ πολλοὶ	μετὰ	ταῦτα τῶν ἐκ τῆς πόλεως
[4, 30]	ἀπέρχεται. διελθόντος δ´ οὐ πολλοῦ	μετὰ	ταῦτα χρόνου τοῖς αὐτοῖς πάθεσιν
[4, 80]	τῆς ἀρχῆς διαγνῶναι τὸν ἐπιτηδειότατον·	μετὰ	ταῦτα ψῆφον ἐπενέγκαντος ἐν ἀρχαιρεσίαις
[4, 37]	Ταρκυνίου τε ζῶντος διεπράξατο καὶ	μετὰ	τὴν ἐκείνου τελευτὴν καὶ τῶν
[4, 40]	τὰ ἐν αὐτῷ πάντα, ὅσα	μετὰ	τὴν ἔμπρησιν εἰς τὸν ἀρχαῖον
[4, 61]	γὰρ τοῖς αὐτοῖς θεμελίοις ὁ	μετὰ	τὴν ἔμπρησιν οἰκοδομηθεὶς κατὰ τοὺς
[4, 72]	τὴν πόλιν ἐπιτροπεύσουσα ἀρχὴ γενήσεται	μετὰ	τὴν κατάλυσιν τῶν βασιλέων καὶ
[4, 2]	αὐτῇ θεῶν ἢ δαιμόνων καὶ	μετὰ	τὴν μίξιν ἀφανισθέντος εἴθ´ Ἡφαίστου
[4, 22]	κατ´ ἐμὲ χρόνων Ῥωμαῖοι καθαίρονται	μετὰ	τὴν συντέλειαν τῶν τιμήσεων ὑπὸ
[4, 27]	περὶ ὧν μέλλω νῦν διεξιέναι.	~Μετὰ	τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν αἱ παραδοῦσαι
[4, 7]	ἐρῶ τοὔνομα. ὡμολόγηται γάρ, ὅτι	μετὰ	τὴν Ταρκυνίου τελευτὴν παραλαβὼν τὴν
[4, 40]	οἴκαδε καὶ μίαν ἡμέραν ἐπιβιώσασα	μετὰ	τὴν ταφὴν τῇ κατόπιν νυκτὶ
[4, 79]	οἷς ἐτράφη καὶ οὓς διαδέξεσθαι	μετὰ	τὴν τελευτὴν ἔμελλεν ὀλίγον ἀναμείνας,
[4, 29]	βασιλείαν μηδὲν εἰς τοῦτο πραγματευσαμένῳ,	μετὰ	τὴν τοῦ Τυλλίου δήπου τελευτήν;
[4, 64]	ἁρμόττοντα οἰόμενος ἔχειν. ὡς δὲ	μετὰ	τὸ δεῖπνον ἀπῆλθε κοιμησόμενος ἐπισχὼν
[4, 46]	παραδιδόντες τὴν ἡγεμονίαν, λελύσθαι λέγων	μετὰ	τὸν ἐκείνου θάνατον διὰ τὸ
[4, 85]	μὲν δὴ βασιλικὴ πολιτεία διαμείνασα	μετὰ	τὸν οἰκισμὸν τῆς Ῥώμης ἐτῶν
[4, 31]	φρονήσεως ἀκμὴν τριάκοντα γεγονὼς ἔτη,	μετὰ	τοῦ γάμου τῆς θυγατρὸς καὶ
[4, 65]	καὶ φήσω κατειληφὼς ἀσχημονοῦσάν σε	μετὰ	τοῦ δούλου τετιμωρῆσθαι τὴν τοῦ
[4, 75]	φημὶ χρῆναι τοὺς ἄνδρας ἅπαντα	μετὰ	τοῦ συνεδρίου τῆς βουλῆς, ὥσπερ
[4, 16]	λόχων ἐν ταῖς μάχαις ἡ	μετὰ	τοὺς ἐφεστῶτας τοῖς προμάχοις. ~Ἀφελὼν
[4, 16]	ἐκοσμεῖτο δ´ ἐν τοῖς ἀγῶσι	μετὰ	τοὺς προμάχους. τὴν δὲ τρίτην
[4, 67]	πρᾶγμα ἐξ ἀρχῆς ἀναλαβοῦσα. καὶ	μετὰ	τοῦτ´ ἀσπασαμένη τὸν πατέρα καὶ
[4, 72]	τούτων ἕκαστος ὑμῶν ἃ φρονεῖ.	Μετὰ	τοῦτ´ ἐλέχθησαν πολλοὶ καὶ παρὰ
[4, 70]	δόξας ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι φρονιμώτατος,	μετὰ	τοῦτ´ ἔπειθεν αὐτοὺς τὴν αὐτὴν
[4, 71]	ὤμνυον. γενομένων δὲ τῶν ὁρκωμοσιῶν	μετὰ	τοῦτ´ εὐθὺς ἐζήτουν, τίς ὁ
[4, 69]	χρυσῆν ῥάβδον ἐνέθηκεν οὐδενὸς ἐπισταμένου·	μετὰ	τοῦτ´ ἠρώτων τὸν θεόν, τίνι
[4, 26]	ἐν τῷ συνεδρίῳ παρόντας· καὶ	μετὰ	τοῦτο κατεσκεύασεν ἐξ ὧν ἅπασαι
[4, 84]	καὶ ψῆφος οὐδεμία ἐγένετο ἐναντία.	μετὰ	τοῦτο παρελθὼν ὁ Βροῦτος ἀποδείκνυσι
[4, 2]	εἰς ὁμιλίαν αὐτῷ συνελθεῖν· καὶ	μετὰ	τοῦτο τὴν γυναῖκα κοσμησαμένην, οἷς
[4, 59]	τοιούτου τέλους ἔτυχεν. ~Ταρκύνιος δὲ	μετὰ	τοῦτο τὸ ἔργον ἀναπαύσας τὸν
[4, 30]	τὴν ἐξέτασιν τῆς ἀληθείας ταλαίπωρον.	Μετὰ	τοῦτο τὸ ἔργον οὐδὲν ἔτι
[4, 48]	κατακρυφθέντα ὑπὸ τῶν θεραπόντων ξίφη.	μετὰ	τοῦτο τὸν μὲν Τύρνον οὐκέτι
[4, 37]	αὐτῷ διέλυσε τὸν σύλλογον καὶ	μετὰ	τοῦτο τοὺς κήρυκας ἀνακαλεσάμενος ἐκέλευσε
[4, 36]	ἀρχῆς με ἀπαλλάξαι βουλόμενοι, καὶ	μετὰ	τούτου συνεστηκότες ἐπ´ ἐμοί· ἡδέως
[4, 38]	τὴν τῶν καρπῶν συγκομιδήν, ἐξῆλθε	μετὰ	τῶν ἑταίρων ἐχόντων ὑπὸ ταῖς
[4, 69]	ἐφύλαττεν ὑφ´ ἑαυτῷ διαιτᾶσθαί τε	μετὰ	τῶν ἰδίων παίδων ἐπέτρεπεν, οὐ
[4, 30]	ὡς παρ´ ἐχθρῶν λαμβάνειν, πολλάκις	μετὰ	τῶν φίλων προκαλούμενος εἰς λόγους
[4, 37]	δὲ Τύλλιον ἡ πληθὺς ἅπασα	μετὰ	χαρᾶς καὶ κρότου καὶ πολλῆς
[4, 21]	καθ´ ἡμᾶς κεκίνηται χρόνοις καὶ	μεταβέβληκεν	εἰς τὸ δημοτικώτερον, ἀνάγκαις τισὶ
[4, 1]	Σερούιος εἰς τὴν Ἑλληνικὴν διάλεκτον	μεταβιβαζόμενος	Δούλιος. ~Φέρεται δέ τις ἐν
[4, 42]	οὓς ὑπελάμβανε βαρεῖαν ἡγεῖσθαι τὴν	μεταβολὴν	καὶ οἷς πολὺς πλοῦτος ἦν.
[4, 42]	δημοτικοῖς τέως ὄντες καὶ τὴν	μεταβολὴν	τῆς πολιτείας ἐπὶ τῷ σφετέρῳ
[4, 73]	ῥᾴδιον, ἥ τε πεῖρα τῆς	μεταβολῆς,	κἂν τὰ κράτιστα τύχωμεν περὶ
[4, 83]	τῆς ἐλευθερίας πόθος, καὶ πᾶσα	μεταβολῆς	πρόφασις τοῖς δι´ ἀνάγκην ταλαιπωροῦσιν
[4, 3]	μὲν αὐτὸν ἐκ τοῦ δήμου	μεταγαγεῖν	ἠξίωσαν εἰς τοὺς πατρικίους ψῆφον
[4, 28]	μὲν ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν,	μετάγεσθαι	δ´ ὑπὸ τῆς γυναικὸς ἐπὶ
[4, 62]	πόλεων καὶ παρ´ ἀνδρῶν ἰδιωτῶν	μεταγραφέντες·	ἐν οἷς εὑρίσκονταί τινες ἐμπεποιημένοι
[4, 23]	ἔφη τοὺς προτέρους βασιλεῖς ἅπασι	μεταδεδωκέναι	τῆς πολιτείας τοῖς ξένοις. εἰ
[4, 22]	γὰρ τοὺς ξένους ὑποδεχόμενοι καὶ	μεταδιδόντες	τῆς ἰσοπολιτείας φύσιν τ´ ἢ
[4, 23]	ἐλευθερίας τοῖς ἀξίοις τῶν θεραπόντων	μεταδιδόντες,	τῆς πολιτείας φθονοῦσι· συνεβούλευέ τ´
[4, 25]	παράδειγμα λαβόντες Ἴωνές θ´ οἱ	μεταθέμενοι	τὴν οἴκησιν ἐκ τῆς Εὐρώπης
[4, 29]	τὸ τῆς τύχης ἐλάττωμα ἡμεῖς	μεταθέμενοι	τοὺς γάμους, καὶ σὺ μὲν
[4, 29]	τῷ δὲ πάππῳ σου Ταρκυνίῳ	μεταθεμένῳ	τὴν οἴκησιν ἐκ Τυρρηνῶν ταύτης
[4, 73]	καὶ τὴν μοναρχίαν εἶναι συμβέβηκε,	μεταθέσθαι	τοὔνομα τῆς πολιτείας ὑμῖν παραινῶ
[4, 78]	ἧς οὔτε πρότερον ἡμῖν ἐξεγένετο	μεταλαβεῖν,	ἐξ οὗ Ταρκύνιος τὴν ἀρχὴν
[4, 58]	καὶ βασιλικὸν ἐκ τυραννικοῦ τρόπου	μεταλαβὼν	τήν τε πόλιν αὐτοῖς ἔφη
[4, 14]	τεττάρων οἰκοῦντας, ὥσπερ κωμήτας, μήτε	μεταλαμβάνειν	ἑτέραν οἴκησιν μήτ´ ἄλλοθι που
[4, 6]	μηδεμιᾶς ἐν τῇ πόλει τιμῆς	μεταλαμβάνειν.	ἕτερος μὲν οὖν ἄν τις
[4, 4]	μητρός τε καὶ πατρὸς υἱοὶ	μεταλαμβάνουσι,	καὶ θυγατρὶ συνοικῶν ἡμετέρᾳ, ἐὰν
[4, 49]	καὶ συνεστιῶνται καὶ κοινῶν ἱερῶν	μεταλαμβάνωσιν.	ἀγαπητῶς δὲ πάντων τὸ πρᾶγμα
[4, 21]	τῶν κινδύνων πλεῖστον τῶν ἄλλων	μεταλαχόντας	καὶ πράξοντας ὅσα δεῖ. οὗτος
[4, 44]	ὤμων αὐτοὶ τὰ ἄχθη φέροντες·	μεταλλεύοντές	τε τὰς ὑπονόμους σήραγγας ἕτεροι
[4, 6]	δι´ ὀλίγων. Ταρκύνιος ἐκ Τυρρηνίας	μετανίσταται	τὸν οἶκον ὅλον ἀνασκευασάμενος ἐν
[4, 38]	δ´ αὐτὴν τὰ κράτιστα ὑποθέσθαι	μετανοεῖν	τε περὶ τῶν γεγονότων ἐσκήπτετο
[4, 39]	ξίφη· οἳ τάχει πολλῷ τὴν	μεταξὺ	διανύσαντες ὁδὸν ἐγγὺς ὄντα τῆς
[4, 5]	ἰατροὺς συγκαλεῖν. διαλιποῦσα δὲ τὴν	μεταξὺ	νύκτα τῇ κατόπιν ἡμέρᾳ πολλοῦ
[4, 51]	τὸν χάρακα μετέωρον ὀλίγον τὸ	μεταξὺ	χωρίον καταλιπών. δόξαν δὲ τοῖς
[4, 28]	μάλιστα τὸν τῆς ἀδελφῆς ἄνδρα	μεταπέμπεταί	τ´ αὐτὸν ὡς ὑπὲρ ἀναγκαίου
[4, 51]	τῶν Σαβίνων μάχην ἕωθεν τίθεσθαι	μεταπεμψαμένοις	τὸ ἐν Φιδήνῃ στράτευμα, μαθὼν
[4, 50]	κύριοι τῶν ὅπλων γένοιντο, ἐλευθερίας	μεταποιήσεσθαι,	καὶ τὴν παρὰ τῶν συμμάχων
[4, 83]	πολυπραγμονεῖν, ἐὰν δ´ ἀρετῆς ὁρῶσι	μεταποιουμένους	ἄσμενοι συναροῦνται τοῦ πολέμου· τυραννὶς
[4, 29]	πράγματος διαλεξομένη, ~καὶ ἐπειδὴ παρεγένετο,	μεταστῆναι	κελεύσασα τοὺς ἔνδον, ἵνα μόνη
[4, 70]	οἰκετικὸν καὶ θητικὸν ὄχλον ἐκποδῶν	μεταστήσαντες	ἐβουλεύοντο, τί χρὴ πράττειν. πρῶτος
[4, 40]	ὡς, εἰ μὴ θᾶττον ἀνῃρέθη,	μεταστήσων	τὸ σχῆμα τῆς πολιτείας εἰς
[4, 49]	ἑκάστην δεήσει λαμβάνειν. αἱ δὲ	μετασχοῦσαι	τῆς ἑορτῆς τε καὶ τῆς
[4, 60]	ὅτι τὸ χρεὼν οὐκ ἔνεστι	μετατεθῆναι,	διελεῖται τὸ τέρας ὑμῖν ὅ
[4, 23]	μὲν ἤδη πόλεις ἐκ δουλείας	μετέβαλον	εἰς ἐλευθερίαν βάρβαροί τε καὶ
[4, 20]	ὁ Τύλλιος ἐπὶ τοὺς πλουσίους	μετέθηκε	τὸ τῶν ψήφων κράτος. ὁπότε
[4, 4]	ταῖς εὐεργεσίαις. ~Φύσεώς τε δὴ	μετειληφὼς	ἀποχρώντως κατεσκευασμένης πρὸς ἡγεμονίαν οὗτος
[4, 42]	ὅτι τῶν κοινῶν οὐδενὸς ἔτι	μετεῖχον,	ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τὴν παρρησίαν
[4, 68]	καὶ παιδείας τῆς ἐπιχωρίου πάσης	μετέλαβε	καὶ φύσιν εἶχε πρὸς οὐδὲν
[4, 28]	εἰς τοῦτο ὑπὸ τῆς γυναικὸς	μετεπείθετο	ἀντιβολούσης τε καὶ ὀδυρομένης· ὁ
[4, 62]	γυναικὸς ὁ Ταρκύνιος τοὺς οἰωνοσκόπους	μετεπέμψατο	καὶ διηγησάμενος αὐτοῖς τὸ πρᾶγμα,
[4, 65]	τετιμωρῆσθαι τὴν τοῦ συγγενοῦς ὕβριν	μετερχόμενος,	ὥστ´ αἰσχρὰν καὶ ἐπονείδιστόν σου
[4, 41]	καὶ διαφθείρας εἰς ὁμολογουμένην τυραννίδα	μετέστησε	τὴν ἀρχήν. καὶ πρῶτον μὲν
[4, 47]	παρελθούσῃ νυκτὶ ὑπό τινος τῶν	μετεσχηκότων	τῆς συνωμοσίας. τεκμήριον δ´ ὑμῖν
[4, 4]	ἡμῶν καὶ παιδευθεὶς καὶ πάντων	μετεσχηκὼς	ἀγαθῶν, ὅσων παρὰ μητρός τε
[4, 23]	τοὺς ἀπελευθέρους ἐῶσι τῆς πολιτείας	μετέχειν,	ἐν ἐκκλησίαις τε καὶ ψηφοφορίαις
[4, 23]	τοῖς ξένοις ἐπιτρέποντας τῆς πόλεως	μετέχειν	καὶ μὴ διακρίνοντας αὐτῶν τὰς
[4, 22]	εἰς τὰς ἑαυτῶν πόλεις ἀπιέναι,	μετέχειν	τῆς ἰσοπολιτείας ἐπέτρεψε. κελεύσας γὰρ
[4, 32]	ἔπειτα συμβασιλεύειν ἐμοὶ καὶ πάσης	μετέχειν	τιμῆς, εὐεργέτην τε καὶ πατέρα
[4, 22]	πάντων ἀπέδωκε τῶν κοινῶν αὐτοῖς	μετέχειν,	ὧν τοῖς ἄλλοις δημοτικοῖς. ~Ἀχθομένων
[4, 49]	καὶ φέρουσιν εἰς αὐτὰς αἱ	μετέχουσαι	τῶν ἱερῶν πόλεις αἱ μὲν
[4, 25]	ἔσχε καὶ αὐτὸς ἁπάσας τὰς	μετεχούσας	πόλεις τοῦ Λατίνων γένους συστῆσαι
[4, 26]	δόξαντα τοῖς συνέδροις καὶ τὰς	μετεχούσας	τῆς συνόδου πόλεις. αὕτη διέμεινεν
[4, 38]	γενόμενος δ´ ἔξω τοῦ βουλευτηρίου	μετέωρον	ἐξαρπάσας αὐτὸν ἀκμάζων τὸ σῶμα
[4, 51]	κατεστρατοπεδευκότας καὶ τίθεται τὸν χάρακα	μετέωρον	ὀλίγον τὸ μεταξὺ χωρίον καταλιπών.
[4, 28]	τῆς ἀνοσίας γυναικὸς ἐπὶ τἀναντία	μετήγετο	νουθετούσης τε καὶ λοιδορουμένης καὶ
[4, 61]	ἔσχε καὶ προῆλθέ τις αὐτοὺς	μετιών,	εἰσελθόντες φράζουσι τῷ μάντει τὸ
[4, 13]	τόπους τῆς ἀρχαίας κατασκευῆς, βουληθείη	μετρεῖν	αὐτὴν κατὰ τὸν κύκλον τὸν
[4, 19]	ἄλλων εἰσφέρειν· τοῖς δὲ τὰ	μέτρια	καὶ μικρὰ κεκτημένοις πλείοσιν οὖσιν
[4, 44]	πένητες εἰργάζοντο σῖτα παρ´ αὐτοῦ	μέτρια	λαμβάνοντες· οἱ μὲν λατομοῦντες, οἱ
[4, 81]	δὲ τροφαί, πολιτικὸν δὲ καὶ	μέτριον	οὐδὲν οὔτ´ ἰδεῖν ἐξεγένετο πώποτε
[4, 40]	ἀπεδείχθη μόνου. ἐπιεικὴς δὲ καὶ	μέτριος	ἀνὴρ γενόμενος ἔλυσε τὰς ἐπὶ
[4, 10]	τοὺς ἀπόρους, τῶν δ´, ὡς	μέτριος	καὶ δημοτικὸς πρὸς τοὺς ταπεινοτέρους,
[4, 36]	τῶν πρὸ ἐμοῦ βασιλέων οὕτω	μέτριος	ὢν ἐν ἐξουσίᾳ διετέλεσε καὶ
[4, 27]	τῆς δὲ Ῥωμαίων ἐπιεικείας καὶ	μετριότητος,	ἐπειδὴ συγγνόντες ἀδικεῖν στέμμασι καὶ
[4, 73]	ἔτι μήτε μονάρχους καλεῖν, ἀλλὰ	μετριωτέραν	τινὰ καὶ φιλανθρωποτέραν ἐπ´ αὐτοῖς
[4, 49]	τυρούς, αἱ δὲ γάλακτός τι	μέτρον,	αἱ δὲ ὅμοιόν τι τούτοις
[4, 70]	τὸν μὴ ταὐτὰ βουλόμενον καὶ	μέχρι	θανάτου τῇ τυραννίδι καὶ τοῖς
[4, 3]	τοὺς τῶν πολεμίων ἱππεῖς καὶ	μέχρι	πόλεως Ἀντέμνης ἐλάσας τἀριστεῖα καὶ
[4, 15]	καὶ αὐτὸν μαστιγωθέντα πραθῆναι· καὶ	μέχρι	πολλοῦ διέμεινε παρὰ Ῥωμαίοις οὗτος
[4, 5]	πέπονθεν ὁ βασιλεὺς δεινόν, καὶ	μέχρι	πολλοῦ τὴν δόξαν ἔχων ταύτην
[4, 13]	βέβαιον σημεῖον οὐδέν, ᾧ διαγνώσεται,	μέχρι	ποῦ προβαίνουσα ἔτι πόλις ἐστὶ
[4, 26]	πόλεις. αὕτη διέμεινεν ἡ στήλη	μέχρι	τῆς ἐμῆς ἡλικίας ἐν τῷ
[4, 37]	κρότου καὶ πολλῆς εὐφημίας παραπέμπουσα	μέχρι	τῆς οἰκίας κατέστησεν. ~Ὡς δὲ
[4, 20]	καὶ ἐνενήκοντα ἰσοψήφους. εἰ δὲ	μέχρι	τῆς πέμπτης κλήσεως μὴ τύχοι
[4, 20]	κλήσεως τέλος ἐλάμβανεν, ὀλίγα δὲ	μέχρι	τῆς τετάρτης προὔβαινεν· ἡ δὲ
[4, 23]	εἰπεῖν οὐδὲ τῶν πάνυ μακαρίων	μέχρι	τίνος αὐτῷ παρέσται χρόνου. ἠξίου
[4, 81]	ὅρος ἔσται τῶν συμφορῶν, καὶ	μέχρι	τίνος χρόνου ταῦτα πάσχοντες ὑπομενοῦμεν,
[4, 29]	ἔτι αἰσχυνθεῖσα λέγει πρὸς αὐτόν·	Μέχρι	τίνος, ὦ Ταρκύνιε, τῆς βασιλείας
[4, 20]	τετάρτου τιμήματος. καὶ τοῦτ´ ἐποίει	μέχρι	τοῦ γενέσθαι λόχους ἑπτὰ καὶ
[4, 62]	συνέβη. οὗτοι διέμειναν οἱ χρησμοὶ	μέχρι	τοῦ Μαρσικοῦ κληθέντος πολέμου κείμενοι
[4, 77]	ταὐτὰ παθεῖν ἐκείνοις ἐρρύσατο καὶ	μέχρι	τοῦ παρόντος διασέσωκε χρόνου· νῦν
[4, 44]	τάφρους, ἃς ἐκεῖνος ὀρύττειν ἤρξατο,	μέχρι	τοῦ ποταμοῦ καταγαγεῖν, τὸν δ´
[4, 2]	γυναιξὶν ἐτύγχανον τότε παρόντες, καὶ	μέχρι	τούτου διέμενεν ἡ φλὸξ ὅλην
[4, 49]	ἑορτάς τε καὶ τὰς θυσίας	μέχρι	τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων ἐπιτελοῦσι
[4, 22]	τέτταρας ὑπαρχούσας, ἐν αἷς καὶ	μέχρι	τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων ταττόμενον
[4, 23]	εἰς τὴν πόλιν παρελθεῖν, καὶ	μέχρι	τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων ὡς
[4, 53]	οἱ Γάβιοι τοὺς Ῥωμαίους τρεψάμενοι	μέχρι	τῶν τειχῶν καὶ πολλοὺς καταβαλόντες
[4, 26]	τις οὐ μικρὸν τεκμήριον τοῦ	μὴ	βαρβάρους εἶναι τοὺς οἰκίσαντας τὴν
[4, 30]	τῆς βασιλείας τὸν Τύλλιον, εἰ	μὴ	βούλοιτο ἑκὼν παραδοῦναι τὴν ἀρχήν,
[4, 7]	πραγματείαις ταῦθ´ ἱστόρηκε μόνος· εἰ	μή	γ´ ἄρα γόνῳ μὲν ἦσαν
[4, 24]	τοῦ μέρους προνοεῖν· εἰ δὲ	μή	γε, τοὺς ὑπάτους· δεῖ γὰρ
[4, 20]	εἶχεν ἡ γνώμη· εἰ δὲ	μὴ	γένοιντο ἐπὶ τῆς αὐτῆς προαιρέσεως
[4, 77]	τῷ θανάτῳ τοῦ πατρός, εἰ	μὴ	γένοιτο ἐκποδῶν, ἀφανεῖ θανάτῳ διαχρησάμενος,
[4, 33]	οὐδεὶς ὑμῶν ἕτερος ἦν, ὅτι	μὴ	γυνή, πατρὸς μήτηρ, καὶ αὐτὴ
[4, 74]	τοὺς παραληψομένους τὴν ἀρχὴν αἰτιώτατον,	μὴ	διὰ βίου τοὺς αὐτοὺς ἐᾶν
[4, 39]	πάροδον οὐκ οὖσαν ἄλλην, εἰ	μὴ	διὰ τοῦ πτώματος; ἡ δ´
[4, 23]	ἐπιτρέποντας τῆς πόλεως μετέχειν καὶ	μὴ	διακρίνοντας αὐτῶν τὰς τύχας μηδ´
[4, 57]	φυλακὴν ἐπιτρέψας τῶν πυλῶν, ἵνα	μὴ	διαφύγοιεν αὐτὸν οἱ ἐν ταῖς
[4, 83]	βιαζομένων ἢ πειθόντων ἀνθρώπους τὰ	μὴ	δίκαια πράττειν. εἰ δέ τισιν
[4, 28]	ἀδελφὸν οὐκ ἐῶν πράττειν τὰ	μὴ	δίκαια, ὑπὸ τῆς ἀνοσίας γυναικὸς
[4, 15]	δὲ καὶ τούτων ἡ πληθὺς	μὴ	δυσεύρετος, ἀλλ´ εὐλόγιστος ᾖ καὶ
[4, 52]	κατακεκλεισμένοι καὶ περὶ τῶν πόλεων,	μὴ	ἐξ ἐφόδου καταληφθῶσι, δεδιότες ὑπὲρ
[4, 40]	τε πολλοῖς ὑπόληψιν ὡς, εἰ	μὴ	θᾶττον ἀνῃρέθη, μεταστήσων τὸ σχῆμα
[4, 11]	εἴργειν ἐψηφίσασθε· ἔμελλόν τ´, εἰ	μὴ	θᾶττον ἐμοὶ περὶ τούτων ἐγένετο
[4, 22]	τοῖς ἐλευθερουμένοις τῶν θεραπόντων, ἐὰν	μὴ	θέλωσιν εἰς τὰς ἑαυτῶν πόλεις
[4, 82]	ὑπ´ ἀνάγκης κρατηθεῖσα ὑπέμεινεν ὅσα	μὴ	θέμις ἐλευθέρᾳ γυναικὶ παθεῖν. ἐφ´
[4, 9]	μηδένα κλῆρον ἔχοντας ὑμῶν, ἵνα	μὴ	θητεύητε ὄντες ἐλεύθεροι μηδὲ τὰς
[4, 83]	παρὰ τῶν συμμάχων ἐπικουρίαις, οἳ	μὴ	καλούντων μὲν ἡμῶν οὐδὲν ἀξιώσουσι
[4, 74]	καὶ χρυσοσήμους ἀμπεχόνας, πλὴν εἰ	μὴ	κατὰ καιρούς τινας ἑορταίους καὶ
[4, 45]	δ´ ὁ Ταρκύνιος, ὅτι τοῖς	μὴ	κατὰ νόμους λαβοῦσι τὰς δυναστείας,
[4, 4]	οἶκον ἐρημίαν καὶ περιδεὴς οὖσα,	μὴ	κατασχόντες οἱ Μάρκιοι τὴν ἀρχὴν
[4, 42]	οὐδὲν οὔτε λέγειν ὅ τι	μὴ	κελεύσειεν αὐτός. ὥσθ´ ὁπόσοι κατελείφθησαν
[4, 46]	εἰλήφασι {τῆς δουλείας} περὶ τοῦ	μὴ	λαβεῖν αὐτὸν διαμάχεσθαι, ἐξ ὧν
[4, 11]	πάντες ἴστε δήπου, κἂν ἐγὼ	μὴ	λέγω, ὅτι Μάρκιοι συλλαμβανόντων αὐτοῖς
[4, 81]	πραττόμενον οὔτε μαθεῖν; ἵνα δὲ	μὴ	μαντεύησθε τὰς καταράτους αὐτῶν φύσεις,
[4, 31]	ἄλλοις τοῖς διαδεχομένοις τὰ παππῷα,	μὴ	μόνον τῶν χρημάτων, ἀλλὰ καὶ
[4, 23]	πολέμους οἰκείοις ὅπλοις χρωμένη, καὶ	μὴ	ξενικοῖς στρατεύμασι καταμισθοφοροῦσα συνεξαναλωθῇ τοῖς
[4, 40]	γενόμενος ἔλυσε τὰς ἐπὶ τῷ	μὴ	πάντα τὰ κατὰ τοὺς νόμους
[4, 66]	τὰ δεινὰ παθούσης ἀκούσωσι καὶ	μὴ	παρ´ ἑτέρων. ὅταν δὲ μάθῃς
[4, 45]	προσεῖναι καὶ βαρύτης, καὶ τὸ	μὴ	παρεῖναι πρὸς τὸν σύλλογον αὐτὸν
[4, 62]	καὶ μεγάλην συμφορὰν ἀποφαίνοντες τὸ	μὴ	πάσας αὐτὸν τὰς βύβλους πρίασθαι,
[4, 32]	τὰ δίκαια ἐρῶν καὶ εἰ	μὴ	πείθοιο τὰ βίαια πράξων. ~Παυσαμένου
[4, 66]	ὑπομείνασα ὕβριν, τιμωρῆσαί μοι καὶ	μὴ	περιιδεῖν τὴν σεαυτοῦ θυγατέρα θανάτου
[4, 24]	φημὶ δεῖν τὰ δυνατὰ καὶ	μὴ	περιορᾶν ὀνείδη μεγάλα καὶ ῥύπους
[4, 23]	ποιεῖν ἐλευθέρους, εἰ δὲ χρηστούς,	μὴ	περιορᾶν ὄντας ἀλλοτρίους· ἄτοπόν τε
[4, 4]	ταῦτ´ οὖν ἐνθυμουμένους ἡμᾶς δεῖ	μὴ	περιορᾶν τοὺς ἐκεῖνον ἀποκτείναντας ἄνδρας
[4, 11]	τῆς ἐμῆς ψυχῆς δέος εἰσέρχεται,	μὴ	πικρὰς ἀμοιβὰς τῆς δικαιοσύνης ἀπολάβω.
[4, 23]	αὐτοῖς, εἰ μὲν πονηροὺς νομίζουσι,	μὴ	ποιεῖν ἐλευθέρους, εἰ δὲ χρηστούς,
[4, 73]	ἐπ´ αὐτοῖς θέσθαι προσηγορίαν. ἔπειτα	μὴ	ποιεῖν μίαν γνώμην ἁπάντων κυρίαν,
[4, 74]	εἰρημένων χρησιμώτατον ἔσεσθαι καὶ τοῦ	μὴ	πολλὰ ἐξαμαρτάνειν τοὺς παραληψομένους τὴν
[4, 66]	τε καὶ σεαυτῷ τρόπον καὶ	μὴ	πολὺν ποίει χρόνον τὸν διὰ
[4, 47]	τοιοῦτον ὄντα, οἷον νῦν αἰτιᾶται,	μὴ	προθυμεῖσθαι λαβεῖν τότε πενθερόν· εἰ
[4, 46]	τὸν ἐκείνου θάνατον διὰ τὸ	μὴ	προσγεγράφθαι ταῖς ὁμολογίαις τὴν αὐτὴν
[4, 35]	κατηγορεῖν ἐμοῦ τε, ὅτι τὰ	μὴ	προσήκοντα κατέχω, καὶ τῶν δεδωκότων,
[4, 6]	καθ´ ὃν γράφει Λικίννιος, καὶ	μὴ	πρότερον· ἐν ὑστέρῳ μὲν γὰρ
[4, 23]	δεσπόταις πολλὴ φροντὶς ἔσται τοῦ	μὴ	προχείρως τινὰς ἐλευθεροῦν, ὡς τὰ
[4, 84]	οἱ δὲ κατὰ λογισμὸν τοῦ	μὴ	ῥᾳδίαν εἶναι τὴν καθαίρεσιν τῆς
[4, 25]	γένους συστῆσαι καὶ συναγαγεῖν, ἵνα	μὴ	στασιάζουσαι καὶ πολεμοῦσαι πρὸς ἀλλήλας
[4, 9]	αὐτοῦ τὰς ἀμοιβὰς ἀποτίνειν, καὶ	μὴ	συγκατορύττειν ἅμα τοῖς σώμασι τῶν
[4, 60]	τί οὖν ὑμῖν ἀποκρίνασθαι παραινῶ;	μὴ	συγχωρεῖν ἐν μηδενὶ τῶν τόπων
[4, 40]	ἕτερον ὠνόμαζον, καὶ τρίτον, εἰ	μὴ	συμβαίη μηδὲ τῷ δευτέρῳ τά
[4, 43]	κοινὰς προεῖπε μηκέτι συντελεῖν, ἵνα	μὴ	συνιόντες εἰς ταὐτὸ πολλοὶ βουλὰς
[4, 61]	λόφον καὶ τὸν ἐξηγητὴν ἀξιοῦντες	μὴ	σφετερίζεσθαι τὸ σημεῖον, ἀλλ´ ἀπὸ
[4, 47]	πράγμασιν, ἰδίαν δὲ γνώμην ἀπεδείκνυτο	μὴ	τὰ κατηγορηθέντα λύειν, ἀλλ´ αὐτὸν
[4, 28]	ἐφέρετο καὶ λυπηρὰν ἡγεῖτο τὴν	μὴ	τὰ ὅμοια βουλομένην, τῇ μὲν
[4, 70]	ἐπιτρέψειν, ἀλλ´ ἐχθρὸν ἡγήσεσθαι τὸν	μὴ	ταὐτὰ βουλόμενον καὶ μέχρι θανάτου
[4, 77]	πλάσμα πιστευθὲν ὑπὸ τοῦ τυράννου	μὴ	ταὐτὰ παθεῖν ἐκείνοις ἐρρύσατο καὶ
[4, 21]	πᾶν τὸ κράτος ἀφῃρημένοις τῶν	μὴ	ταὐτὰ ποιούντων· τοῖς δὲ πένησι
[4, 32]	καλοῖς κεῖται πράγμασιν, ἀκούειν καὶ	μὴ	τέταρτον ἤδη τοῦτο καὶ τετταρακοστὸν
[4, 77]	ἐρήμου τῶν ἀναγκαιοτάτων γεγονότος, εἰ	μὴ	τὴν ἐπίθετον ἐσκηψάμην μωρίαν. τοῦτό
[4, 9]	τῆς πατρίδος ἀνηντλήκασι πόνους, ἵνα	μὴ	τὴν ἰδίαν ἀφαιρεθῶσιν ἐλευθερίαν οἱ
[4, 24]	τοῦτον οὐκ οἴομαι δεῖν ἀναιρεῖν,	μή	τι μεῖζον ἐκραγῇ τῷ κοινῷ
[4, 34]	λαβόντες τοὺς δεδωκότας ἔχειν· εἰ	μή	τι τοιοῦτον ἔχεις δικαίωμα φέρειν,
[4, 15]	τῆς χώρας προστιθέντας· τῷ δὲ	μὴ	τιμησαμένῳ τιμωρίαν ὥρισε τῆς τ´
[4, 68]	τι φρόνημα διαφαίνοντα καὶ τὸ	μὴ	τιμωρῆσαι τῷ θανάτῳ τοῦ πατρὸς
[4, 41]	οὐδενὶ τῶν βουλομένων ἐπέτρεπεν, εἰ	μή	τινα καλέσειεν αὐτός· οὔτε τοῖς
[4, 6]	καταλειφθέντας παῖδας ὑπὸ Ταρκυνίου, ἵνα	μή	τινες τῶν ἐκείναις ἐντυχόντων ταῖς
[4, 51]	δὲ περὶ Φιδήνην· καὶ εἰ	μή	τις αὐτοῖς δύναμις ἐναντιωθήσεται, πάντα
[4, 40]	ὅσα νόμος ἐπὶ ταφαῖς βασιλικαῖς	μή	τις εἰς ἑαυτὸν ὁρμὴ γένηται
[4, 23]	οὐ τῇ τύχῃ· ἔπειτ´ εἰ	μὴ	τοῖς ἤθεσι καὶ τοῖς τρόποις
[4, 9]	διὰ τῶν ὅπλων κτησάμενοι κατέχετε,	μὴ	τοὺς ἀναιδεστάτους ὥσπερ νῦν κρατεῖν
[4, 9]	προῄρημαι. ἱκέτης δ´ ὑμῶν γίνομαι	μὴ	τοὺς ὀρφανοὺς ἐγκαταλιπεῖν νῦν μὲν
[4, 20]	δὲ μέχρι τῆς πέμπτης κλήσεως	μὴ	τύχοι τοῦτο γενόμενον, ἀλλ´ εἰς
[4, 46]	τῶν συγγενεστάτων τε καὶ ἀναγκαιοτάτων	μὴ	φεισάμενος τῶν ἀλλοτρίων φείσεται· παρῄνει
[4, 48]	δεδιότες ἐλέγχειν τὸ πρᾶγμα καὶ	μὴ	φενακίζειν ἠξίουν. καὶ ὁ Τύρνος,
[4, 29]	σιωπᾶν ἄμεινόν ἐστί μοι καὶ	μὴ	φέρειν εἰς μέσον βουλὰς ἀπορρήτους;
[4, 75]	πάλιν ἐπὶ τὴν δυναστείαν, ἐὰν	μὴ	φυλαττώμεθα αὐτούς. Ταυτὶ μὲν οὖν
[4, 65]	ταφῆς τὸ σῶμά σου τυχεῖν	μηδ´	ἄλλου τῶν νομίμων μηδενός. Ὡς
[4, 23]	μὴ διακρίνοντας αὐτῶν τὰς τύχας	μηδ´	εἴ τινες ἐκ δούλων ἐγένοντο
[4, 9]	εἰς τὸ δημοτικὸν ἀξιοῦσι καὶ	μηδ´	ἐλευθέρους ἡγεῖσθαι τοὺς πένητας ὑμῶν.
[4, 58]	περὶ τοῦ μέλλοντος ὑπάρχῃ χρόνου	μηδ´	ἐνδοιάζωσιν, εἰ βέβαια ταῦτα σφίσι
[4, 73]	τε καὶ νῦν καὶ ἵνα	μηδ´	ἐξ ὑστέρου γένηταί ποτε φυλάξασθαι
[4, 37]	κελεύσας αὐτοὺς ἠξίου μηδὲν ἄχθεσθαι	μηδὲ	ἀγανακτεῖν πρὸς τὸν λόγον, ἀλλ´
[4, 72]	τηλικῷδε, καὶ μηδὲν ἀνεξέταστον ἀφεῖσθαι	μηδὲ	ἀπροβούλευτον. ἀποφαινέσθω δὴ περὶ τούτων
[4, 38]	τῆς γυναικὸς μηδὲν ἔτι μαλακίζεσθαι	μηδὲ	κατοκνεῖν, ἀλλὰ καταβαλόντα τοὺς λόγους
[4, 47]	ὅτε τὴν θυγατέρα με ᾐτεῖτο,	μηδὲ	νῦν ὡς πονηροῦ κατηγορεῖν. καὶ
[4, 9]	ἵνα μὴ θητεύητε ὄντες ἐλεύθεροι	μηδὲ	τὰς ἀλλοτρίας κτήσεις, ἀλλὰ τὰς
[4, 65]	σου γενέσθαι τὴν τελευτὴν καὶ	μηδὲ	ταφῆς τὸ σῶμά σου τυχεῖν
[4, 40]	καὶ τρίτον, εἰ μὴ συμβαίη	μηδὲ	τῷ δευτέρῳ τά τε παρ´
[4, 26]	ἐπιτελεσθήσεται τρόπον, ἔταξεν. ἵνα δὲ	μηδεὶς	χρόνος αὐτοὺς ἀφανίσῃ, στήλην κατασκευάσας
[4, 21]	πλουσίοις τοῖς πολλὰ δαπανωμένοις καὶ	μηδεμίαν	ἀνάπαυσιν τῶν πολεμικῶν κινδύνων λαμβάνουσιν
[4, 38]	ὁ Ταρκύνιος, ἀδημονῶν ἐπὶ τῷ	μηδεμίαν	αὐτῷ βοήθειαν παρὰ τῆς βουλῆς,
[4, 27]	παρὰ τοῦ Τυλλίου πρεσβευταῖς ἀπεκρίναντο	μηδεμίαν	εἶναί σφισι πρὸς ἐκεῖνον μήθ´
[4, 74]	γὰρ ἅπασιν ἀόριστος ἀρχὴ καὶ	μηδεμίαν	ἐξέτασιν διδοῦσα τῶν πραττομένων, ἐξ
[4, 6]	ἄπαρσιν ἐκεῖθεν πεποιημένος διὰ τὸ	μηδεμιᾶς	ἐν τῇ πόλει τιμῆς μεταλαμβάνειν.
[4, 29]	δοκοῦν αἴτιον εἶναί μοι τοῦ	μηδεμιᾶς	ὀρέγεσθαί σε μήτε φιλοτιμίας μήτε
[4, 4]	τὸ πλῆθος ἀναλαμβάνων καὶ τοῦ	μηδὲν	ἀδίκημα γενέσθαι πολλὴν ἔχων φροντίδα
[4, 72]	πρὶν ἐπιχειρεῖν ἔργῳ τηλικῷδε, καὶ	μηδὲν	ἀνεξέταστον ἀφεῖσθαι μηδὲ ἀπροβούλευτον. ἀποφαινέσθω
[4, 27]	ἐπιτρέποντες Τυλλίῳ τὰς πόλεις καὶ	μηδὲν	ἀνήκεστον βουλεῦσαι περὶ αὐτῶν ἀξιοῦντες.
[4, 30]	ἐμοὶ μηχανᾶται. ἀπόκριναι δή, Ταρκύνιε,	μηδὲν	ἀποκρυψάμενος, τί μου κατηγορεῖν ἔχεις,
[4, 58]	πάντα κεκομισμένων πίστιν. καὶ ἵνα	μηδὲν	αὐτοῖς ἔτι δεῖμα περὶ τοῦ
[4, 37]	γενομένης σιωπῆσαι κελεύσας αὐτοὺς ἠξίου	μηδὲν	ἄχθεσθαι μηδὲ ἀγανακτεῖν πρὸς τὸν
[4, 35]	σοι ταῦτα προσήκει λέγειν· καὶ	μηδὲν	ἀχθεσθῆτέ μοι ταῦτα λέγοντι, ὦ
[4, 68]	τῆς ἐπωνυμίας· τοῦτ´ αὐτὸν ἐρρύσατο	μηδὲν	δεινὸν ὑπὸ τοῦ τυράννου παθεῖν
[4, 63]	καὶ κατασκευασαμένων τὸ στρατόπεδον ὡς	μηδὲν	διαφέρειν πόλεως· Κιρκαίαν δὲ κατὰ
[4, 57]	τοῦ ἀνδρὸς καὶ διὰ τὸ	μηδὲν	ἑαυτῷ συνειδέναι πᾶσαν ἐξέτασιν ὑπομένοντος
[4, 55]	Γαβίων τὸν λόγον ἀκουσάντων καὶ	μηδὲν	εἰς αὐτὸν παρανομήσειν διομολογησαμένων παρῆν
[4, 30]	δὲ νουθετῶν, τὰ δὲ πείθων	μηδὲν	εἰς ἑαυτὸν ἐξαμαρτάνειν· ὡς δ´
[4, 29]	ἥξει σοι φέρων τὴν βασιλείαν	μηδὲν	εἰς τοῦτο πραγματευσαμένῳ, μετὰ τὴν
[4, 60]	τὴν ἐρώτησιν, ὑπ´ ἐμοῦ διδαχθεῖσι	μηδὲν	ἐξαμαρτεῖν· μοῖρα δ´ οὐκ ἐλαχίστη
[4, 29]	μήτε δόξης. γυνή σοι σύνεστι	μηδὲν	ἐοικυῖα τοῖς σοῖς τρόποις, ἥ
[4, 38]	ἔπειτα γνώμην ἀποδειξαμένης τῆς γυναικὸς	μηδὲν	ἔτι μαλακίζεσθαι μηδὲ κατοκνεῖν, ἀλλὰ
[4, 82]	τῷ ζῆν ἡδονάς, ἵνα σοι	μηδὲν	ἔτι τοιοῦτον συμβῇ παθεῖν. ἔπειτα
[4, 33]	ὦ βουλή, {τὰ παράδοξα} καὶ	μηδὲν	ἡγεῖσθαι ἄπιστον, ὅπου γε κἀμὲ
[4, 19]	τοὺς δὲ περὶ μηδενὸς δεδοικότας	μηδὲν	κακοπαθεῖν, τῶν μὲν εἰσφορῶν ἀπολυομένους
[4, 84]	περὶ καθόδου Ταρκυνίων μήτε πράττειν	μηδὲν	μήτε λέγειν, ἐὰν δέ τις
[4, 60]	ἐὰν φυλάττητε τὰς ἀποκρίσεις καὶ	μηδὲν	παράγησθε ὑπ´ αὐτοῦ, συγγνούς, ὅτι
[4, 5]	δῆμος ἀπῄει περιχαρὴς γενόμενος, εἰ	μηδὲν	πέπονθεν ὁ βασιλεὺς δεινόν, καὶ
[4, 10]	τοῖς παροῦσιν ᾤοντο δεῖν καὶ	μηδὲν	πολυπραγμονεῖν. εἰσῄει γὰρ αὐτοῖς λογισμός,
[4, 75]	ὥσπερ οἱ βασιλεῖς ἐποίουν, καὶ	μηδὲν	πράττειν δίχα ὑμῶν καὶ τὰ
[4, 19]	ἀναγκαίων ἀπορουμένους ᾤετο δεῖν, οὔτε	μηδὲν	συμβαλλομένους στρατεύεσθαί τινας ἐκ τῶν
[4, 80]	εἰ γοῦν ἔμελλεν ἕξειν καλῶς,	μηδὲν	τῶν ἐν ἔθει κατὰ τοὺς
[4, 71]	φυλακῆς τὰς πύλας ἔχωμεν, ἵνα	μηδὲν	τῶν ἐν τῇ πόλει λεγομένων
[4, 11]	μόνον ὁ κίνδυνός ἐστιν, ἵνα	μηδὲν	ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν δεινὸν πάθωσιν,
[4, 29]	αὐτῆς γενόμενος ἐξ ἀνδρὸς τὸ	μηδέν·	ὥσπερ γε κἀμοὶ ψοφοδεὴς καὶ
[4, 9]	χρέα ἀπάγεσθαι καὶ νόμον θήσομαι	μηδένα	δανείζειν ἐπὶ σώμασιν ἐλευθέροις ἱκανὸν
[4, 12]	τε καὶ διακατέχῃ τὰ πράγματα	μηδένα	δεδοικώς. ἔπειτ´ ἐγκέλευστοί τινες διειληφότες
[4, 9]	οὔτ´ ὠνῇ κτησαμένους, ἀλλὰ τοὺς	μηδένα	κλῆρον ἔχοντας ὑμῶν, ἵνα μὴ
[4, 4]	φύλακας ἐπ´ αὐταῖς ἐπέστησε διακελευσαμένη	μηδένα	παριέναι μήτ´ ἔσω μήτ´ ἔξω·
[4, 82]	περὶ δὲ τῆς ἑαυτῶν ἐλευθερίας	μηδένα.	~Τίσιν οὖν ἀφορμαῖς εἰς τὰ
[4, 84]	τὸ ἐξ αὐτῶν ἅπαν· καὶ	μηδενὶ	ἐξεῖναι περὶ καθόδου Ταρκυνίων μήτε
[4, 37]	πολλαὶ σὺν οἰμωγαῖς ὑπὲρ τοῦ	μηδενὶ	παραχωρεῖν τῆς ἀρχῆς· τινὲς δ´
[4, 60]	ἀποκρίνασθαι παραινῶ; μὴ συγχωρεῖν ἐν	μηδενὶ	τῶν τόπων τούτων, οὓς ἂν
[4, 75]	προγόνοις ἡμῶν ποιεῖν ἔθος ἦν,	μηδενὸς	ἀφαιρουμένους αὐτὸν ὧν ἐν τοῖς
[4, 19]	κατ´ ἀμφότερα, τοὺς δὲ περὶ	μηδενὸς	δεδοικότας μηδὲν κακοπαθεῖν, τῶν μὲν
[4, 65]	τυχεῖν μηδ´ ἄλλου τῶν νομίμων	μηδενός.	Ὡς δὲ πολὺς ἦν ἀπειλῶν
[4, 27]	μηδεμίαν εἶναί σφισι πρὸς ἐκεῖνον	μήθ´	ὑπὲρ ἡγεμονίας παραχωρήσεως μήτε περὶ
[4, 34]	ἔτυχον ἐγὼ τρόπον, ὡς λέγεις,	μήθ´	ὑπὸ τῶν μεσοβασιλέων αἱρεθεὶς μήτε
[4, 77]	ἐμοῦ. ὁ δ´ ἀναγκάσας με	μήθ´	ὡς ἡ φύσις ἠξίου μήθ´
[4, 77]	μήθ´ ὡς ἡ φύσις ἠξίου	μήθ´	ὡς ἥρμοττέ μοι ζῆν, ἀλλ´
[4, 13]	πόλις ἐστὶ καὶ πόθεν ἄρχεται	μηκέτ´	εἶναι πόλις, οὕτω συνύφανται τὸ
[4, 75]	ἐλευθέραν οἰκήσομεν τὴν πατρίδα καὶ	μηκέτι	κάθοδον ἕξουσιν εἰς αὐτὴν Ταρκύνιοι·
[4, 72]	οἱ πρότεροι βασιλεῖς· τοῖς δὲ	μηκέτι	ποιεῖν ἐφ´ ἑνὶ δυνάστῃ τὰ
[4, 71]	τ´ αὐτοῖς ἀναδῶμεν ὑπὲρ τοῦ	μηκέτι	Ῥωμαίων Ταρκύνιον ἄρξειν καὶ τὸ
[4, 43]	καὶ θυσίας ἅπασι κοινὰς προεῖπε	μηκέτι	συντελεῖν, ἵνα μὴ συνιόντες εἰς
[4, 54]	πολεμίων εἰσβολὰς τῆς γῆς καὶ	μηκέτι	τοὺς καρποὺς ἐκφερούσης, σπάνις ἁπάσης
[4, 25]	πλεῖστοί τ´ ἀπολαύουσι καὶ ἐπὶ	μήκιστον	χρόνον καρποῦνται τὰς ὠφελείας, πάντων
[4, 7]	γεγονὼς ἐτῶν· τοῦτο δὲ τὸ	μῆκος	τῶν βίων οὐ φέρουσιν οἱ
[4, 61]	τις ἂν τῆς ὑπεροχῆς τοῦ	μήκους	παρὰ τὸ πλάτος οὐδ´ ὅλων
[4, 56]	τοῖς βασιλείοις κῆπον· ἔτυχον δὲ	μήκωνες	ἐν αὐτῷ πεφυκυῖαι πλήρεις ἤδη
[4, 56]	διὰ τούτων τῆς ὑπερεχούσης ἀεὶ	μήκωνος	τῷ σκήπωνι παίων τὴν κεφαλὴν
[4, 55]	καὶ μέγαν ἔχοντι κίνδυνον, οὐ	μὴν	ἀδυνάτῳ γε, συγχωρήσαντος τοῦ πατρὸς
[4, 6]	ταύτης γεγονότας τῆς γυναικός. ἀλλὰ	μὴν	εἴγ´ ἀνδρῶν ἡλικίαν εἶχον οἱ
[4, 29]	αὐτὸς αὐτά γε ἀγνοεῖς. καὶ	μὴν	ἥ γε τόλμα καὶ τὸ
[4, 6]	καὶ εἰκοστὸν ἔτος ἀπανιστάμενον. καὶ	μὴν	ὅτι γυναῖκα Τυρρηνίδα ἐπηγάγετο, ἣν
[4, 24]	δημοσίᾳ διδόμενον σῖτον λαμβάνοντες κατὰ	μῆνα	καὶ εἴ τις ἄλλη παρὰ
[4, 47]	εἰκάζων, ἀλλ´ ἀκριβῶς ἐπιστάμενος λέγω	μηνύσεώς	μοι γενομένης ἐν τῇ παρελθούσῃ
[4, 11]	θᾶττον ἐμοὶ περὶ τούτων ἐγένετο	μήνυσις,	ξενικὴν δύναμιν ἐπαγόμενοι νυκτὸς ἔτι
[4, 31]	προγονικὰς ἀπέδωκαν ἀρχάς· εἰ δὲ	μήπω	σοι φρονεῖν τὰ καθήκοντα ἐφαινόμην,
[4, 14]	κωμήτας, μήτε μεταλαμβάνειν ἑτέραν οἴκησιν	μήτ´	ἄλλοθι που συντελεῖν, τάς τε
[4, 4]	διακελευσαμένη μηδένα παριέναι μήτ´ ἔσω	μήτ´	ἔξω· ἔπειτ´ ἐκ τοῦ δωματίου
[4, 4]	αὐταῖς ἐπέστησε διακελευσαμένη μηδένα παριέναι	μήτ´	ἔσω μήτ´ ἔξω· ἔπειτ´ ἐκ
[4, 73]	μέλλοντας ἕξειν τὴν ἁπάντων ἐξουσίαν	μήτε	βασιλεῖς ἔτι μήτε μονάρχους καλεῖν,
[4, 8]	ἑαυτῷ τινα μηχανήσασθαι βασιλικὴν ἐξουσίαν,	μήτε	βουλῆς ψηφισαμένης μήτε τῶν ἄλλων
[4, 29]	μηδεμιᾶς ὀρέγεσθαί σε μήτε φιλοτιμίας	μήτε	δόξης. γυνή σοι σύνεστι μηδὲν
[4, 84]	καθόδου Ταρκυνίων μήτε πράττειν μηδὲν	μήτε	λέγειν, ἐὰν δέ τις παρὰ
[4, 14]	τῶν τεττάρων οἰκοῦντας, ὥσπερ κωμήτας,	μήτε	μεταλαμβάνειν ἑτέραν οἴκησιν μήτ´ ἄλλοθι
[4, 73]	ἁπάντων ἐξουσίαν μήτε βασιλεῖς ἔτι	μήτε	μονάρχους καλεῖν, ἀλλὰ μετριωτέραν τινὰ
[4, 27]	ἐκεῖνον μήθ´ ὑπὲρ ἡγεμονίας παραχωρήσεως	μήτε	περὶ φιλίας καὶ συμμαχίας συνθήκην.
[4, 84]	μηδενὶ ἐξεῖναι περὶ καθόδου Ταρκυνίων	μήτε	πράττειν μηδὲν μήτε λέγειν, ἐὰν
[4, 34]	μήθ´ ὑπὸ τῶν μεσοβασιλέων αἱρεθεὶς	μήτε	τῆς βουλῆς μοι παραδούσης τὰ
[4, 24]	περὶ τοὺς δούλους ἔθη, ἵνα	μήτε	τὸν βασιλέα τὸν πρῶτον ἐπιχειρήσαντα
[4, 24]	ἐπιχειρήσαντα τοὺς δεδουλευκότας ἀστοὺς ποιεῖν	μήτε	τοὺς παραδεξαμένους τὸν νόμον ἐν
[4, 34]	βουλῆς μοι παραδούσης τὰ πράγματα	μήτε	τῶν ἄλλων γενομένων τῶν κατὰ
[4, 8]	βασιλικὴν ἐξουσίαν, μήτε βουλῆς ψηφισαμένης	μήτε	τῶν ἄλλων τῶν κατὰ νόμον
[4, 29]	μοι τοῦ μηδεμιᾶς ὀρέγεσθαί σε	μήτε	φιλοτιμίας μήτε δόξης. γυνή σοι
[4, 69]	πρὸς ἀλλήλους ἅμα φιλῆσαι τὴν	μητέρα	βουλόμενοι κοινῇ τὴν βασιλείαν κατασχεῖν,
[4, 79]	ἣν προσῆκεν αὐτῷ τιμᾶν ὥσπερ	μητέρα,	πατρὸς ἀδελφὴν οὖσαν καὶ σπουδαίαν
[4, 69]	ταύτην οἰόμενος ἁπάντων ἀνθρώπων εἶναι	μητέρα.	τὰ μὲν οὖν προγενόμενα τῷ
[4, 7]	ἐπειράθησαν ἀτοπίαις, οὐ Τανακυλίδα ποιοῦντες	μητέρα	τῶν παιδίων, ἀλλὰ Γεγανίαν τινά,
[4, 69]	αὐτοῖς ἀνεῖλε, τῷ πρώτῳ τὴν	μητέρα	φιλήσαντι. οἱ μὲν οὖν νεανίσκοι
[4, 69]	γυναῖκας αὐτοῖς βρέφεσιν ἀποκτείνουσα τὰς	μητέρας	ἐν ταῖς γοναῖς· τήν τ´
[4, 11]	ἀρεῖσθαι· γυναῖκας δ´ ἡμῶν καὶ	μητέρας	καὶ θυγατέρας καὶ πᾶν τὸ
[4, 2]	τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, ἥ τε	μήτηρ	αὐτοῦ καὶ ἡ τοῦ βασιλέως
[4, 6]	αὐτῶν ἀπέθνησκεν, οὔτ´ ἂν ἡ	μήτηρ	αὐτῶν οὕτως ἦν ἀθλία καὶ
[4, 68]	ἐπιφανεστάτοις Ῥωμαίων ἀριθμούμενος δι´ ἀρετήν,	μήτηρ	δὲ Ταρκυνία τοῦ προτέρου βασιλέως
[4, 33]	ἦν, ὅτι μὴ γυνή, πατρὸς	μήτηρ,	καὶ αὐτὴ διὰ γῆρας ἑτέρων
[4, 2]	καταλάμπουσα τὴν κεφαλήν, ἕως ἡ	μήτηρ	προσδραμοῦσα διανέστησεν αὐτὸν καὶ ἡ
[4, 1]	παιδίον, ᾧ τίθεται τραφέντι ἡ	μήτηρ	τὸ μὲν ἴδιόν τε καὶ
[4, 28]	γενομένας ἐκδίδοται τοῖς ἀδελφιδοῖς τῆς	μητρὸς	αὐτῶν, υἱωνοῖς δὲ Ταρκυνίου, τῷ
[4, 10]	κατηφὴς συνούσης αὐτῷ καὶ τῆς	μητρὸς	Ὀκρισίας καὶ τῆς Ταρκυνίου γυναικὸς
[4, 30]	βεβαιοῦντος τὸν γάμον οὔτε τῆς	μητρὸς	συνευδοκούσης, ἀλλ´ αὐτὴν παρ´ ἑαυτῆς
[4, 30]	ὅτι φησὶν ἀποθανόντα ὑπὸ τῆς	μητρὸς	Τανακυλλίδος τεθάφθαι, ἣν ἀμήχανον ἦν
[4, 4]	πάντων μετεσχηκὼς ἀγαθῶν, ὅσων παρὰ	μητρός	τε καὶ πατρὸς υἱοὶ μεταλαμβάνουσι,
[4, 6]	αὐτῶν ὁ Τύλλιος ἐκ δούλης	μητρὸς	ὢν οὔθ´ ἡλικίας ἀξιώματι παρὰ
[4, 30]	ὑπ´ ἐμοῦ ταῦτ´ ἐπ´ ἐμοὶ	μηχανᾶται.	ἀπόκριναι δή, Ταρκύνιε, μηδὲν ἀποκρυψάμενος,
[4, 8]	οὐκ ἀξιοῦντες αὐτὸν ἑαυτῷ τινα	μηχανήσασθαι	βασιλικὴν ἐξουσίαν, μήτε βουλῆς ψηφισαμένης
[4, 28]	τὸν κηδεστὴν προθυμούμενος καὶ πάντα	μηχανώμενος	εἰς τοῦτο ὑπὸ τῆς γυναικὸς
[4, 83]	ἅπασι ταὐτὸ λαβοῦσι θάρσος καὶ	μιᾷ	γνώμῃ χρησαμένοις, σώζειν θ´ ἡμᾶς
[4, 26]	καλὸν μὲν χρῆμα πολλαὶ πόλεις	μιᾷ	γνώμῃ χρώμεναι, αἰσχρὰ δ´ ὄψις
[4, 83]	ἱερὰ καὶ τεμένη καὶ βωμοὺς	μιαίνει	Ταρκύνιος ταῖς αἱμοφύρτοις χερσὶ καὶ
[4, 12]	δήμου καλῶν τὰς φράτρας κατὰ	μίαν	ἀνεδίδου τὰς ψήφους. ἁπάσαις δὲ
[4, 67]	καὶ ἐλεεινὸν τὸ πάθος, ὥστε	μίαν	ἁπάντων γενέσθαι φωνήν, ὡς μυριάκις
[4, 16]	τὸ δὲ πολίτευμα τοιόνδε ἦν·	μίαν	ἀφεῖλεν ἐξ ἁπάντων μοῖραν, ἧς
[4, 73]	θέσθαι προσηγορίαν. ἔπειτα μὴ ποιεῖν	μίαν	γνώμην ἁπάντων κυρίαν, ἀλλὰ δυσὶν
[4, 21]	ἕκαστοι λόχοις, ἐξηπατῶντο δὲ τῷ	μίαν	εἶναι ψῆφον ὅλου τοῦ λόχου
[4, 67]	κατέκρυπτεν ὑπὸ τοῖς πέπλοις, καὶ	μίαν	ἐνέγκασα διὰ τῶν στέρνων πληγὴν
[4, 82]	γενησόμεθα; καὶ σοὶ μέν, ὅτι	μίαν	ἐτυραννήθης νύκτα τὴν ἀμίαντον ἀφαιρεθεῖς´
[4, 82]	τοῦτο ὑπολαβεῖν, ὧν Ταρκύνιος οὐ	μίαν	ἡμέραν, ἀλλὰ πέμπτον καὶ εἰκοστὸν
[4, 40]	ἀπὸ τοῦ σήματος οἴκαδε καὶ	μίαν	ἡμέραν ἐπιβιώσασα μετὰ τὴν ταφὴν
[4, 11]	ἐγενόμην ὑμῖν χρήσιμος, ἀξιοῦμεν ὑμᾶς	μίαν	ἡμῖν δοῦναι ταύτην δωρεάν, φανερὰν
[4, 15]	ὡς δὲ Οὐεννώνιος ἱστόρηκεν, εἰς	μίαν	τε καὶ τριάκοντα, ὥστε σὺν
[4, 21]	μάλιστα δὲ τῷ τοὺς ἀπόρους	μίαν	ψῆφον ἔχειν πολλοὺς ὄντας καὶ
[4, 28]	ἄνδρα πειθούσης, οὔτε αἱ τῆς	μιαρᾶς	παραινέσεις ἐπὶ τὰς ἀνοσίους πράξεις
[4, 24]	ἐν τῇ πόλει· τὸ δὲ	μιαρὸν	καὶ ἀκάθαρτον φῦλον ἐκβαλοῦσιν ἐκ
[4, 38]	ἔχοντα κόσμον· Τίς, εἶπεν, ὦ	μιαρώτατε	ἀνθρώπων, τοῦτό σοι τὸ σχῆμα
[4, 81]	ἐξ ἑνὸς Ταρκυνίους ἕξομεν πολλῷ	μιαρωτέρους	τοῦ πατρός. ὅπου γὰρ ὁ
[4, 61]	Ἀθηνᾶς ὑφ´ ἑνὸς ἀετοῦ καὶ	μιᾶς	στέγης καλυπτόμενοι. ~Λέγεται δέ τι
[4, 69]	μωρίας, ἀφελόμενος ἅπαντα τὰ πατρῷα,	μικρὰ	δ´ εἰς τὸν καθ´ ἡμέραν
[4, 46]	Ταρκύνιος καὶ συναχθέντος τοῦ συλλόγου	μικρά	θ´ ὑπὲρ τοῦ χρονισμοῦ προειπὼν
[4, 25]	ἀνδρὸς ἡγεμόνος, ἀλλὰ ταῦτα πάντα	μικρὰ	καὶ ὀλιγοχρόνια καὶ οὐκ ἄξια
[4, 19]	τοῖς δὲ τὰ μέτρια καὶ	μικρὰ	κεκτημένοις πλείοσιν οὖσιν ἐν ἐλάττοσι
[4, 67]	Ἑλληνικὴν διάλεκτον ἠλίθιος· ὑπὲρ οὗ	μικρὰ	προειπεῖν ἀναγκαῖον, ἐπειδὴ τοῦτον ἀποφαίνουσι
[4, 79]	ἠξίωσεν ἐλεεινῷ χρησάμενος σχήματι καὶ	μικρᾷ	προσποιήσει πένθους, ἀλλ´ εὐθὺς ἅμα
[4, 27]	καὶ τῆς ἐπιβουλῆς τὸν τρόπον	μικρὰ	τῶν ἔμπροσθεν γενομένων ἀναλαβών. ~Ἦσαν
[4, 22]	αὐξήσεως τοῦ πολιτικοῦ συντάγματος οὐ	μικρὰν	πρόνοιαν οὗτος ὁ βασιλεὺς πρᾶγμα
[4, 42]	ἐξελαυνομένους ἀφαιρούμενος τοῖς μὲν κατηγόροις	μικράν	τινα μοῖραν ἀπέθυεν, αὐτὸς δὲ
[4, 71]	πεπόνθασιν ὑπὸ τοῦ τυράννου καὶ	μικρᾶς	ἀφορμῆς δέονται. ὅταν δὲ λάβωμεν
[4, 40]	βουλομένους τὸ δημοτικὸν ἰσχύος οὐ	μικρᾶς	ἐπειλημμένον ἐκ τῆς Τυλλίου πολιτείας,
[4, 7]	πάλιν ὁ γάμος τοῦ Ταρκυνίου	μικρὸν	ἀπολείποντος ἐτῶν ὀγδοήκοντα, καὶ ἡ
[4, 60]	τέρας. ὁ δ´ ὡς ἤκουσε	μικρὸν	ἐπισχὼν χρόνον, Ἀκούσατ´, ἔφησεν, ἄνδρες
[4, 7]	συνταξάμενοι πλὴν ἑνός, οὗ μετὰ	μικρὸν	ἐρῶ τοὔνομα. ὡμολόγηται γάρ, ὅτι
[4, 26]	αὐτὸ ποιήσαιτ´ ἄν τις οὐ	μικρὸν	τεκμήριον τοῦ μὴ βαρβάρους εἶναι
[4, 9]	ὑπὲρ τῆς ἡγεμονίας ἠγωνισάμην, οὔτε	μικρῶν	ὄντων οὔτ´ ὀλίγων, οὓς οὐδὲν
[4, 1]	~Βασιλεὺς μὲν δὴ Ταρκύνιος οὐ	μικρῶν	οὐδ´ ὀλίγων Ῥωμαίοις ἀγαθῶν αἴτιος
[4, 56]	πολλάκις ἐπερωτῶντι, τὴν Θρασυβούλου τοῦ	Μιλησίου	διάνοιαν ὡς ἔμοιγε δοκεῖ μιμησάμενος·
[4, 56]	Μιλησίου διάνοιαν ὡς ἔμοιγε δοκεῖ	μιμησάμενος·	καὶ γὰρ ἐκεῖνος Περιάνδρῳ ποτὲ
[4, 2]	ἢ δαιμόνων καὶ μετὰ τὴν	μίξιν	ἀφανισθέντος εἴθ´ Ἡφαίστου καθάπερ οἴονταί
[4, 19]	τοῦ δημοσίου τότε Ῥωμαῖοι στρατιωτικοὺς	μισθούς,	ἀλλὰ τοῖς ἰδίοις τέλεσιν ἐστρατεύοντο.
[4, 57]	αὐτῷ {καὶ κομίζεσθαι τοὺς διωμολογημένους	μισθούς}	ἐὰν δ´ ἀδύνατος ᾖ τοῦτο
[4, 19]	ἀλλοτρίων ὀψωνιαζομένους χρημάτων, ὥσπερ {τοὺς}	μισθοφόρους.	~Τοῦτον δὲ τὸν τρόπον ἅπαν
[4, 57]	τοῦ ἔργου χωρὶς τῶν ἄλλων	μισθῶν,	οὓς πρότερον ὑπέσχητο, πολιτείαν τε
[4, 28]	ἔχοντι καὶ εὐλόγιστον ἀνοσία καὶ	μισοπάτωρ	καὶ πάντολμος ἦν ἡ γαμετή.
[4, 84]	ἐπὶ τῷ κακῶς δράσαι τὰ	μισούμενα	τῆς ἀσφαλείας ὑπερορᾶν ἐπαίροντες, οἱ
[4, 2]	τὴν ἀνθρωπείαν φύσιν ἐκ τῆς	μιχθείσης	τῷ φάσματι γυναικός. τὰ δ´
[4, 2]	ἐν ᾧ τὸ τέρας ὤφθη.	μιχθέντος	δή τινος αὐτῇ θεῶν ἢ
[4, 50]	τῶν μὲν στρατιωτῶν ἕκαστον πέντε	μνᾶς	ἀργυρίου λαβεῖν, τὸ δὲ τοῖς
[4, 8]	ἔναγχος, ἐκκομιδῇ τε πολυτελεῖ καὶ	μνήματος	ἐπισήμου κατασκευῇ καὶ ταῖς ἄλλαις
[4, 40]	ταφῆς μὲν οὖν βασιλικῆς καὶ	μνήματος	ἐπιφανοῦς διὰ ταύτας τὰς αἰτίας
[4, 25]	βασιλέων τε καὶ πολιτικῶν ἀνδρῶν	μνημεῖα,	ἐξ ὧν εἰς ὀνόματα καὶ
[4, 58]	σφαγίων. τούτων ἐστὶ τῶν ὁρκίων	μνημεῖον	ἐν Ῥώμῃ κείμενον ἐν ἱερῷ
[4, 25]	ἐπιφανές τι διαπραξάμενος αἰώνιον ἑαυτοῦ	μνήμην	τοῖς ἐπιγινομένοις καταλιπεῖν. ἐφιστὰς δὲ
[4, 9]	σώμασι τῶν εὐεργετῶν καὶ τὴν	μνήμην	τῶν ἔργων. δόξατε οὖν κοινῇ
[4, 40]	ἐξεγένετο τυχεῖν τῷ Τυλλίου σώματι,	μνήμης	δ´ αἰωνίου τοῖς ἔργοις αὐτοῦ
[4, 26]	αἱ μέγισται καὶ λαμπρόταται αὗται	μνημονεύονται,	πολεμικαὶ δ´ αἱ πρὸς ἓν
[4, 27]	πόλεσιν ἁπλῶς καὶ δίχα ὀργῆς	μνησικάκου	πολιτεύεσθαί τ´ ἀποδοὺς ὡς πρότερον
[4, 17]	οἷς ἐντὸς εἴκοσι καὶ πέντε	μνῶν	ἄχρι δώδεκα καὶ ἡμίσους μνῶν
[4, 17]	μνῶν ἄχρι δώδεκα καὶ ἡμίσους	μνῶν	ὁ βίος ἦν, εἰς τριάκοντα
[4, 16]	πεντακοσίων δραχμῶν, οὐ μείονα δὲ	μνῶν	πεντήκοντα. τούτων δ´ ἐμείωσε τὸν
[4, 18]	εἶχον ἐλάττονα δώδεκα καὶ ἡμίσους	μνῶν,	πλείους τὸν ἀριθμὸν ὄντας τῶν
[4, 17]	οὐσίαν ἄχρι πέντε καὶ εἴκοσι	μνῶν,	τετάρτην ἐποίησε μοῖραν. διέταξε δὲ
[4, 16]	μεῖον δὲ πέντε καὶ ἑβδομήκοντα	μνῶν	τὸ τίμημα. συντάξας δὲ τούτους
[4, 16]	τῆς οὐσίας οὐκ ἔλαττον ἑκατὸν	μνῶν.	τούτους δὲ συντάξας εἰς ὀγδοήκοντα
[4, 38]	τῶν εἰς τὸ ἐκκλησιαστήριον φερουσῶν.	μόγις	δ´ ἐκ τοῦ πτώματος ἀναστὰς
[4, 30]	με τῆς ἀρχῆς καταφανὴς γέγονέ	μοι.	βούλομαι δὲ πάντων ὑμῶν παρόντων
[4, 47]	ἀλλ´ ἀκριβῶς ἐπιστάμενος λέγω μηνύσεώς	μοι	γενομένης ἐν τῇ παρελθούσῃ νυκτὶ
[4, 9]	τὴν ἑτέραν τῶν θυγατέρων ἔδωκέ	μοι	γυναῖκα, καὶ παρὰ πάντα τὸν
[4, 65]	μὲν γὰρ ὑπομενεῖς, ἔφη, χαρίσασθαί	μοι,	γυναῖκά σε ποιήσομαι καὶ βασιλεύσεις
[4, 36]	δὲ τὴν ἀρχὴν τῷ δεδωκότι	μοι	δήμῳ καὶ γενόμενος ἰδιώτης πειράσομαι
[4, 78]	τε καιρός, ὃν τὰ πράγματά	μοι	δίδωσι, βραχύς, ἐν ᾧ λέγειν
[4, 24]	μέρος τῆς διηγήσεως, ἀναγκαῖον εἶναί	μοι	δοκεῖ διελθεῖν, ὡς εἶχε τότε
[4, 71]	μὲν ἄλλα, ἔφησεν, ὀρθῶς ἐπιλογίζεσθαί	μοι	δοκεῖς, Ἰούνιε· περὶ δὲ τῆς
[4, 65]	νῦν μὲν ἧς ὁ πατήρ	μοι	ἔδωκε πόλεως, μετὰ δὲ τὴν
[4, 77]	φύσις ἠξίου μήθ´ ὡς ἥρμοττέ	μοι	ζῆν, ἀλλ´ ὡς Ταρκυνίῳ τ´
[4, 31]	καὶ βαρβάρων νόμους· καὶ προσήκει	μοι	καθάπερ καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς
[4, 29]	ὦ Ταρκύνιε, μετὰ παρρησίας ἔξεστί	μοι	καὶ ἀκινδύνως ἅπαντα εἰπεῖν, ὅσα
[4, 36]	αὐτῶν, τίνος ἀδικήματος ἕνεκα πολεμοῦσί	μοι	καὶ ἐπὶ τίνι τῶν ἐμῶν
[4, 66]	καὶ ἀνήκεστον ὑπομείνασα ὕβριν, τιμωρῆσαί	μοι	καὶ μὴ περιιδεῖν τὴν σεαυτοῦ
[4, 29]	λόγους; ἢ σιωπᾶν ἄμεινόν ἐστί	μοι	καὶ μὴ φέρειν εἰς μέσον
[4, 11]	ὑπὲρ ἐμαυτοῦ· βεβίωται γὰρ ἤδη	μοι	καὶ πρὸς ἀρετὴν καὶ πρὸς
[4, 20]	ὑπὸ τοῦ δήμου. εἴρηται δέ	μοι	καὶ πρότερον, ὅτι τριῶν πραγμάτων
[4, 9]	ὀλίγα ἔχοντας ὀλίγα. δοκεῖ δέ	μοι	καὶ τῆς δημοσίας γῆς, ἣν
[4, 34]	δὲ τῆς ἐκ τοῦ δικαίου	μοι	καὶ τότε δοθείσης καὶ νῦν
[4, 33]	δὲ παρὰ γνώμην ἅπαντ´ ἀπήντηκέ	μοι	καὶ ὥσπερ ἀδικῶν αὐτὸς ἐγκαλοῦμαι,
[4, 75]	ἐκκλησίαν, ὥσπερ ἔφην, ἐπειδὴ συγκεχώρηταί	μοι	κατὰ νόμον καὶ γνώμην εἰσηγήσομαι·
[4, 71]	Κελερίων ἄρχων εἰμί, καὶ ἀποδέδοταί	μοι	κατὰ νόμους ἐκκλησίαν, ὅτε βουλοίμην,
[4, 34]	μεσοβασιλέων αἱρεθεὶς μήτε τῆς βουλῆς	μοι	παραδούσης τὰ πράγματα μήτε τῶν
[4, 36]	τὴν ἐξουσίαν, ἣν ὑμεῖς ἐδώκατέ	μοι	πατέρων φυλάττοντες παραδοχάς, οὐχ ἅπασαν
[4, 11]	διεξῆλθε τοιοῦτόν τινα λόγον. ~Οὐκέτι	μοι	περὶ τῶν Ταρκυνίου παίδων μόνον
[4, 24]	τε καὶ δίκαιον ἔδοξεν εἶναί	μοι	πρὸς τοὺς ἐπιτιμῶντας τοῖς Ῥωμαίων
[4, 40]	καὶ ἄπιστος ὑπόληψις, ὥσπερ εἴρηταί	μοι	πρότερον, ἀληθὴς εἶναι ὑπὸ πολλῶν
[4, 40]	κατ´ ἀρχὰς λαβών, ὡς εἴρηταί	μοι	πρότερον, ἔπειτα φιλανθρωπίαις τισὶ τὸν
[4, 35]	τῶν δεδωκότων, ὅτι τἀλλότρια ἐχαρίσαντό	μοι·	ῥᾳδίως γὰρ ἂν ἔπεισας αὐτούς,
[4, 4]	τὸν ὄχλον, ὡς δὴ Ταρκυνίου	μοι	ταῦτ´ εἰπεῖν ἐπισκήψαντος, ὅτι πάντων
[4, 35]	προσήκει λέγειν· καὶ μηδὲν ἀχθεσθῆτέ	μοι	ταῦτα λέγοντι, ὦ βουλή· οὐ
[4, 66]	οὐκ εἰς μακράν· χάρισαι δέ	μοι	ταύτην πρῶτον αἰτουμένῃ τὴν χάριν·
[4, 71]	ὅτε βουλοίμην, συγκαλεῖν. ἔδωκε δέ	μοι	τὴν ἀρχὴν ταύτην ὁ τύραννος
[4, 31]	τὰ καταλειφθέντα ὑπ´ αὐτοῦ παραδέδωκάς	μοι,	τὴν δὲ βασιλείαν ἀποστερεῖς με
[4, 35]	σε παραγενόμενον ἐπὶ τοὺς δεδωκότας	μοι	τὴν ἐξουσίαν ἀγανακτεῖν καὶ κατηγορεῖν
[4, 64]	παραδεδώκασιν· ὁ γὰρ χρόνος ταύτην	μοι	τὴν ὑπόληψιν βεβαιοῖ. ὁ μὲν
[4, 36]	ὑπ´ ἐμοῦ γεγονός, ὕβρεις δέ	μοί	τινας συνοίδασιν εἰς γυναῖκας γαμετὰς
[4, 36]	οὐδὲν εἶναι, δι´ ὃ δυσχεραίνουσί	μοί	τινες, αἱ δ´ εἰς τὸ
[4, 11]	ὑπὸ τῶν πατρικίων, καὶ μεμήνυνταί	μοι	τινὲς ἐξ αὐτῶν ἀποκτεῖναί με
[4, 36]	δικαίως μέντ´ ἄν, εἴ τί	μοι	τοιοῦτον ἡμάρτηται, τῆς ἀρχῆς θ´
[4, 35]	λέγω· προειπόντα δέ ς´ ἔδει	μοι	τὸν δῆμον εἰς ἐκκλησίαν συναγαγεῖν
[4, 31]	τὰ δίκαια ποιεῖν ἤθελες, ὅτε	μοι	τὸν οἶκον τοῦ πάππου παρεδίδους,
[4, 29]	θρασεῖαν, τὸ δοκοῦν αἴτιον εἶναί	μοι	τοῦ μηδεμιᾶς ὀρέγεσθαί σε μήτε
[4, 32]	κατηγορῶ; σὺ μὲν οὖν ἀπόκριναί	μοι,	Τύλλιε, τίνος αἰτίας χάριν οὐκ
[4, 34]	κατέσχον καὶ τὴν βασιλείαν ἔδωκάν	μοι	ψῆφον ἐπενέγκαντες, τὴν ἑαυτῶν, Ταρκύνιε,
[4, 60]	ὑπ´ ἐμοῦ διδαχθεῖσι μηδὲν ἐξαμαρτεῖν·	μοῖρα	δ´ οὐκ ἐλαχίστη τῶν ἐν
[4, 17]	οἱ βυκανισταὶ τῇ τετάρτῃ συνετάττοντο	μοίρᾳ.	ἦν δὲ καὶ τούτων εἷς
[4, 14]	ἀνθρώπους ἔταξε τοὺς ἐν ἑκάστῃ	μοίρᾳ	τῶν τεττάρων οἰκοῦντας, ὥσπερ κωμήτας,
[4, 14]	θέμενος ἐπὶ τῶν λόφων ταῖς	μοίραις	τὰς ἐπικλήσεις, τῇ μὲν Παλατίνην,
[4, 42]	τοῖς μὲν κατηγόροις μικράν τινα	μοῖραν	ἀπέθυεν, αὐτὸς δὲ τὰ πλείω
[4, 17]	καὶ εἴκοσι μνῶν, τετάρτην ἐποίησε	μοῖραν.	διέταξε δὲ καὶ τούτους εἰς
[4, 21]	τοῖς πολλοστὴν ἔχουσι τῶν πολιτικῶν	μοῖραν	εὐλογίστως καὶ πρᾴως φέρειν τὴν
[4, 49]	πόλιν εἰς τὰ ἱερά, καὶ	μοῖραν,	ἣν ἑκάστην δεήσει λαμβάνειν. αἱ
[4, 16]	ἦν· μίαν ἀφεῖλεν ἐξ ἁπάντων	μοῖραν,	ἧς τὸ μέγιστον ἦν τίμημα
[4, 17]	τὴν ὑστάτην. τὴν δὲ πέμπτην	μοῖραν,	οἷς ἐντὸς εἴκοσι καὶ πέντε
[4, 16]	ἐκ τῶν ὑπολειπομένων ἑτέραν ἀφῄρει	μοῖραν,	οἷς ἦν ἐντὸς μὲν μυρίων
[4, 63]	εἴ πως δύναιτο διακρούσασθαι τὴν	μοῖραν,	οὐκ ἴσχυσε νικῆσαι τὸ χρεών,
[4, 4]	ἀνόσια παθὼν ἐκπεπλήρωκε τὴν ἑαυτοῦ	μοῖραν	οὔτε περὶ τῶν ἰδίων πραγμάτων
[4, 14]	ἑνὶ τείχει περιέλαβεν, εἰς τέτταρας	μοίρας	διελὼν τὴν πόλιν καὶ θέμενος
[4, 15]	ὡς μὲν Φάβιός φησιν, εἰς	μοίρας	ἕξ τε καὶ εἴκοσιν, ἃς
[4, 15]	ὁ Τύλλιος εἰς ὁπόσας δήποτε	μοίρας	τὴν γῆν κατὰ τοὺς ὀρεινοὺς
[4, 14]	Κολλίνην, τῇ δὲ τετάρτῃ τῶν	μοιρῶν	Ἰσκυλίνην, τετράφυλον ἐποίησε τὴν πόλιν
[4, 15]	λέγει καὶ οὐ χωρίζει τῶν	μοιρῶν	τὸν ἀριθμόν. διελὼν δ´ οὖν
[4, 49]	Οὐολούσκων ἔθνους δύο πόλεις ἐδέξαντο	μόναι	τὰς προκλήσεις, Ἐχετρανοί τε καὶ
[4, 73]	ἃ δὲ παρακολουθεῖν εἴωθε ταῖς	μοναρχίαις	χαλεπά, ἐξ ὧν εἰς τυραννικὴν
[4, 73]	ὠφελίμων, ἐν οἷς καὶ τὴν	μοναρχίαν	εἶναι συμβέβηκε, μεταθέσθαι τοὔνομα τῆς
[4, 46]	καὶ βίᾳ κατισχύσας τυραννικήν τε	μοναρχίαν	καταστησάμενος τοὺς μὲν ἀποκτείνοι τῶν
[4, 71]	τὸ πλῆθος ὡρμημένον καταλῦσαι τὴν	μοναρχίαν	ψῆφόν τ´ αὐτοῖς ἀναδῶμεν ὑπὲρ
[4, 44]	μέγιστον οἰόμενος εἶναι κίνδυνον τοῖς	μονάρχοις,	ὅταν οἱ πονηρότατοι τῶν πολιτῶν
[4, 73]	ἐξουσίαν μήτε βασιλεῖς ἔτι μήτε	μονάρχους	καλεῖν, ἀλλὰ μετριωτέραν τινὰ καὶ
[4, 29]	μεταστῆναι κελεύσασα τοὺς ἔνδον, ἵνα	μόνη	διαλεχθείη πρὸς μόνον, Ἆρ´, ἔφησεν,
[4, 40]	καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων διαφθαρέντων	μόνη	διέμεινεν οὐδὲν λωβηθεῖσα ὑπὸ τοῦ
[4, 2]	ἐστὶ κοσμεῖσθαι τὰς γαμουμένας, κατακλεισθῆναι	μόνην	εἰς τὸν οἶκον, ἐν ᾧ
[4, 38]	διέτριβε κατ´ οἰκίαν τοῖς ἑταίροις	μόνοις	διαλεγόμενος· ἔπειτα γνώμην ἀποδειξαμένης τῆς
[4, 43]	ἐπέχαιρον ὑπ´ εὐηθείας, ὡς ἐκείνοις	μόνοις	τῆς τυραννίδος βαρείας ἐσομένης, σφίσι
[4, 85]	κλεισθῆναι τὰς πύλας διαδρᾶναι, τοσοῦτο	μόνον	ἀπαγγελλόντων, ὅτι κατέχει τὴν ἐκκλησίαν
[4, 29]	ἔνδον, ἵνα μόνη διαλεχθείη πρὸς	μόνον,	Ἆρ´, ἔφησεν, ὦ Ταρκύνιε, μετὰ
[4, 39]	τῶν συγκατασκευασάντων τὴν ἀρχὴν λαβοῦσα	μόνον	αὐτόν· Τὰ μὲν πρῶτα, ἔφη,
[4, 61]	εὑρέθη τῇ πολυτελείᾳ τῆς ὕλης	μόνον	διαλλάττων τοῦ ἀρχαίου, ἐκ μὲν
[4, 44]	ἀπαραίτητοι. ~Καὶ οὐκ ἀπέχρη ταῦτα	μόνον	εἰς τοὺς δημοτικοὺς αὐτῷ παρανομεῖν,
[4, 25]	ὧν μακαρισμοὶ τοῖς κατασκευασαμένοις ἠκολούθουν	μόνον,	ἐπαίνου δὲ καὶ ζήλου ἄξια
[4, 45]	διὰ τῶν ὅπλων κτησαμένοις, οὐ	μόνον	ἐπιχωρίου δεῖ φυλακῆς, ἀλλὰ καὶ
[4, 6]	παρὰ πολὺ διήλλαττεν, ἀλλὰ τρισὶ	μόνον	ἔτεσι θατέρου πρεσβύτερος ἦν· ὥστ´
[4, 80]	παραλελεῖφθαι, ἀλλ´ ἐάν τις ἓν	μόνον	ἔχῃ τούτων ἐπιδεῖξαι γεγονός, οὐκ
[4, 74]	καὶ πολιτικῆς ἀσχολίας, ἓν τοῦτο	μόνον	ἔχων ἔργον ὥσπερ ὁ βασιλεύς,
[4, 11]	μοι περὶ τῶν Ταρκυνίου παίδων	μόνον	ὁ κίνδυνός ἐστιν, ἵνα μηδὲν
[4, 30]	γενόμενος οὐ καθ´ ἓν ἁμαρτάνει	μόνον,	ὃ καὶ πρότερον ἔφην, ὅτι
[4, 16]	δ´ ἐμείωσε τὸν ὁπλισμὸν οὐ	μόνον	τοῖς θώραξιν, ὥσπερ τῶν δευτέρων,
[4, 25]	δὲ Τύλλιος οὐκ ἐν τούτοις	μόνον	τοῖς πολιτεύμασι δημοτικὸς ὢν ἐδήλωσεν,
[4, 3]	ἑαυτοῦ τούτῳ πράττειν ἐπέσκηπτεν, οὐ	μόνον	τὸν ἴδιον οἶκον ἐπιτρέπων, ἀλλὰ
[4, 76]	ἐκκλησίαν. ὄχλου δὲ συναχθέντος οὐ	μόνον	τοῦ κατ´ ἀγορὰν τότ´ ὄντος,
[4, 31]	τοῖς διαδεχομένοις τὰ παππῷα, μὴ	μόνον	τῶν χρημάτων, ἀλλὰ καὶ τῆς
[4, 29]	ἀρετήν· οὗ σὺ κληρονομεῖν οὐ	μόνον	τῶν χρημάτων, ἀλλὰ καὶ τῆς
[4, 7]	ταῖς ἐνιαυσίοις πραγματείαις ταῦθ´ ἱστόρηκε	μόνος·	εἰ μή γ´ ἄρα γόνῳ
[4, 79]	τὴν Ῥωμαίων πόλιν εἰσαγαγὼν καὶ	μόνος.	οἷα δ´ ἐξειργάσατο, ὦ δημόται,
[4, 40]	οἰκειωσάμενος ὑπ´ ἐκείνου βασιλεὺς ἀπεδείχθη	μόνου.	ἐπιεικὴς δὲ καὶ μέτριος ἀνὴρ
[4, 40]	πρὸ αὐτοῦ πάντες, ἀλλὰ παρὰ	μόνου	τοῦ δήμου, δεκασμοῖς δὲ {καὶ
[4, 55]	κοινωσάμενος τὴν γνώμην τῷ πατρὶ	μόνῳ	καὶ δόξας τολμηρῷ μὲν ἐπιχειρεῖν
[4, 33]	κηδεμόνων· ἀλλ´ ἐν ἐμοὶ κατελείπεσθε	μόνῳ	φύλακι τῆς ἐρημίας, ὃν νῦν
[4, 29]	οἵα τοῖς κράτιστα πεφυκόσι, καὶ	μορφὴ	τοῦ βασιλείου γένους ἀξία. ἢ
[4, 34]	ἐπειδὴ τοῦτ´ ἐστιν, ὃ κατηγορεῖς	μου,	ἄκουσον, ὅπως τ´ αὐτῆς ἔτυχον,
[4, 47]	ὦ σύνεδροι, τούτων ὧν νυνί	μου	κατηγορεῖ πάντων δικαστὴς γενόμενος αὐτὸς
[4, 30]	δή, Ταρκύνιε, μηδὲν ἀποκρυψάμενος, τί	μου	κατηγορεῖν ἔχεις, ἐπειδὴ τούτους ἠξίους
[4, 35]	δῆμον εἰς ἐκκλησίαν συναγαγεῖν κἀκεῖ	μου	κατηγορεῖν. πλὴν ἐπεὶ σὺ τοῦτο
[4, 35]	παρέξομαί σοι δικαστὴν ὧν ἄν	μου	κατηγορήσῃς, καὶ ἀποδώσω πάλιν αὐτῷ
[4, 47]	ἀγανακτῶν ἐπὶ τούτῳ νῦν ἥκει	μου	κατηγορῶν. ἔδει δ´ αὐτόν, εἰ
[4, 35]	μακρᾶς ἀνανήψας μέθης νῦν ἥκεις	μου	κατηγορῶν καὶ οὐδὲ νῦν, ὅπου
[4, 9]	χάριν τὴν ἐκκλησίαν συνεκάλεσα, ἀκούσατέ	μου.	ὅσοι μὲν ὑμῶν ὀφείλοντες ἤδη
[4, 34]	ἡσυχίαν. οὐκ ἠνέσχοντο Ῥωμαῖοι ταῦτά	μου	πράττειν βουλομένου οὐδ´ ἠξίωσαν ἕτερόν
[4, 75]	τρόπον ἔσται τούτων ἕκαστον, ἀκούσατέ	μου·	συνάξω μὲν ἐγὼ τὴν ἐκκλησίαν,
[4, 77]	ψυχῆς φόβος ἦν. πατέρα γάρ	μου	Ταρκύνιος ἀποκτείνας ἅμα τῷ παραλαβεῖν
[4, 36]	τὴν ἀρχήν, οὐδεὶς φέρειν δύναταί	μου;	τίς μέντοι τῶν πρὸ ἐμοῦ
[4, 25]	καὶ γυμνικοὺς καὶ τῶν περὶ	μουσικὴν	ἀκουσμάτων καὶ τοὺς θεοὺς ἀναθήμασι
[4, 2]	τοῖς καθήκουσι χρόνοις. τοῦτο τὸ	μύθευμα	οὐ πάνυ τι πιστὸν εἶναι
[4, 40]	ἡ περὶ τῆς γενέσεως αὐτοῦ	μυθικὴ	καὶ ἄπιστος ὑπόληψις, ὥσπερ εἴρηταί
[4, 2]	γενέσεως αὐτοῦ λόγος ἐπὶ τὸ	μυθῶδες	ἐξαίρων τὰ περὶ αὐτόν, ὃν
[4, 67]	μίαν ἁπάντων γενέσθαι φωνήν, ὡς	μυριάκις	αὐτοῖς κρεῖττον εἴη τεθνάναι περὶ
[4, 40]	ἑαυτῆς καὶ ἐκείνου δαίμονα κατοδυραμένη,	μυρίας	δὲ κατάρας τῷ τε γαμβρῷ
[4, 22]	τοῖς τιμητικοῖς φέρεται γράμμασιν, ἐπὶ	μυριάσιν	ὀκτὼ χιλιάδες πέντε τριακοσίων ἀποδέουσαι.
[4, 70]	εἰς αὐτοὺς ὁ Βροῦτος λέγει·	Μυρίους	ἕξετε καιρούς, ὦ Λουκρήτιε καὶ
[4, 82]	τε Οὐολούσκων καὶ Σαβίνων καὶ	μυρίων	ἄλλων ἄρχειν ἀξιοῦν, αὐτοὺς δὲ
[4, 24]	τῶν δεσμωτηρίων ἐξεληλυθότες ἀρτίως κακοῦργοι	μυρίων	ἄξια διαπεπραγμένοι θανάτων. εἰς τούτους
[4, 16]	μοῖραν, οἷς ἦν ἐντὸς μὲν	μυρίων	δραχμῶν, οὐ μεῖον δὲ πέντε
[4, 19]	βίων. ὁπότε γὰρ αὐτῷ δεήσειε	μυρίων	ἢ δισμυρίων, εἰ τύχοι, στρατιωτῶν,
[4, 39]	ἐξ ἐκείνου τοῦ δεινοῦ καὶ	μυσαροῦ	πάθους ἀσεβὴς ὑπὸ Ῥωμαίων κατὰ
[4, 79]	διαχρησάμενος, συνεργὸν εἰς τοῦτο τὸ	μῦσος	λαβὼν τὴν ἐκείνου γυναῖκα, τῆς
[4, 68]	πάντων φρονιμώτατον, ἐπίθετον ἑαυτοῦ καταψεύσασθαι	μωρίαν·	καὶ διέμεινεν ἅπαντα τὸν ἐξ
[4, 70]	ὅτι τὴν δοκοῦσαν τοῖς πολλοῖς	μωρίαν	οὐκ εἶχεν ἀληθινήν, ἀλλ´ ἐπίθετον,
[4, 77]	εἰ μὴ τὴν ἐπίθετον ἐσκηψάμην	μωρίαν.	τοῦτό με τὸ πλάσμα πιστευθὲν
[4, 69]	ἀλλ´ οὐ κατ´ ἀλήθειαν ὑπαρχούσης	μωρίας,	ἀφελόμενος ἅπαντα τὰ πατρῷα, μικρὰ
[4, 46]	τὴν ἐλευθερίαν ἀφαιροῖτο· πολλῆς τε	μωρίας	ἔφη καὶ θεοβλαβείας εἶναι παρὰ