Livre, Chap.
[4, 26]	Ῥώμῃ κατασκευάσασθαι, ἐν ᾧ θύσουσί	θ´	αἱ πόλεις συνερχόμεναι καθ´ ἕκαστον
[4, 65]	Ὡς δὲ πολὺς ἦν ἀπειλῶν	θ´	ἅμα καὶ ἀντιβολῶν καὶ διομνύμενος
[4, 36]	μοι τοιοῦτον ἡμάρτηται, τῆς ἀρχῆς	θ´	ἅμα καὶ τῆς ψυχῆς ἀποστερηθείην.
[4, 3]	βουλευθέντα ἐξενεγκεῖν οὐδενὸς χείρων ἁπάσαις	θ´	ἁρμόσαι ταῖς τύχαις καὶ παντὶ
[4, 83]	καὶ μιᾷ γνώμῃ χρησαμένοις, σώζειν	θ´	ἡμᾶς καὶ σώζεσθαι ὑφ´ ἡμῶν.
[4, 73]	σφαλερὰ καὶ οὐκ ἀκίνδυνος, ἐξέσται	θ´	ἡμῖν ὕστερον, ὅταν ἀπαλλαγῶμεν τῆς
[4, 22]	τὰ ὅπλα καὶ τάξας τούς	θ´	ἱππεῖς κατὰ τέλη καὶ τοὺς
[4, 25]	οὗ τὸ παράδειγμα λαβόντες Ἴωνές	θ´	οἱ μεταθέμενοι τὴν οἴκησιν ἐκ
[4, 21]	τοὺς αὐτοὺς ἔχειν τοὺς βουλευσομένους	θ´	ὑπὲρ αὐτῆς ἃ δεῖ, καὶ
[4, 46]	καὶ συναχθέντος τοῦ συλλόγου μικρά	θ´	ὑπὲρ τοῦ χρονισμοῦ προειπὼν ὑπὲρ
[4, 36]	ἅπασαν ἐβουλήθην ἔχειν, ἀλλὰ νόμους	θ´	ὑπὲρ τῶν κυριωτάτων καταστησάμενος, οὓς
[4, 47]	φυλακήν. τῶν γὰρ παρακομιζόντων τά	θ´	ὑποζύγια καὶ τὴν ἀποσκευὴν τοῦ
[4, 4]	δίκαιος δ´ εἶ, Τύλλιε, τραφείς	θ´	ὑφ´ ἡμῶν καὶ παιδευθεὶς καὶ
[4, 79]	νύμφην ἐπὶ τὸν τῆς ἀδελφῆς	θάλαμον	ἤγετο τὰς ἀπορρήτους ἐμπεδῶν πρὸς
[4, 63]	Λατίνῃ καὶ τῆς συναπτούσης αὐτῷ	θαλάττης	ἔκειτο ἐν καλῷ· ἔστι δὲ
[4, 4]	ἐὰν μὲν ὑπομείνωσι τὰς κρίσεις,	θανάτοις,	ἐὰν δ´ ἐρήμους ἀφῶσιν, ὃ
[4, 42]	τὸ κράτιστον τῆς βουλῆς μέρος	θανάτοις	τε καὶ ἀειφυγίαις, ἑτέραν βουλὴν
[4, 65]	Λουκρητία φοβηθεῖσα τὴν περὶ τὸν	θάνατον	ἀσχημοσύνην εἶξαί τε καὶ περιιδεῖν
[4, 46]	λελύσθαι λέγων μετὰ τὸν ἐκείνου	θάνατον	διὰ τὸ μὴ προσγεγράφθαι ταῖς
[4, 82]	αἱρετέον, ἢ βίον ἐλεύθερον, ἢ	θάνατον	ἔνδοξον. ἥκει δὲ καιρός, οἷον
[4, 4]	μὲν κρυπτώμεθα τὸν τοῦ βασιλέως	θάνατον	καὶ πρὸς ἅπαντας ἐξενεχθῆναι παρασκευάσωμεν,
[4, 42]	δικαστῇ. ὁ δὲ τῶν μὲν	θάνατον	κατεδίκαζε, τῶν δὲ φυγήν, καὶ
[4, 65]	ποτέραν αὐτὴ προῃρεῖτο λαβεῖν ἠξίου,	θάνατον	μετ´ αἰσχύνης ἢ βίον μετ´
[4, 6]	εἴκοσι κατὰ τὸν τοῦ πατρὸς	θάνατον,	ὁ δὲ Λεύκιος ὁ πρεσβύτερος
[4, 79]	ὁ κατὰ φύσιν αὐτοῖς παραγένηται	θάνατος.	~Ἀλλὰ τί τούτοις ἐπιτιμῶ τοσαύτας
[4, 82]	ἡδίων καὶ μακαριώτερος ἔδοξεν ὁ	θάνατος	εἶναι τοῦ βίου, ἡμῖν δ´
[4, 40]	τῇ κατόπιν νυκτὶ ἀποθνήσκει. τοῦ	θανάτου	δ´ ὁ τρόπος, ὅστις ἦν,
[4, 42]	ἐκείνων ἦγεν εἰς ἐγκλήματα καὶ	θανάτου	δίκας πολλοὺς τῶν ἐπιφανῶν· πρώτους
[4, 70]	μὴ ταὐτὰ βουλόμενον καὶ μέχρι	θανάτου	τῇ τυραννίδι καὶ τοῖς συναγωνιζομένοις
[4, 66]	μὴ περιιδεῖν τὴν σεαυτοῦ θυγατέρα	θανάτου	χείρονα παθοῦσαν. Θαυμάσαντος δ´ αὐτοῦ
[4, 40]	καὶ οἰμωγῆς ἐπὶ τῷ Τυλλίου	θανάτῳ	δείσας ὁ Ταρκύνιος, εἰ διὰ
[4, 68]	τὸν ἐκείνου πατέρα διεχρήσατο ἀφανεῖ	θανάτῳ	δι´ οὐδὲν μὲν ἀδίκημα, τοῦ
[4, 77]	εἰ μὴ γένοιτο ἐκποδῶν, ἀφανεῖ	θανάτῳ	διαχρησάμενος, οὐδ´ ἐμοῦ δῆλος ἦν
[4, 77]	πρεσβύτερον, ὃς ἔμελλε τιμωρήσειν τῷ	θανάτῳ	τοῦ πατρός, εἰ μὴ γένοιτο
[4, 68]	καὶ τὸ μὴ τιμωρῆσαι τῷ	θανάτῳ	τοῦ πατρὸς οὐκ ἂν ὑπομείναντα,
[4, 24]	ἀρτίως κακοῦργοι μυρίων ἄξια διαπεπραγμένοι	θανάτων.	εἰς τούτους μέντοι τοὺς δυσεκκαθάρτους
[4, 83]	ἥμαρτον ψηφιζόμενοι ῥᾳδίως πείσομεν. ὥστε	θαρροῦντες,	ὦ δημόται, καὶ ἀγαθὰς ἔχοντες
[4, 83]	δὲ τούτοις ἅπασι ταὐτὸ λαβοῦσι	θάρσος	καὶ μιᾷ γνώμῃ χρησαμένοις, σώζειν
[4, 82]	δόξης ἤραντο κινδύνους· ἀλλὰ δυεῖν	θάτερον	ἅπασιν αἱρετέον, ἢ βίον ἐλεύθερον,
[4, 48]	καταλύσεως ἐκάλει καὶ δυεῖν γενέσθαι	θάτερον	ἔφη δεῖν, ἢ αὐτὸς ἀποθανεῖν,
[4, 6]	διήλλαττεν, ἀλλὰ τρισὶ μόνον ἔτεσι	θατέρου	πρεσβύτερος ἦν· ὥστ´ οὐκ ἄν
[4, 40]	πολλοῖς ὑπόληψιν ὡς, εἰ μὴ	θᾶττον	ἀνῃρέθη, μεταστήσων τὸ σχῆμα τῆς
[4, 11]	ἐψηφίσασθε· ἔμελλόν τ´, εἰ μὴ	θᾶττον	ἐμοὶ περὶ τούτων ἐγένετο μήνυσις,
[4, 23]	πλῆθος εἰς ἐκκλησίαν Πρῶτον μὲν	θαυμάζειν,	ἔφη, τῶν ἀγανακτούντων, εἰ τῇ
[4, 66]	σεαυτοῦ θυγατέρα θανάτου χείρονα παθοῦσαν.	Θαυμάσαντος	δ´ αὐτοῦ καὶ τῶν ἄλλων
[4, 62]	ἐνέγκασα τὸ ἴσον ᾔτει χρυσίον.	θαυμάσας	δὴ τὸ βούλημα τῆς γυναικὸς
[4, 38]	εἰς τὸ συνέδριον. ὁ δὲ	θαυμάσας	τὴν τόλμαν αὐτοῦ τάχιον ἢ
[4, 39]	μετὰ ταῦτα δεινὰ μὲν ἀκουσθῆναι,	θαυμαστὰ	δὲ καὶ ἄπιστα πραχθῆναι, τῆς
[4, 79]	ἅμα τῷ αὐτὰ διαπράξασθαι τὰ	θαυμαστὰ	ἔργα, πρὶν ἢ μαρανθῆναι τὰς
[4, 2]	θεία γενομένη περὶ τὸν ἄνδρα	θαυμαστὴ	καὶ παράδοξος ἧττον ἀπιστεῖσθαι ποιεῖ.
[4, 82]	σπλάγχνων ἔβαψε τὸν σίδηρον. ὦ	θαυμαστὴ	σὺ καὶ πολλῶν ἐπαίνων ἀξία
[4, 62]	ἐπὶ τῆς Ταρκυνίου δυναστείας πάνυ	θαυμαστὸν	εὐτύχημα τῇ Ῥωμαίων ὑπάρξαι πόλει
[4, 59]	ἔνθα δὴ λέγεται τέρας τι	θαυμαστὸν	ὑπόγειον ὀρυττομένων τε τῶν θεμελίων
[4, 84]	καὶ δάκρυα ὑφ´ ἡδονῆς ἔρρει	θαυμαστῶν	καὶ ἀπροσδοκήτων ἀκούουσι λόγων· πάθη
[4, 2]	ταῦτ´ ἰδόντα τὸ τέρας ἐν	θαύματι	γενέσθαι, τὴν δὲ Τανακυλίδα τά
[4, 70]	ἔτι γὰρ ἔκειτο ἐν φανερῷ	θέαμα	οἴκτιστον· ὤμοσε τόν τ´ Ἄρη
[4, 39]	κρηπῖδος ἑστῶτα πρὸ τοῦ βουλευτηρίου	θεασαμένη	βασιλέα τ´ αὐτὸν ἠσπάσατο πρώτη
[4, 53]	μέγεθος καὶ τὴν ἀξίωσιν ἐρείπια	θεασάμενος	οἰκιῶν πολλαχῇ καὶ τείχους κύκλον,
[4, 2]	λέγουσιν αἰδοῖον ἀνδρός. τοῦτο δὲ	θεάσασθαι	τὴν Ὀκρισίαν πρώτην φέρουσαν τοὺς
[4, 81]	ὑμῖν ἡ Ταρκυνίου τυραννὶς ὑποτρέφει,	θεάσασθε	ἔργον ἑνὸς αὐτῶν τοῦ πρεσβυτάτου.
[4, 2]	εἶναι δοκοῦν ἑτέρα τις ἐπιφάνεια	θεία	γενομένη περὶ τὸν ἄνδρα θαυμαστὴ
[4, 10]	ἐπειδὴ τὰς ἀπογραφὰς ἔλαβε, τραπέζας	θεὶς	ἐν ἀγορᾷ πάντων ὁρώντων ἀπηρίθμει
[4, 62]	ἐννέα μεστὰς Σιβυλλείων χρησμῶν ἀπεμπολῆσαι	θέλουσα.	οὐκ ἀξιοῦντος δὲ τοῦ Ταρκυνίου
[4, 54]	πόλεμον ἐφ´ οἷς ἂν ἐκεῖνοι	θέλωσι	διαλύσασθαι. ~Ἀδημονοῦντος δ´ ἐπὶ τοῖς
[4, 22]	ἐλευθερουμένοις τῶν θεραπόντων, ἐὰν μὴ	θέλωσιν	εἰς τὰς ἑαυτῶν πόλεις ἀπιέναι,
[4, 61]	ποδῶν. ἐπὶ γὰρ τοῖς αὐτοῖς	θεμελίοις	ὁ μετὰ τὴν ἔμπρησιν οἰκοδομηθεὶς
[4, 59]	θαυμαστὸν ὑπόγειον ὀρυττομένων τε τῶν	θεμελίων	καὶ τῆς ὀρυγῆς εἰς πολὺ
[4, 51]	ἀγρούς, ἡ μὲν Ἠρήτου πλησίον	θεμένη	τὸν χάρακα, ἡ δὲ περὶ
[4, 14]	μοίρας διελὼν τὴν πόλιν καὶ	θέμενος	ἐπὶ τῶν λόφων ταῖς μοίραις
[4, 60]	οὐδὲν ψεύσεται· μάντει γὰρ οὐ	θέμις·	ἃ δὲ λέγοντες ὑμεῖς καὶ
[4, 82]	ἀνάγκης κρατηθεῖσα ὑπέμεινεν ὅσα μὴ	θέμις	ἐλευθέρᾳ γυναικὶ παθεῖν. ἐφ´ οἷς
[4, 46]	πολλῆς τε μωρίας ἔφη καὶ	θεοβλαβείας	εἶναι παρὰ πονηροῦ καὶ ἀνοσίου
[4, 6]	αὐτῶν οὕτως ἦν ἀθλία καὶ	θεοβλαβής,	ὥστ´ ἀφαιρεῖσθαι μὲν τῶν ἑαυτῆς
[4, 70]	οὐρανὸν εἶπεν· Ὦ Ζεῦ καὶ	θεοὶ	πάντες, ὅσοι τὸν ἀνθρώπινον ἐπισκοπεῖτε
[4, 83]	ὑποστησόμενοι. ἡμεῖς μὲν οὖν, ὦ	θεοὶ	πατρῷοι, φύλακες ἀγαθοὶ τῆσδε τῆς
[4, 50]	ἀργυρίου λαβεῖν, τὸ δὲ τοῖς	θεοῖς	δεκατευθὲν ἀργύριον τετρακοσίων οὐ μεῖον
[4, 39]	μεγάλῃ τῇ φωνῇ καὶ τοῖς	θεοῖς	εὔξατο ἐπὶ τῷ συμφέροντι τῆς
[4, 79]	συνοικούσης ἀδελφήν, ἣν ἐμοίχευεν ὁ	θεοῖς	ἐχθρὸς ἔτι καὶ πάλαι· οὗτος
[4, 2]	πολλαῖς Ῥωμαϊκαῖς ἱστορίαις εὕρομεν, εἰ	θεοῖς	τε καὶ δαίμοσι λέγεσθαι φίλος
[4, 67]	τῶν σὺν αὐτῷ παρόντων ποιησαμένη	θεοῖς	τε καὶ δαίμοσιν εὐξαμένη ταχεῖαν
[4, 62]	Τερέντιος Οὐάρρων ἱστόρηκεν ἐν τῇ	θεολογικῇ	πραγματείᾳ. ~Ταῦτα διαπραξάμενος ὁ Ταρκύνιος
[4, 69]	ὧν ἐπέμφθησαν, ἀναθήμασι δωρησάμενοι τὸν	θεὸν	καὶ τοῦ Βρούτου πολλὰ καταγελάσαντες,
[4, 69]	ἐπισταμένου· μετὰ τοῦτ´ ἠρώτων τὸν	θεόν,	τίνι πέπρωται τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν
[4, 62]	διὰ σημείων τινῶν μαθόντες, ὅτι	θεόπεμπτον	ἀγαθὸν ἀπεστράφη, καὶ μεγάλην συμφορὰν
[4, 69]	Ῥωμαίων ἀρχὴν παραλαβεῖν, ὁ δὲ	θεὸς	αὐτοῖς ἀνεῖλε, τῷ πρώτῳ τὴν
[4, 69]	συνεὶς ὃ βούλεται δηλοῦν ὁ	θεός,	ἐπειδὴ τάχιστα τῆς Ἰταλίας ἐπέβη,
[4, 62]	σὺν τοῖς ἄλλοις ἀναθήμασι τοῦ	θεοῦ	καὶ οὗτοι διεφθάρησαν ὑπὸ τοῦ
[4, 69]	τῆς νόσου γνῶναι παρὰ τοῦ	θεοῦ	καὶ τὴν λύσιν βουλόμενος συνέπεμψε
[4, 25]	περὶ μουσικὴν ἀκουσμάτων καὶ τοὺς	θεοὺς	ἀναθήμασι κοινοῖς ἐδωροῦντο. θεωρήσαντες δὲ
[4, 27]	ἕνεκα καὶ τῶν εἰς τοὺς	θεοὺς	ἀσεβημάτων, οὓς ἐγγυητὰς ποιησάμενοι τῶν
[4, 59]	μὲν σκόπελον, ἔνθα ἱδρύσεσθαι τοὺς	θεοὺς	ἔμελλεν, ἀναλήμμασί τε καὶ χώμασι
[4, 76]	τε καὶ καταστησάμενοι καὶ τοὺς	θεοὺς	εὐχαῖς λιτανεύσαντες συλλαβέσθαι σφίσιν ὁσίων
[4, 24]	καὶ ἀνδροφονιῶν καὶ τῶν εἰς	θεοὺς	ἢ τὸ κοινὸν ἀδικημάτων ταύτας
[4, 13]	ἦν καὶ τἆλλα τὰ πρὸς	θεοὺς	ὅσια διαπραξάμενος. προσωτέρω δ´ οὐκέτι
[4, 9]	ἐπίστευσε. τίς οὖν ἢ πρὸς	θεοὺς	ὅσιον ἢ πρὸς ἀνθρώπους δίκαιον
[4, 70]	τ´ Ἄρη καὶ τοὺς ἄλλους	θεοὺς	πᾶν ὅσον δύναται πράξειν ἐπὶ
[4, 83]	πατέρας ἡμῶν λελόγχατε, καὶ πόλις	θεοφιλεστάτη	πόλεων, ἐν ᾗ γενέσεώς τε
[4, 40]	καὶ ἄλλο δαιμόνιον ἔργον, ὅτι	θεοφιλὴς	ἦν ἁνήρ, ἐξ οὗ καὶ
[4, 5]	ἔνδον εὐτρεπῆ τὰ πρὸς τὴν	θεραπείαν	ἐπιτήδεια ποιεῖν καὶ τοὺς ἰατροὺς
[4, 8]	Τύλλιος ἐπὶ τὸ δημαγωγεῖν καὶ	θεραπεύειν	τοὺς ἀπόρους τῶν πολιτῶν ἐτρέπετο,
[4, 56]	ὁ δὲ Ταρκύνιος οὐδὲ τὸν	θεράποντα	γινώσκειν βουλόμενος, ἃ τὸν υἱὸν
[4, 62]	δύο προχειρισάμενος καὶ δημοσίους αὐτοῖς	θεράποντας	δύο παραζεύξας ἐκείνοις ἀπέδωκε τὴν
[4, 76]	ἀγοράν. ἠκολούθουν δ´ αὐτοῖς οἱ	θεράποντες	ἐπὶ κλίνης μέλασιν ἀμφίοις ἐστρωμένης
[4, 22]	Τύλλιος καὶ τοῖς ἐλευθερουμένοις τῶν	θεραπόντων,	ἐὰν μὴ θέλωσιν εἰς τὰς
[4, 39]	γυναῖκα ὑποτίθεσθαι πέμπει τινὰς τῶν	θεραπόντων	ἐπ´ αὐτὸν ἔχοντας ξίφη· οἳ
[4, 65]	σῶφρον, ἀποκτενῶ σε καὶ τῶν	θεραπόντων	ἐπικατασφάξας ἕνα θήσω τὰ σώματα
[4, 24]	δὴ τοῖς Ῥωμαίοις αἱ τῶν	θεραπόντων	κτήσεις κατὰ τοὺς δικαιοτάτους γινόμεναι
[4, 23]	τῆς ἐλευθερίας τοῖς ἀξίοις τῶν	θεραπόντων	μεταδιδόντες, τῆς πολιτείας φθονοῦσι· συνεβούλευέ
[4, 48]	σκευοφόροις τὰ κατακρυφθέντα ὑπὸ τῶν	θεραπόντων	ξίφη. μετὰ τοῦτο τὸν μὲν
[4, 50]	αἰχμαλώτους γενέσθαι καὶ τὸ τῶν	θεραπόντων	πλῆθος οὐδ´ ἀριθμηθῆναι ῥᾴδιον τοῖς
[4, 56]	δι´ ἀπάτης καὶ φενακισμοῦ τῶν	θεραπόντων	τινὰ λαθὼν τοὺς Γαβίους πέμπει
[4, 57]	ἔτυχε δὲ διεφθαρκὼς αὐτοῦ τῶν	θεραπόντων	τινὰς ἀργυρίῳ τὰς ἐπὶ τὸν
[4, 14]	ἐπὶ τῶν ἱερῶν, διὰ τῶν	θεραπόντων	τοὺς ἥρωας ἱλασκόμενοι καὶ ἅπαν
[4, 47]	καὶ τὴν ἀποσκευὴν τοῦ Τύρνου	θεραπόντων	τοὺς πονηροτάτους ἐξευρὼν καὶ διαφθείρας
[4, 14]	κεχαρισμένης τοῖς ἥρωσι τῆς τῶν	θεραπόντων	ὑπηρεσίας· ἣν ἔτι καὶ καθ´
[4, 59]	καταφερόμενον ἐκ τῆς ἀποτομῆς αἷμα	θερμὸν	ἔτι καὶ νεαρόν. τοῦτο τὸ
[4, 73]	τινὰ καὶ φιλανθρωποτέραν ἐπ´ αὐτοῖς	θέσθαι	προσηγορίαν. ἔπειτα μὴ ποιεῖν μίαν
[4, 62]	οὔθ´ ἱερὸν ὡς τὰ Σιβύλλεια	θέσφατα.	χρῶνται δ´ αὐτοῖς, ὅταν ἡ
[4, 4]	ἰδίῳ καὶ ἐκ πολλῶν συνεγνωκυῖα	θεσφάτων,	ὅτι βασιλεῦσαι Ῥωμαίων ἐκεῖνον τὸν
[4, 13]	ἄπειρον ἐκμηκυνομένης πόλεως ὑπόληψιν τοῖς	θεωμένοις	παρέχεται. εἰ δὲ τῷ τείχει
[4, 40]	ἀνθρώπων καὶ τὰ παρὰ τῶν	θεῶν	ἀνεπίληπτα. ὁ δὲ Τύλλιος ἐπιτρόπου
[4, 83]	πρώταις μὲν ταῖς παρὰ τῶν	θεῶν	ἐλπίσιν, ὧν ἱερὰ καὶ τεμένη
[4, 74]	πομπαῖς θριάμβων, ὅτε αὐτὰ τιμῆς	θεῶν	ἕνεκα λήψονται· λυπήσει γὰρ οὐδέν´,
[4, 74]	ἡμῖν καὶ σὺν οἰωνοῖς αἰσίοις	θεῶν	ἐπικυρωσάντων παρεληλυθὸς εἰς τὴν πόλιν
[4, 15]	φανερά, βωμοὺς ἐκέλευσεν αὐτοῖς ἱδρύσασθαι	θεῶν	ἐπισκόπων τε καὶ φυλάκων τοῦ
[4, 2]	ὤφθη. μιχθέντος δή τινος αὐτῇ	θεῶν	ἢ δαιμόνων καὶ μετὰ τὴν
[4, 11]	τὴν τύχην. ἀλλὰ πρὸς ἁπάντων	θεῶν	τε καὶ δαιμόνων, ὅσοι τὸν
[4, 62]	τῇ Ῥωμαίων ὑπάρξαι πόλει εἴτε	θεῶν	τινος εἴτε δαιμόνων εὐνοίᾳ δωρηθέν·
[4, 60]	οὐκ ἐλαχίστη τῶν ἐν μαντικῇ	θεωρημάτων	ἐρώτησις ὀρθή. ἐδόκει τοῖς ἀνδράσιν
[4, 25]	τοὺς θεοὺς ἀναθήμασι κοινοῖς ἐδωροῦντο.	θεωρήσαντες	δὲ καὶ πανηγυρίσαντες καὶ τὰς
[4, 11]	καὶ θυγατέρας καὶ πᾶν τὸ	θῆλυ	γένος ἐν ἀνδραπόδων ποιήσασθαι λόγῳ,
[4, 41]	στάδιον Ἀγάθαρχος Κερκυραῖος ἄρχοντος Ἀθήνησι	Θηρικλέους.	οὗτος ὑπεριδὼν μὲν τοῦ δημοτικοῦ
[4, 11]	ἀνδραπόδων ποιήσασθαι λόγῳ, πολὺ τὸ	θηριῶδες	ἔχοντες ἐν τῇ φύσει καὶ
[4, 15]	εἰς μὲν τὸν τῆς Εἰλειθυίας	θησαυρόν,	ἣν Ῥωμαῖοι καλοῦσιν Ἥραν φωσφόρον,
[4, 9]	τοῖς ἐλάττοσιν ἐξ ἴσου, νόμους	θήσομαι	κωλυτὰς μὲν τῆς βίας, φύλακας
[4, 9]	τὰ χρέα ἀπάγεσθαι καὶ νόμον	θήσομαι	μηδένα δανείζειν ἐπὶ σώμασιν ἐλευθέροις
[4, 65]	καὶ τῶν θεραπόντων ἐπικατασφάξας ἕνα	θήσω	τὰ σώματα ὑμῶν ἅμα καὶ
[4, 9]	κλῆρον ἔχοντας ὑμῶν, ἵνα μὴ	θητεύητε	ὄντες ἐλεύθεροι μηδὲ τὰς ἀλλοτρίας
[4, 13]	διένειμε τὴν δημοσίαν χώραν τοῖς	θητεύουσι	Ῥωμαίων· ἔπειτα τοὺς νόμους τούς
[4, 70]	ἑαυτοὺς τόν τ´ οἰκετικὸν καὶ	θητικὸν	ὄχλον ἐκποδῶν μεταστήσαντες ἐβουλεύοντο, τί
[4, 40]	ἀξίωσιν, ἣν πρότερον εἶχον, ἀναλαβεῖν.	θορύβου	δὲ γενομένου πολλοῦ κατὰ τὴν
[4, 58]	~Ἐν ᾧ δὲ ταῦτ´ ἐπράττετο,	θορύβου	κατὰ τὴν πόλιν ὄντος ὡς
[4, 29]	παρρησίας, καὶ εἴ με φήσεις	θρασεῖαν,	τὸ δοκοῦν αἴτιον εἶναί μοι
[4, 56]	ἀποκρινάμενος τῷ πολλάκις ἐπερωτῶντι, τὴν	Θρασυβούλου	τοῦ Μιλησίου διάνοιαν ὡς ἔμοιγε
[4, 41]	φυλακὴν κατεστήσατο περὶ ἑαυτὸν ἀνθρώπων	θρασυτάτων	ξίφη καὶ λόγχας φερόντων ἐπιχωρίων
[4, 70]	τῆς οἰκίας ὅλης κλαυθμῷ καὶ	θρήνοις	κατεχομένης βλέψας εἰς αὐτοὺς ὁ
[4, 67]	{τὸ ξίφος. κραυγῆς δὲ καὶ	θρήνου	καὶ τυπετοῦ γυναικείου τὴν οἰκίαν
[4, 27]	συνέστησαν, καὶ τρισὶν ἐπιφανεστάτοις κοσμηθεὶς	θριάμβοις	τελευτῶν ἠνάγκασε τοὺς οὐκ ἀξιοῦντας
[4, 74]	τινας ἑορταίους καὶ ἐν πομπαῖς	θριάμβων,	ὅτε αὐτὰ τιμῆς θεῶν ἕνεκα
[4, 74]	γὰρ οὐδέν´, ἐὰν γένηται σπάνια·	θρόνον	δὲ τοῖς ἀνδράσιν ἐλεφάντινον, ἐν
[4, 66]	καὶ μὴ περιιδεῖν τὴν σεαυτοῦ	θυγατέρα	θανάτου χείρονα παθοῦσαν. Θαυμάσαντος δ´
[4, 63]	λόγος ἔχει Κίρκην τὴν Ἡλίου	θυγατέρα	κατοικῆσαι· καὶ τὰς ἀποικίας ἀμφοτέρας
[4, 47]	δὲ χρηστὸν ἐνόμιζεν, ὅτε τὴν	θυγατέρα	με ᾐτεῖτο, μηδὲ νῦν ὡς
[4, 47]	αὐτὸς ἀπέλυσέ με, ὅτε τὴν	θυγατέρα	τὴν ἐμὴν ἐβούλετο λαβεῖν γυναῖκα.
[4, 4]	καὶ τὸν Τύλλιον καὶ τὴν	θυγατέρα	τὴν συνοικοῦσαν τῷ Τυλλίῳ κατασχοῦσα
[4, 1]	δύο καταλιπὼν νηπίους καὶ δύο	θυγατέρας	ἀνδράσιν ἤδη συνοικούσας. διάδοχος δὲ
[4, 4]	οἷς ἐνεγγύησε Ταρκύνιος τὰς ἑαυτοῦ	θυγατέρας	ἐκείνους ὑπεριδών, ἐὰν οἱ φονεύσαντες
[4, 11]	δ´ ἡμῶν καὶ μητέρας καὶ	θυγατέρας	καὶ πᾶν τὸ θῆλυ γένος
[4, 36]	γυναῖκας γαμετὰς ἢ προπηλακισμοὺς εἰς	θυγατέρας	παρθένους ἢ ἄλλην τινὰ περὶ
[4, 28]	ἀναλαβών. ~Ἦσαν τῷ Τυλλίῳ δύο	θυγατέρες	ἐκ γυναικὸς γενόμεναι Ταρκυνίας, ἣν
[4, 7]	ἐκ παντὸς ἐπιθυμῆσαι τέκνων, ἀλλὰ	θυγατέρες	ἦσαν αὐτῷ δύο καὶ αὗταί
[4, 3]	κηδεστὴν ἐποιήσατο τὴν ἑτέραν τῶν	θυγατέρων	ἐγγυήσας, καὶ πάνθ´ ὅσα διὰ
[4, 9]	τέκνων καὶ τὴν ἑτέραν τῶν	θυγατέρων	ἔδωκέ μοι γυναῖκα, καὶ παρὰ
[4, 30]	ἥ τε πρεσβυτέρα τῶν Τυλλίου	θυγατέρων	καὶ ὁ νεώτερος τῶν Ταρκυνίων.
[4, 64]	συνοικοῦσα αὐτῷ γυνὴ Ῥωμαία, Λουκρητίου	θυγάτηρ	ἀνδρὸς ἐπιφανοῦς, ἐξένιζεν αὐτὸν ὡς
[4, 68]	Ταρκυνία τοῦ προτέρου βασιλέως Ταρκυνίου	θυγάτηρ·	αὐτὸς δὲ τροφῆς τε καὶ
[4, 82]	~Αὕτη Σπορίου μέν ἐστι Λουκρητίου	θυγάτηρ,	ὃν ἀπέδειξε τῆς πόλεως ἔπαρχον
[4, 40]	ὀλίγοις τισὶ τῶν φίλων, Ταρκυνίου	θυγάτηρ	οὖσα τοῦ προτέρου βασιλέως, νυκτὸς
[4, 39]	τοῦ σώματος καὶ σπαίροντος ἡ	θυγάτηρ	παρῆν. στενοῦ δ´ ὄντος πάνυ
[4, 30]	ἠγανάκτει δ´ οὐχ ἥκιστα, εἰ	θυγατρὶ	καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν ἀναγκασθήσεται καὶ
[4, 38]	καὶ οὐκ ἀξιοῦντα πόλεμον ἄσπειστον	θυγατρὶ	καὶ γαμβρῷ πολεμεῖν, ἐπειδὴ τὸν
[4, 40]	τῷ τε γαμβρῷ καὶ τῇ	θυγατρὶ	καταρασαμένη κρύπτει γῇ τὸ σῶμα.
[4, 4]	καὶ πατρὸς υἱοὶ μεταλαμβάνουσι, καὶ	θυγατρὶ	συνοικῶν ἡμετέρᾳ, ἐὰν δὴ καὶ
[4, 40]	ὑπὸ τοῦ γαμβροῦ καὶ τῆς	θυγατρὸς	ἀναιρεθῆναι τῆς εἰς τὸν ἄνδρα
[4, 27]	τοῦ γαμβροῦ καὶ τῆς ἑαυτοῦ	θυγατρὸς	ἀποθνήσκει. διηγήσομαι δὲ καὶ τῆς
[4, 39]	ἄπιστα πραχθῆναι, τῆς ἀνοσίας αὐτοῦ	θυγατρὸς	ἔργα παραδίδοται. πεπυσμένη γὰρ τὴν
[4, 5]	τοῦ τε γαμβροῦ καὶ τῆς	θυγατρὸς	καὶ πολὺν ἐξ ἀμφοτέρων κινήσασα
[4, 31]	ἔτη, μετὰ τοῦ γάμου τῆς	θυγατρὸς	καὶ τὰ τῆς πόλεως ἐγχειρίσαι
[4, 45]	ποιήσασθαι τῷ γάμῳ συζεύξας τῆς	θυγατρός,	ὃς ἐκαλεῖτο μὲν Ὀκταούιος Μαμίλιος,
[4, 74]	ὁ βασιλεύς, τὴν ἡγεμονίαν τῶν	θυηπολιῶν,	ἄλλο δ´ οὐδέν. ~Ὃν δὲ
[4, 84]	ἐπὶ τοῖς προσδοκωμένοις ἀγαθοῖς, καὶ	θυμοὶ	συνεξέπιπτον φόβοις, οἱ μὲν ἐπὶ
[4, 49]	δὲ ταύρου κοινῶς ὑπὸ πασῶν	θυομένου	μέρος ἑκάστη τὸ τεταγμένον λαμβάνει.
[4, 49]	μέρος ἑκάστη τὸ τεταγμένον λαμβάνει.	θύουσι	δ´ ὑπὲρ ἁπάντων καὶ τὴν
[4, 64]	καὶ λαθὼν τοὺς παρὰ ταῖς	θύραις	τοῦ δωματίου κοιμωμένους εἰσέρχεται ξίφος
[4, 4]	μὲν ἐπέταξε τὰς τῶν βασιλείων	θύρας	κλεῖσαι καὶ φύλακας ἐπ´ αὐταῖς
[4, 16]	καὶ ἀντὶ τῶν ἀσπίδων ἀνέδωκε	θυρεούς.	διελὼν δὲ καὶ τούτων τοὺς
[4, 17]	ὅπλα δὲ φέρειν ἔταξεν αὐτοὺς	θυρεοὺς	καὶ ξίφη καὶ δόρατα καὶ
[4, 5]	ὄχλου προῆλθεν εἰς τοὐμφανὲς ταῖς	θυρίσιν	ἐπιστᾶσα ταῖς φερούσαις εἰς τὸν
[4, 5]	φερούσαις εἰς τὸν πρὸ τῶν	θυρῶν	στενωπόν, καὶ πρῶτον μὲν ἐδήλωσε
[4, 15]	φυλάκων τοῦ πάγου, οὓς ἔταξε	θυσίαις	κοιναῖς γεραίρειν καθ´ ἕκαστον ἐνιαυτὸν
[4, 15]	Ῥωμαῖοι, συνέγραψεν. εἰς δὲ τὴν	θυσίαν	ταύτην καὶ τὴν σύνοδον ἅπαντας
[4, 43]	τῶν ἀγρῶν ἐφ´ ἱερὰ καὶ	θυσίας	ἅπασι κοινὰς προεῖπε μηκέτι συντελεῖν,
[4, 14]	τῶν γειτόνων ἥρωσι προνωπίοις καὶ	θυσίας	αὐτοῖς ἐνομοθέτησεν ἐπιτελεῖσθαι καθ´ ἕκαστον
[4, 26]	ἐνιαυτὸν ἰδίας τε καὶ κοινὰς	θυσίας	καὶ πανηγύρεις ἄξουσιν, ἐν οἷς
[4, 49]	τὰς ἑορτάς τε καὶ τὰς	θυσίας	μέχρι τῶν καθ´ ἡμᾶς χρόνων
[4, 49]	τῆς ἑορτῆς τε καὶ τῆς	θυσίας	πόλεις τριῶν δέουσαι πεντήκοντα ἐγένοντο.
[4, 81]	δὲ τὰς ἐφ´ ἱερὰ καὶ	θυσίας	συνόδους, πέπαυκε δὲ τοὺς ἀρχαιρεσιάζοντας
[4, 49]	εἶναι πᾶσι πρὸς πάντας ἐνομοθέτησε	θυσίας	τε συντελεῖσθαι κοινὰς τῷ καλουμένῳ
[4, 83]	καὶ παντὸς ἐμφυλίου γεμούσαις ἄγους	θυσιῶν	καὶ σπονδῶν καταρχόμενος· ἔπειτα ταῖς
[4, 26]	ἐν Ῥώμῃ κατασκευάσασθαι, ἐν ᾧ	θύσουσί	θ´ αἱ πόλεις συνερχόμεναι καθ´
[4, 16]	ὅσα τοὺς προτέρους, τοὺς δὲ	θώρακας	αὐτῶν ἀφεῖλε, καὶ ἀντὶ τῶν
[4, 16]	δόρατα καὶ κράνη χάλκεα καὶ	θώρακας	καὶ κνημῖδας καὶ ξίφη. διελὼν
[4, 16]	τὸν ὁπλισμὸν οὐ μόνον τοῖς	θώραξιν,	ὥσπερ τῶν δευτέρων, ἀλλὰ καὶ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 5/10/2006