Ennéade, livre, chap.
[5, 3, 15]	ἑνὸς βέλτιον ἢ ἐπέκεινα ὅλως;	Χεῖρον	ἄρα· τοῦτο δέ ἐστιν ἐνδεέστερον.
[5, 3, 3]	τῆς ψυχῆς, μέσον δυνάμεως διττῆς,	χείρονος	καὶ βελτίονος, χείρονος μὲν τῆς
[5, 3, 3]	δυνάμεως διττῆς, χείρονος καὶ βελτίονος,	χείρονος	μὲν τῆς αἰσθήσεως, βελτίονος δὲ
[5, 3, 9]	ἑαυτῷ· οὐδὲ γὰρ δεῖται τῶν	χειρόνων,	οὐδὲ αὑτῷ παρέχει τὸ ἔλαττον
[5, 3, 17]	ὠδίνει καὶ μᾶλλον. Ἴσως οὖν	χρὴ	αὐτὴν ἤδη γεννῆσαι ἀίξασαν πρὸς
[5, 3, 13]	ἑαυτῷ οὐδὲ οἶδεν αὐτό» ἐκεῖνο	χρὴ	ἐνθυμεῖσθαι, ὅτι ταῦτα λέγοντες ἑαυτοὺς
[5, 3, 17]	περὶ αὐτοῦ συλλογίζεσθαι. Τότε δὲ	χρὴ	ἑωρακέναι πιστεύειν, ὅταν ἡ ψυχὴ
[5, 3, 17]	αὐτοῦ καὶ αὐτός· καὶ τότε	χρὴ	νομίζειν παρεῖναι, ὅταν ὥσπερ θεὸς
[5, 3, 6]	ἀρχέτυπον θεωρεῖν ἐθέλοντες. Ἴσως οὖν	χρὴ	τὴν ψυχὴν ἡμῶν διδάξαι, πῶς
[5, 3, 8]	οἷον τὸ ἐπὶ τοῖς σώμασι	χρῶμα	ἢ σχῆμα· πρὶν γὰρ ταῦτα
[5, 3, 8]	δὲ ἑνωθεῖσα φωτί, φῶς ὁρᾷ·	χρώματα	γὰρ ὁρᾷ· ἐκεῖ δὲ οὐ
[5, 3, 10]	ποικίλον ὀφθαλμὸν εἶναι ἢ ποικίλων	χρωμάτων.	Εἰ γὰρ ἑνὶ καὶ ἀμερεῖ
[5, 3, 14]	ἐκεῖνο, ὅταν νοῦν καθαρὸν ἔχωμεν,	χρώμενοι,	ὡς οὗτός ἐστιν ὁ ἔνδον
[5, 3, 3]	δὲ ἀεί καὶ ἡμέτερον μὲν	χρωμένων,	οὐ προσχρωμένων δὲ οὐχ ἡμέτερον.
[5, 3, 16]	ἄνω, ἀλλὰ πρὸς τὸ κάτω	χωρεῖν	καὶ μᾶλλον εἰς πλῆθος ἰέναι,
[5, 3, 5]	οὐδέ γ´ ἀνόητον οὐδὲ ζωῆς	χωρὶς	οὐδ´ αὖ ἐπακτὸν τὸ ζῆν
[5, 3, 3]	αὐτῷ ἀεὶ καὶ ὅτι χωριστός·	χωριστὸς	δὲ τῷ μὴ προσνεύειν αὐτόν,
[5, 3, 3]	μὴ αὐτῷ ἀεὶ καὶ ὅτι	χωριστός·	χωριστὸς δὲ τῷ μὴ προσνεύειν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 14/05/2010