Ennéade, livre, chap.
[5, 3, 15]	δυνάμεως; Οὐ γὰρ ὡς ἡ	ὕλη	δυνάμει λέγεται, ὅτι δέχεται· πάσχει
[5, 3, 10]	ὁρατῷ, καὶ τὸ ὁρώμενον τὸ	ὑπ´	αὐτοῦ πλῆθος εἶναι ἐν παντί.
[5, 3, 10]	νοῆσαν; Πρὸ γὰρ τοῦ νοῆσαι	ὑπάρχει	ὅπερ ἐστὶν ἑαυτῷ. Καὶ γὰρ
[5, 3, 5]	Εἰ οὖν ἐν τῇ θεωρίᾳ	ὑπάρχει	τὰ τεθεωρημένα, εἰ μὲν τύποι
[5, 3, 3]	καὶ πολυπραγμονεῖν, νῷ δὲ ἀξιοῦμεν	ὑπάρχειν	τὰ αὐτοῦ καὶ τὰ ἐν
[5, 3, 4]	τῆς ψυχικῆς φύσιν, τὸν δὲ	ὑπεράνω	τούτου, τὸν γινώσκοντα ἑαυτὸν κατὰ
[5, 3, 12]	ἐκείνου ἐν τῷ αὐτῷ ἤθει>	ὑπέστη.	Δεῖ οὖν, ἵνα τι ἄλλο
[5, 3, 12]	Ἀλλὰ δῆλον, ὅτι, εἴ τι	ὑπέστη	μετ´ αὐτόν, μένοντος ἐκείνου ἐν
[5, 3, 12]	γὰρ ἐκείνου ποθὲν ἐνεργήσαντος αὗται	ὑπέστησαν,	κἀκεῖ πλῆθος ἔσται· εἰ δ´
[5, 3, 15]	ποιήσασα εἶναι; Ἢ καὶ ὅτι	ὑπέστησεν	αὐτά. Πῶς δή; Ἢ τῷ
[5, 3, 9]	ὥστε καὶ ἐφ´ αὑτῆς ὁρᾶσθαι	ὑπό	τε αὐτῆς καὶ ἄλλης τοιαύτης.
[5, 3, 6]	αὐτὸν οὖσα οὐ μόνον εὔλογον	ὑποδείκνυσιν	{τὴν ἑαυτοῦ} ἀλλὰ καὶ ἀναγκαίαν
[5, 3, 6]	αὐτὸ τιθέμενοι καὶ τῇ ὀνομασίᾳ	ὑποσημαίνοντες	νοῦν τινα αὐτὸ εἶναι ἢ
[5, 3, 12]	μενούσας ἀεὶ καὶ ὑποστάσεις θήσονται·	ὑποστάσεις	δὲ οὖσαι ἕτεραι ἐκείνου, ἀφ´
[5, 3, 12]	τὰς ἐνεργείας μενούσας ἀεὶ καὶ	ὑποστάσεις	θήσονται· ὑποστάσεις δὲ οὖσαι ἕτεραι
[5, 3, 16]	τούτῳ ἐξημμένη ἐκείνου καὶ τὴν	ὑπόστασιν	ἔχουσα ἐξ ἐκείνου καὶ πρὸς
[5, 3, 12]	Δεῖ οὖν, ἵνα τι ἄλλο	ὑποστῇ,	ἡσυχίαν ἄγειν ἐφ´ ἑαυτοῦ πανταχοῦ
[5, 3, 17]	δύνασθαι μήτε σχολὴν ἄγειν λέγειν,	ὕστερον	δὲ περὶ αὐτοῦ συλλογίζεσθαι. Τότε
[5, 3, 10]	δεῖται ὁράσεως. Ἀλλὰ τοῦτο εἰς	ὕστερον·	νῦν δὲ πάλιν λέγωμεν οὐ
[5, 3, 14]	οὐ λέγομεν· ὥστε ἐκ τῶν	ὕστερον	περὶ αὐτοῦ λέγομεν. Ἔχειν δὲ
[5, 3, 2]	γὰρ ἐν τῷ σώματι παθημάτων	ὑφ´	ἑαυτοῦ αἰσθάνεται. Τὸ δ´ ἐν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 14/05/2010