Ennéade, livre, chap.
[5, 3, 9]	ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου καὶ δηλονότι	σαυτοῦ,	εἶτα καὶ τὴν πλάττουσαν τοῦτο
[5, 3, 8]	περὶ αὐτοῦ; Τοιοῦτόν ἐστιν, οἷον	σαφέστερον	μὲν ἀντιλαμβάνεσθαι αὐτοῦ, ἡμᾶς δὲ
[5, 3, 7]	κομισάμενος· εἰ δὲ ἀδυνατήσει ἰδεῖν	σαφῶς	ἐκεῖνον, ἐπειδὴ τὸ ἰδεῖν ἴσως
[5, 3, 13]	ἐπέκεινα> πάντων καὶ ἐπέκεινα τοῦ	σεμνοτάτου	νοῦ» ἐν τοῖς πᾶσι μόνον
[5, 3, 11]	προσερεῖς· οὐδὲ τἀγαθὸν οὖν· εἰ	σημαίνει	ἕν τι τῶν πάντων τἀγαθόν,
[5, 3, 13]	ἀλλ´ ὡς ἐνδέχεται, ἡμῖν αὐτοῖς	σημαίνειν	ἐπιχειροῦμεν περὶ αὐτοῦ. Ἀλλ´ ὅταν
[5, 3, 10]	ἑαυτό, κἂν σύνεσιν δῷ τὴν	σιωπήν.	Εἶτα οὐδὲ δεήσεται οἷον πολυπραγμονεῖν
[5, 3, 1]	ὁ τρόπος καὶ μέχρι τίνος	σκεπτέον.	~Πρότερον δὲ περὶ ψυχῆς ζητητέον,
[5, 3, 1]	τούτων γνῶσιν ἔχει ἢ μή,	σκέψασθαι	προσήκει· ὅσα δὲ νοητά, νοῦς
[5, 3, 10]	γὰρ περὶ τοῦ ἐπιτυχόντος> ἡ	σκέψις	λεκτέον δὲ πάλιν τοῦτον τὸν
[5, 3, 2]	ἡ διαφορὰ τοῦ νοεῖν ἑαυτὸ	σκεψόμεθα·	εἰ γὰρ μηδεμία, ἤδη τοῦτο
[5, 3, 2]	ἑαυτό» ὅ τί ποτ´ ἐστὶ	σκεψόμεθα.	Εἰ δὲ καὶ ἐνταῦθα ἐν
[5, 3, 8]	πρὸς ἑαυτὴν τὴν ψυχήν, καὶ	σκίδνασθαι	οὐκ εἴασεν, ἀλλ´ ἀγαπᾶν ἐποίησε
[5, 3, 1]	κατανόησιν ἑαυτοῦ καὶ τοῦτο πῶς,	σκοπεῖν,	εἰ δυνατόν, ἢ ἀποστατέον τῆς
[5, 3, 3]	αὐτοῦ καὶ τὰ ἐν αὐτῷ	σκοπεῖσθαι.	Ἀλλ´ εἴ τις φήσει τί
[5, 3, 3]	ὅτι ἔδομεν αὐτῷ τὰ ἔξω	σκοπεῖσθαι	καὶ πολυπραγμονεῖν, νῷ δὲ ἀξιοῦμεν
[5, 3, 3]	οὖν κωλύει τοῦτο ἄλλῃ δυνάμει	σκοπεῖσθαι	τὰ αὐτοῦ; οὐ τὸ διανοητικὸν
[5, 3, 9]	νοῦ συλλογιστέα οἷος ἀφ´ ἑαυτῆς	σκοπουμένῃ,	νοῦς δὲ αὐτὸς αὑτὸν οὐ
[5, 3, 8]	λόγος δὲ ὁ ἐν τοῖς	σπέρμασι	τοῖς ταῦτα ποιοῦσιν οὐ ταῦτα·
[5, 3, 8]	ὁ λόγος ὁ ἐν τῷ	σπέρματι	καὶ ἡ ἔχουσα ψυχὴ ταῦτα.
[5, 3, 10]	ἄλλο, στήσεται· ὅταν δὲ πᾶσαν	στάσιν,	οὐ νοήσει. Δεῖ τοίνυν τὸ
[5, 3, 17]	ὁ λογισμὸς ἐπ´ ἄλλο, ἀλλὰ	στήσεται	αὐτοῦ. Ἀλλὰ δεῖ ἀναβῆναι διά
[5, 3, 10]	μόνον καὶ ἔρημον> ὂν πάντη	στήσεται.	Ἧι γὰρ ἐνεργεῖ, ἄλλο καὶ
[5, 3, 4]	καὶ ὁ γράψας, ἆρ´ οὖν	στήσεται	μέχρι τούτων ὁ οὕτως ἑαυτὸν
[5, 3, 10]	μή τι προελεύσεται ἐπ´ ἄλλο,	στήσεται·	ὅταν δὲ πᾶσαν στάσιν, οὐ
[5, 3, 14]	τὰ ἄλλα, ὅσα τούτου τοῦ	στοίχου,	αὐτὸς δὲ οἷος ἄρα, ὡς
[5, 3, 2]	δυνάμει ἢ καὶ εἰς ἑαυτὸν	στρέφεται	καὶ γιγνώσκει ἑαυτόν; Ἢ ἐπὶ
[5, 3, 6]	καὶ τούτῳ λόγῳ ὄντι καὶ	συγγενῆ	λαμβάνοντι καὶ τοῖς ἐν αὐτῷ
[5, 3, 3]	αἴσθησις μὲν αἰεὶ ἡμέτερον δοκεῖ	συγκεχωρημένον	ἀεὶ γὰρ αἰσθανόμεθα νοῦς δὲ
[5, 3, 7]	αὐτόν τις ὁμολογήσει, καὶ ταύτῃ	συγχωρεῖν	ἀναγκασθήσεται καὶ ἑαυτὸν γινώσκειν. Καὶ
[5, 3, 9]	τὸ φῶς οὐκ ἄν τις	συγχωρήσειεν	ἐφ´ ἑαυτοῦ περὶ αὐτὸν ἥλιον
[5, 3, 12]	Τοῦτο δὲ τῷ μὲν νῷ	συγχωροῦμεν,	ᾧ καὶ τὸ νοεῖν ἑαυτὸ
[5, 3, 6]	ἡ δὲ ψυχὴ ἡσυχίαν ἦγε	συγχωροῦσα	τῷ ἐνεργήματι τοῦ νοῦ. Ἐπεὶ
[5, 3, 17]	λέγειν, ὕστερον δὲ περὶ αὐτοῦ	συλλογίζεσθαι.	Τότε δὲ χρὴ ἑωρακέναι πιστεύειν,
[5, 3, 9]	νοῦς δὲ αὐτὸς αὑτὸν οὐ	συλλογιζόμενος	περὶ αὑτοῦ· πάρεστι γὰρ ἀεὶ
[5, 3, 9]	Καὶ αὐτῇ μὲν περὶ νοῦ	συλλογιστέα	οἷος ἀφ´ ἑαυτῆς σκοπουμένῃ, νοῦς
[5, 3, 6]	ἐκεῖθεν, ὅθεν περ καὶ αὐτό,	συμβαίνοι	ἂν καὶ τούτῳ λόγῳ ὄντι
[5, 3, 1]	οἷόν τε πολλῶν τῶν ἀτόπων	συμβαινόντων·	καὶ γὰρ εἰ μὴ ψυχῇ
[5, 3, 10]	αὐτοῦ ἐρεῖ, ψεύσεται· εἰ δὲ	συμβεβηκὸς	αὐτῷ, πολλὰ ἐρεῖ ἢ τοῦτο
[5, 3, 16]	νοῦν εἴπομεν, ἢ ἄλλο τι	συμβεβηκὸς	τούτοις. Ἀλλ´ εἰ τοῦτο τὸ
[5, 3, 1]	τοῦ νοήσαντος τὰ ἄλλα τὰ	σὺν	αὐτῷ καὶ ἑαυτὸ νενοηκότος, ἔσται
[5, 3, 13]	δεῖσθαι τοῦ νοεῖν ποιοῦμεν· κἂν	σὺν	αὐτῷ τὸ νοεῖν ᾖ, περιττὸν
[5, 3, 6]	εἴπερ ἐν ἑαυτῷ ἐστι καὶ	σὺν	ἑαυτῷ καὶ τοῦτο, ὅπερ ἐστί,
[5, 3, 2]	παρακειμένων τὴν ἐπίκρισιν ποιούμενον καὶ	συνάγον	καὶ διαιροῦν· ἢ καὶ ἐπὶ
[5, 3, 6]	ἐνοοῦμεν καὶ εἰς ἓν πάντα	συνάγοντες	ἑωρῶμεν· νοῦς γὰρ ἦν ὁ
[5, 3, 2]	ἔνδον ἐν τῷ σώματι γινομένων	συναίσθησις	εἴη, ἀλλὰ τῶν ἔξω ἑαυτοῦ
[5, 3, 13]	νοεῖν πολλῶν εἰς ταὐτὸ συνελθόντων	συναίσθησις	εἶναι τοῦ ὅλου, ὅταν αὐτό
[5, 3, 13]	αὐτὸ νεῦον. Ἐπεὶ καὶ ἡ	συναίσθησις	πολλοῦ τινος αἴσθησίς ἐστι· καὶ
[5, 3, 3]	δὲ ἡμέτερον, καὶ εἰ μὴ	συναριθμοῖμεν	τοῖς μέρεσι τῆς ψυχῆς. Ἢ
[5, 3, 4]	ἀλλὰ παντελῶς ἄλλον γενόμενον καὶ	συναρπάσαντα	ἑαυτὸν εἰς τὸ ἄνω μόνον
[5, 3, 6]	οὐκ ἄν ποτε εἴη) ἀνάγκη	συνεῖναι	αὐτῷ τὴν γνῶσιν ἑαυτοῦ— καὶ
[5, 3, 10]	περὶ αὐτοῦ εἰπεῖν, ἢ τί	συνεῖναι;	Καὶ γὰρ εἰ τὸ ἀμερὲς
[5, 3, 10]	εἶναι, ἵνα ὅρασις ᾖ, καὶ	συνεκπίπτειν	τὴν ὅρασιν τῷ ὁρατῷ, καὶ
[5, 3, 10]	πάλιν αὖ ἕκαστον τῶν νοουμένων	συνεκφέρει	τὴν ταυτότητα ταύτην καὶ τὴν
[5, 3, 13]	τὸ νοεῖν πολλῶν εἰς ταὐτὸ	συνελθόντων	συναίσθησις εἶναι τοῦ ὅλου, ὅταν
[5, 3, 10]	διχάσει γὰρ αὐτὸ ἑαυτό, κἂν	σύνεσιν	δῷ τὴν σιωπήν. Εἶτα οὐδὲ
[5, 3, 2]	τούτους τὴν αὐτὴν δύναμιν. Καὶ	σύνεσιν	ἔτι προσλαμβάνει ὥσπερ ἐπιγινῶσκον καὶ
[5, 3, 2]	δέχεται τύπων ἐφ´ ἑκάτερα τὴν	σύνεσιν	ἴσχει. Καὶ πῶς τὴν σύνεσιν
[5, 3, 2]	σύνεσιν ἴσχει. Καὶ πῶς τὴν	σύνεσιν	ἴσχει, πρῶτον ζητητέον. ~Ἡ μὲν
[5, 3, 4]	ἆρα οὐκ οἶδε, καὶ ὅτι	σύνεσιν	τῶν ἔξω λαμβάνει, καὶ ὅτι
[5, 3, 12]	μία; Τὸ γὰρ πλῆθος οὐ	συνθέσεις,	ἀλλ´ αἱ ἐνέργειαι αὐτοῦ τὸ
[5, 3, 12]	πολλά, ἄλλο ἄλλοθεν ἐπὶ τὴν	σύνθεσιν	κατὰ τύχην ἰόν. Ἀλλ´ ἐξ
[5, 3, 12]	ἐπ´ ἀριθμοῦ μὲν οὕτως φασί·	σύνθεσις	γὰρ τὰ ἑξῆς· ἐπὶ δὲ
[5, 3, 1]	ἑαυτοῦ; Τὸ μὲν γὰρ διότι	σύνθετον	λεγόμενον νοεῖν ἑαυτό, ὅτι δὴ
[5, 3, 1]	Ἢ οἷόν τε καὶ μὴ	σύνθετον	ὂν νόησιν ἴσχειν ἑαυτοῦ; Τὸ
[5, 3, 13]	αὔταρκες ἱκανὸν ἐξ ἁπάντων γενόμενον,	συνὸν	ἑαυτῷ, καὶ εἰς αὐτὸ νεῦον.
[5, 3, 12]	δευτέρῳ τῷ ἐκ τῶν ἐνεργειῶν	συστάντι	τὰς ἐνεργείας ἃς παραχωρῆσαν· ἄλλο
[5, 3, 16]	τοῦτο, ἀλλ´ ἄλλο πρὸ τούτου.	Συστῆναι	οὖν δεῖ εἰς ἓν ὄντως
[5, 3, 9]	ἡλίου μετὰ τὴν τοῦ μεγέθους	σφαῖραν	τὸ περὶ αὐτὴν ἐξ αὐτῆς
[5, 3, 8]	ἐπὶ τοῖς σώμασι χρῶμα ἢ	σχῆμα·	πρὶν γὰρ ταῦτα εἶναι, ἔστιν
[5, 3, 17]	πάντη μηδὲν μήτε δύνασθαι μήτε	σχολὴν	ἄγειν λέγειν, ὕστερον δὲ περὶ
[5, 3, 7]	ἀλλ´ ἔστιν ἡσυχία τοῦ νοῦ	σχολὴν	ἄγουσα ἀπὸ τῶν ἄλλων ἐνέργεια·
[5, 3, 15]	τῶν πάντων; Ἆρα, ὅτι αὐτὰ	σῴζει	ἓν ἕκαστον αὐτῶν ποιήσασα εἶναι;
[5, 3, 15]	τὸ μὴ ἓν τῷ ἓν	σῴζεται	καὶ ἔστιν, ὅπερ ἐστί, τούτῳ·
[5, 3, 9]	ἐστιν, ὃ εἰκόνα ἔφαμεν νοῦ	σῴζουσάν	τι φῶς ἐκείνου, οἷον ἡλίου
[5, 3, 3]	λέγοι προσχρωμένη τῇ μνήμῃ, ὅτι	Σωκράτης.	Εἰ δὲ καὶ ἐξελίττοι τὴν
[5, 3, 9]	ταύτῃ, εἰ ἀφέλοις πρῶτον τὸ	σῶμα	ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου καὶ δηλονότι
[5, 3, 8]	ζητεῖν, οἷον τὸ ἐπὶ τοῖς	σώμασι	χρῶμα ἢ σχῆμα· πρὶν γὰρ
[5, 3, 2]	εἰ τῶν ἔνδον ἐν τῷ	σώματι	γινομένων συναίσθησις εἴη, ἀλλὰ τῶν
[5, 3, 2]	ἀντίληψις· τῶν γὰρ ἐν τῷ	σώματι	παθημάτων ὑφ´ ἑαυτοῦ αἰσθάνεται. Τὸ
[5, 3, 9]	κενὸν τὸ μετὰ τὸν ἥλιον	σώματος.	Ἡ δὲ ψυχὴ ἐκ νοῦ
[5, 3, 1]	μορφὴν καὶ τὴν ἄλλην τοῦ	σώματος	φύσιν, οὐκ ἂν ἔχοι τὸ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 14/05/2010