Ennéade, livre, chap.
[5, 3, 5]	οὐ γὰρ δὴ δύναμις οὐδέ	γ´	ἀνόητον οὐδὲ ζωῆς χωρὶς οὐδ´
[5, 3, 9]	οὐ συλλογιζόμενος περὶ αὑτοῦ· πάρεστι	γὰρ	ἀεὶ αὑτῷ, ἡμεῖς δέ, ὅταν
[5, 3, 3]	τῷ λογιστικῷ πρώτῳ δεχομένῳ. Καὶ	γὰρ	αἰσθανόμεθα δι´ αἰσθήσεως καὶ ἡμεῖς
[5, 3, 3]	αἰεὶ ἡμέτερον δοκεῖ συγκεχωρημένον ἀεὶ	γὰρ	αἰσθανόμεθα νοῦς δὲ ἀμφισβητεῖται, καὶ
[5, 3, 3]	ἴσχει, πρῶτον ζητητέον. ~Ἡ μὲν	γὰρ	αἴσθησις εἶδεν ἄνθρωπον καὶ ἔδωκε
[5, 3, 5]	εἴη καὶ οὐσιώδης νόησις· καὶ	γὰρ	ἀληθεστάτη· νόησις δὴ τοιαύτη καὶ
[5, 3, 15]	δυνάμει λέγεται, ὅτι δέχεται· πάσχει	γάρ·	ἀλλ´ οὗτος ἀντιτεταγμένως τῷ ποιεῖν.
[5, 3, 13]	ἄρρητον τῇ ἀληθείᾳ· ὅ τι	γὰρ	ἂν εἴπῃς, τὶ ἐρεῖς. Ἀλλὰ
[5, 3, 10]	καὶ ἀμερεῖ προσβάλλοι, ἠλογήθη· τί	γὰρ	ἂν ἔχοι περὶ αὐτοῦ εἰπεῖν,
[5, 3, 10]	Οὐδὲ τὰ ποιηθέντα μόνον· οὐ	γὰρ	ἂν ἦν ἔσχατα. Ἐκεῖ δὲ
[5, 3, 7]	αὐτὸ εἶναι τὸ ὁρώμενον. Τί	γὰρ	ἂν καὶ δοίημεν αὐτῷ ἄλλο;
[5, 3, 6]	{αὐτοῦ} τὴν ἑαυτοῦ γνῶσιν· τίς	γὰρ	ἂν καὶ ἡ ζωὴ αὐτοῦ
[5, 3, 5]	ἡ δὲ νόησις ἄλλο· οὕτω	γὰρ	ἂν πάλιν τὸ οὐσιῶδες αὐτοῦ
[5, 3, 15]	ταὐτόν, οὐδέ γε βέλτιον· τί	γὰρ	ἂν τοῦ ἑνὸς βέλτιον ἢ
[5, 3, 12]	μένοντα ἐπὶ τοῦ νοητοῦ. Οὐδὲ	γὰρ	ἀποτέτμηται τὸ ἀπ´ αὐτοῦ οὐδ´
[5, 3, 11]	αὐτῇ αὐτὸ πολὺ ποιήσασα. Καὶ	γὰρ	αὖ ἔχει τύπον τοῦ ὁράματος·
[5, 3, 8]	φύσεως νοῦ καὶ νοητοῦ. Καὶ	γὰρ	αὖ καὶ ἐπιλαμφθὲν τοῦτο ζωὴν
[5, 3, 7]	δυνηθῆναι ποιῆσαι ἐν ἄλλῳ. Καὶ	γὰρ	αὖ καὶ ἔστιν ὁ μὲν
[5, 3, 11]	ὥστε καὶ πρὸ νοῦ· καὶ	γὰρ	αὖ νοῦ ἐντὸς τὰ πάντα·
[5, 3, 10]	ὑπάρχει ὅπερ ἐστὶν ἑαυτῷ. Καὶ	γὰρ	αὖ πόθος τις καὶ ἡ
[5, 3, 8]	οὐχ ὁρᾷ ἃ ἔχει· οὐδὲ	γὰρ	αὐτὴ ἐγέννησεν, ἀλλ´ ἔστι καὶ
[5, 3, 12]	τὰς ἐνεργείας ἃς παραχωρῆσαν· ἄλλο	γὰρ	αὐτό, ἄλλο αἱ ἐνέργειαι αἱ
[5, 3, 10]	ἂν μάλιστα αὐτὸ νοῇ· διχάσει	γὰρ	αὐτὸ ἑαυτό, κἂν σύνεσιν δῷ
[5, 3, 13]	ἑαυτοὺς περιτρέπομεν ἐπὶ τἀναντία. Πολὺ	γὰρ	αὐτὸ ποιοῦμεν γνωστὸν καὶ γνῶσιν
[5, 3, 12]	ἕν, οὐκ ἂν αὐτοέν· τὸ	γὰρ	αὐτὸ» πρὸ τοῦ τὶ» ~Διὸ
[5, 3, 2]	τούτῳ τῷ μέρει διδόντες νοῦν	γὰρ	αὐτὸν φήσομεν καὶ ὅπῃ διοίσει
[5, 3, 16]	καὶ πρὸς ἐκεῖνο ζῶσα· ἐκεῖνο	γὰρ	αὐτοῦ ἀρχή. Δεῖ τοίνυν ἐκεῖνο
[5, 3, 11]	τούτων, οὐχ ὡς ἐνυπάρχουσα· τὸ	γὰρ	ἀφ´ οὗ οὐκ ἐνυπάρχει, ἀλλ´
[5, 3, 15]	ζωῆς μετέχει, ἓν πολλά· ἀδυνατεῖ	γὰρ	δεῖξαι αὐτὸ ἓν πάντα. Αὐτὸ
[5, 3, 9]	ἄλλοις παρέχει, οὐχ ἑαυτῷ· οὐδὲ	γὰρ	δεῖται τῶν χειρόνων, οὐδὲ αὑτῷ
[5, 3, 5]	γάρ τις τὸ νοητόν· οὐ	γὰρ	δὴ δύναμις οὐδέ γ´ ἀνόητον
[5, 3, 5]	πῶς γὰρ καὶ μεριεῖ; οὐ	γὰρ	δὴ κατὰ τύχην· καὶ ὁ
[5, 3, 6]	τὸ νῷ μόνον εἶναι. Οὐ	γὰρ	δὴ πρακτικός γε οὗτος· ὡς
[5, 3, 1]	νόησιν ἴσχειν ἑαυτοῦ; Τὸ μὲν	γὰρ	διότι σύνθετον λεγόμενον νοεῖν ἑαυτό,
[5, 3, 13]	ἐπιστρέφει δηλονότι πολὺν ὄντα· καὶ	γὰρ	ἐὰν αὐτὸ τοῦτο μόνον εἴπῃ
[5, 3, 2]	νοῦν ἀνενεκτέον τοῦτο. Γνῶσιν μὲν	γὰρ	ἑαυτοῦ τούτῳ τῷ μέρει διδόντες
[5, 3, 10]	ἔχει ἄλλο καὶ ἄλλο; Καὶ	γὰρ	εἰ ἕκαστον λόγος, πολλά ἐστι.
[5, 3, 5]	ταὐτὸν εἶναι τῷ νοητῷ· καὶ	γάρ,	εἰ μὴ ταὐτόν, οὐκ ἀλήθεια
[5, 3, 1]	πολλῶν τῶν ἀτόπων συμβαινόντων· καὶ	γὰρ	εἰ μὴ ψυχῇ δοίημεν τοῦτο
[5, 3, 11]	ἁπάντων ἐπέκεινα νοῦ εἶναι. Καὶ	γὰρ	εἰ νοήσει, οὐκ ἐπέκεινα νοῦ,
[5, 3, 10]	εἰπεῖν, ἢ τί συνεῖναι; Καὶ	γὰρ	εἰ τὸ ἀμερὲς πάντη εἰπεῖν
[5, 3, 2]	τοῦ ἔξω εἶναι μόνον· καὶ	γὰρ	εἰ τῶν ἔνδον ἐν τῷ
[5, 3, 7]	ἑαυτὸν τὴν ἐνέργειαν ἴσχει. Καὶ	γὰρ	εἴ τι ἐξ αὐτοῦ, τῷ
[5, 3, 5]	οὐδὲ ὅλον γνώσεται ἑαυτόν· ὃν	γὰρ	εἶδε, θεωρούμενον, ἀλλ´ οὐ θεωροῦντα
[5, 3, 13]	εἴρηκε μιᾷ ῥήσει πολλά. Τὸ	γὰρ	εἶναι τοῦτο, ὅπερ ὄντως εἶναι
[5, 3, 16]	καὶ ἁπλούστερον κόσμου νοητοῦ. Οὐ	γὰρ	ἐκ πολλοῦ πολύ, ἀλλὰ τὸ
[5, 3, 12]	ἐξηρτημένου ἀπ´ ἐκείνου. Εἰ μὲν	γὰρ	ἐκείνου ποθὲν ἐνεργήσαντος αὗται ὑπέστησαν,
[5, 3, 9]	ἐκεῖνον, οὔτε τόπος αὐτῇ· οὐδὲ	γὰρ	ἐκείνῳ. Ὅθεν τὸ μὲν τοῦ
[5, 3, 2]	καὶ ἐνταῦθα ἡ ἀντίληψις· τῶν	γὰρ	ἐν τῷ σώματι παθημάτων ὑφ´
[5, 3, 7]	καὶ ταύτῃ ἑαυτὸν γνώσεται· καὶ	γὰρ	ἕν τι τῶν δοθέντων αὐτός,
[5, 3, 15]	ἔστιν, ὅπερ ἐστί, τούτῳ· μὴ	γὰρ	ἓν γενόμενον, κἂν ἐκ πολλῶν
[5, 3, 15]	πάντα, ὅτι μεγάλην ἀρχήν· ἀρχὴ	γὰρ	ἓν ὄντως καὶ ἀληθῶς ἕν·
[5, 3, 10]	ἔρημον> ὂν πάντη στήσεται. Ἧι	γὰρ	ἐνεργεῖ, ἄλλο καὶ ἄλλο· εἰ
[5, 3, 10]	εἶναι ἢ ποικίλων χρωμάτων. Εἰ	γὰρ	ἑνὶ καὶ ἀμερεῖ προσβάλλοι, ἠλογήθη·
[5, 3, 15]	αὐτοῦ τὸ πλῆθος; Ἓν μὲν	γὰρ	ἐξ αὐτοῦ ἁπλοῦν τάχ´ ἄν
[5, 3, 5]	ταὐτόν, οὐκ ἀλήθεια ἔσται· τύπον	γὰρ	ἕξει ὁ ἔχων τὰ ὄντα
[5, 3, 13]	οὐχ ἕξει νόησιν αὐτοῦ· εἰ	γὰρ	ἕξει, τῷ πολὺ εἶναι ἕξει.
[5, 3, 8]	οὐ μὴν οὐδὲ αἰσθητικήν, αὕτη	γὰρ	ἔξω βλέπει καὶ οὐ μᾶλλον
[5, 3, 8]	ζωὴν δὲ οὐ γεννητικήν· τοὐναντίον	γὰρ	ἐπέστρεψε πρὸς ἑαυτὴν τὴν ψυχήν,
[5, 3, 16]	εἶναι κρεῖσσον καὶ νοῦ· οὕτω	γὰρ	ἐπιστρέψει πρὸς ἐκεῖνο καὶ τὴν
[5, 3, 15]	ἤδη καὶ πλῆθος εἶναι· καὶ	γὰρ	ἕτερον καὶ ταὐτὸν ἤδη καὶ
[5, 3, 17]	οὗ καὶ ὁρᾷ. Δι´ οὗ	γὰρ	ἐφωτίσθη, τοῦτό ἐστιν, ὃ δεῖ
[5, 3, 10]	πλῆθος εἶναι ἐν παντί. Οὐδὲ	γὰρ	ἔχει τὸ ἓν πάντη εἰς
[5, 3, 16]	τὸ ἀγαθοειδὲς ἐξ ἀγαθοῦ; Τί	γὰρ	ἔχον ἑαυτοῦ ἀγαθοειδὲς λέγεται; Ἆρ´
[5, 3, 6]	πειθὼ δὲ οὐκ ἔχει· καὶ	γὰρ	ἡ μὲν ἀνάγκη ἐν νῷ,
[5, 3, 15]	δευτέρῳ διεκέκριτο τῷ λόγῳ. Ἐνέργεια	γὰρ	ἤδη· τὸ δὲ δύναμις πάντων.
[5, 3, 17]	ἐστιν, ὃ δεῖ θεάσασθαι· οὐδὲ	γὰρ	ἥλιον διὰ φωτὸς ἄλλου. Πῶς
[5, 3, 3]	τῇ διανοίᾳ νοήματα αὐτοί· τοῦτο	γὰρ	ἡμεῖς. Τὰ δὲ τοῦ νοῦ
[5, 3, 9]	δέ, ὅταν εἰς αὐτόν· μεμέρισται	γὰρ	ἡμῖν ἡ ζωὴ καὶ πολλαὶ
[5, 3, 12]	αὖ ὅλως προυθυμήθη, οὕτω τε	γὰρ	ἦν ἀτελὴς καὶ ἡ προθυμία
[5, 3, 15]	δὲ ὂν οὐχ ἕν· τοῦτο	γὰρ	ἦν ἐκεῖνο. Εἰ δὲ μὴ
[5, 3, 5]	ἑαυτὸν κατὰ τὸ θεωρεῖν; οὐ	γὰρ	ἦν ἐν τῷ θεωρουμένῳ τὸ
[5, 3, 6]	ἓν πάντα συνάγοντες ἑωρῶμεν· νοῦς	γὰρ	ἦν ὁ νοῶν καὶ περὶ
[5, 3, 12]	τὸ δὲ οὐκ εἶχεν· οὐδὲ	γὰρ	ἦν τι, πρὸς ὃ ἡ
[5, 3, 5]	μηδὲν διαφέρειν τοῦ ὁρωμένου; Οὕτω	γὰρ	ἰδὼν ἐκεῖνο τὸ μέρος αὐτοῦ
[5, 3, 3]	τοιούτου ἐπιλάμποντος αὐτῇ νοῦ· τὸ	γὰρ	καθαρὸν τῆς ψυχῆς τοῦτο καὶ
[5, 3, 16]	τοῦτο ἐξ οὐ πολλοῦ· εἰ	γὰρ	καὶ αὐτὸ πολύ, οὐκ ἀρχὴ
[5, 3, 17]	ἄλλο καὶ ἄλλο λαβεῖν· οὕτω	γὰρ	καὶ διέξοδος· ἐν δὲ πάντη
[5, 3, 6]	καθαρῷ θεᾶσθαι τὸ ἀληθές. Καὶ	γὰρ	καὶ ἕως ἦμεν ἄνω ἐν
[5, 3, 10]	δεήσεται οἷον πολυπραγμονεῖν ἑαυτό· τί	γὰρ	καὶ μαθήσεται νοῆσαν; Πρὸ γὰρ
[5, 3, 5]	ἄτοπος ὁ μερισμὸς ἑαυτοῦ· πῶς	γὰρ	καὶ μεριεῖ; οὐ γὰρ δὴ
[5, 3, 6]	καὶ ἡ ἐνέργεια αὐτός· νοῦς	γὰρ	καὶ νόησις ἕν· καὶ ὅλος
[5, 3, 7]	εἴτε πράττοι, εἴτε ποιοῖ· καὶ	γὰρ	καὶ πράττουσα ὅμως θεωρεῖ καὶ
[5, 3, 14]	αὐτὸ δὲ μὴ λέγειν. Καὶ	γὰρ	λέγομεν, ὃ μὴ ἔστιν· ὃ
[5, 3, 2]	τοῦ νοεῖν ἑαυτὸ σκεψόμεθα· εἰ	γὰρ	μηδεμία, ἤδη τοῦτο νοῦς ὁ
[5, 3, 5]	νοοῦν νοήσει ἑαυτό; Ἡ μὲν	γὰρ	νόησις οἷον περιέξει τὸ νοητόν,
[5, 3, 3]	ἐκεῖνος; Ἢ κατ´ ἐκεῖνον· οὐ	γὰρ	νοῦς ἡμεῖς· κατ´ ἐκεῖνο οὖν
[5, 3, 5]	ἂν εἴη ὁ πρῶτος· οὐδὲ	γὰρ	ὁ νοῦς οὗτος δυνάμει οὐδ´
[5, 3, 8]	αὔταρκες πρὸς τὸ ἰδεῖν καὶ	γὰρ	ὃ ὁρᾷ αὐτό ἐστι γιγνωσκόμενον
[5, 3, 12]	πρώτη ἐνέργεια ὁ νοῦς· οὐ	γὰρ	οἷον προυθυμήθη νοῦν γενέσθαι, εἶτα
[5, 3, 13]	ἔσται αὐτῷ τὸ νοεῖν. Κινδυνεύει	γὰρ	ὅλως τὸ νοεῖν πολλῶν εἰς
[5, 3, 13]	λέγει καὶ εἰκότως λέγει, τὸ	γὰρ	ὂν πολύ ἐστιν· ἐπεί, ὅταν
[5, 3, 6]	καὶ ἐπιστρέφων εἰς αὑτόν. Τὰ	γὰρ	ὄντα ὁρῶν ἑαυτὸν ἑώρα καὶ
[5, 3, 10]	οὐσίαν αὐτοῦ ὅρασιν εἶναι· καὶ	γὰρ	ὄντος τινὸς ἄλλου ὅρασιν δεῖ
[5, 3, 8]	ἑνωθεῖσα φωτί, φῶς ὁρᾷ· χρώματα	γὰρ	ὁρᾷ· ἐκεῖ δὲ οὐ δι´
[5, 3, 6]	Ὧι δὲ μὴ πρᾶξις οὐδὲ	γὰρ	ὄρεξις τῷ καθαρῷ νῷ ἀπόντος
[5, 3, 7]	ἀναγκασθήσεται καὶ ἑαυτὸν γινώσκειν. Καὶ	γὰρ	ὅσα ἔχει παρ´ ἐκείνου γνώσεται,
[5, 3, 5]	ταὐτὸν αὐτῷ εἶδεν ἑαυτόν· διαφέρει	γὰρ	οὐδὲν τὸ ὁρῶν πρὸς τὸ
[5, 3, 12]	καὶ τὸ πολύ· ἐπ´ ἀριθμοῦ	γὰρ	παντὸς τὸ ἓν πρῶτον. Ἀλλ´
[5, 3, 17]	ὥσπερ καινὴ ἐπῳδὴ ἄλλη; Ἐπιθέουσα	γὰρ	πᾶσι τοῖς ἀληθέσι καὶ ὧν
[5, 3, 10]	νῦν δὲ πάλιν λέγωμεν οὐ	γὰρ	περὶ τοῦ ἐπιτυχόντος> ἡ σκέψις
[5, 3, 15]	αὐτοῦ ἓν πανταχοῦ εἶναι· καὶ	γὰρ	πλῆθος ὂν ὅμως ἐν τῷ
[5, 3, 12]	ἕως ἐστὶν οὐσία μία; Τὸ	γὰρ	πλῆθος οὐ συνθέσεις, ἀλλ´ αἱ
[5, 3, 8]	ἐν ἄλλῳ, οὐδὲ μένει· εἰκόνι>	γὰρ	προσήκει ἑτέρου> οὖσαν ἐν ἑτέρῳ
[5, 3, 7]	εἰς αὐτὸν ἐν ἑαυτῷ. Ἔδει	γὰρ	πρῶτον ἐν ἑαυτῷ, εἶτα καὶ
[5, 3, 8]	προσειληφέναι, ἴχνος νοῦ ζωῆς· ἐκεῖ	γὰρ	τὰ ἀληθῆ. Ἡ δὲ ἐν
[5, 3, 12]	ἀριθμοῦ μὲν οὕτως φασί· σύνθεσις	γὰρ	τὰ ἑξῆς· ἐπὶ δὲ τῶν
[5, 3, 8]	σώμασι χρῶμα ἢ σχῆμα· πρὶν	γὰρ	ταῦτα εἶναι, ἔστιν ἐκεῖνα· καὶ
[5, 3, 5]	αὐτὸς ἄρα ἑαυτὸν νοήσει· νοήσει	γὰρ	τῇ νοήσει, ὅπερ ἦν αὐτός,
[5, 3, 8]	ταῦτα ποιοῦσιν οὐ ταῦτα· ἀόρατα	γὰρ	τῇ φύσει καὶ ταῦτα, καὶ
[5, 3, 12]	ἄνευ τοῦ τὶ» ἕν· εἰ	γὰρ	τὶ ἕν, οὐκ ἂν αὐτοέν·
[5, 3, 12]	δευτέρᾳ φύσει τὸ γινώσκειν. Ἓν	γάρ	τι καὶ τὸ γινώσκειν· τὸ
[5, 3, 5]	καὶ τὸ νοητὸν ταὐτόν ἐνέργεια	γάρ	τις τὸ νοητόν· οὐ γὰρ
[5, 3, 15]	ἑνός· ἓν ἄρα πολλά. Πᾶν	γὰρ	τὸ μὴ ἓν τῷ ἓν
[5, 3, 1]	ὡς ἀληθῶς νοεῖν αὑτό· οὐ	γὰρ	τὸ πᾶν ἔσται ἐν τῷ
[5, 3, 10]	γὰρ καὶ μαθήσεται νοῆσαν; Πρὸ	γὰρ	τοῦ νοῆσαι ὑπάρχει ὅπερ ἐστὶν
[5, 3, 17]	ψυχὴ ἐξαίφνης φῶς λάβῃ· τοῦτο	γάρ	{τοῦτο τὸ φῶς} παρ´ αὐτοῦ
[5, 3, 11]	καὶ νόησις, ὅτε ἐνόησε· πρὸ	γὰρ	τούτου οὐ νόησις ἦν τὸ
[5, 3, 1]	γνώσει καὶ ἐπιστήμῃ καταστήσεται. Καὶ	γὰρ	τῶν μὲν ἔξω ἡ αἴσθησις,
[5, 3, 6]	τοῦ νοῦ κυριώτερον. Ἡ μὲν	γὰρ	ψυχὴ ἐνόει ἑαυτὴν ὅτι ἄλλου,
[5, 3, 7]	τὸ ἔξω. Κατὰ θάτερα μὲν	γὰρ	ὡμοίωται ὅθεν ἥκει, κατὰ θάτερα
[5, 3, 10]	ἀνάγκη πόλλ´ ἤδη εἶναι· καὶ	γὰρ	ὡς ἕτερα καὶ ὅπῃ ἕτερα
[5, 3, 15]	ποιεῖ ἃ μὴ ἔχει; Οὐ	γὰρ	ὡς ἔτυχε· μηδ´ ἐνθυμηθεὶς ὃ
[5, 3, 15]	ὁ τρόπος τῆς δυνάμεως; Οὐ	γὰρ	ὡς ἡ ὕλη δυνάμει λέγεται,
[5, 3, 13]	αὐτοῦ οὔτε τοῦ ὄντος. Οὐ	γὰρ	ὡς λίθον λέγει τὸ ὄν,
[5, 3, 16]	ταῦτα πρὸς τὸ ἀγαθόν; Τὸ	γὰρ	ὡσαύτως ζητοῦμεν ὂν τῶν ἀγαθῶν.
[5, 3, 17]	αὐτοῦ. Ἀλλὰ δεῖ ἀναβῆναι διά	γε	ἄλλα πολλὰ καὶ ὅτι τούτῳ
[5, 3, 15]	Εἰ οὖν μὴ ταὐτόν, οὐδέ	γε	βέλτιον· τί γὰρ ἂν τοῦ
[5, 3, 6]	εἶναι. Οὐ γὰρ δὴ πρακτικός	γε	οὗτος· ὡς πρὸς τὸ ἔξω
[5, 3, 6]	τοῦ νοῦ. Ἐπεὶ δὲ ἐνταῦθα	γεγενήμεθα	πάλιν αὖ καὶ ἐν ψυχῇ,
[5, 3, 10]	καὶ ἀνόητος, προνοοῦσα οὔπω νοῦ	γεγονότος	καὶ τοῦ θιγγάνοντος οὐ νοοῦντος.
[5, 3, 4]	Ἔστι δὴ νοῦς τις αὐτὸς	γεγονώς,	ὅτε τὰ ἄλλα ἀφεὶς ἑαυτοῦ
[5, 3, 4]	ἐν ἑαυτῷ τὰ πάντα οἷον	γεγραμμένα,	ὡς ἐκεῖ ὁ γράφων καὶ
[5, 3, 12]	οὐ γὰρ οἷον προυθυμήθη νοῦν	γενέσθαι,	εἶτα ἐγένετο νοῦς τῆς προθυμίας
[5, 3, 6]	καὶ ἐν ψυχῇ, πειθώ τινα	γενέσθαι	ζητοῦμεν, οἷον ἐν εἰκόνι τὸ
[5, 3, 11]	ἢ οὐ παρεδέξατο ἐν αὐτῇ	γενέσθαι.	Οὗτος δὲ πολὺς ἐξ ἑνὸς
[5, 3, 8]	τοῦτο δ´ ἐὰν μὴ ἄλλου	γένηται	καὶ ἐν ἄλλῳ, οὐδὲ μένει·
[5, 3, 16]	ὃ μὴ δύναμιν εἰς τὸ	γεννᾶν	ἔχει. Ἐκεῖνα δὲ νῦν λεκτέον,
[5, 3, 12]	μεταξὺ αὐτοῦ τε καὶ τοῦ	γεννηθέντος	νοῦ γενομένης· οὐδ´ αὖ ὅλως
[5, 3, 17]	Ἴσως οὖν χρὴ αὐτὴν ἤδη	γεννῆσαι	ἀίξασαν πρὸς αὐτὸ πληρωθεῖσαν ὠδίνων.
[5, 3, 16]	τὸ πρὸ τούτου τοίνυν τὸ	γεννῆσαν	αὐτὸ οὔτε νοῦς οὔτε κόσμος
[5, 3, 8]	ψυχῇ ἐναργεστέραν, ζωὴν δὲ οὐ	γεννητικήν·	τοὐναντίον γὰρ ἐπέστρεψε πρὸς ἑαυτὴν
[5, 3, 16]	λεκτέον, ὡς, ἐπειδὴ ἐν τοῖς	γεννωμένοις	οὐκ ἔστι πρὸς τὸ ἄνω,
[5, 3, 9]	τις, καταβαίνων καὶ ἐπὶ τὴν	γεννῶσαν	ἴτω μέχρι καὶ ὧν ποιεῖ·
[5, 3, 8]	νομίζων καὶ ἐναργέστερον ἐγγὺς ἂν	γένοιο	φύσεως νοῦ καὶ νοητοῦ. Καὶ
[5, 3, 17]	ἄλλου. Πῶς ἂν οὖν τοῦτο	γένοιτο;	Ἄφελε πάντα.
[5, 3, 9]	νοῦν εἴσεσθαι ὅ τι ἐστί.	Γένοιτο	δ´ ἂν τοῦτο ἴσως καὶ
[5, 3, 17]	λεχθέντων, εἰ πολλάκις τις ἐπᾴδοι,	γένοιτο.	Τίς οὖν ὥσπερ καινὴ ἐπῳδὴ
[5, 3, 9]	νοῦ φῶς τι περὶ αὐτὸν	γενομένη	ἐξήρτηταί τε αὐτοῦ καὶ οὔτε
[5, 3, 8]	ἐν τῷ νῷ αὐτὴν πρῶτον	γενομένην	ἢ παραχωρήσασαν τῷ νῷ τὴν
[5, 3, 12]	τε καὶ τοῦ γεννηθέντος νοῦ	γενομένης·	οὐδ´ αὖ ὅλως προυθυμήθη, οὕτω
[5, 3, 14]	ὥσπερ οἱ ἐνθουσιῶντες καὶ κάτοχοι	γενόμενοι	ἐπὶ τοσοῦτον κἂν εἰδεῖεν, ὅτι
[5, 3, 16]	ὄντως ἁπλοῦν. Ἀλλὰ πῶς τὸ	γενόμενον	ἐξ αὐτοῦ λόγος πολὺς καὶ
[5, 3, 4]	ἄνθρωπον ἔτι, ἀλλὰ παντελῶς ἄλλον	γενόμενον	καὶ συναρπάσαντα ἑαυτὸν εἰς τὸ
[5, 3, 15]	ἐστί, τούτῳ· μὴ γὰρ ἓν	γενόμενον,	κἂν ἐκ πολλῶν ᾖ, οὔπω
[5, 3, 13]	τὸ αὔταρκες ἱκανὸν ἐξ ἁπάντων	γενόμενον,	συνὸν ἑαυτῷ, καὶ εἰς αὐτὸ
[5, 3, 7]	μαθών, καὶ ἑαυτὸν γνώσεται ἐκεῖθεν	γενόμενος	καὶ ἃ δύναται κομισάμενος· εἰ
[5, 3, 11]	νοῦς, ἀεὶ δὲ ἐνδιάμενος καὶ	γενόμενος	καὶ νοῦς καὶ οὐσία καὶ
[5, 3, 9]	ἂν εἰς ἡμᾶς καὶ ἐπὶ	γῆν	ἥκῃ· ἀλλὰ πᾶν καὶ τὸ
[5, 3, 8]	προσήκει ἑτέρου> οὖσαν ἐν ἑτέρῳ	γίγνεσθαι>	εἰ μὴ εἴη ἐκείνου ἐξηρτημένη·
[5, 3, 8]	ὅταν νοῇ, θεοειδῆ καὶ νοοειδῆ	γίγνεσθαι·	καὶ ἐάν τις αὐτὴν ἀπαιτῇ
[5, 3, 2]	καὶ εἰς ἑαυτὸν στρέφεται καὶ	γιγνώσκει	ἑαυτόν; Ἢ ἐπὶ τὸν νοῦν
[5, 3, 1]	ἃ μὲν αὐτοῦ γνώσεται ὅτι	γιγνώσκει,	τίς δὲ ὢν γινώσκει οὐκέτι;
[5, 3, 6]	νοῦ αὐτὸ ἴσχειν. Τούτῳ τοίνυν	γιγνώσκειν	προσήκει, ὡς καὶ αὐτῷ ὅσα
[5, 3, 8]	γὰρ ὃ ὁρᾷ αὐτό ἐστι	γιγνωσκόμενον	καὶ παρ´ ἡμῶν αὐτῷ ἐκείνῳ,
[5, 3, 8]	τὴν γνῶσιν αὐτοῦ δι´ αὐτοῦ	γίνεσθαι·	ἢ πόθεν ἂν ἔσχομεν λέγειν
[5, 3, 4]	τῇ δυνάμει ᾗ καὶ ἐκεῖνο	γινόμενοι,	ὡς τὸν γινώσκοντα ἑαυτὸν διττὸν
[5, 3, 4]	ἑαυτὸν κατὰ τὸν νοῦν ἐκεῖνον	γινόμενον·	κἀκείνῳ ἑαυτὸν νοεῖν αὖ οὐχ
[5, 3, 3]	τί ἐστιν; Ἆρα αὐτοὺς ἐκεῖνο	γινομένους,	καὶ φθεγγομένους ὡς ἐκεῖνος; Ἢ
[5, 3, 6]	Ὄντων δὲ ἢ ἄνωθεν αὐτῷ	γινομένων	ἐκεῖθεν, ὅθεν περ καὶ αὐτό,
[5, 3, 2]	τῶν ἔνδον ἐν τῷ σώματι	γινομένων	συναίσθησις εἴη, ἀλλὰ τῶν ἔξω
[5, 3, 6]	ὡς καὶ αὐτῷ ὅσα ὁρᾷ	γινώσκει	καὶ οἶδεν ἃ λέγει. Καὶ
[5, 3, 1]	ὅτι γιγνώσκει, τίς δὲ ὢν	γινώσκει	οὐκέτι; Ἢ καὶ τὰ ἑαυτοῦ
[5, 3, 1]	ἆρα οὕτω γνώσεται ἑαυτόν, ὅτι	γινώσκει	ταῦτα μόνον, τίς δὲ ὢν
[5, 3, 12]	ὥσπερ οὐδενός, οὕτως οὐδὲ τοῦ	γινώσκειν·	ἀλλ´ ἔστιν ἐν δευτέρᾳ φύσει
[5, 3, 7]	ἄν. Ἀλλ´ εἰ τὸν θεὸν	γινώσκειν	αὐτόν τις ὁμολογήσει, καὶ ταύτῃ
[5, 3, 6]	αὐτῷ ἴχνεσιν ἐφαρμόττοντι οὕτω τοι	γινώσκειν	ἑαυτό. Μεταθέτω τοίνυν καὶ ἐπὶ
[5, 3, 6]	εἴπερ τὸ πᾶν πρακτικὸς εἴη,	γινώσκειν	ἑαυτόν. Ὧι δὲ μὴ πρᾶξις
[5, 3, 12]	ἔστιν ἐν δευτέρᾳ φύσει τὸ	γινώσκειν.	Ἓν γάρ τι καὶ τὸ
[5, 3, 7]	ταύτῃ συγχωρεῖν ἀναγκασθήσεται καὶ ἑαυτὸν	γινώσκειν.	Καὶ γὰρ ὅσα ἔχει παρ´
[5, 3, 12]	Ἓν γάρ τι καὶ τὸ	γινώσκειν·	τὸ δέ ἐστιν ἄνευ τοῦ
[5, 3, 6]	εἰ αὐτὸ εἴη ἃ λέγει,	γινώσκοι	ἂν ἑαυτὸ οὕτω. Ὄντων δὲ
[5, 3, 4]	ἰδεῖν καὶ αἰσθάνεσθαι παρόντος. Καὶ	γινώσκομεν	δὲ αὑτοὺς τῷ τῷ τοιούτῳ
[5, 3, 12]	τυφλὸν εἶναι, ἀλλ´ ὁρῶν καὶ	γινῶσκον	ἑαυτὸ καὶ πρῶτον γινῶσκον. Τὸ
[5, 3, 2]	γνῶσιν ἑαυτῆς, καὶ τί τὸ	γινῶσκον	ἐν αὐτῇ καὶ ὅπως. Τὸ
[5, 3, 12]	καὶ γινῶσκον ἑαυτὸ καὶ πρῶτον	γινῶσκον.	Τὸ δὲ ὥσπερ ἐπέκεινα νοῦ,
[5, 3, 4]	καὶ ἐκεῖνο γινόμενοι, ὡς τὸν	γινώσκοντα	ἑαυτὸν διττὸν εἶναι, τὸ μὲν
[5, 3, 4]	τὸν δὲ ὑπεράνω τούτου, τὸν	γινώσκοντα	ἑαυτὸν κατὰ τὸν νοῦν ἐκεῖνον
[5, 3, 4]	ἄλλῃ δυνάμει προσχρησάμενοι νοῦν αὖ	γινώσκοντα	ἑαυτὸν κατοψόμεθα ἢ ἐκεῖνον μεταλαβόντες,
[5, 3, 4]	ἑαυτὸν διττὸν εἶναι, τὸ μὲν	γινώσκοντα	τῆς διανοίας τῆς ψυχικῆς φύσιν,
[5, 3, 4]	{ἢ} κατὰ τὴν δύναμιν τὴν	γινώσκουσαν	τὸ τοιοῦτον μαθόντες αὐτῇ τῇ
[5, 3, 8]	ὁ τέλεος καὶ πᾶς, ὁ	γινώσκων	πρώτως ἑαυτόν, ἐν τῷ νῷ
[5, 3, 5]	τῷ θεωρουμένῳ τὸ θεωρεῖν. Ἢ	γνοὺς	ἑαυτὸν οὕτω θεωρούμενον, ἀλλ´ οὐ
[5, 3, 11]	ἐξ ἑνὸς ἐγένετο, καὶ οὕτως	γνοὺς	εἶδεν αὐτό, καὶ τότε ἐγένετο
[5, 3, 7]	ἐκεῖνος. Ταῦτα δὲ μαθὼν καὶ	γνοὺς	καὶ ταύτῃ ἑαυτὸν γνώσεται· καὶ
[5, 3, 1]	ἔχει, ἑαυτοῦ δὲ μὴ ἐν	γνώσει	καὶ ἐπιστήμῃ καταστήσεται. Καὶ γὰρ
[5, 3, 14]	Ἤ, εἰ μὴ ἔχομεν τῇ	γνώσει,	καὶ παντελῶς οὐκ ἔχομεν; Ἀλλ´
[5, 3, 1]	μόνον, τίς δὲ ὢν οὐ	γνώσεται,	ἀλλ´ ἃ μὲν αὐτοῦ γνώσεται
[5, 3, 1]	ὅσα δὲ νοητά, νοῦς δηλονότι	γνώσεται.	Ἆρ´ οὖν αὐτὰ μόνον ἢ
[5, 3, 5]	ὥστε οὐ πάντα οὐδὲ ὅλον	γνώσεται	ἑαυτόν· ὃν γὰρ εἶδε, θεωρούμενον,
[5, 3, 1]	ταῦτα γνώσεται; Καὶ ἆρα οὕτω	γνώσεται	ἑαυτόν, ὅτι γινώσκει ταῦτα μόνον,
[5, 3, 7]	δυνάμεις αὐτοῦ μαθών, καὶ ἑαυτὸν	γνώσεται	ἐκεῖθεν γενόμενος καὶ ἃ δύναται
[5, 3, 7]	γὰρ ὅσα ἔχει παρ´ ἐκείνου	γνώσεται,	καὶ ἃ ἔδωκε, καὶ ἃ
[5, 3, 1]	ἢ καὶ ἑαυτόν, ὃς ταῦτα	γνώσεται;	Καὶ ἆρα οὕτω γνώσεται ἑαυτόν,
[5, 3, 7]	καὶ γνοὺς καὶ ταύτῃ ἑαυτὸν	γνώσεται·	καὶ γὰρ ἕν τι τῶν
[5, 3, 7]	αὐτός. Εἰ μὲν οὖν κἀκεῖνο	γνώσεται	κατὰ τὰς δυνάμεις αὐτοῦ μαθών,
[5, 3, 5]	τῷ θεωρεῖσθαι; Εἶτα πῶς ἑαυτὸν	γνώσεται	ὁ θεωρῶν ἐν τῷ θεωρουμένῳ
[5, 3, 1]	γνώσεται, ἀλλ´ ἃ μὲν αὐτοῦ	γνώσεται	ὅτι γιγνώσκει, τίς δὲ ὢν
[5, 3, 12]	ἐπέκεινα νοῦ, οὕτως καὶ ἐπέκεινα	γνώσεως,	οὐδὲν δεόμενον ὥσπερ οὐδενός, οὕτως
[5, 3, 8]	ὡς καὶ παρ´ ἡμῶν τὴν	γνῶσιν	αὐτοῦ δι´ αὐτοῦ γίνεσθαι· ἢ
[5, 3, 2]	ψυχῆς ζητητέον, εἰ δοτέον αὐτῇ	γνῶσιν	ἑαυτῆς, καὶ τί τὸ γινῶσκον
[5, 3, 6]	εἴη) ἀνάγκη συνεῖναι αὐτῷ τὴν	γνῶσιν	ἑαυτοῦ— καὶ ὅτι ἐν αὐτῷ
[5, 3, 1]	ἄτοπον, εἰ τῶν μὲν ἄλλων	γνῶσιν	ἔχει, ἑαυτοῦ δὲ μὴ ἐν
[5, 3, 1]	ὁ δὲ νοῦς, εἰ τούτων	γνῶσιν	ἔχει ἢ μή, σκέψασθαι προσήκει·
[5, 3, 2]	ἐπὶ τὸν νοῦν ἀνενεκτέον τοῦτο.	Γνῶσιν	μὲν γὰρ ἑαυτοῦ τούτῳ τῷ
[5, 3, 14]	οὐ μὴν αὐτὸ λέγομεν οὐδὲ	γνῶσιν	οὐδὲ νόησιν ἔχομεν αὐτοῦ. Πῶς
[5, 3, 13]	γὰρ αὐτὸ ποιοῦμεν γνωστὸν καὶ	γνῶσιν	ποιοῦντες καὶ διδόντες νοεῖν δεῖσθαι
[5, 3, 6]	καὶ ἀναγκαίαν {αὐτοῦ} τὴν ἑαυτοῦ	γνῶσιν·	τίς γὰρ ἂν καὶ ἡ
[5, 3, 6]	ἂν τῶν μὲν ἔξω τις	γνῶσις,	ἀνάγκη δὲ οὐκ ἔνεστιν, εἴπερ
[5, 3, 10]	αὖ πόθος τις καὶ ἡ	γνῶσίς	ἐστι καὶ οἷον ζητήσαντος εὕρεσις.
[5, 3, 4]	ἐκείνου, οὕτω νοῦν καὶ αὑτοὺς	γνωσόμεθα;	Ἢ ἀναγκαῖον οὕτως, εἴπερ γνωσόμεθα,
[5, 3, 4]	γνωσόμεθα; Ἢ ἀναγκαῖον οὕτως, εἴπερ	γνωσόμεθα,	ὅ τί ποτ´ ἐστὶ τὸ
[5, 3, 13]	τἀναντία. Πολὺ γὰρ αὐτὸ ποιοῦμεν	γνωστὸν	καὶ γνῶσιν ποιοῦντες καὶ διδόντες
[5, 3, 4]	δὲ διχῶς, ἢ τοῖς οἷον	γράμμασιν	ὥσπερ νόμοις ἐν ἡμῖν γραφεῖσιν,
[5, 3, 4]	γράμμασιν ὥσπερ νόμοις ἐν ἡμῖν	γραφεῖσιν,	ἢ οἷον πληρωθέντες αὐτοῦ ἢ
[5, 3, 4]	οἷον γεγραμμένα, ὡς ἐκεῖ ὁ	γράφων	καὶ ὁ γράψας, ἆρ´ οὖν
[5, 3, 4]	ἐκεῖ ὁ γράφων καὶ ὁ	γράψας,	ἆρ´ οὖν στήσεται μέχρι τούτων

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 14/05/2010