Ennéade, livre, chap.
[5, 3, 16]	ἐν ἐκείνῳ ὄντος, καθὸ τοῦτο	ζῇ,	καὶ τὸν νοῦν τὸν ἐν
[5, 3, 16]	Εἰ οὖν ἀγαπητὸν τούτῳ τὸ	ζῆν,	δῆλον ὅτι οὐδὲν ζητεῖ· ἔοικε
[5, 3, 16]	ἤδη παρόντων τούτῳ ἀγαπητὸν τὸ	ζῆν	καὶ δὴ οὕτω παρόντων, οὐχ
[5, 3, 5]	χωρὶς οὐδ´ αὖ ἐπακτὸν τὸ	ζῆν	οὐδὲ τὸ νοεῖν ἄλλῳ ὄντι,
[5, 3, 16]	βέλτιον ἀποστῆναι. Ἆρ´ οὖν τὸ	ζῆν	ὡσαύτως μένοντα ἐπὶ τούτου ἑκουσίως;
[5, 3, 4]	τι βέλτιον αὐτοῦ, ὃ οὐ	ζητεῖ,	ἀλλ´ ἔχει πάντως δήπου; Ἀλλ´
[5, 3, 16]	Αὐτάρκης οὖν ἑαυτῷ καὶ οὐδὲν	ζητεῖ·	εἰ δὲ μηδὲν ζητεῖ, ἔχει
[5, 3, 13]	αὐτό τί ἐστι καὶ οὐδὲν	ζητεῖ·	εἰ δὲ τοῦ ἔξω ἔσται
[5, 3, 16]	τὸ ζῆν, δῆλον ὅτι οὐδὲν	ζητεῖ·	ἔοικε τοίνυν διὰ τοῦτο τὸ
[5, 3, 16]	οὐδὲν ζητεῖ· εἰ δὲ μηδὲν	ζητεῖ,	ἔχει ἐν ἑαυτῷ ὃ ἐζήτησεν
[5, 3, 10]	πρὸς αὐτὸ μένει, καὶ οὐδὲν	ζητεῖ	περὶ αὐτοῦ, ὃ δ´ ἐξελίττει
[5, 3, 8]	τὸ μὲν νοητὸν οὐδὲ δεῖ	ζητεῖν,	οἷον τὸ ἐπὶ τοῖς σώμασι
[5, 3, 15]	τις δοίη καίτοι καὶ τοῦτο	ζητηθείη	ἄν, πῶς ἐκ τοῦ πάντη
[5, 3, 10]	ἡ γνῶσίς ἐστι καὶ οἷον	ζητήσαντος	εὕρεσις. Τὸ τοίνυν διάφορον πάντη
[5, 3, 2]	καὶ ὅπῃ διοίσει τοῦ ἐπάνω	ζητήσομεν,	μὴ δὲ διδόντες ἐπ´ ἐκεῖνον
[5, 3, 15]	δὲ τοῦ μετ´ αὐτὸ ἔτι	ζητητέα.	~Ὅτι μὲν οὖν δεῖ τι
[5, 3, 2]	σκεπτέον. ~Πρότερον δὲ περὶ ψυχῆς	ζητητέον,	εἰ δοτέον αὐτῇ γνῶσιν ἑαυτῆς,
[5, 3, 2]	πῶς τὴν σύνεσιν ἴσχει, πρῶτον	ζητητέον.	~Ἡ μὲν γὰρ αἴσθησις εἶδεν
[5, 3, 6]	ἡ δὲ πειθὼ ἐν ψυχῇ.	Ζητοῦμεν	δή, ὡς ἔοικεν, ἡμεῖς πεισθῆναι
[5, 3, 6]	ἐν ψυχῇ, πειθώ τινα γενέσθαι	ζητοῦμεν,	οἷον ἐν εἰκόνι τὸ ἀρχέτυπον
[5, 3, 16]	τὸ ἀγαθόν; Τὸ γὰρ ὡσαύτως	ζητοῦμεν	ὂν τῶν ἀγαθῶν. Ἢ πρότερον
[5, 3, 1]	νενοηκότος, ἔσται τε οὐ τὸ	ζητούμενον	τὸ αὐτὸ ἑαυτό, ἀλλ´ ἄλλο
[5, 3, 9]	ἡμῖν ἡ ζωὴ καὶ πολλαὶ	ζωαί,	ἐκεῖνος δὲ οὐδὲν δεῖται ἄλλης
[5, 3, 6]	τίς γὰρ ἂν καὶ ἡ	ζωὴ	αὐτοῦ εἴη πράξεως ἀπηλλαγμένῳ καὶ
[5, 3, 16]	ἡ πᾶσα ζωὴ τούτῳ καὶ	ζωὴ	ἐναργής, καὶ τελεία πᾶσα ἐν
[5, 3, 8]	Ἡ δὲ ἐν τῷ νῷ	ζωὴ	καὶ ἐνέργεια τὸ πρῶτον φῶς
[5, 3, 9]	αὐτόν· μεμέρισται γὰρ ἡμῖν ἡ	ζωὴ	καὶ πολλαὶ ζωαί, ἐκεῖνος δὲ
[5, 3, 16]	Εἰ δὲ ἔστιν ἐκεῖνο, δηλονότι	ζωὴ	πρὸς ἐκεῖνο τούτῳ ἐξημμένη ἐκείνου
[5, 3, 16]	αὐτοῦ. Εἰ δ´ ἡ πᾶσα	ζωὴ	τούτῳ καὶ ζωὴ ἐναργής, καὶ
[5, 3, 8]	ζωὴν ἔδωκε τῇ ψυχῇ ἐναργεστέραν,	ζωὴν	δὲ οὐ γεννητικήν· τοὐναντίον γὰρ
[5, 3, 8]	γὰρ αὖ καὶ ἐπιλαμφθὲν τοῦτο	ζωὴν	ἔδωκε τῇ ψυχῇ ἐναργεστέραν, ζωὴν
[5, 3, 8]	εἶναι ἐκείνου, ὡς τὴν αὐτῆς	ζωὴν	ἴνδαλμα καὶ ὁμοίωμα εἶναι ἐκείνου,
[5, 3, 16]	ἢ τοιοῦτον ὄν, ὃ δὴ	ζωὴν	καὶ νοῦν εἴπομεν, ἢ ἄλλο
[5, 3, 8]	ὁρατά, ἀλλὰ τοὐναντίον. Λείπεται τοίνυν	ζωὴν	νοερὰν προσειληφέναι, ἴχνος νοῦ ζωῆς·
[5, 3, 16]	ἐπιστρέψει πρὸς ἐκεῖνο καὶ τὴν	ζωὴν	τὴν ἐν αὐτῷ, μίμημά τι
[5, 3, 16]	αὐτοῦ ἀρχή. Δεῖ τοίνυν ἐκεῖνο	ζωῆς	εἶναι κρεῖσσον καὶ νοῦ· οὕτω
[5, 3, 8]	ζωὴν νοερὰν προσειληφέναι, ἴχνος νοῦ	ζωῆς·	ἐκεῖ γὰρ τὰ ἀληθῆ. Ἡ
[5, 3, 17]	τοῦτο. ~Τί οὖν ἐστι κρεῖττον	ζωῆς	ἐμφρονεστάτου καὶ ἀπταίστου καὶ ἀναμαρτήτου
[5, 3, 9]	ἐκεῖνος δὲ οὐδὲν δεῖται ἄλλης	ζωῆς	ἢ ἄλλων, ἀλλ´ ἃς παρέχει
[5, 3, 15]	ἕκαστον τῶν ἐξ αὐτοῦ, ἕως	ζωῆς	μετέχει, ἓν πολλά· ἀδυνατεῖ γὰρ
[5, 3, 16]	νοῦς, καὶ οὐδὲν αὐτῷ οὔτε	ζωῆς	οὔτε νοῦ ἀποστατεῖ. Αὐτάρκης οὖν
[5, 3, 17]	καὶ νοῦ πάντα ἔχοντος καὶ	ζωῆς	πάσης καὶ νοῦ παντός; Ἐὰν
[5, 3, 5]	δύναμις οὐδέ γ´ ἀνόητον οὐδὲ	ζωῆς	χωρὶς οὐδ´ αὖ ἐπακτὸν τὸ
[5, 3, 16]	ἐξ ἐκείνου καὶ πρὸς ἐκεῖνο	ζῶσα·	ἐκεῖνο γὰρ αὐτοῦ ἀρχή. Δεῖ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 14/05/2010