| Chapitre |
| [13] |
ἀπολογεῖσθαι
χρεὼν
ὧδέ
πως
λέγοντα·
|
ὦ |
δαιμόνιε
καὶ
τέχνης
ἀληθῶς
γενναίας |
| [8] |
παίζων
ὧδέ
πως·
Τί
ποτε,
|
ὦ |
σοφώτατε
ῥῆτορ
ἢ
στρατηγὲ
ἢ |
| [15] |
ἄχαρι
καὶ
εἰς
ὑμᾶς
ἀπομνημονεῦσαι,
|
ᾧ |
μοι
δοκῶ
καὶ
αὐτὸς
σφόδρα |
| [1] |
ἀρχαῖον
ἐκεῖνον
μόνον,
ἀλλὰ
καὶ
|
ᾧ
|
συνεστράτευτο
ἐπὶ
βασιλέα,
καὶ
τοὺς |
| [16] |
σμινύην,
καὶ
τέλος
ἤδη
κάλαμον,
|
ᾧ |
χρῆν
προσδεδέσθαι
καὶ
ἐπικεῖσθαι
τὴν |
| [13] |
Πρὸς
δὴ
τοῦτον
ἀπολογεῖσθαι
χρεὼν
|
ὧδέ |
πως
λέγοντα·
ὦ
δαιμόνιε
καὶ |
| [8] |
οὖν
ἔροιτο
τὸν
Ὀδυσσέα
παίζων
|
ὧδέ |
πως·
Τί
ποτε,
ὦ
σοφώτατε
|
| [17] |
τό
τε
ἐν
Βαβυλῶνι
τεῖχος
|
ᾠκοδόμει |
πεντακοσίων
σταδίων
μικρὸν
ἀποδέον,
καὶ
|
| [17] |
Βαβυλῶνος
ποταμὸν
ῥέοντα,
βασίλειά
τε
|
ᾠκοδόμησεν |
ὑπὸ
γῆς
πάγκαλα
καὶ
μεθῆκεν |
| [14] |
ἡμέρας
κατ´
ἐμαυτὸν
ἐπισκοπούμενος,
σύννους
|
ὢν |
ἀεὶ
καὶ
σκυθρωπός.
Ὁ
γενναῖος |
| [11] |
καὶ
αὐτῆς
ταύτης
ξυμπροθυμουμένης,
ὑπὲρ
|
ὧν |
ἄν
τις
κολακεύων
ἅπαντα
ἀφείη |
| [16] |
ἄλλου
του
μεταδιδόντα
τούτοις
ὑφ´
|
ὧν |
αὐτῷ
διεσώθη
ἀπολλύμενα
ἂν
ἄλλως |
| [1] |
ἡ
εὐφημία
οὔτε
τοῖς
ὑπὲρ
|
ὧν
|
γέγονεν
οὔτε
αὖ
τοῖς
ἄλλοις, |
| [16] |
ψαύωσι
τῆς
βώλου,
τυχόντα
δὲ
|
ὧν |
ἐδεῖτο,
μόνον
ἐμπίπλασθαι
τοῦ
Διονύσου |
| [15] |
καὶ
ἀφομοιοῦν
πρὸς
τοὺς
λόγους·
|
ὧν |
εἰ
μὴ
πάμπληθες
ἀπολειφθείη,
τυγχάνοι |
| [16] |
ἀκηκόαμεν;
ἐρομένου
γάρ
τινος,
ὑπὲρ
|
ὧν |
ἔμαθεν
ὁπόσον
τινὰ
χρὴ
καταβαλεῖν
|
| [16] |
θέρους
φανέντος
μάλα
γενναίως
ἐπιλαθόμενον
|
ὧν |
εὖ
πάθοι,
οὔτε
τοῦ
γάλακτος |
| [1] |
εἶναι
ἐχρῆν,
ἢ
συνιέντες
ἐπιλήσμονες
|
ὧν |
ἐχρῆν
εἰς
ἅπαντα
μεμνῆσθαι
τὸν |
| [2] |
δὲ
αὐτῷ
καὶ
διδάσκαλον
γενομένην
|
ὧν |
ἐχρῆν
εἴσω
παρελθόντα
δρᾶν
καὶ
|
| [8] |
τε
καὶ
ἰδέα
φιλίας
ἔστον,
|
ὧν |
ἥδε
κατ´
ἴσον
ἀρυσαμένη,
βουλευμάτων |
| [8] |
ὧν
τε
εἶδε
θεαμάτων
καὶ
|
ὧν |
ἤκουσεν
ἀκουσμάτων,
ἵνα
καὶ
μετόπισθε |
| [1] |
οὐ
συνιέντες
ἀναίσθητοι
λίαν
εἰσὶν
|
ὧν |
οὐδαμῶς
ἀναίσθητον
εἶναι
ἐχρῆν,
ἢ |
| [16] |
οὐδὲ
τοῦ
γλεύκους
μεταδιδόντα
τούτοις
|
ὧν |
πρὸς
τὴν
γεωργίαν
ἔτυχε
προθύμων. |
| [8] |
πεποίηκεν
αὐτῷ
παραινοῦσαν
μεμνῆσθαι
πάντων
|
ὧν |
τε
εἶδε
θεαμάτων
καὶ
ὧν |
| [12] |
ἔργα
πολλῆς
ἄξια
χάριτος,
ὑπὲρ
|
ὧν |
τὸν
ἅπαντα
χρόνον
εὔνουν
ἐμαυτὸν |
| [3] |
κατέλαβε.
Μακεδόνες
δὲ
ἁπάντων
ἦρχον,
|
ὧν |
ὑπ´
ἐκείνῳ
κτησάμενοι
πόλεων
καὶ |
| [7] |
δὲ
ἐκείνης
ὑπερεώρων
καὶ
οὐδεμίαν
|
ὤραν |
ἐποιοῦντο
τῆς
μουσικῆς·
εἰ
δὴ |
| [5] |
ὀρθήν,
σύνεσιν
ἐμμελῆ,
ἀκμὴν
καὶ
|
ὥραν |
σώματος
καὶ
κάλλος
τοσοῦτον,
ὥστε |
| [3] |
Ἴστρον
καὶ
πρὸς
ἑσπέραν
τὸ
|
Ὠρικὸν |
ἔθνος·
ὁ
τούτου
δὲ
αὖ |
| [3] |
πρῶτος
ἀνθρώπων
τὸν
ἥλιον
προσεκύνει,
|
ὡρμημένον |
δὲ
αὐτὸν
ἐπὶ
τὴν
Εὐρώπην, |
| [11] |
εἶναι
χάριτος
ὁμολογῶ
τῇδε,
σφόδρα
|
ὥρμησθε |
ἀκούειν,
ἐγὼ
δὲ
οὐκ
ἀποκρύψομαι. |
| [1] |
Οὐδὲ
γὰρ
τοῦτο
ἔνεστιν
εἰπεῖν,
|
ὡς |
ἀνωφελὲς
χρῆμα
ἡ
εὐφημία
οὔτε |
| [8] |
μακρόν
τινα
τοῦτον
ᾄδοντες,
οὔτε
|
ὡς |
ἀπήντων
οἱ
δῆμοι
δεξιούμενοι
καὶ |
| [17] |
μικρὰ
καὶ
φαῦλα
πράγματα
ἀναδεξάμενος
|
ὡς |
δή
τι
σεμνὸν
ὑμῖν
ἀπαγγέλλω· |
| [3] |
τὸ
περὶ
τῶν
Μουσῶν
λεγόμενον,
|
ὡς |
εἶεν
δήπουθεν
ἐκ
τῆς
Πιερίας, |
| [12] |
μὲν
αὐτῇ
καὶ
πρώτῳ
γε,
|
ὡς |
εἰκός,
βασιλεῖ
πολλὰ
καὶ
ἀγαθὰ
|
| [19] |
ἄλλως
ὑποπτεύσει.
Ἐξῆν
δὴ
οὖν,
|
ὡς |
εἰκός,
διηγουμένῳ
ταῦτα
τοῦ
δήμου
|
| [2] |
τὴν
αὐτὴν
ἐκείνῃ,
πατρίδος
τε,
|
ὡς |
εἰκός,
καὶ
πατέρων
μνημονεύοντα,
καὶ
|
| [14] |
πλέα
καὶ
σεμνότητος
ἐκ
μικρῶν,
|
ὡς |
εἰκός,
καὶ
φαύλων
τῶν
πρόσθεν, |
| [12] |
καὶ
ἐμοὶ
πάλαι
μὲν
ἦν,
|
ὡς |
εἰκός,
ποθεινόν,
καὶ
ὑπάρξαι
μοι
|
| [9] |
δοκεῖν
εἶναι
συκοφάντην,
τὸν
δέ,
|
ὡς |
εἰκός,
τοῦ
δοκεῖν
ἔνοχον
εἶναι |
| [19] |
καὶ
τῶν
ἀναλωμάτων
τὸ
μέγεθος,
|
ὡς |
ἐλευθέριον
καὶ
μεγαλοπρεπές,
καὶ
τῆς |
| [17] |
δὴ
ταύτης
πολὺς
μὲν
λόγος,
|
ὡς
|
ἐναυμάχει
ναυσὶ
τρισχιλίαις,
καὶ
πεζῇ |
| [3] |
χρὴ
διὰ
μειζόνων
τεκμηρίων
δηλοῦν
|
ὡς
|
ἔνδοξος
μὲν
ἡ
Μακεδονία
καὶ |
| [2] |
μεγαλόφρονα
καὶ
ἐλευθέριον,
καὶ
πάντα
|
ὡς |
ἔπος
εἰπεῖν
ὑπάρχειν
ἐκείνῃ
οἰόμενοι
|
| [17] |
ζηλοῦντας
καὶ
δι´
αἰτίας
ἄγουσιν
|
ὡς |
καθαιροῦντας
τὴν
τῶν
λόγων
ἰσχύν. |
| [2] |
αὐτὴ
δεύεται
ἐσθλοῦ
λέγων,
καὶ
|
ὡς |
κρίνειν
εὖ
ἠπίστατο
οἷσίν
τ´ |
| [19] |
περὶ
τῶν
ἄλλων
σιωπὴν
ὑποπτεύσειεν
|
ὡς |
ματαίαν
οὖσαν
προσποίησιν
καὶ
ἀλαζονείαν
|
| [17] |
τοσαύτης
χώρας
ἀθροίζεσθαι,
γενέσθαι
δοκοῦσιν,
|
ὡς |
μεγάλων
αἰτίας
ὑμνοῦσι
πράξεων.
Ὅστις |
| [9] |
πλεῖστα
ἐξαριθμησαίμην
καθ´
ἕκαστα
ἀπαγγέλλων,
|
ὡς |
ὅδε
μὲν
τὸν
πατρῷον
δι´ |
| [9] |
μάλα
ὅτι
μηδὲν
ψεῦδός
φημι,
|
ὡς |
οὐδὲ
ἐφ´
ἑνὸς
ἀνδρὸς
ἢ |
| [11] |
τῶν
λόγων
διαταράττησθε,
ὄμνυμι
ὑμῖν
|
ὡς |
οὐδὲν
ψεῦδος
οὐδὲ
πλάσμα
ἐρῶ· |
| [13] |
Ἑλλάδος
ὑπήκουον,
ἆρα
ἐνταῦθα
κατέλιπεν,
|
ὡς |
οὐκέτι
πολλῆς
βοηθείας,
ἅτε
οὐδενὸς |
| [2] |
νυμφίου,
ἔγημέ
τε
καὶ
ἐτίμησεν
|
ὡς |
οὔτις
ἐπὶ
χθονὶ
τίεται
ἄλλη, |
| [1] |
Ἐπαίνων
δὲ
ζηλωτὸν
μὲν
ἀκροατὰς
|
ὡς |
πλείστους
εὑρεῖν,
ἀγαπητὸν
δὲ
οἶμαι |
| [8] |
καὶ
ἀγαπᾶν
αὑτὴν
ὑπερορῶντα
μέν,
|
ὡς |
φασί,
δαιμονίων
γάμων,
ἀτιμάζοντα
δὲ |
| [8] |
ἑτέραν
ἐκτελεῖν
οὔτι
τῆς
πρόσθεν,
|
ὥς |
γε
τὸ
εἰκός,
ἀπονωτέραν
οὐδὲ |
| [1] |
εὖ
παθόντες
περὶ
τοὺς
εὐεργέτας
|
ὦσιν |
ἀχάριστοι·
ἔστι
δὲ
οὐχ
οὗτος |
| [1] |
θηρία
ὀργίλον
καὶ
ὀξὺ
βλέπουσιν·
|
ὥσπερ |
δὲ
ἀνάλωμα
πολυτελὲς
φεύγοντες
τὸν
|
| [14] |
ὄψιν
ἐκείνης
ἦλθον,
ἐδόκουν
μὲν
|
ὥσπερ |
ἐν
ἱερῷ
καθιδρυμένον
ἄγαλμα
σωφροσύνης |
| [5] |
κοινωνίαν
βασιλέως,
πάντα
δὲ
ἅμα,
|
ὥσπερ |
θεοῦ
τινος
ἀγαθῷ
βασιλεῖ
καλὴν |
| [10] |
Καὶ
γὰρ
εἴ
τῳ
δοκοῦσιν,
|
ὥσπερ |
οὖν
ἀληθές,
δι´
αὑτοὺς
τίμιοι, |
| [8] |
γήμαντα
διέθηκεν
οὕτως
περὶ
αὑτήν,
|
ὥσπερ |
οὖν
ἄξιον
γυναῖκα
καλὴν
καὶ |
| [17] |
ἐπιθυμῶν,
τοῦτο
δέ,
εἴπερ
ἦν,
|
ὥσπερ |
οὖν
φασι,
σεμνότατον,
ὀλιγώρως
οὕτω |
| [1] |
δέῃ
λοιδορῆσαί
που
καὶ
δακεῖν,
|
ὥσπερ |
τὰ
θηρία
ὀργίλον
καὶ
ὀξὺ
|
| [5] |
ὥραν
σώματος
καὶ
κάλλος
τοσοῦτον,
|
ὥστε |
ἀποκρύπτεσθαι
τὰς
ἄλλας
παρθένους,
καθάπερ |
| [2] |
μειζόνων
εἰκόνων
καὶ
ἀποδείξεων
ἐναργεστέρων,
|
ὥστε |
ἀποφυγεῖν
τὴν
ἐκ
τοῦ
κολακεύειν |
| [8] |
ἄξιον
γυναῖκα
καλὴν
καὶ
γενναίαν·
|
ὥστε |
ἔγωγε
τῆς
Πηνελόπης
πολλὰ
καὶ |
| [11] |
τις
κολακεύων
ἅπαντα
ἀφείη
ῥήματα,
|
ὥστε, |
εἰ
μὲν
πρὸ
τούτων
ἔλεγον, |
| [15] |
ταχίστην
ψυχαγωγούμενος,
ἔδωκεν
ἀθρόως
τοσαύτας,
|
ὥστε |
ἐμοῦ
μὲν
ἀποπλῆσαι
τὴν
ἐπιθυμίαν |
| [8] |
πρὸς
συγγνώμην
τὴν
δίκην
τρέπει·
|
ὥστε |
οὐκ
ἄν
τις
εἰπεῖν
ἔχοι |
| [3] |
καὶ
ταῖς
ἄλλαις
ἀρεταῖς
ὑπερβαλλόμενος,
|
ὥστε |
οὐκ
ἄξιον
αὑτῷ
ζῆν
ὑπελάμβανεν |
| [6] |
ἐπὶ
σωφροσύνῃ
κλέος
αὑτῇ
εἰργάσατο,
|
ὥστε |
τῇ
μὲν
Πηνελόπῃ,
περιόντος
ἔτι |
| [2] |
μνημονεύοντα,
καὶ
ὅπως
ἐγήματο
καὶ
|
ᾧτινι, |
καὶ
τἆλλα
πάντα
τὸν
αὐτὸν
|
| [14] |
τινὰς
χρωμένοις
μὲν
ὀρθῶς
σφόδρα
|
ὠφελίμους, |
ἁμαρτάνουσι
δὲ
περὶ
τὴν
χρῆσιν |