HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Julien l'Apostat, Éloge de l'impératrice Eusébie

Liste des contextes (ordre alphabétique)

π = 329 formes différentes pour 593 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[17]   βασίλειά τε ᾠκοδόμησεν ὑπὸ γῆς πάγκαλα καὶ μεθῆκεν ὑπὲρ τῶν χωμάτων

[8]   καὶ ἦν αὐταῖς τὰ βασίλεια πάγκαλα, κήπων τινῶν καὶ παραδείσων ἐν

[3]   καὶ καταλιπόντων Ἑλληνικοῦ τρόπου μνημεῖα πάγκαλα, Φίλιππος καὶ ὁ τούτου παῖς

[2]   εὐφημίας. Πρὸς δὲ αὖ τούτοις παθεῖν μὲν εὖ καὶ τυχεῖν τινος

[1]   δὲ ἀποκρύπτουσι τὸ δοκεῖν εὖ παθεῖν, οὐκ οἶδα ὅ τι βουλόμενοι.

[11]   ποτε οὖν ἐγὼ τοιοῦτον εὖ παθεῖν φημι καὶ ἀνθ´ ὅτου τὸν

[1]   οὐκ ἀληθῆ δόξαν, πολλοῖς ἅμα πάθεσιν ἐνόχους φανέντας καὶ νοσήμασιν αἰσχίστοις

[16]   μάλα γενναίως ἐπιλαθόμενον ὧν εὖ πάθοι, οὔτε τοῦ γάλακτος οὔτε τῶν

[1]   ὀνειδίζομεν τοῖς ἀνθρώποις, ὅταν εὖ παθόντες περὶ τοὺς εὐεργέτας ὦσιν ἀχάριστοι·

[1]   οὗτος ἀχάριστος μόνον, ὅστις εὖ παθὼν δρᾷ κακῶς ἢ λέγει, ἀλλὰ

[1]   τις παρὰ τοῦ πέλας εὖ παθών, εἶτα τοιαῦτα μὲν ἀποτίνειν οὔτε

[17]   τὸν ἑκυρὸν ἐπιμελείας καὶ τὸν παῖδα· ἔμελε δὲ ἄρα οὐδὲ τῶν

[15]   οἶμαί τις ἐν αὐτοῖς καὶ παιδαγωγία πρὸς ἦθος γενναῖον, εἴ τις

[7]   οὐκ ἂν οἴεσθε τοὺς μὲν παῖδας καὶ τῶν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν

[3]   χώραν τοὺς Ἡρακλέους ἐγγόνους, Τημένου παῖδας, οἳ τὴν Ἀργείαν λῆξιν νεμόμενοι

[12]   με λόγοις ἐπέπυστο χαίρειν, καὶ παιδείᾳ τὸ χωρίον ἐπιτήδειον εἶναι ξυννοοῦσα.

[5]   φερνὴν οἴκοθεν ἐπιφερομένην, κομίζειν ἀγαθά, παιδείαν ὀρθήν, σύνεσιν ἐμμελῆ, ἀκμὴν καὶ

[12]   οὐδὲ ἐπ´ ὀλίγον ῥοπῆς ἐπιστῆσαι. Παιδείας δὲ ἕνεκα καὶ φιλοσοφίας πέπονθεν

[4]   ἐοίκασι παρὰ τῶν πατέρων οἱ παῖδες καὶ οἱ πολῖται παρὰ τῶν

[13]   δὴ καὶ ἐμοὶ παρὰ βασιλέως παιδὶ μὲν ὑπῆρχε κατὰ θεόν, ὀλίγου

[15]   δὴ καὶ αὐτὸς πολλάκις ξυννοῶν παιδιάν τε οὐκ ἄμουσον ἐν αὐτοῖς

[13]   ἡμᾶς ὑπὸ τῆς μνήμης τῶν παιδικῶν ἀνακινηθέντας ᾆσαι τῆς χώρας καὶ

[7]   τῆς ἀρίστης τέχνης εἰργασμένων, ἴστω παιδικῶν σφόδρα ἀκουσμάτων ἐπιθυμῶν· καθάπερ γὰρ

[2]   Ἀθηνᾶς τῆς τοῦ Διὸς ἀπόσχωνται παιδός, ἣν Ὅμηρός φησιν, ἀπεικασθεῖσαν παρθένῳ

[12]   γὰρ βασιλεὺς οὑτοσὶ σχεδὸν ἐκ παιδὸς νηπίου γεγονὼς ἤπιος, πᾶσαν ὑπερεβάλετο

[3]   Ἀσσυρίων, πλὴν μόνου τοῦ Καμβύσου παιδός, ὃς ἐκ τῶν Μήδων ἐς

[5]   λαβόντος, γάμου τε ἐδεῖτο πρὸς παίδων γένεσιν, οἳ κληρονομήσουσι τῆς τιμῆς

[2]   ὅσων τυγχάνει Ἔκ τε φίλων παίδων ἔκ τ´ αὐτοῦ Ἀλκινόοιο, ἔτι

[7]   παντοδαπῶν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ παίδων φύσει τε καὶ ἡλικίᾳ καὶ

[2]   τὴν τοῦ βασιλέως ἱκέτευε θυγατέρα παίζουσαν ἐπὶ τοῦ λειμῶνος ξὺν ταῖς

[8]   τις οὖν ἔροιτο τὸν Ὀδυσσέα παίζων ὧδέ πως· Τί ποτε, ὦ

[3]   πάγκαλα, Φίλιππος καὶ ὁ τούτου παῖς ἀρετῇ διηνεγκάτην πάντων, ὅσοι πάλαι

[5]   δέ, περὶ ἧς ὁ λόγος, παῖς μὲν ὑπάτου γέγονε, γαμετὴ δέ

[3]   ἔθνος· ὁ τούτου δὲ αὖ παῖς ὑπὸ τῷ Σταγειρίτῃ σοφῷ τρεφόμενος

[6]   κουρίδιον αὐτῆς ἄνδρα κατέλαβε, τοῖς παισὶ προσκαθημένη τοσοῦτον ἐπὶ σωφροσύνῃ κλέος

[8]   δηλοῦν ἐπιχειρεῖ καὶ ἐκδιδάσκειν τοὺς πάλαι διὰ τῶν ἔργων ἐγνωκότας. Οὐ

[3]   παῖς ἀρετῇ διηνεγκάτην πάντων, ὅσοι πάλαι Μακεδονίας καὶ Θρᾴκης ἦρξαν, οἶμαι

[12]   ἀσπάσασθαι. Ὃ δὴ καὶ ἐμοὶ πάλαι μὲν ἦν, ὡς εἰκός, ποθεινόν,

[4]   ἐπώνυμον τοῦ ἔτους ἀρχὴν ἄρχειν, πάλαι μὲν ἰσχυρὰν καὶ βασιλείαν ἀτεχνῶς

[15]   ἐφόδιον τῆς στρατείας πρὸς αὐτόπτου πάλαι ξυγκείμενον. Πολλὰ γὰρ δὴ τῆς

[15]   καὶ λαμπρὰν εἰκόνα φέρει τῶν πάλαι πραχθέντων, ὑφ´ ἧς ἤδη καὶ

[4]   τε καὶ ἔργων ὁπόσα τῆς παλαῖας ἐκείνης πολιτείας διασώζει τινὰ φαύλην

[12]   πρὸ τοῦ ἄστεος περὶ τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον Μάσητα· τὴν Πειρήνην δὲ

[3]   λέγειν ἔχων, τὰ μὲν διὰ παλαιότητα παρήσειν μοι δοκῶ· φαίνεται γὰρ

[16]   καὶ καθαρᾶς τῆς ἐκ τῶν παλαιῶν γραμμάτων, εἶτα ἀθρόως πάντων δεηθείη,

[15]   Πολλὰ γὰρ δὴ τῆς τῶν παλαιῶν ἔργων ἐμπειρίας ὑπομνήματα ξὺν τέχνῃ

[12]   ἄδικον συνήσθη, καὶ οἴκαδε ἐπιθυμοῦντι πάλιν ἀπιέναι πομπὴν ἀσφαλῆ παρέσχεν, ἐπιτρέψαι

[4]   πρὸς εὐδοξίαν· ὅστις δὲ ἀποδίδωσι πάλιν ἐξ ἑαυτοῦ προγόνοις τε καὶ

[15]   ~Βούλεσθε οὖν τὰ μετὰ ταῦτα πάλιν ἔργα καὶ ὅσα ἔδρασεν ἡμᾶς

[15]   ἔφερον, ἐλπίδι καὶ πόθῳ τοῦ πάλιν οἴκαδε ἐπανελθεῖν τὴν ταχίστην ψυχαγωγούμενος,

[13]   ὀλίγου δὲ οἴχεσθαι δεῆσαν ἀπεσώθη πάλιν τῆς βασιλίδος ἀμυνούσης καὶ ἀπειργούσης

[15]   τοὺς λόγους· ὧν εἰ μὴ πάμπληθες ἀπολειφθείη, τυγχάνοι δὲ καὶ ἐπ´

[8]   βασίλεια κωμαζόντων ἐκράτει ξὺν δίκῃ, πάντα ἀθρόως αὐτῇ διηγεῖτο, ὅσα τε

[5]   ἐξαρκεῖν δοκεῖ πρὸς κοινωνίαν βασιλέως, πάντα δὲ ἅμα, ὥσπερ θεοῦ τινος

[18]   αἰτίῳ γενέσθαι, ἀλλὰ εἰ μὴ πάντα εἰς δύναμιν ἰῷτο καὶ θεραπεύοι,

[13]   ἧς οὐκ ἔστι μνησθέντα μὴ πάντα θαυμάζειν; Ἀλλ´ οὐ φήσει τις

[14]   οἴκησιν δὲ αὐτὴν καὶ δίαιταν πάντα ὄγκου πλέα καὶ σεμνότητος ἐκ

[15]   ἀθρόως ἑλόντες, καθάπερ ἔδρασεν αὕτη, πάντα ὁμοῦ διηγησώμεθα; ὁπόσους μὲν εὖ

[2]   ἐγήματο καὶ ᾧτινι, καὶ τἆλλα πάντα τὸν αὐτὸν ἐκείνοις τρόπον. ~Περὶ

[2]   καὶ μεγαλόφρονα καὶ ἐλευθέριον, καὶ πάντα ὡς ἔπος εἰπεῖν ὑπάρχειν ἐκείνῃ

[1]   τις ἐν ὀφθαλμοῖς πάντων, μὴ παντάπασιν ἀποσεισάμενος αἰδῶ καὶ ἐπιείκειαν τοῦ

[4]   φαύλην καὶ ἀμυδρὰν εἰκόνα, ἢ παντάπασιν ὑπεριδόντες διὰ τὴν ἰσχὺν κατέγνωσαν,

[3]   καθάπερ κλῆρον τὴν τιμὴν διαδεχόμενοι. Πάντας μὲν οὖν αὐτοὺς ἐπαινεῖν οὔτε

[8]   δυσχερές, μᾶλλον δὲ ἀδύνατον ἐφάνη παντελῶς, ἄξιον ὑπὲρ ἁπάντων ἀποσιωπῆσαι, πειρᾶσθαι

[13]   καὶ ἀλλοκότους ὑποψίας, ἃς ἐπειδὴ παντελῶς ἐκείνη διέλυσεν, ἐναργεῖ τεκμηρίῳ τῷ

[14]   ὃς εἰ μὲν ἄφρων εἴη παντελῶς καὶ ἀνόητος, χαίρει καὶ γέγηθε

[12]   πηγάς. Οὔκουν οὐδὲ ἐξ Ἑλλήνων παντελῶς οἴχεται φιλοσοφία, οὐδὲ ἐπέλιπε τὰς

[15]   ῥητόρων πολλῶν καὶ ποιητῶν, ἐπειδὴ παντελῶς ὀλίγας οἴκοθεν ἔφερον, ἐλπίδι καὶ

[4]   λίαν ἐξαπατώμενος οὐ μανθάνει· τῷ παντὶ γὰρ οἶμαι κρεῖττόν ἐστι καὶ

[4]   ὁτιοῦν ἀγαθὸν ἢ δοῦναι τῷ παντὶ καταδεέστερον. Λαμβάνειν δὲ ἐοίκασι παρὰ

[7]   πρέποντα, εἶτα ἐς θέατρον παραγάγοι παντοδαπῶν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ παίδων

[16]   χαρισαμένῃ. Λόγων γὰρ ἀστείων καὶ παντοδαπῶν θησαυροὺς τῶν ἐν ταῖς βίβλοις

[7]   ἁρμάτων καὶ ἵππων καὶ ὀχημάτων παντοδαπῶν χρυσῷ καὶ ἀργύρῳ καὶ ὀρειχάλκῳ

[8]   αἰτίαις, ἱματίων πολυτελῶν καὶ δώρων παντοίων ὅρμων τε καὶ στεφάνων κατάλογον

[9]   κακῶς καὶ κολάζεσθαι, τούτους ἐκ παντὸς ἀπολέσθαι χρεών· ὃ δὴ καὶ

[18]   τἀγαθά; τοῦτο ἐγὼ κεφάλαιον τοῦ παντὸς ἐπαίνου ποιοῦμαι, οὐκ ἀπορῶν ἄλλων

[17]   τρόπον τοῦ μεγάλα λέγειν ἐκ παντὸς ὀρεγόμενοι χαλεπῶς ἔχουσι πρὸς τοὺς

[3]   εἰ μὴ ξυμπάντων μὲν ἀνθρώπων, πάντων δὲ ἐθνῶν κρατήσειεν. Οὐκοῦν τὴν

[16]   τῶν παλαιῶν γραμμάτων, εἶτα ἀθρόως πάντων δεηθείη, ἆρα ὑμῖν μικρᾶς δεῖσθαι

[14]   ὑπερβάλλουσαν ἔχοντος οἶμαι τὰς ἡνίας πάντων ἐγκρατῶς, εἰ καὶ ἐπὶ τῆς

[18]   ὅτι μέγιστον ἀρετῆς σημεῖον καὶ πάντων μάλιστα ἐπαίνων ἄξιον τὸ μηδένα

[1]   ὑπεδέξατο ἄν τις ἐν ὀφθαλμοῖς πάντων, μὴ παντάπασιν ἀποσεισάμενος αἰδῶ καὶ

[3]   ὁ τούτου παῖς ἀρετῇ διηνεγκάτην πάντων, ὅσοι πάλαι Μακεδονίας καὶ Θρᾴκης

[13]   τὴν μεγίστην οὐδὲ ἄλλο τῶν πάντων οὐδέν· ἐκ μὲν γὰρ δὴ

[8]   μητέρα πεποίηκεν αὐτῷ παραινοῦσαν μεμνῆσθαι πάντων ὧν τε εἶδε θεαμάτων καὶ

[15]   στρατευομένῳ μοι ἕν γέ τι πάντως ἕπεται οἷον ἐφόδιον τῆς στρατείας

[11]   ὑμεῖς δὲ καὶ ἀνωμότῳ πιστεύσετε πάντως οὐ κολακείας ἕνεκα λέγοντι. Ἔχω

[9]   δέησιν προσθεῖσα καὶ ἱκετηρίαν, ἀφεῖναι πάντως τῆς αἰτίας. Ὁ δὲ ἑκὼν

[14]   θεῖος ἀληθῶς αὐτοκράτωρ ἀφῄρει τι πάντως τῶν ἀλγεινῶν, ἔργοις καὶ λόγοις

[1]   ἐνόχους φανέντας καὶ νοσήμασιν αἰσχίστοις πάνυ καὶ ἀνελευθέροις. Ἢ γὰρ οὐ

[6]   αὐτῇ σφόδρα Ἑλληνικόν, Ἑλλήνων τῶν πάνυ, καὶ πόλις ἡ μητρόπολις τῆς

[17]   αὐτῷ τὴν τῆς Ἀμαζόνος φιλοτίμως πάνυ στρατείαν διηγησαμένῳ τὴν ποίησιν ἅπασαν

[18]   γενναῖον ἐκεῖνον ῥήτορα Περικλέα τὸν πάνυ, τὸν Ὀλύμπιον, μάρτυρα ἀγαθὸν ἤδη

[11]   οὖν καὶ αὐτός, πολλὰ μὲν παρ´ αὐτῆς, ὅτε ἔτι ζῆν ἐξῆν

[12]   δὴ καὶ Αἰγύπτιοι τὸν Νεῖλον παρ´ αὐτοῖς εἶναι τά τ´ ἄλλα

[11]   λείπεσθαι (ἔχει γὰρ οἶμαι ξύμπαντα παρ´ αὐτοῦ τοῦ καὶ ἡμῖν χαρισαμένου

[14]   ἐκέλευε καί· Τὰ μέν» ἔφη, παρ´ ἡμῶν ἤδη ἔχεις, τὰ δὲ

[16]   καταβαλεῖν μισθόν· ὁμολογῶν» ἔφη, τὸ παρ´ ἡμῶν μαθεῖν τὴν ἀξίαν ἡμῖν

[9]   οὗ γὰρ ἂν ὁ φεύγων παρ´ ὀλίγον ἔλθῃ τὴν ἴσην ἐν

[9]   τοῖς νόμοις, ἄλλος συκοφαντίαν διέφυγε, παρ´ ὀλίγον ἐλθὼν κινδύνου, τιμῆς δὲ

[2]   οὐδὲν ἔλαττον παρὰ γυναικὸς ἢ παρὰ ἀνδρὸς δεξόμεθα, τὴν δὲ ἐπ´

[13]   συμπροθυμουμένων, ὃ δὴ καὶ ἐμοὶ παρὰ βασιλέως παιδὶ μὲν ὑπῆρχε κατὰ

[12]   πέμπει τὴν Ἑλλάδα, ταύτην αἰτήσασα παρὰ βασιλέως ὑπὲρ ἐμοῦ καὶ ἀποδημοῦντος

[2]   ὁμοίως καὶ μείζονος, οὐδὲν ἔλαττον παρὰ γυναικὸς ἢ παρὰ ἀνδρὸς δεξόμεθα,

[8]   ἐν δίκῃ τυχὸν ἢ καὶ παρὰ δίκην αἰτία τιμωρίας καὶ κολάσεως

[9]   οὐ, καθάπερ Ὅμηρός φησιν, ἐκβιαζόμενος παρὰ τῆς γαμετῆς ὁμολογεῖ ὅ τι

[8]   γενναίας βριθομένη τοῖς βότρυσι· καὶ παρὰ τοῖς Φαίαξιν ἕτερα τοιαῦτα, πλὴν

[3]   Ἑλικῶνος εἰς τὸν Ὄλυμπον ἀφίκοιντο παρὰ τὸν πατέρα κληθεῖσαι. Τοῦτο μὲν

[11]   τὰ μέγιστα δὲ δι´ αὐτὴν παρὰ τοῦ γενναίου καὶ μεγαλόφρονος βασιλέως

[1]   ὅ τι ἂν τύχῃ τις παρὰ τοῦ πέλας εὖ παθών, εἶτα

[2]   λειμῶνος ξὺν ταῖς ὁμήλιξι παρθένοις παρὰ τοῦ ποταμοῦ ταῖς ᾐόσι· μή

[12]   οἰκίαν καταληφθεῖσαν καθάπερ ἐπ´ ἐρημίας παρά του τῶν δυναστῶν ἀφείλετο ξὺν

[16]   τὴν φυταλίαν ἀρχόμενος κλήματα ᾔτει παρὰ τῶν γειτόνων, εἶτα ἐκτρέφων τὰς

[8]   αὑτῆς τῷ γήμαντι, συγκερασαμένη τῇ παρὰ τῶν ἐρώτων ἐπιπνεομένῃ φιλίᾳ τὴν

[17]   ἐστί. Φήσουσι γὰρ οἶμαι πολλοὶ παρὰ τῶν μακαρίων σοφιστῶν ἀναπειθόμενοι, ὅτι

[4]   παντὶ καταδεέστερον. Λαμβάνειν δὲ ἐοίκασι παρὰ τῶν πατέρων οἱ παῖδες καὶ

[4]   οἱ παῖδες καὶ οἱ πολῖται παρὰ τῶν πόλεων οἷον ἀφορμάς τινας

[4]   ἐγγόνοις περιφανείας τοσαύτης, ἢ λαβεῖν παρὰ τῶν προγόνων· ἐπεὶ καὶ πόλεως

[7]   τέχνῃ πρέποντα, εἶτα ἐς θέατρον παραγάγοι παντοδαπῶν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ

[1]   ὀλίγα καὶ εὐαρίθμητα κομιδῇ τὰ παραδείγματα· πολλοὶ δὲ ἀποκρύπτουσι τὸ δοκεῖν

[8]   βασίλεια πάγκαλα, κήπων τινῶν καὶ παραδείσων ἐν αὐτοῖς πεφυτευμένων μάλα ἀμφιλαφέσι

[1]   ὅστις σιωπᾷ καὶ ἀποκρύπτει, λήθῃ παραδιδοὺς καὶ ἀφανίζων τὰς χάριτας. Καὶ

[8]   καὶ τὴν μητέρα πεποίηκεν αὐτῷ παραινοῦσαν μεμνῆσθαι πάντων ὧν τε εἶδε

[9]   ἄγειν τὸν ἔπαινον· οὐκοῦν ἐκεῖνα παραιτησάμενος, ὁπόσα γ´ ἐμοί τε εἰπεῖν

[8]   καὶ εὐγνώμονα πρὸς ἃ πέφυκε παρακαλεῖ μᾶλλον πρεπόντως καὶ πρὸς συγγνώμην

[13]   λόγοις ἀταξίας, ἐπειδὴ προσγέγονεν, οἶμαι παρακελεύεσθαι μὴ σφόδρα ὀκνεῖν μηδὲ εὐλαβεῖσθαι

[14]   ἀλόγιστον φύσει· ὁ δὲ οἶμαι παραμυθούμενος αὐτοῦ τὴν ἄνοιαν ἄνδρα ἐπέστησε,

[14]   πόλεσι πολλαῖς μυρίων αἰτίας ξυμφορῶν. Παραπλήσια δὲ ἐπεπόνθειν ἀνδρὶ σφόδρα ἀπείρως

[12]   οἶμαι νῦν τὰ τῆς Ἑλλάδος παραπλήσιόν τι τοῖς Αἰγυπτίοις μυθολογήμασι καὶ

[19]   ἐλευθέριον καὶ μεγαλοπρεπές, καὶ τῆς παρασκευῆς τὴν πολυτέλειαν, ὁπόσα τε ἔνειμε

[17]   δημηγορίαν οὐδὲ ὄναρ εἰκὸς ἐκείνῃ παραστῆναί ποτε· ἀλλὰ καὶ ὁπότε λέγειν

[4]   κρεῖττόν ἐστι καὶ σεμνότερον ἀρχὴν παρασχεῖν τοῖς ἐγγόνοις περιφανείας τοσαύτης, ἢ

[9]   ἀτυχημάτων. Τοσούτων δὲ ἔργων μηδὲν παρασχέσθαι μηδὲ εἰς τὸ ἐμφανὲς ἄγειν

[17]   τοῖς ἐκείνων λόγοις τοὺς ἐμαυτοῦ παρατιθείς, μήτε ἄλλως ἀπεχθάνεσθαι ἐκείνοις ἐθέλω·

[17]   ἐχρῆν εἰς τὰ μειράκια, Ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα, πρᾴως ἐφθέγγετο.

[19]   καὶ τὰ ἐπ´ ἐμοὶ πραχθέντα παρεῖχον μάρτυρα· εἰ δὴ οὖν καὶ

[2]   διδάσκαλον γενομένην ὧν ἐχρῆν εἴσω παρελθόντα δρᾶν καὶ λέγειν, καθάπερ τινὰ

[17]   οὖν φασι, σεμνότατον, ὀλιγώρως οὕτω παρέλιπε. Τί ποτε οὖν ἄν τις

[11]   τούτων ἐκείνων μάρτυρα καὶ ἐπαινέτην παρέξομαι· ἀλλ´ ὅπως μου μή ποτε

[18]   τὸν Ὀλύμπιον, μάρτυρα ἀγαθὸν ἤδη παρέξομαι· κολάκων γὰρ δή, φασί, ποτὲ

[11]   τῶν ἐκείνης εἰς ἐμαυτὸν ἔργων, παρέξομαι ὑμῖν τῆς εὐγνωμοσύνης μὲν ἐμαυτοῦ

[12]   ἐπιθυμοῦντι πάλιν ἀπιέναι πομπὴν ἀσφαλῆ παρέσχεν, ἐπιτρέψαι πρῶτον {τὸν} βασιλέα ξυμπείσασα.

[11]   χρὴ κρίνειν, ἀλλ´ οὐχ ὅτῳ παρέσχεν ἡ τύχη πολλαπλάσιον ἀποτῖσαι τὸ

[12]   ἀληθινὴν ποθοῦντι καὶ ἀγαπῶντι πατρίδα παρέσχον ἰδεῖν· ἐσμὲν γὰρ τῆς Ἑλλάδος

[17]   ἐναυμάχει ναυσὶ τρισχιλίαις, καὶ πεζῇ παρετάττετο μυριάδας ὁπλιτῶν τριακοσίας ἄγουσα, τό

[1]   τέ ἐστιν ἡδὺ καὶ προθυμοτέρους παρέχει περὶ τὰ καλὰ καὶ διαφέροντα

[14]   σφόδρα πιστεύειν γενναῖον εὖ μάλα παρέχων γνώρισμα. Ἐγὼ δὲ ἐπειδὴ πρῶτον

[12]   εὔνουν ἐμαυτὸν ἐκείνῳ καὶ πιστὸν παρέχων, οὐκ οἶδα ἐκ τίνος αἰτίας

[8]   Ἀλλ´ ἐπειδὴ τῶν βασιλείων εἴσω παρῆλθε καὶ τῆς ἐπωνυμίας ταύτης ἠξιώθη,

[3]   ἔχων, τὰ μὲν διὰ παλαιότητα παρήσειν μοι δοκῶ· φαίνεται γὰρ εἶναι

[2]   τοῦ λειμῶνος ξὺν ταῖς ὁμήλιξι παρθένοις παρὰ τοῦ ποταμοῦ ταῖς ᾐόσι·

[5]   τοσοῦτον, ὥστε ἀποκρύπτεσθαι τὰς ἄλλας παρθένους, καθάπερ οἶμαι περὶ τῇ σελήνῃ

[2]   παιδός, ἣν Ὅμηρός φησιν, ἀπεικασθεῖσαν παρθένῳ καλῇ καὶ γενναίᾳ, Ὀδυσσεῖ μὲν

[3]   οὐκ ἄτοπον οὐδὲ ἄπο τοῦ παρόντος λόγου. Μακεδόνων γὰρ οἰκίσαι φασὶ

[14]   οὔτι τὸ μέγεθος ἐκπληττομένῳ τῶν παρόντων ἀγαθῶν (σχεδὸν γὰρ ὑπὸ ἀμαθίας

[17]   λόγος σχεδόν τι περὶ τῶν παρόντων ἐστί. Φήσουσι γὰρ οἶμαι πολλοὶ

[14]   ἐπιλαθόμενον, ἀγριαῖνον δὲ ἀεὶ καὶ παροξυνόμενον ὑπὸ τῶν συμφορῶν ἐπὶ τὸ

[10]   φίλους καὶ τῆς εὐτυχίας τῆς παρούσης ἔδωκε τὴν ἀρχήν. Καὶ γὰρ

[13]   ἀγροίκῳ καὶ λίαν αὐθάδει χρησάμενον παρρησίᾳ φαύλως ἀτιμάσαι τοῦ τοσαῦτα ἐργασαμένου

[8]   ἐξεμαρτύρησε λαμπρότερον, ἢ νῦν ὁ παρὼν περὶ αὐτῆς λόγος δηλοῦν ἐπιχειρεῖ

[1]   ζηλοῦν ἐκεῖνα πειθοῖ καὶ βίᾳ παρώρμησεν ὁρῶντας, ὅτι μηδὲ τῶν προλαβόντων

[8]   ξυγγένειαν. Καίτοι γε εἶχον αὐτοῦ πᾶσαι ἐρωτικῶς, Καλυψὼ καὶ Κίρκη καὶ

[12]   τυχεῖν ἐποίησε λόγου· καὶ ἀπολυομένῳ πᾶσαν αἰτίαν ἄδικον συνήσθη, καὶ οἴκαδε

[4]   τῶν ἄλλων ἁπάντων στερομένη πρὸς πᾶσαν ἰσχὺν ἀντίρροπος εἶναι δοκεῖ, τοῖς

[12]   ἐκ παιδὸς νηπίου γεγονὼς ἤπιος, πᾶσαν ὑπερεβάλετο φιλοτιμίαν, κινδύνων τε ἐξήρπασε

[8]   σημεῖον καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς πάσης ὅτι τὸν γήμαντα διέθηκεν οὕτως

[3]   ἀπολειπτέον· ὀλίγα δὲ εἰπεῖν τῶν πᾶσι γνωρίμων τυχὸν οὐκ ἄτοπον οὐδὲ

[9]   εἰ σφόδρα ἐπιτήδειοί τινές εἰσι πάσχειν κακῶς καὶ κολάζεσθαι, τούτους ἐκ

[3]   τὸν Ὄλυμπον ἀφίκοιντο παρὰ τὸν πατέρα κληθεῖσαι. Τοῦτο μὲν δὴ καὶ

[3]   διήνεγκε καὶ προσέτι τὸν αὑτοῦ πατέρα τῇ στρατηγίᾳ καὶ τῇ θαρραλεότητι

[4]   μὲν ἐκείνην καὶ σεμνοτέραν, τοὺς πατέρας δὲ ἐνδοξοτέρους ἀποφαίνων, οὗτος οὐδενὶ

[12]   λίαν ἀγνώμων, ποθεῖ προσειπεῖν τοὺς πατέρας καὶ τὴν χώραν αὐτὴν ἀσπάσασθαι.

[10]   δὲ ὅτῳ πρὸς τοὺς ἐκείνης πατέρας ὑπάρξασαν ἔγνω, οὐκ ἀνόνητον ἀφῆκε

[2]   πατρίδος τε, ὡς εἰκός, καὶ πατέρων μνημονεύοντα, καὶ ὅπως ἐγήματο καὶ

[4]   Λαμβάνειν δὲ ἐοίκασι παρὰ τῶν πατέρων οἱ παῖδες καὶ οἱ πολῖται

[12]   τὴν ἀληθινὴν ποθοῦντι καὶ ἀγαπῶντι πατρίδα παρέσχον ἰδεῖν· ἐσμὲν γὰρ τῆς

[4]   ἐξ ἑαυτοῦ προγόνοις τε καὶ πατρίδι μείζονα τιμῆς ὑπόθεσιν, λαμπροτέραν μὲν

[3]   τρόπον. ~Περὶ μὲν οὖν τῆς πατρίδος πολλὰ σεμνὰ λέγειν ἔχων, τὰ

[2]   τάξιν ἀποδιδόντα τὴν αὐτὴν ἐκείνῃ, πατρίδος τε, ὡς εἰκός, καὶ πατέρων

[9]   μὲν οὖν φασιν, ὅτε τοῖς πατρίοις ἔθεσιν ἐχρῶντο καὶ ἔζων τοῖς

[2]   ὅπως αὐτὴν ὁ θεῖος, τοῦ πατρὸς ἀπολομένου νέου καὶ νυμφίου, ἔγημέ

[10]   καθάπερ ξυγγενεῖς, καὶ ὅσους τοῦ πατρὸς ἐνόμισε φίλους, ἅπασιν ἔνειμε τῆς

[5]   πρᾴου καὶ μεγαλοψύχου, ὃς ἐπειδὴ πατρῴαν οὖσαν αὐτῷ τὴν ἀρχὴν ἀνεκτήσατο,

[9]   ἀπαγγέλλων, ὡς ὅδε μὲν τὸν πατρῷον δι´ ἐκείνην νέμεται κλῆρον, κεῖνος

[8]   καταμεῖναι ἐθελήσας, ἐξὸν ἐκεῖ που παυσάμενον τῆς πλάνης καὶ τῶν κινδύνων

[17]   ὡς ἐναυμάχει ναυσὶ τρισχιλίαις, καὶ πεζῇ παρετάττετο μυριάδας ὁπλιτῶν τριακοσίας ἄγουσα,

[9]   ἴσην ἐν ταῖς ψήφοις λαχεῖν, πείθει, τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ δέησιν προσθεῖσα

[13]   ἦ που δεόμενοι δυσωπεῖν καὶ πείθειν ἀρκοῦσιν. ~Οὐκοῦν ἐπειδή μοι πεισθέντι

[5]   στερόμενον οὐδὲ ἰδιώτην ἀκόλαστον ἰσχύει πείθειν τὴν γαμήλιον ἀνάψαι λαμπάδα, ἄμφω

[1]   δὲ ἐπὶ τὸ ζηλοῦν ἐκεῖνα πειθοῖ καὶ βίᾳ παρώρμησεν ὁρῶντας, ὅτι

[9]   ἐχρῶντο καὶ ἔζων τοῖς οἰκείοις πειθόμενοι νόμοις μεγάλην καὶ πολυάνθρωπον οἰκοῦντες

[8]   Δύο γὰρ δὴ τώδε τινὲ πειθώ τε καὶ ἰδέα φιλίας ἔστον,

[8]   παντελῶς, ἄξιον ὑπὲρ ἁπάντων ἀποσιωπῆσαι, πειρᾶσθαι δὲ εἰς δύναμιν φράζειν ὑπὲρ

[16]   συλλαμβανόμενος; καὶ τυχὸν οὐ χρὴ πειρᾶσθαι χάριν ἀποτίνειν αὐτῷ τῆς προθυμίας

[12]   τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον Μάσητα· τὴν Πειρήνην δὲ αὐτὴν ὁ Σικυὼν ἔχει

[8]   κινδύνους καὶ ἔτι ὑφορώμενον δεινότατα πείσεσθαι, τὰ μὲν ἐν θαλάττῃ τὰ

[14]   πείθειν ἀρκοῦσιν. ~Οὐκοῦν ἐπειδή μοι πεισθέντι γέγονε καὶ μεταβαλόντι ἐσθῆτα καὶ

[1]   ἂν τύχῃ τις παρὰ τοῦ πέλας εὖ παθών, εἶτα τοιαῦτα μὲν

[18]   δὲ ἤδη τὸ περιπλεῦσαι τὴν Πελοπόννησον, ἦσαν δὲ οἳ τῶν ψηφισμάτων

[12]   τὴν ὁδὸν ταύτην ὑποτεμομένης, ἐποψόμενον πέμπει τὴν Ἑλλάδα, ταύτην αἰτήσασα παρὰ

[17]   τε ἐν Βαβυλῶνι τεῖχος ᾠκοδόμει πεντακοσίων σταδίων μικρὸν ἀποδέον, καὶ τὰ

[19]   τῶν Γαλατίας ὁρίων, ψευδῆ καὶ πεπλασμένην ἄλλως ὑποπτεύσει. Ἐξῆν δὴ οὖν,

[8]   ταῦτά τοι καὶ τὴν μητέρα πεποίηκεν αὐτῷ παραινοῦσαν μεμνῆσθαι πάντων ὧν

[18]   ἐκεῖνο δὲ ἠξίου τῶν αὑτῷ πεπολιτευμένων ἐπαινεῖν, ὅτι τοσοῦτον ἐπιτροπεύσας τὸν

[13]   ~Ἡμεῖς δὲ τί ποτε ἄρα πεπόνθαμεν; καὶ τίνα νῦν διαπεραίνειν οἰόμεθα

[12]   Παιδείας δὲ ἕνεκα καὶ φιλοσοφίας πέπονθεν οἶμαι νῦν τὰ τῆς Ἑλλάδος

[8]   ὅτι τὸν γήμαντα διέθηκεν οὕτως περὶ αὑτήν, ὥσπερ οὖν ἄξιον γυναῖκα

[19]   φρόνησιν καὶ ὅσα δὴ ἄλλα περὶ αὐτῆς λέγων πολλοὺς μὲν καὶ

[8]   λαμπρότερον, ἢ νῦν ὁ παρὼν περὶ αὐτῆς λόγος δηλοῦν ἐπιχειρεῖ καὶ

[6]   πυνθανόμενον ὅσα χρῆν δι´ ἀκοῆς περὶ αὐτῆς μαθεῖν, τεκμαιρόμενον δὲ ἀπὸ

[12]   πλούσιον. Καὶ ἄλλα ἂν ἔχοιμι περὶ αὐτοῦ πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν εἰς

[5]   εὐγενείας εἰκότως μεταποιεῖται. ~Εὐσεβία δέ, περὶ ἧς ὁ λόγος, παῖς μὲν

[3]   πάντα τὸν αὐτὸν ἐκείνοις τρόπον. ~Περὶ μὲν οὖν τῆς πατρίδος πολλὰ

[10]   οἶδα ὅπως τις ἐγκώμιον ἐρεῖ. Περὶ μὲν τούσδε γέγονε τοιάδε· ὅσοι

[4]   κατ´ ἐκείνων ἐπώνυμον νίκης. ~Καὶ περὶ μὲν τούτων οὐδὲν ἔτι δέομαι

[1]   εἰ τὴν ἀλήθειαν τιμῶσι καὶ περὶ πλείονος ποιοῦνται τοῦ δοκεῖν ἐν

[2]   γενναίᾳ, Ὀδυσσεῖ μὲν ἡγήσασθαι τῆς περὶ τὰ βασίλεια φερούσης ὁδοῦ, σύμβουλον

[1]   ἐστιν ἡδὺ καὶ προθυμοτέρους παρέχει περὶ τὰ καλὰ καὶ διαφέροντα τῶν

[2]   τὸν ἄνδρα φιλίας, ἢ τῆς περὶ τὰ χρήματα μεγαλοψυχίας, ἢ τῆς

[8]   τοῦ πλούτου καὶ προσέτι τῆς περὶ τὰς νήσους ἐκείνας εἰρήνης καὶ

[5]   τὰς ἄλλας παρθένους, καθάπερ οἶμαι περὶ τῇ σελήνῃ πληθούσῃ οἱ διαφανεῖς

[11]   Περσῶν μονάρχου, τῷ Σαμίῳ ξένῳ περὶ τὴν Αἴγυπτον ξυμβαλεῖν φεύγοντι τὴν

[12]   ἐσμὲν γὰρ τῆς Ἑλλάδος οἱ περὶ τὴν Θρᾴκην καὶ τὴν Ἰωνίαν

[8]   ῥέον ὕδατι λευκῷ, καὶ ἐτεθήλει περὶ τὴν οἰκίαν ἡμερὶς ἡβῶσα, σταφυλῆς

[17]   σταδίων μικρὸν ἀποδέον, καὶ τὰ περὶ τὴν πόλιν ὀρύγματα καὶ ἄλλα

[14]   ὀρθῶς σφόδρα ὠφελίμους, ἁμαρτάνουσι δὲ περὶ τὴν χρῆσιν βλαβερὰς καὶ οἴκοις

[17]   ἐφάνη, ὁποῖα δή τινα τὰ περὶ τῆς Ἀσσυρίας ἐκείνης γυναικός, ἣ

[5]   μαρτυρίαν ἐπιζητήσειε τῆσδε, οὐ μόνον περὶ τῆς εὐγενείας αὐτῆς, ὑπὲρ δὲ

[7]   κράτιστον ἐπιλεξάμενος καὶ ἀποδοὺς τὸν περὶ τὸ σῶμα κόσμον τῇ τέχνῃ

[2]   πρᾳότητος καὶ ἐπιεικείας, ἢ τῆς περὶ τὸν ἄνδρα φιλίας, ἢ τῆς

[12]   δὲ καὶ πρὸ τοῦ ἄστεος περὶ τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον Μάσητα· τὴν

[1]   τοῖς ἀνθρώποις, ὅταν εὖ παθόντες περὶ τοὺς εὐεργέτας ὦσιν ἀχάριστοι· ἔστι

[2]   τὰ χρήματα μεγαλοψυχίας, ἢ τῆς περὶ τοὺς οἰκείους καὶ ξυγγενεῖς τιμῆς.

[4]   ἤ τινος εὐνοίας καὶ ὑπηρεσίας περὶ τοὺς τῶν ὅλων ἄρχοντας ἢ

[19]   ~Εἰ γὰρ δή τις τὴν περὶ τῶν ἄλλων σιωπὴν ὑποπτεύσειεν ὡς

[3]   ὁποῖον δή τι καὶ τὸ περὶ τῶν Μουσῶν λεγόμενον, ὡς εἶεν

[1]   ~Τί ποτε ἄρα χρὴ διανοεῖσθαι περὶ τῶν ὀφειλόντων μεγάλα καὶ ὑπὲρ

[17]   δὲ δὴ λόγος σχεδόν τι περὶ τῶν παρόντων ἐστί. Φήσουσι γὰρ

[15]   ἐείκοσιν. Ἀλλ´ οὔ μοι σχολὴ περὶ τῶν τοιούτων ἀδολεσχεῖν· ἑνὸς δὲ

[18]   τὰ χρήματα μηδὲ ἀδίκῳ φυγῇ περιβαλεῖν; Ὅστις δὲ πρὸς τὰς τοιαύτας

[3]   τὴν Εὐρώπην, ὅπως τὰ λειπόμενα περιβαλόμενος γῆς τε ἁπάσης καὶ θαλάττης

[18]   ἱμάτιον μέλαν τῶν πολιτῶν τις περιβαλόμενος Περικλέα γενέσθαι ταύτης αἴτιον αὑτῷ

[14]   φέρειν τοιαύτην ἐσθῆτα καὶ σχῆμα περιβαλὼν ἡνιόχου σεμνοῦ καὶ ἐπιστήμονος, ὃς

[1]   εἰς τὸ ἐμφανὲς διδόναι καὶ περιβλέπειν, ὅπως ὅ τι πλεῖστοι τὸ

[17]   δὲ ἤδη διὰ τὸ κάλλος περιβλέπτους καὶ ὀνομαστὰς γενομένας οὐ σφόδρα

[18]   δή, φασί, ποτὲ τὸν ἄνδρα περιεστὼς δῆμος διελάγχανον τοὺς ἐπαίνους, ὁ

[18]   μέλαν τῶν πολιτῶν τις περιβαλόμενος Περικλέα γενέσθαι ταύτης αἴτιον αὑτῷ τῆς

[18]   καὶ τὸν γενναῖον ἐκεῖνον ῥήτορα Περικλέα τὸν πάνυ, τὸν Ὀλύμπιον, μάρτυρα

[12]   ὁπόταν ἥλιος διὰ μακρῶν τινων περιόδων ἄστροις γενναίοις συνελθὼν καὶ συγγενόμενος

[6]   εἰργάσατο, ὥστε τῇ μὲν Πηνελόπῃ, περιόντος ἔτι καὶ πλανωμένου τοῦ γήμαντος,

[18]   Εὔβοιαν, τινὲς δὲ ἤδη τὸ περιπλεῦσαι τὴν Πελοπόννησον, ἦσαν δὲ οἳ

[4]   σεμνότερον ἀρχὴν παρασχεῖν τοῖς ἐγγόνοις περιφανείας τοσαύτης, ἢ λαβεῖν παρὰ τῶν

[3]   ὃς ἐκ τῶν Μήδων ἐς Πέρσας τὴν βασιλείαν μετέστησεν. Ὁ μὲν

[1]   τὸν βασιλέα καὶ Κῦρον τὸν Πέρσην, οὔτι τὸν ἀρχαῖον ἐκεῖνον μόνον,

[11]   τυχὸν οὐκ ἀγνωμονέστερος φανοῦμαι τοῦ Πέρσου, εἴπερ εἰς τὴν γνώμην ὁρῶντα

[3]   ὅσοι Λυδῶν ἢ Μήδων καὶ Περσῶν καὶ Ἀσσυρίων, πλὴν μόνου τοῦ

[11]   ἕως ἔτι δορυφόρος ἦν τοῦ Περσῶν μονάρχου, τῷ Σαμίῳ ξένῳ περὶ

[3]   ἡ πόλις ἐκείνη, ἣν ἀνέστησαν, πεσόντων οἶμαι Θετταλῶν, τῆς κατ´ ἐκείνων

[13]   τῶν μεγίστων ὀρῶν αὐταῖς οἶμαι πέτραις καὶ δένδρεσι μεταβαλλόντων εἰς τήνδε

[8]   χρηστὸν καὶ εὐγνώμονα πρὸς ἃ πέφυκε παρακαλεῖ μᾶλλον πρεπόντως καὶ πρὸς

[8]   τινῶν καὶ παραδείσων ἐν αὐτοῖς πεφυτευμένων μάλα ἀμφιλαφέσι καὶ κατασκίοις τοῖς

[14]   ἀντιτείνειν, οὐ δεχόμενον ἀμῶς γέ πῃ πορεύεσθαι, ἀλλ´ εἰ μὴ καὶ

[12]   οὐδὲ ἐξαναλῶσαι τοῦ Νείλου τὰς πηγάς. Οὔκουν οὐδὲ ἐξ Ἑλλήνων παντελῶς

[12]   ἥκιστα δέ ἐστι τούτων τῶν πηγῶν ἕκητι τὸ Ἄργος πολυδίψιον· πολλαὶ

[13]   τῶν αὐλῶν ἐπεγειρομένους χορεύειν καὶ πηδᾶν οὐδενὶ ξὺν λόγῳ, καὶ ἡμᾶς

[6]   αὑτῇ εἰργάσατο, ὥστε τῇ μὲν Πηνελόπῃ, περιόντος ἔτι καὶ πλανωμένου τοῦ

[8]   ἔχειν; ἆρ´ οὐχ ὅτι τῇ Πηνελόπῃ συνεῖναι ἐθέλων, τοὺς ἄθλους αὐτῇ

[2]   Ὅμηρος δὲ οὐκ ᾐσχύνετο τὴν Πηνελόπην ἐπαινέσας οὐδὲ τὴν Ἀλκίνου γαμετήν,

[17]   εὔχεται γενέσθαι μᾶλλον ἢ τὴν Πηνελόπην; Καίτοι ἐπὶ ταύτης οὐδὲν Ὅμηρος

[8]   συνεξευρίσκειν. Ἆρα τοῦτο ὑμῖν τῆς Πηνελόπης ὀλίγον ἐγκώμιον δοκεῖ, ἢ εἰ

[8]   καὶ γενναίαν· ὥστε ἔγωγε τῆς Πηνελόπης πολλὰ καὶ ἄλλα νομίσας ἐπαίνων

[14]   ὑπὸ ἀμαθίας καὶ θράσους ὑβρίζον, πιεζόμενον τῇ συνεχεῖ ταλαιπωρίᾳ, καὶ τοῦ

[3]   ὡς εἶεν δήπουθεν ἐκ τῆς Πιερίας, οὐχὶ δὲ ἐξ Ἑλικῶνος εἰς

[10]   τηλαυγέστατον πρόσωπον, κατὰ τὸν σοφὸν Πίνδαρον, ἀρχομένη τῶν ἔργων ἔθετο, γένος

[14]   ἡμῖν ἐνδιδοὺς καὶ τοῦ σφόδρα πιστεύειν γενναῖον εὖ μάλα παρέχων γνώρισμα.

[8]   τι χρὴ ταῖς ἐπαγγελίαις Καλυψοῦς πιστεύειν, σὺ δὲ ἑλόμενος τὰ χείρω

[11]   ἐρῶ· ὑμεῖς δὲ καὶ ἀνωμότῳ πιστεύσετε πάντως οὐ κολακείας ἕνεκα λέγοντι.

[4]   ἀποκειμένη καὶ γέρας ἀρετῆς ἢ πίστεως ἤ τινος εὐνοίας καὶ ὑπηρεσίας

[12]   χρόνον εὔνουν ἐμαυτὸν ἐκείνῳ καὶ πιστὸν παρέχων, οὐκ οἶδα ἐκ τίνος

[14]   ἕξεις σὺν θεῷ, μόνον εἰ πιστὸς καὶ δίκαιος εἰς ἡμᾶς γένοιο.

[8]   πόᾳ βρύοντες, Κρῆναι δ´ ἑξείης πίσυρες ῥέον ὕδατι λευκῷ, καὶ ἐτεθήλει

[8]   ἐξὸν ἐκεῖ που παυσάμενον τῆς πλάνης καὶ τῶν κινδύνων ἀπηλλάχθαι· σὺ

[6]   μὲν Πηνελόπῃ, περιόντος ἔτι καὶ πλανωμένου τοῦ γήμαντος, προσῄει τὰ μειράκια

[11]   ὑμῖν ὡς οὐδὲν ψεῦδος οὐδὲ πλάσμα ἐρῶ· ὑμεῖς δὲ καὶ ἀνωμότῳ

[15]   πράξεις, οἷον ἀρχέτυπα προτιθέμενος δημιουργός, πλάττειν ἤδη πρὸς ταῦτα τὴν αὑτοῦ

[17]   ἰδιώτου καὶ σφόδρα ἀμαθοῦς λόγων, πλάττειν μὲν οὐδὲν οὐδὲ τεχνάζειν εἰδότος,

[5]   ἀγαθῷ βασιλεῖ καλὴν καὶ σώφρονα πλάττοντος τὴν νύμφην, εἰς ταὐτὸ συνεληλυθότα

[1]   ἐπῄνει γε Σωκράτης πολλοὺς καὶ Πλάτων καὶ Ἀριστοτέλης· Ξενοφῶν δὲ καὶ

[14]   αὐτὴν καὶ δίαιταν πάντα ὄγκου πλέα καὶ σεμνότητος ἐκ μικρῶν, ὡς

[14]   ἤκουσα σχεδόν· οὐδὲ γὰρ αὐτὴ πλεῖον ἐφθέγξατο, καὶ ταῦτα ἐπισταμένη τῶν

[1]   τὴν ἀλήθειαν τιμῶσι καὶ περὶ πλείονος ποιοῦνται τοῦ δοκεῖν ἐν τοῖς

[7]   καὶ ἀνοηταίνειν· καὶ εἰ μετὰ πλείονος τὰ τοιαῦτα διηγεῖται, λέξει τε

[9]   ἔδρασεν, ἡδέως ἂν ὑμῖν τὰ πλεῖστα ἐξαριθμησαίμην καθ´ ἕκαστα ἀπαγγέλλων, ὡς

[3]   δύναμιν, καὶ τῆς Εὐρώπης τὰ πλεῖστα καταστρεψάμενος ὅρον ἐποιήσατο πρὸς ἕω

[1]   καὶ περιβλέπειν, ὅπως ὅ τι πλεῖστοι τὸ δοθὲν εἴσονται, πρὸς ἀνδρὸς

[1]   δὲ ζηλωτὸν μὲν ἀκροατὰς ὡς πλείστους εὑρεῖν, ἀγαπητὸν δὲ οἶμαι καὶ

[10]   γένους κοινωνίᾳ μόνον, πολὺ δὲ πλέον ἀρετῇ φαίνεται νέμουσα, οὗ μεῖζον

[17]   ταύτης οὐδὲν Ὅμηρος εἰπεῖν ἔσχε πλέον τῆς σωφροσύνης καὶ τῆς φιλανδρίας

[8]   βίβλους ξυντιθέναι, ἀρκέσειν ὑπολαμβάνω τῷ πλήθει τῶν ἔργων, ὅσα ἐκείνῃ φρόνησιν

[7]   πλὴν σφόδρα ὀλίγων ἅπαν τὸ πλῆθος ἡδονῇ καὶ λύπῃ κρίνειν τὰ

[13]   γῆς χρυσὸν ἀντάξιον οὐδ´ ἀργύρου πλῆθος, ὁπόσος νῦν ἐστιν ὑπ´ αὐγὰς

[12]   ἀγαθῶν φημι ξυντυχίαν πρὸς χρυσίου πλῆθος ὁσονδηοῦν ἐξεταζομένην καθέλκειν τὸν ζυγὸν

[19]   τοῖς ἐπιστάταις καὶ ἑκατοντάρχαις τοῦ πλήθους ἀπαριθμήσασθαι. Ἀλλὰ ἔμοιγε τῶν τοιούτων

[15]   ἐθέλω· μέτρον δέ ἐστι τοῦ πλήθους τῶν φερομένων ὁ καιρός. ~Ἀλλὰ

[5]   καθάπερ οἶμαι περὶ τῇ σελήνῃ πληθούσῃ οἱ διαφανεῖς ἀστέρες καταυγαζόμενοι κρύπτουσι

[3]   Μήδων καὶ Περσῶν καὶ Ἀσσυρίων, πλὴν μόνου τοῦ Καμβύσου παιδός, ὃς

[8]   παρὰ τοῖς Φαίαξιν ἕτερα τοιαῦτα, πλὴν ὅσῳ πολυτελέστερα, ἅτε οἶμαι ποιητὰ

[7]   δὲ τοὺς ἀμαθεστέρους καὶ γυναικῶν πλὴν σφόδρα ὀλίγων ἅπαν τὸ πλῆθος

[12]   ξὺν δίκῃ καὶ ἀπέφηνεν αὖθις πλούσιον. Καὶ ἄλλα ἂν ἔχοιμι περὶ

[6]   καὶ μέγας ἢ ἰσχυρὸς ἢ πλούσιος {ὃς} ὑπὲρ τούτων εἰς λόγους

[12]   οἱ δὲ ἀγαπῶσι καὶ στέργουσι, πλουτεῖν ἐθέλοντες οὗ μόνου σχεδὸν ὁ

[19]   ἐθέλω πρὸ τῆς ἀρετῆς τὸν πλοῦτον· καίτοι με οὐ λέληθεν ἡ

[12]   ἐθέλοντες οὗ μόνου σχεδὸν ὁ πλοῦτος ζηλωτόν. ~Ἡμεῖς δὲ τί ποτε

[8]   τρυφῆς δὲ αὖ καὶ τοῦ πλούτου καὶ προσέτι τῆς περὶ τὰς

[4]   ἐς ταὐτὸν ἀρετῇ τῆς τύχης πνεούσης, οὗτος οὐδενὶ δίδωσιν ἀπορεῖν εἰ

[8]   ἄνθεσι ποικίλοις καὶ μαλακῇ τῇ πόᾳ βρύοντες, Κρῆναι δ´ ἑξείης πίσυρες

[16]   χειμῶνος, ὅτε αὐτῷ στέγης καὶ πόας ἐδεῖτο τὰ βοσκήματα, σφόδρα ἐτύγχανε

[7]   δέ τις ἄρα ἐκείνων ἐπακούειν ποθεῖ, ὅπως μὲν ἐκ Μακεδονίας ἐκαλεῖτο

[12]   ὅστις ἡμῶν μὴ λίαν ἀγνώμων, ποθεῖ προσειπεῖν τοὺς πατέρας καὶ τὴν

[12]   πάλαι μὲν ἦν, ὡς εἰκός, ποθεινόν, καὶ ὑπάρξαι μοι τοῦτο ἐβουλόμην

[15]   γάμον ἥρμοσεν. Ὑμεῖς δὲ ἴσως ποθεῖτε καὶ τὸν κατάλογον ἀκούειν τῶν

[12]   ηὐχόμην, ὅτι μοι τὴν ἀληθινὴν ποθοῦντι καὶ ἀγαπῶντι πατρίδα παρέσχον ἰδεῖν·

[15]   ὀλίγας οἴκοθεν ἔφερον, ἐλπίδι καὶ πόθῳ τοῦ πάλιν οἴκαδε ἐπανελθεῖν τὴν

[1]   ἐχόντων πρὸς τὸ τὰ δυνατὰ ποιεῖν καὶ διαλύεσθαι τὸ ὄφλημα; ἢ

[8]   αὐτῶν, καὶ τῆς μὲν φρονήσεως ποιεῖσθαι σημεῖον καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς

[2]   ἑπόμενον τοῖς ἤδη ῥηθεῖσιν, οὕτω ποιεῖσθαι τὴν ξυνευφημίαν, τάξιν ἀποδιδόντα τὴν

[17]   μάχην ἐπεισάγειν οἴκοθεν διενοεῖτο τῇ ποιήσει καινόν τι λέγειν ἐπιθυμῶν, τοῦτο

[17]   φιλοτίμως πάνυ στρατείαν διηγησαμένῳ τὴν ποίησιν ἅπασαν ἐμπλῆσαι τοιούτων διηγημάτων τέρπειν

[8]   πλὴν ὅσῳ πολυτελέστερα, ἅτε οἶμαι ποιητὰ ξὺν τέχνῃ, τῆς τῶν αὐτοφυῶν

[2]   τὸν σοφὸν ἐκεῖνον καὶ θεῖον ποιητήν, ἐπαινέσομεν Εὐσεβίαν τὴν ἀρίστην, ἐπιθυμοῦντες

[17]   οὖν οἶμαι σοφὸς καὶ θεῖος ποιητὴς ταύτην ἔκρινεν ἀμείνω καὶ δικαιοτέραν

[15]   ἀγαθῶν καὶ ῥητόρων πολλῶν καὶ ποιητῶν, ἐπειδὴ παντελῶς ὀλίγας οἴκοθεν ἔφερον,

[8]   τοῖς δένδρεσι, λειμῶνές τε ἄνθεσι ποικίλοις καὶ μαλακῇ τῇ πόᾳ βρύοντες,

[16]   ἔτυχε προθύμων. Οὔκουν οὐδὲ νομέα ποιμνίων οὐδὲ βουκολίων οὐδὲ μὴν αἰπολίων

[17]   τῶν ἀγρῶν ἐκείνῃ οὔτε τῶν ποιμνίων· στρατηγίαν δὲ ἢ δημηγορίαν οὐδὲ

[15]   τε οὐκ ἄμουσον ἐν αὐτοῖς ποιοῦμαι καὶ στρατευόμενος καθάπερ σιτία φέρειν

[18]   ἐγὼ κεφάλαιον τοῦ παντὸς ἐπαίνου ποιοῦμαι, οὐκ ἀπορῶν ἄλλων θαυμασίων εἶναι

[17]   ἔτι προσῆκεν εὐλαβηθῆναι τοσοῦτον ἡγεμόνα ποιουμένοις, μή τις ἄρα μικροὺς ὑπολάβῃ

[1]   ἀλήθειαν τιμῶσι καὶ περὶ πλείονος ποιοῦνται τοῦ δοκεῖν ἐν τοῖς ἐπαίνοις

[9]   οὐχ ὅπως βασιλείᾳ τινὸς ἢ πόλει, ἀλλ´ οὐδὲ οἰκίᾳ μιᾷ τῶν

[6]   μετὰ τὰ τρόπαια, ἔθνη καὶ πόλεις καὶ μούσας ἑστιῶν. ~Εἰ δέ

[17]   δοκοῦσαν, τὸν πρὸς τοῖς νεωρίοις πόλεμον, ἀνδρός τε ἐπ´ αὐτῇ καὶ

[17]   εὐτυχῶς, ἐπειδὴ ταραχῆς αἴτιαι καὶ πολέμων μακρῶν ἔθνεσι μυρίοις καὶ ἀνδράσιν,

[14]   χρῆσιν βλαβερὰς καὶ οἴκοις καὶ πόλεσι πολλαῖς μυρίων αἰτίας ξυμφορῶν. Παραπλήσια

[3]   ἦρχον, ὧν ὑπ´ ἐκείνῳ κτησάμενοι πόλεων καὶ ἐθνῶν ἔτυχον. Ἆρ´ οὖν

[4]   καὶ οἱ πολῖται παρὰ τῶν πόλεων οἷον ἀφορμάς τινας πρὸς εὐδοξίαν·

[4]   παρὰ τῶν προγόνων· ἐπεὶ καὶ πόλεως μεγίστης οἰκιστὴν γενέσθαι κρεῖττον ἢ

[9]   νόμοις μεγάλην καὶ πολυάνθρωπον οἰκοῦντες πόλιν, εἴ ποτε τῶν δικαζόντων αἱ

[17]   ἀποδέον, καὶ τὰ περὶ τὴν πόλιν ὀρύγματα καὶ ἄλλα πολυτελῆ καὶ

[15]   καὶ νέοι πολλοὶ γερόντων μυρίων πολιὸν μᾶλλον ἐκτήσαντο τὸν νοῦν καὶ

[17]   δὴ τείχους μὲν αἵρεσιν, καὶ πολιορκίαν καὶ τρόπον τινὰ ναυμαχίαν εἶναι

[3]   δὲ αὐτῆς τὸ κράτιστον ἡ πόλις ἐκείνη, ἣν ἀνέστησαν, πεσόντων οἶμαι

[6]   Ἑλληνικόν, Ἑλλήνων τῶν πάνυ, καὶ πόλις ἡ μητρόπολις τῆς Μακεδονίας, σωφροσύνη

[4]   πατέρων οἱ παῖδες καὶ οἱ πολῖται παρὰ τῶν πόλεων οἷον ἀφορμάς

[2]   τὰ πρὸς ἀλλήλους ἐγκλήματα τοῖς πολίταις ἀναφυόμενα ξὺν δίκῃ. Ταύτην δὴ

[4]   ἔργων ὁπόσα τῆς παλαῖας ἐκείνης πολιτείας διασώζει τινὰ φαύλην καὶ ἀμυδρὰν

[4]   ἐπειδὴ πρὸς μοναρχίαν τὰ τῆς πολιτείας μεθέστηκε, τιμὴ καθ´ αὑτὴν τῶν

[4]   μεγίστης οἰκιστὴν γενέσθαι κρεῖττον ἢ πολίτην, καὶ λαβεῖν ὁτιοῦν ἀγαθὸν ἢ

[18]   τὸν Κίμωνα φιλοτιμίας, σφόδρα ἀγαθὸν πολίτην καὶ στρατηγὸν εἶναι δόξαντα γενναῖον.

[18]   ἄξιον τὸ μηδένα κτεῖναι τῶν πολιτῶν μηδὲ ἀφελέσθαι τὰ χρήματα μηδὲ

[9]   ἀλλ´ οὐδὲ οἰκίᾳ μιᾷ τῶν πολιτῶν· προσθείην δ´ ἂν ἔγωγε, θαρρῶν

[18]   αἴτιος, οὐδὲ ἱμάτιον μέλαν τῶν πολιτῶν τις περιβαλόμενος Περικλέα γενέσθαι ταύτης

[15]   στρατείας πρὸς αὐτόπτου πάλαι ξυγκείμενον. Πολλὰ γὰρ δὴ τῆς τῶν παλαιῶν

[12]   καθαρὰ καὶ ἐπιχώρια τὰ νάματα, πολλὰ δὲ ἔξωθεν ἐπιρρεῖ καὶ ἐπιφέρεται

[14]   ἅρμα ἡνιόχου, πολλὰς μὲν ξυνωρίδας, πολλὰ δὲ οἶμαι τέτρωρα τρέφοντος καὶ

[8]   καὶ ἐπ´ αὐτῷ τρίτον, καὶ πολλὰ δὴ μάλα τὸ ἐντεῦθεν; Οὐ

[12]   πρώτῳ γε, ὡς εἰκός, βασιλεῖ πολλὰ καὶ ἀγαθὰ διδόναι τὸν θεὸν

[8]   γενναίαν· ὥστε ἔγωγε τῆς Πηνελόπης πολλὰ καὶ ἄλλα νομίσας ἐπαίνων ἄξια,

[13]   δὴ ´κείνης ταῦτά μοι γέγονε πολλὰ καὶ ὅσα οὐδεὶς ἂν ἤλπισεν,

[16]   σφόδρα ἐτύγχανε προθύμων τῶν φίλων, πολλὰ μὲν αὐτῷ ξυμποριζόντων καὶ μεταδιδόντων

[12]   ἡ Κόρινθος· τῶν Ἀθηνῶν δὲ πολλὰ μὲν καὶ καθαρὰ καὶ ἐπιχώρια

[11]   Εἰ δὴ οὖν καὶ αὐτός, πολλὰ μὲν παρ´ αὐτῆς, ὅτε ἔτι

[3]   ~Περὶ μὲν οὖν τῆς πατρίδος πολλὰ σεμνὰ λέγειν ἔχων, τὰ μὲν

[17]   τὴν ἐκείνης ἀρετὴν καὶ σωφροσύνην πολλά τε ἰδίᾳ τοῖς ἀνθρώποις καὶ

[12]   γὰρ ἐν αὐτῷ τῷ ἄστει, πολλαὶ δὲ καὶ πρὸ τοῦ ἄστεος

[12]   πηγῶν ἕκητι τὸ Ἄργος πολυδίψιον· πολλαὶ μὲν γὰρ ἐν αὐτῷ τῷ

[14]   βλαβερὰς καὶ οἴκοις καὶ πόλεσι πολλαῖς μυρίων αἰτίας ξυμφορῶν. Παραπλήσια δὲ

[5]   ἅμα συνελθόντα γάμον μὲν ἥρμοσε πολλάκις, ἀπολειπόμενα δὲ τῆς ἐκ τῶν

[6]   τὸν σώφρονα φαίην ἂν εἰκότως πολλάκις βουλευσάμενον ἑλέσθαι τὸν γάμον, τὰ

[14]   ἐπ´ αὐτῆς μένοντος, μεταφερομένου δὲ πολλάκις ἐνθένδε ἐκεῖσε καὶ ἀμείβοντος δίφρον

[15]   ἴστε. Ὃ δὴ καὶ αὐτὸς πολλάκις ξυννοῶν παιδιάν τε οὐκ ἄμουσον

[11]   οὐχ ὅτῳ παρέσχεν ἡ τύχη πολλαπλάσιον ἀποτῖσαι τὸ εὐεργέτημα. Τί ποτε

[14]   καὶ γενναίου κομίζειν ἅρμα ἡνιόχου, πολλὰς μὲν ξυνωρίδας, πολλὰ δὲ οἶμαι

[12]   ὑμᾶς εἰπεῖν εἰς ἐμαυτὸν ἔργα πολλῆς ἄξια χάριτος, ὑπὲρ ὧν τὸν

[13]   ἆρα ἐνταῦθα κατέλιπεν, ὡς οὐκέτι πολλῆς βοηθείας, ἅτε οὐδενὸς ὄντος ἐν

[16]   ἡγεμόνων πολλῶν δεόμενος, τροφῆς δὲ πολλῆς καὶ καθαρᾶς τῆς ἐκ τῶν

[15]   ὑφ´ ἧς ἤδη καὶ νέοι πολλοὶ γερόντων μυρίων πολιὸν μᾶλλον ἐκτήσαντο

[1]   καὶ εὐαρίθμητα κομιδῇ τὰ παραδείγματα· πολλοὶ δὲ ἀποκρύπτουσι τὸ δοκεῖν εὖ

[17]   παρόντων ἐστί. Φήσουσι γὰρ οἶμαι πολλοὶ παρὰ τῶν μακαρίων σοφιστῶν ἀναπειθόμενοι,

[1]   οἴονται, κολακείας οὐκ ἀληθῆ δόξαν, πολλοῖς ἅμα πάθεσιν ἐνόχους φανέντας καὶ

[19]   τὴν ἐμὴν εὐγνωμοσύνην ζηλοῦν ἐπιχειρήσειαν, πολλοὺς ἔχει τε ἤδη καὶ ἕξει

[1]   ὀλίγους. Καὶ ἐπῄνει γε Σωκράτης πολλοὺς καὶ Πλάτων καὶ Ἀριστοτέλης· Ξενοφῶν

[19]   δὴ ἄλλα περὶ αὐτῆς λέγων πολλοὺς μὲν καὶ ἄλλους, ἀτὰρ δὴ

[13]   ἡμῖν καὶ ἀσινῆ μένειν ξὺν πολλῷ πόνῳ πραγματευσαμένη, ἧς μεῖζον ἀγαθὸν

[3]   οὔτε ἀληθὲς οὔτε οἶμαι ῥᾴδιον· πολλῶν δὲ ἀγαθῶν ἀνδρῶν γενομένων καὶ

[16]   νέος μὲν αὐτὸς καὶ ἡγεμόνων πολλῶν δεόμενος, τροφῆς δὲ πολλῆς καὶ

[13]   οὐδεὶς ἂν ἤλπισεν, οὐ σφόδρα πολλῶν δεομένῳ γε οὐδὲ ἐμαυτὸν ἐλπίσι

[17]   φασι καὶ σπουδῆς ἄξια καὶ πολλῶν ἐπαίνων, ὁπόσα διὰ μέγεθος ἤδη

[2]   μετρίως τυγχάνοιμεν οὕτω καλῶν καὶ πολλῶν ἐπιτηδευμάτων, καὶ τῶν ἀγαθῶν τῶν

[15]   καὶ ξυγγραφέων ἀγαθῶν καὶ ῥητόρων πολλῶν καὶ ποιητῶν, ἐπειδὴ παντελῶς ὀλίγας

[10]   τῇ τοῦ γένους κοινωνίᾳ μόνον, πολὺ δὲ πλέον ἀρετῇ φαίνεται νέμουσα,

[6]   ἴσως οὔτε εἰπεῖν οὔτε ἐπακοῦσαι πολὺ καὶ ἐργῶδες, ὅτι δὴ γένος

[12]   μοι τοῦτο ἐβουλόμην μᾶλλον ἢ πολὺ χρυσίον καὶ ἀργύριον· ἀνδρῶν γὰρ

[9]   οἰκείοις πειθόμενοι νόμοις μεγάλην καὶ πολυάνθρωπον οἰκοῦντες πόλιν, εἴ ποτε τῶν

[12]   τῶν πηγῶν ἕκητι τὸ Ἄργος πολυδίψιον· πολλαὶ μὲν γὰρ ἐν αὐτῷ

[17]   αὖθις· ὑπὲρ γὰρ δὴ ταύτης πολὺς μὲν λόγος, ὡς ἐναυμάχει ναυσὶ

[19]   μεγαλοπρεπές, καὶ τῆς παρασκευῆς τὴν πολυτέλειαν, ὁπόσα τε ἔνειμε τῶν φυλῶν

[1]   ὀξὺ βλέπουσιν· ὥσπερ δὲ ἀνάλωμα πολυτελὲς φεύγοντες τὸν ἀληθινὸν ἔπαινον, οὐκ

[8]   Φαίαξιν ἕτερα τοιαῦτα, πλὴν ὅσῳ πολυτελέστερα, ἅτε οἶμαι ποιητὰ ξὺν τέχνῃ,

[17]   τὴν πόλιν ὀρύγματα καὶ ἄλλα πολυτελῆ καὶ δαπανηρὰ κατασκευάσματα ἐκείνης ἔργα

[8]   ταύταις ὑποθήσομεν ταῖς αἰτίαις, ἱματίων πολυτελῶν καὶ δώρων παντοίων ὅρμων τε

[7]   ὃν δὴ λόγος ἔχει δαιμονίᾳ πομπῇ χρησάμενον φιλομουσοτέρου τοῦ δελφῖνος τυχεῖν

[12]   καὶ οἴκαδε ἐπιθυμοῦντι πάλιν ἀπιέναι πομπὴν ἀσφαλῆ παρέσχεν, ἐπιτρέψαι πρῶτον {τὸν}

[7]   τίς δὲ ἦν ὁ τῆς πομπῆς τρόπος ἁρμάτων καὶ ἵππων καὶ

[9]   τοῦ δοκεῖν ἔνοχον εἶναι τῷ πονηρεύματι. Τοῦτον δὴ φιλάνθρωπον ὄντα καὶ

[14]   δίφρου, εἴ ποτε τοὺς ἵππους πονουμένους ἢ καὶ ὑβρίσαντας αἴσθοιτο· ἐν

[8]   σε ὀνομάζειν, τοσούτους ἑκὼν ὑπομείνας πόνους, ἐξὸν εἶναι ὄλβιον καὶ εὐδαίμονα,

[8]   ἂν ἡττηθῆναι δοκεῖ, τοσούτους ἀνατλάντα πόνους καὶ κινδύνους καὶ ἔτι ὑφορώμενον

[8]   τῶν βελτιόνων, τοσούτους σαυτῷ προστέθεικας πόνους, οὐδὲ ἐν τῇ Σχερίᾳ καταμεῖναι

[13]   καὶ ἀσινῆ μένειν ξὺν πολλῷ πόνῳ πραγματευσαμένη, ἧς μεῖζον ἀγαθὸν οὔποτε

[14]   οὐ δεχόμενον ἀμῶς γέ πῃ πορεύεσθαι, ἀλλ´ εἰ μὴ καὶ αὐτὸν

[2]   δήμου, οἳ καθάπερ θεὸν ὁρῶσι πορευομένην διὰ τοῦ ἄστεος, τέλος ἐπέθηκε

[3]   γὰρ εἶναι τῶν μύθων οὐ πόρρω, ὁποῖον δή τι καὶ τὸ

[5]   τὴν νύμφην, εἰς ταὐτὸ συνεληλυθότα πόρρωθεν καὶ οὐκ ἀπὸ τῶν ὀμμάτων

[2]   Ἀναλαβὼν δὲ ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ Ποσειδῶνος οἶμαι τὴν ἀρχὴν τοῦ γένους

[17]   εὐτελὲς τὸν διὰ τῆς Βαβυλῶνος ποταμὸν ῥέοντα, βασίλειά τε ᾠκοδόμησεν ὑπὸ

[17]   ἀνδρός τε ἐπ´ αὐτῇ καὶ ποταμοῦ μάχην ἐπεισάγειν οἴκοθεν διενοεῖτο τῇ

[2]   ταῖς ὁμήλιξι παρθένοις παρὰ τοῦ ποταμοῦ ταῖς ᾐόσι· μή ποτε οὖν

[17]   οὐδὲ ὄναρ εἰκὸς ἐκείνῃ παραστῆναί ποτε· ἀλλὰ καὶ ὁπότε λέγειν ἐχρῆν

[13]   ὑπ´ αὐγὰς ἡλίου, καὶ εἴ ποτε ἄλλος προσγένοιτο, τῶν μεγίστων ὀρῶν

[13]   πλοῦτος ζηλωτόν. ~Ἡμεῖς δὲ τί ποτε ἄρα πεπόνθαμεν; καὶ τίνα νῦν

[1]   ~Εὐσεβίας τῆς βασιλίδος ἐγκώμιον. ~Τί ποτε ἄρα χρὴ διανοεῖσθαι περὶ τῶν

[19]   ἔμοιγε τῶν τοιούτων οὔτε ἔδοξέ ποτε ζηλωτὸν οὐδέν, οὔτε ἐπαινεῖν ἐθέλω

[2]   χάριν ἀποτίνειν ὀκνήσομεν; Ἀλλὰ μή ποτε καὶ αὐτὸ τὸ δεῖσθαι καταγέλαστον

[16]   φερομένων ὁ καιρός. ~Ἀλλὰ μή ποτε οὐκ ἐκείνων χρὴ νῦν τὸν

[17]   σεμνότατον, ὀλιγώρως οὕτω παρέλιπε. Τί ποτε οὖν ἄν τις αἴτιον λέγοι

[11]   πολλαπλάσιον ἀποτῖσαι τὸ εὐεργέτημα. Τί ποτε οὖν ἐγὼ τοιοῦτον εὖ παθεῖν

[2]   τοῦ ποταμοῦ ταῖς ᾐόσι· μή ποτε οὖν οὐδὲ τῆς Ἀθηνᾶς τῆς

[8]   ὅπερ οὐδὲ ἐν Τροίᾳ ´κείνῳ ποτὲ συνηνέχθη; Εἴ τις οὖν ἔροιτο

[15]   προσκαθήμενος συνεχῶς τοῖς δώροις, εἴ ποτε σχολὴν ἄγοιμι, οὐκ ἔστιν ὅπως

[6]   τούτων εἰς λόγους ἐλθεῖν ὑπέμεινέ ποτε· τὴν θυγατέρα δὲ βασιλεὺς ἑαυτῷ

[9]   μὲν οὐδὲν οὔτε ᾔτησεν ἄλλῳ ποτέ τινι οὔτε κόλασιν οὔτε τιμωρίαν

[18]   παρέξομαι· κολάκων γὰρ δή, φασί, ποτὲ τὸν ἄνδρα περιεστὼς δῆμος διελάγχανον

[16]   καὶ τῶν ἔργων; Ἀλλὰ μή ποτε τὸν Θαλῆν ἐκεῖνον, τῶν σοφῶν

[14]   ἀμείβοντος δίφρον ἐκ δίφρου, εἴ ποτε τοὺς ἵππους πονουμένους ἢ καὶ

[9]   καὶ πολυάνθρωπον οἰκοῦντες πόλιν, εἴ ποτε τῶν δικαζόντων αἱ ψῆφοι κατ´

[11]   παρέξομαι· ἀλλ´ ὅπως μου μή ποτε ὑπειδόμενοι τὴν μαρτυρίαν πρὶν ἐπακοῦσαι

[8]   Ὀδυσσέα παίζων ὧδέ πως· Τί ποτε, ὦ σοφώτατε ῥῆτορ ἢ στρατηγὲ

[13]   ἂν ἐθέλωσι σὺν βίᾳ, ἦ που δεόμενοι δυσωπεῖν καὶ πείθειν ἀρκοῦσιν.

[1]   εἶτα, ἂν μὲν δέῃ λοιδορῆσαί που καὶ δακεῖν, ὥσπερ τὰ θηρία

[19]   ἀλαζονείαν κενὴν καὶ αὐθάδη, οὔτι που καὶ τὴν ἔναγχος ἐπιδημίαν γενομένην

[8]   Σχερίᾳ καταμεῖναι ἐθελήσας, ἐξὸν ἐκεῖ που παυσάμενον τῆς πλάνης καὶ τῶν

[17]   ὅτι ἄρα μικρὰ καὶ φαῦλα πράγματα ἀναδεξάμενος ὡς δή τι σεμνὸν

[4]   μὴν τί ἂν ἔχοιμεν ἔτι πράγματα ἐπιζητοῦντες φανερώτερον καὶ ἐναργὲς μᾶλλον

[13]   ἀσινῆ μένειν ξὺν πολλῷ πόνῳ πραγματευσαμένη, ἧς μεῖζον ἀγαθὸν οὔποτε ἐγώ

[13]   ἔργον καὶ ἐρασθέντι δεινῶς τοῦ πράγματος, ἀπολειφθέντι δέ, οὐκ οἶδα ὅντινα

[8]   τῶν βουλευμάτων καὶ ὅ τι πρακτέον εἴη συννοεῖν καὶ συνεξευρίσκειν. Ἆρα

[15]   ἀρίστους ἄνδρας καὶ λόγους καὶ πράξεις, οἷον ἀρχέτυπα προτιθέμενος δημιουργός, πλάττειν

[1]   τάξιν εἰληχότες τῆς ἐν ταῖς πράξεσιν ἀρετῆς ἀπελείφθησαν. Τοῖς μὲν γὰρ

[10]   καὶ πρεσβυτέρους ἐπὶ μειζόνων τάττουσα πράξεων καὶ ἀποφήνασα μακαρίους καὶ ζηλωτούς,

[17]   δοκοῦσιν, ὡς μεγάλων αἰτίας ὑμνοῦσι πράξεων. Ὅστις δὲ τοιοῦτον οὐδὲν εἰπεῖν

[4]   τοὺς τῶν ὅλων ἄρχοντας ἢ πράξεως λαμπρᾶς, τοῖς βασιλεῦσι δὲ πρὸς

[1]   συνίει δὲ ἐκεῖνος ἐκ τῆς πράξεως τὸν δράσαντα. Ἐπαίνων δὲ ζηλωτὸν

[1]   οἵ γε οὐδὲ τοῖς εὐεργέταις πρᾷοι καὶ προσηνεῖς ἐθέλοντες εἶναι, εἶτα,

[14]   ἀκηκοέναι σωφροσύνης αὐτῆς φθεγγομένης· οὕτω πρᾷον ἦν αὐτῇ φθέγμα καὶ μείλιχον,

[8]   τε αὐτῷ γέγονε κοινωνὸς καὶ πρᾷον ὄντα φύσει τὸν βασιλέα καὶ

[9]   δικῶν, ἃς βασιλεὺς κρίνει, σωζόμενον πρᾳότερον αὕτη καθίστησιν· οὗ γὰρ ἂν

[8]   ἔργων, ὅσα ἐκείνῃ φρόνησιν καὶ πρᾳότητα καὶ σωφροσύνην καὶ φιλανθρωπίαν ἐπιείκειάν

[2]   ἐκείνῃ, σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης, ἢ πρᾳότητος καὶ ἐπιεικείας, ἢ τῆς περὶ

[5]   σώφρονος, συνετοῦ, δικαίου, χρηστοῦ καὶ πρᾴου καὶ μεγαλοψύχου, ὃς ἐπειδὴ πατρῴαν

[13]   ἠπιστάμην· οἷς γὰρ ἂν ἐξῇ πράττειν ὅ τι ἂν ἐθέλωσι σὺν

[19]   ὑμῖν καὶ τὰ ἐπ´ ἐμοὶ πραχθέντα παρεῖχον μάρτυρα· εἰ δὴ οὖν

[15]   λαμπρὰν εἰκόνα φέρει τῶν πάλαι πραχθέντων, ὑφ´ ἧς ἤδη καὶ νέοι

[17]   Ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα, πρᾴως ἐφθέγγετο. Καὶ οὐκ ἀπορῶν Ὅμηρος

[7]   τὸ σῶμα κόσμον τῇ τέχνῃ πρέποντα, εἶτα ἐς θέατρον παραγάγοι παντοδαπῶν

[8]   πρὸς ἃ πέφυκε παρακαλεῖ μᾶλλον πρεπόντως καὶ πρὸς συγγνώμην τὴν δίκην

[10]   τοὺς μὲν ἤδη γνωρίμους καὶ πρεσβυτέρους ἐπὶ μειζόνων τάττουσα πράξεων καὶ

[15]   τὴν ἐμπειρίαν, δι´ ἣν ὁ πρεσβύτης Ἔχει τι λέξαι τῶν νέων

[13]   οὐδὲ ἄν τις αὐτὴν ἐντεῦθεν πρίαιτο, θείᾳ δέ τινι καὶ κρείττονι

[12]   καὶ οὐκ ἀνῆκε ταῦτα δεομένη πρὶν ἐμὲ ἤγαγεν ἐς ὄψιν τὴν

[11]   μή ποτε ὑπειδόμενοι τὴν μαρτυρίαν πρὶν ἐπακοῦσαι τῶν λόγων διαταράττησθε, ὄμνυμι

[19]   ζηλωτὸν οὐδέν, οὔτε ἐπαινεῖν ἐθέλω πρὸ τῆς ἀρετῆς τὸν πλοῦτον· καίτοι

[12]   τῷ ἄστει, πολλαὶ δὲ καὶ πρὸ τοῦ ἄστεος περὶ τὸν παλαιὸν

[11]   ἀφείη ῥήματα, ὥστε, εἰ μὲν πρὸ τούτων ἔλεγον, ἴσως ἐχρῆν ὀρρωδεῖν

[8]   σὺ δὲ ἑλόμενος τὰ χείρω πρὸ τῶν βελτιόνων, τοσούτους σαυτῷ προστέθεικας

[4]   δὲ ἀποδίδωσι πάλιν ἐξ ἑαυτοῦ προγόνοις τε καὶ πατρίδι μείζονα τιμῆς

[4]   τοσαύτης, ἢ λαβεῖν παρὰ τῶν προγόνων· ἐπεὶ καὶ πόλεως μεγίστης οἰκιστὴν

[16]   πειρᾶσθαι χάριν ἀποτίνειν αὐτῷ τῆς προθυμίας καὶ τῶν ἔργων; Ἀλλὰ μή

[13]   δύναμαι, δι´ ἣν οὕτω μοι πρόθυμος γέγονε βοηθὸς καὶ ἀλεξίκακος καὶ

[1]   ἄκουσμά τέ ἐστιν ἡδὺ καὶ προθυμοτέρους παρέχει περὶ τὰ καλὰ καὶ

[16]   ὧν πρὸς τὴν γεωργίαν ἔτυχε προθύμων. Οὔκουν οὐδὲ νομέα ποιμνίων οὐδὲ

[16]   ἐδεῖτο τὰ βοσκήματα, σφόδρα ἐτύγχανε προθύμων τῶν φίλων, πολλὰ μὲν αὐτῷ

[2]   τοὺς ἄνδρας μὲν τοὺς καλοὺς προθύμως ἐπαινεσόμεθα, γυναῖκα δὲ ἀγαθὴν τῆς

[17]   λέγοι τοῦ ´κείνην μὲν ἐπαινεῖν προθύμως, τούτων δὲ οὐδ´ ἐπὶ σμικρὸν

[19]   ὅπως αὐτὴν ὑπεδέχετο σὺν χαρμονῇ, προθύμως ὑπαντῶντες καὶ δεξιούμενοι καθάπερ νόμος

[1]   παρώρμησεν ὁρῶντας, ὅτι μηδὲ τῶν προλαβόντων τινὲς ἀπεστερήθησαν ὃ μόνον δοῦναί

[8]   βασιλέα καὶ χρηστὸν καὶ εὐγνώμονα πρὸς ἃ πέφυκε παρακαλεῖ μᾶλλον πρεπόντως

[2]   εὖ φρονέῃσι, καὶ διαλύειν τὰ πρὸς ἀλλήλους ἐγκλήματα τοῖς πολίταις ἀναφυόμενα

[3]   τέλος ἐποιήσαντο τὴν ἀποικίαν τῆς πρὸς ἀλλήλους ἔριδος καὶ φιλοτιμίας· εἶτα

[1]   τι πλεῖστοι τὸ δοθὲν εἴσονται, πρὸς ἀνδρὸς ἀπειροκάλου· ἀλλ´ οὐδὲ ὑποσχεῖν

[8]   ἐκτελεῖν διενοεῖτο· ἀπόρρητον δὲ ἐποιεῖτο πρὸς αὐτὴν οὐδὲ ἕν, ἀλλὰ ἠξίου

[2]   οὖν ἱκετεύσας, εἰ τύχοις εὔνου, πρὸς αὐτὸν ἔφη, Ἐλπωρή τοι ἔπειτα

[15]   ἕπεται οἷον ἐφόδιον τῆς στρατείας πρὸς αὐτόπτου πάλαι ξυγκείμενον. Πολλὰ γὰρ

[2]   ἐπ´ αὐτῷ τούτῳ διήμαρτεν εὐφημίας. Πρὸς δὲ αὖ τούτοις παθεῖν μὲν

[13]   χώρας καὶ τῶν ἀνδρῶν ἐγκώμιον. Πρὸς δὴ τοῦτον ἀπολογεῖσθαι χρεὼν ὧδέ

[8]   δὲ ἐπὶ τῆς οἰκίας αὐτῆς, πρὸς ἑκατὸν νεανίσκους ἡβῶντας εὖ μάλα

[15]   ἐπιθυμίαν σφόδρα ἀκορέστως ἔχοντος τῆς πρὸς ἐκεῖνα συνουσίας, μουσεῖον δὲ Ἑλληνικῶν

[4]   ἀρχὴν ὑπερεῖδον, χαίρουσι δὲ καὶ πρὸς ἐνιαυτὸν τυγχάνοντες· καὶ οὔτε ἰδιώτης

[3]   δὲ οἶμαι τὸν Ἴστρον καὶ πρὸς ἑσπέραν τὸ Ὠρικὸν ἔθνος· ὁ

[4]   ἐνδοξοτέρους ἀποφαίνων, οὗτος οὐδενὶ καταλείπει πρὸς εὐγενείας ἅμιλλαν λόγον, οὐδὲ ἔστιν

[4]   τῶν πόλεων οἷον ἀφορμάς τινας πρὸς εὐδοξίαν· ὅστις δὲ ἀποδίδωσι πάλιν

[3]   τὰ πλεῖστα καταστρεψάμενος ὅρον ἐποιήσατο πρὸς ἕω μὲν καὶ πρὸς μεσημβρίαν

[15]   τις ἐν αὐτοῖς καὶ παιδαγωγία πρὸς ἦθος γενναῖον, εἴ τις ἐπίσταιτο

[5]   τούτων οὐδὲ ἓν ἐξαρκεῖν δοκεῖ πρὸς κοινωνίαν βασιλέως, πάντα δὲ ἅμα,

[3]   ἐποιήσατο πρὸς ἕω μὲν καὶ πρὸς μεσημβρίαν τὴν θάλατταν, ἀπ´ ἄρκτων

[4]   ἤδη τῆς δυνάμεως ἐπιλειπούσης, ἐπειδὴ πρὸς μοναρχίαν τὰ τῆς πολιτείας μεθέστηκε,

[4]   πράξεως λαμπρᾶς, τοῖς βασιλεῦσι δὲ πρὸς οἷς ἔχουσιν ἀγαθοῖς οἷον ἄγαλμα

[5]   βίᾳ λαβόντος, γάμου τε ἐδεῖτο πρὸς παίδων γένεσιν, οἳ κληρονομήσουσι τῆς

[4]   αὑτὴν τῶν ἄλλων ἁπάντων στερομένη πρὸς πᾶσαν ἰσχὺν ἀντίρροπος εἶναι δοκεῖ,

[8]   πέφυκε παρακαλεῖ μᾶλλον πρεπόντως καὶ πρὸς συγγνώμην τὴν δίκην τρέπει· ὥστε

[18]   ἀδίκῳ φυγῇ περιβαλεῖν; Ὅστις δὲ πρὸς τὰς τοιαύτας συμφορὰς αὑτὸν ἀντιτάξας,

[8]   κουφοτέραν. Τί δὴ οὖν οἴεσθε πρὸς ταῦτα ἐκεῖνον εἰπεῖν ἔχειν; ἆρ´

[16]   μικρῶν αὐτῷ γεγονέναι ἄξιος ὁ πρὸς ταῦτα συλλαμβανόμενος; καὶ τυχὸν οὐ

[15]   ἀρχέτυπα προτιθέμενος δημιουργός, πλάττειν ἤδη πρὸς ταῦτα τὴν αὑτοῦ διάνοιαν καὶ

[2]   συνετὴν καὶ νέμειν ἑκάστῳ τὰ πρὸς τὴν ἀξίαν καὶ θαρραλέαν ἐν

[16]   τοῦ γλεύκους μεταδιδόντα τούτοις ὧν πρὸς τὴν γεωργίαν ἔτυχε προθύμων. Οὔκουν

[7]   τὴν κιθάραν ἀποβλέποντας ἐκπεπλῆχθαι δεινῶς πρὸς τὴν ὄψιν, τῶν ἀνδρῶν δὲ

[16]   διδάσκαλος μὲν αὐτὸς οὐ γέγονε, πρὸς τὸ μαθεῖν δὲ καὶ ὁτιοῦν

[17]   ἄξιον, εἰ μὴ τυγχάνετε ἀπειρηκότες πρὸς τὸ μῆκος τῆς ἀδολεσχίας· τυχὸν

[1]   ῥᾳθύμως δὲ καὶ ὀλιγώρως ἐχόντων πρὸς τὸ τὰ δυνατὰ ποιεῖν καὶ

[17]   τινὰ ναυμαχίαν εἶναι δοκοῦσαν, τὸν πρὸς τοῖς νεωρίοις πόλεμον, ἀνδρός τε

[18]   ψηφισμάτων μεμνημένοι, τινὲς δὲ τῆς πρὸς τὸν Κίμωνα φιλοτιμίας, σφόδρα ἀγαθὸν

[9]   κατ´ ἴσον γένοιντο τοῖς φεύγουσι πρὸς τοὺς διώκοντας, τὴν τῆς Ἀθηνᾶς

[10]   ἔδρασεν ἀγαθά, ξενίαν δὲ ὅτῳ πρὸς τοὺς ἐκείνης πατέρας ὑπάρξασαν ἔγνω,

[17]   ἀπαγγέλλω· τοῦτο δὲ οὐ φιλονεικοῦντες πρὸς τοὺς ἐμοὺς λόγους οὐδὲ ἐμὲ

[15]   τὴν αὑτοῦ διάνοιαν καὶ ἀφομοιοῦν πρὸς τοὺς λόγους· ὧν εἰ μὴ

[17]   ἐκ παντὸς ὀρεγόμενοι χαλεπῶς ἔχουσι πρὸς τοὺς μὴ τἀκείνων ζηλοῦντας καὶ

[12]   ἄλλα ἂν ἔχοιμι περὶ αὐτοῦ πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν εἰς ἐμαυτὸν ἔργα

[18]   τῆς συμφορᾶς ἔφη. Ἄλλου του, πρὸς φιλίου Διός, δοκοῦμεν ὑμῖν μάρτυρος

[13]   Εὔνοιαν δὲ ἀληθινὴν οὐκ ἔστι πρὸς χρυσίον ἀμείψασθαι, οὐδὲ ἄν τις

[12]   ἀνδρῶν γὰρ ἀγαθῶν φημι ξυντυχίαν πρὸς χρυσίου πλῆθος ὁσονδηοῦν ἐξεταζομένην καθέλκειν

[13]   ἐν τοῖς λόγοις ἀταξίας, ἐπειδὴ προσγέγονεν, οἶμαι παρακελεύεσθαι μὴ σφόδρα ὀκνεῖν

[13]   ἡλίου, καὶ εἴ ποτε ἄλλος προσγένοιτο, τῶν μεγίστων ὀρῶν αὐταῖς οἶμαι

[16]   τέλος ἤδη κάλαμον, ᾧ χρῆν προσδεδέσθαι καὶ ἐπικεῖσθαι τὴν ἄμπελον, ἵνα

[14]   χαριζόμενος· τέλος δὲ τὴν βασιλίδα προσειπεῖν κελεύει, θάρσος τε ἡμῖν ἐνδιδοὺς

[12]   ἡμῶν μὴ λίαν ἀγνώμων, ποθεῖ προσειπεῖν τοὺς πατέρας καὶ τὴν χώραν

[3]   ἀνίσχοντα πρῶτος ἀνθρώπων τὸν ἥλιον προσεκύνει, ὡρμημένον δὲ αὐτὸν ἐπὶ τὴν

[12]   ἠξίου διελέγχειν καὶ μὴ πρότερον προσέσθαι μηδὲ ἐνδέξασθαι ψευδῆ καὶ ἄδικον

[8]   αὖ καὶ τοῦ πλούτου καὶ προσέτι τῆς περὶ τὰς νήσους ἐκείνας

[3]   τῶν ἄλλων ἁπάντων διήνεγκε καὶ προσέτι τὸν αὑτοῦ πατέρα τῇ στρατηγίᾳ

[6]   ἔτι καὶ πλανωμένου τοῦ γήμαντος, προσῄει τὰ μειράκια μνηστευσόμενα ἔκ τε

[2]   τοὺς οἰκείους καὶ ξυγγενεῖς τιμῆς. Προσήκει δὲ οἶμαι καθάπερ ἴχνεσιν ἑπόμενον

[2]   μεῖον αὐταῖς ἤπερ τοῖς ἀνδράσι προσήκειν ὑπολαμβάνοντες. Καὶ γὰρ εἶναι σώφρονα

[17]   τὴν εὐφημίαν. Ἆρ´ οὖν ἔτι προσῆκεν εὐλαβηθῆναι τοσοῦτον ἡγεμόνα ποιουμένοις, μή

[3]   ἕτερον, μύθῳ μᾶλλον ἢ λόγῳ προσῆκον, ἀπολειπτέον· ὀλίγα δὲ εἰπεῖν τῶν

[1]   οὐδὲ τοῖς εὐεργέταις πρᾷοι καὶ προσηνεῖς ἐθέλοντες εἶναι, εἶτα, ἂν μὲν

[9]   οὐδὲ οἰκίᾳ μιᾷ τῶν πολιτῶν· προσθείην δ´ ἂν ἔγωγε, θαρρῶν εὖ

[9]   πείθει, τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ δέησιν προσθεῖσα καὶ ἱκετηρίαν, ἀφεῖναι πάντως τῆς

[3]   ἡ Μακεδονία καὶ μεγάλη τὸ πρόσθεν γένοιτο; ταύτης δὲ αὐτῆς τὸ

[14]   ὡς εἰκός, καὶ φαύλων τῶν πρόσθεν, ἐμοὶ μὲν ὑπὸ ἀηθείας ἡ

[12]   ὅσπερ οὖν ἐῴκει μοι τὰ πρόσθεν μηχανήσασθαι, ἤ τινος ξυντυχίας ἀλλοκότου

[8]   ἀποδημίαν ἑτέραν ἐκτελεῖν οὔτι τῆς πρόσθεν, ὥς γε τὸ εἰκός, ἀπονωτέραν

[10]   αὑτοὺς τίμιοι, ταύτῃ γε οἶμαι προσθήσει τὸν ἔπαινον· δῆλον γὰρ ὅτι

[4]   διὰ τὴν ἰσχὺν κατέγνωσαν, ἢ προσιέμενοί γε διὰ βίου καρποῦνται τὰς

[6]   αὐτῆς ἄνδρα κατέλαβε, τοῖς παισὶ προσκαθημένη τοσοῦτον ἐπὶ σωφροσύνῃ κλέος αὑτῇ

[15]   καὶ τὴν Κελτίδα. Τούτοις ἐγὼ προσκαθήμενος συνεχῶς τοῖς δώροις, εἴ ποτε

[19]   σιωπὴν ὑποπτεύσειεν ὡς ματαίαν οὖσαν προσποίησιν καὶ ἀλαζονείαν κενὴν καὶ αὐθάδη,

[8]   πρὸ τῶν βελτιόνων, τοσούτους σαυτῷ προστέθεικας πόνους, οὐδὲ ἐν τῇ Σχερίᾳ

[10]   τὴν τοῦ γήμαντος εὔνοιαν τηλαυγέστατον πρόσωπον, κατὰ τὸν σοφὸν Πίνδαρον, ἀρχομένη

[12]   ὑποψίας, ἠξίου διελέγχειν καὶ μὴ πρότερον προσέσθαι μηδὲ ἐνδέξασθαι ψευδῆ καὶ

[15]   λόγους καὶ πράξεις, οἷον ἀρχέτυπα προτιθέμενος δημιουργός, πλάττειν ἤδη πρὸς ταῦτα

[18]   ἐν δίκῃ τυγχάνειν; καὶ οὐδὲν προτιμήσομεν οὔτε τὸν τρόπον οὔτε τὴν

[2]   τὸν τρόπον τόνδε· Δέσποιναν μὲν πρῶτα κιχήσεαι ἐν μεγάροισιν· Ἀρήτη δ´

[8]   Ὁ δὲ οὐδενὸς ἐπιλαθόμενος, ἐπειδὴ πρῶτον ἀφίκετο καὶ τῶν μειρακίων τῶν

[8]   τῆς ἐπωνυμίας ταύτης ἠξιώθη, τί πρῶτον ἔργον ἐκείνης γέγονε, καὶ αὖθις

[14]   παρέχων γνώρισμα. Ἐγὼ δὲ ἐπειδὴ πρῶτον ἐς ὄψιν ἐκείνης ἦλθον, ἐδόκουν

[12]   ἔναγχος· ἡ δὲ ἐπειδὴ τὸ πρῶτον ἤκουσεν ἀδικήματος μὲν οὐδενὸς ὄνομα,

[12]   ἀπιέναι πομπὴν ἀσφαλῆ παρέσχεν, ἐπιτρέψαι πρῶτον {τὸν} βασιλέα ξυμπείσασα. Δαίμονος δέ,

[3]   ἐπῆλθε σύμπασαν καταστρεφόμενος, καὶ ἀνίσχοντα πρῶτος ἀνθρώπων τὸν ἥλιον προσεκύνει, ὡρμημένον

[3]   βασιλείαν μετέστησεν. Ὁ μὲν γὰρ πρῶτος ἐπειράθη τὴν Μακεδόνων αὐξῆσαι δύναμιν,

[4]   ὕπατος ἐπονομασθῆναι. Εἰ δέ, ὅτι πρῶτος ἔτυχεν ἐκεῖνος καὶ γέγονεν ἀρχηγὸς

[12]   δὲ τότε μὲν αὐτῇ καὶ πρώτῳ γε, ὡς εἰκός, βασιλεῖ πολλὰ

[14]   μετέωρος ὑπὸ τῶν ἱματίων καθάπερ πτερῶν ἐπαίρεται, συνέσεως δὲ εἰ καὶ

[13]   αὐτὸς εὑρίσκω οὔτε ἄλλου του πυθέσθαι δύναμαι, δι´ ἣν οὕτω μοι

[11]   δὲ ἀληθὲς τῶν ἐκείνης ἔργων. Πυνθάνομαι γὰρ δὴ καὶ Δαρεῖον, ἕως

[6]   τὸν γάμον, τὰ μὲν οἶμαι πυνθανόμενον ὅσα χρῆν δι´ ἀκοῆς περὶ

[12]   καὶ συγγενόμενος ἐμπλήσῃ τὸν ἀέρα πυρὸς καὶ ἐπιφλέγῃ τὰ σύμπαντα· οὐ

[12]   ἀπείργειν αὐτοῖς τὴν ὑπὸ τοῦ πυρὸς φθοράν, ὁπόταν ἥλιος διὰ μακρῶν

[5]   τῆς οἰκουμένης ἁπάσης κύριος. Καίτοι πῶς ἄν τις μείζονα μαρτυρίαν ἐπιζητήσειε

[13]   δυσχεροῦς οὐδὲ ὑπόπτου, δεόμενον; καὶ πῶς ἂν ὅσια δρῴην οὕτως ἐναργῆ

[9]   τὸ ἐμφανὲς ἄγειν τεκμήριον, καινόν πως εἶναι δοκεῖ καὶ ἐς ἀπιστίαν

[13]   δὴ τοῦτον ἀπολογεῖσθαι χρεὼν ὧδέ πως λέγοντα· ὦ δαιμόνιε καὶ τέχνης

[8]   ἔροιτο τὸν Ὀδυσσέα παίζων ὧδέ πως· Τί ποτε, ὦ σοφώτατε ῥῆτορ

Chapitre
[17]	βασίλειά τε ᾠκοδόμησεν ὑπὸ γῆς	πάγκαλα	καὶ μεθῆκεν ὑπὲρ τῶν χωμάτων
[8]	καὶ ἦν αὐταῖς τὰ βασίλεια	πάγκαλα,	κήπων τινῶν καὶ παραδείσων ἐν
[3]	καὶ καταλιπόντων Ἑλληνικοῦ τρόπου μνημεῖα	πάγκαλα,	Φίλιππος καὶ ὁ τούτου παῖς
[2]	εὐφημίας. Πρὸς δὲ αὖ τούτοις	παθεῖν	μὲν εὖ καὶ τυχεῖν τινος
[1]	δὲ ἀποκρύπτουσι τὸ δοκεῖν εὖ	παθεῖν,	οὐκ οἶδα ὅ τι βουλόμενοι.
[11]	ποτε οὖν ἐγὼ τοιοῦτον εὖ	παθεῖν	φημι καὶ ἀνθ´ ὅτου τὸν
[1]	οὐκ ἀληθῆ δόξαν, πολλοῖς ἅμα	πάθεσιν	ἐνόχους φανέντας καὶ νοσήμασιν αἰσχίστοις
[16]	μάλα γενναίως ἐπιλαθόμενον ὧν εὖ	πάθοι,	οὔτε τοῦ γάλακτος οὔτε τῶν
[1]	ὀνειδίζομεν τοῖς ἀνθρώποις, ὅταν εὖ	παθόντες	περὶ τοὺς εὐεργέτας ὦσιν ἀχάριστοι·
[1]	οὗτος ἀχάριστος μόνον, ὅστις εὖ	παθὼν	δρᾷ κακῶς ἢ λέγει, ἀλλὰ
[1]	τις παρὰ τοῦ πέλας εὖ	παθών,	εἶτα τοιαῦτα μὲν ἀποτίνειν οὔτε
[17]	τὸν ἑκυρὸν ἐπιμελείας καὶ τὸν	παῖδα·	ἔμελε δὲ ἄρα οὐδὲ τῶν
[15]	οἶμαί τις ἐν αὐτοῖς καὶ	παιδαγωγία	πρὸς ἦθος γενναῖον, εἴ τις
[7]	οὐκ ἂν οἴεσθε τοὺς μὲν	παῖδας	καὶ τῶν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν
[3]	χώραν τοὺς Ἡρακλέους ἐγγόνους, Τημένου	παῖδας,	οἳ τὴν Ἀργείαν λῆξιν νεμόμενοι
[12]	με λόγοις ἐπέπυστο χαίρειν, καὶ	παιδείᾳ	τὸ χωρίον ἐπιτήδειον εἶναι ξυννοοῦσα.
[5]	φερνὴν οἴκοθεν ἐπιφερομένην, κομίζειν ἀγαθά,	παιδείαν	ὀρθήν, σύνεσιν ἐμμελῆ, ἀκμὴν καὶ
[12]	οὐδὲ ἐπ´ ὀλίγον ῥοπῆς ἐπιστῆσαι.	Παιδείας	δὲ ἕνεκα καὶ φιλοσοφίας πέπονθεν
[4]	ἐοίκασι παρὰ τῶν πατέρων οἱ	παῖδες	καὶ οἱ πολῖται παρὰ τῶν
[13]	δὴ καὶ ἐμοὶ παρὰ βασιλέως	παιδὶ	μὲν ὑπῆρχε κατὰ θεόν, ὀλίγου
[15]	δὴ καὶ αὐτὸς πολλάκις ξυννοῶν	παιδιάν	τε οὐκ ἄμουσον ἐν αὐτοῖς
[13]	ἡμᾶς ὑπὸ τῆς μνήμης τῶν	παιδικῶν	ἀνακινηθέντας ᾆσαι τῆς χώρας καὶ
[7]	τῆς ἀρίστης τέχνης εἰργασμένων, ἴστω	παιδικῶν	σφόδρα ἀκουσμάτων ἐπιθυμῶν· καθάπερ γὰρ
[2]	Ἀθηνᾶς τῆς τοῦ Διὸς ἀπόσχωνται	παιδός,	ἣν Ὅμηρός φησιν, ἀπεικασθεῖσαν παρθένῳ
[12]	γὰρ βασιλεὺς οὑτοσὶ σχεδὸν ἐκ	παιδὸς	νηπίου γεγονὼς ἤπιος, πᾶσαν ὑπερεβάλετο
[3]	Ἀσσυρίων, πλὴν μόνου τοῦ Καμβύσου	παιδός,	ὃς ἐκ τῶν Μήδων ἐς
[5]	λαβόντος, γάμου τε ἐδεῖτο πρὸς	παίδων	γένεσιν, οἳ κληρονομήσουσι τῆς τιμῆς
[2]	ὅσων τυγχάνει Ἔκ τε φίλων	παίδων	ἔκ τ´ αὐτοῦ Ἀλκινόοιο, ἔτι
[7]	παντοδαπῶν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ	παίδων	φύσει τε καὶ ἡλικίᾳ καὶ
[2]	τὴν τοῦ βασιλέως ἱκέτευε θυγατέρα	παίζουσαν	ἐπὶ τοῦ λειμῶνος ξὺν ταῖς
[8]	τις οὖν ἔροιτο τὸν Ὀδυσσέα	παίζων	ὧδέ πως· Τί ποτε, ὦ
[3]	πάγκαλα, Φίλιππος καὶ ὁ τούτου	παῖς	ἀρετῇ διηνεγκάτην πάντων, ὅσοι πάλαι
[5]	δέ, περὶ ἧς ὁ λόγος,	παῖς	μὲν ὑπάτου γέγονε, γαμετὴ δέ
[3]	ἔθνος· ὁ τούτου δὲ αὖ	παῖς	ὑπὸ τῷ Σταγειρίτῃ σοφῷ τρεφόμενος
[6]	κουρίδιον αὐτῆς ἄνδρα κατέλαβε, τοῖς	παισὶ	προσκαθημένη τοσοῦτον ἐπὶ σωφροσύνῃ κλέος
[8]	δηλοῦν ἐπιχειρεῖ καὶ ἐκδιδάσκειν τοὺς	πάλαι	διὰ τῶν ἔργων ἐγνωκότας. Οὐ
[3]	παῖς ἀρετῇ διηνεγκάτην πάντων, ὅσοι	πάλαι	Μακεδονίας καὶ Θρᾴκης ἦρξαν, οἶμαι
[12]	ἀσπάσασθαι. Ὃ δὴ καὶ ἐμοὶ	πάλαι	μὲν ἦν, ὡς εἰκός, ποθεινόν,
[4]	ἐπώνυμον τοῦ ἔτους ἀρχὴν ἄρχειν,	πάλαι	μὲν ἰσχυρὰν καὶ βασιλείαν ἀτεχνῶς
[15]	ἐφόδιον τῆς στρατείας πρὸς αὐτόπτου	πάλαι	ξυγκείμενον. Πολλὰ γὰρ δὴ τῆς
[15]	καὶ λαμπρὰν εἰκόνα φέρει τῶν	πάλαι	πραχθέντων, ὑφ´ ἧς ἤδη καὶ
[4]	τε καὶ ἔργων ὁπόσα τῆς	παλαῖας	ἐκείνης πολιτείας διασώζει τινὰ φαύλην
[12]	πρὸ τοῦ ἄστεος περὶ τὸν	παλαιὸν	ἐκεῖνον Μάσητα· τὴν Πειρήνην δὲ
[3]	λέγειν ἔχων, τὰ μὲν διὰ	παλαιότητα	παρήσειν μοι δοκῶ· φαίνεται γὰρ
[16]	καὶ καθαρᾶς τῆς ἐκ τῶν	παλαιῶν	γραμμάτων, εἶτα ἀθρόως πάντων δεηθείη,
[15]	Πολλὰ γὰρ δὴ τῆς τῶν	παλαιῶν	ἔργων ἐμπειρίας ὑπομνήματα ξὺν τέχνῃ
[12]	ἄδικον συνήσθη, καὶ οἴκαδε ἐπιθυμοῦντι	πάλιν	ἀπιέναι πομπὴν ἀσφαλῆ παρέσχεν, ἐπιτρέψαι
[4]	πρὸς εὐδοξίαν· ὅστις δὲ ἀποδίδωσι	πάλιν	ἐξ ἑαυτοῦ προγόνοις τε καὶ
[15]	~Βούλεσθε οὖν τὰ μετὰ ταῦτα	πάλιν	ἔργα καὶ ὅσα ἔδρασεν ἡμᾶς
[15]	ἔφερον, ἐλπίδι καὶ πόθῳ τοῦ	πάλιν	οἴκαδε ἐπανελθεῖν τὴν ταχίστην ψυχαγωγούμενος,
[13]	ὀλίγου δὲ οἴχεσθαι δεῆσαν ἀπεσώθη	πάλιν	τῆς βασιλίδος ἀμυνούσης καὶ ἀπειργούσης
[15]	τοὺς λόγους· ὧν εἰ μὴ	πάμπληθες	ἀπολειφθείη, τυγχάνοι δὲ καὶ ἐπ´
[8]	βασίλεια κωμαζόντων ἐκράτει ξὺν δίκῃ,	πάντα	ἀθρόως αὐτῇ διηγεῖτο, ὅσα τε
[5]	ἐξαρκεῖν δοκεῖ πρὸς κοινωνίαν βασιλέως,	πάντα	δὲ ἅμα, ὥσπερ θεοῦ τινος
[18]	αἰτίῳ γενέσθαι, ἀλλὰ εἰ μὴ	πάντα	εἰς δύναμιν ἰῷτο καὶ θεραπεύοι,
[13]	ἧς οὐκ ἔστι μνησθέντα μὴ	πάντα	θαυμάζειν; Ἀλλ´ οὐ φήσει τις
[14]	οἴκησιν δὲ αὐτὴν καὶ δίαιταν	πάντα	ὄγκου πλέα καὶ σεμνότητος ἐκ
[15]	ἀθρόως ἑλόντες, καθάπερ ἔδρασεν αὕτη,	πάντα	ὁμοῦ διηγησώμεθα; ὁπόσους μὲν εὖ
[2]	ἐγήματο καὶ ᾧτινι, καὶ τἆλλα	πάντα	τὸν αὐτὸν ἐκείνοις τρόπον. ~Περὶ
[2]	καὶ μεγαλόφρονα καὶ ἐλευθέριον, καὶ	πάντα	ὡς ἔπος εἰπεῖν ὑπάρχειν ἐκείνῃ
[1]	τις ἐν ὀφθαλμοῖς πάντων, μὴ	παντάπασιν	ἀποσεισάμενος αἰδῶ καὶ ἐπιείκειαν τοῦ
[4]	φαύλην καὶ ἀμυδρὰν εἰκόνα, ἢ	παντάπασιν	ὑπεριδόντες διὰ τὴν ἰσχὺν κατέγνωσαν,
[3]	καθάπερ κλῆρον τὴν τιμὴν διαδεχόμενοι.	Πάντας	μὲν οὖν αὐτοὺς ἐπαινεῖν οὔτε
[8]	δυσχερές, μᾶλλον δὲ ἀδύνατον ἐφάνη	παντελῶς,	ἄξιον ὑπὲρ ἁπάντων ἀποσιωπῆσαι, πειρᾶσθαι
[13]	καὶ ἀλλοκότους ὑποψίας, ἃς ἐπειδὴ	παντελῶς	ἐκείνη διέλυσεν, ἐναργεῖ τεκμηρίῳ τῷ
[14]	ὃς εἰ μὲν ἄφρων εἴη	παντελῶς	καὶ ἀνόητος, χαίρει καὶ γέγηθε
[12]	πηγάς. Οὔκουν οὐδὲ ἐξ Ἑλλήνων	παντελῶς	οἴχεται φιλοσοφία, οὐδὲ ἐπέλιπε τὰς
[15]	ῥητόρων πολλῶν καὶ ποιητῶν, ἐπειδὴ	παντελῶς	ὀλίγας οἴκοθεν ἔφερον, ἐλπίδι καὶ
[4]	λίαν ἐξαπατώμενος οὐ μανθάνει· τῷ	παντὶ	γὰρ οἶμαι κρεῖττόν ἐστι καὶ
[4]	ὁτιοῦν ἀγαθὸν ἢ δοῦναι τῷ	παντὶ	καταδεέστερον. Λαμβάνειν δὲ ἐοίκασι παρὰ
[7]	πρέποντα, εἶτα ἐς θέατρον παραγάγοι	παντοδαπῶν	ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ παίδων
[16]	χαρισαμένῃ. Λόγων γὰρ ἀστείων καὶ	παντοδαπῶν	θησαυροὺς τῶν ἐν ταῖς βίβλοις
[7]	ἁρμάτων καὶ ἵππων καὶ ὀχημάτων	παντοδαπῶν	χρυσῷ καὶ ἀργύρῳ καὶ ὀρειχάλκῳ
[8]	αἰτίαις, ἱματίων πολυτελῶν καὶ δώρων	παντοίων	ὅρμων τε καὶ στεφάνων κατάλογον
[9]	κακῶς καὶ κολάζεσθαι, τούτους ἐκ	παντὸς	ἀπολέσθαι χρεών· ὃ δὴ καὶ
[18]	τἀγαθά; τοῦτο ἐγὼ κεφάλαιον τοῦ	παντὸς	ἐπαίνου ποιοῦμαι, οὐκ ἀπορῶν ἄλλων
[17]	τρόπον τοῦ μεγάλα λέγειν ἐκ	παντὸς	ὀρεγόμενοι χαλεπῶς ἔχουσι πρὸς τοὺς
[3]	εἰ μὴ ξυμπάντων μὲν ἀνθρώπων,	πάντων	δὲ ἐθνῶν κρατήσειεν. Οὐκοῦν τὴν
[16]	τῶν παλαιῶν γραμμάτων, εἶτα ἀθρόως	πάντων	δεηθείη, ἆρα ὑμῖν μικρᾶς δεῖσθαι
[14]	ὑπερβάλλουσαν ἔχοντος οἶμαι τὰς ἡνίας	πάντων	ἐγκρατῶς, εἰ καὶ ἐπὶ τῆς
[18]	ὅτι μέγιστον ἀρετῆς σημεῖον καὶ	πάντων	μάλιστα ἐπαίνων ἄξιον τὸ μηδένα
[1]	ὑπεδέξατο ἄν τις ἐν ὀφθαλμοῖς	πάντων,	μὴ παντάπασιν ἀποσεισάμενος αἰδῶ καὶ
[3]	ὁ τούτου παῖς ἀρετῇ διηνεγκάτην	πάντων,	ὅσοι πάλαι Μακεδονίας καὶ Θρᾴκης
[13]	τὴν μεγίστην οὐδὲ ἄλλο τῶν	πάντων	οὐδέν· ἐκ μὲν γὰρ δὴ
[8]	μητέρα πεποίηκεν αὐτῷ παραινοῦσαν μεμνῆσθαι	πάντων	ὧν τε εἶδε θεαμάτων καὶ
[15]	στρατευομένῳ μοι ἕν γέ τι	πάντως	ἕπεται οἷον ἐφόδιον τῆς στρατείας
[11]	ὑμεῖς δὲ καὶ ἀνωμότῳ πιστεύσετε	πάντως	οὐ κολακείας ἕνεκα λέγοντι. Ἔχω
[9]	δέησιν προσθεῖσα καὶ ἱκετηρίαν, ἀφεῖναι	πάντως	τῆς αἰτίας. Ὁ δὲ ἑκὼν
[14]	θεῖος ἀληθῶς αὐτοκράτωρ ἀφῄρει τι	πάντως	τῶν ἀλγεινῶν, ἔργοις καὶ λόγοις
[1]	ἐνόχους φανέντας καὶ νοσήμασιν αἰσχίστοις	πάνυ	καὶ ἀνελευθέροις. Ἢ γὰρ οὐ
[6]	αὐτῇ σφόδρα Ἑλληνικόν, Ἑλλήνων τῶν	πάνυ,	καὶ πόλις ἡ μητρόπολις τῆς
[17]	αὐτῷ τὴν τῆς Ἀμαζόνος φιλοτίμως	πάνυ	στρατείαν διηγησαμένῳ τὴν ποίησιν ἅπασαν
[18]	γενναῖον ἐκεῖνον ῥήτορα Περικλέα τὸν	πάνυ,	τὸν Ὀλύμπιον, μάρτυρα ἀγαθὸν ἤδη
[11]	οὖν καὶ αὐτός, πολλὰ μὲν	παρ´	αὐτῆς, ὅτε ἔτι ζῆν ἐξῆν
[12]	δὴ καὶ Αἰγύπτιοι τὸν Νεῖλον	παρ´	αὐτοῖς εἶναι τά τ´ ἄλλα
[11]	λείπεσθαι (ἔχει γὰρ οἶμαι ξύμπαντα	παρ´	αὐτοῦ τοῦ καὶ ἡμῖν χαρισαμένου
[14]	ἐκέλευε καί· Τὰ μέν» ἔφη,	παρ´	ἡμῶν ἤδη ἔχεις, τὰ δὲ
[16]	καταβαλεῖν μισθόν· ὁμολογῶν» ἔφη, τὸ	παρ´	ἡμῶν μαθεῖν τὴν ἀξίαν ἡμῖν
[9]	οὗ γὰρ ἂν ὁ φεύγων	παρ´	ὀλίγον ἔλθῃ τὴν ἴσην ἐν
[9]	τοῖς νόμοις, ἄλλος συκοφαντίαν διέφυγε,	παρ´	ὀλίγον ἐλθὼν κινδύνου, τιμῆς δὲ
[2]	οὐδὲν ἔλαττον παρὰ γυναικὸς ἢ	παρὰ	ἀνδρὸς δεξόμεθα, τὴν δὲ ἐπ´
[13]	συμπροθυμουμένων, ὃ δὴ καὶ ἐμοὶ	παρὰ	βασιλέως παιδὶ μὲν ὑπῆρχε κατὰ
[12]	πέμπει τὴν Ἑλλάδα, ταύτην αἰτήσασα	παρὰ	βασιλέως ὑπὲρ ἐμοῦ καὶ ἀποδημοῦντος
[2]	ὁμοίως καὶ μείζονος, οὐδὲν ἔλαττον	παρὰ	γυναικὸς ἢ παρὰ ἀνδρὸς δεξόμεθα,
[8]	ἐν δίκῃ τυχὸν ἢ καὶ	παρὰ	δίκην αἰτία τιμωρίας καὶ κολάσεως
[9]	οὐ, καθάπερ Ὅμηρός φησιν, ἐκβιαζόμενος	παρὰ	τῆς γαμετῆς ὁμολογεῖ ὅ τι
[8]	γενναίας βριθομένη τοῖς βότρυσι· καὶ	παρὰ	τοῖς Φαίαξιν ἕτερα τοιαῦτα, πλὴν
[3]	Ἑλικῶνος εἰς τὸν Ὄλυμπον ἀφίκοιντο	παρὰ	τὸν πατέρα κληθεῖσαι. Τοῦτο μὲν
[11]	τὰ μέγιστα δὲ δι´ αὐτὴν	παρὰ	τοῦ γενναίου καὶ μεγαλόφρονος βασιλέως
[1]	ὅ τι ἂν τύχῃ τις	παρὰ	τοῦ πέλας εὖ παθών, εἶτα
[2]	λειμῶνος ξὺν ταῖς ὁμήλιξι παρθένοις	παρὰ	τοῦ ποταμοῦ ταῖς ᾐόσι· μή
[12]	οἰκίαν καταληφθεῖσαν καθάπερ ἐπ´ ἐρημίας	παρά	του τῶν δυναστῶν ἀφείλετο ξὺν
[16]	τὴν φυταλίαν ἀρχόμενος κλήματα ᾔτει	παρὰ	τῶν γειτόνων, εἶτα ἐκτρέφων τὰς
[8]	αὑτῆς τῷ γήμαντι, συγκερασαμένη τῇ	παρὰ	τῶν ἐρώτων ἐπιπνεομένῃ φιλίᾳ τὴν
[17]	ἐστί. Φήσουσι γὰρ οἶμαι πολλοὶ	παρὰ	τῶν μακαρίων σοφιστῶν ἀναπειθόμενοι, ὅτι
[4]	παντὶ καταδεέστερον. Λαμβάνειν δὲ ἐοίκασι	παρὰ	τῶν πατέρων οἱ παῖδες καὶ
[4]	οἱ παῖδες καὶ οἱ πολῖται	παρὰ	τῶν πόλεων οἷον ἀφορμάς τινας
[4]	ἐγγόνοις περιφανείας τοσαύτης, ἢ λαβεῖν	παρὰ	τῶν προγόνων· ἐπεὶ καὶ πόλεως
[7]	τέχνῃ πρέποντα, εἶτα ἐς θέατρον	παραγάγοι	παντοδαπῶν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ
[1]	ὀλίγα καὶ εὐαρίθμητα κομιδῇ τὰ	παραδείγματα·	πολλοὶ δὲ ἀποκρύπτουσι τὸ δοκεῖν
[8]	βασίλεια πάγκαλα, κήπων τινῶν καὶ	παραδείσων	ἐν αὐτοῖς πεφυτευμένων μάλα ἀμφιλαφέσι
[1]	ὅστις σιωπᾷ καὶ ἀποκρύπτει, λήθῃ	παραδιδοὺς	καὶ ἀφανίζων τὰς χάριτας. Καὶ
[8]	καὶ τὴν μητέρα πεποίηκεν αὐτῷ	παραινοῦσαν	μεμνῆσθαι πάντων ὧν τε εἶδε
[9]	ἄγειν τὸν ἔπαινον· οὐκοῦν ἐκεῖνα	παραιτησάμενος,	ὁπόσα γ´ ἐμοί τε εἰπεῖν
[8]	καὶ εὐγνώμονα πρὸς ἃ πέφυκε	παρακαλεῖ	μᾶλλον πρεπόντως καὶ πρὸς συγγνώμην
[13]	λόγοις ἀταξίας, ἐπειδὴ προσγέγονεν, οἶμαι	παρακελεύεσθαι	μὴ σφόδρα ὀκνεῖν μηδὲ εὐλαβεῖσθαι
[14]	ἀλόγιστον φύσει· ὁ δὲ οἶμαι	παραμυθούμενος	αὐτοῦ τὴν ἄνοιαν ἄνδρα ἐπέστησε,
[14]	πόλεσι πολλαῖς μυρίων αἰτίας ξυμφορῶν.	Παραπλήσια	δὲ ἐπεπόνθειν ἀνδρὶ σφόδρα ἀπείρως
[12]	οἶμαι νῦν τὰ τῆς Ἑλλάδος	παραπλήσιόν	τι τοῖς Αἰγυπτίοις μυθολογήμασι καὶ
[19]	ἐλευθέριον καὶ μεγαλοπρεπές, καὶ τῆς	παρασκευῆς	τὴν πολυτέλειαν, ὁπόσα τε ἔνειμε
[17]	δημηγορίαν οὐδὲ ὄναρ εἰκὸς ἐκείνῃ	παραστῆναί	ποτε· ἀλλὰ καὶ ὁπότε λέγειν
[4]	κρεῖττόν ἐστι καὶ σεμνότερον ἀρχὴν	παρασχεῖν	τοῖς ἐγγόνοις περιφανείας τοσαύτης, ἢ
[9]	ἀτυχημάτων. Τοσούτων δὲ ἔργων μηδὲν	παρασχέσθαι	μηδὲ εἰς τὸ ἐμφανὲς ἄγειν
[17]	τοῖς ἐκείνων λόγοις τοὺς ἐμαυτοῦ	παρατιθείς,	μήτε ἄλλως ἀπεχθάνεσθαι ἐκείνοις ἐθέλω·
[17]	ἐχρῆν εἰς τὰ μειράκια, Ἄντα	παρειάων	σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα, πρᾴως ἐφθέγγετο.
[19]	καὶ τὰ ἐπ´ ἐμοὶ πραχθέντα	παρεῖχον	μάρτυρα· εἰ δὴ οὖν καὶ
[2]	διδάσκαλον γενομένην ὧν ἐχρῆν εἴσω	παρελθόντα	δρᾶν καὶ λέγειν, καθάπερ τινὰ
[17]	οὖν φασι, σεμνότατον, ὀλιγώρως οὕτω	παρέλιπε.	Τί ποτε οὖν ἄν τις
[11]	τούτων ἐκείνων μάρτυρα καὶ ἐπαινέτην	παρέξομαι·	ἀλλ´ ὅπως μου μή ποτε
[18]	τὸν Ὀλύμπιον, μάρτυρα ἀγαθὸν ἤδη	παρέξομαι·	κολάκων γὰρ δή, φασί, ποτὲ
[11]	τῶν ἐκείνης εἰς ἐμαυτὸν ἔργων,	παρέξομαι	ὑμῖν τῆς εὐγνωμοσύνης μὲν ἐμαυτοῦ
[12]	ἐπιθυμοῦντι πάλιν ἀπιέναι πομπὴν ἀσφαλῆ	παρέσχεν,	ἐπιτρέψαι πρῶτον {τὸν} βασιλέα ξυμπείσασα.
[11]	χρὴ κρίνειν, ἀλλ´ οὐχ ὅτῳ	παρέσχεν	ἡ τύχη πολλαπλάσιον ἀποτῖσαι τὸ
[12]	ἀληθινὴν ποθοῦντι καὶ ἀγαπῶντι πατρίδα	παρέσχον	ἰδεῖν· ἐσμὲν γὰρ τῆς Ἑλλάδος
[17]	ἐναυμάχει ναυσὶ τρισχιλίαις, καὶ πεζῇ	παρετάττετο	μυριάδας ὁπλιτῶν τριακοσίας ἄγουσα, τό
[1]	τέ ἐστιν ἡδὺ καὶ προθυμοτέρους	παρέχει	περὶ τὰ καλὰ καὶ διαφέροντα
[14]	σφόδρα πιστεύειν γενναῖον εὖ μάλα	παρέχων	γνώρισμα. Ἐγὼ δὲ ἐπειδὴ πρῶτον
[12]	εὔνουν ἐμαυτὸν ἐκείνῳ καὶ πιστὸν	παρέχων,	οὐκ οἶδα ἐκ τίνος αἰτίας
[8]	Ἀλλ´ ἐπειδὴ τῶν βασιλείων εἴσω	παρῆλθε	καὶ τῆς ἐπωνυμίας ταύτης ἠξιώθη,
[3]	ἔχων, τὰ μὲν διὰ παλαιότητα	παρήσειν	μοι δοκῶ· φαίνεται γὰρ εἶναι
[2]	τοῦ λειμῶνος ξὺν ταῖς ὁμήλιξι	παρθένοις	παρὰ τοῦ ποταμοῦ ταῖς ᾐόσι·
[5]	τοσοῦτον, ὥστε ἀποκρύπτεσθαι τὰς ἄλλας	παρθένους,	καθάπερ οἶμαι περὶ τῇ σελήνῃ
[2]	παιδός, ἣν Ὅμηρός φησιν, ἀπεικασθεῖσαν	παρθένῳ	καλῇ καὶ γενναίᾳ, Ὀδυσσεῖ μὲν
[3]	οὐκ ἄτοπον οὐδὲ ἄπο τοῦ	παρόντος	λόγου. Μακεδόνων γὰρ οἰκίσαι φασὶ
[14]	οὔτι τὸ μέγεθος ἐκπληττομένῳ τῶν	παρόντων	ἀγαθῶν (σχεδὸν γὰρ ὑπὸ ἀμαθίας
[17]	λόγος σχεδόν τι περὶ τῶν	παρόντων	ἐστί. Φήσουσι γὰρ οἶμαι πολλοὶ
[14]	ἐπιλαθόμενον, ἀγριαῖνον δὲ ἀεὶ καὶ	παροξυνόμενον	ὑπὸ τῶν συμφορῶν ἐπὶ τὸ
[10]	φίλους καὶ τῆς εὐτυχίας τῆς	παρούσης	ἔδωκε τὴν ἀρχήν. Καὶ γὰρ
[13]	ἀγροίκῳ καὶ λίαν αὐθάδει χρησάμενον	παρρησίᾳ	φαύλως ἀτιμάσαι τοῦ τοσαῦτα ἐργασαμένου
[8]	ἐξεμαρτύρησε λαμπρότερον, ἢ νῦν ὁ	παρὼν	περὶ αὐτῆς λόγος δηλοῦν ἐπιχειρεῖ
[1]	ζηλοῦν ἐκεῖνα πειθοῖ καὶ βίᾳ	παρώρμησεν	ὁρῶντας, ὅτι μηδὲ τῶν προλαβόντων
[8]	ξυγγένειαν. Καίτοι γε εἶχον αὐτοῦ	πᾶσαι	ἐρωτικῶς, Καλυψὼ καὶ Κίρκη καὶ
[12]	τυχεῖν ἐποίησε λόγου· καὶ ἀπολυομένῳ	πᾶσαν	αἰτίαν ἄδικον συνήσθη, καὶ οἴκαδε
[4]	τῶν ἄλλων ἁπάντων στερομένη πρὸς	πᾶσαν	ἰσχὺν ἀντίρροπος εἶναι δοκεῖ, τοῖς
[12]	ἐκ παιδὸς νηπίου γεγονὼς ἤπιος,	πᾶσαν	ὑπερεβάλετο φιλοτιμίαν, κινδύνων τε ἐξήρπασε
[8]	σημεῖον καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς	πάσης	ὅτι τὸν γήμαντα διέθηκεν οὕτως
[3]	ἀπολειπτέον· ὀλίγα δὲ εἰπεῖν τῶν	πᾶσι	γνωρίμων τυχὸν οὐκ ἄτοπον οὐδὲ
[9]	εἰ σφόδρα ἐπιτήδειοί τινές εἰσι	πάσχειν	κακῶς καὶ κολάζεσθαι, τούτους ἐκ
[3]	τὸν Ὄλυμπον ἀφίκοιντο παρὰ τὸν	πατέρα	κληθεῖσαι. Τοῦτο μὲν δὴ καὶ
[3]	διήνεγκε καὶ προσέτι τὸν αὑτοῦ	πατέρα	τῇ στρατηγίᾳ καὶ τῇ θαρραλεότητι
[4]	μὲν ἐκείνην καὶ σεμνοτέραν, τοὺς	πατέρας	δὲ ἐνδοξοτέρους ἀποφαίνων, οὗτος οὐδενὶ
[12]	λίαν ἀγνώμων, ποθεῖ προσειπεῖν τοὺς	πατέρας	καὶ τὴν χώραν αὐτὴν ἀσπάσασθαι.
[10]	δὲ ὅτῳ πρὸς τοὺς ἐκείνης	πατέρας	ὑπάρξασαν ἔγνω, οὐκ ἀνόνητον ἀφῆκε
[2]	πατρίδος τε, ὡς εἰκός, καὶ	πατέρων	μνημονεύοντα, καὶ ὅπως ἐγήματο καὶ
[4]	Λαμβάνειν δὲ ἐοίκασι παρὰ τῶν	πατέρων	οἱ παῖδες καὶ οἱ πολῖται
[12]	τὴν ἀληθινὴν ποθοῦντι καὶ ἀγαπῶντι	πατρίδα	παρέσχον ἰδεῖν· ἐσμὲν γὰρ τῆς
[4]	ἐξ ἑαυτοῦ προγόνοις τε καὶ	πατρίδι	μείζονα τιμῆς ὑπόθεσιν, λαμπροτέραν μὲν
[3]	τρόπον. ~Περὶ μὲν οὖν τῆς	πατρίδος	πολλὰ σεμνὰ λέγειν ἔχων, τὰ
[2]	τάξιν ἀποδιδόντα τὴν αὐτὴν ἐκείνῃ,	πατρίδος	τε, ὡς εἰκός, καὶ πατέρων
[9]	μὲν οὖν φασιν, ὅτε τοῖς	πατρίοις	ἔθεσιν ἐχρῶντο καὶ ἔζων τοῖς
[2]	ὅπως αὐτὴν ὁ θεῖος, τοῦ	πατρὸς	ἀπολομένου νέου καὶ νυμφίου, ἔγημέ
[10]	καθάπερ ξυγγενεῖς, καὶ ὅσους τοῦ	πατρὸς	ἐνόμισε φίλους, ἅπασιν ἔνειμε τῆς
[5]	πρᾴου καὶ μεγαλοψύχου, ὃς ἐπειδὴ	πατρῴαν	οὖσαν αὐτῷ τὴν ἀρχὴν ἀνεκτήσατο,
[9]	ἀπαγγέλλων, ὡς ὅδε μὲν τὸν	πατρῷον	δι´ ἐκείνην νέμεται κλῆρον, κεῖνος
[8]	καταμεῖναι ἐθελήσας, ἐξὸν ἐκεῖ που	παυσάμενον	τῆς πλάνης καὶ τῶν κινδύνων
[17]	ὡς ἐναυμάχει ναυσὶ τρισχιλίαις, καὶ	πεζῇ	παρετάττετο μυριάδας ὁπλιτῶν τριακοσίας ἄγουσα,
[9]	ἴσην ἐν ταῖς ψήφοις λαχεῖν,	πείθει,	τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ δέησιν προσθεῖσα
[13]	ἦ που δεόμενοι δυσωπεῖν καὶ	πείθειν	ἀρκοῦσιν. ~Οὐκοῦν ἐπειδή μοι πεισθέντι
[5]	στερόμενον οὐδὲ ἰδιώτην ἀκόλαστον ἰσχύει	πείθειν	τὴν γαμήλιον ἀνάψαι λαμπάδα, ἄμφω
[1]	δὲ ἐπὶ τὸ ζηλοῦν ἐκεῖνα	πειθοῖ	καὶ βίᾳ παρώρμησεν ὁρῶντας, ὅτι
[9]	ἐχρῶντο καὶ ἔζων τοῖς οἰκείοις	πειθόμενοι	νόμοις μεγάλην καὶ πολυάνθρωπον οἰκοῦντες
[8]	Δύο γὰρ δὴ τώδε τινὲ	πειθώ	τε καὶ ἰδέα φιλίας ἔστον,
[8]	παντελῶς, ἄξιον ὑπὲρ ἁπάντων ἀποσιωπῆσαι,	πειρᾶσθαι	δὲ εἰς δύναμιν φράζειν ὑπὲρ
[16]	συλλαμβανόμενος; καὶ τυχὸν οὐ χρὴ	πειρᾶσθαι	χάριν ἀποτίνειν αὐτῷ τῆς προθυμίας
[12]	τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον Μάσητα· τὴν	Πειρήνην	δὲ αὐτὴν ὁ Σικυὼν ἔχει
[8]	κινδύνους καὶ ἔτι ὑφορώμενον δεινότατα	πείσεσθαι,	τὰ μὲν ἐν θαλάττῃ τὰ
[14]	πείθειν ἀρκοῦσιν. ~Οὐκοῦν ἐπειδή μοι	πεισθέντι	γέγονε καὶ μεταβαλόντι ἐσθῆτα καὶ
[1]	ἂν τύχῃ τις παρὰ τοῦ	πέλας	εὖ παθών, εἶτα τοιαῦτα μὲν
[18]	δὲ ἤδη τὸ περιπλεῦσαι τὴν	Πελοπόννησον,	ἦσαν δὲ οἳ τῶν ψηφισμάτων
[12]	τὴν ὁδὸν ταύτην ὑποτεμομένης, ἐποψόμενον	πέμπει	τὴν Ἑλλάδα, ταύτην αἰτήσασα παρὰ
[17]	τε ἐν Βαβυλῶνι τεῖχος ᾠκοδόμει	πεντακοσίων	σταδίων μικρὸν ἀποδέον, καὶ τὰ
[19]	τῶν Γαλατίας ὁρίων, ψευδῆ καὶ	πεπλασμένην	ἄλλως ὑποπτεύσει. Ἐξῆν δὴ οὖν,
[8]	ταῦτά τοι καὶ τὴν μητέρα	πεποίηκεν	αὐτῷ παραινοῦσαν μεμνῆσθαι πάντων ὧν
[18]	ἐκεῖνο δὲ ἠξίου τῶν αὑτῷ	πεπολιτευμένων	ἐπαινεῖν, ὅτι τοσοῦτον ἐπιτροπεύσας τὸν
[13]	~Ἡμεῖς δὲ τί ποτε ἄρα	πεπόνθαμεν;	καὶ τίνα νῦν διαπεραίνειν οἰόμεθα
[12]	Παιδείας δὲ ἕνεκα καὶ φιλοσοφίας	πέπονθεν	οἶμαι νῦν τὰ τῆς Ἑλλάδος
[8]	ὅτι τὸν γήμαντα διέθηκεν οὕτως	περὶ	αὑτήν, ὥσπερ οὖν ἄξιον γυναῖκα
[19]	φρόνησιν καὶ ὅσα δὴ ἄλλα	περὶ	αὐτῆς λέγων πολλοὺς μὲν καὶ
[8]	λαμπρότερον, ἢ νῦν ὁ παρὼν	περὶ	αὐτῆς λόγος δηλοῦν ἐπιχειρεῖ καὶ
[6]	πυνθανόμενον ὅσα χρῆν δι´ ἀκοῆς	περὶ	αὐτῆς μαθεῖν, τεκμαιρόμενον δὲ ἀπὸ
[12]	πλούσιον. Καὶ ἄλλα ἂν ἔχοιμι	περὶ	αὐτοῦ πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν εἰς
[5]	εὐγενείας εἰκότως μεταποιεῖται. ~Εὐσεβία δέ,	περὶ	ἧς ὁ λόγος, παῖς μὲν
[3]	πάντα τὸν αὐτὸν ἐκείνοις τρόπον.	~Περὶ	μὲν οὖν τῆς πατρίδος πολλὰ
[10]	οἶδα ὅπως τις ἐγκώμιον ἐρεῖ.	Περὶ	μὲν τούσδε γέγονε τοιάδε· ὅσοι
[4]	κατ´ ἐκείνων ἐπώνυμον νίκης. ~Καὶ	περὶ	μὲν τούτων οὐδὲν ἔτι δέομαι
[1]	εἰ τὴν ἀλήθειαν τιμῶσι καὶ	περὶ	πλείονος ποιοῦνται τοῦ δοκεῖν ἐν
[2]	γενναίᾳ, Ὀδυσσεῖ μὲν ἡγήσασθαι τῆς	περὶ	τὰ βασίλεια φερούσης ὁδοῦ, σύμβουλον
[1]	ἐστιν ἡδὺ καὶ προθυμοτέρους παρέχει	περὶ	τὰ καλὰ καὶ διαφέροντα τῶν
[2]	τὸν ἄνδρα φιλίας, ἢ τῆς	περὶ	τὰ χρήματα μεγαλοψυχίας, ἢ τῆς
[8]	τοῦ πλούτου καὶ προσέτι τῆς	περὶ	τὰς νήσους ἐκείνας εἰρήνης καὶ
[5]	τὰς ἄλλας παρθένους, καθάπερ οἶμαι	περὶ	τῇ σελήνῃ πληθούσῃ οἱ διαφανεῖς
[11]	Περσῶν μονάρχου, τῷ Σαμίῳ ξένῳ	περὶ	τὴν Αἴγυπτον ξυμβαλεῖν φεύγοντι τὴν
[12]	ἐσμὲν γὰρ τῆς Ἑλλάδος οἱ	περὶ	τὴν Θρᾴκην καὶ τὴν Ἰωνίαν
[8]	ῥέον ὕδατι λευκῷ, καὶ ἐτεθήλει	περὶ	τὴν οἰκίαν ἡμερὶς ἡβῶσα, σταφυλῆς
[17]	σταδίων μικρὸν ἀποδέον, καὶ τὰ	περὶ	τὴν πόλιν ὀρύγματα καὶ ἄλλα
[14]	ὀρθῶς σφόδρα ὠφελίμους, ἁμαρτάνουσι δὲ	περὶ	τὴν χρῆσιν βλαβερὰς καὶ οἴκοις
[17]	ἐφάνη, ὁποῖα δή τινα τὰ	περὶ	τῆς Ἀσσυρίας ἐκείνης γυναικός, ἣ
[5]	μαρτυρίαν ἐπιζητήσειε τῆσδε, οὐ μόνον	περὶ	τῆς εὐγενείας αὐτῆς, ὑπὲρ δὲ
[7]	κράτιστον ἐπιλεξάμενος καὶ ἀποδοὺς τὸν	περὶ	τὸ σῶμα κόσμον τῇ τέχνῃ
[2]	πρᾳότητος καὶ ἐπιεικείας, ἢ τῆς	περὶ	τὸν ἄνδρα φιλίας, ἢ τῆς
[12]	δὲ καὶ πρὸ τοῦ ἄστεος	περὶ	τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον Μάσητα· τὴν
[1]	τοῖς ἀνθρώποις, ὅταν εὖ παθόντες	περὶ	τοὺς εὐεργέτας ὦσιν ἀχάριστοι· ἔστι
[2]	τὰ χρήματα μεγαλοψυχίας, ἢ τῆς	περὶ	τοὺς οἰκείους καὶ ξυγγενεῖς τιμῆς.
[4]	ἤ τινος εὐνοίας καὶ ὑπηρεσίας	περὶ	τοὺς τῶν ὅλων ἄρχοντας ἢ
[19]	~Εἰ γὰρ δή τις τὴν	περὶ	τῶν ἄλλων σιωπὴν ὑποπτεύσειεν ὡς
[3]	ὁποῖον δή τι καὶ τὸ	περὶ	τῶν Μουσῶν λεγόμενον, ὡς εἶεν
[1]	~Τί ποτε ἄρα χρὴ διανοεῖσθαι	περὶ	τῶν ὀφειλόντων μεγάλα καὶ ὑπὲρ
[17]	δὲ δὴ λόγος σχεδόν τι	περὶ	τῶν παρόντων ἐστί. Φήσουσι γὰρ
[15]	ἐείκοσιν. Ἀλλ´ οὔ μοι σχολὴ	περὶ	τῶν τοιούτων ἀδολεσχεῖν· ἑνὸς δὲ
[18]	τὰ χρήματα μηδὲ ἀδίκῳ φυγῇ	περιβαλεῖν;	Ὅστις δὲ πρὸς τὰς τοιαύτας
[3]	τὴν Εὐρώπην, ὅπως τὰ λειπόμενα	περιβαλόμενος	γῆς τε ἁπάσης καὶ θαλάττης
[18]	ἱμάτιον μέλαν τῶν πολιτῶν τις	περιβαλόμενος	Περικλέα γενέσθαι ταύτης αἴτιον αὑτῷ
[14]	φέρειν τοιαύτην ἐσθῆτα καὶ σχῆμα	περιβαλὼν	ἡνιόχου σεμνοῦ καὶ ἐπιστήμονος, ὃς
[1]	εἰς τὸ ἐμφανὲς διδόναι καὶ	περιβλέπειν,	ὅπως ὅ τι πλεῖστοι τὸ
[17]	δὲ ἤδη διὰ τὸ κάλλος	περιβλέπτους	καὶ ὀνομαστὰς γενομένας οὐ σφόδρα
[18]	δή, φασί, ποτὲ τὸν ἄνδρα	περιεστὼς	δῆμος διελάγχανον τοὺς ἐπαίνους, ὁ
[18]	μέλαν τῶν πολιτῶν τις περιβαλόμενος	Περικλέα	γενέσθαι ταύτης αἴτιον αὑτῷ τῆς
[18]	καὶ τὸν γενναῖον ἐκεῖνον ῥήτορα	Περικλέα	τὸν πάνυ, τὸν Ὀλύμπιον, μάρτυρα
[12]	ὁπόταν ἥλιος διὰ μακρῶν τινων	περιόδων	ἄστροις γενναίοις συνελθὼν καὶ συγγενόμενος
[6]	εἰργάσατο, ὥστε τῇ μὲν Πηνελόπῃ,	περιόντος	ἔτι καὶ πλανωμένου τοῦ γήμαντος,
[18]	Εὔβοιαν, τινὲς δὲ ἤδη τὸ	περιπλεῦσαι	τὴν Πελοπόννησον, ἦσαν δὲ οἳ
[4]	σεμνότερον ἀρχὴν παρασχεῖν τοῖς ἐγγόνοις	περιφανείας	τοσαύτης, ἢ λαβεῖν παρὰ τῶν
[3]	ὃς ἐκ τῶν Μήδων ἐς	Πέρσας	τὴν βασιλείαν μετέστησεν. Ὁ μὲν
[1]	τὸν βασιλέα καὶ Κῦρον τὸν	Πέρσην,	οὔτι τὸν ἀρχαῖον ἐκεῖνον μόνον,
[11]	τυχὸν οὐκ ἀγνωμονέστερος φανοῦμαι τοῦ	Πέρσου,	εἴπερ εἰς τὴν γνώμην ὁρῶντα
[3]	ὅσοι Λυδῶν ἢ Μήδων καὶ	Περσῶν	καὶ Ἀσσυρίων, πλὴν μόνου τοῦ
[11]	ἕως ἔτι δορυφόρος ἦν τοῦ	Περσῶν	μονάρχου, τῷ Σαμίῳ ξένῳ περὶ
[3]	ἡ πόλις ἐκείνη, ἣν ἀνέστησαν,	πεσόντων	οἶμαι Θετταλῶν, τῆς κατ´ ἐκείνων
[13]	τῶν μεγίστων ὀρῶν αὐταῖς οἶμαι	πέτραις	καὶ δένδρεσι μεταβαλλόντων εἰς τήνδε
[8]	χρηστὸν καὶ εὐγνώμονα πρὸς ἃ	πέφυκε	παρακαλεῖ μᾶλλον πρεπόντως καὶ πρὸς
[8]	τινῶν καὶ παραδείσων ἐν αὐτοῖς	πεφυτευμένων	μάλα ἀμφιλαφέσι καὶ κατασκίοις τοῖς
[14]	ἀντιτείνειν, οὐ δεχόμενον ἀμῶς γέ	πῃ	πορεύεσθαι, ἀλλ´ εἰ μὴ καὶ
[12]	οὐδὲ ἐξαναλῶσαι τοῦ Νείλου τὰς	πηγάς.	Οὔκουν οὐδὲ ἐξ Ἑλλήνων παντελῶς
[12]	ἥκιστα δέ ἐστι τούτων τῶν	πηγῶν	ἕκητι τὸ Ἄργος πολυδίψιον· πολλαὶ
[13]	τῶν αὐλῶν ἐπεγειρομένους χορεύειν καὶ	πηδᾶν	οὐδενὶ ξὺν λόγῳ, καὶ ἡμᾶς
[6]	αὑτῇ εἰργάσατο, ὥστε τῇ μὲν	Πηνελόπῃ,	περιόντος ἔτι καὶ πλανωμένου τοῦ
[8]	ἔχειν; ἆρ´ οὐχ ὅτι τῇ	Πηνελόπῃ	συνεῖναι ἐθέλων, τοὺς ἄθλους αὐτῇ
[2]	Ὅμηρος δὲ οὐκ ᾐσχύνετο τὴν	Πηνελόπην	ἐπαινέσας οὐδὲ τὴν Ἀλκίνου γαμετήν,
[17]	εὔχεται γενέσθαι μᾶλλον ἢ τὴν	Πηνελόπην;	Καίτοι ἐπὶ ταύτης οὐδὲν Ὅμηρος
[8]	συνεξευρίσκειν. Ἆρα τοῦτο ὑμῖν τῆς	Πηνελόπης	ὀλίγον ἐγκώμιον δοκεῖ, ἢ εἰ
[8]	καὶ γενναίαν· ὥστε ἔγωγε τῆς	Πηνελόπης	πολλὰ καὶ ἄλλα νομίσας ἐπαίνων
[14]	ὑπὸ ἀμαθίας καὶ θράσους ὑβρίζον,	πιεζόμενον	τῇ συνεχεῖ ταλαιπωρίᾳ, καὶ τοῦ
[3]	ὡς εἶεν δήπουθεν ἐκ τῆς	Πιερίας,	οὐχὶ δὲ ἐξ Ἑλικῶνος εἰς
[10]	τηλαυγέστατον πρόσωπον, κατὰ τὸν σοφὸν	Πίνδαρον,	ἀρχομένη τῶν ἔργων ἔθετο, γένος
[14]	ἡμῖν ἐνδιδοὺς καὶ τοῦ σφόδρα	πιστεύειν	γενναῖον εὖ μάλα παρέχων γνώρισμα.
[8]	τι χρὴ ταῖς ἐπαγγελίαις Καλυψοῦς	πιστεύειν,	σὺ δὲ ἑλόμενος τὰ χείρω
[11]	ἐρῶ· ὑμεῖς δὲ καὶ ἀνωμότῳ	πιστεύσετε	πάντως οὐ κολακείας ἕνεκα λέγοντι.
[4]	ἀποκειμένη καὶ γέρας ἀρετῆς ἢ	πίστεως	ἤ τινος εὐνοίας καὶ ὑπηρεσίας
[12]	χρόνον εὔνουν ἐμαυτὸν ἐκείνῳ καὶ	πιστὸν	παρέχων, οὐκ οἶδα ἐκ τίνος
[14]	ἕξεις σὺν θεῷ, μόνον εἰ	πιστὸς	καὶ δίκαιος εἰς ἡμᾶς γένοιο.
[8]	πόᾳ βρύοντες, Κρῆναι δ´ ἑξείης	πίσυρες	ῥέον ὕδατι λευκῷ, καὶ ἐτεθήλει
[8]	ἐξὸν ἐκεῖ που παυσάμενον τῆς	πλάνης	καὶ τῶν κινδύνων ἀπηλλάχθαι· σὺ
[6]	μὲν Πηνελόπῃ, περιόντος ἔτι καὶ	πλανωμένου	τοῦ γήμαντος, προσῄει τὰ μειράκια
[11]	ὑμῖν ὡς οὐδὲν ψεῦδος οὐδὲ	πλάσμα	ἐρῶ· ὑμεῖς δὲ καὶ ἀνωμότῳ
[15]	πράξεις, οἷον ἀρχέτυπα προτιθέμενος δημιουργός,	πλάττειν	ἤδη πρὸς ταῦτα τὴν αὑτοῦ
[17]	ἰδιώτου καὶ σφόδρα ἀμαθοῦς λόγων,	πλάττειν	μὲν οὐδὲν οὐδὲ τεχνάζειν εἰδότος,
[5]	ἀγαθῷ βασιλεῖ καλὴν καὶ σώφρονα	πλάττοντος	τὴν νύμφην, εἰς ταὐτὸ συνεληλυθότα
[1]	ἐπῄνει γε Σωκράτης πολλοὺς καὶ	Πλάτων	καὶ Ἀριστοτέλης· Ξενοφῶν δὲ καὶ
[14]	αὐτὴν καὶ δίαιταν πάντα ὄγκου	πλέα	καὶ σεμνότητος ἐκ μικρῶν, ὡς
[14]	ἤκουσα σχεδόν· οὐδὲ γὰρ αὐτὴ	πλεῖον	ἐφθέγξατο, καὶ ταῦτα ἐπισταμένη τῶν
[1]	τὴν ἀλήθειαν τιμῶσι καὶ περὶ	πλείονος	ποιοῦνται τοῦ δοκεῖν ἐν τοῖς
[7]	καὶ ἀνοηταίνειν· καὶ εἰ μετὰ	πλείονος	τὰ τοιαῦτα διηγεῖται, λέξει τε
[9]	ἔδρασεν, ἡδέως ἂν ὑμῖν τὰ	πλεῖστα	ἐξαριθμησαίμην καθ´ ἕκαστα ἀπαγγέλλων, ὡς
[3]	δύναμιν, καὶ τῆς Εὐρώπης τὰ	πλεῖστα	καταστρεψάμενος ὅρον ἐποιήσατο πρὸς ἕω
[1]	καὶ περιβλέπειν, ὅπως ὅ τι	πλεῖστοι	τὸ δοθὲν εἴσονται, πρὸς ἀνδρὸς
[1]	δὲ ζηλωτὸν μὲν ἀκροατὰς ὡς	πλείστους	εὑρεῖν, ἀγαπητὸν δὲ οἶμαι καὶ
[10]	γένους κοινωνίᾳ μόνον, πολὺ δὲ	πλέον	ἀρετῇ φαίνεται νέμουσα, οὗ μεῖζον
[17]	ταύτης οὐδὲν Ὅμηρος εἰπεῖν ἔσχε	πλέον	τῆς σωφροσύνης καὶ τῆς φιλανδρίας
[8]	βίβλους ξυντιθέναι, ἀρκέσειν ὑπολαμβάνω τῷ	πλήθει	τῶν ἔργων, ὅσα ἐκείνῃ φρόνησιν
[7]	πλὴν σφόδρα ὀλίγων ἅπαν τὸ	πλῆθος	ἡδονῇ καὶ λύπῃ κρίνειν τὰ
[13]	γῆς χρυσὸν ἀντάξιον οὐδ´ ἀργύρου	πλῆθος,	ὁπόσος νῦν ἐστιν ὑπ´ αὐγὰς
[12]	ἀγαθῶν φημι ξυντυχίαν πρὸς χρυσίου	πλῆθος	ὁσονδηοῦν ἐξεταζομένην καθέλκειν τὸν ζυγὸν
[19]	τοῖς ἐπιστάταις καὶ ἑκατοντάρχαις τοῦ	πλήθους	ἀπαριθμήσασθαι. Ἀλλὰ ἔμοιγε τῶν τοιούτων
[15]	ἐθέλω· μέτρον δέ ἐστι τοῦ	πλήθους	τῶν φερομένων ὁ καιρός. ~Ἀλλὰ
[5]	καθάπερ οἶμαι περὶ τῇ σελήνῃ	πληθούσῃ	οἱ διαφανεῖς ἀστέρες καταυγαζόμενοι κρύπτουσι
[3]	Μήδων καὶ Περσῶν καὶ Ἀσσυρίων,	πλὴν	μόνου τοῦ Καμβύσου παιδός, ὃς
[8]	παρὰ τοῖς Φαίαξιν ἕτερα τοιαῦτα,	πλὴν	ὅσῳ πολυτελέστερα, ἅτε οἶμαι ποιητὰ
[7]	δὲ τοὺς ἀμαθεστέρους καὶ γυναικῶν	πλὴν	σφόδρα ὀλίγων ἅπαν τὸ πλῆθος
[12]	ξὺν δίκῃ καὶ ἀπέφηνεν αὖθις	πλούσιον.	Καὶ ἄλλα ἂν ἔχοιμι περὶ
[6]	καὶ μέγας ἢ ἰσχυρὸς ἢ	πλούσιος	{ὃς} ὑπὲρ τούτων εἰς λόγους
[12]	οἱ δὲ ἀγαπῶσι καὶ στέργουσι,	πλουτεῖν	ἐθέλοντες οὗ μόνου σχεδὸν ὁ
[19]	ἐθέλω πρὸ τῆς ἀρετῆς τὸν	πλοῦτον·	καίτοι με οὐ λέληθεν ἡ
[12]	ἐθέλοντες οὗ μόνου σχεδὸν ὁ	πλοῦτος	ζηλωτόν. ~Ἡμεῖς δὲ τί ποτε
[8]	τρυφῆς δὲ αὖ καὶ τοῦ	πλούτου	καὶ προσέτι τῆς περὶ τὰς
[4]	ἐς ταὐτὸν ἀρετῇ τῆς τύχης	πνεούσης,	οὗτος οὐδενὶ δίδωσιν ἀπορεῖν εἰ
[8]	ἄνθεσι ποικίλοις καὶ μαλακῇ τῇ	πόᾳ	βρύοντες, Κρῆναι δ´ ἑξείης πίσυρες
[16]	χειμῶνος, ὅτε αὐτῷ στέγης καὶ	πόας	ἐδεῖτο τὰ βοσκήματα, σφόδρα ἐτύγχανε
[7]	δέ τις ἄρα ἐκείνων ἐπακούειν	ποθεῖ,	ὅπως μὲν ἐκ Μακεδονίας ἐκαλεῖτο
[12]	ὅστις ἡμῶν μὴ λίαν ἀγνώμων,	ποθεῖ	προσειπεῖν τοὺς πατέρας καὶ τὴν
[12]	πάλαι μὲν ἦν, ὡς εἰκός,	ποθεινόν,	καὶ ὑπάρξαι μοι τοῦτο ἐβουλόμην
[15]	γάμον ἥρμοσεν. Ὑμεῖς δὲ ἴσως	ποθεῖτε	καὶ τὸν κατάλογον ἀκούειν τῶν
[12]	ηὐχόμην, ὅτι μοι τὴν ἀληθινὴν	ποθοῦντι	καὶ ἀγαπῶντι πατρίδα παρέσχον ἰδεῖν·
[15]	ὀλίγας οἴκοθεν ἔφερον, ἐλπίδι καὶ	πόθῳ	τοῦ πάλιν οἴκαδε ἐπανελθεῖν τὴν
[1]	ἐχόντων πρὸς τὸ τὰ δυνατὰ	ποιεῖν	καὶ διαλύεσθαι τὸ ὄφλημα; ἢ
[8]	αὐτῶν, καὶ τῆς μὲν φρονήσεως	ποιεῖσθαι	σημεῖον καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς
[2]	ἑπόμενον τοῖς ἤδη ῥηθεῖσιν, οὕτω	ποιεῖσθαι	τὴν ξυνευφημίαν, τάξιν ἀποδιδόντα τὴν
[17]	μάχην ἐπεισάγειν οἴκοθεν διενοεῖτο τῇ	ποιήσει	καινόν τι λέγειν ἐπιθυμῶν, τοῦτο
[17]	φιλοτίμως πάνυ στρατείαν διηγησαμένῳ τὴν	ποίησιν	ἅπασαν ἐμπλῆσαι τοιούτων διηγημάτων τέρπειν
[8]	πλὴν ὅσῳ πολυτελέστερα, ἅτε οἶμαι	ποιητὰ	ξὺν τέχνῃ, τῆς τῶν αὐτοφυῶν
[2]	τὸν σοφὸν ἐκεῖνον καὶ θεῖον	ποιητήν,	ἐπαινέσομεν Εὐσεβίαν τὴν ἀρίστην, ἐπιθυμοῦντες
[17]	οὖν οἶμαι σοφὸς καὶ θεῖος	ποιητὴς	ταύτην ἔκρινεν ἀμείνω καὶ δικαιοτέραν
[15]	ἀγαθῶν καὶ ῥητόρων πολλῶν καὶ	ποιητῶν,	ἐπειδὴ παντελῶς ὀλίγας οἴκοθεν ἔφερον,
[8]	τοῖς δένδρεσι, λειμῶνές τε ἄνθεσι	ποικίλοις	καὶ μαλακῇ τῇ πόᾳ βρύοντες,
[16]	ἔτυχε προθύμων. Οὔκουν οὐδὲ νομέα	ποιμνίων	οὐδὲ βουκολίων οὐδὲ μὴν αἰπολίων
[17]	τῶν ἀγρῶν ἐκείνῃ οὔτε τῶν	ποιμνίων·	στρατηγίαν δὲ ἢ δημηγορίαν οὐδὲ
[15]	τε οὐκ ἄμουσον ἐν αὐτοῖς	ποιοῦμαι	καὶ στρατευόμενος καθάπερ σιτία φέρειν
[18]	ἐγὼ κεφάλαιον τοῦ παντὸς ἐπαίνου	ποιοῦμαι,	οὐκ ἀπορῶν ἄλλων θαυμασίων εἶναι
[17]	ἔτι προσῆκεν εὐλαβηθῆναι τοσοῦτον ἡγεμόνα	ποιουμένοις,	μή τις ἄρα μικροὺς ὑπολάβῃ
[1]	ἀλήθειαν τιμῶσι καὶ περὶ πλείονος	ποιοῦνται	τοῦ δοκεῖν ἐν τοῖς ἐπαίνοις
[9]	οὐχ ὅπως βασιλείᾳ τινὸς ἢ	πόλει,	ἀλλ´ οὐδὲ οἰκίᾳ μιᾷ τῶν
[6]	μετὰ τὰ τρόπαια, ἔθνη καὶ	πόλεις	καὶ μούσας ἑστιῶν. ~Εἰ δέ
[17]	δοκοῦσαν, τὸν πρὸς τοῖς νεωρίοις	πόλεμον,	ἀνδρός τε ἐπ´ αὐτῇ καὶ
[17]	εὐτυχῶς, ἐπειδὴ ταραχῆς αἴτιαι καὶ	πολέμων	μακρῶν ἔθνεσι μυρίοις καὶ ἀνδράσιν,
[14]	χρῆσιν βλαβερὰς καὶ οἴκοις καὶ	πόλεσι	πολλαῖς μυρίων αἰτίας ξυμφορῶν. Παραπλήσια
[3]	ἦρχον, ὧν ὑπ´ ἐκείνῳ κτησάμενοι	πόλεων	καὶ ἐθνῶν ἔτυχον. Ἆρ´ οὖν
[4]	καὶ οἱ πολῖται παρὰ τῶν	πόλεων	οἷον ἀφορμάς τινας πρὸς εὐδοξίαν·
[4]	παρὰ τῶν προγόνων· ἐπεὶ καὶ	πόλεως	μεγίστης οἰκιστὴν γενέσθαι κρεῖττον ἢ
[9]	νόμοις μεγάλην καὶ πολυάνθρωπον οἰκοῦντες	πόλιν,	εἴ ποτε τῶν δικαζόντων αἱ
[17]	ἀποδέον, καὶ τὰ περὶ τὴν	πόλιν	ὀρύγματα καὶ ἄλλα πολυτελῆ καὶ
[15]	καὶ νέοι πολλοὶ γερόντων μυρίων	πολιὸν	μᾶλλον ἐκτήσαντο τὸν νοῦν καὶ
[17]	δὴ τείχους μὲν αἵρεσιν, καὶ	πολιορκίαν	καὶ τρόπον τινὰ ναυμαχίαν εἶναι
[3]	δὲ αὐτῆς τὸ κράτιστον ἡ	πόλις	ἐκείνη, ἣν ἀνέστησαν, πεσόντων οἶμαι
[6]	Ἑλληνικόν, Ἑλλήνων τῶν πάνυ, καὶ	πόλις	ἡ μητρόπολις τῆς Μακεδονίας, σωφροσύνη
[4]	πατέρων οἱ παῖδες καὶ οἱ	πολῖται	παρὰ τῶν πόλεων οἷον ἀφορμάς
[2]	τὰ πρὸς ἀλλήλους ἐγκλήματα τοῖς	πολίταις	ἀναφυόμενα ξὺν δίκῃ. Ταύτην δὴ
[4]	ἔργων ὁπόσα τῆς παλαῖας ἐκείνης	πολιτείας	διασώζει τινὰ φαύλην καὶ ἀμυδρὰν
[4]	ἐπειδὴ πρὸς μοναρχίαν τὰ τῆς	πολιτείας	μεθέστηκε, τιμὴ καθ´ αὑτὴν τῶν
[4]	μεγίστης οἰκιστὴν γενέσθαι κρεῖττον ἢ	πολίτην,	καὶ λαβεῖν ὁτιοῦν ἀγαθὸν ἢ
[18]	τὸν Κίμωνα φιλοτιμίας, σφόδρα ἀγαθὸν	πολίτην	καὶ στρατηγὸν εἶναι δόξαντα γενναῖον.
[18]	ἄξιον τὸ μηδένα κτεῖναι τῶν	πολιτῶν	μηδὲ ἀφελέσθαι τὰ χρήματα μηδὲ
[9]	ἀλλ´ οὐδὲ οἰκίᾳ μιᾷ τῶν	πολιτῶν·	προσθείην δ´ ἂν ἔγωγε, θαρρῶν
[18]	αἴτιος, οὐδὲ ἱμάτιον μέλαν τῶν	πολιτῶν	τις περιβαλόμενος Περικλέα γενέσθαι ταύτης
[15]	στρατείας πρὸς αὐτόπτου πάλαι ξυγκείμενον.	Πολλὰ	γὰρ δὴ τῆς τῶν παλαιῶν
[12]	καθαρὰ καὶ ἐπιχώρια τὰ νάματα,	πολλὰ	δὲ ἔξωθεν ἐπιρρεῖ καὶ ἐπιφέρεται
[14]	ἅρμα ἡνιόχου, πολλὰς μὲν ξυνωρίδας,	πολλὰ	δὲ οἶμαι τέτρωρα τρέφοντος καὶ
[8]	καὶ ἐπ´ αὐτῷ τρίτον, καὶ	πολλὰ	δὴ μάλα τὸ ἐντεῦθεν; Οὐ
[12]	πρώτῳ γε, ὡς εἰκός, βασιλεῖ	πολλὰ	καὶ ἀγαθὰ διδόναι τὸν θεὸν
[8]	γενναίαν· ὥστε ἔγωγε τῆς Πηνελόπης	πολλὰ	καὶ ἄλλα νομίσας ἐπαίνων ἄξια,
[13]	δὴ ´κείνης ταῦτά μοι γέγονε	πολλὰ	καὶ ὅσα οὐδεὶς ἂν ἤλπισεν,
[16]	σφόδρα ἐτύγχανε προθύμων τῶν φίλων,	πολλὰ	μὲν αὐτῷ ξυμποριζόντων καὶ μεταδιδόντων
[12]	ἡ Κόρινθος· τῶν Ἀθηνῶν δὲ	πολλὰ	μὲν καὶ καθαρὰ καὶ ἐπιχώρια
[11]	Εἰ δὴ οὖν καὶ αὐτός,	πολλὰ	μὲν παρ´ αὐτῆς, ὅτε ἔτι
[3]	~Περὶ μὲν οὖν τῆς πατρίδος	πολλὰ	σεμνὰ λέγειν ἔχων, τὰ μὲν
[17]	τὴν ἐκείνης ἀρετὴν καὶ σωφροσύνην	πολλά	τε ἰδίᾳ τοῖς ἀνθρώποις καὶ
[12]	γὰρ ἐν αὐτῷ τῷ ἄστει,	πολλαὶ	δὲ καὶ πρὸ τοῦ ἄστεος
[12]	πηγῶν ἕκητι τὸ Ἄργος πολυδίψιον·	πολλαὶ	μὲν γὰρ ἐν αὐτῷ τῷ
[14]	βλαβερὰς καὶ οἴκοις καὶ πόλεσι	πολλαῖς	μυρίων αἰτίας ξυμφορῶν. Παραπλήσια δὲ
[5]	ἅμα συνελθόντα γάμον μὲν ἥρμοσε	πολλάκις,	ἀπολειπόμενα δὲ τῆς ἐκ τῶν
[6]	τὸν σώφρονα φαίην ἂν εἰκότως	πολλάκις	βουλευσάμενον ἑλέσθαι τὸν γάμον, τὰ
[14]	ἐπ´ αὐτῆς μένοντος, μεταφερομένου δὲ	πολλάκις	ἐνθένδε ἐκεῖσε καὶ ἀμείβοντος δίφρον
[15]	ἴστε. Ὃ δὴ καὶ αὐτὸς	πολλάκις	ξυννοῶν παιδιάν τε οὐκ ἄμουσον
[11]	οὐχ ὅτῳ παρέσχεν ἡ τύχη	πολλαπλάσιον	ἀποτῖσαι τὸ εὐεργέτημα. Τί ποτε
[14]	καὶ γενναίου κομίζειν ἅρμα ἡνιόχου,	πολλὰς	μὲν ξυνωρίδας, πολλὰ δὲ οἶμαι
[12]	ὑμᾶς εἰπεῖν εἰς ἐμαυτὸν ἔργα	πολλῆς	ἄξια χάριτος, ὑπὲρ ὧν τὸν
[13]	ἆρα ἐνταῦθα κατέλιπεν, ὡς οὐκέτι	πολλῆς	βοηθείας, ἅτε οὐδενὸς ὄντος ἐν
[16]	ἡγεμόνων πολλῶν δεόμενος, τροφῆς δὲ	πολλῆς	καὶ καθαρᾶς τῆς ἐκ τῶν
[15]	ὑφ´ ἧς ἤδη καὶ νέοι	πολλοὶ	γερόντων μυρίων πολιὸν μᾶλλον ἐκτήσαντο
[1]	καὶ εὐαρίθμητα κομιδῇ τὰ παραδείγματα·	πολλοὶ	δὲ ἀποκρύπτουσι τὸ δοκεῖν εὖ
[17]	παρόντων ἐστί. Φήσουσι γὰρ οἶμαι	πολλοὶ	παρὰ τῶν μακαρίων σοφιστῶν ἀναπειθόμενοι,
[1]	οἴονται, κολακείας οὐκ ἀληθῆ δόξαν,	πολλοῖς	ἅμα πάθεσιν ἐνόχους φανέντας καὶ
[19]	τὴν ἐμὴν εὐγνωμοσύνην ζηλοῦν ἐπιχειρήσειαν,	πολλοὺς	ἔχει τε ἤδη καὶ ἕξει
[1]	ὀλίγους. Καὶ ἐπῄνει γε Σωκράτης	πολλοὺς	καὶ Πλάτων καὶ Ἀριστοτέλης· Ξενοφῶν
[19]	δὴ ἄλλα περὶ αὐτῆς λέγων	πολλοὺς	μὲν καὶ ἄλλους, ἀτὰρ δὴ
[13]	ἡμῖν καὶ ἀσινῆ μένειν ξὺν	πολλῷ	πόνῳ πραγματευσαμένη, ἧς μεῖζον ἀγαθὸν
[3]	οὔτε ἀληθὲς οὔτε οἶμαι ῥᾴδιον·	πολλῶν	δὲ ἀγαθῶν ἀνδρῶν γενομένων καὶ
[16]	νέος μὲν αὐτὸς καὶ ἡγεμόνων	πολλῶν	δεόμενος, τροφῆς δὲ πολλῆς καὶ
[13]	οὐδεὶς ἂν ἤλπισεν, οὐ σφόδρα	πολλῶν	δεομένῳ γε οὐδὲ ἐμαυτὸν ἐλπίσι
[17]	φασι καὶ σπουδῆς ἄξια καὶ	πολλῶν	ἐπαίνων, ὁπόσα διὰ μέγεθος ἤδη
[2]	μετρίως τυγχάνοιμεν οὕτω καλῶν καὶ	πολλῶν	ἐπιτηδευμάτων, καὶ τῶν ἀγαθῶν τῶν
[15]	καὶ ξυγγραφέων ἀγαθῶν καὶ ῥητόρων	πολλῶν	καὶ ποιητῶν, ἐπειδὴ παντελῶς ὀλίγας
[10]	τῇ τοῦ γένους κοινωνίᾳ μόνον,	πολὺ	δὲ πλέον ἀρετῇ φαίνεται νέμουσα,
[6]	ἴσως οὔτε εἰπεῖν οὔτε ἐπακοῦσαι	πολὺ	καὶ ἐργῶδες, ὅτι δὴ γένος
[12]	μοι τοῦτο ἐβουλόμην μᾶλλον ἢ	πολὺ	χρυσίον καὶ ἀργύριον· ἀνδρῶν γὰρ
[9]	οἰκείοις πειθόμενοι νόμοις μεγάλην καὶ	πολυάνθρωπον	οἰκοῦντες πόλιν, εἴ ποτε τῶν
[12]	τῶν πηγῶν ἕκητι τὸ Ἄργος	πολυδίψιον·	πολλαὶ μὲν γὰρ ἐν αὐτῷ
[17]	αὖθις· ὑπὲρ γὰρ δὴ ταύτης	πολὺς	μὲν λόγος, ὡς ἐναυμάχει ναυσὶ
[19]	μεγαλοπρεπές, καὶ τῆς παρασκευῆς τὴν	πολυτέλειαν,	ὁπόσα τε ἔνειμε τῶν φυλῶν
[1]	ὀξὺ βλέπουσιν· ὥσπερ δὲ ἀνάλωμα	πολυτελὲς	φεύγοντες τὸν ἀληθινὸν ἔπαινον, οὐκ
[8]	Φαίαξιν ἕτερα τοιαῦτα, πλὴν ὅσῳ	πολυτελέστερα,	ἅτε οἶμαι ποιητὰ ξὺν τέχνῃ,
[17]	τὴν πόλιν ὀρύγματα καὶ ἄλλα	πολυτελῆ	καὶ δαπανηρὰ κατασκευάσματα ἐκείνης ἔργα
[8]	ταύταις ὑποθήσομεν ταῖς αἰτίαις, ἱματίων	πολυτελῶν	καὶ δώρων παντοίων ὅρμων τε
[7]	ὃν δὴ λόγος ἔχει δαιμονίᾳ	πομπῇ	χρησάμενον φιλομουσοτέρου τοῦ δελφῖνος τυχεῖν
[12]	καὶ οἴκαδε ἐπιθυμοῦντι πάλιν ἀπιέναι	πομπὴν	ἀσφαλῆ παρέσχεν, ἐπιτρέψαι πρῶτον {τὸν}
[7]	τίς δὲ ἦν ὁ τῆς	πομπῆς	τρόπος ἁρμάτων καὶ ἵππων καὶ
[9]	τοῦ δοκεῖν ἔνοχον εἶναι τῷ	πονηρεύματι.	Τοῦτον δὴ φιλάνθρωπον ὄντα καὶ
[14]	δίφρου, εἴ ποτε τοὺς ἵππους	πονουμένους	ἢ καὶ ὑβρίσαντας αἴσθοιτο· ἐν
[8]	σε ὀνομάζειν, τοσούτους ἑκὼν ὑπομείνας	πόνους,	ἐξὸν εἶναι ὄλβιον καὶ εὐδαίμονα,
[8]	ἂν ἡττηθῆναι δοκεῖ, τοσούτους ἀνατλάντα	πόνους	καὶ κινδύνους καὶ ἔτι ὑφορώμενον
[8]	τῶν βελτιόνων, τοσούτους σαυτῷ προστέθεικας	πόνους,	οὐδὲ ἐν τῇ Σχερίᾳ καταμεῖναι
[13]	καὶ ἀσινῆ μένειν ξὺν πολλῷ	πόνῳ	πραγματευσαμένη, ἧς μεῖζον ἀγαθὸν οὔποτε
[14]	οὐ δεχόμενον ἀμῶς γέ πῃ	πορεύεσθαι,	ἀλλ´ εἰ μὴ καὶ αὐτὸν
[2]	δήμου, οἳ καθάπερ θεὸν ὁρῶσι	πορευομένην	διὰ τοῦ ἄστεος, τέλος ἐπέθηκε
[3]	γὰρ εἶναι τῶν μύθων οὐ	πόρρω,	ὁποῖον δή τι καὶ τὸ
[5]	τὴν νύμφην, εἰς ταὐτὸ συνεληλυθότα	πόρρωθεν	καὶ οὐκ ἀπὸ τῶν ὀμμάτων
[2]	Ἀναλαβὼν δὲ ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ	Ποσειδῶνος	οἶμαι τὴν ἀρχὴν τοῦ γένους
[17]	εὐτελὲς τὸν διὰ τῆς Βαβυλῶνος	ποταμὸν	ῥέοντα, βασίλειά τε ᾠκοδόμησεν ὑπὸ
[17]	ἀνδρός τε ἐπ´ αὐτῇ καὶ	ποταμοῦ	μάχην ἐπεισάγειν οἴκοθεν διενοεῖτο τῇ
[2]	ταῖς ὁμήλιξι παρθένοις παρὰ τοῦ	ποταμοῦ	ταῖς ᾐόσι· μή ποτε οὖν
[17]	οὐδὲ ὄναρ εἰκὸς ἐκείνῃ παραστῆναί	ποτε·	ἀλλὰ καὶ ὁπότε λέγειν ἐχρῆν
[13]	ὑπ´ αὐγὰς ἡλίου, καὶ εἴ	ποτε	ἄλλος προσγένοιτο, τῶν μεγίστων ὀρῶν
[13]	πλοῦτος ζηλωτόν. ~Ἡμεῖς δὲ τί	ποτε	ἄρα πεπόνθαμεν; καὶ τίνα νῦν
[1]	~Εὐσεβίας τῆς βασιλίδος ἐγκώμιον. ~Τί	ποτε	ἄρα χρὴ διανοεῖσθαι περὶ τῶν
[19]	ἔμοιγε τῶν τοιούτων οὔτε ἔδοξέ	ποτε	ζηλωτὸν οὐδέν, οὔτε ἐπαινεῖν ἐθέλω
[2]	χάριν ἀποτίνειν ὀκνήσομεν; Ἀλλὰ μή	ποτε	καὶ αὐτὸ τὸ δεῖσθαι καταγέλαστον
[16]	φερομένων ὁ καιρός. ~Ἀλλὰ μή	ποτε	οὐκ ἐκείνων χρὴ νῦν τὸν
[17]	σεμνότατον, ὀλιγώρως οὕτω παρέλιπε. Τί	ποτε	οὖν ἄν τις αἴτιον λέγοι
[11]	πολλαπλάσιον ἀποτῖσαι τὸ εὐεργέτημα. Τί	ποτε	οὖν ἐγὼ τοιοῦτον εὖ παθεῖν
[2]	τοῦ ποταμοῦ ταῖς ᾐόσι· μή	ποτε	οὖν οὐδὲ τῆς Ἀθηνᾶς τῆς
[8]	ὅπερ οὐδὲ ἐν Τροίᾳ ´κείνῳ	ποτὲ	συνηνέχθη; Εἴ τις οὖν ἔροιτο
[15]	προσκαθήμενος συνεχῶς τοῖς δώροις, εἴ	ποτε	σχολὴν ἄγοιμι, οὐκ ἔστιν ὅπως
[6]	τούτων εἰς λόγους ἐλθεῖν ὑπέμεινέ	ποτε·	τὴν θυγατέρα δὲ βασιλεὺς ἑαυτῷ
[9]	μὲν οὐδὲν οὔτε ᾔτησεν ἄλλῳ	ποτέ	τινι οὔτε κόλασιν οὔτε τιμωρίαν
[18]	παρέξομαι· κολάκων γὰρ δή, φασί,	ποτὲ	τὸν ἄνδρα περιεστὼς δῆμος διελάγχανον
[16]	καὶ τῶν ἔργων; Ἀλλὰ μή	ποτε	τὸν Θαλῆν ἐκεῖνον, τῶν σοφῶν
[14]	ἀμείβοντος δίφρον ἐκ δίφρου, εἴ	ποτε	τοὺς ἵππους πονουμένους ἢ καὶ
[9]	καὶ πολυάνθρωπον οἰκοῦντες πόλιν, εἴ	ποτε	τῶν δικαζόντων αἱ ψῆφοι κατ´
[11]	παρέξομαι· ἀλλ´ ὅπως μου μή	ποτε	ὑπειδόμενοι τὴν μαρτυρίαν πρὶν ἐπακοῦσαι
[8]	Ὀδυσσέα παίζων ὧδέ πως· Τί	ποτε,	ὦ σοφώτατε ῥῆτορ ἢ στρατηγὲ
[13]	ἂν ἐθέλωσι σὺν βίᾳ, ἦ	που	δεόμενοι δυσωπεῖν καὶ πείθειν ἀρκοῦσιν.
[1]	εἶτα, ἂν μὲν δέῃ λοιδορῆσαί	που	καὶ δακεῖν, ὥσπερ τὰ θηρία
[19]	ἀλαζονείαν κενὴν καὶ αὐθάδη, οὔτι	που	καὶ τὴν ἔναγχος ἐπιδημίαν γενομένην
[8]	Σχερίᾳ καταμεῖναι ἐθελήσας, ἐξὸν ἐκεῖ	που	παυσάμενον τῆς πλάνης καὶ τῶν
[17]	ὅτι ἄρα μικρὰ καὶ φαῦλα	πράγματα	ἀναδεξάμενος ὡς δή τι σεμνὸν
[4]	μὴν τί ἂν ἔχοιμεν ἔτι	πράγματα	ἐπιζητοῦντες φανερώτερον καὶ ἐναργὲς μᾶλλον
[13]	ἀσινῆ μένειν ξὺν πολλῷ πόνῳ	πραγματευσαμένη,	ἧς μεῖζον ἀγαθὸν οὔποτε ἐγώ
[13]	ἔργον καὶ ἐρασθέντι δεινῶς τοῦ	πράγματος,	ἀπολειφθέντι δέ, οὐκ οἶδα ὅντινα
[8]	τῶν βουλευμάτων καὶ ὅ τι	πρακτέον	εἴη συννοεῖν καὶ συνεξευρίσκειν. Ἆρα
[15]	ἀρίστους ἄνδρας καὶ λόγους καὶ	πράξεις,	οἷον ἀρχέτυπα προτιθέμενος δημιουργός, πλάττειν
[1]	τάξιν εἰληχότες τῆς ἐν ταῖς	πράξεσιν	ἀρετῆς ἀπελείφθησαν. Τοῖς μὲν γὰρ
[10]	καὶ πρεσβυτέρους ἐπὶ μειζόνων τάττουσα	πράξεων	καὶ ἀποφήνασα μακαρίους καὶ ζηλωτούς,
[17]	δοκοῦσιν, ὡς μεγάλων αἰτίας ὑμνοῦσι	πράξεων.	Ὅστις δὲ τοιοῦτον οὐδὲν εἰπεῖν
[4]	τοὺς τῶν ὅλων ἄρχοντας ἢ	πράξεως	λαμπρᾶς, τοῖς βασιλεῦσι δὲ πρὸς
[1]	συνίει δὲ ἐκεῖνος ἐκ τῆς	πράξεως	τὸν δράσαντα. Ἐπαίνων δὲ ζηλωτὸν
[1]	οἵ γε οὐδὲ τοῖς εὐεργέταις	πρᾷοι	καὶ προσηνεῖς ἐθέλοντες εἶναι, εἶτα,
[14]	ἀκηκοέναι σωφροσύνης αὐτῆς φθεγγομένης· οὕτω	πρᾷον	ἦν αὐτῇ φθέγμα καὶ μείλιχον,
[8]	τε αὐτῷ γέγονε κοινωνὸς καὶ	πρᾷον	ὄντα φύσει τὸν βασιλέα καὶ
[9]	δικῶν, ἃς βασιλεὺς κρίνει, σωζόμενον	πρᾳότερον	αὕτη καθίστησιν· οὗ γὰρ ἂν
[8]	ἔργων, ὅσα ἐκείνῃ φρόνησιν καὶ	πρᾳότητα	καὶ σωφροσύνην καὶ φιλανθρωπίαν ἐπιείκειάν
[2]	ἐκείνῃ, σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης, ἢ	πρᾳότητος	καὶ ἐπιεικείας, ἢ τῆς περὶ
[5]	σώφρονος, συνετοῦ, δικαίου, χρηστοῦ καὶ	πρᾴου	καὶ μεγαλοψύχου, ὃς ἐπειδὴ πατρῴαν
[13]	ἠπιστάμην· οἷς γὰρ ἂν ἐξῇ	πράττειν	ὅ τι ἂν ἐθέλωσι σὺν
[19]	ὑμῖν καὶ τὰ ἐπ´ ἐμοὶ	πραχθέντα	παρεῖχον μάρτυρα· εἰ δὴ οὖν
[15]	λαμπρὰν εἰκόνα φέρει τῶν πάλαι	πραχθέντων,	ὑφ´ ἧς ἤδη καὶ νέοι
[17]	Ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα,	πρᾴως	ἐφθέγγετο. Καὶ οὐκ ἀπορῶν Ὅμηρος
[7]	τὸ σῶμα κόσμον τῇ τέχνῃ	πρέποντα,	εἶτα ἐς θέατρον παραγάγοι παντοδαπῶν
[8]	πρὸς ἃ πέφυκε παρακαλεῖ μᾶλλον	πρεπόντως	καὶ πρὸς συγγνώμην τὴν δίκην
[10]	τοὺς μὲν ἤδη γνωρίμους καὶ	πρεσβυτέρους	ἐπὶ μειζόνων τάττουσα πράξεων καὶ
[15]	τὴν ἐμπειρίαν, δι´ ἣν ὁ	πρεσβύτης	Ἔχει τι λέξαι τῶν νέων
[13]	οὐδὲ ἄν τις αὐτὴν ἐντεῦθεν	πρίαιτο,	θείᾳ δέ τινι καὶ κρείττονι
[12]	καὶ οὐκ ἀνῆκε ταῦτα δεομένη	πρὶν	ἐμὲ ἤγαγεν ἐς ὄψιν τὴν
[11]	μή ποτε ὑπειδόμενοι τὴν μαρτυρίαν	πρὶν	ἐπακοῦσαι τῶν λόγων διαταράττησθε, ὄμνυμι
[19]	ζηλωτὸν οὐδέν, οὔτε ἐπαινεῖν ἐθέλω	πρὸ	τῆς ἀρετῆς τὸν πλοῦτον· καίτοι
[12]	τῷ ἄστει, πολλαὶ δὲ καὶ	πρὸ	τοῦ ἄστεος περὶ τὸν παλαιὸν
[11]	ἀφείη ῥήματα, ὥστε, εἰ μὲν	πρὸ	τούτων ἔλεγον, ἴσως ἐχρῆν ὀρρωδεῖν
[8]	σὺ δὲ ἑλόμενος τὰ χείρω	πρὸ	τῶν βελτιόνων, τοσούτους σαυτῷ προστέθεικας
[4]	δὲ ἀποδίδωσι πάλιν ἐξ ἑαυτοῦ	προγόνοις	τε καὶ πατρίδι μείζονα τιμῆς
[4]	τοσαύτης, ἢ λαβεῖν παρὰ τῶν	προγόνων·	ἐπεὶ καὶ πόλεως μεγίστης οἰκιστὴν
[16]	πειρᾶσθαι χάριν ἀποτίνειν αὐτῷ τῆς	προθυμίας	καὶ τῶν ἔργων; Ἀλλὰ μή
[13]	δύναμαι, δι´ ἣν οὕτω μοι	πρόθυμος	γέγονε βοηθὸς καὶ ἀλεξίκακος καὶ
[1]	ἄκουσμά τέ ἐστιν ἡδὺ καὶ	προθυμοτέρους	παρέχει περὶ τὰ καλὰ καὶ
[16]	ὧν πρὸς τὴν γεωργίαν ἔτυχε	προθύμων.	Οὔκουν οὐδὲ νομέα ποιμνίων οὐδὲ
[16]	ἐδεῖτο τὰ βοσκήματα, σφόδρα ἐτύγχανε	προθύμων	τῶν φίλων, πολλὰ μὲν αὐτῷ
[2]	τοὺς ἄνδρας μὲν τοὺς καλοὺς	προθύμως	ἐπαινεσόμεθα, γυναῖκα δὲ ἀγαθὴν τῆς
[17]	λέγοι τοῦ ´κείνην μὲν ἐπαινεῖν	προθύμως,	τούτων δὲ οὐδ´ ἐπὶ σμικρὸν
[19]	ὅπως αὐτὴν ὑπεδέχετο σὺν χαρμονῇ,	προθύμως	ὑπαντῶντες καὶ δεξιούμενοι καθάπερ νόμος
[1]	παρώρμησεν ὁρῶντας, ὅτι μηδὲ τῶν	προλαβόντων	τινὲς ἀπεστερήθησαν ὃ μόνον δοῦναί
[8]	βασιλέα καὶ χρηστὸν καὶ εὐγνώμονα	πρὸς	ἃ πέφυκε παρακαλεῖ μᾶλλον πρεπόντως
[2]	εὖ φρονέῃσι, καὶ διαλύειν τὰ	πρὸς	ἀλλήλους ἐγκλήματα τοῖς πολίταις ἀναφυόμενα
[3]	τέλος ἐποιήσαντο τὴν ἀποικίαν τῆς	πρὸς	ἀλλήλους ἔριδος καὶ φιλοτιμίας· εἶτα
[1]	τι πλεῖστοι τὸ δοθὲν εἴσονται,	πρὸς	ἀνδρὸς ἀπειροκάλου· ἀλλ´ οὐδὲ ὑποσχεῖν

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 10/01/2007