| Chapitre |
| [12] |
καὶ
καθαρὰ
καὶ
ἐπιχώρια
τὰ
|
νάματα, |
πολλὰ
δὲ
ἔξωθεν
ἐπιρρεῖ
καὶ |
| [17] |
καὶ
πολιορκίαν
καὶ
τρόπον
τινὰ
|
ναυμαχίαν |
εἶναι
δοκοῦσαν,
τὸν
πρὸς
τοῖς |
| [19] |
ὁπότε
ἐστρατεύετο
βασιλεὺς
ζεύγμασι
καὶ
|
ναυσὶ |
τὸν
Ῥῆνον
διαβὰς
ἀγχοῦ
τῶν
|
| [17] |
πολὺς
μὲν
λόγος,
ὡς
ἐναυμάχει
|
ναυσὶ |
τρισχιλίαις,
καὶ
πεζῇ
παρετάττετο
μυριάδας |
| [8] |
ἐρωτικῶς,
Καλυψὼ
καὶ
Κίρκη
καὶ
|
Ναυσικάα· |
καὶ
ἦν
αὐταῖς
τὰ
βασίλεια |
| [7] |
ἔθελγε
γὰρ
οἶμαι
τοὺς
δυστυχεῖς
|
ναύτας |
ὅσα
ἐκεῖνος
ἀπὸ
τῆς
τέχνης |
| [8] |
τῆς
οἰκίας
αὐτῆς,
πρὸς
ἑκατὸν
|
νεανίσκους |
ἡβῶντας
εὖ
μάλα
μόνον
ἀγωνίζεσθαι |
| [12] |
γὰρ
δὴ
καὶ
Αἰγύπτιοι
τὸν
|
Νεῖλον |
παρ´
αὐτοῖς
εἶναι
τά
τ´ |
| [12] |
φασίν,
ἀφανίσαι
οὐδὲ
ἐξαναλῶσαι
τοῦ
|
Νείλου |
τὰς
πηγάς.
Οὔκουν
οὐδὲ
ἐξ |
| [2] |
εἶναι
σώφρονα
καὶ
συνετὴν
καὶ
|
νέμειν |
ἑκάστῳ
τὰ
πρὸς
τὴν
ἀξίαν
|
| [9] |
μὲν
τὸν
πατρῷον
δι´
ἐκείνην
|
νέμεται |
κλῆρον,
κεῖνος
δὲ
ἀπηλλάγη
τιμωρίας, |
| [3] |
παῖδας,
οἳ
τὴν
Ἀργείαν
λῆξιν
|
νεμόμενοι |
καὶ
στασιάζοντες
τέλος
ἐποιήσαντο
τὴν |
| [10] |
πολὺ
δὲ
πλέον
ἀρετῇ
φαίνεται
|
νέμουσα, |
οὗ
μεῖζον
οὐκ
οἶδα
ὅπως |
| [15] |
πραχθέντων,
ὑφ´
ἧς
ἤδη
καὶ
|
νέοι |
πολλοὶ
γερόντων
μυρίων
πολιὸν
μᾶλλον
|
| [16] |
Ὅστις
οὖν
λόγους
ὁποιουσοῦν
τρέφων,
|
νέος |
μὲν
αὐτὸς
καὶ
ἡγεμόνων
πολλῶν
|
| [10] |
ὅσοι
δὲ
ἀγνῶτες
ἔτι
διὰ
|
νεότητα |
τοῦ
γνωρισθῆναι
καὶ
ὁπωσοῦν
ἐδέοντο, |
| [2] |
ὁ
θεῖος,
τοῦ
πατρὸς
ἀπολομένου
|
νέου |
καὶ
νυμφίου,
ἔγημέ
τε
καὶ |
| [6] |
Αἱ
μὲν
γὰρ
καλοὺς
καὶ
|
νέους |
καὶ
ἔτι
νυμφίους
τοὺς
ἄνδρας |
| [15] |
σοφώτερον,
τοῖς
οὐ
ῥᾳθύμοις
τῶν
|
νέων |
ἔδωκεν.
Ἔστι
δὲ
οἶμαί
τις |
| [15] |
πρεσβύτης
Ἔχει
τι
λέξαι
τῶν
|
νέων |
σοφώτερον,
τοῖς
οὐ
ῥᾳθύμοις
τῶν |
| [17] |
εἶναι
δοκοῦσαν,
τὸν
πρὸς
τοῖς
|
νεωρίοις |
πόλεμον,
ἀνδρός
τε
ἐπ´
αὐτῇ |
| [17] |
γενέσθαι
λέγουσι.
Νίτωκρις
δὲ
ταύτης
|
νεωτέρα |
καὶ
Ῥοδογούνη
καὶ
Τώμυρις
καὶ
|
| [6] |
δαιμόνων
βίᾳ
βασκάνων
ἢ
μοιρῶν
|
νήμασι, |
τοῦ
ζῆν
ὑπερεῖδον
διὰ
τὸν |
| [12] |
βασιλεὺς
οὑτοσὶ
σχεδὸν
ἐκ
παιδὸς
|
νηπίου
|
γεγονὼς
ἤπιος,
πᾶσαν
ὑπερεβάλετο
φιλοτιμίαν, |
| [8] |
καὶ
προσέτι
τῆς
περὶ
τὰς
|
νήσους |
ἐκείνας
εἰρήνης
καὶ
ἡσυχίας
τίνα |
| [3] |
Θετταλῶν,
τῆς
κατ´
ἐκείνων
ἐπώνυμον
|
νίκης. |
~Καὶ
περὶ
μὲν
τούτων
οὐδὲν |
| [17] |
κατασκευάσματα
ἐκείνης
ἔργα
γενέσθαι
λέγουσι.
|
Νίτωκρις |
δὲ
ταύτης
νεωτέρα
καὶ
Ῥοδογούνη |
| [16] |
γεωργίαν
ἔτυχε
προθύμων.
Οὔκουν
οὐδὲ
|
νομέα |
ποιμνίων
οὐδὲ
βουκολίων
οὐδὲ
μὴν |
| [7] |
καὶ
ἀγεννὲς
τῶν
διηγημάτων,
γελοιότερον
|
νομίζει
|
τῶν
ἀποτορεύειν
τὰς
κέγχρους
ἐπιχειρούντων, |
| [4] |
μὲν
ἰσχυρὰν
καὶ
βασιλείαν
ἀτεχνῶς
|
νομιζομένην, |
μεταβαλοῦσαν
δὲ
διὰ
τοὺς
οὐκ |
| [13] |
οὔποτε
ἐγώ
τι
τῶν
ἀνθρωπίνων
|
νομίσας
|
ἑάλων,
οὐ
τὸν
ὑπὸ
γῆς |
| [8] |
τῆς
Πηνελόπης
πολλὰ
καὶ
ἄλλα
|
νομίσας |
ἐπαίνων
ἄξια,
τοῦτο
ἐν
τοῖς
|
| [7] |
μουσικῆς;
ὁρῶν
δὲ
ἐμμένοντα
τοῖς
|
νομισθεῖσι |
καὶ
οὐ
κίβδηλον
ἡδονήν,
καθαρὰν |
| [4] |
θυγάτηρ
γάρ
ἐστιν
ἀνδρὸς
ἀξίου
|
νομισθέντος |
τὴν
ἐπώνυμον
τοῦ
ἔτους
ἀρχὴν |
| [1] |
δῆλον
ὅτι
φαύλους
καὶ
μοχθηροὺς
|
νομιστέον; |
Οὐδενὸς
γὰρ
οἶμαι
τῶν
ἄλλων |
| [9] |
δὲ
ἀπηλλάγη
τιμωρίας,
ὀφλήσας
τοῖς
|
νόμοις, |
ἄλλος
συκοφαντίαν
διέφυγε,
παρ´
ὀλίγον |
| [9] |
καὶ
ἔζων
τοῖς
οἰκείοις
πειθόμενοι
|
νόμοις |
μεγάλην
καὶ
πολυάνθρωπον
οἰκοῦντες
πόλιν, |
| [7] |
δεόντως
χρῷτο
μηδὲ
ἑπομένως
τοῖς
|
νόμοις |
τῆς
ἀληθινῆς
καὶ
θείας
μουσικῆς; |
| [9] |
φιλάνθρωπον
ὄντα
καὶ
χαρίεντα
τὸν
|
νόμον |
ἐπὶ
τῶν
δικῶν,
ἃς
βασιλεὺς |
| [19] |
προθύμως
ὑπαντῶντες
καὶ
δεξιούμενοι
καθάπερ
|
νόμος |
βασιλίδα,
καὶ
τῶν
ἀναλωμάτων
τὸ |
| [2] |
γυναικί,
Οὐ
μὲν
γάρ
τι
|
νόου |
γε
καὶ
αὐτὴ
δεύεται
ἐσθλοῦ |
| [1] |
ἅμα
πάθεσιν
ἐνόχους
φανέντας
καὶ
|
νοσήμασιν |
αἰσχίστοις
πάνυ
καὶ
ἀνελευθέροις.
Ἢ |
| [18] |
ἀποχρῆν
ὑπέλαβεν
αὑτῷ
τὸ
μηδενὶ
|
νοσήματος |
αἰτίῳ
γενέσθαι,
ἀλλὰ
εἰ
μὴ |
| [14] |
ἐπὶ
σμικρὸν
μετέχοι
καὶ
σώφρονος
|
νοῦ, |
σφόδρα
εὐλαβεῖται
Μήπως
αὑτόν
τε |
| [15] |
μυρίων
πολιὸν
μᾶλλον
ἐκτήσαντο
τὸν
|
νοῦν |
καὶ
τὰς
φρένας,
καὶ
τὸ |
| [14] |
γένηται.
Ταῦτα
ἐγὼ
ἐλογιζόμην
ἐν
|
νυκτὶ
|
βουλεύων
καὶ
δι´
ἡμέρας
κατ´ |
| [7] |
ἐκαλεῖτο
μετὰ
τῆς
μητρὸς
ἡ
|
νύμφη, |
τίς
δὲ
ἦν
ὁ
τῆς |
| [5] |
καλὴν
καὶ
σώφρονα
πλάττοντος
τὴν
|
νύμφην, |
εἰς
ταὐτὸ
συνεληλυθότα
πόρρωθεν
καὶ |
| [5] |
ἐφελκυσάμενα
μάλα
ὄλβιον
ἦγε
τὸν
|
νυμφίον. |
Κάλλος
μὲν
γὰρ
τῆς
ἐκ |
| [2] |
τοῦ
πατρὸς
ἀπολομένου
νέου
καὶ
|
νυμφίου, |
ἔγημέ
τε
καὶ
ἐτίμησεν
ὡς |
| [6] |
καλοὺς
καὶ
νέους
καὶ
ἔτι
|
νυμφίους |
τοὺς
ἄνδρας
ἀφαιρεθεῖσαι
δαιμόνων
βίᾳ |
| [11] |
ἐχρῆν
ὀρρωδεῖν
τὴν
ἄδικον
ὑποψίαν·
|
νῦν |
δὲ
ἐν
ταύτῃ
γεγονὼς
τῇ |
| [4] |
χρωμένους
τῇ
δυνάμει
τὸ
ὄνομα·
|
νῦν |
δὲ
ἤδη
τῆς
δυνάμεως
ἐπιλειπούσης, |
| [13] |
ποτε
ἄρα
πεπόνθαμεν;
καὶ
τίνα
|
νῦν
|
διαπεραίνειν
οἰόμεθα
λόγον,
εἰ
μὴ |
| [13] |
ἀντάξιον
οὐδ´
ἀργύρου
πλῆθος,
ὁπόσος
|
νῦν |
ἐστιν
ὑπ´
αὐγὰς
ἡλίου,
καὶ |
| [8] |
ἄλλας
ἀρετὰς
ἐξεμαρτύρησε
λαμπρότερον,
ἢ
|
νῦν |
ὁ
παρὼν
περὶ
αὐτῆς
λόγος |
| [12] |
ἕνεκα
καὶ
φιλοσοφίας
πέπονθεν
οἶμαι
|
νῦν |
τὰ
τῆς
Ἑλλάδος
παραπλήσιόν
τι |
| [16] |
μή
ποτε
οὐκ
ἐκείνων
χρὴ
|
νῦν |
τὸν
ἔπαινον
γράφειν
οὐδὲ
ὅσα |