HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Julien l'Apostat, Éloge de l'impératrice Eusébie

Liste des contextes (ordre alphabétique)

λ = 55 formes différentes pour 99 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[1]   ὃ μόνον δοῦναί τε καὶ λαβεῖν ἐστι δημοσίᾳ καλόν. Χρήματα μὲν

[13]   δείσαντα τῶν δεδομένων ἀρνεῖσθαι τὸ λαβεῖν, μήτε ἀγροίκῳ καὶ λίαν αὐθάδει

[4]   γενέσθαι κρεῖττον ἢ πολίτην, καὶ λαβεῖν ὁτιοῦν ἀγαθὸν ἢ δοῦναι τῷ

[16]   καὶ ἀργύριον οὐδὲ ἐδεόμην ἐγὼ λαβεῖν οὐδὲ ὑμᾶς δὴ ὑπὲρ τούτων

[4]   τοῖς ἐγγόνοις περιφανείας τοσαύτης, ἢ λαβεῖν παρὰ τῶν προγόνων· ἐπεὶ καὶ

[1]   Ἀρκεσίλαος δὲ καὶ διδοὺς τὸν λαβόντα ἐπειρᾶτο λαθεῖν, συνίει δὲ ἐκεῖνος

[11]   ξυμβαλεῖν φεύγοντι τὴν αὑτοῦ, καὶ λαβόντα φοινικίδα τινὰ δῶρον, οὗ σφόδρα

[5]   ἀρχὴν ἀνεκτήσατο, ἀφελόμενος τοῦ βίᾳ λαβόντος, γάμου τε ἐδεῖτο πρὸς παίδων

[11]   αὐτοῦ τοῦ καὶ ἡμῖν χαρισαμένου λαβοῦσα) τῷ βούλεσθαι δὲ τὴν μνήμην

[11]   τοῦ γενναίου καὶ μεγαλόφρονος βασιλέως λαβών, ὁμολογοίην τοῦ μὲν ἀντιδοῦναι τὴν

[1]   καὶ διδοὺς τὸν λαβόντα ἐπειρᾶτο λαθεῖν, συνίει δὲ ἐκεῖνος ἐκ τῆς

[7]   τῶν ξυμπλεόντων, καὶ ἐπὶ τὴν Λακωνικὴν ἄκραν κομισθῆναι· ἔθελγε γὰρ οἶμαι

[4]   ἢ δοῦναι τῷ παντὶ καταδεέστερον. Λαμβάνειν δὲ ἐοίκασι παρὰ τῶν πατέρων

[5]   ἰσχύει πείθειν τὴν γαμήλιον ἀνάψαι λαμπάδα, ἄμφω δὲ ἅμα συνελθόντα γάμον

[8]   ὅσα κατὰ τὴν ὁδὸν ἐκείνην λαμπρὰ καὶ ζηλωτὰ γέγονε καὶ ἐνομίσθη.

[15]   ἡλικίαν τῆς θέας ἐναργῆ καὶ λαμπρὰν εἰκόνα φέρει τῶν πάλαι πραχθέντων,

[4]   τῶν ὅλων ἄρχοντας ἢ πράξεως λαμπρᾶς, τοῖς βασιλεῦσι δὲ πρὸς οἷς

[4]   καὶ πατρίδι μείζονα τιμῆς ὑπόθεσιν, λαμπροτέραν μὲν ἐκείνην καὶ σεμνοτέραν, τοὺς

[8]   καὶ τὰς ἄλλας ἀρετὰς ἐξεμαρτύρησε λαμπρότερον, ἢ νῦν ὁ παρὼν περὶ

[18]   ἄλλων θαυμασίων εἶναι δοκούντων καὶ λαμπρῶν διηγημάτων. ~Εἰ γὰρ δή τις

[6]   ἔκρινε, καὶ ἔδρασε τὸν γάμον λαμπρῶς μετὰ τὰ τρόπαια, ἔθνη καὶ

[6]   Καπανέως καὶ τὴν Θετταλὴν ἐκείνην Λαοδάμειαν. Αἱ μὲν γὰρ καλοὺς καὶ

[9]   τὴν ἴσην ἐν ταῖς ψήφοις λαχεῖν, πείθει, τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ δέησιν

[15]   δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα καὶ λέβητας ἐείκοσιν. Ἀλλ´ οὔ μοι σχολὴ

[1]   εὖ παθὼν δρᾷ κακῶς ἢ λέγει, ἀλλὰ καὶ ὅστις σιωπᾷ καὶ

[8]   ἐντεῦθεν; Οὐ γάρ, εἰ σφόδρα λέγειν ἐθέλοιμι καὶ μακρὰς ὑπὲρ τούτων

[17]   οἶδα ὅντινα τρόπον τοῦ μεγάλα λέγειν ἐκ παντὸς ὀρεγόμενοι χαλεπῶς ἔχουσι

[17]   διενοεῖτο τῇ ποιήσει καινόν τι λέγειν ἐπιθυμῶν, τοῦτο δέ, εἴπερ ἦν,

[4]   τούτων οὐδὲν ἔτι δέομαι μακρότερα λέγειν· εὐγενείας γε μὴν τί ἂν

[17]   παραστῆναί ποτε· ἀλλὰ καὶ ὁπότε λέγειν ἐχρῆν εἰς τὰ μειράκια, Ἄντα

[3]   οὖν τῆς πατρίδος πολλὰ σεμνὰ λέγειν ἔχων, τὰ μὲν διὰ παλαιότητα

[2]   ἐχρῆν εἴσω παρελθόντα δρᾶν καὶ λέγειν, καθάπερ τινὰ ῥήτορα ξὺν {τῇ}

[17]   ποτε οὖν ἄν τις αἴτιον λέγοι τοῦ ´κείνην μὲν ἐπαινεῖν προθύμως,

[9]   ἀνεπίφθονον ταύτῃ τε ἀκούειν καλὰ λέγοιμ´ ἂν ἤδη. ~Ἐπειδὴ γὰρ τὴν

[3]   καὶ τὸ περὶ τῶν Μουσῶν λεγόμενον, ὡς εἶεν δήπουθεν ἐκ τῆς

[13]   τοῦτον ἀπολογεῖσθαι χρεὼν ὧδέ πως λέγοντα· ὦ δαιμόνιε καὶ τέχνης ἀληθῶς

[6]   τὰ μὲν ἄλλα τί δεῖ λέγοντας διατρίβειν, καθάπερ οὐκ ἔχοντας ἴδιον

[11]   πιστεύσετε πάντως οὐ κολακείας ἕνεκα λέγοντι. Ἔχω γὰρ ἤδη, τοῦ θεοῦ

[12]   τοῖς Αἰγυπτίοις μυθολογήμασι καὶ λόγοις· λέγουσι γὰρ δὴ καὶ Αἰγύπτιοι τὸν

[17]   δαπανηρὰ κατασκευάσματα ἐκείνης ἔργα γενέσθαι λέγουσι. Νίτωκρις δὲ ταύτης νεωτέρα καὶ

[1]   οὗτοι μὲν ὅτι μηδὲν ὑγιὲς λέγουσι σαφῶς εἰδώς, ὅμως ἀφίημι, καὶ

[2]   γε καὶ αὐτὴ δεύεται ἐσθλοῦ λέγων, καὶ ὡς κρίνειν εὖ ἠπίστατο

[19]   ὅσα δὴ ἄλλα περὶ αὐτῆς λέγων πολλοὺς μὲν καὶ ἄλλους, ἀτὰρ

[8]   ἀμφιλαφέσι καὶ κατασκίοις τοῖς δένδρεσι, λειμῶνές τε ἄνθεσι ποικίλοις καὶ μαλακῇ

[2]   ἱκέτευε θυγατέρα παίζουσαν ἐπὶ τοῦ λειμῶνος ξὺν ταῖς ὁμήλιξι παρθένοις παρὰ

[11]   τοῦ μὲν ἀντιδοῦναι τὴν ἴσην λείπεσθαι (ἔχει γὰρ οἶμαι ξύμπαντα παρ´

[3]   ἐπὶ τὴν Εὐρώπην, ὅπως τὰ λειπόμενα περιβαλόμενος γῆς τε ἁπάσης καὶ

[19]   τὸν πλοῦτον· καίτοι με οὐ λέληθεν ἡ τῶν χρημάτων ἐλευθέριος δαπάνη

[15]   ἣν ὁ πρεσβύτης Ἔχει τι λέξαι τῶν νέων σοφώτερον, τοῖς οὐ

[7]   μετὰ πλείονος τὰ τοιαῦτα διηγεῖται, λέξει τε ἡδίστῃ κοσμῶν καὶ ἐπιλεαίνων

[15]   ἔδρασεν ἡμᾶς ἀγαθὰ καθ´ ἕκαστον λεπτουργοῦντες ἀπαγγέλλωμεν; ἢ τά γε ἐντεῦθεν

[8]   δ´ ἑξείης πίσυρες ῥέον ὕδατι λευκῷ, καὶ ἐτεθήλει περὶ τὴν οἰκίαν

[1]   καὶ ὅστις σιωπᾷ καὶ ἀποκρύπτει, λήθῃ παραδιδοὺς καὶ ἀφανίζων τὰς χάριτας.

[3]   Τημένου παῖδας, οἳ τὴν Ἀργείαν λῆξιν νεμόμενοι καὶ στασιάζοντες τέλος ἐποιήσαντο

[7]   ἁλουργίδα καὶ τὴν κιθάραν ἐπαινοῦντα ληρεῖν οἴεται καὶ ἀνοηταίνειν· καὶ εἰ

[12]   ἔγγονοι, καὶ ὅστις ἡμῶν μὴ λίαν ἀγνώμων, ποθεῖ προσειπεῖν τοὺς πατέρας

[13]   τὸ λαβεῖν, μήτε ἀγροίκῳ καὶ λίαν αὐθάδει χρησάμενον παρρησίᾳ φαύλως ἀτιμάσαι

[1]   Ἢ γὰρ οὐ συνιέντες ἀναίσθητοι λίαν εἰσὶν ὧν οὐδαμῶς ἀναίσθητον εἶναι

[4]   ἔχειν αὐτὸν τῶν ἄλλων ὑπολαμβάνει, λίαν ἐξαπατώμενος οὐ μανθάνει· τῷ παντὶ

[8]   θαυμάζω, ὅτι δὴ τὸν ἄνδρα λίαν ἔπειθε στέργειν καὶ ἀγαπᾶν αὑτὴν

[17]   ἐπιρρεῖ γυναικῶν ὄχλος ἀνδριζομένων οὐ λίαν εὐπρεπῶς. Τινὰς δὲ ἤδη διὰ

[5]   τρόπων ἁρμονίας καὶ χάριτος οὐ λίαν ἐφάνη ζηλωτά. ~Ταῦτα ἐπιστάμενον σαφῶς

[17]   τὰ μειράκια, Ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα, πρᾴως ἐφθέγγετο. Καὶ οὐκ

[13]   αἴτιον εἶναι τῆς ἐν τοῖς λόγοις ἀταξίας, ἐπειδὴ προσγέγονεν, οἶμαι παρακελεύεσθαι

[12]   ἤδη τὴν χάριν, ἐπειδή με λόγοις ἐπέπυστο χαίρειν, καὶ παιδείᾳ τὸ

[12]   τι τοῖς Αἰγυπτίοις μυθολογήμασι καὶ λόγοις· λέγουσι γὰρ δὴ καὶ Αἰγύπτιοι

[17]   ἐκπλήττειν οὐδὲ θαυματοποιεῖν ἐν τοῖς λόγοις σφόδρα ἐπιχειρῶν. Βούλεσθε οὖν ἐπανερωτῶμεν

[14]   πάντως τῶν ἀλγεινῶν, ἔργοις καὶ λόγοις τιμῶν καὶ χαριζόμενος· τέλος δὲ

[17]   ἀντίτεχνος εἶναι βούλομαι τοῖς ἐκείνων λόγοις τοὺς ἐμαυτοῦ παρατιθείς, μήτε ἄλλως

[17]   ὑπὲρ τούτων ἡδέως ἂν ὀχλήσαιμι. ~Λόγον δὲ ὑμῖν εἰπεῖν ἐθέλω μάλα

[13]   καὶ τίνα νῦν διαπεραίνειν οἰόμεθα λόγον, εἰ μὴ τῆς φίλης Ἑλλάδος

[11]   τεκμηρίων καθάπερ ἐν δικαστηρίῳ τὸν λόγον ὁρῶ δεόμενον, αὐτὸς ὑμῖν ἐμαυτὸν

[4]   οὐδενὶ καταλείπει πρὸς εὐγενείας ἅμιλλαν λόγον, οὐδὲ ἔστιν ὅστις ἐκείνου φήσει

[8]   νῦν ὁ παρὼν περὶ αὐτῆς λόγος δηλοῦν ἐπιχειρεῖ καὶ ἐκδιδάσκειν τοὺς

[6]   ἴδιον ἐγκώμιον ὑπὲρ ἧς ὁ λόγος διελθεῖν; Τοσοῦτον δὲ ἴσως οὔτε

[13]   τρόπον ὄνομα ἐτύγχανε μόνον καὶ λόγος ἔργου στερόμενος. Ἡ δὲ ἐτίμα

[7]   ὁ Μηθυμναῖος ἐκεῖνος, ὃν δὴ λόγος ἔχει δαιμονίᾳ πομπῇ χρησάμενον φιλομουσοτέρου

[5]   ~Εὐσεβία δέ, περὶ ἧς ὁ λόγος, παῖς μὲν ὑπάτου γέγονε, γαμετὴ

[17]   ἐπίῃ τἀληθές· ὁ δὲ δὴ λόγος σχεδόν τι περὶ τῶν παρόντων

[17]   γὰρ δὴ ταύτης πολὺς μὲν λόγος, ὡς ἐναυμάχει ναυσὶ τρισχιλίαις, καὶ

[12]   τὴν βασιλέως καὶ τυχεῖν ἐποίησε λόγου· καὶ ἀπολυομένῳ πᾶσαν αἰτίαν ἄδικον

[3]   ἄτοπον οὐδὲ ἄπο τοῦ παρόντος λόγου. Μακεδόνων γὰρ οἰκίσαι φασὶ τὴν

[6]   πλούσιος {ὃς} ὑπὲρ τούτων εἰς λόγους ἐλθεῖν ὑπέμεινέ ποτε· τὴν θυγατέρα

[7]   κρούματα, μουσικὸν δὲ ἄνδρα, τοὺς λόγους ἐξεπιστάμενον τῆς τέχνης, οὔτε μιγνύμενα

[15]   ἐπίσταιτο τοὺς ἀρίστους ἄνδρας καὶ λόγους καὶ πράξεις, οἷον ἀρχέτυπα προτιθέμενος

[16]   ἄλλως τὰ θρέμματα. Ὅστις οὖν λόγους ὁποιουσοῦν τρέφων, νέος μὲν αὐτὸς

[17]   οὐ φιλονεικοῦντες πρὸς τοὺς ἐμοὺς λόγους οὐδὲ ἐμὲ τῆς ἐπ´ αὐτοῖς

[14]   ῥητόρων οὐδὲ ἓν φαυλοτέρους ἀπαγγέλλειν λόγους. Ταύτης ἐγὼ τῆς ἐντεύξεως ἀπαλλαγεὶς

[15]   διάνοιαν καὶ ἀφομοιοῦν πρὸς τοὺς λόγους· ὧν εἰ μὴ πάμπληθες ἀπολειφθείη,

[13]   χορεύειν καὶ πηδᾶν οὐδενὶ ξὺν λόγῳ, καὶ ἡμᾶς ὑπὸ τῆς μνήμης

[3]   τοιοῦτον ἕτερον, μύθῳ μᾶλλον ἢ λόγῳ προσῆκον, ἀπολειπτέον· ὀλίγα δὲ εἰπεῖν

[16]   ἀλλοτρίαν τοῦ δοθέντος τῇ χαρισαμένῃ. Λόγων γὰρ ἀστείων καὶ παντοδαπῶν θησαυροὺς

[13]   αἰτίας. Οὐ γὰρ ἀλλοτρίων ἡψάμεθα λόγων δεῖξαι ἐθέλοντες ὅσων ἡμῖν ἀγαθῶν

[11]   τὴν μαρτυρίαν πρὶν ἐπακοῦσαι τῶν λόγων διαταράττησθε, ὄμνυμι ὑμῖν ὡς οὐδὲν

[17]   ἄγουσιν ὡς καθαιροῦντας τὴν τῶν λόγων ἰσχύν. Μόνα γὰρ εἶναι τῶν

[17]   ἀνδρὸς ἰδιώτου καὶ σφόδρα ἀμαθοῦς λόγων, πλάττειν μὲν οὐδὲν οὐδὲ τεχνάζειν

[1]   εἶναι, εἶτα, ἂν μὲν δέῃ λοιδορῆσαί που καὶ δακεῖν, ὥσπερ τὰ

[3]   οἶμαι δὲ ἔγωγε καὶ ὅσοι Λυδῶν ἢ Μήδων καὶ Περσῶν καὶ

[7]   ἅπαν τὸ πλῆθος ἡδονῇ καὶ λύπῃ κρίνειν τὰ κρούματα, μουσικὸν δὲ

Chapitre
[1]	ὃ μόνον δοῦναί τε καὶ	λαβεῖν	ἐστι δημοσίᾳ καλόν. Χρήματα μὲν
[13]	δείσαντα τῶν δεδομένων ἀρνεῖσθαι τὸ	λαβεῖν,	μήτε ἀγροίκῳ καὶ λίαν αὐθάδει
[4]	γενέσθαι κρεῖττον ἢ πολίτην, καὶ	λαβεῖν	ὁτιοῦν ἀγαθὸν ἢ δοῦναι τῷ
[16]	καὶ ἀργύριον οὐδὲ ἐδεόμην ἐγὼ	λαβεῖν	οὐδὲ ὑμᾶς δὴ ὑπὲρ τούτων
[4]	τοῖς ἐγγόνοις περιφανείας τοσαύτης, ἢ	λαβεῖν	παρὰ τῶν προγόνων· ἐπεὶ καὶ
[1]	Ἀρκεσίλαος δὲ καὶ διδοὺς τὸν	λαβόντα	ἐπειρᾶτο λαθεῖν, συνίει δὲ ἐκεῖνος
[11]	ξυμβαλεῖν φεύγοντι τὴν αὑτοῦ, καὶ	λαβόντα	φοινικίδα τινὰ δῶρον, οὗ σφόδρα
[5]	ἀρχὴν ἀνεκτήσατο, ἀφελόμενος τοῦ βίᾳ	λαβόντος,	γάμου τε ἐδεῖτο πρὸς παίδων
[11]	αὐτοῦ τοῦ καὶ ἡμῖν χαρισαμένου	λαβοῦσα)	τῷ βούλεσθαι δὲ τὴν μνήμην
[11]	τοῦ γενναίου καὶ μεγαλόφρονος βασιλέως	λαβών,	ὁμολογοίην τοῦ μὲν ἀντιδοῦναι τὴν
[1]	καὶ διδοὺς τὸν λαβόντα ἐπειρᾶτο	λαθεῖν,	συνίει δὲ ἐκεῖνος ἐκ τῆς
[7]	τῶν ξυμπλεόντων, καὶ ἐπὶ τὴν	Λακωνικὴν	ἄκραν κομισθῆναι· ἔθελγε γὰρ οἶμαι
[4]	ἢ δοῦναι τῷ παντὶ καταδεέστερον.	Λαμβάνειν	δὲ ἐοίκασι παρὰ τῶν πατέρων
[5]	ἰσχύει πείθειν τὴν γαμήλιον ἀνάψαι	λαμπάδα,	ἄμφω δὲ ἅμα συνελθόντα γάμον
[8]	ὅσα κατὰ τὴν ὁδὸν ἐκείνην	λαμπρὰ	καὶ ζηλωτὰ γέγονε καὶ ἐνομίσθη.
[15]	ἡλικίαν τῆς θέας ἐναργῆ καὶ	λαμπρὰν	εἰκόνα φέρει τῶν πάλαι πραχθέντων,
[4]	τῶν ὅλων ἄρχοντας ἢ πράξεως	λαμπρᾶς,	τοῖς βασιλεῦσι δὲ πρὸς οἷς
[4]	καὶ πατρίδι μείζονα τιμῆς ὑπόθεσιν,	λαμπροτέραν	μὲν ἐκείνην καὶ σεμνοτέραν, τοὺς
[8]	καὶ τὰς ἄλλας ἀρετὰς ἐξεμαρτύρησε	λαμπρότερον,	ἢ νῦν ὁ παρὼν περὶ
[18]	ἄλλων θαυμασίων εἶναι δοκούντων καὶ	λαμπρῶν	διηγημάτων. ~Εἰ γὰρ δή τις
[6]	ἔκρινε, καὶ ἔδρασε τὸν γάμον	λαμπρῶς	μετὰ τὰ τρόπαια, ἔθνη καὶ
[6]	Καπανέως καὶ τὴν Θετταλὴν ἐκείνην	Λαοδάμειαν.	Αἱ μὲν γὰρ καλοὺς καὶ
[9]	τὴν ἴσην ἐν ταῖς ψήφοις	λαχεῖν,	πείθει, τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ δέησιν
[15]	δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα καὶ	λέβητας	ἐείκοσιν. Ἀλλ´ οὔ μοι σχολὴ
[1]	εὖ παθὼν δρᾷ κακῶς ἢ	λέγει,	ἀλλὰ καὶ ὅστις σιωπᾷ καὶ
[8]	ἐντεῦθεν; Οὐ γάρ, εἰ σφόδρα	λέγειν	ἐθέλοιμι καὶ μακρὰς ὑπὲρ τούτων
[17]	οἶδα ὅντινα τρόπον τοῦ μεγάλα	λέγειν	ἐκ παντὸς ὀρεγόμενοι χαλεπῶς ἔχουσι
[17]	διενοεῖτο τῇ ποιήσει καινόν τι	λέγειν	ἐπιθυμῶν, τοῦτο δέ, εἴπερ ἦν,
[4]	τούτων οὐδὲν ἔτι δέομαι μακρότερα	λέγειν·	εὐγενείας γε μὴν τί ἂν
[17]	παραστῆναί ποτε· ἀλλὰ καὶ ὁπότε	λέγειν	ἐχρῆν εἰς τὰ μειράκια, Ἄντα
[3]	οὖν τῆς πατρίδος πολλὰ σεμνὰ	λέγειν	ἔχων, τὰ μὲν διὰ παλαιότητα
[2]	ἐχρῆν εἴσω παρελθόντα δρᾶν καὶ	λέγειν,	καθάπερ τινὰ ῥήτορα ξὺν {τῇ}
[17]	ποτε οὖν ἄν τις αἴτιον	λέγοι	τοῦ ´κείνην μὲν ἐπαινεῖν προθύμως,
[9]	ἀνεπίφθονον ταύτῃ τε ἀκούειν καλὰ	λέγοιμ´	ἂν ἤδη. ~Ἐπειδὴ γὰρ τὴν
[3]	καὶ τὸ περὶ τῶν Μουσῶν	λεγόμενον,	ὡς εἶεν δήπουθεν ἐκ τῆς
[13]	τοῦτον ἀπολογεῖσθαι χρεὼν ὧδέ πως	λέγοντα·	ὦ δαιμόνιε καὶ τέχνης ἀληθῶς
[6]	τὰ μὲν ἄλλα τί δεῖ	λέγοντας	διατρίβειν, καθάπερ οὐκ ἔχοντας ἴδιον
[11]	πιστεύσετε πάντως οὐ κολακείας ἕνεκα	λέγοντι.	Ἔχω γὰρ ἤδη, τοῦ θεοῦ
[12]	τοῖς Αἰγυπτίοις μυθολογήμασι καὶ λόγοις·	λέγουσι	γὰρ δὴ καὶ Αἰγύπτιοι τὸν
[17]	δαπανηρὰ κατασκευάσματα ἐκείνης ἔργα γενέσθαι	λέγουσι.	Νίτωκρις δὲ ταύτης νεωτέρα καὶ
[1]	οὗτοι μὲν ὅτι μηδὲν ὑγιὲς	λέγουσι	σαφῶς εἰδώς, ὅμως ἀφίημι, καὶ
[2]	γε καὶ αὐτὴ δεύεται ἐσθλοῦ	λέγων,	καὶ ὡς κρίνειν εὖ ἠπίστατο
[19]	ὅσα δὴ ἄλλα περὶ αὐτῆς	λέγων	πολλοὺς μὲν καὶ ἄλλους, ἀτὰρ
[8]	ἀμφιλαφέσι καὶ κατασκίοις τοῖς δένδρεσι,	λειμῶνές	τε ἄνθεσι ποικίλοις καὶ μαλακῇ
[2]	ἱκέτευε θυγατέρα παίζουσαν ἐπὶ τοῦ	λειμῶνος	ξὺν ταῖς ὁμήλιξι παρθένοις παρὰ
[11]	τοῦ μὲν ἀντιδοῦναι τὴν ἴσην	λείπεσθαι	(ἔχει γὰρ οἶμαι ξύμπαντα παρ´
[3]	ἐπὶ τὴν Εὐρώπην, ὅπως τὰ	λειπόμενα	περιβαλόμενος γῆς τε ἁπάσης καὶ
[19]	τὸν πλοῦτον· καίτοι με οὐ	λέληθεν	ἡ τῶν χρημάτων ἐλευθέριος δαπάνη
[15]	ἣν ὁ πρεσβύτης Ἔχει τι	λέξαι	τῶν νέων σοφώτερον, τοῖς οὐ
[7]	μετὰ πλείονος τὰ τοιαῦτα διηγεῖται,	λέξει	τε ἡδίστῃ κοσμῶν καὶ ἐπιλεαίνων
[15]	ἔδρασεν ἡμᾶς ἀγαθὰ καθ´ ἕκαστον	λεπτουργοῦντες	ἀπαγγέλλωμεν; ἢ τά γε ἐντεῦθεν
[8]	δ´ ἑξείης πίσυρες ῥέον ὕδατι	λευκῷ,	καὶ ἐτεθήλει περὶ τὴν οἰκίαν
[1]	καὶ ὅστις σιωπᾷ καὶ ἀποκρύπτει,	λήθῃ	παραδιδοὺς καὶ ἀφανίζων τὰς χάριτας.
[3]	Τημένου παῖδας, οἳ τὴν Ἀργείαν	λῆξιν	νεμόμενοι καὶ στασιάζοντες τέλος ἐποιήσαντο
[7]	ἁλουργίδα καὶ τὴν κιθάραν ἐπαινοῦντα	ληρεῖν	οἴεται καὶ ἀνοηταίνειν· καὶ εἰ
[12]	ἔγγονοι, καὶ ὅστις ἡμῶν μὴ	λίαν	ἀγνώμων, ποθεῖ προσειπεῖν τοὺς πατέρας
[13]	τὸ λαβεῖν, μήτε ἀγροίκῳ καὶ	λίαν	αὐθάδει χρησάμενον παρρησίᾳ φαύλως ἀτιμάσαι
[1]	Ἢ γὰρ οὐ συνιέντες ἀναίσθητοι	λίαν	εἰσὶν ὧν οὐδαμῶς ἀναίσθητον εἶναι
[4]	ἔχειν αὐτὸν τῶν ἄλλων ὑπολαμβάνει,	λίαν	ἐξαπατώμενος οὐ μανθάνει· τῷ παντὶ
[8]	θαυμάζω, ὅτι δὴ τὸν ἄνδρα	λίαν	ἔπειθε στέργειν καὶ ἀγαπᾶν αὑτὴν
[17]	ἐπιρρεῖ γυναικῶν ὄχλος ἀνδριζομένων οὐ	λίαν	εὐπρεπῶς. Τινὰς δὲ ἤδη διὰ
[5]	τρόπων ἁρμονίας καὶ χάριτος οὐ	λίαν	ἐφάνη ζηλωτά. ~Ταῦτα ἐπιστάμενον σαφῶς
[17]	τὰ μειράκια, Ἄντα παρειάων σχομένη	λιπαρὰ	κρήδεμνα, πρᾴως ἐφθέγγετο. Καὶ οὐκ
[13]	αἴτιον εἶναι τῆς ἐν τοῖς	λόγοις	ἀταξίας, ἐπειδὴ προσγέγονεν, οἶμαι παρακελεύεσθαι
[12]	ἤδη τὴν χάριν, ἐπειδή με	λόγοις	ἐπέπυστο χαίρειν, καὶ παιδείᾳ τὸ
[12]	τι τοῖς Αἰγυπτίοις μυθολογήμασι καὶ	λόγοις·	λέγουσι γὰρ δὴ καὶ Αἰγύπτιοι
[17]	ἐκπλήττειν οὐδὲ θαυματοποιεῖν ἐν τοῖς	λόγοις	σφόδρα ἐπιχειρῶν. Βούλεσθε οὖν ἐπανερωτῶμεν
[14]	πάντως τῶν ἀλγεινῶν, ἔργοις καὶ	λόγοις	τιμῶν καὶ χαριζόμενος· τέλος δὲ
[17]	ἀντίτεχνος εἶναι βούλομαι τοῖς ἐκείνων	λόγοις	τοὺς ἐμαυτοῦ παρατιθείς, μήτε ἄλλως
[17]	ὑπὲρ τούτων ἡδέως ἂν ὀχλήσαιμι.	~Λόγον	δὲ ὑμῖν εἰπεῖν ἐθέλω μάλα
[13]	καὶ τίνα νῦν διαπεραίνειν οἰόμεθα	λόγον,	εἰ μὴ τῆς φίλης Ἑλλάδος
[11]	τεκμηρίων καθάπερ ἐν δικαστηρίῳ τὸν	λόγον	ὁρῶ δεόμενον, αὐτὸς ὑμῖν ἐμαυτὸν
[4]	οὐδενὶ καταλείπει πρὸς εὐγενείας ἅμιλλαν	λόγον,	οὐδὲ ἔστιν ὅστις ἐκείνου φήσει
[8]	νῦν ὁ παρὼν περὶ αὐτῆς	λόγος	δηλοῦν ἐπιχειρεῖ καὶ ἐκδιδάσκειν τοὺς
[6]	ἴδιον ἐγκώμιον ὑπὲρ ἧς ὁ	λόγος	διελθεῖν; Τοσοῦτον δὲ ἴσως οὔτε
[13]	τρόπον ὄνομα ἐτύγχανε μόνον καὶ	λόγος	ἔργου στερόμενος. Ἡ δὲ ἐτίμα
[7]	ὁ Μηθυμναῖος ἐκεῖνος, ὃν δὴ	λόγος	ἔχει δαιμονίᾳ πομπῇ χρησάμενον φιλομουσοτέρου
[5]	~Εὐσεβία δέ, περὶ ἧς ὁ	λόγος,	παῖς μὲν ὑπάτου γέγονε, γαμετὴ
[17]	ἐπίῃ τἀληθές· ὁ δὲ δὴ	λόγος	σχεδόν τι περὶ τῶν παρόντων
[17]	γὰρ δὴ ταύτης πολὺς μὲν	λόγος,	ὡς ἐναυμάχει ναυσὶ τρισχιλίαις, καὶ
[12]	τὴν βασιλέως καὶ τυχεῖν ἐποίησε	λόγου·	καὶ ἀπολυομένῳ πᾶσαν αἰτίαν ἄδικον
[3]	ἄτοπον οὐδὲ ἄπο τοῦ παρόντος	λόγου.	Μακεδόνων γὰρ οἰκίσαι φασὶ τὴν
[6]	πλούσιος {ὃς} ὑπὲρ τούτων εἰς	λόγους	ἐλθεῖν ὑπέμεινέ ποτε· τὴν θυγατέρα
[7]	κρούματα, μουσικὸν δὲ ἄνδρα, τοὺς	λόγους	ἐξεπιστάμενον τῆς τέχνης, οὔτε μιγνύμενα
[15]	ἐπίσταιτο τοὺς ἀρίστους ἄνδρας καὶ	λόγους	καὶ πράξεις, οἷον ἀρχέτυπα προτιθέμενος
[16]	ἄλλως τὰ θρέμματα. Ὅστις οὖν	λόγους	ὁποιουσοῦν τρέφων, νέος μὲν αὐτὸς
[17]	οὐ φιλονεικοῦντες πρὸς τοὺς ἐμοὺς	λόγους	οὐδὲ ἐμὲ τῆς ἐπ´ αὐτοῖς
[14]	ῥητόρων οὐδὲ ἓν φαυλοτέρους ἀπαγγέλλειν	λόγους.	Ταύτης ἐγὼ τῆς ἐντεύξεως ἀπαλλαγεὶς
[15]	διάνοιαν καὶ ἀφομοιοῦν πρὸς τοὺς	λόγους·	ὧν εἰ μὴ πάμπληθες ἀπολειφθείη,
[13]	χορεύειν καὶ πηδᾶν οὐδενὶ ξὺν	λόγῳ,	καὶ ἡμᾶς ὑπὸ τῆς μνήμης
[3]	τοιοῦτον ἕτερον, μύθῳ μᾶλλον ἢ	λόγῳ	προσῆκον, ἀπολειπτέον· ὀλίγα δὲ εἰπεῖν
[16]	ἀλλοτρίαν τοῦ δοθέντος τῇ χαρισαμένῃ.	Λόγων	γὰρ ἀστείων καὶ παντοδαπῶν θησαυροὺς
[13]	αἰτίας. Οὐ γὰρ ἀλλοτρίων ἡψάμεθα	λόγων	δεῖξαι ἐθέλοντες ὅσων ἡμῖν ἀγαθῶν
[11]	τὴν μαρτυρίαν πρὶν ἐπακοῦσαι τῶν	λόγων	διαταράττησθε, ὄμνυμι ὑμῖν ὡς οὐδὲν
[17]	ἄγουσιν ὡς καθαιροῦντας τὴν τῶν	λόγων	ἰσχύν. Μόνα γὰρ εἶναι τῶν
[17]	ἀνδρὸς ἰδιώτου καὶ σφόδρα ἀμαθοῦς	λόγων,	πλάττειν μὲν οὐδὲν οὐδὲ τεχνάζειν
[1]	εἶναι, εἶτα, ἂν μὲν δέῃ	λοιδορῆσαί	που καὶ δακεῖν, ὥσπερ τὰ
[3]	οἶμαι δὲ ἔγωγε καὶ ὅσοι	Λυδῶν	ἢ Μήδων καὶ Περσῶν καὶ
[7]	ἅπαν τὸ πλῆθος ἡδονῇ καὶ	λύπῃ	κρίνειν τὰ κρούματα, μουσικὸν δὲ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 10/01/2007