HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Julien l'Apostat, Éloge de l'impératrice Eusébie

Liste des contextes (ordre alphabétique)

χ = 53 formes différentes pour 87 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[14]   ἄφρων εἴη παντελῶς καὶ ἀνόητος, χαίρει καὶ γέγηθε καὶ μετέωρος ὑπὸ

[12]   χάριν, ἐπειδή με λόγοις ἐπέπυστο χαίρειν, καὶ παιδείᾳ τὸ χωρίον ἐπιτήδειον

[8]   ἀπήντων οἱ δῆμοι δεξιούμενοι καὶ χαίροντες, οὔτε ὅσα κατὰ τὴν ὁδὸν

[4]   ταύτης οὐδὲ τὴν ἀρχὴν ὑπερεῖδον, χαίρουσι δὲ καὶ πρὸς ἐνιαυτὸν τυγχάνοντες·

[14]   ὁρῴη τὸν ἡνίοχον διὰ τέλους χαλεπαῖνον ἤ, τό γε ἔλαττον, στολὴν

[13]   σφόδρα ὑπομένων, ἄλλως δὲ ἀπειθεῖν χαλεπὸν ὂν σφόδρα ἠπιστάμην· οἷς γὰρ

[17]   μεγάλα λέγειν ἐκ παντὸς ὀρεγόμενοι χαλεπῶς ἔχουσι πρὸς τοὺς μὴ τἀκείνων

[9]   θυμῷ. Καὶ τυχὸν οὐκ ἄτοπον χαλεπῶς καὶ μόλις τὰ τοιαῦτα ξυγχωρεῖν

[16]   φαίνεται. Εἶεν· ἀλλὰ τοῦτο μὲν χαρίεν καὶ σεμνὸν τὸ δῶρον, χρυσίον

[8]   ἄθλους αὐτῇ καὶ τὰς στρατείας χαρίεντα διηγήματα φέρειν ὑπέλαβε; ταῦτά τοι

[9]   Τοῦτον δὴ φιλάνθρωπον ὄντα καὶ χαρίεντα τὸν νόμον ἐπὶ τῶν δικῶν,

[1]   τοῦ δοκεῖν ἐν τοῖς ἐπαίνοις χαρίζεσθαι. Οὐδὲ γὰρ τοῦτο ἔνεστιν εἰπεῖν,

[9]   δὲ ἑκὼν ἑκόντι τῷ θυμῷ χαρίζεται τὰ τοιαῦτα, καὶ οὐ, καθάπερ

[14]   ἔργοις καὶ λόγοις τιμῶν καὶ χαριζόμενος· τέλος δὲ τὴν βασιλίδα προσειπεῖν

[16]   καὶ τυχὸν οὐ χρὴ πειρᾶσθαι χάριν ἀποτίνειν αὐτῷ τῆς προθυμίας καὶ

[2]   δεξόμεθα, τὴν δὲ ἐπ´ αὐτῷ χάριν ἀποτίνειν ὀκνήσομεν; Ἀλλὰ μή ποτε

[16]   δὲ τὸ δῶρον ἄξιον καταμαθόντας χάριν ἀποτίνειν τυχὸν οὐκ ἀλλοτρίαν τοῦ

[12]   ἐμοῦ καὶ ἀποδημοῦντος ἤδη τὴν χάριν, ἐπειδή με λόγοις ἐπέπυστο χαίρειν,

[7]   μιγνύμενα τὰ μέλη τῆς ἡδονῆς χάριν φαύλως ἀνέχεσθαι, δυσχεραίνειν δὲ καὶ

[16]   οὐκ ἀλλοτρίαν τοῦ δοθέντος τῇ χαρισαμένῃ. Λόγων γὰρ ἀστείων καὶ παντοδαπῶν

[15]   οὐκ ἔστιν ὅπως ἐπιλανθάνωμαι τῆς χαρισαμένης· ἀλλὰ καὶ στρατευομένῳ μοι ἕν

[11]   παρ´ αὐτοῦ τοῦ καὶ ἡμῖν χαρισαμένου λαβοῦσα) τῷ βούλεσθαι δὲ τὴν

[1]   λήθῃ παραδιδοὺς καὶ ἀφανίζων τὰς χάριτας. Καὶ τῆς μὲν θηριώδους ἐκείνης

[8]   τῆς τῶν αὐτοφυῶν ἔλαττον μετεῖχε χάριτος καὶ ἧττον εἶναι ἐδόκει ´κείνων

[16]   ἄν, εἰ μὴ τυγχάνοι τῆς χάριτος καὶ τῆς ἐπὶ τοῖς δοθεῖσιν

[11]   ἅπαντα χρόνον ὑπόχρεων ἐμαυτὸν εἶναι χάριτος ὁμολογῶ τῇδε, σφόδρα ὥρμησθε ἀκούειν,

[5]   ἐκ τῶν τρόπων ἁρμονίας καὶ χάριτος οὐ λίαν ἐφάνη ζηλωτά. ~Ταῦτα

[16]   μόνον ἐμπίπλασθαι τοῦ Διονύσου τῆς χάριτος, οὐδὲ τῶν βοτρύων οὐδὲ τοῦ

[12]   εἰς ἐμαυτὸν ἔργα πολλῆς ἄξια χάριτος, ὑπὲρ ὧν τὸν ἅπαντα χρόνον

[19]   γερουσίας, ὅπως αὐτὴν ὑπεδέχετο σὺν χαρμονῇ, προθύμως ὑπαντῶντες καὶ δεξιούμενοι καθάπερ

[16]   φήσει τις, ὃς τοῦ μὲν χειμῶνος, ὅτε αὐτῷ στέγης καὶ πόας

[1]   ἀπειροκάλου· ἀλλ´ οὐδὲ ὑποσχεῖν τὼ χεῖρε ὑπεδέξατο ἄν τις ἐν ὀφθαλμοῖς

[8]   πιστεύειν, σὺ δὲ ἑλόμενος τὰ χείρω πρὸ τῶν βελτιόνων, τοσούτους σαυτῷ

[2]   καὶ ἐτίμησεν ὡς οὔτις ἐπὶ χθονὶ τίεται ἄλλη, καὶ ὅσων τυγχάνει

[13]   Κορυβαντιῶντας ὑπὸ τῶν αὐλῶν ἐπεγειρομένους χορεύειν καὶ πηδᾶν οὐδενὶ ξὺν λόγῳ,

[3]   καὶ θαλάττης κύριος γένοιτο, τὸ χρεὼν ἐν Βαβυλῶνι κατέλαβε. Μακεδόνες δὲ

[9]   κολάζεσθαι, τούτους ἐκ παντὸς ἀπολέσθαι χρεών· ὃ δὴ καὶ ἡ βασιλὶς

[6]   ἔρωτα, ἡ δέ, ἐπειδὴ τὸ χρεὼν τὸν κουρίδιον αὐτῆς ἄνδρα κατέλαβε,

[13]   ἐγκώμιον. Πρὸς δὴ τοῦτον ἀπολογεῖσθαι χρεὼν ὧδέ πως λέγοντα· ὦ δαιμόνιε

[3]   ἐθνῶν ἔτυχον. Ἆρ´ οὖν ἔτι χρὴ διὰ μειζόνων τεκμηρίων δηλοῦν ὡς

[1]   βασιλίδος ἐγκώμιον. ~Τί ποτε ἄρα χρὴ διανοεῖσθαι περὶ τῶν ὀφειλόντων μεγάλα

[16]   ὑπὲρ ὧν ἔμαθεν ὁπόσον τινὰ χρὴ καταβαλεῖν μισθόν· ὁμολογῶν» ἔφη, τὸ

[11]   εἴπερ εἰς τὴν γνώμην ὁρῶντα χρὴ κρίνειν, ἀλλ´ οὐχ ὅτῳ παρέσχεν

[16]   ~Ἀλλὰ μή ποτε οὐκ ἐκείνων χρὴ νῦν τὸν ἔπαινον γράφειν οὐδὲ

[4]   ἀγαθῶν μὲν γὰρ ἀγαθὸν φῦναι χρή, ὁ δὲ ἐξ ἐνδόξων ἐνδοξότερος

[16]   ταῦτα συλλαμβανόμενος; καὶ τυχὸν οὐ χρὴ πειρᾶσθαι χάριν ἀποτίνειν αὐτῷ τῆς

[8]   ἢ στρατηγὲ ἢ ὅ τι χρή σε ὀνομάζειν, τοσούτους ἑκὼν ὑπομείνας

[8]   δὲ καὶ ἀθάνατον, εἴ τι χρὴ ταῖς ἐπαγγελίαις Καλυψοῦς πιστεύειν, σὺ

[13]   ἀληθῶς γενναίας ἡγεμών, σοφὸν μὲν χρῆμα ἐπινοεῖς, οὐκ ἐφιεὶς οὐδὲ ἐπιτρέπων

[1]   τοῦτο ἔνεστιν εἰπεῖν, ὡς ἀνωφελὲς χρῆμα ἡ εὐφημία οὔτε τοῖς ὑπὲρ

[2]   φιλίας, ἢ τῆς περὶ τὰ χρήματα μεγαλοψυχίας, ἢ τῆς περὶ τοὺς

[1]   καὶ λαβεῖν ἐστι δημοσίᾳ καλόν. Χρήματα μὲν γὰρ εἰς τὸ ἐμφανὲς

[18]   τῶν πολιτῶν μηδὲ ἀφελέσθαι τὰ χρήματα μηδὲ ἀδίκῳ φυγῇ περιβαλεῖν; Ὅστις

[19]   με οὐ λέληθεν ἡ τῶν χρημάτων ἐλευθέριος δαπάνη μετέχουσά τινος ἀρετῆς.

[6]   τὰ μὲν οἶμαι πυνθανόμενον ὅσα χρῆν δι´ ἀκοῆς περὶ αὐτῆς μαθεῖν,

[5]   ὑπὲρ δὲ ἁπάντων ἁπλῶς ὅσα χρῆν οἶμαι τὴν βασιλεῖ τοσούτῳ συνιοῦσαν,

[16]   καὶ τέλος ἤδη κάλαμον, ᾧ χρῆν προσδεδέσθαι καὶ ἐπικεῖσθαι τὴν ἄμπελον,

[2]   ἔπος εἰπεῖν ὑπάρχειν ἐκείνῃ οἰόμενοι χρῆναι τὰ τοιαῦτα, τῶν ἐπὶ τοῖς

[13]   μήτε ἀγροίκῳ καὶ λίαν αὐθάδει χρησάμενον παρρησίᾳ φαύλως ἀτιμάσαι τοῦ τοσαῦτα

[7]   δὴ λόγος ἔχει δαιμονίᾳ πομπῇ χρησάμενον φιλομουσοτέρου τοῦ δελφῖνος τυχεῖν ἢ

[14]   ὠφελίμους, ἁμαρτάνουσι δὲ περὶ τὴν χρῆσιν βλαβερὰς καὶ οἴκοις καὶ πόλεσι

[8]   δή τι ἄλλο ὑπὸ τῶν χρησμῶν ἀναπειθόμενος ἐκτελεῖν διενοεῖτο· ἀπόρρητον δὲ

[8]   ὄντα φύσει τὸν βασιλέα καὶ χρηστὸν καὶ εὐγνώμονα πρὸς ἃ πέφυκε

[5]   βασιλέως ἀνδρείου, σώφρονος, συνετοῦ, δικαίου, χρηστοῦ καὶ πρᾴου καὶ μεγαλοψύχου, ὃς

[12]   χάριτος, ὑπὲρ ὧν τὸν ἅπαντα χρόνον εὔνουν ἐμαυτὸν ἐκείνῳ καὶ πιστὸν

[14]   γῆς τὰ ὄμματα συχνὸν ἐπιεικῶς χρόνον, ἕως ἐκείνη θαρρεῖν ἐκέλευε καί·

[1]   ἐχρῆν εἰς ἅπαντα μεμνῆσθαι τὸν χρόνον· μεμνημένοι δὲ καὶ ἀποκνοῦντες δι´

[11]   καὶ ἀνθ´ ὅτου τὸν ἅπαντα χρόνον ὑπόχρεων ἐμαυτὸν εἶναι χάριτος ὁμολογῶ

[13]   δὲ ἀληθινὴν οὐκ ἔστι πρὸς χρυσίον ἀμείψασθαι, οὐδὲ ἄν τις αὐτὴν

[16]   χαρίεν καὶ σεμνὸν τὸ δῶρον, χρυσίον δὲ καὶ ἀργύριον οὐδὲ ἐδεόμην

[12]   τοῦτο ἐβουλόμην μᾶλλον ἢ πολὺ χρυσίον καὶ ἀργύριον· ἀνδρῶν γὰρ ἀγαθῶν

[1]   καὶ ὑπὲρ μεγάλων οὔτι φημὶ χρυσίον οὐδὲ ἀργύριον, ἀλλὰ ἁπλῶς ὅ

[12]   γὰρ ἀγαθῶν φημι ξυντυχίαν πρὸς χρυσίου πλῆθος ὁσονδηοῦν ἐξεταζομένην καθέλκειν τὸν

[15]   Ἕπτ´ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο τάλαντα καὶ λέβητας ἐείκοσιν. Ἀλλ´

[13]   ὑπὸ γῆς καὶ ἐπὶ γῆς χρυσὸν ἀντάξιον οὐδ´ ἀργύρου πλῆθος, ὁπόσος

[7]   καὶ ἵππων καὶ ὀχημάτων παντοδαπῶν χρυσῷ καὶ ἀργύρῳ καὶ ὀρειχάλκῳ μετὰ

[13]   ἐναργεῖ τεκμηρίῳ τῷ βίῳ τὠμῷ χρωμένη, καλοῦντός τε αὖθις τοῦ βασιλέως

[14]   ταῦτα ἐνόμιζον) ἀλλὰ δυνάμεις τινὰς χρωμένοις μὲν ὀρθῶς σφόδρα ὠφελίμους, ἁμαρτάνουσι

[4]   δὲ διὰ τοὺς οὐκ ὀρθῶς χρωμένους τῇ δυνάμει τὸ ὄνομα· νῦν

[7]   εἰ ταῖς ἁρμονίαις μὴ δεόντως χρῷτο μηδὲ ἑπομένως τοῖς νόμοις τῆς

[17]   πάγκαλα καὶ μεθῆκεν ὑπὲρ τῶν χωμάτων αὖθις· ὑπὲρ γὰρ δὴ ταύτης

[12]   προσειπεῖν τοὺς πατέρας καὶ τὴν χώραν αὐτὴν ἀσπάσασθαι. Ὃ δὴ καὶ

[3]   Μακεδόνων γὰρ οἰκίσαι φασὶ τὴν χώραν τοὺς Ἡρακλέους ἐγγόνους, Τημένου παῖδας,

[17]   ὅσους ἦν εἰκὸς ἐκ τοσαύτης χώρας ἀθροίζεσθαι, γενέσθαι δοκοῦσιν, ὡς μεγάλων

[12]   ἄλλα σωτῆρα καὶ εὐεργέτην τῆς χώρας καὶ ἀπείργειν αὐτοῖς τὴν ὑπὸ

[13]   τῶν παιδικῶν ἀνακινηθέντας ᾆσαι τῆς χώρας καὶ τῶν ἀνδρῶν ἐγκώμιον. Πρὸς

[12]   ἐπέπυστο χαίρειν, καὶ παιδείᾳ τὸ χωρίον ἐπιτήδειον εἶναι ξυννοοῦσα. Ἐγὼ δὲ

Chapitre
[14]	ἄφρων εἴη παντελῶς καὶ ἀνόητος,	χαίρει	καὶ γέγηθε καὶ μετέωρος ὑπὸ
[12]	χάριν, ἐπειδή με λόγοις ἐπέπυστο	χαίρειν,	καὶ παιδείᾳ τὸ χωρίον ἐπιτήδειον
[8]	ἀπήντων οἱ δῆμοι δεξιούμενοι καὶ	χαίροντες,	οὔτε ὅσα κατὰ τὴν ὁδὸν
[4]	ταύτης οὐδὲ τὴν ἀρχὴν ὑπερεῖδον,	χαίρουσι	δὲ καὶ πρὸς ἐνιαυτὸν τυγχάνοντες·
[14]	ὁρῴη τὸν ἡνίοχον διὰ τέλους	χαλεπαῖνον	ἤ, τό γε ἔλαττον, στολὴν
[13]	σφόδρα ὑπομένων, ἄλλως δὲ ἀπειθεῖν	χαλεπὸν	ὂν σφόδρα ἠπιστάμην· οἷς γὰρ
[17]	μεγάλα λέγειν ἐκ παντὸς ὀρεγόμενοι	χαλεπῶς	ἔχουσι πρὸς τοὺς μὴ τἀκείνων
[9]	θυμῷ. Καὶ τυχὸν οὐκ ἄτοπον	χαλεπῶς	καὶ μόλις τὰ τοιαῦτα ξυγχωρεῖν
[16]	φαίνεται. Εἶεν· ἀλλὰ τοῦτο μὲν	χαρίεν	καὶ σεμνὸν τὸ δῶρον, χρυσίον
[8]	ἄθλους αὐτῇ καὶ τὰς στρατείας	χαρίεντα	διηγήματα φέρειν ὑπέλαβε; ταῦτά τοι
[9]	Τοῦτον δὴ φιλάνθρωπον ὄντα καὶ	χαρίεντα	τὸν νόμον ἐπὶ τῶν δικῶν,
[1]	τοῦ δοκεῖν ἐν τοῖς ἐπαίνοις	χαρίζεσθαι.	Οὐδὲ γὰρ τοῦτο ἔνεστιν εἰπεῖν,
[9]	δὲ ἑκὼν ἑκόντι τῷ θυμῷ	χαρίζεται	τὰ τοιαῦτα, καὶ οὐ, καθάπερ
[14]	ἔργοις καὶ λόγοις τιμῶν καὶ	χαριζόμενος·	τέλος δὲ τὴν βασιλίδα προσειπεῖν
[16]	καὶ τυχὸν οὐ χρὴ πειρᾶσθαι	χάριν	ἀποτίνειν αὐτῷ τῆς προθυμίας καὶ
[2]	δεξόμεθα, τὴν δὲ ἐπ´ αὐτῷ	χάριν	ἀποτίνειν ὀκνήσομεν; Ἀλλὰ μή ποτε
[16]	δὲ τὸ δῶρον ἄξιον καταμαθόντας	χάριν	ἀποτίνειν τυχὸν οὐκ ἀλλοτρίαν τοῦ
[12]	ἐμοῦ καὶ ἀποδημοῦντος ἤδη τὴν	χάριν,	ἐπειδή με λόγοις ἐπέπυστο χαίρειν,
[7]	μιγνύμενα τὰ μέλη τῆς ἡδονῆς	χάριν	φαύλως ἀνέχεσθαι, δυσχεραίνειν δὲ καὶ
[16]	οὐκ ἀλλοτρίαν τοῦ δοθέντος τῇ	χαρισαμένῃ.	Λόγων γὰρ ἀστείων καὶ παντοδαπῶν
[15]	οὐκ ἔστιν ὅπως ἐπιλανθάνωμαι τῆς	χαρισαμένης·	ἀλλὰ καὶ στρατευομένῳ μοι ἕν
[11]	παρ´ αὐτοῦ τοῦ καὶ ἡμῖν	χαρισαμένου	λαβοῦσα) τῷ βούλεσθαι δὲ τὴν
[1]	λήθῃ παραδιδοὺς καὶ ἀφανίζων τὰς	χάριτας.	Καὶ τῆς μὲν θηριώδους ἐκείνης
[8]	τῆς τῶν αὐτοφυῶν ἔλαττον μετεῖχε	χάριτος	καὶ ἧττον εἶναι ἐδόκει ´κείνων
[16]	ἄν, εἰ μὴ τυγχάνοι τῆς	χάριτος	καὶ τῆς ἐπὶ τοῖς δοθεῖσιν
[11]	ἅπαντα χρόνον ὑπόχρεων ἐμαυτὸν εἶναι	χάριτος	ὁμολογῶ τῇδε, σφόδρα ὥρμησθε ἀκούειν,
[5]	ἐκ τῶν τρόπων ἁρμονίας καὶ	χάριτος	οὐ λίαν ἐφάνη ζηλωτά. ~Ταῦτα
[16]	μόνον ἐμπίπλασθαι τοῦ Διονύσου τῆς	χάριτος,	οὐδὲ τῶν βοτρύων οὐδὲ τοῦ
[12]	εἰς ἐμαυτὸν ἔργα πολλῆς ἄξια	χάριτος,	ὑπὲρ ὧν τὸν ἅπαντα χρόνον
[19]	γερουσίας, ὅπως αὐτὴν ὑπεδέχετο σὺν	χαρμονῇ,	προθύμως ὑπαντῶντες καὶ δεξιούμενοι καθάπερ
[16]	φήσει τις, ὃς τοῦ μὲν	χειμῶνος,	ὅτε αὐτῷ στέγης καὶ πόας
[1]	ἀπειροκάλου· ἀλλ´ οὐδὲ ὑποσχεῖν τὼ	χεῖρε	ὑπεδέξατο ἄν τις ἐν ὀφθαλμοῖς
[8]	πιστεύειν, σὺ δὲ ἑλόμενος τὰ	χείρω	πρὸ τῶν βελτιόνων, τοσούτους σαυτῷ
[2]	καὶ ἐτίμησεν ὡς οὔτις ἐπὶ	χθονὶ	τίεται ἄλλη, καὶ ὅσων τυγχάνει
[13]	Κορυβαντιῶντας ὑπὸ τῶν αὐλῶν ἐπεγειρομένους	χορεύειν	καὶ πηδᾶν οὐδενὶ ξὺν λόγῳ,
[3]	καὶ θαλάττης κύριος γένοιτο, τὸ	χρεὼν	ἐν Βαβυλῶνι κατέλαβε. Μακεδόνες δὲ
[9]	κολάζεσθαι, τούτους ἐκ παντὸς ἀπολέσθαι	χρεών·	ὃ δὴ καὶ ἡ βασιλὶς
[6]	ἔρωτα, ἡ δέ, ἐπειδὴ τὸ	χρεὼν	τὸν κουρίδιον αὐτῆς ἄνδρα κατέλαβε,
[13]	ἐγκώμιον. Πρὸς δὴ τοῦτον ἀπολογεῖσθαι	χρεὼν	ὧδέ πως λέγοντα· ὦ δαιμόνιε
[3]	ἐθνῶν ἔτυχον. Ἆρ´ οὖν ἔτι	χρὴ	διὰ μειζόνων τεκμηρίων δηλοῦν ὡς
[1]	βασιλίδος ἐγκώμιον. ~Τί ποτε ἄρα	χρὴ	διανοεῖσθαι περὶ τῶν ὀφειλόντων μεγάλα
[16]	ὑπὲρ ὧν ἔμαθεν ὁπόσον τινὰ	χρὴ	καταβαλεῖν μισθόν· ὁμολογῶν» ἔφη, τὸ
[11]	εἴπερ εἰς τὴν γνώμην ὁρῶντα	χρὴ	κρίνειν, ἀλλ´ οὐχ ὅτῳ παρέσχεν
[16]	~Ἀλλὰ μή ποτε οὐκ ἐκείνων	χρὴ	νῦν τὸν ἔπαινον γράφειν οὐδὲ
[4]	ἀγαθῶν μὲν γὰρ ἀγαθὸν φῦναι	χρή,	ὁ δὲ ἐξ ἐνδόξων ἐνδοξότερος
[16]	ταῦτα συλλαμβανόμενος; καὶ τυχὸν οὐ	χρὴ	πειρᾶσθαι χάριν ἀποτίνειν αὐτῷ τῆς
[8]	ἢ στρατηγὲ ἢ ὅ τι	χρή	σε ὀνομάζειν, τοσούτους ἑκὼν ὑπομείνας
[8]	δὲ καὶ ἀθάνατον, εἴ τι	χρὴ	ταῖς ἐπαγγελίαις Καλυψοῦς πιστεύειν, σὺ
[13]	ἀληθῶς γενναίας ἡγεμών, σοφὸν μὲν	χρῆμα	ἐπινοεῖς, οὐκ ἐφιεὶς οὐδὲ ἐπιτρέπων
[1]	τοῦτο ἔνεστιν εἰπεῖν, ὡς ἀνωφελὲς	χρῆμα	ἡ εὐφημία οὔτε τοῖς ὑπὲρ
[2]	φιλίας, ἢ τῆς περὶ τὰ	χρήματα	μεγαλοψυχίας, ἢ τῆς περὶ τοὺς
[1]	καὶ λαβεῖν ἐστι δημοσίᾳ καλόν.	Χρήματα	μὲν γὰρ εἰς τὸ ἐμφανὲς
[18]	τῶν πολιτῶν μηδὲ ἀφελέσθαι τὰ	χρήματα	μηδὲ ἀδίκῳ φυγῇ περιβαλεῖν; Ὅστις
[19]	με οὐ λέληθεν ἡ τῶν	χρημάτων	ἐλευθέριος δαπάνη μετέχουσά τινος ἀρετῆς.
[6]	τὰ μὲν οἶμαι πυνθανόμενον ὅσα	χρῆν	δι´ ἀκοῆς περὶ αὐτῆς μαθεῖν,
[5]	ὑπὲρ δὲ ἁπάντων ἁπλῶς ὅσα	χρῆν	οἶμαι τὴν βασιλεῖ τοσούτῳ συνιοῦσαν,
[16]	καὶ τέλος ἤδη κάλαμον, ᾧ	χρῆν	προσδεδέσθαι καὶ ἐπικεῖσθαι τὴν ἄμπελον,
[2]	ἔπος εἰπεῖν ὑπάρχειν ἐκείνῃ οἰόμενοι	χρῆναι	τὰ τοιαῦτα, τῶν ἐπὶ τοῖς
[13]	μήτε ἀγροίκῳ καὶ λίαν αὐθάδει	χρησάμενον	παρρησίᾳ φαύλως ἀτιμάσαι τοῦ τοσαῦτα
[7]	δὴ λόγος ἔχει δαιμονίᾳ πομπῇ	χρησάμενον	φιλομουσοτέρου τοῦ δελφῖνος τυχεῖν ἢ
[14]	ὠφελίμους, ἁμαρτάνουσι δὲ περὶ τὴν	χρῆσιν	βλαβερὰς καὶ οἴκοις καὶ πόλεσι
[8]	δή τι ἄλλο ὑπὸ τῶν	χρησμῶν	ἀναπειθόμενος ἐκτελεῖν διενοεῖτο· ἀπόρρητον δὲ
[8]	ὄντα φύσει τὸν βασιλέα καὶ	χρηστὸν	καὶ εὐγνώμονα πρὸς ἃ πέφυκε
[5]	βασιλέως ἀνδρείου, σώφρονος, συνετοῦ, δικαίου,	χρηστοῦ	καὶ πρᾴου καὶ μεγαλοψύχου, ὃς
[12]	χάριτος, ὑπὲρ ὧν τὸν ἅπαντα	χρόνον	εὔνουν ἐμαυτὸν ἐκείνῳ καὶ πιστὸν
[14]	γῆς τὰ ὄμματα συχνὸν ἐπιεικῶς	χρόνον,	ἕως ἐκείνη θαρρεῖν ἐκέλευε καί·
[1]	ἐχρῆν εἰς ἅπαντα μεμνῆσθαι τὸν	χρόνον·	μεμνημένοι δὲ καὶ ἀποκνοῦντες δι´
[11]	καὶ ἀνθ´ ὅτου τὸν ἅπαντα	χρόνον	ὑπόχρεων ἐμαυτὸν εἶναι χάριτος ὁμολογῶ
[13]	δὲ ἀληθινὴν οὐκ ἔστι πρὸς	χρυσίον	ἀμείψασθαι, οὐδὲ ἄν τις αὐτὴν
[16]	χαρίεν καὶ σεμνὸν τὸ δῶρον,	χρυσίον	δὲ καὶ ἀργύριον οὐδὲ ἐδεόμην
[12]	τοῦτο ἐβουλόμην μᾶλλον ἢ πολὺ	χρυσίον	καὶ ἀργύριον· ἀνδρῶν γὰρ ἀγαθῶν
[1]	καὶ ὑπὲρ μεγάλων οὔτι φημὶ	χρυσίον	οὐδὲ ἀργύριον, ἀλλὰ ἁπλῶς ὅ
[12]	γὰρ ἀγαθῶν φημι ξυντυχίαν πρὸς	χρυσίου	πλῆθος ὁσονδηοῦν ἐξεταζομένην καθέλκειν τὸν
[15]	Ἕπτ´ ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ	χρυσοῖο	τάλαντα καὶ λέβητας ἐείκοσιν. Ἀλλ´
[13]	ὑπὸ γῆς καὶ ἐπὶ γῆς	χρυσὸν	ἀντάξιον οὐδ´ ἀργύρου πλῆθος, ὁπόσος
[7]	καὶ ἵππων καὶ ὀχημάτων παντοδαπῶν	χρυσῷ	καὶ ἀργύρῳ καὶ ὀρειχάλκῳ μετὰ
[13]	ἐναργεῖ τεκμηρίῳ τῷ βίῳ τὠμῷ	χρωμένη,	καλοῦντός τε αὖθις τοῦ βασιλέως
[14]	ταῦτα ἐνόμιζον) ἀλλὰ δυνάμεις τινὰς	χρωμένοις	μὲν ὀρθῶς σφόδρα ὠφελίμους, ἁμαρτάνουσι
[4]	δὲ διὰ τοὺς οὐκ ὀρθῶς	χρωμένους	τῇ δυνάμει τὸ ὄνομα· νῦν
[7]	εἰ ταῖς ἁρμονίαις μὴ δεόντως	χρῷτο	μηδὲ ἑπομένως τοῖς νόμοις τῆς
[17]	πάγκαλα καὶ μεθῆκεν ὑπὲρ τῶν	χωμάτων	αὖθις· ὑπὲρ γὰρ δὴ ταύτης
[12]	προσειπεῖν τοὺς πατέρας καὶ τὴν	χώραν	αὐτὴν ἀσπάσασθαι. Ὃ δὴ καὶ
[3]	Μακεδόνων γὰρ οἰκίσαι φασὶ τὴν	χώραν	τοὺς Ἡρακλέους ἐγγόνους, Τημένου παῖδας,
[17]	ὅσους ἦν εἰκὸς ἐκ τοσαύτης	χώρας	ἀθροίζεσθαι, γενέσθαι δοκοῦσιν, ὡς μεγάλων
[12]	ἄλλα σωτῆρα καὶ εὐεργέτην τῆς	χώρας	καὶ ἀπείργειν αὐτοῖς τὴν ὑπὸ
[13]	τῶν παιδικῶν ἀνακινηθέντας ᾆσαι τῆς	χώρας	καὶ τῶν ἀνδρῶν ἐγκώμιον. Πρὸς
[12]	ἐπέπυστο χαίρειν, καὶ παιδείᾳ τὸ	χωρίον	ἐπιτήδειον εἶναι ξυννοοῦσα. Ἐγὼ δὲ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 10/01/2007