| Chapitre |
| [3] |
κύριος
γένοιτο,
τὸ
χρεὼν
ἐν
|
Βαβυλῶνι |
κατέλαβε.
Μακεδόνες
δὲ
ἁπάντων
ἦρχον, |
| [17] |
τριακοσίας
ἄγουσα,
τό
τε
ἐν
|
Βαβυλῶνι
|
τεῖχος
ᾠκοδόμει
πεντακοσίων
σταδίων
μικρὸν |
| [17] |
ῥεῖθρον
εὐτελὲς
τὸν
διὰ
τῆς
|
Βαβυλῶνος |
ποταμὸν
ῥέοντα,
βασίλειά
τε
ᾠκοδόμησεν |
| [1] |
Ξενοφῶν
δὲ
καὶ
Ἀγησίλαον
τὸν
|
βασιλέα |
καὶ
Κῦρον
τὸν
Πέρσην,
οὔτι |
| [1] |
ἀλλὰ
καὶ
ᾧ
συνεστράτευτο
ἐπὶ
|
βασιλέα, |
καὶ
τοὺς
ἐπαίνους
ξυγγράφων
οὐκ |
| [8] |
καὶ
πρᾷον
ὄντα
φύσει
τὸν
|
βασιλέα |
καὶ
χρηστὸν
καὶ
εὐγνώμονα
πρὸς |
| [12] |
ἀσφαλῆ
παρέσχεν,
ἐπιτρέψαι
πρῶτον
{τὸν}
|
βασιλέα |
ξυμπείσασα.
Δαίμονος
δέ,
ὅσπερ
οὖν |
| [6] |
ζηλωτά.
~Ταῦτα
ἐπιστάμενον
σαφῶς
τὸν
|
βασιλέα |
τὸν
σώφρονα
φαίην
ἂν
εἰκότως |
| [5] |
ἅμα,
ὥσπερ
θεοῦ
τινος
ἀγαθῷ
|
βασιλεῖ |
καλὴν
καὶ
σώφρονα
πλάττοντος
τὴν |
| [12] |
καὶ
πρώτῳ
γε,
ὡς
εἰκός,
|
βασιλεῖ |
πολλὰ
καὶ
ἀγαθὰ
διδόναι
τὸν |
| [10] |
καὶ
ἀποφήνασα
μακαρίους
καὶ
ζηλωτούς,
|
βασιλεῖ |
τ´
ἐποίησε
φίλους
καὶ
τῆς |
| [5] |
ἁπλῶς
ὅσα
χρῆν
οἶμαι
τὴν
|
βασιλεῖ
|
τοσούτῳ
συνιοῦσαν,
καθάπερ
φερνὴν
οἴκοθεν |
| [8] |
τῶν
μειρακίων
τῶν
ἐπὶ
τὰ
|
βασίλεια |
κωμαζόντων
ἐκράτει
ξὺν
δίκῃ,
πάντα |
| [8] |
Ναυσικάα·
καὶ
ἦν
αὐταῖς
τὰ
|
βασίλεια |
πάγκαλα,
κήπων
τινῶν
καὶ
παραδείσων |
| [17] |
διὰ
τῆς
Βαβυλῶνος
ποταμὸν
ῥέοντα,
|
βασίλειά |
τε
ᾠκοδόμησεν
ὑπὸ
γῆς
πάγκαλα |
| [9] |
οὔτε
τιμωρίαν
ἐπαγαγεῖν
οὐχ
ὅπως
|
βασιλείᾳ |
τινὸς
ἢ
πόλει,
ἀλλ´
οὐδὲ |
| [2] |
μὲν
ἡγήσασθαι
τῆς
περὶ
τὰ
|
βασίλεια |
φερούσης
ὁδοῦ,
σύμβουλον
δὲ
αὐτῷ |
| [4] |
ἄρχειν,
πάλαι
μὲν
ἰσχυρὰν
καὶ
|
βασιλείαν
|
ἀτεχνῶς
νομιζομένην,
μεταβαλοῦσαν
δὲ
διὰ |
| [3] |
τῶν
Μήδων
ἐς
Πέρσας
τὴν
|
βασιλείαν |
μετέστησεν.
Ὁ
μὲν
γὰρ
πρῶτος |
| [3] |
Μακεδονίαν
καὶ
γένος
ὄλβιον
ἀπολιπόντες,
|
βασιλεῖς |
ἐκ
βασιλέων
διετέλουν
καθάπερ
κλῆρον |
| [8] |
καὶ
ἐνομίσθη.
Ἀλλ´
ἐπειδὴ
τῶν
|
βασιλείων |
εἴσω
παρῆλθε
καὶ
τῆς
ἐπωνυμίας
|
| [6] |
ὑπέμεινέ
ποτε·
τὴν
θυγατέρα
δὲ
|
βασιλεὺς |
ἑαυτῷ
συνοικεῖν
ἀξίαν
ἔκρινε,
καὶ |
| [4] |
καὶ
οὔτε
ἰδιώτης
οὐδεὶς
οὔτε
|
βασιλεύς |
ἐστιν
ἢ
γέγονεν,
ὃς
οὐ |
| [19] |
εἰς
τὴν
Ῥώμην,
ὁπότε
ἐστρατεύετο
|
βασιλεὺς |
ζεύγμασι
καὶ
ναυσὶ
τὸν
Ῥῆνον |
| [9] |
νόμον
ἐπὶ
τῶν
δικῶν,
ἃς
|
βασιλεὺς |
κρίνει,
σωζόμενον
πρᾳότερον
αὕτη
καθίστησιν· |
| [12] |
δὲ
οὐκ
ἀποκρύψομαι.
~Ἐμοὶ
γὰρ
|
βασιλεὺς |
οὑτοσὶ
σχεδὸν
ἐκ
παιδὸς
νηπίου
|
| [4] |
ἄρχοντας
ἢ
πράξεως
λαμπρᾶς,
τοῖς
|
βασιλεῦσι |
δὲ
πρὸς
οἷς
ἔχουσιν
ἀγαθοῖς |
| [3] |
γένος
ὄλβιον
ἀπολιπόντες,
βασιλεῖς
ἐκ
|
βασιλέων |
διετέλουν
καθάπερ
κλῆρον
τὴν
τιμὴν |
| [8] |
ἀρετὴν
ὑπερβαλλομένη
γαμετή
τε
οὖσα
|
βασιλέως |
ἀνδρείου
καὶ
μεγαλοψύχου
καὶ
σώφρονος
|
| [5] |
ὑπάτου
γέγονε,
γαμετὴ
δέ
ἐστι
|
βασιλέως |
ἀνδρείου,
σώφρονος,
συνετοῦ,
δικαίου,
χρηστοῦ |
| [11] |
τοῦ
θεοῦ
διδόντος
καὶ
τοῦ
|
βασιλέως, |
ἅπαντα
τὰ
ἀγαθά,
αὐτῷ
τε
|
| [13] |
χρωμένη,
καλοῦντός
τε
αὖθις
τοῦ
|
βασιλέως |
ἀπὸ
τῆς
Ἑλλάδος
ὑπήκουον,
ἆρα |
| [13] |
καὶ
σώτειρα,
τὴν
τοῦ
γενναίου
|
βασιλέως |
εὔνοιαν
ἀκέραιον
ἡμῖν
καὶ
ἀσινῆ |
| [2] |
καὶ
δειλόν,
ὅτι
τὴν
τοῦ
|
βασιλέως |
ἱκέτευε
θυγατέρα
παίζουσαν
ἐπὶ
τοῦ |
| [12] |
ἐμὲ
ἤγαγεν
ἐς
ὄψιν
τὴν
|
βασιλέως |
καὶ
τυχεῖν
ἐποίησε
λόγου·
καὶ |
| [11] |
παρὰ
τοῦ
γενναίου
καὶ
μεγαλόφρονος
|
βασιλέως
|
λαβών,
ὁμολογοίην
τοῦ
μὲν
ἀντιδοῦναι |
| [8] |
καὶ
στεφάνων
κατάλογον
τῶν
ἐκ
|
βασιλέως |
μακρόν
τινα
τοῦτον
ᾄδοντες,
οὔτε |
| [13] |
ὃ
δὴ
καὶ
ἐμοὶ
παρὰ
|
βασιλέως |
παιδὶ
μὲν
ὑπῆρχε
κατὰ
θεόν, |
| [5] |
ἓν
ἐξαρκεῖν
δοκεῖ
πρὸς
κοινωνίαν
|
βασιλέως, |
πάντα
δὲ
ἅμα,
ὥσπερ
θεοῦ |
| [13] |
τε
γὰρ
ἐπ´
ἐμοὶ
τοῦ
|
βασιλέως |
ταυτησὶ
τῆς
γνώμης,
διαφερόντως
ηὐφραίνετο |
| [15] |
ὅπως
δὲ
ἐμοὶ
μετὰ
τοῦ
|
βασιλέως |
τὸν
γάμον
ἥρμοσεν.
Ὑμεῖς
δὲ |
| [12] |
τὴν
Ἑλλάδα,
ταύτην
αἰτήσασα
παρὰ
|
βασιλέως |
ὑπὲρ
ἐμοῦ
καὶ
ἀποδημοῦντος
ἤδη |
| [2] |
Τῶν
αὐτῶν,
οἵπερ
τέκον
Ἀλκίνοον
|
βασιλῆα. |
Ἀναλαβὼν
δὲ
ἄνωθεν
ἀπὸ
τοῦ |
| [19] |
ὑπαντῶντες
καὶ
δεξιούμενοι
καθάπερ
νόμος
|
βασιλίδα, |
καὶ
τῶν
ἀναλωμάτων
τὸ
μέγεθος, |
| [14] |
καὶ
χαριζόμενος·
τέλος
δὲ
τὴν
|
βασιλίδα |
προσειπεῖν
κελεύει,
θάρσος
τε
ἡμῖν |
| [13] |
οἴχεσθαι
δεῆσαν
ἀπεσώθη
πάλιν
τῆς
|
βασιλίδος |
ἀμυνούσης
καὶ
ἀπειργούσης
τὰς
ψευδεῖς |
| [2] |
ξὺν
{τῇ}
τέχνῃ
τέλειον
ᾆσαι
|
βασιλίδος |
ἐγκώμιον,
ἄνωθεν
ἀπὸ
τοῦ
γένους |
| [0] |
~Εὐσεβίας
τῆς
|
βασιλίδος |
ἐγκώμιον.
~Τί
ποτε
ἄρα
χρὴ |
| [8] |
εἰπεῖν
ἔχοι
ὅτῳ
γέγονεν
ἡ
|
βασιλὶς |
ἥδε
ἐν
δίκῃ
τυχὸν
ἢ |
| [9] |
χρεών·
ὃ
δὴ
καὶ
ἡ
|
βασιλὶς |
ἥδε
ξυννοοῦσα
κακὸν
μὲν
οὐδὲν |
| [1] |
δι´
ἁσδηποτοῦν
αἰτίας
δειλοὶ
καὶ
|
βάσκανοι |
φύσει
καὶ
ἁπλῶς
ἅπασιν
ἀνθρώποις |
| [6] |
τοὺς
ἄνδρας
ἀφαιρεθεῖσαι
δαιμόνων
βίᾳ
|
βασκάνων |
ἢ
μοιρῶν
νήμασι,
τοῦ
ζῆν
|
| [8] |
ἑλόμενος
τὰ
χείρω
πρὸ
τῶν
|
βελτιόνων, |
τοσούτους
σαυτῷ
προστέθεικας
πόνους,
οὐδὲ |
| [6] |
νυμφίους
τοὺς
ἄνδρας
ἀφαιρεθεῖσαι
δαιμόνων
|
βίᾳ |
βασκάνων
ἢ
μοιρῶν
νήμασι,
τοῦ |
| [13] |
ὅ
τι
ἂν
ἐθέλωσι
σὺν
|
βίᾳ, |
ἦ
που
δεόμενοι
δυσωπεῖν
καὶ
|
| [5] |
τὴν
ἀρχὴν
ἀνεκτήσατο,
ἀφελόμενος
τοῦ
|
βίᾳ |
λαβόντος,
γάμου
τε
ἐδεῖτο
πρὸς |
| [1] |
τὸ
ζηλοῦν
ἐκεῖνα
πειθοῖ
καὶ
|
βίᾳ
|
παρώρμησεν
ὁρῶντας,
ὅτι
μηδὲ
τῶν |
| [15] |
συνουσίας,
μουσεῖον
δὲ
Ἑλληνικῶν
ἀποφῆναι
|
βιβλίων |
ἕκητι
τὴν
Γαλατίαν
καὶ
τὴν |
| [16] |
παντοδαπῶν
θησαυροὺς
τῶν
ἐν
ταῖς
|
βίβλοις |
δεξάμενον,
οὐκ
ἄδικον
διὰ
σμικρῶν |
| [15] |
καὶ
αὐτὸς
σφόδρα
ἡσθῆναι
διαφερόντως·
|
βίβλους |
γὰρ
φιλοσόφων
καὶ
ξυγγραφέων
ἀγαθῶν |
| [8] |
ἐθέλοιμι
καὶ
μακρὰς
ὑπὲρ
τούτων
|
βίβλους |
ξυντιθέναι,
ἀρκέσειν
ὑπολαμβάνω
τῷ
πλήθει |
| [1] |
τὴν
ἴσην
ἐκείνοις
κατὰ
τὸν
|
βίον |
τάξιν
εἰληχότες
τῆς
ἐν
ταῖς |
| [4] |
κατέγνωσαν,
ἢ
προσιέμενοί
γε
διὰ
|
βίου |
καρποῦνται
τὰς
ἐπωνυμίας·
μόνης
δὲ |
| [13] |
ἐκείνη
διέλυσεν,
ἐναργεῖ
τεκμηρίῳ
τῷ
|
βίῳ |
τὠμῷ
χρωμένη,
καλοῦντός
τε
αὖθις |
| [14] |
ἁμαρτάνουσι
δὲ
περὶ
τὴν
χρῆσιν
|
βλαβερὰς |
καὶ
οἴκοις
καὶ
πόλεσι
πολλαῖς |
| [1] |
τὰ
θηρία
ὀργίλον
καὶ
ὀξὺ
|
βλέπουσιν· |
ὥσπερ
δὲ
ἀνάλωμα
πολυτελὲς
φεύγοντες |
| [13] |
ἐνταῦθα
κατέλιπεν,
ὡς
οὐκέτι
πολλῆς
|
βοηθείας, |
ἅτε
οὐδενὸς
ὄντος
ἐν
μέσῳ |
| [16] |
δεηθείη,
ἆρα
ὑμῖν
μικρᾶς
δεῖσθαι
|
βοηθείας |
δοκεῖ,
ἢ
μικρῶν
αὐτῷ
γεγονέναι |
| [5] |
γὰρ
τῆς
ἐκ
τοῦ
γένους
|
βοηθείας |
καὶ
τῶν
ἄλλων
ἀγαθῶν
οἶμαι |
| [13] |
ἣν
οὕτω
μοι
πρόθυμος
γέγονε
|
βοηθὸς |
καὶ
ἀλεξίκακος
καὶ
σώτειρα,
τὴν |
| [16] |
στέγης
καὶ
πόας
ἐδεῖτο
τὰ
|
βοσκήματα, |
σφόδρα
ἐτύγχανε
προθύμων
τῶν
φίλων, |
| [16] |
αὐτή
τε
ἀνέχηται
καὶ
οἱ
|
βότρυες |
ἐξηρτημένοι
μηδαμοῦ
ψαύωσι
τῆς
βώλου, |
| [8] |
οἶμαι
τῆς
γενναίας
βριθομένη
τοῖς
|
βότρυσι· |
καὶ
παρὰ
τοῖς
Φαίαξιν
ἕτερα |
| [16] |
Διονύσου
τῆς
χάριτος,
οὐδὲ
τῶν
|
βοτρύων |
οὐδὲ
τοῦ
γλεύκους
μεταδιδόντα
τούτοις
|
| [16] |
Οὔκουν
οὐδὲ
νομέα
ποιμνίων
οὐδὲ
|
βουκολίων |
οὐδὲ
μὴν
αἰπολίων
ἐπιεικῆ
καὶ |
| [7] |
τὴν
τέχνην·
ἔστω
δέ,
εἰ
|
βούλει, |
Τέρπανδρος
οὗτος
ἢ
ὁ
Μηθυμναῖος |
| [11] |
καὶ
ἡμῖν
χαρισαμένου
λαβοῦσα)
τῷ
|
βούλεσθαι |
δὲ
τὴν
μνήμην
ἀθάνατον
αὐτῇ |
| [17] |
ἐν
τοῖς
λόγοις
σφόδρα
ἐπιχειρῶν.
|
Βούλεσθε |
οὖν
ἐπανερωτῶμεν
αὐτοὺς
εἴ
τις
|
| [15] |
μείλιχον,
ταῖς
ἐμαῖς
ἀκοαῖς
ἐγκαθιδρυμένον.
|
~Βούλεσθε |
οὖν
τὰ
μετὰ
ταῦτα
πάλιν |
| [8] |
ἀλλὰ
ἠξίου
κοινωνὸν
γίγνεσθαι
τῶν
|
βουλευμάτων |
καὶ
ὅ
τι
πρακτέον
εἴη |
| [8] |
ὧν
ἥδε
κατ´
ἴσον
ἀρυσαμένη,
|
βουλευμάτων |
τε
αὐτῷ
γέγονε
κοινωνὸς
καὶ |
| [6] |
σώφρονα
φαίην
ἂν
εἰκότως
πολλάκις
|
βουλευσάμενον |
ἑλέσθαι
τὸν
γάμον,
τὰ
μὲν |
| [14] |
Ταῦτα
ἐγὼ
ἐλογιζόμην
ἐν
νυκτὶ
|
βουλεύων |
καὶ
δι´
ἡμέρας
κατ´
ἐμαυτὸν |
| [17] |
σαφῶς
ὅτι
μήτε
ἀντίτεχνος
εἶναι
|
βούλομαι |
τοῖς
ἐκείνων
λόγοις
τοὺς
ἐμαυτοῦ
|
| [1] |
παθεῖν,
οὐκ
οἶδα
ὅ
τι
|
βουλόμενοι. |
Φασὶ
δὲ
ὅμως
θωπείας
τινὸς |
| [8] |
ἡβῶσα,
σταφυλῆς
οἶμαι
τῆς
γενναίας
|
βριθομένη |
τοῖς
βότρυσι·
καὶ
παρὰ
τοῖς
|
| [8] |
ποικίλοις
καὶ
μαλακῇ
τῇ
πόᾳ
|
βρύοντες, |
Κρῆναι
δ´
ἑξείης
πίσυρες
ῥέον |
| [16] |
βότρυες
ἐξηρτημένοι
μηδαμοῦ
ψαύωσι
τῆς
|
βώλου, |
τυχόντα
δὲ
ὧν
ἐδεῖτο,
μόνον |