Chapitre
[14]	σύννους ὢν ἀεὶ καὶ σκυθρωπός.	Ὁ	γενναῖος δὲ καὶ θεῖος ἀληθῶς
[2]	καὶ ἱκέσθαι Οἶκον ἐς ὑψόροφον·	ὁ	δ´ ἐπείσθη τῇ ξυμβουλῇ. Ἆρ´
[17]	δὲ ὅπως ἂν ἐπίῃ τἀληθές·	ὁ	δὲ δὴ λόγος σχεδόν τι
[9]	ἱκετηρίαν, ἀφεῖναι πάντως τῆς αἰτίας.	Ὁ	δὲ ἑκὼν ἑκόντι τῷ θυμῷ
[4]	μὲν γὰρ ἀγαθὸν φῦναι χρή,	ὁ	δὲ ἐξ ἐνδόξων ἐνδοξότερος γενόμενος,
[14]	φέροντα· οὕτως ἐστὶν ἀλόγιστον φύσει·	ὁ	δὲ οἶμαι παραμυθούμενος αὐτοῦ τὴν
[8]	μετόπισθε τεῇ εἴπῃσθα γυναικί, φησίν.	Ὁ	δὲ οὐδενὸς ἐπιλαθόμενος, ἐπειδὴ πρῶτον
[18]	καὶ στρατηγὸν εἶναι δόξαντα γενναῖον.	Ὁ	δὲ τούτοις μὲν οὐδὲ ἀχθόμενος
[2]	ἔπαθον εἰπών, καὶ ὅπως αὐτὴν	ὁ	θεῖος, τοῦ πατρὸς ἀπολομένου νέου
[15]	ἐστι τοῦ πλήθους τῶν φερομένων	ὁ	καιρός. ~Ἀλλὰ μή ποτε οὐκ
[6]	ἔχοντας ἴδιον ἐγκώμιον ὑπὲρ ἧς	ὁ	λόγος διελθεῖν; Τοσοῦτον δὲ ἴσως
[5]	μεταποιεῖται. ~Εὐσεβία δέ, περὶ ἧς	ὁ	λόγος, παῖς μὲν ὑπάτου γέγονε,
[3]	ἐς Πέρσας τὴν βασιλείαν μετέστησεν.	Ὁ	μὲν γὰρ πρῶτος ἐπειράθη τὴν
[18]	περιεστὼς δῆμος διελάγχανον τοὺς ἐπαίνους,	ὁ	μὲν ὅτι τὴν Σάμον ἐξεῖλεν,
[7]	εἰ βούλει, Τέρπανδρος οὗτος ἢ	ὁ	Μηθυμναῖος ἐκεῖνος, ὃν δὴ λόγος
[8]	ἀρετὰς ἐξεμαρτύρησε λαμπρότερον, ἢ νῦν	ὁ	παρὼν περὶ αὐτῆς λόγος δηλοῦν
[12]	πλουτεῖν ἐθέλοντες οὗ μόνου σχεδὸν	ὁ	πλοῦτος ζηλωτόν. ~Ἡμεῖς δὲ τί
[15]	μόνον, τὴν ἐμπειρίαν, δι´ ἣν	ὁ	πρεσβύτης Ἔχει τι λέξαι τῶν
[16]	ἢ μικρῶν αὐτῷ γεγονέναι ἄξιος	ὁ	πρὸς ταῦτα συλλαμβανόμενος; καὶ τυχὸν
[12]	Μάσητα· τὴν Πειρήνην δὲ αὐτὴν	ὁ	Σικυὼν ἔχει καὶ οὐχ ἡ
[16]	δοθεῖσιν ὁμολογίας, ἣν δὴ καὶ	ὁ	σοφὸς ἀπαιτῶν φαίνεται. Εἶεν· ἀλλὰ
[7]	ἡ νύμφη, τίς δὲ ἦν	ὁ	τῆς πομπῆς τρόπος ἁρμάτων καὶ
[3]	πρὸς ἑσπέραν τὸ Ὠρικὸν ἔθνος·	ὁ	τούτου δὲ αὖ παῖς ὑπὸ
[3]	τρόπου μνημεῖα πάγκαλα, Φίλιππος καὶ	ὁ	τούτου παῖς ἀρετῇ διηνεγκάτην πάντων,
[9]	αὕτη καθίστησιν· οὗ γὰρ ἂν	ὁ	φεύγων παρ´ ὀλίγον ἔλθῃ τὴν
[18]	ἧς ἔξεστι μὲν αὐτῇ δρᾶν	ὅ	τι ἂν ἐθέλῃ, θέλει δὲ
[13]	οἷς γὰρ ἂν ἐξῇ πράττειν	ὅ	τι ἂν ἐθέλωσι σὺν βίᾳ,
[1]	χρυσίον οὐδὲ ἀργύριον, ἀλλὰ ἁπλῶς	ὅ	τι ἂν τύχῃ τις παρὰ
[1]	δοκεῖν εὖ παθεῖν, οὐκ οἶδα	ὅ	τι βουλόμενοι. Φασὶ δὲ ὅμως
[9]	ἐκβιαζόμενος παρὰ τῆς γαμετῆς ὁμολογεῖ	ὅ	τι ξυγχωροίη καὶ δίδωσιν ἑκὼν
[1]	ἐμφανὲς διδόναι καὶ περιβλέπειν, ὅπως	ὅ	τι πλεῖστοι τὸ δοθὲν εἴσονται,
[8]	κοινωνὸν γίγνεσθαι τῶν βουλευμάτων καὶ	ὅ	τι πρακτέον εἴη συννοεῖν καὶ
[8]	σοφώτατε ῥῆτορ ἢ στρατηγὲ ἢ	ὅ	τι χρή σε ὀνομάζειν, τοσούτους
[15]	σμικρὰ ἂν ὄναιτο, εὖ ἴστε.	Ὃ	δὴ καὶ αὐτὸς πολλάκις ξυννοῶν
[12]	καὶ τὴν χώραν αὐτὴν ἀσπάσασθαι.	Ὃ	δὴ καὶ ἐμοὶ πάλαι μὲν
[13]	κρείττονι μοίρᾳ ἀνθρώπων ἀγαθῶν συμπροθυμουμένων,	ὃ	δὴ καὶ ἐμοὶ παρὰ βασιλέως
[9]	τούτους ἐκ παντὸς ἀπολέσθαι χρεών·	ὃ	δὴ καὶ ἡ βασιλὶς ἥδε
[1]	μηδὲ τῶν προλαβόντων τινὲς ἀπεστερήθησαν	ὃ	μόνον δοῦναί τε καὶ λαβεῖν
[14]	δὲ αὐτὴν καὶ δίαιταν πάντα	ὄγκου	πλέα καὶ σεμνότητος ἐκ μικρῶν,
[9]	ἐξαριθμησαίμην καθ´ ἕκαστα ἀπαγγέλλων, ὡς	ὅδε	μὲν τὸν πατρῷον δι´ ἐκείνην
[8]	χαίροντες, οὔτε ὅσα κατὰ τὴν	ὁδὸν	ἐκείνην λαμπρὰ καὶ ζηλωτὰ γέγονε
[12]	ἤ τινος ξυντυχίας ἀλλοκότου τὴν	ὁδὸν	ταύτην ὑποτεμομένης, ἐποψόμενον πέμπει τὴν
[2]	τῆς περὶ τὰ βασίλεια φερούσης	ὁδοῦ,	σύμβουλον δὲ αὐτῷ καὶ διδάσκαλον
[8]	Εἴ τις οὖν ἔροιτο τὸν	Ὀδυσσέα	παίζων ὧδέ πως· Τί ποτε,
[2]	γενναίου, εἶναι δὲ καὶ τὸν	Ὀδυσσέα	τὸν σοφὸν ἀγεννῆ καὶ δειλόν,
[2]	ἀπεικασθεῖσαν παρθένῳ καλῇ καὶ γενναίᾳ,	Ὀδυσσεῖ	μὲν ἡγήσασθαι τῆς περὶ τὰ
[16]	ἵνα αὐτή τε ἀνέχηται καὶ	οἱ	βότρυες ἐξηρτημένοι μηδαμοῦ ψαύωσι τῆς
[12]	τίμια τῶν ἔνδον οὐ μεῖον·	οἱ	δὲ ἀγαπῶσι καὶ στέργουσι, πλουτεῖν
[8]	τοῦτον ᾄδοντες, οὔτε ὡς ἀπήντων	οἱ	δῆμοι δεξιούμενοι καὶ χαίροντες, οὔτε
[5]	οἶμαι περὶ τῇ σελήνῃ πληθούσῃ	οἱ	διαφανεῖς ἀστέρες καταυγαζόμενοι κρύπτουσι τὴν
[4]	δὲ ἐοίκασι παρὰ τῶν πατέρων	οἱ	παῖδες καὶ οἱ πολῖται παρὰ
[12]	ἰδεῖν· ἐσμὲν γὰρ τῆς Ἑλλάδος	οἱ	περὶ τὴν Θρᾴκην καὶ τὴν
[4]	τῶν πατέρων οἱ παῖδες καὶ	οἱ	πολῖται παρὰ τῶν πόλεων οἷον
[17]	τις αὐτῶν γαμετὴν ἢ θυγατέρα	οἱ	τοιαύτην εὔχεται γενέσθαι μᾶλλον ἢ
[1]	καὶ ἁπλῶς ἅπασιν ἀνθρώποις δυσμενεῖς,	οἵ	γε οὐδὲ τοῖς εὐεργέταις πρᾷοι
[2]	τῆς γερουσίας καὶ τοῦ δήμου,	οἳ	καθάπερ θεὸν ὁρῶσι πορευομένην διὰ
[5]	τε ἐδεῖτο πρὸς παίδων γένεσιν,	οἳ	κληρονομήσουσι τῆς τιμῆς καὶ τῆς
[3]	τοὺς Ἡρακλέους ἐγγόνους, Τημένου παῖδας,	οἳ	τὴν Ἀργείαν λῆξιν νεμόμενοι καὶ
[18]	περιπλεῦσαι τὴν Πελοπόννησον, ἦσαν δὲ	οἳ	τῶν ψηφισμάτων μεμνημένοι, τινὲς δὲ
[12]	ἐκείνῳ καὶ πιστὸν παρέχων, οὐκ	οἶδα	ἐκ τίνος αἰτίας τραχυτέρως ἔχοντος
[1]	τὸ δοκεῖν εὖ παθεῖν, οὐκ	οἶδα	ὅ τι βουλόμενοι. Φασὶ δὲ
[13]	φιλοσοφίας ὄνομα. Τοῦτο δέ, οὐκ	οἶδα	ὅντινά μοι τρόπον ἐπικείμενον, ἀγαπήσαντι
[13]	τοῦ πράγματος, ἀπολειφθέντι δέ, οὐκ	οἶδα	ὅντινα τρόπον ὄνομα ἐτύγχανε μόνον
[17]	ἀπεχθάνεσθαι ἐκείνοις ἐθέλω· ἀλλὰ οὐκ	οἶδα	ὅντινα τρόπον τοῦ μεγάλα λέγειν
[1]	φεύγοντες τὸν ἀληθινὸν ἔπαινον, οὐκ	οἶδα	ὅπως, αἰτιῶνται τὰς ὑπὲρ τῶν
[10]	φαίνεται νέμουσα, οὗ μεῖζον οὐκ	οἶδα	ὅπως τις ἐγκώμιον ἐρεῖ. Περὶ
[8]	οὐδὲ κουφοτέραν. Τί δὴ οὖν	οἴεσθε	πρὸς ταῦτα ἐκεῖνον εἰπεῖν ἔχειν;
[7]	ἄλλοις ἐπιτηδεύμασι διαφερόντων, οὐκ ἂν	οἴεσθε	τοὺς μὲν παῖδας καὶ τῶν
[7]	καὶ τὴν κιθάραν ἐπαινοῦντα ληρεῖν	οἴεται	καὶ ἀνοηταίνειν· καὶ εἰ μετὰ
[15]	ἐλπίδι καὶ πόθῳ τοῦ πάλιν	οἴκαδε	ἐπανελθεῖν τὴν ταχίστην ψυχαγωγούμενος, ἔδωκεν
[12]	πᾶσαν αἰτίαν ἄδικον συνήσθη, καὶ	οἴκαδε	ἐπιθυμοῦντι πάλιν ἀπιέναι πομπὴν ἀσφαλῆ
[9]	ἔθεσιν ἐχρῶντο καὶ ἔζων τοῖς	οἰκείοις	πειθόμενοι νόμοις μεγάλην καὶ πολυάνθρωπον
[2]	μεγαλοψυχίας, ἢ τῆς περὶ τοὺς	οἰκείους	καὶ ξυγγενεῖς τιμῆς. Προσήκει δὲ
[14]	διατριβὰς τὰς συνήθεις καὶ τὴν	οἴκησιν	δὲ αὐτὴν καὶ δίαιταν πάντα
[9]	τινὸς ἢ πόλει, ἀλλ´ οὐδὲ	οἰκίᾳ	μιᾷ τῶν πολιτῶν· προσθείην δ´
[8]	λευκῷ, καὶ ἐτεθήλει περὶ τὴν	οἰκίαν	ἡμερὶς ἡβῶσα, σταφυλῆς οἶμαι τῆς
[12]	ἀμηχάνου σωτηρίας τυχών, εἶτα τὴν	οἰκίαν	καταληφθεῖσαν καθάπερ ἐπ´ ἐρημίας παρά
[8]	θαλάττῃ τὰ δὲ ἐπὶ τῆς	οἰκίας	αὐτῆς, πρὸς ἑκατὸν νεανίσκους ἡβῶντας
[8]	σὺ δὲ ἡμῖν ἐπὶ τῆς	οἰκίας	ἔγνως στρατεύεσθαι καὶ ἄθλους δή
[3]	τοῦ παρόντος λόγου. Μακεδόνων γὰρ	οἰκίσαι	φασὶ τὴν χώραν τοὺς Ἡρακλέους
[4]	προγόνων· ἐπεὶ καὶ πόλεως μεγίστης	οἰκιστὴν	γενέσθαι κρεῖττον ἢ πολίτην, καὶ
[17]	αὐτῇ καὶ ποταμοῦ μάχην ἐπεισάγειν	οἴκοθεν	διενοεῖτο τῇ ποιήσει καινόν τι
[5]	βασιλεῖ τοσούτῳ συνιοῦσαν, καθάπερ φερνὴν	οἴκοθεν	ἐπιφερομένην, κομίζειν ἀγαθά, παιδείαν ὀρθήν,
[15]	καὶ ποιητῶν, ἐπειδὴ παντελῶς ὀλίγας	οἴκοθεν	ἔφερον, ἐλπίδι καὶ πόθῳ τοῦ
[14]	περὶ τὴν χρῆσιν βλαβερὰς καὶ	οἴκοις	καὶ πόλεσι πολλαῖς μυρίων αἰτίας
[2]	φίλους τ´ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι	Οἶκον	ἐς ὑψόροφον· ὁ δ´ ἐπείσθη
[5]	γεγονὼς ἤδη σχεδόν τι τῆς	οἰκουμένης	ἁπάσης κύριος. Καίτοι πῶς ἄν
[12]	τὴν Θρᾴκην καὶ τὴν Ἰωνίαν	οἰκοῦντες	ἔγγονοι, καὶ ὅστις ἡμῶν μὴ
[9]	πειθόμενοι νόμοις μεγάλην καὶ πολυάνθρωπον	οἰκοῦντες	πόλιν, εἴ ποτε τῶν δικαζόντων
[3]	πάλαι Μακεδονίας καὶ Θρᾴκης ἦρξαν,	οἶμαι	δὲ ἔγωγε καὶ ὅσοι Λυδῶν
[3]	πόλις ἐκείνη, ἣν ἀνέστησαν, πεσόντων	οἶμαι	Θετταλῶν, τῆς κατ´ ἐκείνων ἐπώνυμον
[2]	καὶ ξυγγενεῖς τιμῆς. Προσήκει δὲ	οἶμαι	καθάπερ ἴχνεσιν ἑπόμενον τοῖς ἤδη
[11]	ἅπαντα τὰ ἀγαθά, αὐτῷ τε	οἶμαι	καὶ αὐτῆς ταύτης ξυμπροθυμουμένης, ὑπὲρ
[16]	ἀφθόνου καὶ καταγωγίων, ἦρος δὲ	οἶμαι	καὶ θέρους φανέντος μάλα γενναίως
[1]	ὡς πλείστους εὑρεῖν, ἀγαπητὸν δὲ	οἶμαι	καὶ ὀλίγους. Καὶ ἐπῄνει γε
[10]	ἀφῆκε τοῖς κτησαμένοις, τιμᾷ δὲ	οἶμαι	καὶ τούτους καθάπερ ξυγγενεῖς, καὶ
[7]	σφόδρα ἀκουσμάτων ἐπιθυμῶν· καθάπερ γὰρ	οἶμαι	κιθαρῳδοῦ τινος δεξιοῦ τὴν τέχνην·
[19]	δαπάνη μετέχουσά τινος ἀρετῆς. Ἀλλὰ	οἶμαι	κρεῖττον ἐπιείκειαν καὶ σωφροσύνην καὶ
[4]	οὐ μανθάνει· τῷ παντὶ γὰρ	οἶμαι	κρεῖττόν ἐστι καὶ σεμνότερον ἀρχὴν
[12]	δὲ ἕνεκα καὶ φιλοσοφίας πέπονθεν	οἶμαι	νῦν τὰ τῆς Ἑλλάδος παραπλήσιόν
[11]	τὴν ἴσην λείπεσθαι (ἔχει γὰρ	οἶμαι	ξύμπαντα παρ´ αὐτοῦ τοῦ καὶ
[13]	ἐπὶ σμικρὸν μεθίεσθαι, ἅτε αὐτὸς	οἶμαι	ξὺν τέχνῃ τοῦτο δρῶν· ἡμῖν
[13]	τοῖς λόγοις ἀταξίας, ἐπειδὴ προσγέγονεν,	οἶμαι	παρακελεύεσθαι μὴ σφόδρα ὀκνεῖν μηδὲ
[14]	ἐστὶν ἀλόγιστον φύσει· ὁ δὲ	οἶμαι	παραμυθούμενος αὐτοῦ τὴν ἄνοιαν ἄνδρα
[5]	ἀποκρύπτεσθαι τὰς ἄλλας παρθένους, καθάπερ	οἶμαι	περὶ τῇ σελήνῃ πληθούσῃ οἱ
[13]	προσγένοιτο, τῶν μεγίστων ὀρῶν αὐταῖς	οἶμαι	πέτραις καὶ δένδρεσι μεταβαλλόντων εἰς
[8]	τοιαῦτα, πλὴν ὅσῳ πολυτελέστερα, ἅτε	οἶμαι	ποιητὰ ξὺν τέχνῃ, τῆς τῶν
[17]	τῶν παρόντων ἐστί. Φήσουσι γὰρ	οἶμαι	πολλοὶ παρὰ τῶν μακαρίων σοφιστῶν
[10]	δι´ αὑτοὺς τίμιοι, ταύτῃ γε	οἶμαι	προσθήσει τὸν ἔπαινον· δῆλον γὰρ
[6]	ἑλέσθαι τὸν γάμον, τὰ μὲν	οἶμαι	πυνθανόμενον ὅσα χρῆν δι´ ἀκοῆς
[3]	αὐτοὺς ἐπαινεῖν οὔτε ἀληθὲς οὔτε	οἶμαι	ῥᾴδιον· πολλῶν δὲ ἀγαθῶν ἀνδρῶν
[17]	δὲ ἀνήκεστοι· ἅτε δὴ οὖν	οἶμαι	σοφὸς καὶ θεῖος ποιητὴς ταύτην
[5]	βοηθείας καὶ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν	οἶμαι	στερόμενον οὐδὲ ἰδιώτην ἀκόλαστον ἰσχύει
[14]	φύσεως καὶ ῥώμην ὑπερβάλλουσαν ἔχοντος	οἶμαι	τὰς ἡνίας πάντων ἐγκρατῶς, εἰ
[4]	καρποῦνται τὰς ἐπωνυμίας· μόνης δὲ	οἶμαι	ταύτης οὐδὲ τὴν ἀρχὴν ὑπερεῖδον,
[14]	πολλὰς μὲν ξυνωρίδας, πολλὰ δὲ	οἶμαι	τέτρωρα τρέφοντος καὶ ἅπασι μὲν
[17]	ἐφθέγγετο. Καὶ οὐκ ἀπορῶν Ὅμηρος	οἶμαι	τηλικούτων ἔργων οὐδὲ ὀνομαστῶν ἐπ´
[2]	δὲ ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ Ποσειδῶνος	οἶμαι	τὴν ἀρχὴν τοῦ γένους καὶ
[5]	δὲ ἁπάντων ἁπλῶς ὅσα χρῆν	οἶμαι	τὴν βασιλεῖ τοσούτῳ συνιοῦσαν, καθάπερ
[11]	Σαμίων ὕστερον ἀντιδοῦναι τυραννίδα, ὁπηνίκα	οἶμαι	τῆς Ἀσίας ἁπάσης κύριος κατέστη.
[8]	τὴν οἰκίαν ἡμερὶς ἡβῶσα, σταφυλῆς	οἶμαι	τῆς γενναίας βριθομένη τοῖς βότρυσι·
[2]	τ´ αὐτοῦ Ἀλκινόοιο, ἔτι δὲ	οἶμαι	τῆς γερουσίας καὶ τοῦ δήμου,
[15]	τῶν νέων ἔδωκεν. Ἔστι δὲ	οἶμαί	τις ἐν αὐτοῖς καὶ παιδαγωγία
[3]	τὴν θάλατταν, ἀπ´ ἄρκτων δὲ	οἶμαι	τὸν Ἴστρον καὶ πρὸς ἑσπέραν
[7]	Λακωνικὴν ἄκραν κομισθῆναι· ἔθελγε γὰρ	οἶμαι	τοὺς δυστυχεῖς ναύτας ὅσα ἐκεῖνος
[1]	καὶ μοχθηροὺς νομιστέον; Οὐδενὸς γὰρ	οἶμαι	τῶν ἄλλων ἀδικημάτων ἔλαττον μισοῦμεν
[7]	ἀποτορεύειν τὰς κέγχρους ἐπιχειρούντων, καθάπερ	οἶμαί	φασι τὸν Μυρμηκίδην ἀντιταττόμενον τῇ
[13]	πεπόνθαμεν; καὶ τίνα νῦν διαπεραίνειν	οἰόμεθα	λόγον, εἰ μὴ τῆς φίλης
[2]	ὡς ἔπος εἰπεῖν ὑπάρχειν ἐκείνῃ	οἰόμενοι	χρῆναι τὰ τοιαῦτα, τῶν ἐπὶ
[4]	δὲ πρὸς οἷς ἔχουσιν ἀγαθοῖς	οἷον	ἄγαλμα καὶ κόσμος ἐπιτιθεμένη· τῶν
[4]	εἶναι δοκεῖ, τοῖς μὲν ἰδιώταις	οἷον	ἆθλον ἀποκειμένη καὶ γέρας ἀρετῆς
[15]	ἄνδρας καὶ λόγους καὶ πράξεις,	οἷον	ἀρχέτυπα προτιθέμενος δημιουργός, πλάττειν ἤδη
[4]	οἱ πολῖται παρὰ τῶν πόλεων	οἷον	ἀφορμάς τινας πρὸς εὐδοξίαν· ὅστις
[15]	ἕν γέ τι πάντως ἕπεται	οἷον	ἐφόδιον τῆς στρατείας πρὸς αὐτόπτου
[1]	καὶ κείσθω διαφεύγειν αὐτούς, καθάπερ	οἴονται,	κολακείας οὐκ ἀληθῆ δόξαν, πολλοῖς
[2]	ἐκ δὲ τοκήων Τῶν αὐτῶν,	οἵπερ	τέκον Ἀλκίνοον βασιλῆα. Ἀναλαβὼν δὲ
[13]	ἀπειθεῖν χαλεπὸν ὂν σφόδρα ἠπιστάμην·	οἷς	γὰρ ἂν ἐξῇ πράττειν ὅ
[4]	λαμπρᾶς, τοῖς βασιλεῦσι δὲ πρὸς	οἷς	ἔχουσιν ἀγαθοῖς οἷον ἄγαλμα καὶ
[2]	καὶ ὡς κρίνειν εὖ ἠπίστατο	οἷσίν	τ´ εὖ φρονέῃσι, καὶ διαλύειν
[13]	ὑπῆρχε κατὰ θεόν, ὀλίγου δὲ	οἴχεσθαι	δεῆσαν ἀπεσώθη πάλιν τῆς βασιλίδος
[12]	Οὔκουν οὐδὲ ἐξ Ἑλλήνων παντελῶς	οἴχεται	φιλοσοφία, οὐδὲ ἐπέλιπε τὰς Ἀθήνας
[13]	προσγέγονεν, οἶμαι παρακελεύεσθαι μὴ σφόδρα	ὀκνεῖν	μηδὲ εὐλαβεῖσθαι τὰς αἰτίας. Οὐ
[2]	δὲ ἐπ´ αὐτῷ χάριν ἀποτίνειν	ὀκνήσομεν;	Ἀλλὰ μή ποτε καὶ αὐτὸ
[9]	ὀνομαστὶ τοὺς ἄνδρας καταλέγοιμι. Ἀλλ´	ὀκνῶ,	μή τισιν ἐξονειδίζειν δόξω τὰς
[3]	ἑλόντες τὴν Μακεδονίαν καὶ γένος	ὄλβιον	ἀπολιπόντες, βασιλεῖς ἐκ βασιλέων διετέλουν
[5]	ἀπὸ τῶν ὀμμάτων ἐφελκυσάμενα μάλα	ὄλβιον	ἦγε τὸν νυμφίον. Κάλλος μὲν
[8]	ἑκὼν ὑπομείνας πόνους, ἐξὸν εἶναι	ὄλβιον	καὶ εὐδαίμονα, τυχὸν δὲ καὶ
[3]	μᾶλλον ἢ λόγῳ προσῆκον, ἀπολειπτέον·	ὀλίγα	δὲ εἰπεῖν τῶν πᾶσι γνωρίμων
[1]	ἐκείνης καὶ ἀπανθρώπου μοχθηρίας σφόδρα	ὀλίγα	καὶ εὐαρίθμητα κομιδῇ τὰ παραδείγματα·
[15]	πολλῶν καὶ ποιητῶν, ἐπειδὴ παντελῶς	ὀλίγας	οἴκοθεν ἔφερον, ἐλπίδι καὶ πόθῳ
[8]	Ἆρα τοῦτο ὑμῖν τῆς Πηνελόπης	ὀλίγον	ἐγκώμιον δοκεῖ, ἢ εἰ δή
[9]	γὰρ ἂν ὁ φεύγων παρ´	ὀλίγον	ἔλθῃ τὴν ἴσην ἐν ταῖς
[9]	νόμοις, ἄλλος συκοφαντίαν διέφυγε, παρ´	ὀλίγον	ἐλθὼν κινδύνου, τιμῆς δὲ ἔτυχον
[12]	τῷ σώφρονι κριτῇ οὐδὲ ἐπ´	ὀλίγον	ῥοπῆς ἐπιστῆσαι. Παιδείας δὲ ἕνεκα
[15]	ἀπολειφθείη, τυγχάνοι δὲ καὶ ἐπ´	ὀλίγον	τῆς ὁμοιότητος, οὐ σμικρὰ ἂν
[13]	παιδὶ μὲν ὑπῆρχε κατὰ θεόν,	ὀλίγου	δὲ οἴχεσθαι δεῆσαν ἀπεσώθη πάλιν
[1]	εὑρεῖν, ἀγαπητὸν δὲ οἶμαι καὶ	ὀλίγους.	Καὶ ἐπῄνει γε Σωκράτης πολλοὺς
[7]	ἀμαθεστέρους καὶ γυναικῶν πλὴν σφόδρα	ὀλίγων	ἅπαν τὸ πλῆθος ἡδονῇ καὶ
[1]	οὔτε διανοουμένων, ῥᾳθύμως δὲ καὶ	ὀλιγώρως	ἐχόντων πρὸς τὸ τὰ δυνατὰ
[17]	ἦν, ὥσπερ οὖν φασι, σεμνότατον,	ὀλιγώρως	οὕτω παρέλιπε. Τί ποτε οὖν
[18]	ῥήτορα Περικλέα τὸν πάνυ, τὸν	Ὀλύμπιον,	μάρτυρα ἀγαθὸν ἤδη παρέξομαι· κολάκων
[3]	δὲ ἐξ Ἑλικῶνος εἰς τὸν	Ὄλυμπον	ἀφίκοιντο παρὰ τὸν πατέρα κληθεῖσαι.
[4]	καὶ ὑπηρεσίας περὶ τοὺς τῶν	ὅλων	ἄρχοντας ἢ πράξεως λαμπρᾶς, τοῖς
[2]	ἐπὶ τοῦ λειμῶνος ξὺν ταῖς	ὁμήλιξι	παρθένοις παρὰ τοῦ ποταμοῦ ταῖς
[2]	τοῦ κολακεύειν δοκεῖν ψόγον δεδοικότες;	Ὅμηρος	δὲ οὐκ ᾐσχύνετο τὴν Πηνελόπην
[17]	Πηνελόπην; Καίτοι ἐπὶ ταύτης οὐδὲν	Ὅμηρος	εἰπεῖν ἔσχε πλέον τῆς σωφροσύνης
[17]	πρᾴως ἐφθέγγετο. Καὶ οὐκ ἀπορῶν	Ὅμηρος	οἶμαι τηλικούτων ἔργων οὐδὲ ὀνομαστῶν
[2]	τοῦ Διὸς ἀπόσχωνται παιδός, ἣν	Ὅμηρός	φησιν, ἀπεικασθεῖσαν παρθένῳ καλῇ καὶ
[9]	τὰ τοιαῦτα, καὶ οὐ, καθάπερ	Ὅμηρός	φησιν, ἐκβιαζόμενος παρὰ τῆς γαμετῆς
[14]	ἐπέπηκτό μοι κατὰ γῆς τὰ	ὄμματα	συχνὸν ἐπιεικῶς χρόνον, ἕως ἐκείνη
[5]	πόρρωθεν καὶ οὐκ ἀπὸ τῶν	ὀμμάτων	ἐφελκυσάμενα μάλα ὄλβιον ἦγε τὸν
[11]	πρὶν ἐπακοῦσαι τῶν λόγων διαταράττησθε,	ὄμνυμι	ὑμῖν ὡς οὐδὲν ψεῦδος οὐδὲ
[15]	δὲ καὶ ἐπ´ ὀλίγον τῆς	ὁμοιότητος,	οὐ σμικρὰ ἂν ὄναιτο, εὖ
[2]	τυχεῖν τινος ἀγαθοῦ, σμικροῦ τε	ὁμοίως	καὶ μείζονος, οὐδὲν ἔλαττον παρὰ
[9]	φησιν, ἐκβιαζόμενος παρὰ τῆς γαμετῆς	ὁμολογεῖ	ὅ τι ξυγχωροίη καὶ δίδωσιν
[16]	καὶ τῆς ἐπὶ τοῖς δοθεῖσιν	ὁμολογίας,	ἣν δὴ καὶ ὁ σοφὸς
[11]	γενναίου καὶ μεγαλόφρονος βασιλέως λαβών,	ὁμολογοίην	τοῦ μὲν ἀντιδοῦναι τὴν ἴσην
[11]	χρόνον ὑπόχρεων ἐμαυτὸν εἶναι χάριτος	ὁμολογῶ	τῇδε, σφόδρα ὥρμησθε ἀκούειν, ἐγὼ
[16]	ὁπόσον τινὰ χρὴ καταβαλεῖν μισθόν·	ὁμολογῶν»	ἔφη, τὸ παρ´ ἡμῶν μαθεῖν
[15]	ἑλόντες, καθάπερ ἔδρασεν αὕτη, πάντα	ὁμοῦ	διηγησώμεθα; ὁπόσους μὲν εὖ ἐποίησε
[1]	μηδὲν ὑγιὲς λέγουσι σαφῶς εἰδώς,	ὅμως	ἀφίημι, καὶ κείσθω διαφεύγειν αὐτούς,
[1]	ὅ τι βουλόμενοι. Φασὶ δὲ	ὅμως	θωπείας τινὸς καὶ ἀγεννοῦς κολακείας
[13]	ὑπομένων, ἄλλως δὲ ἀπειθεῖν χαλεπὸν	ὂν	σφόδρα ἠπιστάμην· οἷς γὰρ ἂν
[7]	οὗτος ἢ ὁ Μηθυμναῖος ἐκεῖνος,	ὃν	δὴ λόγος ἔχει δαιμονίᾳ πομπῇ
[13]	ἡμῖν δὲ τὸν ἔρωτα τοῦτον,	ὃν	σὺ φὴς αἴτιον εἶναι τῆς
[15]	τῆς ὁμοιότητος, οὐ σμικρὰ ἂν	ὄναιτο,	εὖ ἴστε. Ὃ δὴ καὶ
[17]	στρατηγίαν δὲ ἢ δημηγορίαν οὐδὲ	ὄναρ	εἰκὸς ἐκείνῃ παραστῆναί ποτε· ἀλλὰ
[1]	ἀδικημάτων ἔλαττον μισοῦμεν ἀχαριστίαν καὶ	ὀνειδίζομεν	τοῖς ἀνθρώποις, ὅταν εὖ παθόντες
[2]	κιχήσεαι ἐν μεγάροισιν· Ἀρήτη δ´	ὄνομ´	ἐστὶν ἐπώνυμον, ἐκ δὲ τοκήων
[13]	δέ, οὐκ οἶδα ὅντινα τρόπον	ὄνομα	ἐτύγχανε μόνον καὶ λόγος ἔργου
[12]	πρῶτον ἤκουσεν ἀδικήματος μὲν οὐδενὸς	ὄνομα,	ματαίας δὲ ἄλλως ὑποψίας, ἠξίου
[4]	ὀρθῶς χρωμένους τῇ δυνάμει τὸ	ὄνομα·	νῦν δὲ ἤδη τῆς δυνάμεως
[13]	αἰτία γέγονε τιμῶσα τὸ φιλοσοφίας	ὄνομα.	Τοῦτο δέ, οὐκ οἶδα ὅντινά
[8]	ἢ ὅ τι χρή σε	ὀνομάζειν,	τοσούτους ἑκὼν ὑπομείνας πόνους, ἐξὸν
[17]	διὰ τὸ κάλλος περιβλέπτους καὶ	ὀνομαστὰς	γενομένας οὐ σφόδρα εὐτυχῶς, ἐπειδὴ
[9]	τῶν ἁπάντων φήσει, εἰ καὶ	ὀνομαστὶ	τοὺς ἄνδρας καταλέγοιμι. Ἀλλ´ ὀκνῶ,
[17]	Ὅμηρος οἶμαι τηλικούτων ἔργων οὐδὲ	ὀνομαστῶν	ἐπ´ αὐτοῖς γυναικῶν, ταύτην ὕμνησε
[4]	ἐπιτιθεμένη· τῶν μὲν γὰρ ἄλλων	ὀνομάτων	τε καὶ ἔργων ὁπόσα τῆς
[9]	τῷ πονηρεύματι. Τοῦτον δὴ φιλάνθρωπον	ὄντα	καὶ χαρίεντα τὸν νόμον ἐπὶ
[8]	αὐτῷ γέγονε κοινωνὸς καὶ πρᾷον	ὄντα	φύσει τὸν βασιλέα καὶ χρηστὸν
[13]	ὄνομα. Τοῦτο δέ, οὐκ οἶδα	ὅντινά	μοι τρόπον ἐπικείμενον, ἀγαπήσαντι μὲν
[13]	πράγματος, ἀπολειφθέντι δέ, οὐκ οἶδα	ὅντινα	τρόπον ὄνομα ἐτύγχανε μόνον καὶ
[17]	ἐκείνοις ἐθέλω· ἀλλὰ οὐκ οἶδα	ὅντινα	τρόπον τοῦ μεγάλα λέγειν ἐκ
[13]	οὐκέτι πολλῆς βοηθείας, ἅτε οὐδενὸς	ὄντος	ἐν μέσῳ δυσχεροῦς οὐδὲ ὑπόπτου,
[1]	ὥσπερ τὰ θηρία ὀργίλον καὶ	ὀξὺ	βλέπουσιν· ὥσπερ δὲ ἀνάλωμα πολυτελὲς
[8]	εὖ μάλα μόνον ἀγωνίζεσθαι μέλλοντα,	ὅπερ	οὐδὲ ἐν Τροίᾳ ´κείνῳ ποτὲ
[11]	τὴν Σαμίων ὕστερον ἀντιδοῦναι τυραννίδα,	ὁπηνίκα	οἶμαι τῆς Ἀσίας ἁπάσης κύριος
[17]	τρισχιλίαις, καὶ πεζῇ παρετάττετο μυριάδας	ὁπλιτῶν	τριακοσίας ἄγουσα, τό τε ἐν
[17]	μέγεθος ἤδη τισὶν ἄπιστα ἐφάνη,	ὁποῖα	δή τινα τὰ περὶ τῆς
[3]	εἶναι τῶν μύθων οὐ πόρρω,	ὁποῖον	δή τι καὶ τὸ περὶ
[16]	τὰ θρέμματα. Ὅστις οὖν λόγους	ὁποιουσοῦν	τρέφων, νέος μὲν αὐτὸς καὶ
[9]	τὸν ἔπαινον· οὐκοῦν ἐκεῖνα παραιτησάμενος,	ὁπόσα	γ´ ἐμοί τε εἰπεῖν ἀνεπίφθονον
[17]	σπουδῆς ἄξια καὶ πολλῶν ἐπαίνων,	ὁπόσα	διὰ μέγεθος ἤδη τισὶν ἄπιστα
[19]	καὶ τῆς παρασκευῆς τὴν πολυτέλειαν,	ὁπόσα	τε ἔνειμε τῶν φυλῶν τοῖς
[4]	ἄλλων ὀνομάτων τε καὶ ἔργων	ὁπόσα	τῆς παλαῖας ἐκείνης πολιτείας διασώζει
[1]	γέγονεν οὔτε αὖ τοῖς ἄλλοις,	ὁπόσοι	τὴν ἴσην ἐκείνοις κατὰ τὸν
[7]	καὶ τῶν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν	ὁπόσοι	τοιοῦτοι, εἰς τὴν ἐσθῆτα καὶ
[16]	γάρ τινος, ὑπὲρ ὧν ἔμαθεν	ὁπόσον	τινὰ χρὴ καταβαλεῖν μισθόν· ὁμολογῶν»
[13]	χρυσὸν ἀντάξιον οὐδ´ ἀργύρου πλῆθος,	ὁπόσος	νῦν ἐστιν ὑπ´ αὐγὰς ἡλίου,
[16]	ἡμῖν ἀγαθὰ γένοιτ´ ἂν ἐνθένδε,	ὁπόσου	δὲ τὸ δῶρον ἄξιον καταμαθόντας
[15]	ἔδρασεν αὕτη, πάντα ὁμοῦ διηγησώμεθα;	ὁπόσους	μὲν εὖ ἐποίησε τῶν ἐμοὶ
[12]	τὴν ὑπὸ τοῦ πυρὸς φθοράν,	ὁπόταν	ἥλιος διὰ μακρῶν τινων περιόδων
[19]	αὐτῇ, τὴν εἰς τὴν Ῥώμην,	ὁπότε	ἐστρατεύετο βασιλεὺς ζεύγμασι καὶ ναυσὶ
[17]	ἐκείνῃ παραστῆναί ποτε· ἀλλὰ καὶ	ὁπότε	λέγειν ἐχρῆν εἰς τὰ μειράκια,
[1]	τὸν ἀληθινὸν ἔπαινον, οὐκ οἶδα	ὅπως,	αἰτιῶνται τὰς ὑπὲρ τῶν καλῶν
[17]	οὐδὲ τεχνάζειν εἰδότος, φράζοντος δὲ	ὅπως	ἂν ἐπίῃ τἀληθές· ὁ δὲ
[2]	τε καὶ ἔπαθον εἰπών, καὶ	ὅπως	αὐτὴν ὁ θεῖος, τοῦ πατρὸς
[19]	δήμου μεμνῆσθαι καὶ τῆς γερουσίας,	ὅπως	αὐτὴν ὑπεδέχετο σὺν χαρμονῇ, προθύμως
[9]	κόλασιν οὔτε τιμωρίαν ἐπαγαγεῖν οὐχ	ὅπως	βασιλείᾳ τινὸς ἢ πόλει, ἀλλ´
[15]	εὖ ἐποίησε τῶν ἐμοὶ γνωρίμων,	ὅπως	δὲ ἐμοὶ μετὰ τοῦ βασιλέως
[2]	εἰκός, καὶ πατέρων μνημονεύοντα, καὶ	ὅπως	ἐγήματο καὶ ᾧτινι, καὶ τἆλλα
[15]	ποτε σχολὴν ἄγοιμι, οὐκ ἔστιν	ὅπως	ἐπιλανθάνωμαι τῆς χαρισαμένης· ἀλλὰ καὶ
[7]	τις ἄρα ἐκείνων ἐπακούειν ποθεῖ,	ὅπως	μὲν ἐκ Μακεδονίας ἐκαλεῖτο μετὰ
[11]	μάρτυρα καὶ ἐπαινέτην παρέξομαι· ἀλλ´	ὅπως	μου μή ποτε ὑπειδόμενοι τὴν
[1]	τὸ ἐμφανὲς διδόναι καὶ περιβλέπειν,	ὅπως	ὅ τι πλεῖστοι τὸ δοθὲν
[3]	δὲ αὐτὸν ἐπὶ τὴν Εὐρώπην,	ὅπως	τὰ λειπόμενα περιβαλόμενος γῆς τε
[10]	νέμουσα, οὗ μεῖζον οὐκ οἶδα	ὅπως	τις ἐγκώμιον ἐρεῖ. Περὶ μὲν
[10]	διὰ νεότητα τοῦ γνωρισθῆναι καὶ	ὁπωσοῦν	ἐδέοντο, τούτοις ἐλάττονας διένειμε τιμάς·
[14]	ἐν ἱερῷ καθιδρυμένον ἄγαλμα σωφροσύνης	ὁρᾶν·	αἰδὼς δὲ ἐπεῖχε τὴν ψυχήν,
[1]	καὶ δακεῖν, ὥσπερ τὰ θηρία	ὀργίλον	καὶ ὀξὺ βλέπουσιν· ὥσπερ δὲ
[17]	τοῦ μεγάλα λέγειν ἐκ παντὸς	ὀρεγόμενοι	χαλεπῶς ἔχουσι πρὸς τοὺς μὴ
[7]	παντοδαπῶν χρυσῷ καὶ ἀργύρῳ καὶ	ὀρειχάλκῳ	μετὰ τῆς ἀρίστης τέχνης εἰργασμένων,
[5]	οἴκοθεν ἐπιφερομένην, κομίζειν ἀγαθά, παιδείαν	ὀρθήν,	σύνεσιν ἐμμελῆ, ἀκμὴν καὶ ὥραν
[14]	ἀλλὰ δυνάμεις τινὰς χρωμένοις μὲν	ὀρθῶς	σφόδρα ὠφελίμους, ἁμαρτάνουσι δὲ περὶ
[4]	μεταβαλοῦσαν δὲ διὰ τοὺς οὐκ	ὀρθῶς	χρωμένους τῇ δυνάμει τὸ ὄνομα·
[19]	Ῥῆνον διαβὰς ἀγχοῦ τῶν Γαλατίας	ὁρίων,	ψευδῆ καὶ πεπλασμένην ἄλλως ὑποπτεύσει.
[8]	ἱματίων πολυτελῶν καὶ δώρων παντοίων	ὅρμων	τε καὶ στεφάνων κατάλογον τῶν
[3]	τῆς Εὐρώπης τὰ πλεῖστα καταστρεψάμενος	ὅρον	ἐποιήσατο πρὸς ἕω μὲν καὶ
[11]	πρὸ τούτων ἔλεγον, ἴσως ἐχρῆν	ὀρρωδεῖν	τὴν ἄδικον ὑποψίαν· νῦν δὲ
[17]	καὶ τὰ περὶ τὴν πόλιν	ὀρύγματα	καὶ ἄλλα πολυτελῆ καὶ δαπανηρὰ
[11]	καθάπερ ἐν δικαστηρίῳ τὸν λόγον	ὁρῶ	δεόμενον, αὐτὸς ὑμῖν ἐμαυτὸν τούτων
[14]	ἀλλ´ εἰ μὴ καὶ αὐτὸν	ὁρῴη	τὸν ἡνίοχον διὰ τέλους χαλεπαῖνον
[13]	ποτε ἄλλος προσγένοιτο, τῶν μεγίστων	ὀρῶν	αὐταῖς οἶμαι πέτραις καὶ δένδρεσι
[7]	τῆς ἀληθινῆς καὶ θείας μουσικῆς;	ὁρῶν	δὲ ἐμμένοντα τοῖς νομισθεῖσι καὶ
[11]	Πέρσου, εἴπερ εἰς τὴν γνώμην	ὁρῶντα	χρὴ κρίνειν, ἀλλ´ οὐχ ὅτῳ
[1]	ἐκεῖνα πειθοῖ καὶ βίᾳ παρώρμησεν	ὁρῶντας,	ὅτι μηδὲ τῶν προλαβόντων τινὲς
[2]	τοῦ δήμου, οἳ καθάπερ θεὸν	ὁρῶσι	πορευομένην διὰ τοῦ ἄστεος, τέλος
[14]	περιβαλὼν ἡνιόχου σεμνοῦ καὶ ἐπιστήμονος,	ὃς	εἰ μὲν ἄφρων εἴη παντελῶς
[3]	πλὴν μόνου τοῦ Καμβύσου παιδός,	ὃς	ἐκ τῶν Μήδων ἐς Πέρσας
[5]	χρηστοῦ καὶ πρᾴου καὶ μεγαλοψύχου,	ὃς	ἐπειδὴ πατρῴαν οὖσαν αὐτῷ τὴν
[16]	Οὐδὲ γὰρ γεωργὸν φήσεις εὐγνώμονα,	ὃς	καταφυτεύειν μὲν τὴν φυταλίαν ἀρχόμενος
[4]	οὔτε βασιλεύς ἐστιν ἢ γέγονεν,	ὃς	οὐ ζηλωτὸν ἐνόμισεν ὕπατος ἐπονομασθῆναι.
[16]	ἀγαθὸν καὶ εὐγνώμονα φήσει τις,	ὃς	τοῦ μὲν χειμῶνος, ὅτε αὐτῷ
[6]	μέγας ἢ ἰσχυρὸς ἢ πλούσιος	{ὃς}	ὑπὲρ τούτων εἰς λόγους ἐλθεῖν
[8]	διηγεῖτο, ὅσα τε ἔδρασε καὶ	ὅσα	ἀνέτλη, καὶ εἰ δή τι
[19]	καὶ σωφροσύνην καὶ φρόνησιν καὶ	ὅσα	δὴ ἄλλα περὶ αὐτῆς λέγων
[2]	τὴν ἀρχὴν τοῦ γένους καὶ	ὅσα	ἔδρασάν τε καὶ ἔπαθον εἰπών,
[15]	μετὰ ταῦτα πάλιν ἔργα καὶ	ὅσα	ἔδρασεν ἡμᾶς ἀγαθὰ καθ´ ἕκαστον
[8]	ὑπολαμβάνω τῷ πλήθει τῶν ἔργων,	ὅσα	ἐκείνῃ φρόνησιν καὶ πρᾳότητα καὶ
[7]	γὰρ οἶμαι τοὺς δυστυχεῖς ναύτας	ὅσα	ἐκεῖνος ἀπὸ τῆς τέχνης εἰργάσατο,
[16]	νῦν τὸν ἔπαινον γράφειν οὐδὲ	ὅσα	ἡμῖν ἀγαθὰ γένοιτ´ ἂν ἐνθένδε,
[9]	τῳ τῆς τυχούσης, ἀγαθὰ δὲ	ὅσα	καὶ οὕστινας δρᾷ καὶ ἔδρασεν,
[8]	δῆμοι δεξιούμενοι καὶ χαίροντες, οὔτε	ὅσα	κατὰ τὴν ὁδὸν ἐκείνην λαμπρὰ
[13]	ταῦτά μοι γέγονε πολλὰ καὶ	ὅσα	οὐδεὶς ἂν ἤλπισεν, οὐ σφόδρα
[8]	δίκῃ, πάντα ἀθρόως αὐτῇ διηγεῖτο,	ὅσα	τε ἔδρασε καὶ ὅσα ἀνέτλη,
[6]	γάμον, τὰ μὲν οἶμαι πυνθανόμενον	ὅσα	χρῆν δι´ ἀκοῆς περὶ αὐτῆς
[5]	αὐτῆς, ὑπὲρ δὲ ἁπάντων ἁπλῶς	ὅσα	χρῆν οἶμαι τὴν βασιλεῖ τοσούτῳ
[13]	ὑπόπτου, δεόμενον; καὶ πῶς ἂν	ὅσια	δρῴην οὕτως ἐναργῆ καὶ σεμνὰ
[10]	Περὶ μὲν τούσδε γέγονε τοιάδε·	ὅσοι	δὲ ἀγνῶτες ἔτι διὰ νεότητα
[3]	ἦρξαν, οἶμαι δὲ ἔγωγε καὶ	ὅσοι	Λυδῶν ἢ Μήδων καὶ Περσῶν
[3]	τούτου παῖς ἀρετῇ διηνεγκάτην πάντων,	ὅσοι	πάλαι Μακεδονίας καὶ Θρᾴκης ἦρξαν,
[12]	φημι ξυντυχίαν πρὸς χρυσίου πλῆθος	ὁσονδηοῦν	ἐξεταζομένην καθέλκειν τὸν ζυγὸν καὶ
[17]	μακρῶν ἔθνεσι μυρίοις καὶ ἀνδράσιν,	ὅσους	ἦν εἰκὸς ἐκ τοσαύτης χώρας
[10]	καὶ τούτους καθάπερ ξυγγενεῖς, καὶ	ὅσους	τοῦ πατρὸς ἐνόμισε φίλους, ἅπασιν
[12]	{τὸν} βασιλέα ξυμπείσασα. Δαίμονος δέ,	ὅσπερ	οὖν ἐῴκει μοι τὰ πρόσθεν
[4]	οἷον ἀφορμάς τινας πρὸς εὐδοξίαν·	ὅστις	δὲ ἀποδίδωσι πάλιν ἐξ ἑαυτοῦ
[18]	χρήματα μηδὲ ἀδίκῳ φυγῇ περιβαλεῖν;	Ὅστις	δὲ πρὸς τὰς τοιαύτας συμφορὰς
[17]	ὡς μεγάλων αἰτίας ὑμνοῦσι πράξεων.	Ὅστις	δὲ τοιοῦτον οὐδὲν εἰπεῖν ἔχει,
[16]	ἀξίαν ἡμῖν ἐκτίσεις. Οὐκοῦν καὶ	ὅστις	διδάσκαλος μὲν αὐτὸς οὐ γέγονε,
[4]	εὐγενείας ἅμιλλαν λόγον, οὐδὲ ἔστιν	ὅστις	ἐκείνου φήσει κρείττων γεγονέναι· ἐξ
[9]	μυρίοι. Καὶ ταῦτα οὐκ ἔστιν	ὅστις	ἐμὲ ψεύδεσθαι τῶν ἁπάντων φήσει,
[1]	δὲ οὐχ οὗτος ἀχάριστος μόνον,	ὅστις	εὖ παθὼν δρᾷ κακῶς ἢ
[12]	τὴν Ἰωνίαν οἰκοῦντες ἔγγονοι, καὶ	ὅστις	ἡμῶν μὴ λίαν ἀγνώμων, ποθεῖ
[16]	ἀπολλύμενα ἂν ἄλλως τὰ θρέμματα.	Ὅστις	οὖν λόγους ὁποιουσοῦν τρέφων, νέος
[1]	κακῶς ἢ λέγει, ἀλλὰ καὶ	ὅστις	σιωπᾷ καὶ ἀποκρύπτει, λήθῃ παραδιδοὺς
[8]	τοῖς Φαίαξιν ἕτερα τοιαῦτα, πλὴν	ὅσῳ	πολυτελέστερα, ἅτε οἶμαι ποιητὰ ξὺν
[13]	ἀλλοτρίων ἡψάμεθα λόγων δεῖξαι ἐθέλοντες	ὅσων	ἡμῖν ἀγαθῶν αἰτία γέγονε τιμῶσα
[2]	ἐπὶ χθονὶ τίεται ἄλλη, καὶ	ὅσων	τυγχάνει Ἔκ τε φίλων παίδων
[1]	ἀχαριστίαν καὶ ὀνειδίζομεν τοῖς ἀνθρώποις,	ὅταν	εὖ παθόντες περὶ τοὺς εὐεργέτας
[16]	τις, ὃς τοῦ μὲν χειμῶνος,	ὅτε	αὐτῷ στέγης καὶ πόας ἐδεῖτο
[11]	αὐτός, πολλὰ μὲν παρ´ αὐτῆς,	ὅτε	ἔτι ζῆν ἐξῆν ἐν ἡσυχίᾳ,
[9]	μείζονος. ~Ἀθήνησι μὲν οὖν φασιν,	ὅτε	τοῖς πατρίοις ἔθεσιν ἐχρῶντο καὶ
[17]	παρὰ τῶν μακαρίων σοφιστῶν ἀναπειθόμενοι,	ὅτι	ἄρα μικρὰ καὶ φαῦλα πράγματα
[6]	οὔτε ἐπακοῦσαι πολὺ καὶ ἐργῶδες,	ὅτι	δὴ γένος μὲν αὐτῇ σφόδρα
[7]	ἄπεισι τοῦτον ἐπαινῶν καὶ ἐκπληττόμενος,	ὅτι	δὴ σὺν τέχνῃ μηδὲν ἀδικῶν
[8]	τοῦτο ἐν τοῖς μάλιστα θαυμάζω,	ὅτι	δὴ τὸν ἄνδρα λίαν ἔπειθε
[17]	δὲ οὐδ´ ἐπὶ σμικρὸν μνημονεύειν;	ὅτι	διὰ μὲν τὴν ἐκείνης ἀρετὴν
[18]	Διός, δοκοῦμεν ὑμῖν μάρτυρος δεῖσθαι,	ὅτι	μέγιστον ἀρετῆς σημεῖον καὶ πάντων
[10]	προσθήσει τὸν ἔπαινον· δῆλον γὰρ	ὅτι	μὴ τῇ τοῦ γένους κοινωνίᾳ
[1]	πειθοῖ καὶ βίᾳ παρώρμησεν ὁρῶντας,	ὅτι	μηδὲ τῶν προλαβόντων τινὲς ἀπεστερήθησαν
[1]	ἐκκλίνειν. Ἐγὼ δὲ οὗτοι μὲν	ὅτι	μηδὲν ὑγιὲς λέγουσι σαφῶς εἰδώς,
[9]	ἂν ἔγωγε, θαρρῶν εὖ μάλα	ὅτι	μηδὲν ψεῦδός φημι, ὡς οὐδὲ
[17]	ἂν εἴποιεν· ἴσασι γὰρ σαφῶς	ὅτι	μήτε ἀντίτεχνος εἶναι βούλομαι τοῖς
[12]	ἀγαθὰ διδόναι τὸν θεὸν ηὐχόμην,	ὅτι	μοι τὴν ἀληθινὴν ποθοῦντι καὶ
[4]	ἐνόμισεν ὕπατος ἐπονομασθῆναι. Εἰ δέ,	ὅτι	πρῶτος ἔτυχεν ἐκεῖνος καὶ γέγονεν
[8]	ἐκεῖνον εἰπεῖν ἔχειν; ἆρ´ οὐχ	ὅτι	τῇ Πηνελόπῃ συνεῖναι ἐθέλων, τοὺς
[18]	τὴν Σάμον ἐξεῖλεν, ἄλλος δὲ	ὅτι	τὴν Εὔβοιαν, τινὲς δὲ ἤδη
[18]	διελάγχανον τοὺς ἐπαίνους, ὁ μὲν	ὅτι	τὴν Σάμον ἐξεῖλεν, ἄλλος δὲ
[2]	τὸν σοφὸν ἀγεννῆ καὶ δειλόν,	ὅτι	τὴν τοῦ βασιλέως ἱκέτευε θυγατέρα
[8]	καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς πάσης	ὅτι	τὸν γήμαντα διέθηκεν οὕτως περὶ
[18]	ἠξίου τῶν αὑτῷ πεπολιτευμένων ἐπαινεῖν,	ὅτι	τοσοῦτον ἐπιτροπεύσας τὸν Ἀθηναίων δῆμον
[1]	διαλύεσθαι τὸ ὄφλημα; ἢ δῆλον	ὅτι	φαύλους καὶ μοχθηροὺς νομιστέον; Οὐδενὸς
[4]	κρεῖττον ἢ πολίτην, καὶ λαβεῖν	ὁτιοῦν	ἀγαθὸν ἢ δοῦναι τῷ παντὶ
[16]	πρὸς τὸ μαθεῖν δὲ καὶ	ὁτιοῦν	συνηνέγκατο, ἀδικοῖτ´ ἄν, εἰ μὴ
[11]	εὖ παθεῖν φημι καὶ ἀνθ´	ὅτου	τὸν ἅπαντα χρόνον ὑπόχρεων ἐμαυτὸν
[8]	οὐκ ἄν τις εἰπεῖν ἔχοι	ὅτῳ	γέγονεν ἡ βασιλὶς ἥδε ἐν
[11]	ὁρῶντα χρὴ κρίνειν, ἀλλ´ οὐχ	ὅτῳ	παρέσχεν ἡ τύχη πολλαπλάσιον ἀποτῖσαι
[10]	τοσαῦτα ἔδρασεν ἀγαθά, ξενίαν δὲ	ὅτῳ	πρὸς τοὺς ἐκείνης πατέρας ὑπάρξασαν
[13]	ὀκνεῖν μηδὲ εὐλαβεῖσθαι τὰς αἰτίας.	Οὐ	γὰρ ἀλλοτρίων ἡψάμεθα λόγων δεῖξαι
[17]	εὖ μάλα καὶ ψυχαγωγεῖν δυναμένων.	Οὐ	γὰρ δὴ τείχους μὲν αἵρεσιν,
[8]	πολλὰ δὴ μάλα τὸ ἐντεῦθεν;	Οὐ	γάρ, εἰ σφόδρα λέγειν ἐθέλοιμι
[12]	πυρὸς καὶ ἐπιφλέγῃ τὰ σύμπαντα·	οὐ	γὰρ ἰσχύει, φασίν, ἀφανίσαι οὐδὲ
[16]	καὶ ὅστις διδάσκαλος μὲν αὐτὸς	οὐ	γέγονε, πρὸς τὸ μαθεῖν δὲ
[14]	ὑβρίζειν καὶ ἀπειθεῖν καὶ ἀντιτείνειν,	οὐ	δεχόμενον ἀμῶς γέ πῃ πορεύεσθαι,
[4]	βασιλεύς ἐστιν ἢ γέγονεν, ὃς	οὐ	ζηλωτὸν ἐνόμισεν ὕπατος ἐπονομασθῆναι. Εἰ
[9]	θυμῷ χαρίζεται τὰ τοιαῦτα, καὶ	οὐ,	καθάπερ Ὅμηρός φησιν, ἐκβιαζόμενος παρὰ
[7]	δὲ ἐμμένοντα τοῖς νομισθεῖσι καὶ	οὐ	κίβδηλον ἡδονήν, καθαρὰν δὲ καὶ
[11]	δὲ καὶ ἀνωμότῳ πιστεύσετε πάντως	οὐ	κολακείας ἕνεκα λέγοντι. Ἔχω γὰρ
[19]	ἀρετῆς τὸν πλοῦτον· καίτοι με	οὐ	λέληθεν ἡ τῶν χρημάτων ἐλευθέριος
[17]	τις ἐπιρρεῖ γυναικῶν ὄχλος ἀνδριζομένων	οὐ	λίαν εὐπρεπῶς. Τινὰς δὲ ἤδη
[5]	τῶν τρόπων ἁρμονίας καὶ χάριτος	οὐ	λίαν ἐφάνη ζηλωτά. ~Ταῦτα ἐπιστάμενον
[4]	τῶν ἄλλων ὑπολαμβάνει, λίαν ἐξαπατώμενος	οὐ	μανθάνει· τῷ παντὶ γὰρ οἶμαι
[12]	καὶ ἐπιφέρεται τίμια τῶν ἔνδον	οὐ	μεῖον· οἱ δὲ ἀγαπῶσι καὶ
[8]	φασί, δαιμονίων γάμων, ἀτιμάζοντα δὲ	οὐ	μεῖον τὴν τῶν Φαιάκων ξυγγένειαν.
[2]	εὐφημίαις ζηλωτὸν ἀνδρὶ καὶ γυναικί,	Οὐ	μὲν γάρ τι νόου γε
[14]	ἐπὶ τῆς μιᾶς ἄντυγος μένοι,	οὐ	μὴν ἀεί γε ἐπ´ αὐτῆς
[8]	πάλαι διὰ τῶν ἔργων ἐγνωκότας.	Οὐ	μὴν ἐπειδὴ ´κεῖνο δυσχερές, μᾶλλον
[5]	τις μείζονα μαρτυρίαν ἐπιζητήσειε τῆσδε,	οὐ	μόνον περὶ τῆς εὐγενείας αὐτῆς,
[3]	φαίνεται γὰρ εἶναι τῶν μύθων	οὐ	πόρρω, ὁποῖον δή τι καὶ
[15]	λέξαι τῶν νέων σοφώτερον, τοῖς	οὐ	ῥᾳθύμοις τῶν νέων ἔδωκεν. Ἔστι
[15]	καὶ ἐπ´ ὀλίγον τῆς ὁμοιότητος,	οὐ	σμικρὰ ἂν ὄναιτο, εὖ ἴστε.
[1]	πάνυ καὶ ἀνελευθέροις. Ἢ γὰρ	οὐ	συνιέντες ἀναίσθητοι λίαν εἰσὶν ὧν
[17]	κάλλος περιβλέπτους καὶ ὀνομαστὰς γενομένας	οὐ	σφόδρα εὐτυχῶς, ἐπειδὴ ταραχῆς αἴτιαι
[13]	καὶ ὅσα οὐδεὶς ἂν ἤλπισεν,	οὐ	σφόδρα πολλῶν δεομένῳ γε οὐδὲ
[13]	τι τῶν ἀνθρωπίνων νομίσας ἑάλων,	οὐ	τὸν ὑπὸ γῆς καὶ ἐπὶ
[10]	δὲ οὐδὲν εὐεργετοῦσα ξύμπαντας. Καὶ	οὐ	τοὺς ξυγγενεῖς μόνον τοσαῦτα ἔδρασεν
[13]	μνησθέντα μὴ πάντα θαυμάζειν; Ἀλλ´	οὐ	φήσει τις τυχόν, ὑπομνησθεὶς τῶν
[17]	σεμνὸν ὑμῖν ἀπαγγέλλω· τοῦτο δὲ	οὐ	φιλονεικοῦντες πρὸς τοὺς ἐμοὺς λόγους
[16]	πρὸς ταῦτα συλλαμβανόμενος; καὶ τυχὸν	οὐ	χρὴ πειρᾶσθαι χάριν ἀποτίνειν αὐτῷ
[15]	τάλαντα καὶ λέβητας ἐείκοσιν. Ἀλλ´	οὔ	μοι σχολὴ περὶ τῶν τοιούτων
[9]	κρίνει, σωζόμενον πρᾳότερον αὕτη καθίστησιν·	οὗ	γὰρ ἂν ὁ φεύγων παρ´
[10]	δὲ πλέον ἀρετῇ φαίνεται νέμουσα,	οὗ	μεῖζον οὐκ οἶδα ὅπως τις
[12]	ἀγαπῶσι καὶ στέργουσι, πλουτεῖν ἐθέλοντες	οὗ	μόνου σχεδὸν ὁ πλοῦτος ζηλωτόν.
[11]	καὶ λαβόντα φοινικίδα τινὰ δῶρον,	οὗ	σφόδρα ἐπεθύμει, τὴν Σαμίων ὕστερον
[16]	ἐκεῖνον, τῶν σοφῶν τὸ κεφάλαιον,	οὗ	τὰ ἐπαινούμενα ἀκηκόαμεν; ἐρομένου γάρ
[13]	καὶ ἐπὶ γῆς χρυσὸν ἀντάξιον	οὐδ´	ἀργύρου πλῆθος, ὁπόσος νῦν ἐστιν
[17]	μὲν ἐπαινεῖν προθύμως, τούτων δὲ	οὐδ´	ἐπὶ σμικρὸν μνημονεύειν; ὅτι διὰ
[1]	συνιέντες ἀναίσθητοι λίαν εἰσὶν ὧν	οὐδαμῶς	ἀναίσθητον εἶναι ἐχρῆν, ἢ συνιέντες
[18]	αὑτὸν ἀντιτάξας, καθάπερ ἰατρὸς γενναῖος	οὐδαμῶς	ἀποχρῆν ὑπέλαβεν αὑτῷ τὸ μηδενὶ
[13]	φύσιν, οὐδὲ ἀρχὴν τὴν μεγίστην	οὐδὲ	ἄλλο τῶν πάντων οὐδέν· ἐκ
[13]	οὐκ ἔστι πρὸς χρυσίον ἀμείψασθαι,	οὐδὲ	ἄν τις αὐτὴν ἐντεῦθεν πρίαιτο,
[3]	πᾶσι γνωρίμων τυχὸν οὐκ ἄτοπον	οὐδὲ	ἄπο τοῦ παρόντος λόγου. Μακεδόνων
[1]	ὑπὲρ μεγάλων οὔτι φημὶ χρυσίον	οὐδὲ	ἀργύριον, ἀλλὰ ἁπλῶς ὅ τι
[13]	μεταβαλλόντων εἰς τήνδε τὴν φύσιν,	οὐδὲ	ἀρχὴν τὴν μεγίστην οὐδὲ ἄλλο
[18]	γενναῖον. Ὁ δὲ τούτοις μὲν	οὐδὲ	ἀχθόμενος οὔτε γαννύμενος δῆλος ἦν,
[16]	προθύμων. Οὔκουν οὐδὲ νομέα ποιμνίων	οὐδὲ	βουκολίων οὐδὲ μὴν αἰπολίων ἐπιεικῆ
[14]	ἡμᾶς γένοιο. Τοσαῦτα ἤκουσα σχεδόν·	οὐδὲ	γὰρ αὐτὴ πλεῖον ἐφθέγξατο, καὶ
[16]	ἀγροίκως ἄγαν ξυγκειμένων ᾄδειν εὐφημίαν·	Οὐδὲ	γὰρ γεωργὸν φήσεις εὐγνώμονα, ὃς
[9]	κατὰ ἀνδρῶν ὑβριστῶν καὶ ἀλαζόνων·	οὐδὲ	γὰρ εἰ σφόδρα ἐπιτήδειοί τινές
[1]	δοκεῖν ἐν τοῖς ἐπαίνοις χαρίζεσθαι.	Οὐδὲ	γὰρ τοῦτο ἔνεστιν εἰπεῖν, ὡς
[16]	δῶρον, χρυσίον δὲ καὶ ἀργύριον	οὐδὲ	ἐδεόμην ἐγὼ λαβεῖν οὐδὲ ὑμᾶς
[14]	σφόδρα ἀπείρως ἡνιοχικῆς ἔχοντι καὶ	οὐδὲ	ἐθελήσαντι ταύτης μεταλαβεῖν τῆς τέχνης,
[2]	ἐπαινέσας οὐδὲ τὴν Ἀλκίνου γαμετήν,	οὐδὲ	εἴ τις ἄλλη διαφερόντως ἀγαθὴ
[2]	ἐπὶ σμικρὸν ἀρετῆς μετεποιήθη, οὔκουν	οὐδὲ	ἐκείνη τῆς ἐπ´ αὐτῷ τούτῳ
[13]	οὐ σφόδρα πολλῶν δεομένῳ γε	οὐδὲ	ἐμαυτὸν ἐλπίσι τοιαύταις τρέφοντι. Εὔνοιαν
[17]	φιλονεικοῦντες πρὸς τοὺς ἐμοὺς λόγους	οὐδὲ	ἐμὲ τῆς ἐπ´ αὐτοῖς ἀφαιρεῖσθαι
[8]	βελτιόνων, τοσούτους σαυτῷ προστέθεικας πόνους,	οὐδὲ	ἐν τῇ Σχερίᾳ καταμεῖναι ἐθελήσας,
[8]	μάλα μόνον ἀγωνίζεσθαι μέλλοντα, ὅπερ	οὐδὲ	ἐν Τροίᾳ ´κείνῳ ποτὲ συνηνέχθη;
[8]	ἀπόρρητον δὲ ἐποιεῖτο πρὸς αὐτὴν	οὐδὲ	ἕν, ἀλλὰ ἠξίου κοινωνὸν γίγνεσθαι
[17]	τῆς τούτων φιλοτιμίας ὄφελος μὲν	οὐδὲ	ἕν, συμφοραὶ δὲ ἀνήκεστοι· ἅτε
[5]	μορφήν. Ἓν μὲν γὰρ τούτων	οὐδὲ	ἓν ἐξαρκεῖν δοκεῖ πρὸς κοινωνίαν
[14]	ταῦτα ἐπισταμένη τῶν γενναίων ῥητόρων	οὐδὲ	ἓν φαυλοτέρους ἀπαγγέλλειν λόγους. Ταύτης
[12]	τοῦ Νείλου τὰς πηγάς. Οὔκουν	οὐδὲ	ἐξ Ἑλλήνων παντελῶς οἴχεται φιλοσοφία,
[12]	οὐ γὰρ ἰσχύει, φασίν, ἀφανίσαι	οὐδὲ	ἐξαναλῶσαι τοῦ Νείλου τὰς πηγάς.
[12]	οὐκ ἐπιτρέπειν τῷ σώφρονι κριτῇ	οὐδὲ	ἐπ´ ὀλίγον ῥοπῆς ἐπιστῆσαι. Παιδείας
[12]	ἐξ Ἑλλήνων παντελῶς οἴχεται φιλοσοφία,	οὐδὲ	ἐπέλιπε τὰς Ἀθήνας οὐδὲ τὴν
[13]	ἐφιεὶς οὐδὲ ἐπιτρέπων τῶν ἐπαινουμένων	οὐδὲ	ἐπὶ σμικρὸν μεθίεσθαι, ἅτε αὐτὸς
[13]	μὲν χρῆμα ἐπινοεῖς, οὐκ ἐφιεὶς	οὐδὲ	ἐπιτρέπων τῶν ἐπαινουμένων οὐδὲ ἐπὶ
[4]	καταλείπει πρὸς εὐγενείας ἅμιλλαν λόγον,	οὐδὲ	ἔστιν ὅστις ἐκείνου φήσει κρείττων
[9]	ὅτι μηδὲν ψεῦδός φημι, ὡς	οὐδὲ	ἐφ´ ἑνὸς ἀνδρὸς ἢ γυναικὸς
[12]	κινδύνων τε ἐξήρπασε τηλικούτων, οὓς	οὐδὲ	ἡβῶν ἀνὴρ εὖ μάλα διαφύγοι
[8]	ἀντιταττόμενον τῇ Φειδίου τέχνῃ. ~Οὔκουν	οὐδὲ	ἡμεῖς ἑκόντες αὑτοὺς ταύταις ὑποθήσομεν
[17]	εἶναι δοκεῖ, ἅτε οὐκ ἐκπλήττειν	οὐδὲ	θαυματοποιεῖν ἐν τοῖς λόγοις σφόδρα
[5]	τῶν ἄλλων ἀγαθῶν οἶμαι στερόμενον	οὐδὲ	ἰδιώτην ἀκόλαστον ἰσχύει πείθειν τὴν
[18]	δῆμον οὐδενὶ θανάτου γέγονεν αἴτιος,	οὐδὲ	ἱμάτιον μέλαν τῶν πολιτῶν τις
[8]	ὥς γε τὸ εἰκός, ἀπονωτέραν	οὐδὲ	κουφοτέραν. Τί δὴ οὖν οἴεσθε
[14]	ἀγαθῶν (σχεδὸν γὰρ ὑπὸ ἀμαθίας	οὐδὲ	μεγάλα ταῦτα ἐνόμιζον) ἀλλὰ δυνάμεις
[16]	οὐδὲ νομέα ποιμνίων οὐδὲ βουκολίων	οὐδὲ	μὴν αἰπολίων ἐπιεικῆ καὶ ἀγαθὸν
[16]	τὴν γεωργίαν ἔτυχε προθύμων. Οὔκουν	οὐδὲ	νομέα ποιμνίων οὐδὲ βουκολίων οὐδὲ
[9]	βασιλείᾳ τινὸς ἢ πόλει, ἀλλ´	οὐδὲ	οἰκίᾳ μιᾷ τῶν πολιτῶν· προσθείην
[17]	ποιμνίων· στρατηγίαν δὲ ἢ δημηγορίαν	οὐδὲ	ὄναρ εἰκὸς ἐκείνῃ παραστῆναί ποτε·
[17]	ἀπορῶν Ὅμηρος οἶμαι τηλικούτων ἔργων	οὐδὲ	ὀνομαστῶν ἐπ´ αὐτοῖς γυναικῶν, ταύτην
[16]	χρὴ νῦν τὸν ἔπαινον γράφειν	οὐδὲ	ὅσα ἡμῖν ἀγαθὰ γένοιτ´ ἂν
[11]	ὄμνυμι ὑμῖν ὡς οὐδὲν ψεῦδος	οὐδὲ	πλάσμα ἐρῶ· ὑμεῖς δὲ καὶ
[17]	ἀμαθοῦς λόγων, πλάττειν μὲν οὐδὲν	οὐδὲ	τεχνάζειν εἰδότος, φράζοντος δὲ ὅπως
[2]	οὐκ ᾐσχύνετο τὴν Πηνελόπην ἐπαινέσας	οὐδὲ	τὴν Ἀλκίνου γαμετήν, οὐδὲ εἴ
[4]	ἐπωνυμίας· μόνης δὲ οἶμαι ταύτης	οὐδὲ	τὴν ἀρχὴν ὑπερεῖδον, χαίρουσι δὲ
[12]	τὰς Ἀθήνας οὐδὲ τὴν Σπάρτην	οὐδὲ	τὴν Κόρινθον· ἥκιστα δέ ἐστι
[12]	φιλοσοφία, οὐδὲ ἐπέλιπε τὰς Ἀθήνας	οὐδὲ	τὴν Σπάρτην οὐδὲ τὴν Κόρινθον·
[2]	ταῖς ᾐόσι· μή ποτε οὖν	οὐδὲ	τῆς Ἀθηνᾶς τῆς τοῦ Διὸς
[1]	ἅπασιν ἀνθρώποις δυσμενεῖς, οἵ γε	οὐδὲ	τοῖς εὐεργέταις πρᾷοι καὶ προσηνεῖς
[16]	τῆς χάριτος, οὐδὲ τῶν βοτρύων	οὐδὲ	τοῦ γλεύκους μεταδιδόντα τούτοις ὧν
[17]	τὸν παῖδα· ἔμελε δὲ ἄρα	οὐδὲ	τῶν ἀγρῶν ἐκείνῃ οὔτε τῶν
[16]	ἐμπίπλασθαι τοῦ Διονύσου τῆς χάριτος,	οὐδὲ	τῶν βοτρύων οὐδὲ τοῦ γλεύκους
[17]	μῆκος τῆς ἀδολεσχίας· τυχὸν γὰρ	οὐδὲ	τῶν ῥηθέντων ἀκροᾶσθε ξὺν ἡδονῇ
[16]	ἀργύριον οὐδὲ ἐδεόμην ἐγὼ λαβεῖν	οὐδὲ	ὑμᾶς δὴ ὑπὲρ τούτων ἡδέως
[13]	οὐδενὸς ὄντος ἐν μέσῳ δυσχεροῦς	οὐδὲ	ὑπόπτου, δεόμενον; καὶ πῶς ἂν
[1]	εἴσονται, πρὸς ἀνδρὸς ἀπειροκάλου· ἀλλ´	οὐδὲ	ὑποσχεῖν τὼ χεῖρε ὑπεδέξατο ἄν
[13]	μοι γέγονε πολλὰ καὶ ὅσα	οὐδεὶς	ἂν ἤλπισεν, οὐ σφόδρα πολλῶν
[6]	Δουλιχίου, τῇ δὲ ἀνὴρ μὲν	οὐδεὶς	καλὸς καὶ μέγας ἢ ἰσχυρὸς
[4]	ἐνιαυτὸν τυγχάνοντες· καὶ οὔτε ἰδιώτης	οὐδεὶς	οὔτε βασιλεύς ἐστιν ἢ γέγονεν,
[7]	αὐτῆς δὲ ἐκείνης ὑπερεώρων καὶ	οὐδεμίαν	ὤραν ἐποιοῦντο τῆς μουσικῆς· εἰ
[18]	εἰς δύναμιν ἰῷτο καὶ θεραπεύοι,	οὐδὲν	ἄξιον τῆς αὑτοῦ τέχνης ἔργον
[17]	ὑμνοῦσι πράξεων. Ὅστις δὲ τοιοῦτον	οὐδὲν	εἰπεῖν ἔχει, καταγέλαστος εἶναι δοκεῖ,
[13]	μεγίστην οὐδὲ ἄλλο τῶν πάντων	οὐδέν·	ἐκ μὲν γὰρ δὴ ´κείνης
[2]	σμικροῦ τε ὁμοίως καὶ μείζονος,	οὐδὲν	ἔλαττον παρὰ γυναικὸς ἢ παρὰ
[4]	νίκης. ~Καὶ περὶ μὲν τούτων	οὐδὲν	ἔτι δέομαι μακρότερα λέγειν· εὐγενείας
[10]	ἐλάττονας διένειμε τιμάς· ἀπέλιπε δὲ	οὐδὲν	εὐεργετοῦσα ξύμπαντας. Καὶ οὐ τοὺς
[2]	τῆς εὐφημίας οὐκ ἀξιώσομεν, ἀρετῆς	οὐδὲν	μεῖον αὐταῖς ἤπερ τοῖς ἀνδράσι
[17]	τὴν Πηνελόπην; Καίτοι ἐπὶ ταύτης	οὐδὲν	Ὅμηρος εἰπεῖν ἔσχε πλέον τῆς
[17]	σφόδρα ἀμαθοῦς λόγων, πλάττειν μὲν	οὐδὲν	οὐδὲ τεχνάζειν εἰδότος, φράζοντος δὲ
[19]	τοιούτων οὔτε ἔδοξέ ποτε ζηλωτὸν	οὐδέν,	οὔτε ἐπαινεῖν ἐθέλω πρὸ τῆς
[9]	βασιλὶς ἥδε ξυννοοῦσα κακὸν μὲν	οὐδὲν	οὔτε ᾔτησεν ἄλλῳ ποτέ τινι
[18]	ἐπαίνων ἐν δίκῃ τυγχάνειν; καὶ	οὐδὲν	προτιμήσομεν οὔτε τὸν τρόπον οὔτε
[14]	συνεχεῖ ταλαιπωρίᾳ, καὶ τοῦ θράσους	οὐδέν	τι μᾶλλον ἐπιλαθόμενον, ἀγριαῖνον δὲ
[11]	λόγων διαταράττησθε, ὄμνυμι ὑμῖν ὡς	οὐδὲν	ψεῦδος οὐδὲ πλάσμα ἐρῶ· ὑμεῖς
[4]	ἀρετῇ τῆς τύχης πνεούσης, οὗτος	οὐδενὶ	δίδωσιν ἀπορεῖν εἰ τῆς εὐγενείας
[18]	τοσοῦτον ἐπιτροπεύσας τὸν Ἀθηναίων δῆμον	οὐδενὶ	θανάτου γέγονεν αἴτιος, οὐδὲ ἱμάτιον
[4]	πατέρας δὲ ἐνδοξοτέρους ἀποφαίνων, οὗτος	οὐδενὶ	καταλείπει πρὸς εὐγενείας ἅμιλλαν λόγον,
[13]	αὐλῶν ἐπεγειρομένους χορεύειν καὶ πηδᾶν	οὐδενὶ	ξὺν λόγῳ, καὶ ἡμᾶς ὑπὸ
[1]	ὅτι φαύλους καὶ μοχθηροὺς νομιστέον;	Οὐδενὸς	γὰρ οἶμαι τῶν ἄλλων ἀδικημάτων
[8]	εἴπῃσθα γυναικί, φησίν. Ὁ δὲ	οὐδενὸς	ἐπιλαθόμενος, ἐπειδὴ πρῶτον ἀφίκετο καὶ
[12]	τὸ πρῶτον ἤκουσεν ἀδικήματος μὲν	οὐδενὸς	ὄνομα, ματαίας δὲ ἄλλως ὑποψίας,
[13]	ὡς οὐκέτι πολλῆς βοηθείας, ἅτε	οὐδενὸς	ὄντος ἐν μέσῳ δυσχεροῦς οὐδὲ
[11]	ἐς ὑμᾶς ταῦτα ἀπαγγέλλειν, τυχὸν	οὐκ	ἀγνωμονέστερος φανοῦμαι τοῦ Πέρσου, εἴπερ
[16]	τῶν ἐν ταῖς βίβλοις δεξάμενον,	οὐκ	ἄδικον διὰ σμικρῶν καὶ φαύλων
[1]	διαφεύγειν αὐτούς, καθάπερ οἴονται, κολακείας	οὐκ	ἀληθῆ δόξαν, πολλοῖς ἅμα πάθεσιν
[16]	ἄξιον καταμαθόντας χάριν ἀποτίνειν τυχὸν	οὐκ	ἀλλοτρίαν τοῦ δοθέντος τῇ χαρισαμένῃ.
[15]	αὐτὸς πολλάκις ξυννοῶν παιδιάν τε	οὐκ	ἄμουσον ἐν αὐτοῖς ποιοῦμαι καὶ
[8]	συγγνώμην τὴν δίκην τρέπει· ὥστε	οὐκ	ἄν τις εἰπεῖν ἔχοι ὅτῳ
[8]	ἐκείνας εἰρήνης καὶ ἡσυχίας τίνα	οὐκ	ἂν ἡττηθῆναι δοκεῖ, τοσούτους ἀνατλάντα
[7]	καὶ τοῖς ἄλλοις ἐπιτηδεύμασι διαφερόντων,	οὐκ	ἂν οἴεσθε τοὺς μὲν παῖδας
[12]	ψευδῆ καὶ ἄδικον διαβολήν, καὶ	οὐκ	ἀνῆκε ταῦτα δεομένη πρὶν ἐμὲ
[10]	τοὺς ἐκείνης πατέρας ὑπάρξασαν ἔγνω,	οὐκ	ἀνόνητον ἀφῆκε τοῖς κτησαμένοις, τιμᾷ
[2]	δεῖσθαι καταγέλαστον εἶναι φῶσι καὶ	οὐκ	ἄξιον ἀνδρὸς ἐπιεικοῦς καὶ γενναίου,
[3]	ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς ὑπερβαλλόμενος, ὥστε	οὐκ	ἄξιον αὑτῷ ζῆν ὑπελάμβανεν εἰ
[2]	γυναῖκα δὲ ἀγαθὴν τῆς εὐφημίας	οὐκ	ἀξιώσομεν, ἀρετῆς οὐδὲν μεῖον αὐταῖς
[1]	βασιλέα, καὶ τοὺς ἐπαίνους ξυγγράφων	οὐκ	ἀπεκρύπτετο. ~Ἐμοὶ δὲ θαυμαστὸν εἶναι
[5]	εἰς ταὐτὸ συνεληλυθότα πόρρωθεν καὶ	οὐκ	ἀπὸ τῶν ὀμμάτων ἐφελκυσάμενα μάλα
[11]	σφόδρα ὥρμησθε ἀκούειν, ἐγὼ δὲ	οὐκ	ἀποκρύψομαι. ~Ἐμοὶ γὰρ βασιλεὺς οὑτοσὶ
[18]	κεφάλαιον τοῦ παντὸς ἐπαίνου ποιοῦμαι,	οὐκ	ἀπορῶν ἄλλων θαυμασίων εἶναι δοκούντων
[17]	λιπαρὰ κρήδεμνα, πρᾴως ἐφθέγγετο. Καὶ	οὐκ	ἀπορῶν Ὅμηρος οἶμαι τηλικούτων ἔργων
[3]	εἰπεῖν τῶν πᾶσι γνωρίμων τυχὸν	οὐκ	ἄτοπον οὐδὲ ἄπο τοῦ παρόντος
[9]	ἀέκοντί γε θυμῷ. Καὶ τυχὸν	οὐκ	ἄτοπον χαλεπῶς καὶ μόλις τὰ
[15]	ἴσως τῶν ἐκείνης δώρων τυχὸν	οὐκ	ἄχαρι καὶ εἰς ὑμᾶς ἀπομνημονεῦσαι,
[16]	ὁ καιρός. ~Ἀλλὰ μή ποτε	οὐκ	ἐκείνων χρὴ νῦν τὸν ἔπαινον
[17]	ἔχει, καταγέλαστος εἶναι δοκεῖ, ἅτε	οὐκ	ἐκπλήττειν οὐδὲ θαυματοποιεῖν ἐν τοῖς
[9]	ἐξονειδίζειν δόξω τὰς συμφοράς, καὶ	οὐκ	ἔπαινον τῶν ταύτης ἀγαθῶν, κατάλογον
[12]	ἐξεταζομένην καθέλκειν τὸν ζυγὸν καὶ	οὐκ	ἐπιτρέπειν τῷ σώφρονι κριτῇ οὐδὲ
[13]	τῆς φίλης Ἑλλάδος ἔπαινον, ἧς	οὐκ	ἔστι μνησθέντα μὴ πάντα θαυμάζειν;
[13]	τοιαύταις τρέφοντι. Εὔνοιαν δὲ ἀληθινὴν	οὐκ	ἔστι πρὸς χρυσίον ἀμείψασθαι, οὐδὲ
[15]	δώροις, εἴ ποτε σχολὴν ἄγοιμι,	οὐκ	ἔστιν ὅπως ἐπιλανθάνωμαι τῆς χαρισαμένης·
[9]	καὶ ἀρχῆς μυρίοι. Καὶ ταῦτα	οὐκ	ἔστιν ὅστις ἐμὲ ψεύδεσθαι τῶν
[13]	ἡγεμών, σοφὸν μὲν χρῆμα ἐπινοεῖς,	οὐκ	ἐφιεὶς οὐδὲ ἐπιτρέπων τῶν ἐπαινουμένων
[6]	τί δεῖ λέγοντας διατρίβειν, καθάπερ	οὐκ	ἔχοντας ἴδιον ἐγκώμιον ὑπὲρ ἧς
[2]	δοκεῖν ψόγον δεδοικότες; Ὅμηρος δὲ	οὐκ	ᾐσχύνετο τὴν Πηνελόπην ἐπαινέσας οὐδὲ
[12]	ἐμαυτὸν ἐκείνῳ καὶ πιστὸν παρέχων,	οὐκ	οἶδα ἐκ τίνος αἰτίας τραχυτέρως
[1]	ἀποκρύπτουσι τὸ δοκεῖν εὖ παθεῖν,	οὐκ	οἶδα ὅ τι βουλόμενοι. Φασὶ
[13]	τὸ φιλοσοφίας ὄνομα. Τοῦτο δέ,	οὐκ	οἶδα ὅντινά μοι τρόπον ἐπικείμενον,
[13]	δεινῶς τοῦ πράγματος, ἀπολειφθέντι δέ,	οὐκ	οἶδα ὅντινα τρόπον ὄνομα ἐτύγχανε
[17]	ἄλλως ἀπεχθάνεσθαι ἐκείνοις ἐθέλω· ἀλλὰ	οὐκ	οἶδα ὅντινα τρόπον τοῦ μεγάλα
[1]	πολυτελὲς φεύγοντες τὸν ἀληθινὸν ἔπαινον,	οὐκ	οἶδα ὅπως, αἰτιῶνται τὰς ὑπὲρ
[10]	ἀρετῇ φαίνεται νέμουσα, οὗ μεῖζον	οὐκ	οἶδα ὅπως τις ἐγκώμιον ἐρεῖ.
[4]	νομιζομένην, μεταβαλοῦσαν δὲ διὰ τοὺς	οὐκ	ὀρθῶς χρωμένους τῇ δυνάμει τὸ
[13]	ὑπήκουον, ἆρα ἐνταῦθα κατέλιπεν, ὡς	οὐκέτι	πολλῆς βοηθείας, ἅτε οὐδενὸς ὄντος
[9]	ἐς ἀπιστίαν ἄγειν τὸν ἔπαινον·	οὐκοῦν	ἐκεῖνα παραιτησάμενος, ὁπόσα γ´ ἐμοί
[14]	δεόμενοι δυσωπεῖν καὶ πείθειν ἀρκοῦσιν.	~Οὐκοῦν	ἐπειδή μοι πεισθέντι γέγονε καὶ
[16]	μαθεῖν τὴν ἀξίαν ἡμῖν ἐκτίσεις.	Οὐκοῦν	καὶ ὅστις διδάσκαλος μὲν αὐτὸς
[3]	ἀνθρώπων, πάντων δὲ ἐθνῶν κρατήσειεν.	Οὐκοῦν	τὴν μὲν Ἀσίαν ἐπῆλθε σύμπασαν
[2]	καὶ ἐπὶ σμικρὸν ἀρετῆς μετεποιήθη,	οὔκουν	οὐδὲ ἐκείνη τῆς ἐπ´ αὐτῷ
[12]	ἐξαναλῶσαι τοῦ Νείλου τὰς πηγάς.	Οὔκουν	οὐδὲ ἐξ Ἑλλήνων παντελῶς οἴχεται
[8]	Μυρμηκίδην ἀντιταττόμενον τῇ Φειδίου τέχνῃ.	~Οὔκουν	οὐδὲ ἡμεῖς ἑκόντες αὑτοὺς ταύταις
[16]	πρὸς τὴν γεωργίαν ἔτυχε προθύμων.	Οὔκουν	οὐδὲ νομέα ποιμνίων οὐδὲ βουκολίων
[10]	γὰρ εἴ τῳ δοκοῦσιν, ὥσπερ	οὖν	ἀληθές, δι´ αὑτοὺς τίμιοι, ταύτῃ
[17]	ὀλιγώρως οὕτω παρέλιπε. Τί ποτε	οὖν	ἄν τις αἴτιον λέγοι τοῦ
[8]	διέθηκεν οὕτως περὶ αὑτήν, ὥσπερ	οὖν	ἄξιον γυναῖκα καλὴν καὶ γενναίαν·
[3]	τὴν τιμὴν διαδεχόμενοι. Πάντας μὲν	οὖν	αὐτοὺς ἐπαινεῖν οὔτε ἀληθὲς οὔτε
[11]	ἀποτῖσαι τὸ εὐεργέτημα. Τί ποτε	οὖν	ἐγὼ τοιοῦτον εὖ παθεῖν φημι
[17]	τοῖς λόγοις σφόδρα ἐπιχειρῶν. Βούλεσθε	οὖν	ἐπανερωτῶμεν αὐτοὺς εἴ τις αὐτῶν
[8]	´κείνῳ ποτὲ συνηνέχθη; Εἴ τις	οὖν	ἔροιτο τὸν Ὀδυσσέα παίζων ὧδέ
[2]	δ´ ἐπείσθη τῇ ξυμβουλῇ. Ἆρ´	οὖν	ἔτι δεησόμεθα μειζόνων εἰκόνων καὶ
[17]	καὶ δικαιοτέραν τὴν εὐφημίαν. Ἆρ´	οὖν	ἔτι προσῆκεν εὐλαβηθῆναι τοσοῦτον ἡγεμόνα
[3]	πόλεων καὶ ἐθνῶν ἔτυχον. Ἆρ´	οὖν	ἔτι χρὴ διὰ μειζόνων τεκμηρίων
[12]	βασιλέα ξυμπείσασα. Δαίμονος δέ, ὅσπερ	οὖν	ἐῴκει μοι τὰ πρόσθεν μηχανήσασθαι,
[2]	ἀναφυόμενα ξὺν δίκῃ. Ταύτην δὴ	οὖν	ἱκετεύσας, εἰ τύχοις εὔνου, πρὸς
[19]	πραχθέντα παρεῖχον μάρτυρα· εἰ δὴ	οὖν	καὶ ἄλλοι τὴν ἐμὴν εὐγνωμοσύνην
[11]	ἁπάσης κύριος κατέστη. Εἰ δὴ	οὖν	καὶ αὐτός, πολλὰ μὲν παρ´
[16]	ἂν ἄλλως τὰ θρέμματα. Ὅστις	οὖν	λόγους ὁποιουσοῦν τρέφων, νέος μὲν
[8]	ἀπονωτέραν οὐδὲ κουφοτέραν. Τί δὴ	οὖν	οἴεσθε πρὸς ταῦτα ἐκεῖνον εἰπεῖν
[17]	συμφοραὶ δὲ ἀνήκεστοι· ἅτε δὴ	οὖν	οἶμαι σοφὸς καὶ θεῖος ποιητὴς
[2]	ποταμοῦ ταῖς ᾐόσι· μή ποτε	οὖν	οὐδὲ τῆς Ἀθηνᾶς τῆς τοῦ
[15]	ταῖς ἐμαῖς ἀκοαῖς ἐγκαθιδρυμένον. ~Βούλεσθε	οὖν	τὰ μετὰ ταῦτα πάλιν ἔργα
[3]	αὐτὸν ἐκείνοις τρόπον. ~Περὶ μὲν	οὖν	τῆς πατρίδος πολλὰ σεμνὰ λέγειν
[7]	ἐποιοῦντο τῆς μουσικῆς· εἰ δὴ	οὖν	τις τοῖν ἀνδροῖν ἐκείνοιν τὸν
[17]	τοῦτο δέ, εἴπερ ἦν, ὥσπερ	οὖν	φασι, σεμνότατον, ὀλιγώρως οὕτω παρέλιπε.
[9]	μικρᾶς ἢ μείζονος. ~Ἀθήνησι μὲν	οὖν	φασιν, ὅτε τοῖς πατρίοις ἔθεσιν
[19]	πεπλασμένην ἄλλως ὑποπτεύσει. Ἐξῆν δὴ	οὖν,	ὡς εἰκός, διηγουμένῳ ταῦτα τοῦ
[13]	πόνῳ πραγματευσαμένη, ἧς μεῖζον ἀγαθὸν	οὔποτε	ἐγώ τι τῶν ἀνθρωπίνων νομίσας
[12]	φιλοτιμίαν, κινδύνων τε ἐξήρπασε τηλικούτων,	οὓς	οὐδὲ ἡβῶν ἀνὴρ εὖ μάλα
[8]	ἐκείνης ἀρετὴν ὑπερβαλλομένη γαμετή τε	οὖσα	βασιλέως ἀνδρείου καὶ μεγαλοψύχου καὶ
[5]	καὶ μεγαλοψύχου, ὃς ἐπειδὴ πατρῴαν	οὖσαν	αὐτῷ τὴν ἀρχὴν ἀνεκτήσατο, ἀφελόμενος
[19]	ἄλλων σιωπὴν ὑποπτεύσειεν ὡς ματαίαν	οὖσαν	προσποίησιν καὶ ἀλαζονείαν κενὴν καὶ
[9]	τυχούσης, ἀγαθὰ δὲ ὅσα καὶ	οὕστινας	δρᾷ καὶ ἔδρασεν, ἡδέως ἂν
[3]	Πάντας μὲν οὖν αὐτοὺς ἐπαινεῖν	οὔτε	ἀληθὲς οὔτε οἶμαι ῥᾴδιον· πολλῶν
[16]	τοῦ γάλακτος οὔτε τῶν τυρῶν	οὔτε	ἄλλου του μεταδιδόντα τούτοις ὑφ´
[13]	δὴ ἄλλην οὔτε αὐτὸς εὑρίσκω	οὔτε	ἄλλου του πυθέσθαι δύναμαι, δι´
[1]	οὔτε τοῖς ὑπὲρ ὧν γέγονεν	οὔτε	αὖ τοῖς ἄλλοις, ὁπόσοι τὴν
[13]	τοὔνομα· αἰτίαν γὰρ δὴ ἄλλην	οὔτε	αὐτὸς εὑρίσκω οὔτε ἄλλου του
[4]	τυγχάνοντες· καὶ οὔτε ἰδιώτης οὐδεὶς	οὔτε	βασιλεύς ἐστιν ἢ γέγονεν, ὃς
[18]	δὲ τούτοις μὲν οὐδὲ ἀχθόμενος	οὔτε	γαννύμενος δῆλος ἦν, ἐκεῖνο δὲ
[1]	τοιαῦτα μὲν ἀποτίνειν οὔτε ἐπιχειρούντων	οὔτε	διανοουμένων, ῥᾳθύμως δὲ καὶ ὀλιγώρως
[19]	ἀπαριθμήσασθαι. Ἀλλὰ ἔμοιγε τῶν τοιούτων	οὔτε	ἔδοξέ ποτε ζηλωτὸν οὐδέν, οὔτε
[6]	λόγος διελθεῖν; Τοσοῦτον δὲ ἴσως	οὔτε	εἰπεῖν οὔτε ἐπακοῦσαι πολὺ καὶ
[19]	οὔτε ἔδοξέ ποτε ζηλωτὸν οὐδέν,	οὔτε	ἐπαινεῖν ἐθέλω πρὸ τῆς ἀρετῆς
[6]	Τοσοῦτον δὲ ἴσως οὔτε εἰπεῖν	οὔτε	ἐπακοῦσαι πολὺ καὶ ἐργῶδες, ὅτι
[1]	παθών, εἶτα τοιαῦτα μὲν ἀποτίνειν	οὔτε	ἐπιχειρούντων οὔτε διανοουμένων, ῥᾳθύμως δὲ
[9]	ἥδε ξυννοοῦσα κακὸν μὲν οὐδὲν	οὔτε	ᾔτησεν ἄλλῳ ποτέ τινι οὔτε
[4]	καὶ πρὸς ἐνιαυτὸν τυγχάνοντες· καὶ	οὔτε	ἰδιώτης οὐδεὶς οὔτε βασιλεύς ἐστιν
[9]	οὔτε ᾔτησεν ἄλλῳ ποτέ τινι	οὔτε	κόλασιν οὔτε τιμωρίαν ἐπαγαγεῖν οὐχ
[7]	τοὺς λόγους ἐξεπιστάμενον τῆς τέχνης,	οὔτε	μιγνύμενα τὰ μέλη τῆς ἡδονῆς
[3]	οὖν αὐτοὺς ἐπαινεῖν οὔτε ἀληθὲς	οὔτε	οἶμαι ῥᾴδιον· πολλῶν δὲ ἀγαθῶν
[8]	οἱ δῆμοι δεξιούμενοι καὶ χαίροντες,	οὔτε	ὅσα κατὰ τὴν ὁδὸν ἐκείνην
[18]	οὐδὲν προτιμήσομεν οὔτε τὸν τρόπον	οὔτε	τὴν δύναμιν, ὑφ´ ἧς ἔξεστι
[9]	ἄλλῳ ποτέ τινι οὔτε κόλασιν	οὔτε	τιμωρίαν ἐπαγαγεῖν οὐχ ὅπως βασιλείᾳ
[1]	ὡς ἀνωφελὲς χρῆμα ἡ εὐφημία	οὔτε	τοῖς ὑπὲρ ὧν γέγονεν οὔτε
[18]	δίκῃ τυγχάνειν; καὶ οὐδὲν προτιμήσομεν	οὔτε	τὸν τρόπον οὔτε τὴν δύναμιν,
[16]	γενναίως ἐπιλαθόμενον ὧν εὖ πάθοι,	οὔτε	τοῦ γάλακτος οὔτε τῶν τυρῶν
[17]	ἄρα οὐδὲ τῶν ἀγρῶν ἐκείνῃ	οὔτε	τῶν ποιμνίων· στρατηγίαν δὲ ἢ
[16]	εὖ πάθοι, οὔτε τοῦ γάλακτος	οὔτε	τῶν τυρῶν οὔτε ἄλλου του
[8]	βασιλέως μακρόν τινα τοῦτον ᾄδοντες,	οὔτε	ὡς ἀπήντων οἱ δῆμοι δεξιούμενοι
[19]	καὶ ἀλαζονείαν κενὴν καὶ αὐθάδη,	οὔτι	που καὶ τὴν ἔναγχος ἐπιδημίαν
[8]	τινας καὶ ἀποδημίαν ἑτέραν ἐκτελεῖν	οὔτι	τῆς πρόσθεν, ὥς γε τὸ
[14]	ὑπὸ ἀηθείας ἡ ψυχὴ διεταράττετο,	οὔτι	τὸ μέγεθος ἐκπληττομένῳ τῶν παρόντων
[1]	βασιλέα καὶ Κῦρον τὸν Πέρσην,	οὔτι	τὸν ἀρχαῖον ἐκεῖνον μόνον, ἀλλὰ
[13]	ἀναγκαίαν αἴτησιν. Ἐγὼ δὲ ὑπήκουον,	οὔτι	τοῦτό γε ἡδέως σφόδρα ὑπομένων,
[1]	ὀφειλόντων μεγάλα καὶ ὑπὲρ μεγάλων	οὔτι	φημὶ χρυσίον οὐδὲ ἀργύριον, ἀλλὰ
[2]	ἔγημέ τε καὶ ἐτίμησεν ὡς	οὔτις	ἐπὶ χθονὶ τίεται ἄλλη, καὶ
[1]	τὴν δόξαν ἐκκλίνειν. Ἐγὼ δὲ	οὗτοι	μὲν ὅτι μηδὲν ὑγιὲς λέγουσι
[1]	ὦσιν ἀχάριστοι· ἔστι δὲ οὐχ	οὗτος	ἀχάριστος μόνον, ὅστις εὖ παθὼν
[7]	ἔστω δέ, εἰ βούλει, Τέρπανδρος	οὗτος	ἢ ὁ Μηθυμναῖος ἐκεῖνος, ὃν
[4]	ταὐτὸν ἀρετῇ τῆς τύχης πνεούσης,	οὗτος	οὐδενὶ δίδωσιν ἀπορεῖν εἰ τῆς
[4]	τοὺς πατέρας δὲ ἐνδοξοτέρους ἀποφαίνων,	οὗτος	οὐδενὶ καταλείπει πρὸς εὐγενείας ἅμιλλαν
[12]	οὐκ ἀποκρύψομαι. ~Ἐμοὶ γὰρ βασιλεὺς	οὑτοσὶ	σχεδὸν ἐκ παιδὸς νηπίου γεγονὼς
[2]	δέ, εἰ καὶ μετρίως τυγχάνοιμεν	οὕτω	καλῶν καὶ πολλῶν ἐπιτηδευμάτων, καὶ
[13]	του πυθέσθαι δύναμαι, δι´ ἣν	οὕτω	μοι πρόθυμος γέγονε βοηθὸς καὶ
[17]	ὥσπερ οὖν φασι, σεμνότατον, ὀλιγώρως	οὕτω	παρέλιπε. Τί ποτε οὖν ἄν
[2]	ἴχνεσιν ἑπόμενον τοῖς ἤδη ῥηθεῖσιν,	οὕτω	ποιεῖσθαι τὴν ξυνευφημίαν, τάξιν ἀποδιδόντα
[14]	δοκῶν ἀκηκοέναι σωφροσύνης αὐτῆς φθεγγομένης·	οὕτω	πρᾷον ἦν αὐτῇ φθέγμα καὶ
[13]	καὶ πῶς ἂν ὅσια δρῴην	οὕτως	ἐναργῆ καὶ σεμνὰ σιωπῶν καὶ
[14]	στολὴν γοῦν ἡνιοχικὴν ἄνθρωπον φέροντα·	οὕτως	ἐστὶν ἀλόγιστον φύσει· ὁ δὲ
[8]	πάσης ὅτι τὸν γήμαντα διέθηκεν	οὕτως	περὶ αὑτήν, ὥσπερ οὖν ἄξιον
[12]	αὐτὴν ὁ Σικυὼν ἔχει καὶ	οὐχ	ἡ Κόρινθος· τῶν Ἀθηνῶν δὲ
[9]	οὔτε κόλασιν οὔτε τιμωρίαν ἐπαγαγεῖν	οὐχ	ὅπως βασιλείᾳ τινὸς ἢ πόλει,
[8]	ταῦτα ἐκεῖνον εἰπεῖν ἔχειν; ἆρ´	οὐχ	ὅτι τῇ Πηνελόπῃ συνεῖναι ἐθέλων,
[11]	γνώμην ὁρῶντα χρὴ κρίνειν, ἀλλ´	οὐχ	ὅτῳ παρέσχεν ἡ τύχη πολλαπλάσιον
[1]	εὐεργέτας ὦσιν ἀχάριστοι· ἔστι δὲ	οὐχ	οὗτος ἀχάριστος μόνον, ὅστις εὖ
[3]	εἶεν δήπουθεν ἐκ τῆς Πιερίας,	οὐχὶ	δὲ ἐξ Ἑλικῶνος εἰς τὸν
[2]	ἐκ τοῦ κολακεύειν δοκεῖν ὑποψίαν;	οὐχὶ	δὲ ἤδη μιμούμενοι τὸν σοφὸν
[1]	ἄρα χρὴ διανοεῖσθαι περὶ τῶν	ὀφειλόντων	μεγάλα καὶ ὑπὲρ μεγάλων οὔτι
[17]	δὲ δὴ τῆς τούτων φιλοτιμίας	ὄφελος	μὲν οὐδὲ ἕν, συμφοραὶ δὲ
[1]	χεῖρε ὑπεδέξατο ἄν τις ἐν	ὀφθαλμοῖς	πάντων, μὴ παντάπασιν ἀποσεισάμενος αἰδῶ
[1]	δυνατὰ ποιεῖν καὶ διαλύεσθαι τὸ	ὄφλημα;	ἢ δῆλον ὅτι φαύλους καὶ
[9]	κλῆρον, κεῖνος δὲ ἀπηλλάγη τιμωρίας,	ὀφλήσας	τοῖς νόμοις, ἄλλος συκοφαντίαν διέφυγε,
[9]	Ἀθηνᾶς ἐπιτιθεμένην τῷ τὴν δίκην	ὀφλήσειν	μέλλοντι ἀπολύειν ἄμφω τῆς αἰτίας,
[7]	τρόπος ἁρμάτων καὶ ἵππων καὶ	ὀχημάτων	παντοδαπῶν χρυσῷ καὶ ἀργύρῳ καὶ
[16]	δὴ ὑπὲρ τούτων ἡδέως ἂν	ὀχλήσαιμι.	~Λόγον δὲ ὑμῖν εἰπεῖν ἐθέλω
[17]	μυρίος δή τις ἐπιρρεῖ γυναικῶν	ὄχλος	ἀνδριζομένων οὐ λίαν εὐπρεπῶς. Τινὰς
[14]	Ἐγὼ δὲ ἐπειδὴ πρῶτον ἐς	ὄψιν	ἐκείνης ἦλθον, ἐδόκουν μὲν ὥσπερ
[12]	δεομένη πρὶν ἐμὲ ἤγαγεν ἐς	ὄψιν	τὴν βασιλέως καὶ τυχεῖν ἐποίησε
[7]	ἀποβλέποντας ἐκπεπλῆχθαι δεινῶς πρὸς τὴν	ὄψιν,	τῶν ἀνδρῶν δὲ τοὺς ἀμαθεστέρους