Chapitre
[4]	καὶ γέρας ἀρετῆς ἢ πίστεως	ἤ	τινος εὐνοίας καὶ ὑπηρεσίας περὶ
[12]	ἐῴκει μοι τὰ πρόσθεν μηχανήσασθαι,	ἤ	τινος ξυντυχίας ἀλλοκότου τὴν ὁδὸν
[14]	τὸν ἡνίοχον διὰ τέλους χαλεπαῖνον	ἤ,	τό γε ἔλαττον, στολὴν γοῦν
[1]	νοσήμασιν αἰσχίστοις πάνυ καὶ ἀνελευθέροις.	Ἢ	γὰρ οὐ συνιέντες ἀναίσθητοι λίαν
[4]	ἰδιώτης οὐδεὶς οὔτε βασιλεύς ἐστιν	ἢ	γέγονεν, ὃς οὐ ζηλωτὸν ἐνόμισεν
[9]	ὡς οὐδὲ ἐφ´ ἑνὸς ἀνδρὸς	ἢ	γυναικὸς μιᾶς ἔστιν αὐτὴν αἰτιᾶσθαι
[1]	ποιεῖν καὶ διαλύεσθαι τὸ ὄφλημα;	ἢ	δῆλον ὅτι φαύλους καὶ μοχθηροὺς
[17]	οὔτε τῶν ποιμνίων· στρατηγίαν δὲ	ἢ	δημηγορίαν οὐδὲ ὄναρ εἰκὸς ἐκείνῃ
[4]	πολίτην, καὶ λαβεῖν ὁτιοῦν ἀγαθὸν	ἢ	δοῦναι τῷ παντὶ καταδεέστερον. Λαμβάνειν
[8]	τῆς Πηνελόπης ὀλίγον ἐγκώμιον δοκεῖ,	ἢ	εἰ δή τις ἄλλη τὴν
[17]	αὐτοὺς εἴ τις αὐτῶν γαμετὴν	ἢ	θυγατέρα οἱ τοιαύτην εὔχεται γενέσθαι
[6]	μὲν οὐδεὶς καλὸς καὶ μέγας	ἢ	ἰσχυρὸς ἢ πλούσιος {ὃς} ὑπὲρ
[2]	τις ἄλλη διαφερόντως ἀγαθὴ γέγονεν	ἢ	καὶ ἐπὶ σμικρὸν ἀρετῆς μετεποιήθη,
[8]	βασιλὶς ἥδε ἐν δίκῃ τυχὸν	ἢ	καὶ παρὰ δίκην αἰτία τιμωρίας
[14]	εἴ ποτε τοὺς ἵππους πονουμένους	ἢ	καὶ ὑβρίσαντας αἴσθοιτο· ἐν δὲ
[4]	παρασχεῖν τοῖς ἐγγόνοις περιφανείας τοσαύτης,	ἢ	λαβεῖν παρὰ τῶν προγόνων· ἐπεὶ
[1]	ὅστις εὖ παθὼν δρᾷ κακῶς	ἢ	λέγει, ἀλλὰ καὶ ὅστις σιωπᾷ
[3]	τι τοιοῦτον ἕτερον, μύθῳ μᾶλλον	ἢ	λόγῳ προσῆκον, ἀπολειπτέον· ὀλίγα δὲ
[8]	αἰτία τιμωρίας καὶ κολάσεως μικρᾶς	ἢ	μείζονος. ~Ἀθήνησι μὲν οὖν φασιν,
[3]	δὲ ἔγωγε καὶ ὅσοι Λυδῶν	ἢ	Μήδων καὶ Περσῶν καὶ Ἀσσυρίων,
[16]	ὑμῖν μικρᾶς δεῖσθαι βοηθείας δοκεῖ,	ἢ	μικρῶν αὐτῷ γεγονέναι ἄξιος ὁ
[6]	ἄνδρας ἀφαιρεθεῖσαι δαιμόνων βίᾳ βασκάνων	ἢ	μοιρῶν νήμασι, τοῦ ζῆν ὑπερεῖδον
[8]	τὰς ἄλλας ἀρετὰς ἐξεμαρτύρησε λαμπρότερον,	ἢ	νῦν ὁ παρὼν περὶ αὐτῆς
[7]	δέ, εἰ βούλει, Τέρπανδρος οὗτος	ἢ	ὁ Μηθυμναῖος ἐκεῖνος, ὃν δὴ
[8]	ὦ σοφώτατε ῥῆτορ ἢ στρατηγὲ	ἢ	ὅ τι χρή σε ὀνομάζειν,
[4]	τινὰ φαύλην καὶ ἀμυδρὰν εἰκόνα,	ἢ	παντάπασιν ὑπεριδόντες διὰ τὴν ἰσχὺν
[2]	μείζονος, οὐδὲν ἔλαττον παρὰ γυναικὸς	ἢ	παρὰ ἀνδρὸς δεξόμεθα, τὴν δὲ
[4]	ἆθλον ἀποκειμένη καὶ γέρας ἀρετῆς	ἢ	πίστεως ἤ τινος εὐνοίας καὶ
[6]	καλὸς καὶ μέγας ἢ ἰσχυρὸς	ἢ	πλούσιος {ὃς} ὑπὲρ τούτων εἰς
[9]	ἐπαγαγεῖν οὐχ ὅπως βασιλείᾳ τινὸς	ἢ	πόλει, ἀλλ´ οὐδὲ οἰκίᾳ μιᾷ
[4]	πόλεως μεγίστης οἰκιστὴν γενέσθαι κρεῖττον	ἢ	πολίτην, καὶ λαβεῖν ὁτιοῦν ἀγαθὸν
[12]	ὑπάρξαι μοι τοῦτο ἐβουλόμην μᾶλλον	ἢ	πολὺ χρυσίον καὶ ἀργύριον· ἀνδρῶν
[4]	περὶ τοὺς τῶν ὅλων ἄρχοντας	ἢ	πράξεως λαμπρᾶς, τοῖς βασιλεῦσι δὲ
[2]	ὑπαρχόντων ἐκείνῃ, σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης,	ἢ	πρᾳότητος καὶ ἐπιεικείας, ἢ τῆς
[4]	ὑπεριδόντες διὰ τὴν ἰσχὺν κατέγνωσαν,	ἢ	προσιέμενοί γε διὰ βίου καρποῦνται
[8]	Τί ποτε, ὦ σοφώτατε ῥῆτορ	ἢ	στρατηγὲ ἢ ὅ τι χρή
[1]	ὧν οὐδαμῶς ἀναίσθητον εἶναι ἐχρῆν,	ἢ	συνιέντες ἐπιλήσμονες ὧν ἐχρῆν εἰς
[15]	ἀγαθὰ καθ´ ἕκαστον λεπτουργοῦντες ἀπαγγέλλωμεν;	ἢ	τά γε ἐντεῦθεν ἀθρόως ἑλόντες,
[17]	οἱ τοιαύτην εὔχεται γενέσθαι μᾶλλον	ἢ	τὴν Πηνελόπην; Καίτοι ἐπὶ ταύτης
[2]	τῆς περὶ τὸν ἄνδρα φιλίας,	ἢ	τῆς περὶ τὰ χρήματα μεγαλοψυχίας,
[2]	δικαιοσύνης, ἢ πρᾳότητος καὶ ἐπιεικείας,	ἢ	τῆς περὶ τὸν ἄνδρα φιλίας,
[2]	τῆς περὶ τὰ χρήματα μεγαλοψυχίας,	ἢ	τῆς περὶ τοὺς οἰκείους καὶ
[7]	χρησάμενον φιλομουσοτέρου τοῦ δελφῖνος τυχεῖν	ἢ	τῶν ξυμπλεόντων, καὶ ἐπὶ τὴν
[13]	τι ἂν ἐθέλωσι σὺν βίᾳ,	ἦ	που δεόμενοι δυσωπεῖν καὶ πείθειν
[8]	τις εἰπεῖν ἔχοι ὅτῳ γέγονεν	ἡ	βασιλὶς ἥδε ἐν δίκῃ τυχὸν
[9]	ἀπολέσθαι χρεών· ὃ δὴ καὶ	ἡ	βασιλὶς ἥδε ξυννοοῦσα κακὸν μὲν
[12]	αἰτίας τραχυτέρως ἔχοντος ᾐσθόμην ἔναγχος·	ἡ	δὲ ἐπειδὴ τὸ πρῶτον ἤκουσεν
[6]	ζῆν ὑπερεῖδον διὰ τὸν ἔρωτα,	ἡ	δέ, ἐπειδὴ τὸ χρεὼν τὸν
[13]	μόνον καὶ λόγος ἔργου στερόμενος.	Ἡ	δὲ ἐτίμα καὶ τοὔνομα· αἰτίαν
[1]	ἔνεστιν εἰπεῖν, ὡς ἀνωφελὲς χρῆμα	ἡ	εὐφημία οὔτε τοῖς ὑπὲρ ὧν
[12]	ὁ Σικυὼν ἔχει καὶ οὐχ	ἡ	Κόρινθος· τῶν Ἀθηνῶν δὲ πολλὰ
[3]	τεκμηρίων δηλοῦν ὡς ἔνδοξος μὲν	ἡ	Μακεδονία καὶ μεγάλη τὸ πρόσθεν
[6]	Ἑλλήνων τῶν πάνυ, καὶ πόλις	ἡ	μητρόπολις τῆς Μακεδονίας, σωφροσύνη δὲ
[7]	Μακεδονίας ἐκαλεῖτο μετὰ τῆς μητρὸς	ἡ	νύμφη, τίς δὲ ἦν ὁ
[3]	ταύτης δὲ αὐτῆς τὸ κράτιστον	ἡ	πόλις ἐκείνη, ἣν ἀνέστησαν, πεσόντων
[11]	κρίνειν, ἀλλ´ οὐχ ὅτῳ παρέσχεν	ἡ	τύχη πολλαπλάσιον ἀποτῖσαι τὸ εὐεργέτημα.
[19]	πλοῦτον· καίτοι με οὐ λέληθεν	ἡ	τῶν χρημάτων ἐλευθέριος δαπάνη μετέχουσά
[14]	πρόσθεν, ἐμοὶ μὲν ὑπὸ ἀηθείας	ἡ	ψυχὴ διεταράττετο, οὔτι τὸ μέγεθος
[17]	περὶ τῆς Ἀσσυρίας ἐκείνης γυναικός,	ἣ	μεταβαλοῦσα καθάπερ ῥεῖθρον εὐτελὲς τὸν
[12]	τε ἐξήρπασε τηλικούτων, οὓς οὐδὲ	ἡβῶν	ἀνὴρ εὖ μάλα διαφύγοι μὴ
[8]	οἰκίας αὐτῆς, πρὸς ἑκατὸν νεανίσκους	ἡβῶντας	εὖ μάλα μόνον ἀγωνίζεσθαι μέλλοντα,
[8]	ἐτεθήλει περὶ τὴν οἰκίαν ἡμερὶς	ἡβῶσα,	σταφυλῆς οἶμαι τῆς γενναίας βριθομένη
[12]	ἀνῆκε ταῦτα δεομένη πρὶν ἐμὲ	ἤγαγεν	ἐς ὄψιν τὴν βασιλέως καὶ
[5]	τῶν ὀμμάτων ἐφελκυσάμενα μάλα ὄλβιον	ἦγε	τὸν νυμφίον. Κάλλος μὲν γὰρ
[17]	οὖν ἔτι προσῆκεν εὐλαβηθῆναι τοσοῦτον	ἡγεμόνα	ποιουμένοις, μή τις ἄρα μικροὺς
[16]	τρέφων, νέος μὲν αὐτὸς καὶ	ἡγεμόνων	πολλῶν δεόμενος, τροφῆς δὲ πολλῆς
[13]	δαιμόνιε καὶ τέχνης ἀληθῶς γενναίας	ἡγεμών,	σοφὸν μὲν χρῆμα ἐπινοεῖς, οὐκ
[2]	καλῇ καὶ γενναίᾳ, Ὀδυσσεῖ μὲν	ἡγήσασθαι	τῆς περὶ τὰ βασίλεια φερούσης
[8]	ἔχοι ὅτῳ γέγονεν ἡ βασιλὶς	ἥδε	ἐν δίκῃ τυχὸν ἢ καὶ
[8]	καὶ ἰδέα φιλίας ἔστον, ὧν	ἥδε	κατ´ ἴσον ἀρυσαμένη, βουλευμάτων τε
[9]	ὃ δὴ καὶ ἡ βασιλὶς	ἥδε	ξυννοοῦσα κακὸν μὲν οὐδὲν οὔτε
[16]	οὐδὲ ὑμᾶς δὴ ὑπὲρ τούτων	ἡδέως	ἂν ὀχλήσαιμι. ~Λόγον δὲ ὑμῖν
[9]	καὶ οὕστινας δρᾷ καὶ ἔδρασεν,	ἡδέως	ἂν ὑμῖν τὰ πλεῖστα ἐξαριθμησαίμην
[13]	δὲ ὑπήκουον, οὔτι τοῦτό γε	ἡδέως	σφόδρα ὑπομένων, ἄλλως δὲ ἀπειθεῖν
[10]	εὐθὺς ἐνέπλησε τιμῆς, τοὺς μὲν	ἤδη	γνωρίμους καὶ πρεσβυτέρους ἐπὶ μειζόνων
[17]	οὐ λίαν εὐπρεπῶς. Τινὰς δὲ	ἤδη	διὰ τὸ κάλλος περιβλέπτους καὶ
[9]	τε ἀκούειν καλὰ λέγοιμ´ ἂν	ἤδη.	~Ἐπειδὴ γὰρ τὴν τοῦ γήμαντος
[14]	Τὰ μέν» ἔφη, παρ´ ἡμῶν	ἤδη	ἔχεις, τὰ δὲ καὶ ἕξεις
[19]	ζηλοῦν ἐπιχειρήσειαν, πολλοὺς ἔχει τε	ἤδη	καὶ ἕξει τοὺς ἐπαινέτας.
[15]	τῶν πάλαι πραχθέντων, ὑφ´ ἧς	ἤδη	καὶ νέοι πολλοὶ γερόντων μυρίων
[16]	καὶ αὖθις σμινύην, καὶ τέλος	ἤδη	κάλαμον, ᾧ χρῆν προσδεδέσθαι καὶ
[2]	κολακεύειν δοκεῖν ὑποψίαν; οὐχὶ δὲ	ἤδη	μιμούμενοι τὸν σοφὸν ἐκεῖνον καὶ
[18]	πάνυ, τὸν Ὀλύμπιον, μάρτυρα ἀγαθὸν	ἤδη	παρέξομαι· κολάκων γὰρ δή, φασί,
[15]	οἷον ἀρχέτυπα προτιθέμενος δημιουργός, πλάττειν	ἤδη	πρὸς ταῦτα τὴν αὑτοῦ διάνοιαν
[2]	οἶμαι καθάπερ ἴχνεσιν ἑπόμενον τοῖς	ἤδη	ῥηθεῖσιν, οὕτω ποιεῖσθαι τὴν ξυνευφημίαν,
[5]	ἀξίαν ἔκρινε τῆς κοινωνίας, γεγονὼς	ἤδη	σχεδόν τι τῆς οἰκουμένης ἁπάσης
[12]	βασιλέως ὑπὲρ ἐμοῦ καὶ ἀποδημοῦντος	ἤδη	τὴν χάριν, ἐπειδή με λόγοις
[4]	δυνάμει τὸ ὄνομα· νῦν δὲ	ἤδη	τῆς δυνάμεως ἐπιλειπούσης, ἐπειδὴ πρὸς
[17]	πολλῶν ἐπαίνων, ὁπόσα διὰ μέγεθος	ἤδη	τισὶν ἄπιστα ἐφάνη, ὁποῖα δή
[18]	ὅτι τὴν Εὔβοιαν, τινὲς δὲ	ἤδη	τὸ περιπλεῦσαι τὴν Πελοπόννησον, ἦσαν
[11]	κολακείας ἕνεκα λέγοντι. Ἔχω γὰρ	ἤδη,	τοῦ θεοῦ διδόντος καὶ τοῦ
[7]	τὰ τοιαῦτα διηγεῖται, λέξει τε	ἡδίστῃ	κοσμῶν καὶ ἐπιλεαίνων τὸ φαῦλον
[17]	οὐδὲ τῶν ῥηθέντων ἀκροᾶσθε ξὺν	ἡδονῇ	ἅτε ἀνδρὸς ἰδιώτου καὶ σφόδρα
[7]	σφόδρα ὀλίγων ἅπαν τὸ πλῆθος	ἡδονῇ	καὶ λύπῃ κρίνειν τὰ κρούματα,
[7]	τοῖς νομισθεῖσι καὶ οὐ κίβδηλον	ἡδονήν,	καθαρὰν δὲ καὶ ἀκήρατον τοῖς
[7]	οὔτε μιγνύμενα τὰ μέλη τῆς	ἡδονῆς	χάριν φαύλως ἀνέχεσθαι, δυσχεραίνειν δὲ
[1]	μὲν γὰρ ἄκουσμά τέ ἐστιν	ἡδὺ	καὶ προθυμοτέρους παρέχει περὶ τὰ
[15]	ἐν αὐτοῖς καὶ παιδαγωγία πρὸς	ἦθος	γενναῖον, εἴ τις ἐπίσταιτο τοὺς
[12]	τὴν Σπάρτην οὐδὲ τὴν Κόρινθον·	ἥκιστα	δέ ἐστι τούτων τῶν πηγῶν
[14]	δίκαιος εἰς ἡμᾶς γένοιο. Τοσαῦτα	ἤκουσα	σχεδόν· οὐδὲ γὰρ αὐτὴ πλεῖον
[12]	ἡ δὲ ἐπειδὴ τὸ πρῶτον	ἤκουσεν	ἀδικήματος μὲν οὐδενὸς ὄνομα, ματαίας
[8]	τε εἶδε θεαμάτων καὶ ὧν	ἤκουσεν	ἀκουσμάτων, ἵνα καὶ μετόπισθε τεῇ
[14]	ἐπειδὴ πρῶτον ἐς ὄψιν ἐκείνης	ἦλθον,	ἐδόκουν μὲν ὥσπερ ἐν ἱερῷ
[7]	καὶ παίδων φύσει τε καὶ	ἡλικίᾳ	καὶ τοῖς ἄλλοις ἐπιτηδεύμασι διαφερόντων,
[15]	γραφέντα τοῖς ἁμαρτοῦσι διὰ τὴν	ἡλικίαν	τῆς θέας ἐναργῆ καὶ λαμπρὰν
[3]	καὶ ἀνίσχοντα πρῶτος ἀνθρώπων τὸν	ἥλιον	προσεκύνει, ὡρμημένον δὲ αὐτὸν ἐπὶ
[12]	ὑπὸ τοῦ πυρὸς φθοράν, ὁπόταν	ἥλιος	διὰ μακρῶν τινων περιόδων ἄστροις
[13]	ὁπόσος νῦν ἐστιν ὑπ´ αὐγὰς	ἡλίου,	καὶ εἴ ποτε ἄλλος προσγένοιτο,
[13]	πολλὰ καὶ ὅσα οὐδεὶς ἂν	ἤλπισεν,	οὐ σφόδρα πολλῶν δεομένῳ γε
[15]	πάλιν ἔργα καὶ ὅσα ἔδρασεν	ἡμᾶς	ἀγαθὰ καθ´ ἕκαστον λεπτουργοῦντες ἀπαγγέλλωμεν;
[14]	εἰ πιστὸς καὶ δίκαιος εἰς	ἡμᾶς	γένοιο. Τοσαῦτα ἤκουσα σχεδόν· οὐδὲ
[13]	ὑπομνησθεὶς τῶν ἔμπροσθεν, ταῦτα ἐθέλειν	ἡμᾶς	ἐξ ἀρχῆς διελθεῖν, καθάπερ δὲ
[13]	πηδᾶν οὐδενὶ ξὺν λόγῳ, καὶ	ἡμᾶς	ὑπὸ τῆς μνήμης τῶν παιδικῶν
[13]	μόνου σχεδὸν ὁ πλοῦτος ζηλωτόν.	~Ἡμεῖς	δὲ τί ποτε ἄρα πεπόνθαμεν;
[8]	τῇ Φειδίου τέχνῃ. ~Οὔκουν οὐδὲ	ἡμεῖς	ἑκόντες αὑτοὺς ταύταις ὑποθήσομεν ταῖς
[14]	ἐν νυκτὶ βουλεύων καὶ δι´	ἡμέρας	κατ´ ἐμαυτὸν ἐπισκοπούμενος, σύννους ὢν
[8]	καὶ ἐτεθήλει περὶ τὴν οἰκίαν	ἡμερὶς	ἡβῶσα, σταφυλῆς οἶμαι τῆς γενναίας
[16]	τὸν ἔπαινον γράφειν οὐδὲ ὅσα	ἡμῖν	ἀγαθὰ γένοιτ´ ἂν ἐνθένδε, ὁπόσου
[13]	ἡψάμεθα λόγων δεῖξαι ἐθέλοντες ὅσων	ἡμῖν	ἀγαθῶν αἰτία γέγονε τιμῶσα τὸ
[13]	οἶμαι ξὺν τέχνῃ τοῦτο δρῶν·	ἡμῖν	δὲ τὸν ἔρωτα τοῦτον, ὃν
[16]	παρ´ ἡμῶν μαθεῖν τὴν ἀξίαν	ἡμῖν	ἐκτίσεις. Οὐκοῦν καὶ ὅστις διδάσκαλος
[14]	βασιλίδα προσειπεῖν κελεύει, θάρσος τε	ἡμῖν	ἐνδιδοὺς καὶ τοῦ σφόδρα πιστεύειν
[8]	τῶν κινδύνων ἀπηλλάχθαι· σὺ δὲ	ἡμῖν	ἐπὶ τῆς οἰκίας ἔγνως στρατεύεσθαι
[13]	τοῦ γενναίου βασιλέως εὔνοιαν ἀκέραιον	ἡμῖν	καὶ ἀσινῆ μένειν ξὺν πολλῷ
[11]	ξύμπαντα παρ´ αὐτοῦ τοῦ καὶ	ἡμῖν	χαρισαμένου λαβοῦσα) τῷ βούλεσθαι δὲ
[14]	καί· Τὰ μέν» ἔφη, παρ´	ἡμῶν	ἤδη ἔχεις, τὰ δὲ καὶ
[16]	μισθόν· ὁμολογῶν» ἔφη, τὸ παρ´	ἡμῶν	μαθεῖν τὴν ἀξίαν ἡμῖν ἐκτίσεις.
[12]	Ἰωνίαν οἰκοῦντες ἔγγονοι, καὶ ὅστις	ἡμῶν	μὴ λίαν ἀγνώμων, ποθεῖ προσειπεῖν
[8]	καὶ Κίρκη καὶ Ναυσικάα· καὶ	ἦν	αὐταῖς τὰ βασίλεια πάγκαλα, κήπων
[14]	σωφροσύνης αὐτῆς φθεγγομένης· οὕτω πρᾷον	ἦν	αὐτῇ φθέγμα καὶ μείλιχον, ταῖς
[17]	ἔθνεσι μυρίοις καὶ ἀνδράσιν, ὅσους	ἦν	εἰκὸς ἐκ τοσαύτης χώρας ἀθροίζεσθαι,
[18]	οὐδὲ ἀχθόμενος οὔτε γαννύμενος δῆλος	ἦν,	ἐκεῖνο δὲ ἠξίου τῶν αὑτῷ
[7]	μητρὸς ἡ νύμφη, τίς δὲ	ἦν	ὁ τῆς πομπῆς τρόπος ἁρμάτων
[11]	καὶ Δαρεῖον, ἕως ἔτι δορυφόρος	ἦν	τοῦ Περσῶν μονάρχου, τῷ Σαμίῳ
[12]	δὴ καὶ ἐμοὶ πάλαι μὲν	ἦν,	ὡς εἰκός, ποθεινόν, καὶ ὑπάρξαι
[17]	λέγειν ἐπιθυμῶν, τοῦτο δέ, εἴπερ	ἦν,	ὥσπερ οὖν φασι, σεμνότατον, ὀλιγώρως
[3]	τὸ κράτιστον ἡ πόλις ἐκείνη,	ἣν	ἀνέστησαν, πεσόντων οἶμαι Θετταλῶν, τῆς
[16]	τῆς ἐπὶ τοῖς δοθεῖσιν ὁμολογίας,	ἣν	δὴ καὶ ὁ σοφὸς ἀπαιτῶν
[15]	ἀνθρώποις μόνον, τὴν ἐμπειρίαν, δι´	ἣν	ὁ πρεσβύτης Ἔχει τι λέξαι
[2]	τῆς τοῦ Διὸς ἀπόσχωνται παιδός,	ἣν	Ὅμηρός φησιν, ἀπεικασθεῖσαν παρθένῳ καλῇ
[13]	ἄλλου του πυθέσθαι δύναμαι, δι´	ἣν	οὕτω μοι πρόθυμος γέγονε βοηθὸς
[14]	ῥώμην ὑπερβάλλουσαν ἔχοντος οἶμαι τὰς	ἡνίας	πάντων ἐγκρατῶς, εἰ καὶ ἐπὶ
[14]	τό γε ἔλαττον, στολὴν γοῦν	ἡνιοχικὴν	ἄνθρωπον φέροντα· οὕτως ἐστὶν ἀλόγιστον
[14]	δὲ ἐπεπόνθειν ἀνδρὶ σφόδρα ἀπείρως	ἡνιοχικῆς	ἔχοντι καὶ οὐδὲ ἐθελήσαντι ταύτης
[14]	μὴ καὶ αὐτὸν ὁρῴη τὸν	ἡνίοχον	διὰ τέλους χαλεπαῖνον ἤ, τό
[14]	καλοῦ καὶ γενναίου κομίζειν ἅρμα	ἡνιόχου,	πολλὰς μὲν ξυνωρίδας, πολλὰ δὲ
[14]	τοιαύτην ἐσθῆτα καὶ σχῆμα περιβαλὼν	ἡνιόχου	σεμνοῦ καὶ ἐπιστήμονος, ὃς εἰ
[14]	ἅρματα ἄξῃ, καὶ τῷ μὲν	ἡνιόχῳ	ζημίας, αὑτῷ δὲ αἰσχρᾶς καὶ
[12]	ὄνομα, ματαίας δὲ ἄλλως ὑποψίας,	ἠξίου	διελέγχειν καὶ μὴ πρότερον προσέσθαι
[8]	πρὸς αὐτὴν οὐδὲ ἕν, ἀλλὰ	ἠξίου	κοινωνὸν γίγνεσθαι τῶν βουλευμάτων καὶ
[18]	γαννύμενος δῆλος ἦν, ἐκεῖνο δὲ	ἠξίου	τῶν αὑτῷ πεπολιτευμένων ἐπαινεῖν, ὅτι
[8]	παρῆλθε καὶ τῆς ἐπωνυμίας ταύτης	ἠξιώθη,	τί πρῶτον ἔργον ἐκείνης γέγονε,
[2]	παρθένοις παρὰ τοῦ ποταμοῦ ταῖς	ᾐόσι·	μή ποτε οὖν οὐδὲ τῆς
[2]	ἀξιώσομεν, ἀρετῆς οὐδὲν μεῖον αὐταῖς	ἤπερ	τοῖς ἀνδράσι προσήκειν ὑπολαμβάνοντες. Καὶ
[12]	σχεδὸν ἐκ παιδὸς νηπίου γεγονὼς	ἤπιος,	πᾶσαν ὑπερεβάλετο φιλοτιμίαν, κινδύνων τε
[13]	δὲ ἀπειθεῖν χαλεπὸν ὂν σφόδρα	ἠπιστάμην·	οἷς γὰρ ἂν ἐξῇ πράττειν
[2]	λέγων, καὶ ὡς κρίνειν εὖ	ἠπίστατο	οἷσίν τ´ εὖ φρονέῃσι, καὶ
[3]	οἰκίσαι φασὶ τὴν χώραν τοὺς	Ἡρακλέους	ἐγγόνους, Τημένου παῖδας, οἳ τὴν
[5]	δὲ ἅμα συνελθόντα γάμον μὲν	ἥρμοσε	πολλάκις, ἀπολειπόμενα δὲ τῆς ἐκ
[15]	μετὰ τοῦ βασιλέως τὸν γάμον	ἥρμοσεν.	Ὑμεῖς δὲ ἴσως ποθεῖτε καὶ
[3]	ὅσοι πάλαι Μακεδονίας καὶ Θρᾴκης	ἦρξαν,	οἶμαι δὲ ἔγωγε καὶ ὅσοι
[16]	μεταδιδόντων τροφῆς ἀφθόνου καὶ καταγωγίων,	ἦρος	δὲ οἶμαι καὶ θέρους φανέντος
[3]	Βαβυλῶνι κατέλαβε. Μακεδόνες δὲ ἁπάντων	ἦρχον,	ὧν ὑπ´ ἐκείνῳ κτησάμενοι πόλεων
[18]	τρόπον οὔτε τὴν δύναμιν, ὑφ´	ἧς	ἔξεστι μὲν αὐτῇ δρᾶν ὅ
[15]	φέρει τῶν πάλαι πραχθέντων, ὑφ´	ἧς	ἤδη καὶ νέοι πολλοὶ γερόντων
[13]	μένειν ξὺν πολλῷ πόνῳ πραγματευσαμένη,	ἧς	μεῖζον ἀγαθὸν οὔποτε ἐγώ τι
[6]	οὐκ ἔχοντας ἴδιον ἐγκώμιον ὑπὲρ	ἧς	ὁ λόγος διελθεῖν; Τοσοῦτον δὲ
[5]	εἰκότως μεταποιεῖται. ~Εὐσεβία δέ, περὶ	ἧς	ὁ λόγος, παῖς μὲν ὑπάτου
[13]	μὴ τῆς φίλης Ἑλλάδος ἔπαινον,	ἧς	οὐκ ἔστι μνησθέντα μὴ πάντα
[6]	τῆς μητρὸς τὴν εὐταξίαν· ὑπὲρ	ἧς	τὰ μὲν ἄλλα τί δεῖ
[18]	ἤδη τὸ περιπλεῦσαι τὴν Πελοπόννησον,	ἦσαν	δὲ οἳ τῶν ψηφισμάτων μεμνημένοι,
[15]	μοι δοκῶ καὶ αὐτὸς σφόδρα	ἡσθῆναι	διαφερόντως· βίβλους γὰρ φιλοσόφων καὶ
[12]	ἐκ τίνος αἰτίας τραχυτέρως ἔχοντος	ᾐσθόμην	ἔναγχος· ἡ δὲ ἐπειδὴ τὸ
[11]	ὅτε ἔτι ζῆν ἐξῆν ἐν	ἡσυχίᾳ,	τὰ μέγιστα δὲ δι´ αὐτὴν
[8]	τὰς νήσους ἐκείνας εἰρήνης καὶ	ἡσυχίας	τίνα οὐκ ἂν ἡττηθῆναι δοκεῖ,
[2]	ψόγον δεδοικότες; Ὅμηρος δὲ οὐκ	ᾐσχύνετο	τὴν Πηνελόπην ἐπαινέσας οὐδὲ τὴν
[16]	μὲν τὴν φυταλίαν ἀρχόμενος κλήματα	ᾔτει	παρὰ τῶν γειτόνων, εἶτα ἐκτρέφων
[9]	ξυννοοῦσα κακὸν μὲν οὐδὲν οὔτε	ᾔτησεν	ἄλλῳ ποτέ τινι οὔτε κόλασιν
[8]	καὶ ἡσυχίας τίνα οὐκ ἂν	ἡττηθῆναι	δοκεῖ, τοσούτους ἀνατλάντα πόνους καὶ
[8]	αὐτοφυῶν ἔλαττον μετεῖχε χάριτος καὶ	ἧττον	εἶναι ἐδόκει ´κείνων ἐράσμια. Τῆς
[13]	βασιλέως ταυτησὶ τῆς γνώμης, διαφερόντως	ηὐφραίνετο	καὶ συνεπήχει μουσικόν, θαρρεῖν κελεύουσα
[12]	καὶ ἀγαθὰ διδόναι τὸν θεὸν	ηὐχόμην,	ὅτι μοι τὴν ἀληθινὴν ποθοῦντι
[13]	τὰς αἰτίας. Οὐ γὰρ ἀλλοτρίων	ἡψάμεθα	λόγων δεῖξαι ἐθέλοντες ὅσων ἡμῖν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 10/01/2007