HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Julien l'Apostat, Éloge de l'impératrice Eusébie

Liste des contextes (ordre alphabétique)


φ  =  76 formes différentes pour 104 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Chapitre
[8]   δὲ οὐ μεῖον τὴν τῶν  Φαιάκων   ξυγγένειαν. Καίτοι γε εἶχον αὐτοῦ
[8]   τοῖς βότρυσι· καὶ παρὰ τοῖς  Φαίαξιν   ἕτερα τοιαῦτα, πλὴν ὅσῳ πολυτελέστερα,
[6]   σαφῶς τὸν βασιλέα τὸν σώφρονα  φαίην   ἂν εἰκότως πολλάκις βουλευσάμενον ἑλέσθαι
[3]   διὰ παλαιότητα παρήσειν μοι δοκῶ·  φαίνεται   γὰρ εἶναι τῶν μύθων οὐ
[16]   δὴ καὶ σοφὸς ἀπαιτῶν  φαίνεται.   Εἶεν· ἀλλὰ τοῦτο μὲν χαρίεν
[10]   μόνον, πολὺ δὲ πλέον ἀρετῇ  φαίνεται   νέμουσα, οὗ μεῖζον οὐκ οἶδα
[1]   δόξαν, πολλοῖς ἅμα πάθεσιν ἐνόχους  φανέντας   καὶ νοσήμασιν αἰσχίστοις πάνυ καὶ
[16]   ἦρος δὲ οἶμαι καὶ θέρους  φανέντος   μάλα γενναίως ἐπιλαθόμενον ὧν εὖ
[4]   ἂν ἔχοιμεν ἔτι πράγματα ἐπιζητοῦντες  φανερώτερον   καὶ ἐναργὲς μᾶλλον τεκμήριον; θυγάτηρ
[11]   ταῦτα ἀπαγγέλλειν, τυχὸν οὐκ ἀγνωμονέστερος  φανοῦμαι   τοῦ Πέρσου, εἴπερ εἰς τὴν
[8]   ἀγαπᾶν αὑτὴν ὑπερορῶντα μέν, ὡς  φασί,   δαιμονίων γάμων, ἀτιμάζοντα δὲ οὐ
[1]   οὐκ οἶδα τι βουλόμενοι.  Φασὶ   δὲ ὅμως θωπείας τινὸς καὶ
[17]   γὰρ εἶναι τῶν ἔργων ζηλωτά  φασι   καὶ σπουδῆς ἄξια καὶ πολλῶν
[18]   ἤδη παρέξομαι· κολάκων γὰρ δή,  φασί,   ποτὲ τὸν ἄνδρα περιεστὼς δῆμος
[17]   δέ, εἴπερ ἦν, ὥσπερ οὖν  φασι,   σεμνότατον, ὀλιγώρως οὕτω παρέλιπε. Τί
[3]   παρόντος λόγου. Μακεδόνων γὰρ οἰκίσαι  φασὶ   τὴν χώραν τοὺς Ἡρακλέους ἐγγόνους,
[7]   τὰς κέγχρους ἐπιχειρούντων, καθάπερ οἶμαί  φασι   τὸν Μυρμηκίδην ἀντιταττόμενον τῇ Φειδίου
[12]   τὰ σύμπαντα· οὐ γὰρ ἰσχύει,  φασίν,   ἀφανίσαι οὐδὲ ἐξαναλῶσαι τοῦ Νείλου
[9]   μείζονος. ~Ἀθήνησι μὲν οὖν  φασιν,   ὅτε τοῖς πατρίοις ἔθεσιν ἐχρῶντο
[17]   ἀναπειθόμενοι, ὅτι ἄρα μικρὰ καὶ  φαῦλα   πράγματα ἀναδεξάμενος ὡς δή τι
[4]   παλαῖας ἐκείνης πολιτείας διασώζει τινὰ  φαύλην   καὶ ἀμυδρὰν εἰκόνα, παντάπασιν
[7]   ἡδίστῃ κοσμῶν καὶ ἐπιλεαίνων τὸ  φαῦλον   καὶ ἀγεννὲς τῶν διηγημάτων, γελοιότερον
[14]   τῶν γενναίων ῥητόρων οὐδὲ ἓν  φαυλοτέρους   ἀπαγγέλλειν λόγους. Ταύτης ἐγὼ τῆς
[17]   τις ἄρα μικροὺς ὑπολάβῃ καὶ  φαύλους;   ~Ἐγὼ δὲ ὑμῖν καὶ τὸν
[1]   τὸ ὄφλημα; δῆλον ὅτι  φαύλους   καὶ μοχθηροὺς νομιστέον; Οὐδενὸς γὰρ
[16]   οὐκ ἄδικον διὰ σμικρῶν καὶ  φαύλων   ῥημάτων ἰδιωτικῶς καὶ ἀγροίκως ἄγαν
[14]   ἐκ μικρῶν, ὡς εἰκός, καὶ  φαύλων   τῶν πρόσθεν, ἐμοὶ μὲν ὑπὸ
[7]   τὰ μέλη τῆς ἡδονῆς χάριν  φαύλως   ἀνέχεσθαι, δυσχεραίνειν δὲ καὶ εἰ
[13]   καὶ λίαν αὐθάδει χρησάμενον παρρησίᾳ  φαύλως   ἀτιμάσαι τοῦ τοσαῦτα ἐργασαμένου ἀγαθὰ
[7]   φασι τὸν Μυρμηκίδην ἀντιταττόμενον τῇ  Φειδίου   τέχνῃ. ~Οὔκουν οὐδὲ ἡμεῖς ἑκόντες
[15]   θέας ἐναργῆ καὶ λαμπρὰν εἰκόνα  φέρει   τῶν πάλαι πραχθέντων, ὑφ´ ἧς
[15]   ποιοῦμαι καὶ στρατευόμενος καθάπερ σιτία  φέρειν   ἀναγκαῖα καὶ ταῦτα ἐθέλω· μέτρον
[14]   τὴν ἄνοιαν ἄνδρα ἐπέστησε, δοὺς  φέρειν   τοιαύτην ἐσθῆτα καὶ σχῆμα περιβαλὼν
[8]   καὶ τὰς στρατείας χαρίεντα διηγήματα  φέρειν   ὑπέλαβε; ταῦτά τοι καὶ τὴν
[5]   τὴν βασιλεῖ τοσούτῳ συνιοῦσαν, καθάπερ  φερνὴν   οἴκοθεν ἐπιφερομένην, κομίζειν ἀγαθά, παιδείαν
[15]   δέ ἐστι τοῦ πλήθους τῶν  φερομένων   καιρός. ~Ἀλλὰ μή ποτε
[14]   ἔλαττον, στολὴν γοῦν ἡνιοχικὴν ἄνθρωπον  φέροντα·   οὕτως ἐστὶν ἀλόγιστον φύσει·
[2]   ἡγήσασθαι τῆς περὶ τὰ βασίλεια  φερούσης   ὁδοῦ, σύμβουλον δὲ αὐτῷ καὶ
[1]   βλέπουσιν· ὥσπερ δὲ ἀνάλωμα πολυτελὲς  φεύγοντες   τὸν ἀληθινὸν ἔπαινον, οὐκ οἶδα
[11]   ξένῳ περὶ τὴν Αἴγυπτον ξυμβαλεῖν  φεύγοντι   τὴν αὑτοῦ, καὶ λαβόντα φοινικίδα
[9]   ψῆφοι κατ´ ἴσον γένοιντο τοῖς  φεύγουσι   πρὸς τοὺς διώκοντας, τὴν τῆς
[9]   καθίστησιν· οὗ γὰρ ἂν  φεύγων   παρ´ ὀλίγον ἔλθῃ τὴν ἴσην
[11]   οὖν ἐγὼ τοιοῦτον εὖ παθεῖν  φημι   καὶ ἀνθ´ ὅτου τὸν ἅπαντα
[12]   καὶ ἀργύριον· ἀνδρῶν γὰρ ἀγαθῶν  φημι   ξυντυχίαν πρὸς χρυσίου πλῆθος ὁσονδηοῦν
[1]   μεγάλα καὶ ὑπὲρ μεγάλων οὔτι  φημὶ   χρυσίον οὐδὲ ἀργύριον, ἀλλὰ ἁπλῶς
[9]   εὖ μάλα ὅτι μηδὲν ψεῦδός  φημι,   ὡς οὐδὲ ἐφ´ ἑνὸς ἀνδρὸς
[13]   τὸν ἔρωτα τοῦτον, ὃν σὺ  φὴς   αἴτιον εἶναι τῆς ἐν τοῖς
[9]   ὅστις ἐμὲ ψεύδεσθαι τῶν ἁπάντων  φήσει,   εἰ καὶ ὀνομαστὶ τοὺς ἄνδρας
[4]   λόγον, οὐδὲ ἔστιν ὅστις ἐκείνου  φήσει   κρείττων γεγονέναι· ἐξ ἀγαθῶν μὲν
[16]   ἐπιεικῆ καὶ ἀγαθὸν καὶ εὐγνώμονα  φήσει   τις, ὃς τοῦ μὲν χειμῶνος,
[13]   μὴ πάντα θαυμάζειν; Ἀλλ´ οὐ  φήσει   τις τυχόν, ὑπομνησθεὶς τῶν ἔμπροσθεν,
[16]   ᾄδειν εὐφημίαν· Οὐδὲ γὰρ γεωργὸν  φήσεις   εὐγνώμονα, ὃς καταφυτεύειν μὲν τὴν
[2]   Διὸς ἀπόσχωνται παιδός, ἣν Ὅμηρός  φησιν,   ἀπεικασθεῖσαν παρθένῳ καλῇ καὶ γενναίᾳ,
[9]   τοιαῦτα, καὶ οὐ, καθάπερ Ὅμηρός  φησιν,   ἐκβιαζόμενος παρὰ τῆς γαμετῆς ὁμολογεῖ
[8]   καὶ μετόπισθε τεῇ εἴπῃσθα γυναικί,  φησίν.   δὲ οὐδενὸς ἐπιλαθόμενος, ἐπειδὴ
[17]   τι περὶ τῶν παρόντων ἐστί.  Φήσουσι   γὰρ οἶμαι πολλοὶ παρὰ τῶν
[14]   ἐναργῶς δοκῶν ἀκηκοέναι σωφροσύνης αὐτῆς  φθεγγομένης·   οὕτω πρᾷον ἦν αὐτῇ φθέγμα
[14]   φθεγγομένης· οὕτω πρᾷον ἦν αὐτῇ  φθέγμα   καὶ μείλιχον, ταῖς ἐμαῖς ἀκοαῖς
[12]   αὐτοῖς τὴν ὑπὸ τοῦ πυρὸς  φθοράν,   ὁπόταν ἥλιος διὰ μακρῶν τινων
[17]   πλέον τῆς σωφροσύνης καὶ τῆς  φιλανδρίας   καὶ τῆς ἐς τὸν ἑκυρὸν
[8]   καὶ πρᾳότητα καὶ σωφροσύνην καὶ  φιλανθρωπίαν   ἐπιείκειάν τε καὶ ἐλευθεριότητα καὶ
[9]   εἶναι τῷ πονηρεύματι. Τοῦτον δὴ  φιλάνθρωπον   ὄντα καὶ χαρίεντα τὸν νόμον
[13]   οἰόμεθα λόγον, εἰ μὴ τῆς  φίλης   Ἑλλάδος ἔπαινον, ἧς οὐκ ἔστι
[8]   τῇ παρὰ τῶν ἐρώτων ἐπιπνεομένῃ  φιλίᾳ   τὴν ἐκ τῆς ἀρετῆς καθάπερ
[10]   ἐνόμισε φίλους, ἅπασιν ἔνειμε τῆς  φιλίας   ἔπαθλα θαυμαστά. ~Ἐγὼ δέ, ἐπειδή
[8]   τινὲ πειθώ τε καὶ ἰδέα  φιλίας   ἔστον, ὧν ἥδε κατ´ ἴσον
[2]   τῆς περὶ τὸν ἄνδρα  φιλίας,   τῆς περὶ τὰ χρήματα
[18]   συμφορᾶς ἔφη. Ἄλλου του, πρὸς  φιλίου   Διός, δοκοῦμεν ὑμῖν μάρτυρος δεῖσθαι,
[3]   καταλιπόντων Ἑλληνικοῦ τρόπου μνημεῖα πάγκαλα,  Φίλιππος   καὶ τούτου παῖς ἀρετῇ
[7]   λόγος ἔχει δαιμονίᾳ πομπῇ χρησάμενον  φιλομουσοτέρου   τοῦ δελφῖνος τυχεῖν τῶν
[17]   ὑμῖν ἀπαγγέλλω· τοῦτο δὲ οὐ  φιλονεικοῦντες   πρὸς τοὺς ἐμοὺς λόγους οὐδὲ
[12]   οὐδὲ ἐξ Ἑλλήνων παντελῶς οἴχεται  φιλοσοφία,   οὐδὲ ἐπέλιπε τὰς Ἀθήνας οὐδὲ
[13]   ἀγαθῶν αἰτία γέγονε τιμῶσα τὸ  φιλοσοφίας   ὄνομα. Τοῦτο δέ, οὐκ οἶδα
[12]   ἐπιστῆσαι. Παιδείας δὲ ἕνεκα καὶ  φιλοσοφίας   πέπονθεν οἶμαι νῦν τὰ τῆς
[15]   σφόδρα ἡσθῆναι διαφερόντως· βίβλους γὰρ  φιλοσόφων   καὶ ξυγγραφέων ἀγαθῶν καὶ ῥητόρων
[12]   νηπίου γεγονὼς ἤπιος, πᾶσαν ὑπερεβάλετο  φιλοτιμίαν,   κινδύνων τε ἐξήρπασε τηλικούτων, οὓς
[3]   τῆς πρὸς ἀλλήλους ἔριδος καὶ  φιλοτιμίας·   εἶτα ἑλόντες τὴν Μακεδονίαν καὶ
[17]   ἐκ δὲ δὴ τῆς τούτων  φιλοτιμίας   ὄφελος μὲν οὐδὲ ἕν, συμφοραὶ
[18]   δὲ τῆς πρὸς τὸν Κίμωνα  φιλοτιμίας,   σφόδρα ἀγαθὸν πολίτην καὶ στρατηγὸν
[17]   γοῦν αὐτῷ τὴν τῆς Ἀμαζόνος  φιλοτίμως   πάνυ στρατείαν διηγησαμένῳ τὴν ποίησιν
[10]   καὶ ὅσους τοῦ πατρὸς ἐνόμισε  φίλους,   ἅπασιν ἔνειμε τῆς φιλίας ἔπαθλα
[10]   καὶ ζηλωτούς, βασιλεῖ τ´ ἐποίησε  φίλους   καὶ τῆς εὐτυχίας τῆς παρούσης
[2]   αὐτὸν ἔφη, Ἐλπωρή τοι ἔπειτα  φίλους   τ´ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι Οἶκον
[2]   καὶ ὅσων τυγχάνει Ἔκ τε  φίλων   παίδων ἔκ τ´ αὐτοῦ Ἀλκινόοιο,
[16]   βοσκήματα, σφόδρα ἐτύγχανε προθύμων τῶν  φίλων,   πολλὰ μὲν αὐτῷ ξυμποριζόντων καὶ
[11]   φεύγοντι τὴν αὑτοῦ, καὶ λαβόντα  φοινικίδα   τινὰ δῶρον, οὗ σφόδρα ἐπεθύμει,
[8]   ἀποσιωπῆσαι, πειρᾶσθαι δὲ εἰς δύναμιν  φράζειν   ὑπὲρ αὐτῶν, καὶ τῆς μὲν
[17]   μὲν οὐδὲν οὐδὲ τεχνάζειν εἰδότος,  φράζοντος   δὲ ὅπως ἂν ἐπίῃ τἀληθές·
[15]   ἐκτήσαντο τὸν νοῦν καὶ τὰς  φρένας,   καὶ τὸ δοκοῦν ἀγαθὸν ἐκ
[2]   εὖ ἠπίστατο οἷσίν τ´ εὖ  φρονέῃσι,   καὶ διαλύειν τὰ πρὸς ἀλλήλους
[8]   ὑπὲρ αὐτῶν, καὶ τῆς μὲν  φρονήσεως   ποιεῖσθαι σημεῖον καὶ τῆς ἄλλης
[19]   κρεῖττον ἐπιείκειαν καὶ σωφροσύνην καὶ  φρόνησιν   καὶ ὅσα δὴ ἄλλα περὶ
[8]   πλήθει τῶν ἔργων, ὅσα ἐκείνῃ  φρόνησιν   καὶ πρᾳότητα καὶ σωφροσύνην καὶ
[18]   ἀφελέσθαι τὰ χρήματα μηδὲ ἀδίκῳ  φυγῇ   περιβαλεῖν; Ὅστις δὲ πρὸς τὰς
[19]   πολυτέλειαν, ὁπόσα τε ἔνειμε τῶν  φυλῶν   τοῖς ἐπιστάταις καὶ ἑκατοντάρχαις τοῦ
[4]   ἐξ ἀγαθῶν μὲν γὰρ ἀγαθὸν  φῦναι   χρή, δὲ ἐξ ἐνδόξων
[1]   ἁσδηποτοῦν αἰτίας δειλοὶ καὶ βάσκανοι  φύσει   καὶ ἁπλῶς ἅπασιν ἀνθρώποις δυσμενεῖς,
[14]   ἄνθρωπον φέροντα· οὕτως ἐστὶν ἀλόγιστον  φύσει·   δὲ οἶμαι παραμυθούμενος αὐτοῦ
[7]   ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ παίδων  φύσει   τε καὶ ἡλικίᾳ καὶ τοῖς
[8]   γέγονε κοινωνὸς καὶ πρᾷον ὄντα  φύσει   τὸν βασιλέα καὶ χρηστὸν καὶ
[14]   μὲν ἐπιβεβηκότος, διὰ δὲ γενναιότητα  φύσεως   καὶ ῥώμην ὑπερβάλλουσαν ἔχοντος οἶμαι
[13]   δένδρεσι μεταβαλλόντων εἰς τήνδε τὴν  φύσιν,   οὐδὲ ἀρχὴν τὴν μεγίστην οὐδὲ
[16]   εὐγνώμονα, ὃς καταφυτεύειν μὲν τὴν  φυταλίαν   ἀρχόμενος κλήματα ᾔτει παρὰ τῶν
[2]   αὐτὸ τὸ δεῖσθαι καταγέλαστον εἶναι  φῶσι   καὶ οὐκ ἄξιον ἀνδρὸς ἐπιεικοῦς




| Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 10/01/2007