| Chapitre |
| [3] |
ἐπαινεῖν
οὔτε
ἀληθὲς
οὔτε
οἶμαι
|
ῥᾴδιον· |
πολλῶν
δὲ
ἀγαθῶν
ἀνδρῶν
γενομένων |
| [15] |
τῶν
νέων
σοφώτερον,
τοῖς
οὐ
|
ῥᾳθύμοις |
τῶν
νέων
ἔδωκεν.
Ἔστι
δὲ |
| [1] |
ἀποτίνειν
οὔτε
ἐπιχειρούντων
οὔτε
διανοουμένων,
|
ῥᾳθύμως |
δὲ
καὶ
ὀλιγώρως
ἐχόντων
πρὸς
|
| [17] |
ἐκείνης
γυναικός,
ἣ
μεταβαλοῦσα
καθάπερ
|
ῥεῖθρον |
εὐτελὲς
τὸν
διὰ
τῆς
Βαβυλῶνος |
| [8] |
βρύοντες,
Κρῆναι
δ´
ἑξείης
πίσυρες
|
ῥέον |
ὕδατι
λευκῷ,
καὶ
ἐτεθήλει
περὶ |
| [17] |
τὸν
διὰ
τῆς
Βαβυλῶνος
ποταμὸν
|
ῥέοντα, |
βασίλειά
τε
ᾠκοδόμησεν
ὑπὸ
γῆς |
| [8] |
τὴν
ἐκ
τῆς
ἀρετῆς
καθάπερ
|
ῥεῦμα |
θεῖον
ἐπιφερομένην
ταῖς
ἀγαθαῖς
καὶ |
| [2] |
καθάπερ
ἴχνεσιν
ἑπόμενον
τοῖς
ἤδη
|
ῥηθεῖσιν, |
οὕτω
ποιεῖσθαι
τὴν
ξυνευφημίαν,
τάξιν |
| [17] |
ἀδολεσχίας·
τυχὸν
γὰρ
οὐδὲ
τῶν
|
ῥηθέντων |
ἀκροᾶσθε
ξὺν
ἡδονῇ
ἅτε
ἀνδρὸς |
| [11] |
ἄν
τις
κολακεύων
ἅπαντα
ἀφείη
|
ῥήματα, |
ὥστε,
εἰ
μὲν
πρὸ
τούτων |
| [16] |
ἄδικον
διὰ
σμικρῶν
καὶ
φαύλων
|
ῥημάτων
|
ἰδιωτικῶς
καὶ
ἀγροίκως
ἄγαν
ξυγκειμένων |
| [19] |
βασιλεὺς
ζεύγμασι
καὶ
ναυσὶ
τὸν
|
Ῥῆνον |
διαβὰς
ἀγχοῦ
τῶν
Γαλατίας
ὁρίων, |
| [8] |
πως·
Τί
ποτε,
ὦ
σοφώτατε
|
ῥῆτορ |
ἢ
στρατηγὲ
ἢ
ὅ
τι |
| [2] |
δρᾶν
καὶ
λέγειν,
καθάπερ
τινὰ
|
ῥήτορα |
ξὺν
{τῇ}
τέχνῃ
τέλειον
ᾆσαι
|
| [18] |
ὑμῖν
καὶ
τὸν
γενναῖον
ἐκεῖνον
|
ῥήτορα |
Περικλέα
τὸν
πάνυ,
τὸν
Ὀλύμπιον, |
| [14] |
καὶ
ταῦτα
ἐπισταμένη
τῶν
γενναίων
|
ῥητόρων
|
οὐδὲ
ἓν
φαυλοτέρους
ἀπαγγέλλειν
λόγους. |
| [15] |
φιλοσόφων
καὶ
ξυγγραφέων
ἀγαθῶν
καὶ
|
ῥητόρων |
πολλῶν
καὶ
ποιητῶν,
ἐπειδὴ
παντελῶς |
| [17] |
Νίτωκρις
δὲ
ταύτης
νεωτέρα
καὶ
|
Ῥοδογούνη |
καὶ
Τώμυρις
καὶ
μυρίος
δή |
| [12] |
σώφρονι
κριτῇ
οὐδὲ
ἐπ´
ὀλίγον
|
ῥοπῆς
|
ἐπιστῆσαι.
Παιδείας
δὲ
ἕνεκα
καὶ |
| [19] |
γενομένην
αὐτῇ,
τὴν
εἰς
τὴν
|
Ῥώμην, |
ὁπότε
ἐστρατεύετο
βασιλεὺς
ζεύγμασι
καὶ |
| [14] |
διὰ
δὲ
γενναιότητα
φύσεως
καὶ
|
ῥώμην |
ὑπερβάλλουσαν
ἔχοντος
οἶμαι
τὰς
ἡνίας |