Chapitre
[11]	ἦν τοῦ Περσῶν μονάρχου, τῷ	Σαμίῳ	ξένῳ περὶ τὴν Αἴγυπτον ξυμβαλεῖν
[11]	δῶρον, οὗ σφόδρα ἐπεθύμει, τὴν	Σαμίων	ὕστερον ἀντιδοῦναι τυραννίδα, ὁπηνίκα οἶμαι
[18]	ἐπαίνους, ὁ μὲν ὅτι τὴν	Σάμον	ἐξεῖλεν, ἄλλος δὲ ὅτι τὴν
[6]	μνηστευσόμενα ἔκ τε Ἰθάκης καὶ	Σάμου	καὶ Δουλιχίου, τῇ δὲ ἀνὴρ
[8]	χείρω πρὸ τῶν βελτιόνων, τοσούτους	σαυτῷ	προστέθεικας πόνους, οὐδὲ ἐν τῇ
[1]	μὲν ὅτι μηδὲν ὑγιὲς λέγουσι	σαφῶς	εἰδώς, ὅμως ἀφίημι, καὶ κείσθω
[17]	ἴσως ἂν εἴποιεν· ἴσασι γὰρ	σαφῶς	ὅτι μήτε ἀντίτεχνος εἶναι βούλομαι
[6]	λίαν ἐφάνη ζηλωτά. ~Ταῦτα ἐπιστάμενον	σαφῶς	τὸν βασιλέα τὸν σώφρονα φαίην
[8]	στρατηγὲ ἢ ὅ τι χρή	σε	ὀνομάζειν, τοσούτους ἑκὼν ὑπομείνας πόνους,
[5]	παρθένους, καθάπερ οἶμαι περὶ τῇ	σελήνῃ	πληθούσῃ οἱ διαφανεῖς ἀστέρες καταυγαζόμενοι
[3]	μὲν οὖν τῆς πατρίδος πολλὰ	σεμνὰ	λέγειν ἔχων, τὰ μὲν διὰ
[13]	ὅσια δρῴην οὕτως ἐναργῆ καὶ	σεμνὰ	σιωπῶν καὶ ἀποκρύπτων; κυρουμένης τε
[16]	ἀλλὰ τοῦτο μὲν χαρίεν καὶ	σεμνὸν	τὸ δῶρον, χρυσίον δὲ καὶ
[17]	πράγματα ἀναδεξάμενος ὡς δή τι	σεμνὸν	ὑμῖν ἀπαγγέλλω· τοῦτο δὲ οὐ
[17]	εἴπερ ἦν, ὥσπερ οὖν φασι,	σεμνότατον,	ὀλιγώρως οὕτω παρέλιπε. Τί ποτε
[4]	ὑπόθεσιν, λαμπροτέραν μὲν ἐκείνην καὶ	σεμνοτέραν,	τοὺς πατέρας δὲ ἐνδοξοτέρους ἀποφαίνων,
[4]	γὰρ οἶμαι κρεῖττόν ἐστι καὶ	σεμνότερον	ἀρχὴν παρασχεῖν τοῖς ἐγγόνοις περιφανείας
[14]	δίαιταν πάντα ὄγκου πλέα καὶ	σεμνότητος	ἐκ μικρῶν, ὡς εἰκός, καὶ
[14]	ἐσθῆτα καὶ σχῆμα περιβαλὼν ἡνιόχου	σεμνοῦ	καὶ ἐπιστήμονος, ὃς εἰ μὲν
[18]	μάρτυρος δεῖσθαι, ὅτι μέγιστον ἀρετῆς	σημεῖον	καὶ πάντων μάλιστα ἐπαίνων ἄξιον
[8]	καὶ τῆς μὲν φρονήσεως ποιεῖσθαι	σημεῖον	καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς πάσης
[11]	ὑμῖν τῆς εὐγνωμοσύνης μὲν ἐμαυτοῦ	σημεῖον,	μαρτύριον δὲ ἀληθὲς τῶν ἐκείνης
[12]	τὴν Πειρήνην δὲ αὐτὴν ὁ	Σικυὼν	ἔχει καὶ οὐχ ἡ Κόρινθος·
[15]	αὐτοῖς ποιοῦμαι καὶ στρατευόμενος καθάπερ	σιτία	φέρειν ἀναγκαῖα καὶ ταῦτα ἐθέλω·
[1]	ἢ λέγει, ἀλλὰ καὶ ὅστις	σιωπᾷ	καὶ ἀποκρύπτει, λήθῃ παραδιδοὺς καὶ
[19]	τις τὴν περὶ τῶν ἄλλων	σιωπὴν	ὑποπτεύσειεν ὡς ματαίαν οὖσαν προσποίησιν
[13]	δρῴην οὕτως ἐναργῆ καὶ σεμνὰ	σιωπῶν	καὶ ἀποκρύπτων; κυρουμένης τε γὰρ
[14]	ἐπισκοπούμενος, σύννους ὢν ἀεὶ καὶ	σκυθρωπός.	Ὁ γενναῖος δὲ καὶ θεῖος
[15]	ἐπ´ ὀλίγον τῆς ὁμοιότητος, οὐ	σμικρὰ	ἂν ὄναιτο, εὖ ἴστε. Ὃ
[2]	ἀγαθὴ γέγονεν ἢ καὶ ἐπὶ	σμικρὸν	ἀρετῆς μετεποιήθη, οὔκουν οὐδὲ ἐκείνη
[13]	ἐπιτρέπων τῶν ἐπαινουμένων οὐδὲ ἐπὶ	σμικρὸν	μεθίεσθαι, ἅτε αὐτὸς οἶμαι ξὺν
[14]	συνέσεως δὲ εἰ καὶ ἐπὶ	σμικρὸν	μετέχοι καὶ σώφρονος νοῦ, σφόδρα
[17]	προθύμως, τούτων δὲ οὐδ´ ἐπὶ	σμικρὸν	μνημονεύειν; ὅτι διὰ μὲν τὴν
[2]	εὖ καὶ τυχεῖν τινος ἀγαθοῦ,	σμικροῦ	τε ὁμοίως καὶ μείζονος, οὐδὲν
[16]	βίβλοις δεξάμενον, οὐκ ἄδικον διὰ	σμικρῶν	καὶ φαύλων ῥημάτων ἰδιωτικῶς καὶ
[16]	τὰς ἀμπέλους δίκελλαν καὶ αὖθις	σμινύην,	καὶ τέλος ἤδη κάλαμον, ᾧ
[17]	οἶμαι πολλοὶ παρὰ τῶν μακαρίων	σοφιστῶν	ἀναπειθόμενοι, ὅτι ἄρα μικρὰ καὶ
[2]	δὲ καὶ τὸν Ὀδυσσέα τὸν	σοφὸν	ἀγεννῆ καὶ δειλόν, ὅτι τὴν
[2]	οὐχὶ δὲ ἤδη μιμούμενοι τὸν	σοφὸν	ἐκεῖνον καὶ θεῖον ποιητήν, ἐπαινέσομεν
[13]	καὶ τέχνης ἀληθῶς γενναίας ἡγεμών,	σοφὸν	μὲν χρῆμα ἐπινοεῖς, οὐκ ἐφιεὶς
[10]	εὔνοιαν τηλαυγέστατον πρόσωπον, κατὰ τὸν	σοφὸν	Πίνδαρον, ἀρχομένη τῶν ἔργων ἔθετο,
[16]	ὁμολογίας, ἣν δὴ καὶ ὁ	σοφὸς	ἀπαιτῶν φαίνεται. Εἶεν· ἀλλὰ τοῦτο
[17]	ἀνήκεστοι· ἅτε δὴ οὖν οἶμαι	σοφὸς	καὶ θεῖος ποιητὴς ταύτην ἔκρινεν
[3]	αὖ παῖς ὑπὸ τῷ Σταγειρίτῃ	σοφῷ	τρεφόμενος τοσοῦτον μεγαλοψυχίᾳ τῶν ἄλλων
[16]	ποτε τὸν Θαλῆν ἐκεῖνον, τῶν	σοφῶν	τὸ κεφάλαιον, οὗ τὰ ἐπαινούμενα
[8]	ὧδέ πως· Τί ποτε, ὦ	σοφώτατε	ῥῆτορ ἢ στρατηγὲ ἢ ὅ
[15]	Ἔχει τι λέξαι τῶν νέων	σοφώτερον,	τοῖς οὐ ῥᾳθύμοις τῶν νέων
[12]	ἐπέλιπε τὰς Ἀθήνας οὐδὲ τὴν	Σπάρτην	οὐδὲ τὴν Κόρινθον· ἥκιστα δέ
[17]	τῶν ἔργων ζηλωτά φασι καὶ	σπουδῆς	ἄξια καὶ πολλῶν ἐπαίνων, ὁπόσα
[3]	δὲ αὖ παῖς ὑπὸ τῷ	Σταγειρίτῃ	σοφῷ τρεφόμενος τοσοῦτον μεγαλοψυχίᾳ τῶν
[17]	ἐν Βαβυλῶνι τεῖχος ᾠκοδόμει πεντακοσίων	σταδίων	μικρὸν ἀποδέον, καὶ τὰ περὶ
[3]	τὴν Ἀργείαν λῆξιν νεμόμενοι καὶ	στασιάζοντες	τέλος ἐποιήσαντο τὴν ἀποικίαν τῆς
[8]	περὶ τὴν οἰκίαν ἡμερὶς ἡβῶσα,	σταφυλῆς	οἶμαι τῆς γενναίας βριθομένη τοῖς
[16]	τοῦ μὲν χειμῶνος, ὅτε αὐτῷ	στέγης	καὶ πόας ἐδεῖτο τὰ βοσκήματα,
[8]	δὴ τὸν ἄνδρα λίαν ἔπειθε	στέργειν	καὶ ἀγαπᾶν αὑτὴν ὑπερορῶντα μέν,
[12]	μεῖον· οἱ δὲ ἀγαπῶσι καὶ	στέργουσι,	πλουτεῖν ἐθέλοντες οὗ μόνου σχεδὸν
[4]	καθ´ αὑτὴν τῶν ἄλλων ἁπάντων	στερομένη	πρὸς πᾶσαν ἰσχὺν ἀντίρροπος εἶναι
[5]	καὶ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν οἶμαι	στερόμενον	οὐδὲ ἰδιώτην ἀκόλαστον ἰσχύει πείθειν
[13]	ἐτύγχανε μόνον καὶ λόγος ἔργου	στερόμενος.	Ἡ δὲ ἐτίμα καὶ τοὔνομα·
[8]	δώρων παντοίων ὅρμων τε καὶ	στεφάνων	κατάλογον τῶν ἐκ βασιλέως μακρόν
[14]	χαλεπαῖνον ἤ, τό γε ἔλαττον,	στολὴν	γοῦν ἡνιοχικὴν ἄνθρωπον φέροντα· οὕτως
[17]	τὴν τῆς Ἀμαζόνος φιλοτίμως πάνυ	στρατείαν	διηγησαμένῳ τὴν ποίησιν ἅπασαν ἐμπλῆσαι
[15]	πάντως ἕπεται οἷον ἐφόδιον τῆς	στρατείας	πρὸς αὐτόπτου πάλαι ξυγκείμενον. Πολλὰ
[8]	τοὺς ἄθλους αὐτῇ καὶ τὰς	στρατείας	χαρίεντα διηγήματα φέρειν ὑπέλαβε; ταῦτά
[8]	ἡμῖν ἐπὶ τῆς οἰκίας ἔγνως	στρατεύεσθαι	καὶ ἄθλους δή τινας καὶ
[15]	ἄμουσον ἐν αὐτοῖς ποιοῦμαι καὶ	στρατευόμενος	καθάπερ σιτία φέρειν ἀναγκαῖα καὶ
[15]	ἐπιλανθάνωμαι τῆς χαρισαμένης· ἀλλὰ καὶ	στρατευομένῳ	μοι ἕν γέ τι πάντως
[8]	ποτε, ὦ σοφώτατε ῥῆτορ ἢ	στρατηγὲ	ἢ ὅ τι χρή σε
[3]	προσέτι τὸν αὑτοῦ πατέρα τῇ	στρατηγίᾳ	καὶ τῇ θαρραλεότητι καὶ ταῖς
[17]	ἀγρῶν ἐκείνῃ οὔτε τῶν ποιμνίων·	στρατηγίαν	δὲ ἢ δημηγορίαν οὐδὲ ὄναρ
[18]	φιλοτιμίας, σφόδρα ἀγαθὸν πολίτην καὶ	στρατηγὸν	εἶναι δόξαντα γενναῖον. Ὁ δὲ
[8]	χρὴ ταῖς ἐπαγγελίαις Καλυψοῦς πιστεύειν,	σὺ	δὲ ἑλόμενος τὰ χείρω πρὸ
[8]	πλάνης καὶ τῶν κινδύνων ἀπηλλάχθαι·	σὺ	δὲ ἡμῖν ἐπὶ τῆς οἰκίας
[13]	δὲ τὸν ἔρωτα τοῦτον, ὃν	σὺ	φὴς αἴτιον εἶναι τῆς ἐν
[12]	περιόδων ἄστροις γενναίοις συνελθὼν καὶ	συγγενόμενος	ἐμπλήσῃ τὸν ἀέρα πυρὸς καὶ
[8]	παρακαλεῖ μᾶλλον πρεπόντως καὶ πρὸς	συγγνώμην	τὴν δίκην τρέπει· ὥστε οὐκ
[9]	ἀγαθῶν, κατάλογον δὲ τῶν ἀλλοτρίων	συγγράφειν	ἀτυχημάτων. Τοσούτων δὲ ἔργων μηδὲν
[8]	εὔνοιαν ἐνεποίησεν αὑτῆς τῷ γήμαντι,	συγκερασαμένη	τῇ παρὰ τῶν ἐρώτων ἐπιπνεομένῃ
[9]	τὴν κατηγορίαν τοῦ δοκεῖν εἶναι	συκοφάντην,	τὸν δέ, ὡς εἰκός, τοῦ
[9]	τιμωρίας, ὀφλήσας τοῖς νόμοις, ἄλλος	συκοφαντίαν	διέφυγε, παρ´ ὀλίγον ἐλθὼν κινδύνου,
[16]	γεγονέναι ἄξιος ὁ πρὸς ταῦτα	συλλαμβανόμενος;	καὶ τυχὸν οὐ χρὴ πειρᾶσθαι
[17]	καὶ εἰς τὸ κοινὸν ἀγαθὰ	συμβαίνει,	ἐκ δὲ δὴ τῆς τούτων
[2]	περὶ τὰ βασίλεια φερούσης ὁδοῦ,	σύμβουλον	δὲ αὐτῷ καὶ διδάσκαλον γενομένην
[12]	ἀέρα πυρὸς καὶ ἐπιφλέγῃ τὰ	σύμπαντα·	οὐ γὰρ ἰσχύει, φασίν, ἀφανίσαι
[3]	Οὐκοῦν τὴν μὲν Ἀσίαν ἐπῆλθε	σύμπασαν	καταστρεφόμενος, καὶ ἀνίσχοντα πρῶτος ἀνθρώπων
[13]	καὶ κρείττονι μοίρᾳ ἀνθρώπων ἀγαθῶν	συμπροθυμουμένων,	ὃ δὴ καὶ ἐμοὶ παρὰ
[17]	φιλοτιμίας ὄφελος μὲν οὐδὲ ἕν,	συμφοραὶ	δὲ ἀνήκεστοι· ἅτε δὴ οὖν
[14]	αὑτῷ δὲ αἰσχρᾶς καὶ ἀδόξου	συμφορᾶς	αἴτιος γένηται. Ταῦτα ἐγὼ ἐλογιζόμην
[18]	Ὅστις δὲ πρὸς τὰς τοιαύτας	συμφορὰς	αὑτὸν ἀντιτάξας, καθάπερ ἰατρὸς γενναῖος
[18]	γενέσθαι ταύτης αἴτιον αὑτῷ τῆς	συμφορᾶς	ἔφη. Ἄλλου του, πρὸς φιλίου
[9]	μή τισιν ἐξονειδίζειν δόξω τὰς	συμφοράς,	καὶ οὐκ ἔπαινον τῶν ταύτης
[14]	ἀεὶ καὶ παροξυνόμενον ὑπὸ τῶν	συμφορῶν	ἐπὶ τὸ μᾶλλον ὑβρίζειν καὶ
[13]	πράττειν ὅ τι ἂν ἐθέλωσι	σὺν	βίᾳ, ἦ που δεόμενοι δυσωπεῖν
[14]	εὐλαβεῖται Μήπως αὑτόν τε τρώσῃ	σύν	θ´ ἅρματα ἄξῃ, καὶ τῷ
[14]	ἔχεις, τὰ δὲ καὶ ἕξεις	σὺν	θεῷ, μόνον εἰ πιστὸς καὶ
[7]	ἐπαινῶν καὶ ἐκπληττόμενος, ὅτι δὴ	σὺν	τέχνῃ μηδὲν ἀδικῶν τὰς Μούσας
[19]	τῆς γερουσίας, ὅπως αὐτὴν ὑπεδέχετο	σὺν	χαρμονῇ, προθύμως ὑπαντῶντες καὶ δεξιούμενοι
[8]	ἆρ´ οὐχ ὅτι τῇ Πηνελόπῃ	συνεῖναι	ἐθέλων, τοὺς ἄθλους αὐτῇ καὶ
[5]	πλάττοντος τὴν νύμφην, εἰς ταὐτὸ	συνεληλυθότα	πόρρωθεν καὶ οὐκ ἀπὸ τῶν
[5]	ἀνάψαι λαμπάδα, ἄμφω δὲ ἅμα	συνελθόντα	γάμον μὲν ἥρμοσε πολλάκις, ἀπολειπόμενα
[12]	μακρῶν τινων περιόδων ἄστροις γενναίοις	συνελθὼν	καὶ συγγενόμενος ἐμπλήσῃ τὸν ἀέρα
[8]	τι πρακτέον εἴη συννοεῖν καὶ	συνεξευρίσκειν.	Ἆρα τοῦτο ὑμῖν τῆς Πηνελόπης
[13]	τῆς γνώμης, διαφερόντως ηὐφραίνετο καὶ	συνεπήχει	μουσικόν, θαρρεῖν κελεύουσα καὶ μήτε
[14]	τῶν ἱματίων καθάπερ πτερῶν ἐπαίρεται,	συνέσεως	δὲ εἰ καὶ ἐπὶ σμικρὸν
[5]	ἐπιφερομένην, κομίζειν ἀγαθά, παιδείαν ὀρθήν,	σύνεσιν	ἐμμελῆ, ἀκμὴν καὶ ὥραν σώματος
[1]	ἐκεῖνον μόνον, ἀλλὰ καὶ ᾧ	συνεστράτευτο	ἐπὶ βασιλέα, καὶ τοὺς ἐπαίνους
[2]	Καὶ γὰρ εἶναι σώφρονα καὶ	συνετὴν	καὶ νέμειν ἑκάστῳ τὰ πρὸς
[5]	δέ ἐστι βασιλέως ἀνδρείου, σώφρονος,	συνετοῦ,	δικαίου, χρηστοῦ καὶ πρᾴου καὶ
[14]	καὶ θράσους ὑβρίζον, πιεζόμενον τῇ	συνεχεῖ	ταλαιπωρίᾳ, καὶ τοῦ θράσους οὐδέν
[15]	τὴν Κελτίδα. Τούτοις ἐγὼ προσκαθήμενος	συνεχῶς	τοῖς δώροις, εἴ ποτε σχολὴν
[14]	καὶ θεραπείαν καὶ διατριβὰς τὰς	συνήθεις	καὶ τὴν οἴκησιν δὲ αὐτὴν
[16]	τὸ μαθεῖν δὲ καὶ ὁτιοῦν	συνηνέγκατο,	ἀδικοῖτ´ ἄν, εἰ μὴ τυγχάνοι
[8]	οὐδὲ ἐν Τροίᾳ ´κείνῳ ποτὲ	συνηνέχθη;	Εἴ τις οὖν ἔροιτο τὸν
[12]	καὶ ἀπολυομένῳ πᾶσαν αἰτίαν ἄδικον	συνήσθη,	καὶ οἴκαδε ἐπιθυμοῦντι πάλιν ἀπιέναι
[1]	διδοὺς τὸν λαβόντα ἐπειρᾶτο λαθεῖν,	συνίει	δὲ ἐκεῖνος ἐκ τῆς πράξεως
[1]	καὶ ἀνελευθέροις. Ἢ γὰρ οὐ	συνιέντες	ἀναίσθητοι λίαν εἰσὶν ὧν οὐδαμῶς
[1]	οὐδαμῶς ἀναίσθητον εἶναι ἐχρῆν, ἢ	συνιέντες	ἐπιλήσμονες ὧν ἐχρῆν εἰς ἅπαντα
[5]	χρῆν οἶμαι τὴν βασιλεῖ τοσούτῳ	συνιοῦσαν,	καθάπερ φερνὴν οἴκοθεν ἐπιφερομένην, κομίζειν
[8]	καὶ ὅ τι πρακτέον εἴη	συννοεῖν	καὶ συνεξευρίσκειν. Ἆρα τοῦτο ὑμῖν
[14]	δι´ ἡμέρας κατ´ ἐμαυτὸν ἐπισκοπούμενος,	σύννους	ὢν ἀεὶ καὶ σκυθρωπός. Ὁ
[6]	τὴν θυγατέρα δὲ βασιλεὺς ἑαυτῷ	συνοικεῖν	ἀξίαν ἔκρινε, καὶ ἔδρασε τὸν
[15]	ἀκορέστως ἔχοντος τῆς πρὸς ἐκεῖνα	συνουσίας,	μουσεῖον δὲ Ἑλληνικῶν ἀποφῆναι βιβλίων
[14]	μοι κατὰ γῆς τὰ ὄμματα	συχνὸν	ἐπιεικῶς χρόνον, ἕως ἐκείνη θαρρεῖν
[18]	τῆς πρὸς τὸν Κίμωνα φιλοτιμίας,	σφόδρα	ἀγαθὸν πολίτην καὶ στρατηγὸν εἶναι
[15]	ἐμοῦ μὲν ἀποπλῆσαι τὴν ἐπιθυμίαν	σφόδρα	ἀκορέστως ἔχοντος τῆς πρὸς ἐκεῖνα
[7]	ἀρίστης τέχνης εἰργασμένων, ἴστω παιδικῶν	σφόδρα	ἀκουσμάτων ἐπιθυμῶν· καθάπερ γὰρ οἶμαι
[17]	ἡδονῇ ἅτε ἀνδρὸς ἰδιώτου καὶ	σφόδρα	ἀμαθοῦς λόγων, πλάττειν μὲν οὐδὲν
[14]	ξυμφορῶν. Παραπλήσια δὲ ἐπεπόνθειν ἀνδρὶ	σφόδρα	ἀπείρως ἡνιοχικῆς ἔχοντι καὶ οὐδὲ
[14]	Ταύτης ἐγὼ τῆς ἐντεύξεως ἀπαλλαγεὶς	σφόδρα	ἐθαύμασα καὶ ἐξεπεπλήγμην, ἐναργῶς δοκῶν
[6]	ὅτι δὴ γένος μὲν αὐτῇ	σφόδρα	Ἑλληνικόν, Ἑλλήνων τῶν πάνυ, καὶ
[11]	λαβόντα φοινικίδα τινὰ δῶρον, οὗ	σφόδρα	ἐπεθύμει, τὴν Σαμίων ὕστερον ἀντιδοῦναι
[9]	καὶ ἀλαζόνων· οὐδὲ γὰρ εἰ	σφόδρα	ἐπιτήδειοί τινές εἰσι πάσχειν κακῶς
[17]	οὐδὲ θαυματοποιεῖν ἐν τοῖς λόγοις	σφόδρα	ἐπιχειρῶν. Βούλεσθε οὖν ἐπανερωτῶμεν αὐτοὺς
[16]	καὶ πόας ἐδεῖτο τὰ βοσκήματα,	σφόδρα	ἐτύγχανε προθύμων τῶν φίλων, πολλὰ
[14]	σμικρὸν μετέχοι καὶ σώφρονος νοῦ,	σφόδρα	εὐλαβεῖται Μήπως αὑτόν τε τρώσῃ
[17]	περιβλέπτους καὶ ὀνομαστὰς γενομένας οὐ	σφόδρα	εὐτυχῶς, ἐπειδὴ ταραχῆς αἴτιαι καὶ
[13]	ἄλλως δὲ ἀπειθεῖν χαλεπὸν ὂν	σφόδρα	ἠπιστάμην· οἷς γὰρ ἂν ἐξῇ
[15]	ᾧ μοι δοκῶ καὶ αὐτὸς	σφόδρα	ἡσθῆναι διαφερόντως· βίβλους γὰρ φιλοσόφων
[8]	τὸ ἐντεῦθεν; Οὐ γάρ, εἰ	σφόδρα	λέγειν ἐθέλοιμι καὶ μακρὰς ὑπὲρ
[13]	ἐπειδὴ προσγέγονεν, οἶμαι παρακελεύεσθαι μὴ	σφόδρα	ὀκνεῖν μηδὲ εὐλαβεῖσθαι τὰς αἰτίας.
[1]	θηριώδους ἐκείνης καὶ ἀπανθρώπου μοχθηρίας	σφόδρα	ὀλίγα καὶ εὐαρίθμητα κομιδῇ τὰ
[7]	τοὺς ἀμαθεστέρους καὶ γυναικῶν πλὴν	σφόδρα	ὀλίγων ἅπαν τὸ πλῆθος ἡδονῇ
[14]	τε ἡμῖν ἐνδιδοὺς καὶ τοῦ	σφόδρα	πιστεύειν γενναῖον εὖ μάλα παρέχων
[13]	ὅσα οὐδεὶς ἂν ἤλπισεν, οὐ	σφόδρα	πολλῶν δεομένῳ γε οὐδὲ ἐμαυτὸν
[13]	ὑπήκουον, οὔτι τοῦτό γε ἡδέως	σφόδρα	ὑπομένων, ἄλλως δὲ ἀπειθεῖν χαλεπὸν
[11]	ἐμαυτὸν εἶναι χάριτος ὁμολογῶ τῇδε,	σφόδρα	ὥρμησθε ἀκούειν, ἐγὼ δὲ οὐκ
[14]	δυνάμεις τινὰς χρωμένοις μὲν ὀρθῶς	σφόδρα	ὠφελίμους, ἁμαρτάνουσι δὲ περὶ τὴν
[14]	μέγεθος ἐκπληττομένῳ τῶν παρόντων ἀγαθῶν	(σχεδὸν	γὰρ ὑπὸ ἀμαθίας οὐδὲ μεγάλα
[12]	ἀποκρύψομαι. ~Ἐμοὶ γὰρ βασιλεὺς οὑτοσὶ	σχεδὸν	ἐκ παιδὸς νηπίου γεγονὼς ἤπιος,
[12]	στέργουσι, πλουτεῖν ἐθέλοντες οὗ μόνου	σχεδὸν	ὁ πλοῦτος ζηλωτόν. ~Ἡμεῖς δὲ
[14]	εἰς ἡμᾶς γένοιο. Τοσαῦτα ἤκουσα	σχεδόν·	οὐδὲ γὰρ αὐτὴ πλεῖον ἐφθέγξατο,
[17]	τἀληθές· ὁ δὲ δὴ λόγος	σχεδόν	τι περὶ τῶν παρόντων ἐστί.
[5]	ἔκρινε τῆς κοινωνίας, γεγονὼς ἤδη	σχεδόν	τι τῆς οἰκουμένης ἁπάσης κύριος.
[8]	προστέθεικας πόνους, οὐδὲ ἐν τῇ	Σχερίᾳ	καταμεῖναι ἐθελήσας, ἐξὸν ἐκεῖ που
[14]	δοὺς φέρειν τοιαύτην ἐσθῆτα καὶ	σχῆμα	περιβαλὼν ἡνιόχου σεμνοῦ καὶ ἐπιστήμονος,
[15]	λέβητας ἐείκοσιν. Ἀλλ´ οὔ μοι	σχολὴ	περὶ τῶν τοιούτων ἀδολεσχεῖν· ἑνὸς
[15]	συνεχῶς τοῖς δώροις, εἴ ποτε	σχολὴν	ἄγοιμι, οὐκ ἔστιν ὅπως ἐπιλανθάνωμαι
[17]	εἰς τὰ μειράκια, Ἄντα παρειάων	σχομένη	λιπαρὰ κρήδεμνα, πρᾴως ἐφθέγγετο. Καὶ
[9]	τῶν δικῶν, ἃς βασιλεὺς κρίνει,	σωζόμενον	πρᾳότερον αὕτη καθίστησιν· οὗ γὰρ
[1]	καὶ ὀλίγους. Καὶ ἐπῄνει γε	Σωκράτης	πολλοὺς καὶ Πλάτων καὶ Ἀριστοτέλης·
[7]	καὶ ἀποδοὺς τὸν περὶ τὸ	σῶμα	κόσμον τῇ τέχνῃ πρέποντα, εἶτα
[5]	σύνεσιν ἐμμελῆ, ἀκμὴν καὶ ὥραν	σώματος	καὶ κάλλος τοσοῦτον, ὥστε ἀποκρύπτεσθαι
[13]	γέγονε βοηθὸς καὶ ἀλεξίκακος καὶ	σώτειρα,	τὴν τοῦ γενναίου βασιλέως εὔνοιαν
[12]	αὐτοῖς εἶναι τά τ´ ἄλλα	σωτῆρα	καὶ εὐεργέτην τῆς χώρας καὶ
[12]	μὴ θείας τινὸς καὶ ἀμηχάνου	σωτηρίας	τυχών, εἶτα τὴν οἰκίαν καταληφθεῖσαν
[2]	προσήκειν ὑπολαμβάνοντες. Καὶ γὰρ εἶναι	σώφρονα	καὶ συνετὴν καὶ νέμειν ἑκάστῳ
[5]	τινος ἀγαθῷ βασιλεῖ καλὴν καὶ	σώφρονα	πλάττοντος τὴν νύμφην, εἰς ταὐτὸ
[6]	ἐπιστάμενον σαφῶς τὸν βασιλέα τὸν	σώφρονα	φαίην ἂν εἰκότως πολλάκις βουλευσάμενον
[12]	ζυγὸν καὶ οὐκ ἐπιτρέπειν τῷ	σώφρονι	κριτῇ οὐδὲ ἐπ´ ὀλίγον ῥοπῆς
[14]	καὶ ἐπὶ σμικρὸν μετέχοι καὶ	σώφρονος	νοῦ, σφόδρα εὐλαβεῖται Μήπως αὑτόν
[5]	γαμετὴ δέ ἐστι βασιλέως ἀνδρείου,	σώφρονος,	συνετοῦ, δικαίου, χρηστοῦ καὶ πρᾴου
[8]	βασιλέως ἀνδρείου καὶ μεγαλοψύχου καὶ	σώφρονος	τοσαύτην εὔνοιαν ἐνεποίησεν αὑτῆς τῷ
[6]	πόλις ἡ μητρόπολις τῆς Μακεδονίας,	σωφροσύνη	δὲ ὑπέρ τε Εὐάδνην τὴν
[6]	τοῖς παισὶ προσκαθημένη τοσοῦτον ἐπὶ	σωφροσύνῃ	κλέος αὑτῇ εἰργάσατο, ὥστε τῇ
[8]	ἐκείνῃ φρόνησιν καὶ πρᾳότητα καὶ	σωφροσύνην	καὶ φιλανθρωπίαν ἐπιείκειάν τε καὶ
[19]	Ἀλλὰ οἶμαι κρεῖττον ἐπιείκειαν καὶ	σωφροσύνην	καὶ φρόνησιν καὶ ὅσα δὴ
[17]	μὲν τὴν ἐκείνης ἀρετὴν καὶ	σωφροσύνην	πολλά τε ἰδίᾳ τοῖς ἀνθρώποις
[14]	καὶ ἐξεπεπλήγμην, ἐναργῶς δοκῶν ἀκηκοέναι	σωφροσύνης	αὐτῆς φθεγγομένης· οὕτω πρᾷον ἦν
[2]	τῶν ἀγαθῶν τῶν ὑπαρχόντων ἐκείνῃ,	σωφροσύνης	καὶ δικαιοσύνης, ἢ πρᾳότητος καὶ
[17]	Ὅμηρος εἰπεῖν ἔσχε πλέον τῆς	σωφροσύνης	καὶ τῆς φιλανδρίας καὶ τῆς
[14]	ὥσπερ ἐν ἱερῷ καθιδρυμένον ἄγαλμα	σωφροσύνης	ὁρᾶν· αἰδὼς δὲ ἐπεῖχε τὴν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 10/01/2007