Chapitre
[16]	αὐτὸς οὐ γέγονε, πρὸς τὸ	μαθεῖν	δὲ καὶ ὁτιοῦν συνηνέγκατο, ἀδικοῖτ´
[6]	χρῆν δι´ ἀκοῆς περὶ αὐτῆς	μαθεῖν,	τεκμαιρόμενον δὲ ἀπὸ τῆς μητρὸς
[16]	ὁμολογῶν» ἔφη, τὸ παρ´ ἡμῶν	μαθεῖν	τὴν ἀξίαν ἡμῖν ἐκτίσεις. Οὐκοῦν
[10]	μειζόνων τάττουσα πράξεων καὶ ἀποφήνασα	μακαρίους	καὶ ζηλωτούς, βασιλεῖ τ´ ἐποίησε
[17]	γὰρ οἶμαι πολλοὶ παρὰ τῶν	μακαρίων	σοφιστῶν ἀναπειθόμενοι, ὅτι ἄρα μικρὰ
[3]	τὸ χρεὼν ἐν Βαβυλῶνι κατέλαβε.	Μακεδόνες	δὲ ἁπάντων ἦρχον, ὧν ὑπ´
[3]	δηλοῦν ὡς ἔνδοξος μὲν ἡ	Μακεδονία	καὶ μεγάλη τὸ πρόσθεν γένοιτο;
[3]	καὶ φιλοτιμίας· εἶτα ἑλόντες τὴν	Μακεδονίαν	καὶ γένος ὄλβιον ἀπολιπόντες, βασιλεῖς
[7]	ἐπακούειν ποθεῖ, ὅπως μὲν ἐκ	Μακεδονίας	ἐκαλεῖτο μετὰ τῆς μητρὸς ἡ
[3]	ἀρετῇ διηνεγκάτην πάντων, ὅσοι πάλαι	Μακεδονίας	καὶ Θρᾴκης ἦρξαν, οἶμαι δὲ
[6]	καὶ πόλις ἡ μητρόπολις τῆς	Μακεδονίας,	σωφροσύνη δὲ ὑπέρ τε Εὐάδνην
[3]	μὲν γὰρ πρῶτος ἐπειράθη τὴν	Μακεδόνων	αὐξῆσαι δύναμιν, καὶ τῆς Εὐρώπης
[3]	οὐδὲ ἄπο τοῦ παρόντος λόγου.	Μακεδόνων	γὰρ οἰκίσαι φασὶ τὴν χώραν
[8]	εἰ σφόδρα λέγειν ἐθέλοιμι καὶ	μακρὰς	ὑπὲρ τούτων βίβλους ξυντιθέναι, ἀρκέσειν
[8]	στεφάνων κατάλογον τῶν ἐκ βασιλέως	μακρόν	τινα τοῦτον ᾄδοντες, οὔτε ὡς
[4]	μὲν τούτων οὐδὲν ἔτι δέομαι	μακρότερα	λέγειν· εὐγενείας γε μὴν τί
[17]	ἐπειδὴ ταραχῆς αἴτιαι καὶ πολέμων	μακρῶν	ἔθνεσι μυρίοις καὶ ἀνδράσιν, ὅσους
[12]	πυρὸς φθοράν, ὁπόταν ἥλιος διὰ	μακρῶν	τινων περιόδων ἄστροις γενναίοις συνελθὼν
[8]	καὶ παραδείσων ἐν αὐτοῖς πεφυτευμένων	μάλα	ἀμφιλαφέσι καὶ κατασκίοις τοῖς δένδρεσι,
[16]	δὲ οἶμαι καὶ θέρους φανέντος	μάλα	γενναίως ἐπιλαθόμενον ὧν εὖ πάθοι,
[17]	~Λόγον δὲ ὑμῖν εἰπεῖν ἐθέλω	μάλα	δή τινος ὑμῖν ἀκοῆς ἄξιον,
[12]	οὓς οὐδὲ ἡβῶν ἀνὴρ εὖ	μάλα	διαφύγοι μὴ θείας τινὸς καὶ
[17]	ἐμπλῆσαι τοιούτων διηγημάτων τέρπειν εὖ	μάλα	καὶ ψυχαγωγεῖν δυναμένων. Οὐ γὰρ
[8]	πρὸς ἑκατὸν νεανίσκους ἡβῶντας εὖ	μάλα	μόνον ἀγωνίζεσθαι μέλλοντα, ὅπερ οὐδὲ
[5]	οὐκ ἀπὸ τῶν ὀμμάτων ἐφελκυσάμενα	μάλα	ὄλβιον ἦγε τὸν νυμφίον. Κάλλος
[9]	δ´ ἂν ἔγωγε, θαρρῶν εὖ	μάλα	ὅτι μηδὲν ψεῦδός φημι, ὡς
[14]	τοῦ σφόδρα πιστεύειν γενναῖον εὖ	μάλα	παρέχων γνώρισμα. Ἐγὼ δὲ ἐπειδὴ
[8]	αὐτῷ τρίτον, καὶ πολλὰ δὴ	μάλα	τὸ ἐντεῦθεν; Οὐ γάρ, εἰ
[13]	τρόπον ἐπικείμενον, ἀγαπήσαντι μὲν εὖ	μάλα	τὸ ἔργον καὶ ἐρασθέντι δεινῶς
[8]	λειμῶνές τε ἄνθεσι ποικίλοις καὶ	μαλακῇ	τῇ πόᾳ βρύοντες, Κρῆναι δ´
[18]	μέγιστον ἀρετῆς σημεῖον καὶ πάντων	μάλιστα	ἐπαίνων ἄξιον τὸ μηδένα κτεῖναι
[8]	ἐπαίνων ἄξια, τοῦτο ἐν τοῖς	μάλιστα	θαυμάζω, ὅτι δὴ τὸν ἄνδρα
[8]	Οὐ μὴν ἐπειδὴ ´κεῖνο δυσχερές,	μᾶλλον	δὲ ἀδύνατον ἐφάνη παντελῶς, ἄξιον
[15]	νέοι πολλοὶ γερόντων μυρίων πολιὸν	μᾶλλον	ἐκτήσαντο τὸν νοῦν καὶ τὰς
[14]	καὶ τοῦ θράσους οὐδέν τι	μᾶλλον	ἐπιλαθόμενον, ἀγριαῖνον δὲ ἀεὶ καὶ
[3]	δή τι τοιοῦτον ἕτερον, μύθῳ	μᾶλλον	ἢ λόγῳ προσῆκον, ἀπολειπτέον· ὀλίγα
[12]	καὶ ὑπάρξαι μοι τοῦτο ἐβουλόμην	μᾶλλον	ἢ πολὺ χρυσίον καὶ ἀργύριον·
[17]	θυγατέρα οἱ τοιαύτην εὔχεται γενέσθαι	μᾶλλον	ἢ τὴν Πηνελόπην; Καίτοι ἐπὶ
[8]	εὐγνώμονα πρὸς ἃ πέφυκε παρακαλεῖ	μᾶλλον	πρεπόντως καὶ πρὸς συγγνώμην τὴν
[4]	πράγματα ἐπιζητοῦντες φανερώτερον καὶ ἐναργὲς	μᾶλλον	τεκμήριον; θυγάτηρ γάρ ἐστιν ἀνδρὸς
[14]	ὑπὸ τῶν συμφορῶν ἐπὶ τὸ	μᾶλλον	ὑβρίζειν καὶ ἀπειθεῖν καὶ ἀντιτείνειν,
[4]	ἄλλων ὑπολαμβάνει, λίαν ἐξαπατώμενος οὐ	μανθάνει·	τῷ παντὶ γὰρ οἶμαι κρεῖττόν
[18]	Περικλέα τὸν πάνυ, τὸν Ὀλύμπιον,	μάρτυρα	ἀγαθὸν ἤδη παρέξομαι· κολάκων γὰρ
[19]	τὰ ἐπ´ ἐμοὶ πραχθέντα παρεῖχον	μάρτυρα·	εἰ δὴ οὖν καὶ ἄλλοι
[11]	αὐτὸς ὑμῖν ἐμαυτὸν τούτων ἐκείνων	μάρτυρα	καὶ ἐπαινέτην παρέξομαι· ἀλλ´ ὅπως
[5]	Καίτοι πῶς ἄν τις μείζονα	μαρτυρίαν	ἐπιζητήσειε τῆσδε, οὐ μόνον περὶ
[11]	μου μή ποτε ὑπειδόμενοι τὴν	μαρτυρίαν	πρὶν ἐπακοῦσαι τῶν λόγων διαταράττησθε,
[11]	τῆς εὐγνωμοσύνης μὲν ἐμαυτοῦ σημεῖον,	μαρτύριον	δὲ ἀληθὲς τῶν ἐκείνης ἔργων.
[18]	πρὸς φιλίου Διός, δοκοῦμεν ὑμῖν	μάρτυρος	δεῖσθαι, ὅτι μέγιστον ἀρετῆς σημεῖον
[12]	ἄστεος περὶ τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον	Μάσητα·	τὴν Πειρήνην δὲ αὐτὴν ὁ
[19]	τῶν ἄλλων σιωπὴν ὑποπτεύσειεν ὡς	ματαίαν	οὖσαν προσποίησιν καὶ ἀλαζονείαν κενὴν
[12]	ἤκουσεν ἀδικήματος μὲν οὐδενὸς ὄνομα,	ματαίας	δὲ ἄλλως ὑποψίας, ἠξίου διελέγχειν
[17]	τε ἐπ´ αὐτῇ καὶ ποταμοῦ	μάχην	ἐπεισάγειν οἴκοθεν διενοεῖτο τῇ ποιήσει
[12]	ἀποδημοῦντος ἤδη τὴν χάριν, ἐπειδή	με	λόγοις ἐπέπυστο χαίρειν, καὶ παιδείᾳ
[19]	τῆς ἀρετῆς τὸν πλοῦτον· καίτοι	με	οὐ λέληθεν ἡ τῶν χρημάτων
[1]	χρὴ διανοεῖσθαι περὶ τῶν ὀφειλόντων	μεγάλα	καὶ ὑπὲρ μεγάλων οὔτι φημὶ
[17]	οὐκ οἶδα ὅντινα τρόπον τοῦ	μεγάλα	λέγειν ἐκ παντὸς ὀρεγόμενοι χαλεπῶς
[14]	(σχεδὸν γὰρ ὑπὸ ἀμαθίας οὐδὲ	μεγάλα	ταῦτα ἐνόμιζον) ἀλλὰ δυνάμεις τινὰς
[3]	ἔνδοξος μὲν ἡ Μακεδονία καὶ	μεγάλη	τὸ πρόσθεν γένοιτο; ταύτης δὲ
[9]	ἔζων τοῖς οἰκείοις πειθόμενοι νόμοις	μεγάλην	καὶ πολυάνθρωπον οἰκοῦντες πόλιν, εἴ
[19]	τὸ μέγεθος, ὡς ἐλευθέριον καὶ	μεγαλοπρεπές,	καὶ τῆς παρασκευῆς τὴν πολυτέλειαν,
[2]	θαρραλέαν ἐν τοῖς δεινοῖς καὶ	μεγαλόφρονα	καὶ ἐλευθέριον, καὶ πάντα ὡς
[11]	αὐτὴν παρὰ τοῦ γενναίου καὶ	μεγαλόφρονος	βασιλέως λαβών, ὁμολογοίην τοῦ μὲν
[3]	τῷ Σταγειρίτῃ σοφῷ τρεφόμενος τοσοῦτον	μεγαλοψυχίᾳ	τῶν ἄλλων ἁπάντων διήνεγκε καὶ
[2]	ἢ τῆς περὶ τὰ χρήματα	μεγαλοψυχίας,	ἢ τῆς περὶ τοὺς οἰκείους
[8]	τε οὖσα βασιλέως ἀνδρείου καὶ	μεγαλοψύχου	καὶ σώφρονος τοσαύτην εὔνοιαν ἐνεποίησεν
[5]	δικαίου, χρηστοῦ καὶ πρᾴου καὶ	μεγαλοψύχου,	ὃς ἐπειδὴ πατρῴαν οὖσαν αὐτῷ
[17]	χώρας ἀθροίζεσθαι, γενέσθαι δοκοῦσιν, ὡς	μεγάλων	αἰτίας ὑμνοῦσι πράξεων. Ὅστις δὲ
[1]	τῶν ὀφειλόντων μεγάλα καὶ ὑπὲρ	μεγάλων	οὔτι φημὶ χρυσίον οὐδὲ ἀργύριον,
[2]	Δέσποιναν μὲν πρῶτα κιχήσεαι ἐν	μεγάροισιν·	Ἀρήτη δ´ ὄνομ´ ἐστὶν ἐπώνυμον,
[6]	ἀνὴρ μὲν οὐδεὶς καλὸς καὶ	μέγας	ἢ ἰσχυρὸς ἢ πλούσιος {ὃς}
[13]	θαρρεῖν κελεύουσα καὶ μήτε τὸ	μέγεθος	δείσαντα τῶν δεδομένων ἀρνεῖσθαι τὸ
[14]	ἡ ψυχὴ διεταράττετο, οὔτι τὸ	μέγεθος	ἐκπληττομένῳ τῶν παρόντων ἀγαθῶν (σχεδὸν
[17]	καὶ πολλῶν ἐπαίνων, ὁπόσα διὰ	μέγεθος	ἤδη τισὶν ἄπιστα ἐφάνη, ὁποῖα
[19]	βασιλίδα, καὶ τῶν ἀναλωμάτων τὸ	μέγεθος,	ὡς ἐλευθέριον καὶ μεγαλοπρεπές, καὶ
[11]	ζῆν ἐξῆν ἐν ἡσυχίᾳ, τὰ	μέγιστα	δὲ δι´ αὐτὴν παρὰ τοῦ
[13]	τὴν φύσιν, οὐδὲ ἀρχὴν τὴν	μεγίστην	οὐδὲ ἄλλο τῶν πάντων οὐδέν·
[4]	τῶν προγόνων· ἐπεὶ καὶ πόλεως	μεγίστης	οἰκιστὴν γενέσθαι κρεῖττον ἢ πολίτην,
[18]	δοκοῦμεν ὑμῖν μάρτυρος δεῖσθαι, ὅτι	μέγιστον	ἀρετῆς σημεῖον καὶ πάντων μάλιστα
[13]	εἴ ποτε ἄλλος προσγένοιτο, τῶν	μεγίστων	ὀρῶν αὐταῖς οἶμαι πέτραις καὶ
[4]	πρὸς μοναρχίαν τὰ τῆς πολιτείας	μεθέστηκε,	τιμὴ καθ´ αὑτὴν τῶν ἄλλων
[17]	ᾠκοδόμησεν ὑπὸ γῆς πάγκαλα καὶ	μεθῆκεν	ὑπὲρ τῶν χωμάτων αὖθις· ὑπὲρ
[13]	τῶν ἐπαινουμένων οὐδὲ ἐπὶ σμικρὸν	μεθίεσθαι,	ἅτε αὐτὸς οἶμαι ξὺν τέχνῃ
[13]	ξὺν πολλῷ πόνῳ πραγματευσαμένη, ἧς	μεῖζον	ἀγαθὸν οὔποτε ἐγώ τι τῶν
[10]	πλέον ἀρετῇ φαίνεται νέμουσα, οὗ	μεῖζον	οὐκ οἶδα ὅπως τις ἐγκώμιον
[5]	κύριος. Καίτοι πῶς ἄν τις	μείζονα	μαρτυρίαν ἐπιζητήσειε τῆσδε, οὐ μόνον
[4]	ἑαυτοῦ προγόνοις τε καὶ πατρίδι	μείζονα	τιμῆς ὑπόθεσιν, λαμπροτέραν μὲν ἐκείνην
[8]	τιμωρίας καὶ κολάσεως μικρᾶς ἢ	μείζονος.	~Ἀθήνησι μὲν οὖν φασιν, ὅτε
[2]	ἀγαθοῦ, σμικροῦ τε ὁμοίως καὶ	μείζονος,	οὐδὲν ἔλαττον παρὰ γυναικὸς ἢ
[2]	ξυμβουλῇ. Ἆρ´ οὖν ἔτι δεησόμεθα	μειζόνων	εἰκόνων καὶ ἀποδείξεων ἐναργεστέρων, ὥστε
[10]	ἤδη γνωρίμους καὶ πρεσβυτέρους ἐπὶ	μειζόνων	τάττουσα πράξεων καὶ ἀποφήνασα μακαρίους
[3]	Ἆρ´ οὖν ἔτι χρὴ διὰ	μειζόνων	τεκμηρίων δηλοῦν ὡς ἔνδοξος μὲν
[14]	πρᾷον ἦν αὐτῇ φθέγμα καὶ	μείλιχον,	ταῖς ἐμαῖς ἀκοαῖς ἐγκαθιδρυμένον. ~Βούλεσθε
[2]	εὐφημίας οὐκ ἀξιώσομεν, ἀρετῆς οὐδὲν	μεῖον	αὐταῖς ἤπερ τοῖς ἀνδράσι προσήκειν
[12]	ἐπιφέρεται τίμια τῶν ἔνδον οὐ	μεῖον·	οἱ δὲ ἀγαπῶσι καὶ στέργουσι,
[8]	δαιμονίων γάμων, ἀτιμάζοντα δὲ οὐ	μεῖον	τὴν τῶν Φαιάκων ξυγγένειαν. Καίτοι
[17]	ὁπότε λέγειν ἐχρῆν εἰς τὰ	μειράκια,	Ἄντα παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα,
[6]	πλανωμένου τοῦ γήμαντος, προσῄει τὰ	μειράκια	μνηστευσόμενα ἔκ τε Ἰθάκης καὶ
[8]	ἐπειδὴ πρῶτον ἀφίκετο καὶ τῶν	μειρακίων	τῶν ἐπὶ τὰ βασίλεια κωμαζόντων
[18]	θανάτου γέγονεν αἴτιος, οὐδὲ ἱμάτιον	μέλαν	τῶν πολιτῶν τις περιβαλόμενος Περικλέα
[7]	τῆς τέχνης, οὔτε μιγνύμενα τὰ	μέλη	τῆς ἡδονῆς χάριν φαύλως ἀνέχεσθαι,
[8]	ἡβῶντας εὖ μάλα μόνον ἀγωνίζεσθαι	μέλλοντα,	ὅπερ οὐδὲ ἐν Τροίᾳ ´κείνῳ
[9]	ἐπιτιθεμένην τῷ τὴν δίκην ὀφλήσειν	μέλλοντι	ἀπολύειν ἄμφω τῆς αἰτίας, τὸν
[1]	εἰς ἅπαντα μεμνῆσθαι τὸν χρόνον·	μεμνημένοι	δὲ καὶ ἀποκνοῦντες δι´ ἁσδηποτοῦν
[18]	ἦσαν δὲ οἳ τῶν ψηφισμάτων	μεμνημένοι,	τινὲς δὲ τῆς πρὸς τὸν
[19]	εἰκός, διηγουμένῳ ταῦτα τοῦ δήμου	μεμνῆσθαι	καὶ τῆς γερουσίας, ὅπως αὐτὴν
[8]	τὴν μητέρα πεποίηκεν αὐτῷ παραινοῦσαν	μεμνῆσθαι	πάντων ὧν τε εἶδε θεαμάτων
[1]	ἐπιλήσμονες ὧν ἐχρῆν εἰς ἅπαντα	μεμνῆσθαι	τὸν χρόνον· μεμνημένοι δὲ καὶ
[17]	δυναμένων. Οὐ γὰρ δὴ τείχους	μὲν	αἵρεσιν, καὶ πολιορκίαν καὶ τρόπον
[1]	τὸν δράσαντα. Ἐπαίνων δὲ ζηλωτὸν	μὲν	ἀκροατὰς ὡς πλείστους εὑρεῖν, ἀγαπητὸν
[6]	τὴν εὐταξίαν· ὑπὲρ ἧς τὰ	μὲν	ἄλλα τί δεῖ λέγοντας διατρίβειν,
[3]	ζῆν ὑπελάμβανεν εἰ μὴ ξυμπάντων	μὲν	ἀνθρώπων, πάντων δὲ ἐθνῶν κρατήσειεν.
[11]	μεγαλόφρονος βασιλέως λαβών, ὁμολογοίην τοῦ	μὲν	ἀντιδοῦναι τὴν ἴσην λείπεσθαι (ἔχει
[15]	ἔδωκεν ἀθρόως τοσαύτας, ὥστε ἐμοῦ	μὲν	ἀποπλῆσαι τὴν ἐπιθυμίαν σφόδρα ἀκορέστως
[1]	πέλας εὖ παθών, εἶτα τοιαῦτα	μὲν	ἀποτίνειν οὔτε ἐπιχειρούντων οὔτε διανοουμένων,
[3]	δὲ ἐθνῶν κρατήσειεν. Οὐκοῦν τὴν	μὲν	Ἀσίαν ἐπῆλθε σύμπασαν καταστρεφόμενος, καὶ
[18]	τὴν δύναμιν, ὑφ´ ἧς ἔξεστι	μὲν	αὐτῇ δρᾶν ὅ τι ἂν
[12]	εἶναι ξυννοοῦσα. Ἐγὼ δὲ τότε	μὲν	αὐτῇ καὶ πρώτῳ γε, ὡς
[6]	καὶ ἐργῶδες, ὅτι δὴ γένος	μὲν	αὐτῇ σφόδρα Ἑλληνικόν, Ἑλλήνων τῶν
[16]	οὖν λόγους ὁποιουσοῦν τρέφων, νέος	μὲν	αὐτὸς καὶ ἡγεμόνων πολλῶν δεόμενος,
[16]	ἐκτίσεις. Οὐκοῦν καὶ ὅστις διδάσκαλος	μὲν	αὐτὸς οὐ γέγονε, πρὸς τὸ
[16]	ἐτύγχανε προθύμων τῶν φίλων, πολλὰ	μὲν	αὐτῷ ξυμποριζόντων καὶ μεταδιδόντων τροφῆς
[14]	σεμνοῦ καὶ ἐπιστήμονος, ὃς εἰ	μὲν	ἄφρων εἴη παντελῶς καὶ ἀνόητος,
[4]	φήσει κρείττων γεγονέναι· ἐξ ἀγαθῶν	μὲν	γὰρ ἀγαθὸν φῦναι χρή, ὁ
[1]	ταῖς πράξεσιν ἀρετῆς ἀπελείφθησαν. Τοῖς	μὲν	γὰρ ἄκουσμά τέ ἐστιν ἡδὺ
[4]	ἄγαλμα καὶ κόσμος ἐπιτιθεμένη· τῶν	μὲν	γὰρ ἄλλων ὀνομάτων τε καὶ
[13]	ἄλλο τῶν πάντων οὐδέν· ἐκ	μὲν	γὰρ δὴ ´κείνης ταῦτά μοι
[1]	λαβεῖν ἐστι δημοσίᾳ καλόν. Χρήματα	μὲν	γὰρ εἰς τὸ ἐμφανὲς διδόναι
[12]	ἕκητι τὸ Ἄργος πολυδίψιον· πολλαὶ	μὲν	γὰρ ἐν αὐτῷ τῷ ἄστει,
[6]	τὴν Θετταλὴν ἐκείνην Λαοδάμειαν. Αἱ	μὲν	γὰρ καλοὺς καὶ νέους καὶ
[3]	Πέρσας τὴν βασιλείαν μετέστησεν. Ὁ	μὲν	γὰρ πρῶτος ἐπειράθη τὴν Μακεδόνων
[5]	ὄλβιον ἦγε τὸν νυμφίον. Κάλλος	μὲν	γὰρ τῆς ἐκ τοῦ γένους
[2]	ζηλωτὸν ἀνδρὶ καὶ γυναικί, Οὐ	μὲν	γάρ τι νόου γε καὶ
[5]	καταυγαζόμενοι κρύπτουσι τὴν μορφήν. Ἓν	μὲν	γὰρ τούτων οὐδὲ ἓν ἐξαρκεῖν
[1]	προσηνεῖς ἐθέλοντες εἶναι, εἶτα, ἂν	μὲν	δέῃ λοιδορῆσαί που καὶ δακεῖν,
[3]	παρὰ τὸν πατέρα κληθεῖσαι. Τοῦτο	μὲν	δὴ καὶ εἰ δή τι
[3]	πολλὰ σεμνὰ λέγειν ἔχων, τὰ	μὲν	διὰ παλαιότητα παρήσειν μοι δοκῶ·
[7]	ἄρα ἐκείνων ἐπακούειν ποθεῖ, ὅπως	μὲν	ἐκ Μακεδονίας ἐκαλεῖτο μετὰ τῆς
[4]	πατρίδι μείζονα τιμῆς ὑπόθεσιν, λαμπροτέραν	μὲν	ἐκείνην καὶ σεμνοτέραν, τοὺς πατέρας
[11]	ἔργων, παρέξομαι ὑμῖν τῆς εὐγνωμοσύνης	μὲν	ἐμαυτοῦ σημεῖον, μαρτύριον δὲ ἀληθὲς
[8]	ἔτι ὑφορώμενον δεινότατα πείσεσθαι, τὰ	μὲν	ἐν θαλάττῃ τὰ δὲ ἐπὶ
[9]	ἀπολύειν ἄμφω τῆς αἰτίας, τὸν	μὲν	ἐπάγοντα τὴν κατηγορίαν τοῦ δοκεῖν
[17]	τις αἴτιον λέγοι τοῦ ´κείνην	μὲν	ἐπαινεῖν προθύμως, τούτων δὲ οὐδ´
[2]	ἐπαινέσομεν Εὐσεβίαν τὴν ἀρίστην, ἐπιθυμοῦντες	μὲν	ἔπαινον αὐτῆς ἄξιον διεξελθεῖν, ἀγαπῶντες
[14]	οἶμαι τέτρωρα τρέφοντος καὶ ἅπασι	μὲν	ἐπιβεβηκότος, διὰ δὲ γενναιότητα φύσεως
[15]	αὕτη, πάντα ὁμοῦ διηγησώμεθα; ὁπόσους	μὲν	εὖ ἐποίησε τῶν ἐμοὶ γνωρίμων,
[2]	Πρὸς δὲ αὖ τούτοις παθεῖν	μὲν	εὖ καὶ τυχεῖν τινος ἀγαθοῦ,
[13]	ὅντινά μοι τρόπον ἐπικείμενον, ἀγαπήσαντι	μὲν	εὖ μάλα τὸ ἔργον καὶ
[14]	ἐκείνη θαρρεῖν ἐκέλευε καί· Τὰ	μέν»	ἔφη, παρ´ ἡμῶν ἤδη ἔχεις,
[3]	μειζόνων τεκμηρίων δηλοῦν ὡς ἔνδοξος	μὲν	ἡ Μακεδονία καὶ μεγάλη τὸ
[2]	παρθένῳ καλῇ καὶ γενναίᾳ, Ὀδυσσεῖ	μὲν	ἡγήσασθαι τῆς περὶ τὰ βασίλεια
[10]	ξυγγενεῖς εὐθὺς ἐνέπλησε τιμῆς, τοὺς	μὲν	ἤδη γνωρίμους καὶ πρεσβυτέρους ἐπὶ
[12]	Ὃ δὴ καὶ ἐμοὶ πάλαι	μὲν	ἦν, ὡς εἰκός, ποθεινόν, καὶ
[14]	θ´ ἅρματα ἄξῃ, καὶ τῷ	μὲν	ἡνιόχῳ ζημίας, αὑτῷ δὲ αἰσχρᾶς
[5]	ἄμφω δὲ ἅμα συνελθόντα γάμον	μὲν	ἥρμοσε πολλάκις, ἀπολειπόμενα δὲ τῆς
[1]	ἀφανίζων τὰς χάριτας. Καὶ τῆς	μὲν	θηριώδους ἐκείνης καὶ ἀπανθρώπου μοχθηρίας
[4]	ἰσχὺν ἀντίρροπος εἶναι δοκεῖ, τοῖς	μὲν	ἰδιώταις οἷον ἆθλον ἀποκειμένη καὶ
[4]	τοῦ ἔτους ἀρχὴν ἄρχειν, πάλαι	μὲν	ἰσχυρὰν καὶ βασιλείαν ἀτεχνῶς νομιζομένην,
[19]	ἄλλα περὶ αὐτῆς λέγων πολλοὺς	μὲν	καὶ ἄλλους, ἀτὰρ δὴ καὶ
[12]	Κόρινθος· τῶν Ἀθηνῶν δὲ πολλὰ	μὲν	καὶ καθαρὰ καὶ ἐπιχώρια τὰ
[3]	καταστρεψάμενος ὅρον ἐποιήσατο πρὸς ἕω	μὲν	καὶ πρὸς μεσημβρίαν τὴν θάλατταν,
[17]	ὑπὲρ γὰρ δὴ ταύτης πολὺς	μὲν	λόγος, ὡς ἐναυμάχει ναυσὶ τρισχιλίαις,
[14]	γενναίου κομίζειν ἅρμα ἡνιόχου, πολλὰς	μὲν	ξυνωρίδας, πολλὰ δὲ οἶμαι τέτρωρα
[6]	βουλευσάμενον ἑλέσθαι τὸν γάμον, τὰ	μὲν	οἶμαι πυνθανόμενον ὅσα χρῆν δι´
[14]	ἐνόμιζον) ἀλλὰ δυνάμεις τινὰς χρωμένοις	μὲν	ὀρθῶς σφόδρα ὠφελίμους, ἁμαρτάνουσι δὲ
[1]	δόξαν ἐκκλίνειν. Ἐγὼ δὲ οὗτοι	μὲν	ὅτι μηδὲν ὑγιὲς λέγουσι σαφῶς
[18]	δῆμος διελάγχανον τοὺς ἐπαίνους, ὁ	μὲν	ὅτι τὴν Σάμον ἐξεῖλεν, ἄλλος
[18]	δόξαντα γενναῖον. Ὁ δὲ τούτοις	μὲν	οὐδὲ ἀχθόμενος οὔτε γαννύμενος δῆλος
[17]	δὴ τῆς τούτων φιλοτιμίας ὄφελος	μὲν	οὐδὲ ἕν, συμφοραὶ δὲ ἀνήκεστοι·
[6]	καὶ Δουλιχίου, τῇ δὲ ἀνὴρ	μὲν	οὐδεὶς καλὸς καὶ μέγας ἢ
[17]	καὶ σφόδρα ἀμαθοῦς λόγων, πλάττειν	μὲν	οὐδὲν οὐδὲ τεχνάζειν εἰδότος, φράζοντος
[9]	ἡ βασιλὶς ἥδε ξυννοοῦσα κακὸν	μὲν	οὐδὲν οὔτε ᾔτησεν ἄλλῳ ποτέ
[12]	ἐπειδὴ τὸ πρῶτον ἤκουσεν ἀδικήματος	μὲν	οὐδενὸς ὄνομα, ματαίας δὲ ἄλλως
[3]	κλῆρον τὴν τιμὴν διαδεχόμενοι. Πάντας	μὲν	οὖν αὐτοὺς ἐπαινεῖν οὔτε ἀληθὲς
[3]	τὸν αὐτὸν ἐκείνοις τρόπον. ~Περὶ	μὲν	οὖν τῆς πατρίδος πολλὰ σεμνὰ
[9]	κολάσεως μικρᾶς ἢ μείζονος. ~Ἀθήνησι	μὲν	οὖν φασιν, ὅτε τοῖς πατρίοις
[7]	διαφερόντων, οὐκ ἂν οἴεσθε τοὺς	μὲν	παῖδας καὶ τῶν ἀνδρῶν καὶ
[11]	δὴ οὖν καὶ αὐτός, πολλὰ	μὲν	παρ´ αὐτῆς, ὅτε ἔτι ζῆν
[6]	κλέος αὑτῇ εἰργάσατο, ὥστε τῇ	μὲν	Πηνελόπῃ, περιόντος ἔτι καὶ πλανωμένου
[11]	ἅπαντα ἀφείη ῥήματα, ὥστε, εἰ	μὲν	πρὸ τούτων ἔλεγον, ἴσως ἐχρῆν
[2]	ἔπη τὸν τρόπον τόνδε· Δέσποιναν	μὲν	πρῶτα κιχήσεαι ἐν μεγάροισιν· Ἀρήτη
[17]	ἐπὶ σμικρὸν μνημονεύειν; ὅτι διὰ	μὲν	τὴν ἐκείνης ἀρετὴν καὶ σωφροσύνην
[16]	γεωργὸν φήσεις εὐγνώμονα, ὃς καταφυτεύειν	μὲν	τὴν φυταλίαν ἀρχόμενος κλήματα ᾔτει
[9]	καθ´ ἕκαστα ἀπαγγέλλων, ὡς ὅδε	μὲν	τὸν πατρῷον δι´ ἐκείνην νέμεται
[2]	εἶναι δοκεῖ, εἰ τοὺς ἄνδρας	μὲν	τοὺς καλοὺς προθύμως ἐπαινεσόμεθα, γυναῖκα
[10]	ὅπως τις ἐγκώμιον ἐρεῖ. Περὶ	μὲν	τούσδε γέγονε τοιάδε· ὅσοι δὲ
[4]	ἐκείνων ἐπώνυμον νίκης. ~Καὶ περὶ	μὲν	τούτων οὐδὲν ἔτι δέομαι μακρότερα
[5]	περὶ ἧς ὁ λόγος, παῖς	μὲν	ὑπάτου γέγονε, γαμετὴ δέ ἐστι
[13]	καὶ ἐμοὶ παρὰ βασιλέως παιδὶ	μὲν	ὑπῆρχε κατὰ θεόν, ὀλίγου δὲ
[14]	καὶ φαύλων τῶν πρόσθεν, ἐμοὶ	μὲν	ὑπὸ ἀηθείας ἡ ψυχὴ διεταράττετο,
[8]	φράζειν ὑπὲρ αὐτῶν, καὶ τῆς	μὲν	φρονήσεως ποιεῖσθαι σημεῖον καὶ τῆς
[16]	ἀπαιτῶν φαίνεται. Εἶεν· ἀλλὰ τοῦτο	μὲν	χαρίεν καὶ σεμνὸν τὸ δῶρον,
[16]	εὐγνώμονα φήσει τις, ὃς τοῦ	μὲν	χειμῶνος, ὅτε αὐτῷ στέγης καὶ
[13]	τέχνης ἀληθῶς γενναίας ἡγεμών, σοφὸν	μὲν	χρῆμα ἐπινοεῖς, οὐκ ἐφιεὶς οὐδὲ
[8]	στέργειν καὶ ἀγαπᾶν αὑτὴν ὑπερορῶντα	μέν,	ὡς φασί, δαιμονίων γάμων, ἀτιμάζοντα
[14]	ἐς ὄψιν ἐκείνης ἦλθον, ἐδόκουν	μὲν	ὥσπερ ἐν ἱερῷ καθιδρυμένον ἄγαλμα
[13]	εὔνοιαν ἀκέραιον ἡμῖν καὶ ἀσινῆ	μένειν	ξὺν πολλῷ πόνῳ πραγματευσαμένη, ἧς
[14]	καὶ ἐπὶ τῆς μιᾶς ἄντυγος	μένοι,	οὐ μὴν ἀεί γε ἐπ´
[14]	μὴν ἀεί γε ἐπ´ αὐτῆς	μένοντος,	μεταφερομένου δὲ πολλάκις ἐνθένδε ἐκεῖσε
[3]	πρὸς ἕω μὲν καὶ πρὸς	μεσημβρίαν	τὴν θάλατταν, ἀπ´ ἄρκτων δὲ
[13]	βοηθείας, ἅτε οὐδενὸς ὄντος ἐν	μέσῳ	δυσχεροῦς οὐδὲ ὑπόπτου, δεόμενον; καὶ
[7]	οἴεται καὶ ἀνοηταίνειν· καὶ εἰ	μετὰ	πλείονος τὰ τοιαῦτα διηγεῖται, λέξει
[6]	καὶ ἔδρασε τὸν γάμον λαμπρῶς	μετὰ	τὰ τρόπαια, ἔθνη καὶ πόλεις
[15]	ἀκοαῖς ἐγκαθιδρυμένον. ~Βούλεσθε οὖν τὰ	μετὰ	ταῦτα πάλιν ἔργα καὶ ὅσα
[7]	χρυσῷ καὶ ἀργύρῳ καὶ ὀρειχάλκῳ	μετὰ	τῆς ἀρίστης τέχνης εἰργασμένων, ἴστω
[7]	ὅπως μὲν ἐκ Μακεδονίας ἐκαλεῖτο	μετὰ	τῆς μητρὸς ἡ νύμφη, τίς
[15]	ἐμοὶ γνωρίμων, ὅπως δὲ ἐμοὶ	μετὰ	τοῦ βασιλέως τὸν γάμον ἥρμοσεν.
[13]	αὐταῖς οἶμαι πέτραις καὶ δένδρεσι	μεταβαλλόντων	εἰς τήνδε τὴν φύσιν, οὐδὲ
[14]	ἐπειδή μοι πεισθέντι γέγονε καὶ	μεταβαλόντι	ἐσθῆτα καὶ θεραπείαν καὶ διατριβὰς
[17]	τῆς Ἀσσυρίας ἐκείνης γυναικός, ἣ	μεταβαλοῦσα	καθάπερ ῥεῖθρον εὐτελὲς τὸν διὰ
[4]	ἰσχυρὰν καὶ βασιλείαν ἀτεχνῶς νομιζομένην,	μεταβαλοῦσαν	δὲ διὰ τοὺς οὐκ ὀρθῶς
[16]	τῶν τυρῶν οὔτε ἄλλου του	μεταδιδόντα	τούτοις ὑφ´ ὧν αὐτῷ διεσώθη
[16]	τῶν βοτρύων οὐδὲ τοῦ γλεύκους	μεταδιδόντα	τούτοις ὧν πρὸς τὴν γεωργίαν
[16]	πολλὰ μὲν αὐτῷ ξυμποριζόντων καὶ	μεταδιδόντων	τροφῆς ἀφθόνου καὶ καταγωγίων, ἦρος
[14]	ἔχοντι καὶ οὐδὲ ἐθελήσαντι ταύτης	μεταλαβεῖν	τῆς τέχνης, κᾆτα ἀναγκαζομένῳ καλοῦ
[4]	ἀπορεῖν εἰ τῆς εὐγενείας εἰκότως	μεταποιεῖται.	~Εὐσεβία δέ, περὶ ἧς ὁ
[14]	ἀεί γε ἐπ´ αὐτῆς μένοντος,	μεταφερομένου	δὲ πολλάκις ἐνθένδε ἐκεῖσε καὶ
[8]	τέχνῃ, τῆς τῶν αὐτοφυῶν ἔλαττον	μετεῖχε	χάριτος καὶ ἧττον εἶναι ἐδόκει
[2]	ἢ καὶ ἐπὶ σμικρὸν ἀρετῆς	μετεποιήθη,	οὔκουν οὐδὲ ἐκείνη τῆς ἐπ´
[3]	Μήδων ἐς Πέρσας τὴν βασιλείαν	μετέστησεν.	Ὁ μὲν γὰρ πρῶτος ἐπειράθη
[14]	δὲ εἰ καὶ ἐπὶ σμικρὸν	μετέχοι	καὶ σώφρονος νοῦ, σφόδρα εὐλαβεῖται
[19]	ἡ τῶν χρημάτων ἐλευθέριος δαπάνη	μετέχουσά	τινος ἀρετῆς. Ἀλλὰ οἶμαι κρεῖττον
[14]	ἀνόητος, χαίρει καὶ γέγηθε καὶ	μετέωρος	ὑπὸ τῶν ἱματίων καθάπερ πτερῶν
[8]	ὧν ἤκουσεν ἀκουσμάτων, ἵνα καὶ	μετόπισθε	τεῇ εἴπῃσθα γυναικί, φησίν. Ὁ
[2]	διεξελθεῖν, ἀγαπῶντες δέ, εἰ καὶ	μετρίως	τυγχάνοιμεν οὕτω καλῶν καὶ πολλῶν
[15]	φέρειν ἀναγκαῖα καὶ ταῦτα ἐθέλω·	μέτρον	δέ ἐστι τοῦ πλήθους τῶν
[7]	διαφθείροι καὶ εἰ ταῖς ἁρμονίαις	μὴ	δεόντως χρῷτο μηδὲ ἑπομένως τοῖς
[12]	ἡβῶν ἀνὴρ εὖ μάλα διαφύγοι	μὴ	θείας τινὸς καὶ ἀμηχάνου σωτηρίας
[14]	γέ πῃ πορεύεσθαι, ἀλλ´ εἰ	μὴ	καὶ αὐτὸν ὁρῴη τὸν ἡνίοχον
[12]	οἰκοῦντες ἔγγονοι, καὶ ὅστις ἡμῶν	μὴ	λίαν ἀγνώμων, ποθεῖ προσειπεῖν τοὺς
[3]	ἄξιον αὑτῷ ζῆν ὑπελάμβανεν εἰ	μὴ	ξυμπάντων μὲν ἀνθρώπων, πάντων δὲ
[15]	πρὸς τοὺς λόγους· ὧν εἰ	μὴ	πάμπληθες ἀπολειφθείη, τυγχάνοι δὲ καὶ
[18]	νοσήματος αἰτίῳ γενέσθαι, ἀλλὰ εἰ	μὴ	πάντα εἰς δύναμιν ἰῷτο καὶ
[13]	ἔπαινον, ἧς οὐκ ἔστι μνησθέντα	μὴ	πάντα θαυμάζειν; Ἀλλ´ οὐ φήσει
[1]	ἄν τις ἐν ὀφθαλμοῖς πάντων,	μὴ	παντάπασιν ἀποσεισάμενος αἰδῶ καὶ ἐπιείκειαν
[2]	αὐτῷ χάριν ἀποτίνειν ὀκνήσομεν; Ἀλλὰ	μή	ποτε καὶ αὐτὸ τὸ δεῖσθαι
[16]	τῶν φερομένων ὁ καιρός. ~Ἀλλὰ	μή	ποτε οὐκ ἐκείνων χρὴ νῦν
[2]	παρὰ τοῦ ποταμοῦ ταῖς ᾐόσι·	μή	ποτε οὖν οὐδὲ τῆς Ἀθηνᾶς
[16]	προθυμίας καὶ τῶν ἔργων; Ἀλλὰ	μή	ποτε τὸν Θαλῆν ἐκεῖνον, τῶν
[11]	ἐπαινέτην παρέξομαι· ἀλλ´ ὅπως μου	μή	ποτε ὑπειδόμενοι τὴν μαρτυρίαν πρὶν
[12]	ἄλλως ὑποψίας, ἠξίου διελέγχειν καὶ	μὴ	πρότερον προσέσθαι μηδὲ ἐνδέξασθαι ψευδῆ
[13]	ἀταξίας, ἐπειδὴ προσγέγονεν, οἶμαι παρακελεύεσθαι	μὴ	σφόδρα ὀκνεῖν μηδὲ εὐλαβεῖσθαι τὰς
[17]	ὀρεγόμενοι χαλεπῶς ἔχουσι πρὸς τοὺς	μὴ	τἀκείνων ζηλοῦντας καὶ δι´ αἰτίας
[10]	τὸν ἔπαινον· δῆλον γὰρ ὅτι	μὴ	τῇ τοῦ γένους κοινωνίᾳ μόνον,
[13]	νῦν διαπεραίνειν οἰόμεθα λόγον, εἰ	μὴ	τῆς φίλης Ἑλλάδος ἔπαινον, ἧς
[17]	προσῆκεν εὐλαβηθῆναι τοσοῦτον ἡγεμόνα ποιουμένοις,	μή	τις ἄρα μικροὺς ὑπολάβῃ καὶ
[9]	τοὺς ἄνδρας καταλέγοιμι. Ἀλλ´ ὀκνῶ,	μή	τισιν ἐξονειδίζειν δόξω τὰς συμφοράς,
[17]	τινος ὑμῖν ἀκοῆς ἄξιον, εἰ	μὴ	τυγχάνετε ἀπειρηκότες πρὸς τὸ μῆκος
[16]	ὁτιοῦν συνηνέγκατο, ἀδικοῖτ´ ἄν, εἰ	μὴ	τυγχάνοι τῆς χάριτος καὶ τῆς
[16]	ἀνέχηται καὶ οἱ βότρυες ἐξηρτημένοι	μηδαμοῦ	ψαύωσι τῆς βώλου, τυχόντα δὲ
[18]	πολιτῶν μηδὲ ἀφελέσθαι τὰ χρήματα	μηδὲ	ἀδίκῳ φυγῇ περιβαλεῖν; Ὅστις δὲ
[18]	τὸ μηδένα κτεῖναι τῶν πολιτῶν	μηδὲ	ἀφελέσθαι τὰ χρήματα μηδὲ ἀδίκῳ
[9]	Τοσούτων δὲ ἔργων μηδὲν παρασχέσθαι	μηδὲ	εἰς τὸ ἐμφανὲς ἄγειν τεκμήριον,
[12]	διελέγχειν καὶ μὴ πρότερον προσέσθαι	μηδὲ	ἐνδέξασθαι ψευδῆ καὶ ἄδικον διαβολήν,
[7]	ταῖς ἁρμονίαις μὴ δεόντως χρῷτο	μηδὲ	ἑπομένως τοῖς νόμοις τῆς ἀληθινῆς
[13]	οἶμαι παρακελεύεσθαι μὴ σφόδρα ὀκνεῖν	μηδὲ	εὐλαβεῖσθαι τὰς αἰτίας. Οὐ γὰρ
[1]	καὶ βίᾳ παρώρμησεν ὁρῶντας, ὅτι	μηδὲ	τῶν προλαβόντων τινὲς ἀπεστερήθησαν ὃ
[7]	ἐκπληττόμενος, ὅτι δὴ σὺν τέχνῃ	μηδὲν	ἀδικῶν τὰς Μούσας τῷ θεάτρῳ
[9]	συγγράφειν ἀτυχημάτων. Τοσούτων δὲ ἔργων	μηδὲν	παρασχέσθαι μηδὲ εἰς τὸ ἐμφανὲς
[1]	Ἐγὼ δὲ οὗτοι μὲν ὅτι	μηδὲν	ὑγιὲς λέγουσι σαφῶς εἰδώς, ὅμως
[9]	ἔγωγε, θαρρῶν εὖ μάλα ὅτι	μηδὲν	ψεῦδός φημι, ὡς οὐδὲ ἐφ´
[18]	πάντων μάλιστα ἐπαίνων ἄξιον τὸ	μηδένα	κτεῖναι τῶν πολιτῶν μηδὲ ἀφελέσθαι
[18]	οὐδαμῶς ἀποχρῆν ὑπέλαβεν αὑτῷ τὸ	μηδενὶ	νοσήματος αἰτίῳ γενέσθαι, ἀλλὰ εἰ
[3]	Καμβύσου παιδός, ὃς ἐκ τῶν	Μήδων	ἐς Πέρσας τὴν βασιλείαν μετέστησεν.
[3]	ἔγωγε καὶ ὅσοι Λυδῶν ἢ	Μήδων	καὶ Περσῶν καὶ Ἀσσυρίων, πλὴν
[7]	βούλει, Τέρπανδρος οὗτος ἢ ὁ	Μηθυμναῖος	ἐκεῖνος, ὃν δὴ λόγος ἔχει
[17]	μὴ τυγχάνετε ἀπειρηκότες πρὸς τὸ	μῆκος	τῆς ἀδολεσχίας· τυχὸν γὰρ οὐδὲ
[14]	τῆς μιᾶς ἄντυγος μένοι, οὐ	μὴν	ἀεί γε ἐπ´ αὐτῆς μένοντος,
[16]	νομέα ποιμνίων οὐδὲ βουκολίων οὐδὲ	μὴν	αἰπολίων ἐπιεικῆ καὶ ἀγαθὸν καὶ
[8]	διὰ τῶν ἔργων ἐγνωκότας. Οὐ	μὴν	ἐπειδὴ ´κεῖνο δυσχερές, μᾶλλον δὲ
[4]	δέομαι μακρότερα λέγειν· εὐγενείας γε	μὴν	τί ἂν ἔχοιμεν ἔτι πράγματα
[14]	καὶ σώφρονος νοῦ, σφόδρα εὐλαβεῖται	Μήπως	αὑτόν τε τρώσῃ σύν θ´
[13]	τῶν δεδομένων ἀρνεῖσθαι τὸ λαβεῖν,	μήτε	ἀγροίκῳ καὶ λίαν αὐθάδει χρησάμενον
[17]	ἐκείνων λόγοις τοὺς ἐμαυτοῦ παρατιθείς,	μήτε	ἄλλως ἀπεχθάνεσθαι ἐκείνοις ἐθέλω· ἀλλὰ
[17]	εἴποιεν· ἴσασι γὰρ σαφῶς ὅτι	μήτε	ἀντίτεχνος εἶναι βούλομαι τοῖς ἐκείνων
[13]	συνεπήχει μουσικόν, θαρρεῖν κελεύουσα καὶ	μήτε	τὸ μέγεθος δείσαντα τῶν δεδομένων
[8]	ὑπέλαβε; ταῦτά τοι καὶ τὴν	μητέρα	πεποίηκεν αὐτῷ παραινοῦσαν μεμνῆσθαι πάντων
[6]	τῶν πάνυ, καὶ πόλις ἡ	μητρόπολις	τῆς Μακεδονίας, σωφροσύνη δὲ ὑπέρ
[7]	ἐκ Μακεδονίας ἐκαλεῖτο μετὰ τῆς	μητρὸς	ἡ νύμφη, τίς δὲ ἦν
[6]	μαθεῖν, τεκμαιρόμενον δὲ ἀπὸ τῆς	μητρὸς	τὴν εὐταξίαν· ὑπὲρ ἧς τὰ
[12]	οὖν ἐῴκει μοι τὰ πρόσθεν	μηχανήσασθαι,	ἤ τινος ξυντυχίας ἀλλοκότου τὴν
[9]	ἢ πόλει, ἀλλ´ οὐδὲ οἰκίᾳ	μιᾷ	τῶν πολιτῶν· προσθείην δ´ ἂν
[14]	ἐγκρατῶς, εἰ καὶ ἐπὶ τῆς	μιᾶς	ἄντυγος μένοι, οὐ μὴν ἀεί
[9]	ἐφ´ ἑνὸς ἀνδρὸς ἢ γυναικὸς	μιᾶς	ἔστιν αὐτὴν αἰτιᾶσθαι ξυμφορᾶς τῳ
[7]	λόγους ἐξεπιστάμενον τῆς τέχνης, οὔτε	μιγνύμενα	τὰ μέλη τῆς ἡδονῆς χάριν
[17]	μακαρίων σοφιστῶν ἀναπειθόμενοι, ὅτι ἄρα	μικρὰ	καὶ φαῦλα πράγματα ἀναδεξάμενος ὡς
[16]	ἀθρόως πάντων δεηθείη, ἆρα ὑμῖν	μικρᾶς	δεῖσθαι βοηθείας δοκεῖ, ἢ μικρῶν
[8]	δίκην αἰτία τιμωρίας καὶ κολάσεως	μικρᾶς	ἢ μείζονος. ~Ἀθήνησι μὲν οὖν
[17]	Βαβυλῶνι τεῖχος ᾠκοδόμει πεντακοσίων σταδίων	μικρὸν	ἀποδέον, καὶ τὰ περὶ τὴν
[17]	ἡγεμόνα ποιουμένοις, μή τις ἄρα	μικροὺς	ὑπολάβῃ καὶ φαύλους; ~Ἐγὼ δὲ
[16]	μικρᾶς δεῖσθαι βοηθείας δοκεῖ, ἢ	μικρῶν	αὐτῷ γεγονέναι ἄξιος ὁ πρὸς
[14]	ὄγκου πλέα καὶ σεμνότητος ἐκ	μικρῶν,	ὡς εἰκός, καὶ φαύλων τῶν
[2]	δοκεῖν ὑποψίαν; οὐχὶ δὲ ἤδη	μιμούμενοι	τὸν σοφὸν ἐκεῖνον καὶ θεῖον
[16]	ἔμαθεν ὁπόσον τινὰ χρὴ καταβαλεῖν	μισθόν·	ὁμολογῶν» ἔφη, τὸ παρ´ ἡμῶν
[1]	οἶμαι τῶν ἄλλων ἀδικημάτων ἔλαττον	μισοῦμεν	ἀχαριστίαν καὶ ὀνειδίζομεν τοῖς ἀνθρώποις,
[3]	γενομένων καὶ καταλιπόντων Ἑλληνικοῦ τρόπου	μνημεῖα	πάγκαλα, Φίλιππος καὶ ὁ τούτου
[11]	λαβοῦσα) τῷ βούλεσθαι δὲ τὴν	μνήμην	ἀθάνατον αὐτῇ τῶν ἔργων γενέσθαι
[13]	λόγῳ, καὶ ἡμᾶς ὑπὸ τῆς	μνήμης	τῶν παιδικῶν ἀνακινηθέντας ᾆσαι τῆς
[17]	τούτων δὲ οὐδ´ ἐπὶ σμικρὸν	μνημονεύειν;	ὅτι διὰ μὲν τὴν ἐκείνης
[2]	τε, ὡς εἰκός, καὶ πατέρων	μνημονεύοντα,	καὶ ὅπως ἐγήματο καὶ ᾧτινι,
[13]	Ἑλλάδος ἔπαινον, ἧς οὐκ ἔστι	μνησθέντα	μὴ πάντα θαυμάζειν; Ἀλλ´ οὐ
[6]	τοῦ γήμαντος, προσῄει τὰ μειράκια	μνηστευσόμενα	ἔκ τε Ἰθάκης καὶ Σάμου
[13]	μὲν γὰρ δὴ ´κείνης ταῦτά	μοι	γέγονε πολλὰ καὶ ὅσα οὐδεὶς
[15]	καὶ εἰς ὑμᾶς ἀπομνημονεῦσαι, ᾧ	μοι	δοκῶ καὶ αὐτὸς σφόδρα ἡσθῆναι
[3]	τὰ μὲν διὰ παλαιότητα παρήσειν	μοι	δοκῶ· φαίνεται γὰρ εἶναι τῶν
[15]	τῆς χαρισαμένης· ἀλλὰ καὶ στρατευομένῳ	μοι	ἕν γέ τι πάντως ἕπεται
[14]	ἐπεῖχε τὴν ψυχήν, καὶ ἐπέπηκτό	μοι	κατὰ γῆς τὰ ὄμματα συχνὸν
[14]	καὶ πείθειν ἀρκοῦσιν. ~Οὐκοῦν ἐπειδή	μοι	πεισθέντι γέγονε καὶ μεταβαλόντι ἐσθῆτα
[13]	πυθέσθαι δύναμαι, δι´ ἣν οὕτω	μοι	πρόθυμος γέγονε βοηθὸς καὶ ἀλεξίκακος
[15]	καὶ λέβητας ἐείκοσιν. Ἀλλ´ οὔ	μοι	σχολὴ περὶ τῶν τοιούτων ἀδολεσχεῖν·
[12]	Δαίμονος δέ, ὅσπερ οὖν ἐῴκει	μοι	τὰ πρόσθεν μηχανήσασθαι, ἤ τινος
[11]	ἔπαθλα θαυμαστά. ~Ἐγὼ δέ, ἐπειδή	μοι	τεκμηρίων καθάπερ ἐν δικαστηρίῳ τὸν
[12]	διδόναι τὸν θεὸν ηὐχόμην, ὅτι	μοι	τὴν ἀληθινὴν ποθοῦντι καὶ ἀγαπῶντι
[12]	ὡς εἰκός, ποθεινόν, καὶ ὑπάρξαι	μοι	τοῦτο ἐβουλόμην μᾶλλον ἢ πολὺ
[13]	Τοῦτο δέ, οὐκ οἶδα ὅντινά	μοι	τρόπον ἐπικείμενον, ἀγαπήσαντι μὲν εὖ
[13]	θείᾳ δέ τινι καὶ κρείττονι	μοίρᾳ	ἀνθρώπων ἀγαθῶν συμπροθυμουμένων, ὃ δὴ
[6]	ἀφαιρεθεῖσαι δαιμόνων βίᾳ βασκάνων ἢ	μοιρῶν	νήμασι, τοῦ ζῆν ὑπερεῖδον διὰ
[9]	τυχὸν οὐκ ἄτοπον χαλεπῶς καὶ	μόλις	τὰ τοιαῦτα ξυγχωρεῖν κατὰ ἀνδρῶν
[17]	καθαιροῦντας τὴν τῶν λόγων ἰσχύν.	Μόνα	γὰρ εἶναι τῶν ἔργων ζηλωτά
[4]	τῆς δυνάμεως ἐπιλειπούσης, ἐπειδὴ πρὸς	μοναρχίαν	τὰ τῆς πολιτείας μεθέστηκε, τιμὴ
[11]	ἔτι δορυφόρος ἦν τοῦ Περσῶν	μονάρχου,	τῷ Σαμίῳ ξένῳ περὶ τὴν
[4]	διὰ βίου καρποῦνται τὰς ἐπωνυμίας·	μόνης	δὲ οἶμαι ταύτης οὐδὲ τὴν
[8]	ἑκατὸν νεανίσκους ἡβῶντας εὖ μάλα	μόνον	ἀγωνίζεσθαι μέλλοντα, ὅπερ οὐδὲ ἐν
[1]	Πέρσην, οὔτι τὸν ἀρχαῖον ἐκεῖνον	μόνον,	ἀλλὰ καὶ ᾧ συνεστράτευτο ἐπὶ
[1]	τῶν προλαβόντων τινὲς ἀπεστερήθησαν ὃ	μόνον	δοῦναί τε καὶ λαβεῖν ἐστι
[14]	δὲ καὶ ἕξεις σὺν θεῷ,	μόνον	εἰ πιστὸς καὶ δίκαιος εἰς
[1]	ἔργων εὐφημίας, ἐξὸν ἐκεῖνο ἐξετάζειν	μόνον,	εἰ τὴν ἀλήθειαν τιμῶσι καὶ
[16]	βώλου, τυχόντα δὲ ὧν ἐδεῖτο,	μόνον	ἐμπίπλασθαι τοῦ Διονύσου τῆς χάριτος,
[13]	οἶδα ὅντινα τρόπον ὄνομα ἐτύγχανε	μόνον	καὶ λόγος ἔργου στερόμενος. Ἡ
[1]	ἔστι δὲ οὐχ οὗτος ἀχάριστος	μόνον,	ὅστις εὖ παθὼν δρᾷ κακῶς
[5]	μείζονα μαρτυρίαν ἐπιζητήσειε τῆσδε, οὐ	μόνον	περὶ τῆς εὐγενείας αὐτῆς, ὑπὲρ
[10]	μὴ τῇ τοῦ γένους κοινωνίᾳ	μόνον,	πολὺ δὲ πλέον ἀρετῇ φαίνεται
[15]	τοῦ γήρως ὑπάρχειν τοῖς ἀνθρώποις	μόνον,	τὴν ἐμπειρίαν, δι´ ἣν ὁ
[10]	ξύμπαντας. Καὶ οὐ τοὺς ξυγγενεῖς	μόνον	τοσαῦτα ἔδρασεν ἀγαθά, ξενίαν δὲ
[12]	καὶ στέργουσι, πλουτεῖν ἐθέλοντες οὗ	μόνου	σχεδὸν ὁ πλοῦτος ζηλωτόν. ~Ἡμεῖς
[3]	καὶ Περσῶν καὶ Ἀσσυρίων, πλὴν	μόνου	τοῦ Καμβύσου παιδός, ὃς ἐκ
[5]	διαφανεῖς ἀστέρες καταυγαζόμενοι κρύπτουσι τὴν	μορφήν.	Ἓν μὲν γὰρ τούτων οὐδὲ
[11]	καὶ ἐπαινέτην παρέξομαι· ἀλλ´ ὅπως	μου	μή ποτε ὑπειδόμενοι τὴν μαρτυρίαν
[6]	τρόπαια, ἔθνη καὶ πόλεις καὶ	μούσας	ἑστιῶν. ~Εἰ δέ τις ἄρα
[7]	σὺν τέχνῃ μηδὲν ἀδικῶν τὰς	Μούσας	τῷ θεάτρῳ ξυγγέγονε. Τὸν δὲ
[15]	ἔχοντος τῆς πρὸς ἐκεῖνα συνουσίας,	μουσεῖον	δὲ Ἑλληνικῶν ἀποφῆναι βιβλίων ἕκητι
[7]	καὶ εἰ τοὺς τρόπους τῆς	μουσικῆς	διαφθείροι καὶ εἰ ταῖς ἁρμονίαις
[7]	καὶ οὐδεμίαν ὤραν ἐποιοῦντο τῆς	μουσικῆς·	εἰ δὴ οὖν τις τοῖν
[7]	νόμοις τῆς ἀληθινῆς καὶ θείας	μουσικῆς;	ὁρῶν δὲ ἐμμένοντα τοῖς νομισθεῖσι
[7]	καὶ λύπῃ κρίνειν τὰ κρούματα,	μουσικὸν	δὲ ἄνδρα, τοὺς λόγους ἐξεπιστάμενον
[13]	γνώμης, διαφερόντως ηὐφραίνετο καὶ συνεπήχει	μουσικόν,	θαρρεῖν κελεύουσα καὶ μήτε τὸ
[3]	τι καὶ τὸ περὶ τῶν	Μουσῶν	λεγόμενον, ὡς εἶεν δήπουθεν ἐκ
[1]	μὲν θηριώδους ἐκείνης καὶ ἀπανθρώπου	μοχθηρίας	σφόδρα ὀλίγα καὶ εὐαρίθμητα κομιδῇ
[1]	ἢ δῆλον ὅτι φαύλους καὶ	μοχθηροὺς	νομιστέον; Οὐδενὸς γὰρ οἶμαι τῶν
[12]	Ἑλλάδος παραπλήσιόν τι τοῖς Αἰγυπτίοις	μυθολογήμασι	καὶ λόγοις· λέγουσι γὰρ δὴ
[3]	εἰ δή τι τοιοῦτον ἕτερον,	μύθῳ	μᾶλλον ἢ λόγῳ προσῆκον, ἀπολειπτέον·
[3]	δοκῶ· φαίνεται γὰρ εἶναι τῶν	μύθων	οὐ πόρρω, ὁποῖον δή τι
[17]	ναυσὶ τρισχιλίαις, καὶ πεζῇ παρετάττετο	μυριάδας	ὁπλιτῶν τριακοσίας ἄγουσα, τό τε
[9]	τιμῆς δὲ ἔτυχον καὶ ἀρχῆς	μυρίοι.	Καὶ ταῦτα οὐκ ἔστιν ὅστις
[17]	αἴτιαι καὶ πολέμων μακρῶν ἔθνεσι	μυρίοις	καὶ ἀνδράσιν, ὅσους ἦν εἰκὸς
[17]	καὶ Ῥοδογούνη καὶ Τώμυρις καὶ	μυρίος	δή τις ἐπιρρεῖ γυναικῶν ὄχλος
[14]	καὶ οἴκοις καὶ πόλεσι πολλαῖς	μυρίων	αἰτίας ξυμφορῶν. Παραπλήσια δὲ ἐπεπόνθειν
[15]	ἤδη καὶ νέοι πολλοὶ γερόντων	μυρίων	πολιὸν μᾶλλον ἐκτήσαντο τὸν νοῦν
[7]	ἐπιχειρούντων, καθάπερ οἶμαί φασι τὸν	Μυρμηκίδην	ἀντιταττόμενον τῇ Φειδίου τέχνῃ. ~Οὔκουν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 10/01/2007