Chapitre
[13]	ἐγώ τι τῶν ἀνθρωπίνων νομίσας	ἑάλων,	οὐ τὸν ὑπὸ γῆς καὶ
[4]	ὅστις δὲ ἀποδίδωσι πάλιν ἐξ	ἑαυτοῦ	προγόνοις τε καὶ πατρίδι μείζονα
[6]	ποτε· τὴν θυγατέρα δὲ βασιλεὺς	ἑαυτῷ	συνοικεῖν ἀξίαν ἔκρινε, καὶ ἔδρασε
[12]	ποθεινόν, καὶ ὑπάρξαι μοι τοῦτο	ἐβουλόμην	μᾶλλον ἢ πολὺ χρυσίον καὶ
[12]	Θρᾴκην καὶ τὴν Ἰωνίαν οἰκοῦντες	ἔγγονοι,	καὶ ὅστις ἡμῶν μὴ λίαν
[4]	καὶ σεμνότερον ἀρχὴν παρασχεῖν τοῖς	ἐγγόνοις	περιφανείας τοσαύτης, ἢ λαβεῖν παρὰ
[3]	φασὶ τὴν χώραν τοὺς Ἡρακλέους	ἐγγόνους,	Τημένου παῖδας, οἳ τὴν Ἀργείαν
[2]	καὶ πατέρων μνημονεύοντα, καὶ ὅπως	ἐγήματο	καὶ ᾧτινι, καὶ τἆλλα πάντα
[2]	πατρὸς ἀπολομένου νέου καὶ νυμφίου,	ἔγημέ	τε καὶ ἐτίμησεν ὡς οὔτις
[14]	καὶ μείλιχον, ταῖς ἐμαῖς ἀκοαῖς	ἐγκαθιδρυμένον.	~Βούλεσθε οὖν τὰ μετὰ ταῦτα
[2]	καὶ διαλύειν τὰ πρὸς ἀλλήλους	ἐγκλήματα	τοῖς πολίταις ἀναφυόμενα ξὺν δίκῃ.
[14]	ἔχοντος οἶμαι τὰς ἡνίας πάντων	ἐγκρατῶς,	εἰ καὶ ἐπὶ τῆς μιᾶς
[2]	{τῇ} τέχνῃ τέλειον ᾆσαι βασιλίδος	ἐγκώμιον,	ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ γένους ἀρξαμένην.
[8]	τοῦτο ὑμῖν τῆς Πηνελόπης ὀλίγον	ἐγκώμιον	δοκεῖ, ἢ εἰ δή τις
[10]	μεῖζον οὐκ οἶδα ὅπως τις	ἐγκώμιον	ἐρεῖ. Περὶ μὲν τούσδε γέγονε
[13]	τῆς χώρας καὶ τῶν ἀνδρῶν	ἐγκώμιον.	Πρὸς δὴ τοῦτον ἀπολογεῖσθαι χρεὼν
[0]	~Εὐσεβίας τῆς βασιλίδος	ἐγκώμιον.	~Τί ποτε ἄρα χρὴ διανοεῖσθαι
[6]	διατρίβειν, καθάπερ οὐκ ἔχοντας ἴδιον	ἐγκώμιον	ὑπὲρ ἧς ὁ λόγος διελθεῖν;
[2]	τοιαῦτα, τῶν ἐπὶ τοῖς ἔργοις	ἐγκωμίων	ἀφαιρησόμεθα, τὸν ἐκ τοῦ κολακεύειν
[10]	πρὸς τοὺς ἐκείνης πατέρας ὑπάρξασαν	ἔγνω,	οὐκ ἀνόνητον ἀφῆκε τοῖς κτησαμένοις,
[8]	τοὺς πάλαι διὰ τῶν ἔργων	ἐγνωκότας.	Οὐ μὴν ἐπειδὴ ´κεῖνο δυσχερές,
[8]	δὲ ἡμῖν ἐπὶ τῆς οἰκίας	ἔγνως	στρατεύεσθαι καὶ ἄθλους δή τινας
[11]	ἔνειμε τῆς φιλίας ἔπαθλα θαυμαστά.	~Ἐγὼ	δέ, ἐπειδή μοι τεκμηρίων καθάπερ
[14]	γενναῖον εὖ μάλα παρέχων γνώρισμα.	Ἐγὼ	δὲ ἐπειδὴ πρῶτον ἐς ὄψιν
[11]	ὁμολογῶ τῇδε, σφόδρα ὥρμησθε ἀκούειν,	ἐγὼ	δὲ οὐκ ἀποκρύψομαι. ~Ἐμοὶ γὰρ
[1]	ἀγεννοῦς κολακείας τὴν δόξαν ἐκκλίνειν.	Ἐγὼ	δὲ οὗτοι μὲν ὅτι μηδὲν
[12]	τὸ χωρίον ἐπιτήδειον εἶναι ξυννοοῦσα.	Ἐγὼ	δὲ τότε μὲν αὐτῇ καὶ
[18]	ἄρα μικροὺς ὑπολάβῃ καὶ φαύλους;	~Ἐγὼ	δὲ ὑμῖν καὶ τὸν γενναῖον
[13]	ἐργασαμένου ἀγαθὰ τὴν ἀναγκαίαν αἴτησιν.	Ἐγὼ	δὲ ὑπήκουον, οὔτι τοῦτό γε
[14]	ἀδόξου συμφορᾶς αἴτιος γένηται. Ταῦτα	ἐγὼ	ἐλογιζόμην ἐν νυκτὶ βουλεύων καὶ
[18]	θέλει δὲ ἅπασι τἀγαθά; τοῦτο	ἐγὼ	κεφάλαιον τοῦ παντὸς ἐπαίνου ποιοῦμαι,
[16]	δὲ καὶ ἀργύριον οὐδὲ ἐδεόμην	ἐγὼ	λαβεῖν οὐδὲ ὑμᾶς δὴ ὑπὲρ
[15]	Γαλατίαν καὶ τὴν Κελτίδα. Τούτοις	ἐγὼ	προσκαθήμενος συνεχῶς τοῖς δώροις, εἴ
[14]	ἓν φαυλοτέρους ἀπαγγέλλειν λόγους. Ταύτης	ἐγὼ	τῆς ἐντεύξεως ἀπαλλαγεὶς σφόδρα ἐθαύμασα
[13]	πραγματευσαμένη, ἧς μεῖζον ἀγαθὸν οὔποτε	ἐγώ	τι τῶν ἀνθρωπίνων νομίσας ἑάλων,
[11]	τὸ εὐεργέτημα. Τί ποτε οὖν	ἐγὼ	τοιοῦτον εὖ παθεῖν φημι καὶ
[9]	τῶν πολιτῶν· προσθείην δ´ ἂν	ἔγωγε,	θαρρῶν εὖ μάλα ὅτι μηδὲν
[3]	καὶ Θρᾴκης ἦρξαν, οἶμαι δὲ	ἔγωγε	καὶ ὅσοι Λυδῶν ἢ Μήδων
[8]	γυναῖκα καλὴν καὶ γενναίαν· ὥστε	ἔγωγε	τῆς Πηνελόπης πολλὰ καὶ ἄλλα
[16]	τῆς βώλου, τυχόντα δὲ ὧν	ἐδεῖτο,	μόνον ἐμπίπλασθαι τοῦ Διονύσου τῆς
[5]	τοῦ βίᾳ λαβόντος, γάμου τε	ἐδεῖτο	πρὸς παίδων γένεσιν, οἳ κληρονομήσουσι
[16]	ὅτε αὐτῷ στέγης καὶ πόας	ἐδεῖτο	τὰ βοσκήματα, σφόδρα ἐτύγχανε προθύμων
[16]	χρυσίον δὲ καὶ ἀργύριον οὐδὲ	ἐδεόμην	ἐγὼ λαβεῖν οὐδὲ ὑμᾶς δὴ
[10]	νεότητα τοῦ γνωρισθῆναι καὶ ὁπωσοῦν	ἐδέοντο,	τούτοις ἐλάττονας διένειμε τιμάς· ἀπέλιπε
[8]	μετεῖχε χάριτος καὶ ἧττον εἶναι	ἐδόκει	´κείνων ἐράσμια. Τῆς τρυφῆς δὲ
[14]	πρῶτον ἐς ὄψιν ἐκείνης ἦλθον,	ἐδόκουν	μὲν ὥσπερ ἐν ἱερῷ καθιδρυμένον
[19]	Ἀλλὰ ἔμοιγε τῶν τοιούτων οὔτε	ἔδοξέ	ποτε ζηλωτὸν οὐδέν, οὔτε ἐπαινεῖν
[2]	ἀρχὴν τοῦ γένους καὶ ὅσα	ἔδρασάν	τε καὶ ἔπαθον εἰπών, καὶ
[8]	ἀθρόως αὐτῇ διηγεῖτο, ὅσα τε	ἔδρασε	καὶ ὅσα ἀνέτλη, καὶ εἰ
[6]	ἑαυτῷ συνοικεῖν ἀξίαν ἔκρινε, καὶ	ἔδρασε	τὸν γάμον λαμπρῶς μετὰ τὰ
[10]	οὐ τοὺς ξυγγενεῖς μόνον τοσαῦτα	ἔδρασεν	ἀγαθά, ξενίαν δὲ ὅτῳ πρὸς
[15]	γε ἐντεῦθεν ἀθρόως ἑλόντες, καθάπερ	ἔδρασεν	αὕτη, πάντα ὁμοῦ διηγησώμεθα; ὁπόσους
[9]	ὅσα καὶ οὕστινας δρᾷ καὶ	ἔδρασεν,	ἡδέως ἂν ὑμῖν τὰ πλεῖστα
[15]	ταῦτα πάλιν ἔργα καὶ ὅσα	ἔδρασεν	ἡμᾶς ἀγαθὰ καθ´ ἕκαστον λεπτουργοῦντες
[10]	καὶ τῆς εὐτυχίας τῆς παρούσης	ἔδωκε	τὴν ἀρχήν. Καὶ γὰρ εἴ
[15]	οἴκαδε ἐπανελθεῖν τὴν ταχίστην ψυχαγωγούμενος,	ἔδωκεν	ἀθρόως τοσαύτας, ὥστε ἐμοῦ μὲν
[15]	τοῖς οὐ ῥᾳθύμοις τῶν νέων	ἔδωκεν.	Ἔστι δὲ οἶμαί τις ἐν
[15]	δὲ χρυσοῖο τάλαντα καὶ λέβητας	ἐείκοσιν.	Ἀλλ´ οὔ μοι σχολὴ περὶ
[9]	τοῖς πατρίοις ἔθεσιν ἐχρῶντο καὶ	ἔζων	τοῖς οἰκείοις πειθόμενοι νόμοις μεγάλην
[14]	ἐγὼ τῆς ἐντεύξεως ἀπαλλαγεὶς σφόδρα	ἐθαύμασα	καὶ ἐξεπεπλήγμην, ἐναργῶς δοκῶν ἀκηκοέναι
[7]	ἐπὶ τὴν Λακωνικὴν ἄκραν κομισθῆναι·	ἔθελγε	γὰρ οἶμαι τοὺς δυστυχεῖς ναύτας
[13]	τυχόν, ὑπομνησθεὶς τῶν ἔμπροσθεν, ταῦτα	ἐθέλειν	ἡμᾶς ἐξ ἀρχῆς διελθεῖν, καθάπερ
[18]	αὐτῇ δρᾶν ὅ τι ἂν	ἐθέλῃ,	θέλει δὲ ἅπασι τἀγαθά; τοῦτο
[14]	ἀπείρως ἡνιοχικῆς ἔχοντι καὶ οὐδὲ	ἐθελήσαντι	ταύτης μεταλαβεῖν τῆς τέχνης, κᾆτα
[8]	οὐδὲ ἐν τῇ Σχερίᾳ καταμεῖναι	ἐθελήσας,	ἐξὸν ἐκεῖ που παυσάμενον τῆς
[8]	Οὐ γάρ, εἰ σφόδρα λέγειν	ἐθέλοιμι	καὶ μακρὰς ὑπὲρ τούτων βίβλους
[1]	τοῖς εὐεργέταις πρᾷοι καὶ προσηνεῖς	ἐθέλοντες	εἶναι, εἶτα, ἂν μὲν δέῃ
[17]	τῆς ἐπ´ αὐτοῖς ἀφαιρεῖσθαι δόξης	ἐθέλοντες	ἴσως ἂν εἴποιεν· ἴσασι γὰρ
[13]	γὰρ ἀλλοτρίων ἡψάμεθα λόγων δεῖξαι	ἐθέλοντες	ὅσων ἡμῖν ἀγαθῶν αἰτία γέγονε
[12]	δὲ ἀγαπῶσι καὶ στέργουσι, πλουτεῖν	ἐθέλοντες	οὗ μόνου σχεδὸν ὁ πλοῦτος
[17]	παρατιθείς, μήτε ἄλλως ἀπεχθάνεσθαι ἐκείνοις	ἐθέλω·	ἀλλὰ οὐκ οἶδα ὅντινα τρόπον
[17]	ὀχλήσαιμι. ~Λόγον δὲ ὑμῖν εἰπεῖν	ἐθέλω	μάλα δή τινος ὑμῖν ἀκοῆς
[15]	σιτία φέρειν ἀναγκαῖα καὶ ταῦτα	ἐθέλω·	μέτρον δέ ἐστι τοῦ πλήθους
[19]	ποτε ζηλωτὸν οὐδέν, οὔτε ἐπαινεῖν	ἐθέλω	πρὸ τῆς ἀρετῆς τὸν πλοῦτον·
[8]	οὐχ ὅτι τῇ Πηνελόπῃ συνεῖναι	ἐθέλων,	τοὺς ἄθλους αὐτῇ καὶ τὰς
[13]	ἐξῇ πράττειν ὅ τι ἂν	ἐθέλωσι	σὺν βίᾳ, ἦ που δεόμενοι
[9]	οὖν φασιν, ὅτε τοῖς πατρίοις	ἔθεσιν	ἐχρῶντο καὶ ἔζων τοῖς οἰκείοις
[10]	σοφὸν Πίνδαρον, ἀρχομένη τῶν ἔργων	ἔθετο,	γένος τε ἅπαν καὶ ξυγγενεῖς
[17]	ταραχῆς αἴτιαι καὶ πολέμων μακρῶν	ἔθνεσι	μυρίοις καὶ ἀνδράσιν, ὅσους ἦν
[6]	γάμον λαμπρῶς μετὰ τὰ τρόπαια,	ἔθνη	καὶ πόλεις καὶ μούσας ἑστιῶν.
[3]	καὶ πρὸς ἑσπέραν τὸ Ὠρικὸν	ἔθνος·	ὁ τούτου δὲ αὖ παῖς
[3]	ὑπ´ ἐκείνῳ κτησάμενοι πόλεων καὶ	ἐθνῶν	ἔτυχον. Ἆρ´ οὖν ἔτι χρὴ
[3]	ξυμπάντων μὲν ἀνθρώπων, πάντων δὲ	ἐθνῶν	κρατήσειεν. Οὐκοῦν τὴν μὲν Ἀσίαν
[7]	δεξιοῦ τὴν τέχνην· ἔστω δέ,	εἰ	βούλει, Τέρπανδρος οὗτος ἢ ὁ
[19]	εἶναι δοκούντων καὶ λαμπρῶν διηγημάτων.	~Εἰ	γὰρ δή τις τὴν περὶ
[4]	οὐ ζηλωτὸν ἐνόμισεν ὕπατος ἐπονομασθῆναι.	Εἰ	δέ, ὅτι πρῶτος ἔτυχεν ἐκεῖνος
[7]	καὶ πόλεις καὶ μούσας ἑστιῶν.	~Εἰ	δέ τις ἄρα ἐκείνων ἐπακούειν
[19]	ἐπ´ ἐμοὶ πραχθέντα παρεῖχον μάρτυρα·	εἰ	δὴ οὖν καὶ ἄλλοι τὴν
[11]	τῆς Ἀσίας ἁπάσης κύριος κατέστη.	Εἰ	δὴ οὖν καὶ αὐτός, πολλὰ
[7]	οὐδεμίαν ὤραν ἐποιοῦντο τῆς μουσικῆς·	εἰ	δὴ οὖν τις τοῖν ἀνδροῖν
[8]	ἔδρασε καὶ ὅσα ἀνέτλη, καὶ	εἰ	δή τι ἄλλο ὑπὸ τῶν
[3]	κληθεῖσαι. Τοῦτο μὲν δὴ καὶ	εἰ	δή τι τοιοῦτον ἕτερον, μύθῳ
[8]	Πηνελόπης ὀλίγον ἐγκώμιον δοκεῖ, ἢ	εἰ	δή τις ἄλλη τὴν ἐκείνης
[14]	καθάπερ πτερῶν ἐπαίρεται, συνέσεως δὲ	εἰ	καὶ ἐπὶ σμικρὸν μετέχοι καὶ
[14]	οἶμαι τὰς ἡνίας πάντων ἐγκρατῶς,	εἰ	καὶ ἐπὶ τῆς μιᾶς ἄντυγος
[2]	αὐτῆς ἄξιον διεξελθεῖν, ἀγαπῶντες δέ,	εἰ	καὶ μετρίως τυγχάνοιμεν οὕτω καλῶν
[9]	ἐμὲ ψεύδεσθαι τῶν ἁπάντων φήσει,	εἰ	καὶ ὀνομαστὶ τοὺς ἄνδρας καταλέγοιμι.
[14]	ἡνιόχου σεμνοῦ καὶ ἐπιστήμονος, ὃς	εἰ	μὲν ἄφρων εἴη παντελῶς καὶ
[11]	κολακεύων ἅπαντα ἀφείη ῥήματα, ὥστε,	εἰ	μὲν πρὸ τούτων ἔλεγον, ἴσως
[7]	ληρεῖν οἴεται καὶ ἀνοηταίνειν· καὶ	εἰ	μετὰ πλείονος τὰ τοιαῦτα διηγεῖται,
[14]	ἀμῶς γέ πῃ πορεύεσθαι, ἀλλ´	εἰ	μὴ καὶ αὐτὸν ὁρῴη τὸν
[3]	οὐκ ἄξιον αὑτῷ ζῆν ὑπελάμβανεν	εἰ	μὴ ξυμπάντων μὲν ἀνθρώπων, πάντων
[15]	ἀφομοιοῦν πρὸς τοὺς λόγους· ὧν	εἰ	μὴ πάμπληθες ἀπολειφθείη, τυγχάνοι δὲ
[18]	μηδενὶ νοσήματος αἰτίῳ γενέσθαι, ἀλλὰ	εἰ	μὴ πάντα εἰς δύναμιν ἰῷτο
[13]	τίνα νῦν διαπεραίνειν οἰόμεθα λόγον,	εἰ	μὴ τῆς φίλης Ἑλλάδος ἔπαινον,
[17]	δή τινος ὑμῖν ἀκοῆς ἄξιον,	εἰ	μὴ τυγχάνετε ἀπειρηκότες πρὸς τὸ
[16]	καὶ ὁτιοῦν συνηνέγκατο, ἀδικοῖτ´ ἄν,	εἰ	μὴ τυγχάνοι τῆς χάριτος καὶ
[14]	καὶ ἕξεις σὺν θεῷ, μόνον	εἰ	πιστὸς καὶ δίκαιος εἰς ἡμᾶς
[9]	ὑβριστῶν καὶ ἀλαζόνων· οὐδὲ γὰρ	εἰ	σφόδρα ἐπιτήδειοί τινές εἰσι πάσχειν
[8]	μάλα τὸ ἐντεῦθεν; Οὐ γάρ,	εἰ	σφόδρα λέγειν ἐθέλοιμι καὶ μακρὰς
[7]	τρόπους τῆς μουσικῆς διαφθείροι καὶ	εἰ	ταῖς ἁρμονίαις μὴ δεόντως χρῷτο
[1]	εὐφημίας, ἐξὸν ἐκεῖνο ἐξετάζειν μόνον,	εἰ	τὴν ἀλήθειαν τιμῶσι καὶ περὶ
[4]	πνεούσης, οὗτος οὐδενὶ δίδωσιν ἀπορεῖν	εἰ	τῆς εὐγενείας εἰκότως μεταποιεῖται. ~Εὐσεβία
[2]	~Ἐμοὶ δὲ θαυμαστὸν εἶναι δοκεῖ,	εἰ	τοὺς ἄνδρας μὲν τοὺς καλοὺς
[7]	φαύλως ἀνέχεσθαι, δυσχεραίνειν δὲ καὶ	εἰ	τοὺς τρόπους τῆς μουσικῆς διαφθείροι
[2]	δίκῃ. Ταύτην δὴ οὖν ἱκετεύσας,	εἰ	τύχοις εὔνου, πρὸς αὐτὸν ἔφη,
[13]	ἐστιν ὑπ´ αὐγὰς ἡλίου, καὶ	εἴ	ποτε ἄλλος προσγένοιτο, τῶν μεγίστων
[15]	ἐγὼ προσκαθήμενος συνεχῶς τοῖς δώροις,	εἴ	ποτε σχολὴν ἄγοιμι, οὐκ ἔστιν
[14]	καὶ ἀμείβοντος δίφρον ἐκ δίφρου,	εἴ	ποτε τοὺς ἵππους πονουμένους ἢ
[9]	μεγάλην καὶ πολυάνθρωπον οἰκοῦντες πόλιν,	εἴ	ποτε τῶν δικαζόντων αἱ ψῆφοι
[8]	εὐδαίμονα, τυχὸν δὲ καὶ ἀθάνατον,	εἴ	τι χρὴ ταῖς ἐπαγγελίαις Καλυψοῦς
[2]	οὐδὲ τὴν Ἀλκίνου γαμετήν, οὐδὲ	εἴ	τις ἄλλη διαφερόντως ἀγαθὴ γέγονεν
[17]	ἐπιχειρῶν. Βούλεσθε οὖν ἐπανερωτῶμεν αὐτοὺς	εἴ	τις αὐτῶν γαμετὴν ἢ θυγατέρα
[15]	καὶ παιδαγωγία πρὸς ἦθος γενναῖον,	εἴ	τις ἐπίσταιτο τοὺς ἀρίστους ἄνδρας
[8]	ἐν Τροίᾳ ´κείνῳ ποτὲ συνηνέχθη;	Εἴ	τις οὖν ἔροιτο τὸν Ὀδυσσέα
[10]	ἔδωκε τὴν ἀρχήν. Καὶ γὰρ	εἴ	τῳ δοκοῦσιν, ὥσπερ οὖν ἀληθές,
[8]	παραινοῦσαν μεμνῆσθαι πάντων ὧν τε	εἶδε	θεαμάτων καὶ ὧν ἤκουσεν ἀκουσμάτων,
[17]	πλάττειν μὲν οὐδὲν οὐδὲ τεχνάζειν	εἰδότος,	φράζοντος δὲ ὅπως ἂν ἐπίῃ
[1]	ὅτι μηδὲν ὑγιὲς λέγουσι σαφῶς	εἰδώς,	ὅμως ἀφίημι, καὶ κείσθω διαφεύγειν
[16]	καὶ ὁ σοφὸς ἀπαιτῶν φαίνεται.	Εἶεν·	ἀλλὰ τοῦτο μὲν χαρίεν καὶ
[3]	περὶ τῶν Μουσῶν λεγόμενον, ὡς	εἶεν	δήπουθεν ἐκ τῆς Πιερίας, οὐχὶ
[14]	ἐπιστήμονος, ὃς εἰ μὲν ἄφρων	εἴη	παντελῶς καὶ ἀνόητος, χαίρει καὶ
[8]	βουλευμάτων καὶ ὅ τι πρακτέον	εἴη	συννοεῖν καὶ συνεξευρίσκειν. Ἆρα τοῦτο
[4]	διασώζει τινὰ φαύλην καὶ ἀμυδρὰν	εἰκόνα,	ἢ παντάπασιν ὑπεριδόντες διὰ τὴν
[15]	τῆς θέας ἐναργῆ καὶ λαμπρὰν	εἰκόνα	φέρει τῶν πάλαι πραχθέντων, ὑφ´
[2]	Ἆρ´ οὖν ἔτι δεησόμεθα μειζόνων	εἰκόνων	καὶ ἀποδείξεων ἐναργεστέρων, ὥστε ἀποφυγεῖν
[8]	τῆς πρόσθεν, ὥς γε τὸ	εἰκός,	ἀπονωτέραν οὐδὲ κουφοτέραν. Τί δὴ
[12]	αὐτῇ καὶ πρώτῳ γε, ὡς	εἰκός,	βασιλεῖ πολλὰ καὶ ἀγαθὰ διδόναι
[19]	ὑποπτεύσει. Ἐξῆν δὴ οὖν, ὡς	εἰκός,	διηγουμένῳ ταῦτα τοῦ δήμου μεμνῆσθαι
[17]	μυρίοις καὶ ἀνδράσιν, ὅσους ἦν	εἰκὸς	ἐκ τοσαύτης χώρας ἀθροίζεσθαι, γενέσθαι
[17]	δὲ ἢ δημηγορίαν οὐδὲ ὄναρ	εἰκὸς	ἐκείνῃ παραστῆναί ποτε· ἀλλὰ καὶ
[2]	αὐτὴν ἐκείνῃ, πατρίδος τε, ὡς	εἰκός,	καὶ πατέρων μνημονεύοντα, καὶ ὅπως
[14]	καὶ σεμνότητος ἐκ μικρῶν, ὡς	εἰκός,	καὶ φαύλων τῶν πρόσθεν, ἐμοὶ
[12]	ἐμοὶ πάλαι μὲν ἦν, ὡς	εἰκός,	ποθεινόν, καὶ ὑπάρξαι μοι τοῦτο
[9]	εἶναι συκοφάντην, τὸν δέ, ὡς	εἰκός,	τοῦ δοκεῖν ἔνοχον εἶναι τῷ
[4]	δίδωσιν ἀπορεῖν εἰ τῆς εὐγενείας	εἰκότως	μεταποιεῖται. ~Εὐσεβία δέ, περὶ ἧς
[6]	βασιλέα τὸν σώφρονα φαίην ἂν	εἰκότως	πολλάκις βουλευσάμενον ἑλέσθαι τὸν γάμον,
[1]	ἐκείνοις κατὰ τὸν βίον τάξιν	εἰληχότες	τῆς ἐν ταῖς πράξεσιν ἀρετῆς
[17]	γὰρ σαφῶς ὅτι μήτε ἀντίτεχνος	εἶναι	βούλομαι τοῖς ἐκείνων λόγοις τοὺς
[2]	ἄξιον ἀνδρὸς ἐπιεικοῦς καὶ γενναίου,	εἶναι	δὲ καὶ τὸν Ὀδυσσέα τὸν
[17]	τοιοῦτον οὐδὲν εἰπεῖν ἔχει, καταγέλαστος	εἶναι	δοκεῖ, ἅτε οὐκ ἐκπλήττειν οὐδὲ
[2]	οὐκ ἀπεκρύπτετο. ~Ἐμοὶ δὲ θαυμαστὸν	εἶναι	δοκεῖ, εἰ τοὺς ἄνδρας μὲν
[9]	ἐμφανὲς ἄγειν τεκμήριον, καινόν πως	εἶναι	δοκεῖ καὶ ἐς ἀπιστίαν ἄγειν
[4]	στερομένη πρὸς πᾶσαν ἰσχὺν ἀντίρροπος	εἶναι	δοκεῖ, τοῖς μὲν ἰδιώταις οἷον
[18]	ποιοῦμαι, οὐκ ἀπορῶν ἄλλων θαυμασίων	εἶναι	δοκούντων καὶ λαμπρῶν διηγημάτων. ~Εἰ
[17]	πολιορκίαν καὶ τρόπον τινὰ ναυμαχίαν	εἶναι	δοκοῦσαν, τὸν πρὸς τοῖς νεωρίοις
[18]	σφόδρα ἀγαθὸν πολίτην καὶ στρατηγὸν	εἶναι	δόξαντα γενναῖον. Ὁ δὲ τούτοις
[8]	ἔλαττον μετεῖχε χάριτος καὶ ἧττον	εἶναι	ἐδόκει ´κείνων ἐράσμια. Τῆς τρυφῆς
[1]	εὐεργέταις πρᾷοι καὶ προσηνεῖς ἐθέλοντες	εἶναι,	εἶτα, ἂν μὲν δέῃ λοιδορῆσαί
[1]	λίαν εἰσὶν ὧν οὐδαμῶς ἀναίσθητον	εἶναι	ἐχρῆν, ἢ συνιέντες ἐπιλήσμονες ὧν
[12]	καὶ παιδείᾳ τὸ χωρίον ἐπιτήδειον	εἶναι	ξυννοοῦσα. Ἐγὼ δὲ τότε μὲν
[8]	τοσούτους ἑκὼν ὑπομείνας πόνους, ἐξὸν	εἶναι	ὄλβιον καὶ εὐδαίμονα, τυχὸν δὲ
[9]	ἐπάγοντα τὴν κατηγορίαν τοῦ δοκεῖν	εἶναι	συκοφάντην, τὸν δέ, ὡς εἰκός,
[2]	ἀνδράσι προσήκειν ὑπολαμβάνοντες. Καὶ γὰρ	εἶναι	σώφρονα καὶ συνετὴν καὶ νέμειν
[12]	Αἰγύπτιοι τὸν Νεῖλον παρ´ αὐτοῖς	εἶναι	τά τ´ ἄλλα σωτῆρα καὶ
[13]	τοῦτον, ὃν σὺ φὴς αἴτιον	εἶναι	τῆς ἐν τοῖς λόγοις ἀταξίας,
[9]	ὡς εἰκός, τοῦ δοκεῖν ἔνοχον	εἶναι	τῷ πονηρεύματι. Τοῦτον δὴ φιλάνθρωπον
[17]	τῶν λόγων ἰσχύν. Μόνα γὰρ	εἶναι	τῶν ἔργων ζηλωτά φασι καὶ
[3]	παρήσειν μοι δοκῶ· φαίνεται γὰρ	εἶναι	τῶν μύθων οὐ πόρρω, ὁποῖον
[2]	καὶ αὐτὸ τὸ δεῖσθαι καταγέλαστον	εἶναι	φῶσι καὶ οὐκ ἄξιον ἀνδρὸς
[11]	τὸν ἅπαντα χρόνον ὑπόχρεων ἐμαυτὸν	εἶναι	χάριτος ὁμολογῶ τῇδε, σφόδρα ὥρμησθε
[9]	παραιτησάμενος, ὁπόσα γ´ ἐμοί τε	εἰπεῖν	ἀνεπίφθονον ταύτῃ τε ἀκούειν καλὰ
[17]	ἂν ὀχλήσαιμι. ~Λόγον δὲ ὑμῖν	εἰπεῖν	ἐθέλω μάλα δή τινος ὑμῖν
[12]	ἔχοιμι περὶ αὐτοῦ πρὸς ὑμᾶς	εἰπεῖν	εἰς ἐμαυτὸν ἔργα πολλῆς ἄξια
[17]	Καίτοι ἐπὶ ταύτης οὐδὲν Ὅμηρος	εἰπεῖν	ἔσχε πλέον τῆς σωφροσύνης καὶ
[17]	πράξεων. Ὅστις δὲ τοιοῦτον οὐδὲν	εἰπεῖν	ἔχει, καταγέλαστος εἶναι δοκεῖ, ἅτε
[8]	οὖν οἴεσθε πρὸς ταῦτα ἐκεῖνον	εἰπεῖν	ἔχειν; ἆρ´ οὐχ ὅτι τῇ
[8]	τρέπει· ὥστε οὐκ ἄν τις	εἰπεῖν	ἔχοι ὅτῳ γέγονεν ἡ βασιλὶς
[6]	διελθεῖν; Τοσοῦτον δὲ ἴσως οὔτε	εἰπεῖν	οὔτε ἐπακοῦσαι πολὺ καὶ ἐργῶδες,
[3]	λόγῳ προσῆκον, ἀπολειπτέον· ὀλίγα δὲ	εἰπεῖν	τῶν πᾶσι γνωρίμων τυχὸν οὐκ
[2]	ἐλευθέριον, καὶ πάντα ὡς ἔπος	εἰπεῖν	ὑπάρχειν ἐκείνῃ οἰόμενοι χρῆναι τὰ
[1]	χαρίζεσθαι. Οὐδὲ γὰρ τοῦτο ἔνεστιν	εἰπεῖν,	ὡς ἀνωφελὲς χρῆμα ἡ εὐφημία
[11]	οὐκ ἀγνωμονέστερος φανοῦμαι τοῦ Πέρσου,	εἴπερ	εἰς τὴν γνώμην ὁρῶντα χρὴ
[17]	τι λέγειν ἐπιθυμῶν, τοῦτο δέ,	εἴπερ	ἦν, ὥσπερ οὖν φασι, σεμνότατον,
[8]	ἀκουσμάτων, ἵνα καὶ μετόπισθε τεῇ	εἴπῃσθα	γυναικί, φησίν. Ὁ δὲ οὐδενὸς
[17]	ἀφαιρεῖσθαι δόξης ἐθέλοντες ἴσως ἂν	εἴποιεν·	ἴσασι γὰρ σαφῶς ὅτι μήτε
[2]	ὅσα ἔδρασάν τε καὶ ἔπαθον	εἰπών,	καὶ ὅπως αὐτὴν ὁ θεῖος,
[7]	ὅσα ἐκεῖνος ἀπὸ τῆς τέχνης	εἰργάσατο,	αὐτῆς δὲ ἐκείνης ὑπερεώρων καὶ
[6]	τοσοῦτον ἐπὶ σωφροσύνῃ κλέος αὑτῇ	εἰργάσατο,	ὥστε τῇ μὲν Πηνελόπῃ, περιόντος
[7]	ὀρειχάλκῳ μετὰ τῆς ἀρίστης τέχνης	εἰργασμένων,	ἴστω παιδικῶν σφόδρα ἀκουσμάτων ἐπιθυμῶν·
[8]	τῆς περὶ τὰς νήσους ἐκείνας	εἰρήνης	καὶ ἡσυχίας τίνα οὐκ ἂν
[1]	ἢ συνιέντες ἐπιλήσμονες ὧν ἐχρῆν	εἰς	ἅπαντα μεμνῆσθαι τὸν χρόνον· μεμνημένοι
[18]	γενέσθαι, ἀλλὰ εἰ μὴ πάντα	εἰς	δύναμιν ἰῷτο καὶ θεραπεύοι, οὐδὲν
[8]	ὑπὲρ ἁπάντων ἀποσιωπῆσαι, πειρᾶσθαι δὲ	εἰς	δύναμιν φράζειν ὑπὲρ αὐτῶν, καὶ
[12]	περὶ αὐτοῦ πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν	εἰς	ἐμαυτὸν ἔργα πολλῆς ἄξια χάριτος,
[11]	τύχῃ καὶ ἀπομνημονεύων τῶν ἐκείνης	εἰς	ἐμαυτὸν ἔργων, παρέξομαι ὑμῖν τῆς
[14]	μόνον εἰ πιστὸς καὶ δίκαιος	εἰς	ἡμᾶς γένοιο. Τοσαῦτα ἤκουσα σχεδόν·
[6]	ἢ πλούσιος {ὃς} ὑπὲρ τούτων	εἰς	λόγους ἐλθεῖν ὑπέμεινέ ποτε· τὴν
[17]	ἀλλὰ καὶ ὁπότε λέγειν ἐχρῆν	εἰς	τὰ μειράκια, Ἄντα παρειάων σχομένη
[5]	καὶ σώφρονα πλάττοντος τὴν νύμφην,	εἰς	ταὐτὸ συνεληλυθότα πόρρωθεν καὶ οὐκ
[11]	ἀγνωμονέστερος φανοῦμαι τοῦ Πέρσου, εἴπερ	εἰς	τὴν γνώμην ὁρῶντα χρὴ κρίνειν,
[7]	ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ὁπόσοι τοιοῦτοι,	εἰς	τὴν ἐσθῆτα καὶ τὴν κιθάραν
[19]	ἔναγχος ἐπιδημίαν γενομένην αὐτῇ, τὴν	εἰς	τὴν Ῥώμην, ὁπότε ἐστρατεύετο βασιλεὺς
[13]	οἶμαι πέτραις καὶ δένδρεσι μεταβαλλόντων	εἰς	τήνδε τὴν φύσιν, οὐδὲ ἀρχὴν
[9]	δὲ ἔργων μηδὲν παρασχέσθαι μηδὲ	εἰς	τὸ ἐμφανὲς ἄγειν τεκμήριον, καινόν
[1]	δημοσίᾳ καλόν. Χρήματα μὲν γὰρ	εἰς	τὸ ἐμφανὲς διδόναι καὶ περιβλέπειν,
[17]	τε ἰδίᾳ τοῖς ἀνθρώποις καὶ	εἰς	τὸ κοινὸν ἀγαθὰ συμβαίνει, ἐκ
[3]	Πιερίας, οὐχὶ δὲ ἐξ Ἑλικῶνος	εἰς	τὸν Ὄλυμπον ἀφίκοιντο παρὰ τὸν
[15]	δώρων τυχὸν οὐκ ἄχαρι καὶ	εἰς	ὑμᾶς ἀπομνημονεῦσαι, ᾧ μοι δοκῶ
[9]	γὰρ εἰ σφόδρα ἐπιτήδειοί τινές	εἰσι	πάσχειν κακῶς καὶ κολάζεσθαι, τούτους
[1]	γὰρ οὐ συνιέντες ἀναίσθητοι λίαν	εἰσὶν	ὧν οὐδαμῶς ἀναίσθητον εἶναι ἐχρῆν,
[1]	ὅ τι πλεῖστοι τὸ δοθὲν	εἴσονται,	πρὸς ἀνδρὸς ἀπειροκάλου· ἀλλ´ οὐδὲ
[2]	καὶ διδάσκαλον γενομένην ὧν ἐχρῆν	εἴσω	παρελθόντα δρᾶν καὶ λέγειν, καθάπερ
[8]	ἐνομίσθη. Ἀλλ´ ἐπειδὴ τῶν βασιλείων	εἴσω	παρῆλθε καὶ τῆς ἐπωνυμίας ταύτης
[16]	τῆς ἐκ τῶν παλαιῶν γραμμάτων,	εἶτα	ἀθρόως πάντων δεηθείη, ἆρα ὑμῖν
[1]	πρᾷοι καὶ προσηνεῖς ἐθέλοντες εἶναι,	εἶτα,	ἂν μὲν δέῃ λοιδορῆσαί που
[16]	κλήματα ᾔτει παρὰ τῶν γειτόνων,	εἶτα	ἐκτρέφων τὰς ἀμπέλους δίκελλαν καὶ
[3]	πρὸς ἀλλήλους ἔριδος καὶ φιλοτιμίας·	εἶτα	ἑλόντες τὴν Μακεδονίαν καὶ γένος
[7]	σῶμα κόσμον τῇ τέχνῃ πρέποντα,	εἶτα	ἐς θέατρον παραγάγοι παντοδαπῶν ἀνδρῶν
[12]	τινὸς καὶ ἀμηχάνου σωτηρίας τυχών,	εἶτα	τὴν οἰκίαν καταληφθεῖσαν καθάπερ ἐπ´
[1]	παρὰ τοῦ πέλας εὖ παθών,	εἶτα	τοιαῦτα μὲν ἀποτίνειν οὔτε ἐπιχειρούντων
[8]	τῶν Φαιάκων ξυγγένειαν. Καίτοι γε	εἶχον	αὐτοῦ πᾶσαι ἐρωτικῶς, Καλυψὼ καὶ
[3]	καὶ γένος ὄλβιον ἀπολιπόντες, βασιλεῖς	ἐκ	βασιλέων διετέλουν καθάπερ κλῆρον τὴν
[8]	τε καὶ στεφάνων κατάλογον τῶν	ἐκ	βασιλέως μακρόν τινα τοῦτον ᾄδοντες,
[17]	εἰς τὸ κοινὸν ἀγαθὰ συμβαίνει,	ἐκ	δὲ δὴ τῆς τούτων φιλοτιμίας
[2]	Ἀρήτη δ´ ὄνομ´ ἐστὶν ἐπώνυμον,	ἐκ	δὲ τοκήων Τῶν αὐτῶν, οἵπερ
[14]	ἐνθένδε ἐκεῖσε καὶ ἀμείβοντος δίφρον	ἐκ	δίφρου, εἴ ποτε τοὺς ἵππους
[7]	ἐκείνων ἐπακούειν ποθεῖ, ὅπως μὲν	ἐκ	Μακεδονίας ἐκαλεῖτο μετὰ τῆς μητρὸς
[13]	οὐδὲ ἄλλο τῶν πάντων οὐδέν·	ἐκ	μὲν γὰρ δὴ ´κείνης ταῦτά
[14]	πάντα ὄγκου πλέα καὶ σεμνότητος	ἐκ	μικρῶν, ὡς εἰκός, καὶ φαύλων
[12]	~Ἐμοὶ γὰρ βασιλεὺς οὑτοσὶ σχεδὸν	ἐκ	παιδὸς νηπίου γεγονὼς ἤπιος, πᾶσαν
[9]	πάσχειν κακῶς καὶ κολάζεσθαι, τούτους	ἐκ	παντὸς ἀπολέσθαι χρεών· ὃ δὴ
[17]	ὅντινα τρόπον τοῦ μεγάλα λέγειν	ἐκ	παντὸς ὀρεγόμενοι χαλεπῶς ἔχουσι πρὸς
[8]	τῶν ἐρώτων ἐπιπνεομένῃ φιλίᾳ τὴν	ἐκ	τῆς ἀρετῆς καθάπερ ῥεῦμα θεῖον
[3]	Μουσῶν λεγόμενον, ὡς εἶεν δήπουθεν	ἐκ	τῆς Πιερίας, οὐχὶ δὲ ἐξ
[1]	ἐπειρᾶτο λαθεῖν, συνίει δὲ ἐκεῖνος	ἐκ	τῆς πράξεως τὸν δράσαντα. Ἐπαίνων
[12]	καὶ πιστὸν παρέχων, οὐκ οἶδα	ἐκ	τίνος αἰτίας τραχυτέρως ἔχοντος ᾐσθόμην
[17]	καὶ ἀνδράσιν, ὅσους ἦν εἰκὸς	ἐκ	τοσαύτης χώρας ἀθροίζεσθαι, γενέσθαι δοκοῦσιν,
[5]	νυμφίον. Κάλλος μὲν γὰρ τῆς	ἐκ	τοῦ γένους βοηθείας καὶ τῶν
[15]	φρένας, καὶ τὸ δοκοῦν ἀγαθὸν	ἐκ	τοῦ γήρως ὑπάρχειν τοῖς ἀνθρώποις
[2]	ἀποδείξεων ἐναργεστέρων, ὥστε ἀποφυγεῖν τὴν	ἐκ	τοῦ κολακεύειν δοκεῖν ὑποψίαν; οὐχὶ
[2]	τοῖς ἔργοις ἐγκωμίων ἀφαιρησόμεθα, τὸν	ἐκ	τοῦ κολακεύειν δοκεῖν ψόγον δεδοικότες;
[3]	μόνου τοῦ Καμβύσου παιδός, ὃς	ἐκ	τῶν Μήδων ἐς Πέρσας τὴν
[16]	δὲ πολλῆς καὶ καθαρᾶς τῆς	ἐκ	τῶν παλαιῶν γραμμάτων, εἶτα ἀθρόως
[5]	ἥρμοσε πολλάκις, ἀπολειπόμενα δὲ τῆς	ἐκ	τῶν τρόπων ἁρμονίας καὶ χάριτος
[2]	τυγχάνει Ἔκ τε φίλων παίδων	ἔκ	τ´ αὐτοῦ Ἀλκινόοιο, ἔτι δὲ
[6]	γήμαντος, προσῄει τὰ μειράκια μνηστευσόμενα	ἔκ	τε Ἰθάκης καὶ Σάμου καὶ
[2]	τίεται ἄλλη, καὶ ὅσων τυγχάνει	Ἔκ	τε φίλων παίδων ἔκ τ´
[7]	ποθεῖ, ὅπως μὲν ἐκ Μακεδονίας	ἐκαλεῖτο	μετὰ τῆς μητρὸς ἡ νύμφη,
[9]	ὑμῖν τὰ πλεῖστα ἐξαριθμησαίμην καθ´	ἕκαστα	ἀπαγγέλλων, ὡς ὅδε μὲν τὸν
[15]	ὅσα ἔδρασεν ἡμᾶς ἀγαθὰ καθ´	ἕκαστον	λεπτουργοῦντες ἀπαγγέλλωμεν; ἢ τά γε
[2]	σώφρονα καὶ συνετὴν καὶ νέμειν	ἑκάστῳ	τὰ πρὸς τὴν ἀξίαν καὶ
[8]	ἐπὶ τῆς οἰκίας αὐτῆς, πρὸς	ἑκατὸν	νεανίσκους ἡβῶντας εὖ μάλα μόνον
[19]	τῶν φυλῶν τοῖς ἐπιστάταις καὶ	ἑκατοντάρχαις	τοῦ πλήθους ἀπαριθμήσασθαι. Ἀλλὰ ἔμοιγε
[9]	καὶ οὐ, καθάπερ Ὅμηρός φησιν,	ἐκβιαζόμενος	παρὰ τῆς γαμετῆς ὁμολογεῖ ὅ
[8]	αὐτῆς λόγος δηλοῦν ἐπιχειρεῖ καὶ	ἐκδιδάσκειν	τοὺς πάλαι διὰ τῶν ἔργων
[8]	τῇ Σχερίᾳ καταμεῖναι ἐθελήσας, ἐξὸν	ἐκεῖ	που παυσάμενον τῆς πλάνης καὶ
[9]	ἀπιστίαν ἄγειν τὸν ἔπαινον· οὐκοῦν	ἐκεῖνα	παραιτησάμενος, ὁπόσα γ´ ἐμοί τε
[1]	τοὺς δὲ ἐπὶ τὸ ζηλοῦν	ἐκεῖνα	πειθοῖ καὶ βίᾳ παρώρμησεν ὁρῶντας,
[15]	σφόδρα ἀκορέστως ἔχοντος τῆς πρὸς	ἐκεῖνα	συνουσίας, μουσεῖον δὲ Ἑλληνικῶν ἀποφῆναι
[8]	προσέτι τῆς περὶ τὰς νήσους	ἐκείνας	εἰρήνης καὶ ἡσυχίας τίνα οὐκ
[13]	ἀλλοκότους ὑποψίας, ἃς ἐπειδὴ παντελῶς	ἐκείνη	διέλυσεν, ἐναργεῖ τεκμηρίῳ τῷ βίῳ
[3]	αὐτῆς τὸ κράτιστον ἡ πόλις	ἐκείνη,	ἣν ἀνέστησαν, πεσόντων οἶμαι Θετταλῶν,
[14]	ὄμματα συχνὸν ἐπιεικῶς χρόνον, ἕως	ἐκείνη	θαρρεῖν ἐκέλευε καί· Τὰ μέν»
[2]	πάντα ὡς ἔπος εἰπεῖν ὑπάρχειν	ἐκείνῃ	οἰόμενοι χρῆναι τὰ τοιαῦτα, τῶν
[17]	δὲ ἄρα οὐδὲ τῶν ἀγρῶν	ἐκείνῃ	οὔτε τῶν ποιμνίων· στρατηγίαν δὲ
[17]	ἢ δημηγορίαν οὐδὲ ὄναρ εἰκὸς	ἐκείνῃ	παραστῆναί ποτε· ἀλλὰ καὶ ὁπότε
[2]	ξυνευφημίαν, τάξιν ἀποδιδόντα τὴν αὐτὴν	ἐκείνῃ,	πατρίδος τε, ὡς εἰκός, καὶ
[2]	καὶ τῶν ἀγαθῶν τῶν ὑπαρχόντων	ἐκείνῃ,	σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης, ἢ πρᾳότητος
[2]	σμικρὸν ἀρετῆς μετεποιήθη, οὔκουν οὐδὲ	ἐκείνη	τῆς ἐπ´ αὐτῷ τούτῳ διήμαρτεν
[8]	τῷ πλήθει τῶν ἔργων, ὅσα	ἐκείνῃ	φρόνησιν καὶ πρᾳότητα καὶ σωφροσύνην
[4]	μείζονα τιμῆς ὑπόθεσιν, λαμπροτέραν μὲν	ἐκείνην	καὶ σεμνοτέραν, τοὺς πατέρας δὲ
[8]	οὔτε ὅσα κατὰ τὴν ὁδὸν	ἐκείνην	λαμπρὰ καὶ ζηλωτὰ γέγονε καὶ
[6]	τὴν Καπανέως καὶ τὴν Θετταλὴν	ἐκείνην	Λαοδάμειαν. Αἱ μὲν γὰρ καλοὺς
[9]	ὅδε μὲν τὸν πατρῷον δι´	ἐκείνην	νέμεται κλῆρον, κεῖνος δὲ ἀπηλλάγη
[17]	μνημονεύειν; ὅτι διὰ μὲν τὴν	ἐκείνης	ἀρετὴν καὶ σωφροσύνην πολλά τε
[8]	εἰ δή τις ἄλλη τὴν	ἐκείνης	ἀρετὴν ὑπερβαλλομένη γαμετή τε οὖσα
[8]	ταύτης ἠξιώθη, τί πρῶτον ἔργον	ἐκείνης	γέγονε, καὶ αὖθις δεύτερον, καὶ
[17]	τινα τὰ περὶ τῆς Ἀσσυρίας	ἐκείνης	γυναικός, ἣ μεταβαλοῦσα καθάπερ ῥεῖθρον
[15]	ἀδολεσχεῖν· ἑνὸς δὲ ἴσως τῶν	ἐκείνης	δώρων τυχὸν οὐκ ἄχαρι καὶ
[11]	τῇ τύχῃ καὶ ἀπομνημονεύων τῶν	ἐκείνης	εἰς ἐμαυτὸν ἔργων, παρέξομαι ὑμῖν
[17]	ἄλλα πολυτελῆ καὶ δαπανηρὰ κατασκευάσματα	ἐκείνης	ἔργα γενέσθαι λέγουσι. Νίτωκρις δὲ
[11]	σημεῖον, μαρτύριον δὲ ἀληθὲς τῶν	ἐκείνης	ἔργων. Πυνθάνομαι γὰρ δὴ καὶ
[14]	δὲ ἐπειδὴ πρῶτον ἐς ὄψιν	ἐκείνης	ἦλθον, ἐδόκουν μὲν ὥσπερ ἐν
[1]	χάριτας. Καὶ τῆς μὲν θηριώδους	ἐκείνης	καὶ ἀπανθρώπου μοχθηρίας σφόδρα ὀλίγα
[10]	ξενίαν δὲ ὅτῳ πρὸς τοὺς	ἐκείνης	πατέρας ὑπάρξασαν ἔγνω, οὐκ ἀνόνητον
[4]	καὶ ἔργων ὁπόσα τῆς παλαῖας	ἐκείνης	πολιτείας διασώζει τινὰ φαύλην καὶ
[7]	τῆς τέχνης εἰργάσατο, αὐτῆς δὲ	ἐκείνης	ὑπερεώρων καὶ οὐδεμίαν ὤραν ἐποιοῦντο
[18]	ἀχθόμενος οὔτε γαννύμενος δῆλος ἦν,	ἐκεῖνο	δὲ ἠξίου τῶν αὑτῷ πεπολιτευμένων
[1]	τῶν καλῶν ἔργων εὐφημίας, ἐξὸν	ἐκεῖνο	ἐξετάζειν μόνον, εἰ τὴν ἀλήθειαν
[7]	δὴ οὖν τις τοῖν ἀνδροῖν	ἐκείνοιν	τὸν κράτιστον ἐπιλεξάμενος καὶ ἀποδοὺς
[17]	ἐμαυτοῦ παρατιθείς, μήτε ἄλλως ἀπεχθάνεσθαι	ἐκείνοις	ἐθέλω· ἀλλὰ οὐκ οἶδα ὅντινα
[1]	τοῖς ἄλλοις, ὁπόσοι τὴν ἴσην	ἐκείνοις	κατὰ τὸν βίον τάξιν εἰληχότες
[2]	καὶ τἆλλα πάντα τὸν αὐτὸν	ἐκείνοις	τρόπον. ~Περὶ μὲν οὖν τῆς
[8]	δὴ οὖν οἴεσθε πρὸς ταῦτα	ἐκεῖνον	εἰπεῖν ἔχειν; ἆρ´ οὐχ ὅτι
[2]	δὲ ἤδη μιμούμενοι τὸν σοφὸν	ἐκεῖνον	καὶ θεῖον ποιητήν, ἐπαινέσομεν Εὐσεβίαν
[12]	τοῦ ἄστεος περὶ τὸν παλαιὸν	ἐκεῖνον	Μάσητα· τὴν Πειρήνην δὲ αὐτὴν
[1]	τὸν Πέρσην, οὔτι τὸν ἀρχαῖον	ἐκεῖνον	μόνον, ἀλλὰ καὶ ᾧ συνεστράτευτο
[18]	δὲ ὑμῖν καὶ τὸν γενναῖον	ἐκεῖνον	ῥήτορα Περικλέα τὸν πάνυ, τὸν
[16]	Ἀλλὰ μή ποτε τὸν Θαλῆν	ἐκεῖνον,	τῶν σοφῶν τὸ κεφάλαιον, οὗ
[7]	οἶμαι τοὺς δυστυχεῖς ναύτας ὅσα	ἐκεῖνος	ἀπὸ τῆς τέχνης εἰργάσατο, αὐτῆς
[1]	λαβόντα ἐπειρᾶτο λαθεῖν, συνίει δὲ	ἐκεῖνος	ἐκ τῆς πράξεως τὸν δράσαντα.
[4]	Εἰ δέ, ὅτι πρῶτος ἔτυχεν	ἐκεῖνος	καὶ γέγονεν ἀρχηγὸς τῷ γένει
[7]	Τέρπανδρος οὗτος ἢ ὁ Μηθυμναῖος	ἐκεῖνος,	ὃν δὴ λόγος ἔχει δαιμονίᾳ
[4]	ἅμιλλαν λόγον, οὐδὲ ἔστιν ὅστις	ἐκείνου	φήσει κρείττων γεγονέναι· ἐξ ἀγαθῶν
[12]	τὸν ἅπαντα χρόνον εὔνουν ἐμαυτὸν	ἐκείνῳ	καὶ πιστὸν παρέχων, οὐκ οἶδα
[3]	δὲ ἁπάντων ἦρχον, ὧν ὑπ´	ἐκείνῳ	κτησάμενοι πόλεων καὶ ἐθνῶν ἔτυχον.
[7]	ἑστιῶν. ~Εἰ δέ τις ἄρα	ἐκείνων	ἐπακούειν ποθεῖ, ὅπως μὲν ἐκ
[3]	πεσόντων οἶμαι Θετταλῶν, τῆς κατ´	ἐκείνων	ἐπώνυμον νίκης. ~Καὶ περὶ μὲν
[17]	μήτε ἀντίτεχνος εἶναι βούλομαι τοῖς	ἐκείνων	λόγοις τοὺς ἐμαυτοῦ παρατιθείς, μήτε
[11]	δεόμενον, αὐτὸς ὑμῖν ἐμαυτὸν τούτων	ἐκείνων	μάρτυρα καὶ ἐπαινέτην παρέξομαι· ἀλλ´
[16]	καιρός. ~Ἀλλὰ μή ποτε οὐκ	ἐκείνων	χρὴ νῦν τὸν ἔπαινον γράφειν
[14]	μένοντος, μεταφερομένου δὲ πολλάκις ἐνθένδε	ἐκεῖσε	καὶ ἀμείβοντος δίφρον ἐκ δίφρου,
[14]	ἐπιεικῶς χρόνον, ἕως ἐκείνη θαρρεῖν	ἐκέλευε	καί· Τὰ μέν» ἔφη, παρ´
[15]	μουσεῖον δὲ Ἑλληνικῶν ἀποφῆναι βιβλίων	ἕκητι	τὴν Γαλατίαν καὶ τὴν Κελτίδα.
[12]	δέ ἐστι τούτων τῶν πηγῶν	ἕκητι	τὸ Ἄργος πολυδίψιον· πολλαὶ μὲν
[1]	καὶ ἀγεννοῦς κολακείας τὴν δόξαν	ἐκκλίνειν.	Ἐγὼ δὲ οὗτοι μὲν ὅτι
[8]	Φειδίου τέχνῃ. ~Οὔκουν οὐδὲ ἡμεῖς	ἑκόντες	αὑτοὺς ταύταις ὑποθήσομεν ταῖς αἰτίαις,
[9]	τῆς αἰτίας. Ὁ δὲ ἑκὼν	ἑκόντι	τῷ θυμῷ χαρίζεται τὰ τοιαῦτα,
[7]	ἐσθῆτα καὶ τὴν κιθάραν ἀποβλέποντας	ἐκπεπλῆχθαι	δεινῶς πρὸς τὴν ὄψιν, τῶν
[17]	καταγέλαστος εἶναι δοκεῖ, ἅτε οὐκ	ἐκπλήττειν	οὐδὲ θαυματοποιεῖν ἐν τοῖς λόγοις
[7]	ἐνεργασάμενον, ἄπεισι τοῦτον ἐπαινῶν καὶ	ἐκπληττόμενος,	ὅτι δὴ σὺν τέχνῃ μηδὲν
[14]	ψυχὴ διεταράττετο, οὔτι τὸ μέγεθος	ἐκπληττομένῳ	τῶν παρόντων ἀγαθῶν (σχεδὸν γὰρ
[8]	τῶν ἐπὶ τὰ βασίλεια κωμαζόντων	ἐκράτει	ξὺν δίκῃ, πάντα ἀθρόως αὐτῇ
[6]	δὲ βασιλεὺς ἑαυτῷ συνοικεῖν ἀξίαν	ἔκρινε,	καὶ ἔδρασε τὸν γάμον λαμπρῶς
[5]	καὶ τῆς ἐξουσίας, ταύτην ἀξίαν	ἔκρινε	τῆς κοινωνίας, γεγονὼς ἤδη σχεδόν
[17]	σοφὸς καὶ θεῖος ποιητὴς ταύτην	ἔκρινεν	ἀμείνω καὶ δικαιοτέραν τὴν εὐφημίαν.
[8]	ἄλλο ὑπὸ τῶν χρησμῶν ἀναπειθόμενος	ἐκτελεῖν	διενοεῖτο· ἀπόρρητον δὲ ἐποιεῖτο πρὸς
[8]	δή τινας καὶ ἀποδημίαν ἑτέραν	ἐκτελεῖν	οὔτι τῆς πρόσθεν, ὥς γε
[15]	πολλοὶ γερόντων μυρίων πολιὸν μᾶλλον	ἐκτήσαντο	τὸν νοῦν καὶ τὰς φρένας,
[16]	ἡμῶν μαθεῖν τὴν ἀξίαν ἡμῖν	ἐκτίσεις.	Οὐκοῦν καὶ ὅστις διδάσκαλος μὲν
[16]	ᾔτει παρὰ τῶν γειτόνων, εἶτα	ἐκτρέφων	τὰς ἀμπέλους δίκελλαν καὶ αὖθις
[17]	φιλανδρίας καὶ τῆς ἐς τὸν	ἑκυρὸν	ἐπιμελείας καὶ τὸν παῖδα· ἔμελε
[9]	ὅ τι ξυγχωροίη καὶ δίδωσιν	ἑκὼν	ἀέκοντί γε θυμῷ. Καὶ τυχὸν
[9]	πάντως τῆς αἰτίας. Ὁ δὲ	ἑκὼν	ἑκόντι τῷ θυμῷ χαρίζεται τὰ
[8]	τι χρή σε ὀνομάζειν, τοσούτους	ἑκὼν	ὑπομείνας πόνους, ἐξὸν εἶναι ὄλβιον
[8]	ξὺν τέχνῃ, τῆς τῶν αὐτοφυῶν	ἔλαττον	μετεῖχε χάριτος καὶ ἧττον εἶναι
[1]	γὰρ οἶμαι τῶν ἄλλων ἀδικημάτων	ἔλαττον	μισοῦμεν ἀχαριστίαν καὶ ὀνειδίζομεν τοῖς
[2]	τε ὁμοίως καὶ μείζονος, οὐδὲν	ἔλαττον	παρὰ γυναικὸς ἢ παρὰ ἀνδρὸς
[14]	τέλους χαλεπαῖνον ἤ, τό γε	ἔλαττον,	στολὴν γοῦν ἡνιοχικὴν ἄνθρωπον φέροντα·
[4]	ἀρχηγὸς τῷ γένει τῆς εὐδοξίας,	ἔλαττόν	τις ἔχειν αὐτὸν τῶν ἄλλων
[10]	γνωρισθῆναι καὶ ὁπωσοῦν ἐδέοντο, τούτοις	ἐλάττονας	διένειμε τιμάς· ἀπέλιπε δὲ οὐδὲν
[11]	ὥστε, εἰ μὲν πρὸ τούτων	ἔλεγον,	ἴσως ἐχρῆν ὀρρωδεῖν τὴν ἄδικον
[6]	φαίην ἂν εἰκότως πολλάκις βουλευσάμενον	ἑλέσθαι	τὸν γάμον, τὰ μὲν οἶμαι
[19]	τῶν ἀναλωμάτων τὸ μέγεθος, ὡς	ἐλευθέριον	καὶ μεγαλοπρεπές, καὶ τῆς παρασκευῆς
[2]	τοῖς δεινοῖς καὶ μεγαλόφρονα καὶ	ἐλευθέριον,	καὶ πάντα ὡς ἔπος εἰπεῖν
[19]	οὐ λέληθεν ἡ τῶν χρημάτων	ἐλευθέριος	δαπάνη μετέχουσά τινος ἀρετῆς. Ἀλλὰ
[8]	καὶ φιλανθρωπίαν ἐπιείκειάν τε καὶ	ἐλευθεριότητα	καὶ τὰς ἄλλας ἀρετὰς ἐξεμαρτύρησε
[6]	{ὃς} ὑπὲρ τούτων εἰς λόγους	ἐλθεῖν	ὑπέμεινέ ποτε· τὴν θυγατέρα δὲ
[9]	ἂν ὁ φεύγων παρ´ ὀλίγον	ἔλθῃ	τὴν ἴσην ἐν ταῖς ψήφοις
[9]	ἄλλος συκοφαντίαν διέφυγε, παρ´ ὀλίγον	ἐλθὼν	κινδύνου, τιμῆς δὲ ἔτυχον καὶ
[3]	τῆς Πιερίας, οὐχὶ δὲ ἐξ	Ἑλικῶνος	εἰς τὸν Ὄλυμπον ἀφίκοιντο παρὰ
[12]	ταύτην ὑποτεμομένης, ἐποψόμενον πέμπει τὴν	Ἑλλάδα,	ταύτην αἰτήσασα παρὰ βασιλέως ὑπὲρ
[13]	λόγον, εἰ μὴ τῆς φίλης	Ἑλλάδος	ἔπαινον, ἧς οὐκ ἔστι μνησθέντα
[12]	παρέσχον ἰδεῖν· ἐσμὲν γὰρ τῆς	Ἑλλάδος	οἱ περὶ τὴν Θρᾴκην καὶ
[12]	πέπονθεν οἶμαι νῦν τὰ τῆς	Ἑλλάδος	παραπλήσιόν τι τοῖς Αἰγυπτίοις μυθολογήμασι
[13]	αὖθις τοῦ βασιλέως ἀπὸ τῆς	Ἑλλάδος	ὑπήκουον, ἆρα ἐνταῦθα κατέλιπεν, ὡς
[6]	δὴ γένος μὲν αὐτῇ σφόδρα	Ἑλληνικόν,	Ἑλλήνων τῶν πάνυ, καὶ πόλις
[3]	ἀγαθῶν ἀνδρῶν γενομένων καὶ καταλιπόντων	Ἑλληνικοῦ	τρόπου μνημεῖα πάγκαλα, Φίλιππος καὶ
[15]	πρὸς ἐκεῖνα συνουσίας, μουσεῖον δὲ	Ἑλληνικῶν	ἀποφῆναι βιβλίων ἕκητι τὴν Γαλατίαν
[12]	τὰς πηγάς. Οὔκουν οὐδὲ ἐξ	Ἑλλήνων	παντελῶς οἴχεται φιλοσοφία, οὐδὲ ἐπέλιπε
[6]	γένος μὲν αὐτῇ σφόδρα Ἑλληνικόν,	Ἑλλήνων	τῶν πάνυ, καὶ πόλις ἡ
[14]	συμφορᾶς αἴτιος γένηται. Ταῦτα ἐγὼ	ἐλογιζόμην	ἐν νυκτὶ βουλεύων καὶ δι´
[8]	ἐπαγγελίαις Καλυψοῦς πιστεύειν, σὺ δὲ	ἑλόμενος	τὰ χείρω πρὸ τῶν βελτιόνων,
[15]	ἢ τά γε ἐντεῦθεν ἀθρόως	ἑλόντες,	καθάπερ ἔδρασεν αὕτη, πάντα ὁμοῦ
[3]	ἀλλήλους ἔριδος καὶ φιλοτιμίας· εἶτα	ἑλόντες	τὴν Μακεδονίαν καὶ γένος ὄλβιον
[15]	ἐπειδὴ παντελῶς ὀλίγας οἴκοθεν ἔφερον,	ἐλπίδι	καὶ πόθῳ τοῦ πάλιν οἴκαδε
[13]	πολλῶν δεομένῳ γε οὐδὲ ἐμαυτὸν	ἐλπίσι	τοιαύταις τρέφοντι. Εὔνοιαν δὲ ἀληθινὴν
[2]	τύχοις εὔνου, πρὸς αὐτὸν ἔφη,	Ἐλπωρή	τοι ἔπειτα φίλους τ´ ἰδέειν
[16]	ἐρομένου γάρ τινος, ὑπὲρ ὧν	ἔμαθεν	ὁπόσον τινὰ χρὴ καταβαλεῖν μισθόν·
[14]	αὐτῇ φθέγμα καὶ μείλιχον, ταῖς	ἐμαῖς	ἀκοαῖς ἐγκαθιδρυμένον. ~Βούλεσθε οὖν τὰ
[11]	ὅτου τὸν ἅπαντα χρόνον ὑπόχρεων	ἐμαυτὸν	εἶναι χάριτος ὁμολογῶ τῇδε, σφόδρα
[12]	ὧν τὸν ἅπαντα χρόνον εὔνουν	ἐμαυτὸν	ἐκείνῳ καὶ πιστὸν παρέχων, οὐκ
[13]	σφόδρα πολλῶν δεομένῳ γε οὐδὲ	ἐμαυτὸν	ἐλπίσι τοιαύταις τρέφοντι. Εὔνοιαν δὲ
[14]	βουλεύων καὶ δι´ ἡμέρας κατ´	ἐμαυτὸν	ἐπισκοπούμενος, σύννους ὢν ἀεὶ καὶ
[12]	αὐτοῦ πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν εἰς	ἐμαυτὸν	ἔργα πολλῆς ἄξια χάριτος, ὑπὲρ
[11]	καὶ ἀπομνημονεύων τῶν ἐκείνης εἰς	ἐμαυτὸν	ἔργων, παρέξομαι ὑμῖν τῆς εὐγνωμοσύνης
[11]	λόγον ὁρῶ δεόμενον, αὐτὸς ὑμῖν	ἐμαυτὸν	τούτων ἐκείνων μάρτυρα καὶ ἐπαινέτην
[19]	καὶ ἄλλους, ἀτὰρ δὴ καὶ	ἐμαυτὸν	ὑμῖν καὶ τὰ ἐπ´ ἐμοὶ
[17]	βούλομαι τοῖς ἐκείνων λόγοις τοὺς	ἐμαυτοῦ	παρατιθείς, μήτε ἄλλως ἀπεχθάνεσθαι ἐκείνοις
[11]	παρέξομαι ὑμῖν τῆς εὐγνωμοσύνης μὲν	ἐμαυτοῦ	σημεῖον, μαρτύριον δὲ ἀληθὲς τῶν
[12]	οὐκ ἀνῆκε ταῦτα δεομένη πρὶν	ἐμὲ	ἤγαγεν ἐς ὄψιν τὴν βασιλέως
[17]	πρὸς τοὺς ἐμοὺς λόγους οὐδὲ	ἐμὲ	τῆς ἐπ´ αὐτοῖς ἀφαιρεῖσθαι δόξης
[9]	Καὶ ταῦτα οὐκ ἔστιν ὅστις	ἐμὲ	ψεύδεσθαι τῶν ἁπάντων φήσει, εἰ
[17]	ἑκυρὸν ἐπιμελείας καὶ τὸν παῖδα·	ἔμελε	δὲ ἄρα οὐδὲ τῶν ἀγρῶν
[19]	δὴ οὖν καὶ ἄλλοι τὴν	ἐμὴν	εὐγνωμοσύνην ζηλοῦν ἐπιχειρήσειαν, πολλοὺς ἔχει
[5]	κομίζειν ἀγαθά, παιδείαν ὀρθήν, σύνεσιν	ἐμμελῆ,	ἀκμὴν καὶ ὥραν σώματος καὶ
[7]	καὶ θείας μουσικῆς; ὁρῶν δὲ	ἐμμένοντα	τοῖς νομισθεῖσι καὶ οὐ κίβδηλον
[12]	ἀκούειν, ἐγὼ δὲ οὐκ ἀποκρύψομαι.	~Ἐμοὶ	γὰρ βασιλεὺς οὑτοσὶ σχεδὸν ἐκ
[15]	ὁπόσους μὲν εὖ ἐποίησε τῶν	ἐμοὶ	γνωρίμων, ὅπως δὲ ἐμοὶ μετὰ
[2]	τοὺς ἐπαίνους ξυγγράφων οὐκ ἀπεκρύπτετο.	~Ἐμοὶ	δὲ θαυμαστὸν εἶναι δοκεῖ, εἰ
[14]	εἰκός, καὶ φαύλων τῶν πρόσθεν,	ἐμοὶ	μὲν ὑπὸ ἀηθείας ἡ ψυχὴ
[15]	τῶν ἐμοὶ γνωρίμων, ὅπως δὲ	ἐμοὶ	μετὰ τοῦ βασιλέως τὸν γάμον
[12]	αὐτὴν ἀσπάσασθαι. Ὃ δὴ καὶ	ἐμοὶ	πάλαι μὲν ἦν, ὡς εἰκός,
[13]	ἀγαθῶν συμπροθυμουμένων, ὃ δὴ καὶ	ἐμοὶ	παρὰ βασιλέως παιδὶ μὲν ὑπῆρχε
[19]	ἐμαυτὸν ὑμῖν καὶ τὰ ἐπ´	ἐμοὶ	πραχθέντα παρεῖχον μάρτυρα· εἰ δὴ
[9]	οὐκοῦν ἐκεῖνα παραιτησάμενος, ὁπόσα γ´	ἐμοί	τε εἰπεῖν ἀνεπίφθονον ταύτῃ τε
[13]	ἀποκρύπτων; κυρουμένης τε γὰρ ἐπ´	ἐμοὶ	τοῦ βασιλέως ταυτησὶ τῆς γνώμης,
[19]	ἑκατοντάρχαις τοῦ πλήθους ἀπαριθμήσασθαι. Ἀλλὰ	ἔμοιγε	τῶν τοιούτων οὔτε ἔδοξέ ποτε
[12]	ταύτην αἰτήσασα παρὰ βασιλέως ὑπὲρ	ἐμοῦ	καὶ ἀποδημοῦντος ἤδη τὴν χάριν,
[15]	ψυχαγωγούμενος, ἔδωκεν ἀθρόως τοσαύτας, ὥστε	ἐμοῦ	μὲν ἀποπλῆσαι τὴν ἐπιθυμίαν σφόδρα
[17]	δὲ οὐ φιλονεικοῦντες πρὸς τοὺς	ἐμοὺς	λόγους οὐδὲ ἐμὲ τῆς ἐπ´
[15]	ὑπάρχειν τοῖς ἀνθρώποις μόνον, τὴν	ἐμπειρίαν,	δι´ ἣν ὁ πρεσβύτης Ἔχει
[15]	δὴ τῆς τῶν παλαιῶν ἔργων	ἐμπειρίας	ὑπομνήματα ξὺν τέχνῃ γραφέντα τοῖς
[16]	τυχόντα δὲ ὧν ἐδεῖτο, μόνον	ἐμπίπλασθαι	τοῦ Διονύσου τῆς χάριτος, οὐδὲ
[17]	στρατείαν διηγησαμένῳ τὴν ποίησιν ἅπασαν	ἐμπλῆσαι	τοιούτων διηγημάτων τέρπειν εὖ μάλα
[12]	ἄστροις γενναίοις συνελθὼν καὶ συγγενόμενος	ἐμπλήσῃ	τὸν ἀέρα πυρὸς καὶ ἐπιφλέγῃ
[13]	φήσει τις τυχόν, ὑπομνησθεὶς τῶν	ἔμπροσθεν,	ταῦτα ἐθέλειν ἡμᾶς ἐξ ἀρχῆς
[9]	μηδὲν παρασχέσθαι μηδὲ εἰς τὸ	ἐμφανὲς	ἄγειν τεκμήριον, καινόν πως εἶναι
[1]	Χρήματα μὲν γὰρ εἰς τὸ	ἐμφανὲς	διδόναι καὶ περιβλέπειν, ὅπως ὅ
[15]	ἔδωκεν. Ἔστι δὲ οἶμαί τις	ἐν	αὐτοῖς καὶ παιδαγωγία πρὸς ἦθος
[8]	πάγκαλα, κήπων τινῶν καὶ παραδείσων	ἐν	αὐτοῖς πεφυτευμένων μάλα ἀμφιλαφέσι καὶ
[15]	ξυννοῶν παιδιάν τε οὐκ ἄμουσον	ἐν	αὐτοῖς ποιοῦμαι καὶ στρατευόμενος καθάπερ
[12]	Ἄργος πολυδίψιον· πολλαὶ μὲν γὰρ	ἐν	αὐτῷ τῷ ἄστει, πολλαὶ δὲ
[3]	θαλάττης κύριος γένοιτο, τὸ χρεὼν	ἐν	Βαβυλῶνι κατέλαβε. Μακεδόνες δὲ ἁπάντων
[17]	ὁπλιτῶν τριακοσίας ἄγουσα, τό τε	ἐν	Βαβυλῶνι τεῖχος ᾠκοδόμει πεντακοσίων σταδίων
[14]	πονουμένους ἢ καὶ ὑβρίσαντας αἴσθοιτο·	ἐν	δὲ δὴ τοῖς ἅρμασι τοῖσδε
[11]	δέ, ἐπειδή μοι τεκμηρίων καθάπερ	ἐν	δικαστηρίῳ τὸν λόγον ὁρῶ δεόμενον,
[18]	ὑμῖν δοκεῖ τῶν ἴσων ἐπαίνων	ἐν	δίκῃ τυγχάνειν; καὶ οὐδὲν προτιμήσομεν
[8]	ὅτῳ γέγονεν ἡ βασιλὶς ἥδε	ἐν	δίκῃ τυχὸν ἢ καὶ παρὰ
[11]	αὐτῆς, ὅτε ἔτι ζῆν ἐξῆν	ἐν	ἡσυχίᾳ, τὰ μέγιστα δὲ δι´
[8]	ὑφορώμενον δεινότατα πείσεσθαι, τὰ μὲν	ἐν	θαλάττῃ τὰ δὲ ἐπὶ τῆς
[14]	ἐκείνης ἦλθον, ἐδόκουν μὲν ὥσπερ	ἐν	ἱερῷ καθιδρυμένον ἄγαλμα σωφροσύνης ὁρᾶν·
[2]	τόνδε· Δέσποιναν μὲν πρῶτα κιχήσεαι	ἐν	μεγάροισιν· Ἀρήτη δ´ ὄνομ´ ἐστὶν
[13]	πολλῆς βοηθείας, ἅτε οὐδενὸς ὄντος	ἐν	μέσῳ δυσχεροῦς οὐδὲ ὑπόπτου, δεόμενον;
[14]	αἴτιος γένηται. Ταῦτα ἐγὼ ἐλογιζόμην	ἐν	νυκτὶ βουλεύων καὶ δι´ ἡμέρας
[1]	τὼ χεῖρε ὑπεδέξατο ἄν τις	ἐν	ὀφθαλμοῖς πάντων, μὴ παντάπασιν ἀποσεισάμενος
[16]	ἀστείων καὶ παντοδαπῶν θησαυροὺς τῶν	ἐν	ταῖς βίβλοις δεξάμενον, οὐκ ἄδικον
[1]	τὸν βίον τάξιν εἰληχότες τῆς	ἐν	ταῖς πράξεσιν ἀρετῆς ἀπελείφθησαν. Τοῖς
[9]	παρ´ ὀλίγον ἔλθῃ τὴν ἴσην	ἐν	ταῖς ψήφοις λαχεῖν, πείθει, τὴν
[11]	τὴν ἄδικον ὑποψίαν· νῦν δὲ	ἐν	ταύτῃ γεγονὼς τῇ τύχῃ καὶ
[8]	τοσούτους σαυτῷ προστέθεικας πόνους, οὐδὲ	ἐν	τῇ Σχερίᾳ καταμεῖναι ἐθελήσας, ἐξὸν
[2]	πρὸς τὴν ἀξίαν καὶ θαρραλέαν	ἐν	τοῖς δεινοῖς καὶ μεγαλόφρονα καὶ
[1]	περὶ πλείονος ποιοῦνται τοῦ δοκεῖν	ἐν	τοῖς ἐπαίνοις χαρίζεσθαι. Οὐδὲ γὰρ
[13]	σὺ φὴς αἴτιον εἶναι τῆς	ἐν	τοῖς λόγοις ἀταξίας, ἐπειδὴ προσγέγονεν,
[17]	ἅτε οὐκ ἐκπλήττειν οὐδὲ θαυματοποιεῖν	ἐν	τοῖς λόγοις σφόδρα ἐπιχειρῶν. Βούλεσθε
[8]	ἄλλα νομίσας ἐπαίνων ἄξια, τοῦτο	ἐν	τοῖς μάλιστα θαυμάζω, ὅτι δὴ
[8]	μόνον ἀγωνίζεσθαι μέλλοντα, ὅπερ οὐδὲ	ἐν	Τροίᾳ ´κείνῳ ποτὲ συνηνέχθη; Εἴ
[8]	δὲ ἐποιεῖτο πρὸς αὐτὴν οὐδὲ	ἕν,	ἀλλὰ ἠξίου κοινωνὸν γίγνεσθαι τῶν
[15]	χαρισαμένης· ἀλλὰ καὶ στρατευομένῳ μοι	ἕν	γέ τι πάντως ἕπεται οἷον
[17]	τούτων φιλοτιμίας ὄφελος μὲν οὐδὲ	ἕν,	συμφοραὶ δὲ ἀνήκεστοι· ἅτε δὴ
[5]	Ἓν μὲν γὰρ τούτων οὐδὲ	ἓν	ἐξαρκεῖν δοκεῖ πρὸς κοινωνίαν βασιλέως,
[5]	ἀστέρες καταυγαζόμενοι κρύπτουσι τὴν μορφήν.	Ἓν	μὲν γὰρ τούτων οὐδὲ ἓν
[14]	ἐπισταμένη τῶν γενναίων ῥητόρων οὐδὲ	ἓν	φαυλοτέρους ἀπαγγέλλειν λόγους. Ταύτης ἐγὼ
[19]	αὐθάδη, οὔτι που καὶ τὴν	ἔναγχος	ἐπιδημίαν γενομένην αὐτῇ, τὴν εἰς
[12]	τίνος αἰτίας τραχυτέρως ἔχοντος ᾐσθόμην	ἔναγχος·	ἡ δὲ ἐπειδὴ τὸ πρῶτον
[13]	ἃς ἐπειδὴ παντελῶς ἐκείνη διέλυσεν,	ἐναργεῖ	τεκμηρίῳ τῷ βίῳ τὠμῷ χρωμένη,
[4]	ἔτι πράγματα ἐπιζητοῦντες φανερώτερον καὶ	ἐναργὲς	μᾶλλον τεκμήριον; θυγάτηρ γάρ ἐστιν
[2]	δεησόμεθα μειζόνων εἰκόνων καὶ ἀποδείξεων	ἐναργεστέρων,	ὥστε ἀποφυγεῖν τὴν ἐκ τοῦ
[15]	διὰ τὴν ἡλικίαν τῆς θέας	ἐναργῆ	καὶ λαμπρὰν εἰκόνα φέρει τῶν
[13]	πῶς ἂν ὅσια δρῴην οὕτως	ἐναργῆ	καὶ σεμνὰ σιωπῶν καὶ ἀποκρύπτων;
[14]	ἀπαλλαγεὶς σφόδρα ἐθαύμασα καὶ ἐξεπεπλήγμην,	ἐναργῶς	δοκῶν ἀκηκοέναι σωφροσύνης αὐτῆς φθεγγομένης·
[17]	ταύτης πολὺς μὲν λόγος, ὡς	ἐναυμάχει	ναυσὶ τρισχιλίαις, καὶ πεζῇ παρετάττετο
[12]	καὶ μὴ πρότερον προσέσθαι μηδὲ	ἐνδέξασθαι	ψευδῆ καὶ ἄδικον διαβολήν, καὶ
[14]	προσειπεῖν κελεύει, θάρσος τε ἡμῖν	ἐνδιδοὺς	καὶ τοῦ σφόδρα πιστεύειν γενναῖον
[12]	ἐπιρρεῖ καὶ ἐπιφέρεται τίμια τῶν	ἔνδον	οὐ μεῖον· οἱ δὲ ἀγαπῶσι
[3]	διὰ μειζόνων τεκμηρίων δηλοῦν ὡς	ἔνδοξος	μὲν ἡ Μακεδονία καὶ μεγάλη
[4]	χρή, ὁ δὲ ἐξ ἐνδόξων	ἐνδοξότερος	γενόμενος, ἐς ταὐτὸν ἀρετῇ τῆς
[4]	καὶ σεμνοτέραν, τοὺς πατέρας δὲ	ἐνδοξοτέρους	ἀποφαίνων, οὗτος οὐδενὶ καταλείπει πρὸς
[4]	φῦναι χρή, ὁ δὲ ἐξ	ἐνδόξων	ἐνδοξότερος γενόμενος, ἐς ταὐτὸν ἀρετῇ
[10]	τοῦ πατρὸς ἐνόμισε φίλους, ἅπασιν	ἔνειμε	τῆς φιλίας ἔπαθλα θαυμαστά. ~Ἐγὼ
[19]	παρασκευῆς τὴν πολυτέλειαν, ὁπόσα τε	ἔνειμε	τῶν φυλῶν τοῖς ἐπιστάταις καὶ
[12]	ὀλίγον ῥοπῆς ἐπιστῆσαι. Παιδείας δὲ	ἕνεκα	καὶ φιλοσοφίας πέπονθεν οἶμαι νῦν
[11]	ἀνωμότῳ πιστεύσετε πάντως οὐ κολακείας	ἕνεκα	λέγοντι. Ἔχω γὰρ ἤδη, τοῦ
[10]	τε ἅπαν καὶ ξυγγενεῖς εὐθὺς	ἐνέπλησε	τιμῆς, τοὺς μὲν ἤδη γνωρίμους
[8]	μεγαλοψύχου καὶ σώφρονος τοσαύτην εὔνοιαν	ἐνεποίησεν	αὑτῆς τῷ γήμαντι, συγκερασαμένη τῇ
[7]	δὲ καὶ ἀκήρατον τοῖς θεαταῖς	ἐνεργασάμενον,	ἄπεισι τοῦτον ἐπαινῶν καὶ ἐκπληττόμενος,
[1]	ἐπαίνοις χαρίζεσθαι. Οὐδὲ γὰρ τοῦτο	ἔνεστιν	εἰπεῖν, ὡς ἀνωφελὲς χρῆμα ἡ
[14]	αὐτῆς μένοντος, μεταφερομένου δὲ πολλάκις	ἐνθένδε	ἐκεῖσε καὶ ἀμείβοντος δίφρον ἐκ
[16]	ὅσα ἡμῖν ἀγαθὰ γένοιτ´ ἂν	ἐνθένδε,	ὁπόσου δὲ τὸ δῶρον ἄξιον
[4]	ὑπερεῖδον, χαίρουσι δὲ καὶ πρὸς	ἐνιαυτὸν	τυγχάνοντες· καὶ οὔτε ἰδιώτης οὐδεὶς
[14]	ὑπὸ ἀμαθίας οὐδὲ μεγάλα ταῦτα	ἐνόμιζον)	ἀλλὰ δυνάμεις τινὰς χρωμένοις μὲν
[10]	ξυγγενεῖς, καὶ ὅσους τοῦ πατρὸς	ἐνόμισε	φίλους, ἅπασιν ἔνειμε τῆς φιλίας
[4]	ἢ γέγονεν, ὃς οὐ ζηλωτὸν	ἐνόμισεν	ὕπατος ἐπονομασθῆναι. Εἰ δέ, ὅτι
[8]	λαμπρὰ καὶ ζηλωτὰ γέγονε καὶ	ἐνομίσθη.	Ἀλλ´ ἐπειδὴ τῶν βασιλείων εἴσω
[9]	ψεῦδός φημι, ὡς οὐδὲ ἐφ´	ἑνὸς	ἀνδρὸς ἢ γυναικὸς μιᾶς ἔστιν
[15]	σχολὴ περὶ τῶν τοιούτων ἀδολεσχεῖν·	ἑνὸς	δὲ ἴσως τῶν ἐκείνης δώρων
[9]	δέ, ὡς εἰκός, τοῦ δοκεῖν	ἔνοχον	εἶναι τῷ πονηρεύματι. Τοῦτον δὴ
[1]	ἀληθῆ δόξαν, πολλοῖς ἅμα πάθεσιν	ἐνόχους	φανέντας καὶ νοσήμασιν αἰσχίστοις πάνυ
[13]	ἀπὸ τῆς Ἑλλάδος ὑπήκουον, ἆρα	ἐνταῦθα	κατέλιπεν, ὡς οὐκέτι πολλῆς βοηθείας,
[15]	λεπτουργοῦντες ἀπαγγέλλωμεν; ἢ τά γε	ἐντεῦθεν	ἀθρόως ἑλόντες, καθάπερ ἔδρασεν αὕτη,
[8]	καὶ πολλὰ δὴ μάλα τὸ	ἐντεῦθεν;	Οὐ γάρ, εἰ σφόδρα λέγειν
[13]	ἀμείψασθαι, οὐδὲ ἄν τις αὐτὴν	ἐντεῦθεν	πρίαιτο, θείᾳ δέ τινι καὶ
[14]	ἀπαγγέλλειν λόγους. Ταύτης ἐγὼ τῆς	ἐντεύξεως	ἀπαλλαγεὶς σφόδρα ἐθαύμασα καὶ ἐξεπεπλήγμην,
[4]	ὅστις ἐκείνου φήσει κρείττων γεγονέναι·	ἐξ	ἀγαθῶν μὲν γὰρ ἀγαθὸν φῦναι
[13]	τῶν ἔμπροσθεν, ταῦτα ἐθέλειν ἡμᾶς	ἐξ	ἀρχῆς διελθεῖν, καθάπερ δὲ τοὺς
[4]	εὐδοξίαν· ὅστις δὲ ἀποδίδωσι πάλιν	ἐξ	ἑαυτοῦ προγόνοις τε καὶ πατρίδι
[3]	ἐκ τῆς Πιερίας, οὐχὶ δὲ	ἐξ	Ἑλικῶνος εἰς τὸν Ὄλυμπον ἀφίκοιντο
[12]	Νείλου τὰς πηγάς. Οὔκουν οὐδὲ	ἐξ	Ἑλλήνων παντελῶς οἴχεται φιλοσοφία, οὐδὲ
[4]	ἀγαθὸν φῦναι χρή, ὁ δὲ	ἐξ	ἐνδόξων ἐνδοξότερος γενόμενος, ἐς ταὐτὸν
[12]	γὰρ ἰσχύει, φασίν, ἀφανίσαι οὐδὲ	ἐξαναλῶσαι	τοῦ Νείλου τὰς πηγάς. Οὔκουν
[4]	αὐτὸν τῶν ἄλλων ὑπολαμβάνει, λίαν	ἐξαπατώμενος	οὐ μανθάνει· τῷ παντὶ γὰρ
[9]	ἡδέως ἂν ὑμῖν τὰ πλεῖστα	ἐξαριθμησαίμην	καθ´ ἕκαστα ἀπαγγέλλων, ὡς ὅδε
[5]	μὲν γὰρ τούτων οὐδὲ ἓν	ἐξαρκεῖν	δοκεῖ πρὸς κοινωνίαν βασιλέως, πάντα
[19]	πολλοὺς ἔχει τε ἤδη καὶ	ἕξει	τοὺς ἐπαινέτας.
[8]	τῇ πόᾳ βρύοντες, Κρῆναι δ´	ἑξείης	πίσυρες ῥέον ὕδατι λευκῷ, καὶ
[18]	ὁ μὲν ὅτι τὴν Σάμον	ἐξεῖλεν,	ἄλλος δὲ ὅτι τὴν Εὔβοιαν,
[14]	ἤδη ἔχεις, τὰ δὲ καὶ	ἕξεις	σὺν θεῷ, μόνον εἰ πιστὸς
[8]	ἐλευθεριότητα καὶ τὰς ἄλλας ἀρετὰς	ἐξεμαρτύρησε	λαμπρότερον, ἢ νῦν ὁ παρὼν
[14]	ἐντεύξεως ἀπαλλαγεὶς σφόδρα ἐθαύμασα καὶ	ἐξεπεπλήγμην,	ἐναργῶς δοκῶν ἀκηκοέναι σωφροσύνης αὐτῆς
[7]	μουσικὸν δὲ ἄνδρα, τοὺς λόγους	ἐξεπιστάμενον	τῆς τέχνης, οὔτε μιγνύμενα τὰ
[18]	οὔτε τὴν δύναμιν, ὑφ´ ἧς	ἔξεστι	μὲν αὐτῇ δρᾶν ὅ τι
[1]	καλῶν ἔργων εὐφημίας, ἐξὸν ἐκεῖνο	ἐξετάζειν	μόνον, εἰ τὴν ἀλήθειαν τιμῶσι
[12]	ξυντυχίαν πρὸς χρυσίου πλῆθος ὁσονδηοῦν	ἐξεταζομένην	καθέλκειν τὸν ζυγὸν καὶ οὐκ
[13]	σφόδρα ἠπιστάμην· οἷς γὰρ ἂν	ἐξῇ	πράττειν ὅ τι ἂν ἐθέλωσι
[17]	αὐτοῖς γυναικῶν, ταύτην ὕμνησε διαφερόντως·	ἐξῆν	γοῦν αὐτῷ τὴν τῆς Ἀμαζόνος
[19]	ψευδῆ καὶ πεπλασμένην ἄλλως ὑποπτεύσει.	Ἐξῆν	δὴ οὖν, ὡς εἰκός, διηγουμένῳ
[11]	παρ´ αὐτῆς, ὅτε ἔτι ζῆν	ἐξῆν	ἐν ἡσυχίᾳ, τὰ μέγιστα δὲ
[12]	πᾶσαν ὑπερεβάλετο φιλοτιμίαν, κινδύνων τε	ἐξήρπασε	τηλικούτων, οὓς οὐδὲ ἡβῶν ἀνὴρ
[16]	τε ἀνέχηται καὶ οἱ βότρυες	ἐξηρτημένοι	μηδαμοῦ ψαύωσι τῆς βώλου, τυχόντα
[8]	ὀνομάζειν, τοσούτους ἑκὼν ὑπομείνας πόνους,	ἐξὸν	εἶναι ὄλβιον καὶ εὐδαίμονα, τυχὸν
[8]	ἐν τῇ Σχερίᾳ καταμεῖναι ἐθελήσας,	ἐξὸν	ἐκεῖ που παυσάμενον τῆς πλάνης
[1]	ὑπὲρ τῶν καλῶν ἔργων εὐφημίας,	ἐξὸν	ἐκεῖνο ἐξετάζειν μόνον, εἰ τὴν
[9]	καταλέγοιμι. Ἀλλ´ ὀκνῶ, μή τισιν	ἐξονειδίζειν	δόξω τὰς συμφοράς, καὶ οὐκ
[5]	κληρονομήσουσι τῆς τιμῆς καὶ τῆς	ἐξουσίας,	ταύτην ἀξίαν ἔκρινε τῆς κοινωνίας,
[12]	ἐπιχώρια τὰ νάματα, πολλὰ δὲ	ἔξωθεν	ἐπιρρεῖ καὶ ἐπιφέρεται τίμια τῶν
[4]	τῷ παντὶ καταδεέστερον. Λαμβάνειν δὲ	ἐοίκασι	παρὰ τῶν πατέρων οἱ παῖδες
[17]	τοῖς νεωρίοις πόλεμον, ἀνδρός τε	ἐπ´	αὐτῇ καὶ ποταμοῦ μάχην ἐπεισάγειν
[14]	μένοι, οὐ μὴν ἀεί γε	ἐπ´	αὐτῆς μένοντος, μεταφερομένου δὲ πολλάκις
[17]	ἐμοὺς λόγους οὐδὲ ἐμὲ τῆς	ἐπ´	αὐτοῖς ἀφαιρεῖσθαι δόξης ἐθέλοντες ἴσως
[17]	οἶμαι τηλικούτων ἔργων οὐδὲ ὀνομαστῶν	ἐπ´	αὐτοῖς γυναικῶν, ταύτην ὕμνησε διαφερόντως·
[2]	μετεποιήθη, οὔκουν οὐδὲ ἐκείνη τῆς	ἐπ´	αὐτῷ τούτῳ διήμαρτεν εὐφημίας. Πρὸς
[8]	γέγονε, καὶ αὖθις δεύτερον, καὶ	ἐπ´	αὐτῷ τρίτον, καὶ πολλὰ δὴ
[2]	παρὰ ἀνδρὸς δεξόμεθα, τὴν δὲ	ἐπ´	αὐτῷ χάριν ἀποτίνειν ὀκνήσομεν; Ἀλλὰ
[19]	καὶ ἐμαυτὸν ὑμῖν καὶ τὰ	ἐπ´	ἐμοὶ πραχθέντα παρεῖχον μάρτυρα· εἰ
[13]	καὶ ἀποκρύπτων; κυρουμένης τε γὰρ	ἐπ´	ἐμοὶ τοῦ βασιλέως ταυτησὶ τῆς
[12]	εἶτα τὴν οἰκίαν καταληφθεῖσαν καθάπερ	ἐπ´	ἐρημίας παρά του τῶν δυναστῶν
[12]	ἐπιτρέπειν τῷ σώφρονι κριτῇ οὐδὲ	ἐπ´	ὀλίγον ῥοπῆς ἐπιστῆσαι. Παιδείας δὲ
[15]	πάμπληθες ἀπολειφθείη, τυγχάνοι δὲ καὶ	ἐπ´	ὀλίγον τῆς ὁμοιότητος, οὐ σμικρὰ
[9]	τινι οὔτε κόλασιν οὔτε τιμωρίαν	ἐπαγαγεῖν	οὐχ ὅπως βασιλείᾳ τινὸς ἢ
[8]	ἀθάνατον, εἴ τι χρὴ ταῖς	ἐπαγγελίαις	Καλυψοῦς πιστεύειν, σὺ δὲ ἑλόμενος
[9]	ἄμφω τῆς αἰτίας, τὸν μὲν	ἐπάγοντα	τὴν κατηγορίαν τοῦ δοκεῖν εἶναι
[10]	φίλους, ἅπασιν ἔνειμε τῆς φιλίας	ἔπαθλα	θαυμαστά. ~Ἐγὼ δέ, ἐπειδή μοι
[2]	καὶ ὅσα ἔδρασάν τε καὶ	ἔπαθον	εἰπών, καὶ ὅπως αὐτὴν ὁ
[19]	ἔδοξέ ποτε ζηλωτὸν οὐδέν, οὔτε	ἐπαινεῖν	ἐθέλω πρὸ τῆς ἀρετῆς τὸν
[18]	δὲ ἠξίου τῶν αὑτῷ πεπολιτευμένων	ἐπαινεῖν,	ὅτι τοσοῦτον ἐπιτροπεύσας τὸν Ἀθηναίων
[3]	διαδεχόμενοι. Πάντας μὲν οὖν αὐτοὺς	ἐπαινεῖν	οὔτε ἀληθὲς οὔτε οἶμαι ῥᾴδιον·
[17]	αἴτιον λέγοι τοῦ ´κείνην μὲν	ἐπαινεῖν	προθύμως, τούτων δὲ οὐδ´ ἐπὶ
[2]	δὲ οὐκ ᾐσχύνετο τὴν Πηνελόπην	ἐπαινέσας	οὐδὲ τὴν Ἀλκίνου γαμετήν, οὐδὲ
[2]	ἄνδρας μὲν τοὺς καλοὺς προθύμως	ἐπαινεσόμεθα,	γυναῖκα δὲ ἀγαθὴν τῆς εὐφημίας
[2]	σοφὸν ἐκεῖνον καὶ θεῖον ποιητήν,	ἐπαινέσομεν	Εὐσεβίαν τὴν ἀρίστην, ἐπιθυμοῦντες μὲν
[19]	τε ἤδη καὶ ἕξει τοὺς	ἐπαινέτας.
[11]	ἐμαυτὸν τούτων ἐκείνων μάρτυρα καὶ	ἐπαινέτην	παρέξομαι· ἀλλ´ ὅπως μου μή
[1]	ποιοῦνται τοῦ δοκεῖν ἐν τοῖς	ἐπαίνοις	χαρίζεσθαι. Οὐδὲ γὰρ τοῦτο ἔνεστιν
[2]	Εὐσεβίαν τὴν ἀρίστην, ἐπιθυμοῦντες μὲν	ἔπαινον	αὐτῆς ἄξιον διεξελθεῖν, ἀγαπῶντες δέ,
[16]	οὐκ ἐκείνων χρὴ νῦν τὸν	ἔπαινον	γράφειν οὐδὲ ὅσα ἡμῖν ἀγαθὰ
[10]	ταύτῃ γε οἶμαι προσθήσει τὸν	ἔπαινον·	δῆλον γὰρ ὅτι μὴ τῇ
[13]	εἰ μὴ τῆς φίλης Ἑλλάδος	ἔπαινον,	ἧς οὐκ ἔστι μνησθέντα μὴ
[1]	ἀνάλωμα πολυτελὲς φεύγοντες τὸν ἀληθινὸν	ἔπαινον,	οὐκ οἶδα ὅπως, αἰτιῶνται τὰς
[9]	καὶ ἐς ἀπιστίαν ἄγειν τὸν	ἔπαινον·	οὐκοῦν ἐκεῖνα παραιτησάμενος, ὁπόσα γ´
[9]	δόξω τὰς συμφοράς, καὶ οὐκ	ἔπαινον	τῶν ταύτης ἀγαθῶν, κατάλογον δὲ
[18]	τοῦτο ἐγὼ κεφάλαιον τοῦ παντὸς	ἐπαίνου	ποιοῦμαι, οὐκ ἀπορῶν ἄλλων θαυμασίων
[16]	σοφῶν τὸ κεφάλαιον, οὗ τὰ	ἐπαινούμενα	ἀκηκόαμεν; ἐρομένου γάρ τινος, ὑπὲρ
[13]	οὐκ ἐφιεὶς οὐδὲ ἐπιτρέπων τῶν	ἐπαινουμένων	οὐδὲ ἐπὶ σμικρὸν μεθίεσθαι, ἅτε
[7]	τὴν ἁλουργίδα καὶ τὴν κιθάραν	ἐπαινοῦντα	ληρεῖν οἴεται καὶ ἀνοηταίνειν· καὶ
[1]	συνεστράτευτο ἐπὶ βασιλέα, καὶ τοὺς	ἐπαίνους	ξυγγράφων οὐκ ἀπεκρύπτετο. ~Ἐμοὶ δὲ
[18]	ἄνδρα περιεστὼς δῆμος διελάγχανον τοὺς	ἐπαίνους,	ὁ μὲν ὅτι τὴν Σάμον
[8]	Πηνελόπης πολλὰ καὶ ἄλλα νομίσας	ἐπαίνων	ἄξια, τοῦτο ἐν τοῖς μάλιστα
[18]	ἀρετῆς σημεῖον καὶ πάντων μάλιστα	ἐπαίνων	ἄξιον τὸ μηδένα κτεῖναι τῶν
[1]	ἐκ τῆς πράξεως τὸν δράσαντα.	Ἐπαίνων	δὲ ζηλωτὸν μὲν ἀκροατὰς ὡς
[18]	ἆρα ὑμῖν δοκεῖ τῶν ἴσων	ἐπαίνων	ἐν δίκῃ τυγχάνειν; καὶ οὐδὲν
[7]	τοῖς θεαταῖς ἐνεργασάμενον, ἄπεισι τοῦτον	ἐπαινῶν	καὶ ἐκπληττόμενος, ὅτι δὴ σὺν
[17]	καὶ σπουδῆς ἄξια καὶ πολλῶν	ἐπαίνων,	ὁπόσα διὰ μέγεθος ἤδη τισὶν
[14]	ὑπὸ τῶν ἱματίων καθάπερ πτερῶν	ἐπαίρεται,	συνέσεως δὲ εἰ καὶ ἐπὶ
[7]	~Εἰ δέ τις ἄρα ἐκείνων	ἐπακούειν	ποθεῖ, ὅπως μὲν ἐκ Μακεδονίας
[6]	δὲ ἴσως οὔτε εἰπεῖν οὔτε	ἐπακοῦσαι	πολὺ καὶ ἐργῶδες, ὅτι δὴ
[11]	ποτε ὑπειδόμενοι τὴν μαρτυρίαν πρὶν	ἐπακοῦσαι	τῶν λόγων διαταράττησθε, ὄμνυμι ὑμῖν
[15]	καὶ πόθῳ τοῦ πάλιν οἴκαδε	ἐπανελθεῖν	τὴν ταχίστην ψυχαγωγούμενος, ἔδωκεν ἀθρόως
[17]	λόγοις σφόδρα ἐπιχειρῶν. Βούλεσθε οὖν	ἐπανερωτῶμεν	αὐτοὺς εἴ τις αὐτῶν γαμετὴν
[13]	τοὺς Κορυβαντιῶντας ὑπὸ τῶν αὐλῶν	ἐπεγειρομένους	χορεύειν καὶ πηδᾶν οὐδενὶ ξὺν
[2]	πορευομένην διὰ τοῦ ἄστεος, τέλος	ἐπέθηκε	ταῖς εὐφημίαις ζηλωτὸν ἀνδρὶ καὶ
[11]	φοινικίδα τινὰ δῶρον, οὗ σφόδρα	ἐπεθύμει,	τὴν Σαμίων ὕστερον ἀντιδοῦναι τυραννίδα,
[4]	ἢ λαβεῖν παρὰ τῶν προγόνων·	ἐπεὶ	καὶ πόλεως μεγίστης οἰκιστὴν γενέσθαι
[8]	τῶν ἔργων ἐγνωκότας. Οὐ μὴν	ἐπειδὴ	´κεῖνο δυσχερές, μᾶλλον δὲ ἀδύνατον
[10]	ἀκούειν καλὰ λέγοιμ´ ἂν ἤδη.	~Ἐπειδὴ	γὰρ τὴν τοῦ γήμαντος εὔνοιαν
[12]	καὶ ἀποδημοῦντος ἤδη τὴν χάριν,	ἐπειδή	με λόγοις ἐπέπυστο χαίρειν, καὶ
[14]	δυσωπεῖν καὶ πείθειν ἀρκοῦσιν. ~Οὐκοῦν	ἐπειδή	μοι πεισθέντι γέγονε καὶ μεταβαλόντι
[11]	φιλίας ἔπαθλα θαυμαστά. ~Ἐγὼ δέ,	ἐπειδή	μοι τεκμηρίων καθάπερ ἐν δικαστηρίῳ
[13]	ψευδεῖς καὶ ἀλλοκότους ὑποψίας, ἃς	ἐπειδὴ	παντελῶς ἐκείνη διέλυσεν, ἐναργεῖ τεκμηρίῳ
[15]	καὶ ῥητόρων πολλῶν καὶ ποιητῶν,	ἐπειδὴ	παντελῶς ὀλίγας οἴκοθεν ἔφερον, ἐλπίδι
[5]	καὶ πρᾴου καὶ μεγαλοψύχου, ὃς	ἐπειδὴ	πατρῴαν οὖσαν αὐτῷ τὴν ἀρχὴν
[4]	δὲ ἤδη τῆς δυνάμεως ἐπιλειπούσης,	ἐπειδὴ	πρὸς μοναρχίαν τὰ τῆς πολιτείας
[13]	τῆς ἐν τοῖς λόγοις ἀταξίας,	ἐπειδὴ	προσγέγονεν, οἶμαι παρακελεύεσθαι μὴ σφόδρα
[8]	φησίν. Ὁ δὲ οὐδενὸς ἐπιλαθόμενος,	ἐπειδὴ	πρῶτον ἀφίκετο καὶ τῶν μειρακίων
[14]	μάλα παρέχων γνώρισμα. Ἐγὼ δὲ	ἐπειδὴ	πρῶτον ἐς ὄψιν ἐκείνης ἦλθον,
[17]	ὀνομαστὰς γενομένας οὐ σφόδρα εὐτυχῶς,	ἐπειδὴ	ταραχῆς αἴτιαι καὶ πολέμων μακρῶν
[12]	ἔχοντος ᾐσθόμην ἔναγχος· ἡ δὲ	ἐπειδὴ	τὸ πρῶτον ἤκουσεν ἀδικήματος μὲν
[6]	διὰ τὸν ἔρωτα, ἡ δέ,	ἐπειδὴ	τὸ χρεὼν τὸν κουρίδιον αὐτῆς
[8]	ζηλωτὰ γέγονε καὶ ἐνομίσθη. Ἀλλ´	ἐπειδὴ	τῶν βασιλείων εἴσω παρῆλθε καὶ
[8]	ὅτι δὴ τὸν ἄνδρα λίαν	ἔπειθε	στέργειν καὶ ἀγαπᾶν αὑτὴν ὑπερορῶντα
[3]	μετέστησεν. Ὁ μὲν γὰρ πρῶτος	ἐπειράθη	τὴν Μακεδόνων αὐξῆσαι δύναμιν, καὶ
[1]	δὲ καὶ διδοὺς τὸν λαβόντα	ἐπειρᾶτο	λαθεῖν, συνίει δὲ ἐκεῖνος ἐκ
[17]	ἐπ´ αὐτῇ καὶ ποταμοῦ μάχην	ἐπεισάγειν	οἴκοθεν διενοεῖτο τῇ ποιήσει καινόν
[2]	Οἶκον ἐς ὑψόροφον· ὁ δ´	ἐπείσθη	τῇ ξυμβουλῇ. Ἆρ´ οὖν ἔτι
[2]	πρὸς αὐτὸν ἔφη, Ἐλπωρή τοι	ἔπειτα	φίλους τ´ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι
[14]	ἄγαλμα σωφροσύνης ὁρᾶν· αἰδὼς δὲ	ἐπεῖχε	τὴν ψυχήν, καὶ ἐπέπηκτό μοι
[12]	Ἑλλήνων παντελῶς οἴχεται φιλοσοφία, οὐδὲ	ἐπέλιπε	τὰς Ἀθήνας οὐδὲ τὴν Σπάρτην
[14]	δὲ ἐπεῖχε τὴν ψυχήν, καὶ	ἐπέπηκτό	μοι κατὰ γῆς τὰ ὄμματα
[14]	μυρίων αἰτίας ξυμφορῶν. Παραπλήσια δὲ	ἐπεπόνθειν	ἀνδρὶ σφόδρα ἀπείρως ἡνιοχικῆς ἔχοντι
[12]	τὴν χάριν, ἐπειδή με λόγοις	ἐπέπυστο	χαίρειν, καὶ παιδείᾳ τὸ χωρίον
[14]	παραμυθούμενος αὐτοῦ τὴν ἄνοιαν ἄνδρα	ἐπέστησε,	δοὺς φέρειν τοιαύτην ἐσθῆτα καὶ
[15]	μοι ἕν γέ τι πάντως	ἕπεται	οἷον ἐφόδιον τῆς στρατείας πρὸς
[2]	δὲ αὐτῷ τὰ ὑπὲρ τούτων	ἔπη	τὸν τρόπον τόνδε· Δέσποιναν μὲν
[3]	κρατήσειεν. Οὐκοῦν τὴν μὲν Ἀσίαν	ἐπῆλθε	σύμπασαν καταστρεφόμενος, καὶ ἀνίσχοντα πρῶτος
[1]	δὲ οἶμαι καὶ ὀλίγους. Καὶ	ἐπῄνει	γε Σωκράτης πολλοὺς καὶ Πλάτων
[1]	μόνον, ἀλλὰ καὶ ᾧ συνεστράτευτο	ἐπὶ	βασιλέα, καὶ τοὺς ἐπαίνους ξυγγράφων
[13]	οὐ τὸν ὑπὸ γῆς καὶ	ἐπὶ	γῆς χρυσὸν ἀντάξιον οὐδ´ ἀργύρου
[10]	μὲν ἤδη γνωρίμους καὶ πρεσβυτέρους	ἐπὶ	μειζόνων τάττουσα πράξεων καὶ ἀποφήνασα
[2]	διαφερόντως ἀγαθὴ γέγονεν ἢ καὶ	ἐπὶ	σμικρὸν ἀρετῆς μετεποιήθη, οὔκουν οὐδὲ
[13]	οὐδὲ ἐπιτρέπων τῶν ἐπαινουμένων οὐδὲ	ἐπὶ	σμικρὸν μεθίεσθαι, ἅτε αὐτὸς οἶμαι
[14]	ἐπαίρεται, συνέσεως δὲ εἰ καὶ	ἐπὶ	σμικρὸν μετέχοι καὶ σώφρονος νοῦ,
[17]	ἐπαινεῖν προθύμως, τούτων δὲ οὐδ´	ἐπὶ	σμικρὸν μνημονεύειν; ὅτι διὰ μὲν
[6]	κατέλαβε, τοῖς παισὶ προσκαθημένη τοσοῦτον	ἐπὶ	σωφροσύνῃ κλέος αὑτῇ εἰργάσατο, ὥστε
[8]	ἀφίκετο καὶ τῶν μειρακίων τῶν	ἐπὶ	τὰ βασίλεια κωμαζόντων ἐκράτει ξὺν
[17]	μᾶλλον ἢ τὴν Πηνελόπην; Καίτοι	ἐπὶ	ταύτης οὐδὲν Ὅμηρος εἰπεῖν ἔσχε
[3]	ἥλιον προσεκύνει, ὡρμημένον δὲ αὐτὸν	ἐπὶ	τὴν Εὐρώπην, ὅπως τὰ λειπόμενα
[7]	τυχεῖν ἢ τῶν ξυμπλεόντων, καὶ	ἐπὶ	τὴν Λακωνικὴν ἄκραν κομισθῆναι· ἔθελγε
[14]	ἡνίας πάντων ἐγκρατῶς, εἰ καὶ	ἐπὶ	τῆς μιᾶς ἄντυγος μένοι, οὐ
[8]	μὲν ἐν θαλάττῃ τὰ δὲ	ἐπὶ	τῆς οἰκίας αὐτῆς, πρὸς ἑκατὸν
[8]	κινδύνων ἀπηλλάχθαι· σὺ δὲ ἡμῖν	ἐπὶ	τῆς οἰκίας ἔγνως στρατεύεσθαι καὶ
[1]	διαφέροντα τῶν ἔργων· τοὺς δὲ	ἐπὶ	τὸ ζηλοῦν ἐκεῖνα πειθοῖ καὶ
[14]	καὶ παροξυνόμενον ὑπὸ τῶν συμφορῶν	ἐπὶ	τὸ μᾶλλον ὑβρίζειν καὶ ἀπειθεῖν
[16]	τυγχάνοι τῆς χάριτος καὶ τῆς	ἐπὶ	τοῖς δοθεῖσιν ὁμολογίας, ἣν δὴ
[2]	οἰόμενοι χρῆναι τὰ τοιαῦτα, τῶν	ἐπὶ	τοῖς ἔργοις ἐγκωμίων ἀφαιρησόμεθα, τὸν
[2]	τοῦ βασιλέως ἱκέτευε θυγατέρα παίζουσαν	ἐπὶ	τοῦ λειμῶνος ξὺν ταῖς ὁμήλιξι
[9]	ὄντα καὶ χαρίεντα τὸν νόμον	ἐπὶ	τῶν δικῶν, ἃς βασιλεὺς κρίνει,
[2]	τε καὶ ἐτίμησεν ὡς οὔτις	ἐπὶ	χθονὶ τίεται ἄλλη, καὶ ὅσων
[14]	τέτρωρα τρέφοντος καὶ ἅπασι μὲν	ἐπιβεβηκότος,	διὰ δὲ γενναιότητα φύσεως καὶ
[19]	οὔτι που καὶ τὴν ἔναγχος	ἐπιδημίαν	γενομένην αὐτῇ, τὴν εἰς τὴν
[19]	τινος ἀρετῆς. Ἀλλὰ οἶμαι κρεῖττον	ἐπιείκειαν	καὶ σωφροσύνην καὶ φρόνησιν καὶ
[8]	πρᾳότητα καὶ σωφροσύνην καὶ φιλανθρωπίαν	ἐπιείκειάν	τε καὶ ἐλευθεριότητα καὶ τὰς
[1]	μὴ παντάπασιν ἀποσεισάμενος αἰδῶ καὶ	ἐπιείκειαν	τοῦ τρόπου· Ἀρκεσίλαος δὲ καὶ
[2]	καὶ δικαιοσύνης, ἢ πρᾳότητος καὶ	ἐπιεικείας,	ἢ τῆς περὶ τὸν ἄνδρα
[16]	οὐδὲ βουκολίων οὐδὲ μὴν αἰπολίων	ἐπιεικῆ	καὶ ἀγαθὸν καὶ εὐγνώμονα φήσει
[2]	φῶσι καὶ οὐκ ἄξιον ἀνδρὸς	ἐπιεικοῦς	καὶ γενναίου, εἶναι δὲ καὶ
[14]	κατὰ γῆς τὰ ὄμματα συχνὸν	ἐπιεικῶς	χρόνον, ἕως ἐκείνη θαρρεῖν ἐκέλευε
[5]	πῶς ἄν τις μείζονα μαρτυρίαν	ἐπιζητήσειε	τῆσδε, οὐ μόνον περὶ τῆς
[4]	τί ἂν ἔχοιμεν ἔτι πράγματα	ἐπιζητοῦντες	φανερώτερον καὶ ἐναργὲς μᾶλλον τεκμήριον;
[17]	εἰδότος, φράζοντος δὲ ὅπως ἂν	ἐπίῃ	τἀληθές· ὁ δὲ δὴ λόγος
[15]	ὥστε ἐμοῦ μὲν ἀποπλῆσαι τὴν	ἐπιθυμίαν	σφόδρα ἀκορέστως ἔχοντος τῆς πρὸς
[2]	ποιητήν, ἐπαινέσομεν Εὐσεβίαν τὴν ἀρίστην,	ἐπιθυμοῦντες	μὲν ἔπαινον αὐτῆς ἄξιον διεξελθεῖν,
[12]	αἰτίαν ἄδικον συνήσθη, καὶ οἴκαδε	ἐπιθυμοῦντι	πάλιν ἀπιέναι πομπὴν ἀσφαλῆ παρέσχεν,
[7]	εἰργασμένων, ἴστω παιδικῶν σφόδρα ἀκουσμάτων	ἐπιθυμῶν·	καθάπερ γὰρ οἶμαι κιθαρῳδοῦ τινος
[17]	τῇ ποιήσει καινόν τι λέγειν	ἐπιθυμῶν,	τοῦτο δέ, εἴπερ ἦν, ὥσπερ
[13]	οὐκ οἶδα ὅντινά μοι τρόπον	ἐπικείμενον,	ἀγαπήσαντι μὲν εὖ μάλα τὸ
[16]	κάλαμον, ᾧ χρῆν προσδεδέσθαι καὶ	ἐπικεῖσθαι	τὴν ἄμπελον, ἵνα αὐτή τε
[14]	τοῦ θράσους οὐδέν τι μᾶλλον	ἐπιλαθόμενον,	ἀγριαῖνον δὲ ἀεὶ καὶ παροξυνόμενον
[16]	καὶ θέρους φανέντος μάλα γενναίως	ἐπιλαθόμενον	ὧν εὖ πάθοι, οὔτε τοῦ
[8]	γυναικί, φησίν. Ὁ δὲ οὐδενὸς	ἐπιλαθόμενος,	ἐπειδὴ πρῶτον ἀφίκετο καὶ τῶν
[15]	σχολὴν ἄγοιμι, οὐκ ἔστιν ὅπως	ἐπιλανθάνωμαι	τῆς χαρισαμένης· ἀλλὰ καὶ στρατευομένῳ
[7]	λέξει τε ἡδίστῃ κοσμῶν καὶ	ἐπιλεαίνων	τὸ φαῦλον καὶ ἀγεννὲς τῶν
[4]	νῦν δὲ ἤδη τῆς δυνάμεως	ἐπιλειπούσης,	ἐπειδὴ πρὸς μοναρχίαν τὰ τῆς
[7]	τοῖν ἀνδροῖν ἐκείνοιν τὸν κράτιστον	ἐπιλεξάμενος	καὶ ἀποδοὺς τὸν περὶ τὸ
[1]	ἀναίσθητον εἶναι ἐχρῆν, ἢ συνιέντες	ἐπιλήσμονες	ὧν ἐχρῆν εἰς ἅπαντα μεμνῆσθαι
[17]	καὶ τῆς ἐς τὸν ἑκυρὸν	ἐπιμελείας	καὶ τὸν παῖδα· ἔμελε δὲ
[13]	γενναίας ἡγεμών, σοφὸν μὲν χρῆμα	ἐπινοεῖς,	οὐκ ἐφιεὶς οὐδὲ ἐπιτρέπων τῶν
[8]	συγκερασαμένη τῇ παρὰ τῶν ἐρώτων	ἐπιπνεομένῃ	φιλίᾳ τὴν ἐκ τῆς ἀρετῆς
[17]	Τώμυρις καὶ μυρίος δή τις	ἐπιρρεῖ	γυναικῶν ὄχλος ἀνδριζομένων οὐ λίαν
[12]	τὰ νάματα, πολλὰ δὲ ἔξωθεν	ἐπιρρεῖ	καὶ ἐπιφέρεται τίμια τῶν ἔνδον
[14]	καὶ δι´ ἡμέρας κατ´ ἐμαυτὸν	ἐπισκοπούμενος,	σύννους ὢν ἀεὶ καὶ σκυθρωπός.
[15]	πρὸς ἦθος γενναῖον, εἴ τις	ἐπίσταιτο	τοὺς ἀρίστους ἄνδρας καὶ λόγους
[14]	αὐτὴ πλεῖον ἐφθέγξατο, καὶ ταῦτα	ἐπισταμένη	τῶν γενναίων ῥητόρων οὐδὲ ἓν
[6]	οὐ λίαν ἐφάνη ζηλωτά. ~Ταῦτα	ἐπιστάμενον	σαφῶς τὸν βασιλέα τὸν σώφρονα
[19]	τε ἔνειμε τῶν φυλῶν τοῖς	ἐπιστάταις	καὶ ἑκατοντάρχαις τοῦ πλήθους ἀπαριθμήσασθαι.
[14]	σχῆμα περιβαλὼν ἡνιόχου σεμνοῦ καὶ	ἐπιστήμονος,	ὃς εἰ μὲν ἄφρων εἴη
[12]	κριτῇ οὐδὲ ἐπ´ ὀλίγον ῥοπῆς	ἐπιστῆσαι.	Παιδείας δὲ ἕνεκα καὶ φιλοσοφίας
[9]	ἀλαζόνων· οὐδὲ γὰρ εἰ σφόδρα	ἐπιτήδειοί	τινές εἰσι πάσχειν κακῶς καὶ
[12]	χαίρειν, καὶ παιδείᾳ τὸ χωρίον	ἐπιτήδειον	εἶναι ξυννοοῦσα. Ἐγὼ δὲ τότε
[7]	καὶ ἡλικίᾳ καὶ τοῖς ἄλλοις	ἐπιτηδεύμασι	διαφερόντων, οὐκ ἂν οἴεσθε τοὺς
[2]	τυγχάνοιμεν οὕτω καλῶν καὶ πολλῶν	ἐπιτηδευμάτων,	καὶ τῶν ἀγαθῶν τῶν ὑπαρχόντων
[4]	ἀγαθοῖς οἷον ἄγαλμα καὶ κόσμος	ἐπιτιθεμένη·	τῶν μὲν γὰρ ἄλλων ὀνομάτων
[9]	τοὺς διώκοντας, τὴν τῆς Ἀθηνᾶς	ἐπιτιθεμένην	τῷ τὴν δίκην ὀφλήσειν μέλλοντι
[12]	καθέλκειν τὸν ζυγὸν καὶ οὐκ	ἐπιτρέπειν	τῷ σώφρονι κριτῇ οὐδὲ ἐπ´
[13]	χρῆμα ἐπινοεῖς, οὐκ ἐφιεὶς οὐδὲ	ἐπιτρέπων	τῶν ἐπαινουμένων οὐδὲ ἐπὶ σμικρὸν
[12]	πάλιν ἀπιέναι πομπὴν ἀσφαλῆ παρέσχεν,	ἐπιτρέψαι	πρῶτον {τὸν} βασιλέα ξυμπείσασα. Δαίμονος
[18]	αὑτῷ πεπολιτευμένων ἐπαινεῖν, ὅτι τοσοῦτον	ἐπιτροπεύσας	τὸν Ἀθηναίων δῆμον οὐδενὶ θανάτου
[12]	πολλὰ δὲ ἔξωθεν ἐπιρρεῖ καὶ	ἐπιφέρεται	τίμια τῶν ἔνδον οὐ μεῖον·
[5]	τοσούτῳ συνιοῦσαν, καθάπερ φερνὴν οἴκοθεν	ἐπιφερομένην,	κομίζειν ἀγαθά, παιδείαν ὀρθήν, σύνεσιν
[8]	τῆς ἀρετῆς καθάπερ ῥεῦμα θεῖον	ἐπιφερομένην	ταῖς ἀγαθαῖς καὶ γενναίαις ψυχαῖς;
[12]	ἐμπλήσῃ τὸν ἀέρα πυρὸς καὶ	ἐπιφλέγῃ	τὰ σύμπαντα· οὐ γὰρ ἰσχύει,
[8]	παρὼν περὶ αὐτῆς λόγος δηλοῦν	ἐπιχειρεῖ	καὶ ἐκδιδάσκειν τοὺς πάλαι διὰ
[19]	ἄλλοι τὴν ἐμὴν εὐγνωμοσύνην ζηλοῦν	ἐπιχειρήσειαν,	πολλοὺς ἔχει τε ἤδη καὶ
[7]	νομίζει τῶν ἀποτορεύειν τὰς κέγχρους	ἐπιχειρούντων,	καθάπερ οἶμαί φασι τὸν Μυρμηκίδην
[1]	εἶτα τοιαῦτα μὲν ἀποτίνειν οὔτε	ἐπιχειρούντων	οὔτε διανοουμένων, ῥᾳθύμως δὲ καὶ
[17]	θαυματοποιεῖν ἐν τοῖς λόγοις σφόδρα	ἐπιχειρῶν.	Βούλεσθε οὖν ἐπανερωτῶμεν αὐτοὺς εἴ
[12]	πολλὰ μὲν καὶ καθαρὰ καὶ	ἐπιχώρια	τὰ νάματα, πολλὰ δὲ ἔξωθεν
[8]	ἀναπειθόμενος ἐκτελεῖν διενοεῖτο· ἀπόρρητον δὲ	ἐποιεῖτο	πρὸς αὐτὴν οὐδὲ ἕν, ἀλλὰ
[3]	λῆξιν νεμόμενοι καὶ στασιάζοντες τέλος	ἐποιήσαντο	τὴν ἀποικίαν τῆς πρὸς ἀλλήλους
[3]	Εὐρώπης τὰ πλεῖστα καταστρεψάμενος ὅρον	ἐποιήσατο	πρὸς ἕω μὲν καὶ πρὸς
[12]	ὄψιν τὴν βασιλέως καὶ τυχεῖν	ἐποίησε	λόγου· καὶ ἀπολυομένῳ πᾶσαν αἰτίαν
[15]	ὁμοῦ διηγησώμεθα; ὁπόσους μὲν εὖ	ἐποίησε	τῶν ἐμοὶ γνωρίμων, ὅπως δὲ
[10]	μακαρίους καὶ ζηλωτούς, βασιλεῖ τ´	ἐποίησε	φίλους καὶ τῆς εὐτυχίας τῆς
[7]	ἐκείνης ὑπερεώρων καὶ οὐδεμίαν ὤραν	ἐποιοῦντο	τῆς μουσικῆς· εἰ δὴ οὖν
[2]	Προσήκει δὲ οἶμαι καθάπερ ἴχνεσιν	ἑπόμενον	τοῖς ἤδη ῥηθεῖσιν, οὕτω ποιεῖσθαι
[7]	ἁρμονίαις μὴ δεόντως χρῷτο μηδὲ	ἑπομένως	τοῖς νόμοις τῆς ἀληθινῆς καὶ
[4]	ὃς οὐ ζηλωτὸν ἐνόμισεν ὕπατος	ἐπονομασθῆναι.	Εἰ δέ, ὅτι πρῶτος ἔτυχεν
[2]	καὶ ἐλευθέριον, καὶ πάντα ὡς	ἔπος	εἰπεῖν ὑπάρχειν ἐκείνῃ οἰόμενοι χρῆναι
[12]	ἀλλοκότου τὴν ὁδὸν ταύτην ὑποτεμομένης,	ἐποψόμενον	πέμπει τὴν Ἑλλάδα, ταύτην αἰτήσασα
[15]	τὸν κατάλογον ἀκούειν τῶν δώρων,	Ἕπτ´	ἀπύρους τρίποδας, δέκα δὲ χρυσοῖο
[4]	γε διὰ βίου καρποῦνται τὰς	ἐπωνυμίας·	μόνης δὲ οἶμαι ταύτης οὐδὲ
[8]	βασιλείων εἴσω παρῆλθε καὶ τῆς	ἐπωνυμίας	ταύτης ἠξιώθη, τί πρῶτον ἔργον
[2]	μεγάροισιν· Ἀρήτη δ´ ὄνομ´ ἐστὶν	ἐπώνυμον,	ἐκ δὲ τοκήων Τῶν αὐτῶν,
[3]	οἶμαι Θετταλῶν, τῆς κατ´ ἐκείνων	ἐπώνυμον	νίκης. ~Καὶ περὶ μὲν τούτων
[4]	ἐστιν ἀνδρὸς ἀξίου νομισθέντος τὴν	ἐπώνυμον	τοῦ ἔτους ἀρχὴν ἄρχειν, πάλαι
[13]	εὖ μάλα τὸ ἔργον καὶ	ἐρασθέντι	δεινῶς τοῦ πράγματος, ἀπολειφθέντι δέ,
[8]	καὶ ἧττον εἶναι ἐδόκει ´κείνων	ἐράσμια.	Τῆς τρυφῆς δὲ αὖ καὶ
[17]	πολυτελῆ καὶ δαπανηρὰ κατασκευάσματα ἐκείνης	ἔργα	γενέσθαι λέγουσι. Νίτωκρις δὲ ταύτης
[15]	οὖν τὰ μετὰ ταῦτα πάλιν	ἔργα	καὶ ὅσα ἔδρασεν ἡμᾶς ἀγαθὰ
[12]	πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν εἰς ἐμαυτὸν	ἔργα	πολλῆς ἄξια χάριτος, ὑπὲρ ὧν
[13]	παρρησίᾳ φαύλως ἀτιμάσαι τοῦ τοσαῦτα	ἐργασαμένου	ἀγαθὰ τὴν ἀναγκαίαν αἴτησιν. Ἐγὼ
[2]	τὰ τοιαῦτα, τῶν ἐπὶ τοῖς	ἔργοις	ἐγκωμίων ἀφαιρησόμεθα, τὸν ἐκ τοῦ
[14]	ἀφῄρει τι πάντως τῶν ἀλγεινῶν,	ἔργοις	καὶ λόγοις τιμῶν καὶ χαριζόμενος·
[8]	ἐπωνυμίας ταύτης ἠξιώθη, τί πρῶτον	ἔργον	ἐκείνης γέγονε, καὶ αὖθις δεύτερον,
[13]	ἀγαπήσαντι μὲν εὖ μάλα τὸ	ἔργον	καὶ ἐρασθέντι δεινῶς τοῦ πράγματος,
[18]	οὐδὲν ἄξιον τῆς αὑτοῦ τέχνης	ἔργον	ὑπέλαβεν, ἆρα ὑμῖν δοκεῖ τῶν
[13]	ὄνομα ἐτύγχανε μόνον καὶ λόγος	ἔργου	στερόμενος. Ἡ δὲ ἐτίμα καὶ
[6]	εἰπεῖν οὔτε ἐπακοῦσαι πολὺ καὶ	ἐργῶδες,	ὅτι δὴ γένος μὲν αὐτῇ
[16]	αὐτῷ τῆς προθυμίας καὶ τῶν	ἔργων;	Ἀλλὰ μή ποτε τὸν Θαλῆν
[11]	τὴν μνήμην ἀθάνατον αὐτῇ τῶν	ἔργων	γενέσθαι καὶ ἐς ὑμᾶς ταῦτα
[8]	ἐκδιδάσκειν τοὺς πάλαι διὰ τῶν	ἔργων	ἐγνωκότας. Οὐ μὴν ἐπειδὴ ´κεῖνο
[10]	τὸν σοφὸν Πίνδαρον, ἀρχομένη τῶν	ἔργων	ἔθετο, γένος τε ἅπαν καὶ
[15]	γὰρ δὴ τῆς τῶν παλαιῶν	ἔργων	ἐμπειρίας ὑπομνήματα ξὺν τέχνῃ γραφέντα
[1]	αἰτιῶνται τὰς ὑπὲρ τῶν καλῶν	ἔργων	εὐφημίας, ἐξὸν ἐκεῖνο ἐξετάζειν μόνον,
[17]	ἰσχύν. Μόνα γὰρ εἶναι τῶν	ἔργων	ζηλωτά φασι καὶ σπουδῆς ἄξια
[9]	ἀλλοτρίων συγγράφειν ἀτυχημάτων. Τοσούτων δὲ	ἔργων	μηδὲν παρασχέσθαι μηδὲ εἰς τὸ
[4]	γὰρ ἄλλων ὀνομάτων τε καὶ	ἔργων	ὁπόσα τῆς παλαῖας ἐκείνης πολιτείας
[8]	ἀρκέσειν ὑπολαμβάνω τῷ πλήθει τῶν	ἔργων,	ὅσα ἐκείνῃ φρόνησιν καὶ πρᾳότητα
[17]	οὐκ ἀπορῶν Ὅμηρος οἶμαι τηλικούτων	ἔργων	οὐδὲ ὀνομαστῶν ἐπ´ αὐτοῖς γυναικῶν,
[11]	ἀπομνημονεύων τῶν ἐκείνης εἰς ἐμαυτὸν	ἔργων,	παρέξομαι ὑμῖν τῆς εὐγνωμοσύνης μὲν
[11]	μαρτύριον δὲ ἀληθὲς τῶν ἐκείνης	ἔργων.	Πυνθάνομαι γὰρ δὴ καὶ Δαρεῖον,
[1]	τὰ καλὰ καὶ διαφέροντα τῶν	ἔργων·	τοὺς δὲ ἐπὶ τὸ ζηλοῦν
[10]	οὐκ οἶδα ὅπως τις ἐγκώμιον	ἐρεῖ.	Περὶ μὲν τούσδε γέγονε τοιάδε·
[12]	τὴν οἰκίαν καταληφθεῖσαν καθάπερ ἐπ´	ἐρημίας	παρά του τῶν δυναστῶν ἀφείλετο
[3]	τὴν ἀποικίαν τῆς πρὸς ἀλλήλους	ἔριδος	καὶ φιλοτιμίας· εἶτα ἑλόντες τὴν
[8]	ποτὲ συνηνέχθη; Εἴ τις οὖν	ἔροιτο	τὸν Ὀδυσσέα παίζων ὧδέ πως·
[16]	κεφάλαιον, οὗ τὰ ἐπαινούμενα ἀκηκόαμεν;	ἐρομένου	γάρ τινος, ὑπὲρ ὧν ἔμαθεν
[11]	ὡς οὐδὲν ψεῦδος οὐδὲ πλάσμα	ἐρῶ·	ὑμεῖς δὲ καὶ ἀνωμότῳ πιστεύσετε
[6]	τοῦ ζῆν ὑπερεῖδον διὰ τὸν	ἔρωτα,	ἡ δέ, ἐπειδὴ τὸ χρεὼν
[13]	τοῦτο δρῶν· ἡμῖν δὲ τὸν	ἔρωτα	τοῦτον, ὃν σὺ φὴς αἴτιον
[8]	Καίτοι γε εἶχον αὐτοῦ πᾶσαι	ἐρωτικῶς,	Καλυψὼ καὶ Κίρκη καὶ Ναυσικάα·
[8]	γήμαντι, συγκερασαμένη τῇ παρὰ τῶν	ἐρώτων	ἐπιπνεομένῃ φιλίᾳ τὴν ἐκ τῆς
[9]	καινόν πως εἶναι δοκεῖ καὶ	ἐς	ἀπιστίαν ἄγειν τὸν ἔπαινον· οὐκοῦν
[7]	κόσμον τῇ τέχνῃ πρέποντα, εἶτα	ἐς	θέατρον παραγάγοι παντοδαπῶν ἀνδρῶν καὶ
[14]	γνώρισμα. Ἐγὼ δὲ ἐπειδὴ πρῶτον	ἐς	ὄψιν ἐκείνης ἦλθον, ἐδόκουν μὲν
[12]	ταῦτα δεομένη πρὶν ἐμὲ ἤγαγεν	ἐς	ὄψιν τὴν βασιλέως καὶ τυχεῖν
[3]	παιδός, ὃς ἐκ τῶν Μήδων	ἐς	Πέρσας τὴν βασιλείαν μετέστησεν. Ὁ
[4]	δὲ ἐξ ἐνδόξων ἐνδοξότερος γενόμενος,	ἐς	ταὐτὸν ἀρετῇ τῆς τύχης πνεούσης,
[17]	καὶ τῆς φιλανδρίας καὶ τῆς	ἐς	τὸν ἑκυρὸν ἐπιμελείας καὶ τὸν
[11]	αὐτῇ τῶν ἔργων γενέσθαι καὶ	ἐς	ὑμᾶς ταῦτα ἀπαγγέλλειν, τυχὸν οὐκ
[2]	τ´ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαι Οἶκον	ἐς	ὑψόροφον· ὁ δ´ ἐπείσθη τῇ
[14]	μοι πεισθέντι γέγονε καὶ μεταβαλόντι	ἐσθῆτα	καὶ θεραπείαν καὶ διατριβὰς τὰς
[14]	ἄνδρα ἐπέστησε, δοὺς φέρειν τοιαύτην	ἐσθῆτα	καὶ σχῆμα περιβαλὼν ἡνιόχου σεμνοῦ
[7]	γυναικῶν ὁπόσοι τοιοῦτοι, εἰς τὴν	ἐσθῆτα	καὶ τὴν κιθάραν ἀποβλέποντας ἐκπεπλῆχθαι
[2]	νόου γε καὶ αὐτὴ δεύεται	ἐσθλοῦ	λέγων, καὶ ὡς κρίνειν εὖ
[12]	καὶ ἀγαπῶντι πατρίδα παρέσχον ἰδεῖν·	ἐσμὲν	γὰρ τῆς Ἑλλάδος οἱ περὶ
[3]	οἶμαι τὸν Ἴστρον καὶ πρὸς	ἑσπέραν	τὸ Ὠρικὸν ἔθνος· ὁ τούτου
[5]	μὲν ὑπάτου γέγονε, γαμετὴ δέ	ἐστι	βασιλέως ἀνδρείου, σώφρονος, συνετοῦ, δικαίου,
[1]	μόνον δοῦναί τε καὶ λαβεῖν	ἐστι	δημοσίᾳ καλόν. Χρήματα μὲν γὰρ
[4]	τῷ παντὶ γὰρ οἶμαι κρεῖττόν	ἐστι	καὶ σεμνότερον ἀρχὴν παρασχεῖν τοῖς
[15]	καὶ ταῦτα ἐθέλω· μέτρον δέ	ἐστι	τοῦ πλήθους τῶν φερομένων ὁ
[12]	οὐδὲ τὴν Κόρινθον· ἥκιστα δέ	ἐστι	τούτων τῶν πηγῶν ἕκητι τὸ
[17]	σχεδόν τι περὶ τῶν παρόντων	ἐστί.	Φήσουσι γὰρ οἶμαι πολλοὶ παρὰ
[15]	οὐ ῥᾳθύμοις τῶν νέων ἔδωκεν.	Ἔστι	δὲ οἶμαί τις ἐν αὐτοῖς
[1]	περὶ τοὺς εὐεργέτας ὦσιν ἀχάριστοι·	ἔστι	δὲ οὐχ οὗτος ἀχάριστος μόνον,
[13]	φίλης Ἑλλάδος ἔπαινον, ἧς οὐκ	ἔστι	μνησθέντα μὴ πάντα θαυμάζειν; Ἀλλ´
[13]	τρέφοντι. Εὔνοιαν δὲ ἀληθινὴν οὐκ	ἔστι	πρὸς χρυσίον ἀμείψασθαι, οὐδὲ ἄν
[14]	γοῦν ἡνιοχικὴν ἄνθρωπον φέροντα· οὕτως	ἐστὶν	ἀλόγιστον φύσει· ὁ δὲ οἶμαι
[4]	ἐναργὲς μᾶλλον τεκμήριον; θυγάτηρ γάρ	ἐστιν	ἀνδρὸς ἀξίου νομισθέντος τὴν ἐπώνυμον
[2]	ἐν μεγάροισιν· Ἀρήτη δ´ ὄνομ´	ἐστὶν	ἐπώνυμον, ἐκ δὲ τοκήων Τῶν
[4]	οὔτε ἰδιώτης οὐδεὶς οὔτε βασιλεύς	ἐστιν	ἢ γέγονεν, ὃς οὐ ζηλωτὸν
[1]	Τοῖς μὲν γὰρ ἄκουσμά τέ	ἐστιν	ἡδὺ καὶ προθυμοτέρους παρέχει περὶ
[13]	οὐδ´ ἀργύρου πλῆθος, ὁπόσος νῦν	ἐστιν	ὑπ´ αὐγὰς ἡλίου, καὶ εἴ
[9]	ἑνὸς ἀνδρὸς ἢ γυναικὸς μιᾶς	ἔστιν	αὐτὴν αἰτιᾶσθαι ξυμφορᾶς τῳ τῆς
[15]	εἴ ποτε σχολὴν ἄγοιμι, οὐκ	ἔστιν	ὅπως ἐπιλανθάνωμαι τῆς χαρισαμένης· ἀλλὰ
[4]	πρὸς εὐγενείας ἅμιλλαν λόγον, οὐδὲ	ἔστιν	ὅστις ἐκείνου φήσει κρείττων γεγονέναι·
[9]	ἀρχῆς μυρίοι. Καὶ ταῦτα οὐκ	ἔστιν	ὅστις ἐμὲ ψεύδεσθαι τῶν ἁπάντων
[6]	ἔθνη καὶ πόλεις καὶ μούσας	ἑστιῶν.	~Εἰ δέ τις ἄρα ἐκείνων
[8]	πειθώ τε καὶ ἰδέα φιλίας	ἔστον,	ὧν ἥδε κατ´ ἴσον ἀρυσαμένη,
[19]	τὴν εἰς τὴν Ῥώμην, ὁπότε	ἐστρατεύετο	βασιλεὺς ζεύγμασι καὶ ναυσὶ τὸν
[7]	κιθαρῳδοῦ τινος δεξιοῦ τὴν τέχνην·	ἔστω	δέ, εἰ βούλει, Τέρπανδρος οὗτος
[17]	ἐπὶ ταύτης οὐδὲν Ὅμηρος εἰπεῖν	ἔσχε	πλέον τῆς σωφροσύνης καὶ τῆς
[8]	πίσυρες ῥέον ὕδατι λευκῷ, καὶ	ἐτεθήλει	περὶ τὴν οἰκίαν ἡμερὶς ἡβῶσα,
[8]	βότρυσι· καὶ παρὰ τοῖς Φαίαξιν	ἕτερα	τοιαῦτα, πλὴν ὅσῳ πολυτελέστερα, ἅτε
[8]	ἄθλους δή τινας καὶ ἀποδημίαν	ἑτέραν	ἐκτελεῖν οὔτι τῆς πρόσθεν, ὥς
[3]	καὶ εἰ δή τι τοιοῦτον	ἕτερον,	μύθῳ μᾶλλον ἢ λόγῳ προσῆκον,
[2]	παίδων ἔκ τ´ αὐτοῦ Ἀλκινόοιο,	ἔτι	δὲ οἶμαι τῆς γερουσίας καὶ
[2]	ἐπείσθη τῇ ξυμβουλῇ. Ἆρ´ οὖν	ἔτι	δεησόμεθα μειζόνων εἰκόνων καὶ ἀποδείξεων
[4]	~Καὶ περὶ μὲν τούτων οὐδὲν	ἔτι	δέομαι μακρότερα λέγειν· εὐγενείας γε
[10]	γέγονε τοιάδε· ὅσοι δὲ ἀγνῶτες	ἔτι	διὰ νεότητα τοῦ γνωρισθῆναι καὶ
[11]	γὰρ δὴ καὶ Δαρεῖον, ἕως	ἔτι	δορυφόρος ἦν τοῦ Περσῶν μονάρχου,
[11]	πολλὰ μὲν παρ´ αὐτῆς, ὅτε	ἔτι	ζῆν ἐξῆν ἐν ἡσυχίᾳ, τὰ
[6]	ὥστε τῇ μὲν Πηνελόπῃ, περιόντος	ἔτι	καὶ πλανωμένου τοῦ γήμαντος, προσῄει
[6]	γὰρ καλοὺς καὶ νέους καὶ	ἔτι	νυμφίους τοὺς ἄνδρας ἀφαιρεθεῖσαι δαιμόνων
[4]	γε μὴν τί ἂν ἔχοιμεν	ἔτι	πράγματα ἐπιζητοῦντες φανερώτερον καὶ ἐναργὲς
[17]	δικαιοτέραν τὴν εὐφημίαν. Ἆρ´ οὖν	ἔτι	προσῆκεν εὐλαβηθῆναι τοσοῦτον ἡγεμόνα ποιουμένοις,
[8]	ἀνατλάντα πόνους καὶ κινδύνους καὶ	ἔτι	ὑφορώμενον δεινότατα πείσεσθαι, τὰ μὲν
[3]	καὶ ἐθνῶν ἔτυχον. Ἆρ´ οὖν	ἔτι	χρὴ διὰ μειζόνων τεκμηρίων δηλοῦν
[13]	λόγος ἔργου στερόμενος. Ἡ δὲ	ἐτίμα	καὶ τοὔνομα· αἰτίαν γὰρ δὴ
[2]	καὶ νυμφίου, ἔγημέ τε καὶ	ἐτίμησεν	ὡς οὔτις ἐπὶ χθονὶ τίεται
[4]	ἀξίου νομισθέντος τὴν ἐπώνυμον τοῦ	ἔτους	ἀρχὴν ἄρχειν, πάλαι μὲν ἰσχυρὰν
[13]	οὐκ οἶδα ὅντινα τρόπον ὄνομα	ἐτύγχανε	μόνον καὶ λόγος ἔργου στερόμενος.
[16]	πόας ἐδεῖτο τὰ βοσκήματα, σφόδρα	ἐτύγχανε	προθύμων τῶν φίλων, πολλὰ μὲν
[16]	τούτοις ὧν πρὸς τὴν γεωργίαν	ἔτυχε	προθύμων. Οὔκουν οὐδὲ νομέα ποιμνίων
[4]	ἐπονομασθῆναι. Εἰ δέ, ὅτι πρῶτος	ἔτυχεν	ἐκεῖνος καὶ γέγονεν ἀρχηγὸς τῷ
[3]	ἐκείνῳ κτησάμενοι πόλεων καὶ ἐθνῶν	ἔτυχον.	Ἆρ´ οὖν ἔτι χρὴ διὰ
[9]	ὀλίγον ἐλθὼν κινδύνου, τιμῆς δὲ	ἔτυχον	καὶ ἀρχῆς μυρίοι. Καὶ ταῦτα
[15]	πάντα ὁμοῦ διηγησώμεθα; ὁπόσους μὲν	εὖ	ἐποίησε τῶν ἐμοὶ γνωρίμων, ὅπως
[2]	ἐσθλοῦ λέγων, καὶ ὡς κρίνειν	εὖ	ἠπίστατο οἷσίν τ´ εὖ φρονέῃσι,
[15]	ὁμοιότητος, οὐ σμικρὰ ἂν ὄναιτο,	εὖ	ἴστε. Ὃ δὴ καὶ αὐτὸς
[2]	δὲ αὖ τούτοις παθεῖν μὲν	εὖ	καὶ τυχεῖν τινος ἀγαθοῦ, σμικροῦ
[12]	τηλικούτων, οὓς οὐδὲ ἡβῶν ἀνὴρ	εὖ	μάλα διαφύγοι μὴ θείας τινὸς
[17]	ἅπασαν ἐμπλῆσαι τοιούτων διηγημάτων τέρπειν	εὖ	μάλα καὶ ψυχαγωγεῖν δυναμένων. Οὐ
[8]	αὐτῆς, πρὸς ἑκατὸν νεανίσκους ἡβῶντας	εὖ	μάλα μόνον ἀγωνίζεσθαι μέλλοντα, ὅπερ
[9]	προσθείην δ´ ἂν ἔγωγε, θαρρῶν	εὖ	μάλα ὅτι μηδὲν ψεῦδός φημι,
[14]	καὶ τοῦ σφόδρα πιστεύειν γενναῖον	εὖ	μάλα παρέχων γνώρισμα. Ἐγὼ δὲ
[13]	μοι τρόπον ἐπικείμενον, ἀγαπήσαντι μὲν	εὖ	μάλα τὸ ἔργον καὶ ἐρασθέντι
[1]	πολλοὶ δὲ ἀποκρύπτουσι τὸ δοκεῖν	εὖ	παθεῖν, οὐκ οἶδα ὅ τι
[11]	Τί ποτε οὖν ἐγὼ τοιοῦτον	εὖ	παθεῖν φημι καὶ ἀνθ´ ὅτου
[16]	φανέντος μάλα γενναίως ἐπιλαθόμενον ὧν	εὖ	πάθοι, οὔτε τοῦ γάλακτος οὔτε
[1]	καὶ ὀνειδίζομεν τοῖς ἀνθρώποις, ὅταν	εὖ	παθόντες περὶ τοὺς εὐεργέτας ὦσιν
[1]	οὐχ οὗτος ἀχάριστος μόνον, ὅστις	εὖ	παθὼν δρᾷ κακῶς ἢ λέγει,
[1]	τύχῃ τις παρὰ τοῦ πέλας	εὖ	παθών, εἶτα τοιαῦτα μὲν ἀποτίνειν
[2]	κρίνειν εὖ ἠπίστατο οἷσίν τ´	εὖ	φρονέῃσι, καὶ διαλύειν τὰ πρὸς
[6]	Μακεδονίας, σωφροσύνη δὲ ὑπέρ τε	Εὐάδνην	τὴν Καπανέως καὶ τὴν Θετταλὴν
[1]	ἀπανθρώπου μοχθηρίας σφόδρα ὀλίγα καὶ	εὐαρίθμητα	κομιδῇ τὰ παραδείγματα· πολλοὶ δὲ
[18]	ἐξεῖλεν, ἄλλος δὲ ὅτι τὴν	Εὔβοιαν,	τινὲς δὲ ἤδη τὸ περιπλεῦσαι
[4]	ἀποφαίνων, οὗτος οὐδενὶ καταλείπει πρὸς	εὐγενείας	ἅμιλλαν λόγον, οὐδὲ ἔστιν ὅστις
[5]	τῆσδε, οὐ μόνον περὶ τῆς	εὐγενείας	αὐτῆς, ὑπὲρ δὲ ἁπάντων ἁπλῶς
[4]	οὐδὲν ἔτι δέομαι μακρότερα λέγειν·	εὐγενείας	γε μὴν τί ἂν ἔχοιμεν
[4]	οὐδενὶ δίδωσιν ἀπορεῖν εἰ τῆς	εὐγενείας	εἰκότως μεταποιεῖται. ~Εὐσεβία δέ, περὶ
[16]	εὐφημίαν· Οὐδὲ γὰρ γεωργὸν φήσεις	εὐγνώμονα,	ὃς καταφυτεύειν μὲν τὴν φυταλίαν
[8]	τὸν βασιλέα καὶ χρηστὸν καὶ	εὐγνώμονα	πρὸς ἃ πέφυκε παρακαλεῖ μᾶλλον
[16]	αἰπολίων ἐπιεικῆ καὶ ἀγαθὸν καὶ	εὐγνώμονα	φήσει τις, ὃς τοῦ μὲν
[19]	οὖν καὶ ἄλλοι τὴν ἐμὴν	εὐγνωμοσύνην	ζηλοῦν ἐπιχειρήσειαν, πολλοὺς ἔχει τε
[11]	ἐμαυτὸν ἔργων, παρέξομαι ὑμῖν τῆς	εὐγνωμοσύνης	μὲν ἐμαυτοῦ σημεῖον, μαρτύριον δὲ
[8]	πόνους, ἐξὸν εἶναι ὄλβιον καὶ	εὐδαίμονα,	τυχὸν δὲ καὶ ἀθάνατον, εἴ
[4]	πόλεων οἷον ἀφορμάς τινας πρὸς	εὐδοξίαν·	ὅστις δὲ ἀποδίδωσι πάλιν ἐξ
[4]	γέγονεν ἀρχηγὸς τῷ γένει τῆς	εὐδοξίας,	ἔλαττόν τις ἔχειν αὐτὸν τῶν
[1]	δυσμενεῖς, οἵ γε οὐδὲ τοῖς	εὐεργέταις	πρᾷοι καὶ προσηνεῖς ἐθέλοντες εἶναι,
[1]	ὅταν εὖ παθόντες περὶ τοὺς	εὐεργέτας	ὦσιν ἀχάριστοι· ἔστι δὲ οὐχ
[11]	ἡ τύχη πολλαπλάσιον ἀποτῖσαι τὸ	εὐεργέτημα.	Τί ποτε οὖν ἐγὼ τοιοῦτον
[12]	τά τ´ ἄλλα σωτῆρα καὶ	εὐεργέτην	τῆς χώρας καὶ ἀπείργειν αὐτοῖς
[10]	διένειμε τιμάς· ἀπέλιπε δὲ οὐδὲν	εὐεργετοῦσα	ξύμπαντας. Καὶ οὐ τοὺς ξυγγενεῖς
[10]	γένος τε ἅπαν καὶ ξυγγενεῖς	εὐθὺς	ἐνέπλησε τιμῆς, τοὺς μὲν ἤδη
[13]	παρακελεύεσθαι μὴ σφόδρα ὀκνεῖν μηδὲ	εὐλαβεῖσθαι	τὰς αἰτίας. Οὐ γὰρ ἀλλοτρίων
[14]	μετέχοι καὶ σώφρονος νοῦ, σφόδρα	εὐλαβεῖται	Μήπως αὑτόν τε τρώσῃ σύν
[17]	εὐφημίαν. Ἆρ´ οὖν ἔτι προσῆκεν	εὐλαβηθῆναι	τοσοῦτον ἡγεμόνα ποιουμένοις, μή τις
[13]	σώτειρα, τὴν τοῦ γενναίου βασιλέως	εὔνοιαν	ἀκέραιον ἡμῖν καὶ ἀσινῆ μένειν
[13]	οὐδὲ ἐμαυτὸν ἐλπίσι τοιαύταις τρέφοντι.	Εὔνοιαν	δὲ ἀληθινὴν οὐκ ἔστι πρὸς
[8]	καὶ μεγαλοψύχου καὶ σώφρονος τοσαύτην	εὔνοιαν	ἐνεποίησεν αὑτῆς τῷ γήμαντι, συγκερασαμένη
[10]	~Ἐπειδὴ γὰρ τὴν τοῦ γήμαντος	εὔνοιαν	τηλαυγέστατον πρόσωπον, κατὰ τὸν σοφὸν
[4]	ἀρετῆς ἢ πίστεως ἤ τινος	εὐνοίας	καὶ ὑπηρεσίας περὶ τοὺς τῶν
[2]	δὴ οὖν ἱκετεύσας, εἰ τύχοις	εὔνου,	πρὸς αὐτὸν ἔφη, Ἐλπωρή τοι
[12]	ὑπὲρ ὧν τὸν ἅπαντα χρόνον	εὔνουν	ἐμαυτὸν ἐκείνῳ καὶ πιστὸν παρέχων,
[17]	γυναικῶν ὄχλος ἀνδριζομένων οὐ λίαν	εὐπρεπῶς.	Τινὰς δὲ ἤδη διὰ τὸ
[1]	ζηλωτὸν μὲν ἀκροατὰς ὡς πλείστους	εὑρεῖν,	ἀγαπητὸν δὲ οἶμαι καὶ ὀλίγους.
[13]	γὰρ δὴ ἄλλην οὔτε αὐτὸς	εὑρίσκω	οὔτε ἄλλου του πυθέσθαι δύναμαι,
[3]	ὡρμημένον δὲ αὐτὸν ἐπὶ τὴν	Εὐρώπην,	ὅπως τὰ λειπόμενα περιβαλόμενος γῆς
[3]	Μακεδόνων αὐξῆσαι δύναμιν, καὶ τῆς	Εὐρώπης	τὰ πλεῖστα καταστρεψάμενος ὅρον ἐποιήσατο
[5]	εἰ τῆς εὐγενείας εἰκότως μεταποιεῖται.	~Εὐσεβία	δέ, περὶ ἧς ὁ λόγος,
[2]	ἐκεῖνον καὶ θεῖον ποιητήν, ἐπαινέσομεν	Εὐσεβίαν	τὴν ἀρίστην, ἐπιθυμοῦντες μὲν ἔπαινον
[0]		~Εὐσεβίας	τῆς βασιλίδος ἐγκώμιον. ~Τί ποτε
[6]	δὲ ἀπὸ τῆς μητρὸς τὴν	εὐταξίαν·	ὑπὲρ ἧς τὰ μὲν ἄλλα
[17]	γυναικός, ἣ μεταβαλοῦσα καθάπερ ῥεῖθρον	εὐτελὲς	τὸν διὰ τῆς Βαβυλῶνος ποταμὸν
[10]	τ´ ἐποίησε φίλους καὶ τῆς	εὐτυχίας	τῆς παρούσης ἔδωκε τὴν ἀρχήν.
[17]	καὶ ὀνομαστὰς γενομένας οὐ σφόδρα	εὐτυχῶς,	ἐπειδὴ ταραχῆς αἴτιαι καὶ πολέμων
[1]	εἰπεῖν, ὡς ἀνωφελὲς χρῆμα ἡ	εὐφημία	οὔτε τοῖς ὑπὲρ ὧν γέγονεν
[2]	τοῦ ἄστεος, τέλος ἐπέθηκε ταῖς	εὐφημίαις	ζηλωτὸν ἀνδρὶ καὶ γυναικί, Οὐ
[17]	ἔκρινεν ἀμείνω καὶ δικαιοτέραν τὴν	εὐφημίαν.	Ἆρ´ οὖν ἔτι προσῆκεν εὐλαβηθῆναι
[16]	καὶ ἀγροίκως ἄγαν ξυγκειμένων ᾄδειν	εὐφημίαν·	Οὐδὲ γὰρ γεωργὸν φήσεις εὐγνώμονα,
[1]	τὰς ὑπὲρ τῶν καλῶν ἔργων	εὐφημίας,	ἐξὸν ἐκεῖνο ἐξετάζειν μόνον, εἰ
[2]	ἐπαινεσόμεθα, γυναῖκα δὲ ἀγαθὴν τῆς	εὐφημίας	οὐκ ἀξιώσομεν, ἀρετῆς οὐδὲν μεῖον
[2]	τῆς ἐπ´ αὐτῷ τούτῳ διήμαρτεν	εὐφημίας.	Πρὸς δὲ αὖ τούτοις παθεῖν
[17]	γαμετὴν ἢ θυγατέρα οἱ τοιαύτην	εὔχεται	γενέσθαι μᾶλλον ἢ τὴν Πηνελόπην;
[9]	μηδὲν ψεῦδός φημι, ὡς οὐδὲ	ἐφ´	ἑνὸς ἀνδρὸς ἢ γυναικὸς μιᾶς
[5]	ἁρμονίας καὶ χάριτος οὐ λίαν	ἐφάνη	ζηλωτά. ~Ταῦτα ἐπιστάμενον σαφῶς τὸν
[17]	διὰ μέγεθος ἤδη τισὶν ἄπιστα	ἐφάνη,	ὁποῖα δή τινα τὰ περὶ
[8]	´κεῖνο δυσχερές, μᾶλλον δὲ ἀδύνατον	ἐφάνη	παντελῶς, ἄξιον ὑπὲρ ἁπάντων ἀποσιωπῆσαι,
[5]	καὶ οὐκ ἀπὸ τῶν ὀμμάτων	ἐφελκυσάμενα	μάλα ὄλβιον ἦγε τὸν νυμφίον.
[15]	ποιητῶν, ἐπειδὴ παντελῶς ὀλίγας οἴκοθεν	ἔφερον,	ἐλπίδι καὶ πόθῳ τοῦ πάλιν
[18]	ταύτης αἴτιον αὑτῷ τῆς συμφορᾶς	ἔφη.	Ἄλλου του, πρὸς φιλίου Διός,
[2]	εἰ τύχοις εὔνου, πρὸς αὐτὸν	ἔφη,	Ἐλπωρή τοι ἔπειτα φίλους τ´
[14]	θαρρεῖν ἐκέλευε καί· Τὰ μέν»	ἔφη,	παρ´ ἡμῶν ἤδη ἔχεις, τὰ
[16]	τινὰ χρὴ καταβαλεῖν μισθόν· ὁμολογῶν»	ἔφη,	τὸ παρ´ ἡμῶν μαθεῖν τὴν
[17]	παρειάων σχομένη λιπαρὰ κρήδεμνα, πρᾴως	ἐφθέγγετο.	Καὶ οὐκ ἀπορῶν Ὅμηρος οἶμαι
[14]	σχεδόν· οὐδὲ γὰρ αὐτὴ πλεῖον	ἐφθέγξατο,	καὶ ταῦτα ἐπισταμένη τῶν γενναίων
[13]	σοφὸν μὲν χρῆμα ἐπινοεῖς, οὐκ	ἐφιεὶς	οὐδὲ ἐπιτρέπων τῶν ἐπαινουμένων οὐδὲ
[15]	γέ τι πάντως ἕπεται οἷον	ἐφόδιον	τῆς στρατείας πρὸς αὐτόπτου πάλαι
[11]	μὲν ἀντιδοῦναι τὴν ἴσην λείπεσθαι	(ἔχει	γὰρ οἶμαι ξύμπαντα παρ´ αὐτοῦ
[7]	Μηθυμναῖος ἐκεῖνος, ὃν δὴ λόγος	ἔχει	δαιμονίᾳ πομπῇ χρησάμενον φιλομουσοτέρου τοῦ
[2]	ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ γένους ἀρξαμένην.	Ἔχει	δὲ αὐτῷ τὰ ὑπὲρ τούτων
[12]	Πειρήνην δὲ αὐτὴν ὁ Σικυὼν	ἔχει	καὶ οὐχ ἡ Κόρινθος· τῶν
[17]	Ὅστις δὲ τοιοῦτον οὐδὲν εἰπεῖν	ἔχει,	καταγέλαστος εἶναι δοκεῖ, ἅτε οὐκ
[19]	ἐμὴν εὐγνωμοσύνην ζηλοῦν ἐπιχειρήσειαν, πολλοὺς	ἔχει	τε ἤδη καὶ ἕξει τοὺς
[15]	ἐμπειρίαν, δι´ ἣν ὁ πρεσβύτης	Ἔχει	τι λέξαι τῶν νέων σοφώτερον,
[8]	οἴεσθε πρὸς ταῦτα ἐκεῖνον εἰπεῖν	ἔχειν;	ἆρ´ οὐχ ὅτι τῇ Πηνελόπῃ
[4]	γένει τῆς εὐδοξίας, ἔλαττόν τις	ἔχειν	αὐτὸν τῶν ἄλλων ὑπολαμβάνει, λίαν
[14]	μέν» ἔφη, παρ´ ἡμῶν ἤδη	ἔχεις,	τὰ δὲ καὶ ἕξεις σὺν
[8]	ὥστε οὐκ ἄν τις εἰπεῖν	ἔχοι	ὅτῳ γέγονεν ἡ βασιλὶς ἥδε
[4]	εὐγενείας γε μὴν τί ἂν	ἔχοιμεν	ἔτι πράγματα ἐπιζητοῦντες φανερώτερον καὶ
[12]	αὖθις πλούσιον. Καὶ ἄλλα ἂν	ἔχοιμι	περὶ αὐτοῦ πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν
[6]	δεῖ λέγοντας διατρίβειν, καθάπερ οὐκ	ἔχοντας	ἴδιον ἐγκώμιον ὑπὲρ ἧς ὁ
[14]	ἐπεπόνθειν ἀνδρὶ σφόδρα ἀπείρως ἡνιοχικῆς	ἔχοντι	καὶ οὐδὲ ἐθελήσαντι ταύτης μεταλαβεῖν
[12]	οἶδα ἐκ τίνος αἰτίας τραχυτέρως	ἔχοντος	ᾐσθόμην ἔναγχος· ἡ δὲ ἐπειδὴ
[14]	γενναιότητα φύσεως καὶ ῥώμην ὑπερβάλλουσαν	ἔχοντος	οἶμαι τὰς ἡνίας πάντων ἐγκρατῶς,
[15]	ἀποπλῆσαι τὴν ἐπιθυμίαν σφόδρα ἀκορέστως	ἔχοντος	τῆς πρὸς ἐκεῖνα συνουσίας, μουσεῖον
[1]	διανοουμένων, ῥᾳθύμως δὲ καὶ ὀλιγώρως	ἐχόντων	πρὸς τὸ τὰ δυνατὰ ποιεῖν
[17]	λέγειν ἐκ παντὸς ὀρεγόμενοι χαλεπῶς	ἔχουσι	πρὸς τοὺς μὴ τἀκείνων ζηλοῦντας
[4]	τοῖς βασιλεῦσι δὲ πρὸς οἷς	ἔχουσιν	ἀγαθοῖς οἷον ἄγαλμα καὶ κόσμος
[1]	ἐχρῆν, ἢ συνιέντες ἐπιλήσμονες ὧν	ἐχρῆν	εἰς ἅπαντα μεμνῆσθαι τὸν χρόνον·
[17]	ποτε· ἀλλὰ καὶ ὁπότε λέγειν	ἐχρῆν	εἰς τὰ μειράκια, Ἄντα παρειάων
[2]	αὐτῷ καὶ διδάσκαλον γενομένην ὧν	ἐχρῆν	εἴσω παρελθόντα δρᾶν καὶ λέγειν,
[1]	εἰσὶν ὧν οὐδαμῶς ἀναίσθητον εἶναι	ἐχρῆν,	ἢ συνιέντες ἐπιλήσμονες ὧν ἐχρῆν
[11]	μὲν πρὸ τούτων ἔλεγον, ἴσως	ἐχρῆν	ὀρρωδεῖν τὴν ἄδικον ὑποψίαν· νῦν
[9]	φασιν, ὅτε τοῖς πατρίοις ἔθεσιν	ἐχρῶντο	καὶ ἔζων τοῖς οἰκείοις πειθόμενοι
[11]	πάντως οὐ κολακείας ἕνεκα λέγοντι.	Ἔχω	γὰρ ἤδη, τοῦ θεοῦ διδόντος
[3]	τῆς πατρίδος πολλὰ σεμνὰ λέγειν	ἔχων,	τὰ μὲν διὰ παλαιότητα παρήσειν
[3]	πλεῖστα καταστρεψάμενος ὅρον ἐποιήσατο πρὸς	ἕω	μὲν καὶ πρὸς μεσημβρίαν τὴν
[12]	ξυμπείσασα. Δαίμονος δέ, ὅσπερ οὖν	ἐῴκει	μοι τὰ πρόσθεν μηχανήσασθαι, ἤ
[14]	τὰ ὄμματα συχνὸν ἐπιεικῶς χρόνον,	ἕως	ἐκείνη θαρρεῖν ἐκέλευε καί· Τὰ
[11]	Πυνθάνομαι γὰρ δὴ καὶ Δαρεῖον,	ἕως	ἔτι δορυφόρος ἦν τοῦ Περσῶν