HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Julien l'Apostat, Éloge de l'impératrice Eusébie

Liste des contextes (ordre alphabétique)

γ = 77 formes différentes pour 201 occurrences

α β γ δ ε ζ η θ ι κ λ μ ν ξ ο π ρ ς τ υ φ χ ψ ω

Chapitre

[9]   ἔπαινον· οὐκοῦν ἐκεῖνα παραιτησάμενος, ὁπόσα γ´ ἐμοί τε εἰπεῖν ἀνεπίφθονον ταύτῃ

[16]   ὧν εὖ πάθοι, οὔτε τοῦ γάλακτος οὔτε τῶν τυρῶν οὔτε ἄλλου

[15]   Ἑλληνικῶν ἀποφῆναι βιβλίων ἕκητι τὴν Γαλατίαν καὶ τὴν Κελτίδα. Τούτοις ἐγὼ

[19]   τὸν Ῥῆνον διαβὰς ἀγχοῦ τῶν Γαλατίας ὁρίων, ψευδῆ καὶ πεπλασμένην ἄλλως

[5]   λόγος, παῖς μὲν ὑπάτου γέγονε, γαμετὴ δέ ἐστι βασιλέως ἀνδρείου, σώφρονος,

[8]   ἄλλη τὴν ἐκείνης ἀρετὴν ὑπερβαλλομένη γαμετή τε οὖσα βασιλέως ἀνδρείου καὶ

[17]   ἐπανερωτῶμεν αὐτοὺς εἴ τις αὐτῶν γαμετὴν ἢ θυγατέρα οἱ τοιαύτην εὔχεται

[2]   Πηνελόπην ἐπαινέσας οὐδὲ τὴν Ἀλκίνου γαμετήν, οὐδὲ εἴ τις ἄλλη διαφερόντως

[9]   Ὅμηρός φησιν, ἐκβιαζόμενος παρὰ τῆς γαμετῆς ὁμολογεῖ ὅ τι ξυγχωροίη καὶ

[5]   ἰδιώτην ἀκόλαστον ἰσχύει πείθειν τὴν γαμήλιον ἀνάψαι λαμπάδα, ἄμφω δὲ ἅμα

[15]   ἐμοὶ μετὰ τοῦ βασιλέως τὸν γάμον ἥρμοσεν. Ὑμεῖς δὲ ἴσως ποθεῖτε

[6]   ἀξίαν ἔκρινε, καὶ ἔδρασε τὸν γάμον λαμπρῶς μετὰ τὰ τρόπαια, ἔθνη

[5]   λαμπάδα, ἄμφω δὲ ἅμα συνελθόντα γάμον μὲν ἥρμοσε πολλάκις, ἀπολειπόμενα δὲ

[6]   εἰκότως πολλάκις βουλευσάμενον ἑλέσθαι τὸν γάμον, τὰ μὲν οἶμαι πυνθανόμενον ὅσα

[5]   ἀνεκτήσατο, ἀφελόμενος τοῦ βίᾳ λαβόντος, γάμου τε ἐδεῖτο πρὸς παίδων γένεσιν,

[8]   ὑπερορῶντα μέν, ὡς φασί, δαιμονίων γάμων, ἀτιμάζοντα δὲ οὐ μεῖον τὴν

[18]   τούτοις μὲν οὐδὲ ἀχθόμενος οὔτε γαννύμενος δῆλος ἦν, ἐκεῖνο δὲ ἠξίου

[4]   κρείττων γεγονέναι· ἐξ ἀγαθῶν μὲν γὰρ ἀγαθὸν φῦναι χρή, ὁ δὲ

[12]   πολὺ χρυσίον καὶ ἀργύριον· ἀνδρῶν γὰρ ἀγαθῶν φημι ξυντυχίαν πρὸς χρυσίου

[1]   πράξεσιν ἀρετῆς ἀπελείφθησαν. Τοῖς μὲν γὰρ ἄκουσμά τέ ἐστιν ἡδὺ καὶ

[13]   μηδὲ εὐλαβεῖσθαι τὰς αἰτίας. Οὐ γὰρ ἀλλοτρίων ἡψάμεθα λόγων δεῖξαι ἐθέλοντες

[4]   καὶ κόσμος ἐπιτιθεμένη· τῶν μὲν γὰρ ἄλλων ὀνομάτων τε καὶ ἔργων

[13]   χαλεπὸν ὂν σφόδρα ἠπιστάμην· οἷς γὰρ ἂν ἐξῇ πράττειν ὅ τι

[9]   σωζόμενον πρᾳότερον αὕτη καθίστησιν· οὗ γὰρ ἂν ὁ φεύγων παρ´ ὀλίγον

[16]   τοῦ δοθέντος τῇ χαρισαμένῃ. Λόγων γὰρ ἀστείων καὶ παντοδαπῶν θησαυροὺς τῶν

[14]   γένοιο. Τοσαῦτα ἤκουσα σχεδόν· οὐδὲ γὰρ αὐτὴ πλεῖον ἐφθέγξατο, καὶ ταῦτα

[12]   ἐγὼ δὲ οὐκ ἀποκρύψομαι. ~Ἐμοὶ γὰρ βασιλεὺς οὑτοσὶ σχεδὸν ἐκ παιδὸς

[16]   ἄγαν ξυγκειμένων ᾄδειν εὐφημίαν· Οὐδὲ γὰρ γεωργὸν φήσεις εὐγνώμονα, ὃς καταφυτεύειν

[13]   τῶν πάντων οὐδέν· ἐκ μὲν γὰρ δὴ ´κείνης ταῦτά μοι γέγονε

[13]   δὲ ἐτίμα καὶ τοὔνομα· αἰτίαν γὰρ δὴ ἄλλην οὔτε αὐτὸς εὑρίσκω

[12]   Αἰγυπτίοις μυθολογήμασι καὶ λόγοις· λέγουσι γὰρ δὴ καὶ Αἰγύπτιοι τὸν Νεῖλον

[11]   ἀληθὲς τῶν ἐκείνης ἔργων. Πυνθάνομαι γὰρ δὴ καὶ Δαρεῖον, ἕως ἔτι

[17]   ὑπὲρ τῶν χωμάτων αὖθις· ὑπὲρ γὰρ δὴ ταύτης πολὺς μὲν λόγος,

[17]   μάλα καὶ ψυχαγωγεῖν δυναμένων. Οὐ γὰρ δὴ τείχους μὲν αἵρεσιν, καὶ

[15]   πρὸς αὐτόπτου πάλαι ξυγκείμενον. Πολλὰ γὰρ δὴ τῆς τῶν παλαιῶν ἔργων

[19]   δοκούντων καὶ λαμπρῶν διηγημάτων. ~Εἰ γὰρ δή τις τὴν περὶ τῶν

[8]   ἀγαθαῖς καὶ γενναίαις ψυχαῖς; Δύο γὰρ δὴ τώδε τινὲ πειθώ τε

[18]   μάρτυρα ἀγαθὸν ἤδη παρέξομαι· κολάκων γὰρ δή, φασί, ποτὲ τὸν ἄνδρα

[9]   ἀνδρῶν ὑβριστῶν καὶ ἀλαζόνων· οὐδὲ γὰρ εἰ σφόδρα ἐπιτήδειοί τινές εἰσι

[8]   δὴ μάλα τὸ ἐντεῦθεν; Οὐ γάρ, εἰ σφόδρα λέγειν ἐθέλοιμι καὶ

[10]   παρούσης ἔδωκε τὴν ἀρχήν. Καὶ γὰρ εἴ τῳ δοκοῦσιν, ὥσπερ οὖν

[2]   τοῖς ἀνδράσι προσήκειν ὑπολαμβάνοντες. Καὶ γὰρ εἶναι σώφρονα καὶ συνετὴν καὶ

[17]   τὴν τῶν λόγων ἰσχύν. Μόνα γὰρ εἶναι τῶν ἔργων ζηλωτά φασι

[3]   παλαιότητα παρήσειν μοι δοκῶ· φαίνεται γὰρ εἶναι τῶν μύθων οὐ πόρρω,

[1]   ἐστι δημοσίᾳ καλόν. Χρήματα μὲν γὰρ εἰς τὸ ἐμφανὲς διδόναι καὶ

[12]   τὸ Ἄργος πολυδίψιον· πολλαὶ μὲν γὰρ ἐν αὐτῷ τῷ ἄστει, πολλαὶ

[13]   σιωπῶν καὶ ἀποκρύπτων; κυρουμένης τε γὰρ ἐπ´ ἐμοὶ τοῦ βασιλέως ταυτησὶ

[4]   καὶ ἐναργὲς μᾶλλον τεκμήριον; θυγάτηρ γάρ ἐστιν ἀνδρὸς ἀξίου νομισθέντος τὴν

[11]   οὐ κολακείας ἕνεκα λέγοντι. Ἔχω γὰρ ἤδη, τοῦ θεοῦ διδόντος καὶ

[12]   καὶ ἐπιφλέγῃ τὰ σύμπαντα· οὐ γὰρ ἰσχύει, φασίν, ἀφανίσαι οὐδὲ ἐξαναλῶσαι

[6]   Θετταλὴν ἐκείνην Λαοδάμειαν. Αἱ μὲν γὰρ καλοὺς καὶ νέους καὶ ἔτι

[3]   ἄπο τοῦ παρόντος λόγου. Μακεδόνων γὰρ οἰκίσαι φασὶ τὴν χώραν τοὺς

[7]   παιδικῶν σφόδρα ἀκουσμάτων ἐπιθυμῶν· καθάπερ γὰρ οἶμαι κιθαρῳδοῦ τινος δεξιοῦ τὴν

[4]   ἐξαπατώμενος οὐ μανθάνει· τῷ παντὶ γὰρ οἶμαι κρεῖττόν ἐστι καὶ σεμνότερον

[11]   ἀντιδοῦναι τὴν ἴσην λείπεσθαι (ἔχει γὰρ οἶμαι ξύμπαντα παρ´ αὐτοῦ τοῦ

[17]   περὶ τῶν παρόντων ἐστί. Φήσουσι γὰρ οἶμαι πολλοὶ παρὰ τῶν μακαρίων

[7]   τὴν Λακωνικὴν ἄκραν κομισθῆναι· ἔθελγε γὰρ οἶμαι τοὺς δυστυχεῖς ναύτας ὅσα

[1]   φαύλους καὶ μοχθηροὺς νομιστέον; Οὐδενὸς γὰρ οἶμαι τῶν ἄλλων ἀδικημάτων ἔλαττον

[10]   οἶμαι προσθήσει τὸν ἔπαινον· δῆλον γὰρ ὅτι μὴ τῇ τοῦ γένους

[1]   αἰσχίστοις πάνυ καὶ ἀνελευθέροις. Ἢ γὰρ οὐ συνιέντες ἀναίσθητοι λίαν εἰσὶν

[17]   τὸ μῆκος τῆς ἀδολεσχίας· τυχὸν γὰρ οὐδὲ τῶν ῥηθέντων ἀκροᾶσθε ξὺν

[3]   τὴν βασιλείαν μετέστησεν. Ὁ μὲν γὰρ πρῶτος ἐπειράθη τὴν Μακεδόνων αὐξῆσαι

[17]   ἐθέλοντες ἴσως ἂν εἴποιεν· ἴσασι γὰρ σαφῶς ὅτι μήτε ἀντίτεχνος εἶναι

[10]   καλὰ λέγοιμ´ ἂν ἤδη. ~Ἐπειδὴ γὰρ τὴν τοῦ γήμαντος εὔνοιαν τηλαυγέστατον

[5]   ἦγε τὸν νυμφίον. Κάλλος μὲν γὰρ τῆς ἐκ τοῦ γένους βοηθείας

[12]   ἀγαπῶντι πατρίδα παρέσχον ἰδεῖν· ἐσμὲν γὰρ τῆς Ἑλλάδος οἱ περὶ τὴν

[2]   ἀνδρὶ καὶ γυναικί, Οὐ μὲν γάρ τι νόου γε καὶ αὐτὴ

[16]   οὗ τὰ ἐπαινούμενα ἀκηκόαμεν; ἐρομένου γάρ τινος, ὑπὲρ ὧν ἔμαθεν ὁπόσον

[1]   ἐν τοῖς ἐπαίνοις χαρίζεσθαι. Οὐδὲ γὰρ τοῦτο ἔνεστιν εἰπεῖν, ὡς ἀνωφελὲς

[5]   κρύπτουσι τὴν μορφήν. Ἓν μὲν γὰρ τούτων οὐδὲ ἓν ἐξαρκεῖν δοκεῖ

[14]   ἐκπληττομένῳ τῶν παρόντων ἀγαθῶν (σχεδὸν γὰρ ὑπὸ ἀμαθίας οὐδὲ μεγάλα ταῦτα

[15]   αὐτὸς σφόδρα ἡσθῆναι διαφερόντως· βίβλους γὰρ φιλοσόφων καὶ ξυγγραφέων ἀγαθῶν καὶ

[4]   τὴν ἰσχὺν κατέγνωσαν, ἢ προσιέμενοί γε διὰ βίου καρποῦνται τὰς ἐπωνυμίας·

[8]   τὴν τῶν Φαιάκων ξυγγένειαν. Καίτοι γε εἶχον αὐτοῦ πᾶσαι ἐρωτικῶς, Καλυψὼ

[14]   διὰ τέλους χαλεπαῖνον ἤ, τό γε ἔλαττον, στολὴν γοῦν ἡνιοχικὴν ἄνθρωπον

[15]   ἕκαστον λεπτουργοῦντες ἀπαγγέλλωμεν; ἢ τά γε ἐντεῦθεν ἀθρόως ἑλόντες, καθάπερ ἔδρασεν

[14]   ἄντυγος μένοι, οὐ μὴν ἀεί γε ἐπ´ αὐτῆς μένοντος, μεταφερομένου δὲ

[13]   Ἐγὼ δὲ ὑπήκουον, οὔτι τοῦτό γε ἡδέως σφόδρα ὑπομένων, ἄλλως δὲ

[9]   ξυγχωροίη καὶ δίδωσιν ἑκὼν ἀέκοντί γε θυμῷ. Καὶ τυχὸν οὐκ ἄτοπον

[2]   Οὐ μὲν γάρ τι νόου γε καὶ αὐτὴ δεύεται ἐσθλοῦ λέγων,

[4]   ἔτι δέομαι μακρότερα λέγειν· εὐγενείας γε μὴν τί ἂν ἔχοιμεν ἔτι

[10]   ἀληθές, δι´ αὑτοὺς τίμιοι, ταύτῃ γε οἶμαι προσθήσει τὸν ἔπαινον· δῆλον

[13]   ἤλπισεν, οὐ σφόδρα πολλῶν δεομένῳ γε οὐδὲ ἐμαυτὸν ἐλπίσι τοιαύταις τρέφοντι.

[1]   ἁπλῶς ἅπασιν ἀνθρώποις δυσμενεῖς, οἵ γε οὐδὲ τοῖς εὐεργέταις πρᾷοι καὶ

[14]   καὶ ἀντιτείνειν, οὐ δεχόμενον ἀμῶς γέ πῃ πορεύεσθαι, ἀλλ´ εἰ μὴ

[1]   οἶμαι καὶ ὀλίγους. Καὶ ἐπῄνει γε Σωκράτης πολλοὺς καὶ Πλάτων καὶ

[15]   ἀλλὰ καὶ στρατευομένῳ μοι ἕν γέ τι πάντως ἕπεται οἷον ἐφόδιον

[8]   ἐκτελεῖν οὔτι τῆς πρόσθεν, ὥς γε τὸ εἰκός, ἀπονωτέραν οὐδὲ κουφοτέραν.

[12]   τότε μὲν αὐτῇ καὶ πρώτῳ γε, ὡς εἰκός, βασιλεῖ πολλὰ καὶ

[14]   παντελῶς καὶ ἀνόητος, χαίρει καὶ γέγηθε καὶ μετέωρος ὑπὸ τῶν ἱματίων

[13]   δι´ ἣν οὕτω μοι πρόθυμος γέγονε βοηθὸς καὶ ἀλεξίκακος καὶ σώτειρα,

[5]   ὁ λόγος, παῖς μὲν ὑπάτου γέγονε, γαμετὴ δέ ἐστι βασιλέως ἀνδρείου,

[8]   ἠξιώθη, τί πρῶτον ἔργον ἐκείνης γέγονε, καὶ αὖθις δεύτερον, καὶ ἐπ´

[8]   ὁδὸν ἐκείνην λαμπρὰ καὶ ζηλωτὰ γέγονε καὶ ἐνομίσθη. Ἀλλ´ ἐπειδὴ τῶν

[14]   ἀρκοῦσιν. ~Οὐκοῦν ἐπειδή μοι πεισθέντι γέγονε καὶ μεταβαλόντι ἐσθῆτα καὶ θεραπείαν

[8]   ἴσον ἀρυσαμένη, βουλευμάτων τε αὐτῷ γέγονε κοινωνὸς καὶ πρᾷον ὄντα φύσει

[13]   γὰρ δὴ ´κείνης ταῦτά μοι γέγονε πολλὰ καὶ ὅσα οὐδεὶς ἂν

[16]   ὅστις διδάσκαλος μὲν αὐτὸς οὐ γέγονε, πρὸς τὸ μαθεῖν δὲ καὶ

[13]   ἐθέλοντες ὅσων ἡμῖν ἀγαθῶν αἰτία γέγονε τιμῶσα τὸ φιλοσοφίας ὄνομα. Τοῦτο

[10]   ἐγκώμιον ἐρεῖ. Περὶ μὲν τούσδε γέγονε τοιάδε· ὅσοι δὲ ἀγνῶτες ἔτι

[18]   τὸν Ἀθηναίων δῆμον οὐδενὶ θανάτου γέγονεν αἴτιος, οὐδὲ ἱμάτιον μέλαν τῶν

[4]   ὅτι πρῶτος ἔτυχεν ἐκεῖνος καὶ γέγονεν ἀρχηγὸς τῷ γένει τῆς εὐδοξίας,

[2]   εἴ τις ἄλλη διαφερόντως ἀγαθὴ γέγονεν ἢ καὶ ἐπὶ σμικρὸν ἀρετῆς

[8]   ἄν τις εἰπεῖν ἔχοι ὅτῳ γέγονεν ἡ βασιλὶς ἥδε ἐν δίκῃ

[4]   οὐδεὶς οὔτε βασιλεύς ἐστιν ἢ γέγονεν, ὃς οὐ ζηλωτὸν ἐνόμισεν ὕπατος

[1]   εὐφημία οὔτε τοῖς ὑπὲρ ὧν γέγονεν οὔτε αὖ τοῖς ἄλλοις, ὁπόσοι

[16]   βοηθείας δοκεῖ, ἢ μικρῶν αὐτῷ γεγονέναι ἄξιος ὁ πρὸς ταῦτα συλλαμβανόμενος;

[4]   ἔστιν ὅστις ἐκείνου φήσει κρείττων γεγονέναι· ἐξ ἀγαθῶν μὲν γὰρ ἀγαθὸν

[5]   ταύτην ἀξίαν ἔκρινε τῆς κοινωνίας, γεγονὼς ἤδη σχεδόν τι τῆς οἰκουμένης

[12]   οὑτοσὶ σχεδὸν ἐκ παιδὸς νηπίου γεγονὼς ἤπιος, πᾶσαν ὑπερεβάλετο φιλοτιμίαν, κινδύνων

[11]   ὑποψίαν· νῦν δὲ ἐν ταύτῃ γεγονὼς τῇ τύχῃ καὶ ἀπομνημονεύων τῶν

[16]   ἀρχόμενος κλήματα ᾔτει παρὰ τῶν γειτόνων, εἶτα ἐκτρέφων τὰς ἀμπέλους δίκελλαν

[7]   φαῦλον καὶ ἀγεννὲς τῶν διηγημάτων, γελοιότερον νομίζει τῶν ἀποτορεύειν τὰς κέγχρους

[4]   ἐκεῖνος καὶ γέγονεν ἀρχηγὸς τῷ γένει τῆς εὐδοξίας, ἔλαττόν τις ἔχειν

[18]   αὑτῷ τὸ μηδενὶ νοσήματος αἰτίῳ γενέσθαι, ἀλλὰ εἰ μὴ πάντα εἰς

[17]   εἰκὸς ἐκ τοσαύτης χώρας ἀθροίζεσθαι, γενέσθαι δοκοῦσιν, ὡς μεγάλων αἰτίας ὑμνοῦσι

[11]   μνήμην ἀθάνατον αὐτῇ τῶν ἔργων γενέσθαι καὶ ἐς ὑμᾶς ταῦτα ἀπαγγέλλειν,

[4]   ἐπεὶ καὶ πόλεως μεγίστης οἰκιστὴν γενέσθαι κρεῖττον ἢ πολίτην, καὶ λαβεῖν

[17]   καὶ δαπανηρὰ κατασκευάσματα ἐκείνης ἔργα γενέσθαι λέγουσι. Νίτωκρις δὲ ταύτης νεωτέρα

[17]   ἢ θυγατέρα οἱ τοιαύτην εὔχεται γενέσθαι μᾶλλον ἢ τὴν Πηνελόπην; Καίτοι

[18]   τῶν πολιτῶν τις περιβαλόμενος Περικλέα γενέσθαι ταύτης αἴτιον αὑτῷ τῆς συμφορᾶς

[5]   γάμου τε ἐδεῖτο πρὸς παίδων γένεσιν, οἳ κληρονομήσουσι τῆς τιμῆς καὶ

[14]   αἰσχρᾶς καὶ ἀδόξου συμφορᾶς αἴτιος γένηται. Ταῦτα ἐγὼ ἐλογιζόμην ἐν νυκτὶ

[2]   φησιν, ἀπεικασθεῖσαν παρθένῳ καλῇ καὶ γενναίᾳ, Ὀδυσσεῖ μὲν ἡγήσασθαι τῆς περὶ

[8]   θεῖον ἐπιφερομένην ταῖς ἀγαθαῖς καὶ γενναίαις ψυχαῖς; Δύο γὰρ δὴ τώδε

[8]   οὖν ἄξιον γυναῖκα καλὴν καὶ γενναίαν· ὥστε ἔγωγε τῆς Πηνελόπης πολλὰ

[8]   ἡμερὶς ἡβῶσα, σταφυλῆς οἶμαι τῆς γενναίας βριθομένη τοῖς βότρυσι· καὶ παρὰ

[13]   ὦ δαιμόνιε καὶ τέχνης ἀληθῶς γενναίας ἡγεμών, σοφὸν μὲν χρῆμα ἐπινοεῖς,

[12]   διὰ μακρῶν τινων περιόδων ἄστροις γενναίοις συνελθὼν καὶ συγγενόμενος ἐμπλήσῃ τὸν

[15]   αὐτοῖς καὶ παιδαγωγία πρὸς ἦθος γενναῖον, εἴ τις ἐπίσταιτο τοὺς ἀρίστους

[18]   ~Ἐγὼ δὲ ὑμῖν καὶ τὸν γενναῖον ἐκεῖνον ῥήτορα Περικλέα τὸν πάνυ,

[14]   ἐνδιδοὺς καὶ τοῦ σφόδρα πιστεύειν γενναῖον εὖ μάλα παρέχων γνώρισμα. Ἐγὼ

[18]   πολίτην καὶ στρατηγὸν εἶναι δόξαντα γενναῖον. Ὁ δὲ τούτοις μὲν οὐδὲ

[14]   ὢν ἀεὶ καὶ σκυθρωπός. Ὁ γενναῖος δὲ καὶ θεῖος ἀληθῶς αὐτοκράτωρ

[18]   συμφορὰς αὑτὸν ἀντιτάξας, καθάπερ ἰατρὸς γενναῖος οὐδαμῶς ἀποχρῆν ὑπέλαβεν αὑτῷ τὸ

[14]   ἅπασι μὲν ἐπιβεβηκότος, διὰ δὲ γενναιότητα φύσεως καὶ ῥώμην ὑπερβάλλουσαν ἔχοντος

[13]   ἀλεξίκακος καὶ σώτειρα, τὴν τοῦ γενναίου βασιλέως εὔνοιαν ἀκέραιον ἡμῖν καὶ

[2]   οὐκ ἄξιον ἀνδρὸς ἐπιεικοῦς καὶ γενναίου, εἶναι δὲ καὶ τὸν Ὀδυσσέα

[11]   δὲ δι´ αὐτὴν παρὰ τοῦ γενναίου καὶ μεγαλόφρονος βασιλέως λαβών, ὁμολογοίην

[14]   τέχνης, κᾆτα ἀναγκαζομένῳ καλοῦ καὶ γενναίου κομίζειν ἅρμα ἡνιόχου, πολλὰς μὲν

[14]   ἐφθέγξατο, καὶ ταῦτα ἐπισταμένη τῶν γενναίων ῥητόρων οὐδὲ ἓν φαυλοτέρους ἀπαγγέλλειν

[16]   οἶμαι καὶ θέρους φανέντος μάλα γενναίως ἐπιλαθόμενον ὧν εὖ πάθοι, οὔτε

[9]   δικαζόντων αἱ ψῆφοι κατ´ ἴσον γένοιντο τοῖς φεύγουσι πρὸς τοὺς διώκοντας,

[14]   πιστὸς καὶ δίκαιος εἰς ἡμᾶς γένοιο. Τοσαῦτα ἤκουσα σχεδόν· οὐδὲ γὰρ

[16]   γράφειν οὐδὲ ὅσα ἡμῖν ἀγαθὰ γένοιτ´ ἂν ἐνθένδε, ὁπόσου δὲ τὸ

[3]   Μακεδονία καὶ μεγάλη τὸ πρόσθεν γένοιτο; ταύτης δὲ αὐτῆς τὸ κράτιστον

[3]   τε ἁπάσης καὶ θαλάττης κύριος γένοιτο, τὸ χρεὼν ἐν Βαβυλῶνι κατέλαβε.

[17]   τὸ κάλλος περιβλέπτους καὶ ὀνομαστὰς γενομένας οὐ σφόδρα εὐτυχῶς, ἐπειδὴ ταραχῆς

[19]   που καὶ τὴν ἔναγχος ἐπιδημίαν γενομένην αὐτῇ, τὴν εἰς τὴν Ῥώμην,

[2]   σύμβουλον δὲ αὐτῷ καὶ διδάσκαλον γενομένην ὧν ἐχρῆν εἴσω παρελθόντα δρᾶν

[4]   ὁ δὲ ἐξ ἐνδόξων ἐνδοξότερος γενόμενος, ἐς ταὐτὸν ἀρετῇ τῆς τύχης

[3]   ῥᾴδιον· πολλῶν δὲ ἀγαθῶν ἀνδρῶν γενομένων καὶ καταλιπόντων Ἑλληνικοῦ τρόπου μνημεῖα

[6]   πολὺ καὶ ἐργῶδες, ὅτι δὴ γένος μὲν αὐτῇ σφόδρα Ἑλληνικόν, Ἑλλήνων

[3]   εἶτα ἑλόντες τὴν Μακεδονίαν καὶ γένος ὄλβιον ἀπολιπόντες, βασιλεῖς ἐκ βασιλέων

[10]   Πίνδαρον, ἀρχομένη τῶν ἔργων ἔθετο, γένος τε ἅπαν καὶ ξυγγενεῖς εὐθὺς

[2]   βασιλίδος ἐγκώμιον, ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ γένους ἀρξαμένην. Ἔχει δὲ αὐτῷ τὰ

[5]   μὲν γὰρ τῆς ἐκ τοῦ γένους βοηθείας καὶ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν

[2]   Ποσειδῶνος οἶμαι τὴν ἀρχὴν τοῦ γένους καὶ ὅσα ἔδρασάν τε καὶ

[10]   γὰρ ὅτι μὴ τῇ τοῦ γένους κοινωνίᾳ μόνον, πολὺ δὲ πλέον

[4]   ἰδιώταις οἷον ἆθλον ἀποκειμένη καὶ γέρας ἀρετῆς ἢ πίστεως ἤ τινος

[15]   ἧς ἤδη καὶ νέοι πολλοὶ γερόντων μυρίων πολιὸν μᾶλλον ἐκτήσαντο τὸν

[2]   Ἀλκινόοιο, ἔτι δὲ οἶμαι τῆς γερουσίας καὶ τοῦ δήμου, οἳ καθάπερ

[19]   τοῦ δήμου μεμνῆσθαι καὶ τῆς γερουσίας, ὅπως αὐτὴν ὑπεδέχετο σὺν χαρμονῇ,

[16]   μεταδιδόντα τούτοις ὧν πρὸς τὴν γεωργίαν ἔτυχε προθύμων. Οὔκουν οὐδὲ νομέα

[16]   ξυγκειμένων ᾄδειν εὐφημίαν· Οὐδὲ γὰρ γεωργὸν φήσεις εὐγνώμονα, ὃς καταφυτεύειν μὲν

[8]   ἄλλης ἀρετῆς πάσης ὅτι τὸν γήμαντα διέθηκεν οὕτως περὶ αὑτήν, ὥσπερ

[8]   τοσαύτην εὔνοιαν ἐνεποίησεν αὑτῆς τῷ γήμαντι, συγκερασαμένη τῇ παρὰ τῶν ἐρώτων

[10]   ἤδη. ~Ἐπειδὴ γὰρ τὴν τοῦ γήμαντος εὔνοιαν τηλαυγέστατον πρόσωπον, κατὰ τὸν

[6]   περιόντος ἔτι καὶ πλανωμένου τοῦ γήμαντος, προσῄει τὰ μειράκια μνηστευσόμενα ἔκ

[15]   τὸ δοκοῦν ἀγαθὸν ἐκ τοῦ γήρως ὑπάρχειν τοῖς ἀνθρώποις μόνον, τὴν

[13]   νομίσας ἑάλων, οὐ τὸν ὑπὸ γῆς καὶ ἐπὶ γῆς χρυσὸν ἀντάξιον

[17]   ῥέοντα, βασίλειά τε ᾠκοδόμησεν ὑπὸ γῆς πάγκαλα καὶ μεθῆκεν ὑπὲρ τῶν

[14]   ψυχήν, καὶ ἐπέπηκτό μοι κατὰ γῆς τὰ ὄμματα συχνὸν ἐπιεικῶς χρόνον,

[3]   Εὐρώπην, ὅπως τὰ λειπόμενα περιβαλόμενος γῆς τε ἁπάσης καὶ θαλάττης κύριος

[13]   τὸν ὑπὸ γῆς καὶ ἐπὶ γῆς χρυσὸν ἀντάξιον οὐδ´ ἀργύρου πλῆθος,

[8]   οὐδὲ ἕν, ἀλλὰ ἠξίου κοινωνὸν γίγνεσθαι τῶν βουλευμάτων καὶ ὅ τι

[16]   οὐδὲ τῶν βοτρύων οὐδὲ τοῦ γλεύκους μεταδιδόντα τούτοις ὧν πρὸς τὴν

[11]   τοῦ Πέρσου, εἴπερ εἰς τὴν γνώμην ὁρῶντα χρὴ κρίνειν, ἀλλ´ οὐχ

[13]   ἐμοὶ τοῦ βασιλέως ταυτησὶ τῆς γνώμης, διαφερόντως ηὐφραίνετο καὶ συνεπήχει μουσικόν,

[10]   ἐνέπλησε τιμῆς, τοὺς μὲν ἤδη γνωρίμους καὶ πρεσβυτέρους ἐπὶ μειζόνων τάττουσα

[15]   μὲν εὖ ἐποίησε τῶν ἐμοὶ γνωρίμων, ὅπως δὲ ἐμοὶ μετὰ τοῦ

[3]   ὀλίγα δὲ εἰπεῖν τῶν πᾶσι γνωρίμων τυχὸν οὐκ ἄτοπον οὐδὲ ἄπο

[10]   ἀγνῶτες ἔτι διὰ νεότητα τοῦ γνωρισθῆναι καὶ ὁπωσοῦν ἐδέοντο, τούτοις ἐλάττονας

[14]   πιστεύειν γενναῖον εὖ μάλα παρέχων γνώρισμα. Ἐγὼ δὲ ἐπειδὴ πρῶτον ἐς

[17]   γυναικῶν, ταύτην ὕμνησε διαφερόντως· ἐξῆν γοῦν αὐτῷ τὴν τῆς Ἀμαζόνος φιλοτίμως

[14]   ἤ, τό γε ἔλαττον, στολὴν γοῦν ἡνιοχικὴν ἄνθρωπον φέροντα· οὕτως ἐστὶν

[16]   καθαρᾶς τῆς ἐκ τῶν παλαιῶν γραμμάτων, εἶτα ἀθρόως πάντων δεηθείη, ἆρα

[16]   ἐκείνων χρὴ νῦν τὸν ἔπαινον γράφειν οὐδὲ ὅσα ἡμῖν ἀγαθὰ γένοιτ´

[15]   ἔργων ἐμπειρίας ὑπομνήματα ξὺν τέχνῃ γραφέντα τοῖς ἁμαρτοῦσι διὰ τὴν ἡλικίαν

[2]   μὲν τοὺς καλοὺς προθύμως ἐπαινεσόμεθα, γυναῖκα δὲ ἀγαθὴν τῆς εὐφημίας οὐκ

[8]   περὶ αὑτήν, ὥσπερ οὖν ἄξιον γυναῖκα καλὴν καὶ γενναίαν· ὥστε ἔγωγε

[2]   ταῖς εὐφημίαις ζηλωτὸν ἀνδρὶ καὶ γυναικί, Οὐ μὲν γάρ τι νόου

[8]   ἵνα καὶ μετόπισθε τεῇ εἴπῃσθα γυναικί, φησίν. Ὁ δὲ οὐδενὸς ἐπιλαθόμενος,

[2]   καὶ μείζονος, οὐδὲν ἔλαττον παρὰ γυναικὸς ἢ παρὰ ἀνδρὸς δεξόμεθα, τὴν

[17]   τὰ περὶ τῆς Ἀσσυρίας ἐκείνης γυναικός, ἣ μεταβαλοῦσα καθάπερ ῥεῖθρον εὐτελὲς

[9]   οὐδὲ ἐφ´ ἑνὸς ἀνδρὸς ἢ γυναικὸς μιᾶς ἔστιν αὐτὴν αἰτιᾶσθαι ξυμφορᾶς

[7]   θέατρον παραγάγοι παντοδαπῶν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ παίδων φύσει τε καὶ

[7]   παῖδας καὶ τῶν ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ὁπόσοι τοιοῦτοι, εἰς τὴν ἐσθῆτα

[17]   καὶ μυρίος δή τις ἐπιρρεῖ γυναικῶν ὄχλος ἀνδριζομένων οὐ λίαν εὐπρεπῶς.

[7]   ἀνδρῶν δὲ τοὺς ἀμαθεστέρους καὶ γυναικῶν πλὴν σφόδρα ὀλίγων ἅπαν τὸ

[17]   ἔργων οὐδὲ ὀνομαστῶν ἐπ´ αὐτοῖς γυναικῶν, ταύτην ὕμνησε διαφερόντως· ἐξῆν γοῦν

Chapitre
[9]	ἔπαινον· οὐκοῦν ἐκεῖνα παραιτησάμενος, ὁπόσα	γ´	ἐμοί τε εἰπεῖν ἀνεπίφθονον ταύτῃ
[16]	ὧν εὖ πάθοι, οὔτε τοῦ	γάλακτος	οὔτε τῶν τυρῶν οὔτε ἄλλου
[15]	Ἑλληνικῶν ἀποφῆναι βιβλίων ἕκητι τὴν	Γαλατίαν	καὶ τὴν Κελτίδα. Τούτοις ἐγὼ
[19]	τὸν Ῥῆνον διαβὰς ἀγχοῦ τῶν	Γαλατίας	ὁρίων, ψευδῆ καὶ πεπλασμένην ἄλλως
[5]	λόγος, παῖς μὲν ὑπάτου γέγονε,	γαμετὴ	δέ ἐστι βασιλέως ἀνδρείου, σώφρονος,
[8]	ἄλλη τὴν ἐκείνης ἀρετὴν ὑπερβαλλομένη	γαμετή	τε οὖσα βασιλέως ἀνδρείου καὶ
[17]	ἐπανερωτῶμεν αὐτοὺς εἴ τις αὐτῶν	γαμετὴν	ἢ θυγατέρα οἱ τοιαύτην εὔχεται
[2]	Πηνελόπην ἐπαινέσας οὐδὲ τὴν Ἀλκίνου	γαμετήν,	οὐδὲ εἴ τις ἄλλη διαφερόντως
[9]	Ὅμηρός φησιν, ἐκβιαζόμενος παρὰ τῆς	γαμετῆς	ὁμολογεῖ ὅ τι ξυγχωροίη καὶ
[5]	ἰδιώτην ἀκόλαστον ἰσχύει πείθειν τὴν	γαμήλιον	ἀνάψαι λαμπάδα, ἄμφω δὲ ἅμα
[15]	ἐμοὶ μετὰ τοῦ βασιλέως τὸν	γάμον	ἥρμοσεν. Ὑμεῖς δὲ ἴσως ποθεῖτε
[6]	ἀξίαν ἔκρινε, καὶ ἔδρασε τὸν	γάμον	λαμπρῶς μετὰ τὰ τρόπαια, ἔθνη
[5]	λαμπάδα, ἄμφω δὲ ἅμα συνελθόντα	γάμον	μὲν ἥρμοσε πολλάκις, ἀπολειπόμενα δὲ
[6]	εἰκότως πολλάκις βουλευσάμενον ἑλέσθαι τὸν	γάμον,	τὰ μὲν οἶμαι πυνθανόμενον ὅσα
[5]	ἀνεκτήσατο, ἀφελόμενος τοῦ βίᾳ λαβόντος,	γάμου	τε ἐδεῖτο πρὸς παίδων γένεσιν,
[8]	ὑπερορῶντα μέν, ὡς φασί, δαιμονίων	γάμων,	ἀτιμάζοντα δὲ οὐ μεῖον τὴν
[18]	τούτοις μὲν οὐδὲ ἀχθόμενος οὔτε	γαννύμενος	δῆλος ἦν, ἐκεῖνο δὲ ἠξίου
[4]	κρείττων γεγονέναι· ἐξ ἀγαθῶν μὲν	γὰρ	ἀγαθὸν φῦναι χρή, ὁ δὲ
[12]	πολὺ χρυσίον καὶ ἀργύριον· ἀνδρῶν	γὰρ	ἀγαθῶν φημι ξυντυχίαν πρὸς χρυσίου
[1]	πράξεσιν ἀρετῆς ἀπελείφθησαν. Τοῖς μὲν	γὰρ	ἄκουσμά τέ ἐστιν ἡδὺ καὶ
[13]	μηδὲ εὐλαβεῖσθαι τὰς αἰτίας. Οὐ	γὰρ	ἀλλοτρίων ἡψάμεθα λόγων δεῖξαι ἐθέλοντες
[4]	καὶ κόσμος ἐπιτιθεμένη· τῶν μὲν	γὰρ	ἄλλων ὀνομάτων τε καὶ ἔργων
[13]	χαλεπὸν ὂν σφόδρα ἠπιστάμην· οἷς	γὰρ	ἂν ἐξῇ πράττειν ὅ τι
[9]	σωζόμενον πρᾳότερον αὕτη καθίστησιν· οὗ	γὰρ	ἂν ὁ φεύγων παρ´ ὀλίγον
[16]	τοῦ δοθέντος τῇ χαρισαμένῃ. Λόγων	γὰρ	ἀστείων καὶ παντοδαπῶν θησαυροὺς τῶν
[14]	γένοιο. Τοσαῦτα ἤκουσα σχεδόν· οὐδὲ	γὰρ	αὐτὴ πλεῖον ἐφθέγξατο, καὶ ταῦτα
[12]	ἐγὼ δὲ οὐκ ἀποκρύψομαι. ~Ἐμοὶ	γὰρ	βασιλεὺς οὑτοσὶ σχεδὸν ἐκ παιδὸς
[16]	ἄγαν ξυγκειμένων ᾄδειν εὐφημίαν· Οὐδὲ	γὰρ	γεωργὸν φήσεις εὐγνώμονα, ὃς καταφυτεύειν
[13]	τῶν πάντων οὐδέν· ἐκ μὲν	γὰρ	δὴ ´κείνης ταῦτά μοι γέγονε
[13]	δὲ ἐτίμα καὶ τοὔνομα· αἰτίαν	γὰρ	δὴ ἄλλην οὔτε αὐτὸς εὑρίσκω
[12]	Αἰγυπτίοις μυθολογήμασι καὶ λόγοις· λέγουσι	γὰρ	δὴ καὶ Αἰγύπτιοι τὸν Νεῖλον
[11]	ἀληθὲς τῶν ἐκείνης ἔργων. Πυνθάνομαι	γὰρ	δὴ καὶ Δαρεῖον, ἕως ἔτι
[17]	ὑπὲρ τῶν χωμάτων αὖθις· ὑπὲρ	γὰρ	δὴ ταύτης πολὺς μὲν λόγος,
[17]	μάλα καὶ ψυχαγωγεῖν δυναμένων. Οὐ	γὰρ	δὴ τείχους μὲν αἵρεσιν, καὶ
[15]	πρὸς αὐτόπτου πάλαι ξυγκείμενον. Πολλὰ	γὰρ	δὴ τῆς τῶν παλαιῶν ἔργων
[19]	δοκούντων καὶ λαμπρῶν διηγημάτων. ~Εἰ	γὰρ	δή τις τὴν περὶ τῶν
[8]	ἀγαθαῖς καὶ γενναίαις ψυχαῖς; Δύο	γὰρ	δὴ τώδε τινὲ πειθώ τε
[18]	μάρτυρα ἀγαθὸν ἤδη παρέξομαι· κολάκων	γὰρ	δή, φασί, ποτὲ τὸν ἄνδρα
[9]	ἀνδρῶν ὑβριστῶν καὶ ἀλαζόνων· οὐδὲ	γὰρ	εἰ σφόδρα ἐπιτήδειοί τινές εἰσι
[8]	δὴ μάλα τὸ ἐντεῦθεν; Οὐ	γάρ,	εἰ σφόδρα λέγειν ἐθέλοιμι καὶ
[10]	παρούσης ἔδωκε τὴν ἀρχήν. Καὶ	γὰρ	εἴ τῳ δοκοῦσιν, ὥσπερ οὖν
[2]	τοῖς ἀνδράσι προσήκειν ὑπολαμβάνοντες. Καὶ	γὰρ	εἶναι σώφρονα καὶ συνετὴν καὶ
[17]	τὴν τῶν λόγων ἰσχύν. Μόνα	γὰρ	εἶναι τῶν ἔργων ζηλωτά φασι
[3]	παλαιότητα παρήσειν μοι δοκῶ· φαίνεται	γὰρ	εἶναι τῶν μύθων οὐ πόρρω,
[1]	ἐστι δημοσίᾳ καλόν. Χρήματα μὲν	γὰρ	εἰς τὸ ἐμφανὲς διδόναι καὶ
[12]	τὸ Ἄργος πολυδίψιον· πολλαὶ μὲν	γὰρ	ἐν αὐτῷ τῷ ἄστει, πολλαὶ
[13]	σιωπῶν καὶ ἀποκρύπτων; κυρουμένης τε	γὰρ	ἐπ´ ἐμοὶ τοῦ βασιλέως ταυτησὶ
[4]	καὶ ἐναργὲς μᾶλλον τεκμήριον; θυγάτηρ	γάρ	ἐστιν ἀνδρὸς ἀξίου νομισθέντος τὴν
[11]	οὐ κολακείας ἕνεκα λέγοντι. Ἔχω	γὰρ	ἤδη, τοῦ θεοῦ διδόντος καὶ
[12]	καὶ ἐπιφλέγῃ τὰ σύμπαντα· οὐ	γὰρ	ἰσχύει, φασίν, ἀφανίσαι οὐδὲ ἐξαναλῶσαι
[6]	Θετταλὴν ἐκείνην Λαοδάμειαν. Αἱ μὲν	γὰρ	καλοὺς καὶ νέους καὶ ἔτι
[3]	ἄπο τοῦ παρόντος λόγου. Μακεδόνων	γὰρ	οἰκίσαι φασὶ τὴν χώραν τοὺς
[7]	παιδικῶν σφόδρα ἀκουσμάτων ἐπιθυμῶν· καθάπερ	γὰρ	οἶμαι κιθαρῳδοῦ τινος δεξιοῦ τὴν
[4]	ἐξαπατώμενος οὐ μανθάνει· τῷ παντὶ	γὰρ	οἶμαι κρεῖττόν ἐστι καὶ σεμνότερον
[11]	ἀντιδοῦναι τὴν ἴσην λείπεσθαι (ἔχει	γὰρ	οἶμαι ξύμπαντα παρ´ αὐτοῦ τοῦ
[17]	περὶ τῶν παρόντων ἐστί. Φήσουσι	γὰρ	οἶμαι πολλοὶ παρὰ τῶν μακαρίων
[7]	τὴν Λακωνικὴν ἄκραν κομισθῆναι· ἔθελγε	γὰρ	οἶμαι τοὺς δυστυχεῖς ναύτας ὅσα
[1]	φαύλους καὶ μοχθηροὺς νομιστέον; Οὐδενὸς	γὰρ	οἶμαι τῶν ἄλλων ἀδικημάτων ἔλαττον
[10]	οἶμαι προσθήσει τὸν ἔπαινον· δῆλον	γὰρ	ὅτι μὴ τῇ τοῦ γένους
[1]	αἰσχίστοις πάνυ καὶ ἀνελευθέροις. Ἢ	γὰρ	οὐ συνιέντες ἀναίσθητοι λίαν εἰσὶν
[17]	τὸ μῆκος τῆς ἀδολεσχίας· τυχὸν	γὰρ	οὐδὲ τῶν ῥηθέντων ἀκροᾶσθε ξὺν
[3]	τὴν βασιλείαν μετέστησεν. Ὁ μὲν	γὰρ	πρῶτος ἐπειράθη τὴν Μακεδόνων αὐξῆσαι
[17]	ἐθέλοντες ἴσως ἂν εἴποιεν· ἴσασι	γὰρ	σαφῶς ὅτι μήτε ἀντίτεχνος εἶναι
[10]	καλὰ λέγοιμ´ ἂν ἤδη. ~Ἐπειδὴ	γὰρ	τὴν τοῦ γήμαντος εὔνοιαν τηλαυγέστατον
[5]	ἦγε τὸν νυμφίον. Κάλλος μὲν	γὰρ	τῆς ἐκ τοῦ γένους βοηθείας
[12]	ἀγαπῶντι πατρίδα παρέσχον ἰδεῖν· ἐσμὲν	γὰρ	τῆς Ἑλλάδος οἱ περὶ τὴν
[2]	ἀνδρὶ καὶ γυναικί, Οὐ μὲν	γάρ	τι νόου γε καὶ αὐτὴ
[16]	οὗ τὰ ἐπαινούμενα ἀκηκόαμεν; ἐρομένου	γάρ	τινος, ὑπὲρ ὧν ἔμαθεν ὁπόσον
[1]	ἐν τοῖς ἐπαίνοις χαρίζεσθαι. Οὐδὲ	γὰρ	τοῦτο ἔνεστιν εἰπεῖν, ὡς ἀνωφελὲς
[5]	κρύπτουσι τὴν μορφήν. Ἓν μὲν	γὰρ	τούτων οὐδὲ ἓν ἐξαρκεῖν δοκεῖ
[14]	ἐκπληττομένῳ τῶν παρόντων ἀγαθῶν (σχεδὸν	γὰρ	ὑπὸ ἀμαθίας οὐδὲ μεγάλα ταῦτα
[15]	αὐτὸς σφόδρα ἡσθῆναι διαφερόντως· βίβλους	γὰρ	φιλοσόφων καὶ ξυγγραφέων ἀγαθῶν καὶ
[4]	τὴν ἰσχὺν κατέγνωσαν, ἢ προσιέμενοί	γε	διὰ βίου καρποῦνται τὰς ἐπωνυμίας·
[8]	τὴν τῶν Φαιάκων ξυγγένειαν. Καίτοι	γε	εἶχον αὐτοῦ πᾶσαι ἐρωτικῶς, Καλυψὼ
[14]	διὰ τέλους χαλεπαῖνον ἤ, τό	γε	ἔλαττον, στολὴν γοῦν ἡνιοχικὴν ἄνθρωπον
[15]	ἕκαστον λεπτουργοῦντες ἀπαγγέλλωμεν; ἢ τά	γε	ἐντεῦθεν ἀθρόως ἑλόντες, καθάπερ ἔδρασεν
[14]	ἄντυγος μένοι, οὐ μὴν ἀεί	γε	ἐπ´ αὐτῆς μένοντος, μεταφερομένου δὲ
[13]	Ἐγὼ δὲ ὑπήκουον, οὔτι τοῦτό	γε	ἡδέως σφόδρα ὑπομένων, ἄλλως δὲ
[9]	ξυγχωροίη καὶ δίδωσιν ἑκὼν ἀέκοντί	γε	θυμῷ. Καὶ τυχὸν οὐκ ἄτοπον
[2]	Οὐ μὲν γάρ τι νόου	γε	καὶ αὐτὴ δεύεται ἐσθλοῦ λέγων,
[4]	ἔτι δέομαι μακρότερα λέγειν· εὐγενείας	γε	μὴν τί ἂν ἔχοιμεν ἔτι
[10]	ἀληθές, δι´ αὑτοὺς τίμιοι, ταύτῃ	γε	οἶμαι προσθήσει τὸν ἔπαινον· δῆλον
[13]	ἤλπισεν, οὐ σφόδρα πολλῶν δεομένῳ	γε	οὐδὲ ἐμαυτὸν ἐλπίσι τοιαύταις τρέφοντι.
[1]	ἁπλῶς ἅπασιν ἀνθρώποις δυσμενεῖς, οἵ	γε	οὐδὲ τοῖς εὐεργέταις πρᾷοι καὶ
[14]	καὶ ἀντιτείνειν, οὐ δεχόμενον ἀμῶς	γέ	πῃ πορεύεσθαι, ἀλλ´ εἰ μὴ
[1]	οἶμαι καὶ ὀλίγους. Καὶ ἐπῄνει	γε	Σωκράτης πολλοὺς καὶ Πλάτων καὶ
[15]	ἀλλὰ καὶ στρατευομένῳ μοι ἕν	γέ	τι πάντως ἕπεται οἷον ἐφόδιον
[8]	ἐκτελεῖν οὔτι τῆς πρόσθεν, ὥς	γε	τὸ εἰκός, ἀπονωτέραν οὐδὲ κουφοτέραν.
[12]	τότε μὲν αὐτῇ καὶ πρώτῳ	γε,	ὡς εἰκός, βασιλεῖ πολλὰ καὶ
[14]	παντελῶς καὶ ἀνόητος, χαίρει καὶ	γέγηθε	καὶ μετέωρος ὑπὸ τῶν ἱματίων
[13]	δι´ ἣν οὕτω μοι πρόθυμος	γέγονε	βοηθὸς καὶ ἀλεξίκακος καὶ σώτειρα,
[5]	ὁ λόγος, παῖς μὲν ὑπάτου	γέγονε,	γαμετὴ δέ ἐστι βασιλέως ἀνδρείου,
[8]	ἠξιώθη, τί πρῶτον ἔργον ἐκείνης	γέγονε,	καὶ αὖθις δεύτερον, καὶ ἐπ´
[8]	ὁδὸν ἐκείνην λαμπρὰ καὶ ζηλωτὰ	γέγονε	καὶ ἐνομίσθη. Ἀλλ´ ἐπειδὴ τῶν
[14]	ἀρκοῦσιν. ~Οὐκοῦν ἐπειδή μοι πεισθέντι	γέγονε	καὶ μεταβαλόντι ἐσθῆτα καὶ θεραπείαν
[8]	ἴσον ἀρυσαμένη, βουλευμάτων τε αὐτῷ	γέγονε	κοινωνὸς καὶ πρᾷον ὄντα φύσει
[13]	γὰρ δὴ ´κείνης ταῦτά μοι	γέγονε	πολλὰ καὶ ὅσα οὐδεὶς ἂν
[16]	ὅστις διδάσκαλος μὲν αὐτὸς οὐ	γέγονε,	πρὸς τὸ μαθεῖν δὲ καὶ
[13]	ἐθέλοντες ὅσων ἡμῖν ἀγαθῶν αἰτία	γέγονε	τιμῶσα τὸ φιλοσοφίας ὄνομα. Τοῦτο
[10]	ἐγκώμιον ἐρεῖ. Περὶ μὲν τούσδε	γέγονε	τοιάδε· ὅσοι δὲ ἀγνῶτες ἔτι
[18]	τὸν Ἀθηναίων δῆμον οὐδενὶ θανάτου	γέγονεν	αἴτιος, οὐδὲ ἱμάτιον μέλαν τῶν
[4]	ὅτι πρῶτος ἔτυχεν ἐκεῖνος καὶ	γέγονεν	ἀρχηγὸς τῷ γένει τῆς εὐδοξίας,
[2]	εἴ τις ἄλλη διαφερόντως ἀγαθὴ	γέγονεν	ἢ καὶ ἐπὶ σμικρὸν ἀρετῆς
[8]	ἄν τις εἰπεῖν ἔχοι ὅτῳ	γέγονεν	ἡ βασιλὶς ἥδε ἐν δίκῃ
[4]	οὐδεὶς οὔτε βασιλεύς ἐστιν ἢ	γέγονεν,	ὃς οὐ ζηλωτὸν ἐνόμισεν ὕπατος
[1]	εὐφημία οὔτε τοῖς ὑπὲρ ὧν	γέγονεν	οὔτε αὖ τοῖς ἄλλοις, ὁπόσοι
[16]	βοηθείας δοκεῖ, ἢ μικρῶν αὐτῷ	γεγονέναι	ἄξιος ὁ πρὸς ταῦτα συλλαμβανόμενος;
[4]	ἔστιν ὅστις ἐκείνου φήσει κρείττων	γεγονέναι·	ἐξ ἀγαθῶν μὲν γὰρ ἀγαθὸν
[5]	ταύτην ἀξίαν ἔκρινε τῆς κοινωνίας,	γεγονὼς	ἤδη σχεδόν τι τῆς οἰκουμένης
[12]	οὑτοσὶ σχεδὸν ἐκ παιδὸς νηπίου	γεγονὼς	ἤπιος, πᾶσαν ὑπερεβάλετο φιλοτιμίαν, κινδύνων
[11]	ὑποψίαν· νῦν δὲ ἐν ταύτῃ	γεγονὼς	τῇ τύχῃ καὶ ἀπομνημονεύων τῶν
[16]	ἀρχόμενος κλήματα ᾔτει παρὰ τῶν	γειτόνων,	εἶτα ἐκτρέφων τὰς ἀμπέλους δίκελλαν
[7]	φαῦλον καὶ ἀγεννὲς τῶν διηγημάτων,	γελοιότερον	νομίζει τῶν ἀποτορεύειν τὰς κέγχρους
[4]	ἐκεῖνος καὶ γέγονεν ἀρχηγὸς τῷ	γένει	τῆς εὐδοξίας, ἔλαττόν τις ἔχειν
[18]	αὑτῷ τὸ μηδενὶ νοσήματος αἰτίῳ	γενέσθαι,	ἀλλὰ εἰ μὴ πάντα εἰς
[17]	εἰκὸς ἐκ τοσαύτης χώρας ἀθροίζεσθαι,	γενέσθαι	δοκοῦσιν, ὡς μεγάλων αἰτίας ὑμνοῦσι
[11]	μνήμην ἀθάνατον αὐτῇ τῶν ἔργων	γενέσθαι	καὶ ἐς ὑμᾶς ταῦτα ἀπαγγέλλειν,
[4]	ἐπεὶ καὶ πόλεως μεγίστης οἰκιστὴν	γενέσθαι	κρεῖττον ἢ πολίτην, καὶ λαβεῖν
[17]	καὶ δαπανηρὰ κατασκευάσματα ἐκείνης ἔργα	γενέσθαι	λέγουσι. Νίτωκρις δὲ ταύτης νεωτέρα
[17]	ἢ θυγατέρα οἱ τοιαύτην εὔχεται	γενέσθαι	μᾶλλον ἢ τὴν Πηνελόπην; Καίτοι
[18]	τῶν πολιτῶν τις περιβαλόμενος Περικλέα	γενέσθαι	ταύτης αἴτιον αὑτῷ τῆς συμφορᾶς
[5]	γάμου τε ἐδεῖτο πρὸς παίδων	γένεσιν,	οἳ κληρονομήσουσι τῆς τιμῆς καὶ
[14]	αἰσχρᾶς καὶ ἀδόξου συμφορᾶς αἴτιος	γένηται.	Ταῦτα ἐγὼ ἐλογιζόμην ἐν νυκτὶ
[2]	φησιν, ἀπεικασθεῖσαν παρθένῳ καλῇ καὶ	γενναίᾳ,	Ὀδυσσεῖ μὲν ἡγήσασθαι τῆς περὶ
[8]	θεῖον ἐπιφερομένην ταῖς ἀγαθαῖς καὶ	γενναίαις	ψυχαῖς; Δύο γὰρ δὴ τώδε
[8]	οὖν ἄξιον γυναῖκα καλὴν καὶ	γενναίαν·	ὥστε ἔγωγε τῆς Πηνελόπης πολλὰ
[8]	ἡμερὶς ἡβῶσα, σταφυλῆς οἶμαι τῆς	γενναίας	βριθομένη τοῖς βότρυσι· καὶ παρὰ
[13]	ὦ δαιμόνιε καὶ τέχνης ἀληθῶς	γενναίας	ἡγεμών, σοφὸν μὲν χρῆμα ἐπινοεῖς,
[12]	διὰ μακρῶν τινων περιόδων ἄστροις	γενναίοις	συνελθὼν καὶ συγγενόμενος ἐμπλήσῃ τὸν
[15]	αὐτοῖς καὶ παιδαγωγία πρὸς ἦθος	γενναῖον,	εἴ τις ἐπίσταιτο τοὺς ἀρίστους
[18]	~Ἐγὼ δὲ ὑμῖν καὶ τὸν	γενναῖον	ἐκεῖνον ῥήτορα Περικλέα τὸν πάνυ,
[14]	ἐνδιδοὺς καὶ τοῦ σφόδρα πιστεύειν	γενναῖον	εὖ μάλα παρέχων γνώρισμα. Ἐγὼ
[18]	πολίτην καὶ στρατηγὸν εἶναι δόξαντα	γενναῖον.	Ὁ δὲ τούτοις μὲν οὐδὲ
[14]	ὢν ἀεὶ καὶ σκυθρωπός. Ὁ	γενναῖος	δὲ καὶ θεῖος ἀληθῶς αὐτοκράτωρ
[18]	συμφορὰς αὑτὸν ἀντιτάξας, καθάπερ ἰατρὸς	γενναῖος	οὐδαμῶς ἀποχρῆν ὑπέλαβεν αὑτῷ τὸ
[14]	ἅπασι μὲν ἐπιβεβηκότος, διὰ δὲ	γενναιότητα	φύσεως καὶ ῥώμην ὑπερβάλλουσαν ἔχοντος
[13]	ἀλεξίκακος καὶ σώτειρα, τὴν τοῦ	γενναίου	βασιλέως εὔνοιαν ἀκέραιον ἡμῖν καὶ
[2]	οὐκ ἄξιον ἀνδρὸς ἐπιεικοῦς καὶ	γενναίου,	εἶναι δὲ καὶ τὸν Ὀδυσσέα
[11]	δὲ δι´ αὐτὴν παρὰ τοῦ	γενναίου	καὶ μεγαλόφρονος βασιλέως λαβών, ὁμολογοίην
[14]	τέχνης, κᾆτα ἀναγκαζομένῳ καλοῦ καὶ	γενναίου	κομίζειν ἅρμα ἡνιόχου, πολλὰς μὲν
[14]	ἐφθέγξατο, καὶ ταῦτα ἐπισταμένη τῶν	γενναίων	ῥητόρων οὐδὲ ἓν φαυλοτέρους ἀπαγγέλλειν
[16]	οἶμαι καὶ θέρους φανέντος μάλα	γενναίως	ἐπιλαθόμενον ὧν εὖ πάθοι, οὔτε
[9]	δικαζόντων αἱ ψῆφοι κατ´ ἴσον	γένοιντο	τοῖς φεύγουσι πρὸς τοὺς διώκοντας,
[14]	πιστὸς καὶ δίκαιος εἰς ἡμᾶς	γένοιο.	Τοσαῦτα ἤκουσα σχεδόν· οὐδὲ γὰρ
[16]	γράφειν οὐδὲ ὅσα ἡμῖν ἀγαθὰ	γένοιτ´	ἂν ἐνθένδε, ὁπόσου δὲ τὸ
[3]	Μακεδονία καὶ μεγάλη τὸ πρόσθεν	γένοιτο;	ταύτης δὲ αὐτῆς τὸ κράτιστον
[3]	τε ἁπάσης καὶ θαλάττης κύριος	γένοιτο,	τὸ χρεὼν ἐν Βαβυλῶνι κατέλαβε.
[17]	τὸ κάλλος περιβλέπτους καὶ ὀνομαστὰς	γενομένας	οὐ σφόδρα εὐτυχῶς, ἐπειδὴ ταραχῆς
[19]	που καὶ τὴν ἔναγχος ἐπιδημίαν	γενομένην	αὐτῇ, τὴν εἰς τὴν Ῥώμην,
[2]	σύμβουλον δὲ αὐτῷ καὶ διδάσκαλον	γενομένην	ὧν ἐχρῆν εἴσω παρελθόντα δρᾶν
[4]	ὁ δὲ ἐξ ἐνδόξων ἐνδοξότερος	γενόμενος,	ἐς ταὐτὸν ἀρετῇ τῆς τύχης
[3]	ῥᾴδιον· πολλῶν δὲ ἀγαθῶν ἀνδρῶν	γενομένων	καὶ καταλιπόντων Ἑλληνικοῦ τρόπου μνημεῖα
[6]	πολὺ καὶ ἐργῶδες, ὅτι δὴ	γένος	μὲν αὐτῇ σφόδρα Ἑλληνικόν, Ἑλλήνων
[3]	εἶτα ἑλόντες τὴν Μακεδονίαν καὶ	γένος	ὄλβιον ἀπολιπόντες, βασιλεῖς ἐκ βασιλέων
[10]	Πίνδαρον, ἀρχομένη τῶν ἔργων ἔθετο,	γένος	τε ἅπαν καὶ ξυγγενεῖς εὐθὺς
[2]	βασιλίδος ἐγκώμιον, ἄνωθεν ἀπὸ τοῦ	γένους	ἀρξαμένην. Ἔχει δὲ αὐτῷ τὰ
[5]	μὲν γὰρ τῆς ἐκ τοῦ	γένους	βοηθείας καὶ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν
[2]	Ποσειδῶνος οἶμαι τὴν ἀρχὴν τοῦ	γένους	καὶ ὅσα ἔδρασάν τε καὶ
[10]	γὰρ ὅτι μὴ τῇ τοῦ	γένους	κοινωνίᾳ μόνον, πολὺ δὲ πλέον
[4]	ἰδιώταις οἷον ἆθλον ἀποκειμένη καὶ	γέρας	ἀρετῆς ἢ πίστεως ἤ τινος
[15]	ἧς ἤδη καὶ νέοι πολλοὶ	γερόντων	μυρίων πολιὸν μᾶλλον ἐκτήσαντο τὸν
[2]	Ἀλκινόοιο, ἔτι δὲ οἶμαι τῆς	γερουσίας	καὶ τοῦ δήμου, οἳ καθάπερ
[19]	τοῦ δήμου μεμνῆσθαι καὶ τῆς	γερουσίας,	ὅπως αὐτὴν ὑπεδέχετο σὺν χαρμονῇ,
[16]	μεταδιδόντα τούτοις ὧν πρὸς τὴν	γεωργίαν	ἔτυχε προθύμων. Οὔκουν οὐδὲ νομέα
[16]	ξυγκειμένων ᾄδειν εὐφημίαν· Οὐδὲ γὰρ	γεωργὸν	φήσεις εὐγνώμονα, ὃς καταφυτεύειν μὲν
[8]	ἄλλης ἀρετῆς πάσης ὅτι τὸν	γήμαντα	διέθηκεν οὕτως περὶ αὑτήν, ὥσπερ
[8]	τοσαύτην εὔνοιαν ἐνεποίησεν αὑτῆς τῷ	γήμαντι,	συγκερασαμένη τῇ παρὰ τῶν ἐρώτων
[10]	ἤδη. ~Ἐπειδὴ γὰρ τὴν τοῦ	γήμαντος	εὔνοιαν τηλαυγέστατον πρόσωπον, κατὰ τὸν
[6]	περιόντος ἔτι καὶ πλανωμένου τοῦ	γήμαντος,	προσῄει τὰ μειράκια μνηστευσόμενα ἔκ
[15]	τὸ δοκοῦν ἀγαθὸν ἐκ τοῦ	γήρως	ὑπάρχειν τοῖς ἀνθρώποις μόνον, τὴν
[13]	νομίσας ἑάλων, οὐ τὸν ὑπὸ	γῆς	καὶ ἐπὶ γῆς χρυσὸν ἀντάξιον
[17]	ῥέοντα, βασίλειά τε ᾠκοδόμησεν ὑπὸ	γῆς	πάγκαλα καὶ μεθῆκεν ὑπὲρ τῶν
[14]	ψυχήν, καὶ ἐπέπηκτό μοι κατὰ	γῆς	τὰ ὄμματα συχνὸν ἐπιεικῶς χρόνον,
[3]	Εὐρώπην, ὅπως τὰ λειπόμενα περιβαλόμενος	γῆς	τε ἁπάσης καὶ θαλάττης κύριος
[13]	τὸν ὑπὸ γῆς καὶ ἐπὶ	γῆς	χρυσὸν ἀντάξιον οὐδ´ ἀργύρου πλῆθος,
[8]	οὐδὲ ἕν, ἀλλὰ ἠξίου κοινωνὸν	γίγνεσθαι	τῶν βουλευμάτων καὶ ὅ τι
[16]	οὐδὲ τῶν βοτρύων οὐδὲ τοῦ	γλεύκους	μεταδιδόντα τούτοις ὧν πρὸς τὴν
[11]	τοῦ Πέρσου, εἴπερ εἰς τὴν	γνώμην	ὁρῶντα χρὴ κρίνειν, ἀλλ´ οὐχ
[13]	ἐμοὶ τοῦ βασιλέως ταυτησὶ τῆς	γνώμης,	διαφερόντως ηὐφραίνετο καὶ συνεπήχει μουσικόν,
[10]	ἐνέπλησε τιμῆς, τοὺς μὲν ἤδη	γνωρίμους	καὶ πρεσβυτέρους ἐπὶ μειζόνων τάττουσα
[15]	μὲν εὖ ἐποίησε τῶν ἐμοὶ	γνωρίμων,	ὅπως δὲ ἐμοὶ μετὰ τοῦ
[3]	ὀλίγα δὲ εἰπεῖν τῶν πᾶσι	γνωρίμων	τυχὸν οὐκ ἄτοπον οὐδὲ ἄπο
[10]	ἀγνῶτες ἔτι διὰ νεότητα τοῦ	γνωρισθῆναι	καὶ ὁπωσοῦν ἐδέοντο, τούτοις ἐλάττονας
[14]	πιστεύειν γενναῖον εὖ μάλα παρέχων	γνώρισμα.	Ἐγὼ δὲ ἐπειδὴ πρῶτον ἐς
[17]	γυναικῶν, ταύτην ὕμνησε διαφερόντως· ἐξῆν	γοῦν	αὐτῷ τὴν τῆς Ἀμαζόνος φιλοτίμως
[14]	ἤ, τό γε ἔλαττον, στολὴν	γοῦν	ἡνιοχικὴν ἄνθρωπον φέροντα· οὕτως ἐστὶν
[16]	καθαρᾶς τῆς ἐκ τῶν παλαιῶν	γραμμάτων,	εἶτα ἀθρόως πάντων δεηθείη, ἆρα
[16]	ἐκείνων χρὴ νῦν τὸν ἔπαινον	γράφειν	οὐδὲ ὅσα ἡμῖν ἀγαθὰ γένοιτ´
[15]	ἔργων ἐμπειρίας ὑπομνήματα ξὺν τέχνῃ	γραφέντα	τοῖς ἁμαρτοῦσι διὰ τὴν ἡλικίαν
[2]	μὲν τοὺς καλοὺς προθύμως ἐπαινεσόμεθα,	γυναῖκα	δὲ ἀγαθὴν τῆς εὐφημίας οὐκ
[8]	περὶ αὑτήν, ὥσπερ οὖν ἄξιον	γυναῖκα	καλὴν καὶ γενναίαν· ὥστε ἔγωγε
[2]	ταῖς εὐφημίαις ζηλωτὸν ἀνδρὶ καὶ	γυναικί,	Οὐ μὲν γάρ τι νόου
[8]	ἵνα καὶ μετόπισθε τεῇ εἴπῃσθα	γυναικί,	φησίν. Ὁ δὲ οὐδενὸς ἐπιλαθόμενος,
[2]	καὶ μείζονος, οὐδὲν ἔλαττον παρὰ	γυναικὸς	ἢ παρὰ ἀνδρὸς δεξόμεθα, τὴν
[17]	τὰ περὶ τῆς Ἀσσυρίας ἐκείνης	γυναικός,	ἣ μεταβαλοῦσα καθάπερ ῥεῖθρον εὐτελὲς
[9]	οὐδὲ ἐφ´ ἑνὸς ἀνδρὸς ἢ	γυναικὸς	μιᾶς ἔστιν αὐτὴν αἰτιᾶσθαι ξυμφορᾶς
[7]	θέατρον παραγάγοι παντοδαπῶν ἀνδρῶν καὶ	γυναικῶν	καὶ παίδων φύσει τε καὶ
[7]	παῖδας καὶ τῶν ἀνδρῶν καὶ	γυναικῶν	ὁπόσοι τοιοῦτοι, εἰς τὴν ἐσθῆτα
[17]	καὶ μυρίος δή τις ἐπιρρεῖ	γυναικῶν	ὄχλος ἀνδριζομένων οὐ λίαν εὐπρεπῶς.
[7]	ἀνδρῶν δὲ τοὺς ἀμαθεστέρους καὶ	γυναικῶν	πλὴν σφόδρα ὀλίγων ἅπαν τὸ
[17]	ἔργων οὐδὲ ὀνομαστῶν ἐπ´ αὐτοῖς	γυναικῶν,	ταύτην ὕμνησε διαφερόντως· ἐξῆν γοῦν

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 10/01/2007